DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 23 sierpnia 2019  r. 
Poz. 1593  
 
USTAWA  
z dnia 13  czerwca 2019  r. 
o zmianie ustawy – Prawo atomowe oraz ustawy o  ochronie przeciwpożarowej 1), 2) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe (Dz.  U. z  2018  r. poz.  792, 1669 i  2227 oraz 
z 2019  r. poz.  730 i 1495 ) wprowadza  się następujące zmiany:  
1) w art.  1 ust. 5 otrzymuje brzmienie:  
„5. Ustawa określa również szczególne zasady ochrony osób przed zagrożeniami wynikającymi ze stosowania 
promieniowania jonizującego w  celach medycznych lub w  celu obrazowania pozamedycznego.” ; 
2) w art.  3: 
a) po pkt  1a dodaje się pkt  1b w  brzmieniu:  
„1b) badanie przesiewowe – badanie diagnostyczne z  wykorzystaniem urządzeń radiologicznych przeprowadz a-
ne w  celu wczesnego diagnozowania chorób w  grupach ryzyka;”,  
b) po pkt  2a dodaje się pkt  2b w  brzmieniu:  
„2b) członek ekipy awaryjnej – osobę pełniącą określoną funkcję  podczas zdarzenia radiacyjnego, która może 
zostać narażona podczas wykonywania zadań w  związku ze zdarzeniem radiacyjnym – w szczególności 
pracownika jednostki organizacyjnej, w  której wystąpiło zdarzenie radiacyjne, pracownika organu, fun k-
cjonariusza służby lub żołnierza – biorącą udział w  likwidacji zagrożenia, w  tym w  działaniach ratown i-
czych, lub usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego;”,  
c) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) dawka g raniczna – wartość dawki promieniowania jonizującego, wyrażoną jako:  
a) dawka skuteczna (efektywna), w  tym obciążająca dawka skuteczna (efektywna) określona w  załączn i-
ku nr  1 do ustawy, lub  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę Rady 2009/71/Euratom z  dnia 25  czerwca 2009  r. ustanawiającą wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego 
obiektów jądrowych (Dz.  Urz. UE  L 172 z  02.07.2009, str.  18, Dz.  Urz. UE  L 260 z  03.10.2009, str.  40 i Dz. Urz. UE  L 219 
z 25.07.2014, str.  42); 
2) dyrektywę Rady 2013/59/Euratom z  dnia 5  grudnia 2013  r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w  celu ochrony 
przed zagrożeniami wynikającymi z  narażenia na działanie promieniowania jonizującego oraz uchylającą dyrektywy 
89/618/Euratom, 90/641/Eura tom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom i  2003/122/Euratom (Dz.  Urz. UE  L 13 z 17.01.2014, str.  1 
i Dz. Urz. UE  L 72 z 17.03.2016, str.  69); 
3) dyrektywę Rady 2014/87/Euratom z  dnia 8  lipca 2014  r. zmieniającą dyrektywę 2009/71/Euratom ustanawiającą wspólnotowe 
ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych (Dz.  Urz. UE  L 219 z  25.07.2014, str.  42).  
2) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w  dniu 30  stycznia 2019  r. pod numerem 2019/32/PL, zgodnie 
z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z  dnia 23 grudnia 2002  r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji 
norm i  aktów prawnych (Dz.  U. poz.  2039 oraz z  2004  r. poz.  597), które wdraża postanowienia dyrektywy (UE) 2015/1535  Par-
lamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 9  września 2015  r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w  dziedzinie przepisów 
technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.  Urz. UE  L 241 z  17.09.2015, str.  1). 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1593  
 
 b) dawka równoważna  
– dla określonych osób, pochodzącej od kontrol owanej działalności zawodowej, której, poza przypadkami 
przewidzianymi w  przepisach ustawy, nie wolno przekroczyć;”,  
d) po pkt  6 dodaje się pkt  6a–6e w  brzmieniu:  
„6a) diagnostyczny poziom referencyjny – poziom dawki w  rentgenodiagnostyce i  w radiologii za biegowej lub, 
w przypadku produktów radiofarmaceutycznych, poziom aktywności tych produktów w  odniesieniu do 
typowych badań diagnostycznych i  zabiegów, którym poddawani są pacjenci o  standardowej budowie ciała 
lub które przeprowadzane są na standardowych f antomach w  odniesieniu do szeroko określonych kategorii 
sprzętu;  
6b) działania interwencyjne – działania, które zapobiegają narażeniu lub ograniczają narażenie ludzi, jak rów-
nież zapobiegają skażeniu lub zmniejszają skażenie środowiska w  wyniku zdarzenia r adiacyjnego lub sytuacji  
narażenia istniejącego, polegające na oddziaływaniu na źródło promieniowania jonizującego, źródło skażeń 
promieniotwórczych, drogi rozprzestrzeniania skażeń promieniotwórczych, ludzi oraz na środowisko;  
6c) działania naprawcze – usunięcie źródła promieniowania jonizującego lub ograniczenie wartości jego a k-
tywności lub ilości, przerwanie dróg narażenia lub ograniczenie wpływu tych dróg w  celu uniknięcia lub 
ogran iczenia dawek, które mogłyby zostać otrzymane w  sytuacji narażenia istni ejącego;  
6d) ekspozycja medyczna – ekspozycję na promieniowanie jonizujące osób w  ramach medycznych procedur 
radiologicznych, mającą na celu przyniesienie korzyści dla ich zdrowia, a  także ekspozycję opiekunów oraz 
osób uczestniczących w  eksperymentach med ycznych lub badaniach klinicznych;  
6e) ekspozycja niezamierzona – ekspozycję medyczną, która w  znaczącym stopniu różni się od ekspozycji m e-
dycznej przewidzianej dla danego celu;”,  
e) uchyla się pkt  7, 
f) pkt 7a i  8 otrzymują brzmienie:  
„7a) jednostka ochro ny zdrowia – jednostkę organizacyjną będącą podmiotem wykonującym działalność leczn i-
czą w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 5 ustawy z  dnia 15  kwietnia 2011  r. o działalności leczniczej (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  2190 i  2219 oraz z  2019  r. poz.  492, 730 i  959);  
8) jednostka organizacyjna – wykonującą działalność związaną z  narażeniem:  
a) osobę fizyczną,  
b) osobę prawną,  
c) państwową jednostkę organizacyjną,  
d) samorządową jednostkę organizacyjną,  
e) organizację społeczną lub  
f) niebędącą osobą prawną jednostkę organ izacyjną, której ustawa przyznaje zdolność prawną;”,  
g) po pkt  8 dodaje się pkt  8a–8c w  brzmieniu:  
„8a) lekarz kierujący – lekarza, lekarza dentystę lub inną osobę upoważnioną do kierowania osób na medyczne 
procedury radiologiczne;  
8b) lekarz prowadzący – lekarza, lekarza dentystę lub inną osobę upoważnioną do przyjęcia odpowiedzialności 
za poddanie pacjenta ekspozycji medycznej;  
8c) kultura bezpieczeństwa – zespół podstawowych wartości, postaw i  zachowań, zarówno grupowych, jak 
i indywidualnych, nadających  priorytet zagadnieniom ochrony i  bezpieczeństwa przed innymi celami;”,  
h) po pkt  10a dodaje się pkt  10b w  brzmieniu:  
„10b)  materiał budowlany – wyrób budowlany przeznaczony do włączenia w  sposób trwały do budynku lub jego 
części, którego właściwości użytk owe mają wpływ na właściwości użytkowe budynku w  odniesieniu do n a-
rażenia jego mieszkańców na promieniowanie jonizujące;”,  
i) po pkt  11 dodaje się pkt  11a w  brzmieniu:  
„11a)  materiał promieniotwórczy – materiał zawierający substancje promieniotwórcze;”,  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1593  
 
 j) pkt 12  otrzymuje brzmienie:  
„12) medycyna nuklearna – działalność diagnostyczną związaną z  podawaniem pacjentom produktów radiofa r-
maceutycznych, a  także leczenie polegające na zamierzonym wprowadzeniu do ustroju terapeutycznych 
ilości produktów radiofarma ceutycznych;”,  
k) po pkt  12 dodaje się pkt  12a w  brzmieniu:  
„12a)  medyczna pracownia rentgenowska – pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, przeznaczonych do stosow a-
nia aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, radioterapii  po-
wierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych;”,  
l) uchyla się pkt  13 i 14, 
m) pkt 15  otrzymuje brzmienie:  
„15) narażenie – proces, w  którym organizm ludzki podlega napromienieniu promieniowaniem jonizującym:  
a) zewnętrznemu lub jest wystawio ny na możliwość takiego napromienienia (narażenie zewnętrzne) lub  
b) wewnętrznemu lub jest wystawiony na możliwość takiego napromienienia (narażenie wewnętrzne);”,  
n) po pkt  15 dodaje się pkt  15a i  15b w  brzmieniu:  
„15a)  narażenie na radon – narażenie na p ochodne radonu;  
15b) narażenie przypadkowe – narażenie w  wyniku wypadku osób innych niż członkowie ekip awaryjnych;”,  
o) pkt 16  otrzymuje brzmienie:  
„16) narażenie wyjątkowe – narażenie członka ekipy awaryjnej w  sytuacji zdarzenia radiacyjnego;”,  
p) po pkt  16 dodaje się pkt  161 i 162 w brzmieniu:  
„161) narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego – zamierzone narażenie w  wyniku obrazowania, któr e-
go głównym celem nie jest przyniesienie korzyści zdrowotnej osobie poddawanej narażeniu;  
162) natychmiastowe dzi ałania interwencyjne – działania interwencyjne podejmowane  bezpośrednio po wyst ą-
pieniu zdarzenia radiacyjnego, których opóźnione podjęcie wiązałoby się ze znacznym obniżeniem ich sk u-
teczności;”,  
q) pkt 23  otrzymuje brzmienie:  
„23) ogranicznik dawki (limit użytkowy dawki) – ograniczenie przewidywanych dawek indywidualnych, wyr a-
żonych jako dawki skuteczne (efektywne) lub dawki równoważne, które mogą pochodzić od określonego 
źródła promieniowania jonizującego, uwzględnione podczas planowania ochrony radiologic znej w  celach 
związanych z  optymalizacją;”,  
r) po pkt  23 dodaje się pkt  23a–23c w  brzmieniu:  
„23a)  operacyjne poziomy interwencyjne – poziomy bezpośrednio mierzalnych wartości fizycznych wskazujące 
na możliwość przekroczenia poziomów interwencyjnych;  
23b) opiekun – osobę, która w  sposób świadomy i  dobrowolny poddaje się narażeniu na działanie promieniow a-
nia jonizującego przez pomoc, poza swoją pracą zawodową, we wspieraniu osób poddawanych aktualnie 
lub w  przeszłości ekspozycji medycznej lub przez towarzysz enie tym osobom;  
23c) osoba kierująca działaniami ekipy awaryjnej – organ, dowódcę, komendanta, szefa służby, inspekcji i  sił 
zbrojnych, których pracownicy, funkcjonariusze lub żołnierze biorą udział jako członkowie ekip awary j-
nych w  likwidacji zagrożenia,  w tym w  działaniach ratowniczych, lub usuwaniu skutków zdarzenia radi a-
cyjnego;”,  
s) po pkt  26 dodaje się pkt  26a w  brzmieniu:  
„26a)  poziom odniesienia – poziom dawki skutecznej (efektywnej), dawki równoważnej lub stężenia promieni o-
twórczego w  przypadku zd arzenia radiacyjnego lub w  sytuacji narażenia istniejącego, powyżej którego 
za niewłaściwe uznaje się dopuszczenie do występowania narażenia;”,  
t) uchyla się pkt  27, 
u) po pkt  28 dodaje się pkt  28a–28d w  brzmieniu:  
„28a)  pracownia – pracownię akceleratorow ą, pracownię izotopową i  pracownię rentgenowską;  
28b) pracownia akceleratorowa – zespół pomieszczeń z  zainstalowanym akceleratorem, w  skład których wch o-
dzi co najmniej jedno pomieszczenie do napromieniania;  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1593  
 
 28c) pracownia izotopowa – pomieszczenie lub zesp ół pomieszczeń przeznaczonych do pracy z  otwartymi lub 
zamkniętymi źródłami promieniotwórczymi oraz urządzeniami zawierającymi zamknięte źródła promieni o-
twórcze;  
28d) pracownia rentgenowska – pomieszczenie przeznaczone do pracy z  aparatem rentgenowskim lub  zespół 
pomieszczeń składających się przynajmniej z  jednego pomieszczenia do pracy z  aparatem rentgeno w-
skim;”,  
v) pkt 30  otrzymuje brzmienie:  
„30) pracownik zewnętrzny – pracownika, zatrudnionego przez pracodawcę zewnętrznego lub wykonującego 
działalność n a własny rachunek, wykonującego dowolną działalność na terenie kontrolowanym lub terenie 
nadzorowanym, za który nie jest odpowiedzialny ani on, ani jego pracodawca;”,  
w) po pkt  31 dodaje się pkt  31a w  brzmieniu:  
„31a)  produkt radiofarmaceutyczny – produkt leczniczy w  rozumieniu art.  2 pkt 32 ustawy z  dnia 6  września 
2001  r. – Prawo farmaceutyc zne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  499, z późn. zm.3)) zawierający substancję promi e-
niotwórczą;”,  
x) pkt 32  otrzymuje brzmienie:  
„32) program zapewnienia jakości – system dzia łań gwarantujący spełnienie określonych wymagań bezpiecze ń-
stwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz przeprowadzenie sprawnego postępowania w  przypadku w y-
stąpienia zdarzenia radiacyjnego w  zależności od prowadzonej działalności, a  w przypadku działalnośc i 
z materiałami jądrowymi lub obiektami jądrowymi – gwarantujący także spełnienie wymagań ochrony  
fizycznej;”,  
y) pkt 40 i  41 otrzymują brzmienie:  
„40) radiologia zabiegowa – stosowanie technik obrazowania rentgenowskiego w  celu ułatwienia wprowadzania 
i przemieszczania urządzeń w  ciele ludzkim do celów diagnostycznych lub terapeutycznych;  
41) radioterapia – działalność terapeutyczną przeprowadzaną promieniowaniem jonizującym, poza metodami 
medycyny nuklearnej, w  tym: 
a) terapię powierzchniową dla leczenia  nowotworów położonych w  skórze człowieka oraz terapię głęb o-
ką dla leczenia nowotworów i  niektórych innych zmian chorobowych położonych w  narządach 
i tkankach o  innej lokalizacji (teleradioterapia),  
b) wprowadzanie źródła promieniotwórczego bezpośrednio do  narządów wewnętrznych śródtkankowo, 
dojamowo lub umieszczanie go na powierzchni ciała pacjenta (brachyterapia);”,  
z) pkt 43  otrzymuje brzmienie:  
„43) skażenie promieniotwórcze – niezamierzoną lub niepożądaną obecność substancji promieniotwórczych:  
a) na powierzchni lub w  ciałach stałych, cieczach lub gazach,  
b) wewnątrz lub na powierzchni ciała ludzkiego;”,  
za) po pkt  44 dodaje się pkt  44a i  44b w  brzmieniu:  
„44a)  specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej – specjalistę w  dziedzinie fizyki medycznej, o  którym mowa 
w przepisach ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedzinach mających z a-
stosowanie w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z 2019  r. poz.  786);  
44b) strefa planowania awaryjnego – obszar wokół terenu jednostki organizacyjnej, dla którego planuje się 
i przygotowuje do podjęcia we właściwym czasie działania interwencyjne, w  przypadku wystąpienia w  tej 
jednostce organizacyjnej zdarzenia radiacyjnego powodującego lub mogącego spowodować powstanie z a-
grożenia poza terenem jednostki organ izacyjnej, w  celu uniknięcia lub znaczące go ograniczenia skutków 
radiologicznych zdarzenia radiacyjnego dla zdrowia osób z  ogółu ludności;”,  
zb) uchyla się pkt  46, 
zc) po pkt  46 dodaje się pkt  46a w  brzmieniu:  
„46a)  sytuacja narażenia istniejącego – sytua cję narażenia, która już istnieje w  momencie konieczności podjęcia 
decyzji dotyczącej jej kontroli i  która nie wymaga lub przestała wymagać podjęcia pilnych działań;”,  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019 r. poz. 399, 959, 1495, 1542, 1556 i 1590 . 
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1593  
 
 zd) po pkt  47 dodaje się pkt  47a i  47b w  brzmieniu:  
„47a)  średnioroczne stężenie radonu – wartość stężenia radonu oszacowaną na podstawie pomiarów tego stężenia 
w okresie nie krótszym niż jeden miesiąc, odpowiadającą średniemu stężeniu radonu w  powietrzu w  okre-
sie roku kalendarzowego;  
47b) teleradiologia – elektroniczne przesyłanie obrazów ra diologicznych, w  celu ich opisu lub konsultacji, 
z jednego miejsca do innego miejsca za pomocą łączy do transmisji zapewnionych przez dostawcę nie -
zależnego od jednostki ochrony zdrowia, w  której obraz powstał; przesyłanie to nie obejmuje przesyłania 
obraz ów na własny użytek w  ramach jednostki ochrony zdrowia;”,  
ze) po pkt  50 dodaje się pkt  501 w brzmieniu:  
„501) uszczerbek na zdrowiu – możliwe do klinicznego zaobserwowania u  osób lub ich potomstwa szkodliwe 
skutki, które pojawiają się natychmiast albo z  opóźnieniem; w  przypadku skutków pojawiających się 
z opóźnieniem zakłada się prawdopodobieństwo, a  nie pewność ich wystąpienia;”,  
zf) po pkt  51 dodaje się pkt  51a i  51b w  brzmieniu:  
„51a)  wyprzedzające działania interwencyjne – działania interwencyjne podejm owane przed uwolnieniem su b-
stancji promieniotwórczej lub krótko po tym uwolnieniu, lub przed wystąpieniem narażenia, w  celu uni k-
nięcia lub ograniczenia wystąpienia poważnych skutków deterministycznych zdarzenia radiacyjnego, na 
podstawie oceny aktualnego s tanu i  prognozy rozwoju sytuacji awaryjnej;  
51b) wyrób powszechnego użytku – przyrząd lub przedmiot:  
a) do którego w  sposób zamierzony zostały wprowadzone izotopy promieniotwórcze lub w  którym zost a-
ły one wytworzone przez aktywację, lub  
b) który wytwarza p romieniowanie jonizujące  
– który może być sprzedawany lub udostępniany osobom z  ogółu ludności bez nadzoru i  kontroli regul a-
cyjnej po sprzedaży lub udostępnieniu;”,  
zg) pkt 53  otrzymuje brzmienie:  
„53) zagrożenie – narażenie, którego wystąpienie nie jest p ewne, lecz które może być skutkiem zdarzenia lub s e-
rii zdarzeń o  charakterze probabilistycznym, w  tym awarii sprzętu i  błędów eksploatacyjnych;”,  
zh) pkt 55  otrzymuje brzmienie:  
„55) zdarzenie radiacyjne – nietypową sytuację lub zdarzenie związane ze źródł em promieniowania jonizując e-
go, wymagające podjęcia pilnych działań interwencyjnych w  celu:  
a) złagodzenia poważnych niepożądanych skutków dla zdrowia ludzi, ich bezpieczeństwa, jakości życia, 
mienia lub środowiska lub  
b) zmniejszenia ryzyka, które mogłoby  doprowadzić do poważnych niepożądanych skutków, o  których 
mowa w  lit. a;”, 
zi) pkt 55a otrzymuje brzmienie:  
„55a)  źródło niekontrolowane – źródło promieniotwórcze, z  którym działalność podlega reglamentacji zgodnie 
z art. 4, a które nie jest objęte nadzor em i  kontrolą regulacyjną albo zostało nimi objęte, ale kontrola 
i nadzór nad tym źródłem zostały przerwane, w  szczególności z  powodu porzucenia, zaginięcia, kradzieży, 
umieszcz enia w  miejscu do tego nieprzeznaczonym albo niezgodnego z  prawem przekazania t ego źródła;”,  
zj) pkt 56 –58 otrzymują brzmienie:  
„56) źródło promieniotwórcze – źródło promieniowania jonizującego zawierające materiał promieniotwórczy 
w celu wykorzystania promieniotwórczości tego materiału;  
57) źródło promieniowania jonizującego – czynn ik, który może spowodować narażenie, w  szczególności przez 
emitowanie promieniowania jonizującego lub uwalnianie materiału promieniotwórczego;  
58) źródło wysokoaktywne – zamknięte źródło promieniotwórcze zawierające izotop promieniotwórczy, któr e-
go aktywno ść jest równa wartości poziomu progowego aktywności P 2 podanej w  załączniku nr  2 do ustawy 
lub wyższa od niej.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1593  
 
 3) w art.  4: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, transporcie lub stosowaniu materiałów jądrowych, materi a-
łów promieniotwórczych lub źródeł promieniotwórczych, z  wyłączeniem przetwarzania, przechowywania, 
transportu lub stosowania odpadów zawierających substancje promieniotwórcze niebędący ch odpadami 
promieniotwórczymi,  
2) budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych,  
3) budowie, eksploatacji lub zamknięciu składowisk odpadów promieniotwórczych,  
4) obrocie materiałami lub źródłami, o  których mowa w  pkt 1, z wyłączeniem obrotu odpadami zawierającymi 
substancje promieniotwórcze niebędącymi odpadami promieniotwórczymi,  
5) przechowywaniu, transporcie, przetwarzaniu lub składowaniu odpadów promieniotwórczych,  
6) przechowywaniu, transporcie lub przerobie wypalonego paliwa jądr owego lub obrocie tym paliwem,  
7) wzbogacaniu izotopowym,  
8) eksploatacji lub zamknięciu kopalni rudy uranu,  
9) produkowaniu, instalowaniu, stosowaniu lub obsłudze urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze 
lub obrocie tymi urządzeniami,  
10) uruchamian iu lub stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące,  
11) uruchamianiu pracowni, w  których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w  szczegó l-
ności pracowni rentgenowskich lub medycznych pracowni rentgenowskich,  
12) zamierzonym  dodawaniu substancji promieniotwórczych w  procesie produkcyjnym:  
a) wyrobów powszechnego użytku,  
b) wyrobów medycznych, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medyc z-
nych, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro lub aktywnych wyrobów medyc z-
nych do implantacji, w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach medycznych 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  175, 447 i  534),  
13) obrocie wyrobami lub wyposażeniem, o  których mowa w  pkt 12, 
14) przywozie na terytorium Rzec zypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium wyrobów lub wyposaż e-
nia, o  których mowa w  pkt 12, 
15) przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium wyrobów powszechnego 
użytku, do których dodano substancje promieniotwó rcze,  
16) zamierzonym podawaniu substancji promieniotwórczych ludziom lub zwierzętom w  celu medycznej lub 
weterynaryjnej diagnostyki, leczenia lub badań naukowych,  
17) aktywacji materiału powodującej wzrost aktywności w  wyrobie powszechnego użytku, której w czasie 
wprowadzania tego wyrobu do obrotu nie można pominąć z  punktu widzenia ochrony radiologicznej  
– wymaga zezwolenia, zgłoszenia albo powiadomienia w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio -
logicznej, z  zastrzeżeniem art.  6 pkt 1.”, 
b) po ust. 1 dodaje się ust.  1a–1c w  brzmieniu:  
„1a. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) wydobywaniu ropy naftowej lub gazu ziemnego,  
2) wydobywaniu rud metali, z  wyjątkiem rudy uranu,  
3) wykorzystaniu wód termalnych do produkcji en ergii,  
4) wydobywaniu lub przerobie fosforytów, w  tym produkcji fosforu, kwasu fosforowego lub nawozów fosf o-
rowych,  
5) uzdatnianiu lub filtrowaniu wód podziemnych,  
6) produkcji surówki z  rudy żelaza,  
7) pozyskiwaniu pierwiastków ziem rzadkich z  monacytu,  
8) produkcji cyny, ołowiu lub miedzi,  
9) produkcji cyrkonu lub cyrkonii,  
10) produkcji pigmentu TiO 2, 
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1593  
 
 11) eksploatacji elektrowni węglowych, w  tym konserwacji kotłów,  
12) produkcji cementu, w  tym konserwacji pieców klinkierowych,  
13) przerobie rudy niobu lu b tantalu,  
14) produkcji związków toru lub wytwarzaniu produktów zawierających tor,  
15) wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, w  których, mimo podjęcia działań zgodnie z  zasadą optymalizacji, 
stężenie radonu wewnątrz pomieszczeń w  tych miejscach pracy przekr acza poziom odniesienia, o  którym 
mowa w  art. 23b, 
16) wykonywaniu pracy w  miejscach pracy pod ziemią, w  których, mimo podjęcia działań zgodnie z  zasadą 
optymalizacji , poziom stężenia energii potencjalnej alfa krótkożyciowych produktów rozpadu radonu 
w tych miejscach pracy wskazuje na możliwość otrzymania przez pracownika dawki skutecznej (efekty w-
nej) większej niż 1  mSv (milisiwert) rocznie  
– wymaga powiadomienia w  zakresie ochrony radiologicznej, z  zastrzeżeniem art.  6a. 
1b. Nie jest dopuszczalne rozcieńcz anie materiałów promieniotwórczych powstałych w  wyniku wykon y-
wania działalności, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, jeżeli mogłoby to spowodować wyłączenie działalności z  nimi 
spod obowiązku uzyskania zezwolenia, dokonania zgłoszenia lub powiadomienia.  
1c. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia lub przyjęcia powiadomienia, na wniosek 
kierownika jednostki organizacyjnej, wydaje, w  drodze decyzji administracyjnej, zgodę na rozcieńczanie materi a-
łów promieniotwórczych powstałych w  wyniku wykonyw ania działalności, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, jeżeli 
wzgl ędy bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej nie stoją temu na przeszkodzie.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Działalność polegająca na dodawaniu substancji promieniotwórczych do żyw ności, pasz, zabawek, 
osobistych ozdób lub produktów kosmetycznych, przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wyw o-
zie z tego terytorium takich wyrobów, do których dodano substancje promieniotwórcze, jest zabroniona.”,  
d) po ust.  2 dodaje się us t. 2a w  brzmieniu:  
„2a. Działalność polegająca na:  
1) aktywacji materiałów dodanych do zabawek lub osobistych ozdób powodującej wzrost aktywności 
w zabawce lub osobistej ozdobie, której w  czasie wprowadzania tej zabawki lub osobistej ozdoby do obr o-
tu nie m ożna pominąć z  punktu widzenia ochrony radiologicznej,  
2) przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium zabawek lub osobistych 
ozdób, o  których mowa w  pkt 1 
– jest zabroniona.”,  
e) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Usługo dawca z  państwa członkowskiego w  rozumieniu art.  3 pkt 10 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. 
o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1079, 1214 i 1495 ) może wykonywać działalność, 
o której mowa w  ust. 1 lub 1a, po uzyskaniu zezwolenia, dokonaniu zgłoszenia albo dokonaniu powiadomienia, 
z zastrzeżeniem art.  6 pkt 1 i art. 6a.”;  
4) w art.  5: 
a) po ust.  1a dodaje się ust.  1b i 1c w  brzmien iu: 
„1b. Jeżeli treść dołączonych do wniosku dokumentów jest niewystarczająca dla wykazania, że wymagane 
przepisami prawa warunki wykonywania działalności związanej z  narażeniem zostały spełnione, organ wydający 
zezwolenie albo przyjmujący zgłoszenie, mają c na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrow e-
go, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych, może:  
1) przeprowadzić kontrolę spełniania warunków bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony  
fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądrowych u  wnioskodawcy lub  
2) zażądać wykonania na koszt wnioskodawcy badań lub ekspertyz w  celu stwierdzenia spełniania warunków 
bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądr o-
wych, lub  
3) zażądać dodatkowych informacji wykazujących spełnianie wymagań bezpieczeństwa jądrowego, ochrony 
radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
1c. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1b pkt  1, przepisy rozdziału 9  stosuje się odpowiednio.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 1593  
 
 b) ust. 3 i  4 otrzymują brzmienie:  
„3. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, wydaje zezwolenia, przyjm u-
je zgłoszenia oraz przyjmuje powiadomienia w  zakresie wykonywania działalności zwi ązanej z  narażeniem, 
o której mowa w  art. 4 ust. 1. 
4. Zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich w  medycznej pracowni rentgenowskiej oraz ur u-
chamianiu takiej pracown i, 
2) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabieg o-
wej, radioterapii powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych poza medyczną pracownią 
rentgenowską  
– wydaje państwowy wojewódzki inspek tor sanitarny.”,  
c) po ust.  4 dodaje się ust.  4a w  brzmieniu:  
„4a. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4, dla jednostek ochrony zdrowia podległych:  
1) Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez niego albo dla których jest on podmiotem tw o-
rzącym – wydaje komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważniony przez niego 
wojskowy inspektor sanitarny wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej;  
2) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których jest on 
podmiotem tworzącym – wydaje państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych 
i Administracji.”,  
d) po ust.  5d dodaje się ust.  5e w  brzmieniu:  
„5e. Prezes Agencji, kierując się względami ochrony radiologicznej, może w  przypadku źródła wysokoa k-
tywnego przywożonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzależnić wydanie zezwolenia od zawarcia 
przez jednostkę organizacyjną składającą wniosek o  wydanie zezwolenia umowy, o  której mowa w  ust. 5a pkt  1, 
jeżeli postępowanie z  tym źródłem na terytoriu m Rzeczypospolitej Polskiej po zakończeniu działalności z  tym 
źródłem przez jednostkę organizacyjną może być niemożliwe lub znacznie utrudnione.”,  
e) po ust.  7b dodaje się ust.  7c w  brzmieniu:  
„7c. W postępowaniu o  zmianę zezwolenia przepisy dotyczące wyda nia zezwolenia stosuje się odpowie d-
nio do zakresu zmiany.”,  
f) dodaje się ust.  16–20 w  brzmieniu:  
„16. Do wykonywania działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, wymagającej 
powiadomienia, można przystąpić, jeżeli w  terminie 30  dni od dnia doręczenia powiadomienia Prezes Agencji 
nie wniesie, w  drodze decyzji administracyjnej, sprzeciwu i  nie później niż po upływie 2  lat od określonego 
w powiadomieniu terminu rozpoczęcia wykonywania działalności związanej z  narażeniem.  
17. Powiadomien ie o wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, 
zawiera:  
1) oznaczenie jednostki organizacyjnej dokonującej powiadomienia, jej siedzibę i  adres;  
2) w przypadku przedsiębiorców – numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajo wym Rejestrze Sądowym oraz 
numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile podmiot takie numery posiada;  
3) określenie rodzaju, zakresu i  miejsca wykonywania działalności objętej powiadomieniem, a  także stężenia 
promieniotwórczego lub aktywności źródeł promien iowania jonizującego, z  którymi będzie wykonywana 
działalność objęta powiadomieniem;  
4) określenie zakładanego narażenia pracowników i  osób z  ogółu ludności w  wyniku wykonywania działalności  
objętej powiadomieniem;  
5) uzasadnienie podjęcia działalności obj ętej powiadomieniem oraz planowane metody monitoringu 
i optymalizacji narażenia;  
6) określenie terminu rozpoczęcia wykonywania działalności objętej powiadomieniem.  
18. W razie konieczności uzupełnienia powiadomienia Prezes Agencji nakłada na powiadamiające go, 
w drodze postanowienia, obowiązek dokonania tego uzupełnienia w  określonym terminie.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 1593  
 
 19. Prezes Agencji wnosi sprzeciw w  drodze decyzji administracyjnej, jeżeli:  
1) wykonywanie działalności objętej powiadomieniem jest zabronione albo wymaga uzyskania z ezwolenia 
albo dokonania zgłoszenia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) z treści powiadomienia wynika, że wykonywanie działalności objętej powiadomieniem może naruszać 
wymagania ochrony radiologicznej wynikające z  przepisów prawa;  
3) powiadamiający nie uzu pełnił powiadomienia w  określonym terminie.  
20. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek organizacyjnych wykonujących działalność związaną 
z narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, wymagającą powiadomienia.”;  
5) po art.  5 dodaje się art.  51 w brzmieniu : 
„Art.  51. 1. Powiadomienia o  wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem:  
1) o której mowa w  art. 4 ust. 1a pkt  1, 2 i  16, 
2) polegającej na wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, o  których mowa w  art. 4 ust. 1a pkt  15, podlegających 
nadzorowi organów nadzoru górniczego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo ge o-
logiczne i  górnicze (Dz.  U. z 2019  r. poz.  868, 1214 i 1495 ) 
– przyjmuje dyrektor okręgowego urzędu górniczego.  
2. Powiadomienia o  wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem:  
1) o której mowa w  art. 4 ust. 1a pkt  3–14, 
2) polegającej na wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, o  których mowa w  art. 4 ust. 1a pkt  15, niepodlegaj ą-
cych nadzorowi organów nadzoru górniczego  
– przyjmuje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.  
3. Do wykonywania działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1a, można przystąpić,  
jeżeli w  terminie 30  dni od dnia doręczenia powiadomienia właściwy organ nie wniesie, w  drodze decyzji administr a-
cyjnej, sprzeciwu i  nie później niż p o upływie 2  lat od określonego w  powiadomieniu terminu rozpoczęcia wykon y-
wania działalności.  
4. Powiadomienie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1a, zawiera elementy, o  których mowa w  art. 5 ust. 17, a  także 
informację o  ilości, rodzaju, aktywności i  stężeniu pr omieniotwórczym odpadów, które powstaną w  wyniku wykon y-
wania działalności związanej z  narażeniem objętej powiadomieniem, zawierających substancje promieniotwórcze.  
5. W razie konieczności uzupełnienia powiadomienia właściwy organ nakłada na powiadamiająceg o, w drodze 
postanowienia, obowiązek dokonania tego uzupełnienia w  określonym terminie.  
6. Właściwy organ wnosi sprzeciw w  drodze decyzji administracyjnej, jeżeli:  
1) wykonywanie działalności związanej z  narażeniem objętej powiadomieniem jest zabronione al bo wymaga uzys -
kania zezwolenia albo dokonania zgłoszenia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) z treści powiadomienia wynika, że wykonywanie działalności związanej z  narażeniem objętej powiadomieniem 
może naruszać wymagania ochrony radiologicznej wynikające  z przepisów prawa;  
3) powiadamiający nie uzupełnił powiadomienia w  określonym terminie.  
7. Organy, o  których mowa w  ust. 1 i 2, prowadzą, każdy w  zakresie swojej właściwości, rejestry jednostek 
organizacyjnych wykonujących działalność związaną z  narażenie m, o  której mowa w  art. 4 ust. 1a, wymagającą 
powiadomienia.”;  
6) art. 5b otrzymuje brzmienie:  
„Art.  5b. 1. Ustala się poziom odniesienia dla narażenia zewnętrznego ludzi na promieniowanie gamma emit o-
wane przez materiały budowlane wewnątrz pomieszczeń wyno szący 1  mSv rocznie.  
2. W materiałach budowlanych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  6b, przed ich wprow a-
dzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oznacza się stężenie promieniotwórcze naturalnych iz o-
topów promieniotwórczy ch potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232. Oznaczenia stężenia promieniotwórczego izot o-
pu toru Th -232 można dokonać także przez oznaczenie stężenia promieniotwórczego produktów rozpadu izotopu toru 
Th-232. 
3. Oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnyc h izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu 
Ra-226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  6b dokonują 
labor atoria posiadające akredytację w  zakresie prowadzenia takich oznaczeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1593  
 
 4. Laboratoria dokonu jące oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych 
potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych określonych w  przepisach wydanych na podst a-
wie art.  6b niezwłocznie informują organy nadzoru budowlanego właś ciwe w  sprawach wyrobów budowlanych 
o przekroczeniu wartości wskaźnika stężenia promieniotwórczego określonej w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 6b, a  na żądanie tych organów – także o  wynikach oznaczeń.  
5. Określając poziom narażenia zewnętrznego lud zi na promieniowanie gamma emitowane wewnątrz pomies z-
czeń przez materiały budowlane określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  6b, bierze się pod uwagę 
w szczególności:  
1) wartość wskaźnika stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniot wórczych potasu K -40, radu 
Ra-226 i  toru Th -232; 
2) przeznaczenie budynku, w  którym materiał budowlany ma być zastosowany;  
3) planowane zastosowanie materiału budowlanego w  budynku.”;  
7) art. 6  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  6. Rada Ministrów określi, w  drodze  rozporządzenia:  
1) przypadki, w  których:  
a) wykonywanie działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, nie wymaga uzyskania 
zezwolenia, dokonania zgłoszenia albo dokonania powiadomienia,  
b) działalność związana z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, może być wykonywana na podstawie 
zgłoszenia,  
c) działalność związana z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, może być wykonywana na podstawie 
powiadomienia  
– ustalając graniczne wartości aktywności całkowitej lub stężenia promien iotwórczego izotopów promieni o-
twórczych jako kryteria zwolnienia z  obowiązku uzyskania zezwolenia, dokonania zgłoszenia albo dokonania 
powiadomienia, kierując się koniecznością zapewnienia odpowiedniej ochrony radiologicznej pracownikom 
i osobom z  ogółu lu dności, a  także mając na względzie zagrożenie, jakie potencjalnie może wiązać się z  wyko-
nywaniem d anej działalności;  
2) dokumenty wymagane przy składaniu wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej 
z narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, albo przy zgłoszeniu wykonywania tej działalności, konieczne dla 
potwierdzenia przez wnioskodawcę spełnienia warunków bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, 
z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, kierując się koniecznością 
zapewnienia możliwości oceny, czy zostały spełnione wymagania bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio -
logicznej, oraz mając na względzie zagrożenie, jakie potencjalnie może wiązać się z  wykonywaniem danej dzi a-
łalności.”;  
8) po art. 6 dodaje się art.  6a i art. 6b w  brzmieniu:  
„Art.  6a. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, przypadki, w  których wykonywanie działalności 
związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1a, nie wymaga powiadomienia, ustalając graniczne w artości st ę-
żenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych jako kryteria zwolnienia z  obowiązku powi a-
domienia oraz kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej ochrony ludzi przed skutkami promieniowania jon i-
zującego p ochodzącego od n aturalnych izotopów promieniotwórczych.  
Art. 6b. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) materiały budowlane, w  których, przed ich wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
oznacza się stężenie promieniotwórcze naturalnyc h izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 
i toru Th -232, 
2) wymagania dotyczące dokonywania oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieni o-
twórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych, o  któryc h mowa w  pkt 1, 
w szczególności sposób pobierania próbek i  ich pomiaru oraz czynniki uwzględniane przy interpretacji wyn i-
ków pomiaru, a  także sposób wyznaczania wskaźnika stężenia promieniotwórczego tych izotopów,  
3) wartość wskaźnika stężenia promieniotwó rczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu 
Ra-226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych, o  których mowa w  pkt 1, przekroczenie której wymaga poi n-
formowania organów nadzoru budowlanego  
– kierując się koniecznością zapewnienia skutecz nej ochrony ludzi przed skutkami promieniowania jonizującego 
pochodzącego od naturalnych izotopów promieniotwórczych.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1593  
 
 9) w art.  7: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Za przestrzeganie wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej odpowiada ki erownik 
jednostki organizacyjnej.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a–1e w  brzmieniu:  
„1a. Za zapewnienie ochrony radiologicznej członków ekipy awaryjnej odpowiada:  
1) w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej jednostki organizacyjnej, zwanej dalej „wewnętrzną  ekipą aw a-
ryjną” – kierownik jednostki organizacyjnej;  
2) w przypadku zewnętrznej w  stosunku do jednostki organizacyjnej ekipy awaryjnej, zwanej dalej 
„zewnętrzną ekipą awaryjną” – osoba kierująca działaniami ekipy awaryjnej.  
1b. Za zapewnienie ochrony rad iologicznej pracowników narażonych na radon w  miejscu pracy, w  przy-
padku gdy mimo podjęcia działań zgodnie z  zasadą optymalizacji stężenie radonu wewnątrz pomieszczeń w  tych 
miejscach pracy przekracza poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, odpowiada  kierownik jednostki organ i-
zacyjnej  wykonującej działalność, w  której pracownicy są narażeni na takie zwiększone narażenie na radon.  
1c. Za zapewnienie ochrony radiologicznej osób uczestniczących w  rekultywacji skażonego terenu, deko n-
taminacji budynków lub  innych konstrukcji w  sytuacji narażenia istniejącego odpowiada osoba kierująca realiz a-
cją działań naprawczych w  sytuacji narażenia istniejącego.  
1d. Za zapewnienie ochrony radiologicznej członków załogi statku powietrznego narażonych na promi e-
niowanie kos miczne odpowiada operator statku powietrznego.  
1e. Do ochrony radiologicznej członków ekip awaryjnych oraz osób, o  których mowa w  ust. 1c, stosuje się 
odpowiednio przepisy ustawy dotyczące ochrony radiologicznej pracowników.”,  
c) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  ust. 2, obejmuje w  szczególności:  
1) podział między pracownikami jednostki organizacyjnej odpowiedzialności oraz zadań w  zakresie bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
2) sposób realizacji wymagań dotyczących funkcjonowania, konserwacji i  utrzymania źródeł promieniowania 
jonizującego oraz dotyczących wyposażenia związanego z  tymi źródłami;  
3) sposób zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych przed uszkodzeniem, kradzieżą i  dostaniem się w  ręce 
osób nieuprawnionych;  
4) system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  art. 86d. 
2b. Program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  ust. 2, w jednostce ochrony zdrowia obejmuje również:  
1) systematycznie planowane i  wykonywane działania konieczne dla zapewnienia ochrony radiologicznej osób 
poddawanych ekspozycjom medycznym, o  których mowa w  art. 33a, w  celu zminimalizowania prawdop o-
dobieństwa wystąpienia i  skali ekspozycji niezamierzonych lub narażeń przypadkowych;  
2) w przypadku radioterapii – ocenę ryzyka wystąpienia ekspozycji niezamierzonych lub narażeń przypadk o-
wych;  
3) wdrożenie wewnętrznego systemu rejestracji i  analizy zdarzeń obejmujących lub potencjalnie obejmuj ą-
cych ekspozycje niezamierzone lub narażenia przyp adkowe, odpowiednio do zagrożenia powodowanego 
przez działalność wykonywaną przez tę jednostkę;  
4) w sytuacji ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego – przygotowanie informacji dla lekarza 
kierującego oraz lekarza prowadzącego, a  także pacjen ta lub jego przedstawiciela, o  ekspozycji niezami e-
rzonej lub narażeniu przypadkowym oraz o  wynikach analizy tej ekspozycji lub tego narażenia.”,  
d) ust. 4 i  5 otrzymują brzmienie:  
„4. Wymaganie, o  którym mowa w  ust. 3, nie dotyczy jednostki organizacyjnej wykonującej działalność 
polegającą na stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów weterynaryjnych pracujących w  systemie zdjęci o-
wym oraz jednostki organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na stosowaniu urządzeń rentgenowskich 
przeznaczonych do kon troli osób, przesyłek i  bagażu.  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 1593  
 
 5. Wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w  jednostkach ochrony 
zdrowia wykonujących działalność polegającą na:  
1) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich w  medycznej pracowni rentge nowskiej lub ur u-
chamianiu takich pracowni, lub  
2) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabieg o-
wej, radioterapii powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych poza medyczną pracownią 
rentg enowską  
– sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej dla tych działalności.”,  
e) po ust.  5 dodaje się ust.  5a w  brzmieniu:  
„5a. Wymaganie, o  którym mowa w  ust. 5, nie dotyczy jednostki ochrony zdrowia wykonującej działalnoś ć 
związaną z  narażeniem polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pom o-
cą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu lub wykonującej działalność związaną z  naraż e-
niem polegającą jedynie na wykonywaniu densyto metrii kości za  pomocą aparatów rentgenowskich służących 
wyłąc znie do tego celu.”,  
f) w ust.  6: 
– pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) zdała, nie wcześniej niż 2  lata przed dniem wystąpienia z  wnioskiem o  nadanie uprawnień, egzamin z  zakresu 
odbytego szkolenia, o którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  71 ust. 11 lub 12;”,  
– pkt 5  otrzymuje brzmienie:  
„5) posiada odpowiedni do typu nadanych uprawnień staż pracy w  warunkach narażenia, określony 
w przepisach wydanych na podstawie art.  71 ust. 11 lub 12. ”, 
g) po ust.  6 dodaje się ust.  6a i 6b w  brzmieniu:  
„6a. Szkolenia, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  71 ust. 11 lub 12, mogą prow a-
dzić jednostki, które:  
1) dysponują kadrą dydaktyczną składającą się z  osób posiadających  wykształcenie  wyższe, wiedzę 
i doświadczenie zawodowe w  dziedzinie podstaw technologii jądrowych oraz bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej, zgodnie z  zakresem prowadzonych szkoleń;  
2) posiadają obiekty, urządzenia i  wyposażenie umożliwiające prowadzenie ćw iczeń praktycznych objętych 
tematyką szkolenia lub zapewniają do nich dostęp;  
3) posiadają szczegółowe programy szkoleń.  
6b. Jednostki prowadzące szkolenia są obowiązane prowadzić dzienniki zajęć, do których wpisuje się t e-
matykę i  czas trwania poszczególny ch zajęć, oraz  listy osób biorących udział w  szkoleniach, zawierające imiona 
i nazwiska oraz numery PESEL osób biorących udział w  szkoleniu, i  przechowywać te dzienniki i  listy co na j-
mniej przez 5  lat od dnia zakończenia szkolenia.”,  
h) po ust.  7 dodaje si ę ust.  7a–7k w  brzmieniu:  
„7a. Szkolenie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  71 ust. 11 lub 12, może rozpocząć  
osoba, która posiada orzeczenie lekarskie, o  którym mowa w  ust. 6 pkt 4. Osoba ta przedstawia to orzeczenie ki e-
rownikowi jedno stki prowadzącej szkolenie przed rozpoczęciem szkolenia.  
7b. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie niezwłocznie wydaje osobie, która odbyła szkolenie, d o-
kument potwierdzający jego odbycie.  
7c. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, zdaje e gzamin, o  którym 
mowa w  ust. 6 pkt 3, po odbyciu szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  71 ust. 11 
lub 12, a  w przypadku, o  którym mowa w  ust. 7 – po dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szk o-
lenia . 
7d. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, na wniosek osoby ubiegającej 
się o  nadanie uprawnień, dopuszcza tę osobę do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia, po stwierdzeniu 
spełnienia wymogów, o  których mowa w  ust. 7. O dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkol e-
nia organ właściwy do nadania uprawnień zawiadamia osobę ubiegającą się o  nadanie uprawnień w  terminie 
30 dni od dnia złożenia przez nią wniosku. Odmowa dopuszczenia do egzaminu bez konieczności odb ycia szk o-
lenia następ uje w drodze decyzji administracyjnej.  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1593  
 
 7e. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, wyznacza, na wniosek kiero w-
nika jednostki prowadzącej szkolenie, termin egzaminu na dzień przypadający nie później niż 30  dni od dnia p o-
informowania tego organu o  zakończeniu szkolenia i  zawiadamia o  tym kierownika jednostki prowadzącej szk o-
lenie nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu. W  przypadku dopuszczenia osoby ubiegającej się o  nadanie 
uprawnień do egzaminu bez konie czności odbycia szkolenia, organ właściwy do nadania uprawnień zawiadamia 
tę osobę o  terminie i  miejscu egzaminu nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu.  
7f. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 7e, zawiera informację o  przewidywanym terminie zakończenia szk o-
lenia oraz o  przewidywanej liczbie osób, które przystąpią do egzaminu na uprawnienia określonego typu.  
7g. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, zamieszcza informację 
o terminie i  miejscu egzaminu, wysokości opłaty za  egzamin oraz o  numerze rachunku bankowego, na który n a-
leży wnieść opłatę, w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ, 
niezwłocznie po wyznaczeniu terminu egzaminu.  
7h. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  któryc h mowa w  ust. 3 lub 5, która nie przystąpiła do 
egzaminu, może złożyć do organu właściwego do nadania uprawnień wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepisy ust.  7e stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzami nu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy 
ust. 7d i 7e stosuje się odpowiednio.  
7i. Egzamin dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 3, obejmuje zagadni e-
nia z  zakresu szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań i  3 zadania obliczeniowe lub problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuje 5  pytań.  
7j. Egzamin dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 5, obejmuje zagadni e-
nia z  zakres u szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań typu zamkniętego i  3 zadania obliczeniowe lub 
problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuje 3  pytania.  
7k. Osoba, która nie zdała egzaminu, może złożyć do organu właściwe go do nadania uprawnień, o  których 
mowa w  ust. 3 lub 5, wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepisy ust.  7e stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbył a szkolenia; przepisy 
ust. 7d i 7e stosuje się odpowiednio.” , 
i) po ust.  14 dodaje się ust.  14a–14c w  brzmieniu:  
„14a.  Wpis jednostki prowadzącej szkolenie do rejestru, o  którym mowa w  ust. 11 albo 13, następuje na 
wniosek kierownika jednostki prowadzącej szkolenie, po stwierdzeniu przez organ prowadzący rejestr spełnienia 
warunków, o  których mowa w  ust. 6a. 
14b. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 14a, kierownik jednostki prowadzącej szkolenie dołącza dok u-
menty i  informacje potwierdzające spełnienie warunków,  o których mowa w  ust. 6a, oraz programy szkoleń, 
o których mowa w  ust. 6a pkt  3. 
14c. Po wpisaniu jednostki prowadzącej szkolenia do rejestru, o  którym mowa w  ust. 11 albo 13, organ 
prowadzący rejestr niezwłocznie wydaje kierownikowi tej jednostki zaświad czenie o  uzyskaniu wpisu do rej e-
stru.”;  
10) w art.  71: 
a) ust. 1 –3 otrzymują brzmienie:  
„1. Prezes Agencji powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  zakresie uprawnień, o  których mowa 
w art. 7 ust. 3, w składzie od 12  do 14  osób spośród specjalistów z  zakresu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony 
radiologicznej. Dwóch członków komisji egzaminacyjnej Prezes Agencji powołuje w  porozumieniu z  Ministrem 
Obrony Narodowej, a  kolejnych dwóch – w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych. 
Prezes Agenc ji wyznacza przewodniczącego komisji spośród członków komisji.  
2. Główny Inspektor Sanitarny powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  zakresie uprawnień, 
o których mowa w  art. 7 ust. 5, w składzie od 100  do 120  osób. Główny Inspektor Sanitarny wyznacza przewo d-
niczącego k omisji spośród członków komisji.  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 1593  
 
 3. Członkom komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1 i 2, za  uczestnictwo w  składzie egzaminacy j-
nym przysługuje:  
1) wynagrodzenie;  
2) zwrot kosztów podróży i  noclegów na zasadach określonych w  przepi sach wydanych na podstawie 
art. 775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.”,  
b) po ust.  3 dodaje się ust.  3a w  brzmieniu:  
„3a. Do przeprowadzenia egzaminu przewodniczący komisji, o  której mowa w  ust. 1 lub 2, każdorazowo 
wyznacza skład egzami nacyjny właściwy dla danego typu uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w  liczbie 
od 3 do 5 osób, w  tym przewodniczącego składu i  sekretarza.”,  
c) dodaje się ust.  7–12 w  brzmieniu:  
„7. Koszty egzaminu ponosi się w  formie opłaty stanowiącej dochód budż etu państwa. Opłata nie może 
przekraczać 15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprz e-
dzającym egzamin, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art.  20 pkt 1 lit. a 
ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.  U. z 2018  r. 
poz. 1270 i  2245 oraz z  2019  r. poz.  39, 730 i  752).  
8. Opłata, o  której mowa w  ust. 7, jest wnoszona:  
1) po odbyciu szkolenia albo po dopuszczeniu przez organ właśc iwy do nadania uprawnień, o  których mowa 
w art. 7 ust. 3 lub 5, do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia;  
2) odpowiednio na rachunek właściwego organu, o  którym mowa w  pkt 1, nie później niż w  terminie 7  dni 
przed dniem egzaminu.  
9. W przypadku niepr zystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 7 ust. 3 lub 5, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, wniesioną opłatę, o  której mowa w  ust. 7, zalicza się 
na poczet egzaminu w  kolejnym wyznaczonym terminie.  
10. Opłatę, o  której mowa w  ust. 7, zwraca się w  przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się 
o nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3 lub 5, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, na złożony do 
organu właściwego do nadania uprawnień w  terminie 30  dni od dnia egzaminu wniosek o  zwrot opłaty. Opłatę 
zwraca się w  terminie 30  dni od dnia złożenia wniosku, na wskazany we wniosku rachunek bankowy lub rach u-
nek w  spółdz ielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej.  
11. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) typy uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3, rodzaje działalności, do których nadzorowania uprawniają, 
oraz szczegółowe warunki nadawania tych uprawnień,  
2) sposób przeprowadzania oraz sposób ustalania wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o  nada nie 
uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3, oraz wysokość opłaty za ten egzamin,  
3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, oraz wysokość 
wynagrodzenia członków tej komisji za uczestnictwo w  składzie egzamina cyjnym,  
4) zakresy szkoleń i  formy organizowania szkoleń dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 3, 
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3, oraz wykaz dokumentów dołącz a-
nych do wniosku  
– w celu zapewnienia przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce 
organizacyjnej, a  także zapewnienia wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, 
wysokiego poziomu prowadzonych szkoleń oraz  przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwalający na efektywną 
weryfikację wiedzy i  umiejętności osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, oraz mając na względzie, że w y-
sokość opłaty egzaminacyjnej ma rekompensować koszty zorganizowania i  przeprowadzenia egz aminu, 
a wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej ma oddawać nakład pracy przez nich wykonanej 
w celu przepr owadzenia egzaminu.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) typy uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 5, rodzaje działalności, do których nadzorowania uprawniają, 
oraz szczegółowe warunki nadawania tych uprawnień,  
2) sposób przeprowadzania oraz sposób ustalania wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o  nadanie 
uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 5, oraz wysokość opłaty za ten egzamin,  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1593  
 
 3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, oraz wysokość 
wynagrodzenia członków tej komisji za  uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym,  
4) zakresy szkoleń i  formy organi zowania szkoleń dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 5, 
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 5, oraz wykaz dokumentów dołącz a-
nych do wniosku  
– mając na celu zapewnienie przestrzegania  wymagań ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej oraz 
zapewnienie wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego poziomu 
prowadzonych szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwalający na efektywną weryf ikację wiedzy 
i umiejętności osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, oraz mając na względzie, że wysokość opłaty egzam i-
nacyjnej ma rekompensować koszty zorganizowania i  przeprowadzenia egzaminu, a  wysokość wynagrodzenia 
członków komisji egzaminacyjnej m a oddawać nakład pracy przez nich wykonywanej w  celu przeprowadzenia 
egzaminu.”;  
11) art. 72 otrzymuje brzmienie:  
„Art.  72. 1. Do zakresu obowiązków inspektora ochrony radiologicznej oraz inspektora ochrony radiologicznej 
w jednostkach ochrony zdrowia wyko nujących działalność, o  której mowa w  art. 7 ust. 5, należy nadzór nad prz e-
strzeganiem przez jednostkę organizacyjną wymagań ochrony radiologicznej, w  szczególności:  
1) nadzór nad przestrzeganiem prowadzenia działalności według procedur wewnętrznych i  instrukcji pracy oraz 
nad prowadzeniem dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, w  tym dot y-
czącej pracowników i  innych osób przebywających w  jednostce organizacyjnej w  warunkach narażenia, 
z wyjątkiem ochrony radiologicznej pac jentów poddanych terapii i  diagnostyce z  wykorzystaniem promieni o-
wania jonizuj ącego;  
2) tworzenie lub udział w  tworzeniu procedur wewnętrznych i  instrukcji pracy dotyczącej bezpieczeństwa jądr o-
wego i  ochrony radiologicznej;  
3) nadzór nad spełnianiem warunk ów dopuszczających pracowników do zatrudnienia na danym stanowisku pracy, 
w tym dotyczących szkolenia pracowników na stanowisku pracy w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochro-
ny radiologicznej;  
4) opracowanie programu pomiarów dozymetrycznych w  środowisk u pracy, programu pomiarów dawek indyw i-
dualnych oraz ewidencji dawek indywidualnych i  przedstawienie tych programów i  ewidencji do zatwierdzenia 
kierownikowi jednostki organizacyjnej;  
5) nadzór nad realizacją programów, o  których mowa w  pkt 4; 
6) prowadzen ie wykazu źródeł promieniowania jonizującego;  
7) prowadzenie okresowych ocen stanu systemów bezpieczeństwa i  ostrzegania;  
8) informowanie i  szkolenie pracowników w  zakresie ochrony radiologicznej;  
9) dokonywanie wstępnej oceny narażenia pracowników na pods tawie wyników pomiarów dawek indywidualnych 
lub pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy i  przedstawianie jej kierownikowi jednostki organizacyjnej;  
10) ustalanie wyposażenia jednostki organizacyjnej w  środki ochrony indywidualnej, przyrządy dozymetrycz ne oraz 
inne wyposażenie służące do ochrony pracowników przed promieniowaniem jonizującym, a  także nadzór nad 
działaniem aparatury dozymetrycznej, sygnalizacji ostrzegawczej i  prawidłowym oznakowaniem miejsc pracy 
ze źródłami promieniowania jonizującego;  
11) współpraca ze służbą bezpieczeństwa i  higieny pracy albo osobami wykonującymi zadania tej służby, osobami 
wdrażającymi program zapewnienia jakości, służbami przeciwpożarowymi i  ochrony środowiska w  zakresie 
ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
12) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii w  zakresie ochrony przed promieniowaniem jonizuj ą-
cym, stosownie do charakteru działalności i  typu posiadanych uprawnień, w  szczególności w  odniesieniu do:  
a) optymalizacji i  ograniczników dawki (limit ów użytkowych dawki),  
b) obiektów, instalacji oraz stosowania źródeł promieniowania jonizującego i  ich wymiany,  
c) wyznaczania terenów kontrolowanych i  nadzorowanych,  
d) klasyfikacji pracowników,  
e) pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy i  pomiarów da wek indywidualnych,  
f) wyposażenia w  przyrządy dozymetryczne,  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1593  
 
 g) programów zapewniania jakości,  
h) monitoringu środowiska,  
i) postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym,  
j) zapobiegania zdarzeniom radiacyjnym i  wypadkom,  
k) przygotowania na wypadek zdarzenia radiacyjnego oraz reagowania w  przypadku wystąpienia takiego zd a-
rzenia,  
l) szkoleń pracowników oraz dopuszczenia ich do pracy w  warunkach narażenia;  
13) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z  wnioskiem o  wstrz ymanie prac w  warunkach narażenia, 
w przypadku naruszenia warunków zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, lub wymagań bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej, oraz niezwłoczne informowanie o  tym organu, który wydał zezwolenie;  
14) nadzór nad postępowaniem wynikającym z  zakładowego planu postępowania awaryjnego, w  przypadku gdy na 
terenie jednostki organizacyjnej zaistnieje zdarzenie radiacyjne;  
15) udział w  działaniach podejmowanych w  zakresie zapobiegania zdarzeniom radiacyjnym, przygotowania  do 
takich zdarzeń i  reagowania na nie;  
16) nadzór nad postępowaniem ze źródłami promieniotwórczymi, materiałami jądrowymi oraz odpadami promi e-
niotwórczymi w  przypadku przekształcenia jednostki organizacyjnej albo zakończenia przez nią działalności 
oraz ni ezwłoczne informowanie organu, który wydał zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, o naruszeniu 
wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  tym zakresie.  
2. Obowiązki, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 2, 5 –8 i 15, może również wykonywać pr acownik jednostki org a-
nizacyjnej nieposiadający uprawnień inspektora ochrony radiologicznej, wyznaczony na piśmie przez kierownika je d-
nostki organizacyjnej i  przeszkolony w  zakresie wykonywania tych obowiązków przez inspektora ochrony radiol o-
gicznej sprawu jącego w  tej jednostce organizacyjnej wewnętrzny nadzór, o  którym mowa w  art. 7 ust. 3 lub 5.  
3. Do zakresu uprawnień inspektora ochrony radiologicznej oraz inspektora ochrony radiologicznej w  jednos t-
kach ochrony zdrowia wykonujących działalność, o  której mowa w  art. 7 ust. 5, należy:  
1) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z  wnioskiem o  zmianę warunków pracy pracowników, 
w szczególności w  przypadku gdy wyniki pomiarów dawek indywidualnych lub pomiarów dozymetrycznych 
uzasadniają taki wniosek ; 
2) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii, w  ramach badania i  sprawdzania urządzeń ochro n-
nych i  przyrządów pomiarowych, w  zakresie skuteczności stosowanych środków i  technik ochrony przed pr o-
mieni owaniem jonizującym oraz sprawności i  właściwego użytkowania przyrządów pomiarowych;  
3) sprawdzanie kwalifikacji pracowników w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz w y-
stępowanie z  wynikającymi z  tego sprawdzenia wnioskami do kierownika jednostki organizacyjnej;  
4) występo wanie do kierownika jednostki organizacyjnej z  wnioskiem o  wprowadzenie zmian w  instrukcjach pr a-
cy, w  przypadku gdy wnioskowane zmiany nie zwiększają ograniczników dawki (limitów użytkowych dawki) 
określonych w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1.”; 
12) art. 7a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  7a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zasięga opinii inspektora ochrony radiologicznej na temat 
badania i  sprawdzania urządzeń ochronnych i  przyrządów dozymetrycznych, obejmującej w  szczególności:  
1) ocenę urządze ń mających wpływ na ochronę radiologiczną – przed dopuszczeniem do ich stosowania;  
2) dopuszczenie do stosowania nowych lub zmodyfikowanych źródeł promieniowania jonizującego, z  punktu 
widzenia ochrony radiologicznej;  
3) sprawdzanie skuteczności stosowanyc h środków i  technik ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
4) wzorcowanie przyrządów dozymetrycznych, sprawdzanie ich sprawności i  właściwego użytkowania, a  także ich 
konserwacji;  
5) ocenę obiektu lub instalacji z  punktu widzenia ochrony radiologicznej  – przed dopuszczeniem ich do eksploat acji. 
2. Przepisów ust.  1 nie stosuje się do jednostek ochrony zdrowia wykonujących działalność związaną 
z narażeniem polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów 
rentgen owskich służących wyłącznie do tego celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą 
jedynie na wykonywaniu densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1593  
 
 13) w art.  8: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmie nie: 
„2. W przypadku zaistnienia nowych istotnych okoliczności dotyczących skutków wykonywanej działal -
ności, a  także pojawienia się istotnych informacji na temat innych niż stosowane w  tej działalności technik 
i technologii, kierownik jednostki organizacy jnej jest obowiązany dokonać weryfikacji uzasadnienia, uwzględni a-
jąc te same czynniki, których uwzględnienie jest wymagane przy sporządzaniu uzasadnienia.”,  
b) dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się do ekspozycji medycznych .”; 
14) art. 8a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  8a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze  źródłami promieniotwórczymi,  
materiałami jądrowymi lub odpadami promieniotwórczymi niezwłocznie zawiadamia na piśmie organ, który wydał 
zezwole nie, przyjął zgłoszenie albo przyjął powiadomienie, o  przewidywanym przekształceniu jednostki organizacy j-
nej albo zakończeniu przez nią działalności i  uzgadnia z  nim, na piśmie, sposób postępowania z  posiadanymi źródł a-
mi promieniotwórczymi, materiałami jąd rowymi lub odpadami promieniotwórczymi, a  także przeprowadza na koszt 
jednostki organizacyjnej kontrolę dozymetryczną oraz dekontaminację miejsca wykonywania działalności i  jego ot o-
czenia po zako ńczeniu działalności.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej w ykonującej działalność, o  której mowa w  ust. 1, niezwłocznie zawi a-
damia organ, który wydał zezwolenie, przyjął zgłoszenie albo przyjął powiadomienie, o  złożeniu wniosku restrukt u-
ryzacyjnego, zgłoszeniu wniosku o  ogłoszenie upadłości albo o  otwarciu postępo wania układowego lub przyspiesz o-
nego p ostępowania układowego.  
3. W przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego obejmującego jednostkę organizacyjną wykonującą dzi a-
łalność, o  której mowa w  ust. 1, zarządca niezwłocznie zawiadamia o  tym organ, który wydał ze zwolenie, przyjął 
zgłoszenie albo przyjął powiadomienie.  
4. O ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej wykonującej działalność, o  której mowa w  ust. 1, syndyk 
niezwłocznie zawiadamia organ, który wydał zezwolenie, przyjął zgłoszenie albo przyjął powia domienie.”;  
15) po art.  8a dodaje się art.  8b w  brzmieniu:  
„Art.  8b. Przepisy ustawy dotyczące kierownika jednostki organizacyjnej stosuje się odpowiednio do:  
1) syndyka – w przypadku wydania orzeczenia o  ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej;  
2) zarządcy – w przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego dotyczącego jednostki organizacyjnej.”;  
16) w art.  9: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia wykonywanie działalności związanej z  narażeniem zgo d-
nie z  zasad ą optymalizacji wymagającą, żeby – przy rozsądnym uwzględnieniu czynników ekonomicznych 
i społecznych oraz aktualnego stanu wiedzy technicznej – liczba narażonych pracowników i  osób z  ogółu ludn o-
ści oraz prawdopodobieństwo ich narażenia były jak najmniejsz e, a otrzymywane przez nich dawki promieni o-
wania j onizującego były możliwie małe.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadza ocenę narażenia pracowników oraz osób z  ogółu lu d-
ności. W  przypadku gdy z  przeprowadzonej oceny, przy uwzględnieniu zasady optymalizacji, o  której mowa 
w ust. 1, wynika konieczność ograniczenia tego narażenia, kierownik jednostki organizacyjnej ustala dla praco w-
ników oraz osób z  ogółu ludności ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) i  podejmuje działania w  celu 
ograniczenia  narażenia, tak żeby otrzymane przez nich dawki promieniowania jonizującego były nie wyższe niż 
ustalone dla nich ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek).”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Organ właściwy do wydania zezwolenia albo przy jęcia zgłoszenia może, kierując się względami 
ochrony radiologicznej, określić, w  drodze decyzji administracyjnej, ograniczniki dawek (limity użytkowe  
dawek) dla pracowników lub osób z  ogółu ludności dla danej działalności na niższym poziomie niż ustalone  
przez kierownika jednostki organizacyjnej, jeżeli ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) ustalone przez 
kierownika jednostki organizacyjnej nie zapewniają wykonywania działalności zgodnie z  zasadą optymalizacji, 
o której mowa w  ust. 1.”; 
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1593  
 
 17) w art.  11: 
a) w ust.  2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić prowadzenie wstępnych i  okresowych – nie rz a-
dziej niż co 5  lat, a  w przypadku obiektów jądrowych w  terminach określonych w  zezwoleniu na wykonyw anie 
działalności związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji takich obie k-
tów – szkoleń pracowników w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, zgodnie z  oprac o-
wanym przez siebie programem.”,  
b) w ust. 3: 
– po pkt  3 dodaje się pkt  3a–3c w  brzmieniu:  
„3a) informację o  zagrożeniach dla zdrowia związanych z  pracą wykonywaną na konkretnym stanowisku 
pracy, powodowanych przez promieniowanie jonizujące;  
3b) informację o  znaczeniu, jakie ma spełnianie wym agań prawnych, technicznych, medycznych i  organiz a-
cyjnych;  
3c) plany postępowania w  przypadku zdarzeń radiacyjnych oraz procedury postępowania w  takich prz y-
padkach;”,  
– po pkt  4 dodaje się pkt  4a w  brzmieniu:  
„4a) w przypadku działalności ze źródłem wysoko aktywnym – szczególne wymogi w  zakresie bezpiecznego 
zarządzania i  kontroli źródeł wysokoaktywnych;”,  
c) dodaje się ust.  4–8 w brzmieniu:  
„4. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku 
zewnętrznej ekipy awar yjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członkom ekipy awaryjnej, nie 
rzadziej niż co 2  lata, wstępne i  okresowe:  
1) szkolenia, o  których mowa w  ust. 2, dostosowane do specyfiki pracy ekipy awaryjnej;  
2) szkolenie przygotowujące do działani a w przypadku zdarzenia radiacyjnego, obejmujące w  szczególności:  
a) podstawowe zasady ochrony radiologicznej,  
b) informacje o  biologicznych skutkach promieniowania jonizującego, w  tym zagrożenia dla zdrowia,  
c) informacje o  działaniu i  obsłudze przyrządów  dozymetrycznych,  
d) działania interwencyjne w  przypadku zdarzeń radiacyjnych,  
e) podstawowe wielkości i  jednostki w  dozymetrii promieniowania jonizującego,  
f) sposób i  zakres realizacji zadań zgodnie z  odpowiednim planem postępowania awaryjnego, obowiąz u-
jącymi procedurami i  instrukcjami,  
g) opis znanych zdarzeń radiacyjnych o  istotnym znaczeniu,  
h) kontrolę narażenia pracowników i  osób z  ogółu ludności,  
i) pomiary mocy dawki i  skażeń promieniotwórczych,  
j) środki ochrony indywidualnej,  
k) podstawowe zasady  dekontaminacji osób, terenu i  mienia, w  tym usuwania skażeń z  powierzchni rob o-
czych i  sprzętu oraz skażeń osobistych.  
5. Szczegółowy zakres i  formę szkoleń, o  których mowa w  ust. 4, dostosowuje się do zadań przewidzianych  
do realizacji przez członka ekipy  awaryjnej. Szkolenia te obejmują też ćwiczenia praktyczne, jeżeli są one 
konieczne dla przygotowania członka ekipy awaryjnej do realizacji przewidzianych dla niego zadań.  
6. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku 
zewnętrznej ekipy awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członkom ekipy awaryjnej 
otrzymywanie regularnie aktualizowanych, w  tym niezwłocznie po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego, 
informacji na temat zagrożeń dla zdrowia zw iązanych z  udziałem w  pracach ekipy awaryjnej oraz o  środkach 
ochronnych, jakie należy stosować, z  uwzględnieniem zakresu zdarzenia radiacyjnego oraz rodzaju działań 
podejmowanych przez ekipę awaryjną.  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1593  
 
 7. Osoba odpowiedzialna za zapewnienie szkoleń, o  których mowa w  ust. 2 i 4, dokumentuje ich realizację, 
odnotowując:  
1) datę i  miejsce szkolenia;  
2) osoby biorące udział w  szkoleniu, z  podaniem ich imion i  nazwisk oraz numerów PESEL, jeżeli je posiadają;  
3) osoby prowadzące szkolenie, z  podaniem ich imion i  nazwisk;  
4) tematykę i  zakres szkolenia;  
5) formę szkolenia.  
8. Osoba odpowiedzialna za zapewnienie szkoleń, o  których mowa w  ust. 2 i 4, przechowuje dokumentację,  
o której mowa w  ust. 7, przez okres nie krótszy niż 6  lat od dnia zakończenia szkolenia.”;  
18) w art.  12: 
a) w ust.  2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) zdały, nie wcześniej niż 2  lata przed dniem wystąpienia z  wnioskiem o  nadanie uprawnień, egzamin 
z zakresu odbytego szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  12b ust.  1.”, 
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Szkolenie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  12b ust.  1, może rozpocząć 
osoba, która posiada orzeczenie lekarskie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2. Osoba ta przedstawia to orzeczenie 
kiero wnikowi jednostki prowadzącej szkolenie przed rozpoczęciem szkolenia.  
2b. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie niezwłocznie wydaje osobie, która odbyła szkolenie, 
dokument potwierdzający jego odbycie.”,  
c) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Uprawnieni a do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na budowie, 
rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego uprawn iają do zajmowania takiego stanowiska tylko 
w jednostce organizacyjnej wskazanej w  uprawnieniu.”;  
19) w art.  12a: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, występuje kierownik jednostki o r-
ganizacyj nej, w  której ma być zatrudniona osoba na stanowisku wymagającym posiadania takich uprawnień, lub 
ta osoba.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zape w-
nienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność 
polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego występuje kierownik jednostki 
organ izacyjnej, w  której ma być zatrudnion a osoba na stanowisku wymagającym posiadania takich uprawnień.”,  
c) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Szkolenie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  12b ust.  1, mogą prowadzić je d-
nostki, które:  
1) dysponują kadrą dydakty czną składającą się z  osób posiadających wykształcenie wyższe, wiedzę 
i doświadczenie zawodowe w  dziedzinie podstaw technologii jądrowych oraz bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej, zgodnie z  zakresem prowadzonych szkoleń;  
2) posiadają obiekty,  urządzenia i  wyposażenie umożliwiające prowadzenie ćwiczeń praktycznych objętych 
tematyką szkolenia lub zapewniają do nich dostęp;  
3) posiadają szczegółowe programy szkoleń.  
2b. Jednostki prowadzące szkolenia są obowiązane prowadzić dzienniki zajęć, do kt órych wpisuje się 
tematykę i  czas trwania poszczególnych zajęć, oraz listy zawierające imiona i  nazwiska oraz numery PESEL osób 
biorących udział w  szkoleniach, a  także przechowywać te dzienniki i  listy co najmniej przez 5  lat od dnia 
zakończenia szkolenia. ”, 
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 1593  
 
 d) po ust.  4 dodaje się ust.  4a–4c w  brzmieniu:  
„4a. Wpis jednostki prowadzącej szkolenie do rejestru, o  którym mowa w  ust. 3, następuje na wniosek ki e-
rownika jednostki prowadzącej szkolenie, po stwierdzeniu przez Prezesa Agencji spełnienia warunków, o  których 
mowa w  ust. 2a. 
4b. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 4a, kierownik jednostki prowadzącej szkolenie dołącza dokumenty 
i informacje potwierdzające spełnienie warunków, o  których mowa w  ust. 2a, oraz programy szkoleń, o  których 
mowa w  ust. 2a pkt  3. 
4c. Po wpisaniu jednostki prowadzącej szkolenia do rejestru, o  którym mowa w  ust. 3, Prezes Agencji ni e-
zwłocznie wydaje kierownikowi tej jednostki zaświadczenie o  uzyskaniu wpisu do rejestru.”,  
e) po ust.  5 dodaje się ust.  5a–5h w  brzmieniu:  
„5a. Osoba ubie gająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, zdaje egzamin, o  którym 
mowa w  art. 12 ust. 2 pkt 4, po odbyciu szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  12b 
ust. 1, a w przypadku, o  którym mowa w  art. 12 ust. 4 – po dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia 
szkolenia.  
5b. Prezes Agencji, na wniosek osoby ubiegającej się o  nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 12 ust. 1, dopuszcza tę osobę do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia, po stwierdzeniu speł nienia 
wymogów, o  których mowa w  art. 12 ust. 4. O  dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia 
Prezes Agencji zawiadamia osobę ubiegającą się o  nadanie uprawnień w  terminie 30  dni od dnia złożenia przez 
nią wniosku. Odmowa dopuszczenia do e gzaminu bez konieczności odbycia szkolenia następuje w  drodze dec y-
zji administracyjnej.  
5c. Prezes Agencji wyznacza, na wniosek kierownika jednostki prowadzącej szkolenie, termin egzaminu na 
dzień przypadający nie później niż 30  dni od dnia poinformowania Prezesa Agencji o  zakończeniu szkolenia 
i zawiadamia o  tym kierownika jednostki prowadzącej szkolenie nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu. 
W przypadku dopuszczenia osoby ubiegającej się o  nadanie uprawnień do egzaminu bez konieczności odbycia 
szkol enia, Prezes Agencji zawiadamia tę osobę o  terminie i  miejscu egzaminu nie później niż 14  dni przed dniem 
egzaminu.  
5d. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 5c, zawiera informację o  przewidywanym terminie zakończenia szk o-
lenia oraz o  przewidywanej liczbie osób, k tóre przystąpią do egzaminu na uprawnienia określonego typu.  
5e. Prezes Agencji zamieszcza informację o  terminie i  miejscu egzaminu, wysokości opłaty za egzamin 
oraz o  numerze rachunku bankowego, na który należy wnieść opłatę, w  Biuletynie Informacji Publi cznej na sw o-
jej str onie podmiotowej, niezwłocznie po wyznaczeniu terminu egzaminu.  
5f. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, która nie przystąpiła do 
egzaminu, może złożyć do Prezesa Agencji wniosek o:  
1) wyznaczenie no wego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepisy ust.  5c stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy 
ust. 5b i 5c stosuje się odpowiednio.  
5g. Egzamin dla osób ubi egających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, obejmuje z a-
gadnienia z  zakresu szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań i  3 zadania obliczeniowe lub problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuj e 5 pytań.  
5h. Osoba, która nie zdała egzaminu, może złożyć do Prezesa Agencji wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepis ust.  5c stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkole nia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy 
ust. 5b i 5c stosuje się odpowiednio.”,  
f) dodaje się ust.  10–13 w  brzmieniu:  
„10. Koszty egzaminu ponosi się w  formie opłaty stanowiącej dochód budżetu państwa. Opłata nie może 
przekraczać 15% kwoty przeciętnego  wynagrodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprz e-
dzającym egzamin, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art.  20 pkt 1 
lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Sp ołecznych.  
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 1593  
 
 11. Opłata, o  której mowa w  ust. 10, jest wnoszona:  
1) po odbyciu szkolenia albo po dopuszczeniu przez Prezesa Agencji do egzaminu bez konieczności odbycia 
szkolenia;  
2) na rachunek bankowy Państwowej Agencji Atomistyki, nie później niż w  termin ie 7 dni przed dniem egz a-
minu.  
12. W przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 12 ust. 1, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, wniesioną opłatę, o  której mowa w  ust. 10, zalicza się na 
poczet egzaminu w  kolejnym wyznaczonym terminie.  
13. Opłatę, o  której mowa w  ust. 10, zwraca się w  przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się 
o nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, na złożony do 
Prezesa Agencji w terminie 30  dni od dnia egzaminu wniosek o  zwrot opłaty. Opłatę zwraca się w  terminie 
30 dni od dnia złożenia wniosku, na wskazany we wniosku rachunek bankowy lub rachunek w  spółdz ielczej kasie 
oszczędn ościowo -kredytowej.”;  
20) w art.  12b: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) specjalności w  zakresie stanowiska, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, i szczegółowe warunki nadawania 
uprawnień do zajmowania stanowiska o  danej specjalności,  
2) sposób przeprowadzania  oraz sposób ustalania wyniku egzaminu, o  którym mowa w  art. 12 ust. 2 pkt 4, 
oraz wysokość opłaty za ten egzamin,  
3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  art. 12a ust.  6, oraz w y-
sokość wynagrodzenia członków tej kom isji za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym,  
4) zakresy szkoleń i  formy organizowania szkoleń dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których 
mowa w  art. 12 ust. 1, 
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, oraz  wykaz dokumentów doł ą-
czanych do tego wniosku  
– w celu zapewnienia przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce 
organizacyjnej, a  także zapewnienia wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnien ia, 
wysokiego poziomu prowadzonych szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwalający na efektywną 
weryfikację wiedzy i  umiejętności osób ubiegających się o  nadanie uprawnień oraz mając na względzie, że wys o-
kość opłaty egzaminacyjnej ma rekompensow ać koszty zorganizowania i  przeprowadzenia egzaminu, a  wysokość 
wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym ma oddawać n a-
kład pracy przez nich wykonanej w  celu przeprowadzenia egzaminu.”,  
b) uchyla się ust.  2; 
21) w art.  12d ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień do wykonywania czynności mających istotne znaczenie dla zapewnienia 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną 
z narażeniem polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej występuje kierownik jednostki 
organizacyjnej, w  której ma być zatrudniona osoba wykonująca te czynności.”;  
22) po art.  12f dodaje się art.  12g i  art. 12h w  brzmieniu:  
„Art.  12g. 1 Wnioski o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3 i 5 oraz art.  12 ust. 1, oraz załączniki 
do tych wniosków, składa się w  formie pisemnej w  postaci papierowej lub elektronicznej.  
2. Załączniki do wniosków o  nadanie uprawnień, o  których mo wa w  art. 7 ust. 3 i 5 oraz art.  12 ust. 1, złoż o-
nych w  postaci elektronicznej są przekazywane również w  postaci elektronicznej.  
3. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i 2, składane w  postaci elektronicznej, są opatrywane kwalifikowanym 
podpisem elektronicz nym albo podpisem zaufanym.  
Art. 12h. 1. Wnioski, o  których mowa w  art. 7 ust. 14a i  art. 12a ust.  4a, oraz załączniki, o  których mowa 
w art. 7 ust. 14b i  art. 12a ust.  4b, składa się w  formie pisemnej w  postaci papierowej lub elektronicznej.  
2. Załączniki  do wniosków, o  których mowa w  art. 7 ust. 14a i  art. 12a ust.  4a, złożonych w  postaci elektronic z-
nej są przekazywane również w  postaci elektronicznej.  
3. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i 2, składane w  postaci elektronicznej, są opatrywane kwalifikowan ym 
podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 1593  
 
 23) w art.  13 po ust.  1 dodaje się ust.  1a i 1b w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku pracowników dawki graniczne obejmują sumę rocznego narażenia pracownika ze wszystkich 
działalności związanych z  narażeniem, n arażenia na radon w  miejscach pracy wymagającego powiadomienia zgodnie 
z art. 4 ust. 1a oraz narażenia w  sytuacji narażenia istniejącego.  
1b. W przypadku osób z  ogółu ludności dawki graniczne obejmują sumę rocznego narażenia osób z  ogółu lu d-
ności ze wszyst kich działalności związanych z  narażeniem.”;  
24) w art.  14: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Suma dawek promieniowania jonizującego dla pracowników oraz osób z  ogółu ludności nie może, 
z zastrzeżeniem art.  19 ust. 1 i art. 20, przekraczać dawek graniczny ch określonych w  załączniku nr  4 do ust a-
wy.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a–1d w  brzmieniu:  
„1a. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  którym 
mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, może, ze względu na szczególne  warunki lub okoliczności wykonywania działalności 
związanej z  narażeniem, wyrazić zgodę na podwyższenie dawki granicznej zgodnie z  załącznikiem nr  4. 
1b. Kobieta, od chwili zawiadomienia kierownika jednostki organizacyjnej, a  w przypadku kobiety będącej 
pracownikiem zewnętrznym – pracodawcy zewnętrznego, że jest w  ciąży, nie może pracować w  warunkach pr o-
wadzących do otrzymania przez mające urodzić się dziecko dawki skutecznej (efektywnej) przekraczającej 
1 mSv.  
1c. Kobieta karmiąca piersią nie może pracowa ć w warunkach narażenia na skażenie promieniotwórcze.  
1d. Osoby w  wieku poniżej 18  lat mogą pracować w  warunkach narażenia jedynie w  celu nauki lub przy -
uczenia do zawodu.”;  
25) w art.  16 w  ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„W sytuacji narażenia przypadkowego ocenie podlegają dawki promieniowania jonizującego otrzymane przez nar a-
żoną osobę.”;  
26) w art.  17: 
a) w ust.  1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) kategorię A  obejmującą pracowników, którzy mogą być narażeni na:  
a) dawkę skuteczną (efektywną)  przekraczającą 6  mSv w  ciągu roku lub  
b) dawkę równoważną przekraczającą 15  mSv rocznie dla soczewek oczu lub 150  mSv rocznie dla skóry 
lub kończyn;  
2) kategorię B obejmującą pracowników, którzy nie zostali zaliczeni do kategorii A.”,  
b) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. W przypadku gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy lub niewłaściwy, ocena dawki indyw i-
dualnej otrzymanej przez pracownika kategorii A  może być dokonana na podstawie:  
1) wyników pomiarów dawek indywidualnych przeprowadzonych dla innyc h narażonych pracowników tej 
kategorii lub  
2) wyników pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy, lub  
3) metod obliczeniowych, o  których mowa w  ust. 5a.”,  
c) po ust.  5 dodaje się ust.  5a–5c w  brzmieniu:  
„5a. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia  zgłoszenia lub przyjęcia powiadomienia, o  których 
mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, zatwierdza, w  drodze decyzji adm i-
nistracyjnej, metody obliczeniowe stanowiące podstawę oceny dawki indywidualnej otrzymanej prze z pracown i-
ka kategorii A, w  przypadku gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy lub niewłaściwy.  
5b. Kierownik jednostki organizacyjnej na bieżąco informuje pracownika o  wynikach oceny narażenia tego 
pracownika. W  przypadku gdy pracownik jest objęty o ceną dawek indywidualnych, kierownik jednostki organ i-
zacyjnej informuje tego pracownika w  szczególności o  otrzymanych przez pracownika dawkach indywidualnych.  
5c. Na żądanie pracownika kierownik jednostki organizacyjnej, a  w przypadku pracownika zewnętrzne go – 
także pracodawca, niezwłocznie  informują pracownika o  wynikach oceny narażenia, w  szczególności o  otrzym a-
nych przez tego pracownika dawkach indywidualnych oraz o  wynikach pomiarów stanowiących podstawę oceny 
narażenia.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 1593  
 
 27) po art.  18 dodaje się art.  18a w  brzmieniu:  
„Art.  18a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wdraża i  prowadzi w  jednostce organizacyjnej system rejestr a-
cji i analizy wystąpienia narażenia przypadkowego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej w  razie wystąpienia narażenia przypadkow ego niezwłocznie dokonuje 
analizy przyczyn, przebiegu i  skutków tego narażenia.  
3. Wnioski z  analizy, o  której mowa w  ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej uwzględnia w  organizacji pr a-
cy jednostki organizacyjnej oraz przekazuje niezwłocznie organowi w łaściwemu do wydania zezwolenia, przyjęcia 
zgłosz enia lub przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a.”;  
28) w art.  19 dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Przepisy ust.  1–5 stosuje się odpowiednio do członków załóg statków kosmicznych.”;  
29) art. 20  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  20. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego należy dołożyć starań, o  ile jest to możliwe, żeby członek 
ekipy awaryjnej nie otrzymał dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników.  
2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o  którym mowa w  ust. 1, nie jest możliwe, dawki skuteczne 
(efektywne) otrzymane przez członków ekip awaryjnych muszą mieścić się w  zakresie poziomów odniesienia dawek 
skutecznych (efektywnych) określonych w  odpowiednim planie post ępowania awaryjnego.  
3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych), o  których mowa w  ust. 2, ustala się na 
poziomie poniżej 100  mSv, z  wyjątkiem przypadku narażenia wyjątkowego, o  którym mowa w  ust. 4. 
4. W przypadku narażenia wyjątkoweg o wynikającego z  działań mających na celu:  
1) ratowanie życia ludzkiego,  
2) zapobieżenie groźnym dla zdrowia skutkom promieniowania jonizującego,  
3) zapobieżenie wystąpieniu katastrofalnych warunków  
– wartości poziomów odniesienia dawki skutecznej (efektyw nej) określone w  odpowiednim planie postępowania aw a-
ryjnego mogą przekraczać 100  mSv, ale nie mogą przekraczać 500  mSv.  
5. Osobami podejmującymi działania, o  których mowa w  ust. 4, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed 
podjęciem tych działań zostali p oinformowani, w  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – przez kierownika je d-
nostki organizacyjnej, a  w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej – przez osobę kierującą działaniami ekipy awary j-
nej, o  związanym z  ich działaniem ryzyku dla zdrowia i  dostępnych ś rodkach ochrony, a  następnie dobrowolnie po d-
jęli d ecyzję o  udziale w  działaniach. Rezygnacja z  udziału w  działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania 
stosu nku pracy.  
6. Niezwłocznie po zakończeniu działań, w  których członkowie ekip awaryjnych mogl i być narażeni na otrz y-
manie dawek, o  których mowa w  ust. 3 lub 4, są oni informowani, w  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – przez 
kierown ika jednostki organizacyjnej, a  w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej – przez osobę kierującą działaniami 
ekipy awaryjnej, o  otrzymanych dawkach i  wynikającym z  tego ryzyku dla zdrowia.  
7. Członkowie ekip awaryjnych, którzy otrzymali dawki, o  których mowa w  ust. 3 lub 4, nie mogą być odsuni ę-
ci od dalszej pracy zawodowej w  warunkach narażenia bez ich zgody, z  zastrze żeniem art.  31 ust. 2 i 3. 
8. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku zewnętrznej 
ekipy awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, niezwłocznie kieruje członka ekipy awaryjnej, który otrz y-
mał dawk ę określoną w  ust. 4, na badania lekarskie. Przepisy art.  31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.”;  
30) po art.  20 dodaje się art.  20a w  brzmieniu:  
„Art.  20a. 1. W  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – kierownik jednostki organizacyjnej,  a w przypadku 
zewnętrznej ekipy awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członkom ekipy awaryjnej:  
1) opiekę medyczną oraz niezbędne środki ochrony indywidualnej i  sprzęt dozymetryczny, stosownie do waru n-
ków narażenia w  przypadku zdarzenia radiacyjnego;  
2) prowadzenie pomiarów dawek indywidualnych albo pomiarów dozymetrycznych na miejscu zdarzenia radi a-
cyjnego oraz rejestrowanie danych w  tym zakresie.  
2. Pomiary dozymetryczne, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, prowadzi się tak, żeby możliwe było dokonanie 
oceny dawek indywidualnych dla każdego członka ekipy awaryjnej uczestniczącego w  działaniach ekipy awaryjnej.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 1593  
 
 31) w art.  22: 
a) w ust.  2 w pkt 1 wyrazy „jednostek badawczo -rozwojowych” zastępuje się wyrazami „instytutów badawczych”,  
b) w ust.  3 wyrazy „jed nostki badawczo -rozwojowej, o  której” zastępuje się wyrazami „instytutu badawczego, 
o którym”;  
32) w art.  23 uchyla się ust.  3 i 4; 
33) po art.  23a dodaje się art.  23b–23h w  brzmieniu:  
„Art.  23b. Ustala się poziom odniesienia dla średniorocznego stężenia p romieniotwórczego radonu w  powietrzu w:  
1) miejscach pracy wewnątrz pomieszczeń oraz  
2) pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi  
– w wysokości 300  Bq/m3 (bekereli na metr sześcienny).  
Art. 23c. 1. Kierownicy jednostek wykonujących działalność, w  które j występują miejsca pracy:  
1) zlokalizowane wewnątrz pomieszczeń na poziomie parteru lub piwnicy na terenach, na których średnioroczne 
stężenie promieniotwórcze radonu w  powietrzu w  znacznej liczbie budynków może przekroczyć poziom odni e-
sienia, o  którym mo wa w  art. 23b, 
2) pod ziemią,  
3) związane z  uzdatnianiem wód podziemnych na terenach, na których średnioroczne stężenie promieniotwórcze 
radonu w  powietrzu w  znacznej liczbie budynków może przekroczyć poziom odniesienia, o  którym mowa 
w art. 23b 
– zapewnia ją w tych miejscach pracy pomiar stężenia radonu lub stężenia energii potencjalnej alfa krótkożyciowych 
produktów rozpadu radonu.  
2. Kierownicy jednostek wykonujących działalność, w  których występują miejsca pracy, o  których mowa 
w ust. 1, zapewniają optym alizację narażenia pracowników wykonujących pracę w  tych miejscach pracy oraz info r-
mują na bieżąco na piśmie takich pracowników o  zwiększonym narażeniu na radon, wynikach pomiarów stężenia r a-
donu lub stężenia energii potencjalnej alfa krótkożyciowych produ któw rozpadu radonu w  miejscu pracy, otrzym a-
nych przez nich dawkach promieniowania oraz działaniach podejmowanych w  celu ograniczenia narażenia na radon 
w miejscu pr acy. 
3. W przypadku gdy w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, wynik pomiaru, o  którym mowa 
w ust. 1, wskazuje na możliwość przekroczenia poziomu odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, kierownicy jedn o-
stek podejmują działania zapewniające ograniczenie narażenia pracowników na radon.  
4. W przypadku gdy w  miejscach pracy, o  których mowa  w ust. 1 pkt 2 lub 3, narażenie pracowników na otrz y-
manie dawki skutecznej (efektywnej) jest większe niż 1  mSv rocznie, kierownicy jednostek podejmują działania z a-
pewniające ograniczenie narażenia pracowników na radon.  
5. Pracowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1, którzy mogą być narażeni na 
otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 6  mSv rocznie, kwalifikuje się jako pracowników kategorii A.  
6. Pracowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, w  których – mimo 
podjęcia działań zgodnie z  zasadą optymalizacji – stężenie promieniotwórcze radonu przekracza poziom odniesienia, 
o którym mowa w  art. 23b, ale którzy nie są narażeni na otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 
6 mSv, oraz pracowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, którzy mogą 
być narażeni na otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 1  mSv rocznie, ale nie większej niż 6  mSv 
rocznie, kwalifikuje się jako pracown ików kategorii B.  
7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, tereny, na których średnioroczne st ę-
żenie promieniotwórcze radonu w  powietrzu wewnątrz pomieszczeń w  znacznej liczbie budynków może przekraczać 
poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, mając na względzie konieczność zapewnienia odpowiedniej ochrony 
radiologicznej pracowników wykonujących pracę w  warunkach zwiększonego narażenia na radon.  
Art. 23d. 1. Zbywca budynku, lokalu lub pomieszczenia przeznaczonego na pobyt  ludzi oraz wynajmujący b u-
dynek, lokal lub pomieszczenie, przeznaczone na pobyt ludzi, przekazuje na żądanie nabywcy lub najemcy takiego 
budynku, lokalu lub pomieszczenia informację o  wartości średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu 
w powietrzu odpowiednio w  budynku, lokalu lub pomieszczeniu.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do wynajmujących nieprowadzących działalności gospodarczej w  zakresie w y-
najmu budynków, lokali lub pomieszczeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 1593  
 
 3. Informacja, o  której mowa w  ust. 1, wskazuje:  
1) wartość średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu w  powietrzu odpowiednio w  budynku, lokalu 
albo pomieszczeniu;  
2) porównanie wartości, o  której mowa w  pkt 1, z wartością poziomu odniesienia dla średniorocznego stężenia 
promieniotwórczego radonu w  powietr zu w  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, o  którym mowa 
w art. 23b; 
3) podstawę faktyczną sporządzenia informacji, w  szczególności wyniki pomiarów, w  oparciu o  które sporządzono 
informację, oraz podmiot, który przeprowadził pomiary.  
4. Pomiary, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3, prowadzą laboratoria, które posiadają akredytację w  zakresie pr o-
wadzenia takich pomiarów. Laboratoria te przygotowują informację, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Laboratoria prowadzące pomiary, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3, inform ują niezwłocznie państwowego w o-
jewódzkiego inspektora sanitarnego o  przypadkach przekroczenia wartości średniorocznego stężenia promieniotwó r-
czego radonu w  powietrzu w  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, o  którym mowa w  art. 23b. 
Art. 23e. 1. Gł ówny Inspektor Sanitarny prowadzi działania mające na celu identyfikację terenów, na których 
wewnątrz pomieszczeń w  znacznej liczbie budynków poziom średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu 
w powietrzu może przekroczyć poziom odniesienia, o  który m mowa w  art. 23b. 
2. Informacje o  wynikach działań, o  których mowa w  ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny przekazuje na bieżąco 
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.  
3. Państwowa Inspekcja Sanitarna oraz Państwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw We wnętrznych 
i Administracji, zgodnie z  właściwością, o  której mowa w  art. 20 ustawy z  dnia 14  marca 1985  r. o Państwowej  
Inspekcji Sanitarnej (Dz.  U. z  2019  r. poz.  59), udzielają porad i  informacji w  zakresie narażenia na radon 
w pomieszczeniach oraz zwią zanych z  narażeniem na radon zagrożeń dla zdrowia, na temat znaczenia przeprowadz a-
nia pomiarów radonu oraz na temat dostępnych środków technicznych służących ograniczeniu występujących stężeń 
radonu.  
Art. 23f. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia we współ pracy z  Głównym Inspektorem Sanitarnym oprac o-
wuje krajowy plan działania w  przypadku długoterminowych zagrożeń wynikających z  narażenia na radon 
w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi oraz w  miejscach pracy, zwany dalej „krajowym planem działania 
w przypadku narażenia na radon”.  
2. Krajowy plan działania w  przypadku narażenia na radon określa:  
1) cele, jakie należy osiągnąć w  zakresie ochrony przed narażeniem na promieniowanie jonizujące powodowanym 
przez radon w  miejscach pracy, budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, a  także 
w zakresie ograniczenia ryzyka wystąpienia nowotworu płuc w  związku z  narażeniem na radon w  perspektywie 
długoterminowej w  odniesieniu do osób palących i  niepalących;  
2) działania, jakie powinny być pode jmowane dla osiągnięcia celów,  o których mowa w  pkt 1, wraz z harmon o-
gramem ich prowadzenia;  
3) sposób finansowania badań dotyczących radonu oraz badań dot yczących środków naprawczych, w szczegól -
ności w  odniesieniu do budynków przeznaczonych na pobyt ludz i z bardzo wysokimi stężeniami radonu;  
4) przydział działań organom, jednostkom i  służbom podległym lub nadzorowanym przez ministra właściwego do 
spraw zdrowia, mechanizmy koordynacyjne i  dostępne zasoby w  celu realizacji krajowego planu działania 
w przypa dku narażenia na radon.  
3. Przy określeniu działań, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2, bierze się pod uwagę potrzebę i  możliwość określ e-
nia w  krajowym planie działania w  przypadku narażenia na radon:  
1) strategii służącej prowadzeniu badań w  zakresie stężeń ra donu w  pomieszczeniach lub w  powietrzu gruntowym 
w celu oszacowania rozkładu stężeń radonu w  budynkach, zarządzania danymi pomiarowymi oraz ustanowieniu 
innych istotnych parametrów, takich jak rodzaje podłoża gruntowego i  skały, przepuszczalność oraz zawar tość 
radu Ra -226 w  podłożu gruntowym lub w  glebie;  
2) sposobu podejścia, danych i  kryteriów stosowanych do identyfikacji terenów, o  których mowa w  art. 23e ust.  1, 
lub określenia innych parametrów, które mogą być stosowane jako konkretne wskaźniki sytuacji  potencjalnie 
wysokiego narażenia na radon;  
3) rodzajów:  
a) miejsc pracy,  
b) budynków dostępnych publicznie,  w szczególności szkół i  szpitali  
– w których konieczne są pomiary na podstawie oceny ryzyka;  
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 1593  
 
 4) strategii ograniczenia narażenia na radon w  budynka ch przeznaczonych na pobyt ludzi oraz zajmowania się 
w pierwszej kolejności sytuacją potencjalnie wysokiego narażenia na radon;  
5) strategii dotyczącej ułatwienia stosowania środków naprawczych w  istniejących budynkach;  
6) strategii, w  tym metod i  narzędzi , na rzecz zapobiegania przenikaniu radonu do nowych budynków, łącznie 
z identyfikacją materiałów budowlanych charakteryzujących się znaczną emisją radonu;  
7) strategii na rzecz komunikacji w  celu podniesienia świadomości społecznej oraz informowania organ ów sam o-
rządu terytorialnego, pracodawców i  pracowników o  zagrożeniac h związanych z  radonem, w  tym o zagroż e-
niach dla osób palących;  
8) wskazówek w  sprawie metod i  narzędzi pomiarowych oraz środków naprawczych, z  uwzględnieniem kryteriów 
służących akredytac ji laboratoriów prowadzących pomiary, o  których mowa w  art. 23d ust.  4. 
4. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza krajowy plan działania w  przypadku narażenia na radon 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
5. Minister właści wy do spraw zdrowia we współpracy z  Głównym Inspektorem Sanitarnym dokonuje przegl ą-
du krajowego planu działania w  przypadku narażenia na radon nie rzadziej niż co 4  lata, a  w razie potrzeby dokonuje 
zmiany tego planu.  
Art. 23g. 1. Prezes Agencji:  
1) organi zuje kampanie promujące stosowanie środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do 
nowych budynków;  
2) prowadzi działania informacyjno -edukacyjne oraz szkoleniowe o  dostępnych środkach zapobiegania przenik a-
niu radonu do nowych budynków;  
3) monitoruje stosowanie środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do nowych budynków;  
4) może współpracować w  zakresie spraw określonych w  pkt 1 i 2 z samorządami zawodowymi architektów 
i inżynierów budownictwa oraz innymi organizacjami zawodowym i i stowarzyszeniami zawodowymi, organami 
samorządu terytorialnego, a  także specjalistami z  zakresu ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
5) może określać dobre praktyki dotyczące technik i  środków zapobiegających przenikaniu radonu do nowych 
budynków ; 
6) zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej informacje o  instrumentach sł u-
żących finansowaniu środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do nowych budynków oraz 
dobre praktyki, o  których mowa w  pkt 5. 
2. Główny Inspektor Sanitarny:  
1) organizuje kampanie promujące stosowanie środków mających na celu ograniczenie średniorocznego stężenia 
radonu w  budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi;  
2) prowadzi działania informacyjno -edukacyj ne oraz szkoleniowe o  dostępnych środkach ograniczenia stężenia 
radonu w  budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi;  
3) monitoruje stosowanie środków mających na celu ograniczenie średniorocznego stężenia radonu w  budynkach, 
lokala ch i pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi;  
4) może współpracować w  zakresie spraw określonych w  pkt 1 i 2 z samorządami zawodowymi architektów 
i inżynierów budownictwa oraz innymi organizacjami zawodowymi i  stowarzyszeniami zawodowymi, organami 
samorządu terytorialnego, a  także specjalistami z  zakresu pomiarów radonu i  ochrony przed promieniowaniem 
jonizującym;  
5) może określać dobre praktyki dotyczące sposobu pomiarów stężenia radonu w  glebie i  w pomieszczeniach;  
6) zamieszcza w  Biuletynie Informa cji Publicznej na swojej stronie podmiotowej informacje o  instrumentach sł u-
żących finansowaniu środków mających na celu ograniczenie średniorocznego stężenia radonu w  budynkach, 
lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi oraz dobre praktyki, o których mowa w  pkt 5. 
Art. 23h. 1. Operator statku powietrznego, w  którym pochodząca od promieniowania kosmicznego dawka sk u-
teczna (efektywna) promieniowania jonizującego, jaką może otrzymać członek załogi statku powietrznego, może 
przekroczyć 1  mSv rocz nie, jest obowiązany:  
1) zapewnić ocenę dawek promieniowania jonizującego, jakie mogą otrzymać członkowie załóg statków 
powietrznych;  
2) przy planowaniu lotów uwzględniać wyniki ocen, o  których mowa w  pkt 1, a także stosować ograniczenia 
udziału w  lotach c złonków załóg statków powietrznych, którzy są zagrożeni otrzymaniem podwyższonej dawki 
promi eniowania jonizującego, w  celu niedopuszczenia do przekroczenia dawek granicznych;  
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 1593  
 
 3) informować członków załóg statków powietrznych, których to dotyczy, o  zagrożen iach dla zdrowia związanych 
z promieniowaniem kosmicznym oraz o  wartości otrzymanych przez nich dawek promieniowania jonizującego;  
4) w przypadku kobiet będących członkami załóg statków powietrznych, które zgłosiły, że są w  ciąży – zapewnić, 
żeby dawka rów noważna dla mającego się urodzić dziecka była na najniższym rozsądnie osiągalnym poziomie 
i żeby było mało prawdopodobne, że przekroczy 1  mSv przynajmniej przez pozostały okres ciąży.  
2. W przypadku gdy pochodząca od promieniowania kosmicznego dawka skutec zna (efektywna) promieniow a-
nia jonizującego, jaką mogą otrzymać członkowie załogi statku powietrznego, może przekroczyć 6  mSv rocznie, st o-
suje się wymagania określone w  art. 7a, art.  9 ust. 1, art.  10, art.  11 ust. 2 i ust. 3 pkt 5, art.  17, art.  19, art.  21–23, 
art. 26, art.  27 i art. 29–32.”;  
34) w art.  25 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) wskaźniki pozwalające na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego stosowane przy ocenie narażenia 
oraz sposób i  częstotliwość dokonywania oceny narażenia pracowników i osób z  ogółu ludności, uwzględniając 
wartości i  zależności zalecane w  rozdziałach 4 i  5 publikacji Międzynarodowej Komisji Ochrony Radiologic z-
nej (ICRP) nr  116 w  celu oszacowania dawek pochodzących z  narażenia zewnętrznego oraz w  rozdziale 1  
publikacji ICRP nr  119 w  celu oszacowania dawek pochodzących z  narażenia wewnętrznego i  ich aktualiz a-
cjach oraz kierując się koniecznością zapewnienia ochrony radiologicznej pracownikom i  osobom z  ogółu lu d-
ności;”;  
35) w art.  26 w  pkt 2 kropkę zastępuję się średnikie m i dodaje pkt  3 i 4 w brzmieniu:  
„3) w przypadku działalności, które mogą prowadzić do uwolnień substancji promieniotwórczych do środowiska – 
opracowanie i  wdrożenie procedur pomiaru i  oceny narażenia osób z  ogółu ludności, prowadzenie pomiarów, 
a także r ejestrowanie wyników tych pomiarów oraz wyników oceny narażenia osób z  ogółu ludności;  
4) odpowiedni dobór, właściwe użytkowanie, sprawdzenie sprawności i  konserwację przyrządów dozymetryc z-
nych oraz ich wzorcowanie.”;  
36) w art.  28 w  pkt 1 lit. c i d otrzy mują brzmienie:  
„c) narażenia, o  których mowa w  art. 16 ust. 1, art.  19 ust. 1, art.  20 i art. 23c ust.  5, w tym wyniki pomiarów doz y-
metrycznych,  
d) wykaz instytutów badawczych, o  których mowa w  art. 22 ust. 2 pkt 1”; 
37) w art.  29 w  ust. 3 pkt 1 otrzymuje  brzmienie:  
„1) szczegółowe obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcy zewnętrznego i  pracownika 
zewnętrznego w  zakresie ochrony radiologicznej pracowników zewnętrznych narażonych podczas pracy na 
terenie kontrolowanym lub terenie nadzorowan ym, uwzględniając sposoby ochrony stosowane wobec 
pracowników jednostki organizacyjnej;”;  
38) w art.  31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. W przypadku stwierdzonego przekroczenia którejkolwiek z  dawek granicznych określonych dla pracown i-
ków w  załączniku nr  4 do ustawy, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować pracownika na b a-
dania l ekarskie.”;  
39) art. 32a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  32a. Przepisy art.  10, art.  11, art.  14, art.  17, art.  21, art.  22, art.  23c, art.  26 i art. 29–32 stosuje si ę odp o-
wiednio do uczniów, studentów i  praktykantów.”;  
40) po art.  32a dodaje się art.  32b i  art. 32c w  brzmieniu:  
„Art.  32b. Kierownik jednostki organizacyjnej na bieżąco informuje pracowników o  stanie ochrony radiol o-
gicznej w  tej jednostce organizacyjnej,  rozwiązaniach w  zakresie ochrony radiologicznej mających bezpośredni lub 
pośredni wpływ na poziom ochrony radiologicznej pracowników oraz o  ich poziomie narażenia, w  tym o otrzym a-
nych przez nich dawkach promieniowania jonizującego.  
Art. 32c. 1. Każdy ma p rawo do uzyskania od kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność 
związaną z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 4 –16, informacji o  wpływie działalności wykonywanej 
przez tę jednostkę organizacyjną na zdrowie ludzi i  na środo wisko oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień 
substancji promieniotwórczych do środowiska w  związku z  wykonywaniem tej działalności, a  w przypadku nowych 
rodzajów z astosowań promieniowania jonizującego w  tej jednostce organizacyjnej – także informa cji o uzasadnieniu 
wykonywania tej działalności. Kierownik jednostki organizacyjnej udziela informacji niezwłocznie po otrzymaniu 
wniosku o  udzielenie informacji.  
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 1593  
 
 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, o  której  mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 4 –16, zamieszcza na stronie internetowej jednostki organiz acyjnej, nie rzadziej niż co 12 mie-
sięcy, informację o  wpływie działalności wykonywanej przez jednostkę organizacyjną na zdrowie ludzi i  na środowisko  
oraz o  wielkośc i i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwór czych do środowiska w  związku z wyko-
nywaniem tej działalności.”;  
41) w art.  33: 
a) w ust.  2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej lub ochrony fi zycznej obiektów jądr o-
wych i  materiałów jądrowych w  jednostkach organizacyjnych działających w  Otwocku -Świerku;”,  
b) w ust.  5 pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) jest organizacją prowadzącą badania i  upowszechniającą wiedzę w  rozumieniu art.  2 pkt 83 rozporządz enia 
Komisji (UE) nr  651/2014 z  dnia 17  czerwca 2014  r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne 
z rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art.  107 i  108 Traktatu (Dz.  Urz. UE  L 187 z  26.06.2014, str.  1, 
z późn. zm.4)).”; 
42) rozdział 3a otrzymuje brzmienie : 
„Rozdział 3a  
Stosowanie promieniowania jonizującego w  celach medycznych oraz w  celu obrazowania pozamedycznego  
Art. 33a. Stosowanie  promieniowania jonizującego w  celach medycznych obejmuje ekspozycje medyczne:  
1) osób poddawanych badaniom diagnostycznym,  zabiegom lub leczeniu,  
2) osób poddawanych badaniom przesiewowym,  
3) osób uczestniczących w  eksperymentach medycznych lub badaniach klinicznych,  
4) opiekunów  
– zwanych dalej „osobami poddawanymi ekspozycji medycznej”.  
Art. 33b. Osoby poddawane ekspozycji medycznej podlegają ochronie r adiologicznej, która obejmuje w szcze-
gólności uzasadnienie ekspozycji medycznej, o  którym mowa w  art. 33c, i  optymalizację, o  której mowa w  art. 33d. 
Art. 33c. 1. Przeprowadzenie ekspozycji medycznej wymaga uzasadnienia. Uzasa dnienie to wskazuje przewagę 
spodziewanych korzyści diagnostycznych lub leczniczych, w  tym bezpośrednich korzyści zdrowotnych dla osoby 
poddanej ekspozycji medycznej oraz korzyści dla społeczeństwa, nad uszczerbkiem na zdrowiu, który ekspozycja 
medyczna mo że spowodować u  osoby poddanej takiej ekspozycji lub u  jej potomstwa. W  przypadku ekspozycji m e-
dycznej opiekunów w  jej uzasadnieniu uwzględnia się również spodziewane korzyści i  szkody dla tych osób.  
2. W uzasadnieniu, o  którym mowa w  ust. 1, bierze się po d uwagę korzyści i  rodzaje ryzyka związane ze stos o-
waniem alternatywnych metod służących temu samemu celowi, prowadzących do mniejszego narażenia w  wyniku 
ekspozycji medycznej lub nienarażających na działanie promieniowania jonizującego.  
3. Zastosowanie sz czegółowej medycznej procedury radiologicznej, o  której mowa w  art. 33f ust.  1, zgodnej 
z wzorcową medyczną procedurą radiologiczną dla standardowych ekspozycji medycznych, o  której mowa w  art. 33t 
ust. 1, jest równoznaczne z  uzasadnieniem, o  którym mowa w  ust. 1. W  takim przypadku uzasadnienie nie jest wym a-
gane.  
4. Skierowanie pacjenta na badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie albo zlecenie wykonania badania 
diagnostycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, wynika z  uzasadnionego 
przekonania lekarza kierującego, że wynik dostarczy informacji, które przyczynią się do postawienia prawidłowego 
rozpoznania lub wykluczenia choroby, oceny jej przebiegu i  postępów leczenia lub uzyska się zamierzony efekt 
terapeutyczny.  
5. Bada nie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, które nie są uz a-
sadnione zgodnie z  przepisami ust.  1–3, mogą być uzasadnione jedynie ze względu na szczególne okoliczności, które 
ocenia się indywidualnie.  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 329 z  15.12.2015, str.  28, Dz.  Urz. UE  L 149 z  07.06.2016, 
str. 10, Dz.  Urz. UE  L 156 z  20.06.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 236 z  14.09.2017, str.  28 i Dz. Urz. UE  L 26 z 31.01.2018, str.  53. 
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 1593  
 
 6. W przypadku,  o którym mowa w  ust. 5, lekarz kierujący pacjenta na badanie diagnostyczne, zabieg lub 
leczenie albo zlecający wykonanie badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem promieniowania 
jonizującego, umieszcza w  dokumentacji medycznej pacjent a skierowanie na badanie diagnostyczne, zabieg lub 
leczenie albo zlecenie wykonania badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia oraz indywidualne uzasadnienie.  
7. Wykonanie ekspozycji medycznej niezgodnie z  przepisami ust.  1–6 jest niedopuszczalne.  
Art. 33d. 1. Badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, 
wymaga optymalizacji ochrony radiologicznej pacjenta.  
2. W badaniach diagnostycznych z  zastosowaniem promieniowania jonizującego ogranicza się dawki skuteczne 
(efek tywne) otrzymywane przez pacjentów do możliwie najniższego poziomu, przy uwzględnieniu czynników ek o-
nomicznych i  społecznych, który zapewni uzyskanie wyniku badania o  założonej jakości diagnostycznej. Optymaliz a-
cja ochrony radiologicznej pacjenta jest takż e realizowana przez redukcję badań niepotrzebnie powtarzanych.  
3. W radiologii zabiegowej, poza wymaganiami określonymi w  ust. 2, podejmuje się niezbędne kroki mające na 
celu zapobieżenie popromiennym uszkodzeniom skóry i  tkanek pod nią położonych w  wyniku  stosowania długo -
trwałej ekspozycji, w  szczególności wiązką promieniowania rentgenowskiego o  dużej mocy dawki.  
4. W radioterapii optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta wymaga możliwie maksymalnej ochrony 
zdrowych narządów i  tkanek przed promieniowa niem jonizującym przy podaniu indywidualnie planowanej i  zleconej 
dawki terapeutycznej w  określonym reżimie czasowym.  
5. W leczeniu za pomocą produktu radiofarmaceutycznego o  zleconej aktywności optymalizacja ochrony radi o-
logicznej pacjenta wymaga możliwie  maksymalnej ochrony zdrowych narządów i  tkanek przed promieniowaniem j o-
nizującym.  
Art. 33e. 1. Kobiety w  wieku rozrodczym, kobiety w  ciąży, kobiety karmiące piersią, osoby poniżej 16. roku 
życia, a  także opiekunowie oraz osoby z  otoczenia i  rodziny pacjen tów poddawanych leczeniu za pomocą produktów 
radiofarmaceutycznych lub zamkniętych źródeł promieniowania jonizującego wprowadzanych na stałe do organizmu, 
podlegają szczególnej ochronie w  związku z  ekspozycją medyczną.  
2. Lekarz kierujący oraz lekarz prowa dzący mają obowiązek uzyskania od kobiety poddawanej ekspozycji 
medycznej informacji, czy jest ona w  ciąży lub czy karmi piersią, chyba że nie jest to istotne z  punktu widzenia 
zastosowanej medycznej procedury radiologicznej.  
3. W przypadku ekspozycji medy cznej z  zakresu radioterapii, leczenia za pomocą produktów radiofarmace u-
tycznych lub radiologii zabiegowej, lekarz prowadzący jest obowiązany upewnić się, czy kobieta poddawana eksp o-
zycji medycznej nie jest w  ciąży, chyba że nie jest to istotne z  punktu wi dzenia zastosowanej medycznej procedury 
radiol ogicznej.  
4. W przypadku gdy kobieta poddawana ekspozycji medycznej jest w  ciąży lub gdy ciąży nie można wykluczyć, 
zwraca się szczególną uwagę na uzasadnienie, o  którym mowa w  art. 33c, wskazania medyczne oraz  optymalizację, 
o której mowa w  art. 33d, biorąc pod uwagę zarówno kobietę w  ciąży, jak i  nienarodzone dziecko, ze  szczególnym 
uwzględnieniem medycznych procedur radiologicznych:  
1) obejmujących obszar brzucha lub miednicy;  
2) w przypadku medycyny nuklearn ej – także mogących prowadzić do otrzymania przez nienarodzone dziecko 
dawki przekraczającej 5  mSv.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, jednostka ochrony zdrowia jest obowiązana przeprowadzić dla nien a-
rodzonego dziecka ocenę dawki lub weryfikację zaapl ikowanej aktywności.  
6. W przypadku kobiety karmiącej piersią, w  medycynie nuklearnej, w  zależności od medycznej procedury r a-
diologicznej, zwraca się szczególną uwagę na uzasadnienie, o  którym mowa w  art. 33c, w  szczególności na pilność 
wykonywania procedu ry, oraz na optymalizację, o  której mowa w  art. 33d, biorąc pod uwagę zarówno kobietę, jak 
i dziecko.  
7. Jednostki ochrony zdrowia udostępniają w  swoich pomieszczeniach, w  miejscach publicznie dostępnych, i n-
formacje o  szczególnej ochronie kobiet w  wieku ro zrodczym, kobiet w  ciąży i  kobiet karmiących piersią, poddaw a-
nych ekspozycjom medycznym.  
8. W przypadku osób uczestniczących w  eksperymentach medycznych lub badaniach klinicznych oraz 
w przypadku opiekunów ochrona radiologiczna obejmuje również ustanowieni e i stosowanie przez jednostkę ochrony 
zdrowia ograniczników dawki (limitów użytkowych dawki).  
9. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 8, ograniczniki dawki (limity użytkowe dawki) są ustanawiane 
w formie indywidualnych dawek skutecznych (efektywnych) lub dawek równoważnych w  określonym czasie.  
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 1593  
 
 10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania w  zakresie szczególnej 
ochrony w  związku z  ekspozycją medyczną w  badaniach diagnostycznych, zabiegach i  leczeniu kobiet w  wieku ro z-
rodczym, kobiet w  ciąży, kobiet karmiących piersią, osób poniżej 16. roku życia, a  także opiekunów oraz osób 
z otoczenia i  rodziny pacjentów, uwzględniając uwarunkowania związane z  uzasadnieniem, o  którym mowa 
w art. 33c, i  optymalizacją, o  której mowa w  art. 33d, praktyczne aspekty medycznych procedur radiologicznych, z a-
pewnienie w ysokiej jakości świadczonych usług medycznych i  specyfikę wykonywania ekspozycji medycznej.  
Art. 33f. 1. Wykonanie badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem pr omieniowania jon i-
zującego, odbywa się zgodnie ze szczegółowymi medycznymi procedurami radiologicznymi opracowanymi 
w jednostce ochrony zdrowia, zwanymi dalej „procedurami szczegółowymi”.  
2. Procedura szczegółowa zawiera:  
1) opis postępowania odnoszącego si ę do stosowanych w  jednostce ochrony zdrowia urządzeń radiologicznych 
i urządzeń pomocniczych, a  także do kategorii osób podlegających badaniu diagnostycznemu, zabiegowi lub l e-
czeniu z  użyciem takich urządzeń;  
2) informacje dotyczące wyniku zastosowania pr ocedury szczegółowej, w  tym informacje dotyczące narażenia 
osób, o  których mowa w  pkt 1; 
3) inne niż wskazane w  pkt 1 i 2 istotne informacje o  sposobie wykonania badania diagnostycznego, zabiegu lub 
leczenia.  
3. Procedury szczegółowe stosowane w  jednostce ochrony zdrowia podlegają ocenie ich poprawności 
i aktualności podczas audytu klinicznego wewnętrznego i  audytu klinicznego zewnętrznego, o  których mowa 
w art. 33u ust.  1. 
Art. 33g. 1. Przy stosowaniu procedur szczegółowych jednostka ochrony zdrowia stosuj e diagnostyczne pozi o-
my referencyjne dla badań rentgenodiagnostycznych, badań diagnostycznych z  zakresu medycyny nuklearnej oraz 
z zakresu radiologii zabiegowej.  
2. Diagnostyczne poziomy referencyjne podlegają, nie rzadziej niż co 5  lat, przeglądowi dokony wanemu przez 
Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia, zwane dalej „Krajowym Centrum”. Krajowe Ce n-
trum przekazuje na piśmie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wyniki przeglądu diagnostycznych poziomów 
refere ncyjnych w  terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku, w  którym przegląd został przeprowadzony.  
3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, diagnostyczne poziomy referencyjne, 
o których mowa w  ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia ic h aktualności oraz bezpieczeństwo pacje n-
tów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym.  
Art. 33h. 1. Lekarz kierujący oraz lekarz prowadzący biorą udział w  stosowaniu procedur szczegółowych zwi ą-
zanych z  ekspozycją medyczną w  zakresie odpowiadającym po siadanym uprawnieniom.  
2. Do zadań osób, o  których mowa w  ust. 1, należy odpowiednio:  
1) uzasadnienie ekspozycji medycznej zgodnie z  przepisami art.  33c; 
2) optymalizacja dawek w  dążeniu do ich ograniczenia przy jednoczesnym zachowaniu warunków dla uzyskan ia 
oczekiwanej informacji klinicznej lub oczekiwanego efektu terapeutycznego;  
3) kliniczna ocena wyniku badania diagnostycznego, zabiegu lub efektu terapeutycznego oraz przekazywanie info r-
macji  lub dokumentacji radiologicznej innym lekarzom zaangażowanym w  proces badania diagnostycznego, 
zabiegu lub leczenia;  
4) w przypadku badania diagnostycznego lub leczenia za pomocą izotopów promieniotwórczych – udzielanie p a-
cjentowi, jego przedstawicielowi ustawowemu oraz osobom upoważnionym przez pacjenta lub jego prz edstaw i-
ciela ustawowego informacji na temat zagrożeń związanych z  promieniowaniem jonizującym oraz przekazanie 
odpowiednich instrukcji mających na celu ograniczenie dawek w  stosunku do osób mających kontakt z pacje n-
tem, w  tym opiekunów, w  przypadku procedu r terapeutycznych; instrukcje te mają formę pisemną i  są przek a-
zywane przed opuszczeniem jednostki ochrony zdrowia;  
5) współpraca, w  przypadkach gdy zachodzi taka potrzeba, z  innymi specjalistami i  personelem w  zakresie aspe k-
tów praktycznych medycznych pro cedur radiologicznych, a  także uzyskiwanie informacji o  wynikach poprze d-
nich badań diagnostycznych, zabiegów lub leczenia.  
3. Wykonywanie w  jednostce ochrony zdrowia zadań polegających na:  
1) optymalizacji ochrony radiologicznej pacjentów i  innych osób pod dawanych ekspozycjom medycznym, w  tym 
na stosowaniu i  wykorzystywaniu diagnostycznych poziomów referencyjnych tam, gdzie ma to zastosowanie,  
2) definiowaniu kryteriów jakości urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych na potrzeby programu z a-
pewnienia  jakości, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2, 
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 1593  
 
 3) przygotowywaniu specyfikacji technicznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych oraz wyborze 
urządzeń wymaganych do prowadzenia pomiarów w  zakresie ochrony przed promieniowaniem jonizującym,  
4) analizi e zdarzeń obejmujących lub potencjalnie obejmujących ekspozycje niezamierzone lub narażenia prz y-
padkowe, o  których mowa w  art. 33m ust.  1 
– wymaga specjalistycznej wiedzy z  zakresu fizyki medycznej.  
4. Zadania określone w  ust. 3 w zakresie radioterapii wyk onuje w  jednostce ochrony zdrowia specjalista 
w dziedzinie fizyki medycznej.  
5. Na wniosek lekarza lub operatora urządzenia służącego do napromieniania w  jednostce ochrony zdrowia 
prowadzącej działalność w  zakresie radioterapii specjalista w  dziedzinie fiz yki medycznej bierze udział w  procedurze 
napromieniania pacjenta.  
6. W przypadku gdy specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej pełni w  jednostce ochrony zdrowia prowadzącej 
działalność w  zakresie radioterapii funkcję kierownika zespołu specjalistów w  dzied zinie fizyki medycznej, jest on 
odpowiedzialny za  planowanie leczenia w  tej jednostce ochrony zdrowia.  
7. Zadania określone w  ust. 3 w zakresie medycyny nuklearnej wykonuje w  jednostce ochrony zdrowia specjal i-
sta w  dziedzinie fizyki medycznej lub osoba dop uszczona przez kierownika jednostki ochrony zdrowia do wykon y-
wania tych zadań, zwana dalej „fizykiem medycznym w  zakresie medycyny nuklearnej”.  
8. Kierownik jednostki ochrony zdrowia może dopuścić do wykonywania zadań określonych w  ust. 3 fizyka 
medycznego  w zakresie medycyny nuklearnej, który:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku fizyki, bio -
fizyki, fizyki medycznej, fizyki technicznej lub inżynierii biomedycznej oraz  
2) wykonywał nie krócej niż 2  lata w okresie ostatnich 3  lat czynności zawodowe w  dziedzinie medycyny nuklea r-
nej, oraz  
3) ukończył:  
a) kurs fizyka medycznego w  zakresie medycyny nuklearnej, zgodny z  programem opracowanym przez 
Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w  porozumieniu z  konsultantem krajowym w  dziedzinie 
fizyki medycznej oraz konsultantem krajowym w  dziedzinie medycyny nuklearnej, lub  
b) moduł ogólny i  moduł z  medycyny nuklearnej, zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego prow a-
dzonego przez jednostkę posiadającą akred ytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w  dziedzinie 
fizyki medycznej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty 
w dziedzinach mających zastosowanie w  ochronie zdrowia.  
9. Zadania określone w  ust. 3 w zakresie rentgenodiagnostyki lub radiologii zabiegowej wykonuje w  jednostce 
ochrony zdrowia specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej lub osoba dopuszczona przez kierownika jednostki ochr o-
ny zdrowia do wykonywania tych zadań, zwana dalej „fizykiem medyczny m w  zakresie rentgenodiagnostyki 
i radiologii zabiegowej”.  
10. Kierownik jednostki ochrony zdrowia może dopuścić do wykonywania zadań określonych w  ust. 3 fizyka 
medycznego w  zakresie rentgenodiagnostyki i  radiologii zabiegowej, który:  
1) posiada tytuł zaw odowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku fizyki, bio -
fizyki, fizyki medycznej, fizyki technicznej lub inżynierii biomedycznej oraz  
2) wykonywał nie krócej niż 2  lata w  okresie ostatnich 3  lat czynności zawodowe w  dziedzinie  rentgenodiagnostyki  
lub radiologii zabiegowej, oraz  
3) ukończył:  
a) kurs fizyka medycznego w  zakresie rentgenodiagnostyki i  radiologii zabiegowej, zgodny z  programem 
opracowanym przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w  porozumieniu z  konsultante m kra-
jowym w  dziedzinie fizyki medycznej oraz konsultantem krajowym w  dziedzinie radiologii i  diagnostyki 
obrazowej, lub  
b) moduł ogólny i  moduł z  diagnostyki obrazowej, zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego prow a-
dzonego przez jednostkę posiadając ą akredytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w  dziedzinie 
fizyki medycznej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty 
w dziedzinach mających zastosowanie w  ochronie zdrowia.  
11. Przepisu ust.  9 nie s tosuje się do jednostki ochrony zdrowia, jeżeli z  dokumentacji żadnej procedury szcz e-
gółowej, na podstawie której w  jednostce ochrony zdrowia są wykonywane badania diagnostyczne lub zabiegi, nie 
wynika, że badanie diagnostyczne lub zabieg wiąże się albo mo że się wiązać z  istotnym z  punktu widzenia ochrony 
radiol ogicznej narażeniem pacjenta.  
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 1593  
 
 12. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przed dopuszczeniem osoby do wykonywania zadań, o  których mowa 
w ust. 3, weryfikuje spełnienie przez nią wymagań, o  których mowa w ust. 4 i 7–10. 
13. Dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w  Biuletynie Informacji Publicznej Centrum 
Medycznego Kształcenia Podyplomowego ogłasza na stronie podmiotowej programy kursów, o  których mowa 
w ust. 8 pkt 3 lit. a oraz w  ust. 10 pkt 3 lit. a. 
14. Podmioty prowadzące kursy, o  których mowa w  ust. 8 pkt 3 lit. a oraz w  ust. 10 pkt 3 lit. a, wydają osobom, 
które ukończyły te kursy, zaświadczenia o  ukończeniu kursu.  
15. Jednostki akredytowane prowadzące moduły, o  których mowa w  ust. 8 pkt 3 lit. b oraz w  ust. 10 pkt 3 lit. b, 
wydają osobom, które ukończyły moduł, zaświadczenia o  ukończeniu modułu.  
16. Zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 14, zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  adres siedziby podmiotu prowadzącego kurs;  
2) numer zaświadcze nia; 
3) imiona i  nazwisko oraz numer PESEL osoby, dla której jest wydawane zaświadczenie, jeżeli go posiada;  
4) określenie zakresu odbytego kursu;  
5) termin przeprowadzonego kursu;  
6) miejscowość i  datę wystawienia zaświadczenia;  
7) pieczęć imienną i  podpi s osoby reprezentującej podmiot prowadzący kurs;  
8) pieczęć podmiotu prowadzącego kurs.  
17. Zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 15, zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  adres siedziby podmiotu prowadzącego moduł szkolenia specjalizacyjnego;  
2) numer zaświad czenia;  
3) imiona i  nazwisko oraz numer PESEL osoby, dla której jest wydawane zaświadczenie, jeżeli go posiada;  
4) określenie zakresu odbytego modułu szkolenia specjalizacyjnego;  
5) termin przeprowadzonego modułu szkolenia specjalizacyjnego;  
6) miejscowość  i datę wystawienia zaświadczenia;  
7) pieczęć imienną i  podpis osoby reprezentującej podmiot prowadzący moduł szkolenia specjalizacyjnego;  
8) pieczęć podmiotu prowadzącego moduł szkolenia specjalizacyjnego.  
18. Podmiot prowadzący kurs lub moduł szkolenia s pecjalizacyjnego prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń, 
o których mowa w  ust. 14 lub 15.  
Art. 33i. 1. Lekarz kierujący na badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania 
jonizującego, odpowiada za poprawność uzasadnienia skierowa nia. 
2. Lekarz prowadzący jest obowiązany ocenić poprawność uzasadnienia skierowania oraz odpowiada za wybór 
odpowiedniej procedury szczegółowej i  jej poprawne zastosowanie.  
3. Lekarz prowadzący radioterapię lub leczenie za pomocą produktów radiofarmaceuty cznych, po zakończeniu 
radioterapii lub leczenia, informuje o  przebiegu leczenia lekarza kierującego na leczenie za pomocą promieniowana 
jonizującego.  
4. W przypadku gdy jest to możliwe przed wykonaniem ekspozycji medycznej lekarz prowadzący zapewnia 
pacje ntowi, jego przedstawicielowi ustawowemu, osobie przez niego upoważnionej oraz opiekunowi otrzymanie 
odpowiednich informacji dotyczących korzyści i  zagrożeń związanych z  narażeniem.  
Art. 33j. 1. Jednostka ochrony zdrowia:  
1) prowadzi ewidencję urządzeń rad iologicznych i  poddaje ją aktualizacji nie rzadziej niż co 3  miesiące;  
2) zapewnia kontrolę parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych zgodnie 
z przepisami art.  33l. 
2. Ewidencja, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, zawiera informacje  określone w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 33r ust.  10. 
3. W przypadku dokonania zmiany w  ewidencji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, jednostka ochrony zdrowia, 
w terminie 14  dni od dnia dokonania zmiany, informuje o  dokonanej zmianie właściwy organ, który wydał zezwolenie 
na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem.  
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 1593  
 
 Art. 33k. Jednostka ochrony zdrowia zapewnia, żeby sprzęt stosowany:  
1) we fluoroskopii posiadał wzmacniacz obrazu lub inne równoważne urządzenie, a  także urządzenie służące do 
automatycznej kontroli mocy dawki;  
2) w radiologii zabiegowej posiadał urządzenie lub funkcję informującą upoważniony do wykonywania medycznej 
procedury radiologicznej personel o  ilości promieniowania jonizującego wytwarzanego przez ten sprzęt 
w czasie realiza cji medycznej procedury radiologicznej;  
3) w teleradioterapii o  nominalnej energii wiązki przekraczającej 1  MeV (megaelektronowolt) posiadał urządzenie 
do weryfikacji kluczowych parametrów leczenia;  
4) w radiologii zabiegowej i  tomografii komputerowej oraz  do celów planowania, prowadzenia i  weryfikacji  
leczenia posiadał urządzenie lub funkcję informującą lekarza prowadzącego po zakończeniu medycznej proc e-
dury radiologicznej o  odpowiednich parametrach pozwalających oszacować dawkę, którą otrzymał pacjent;  
5) w radiologii zabiegowej i  tomografii komputerowej umożliwiał umieszczanie w  zapisie badania diagnostyczn e-
go lub zabiegu informacji o  parametrach, o  których mowa w  pkt 4. 
Art. 33l. 1. Urządzenia radiologiczne oraz urządzenia pomocnicze stosowane w  jednost kach ochrony zdrowia 
wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, 
medycyny nuklearnej oraz radioterapii, podlegają kontroli ich parametrów fizycznych.  
2. Kontrola, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje wykonywanie testów:  
1) odbiorczych;  
2) eksploatacyjnych.  
3. Testy eksploatacyjne urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach 
ochrony zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentg enodiagnostyki, radio -
logii zabiegowej lub medycyny nuklearnej, dzielą się na testy:  
1) podstawowe;  
2) specjalistyczne.  
4. Niedopuszczalne jest stosowanie urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, w  przypadku gdy:  
1) nie zostały wykonane testy, o  których mowa w  ust. 2; 
2) uzyskane wyniki testów eksploatacyjnych przekraczają dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych param e-
trów tych urządzeń określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  16; 
3) uzyskane wyniki testów eksploatacyjnych przekraczają  dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych param e-
trów urządzeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprowadzania badań przesi e-
wowych, jeżeli odchylenia te zostały określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  17; 
4) uzyskane wy niki testów eksploatacyjnych przekraczają dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych para -
metrów urządzeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do wykonywania ekspozycji zwi ą-
zanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego, jeżeli odc hylenia te zostały określone w  przepisach 
wydanych na podstawie ust.  18; 
5) testy eksploatacyjne tych urządzeń nie są wykonywane z  częstotliwością określoną w  przepisach wydanych na 
podstawie ust.  16; 
6) dla testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych  lub urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprow a-
dzania badań przesiewowych została określona częstotliwość ich wykonywania w  przepisach wydanych na po d-
stawie ust.  17 i testy te nie są wykonywane z  tą częstotliwością;  
7) dla testów eksploatacyjnych urząd zeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do wykonyw a-
nia ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego została określona częstotliwość 
ich wykonywania w  przepisach wydanych na podstawie ust.  18 i testy te nie są wykon ywane z  tą częstotliw ością. 
5. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 4 pkt 2–4, urządzenie radiologiczne lub urządzenie pomocnicze m o-
że być stosowane wyłącznie w  takim zakresie, w  jakim uzyskany negatywny wynik testu eksploatacyjnego nie wpływa 
na dane zast osowanie kliniczne urządzenia radiologicznego lub urządzenia pomocniczego.  
6. Testy odbiorcze urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych polegają na sprawdzeniu co na j-
mniej:  
1) kompletności i  jednoznaczności oznaczeń i  opisów na elementach tych ur ządzeń;  
2) kompletności dokumentacji i  specyfikacji technicznej tych urządzeń;  
3) zgodności wartości zmierzonych lub odczytanych parametrów fizycznych tych urządzeń z  wartościami param e-
trów fizycznych określonych w  specyfikacji technicznej tych urządzeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 1593  
 
 7. Testy odbiorcze urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych są wykonywane niezwłocznie po ich:  
1) instalacji,  
2) naprawie przeprowadzonej w  zakresie, który może mieć wpływ na jakość diagnostyczną uzyskiwanego obrazu 
lub na dawkę, jaką otrzymuje p acjent  
– przez osoby upoważnione przez kierownika jednostki ochrony zdrowia, przy udziale przedstawicieli odpowiednio 
dostawcy lub podmiotu uprawnionego do instalowania, uruchamiania lub obsługi tych urządzeń.  
8. Testy podstawowe urządzeń radiologicznych o raz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach 
ochrony zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radio -
logii zabiegowej lub medycyny nuklearnej, są wykonywane przez osoby upoważnione przez kierown ika jednostki 
ochrony zdrowia do obsługi urządzeń radiologicznych.  
9. Testy eksploatacyjne urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach 
ochrony zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rad ioterapii, oraz testy specj a-
listyczne urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony zdrowia wyk o-
nujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej lub  
medycyny  nuklearnej, są wykonywane przez:  
1) podmiot posiadający akredytację w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny 
zgodności i  nadzoru rynku (Dz.  U. z 2019  r. poz.  544);  
2) specjalistę w  dziedzinie fizyki medycznej lub specjali stę w  dziedzinie inżynierii medycznej, zatrudnionych 
w jednostce ochrony zdrowia, w  której są wykonywane testy.  
10. Testy, o  których mowa w  ust. 9, mogą wykonywać również osoby zatrudnione w  jednostce ochrony zdrowia 
i upoważnione przez jej kierownika do o bsługi urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych, w  zakresie 
określonym w  upoważnieniu, pod nadzorem specjalisty w  dziedzinie fizyki medycznej lub specjalisty w  dziedzinie 
inżynierii medycznej, zatrudnionych w  tej jednostce ochrony zdrowia.  
11. Testy, o  których mowa w  ust. 9, mogą wykonywać osoby, o  których mowa w  ust. 9 pkt 2 lub ust.  10, 
w przypadku gdy jednostka ochrony zdrowia:  
1) zapewni spójność pomiarową;  
2) przeprowadzi udokumentowane badania polegające na:  
a) wykonaniu tych testów dla wsz ystkich rodzajów posiadanych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomo c-
niczych w  zakresie odpowiadającym w  pełni zakresowi:  
– testów eksploatacyjnych w  radioterapii lub testów specjalistycznych określonemu w  przepisach wyd a-
nych na podstawie ust.  16, 
– testó w eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do przepr o-
wadzania badań przesiewowych określonemu w  przepisach wydanych na podstawie ust.  17, jeżeli z a-
kres ten został określony w  tych przepisach,  
– testów eksploatacyjnych u rządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do wykon y-
wania ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego określonemu 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  18, jeżeli zakres ten został określony w  tych przepisach,  
b) porównaniu uzyskanych wyników, nie rzadziej niż co 4  lata, z  wynikami testów wykonanych na tym samym 
urządzeniu przez specjalistów z  innej jednostki ochrony zdrowia.  
12. Wyposażenie pomiarowe używane do wykonywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiolo gicznych oraz 
urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony zdrowia podlega wzorcowaniu i  sprawdzaniu. Pozostałe 
wyposażenie używane do wykonywania takich testów podlega sprawdzaniu.  
13. Z kontroli parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych o raz urządzeń pomocniczych wykonujący ko n-
trolę sporządza protokół wyników testów, o  których mowa w  ust. 2. 
14. Jednostka ochrony zdrowia przechowuje protokoły wyników testów, o  których mowa w  ust. 2, przez okres 
nie krótszy niż 10  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym testy zostały wykonane.  
15. Jednostka ochrony zdrowia przekazuje właściwemu organowi, który wydał zgodę na prowadzenie działa l-
ności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 33p albo art.  33q, informację o  uzyskanych negatywnych  wyni-
kach testów eksploatacyjnych w  radioterapii lub testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych oraz urządzeń 
pomocniczych i  podjętych środkach naprawczych, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania protokołów wyników tych  
testów.  
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 1593  
 
 16. Minister właściwy d o spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, zakres oraz częstotliwość wykon y-
wania testów eksploatacyjnych, a  także dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych parametrów dla urządzeń r a-
diologicznych oraz urządzeń pomocniczych, mając na względzie zape wnienie wysokiej jakości świadczeń zdrowo t-
nych realizowanych przy użyciu takich urządzeń, specyfikę poszczególnych urządzeń oraz uwzględniając zalecenia 
i wytyczne międzynarodowych organizacji zajmujących się stosowaniem promieniowania jonizującego.  
17. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres oraz częstotliwość 
wykonywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do przepr o-
wadzania badań przesiewowych, a  także dopuszczalne  odchylenia badanych fizycznych parametrów takich urządzeń, 
mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości badań przesiewowych realizowanych przy użyciu takich urządzeń, 
specyfikę poszczególnych urządzeń, bezpieczeństwo osób poddawanych badaniom przesiewo wym oraz uwzględni a-
jąc z alecenia i  wytyczne międzynarodowych organizacji zajmujących się stosowaniem promieniowania jonizującego.  
18. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres oraz częstotliwość 
wykonywania testów ek sploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do wykon y-
wania ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego, mając na względzie zapewnienie 
szczególnie wysokiej jakości takich ekspozycji, specyfikę poszcz ególnych urządzeń, bezpieczeństwo osób poddaw a-
nych takim ekspozycjom oraz uwzględniając zalecenia i  wytyczne międzynarodowych organizacji zajmujących się 
stosow aniem promieniowania jonizującego.  
Art. 33m.  1. W  przypadku wystąpienia w  jednostce ochrony zdro wia ekspozycji niezamierzonej lub narażenia 
przypadkowego, kierownik tej jednostki ochrony zdrowia niezwłocznie:  
1) kwalifikuje to zdarzenie do odpowiedniej kategorii ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego;  
2) przeprowadza, w  ramach wewnętrz nego systemu rejestracji i  analizy zdarzeń, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2b 
pkt 3, postępowanie wyjaśniające w  celu ustalenia przyczyn i  okoliczności wystąpienia ekspozycji niezamierz o-
nej lub narażenia przypadkowego oraz podjęcia niezbędnych działań;  
3) przekazuje na piśmie informację o  wystąpieniu ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego oraz 
o kategorii, do której to zdarzenie zakwalifikował, właściwemu konsultantowi krajowemu lub właściwemu ko n-
sultantowi wojewódzkiemu, w  odpowiedniej dziedzin ie medycyny związanej ze stosowaniem promieniowania 
joniz ującego, oraz Krajowemu Centrum.  
2. Konsultant, któremu przekazano informację, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, niezwłocznie przeprowadza na jej 
podstawie weryfikację prawidłowości kwalifikacji ekspozyc ji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego do o d-
powiedniej kategorii.  
3. W przypadku gdy w  wyniku weryfikacji, o  której mowa w  ust. 2, konsultant stwierdzi, że ekspozycja nie -
zamierzona lub narażenie przypadkowe są istotne z  punktu widzenia ochrony radi ologicznej pacjenta, występuje ni e-
zwłocznie do ministra właściwego do spraw zdrowia z  wnioskiem o  powołanie komisji do zbadania okoliczności 
i przyczyn wystąpienia tej ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego.  
4. Minister właściwy do spraw zdr owia powołuje komisję, o  której mowa w  ust. 3, niezwłocznie po otrzymaniu 
wniosku, o  którym mowa w  ust. 3. 
5. Minister właściwy do spraw zdrowia informuje konsultanta, o  którym mowa w  ust. 3, oraz kierownika je d-
nostki ochrony zdrowia o  powołaniu komisji, o  której mowa w  ust. 3. 
6. W skład komisji, o  której mowa w  ust. 3, wchodzi:  
1) konsultant krajowy w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej albo radiologii i  diagnostyki 
obrazowej – odpowiednio do dziedziny, w  której wystąpiła ekspozycja  niezamierzona lub narażenie przypa d-
kowe;  
2) nie więcej niż 3  przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia;  
3) przedstawiciel Prezesa Agencji – w przypadku gdy ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe w y-
stąpiły w  jednostce ochrony zdrowia  prowadzącej działalność, o  której mowa w  art. 33p ust.  1. 
7. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przedstawia konsultantowi, któremu przekazał informację, o  której 
mowa w  ust. 1 pkt 3, a w przypadku powołania komisji, o  której mowa w  ust. 3 – komisji, wyni ki postępowania wyj a-
śniającego, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, w terminie 30  dni od dnia wystąpienia ekspozycji niezamierzonej lub nar a-
żenia prz ypadkowego.  
8. Konsultant, któremu przedstawiono wyniki postępowania wyjaśniającego, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, 
a w przypadku powołania komisji, o  której mowa w  ust. 3 – komisja, niezwłocznie po otrzymaniu tych wyników 
przeprowadza na ich podstawie weryfikację prawidłowości działań jednostki ochrony zdrowia podjętych w  wyniku 
postępowania wyjaśniającego, a  także u stala przyczyny i  okoliczności wystąpienia ekspozycji niezamierzonej lub 
narażenia przypadkowego.  
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 1593  
 
 9. Konsultant, któremu przekazano informację, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, a w przypadku powołania komisji, 
o której mowa w  ust. 3 – komisja, przekazuje usta lenia, o  których mowa w  ust. 8, do Krajowego Centrum w  terminie 
14 dni od dnia zakończenia czynności, o  których mowa w  ust. 8. 
10. Krajowe Centrum umieszcza na swojej stronie internetowej informacje dotyczące ochrony przed promi e-
niowaniem jonizującym w  zakresie ekspozycji medycznych wynikające z  ustaleń, o  których mowa w  ust. 8, w sposób 
uniemożliwiający identyfikację jednostki ochrony zdrowia.  
11. Krajowe Centrum, na podstawie informacji, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, prowadzi Centralny Rejestr 
Eksp ozycji  Niezamierzonych i  Narażeń Przypadkowych. Rejestr jest jawny, z  wyłączeniem danych pozwalających na 
identyf ikację jednostki ochrony zdrowia.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) kategorie ekspozycji niezamierzonych i  narażeń przypadkowych oraz kryteria kwalifikowania tych ekspozycji 
i narażeń do odpowiednich kategorii,  
2) działania, które należy podjąć w  jednostce ochrony zdrowia po wystąpieniu ekspozycji niezamierzonej lub n a-
rażenia przypadkowego, właściwe dla kategor ii, do której ta ekspozycja lub narażenie zostały zakwalifikowane, 
w tym działania służące ograniczeniu negatywnych skutków zdrowotnych dla pacjentów, wobec których doszło 
do ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego,  
3) zakres informacji objęt ych rejestrem, o  którym mowa w  ust. 11 
– mając na względzie konieczność stałego monitorowania stanu ochrony radiologicznej i  zapewnienia bezpieczeństwa 
pacjentów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym oraz nieobejmowanie rejestrem danych osob o-
wych . 
Art. 33n. 1. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania 
jonizującego, a  także osoba nadzorująca ich wykonywanie, są obowiązani do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji 
z zakresu ochrony radiologicznej p acjenta.  
2. W celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi 
lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, a  także osoba nadzorująca ich wykonywanie,  są ob o-
wiązani uzyskać co najmniej 20  punkt ów szkoleniowych w  ciągu kolejnych 5  lat. 
3. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizuj ą-
cego, a  także osoba nadzorująca ich wykonywanie, wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, przez:  
1) ukończe nie szkolenia w  dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta, kończącego się wewnętrznym egzaminem 
i uzyskaniem certyfikatu potwierdzającego ukończenie tego szkolenia oraz zdanie egzaminu, lub  
2) ukończenie innego niż wskazane w  pkt 1 szkolenia obejmującego tematykę ochrony radiologicznej, bezpiec z-
nego stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych, medycznych zastosowań promieniowania 
jonizującego lub metod i  procedur badań parametrów technicznych urządzeń radiologicznych oraz uzyskanie 
zaświadcz enia o  ukończeniu każdego z  tych szkoleń, lub  
3) udział w  krajowych lub międzynarodowych kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych 
poświęconych zagadnieniom, o  których mowa w  pkt 2, lub  
4) wygłoszenie wykładu lub wystąpienia w  zakresie z agadnień, o  których mowa w  pkt 2, na krajowym lub mi ę-
dzynarodowym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym.  
4. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizuj ą-
cego, a  także osoba nadzorują ca ich wykonywanie, otrzymuje za:  
1) ukończenie szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1 – 20 punktów szkoleniowych;  
2) ukończenie szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2 – 1 punkt szkoleniowy za  każdą godzinę ukończonego 
szkolenia;  
3) udział w  krajowym lub  międzynarodowym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym, 
o którym mowa w  ust. 3 pkt 3 – 5 punktów szkoleniowych;  
4) wygłoszenie wykładu lub wystąpienia, o  których mowa w  ust. 3 pkt 4 – 10 punktów szkoleniowych.  
5. Punkty szkoleniowe za wyg łoszenie wykładu lub wystąpienia o  tej samej treści mogą być przyznane na po d-
stawie ust.  4 pkt 4 tylko raz.  
6. Punkty szkoleniowe, o  których mowa w  ust. 4 pkt 3 i 4, dotyczące jednego wydarzenia nie sumują się.  
7. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejest r podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia, o  którym 
mowa w  ust. 3 pkt 1. 
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 1593  
 
 8. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, może prowadzić podmiot, który:  
1) dysponuje:  
a) kadrą dydaktyczną składającą się z  osób posiadających wyższe wykształcenie, wiedzę i doświadczenie z a-
wodowe, zgodne z  zakresem prowadzonych szkoleń, w  szczególności w  dziedzinie ochrony radiologicznej 
pacjenta,  
b) egzaminatorami spełniającymi wymogi, o  których mowa w  lit. a, 
c) kierownikiem szkolenia posiadającym tytuł zawodowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukończeniu 
studiów wyższych na kierunku w  dziedzinie nauk ścisłych i  przyrodniczych lub w  dziedzinie nauk medyc z-
nych i  nauk o  zdrowiu  oraz legitymującym się nie krótszym niż dziesięcioletni stażem pracy w  zakresie z a-
stosowania p romieniowania jonizującego w  celach medycznych lub w  ochronie radiologicznej pacjenta;  
2) dysponuje obiektami i  wyposażeniem umożliwiającymi prowadzenie szkolenia;  
3) stosuje jednolity system oceny wykładów, kadry dydaktycznej i  organizacji szkolenia i  egzaminu;  
4) uzyskał wpis do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7. 
9. Podmiot prowadzący szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, jest obowiązany:  
1) zapewnić warunki organizacyjno -techniczne umożliwiające prawidłowe prowadzenie szkoleń;  
2) zapewnić prowadzenie szkoleń przez osoby, o  których mowa w  ust. 8 pkt 1 lit. a i c; 
3) informować Głównego Inspektora Sanitarnego o  planowanych terminach i  miejscach prowadzenia szkoleń, nie 
później niż na 14  dni przed dniem ich rozpoczęcia;  
4) prowadzić szkolenia zgodnie z  ramowym programem szkoleń określonym w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 19; 
5) prowadzić dokumentację związaną z  organizacją i  przebiegiem szkolenia, w  szczególności regulaminy szkol e-
nia i protokoły przebiegu egzaminu, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1; doku mentacja zawiera w  szczególności d a-
ne os obowe uczestnika szkolenia oraz osoby prowadzącej szkolenie obejmujące imiona i  nazwisko oraz numer 
PESEL, a  w przypadku uczestnika szkolenia lub osoby prowadzącej szkolenie, nieposiadających obywatelstwa 
polskiego – nazwę i  numer dokumentu potwierdzającego tożsamość tych osób;  
6) udostępniać niezwłocznie dokumentację związaną z  prowadzeniem szkolenia na żądanie Głównego Inspektora 
Sanitarnego;  
7) przekazać niezwłocznie uczestnikowi szkolenia podpisany przez kierownik a szkolenia i  egzaminatora certyfikat 
potwierdzający ukończenie szkolenia i  zdanie egzaminu;  
8) przekazywać Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu wykaz osób, które uzyskały certyfikat, o  którym mowa 
w pkt 7, w tym ich dane osobowe, o  których mowa w  pkt 5, w terminie 14  dni od dnia wydania certyfikatu.  
10. Wpisu do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, dokonuje się na wniosek zawierający:  
1) imię, nazwisko oraz adres i  miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) numer wnioskodawcy w  Krajow ym Rejestrze Sądowym, o  ile taki numer posiada;  
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, o  ile taki numer posiada;  
4) numer REGON wnioskodawcy, o  ile taki numer został nadany;  
5) wskazanie zakresu, w  jakim wnioskodawca zamierza prowadzić szkol enia;  
6) listę członków kadry dydaktycznej i  egzaminatorów oraz wskazanie kierownika szkolenia.  
11. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 7, jest jawny i  zawiera:  
1) informacje, o  których mowa w  ust. 10 pkt 1 i 5; 
2) numer wpisu do rejestru;  
3) datę wpisu do rejes tru. 
12. Główny Inspektor Sanitarny zamieszcza dane zawarte w  rejestrze, o  którym mowa w  ust. 7, w Biuletynie 
Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.  
13. Główny Inspektor Sanitarny niezwłocznie wydaje podmiotowi wpisanemu do rejestru, o  którym  mowa 
w ust. 7, zaświadczenie o  wpisie do rejestru.  
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 1593  
 
 14. Podmiot prowadzący szkolenia wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, jest obowiązany informować 
Głównego Inspektora Sanitarnego o:  
1) zmianie danych podlegających wpisowi do rejestru, w  terminie 14 dni od dnia zdarzenia, które spowodowało 
zmianę tych danych;  
2) zaprzestaniu wykonywania działalności polegającej na prowadzeniu szkoleń w  zakresie objętym wpisem do 
rejestru, w  terminie 14  dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.  
15. Głów ny Inspektor Sanitarny prowadzi kontrolę podmiotów wpisanych do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, 
w zakresie spełniania wymogów określonych w  ust. 9, na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 14  marca 
1985  r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w  szczególności w  zakresie realizacji programu szkolenia i  kwalifikacji 
kadry dydaktycznej. Państwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i  Administracji prowadzi 
kontrolę podmiotów wpisanych do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, zgodnie z  właściwością wynikającą z  art. 20 
ustawy z  dnia 14  marca 1985  r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.  
16. W przypadku niespełniania przez podmiot wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, wymogów okreś -
lonych w  ust. 9, Główny Inspektor Sanitarny nakazuje, w  drodze zaleceń pokontrolnych, usunięcie uchybień 
w wyznaczonym terminie.  
17. W przypadku:  
1) rażącego naruszenia przez podmiot wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, wymogów określonych 
w ust. 9 lub  
2) uniemożliwienia lub utrudnienia przeprowadzenia k ontroli, o  której mowa w  ust. 15, lub  
3) nieusunięcia w  wyznaczonym terminie uchybień, o  których mowa w  ust. 16, lub  
4) zaprzestania wykonywania działalności w  zakresie objętym wpisem do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7 
– Główny Inspektor Sanitarny wykreśl a, w  drodze decyzji administracyjnej, podmiot z  rejestru, o  którym mowa 
w ust. 7. 
18. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, mogą prowadzić podmioty, które spełniają wymogi określone 
w przepisach ust.  8 pkt 1 i 2. 
19. Minister właściwy do spraw zdrowia o kreśli, w  drodze rozporządzenia:  
1) formy szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, i jego ramowy program,  
2) zakres tematyczny szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, 
3) wzór certyfikatu, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, oraz wzór zaświadczenia, o  którym mow a w ust. 3 pkt 2 
– mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości wykonywanych badań diagnostycznych, zabiegów lub leczenia 
z zastosowaniem promieniowania jonizującego.  
Art. 33o. Konsultanci krajowi w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, me dycyny nuklea rnej, radiologii i diagn o-
styki obrazowej, fizyki medycznej, inżynierii medycznej, a  także w  tych dziedzinach medycyny, w  których wykonuje 
się zabiegi z  zakresu radiologii zabiegowej, w  opracowywanych programach specjalizacji uwzględniają szkolenie 
z ochron y radiologicznej pacjenta, w  zakresie zgodnym z  zaleceniami Unii Europejskiej, i  konsultują program tego 
szkolenia z  Krajowym Centrum.  
Art. 33p. 1. Prowadzenie działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych, polegającej na udzielaniu 
świadczeń zdr owotnych z  zakresu radioterapii i  leczenia za pomocą produktów radiofarmaceutycznych, wymaga zg o-
dy Głównego Inspektora Sanitarnego.  
2. W przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych 
przez niego albo dla który ch jest on podmiotem tworzącym, zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje Główny Inspektor 
Sanitarny Wojska Polskiego, a  w przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych ministrowi właściwemu do spraw 
wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których  jest on podmiotem tworzącym – państwowy inspektor 
sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i  Administracji.  
3. Wydanie, odmowa wydania i  cofnięcie zgody na prowadzenie działalności, o  której mowa w  ust. 1, następuje 
w drodze decyzji administracyjnej.  
4. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 4 ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 1593  
 
 5. Wniosek o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, a dres, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty ele k-
tronicznej;  
2) resortowy kod identyfikacyjny oraz numer REGON, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) przewidywany termin rozpoczęcia działalności, a  jeżeli działalność ma być prowadzona przez czas oznaczony – 
także okres prowadzenia działalności, nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane zezwolenie, o  którym 
mowa w  art. 4 ust. 1; 
5) informacje dot yczące nazwy i  siedziby organu wydającego zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, oraz daty 
wydania tego zezwolenia;  
6) zakres działalności związanej z  ekspozycją medyczną;  
7) informację o  wykonaniu wszystkich testów eksploatacyjnych urządzeń radiologic znych i  urządzeń pomocn i-
czych;  
8) wykaz pracowni medycznych jednostki ochrony zdrowia, które będą prowadzić działalność objętą zgodą, wraz 
z ich adresami.  
6. Do wniosku o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) kopię zezwolenia, o  którym mow a w art. 4 ust. 1; 
2) imienny wykaz osób wykonujących czynności z  zakresu związane go z ekspozycją medyczną wraz z określ e-
niem ich kwalifikacji, w  szczególności odbytych specjalizacji, staży i  kształcenia ustawicznego;  
3) procedury szczegółowe, które będą s tosowane, wraz z  uzasadnieniem, o  którym mowa w  art. 33c, a  w przypa d-
ku stosowania procedur szczegółowych zgodnych z  wzorcowymi medycznymi procedurami radiologicznymi dla 
standardowych ekspozycji medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust.  1 – wykaz procedu r szczegółowych 
wraz z  podaniem wzorcowych medycznych procedur radiologicznych dla standardowych ekspozycji medyc z-
nych, według których je opracowano;  
4) w przypadku gdy wnioskowana działalność obejmuje procedury szczegółowe związane z  niekonwencjonalnymi 
wysokospecjalistycznymi technikami napromieniania lub niekonwencjonalnymi sposobami frakcjonowania 
dawki promieniowania jonizującego – informację o  sposobie kwalifikacji pacjentów do proponowanej techniki 
leczenia;  
5) wykaz urządzeń radiologicznych i  urządz eń pomocniczych wraz z  podaniem ich podstawowych parametrów 
i daty uruchomienia;  
6) kopię protokołu wyników wszystkich testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocn i-
czych;  
7) oświadczenie kierownika jednostki ochrony zdrowia o  wdrożeni u programu zapewnienia jakości, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 2. 
7. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana jednostce ochrony zdrowia, która:  
1) posiada zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o  kwalifikacjac h odpowiednich do działalności, jaką zamierza prow a-
dzić ta jednostka;  
3) dysponuje urządzeniami radiologicznymi i  urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do wykonywania badań 
diagnostycznych lub leczenia;  
4) stosuje właściwe dla prowadzonej działalności medy czne procedury radiologiczne;  
5) wdrożyła program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2. 
8. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu pozytywnej opinii odpowiednio konsultanta kr a-
jowego w  dziedzinie radioterapii onkologicznej a lbo konsultanta krajowego w  dziedzinie medycyny nuklearnej, 
a w przypadku zgody wydawanej przez:  
1) Głównego Inspektora Sanitarnego – także pozytywnej opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanita rnego;  
2) Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polski ego – także pozytywnej opinii właściwego komendanta wo j-
skowego ośrodka medycyny prewencyjnej.  
9. Podmioty, o  których mowa w  ust. 8, wydają opinię w  zakresie swojej właściwości, nie później niż w  terminie 
14 dni od dnia otrzymania wniosku o  wydanie opinii.  
  
Dziennik Ustaw  – 40 – Poz. 1593  
 
 10. W zgodzie, o  której mowa w  ust. 1, określa się:  
1) zakres działalności;  
2) miejsce prowadzenia działalności;  
3) termin rozpoczęcia działalności, w  przypadku gdy zgoda jest wydawana na czas nieoznaczony, albo okres, na 
który jest wydawana zgoda; okres t en nie może być dłuższy niż czas, na który wydano zezwolenie, o  którym 
mowa w  art. 4 ust. 1; 
4) wykaz, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 8. 
11. Odmowa wydania zgody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  przypadku:  
1) gdy jednostka ochrony zdrowia nie posiada zezwo lenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) gdy jednostka ochrony zdrowia nie spełnia wymagań określonych w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na po d-
stawie ust.  14; 
3) braku pozytywnej opinii, o  której mowa w  ust. 8. 
12. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, cofa się,  w przypadku gdy:  
1) nastąpiło cofnięcie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania określone w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na 
podstawie ust.  14. 
13. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi central ny rejestr decyzji administracyjnych w  sprawach wydania, 
odmowy wydania i  cofnięcia zgody, o  której mowa w  ust. 1. 
14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, minimalne wymagania, jakie mają 
spełniać jednostki ochrony zdrowia p rowadzące działalność, o  której mowa w  ust. 1, uwzględniając wymagania dot y-
czące:  
1) wyposażenia w  urządzenia radiologiczne i  urządzenia pomocnicze,  
2) liczebności i  kwalifikacji personelu biorącego udział w  wykonywaniu poszczególnych rodzajów medycznych 
procedur radiologicznych  
– mając na względzie bezpieczeństwo personelu i  pacjentów tych jednostek ochrony zdrowia, w  tym także koniec z-
ność zapewnienia personelu o  właściwych kwalifikacjach przy wykonywaniu medycznych procedur radiologicznych 
związ anych z  istotnym z  punktu widzenia ochrony radiologicznej narażeniem pacjenta.  
Art. 33q. 1. Prowadzenie działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych, polegającej na udzielaniu 
świadczeń zdrowotnych z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiego wej lub diagnostyki związanej z podaw a-
niem pacjentom produktów radiofarmaceutycznych, wymaga zgody państwowego wojewódzkiego inspektora sanita r-
nego.  
2. W przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych 
przez niego albo dla których jest on podmiotem tworzącym, zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje komendant wo j-
skowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważniony przez niego wojskowy inspektor sanitarny wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej, a  w przypadku jednostek och rony zdrowia podległych ministrowi właściwemu do 
spraw w ewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których jest on podmiotem tworzącym – państwowy  
inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i  Administracji.  
3. Wydanie, odmowa wydania i  cofnięcie zgody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  drodze decyzji admin i-
stracyjnej.  
4. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 4 ust. 1. 
5. Wniosek o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, adres, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty elektr o-
nicznej;  
2) resortowy kod identyfikacyjny oraz numer REGON, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko , numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) przewidywany termin rozpoczęcia działalności, a  jeżeli działalność ma być prowadzona przez czas oznaczony – 
także okres prowadzenia działalności, nie dłuższy niż cza s, na który zostało wydane zezwolenie, o  którym m o-
wa w  art. 4 ust. 1; 
5) informacje dotyczące nazwy i  siedziby organu wydającego zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, oraz daty 
wydania tego zezwolenia;  
  
Dziennik Ustaw  – 41 – Poz. 1593  
 
 6) zakres działalności związanej z  narażeniem lub  będącej częścią medycznych procedur radiologicznych;  
7) informację o  wykonaniu wszystkich testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocn i-
czych;  
8) wykaz medycznych pracowni rentgenowskich jednostki ochrony zdrowia, które będą prowadzi ć działalność 
objętą zgodą, wraz z  ich adresami.  
6. Do wniosku o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) kopię zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) imienny wykaz osób wykonujących czynności z  zakresu związane go z ekspozycją medyczną  wraz z określ e-
niem ich kwalifikacji, w  szczególności odbytych specjalizacji, staży i  kształcenia ustawicznego;  
3) procedury szczegółowe, które będą stosowane, wraz z  uzasadnieniem , o którym mowa w  art. 33c, a  w przypa d-
ku stosowania procedur szczegółowych zgodnych z  wzorcowymi medycznymi procedurami radiologicznymi dla 
standardowych ekspozycji medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust.  1 – wykaz procedur szczegółowych 
wraz z  podaniem wzorcowych medycznych procedur radiologicznych dla standardowych ekspozycj i medyc z-
nych, według których je opracowano;  
4) wykaz urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, w  tym urządzeń pomocniczych wykorzystywanych 
w ramach teleradiologii, wraz z  podaniem ich podstawowych parametrów i  daty uruchomienia;  
5) kopię protokołu  wyników wszystkich testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocn i-
czych, w  tym urządzeń pomocniczych wykorzystywanych w  ramach teleradiologii;  
6) oświadczenie kierownika jednostki ochrony zdrowia o  wdrożeniu programu zapewnienia jakoś ci, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 2. 
7. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana jednostce ochrony zdrowia, która:  
1) posiada zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o  kwalifikacjach odpowiednich do działalnoś ci, jaką zamierza prow a-
dzić ta jednostka;  
3) dysponuje urządzeniami radiologicznymi i  urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do wykonywania badań 
diagnostycznych lub zabiegów;  
4) stosuje właściwe dla prowadzonej działalności medyczne procedury radiologiczne ; 
5) wdrożyła program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2. 
8. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu pozytywnej opinii odpowiednio właściwego 
miejscowo konsultanta wojewódzkiego w  dziedzinie radiologii i  diagnostyki obrazo wej albo konsultanta wojewód z-
kiego w  dziedzinie medycyny nuklearnej.  
9. Opinię, o  której mowa w  ust. 8, konsultanci wojewódzcy wydają nie później niż w  terminie 21  dni od dnia 
otrzymania wniosku o  wydanie opinii.  
10. W zgodzie, o  której mowa w  ust. 1, okre śla się:  
1) zakres działalności;  
2) miejsce prowadzenia działalności;  
3) termin rozpoczęcia działalności, w  przypadku gdy zgoda jest wydawana na czas nieoznaczony, albo okres, na 
który jest wydawana zgoda; okres ten nie może być dłuższy niż okres, na który  wydano zezwolenie, o  którym 
mowa w  art. 4 ust. 1; 
4) wykaz, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 8. 
11. Odmowa wydania zgody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  przypadku:  
1) gdy jednostka ochrony zdrowia nie posiada zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) gdy jednostka ochrony zdrowia nie spełnia wymagań określonych w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na po d-
stawie ust.  13; 
3) braku pozytywnej opinii, o  której mowa w  ust. 8. 
12. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, cofa się, w  przypadku gdy:  
1) nastąpiło cofnięcie z ezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1; 
2) jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania określone w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na 
podstawie ust.  13. 
  
Dziennik Ustaw  – 42 – Poz. 1593  
 
 13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, minimalne wymaga nia, jakie mają 
spełniać jednostki ochrony zdrowia prowadzące działalność, o  której mowa w  ust. 1, uwzględniając wymagania dot y-
czące:  
1) wyposażenia w  urządzenia radiologiczne i  urządzenia pomocnicze,  
2) liczebności i  kwalifikacji personelu biorącego udzia ł w wykonywaniu poszczególnych rodzajów medycznych 
procedur radiologicznych  
– mając na względzie bezpieczeństwo personelu i  pacjentów tych jednostek ochrony zdrowia, w  tym także koniec z-
ność zapewnienia personelu o  właściwych kwalifikacjach przy wykonywaniu  medycznych procedur radiologicznych 
związ anych z  istotnym z  punktu widzenia ochrony radiologicznej narażeniem pacjenta.  
14. Przepisów ust.  1–13 nie stosuje się do wykonywania działalności związanej z  narażeniem polegającej 
jedynie na wykonywaniu stomatolo gicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących 
wyłącznie do tego celu lub wykonywania działalności związanej z  narażeniem polegającej jedynie na wykonywaniu 
densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłączn ie do tego celu.  
Art. 33r. 1. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi Krajową Bazę Urządzeń Radiologicznych, zwaną dalej 
„Krajową Bazą”.  
2. W Krajowej Bazie są przetwarzane informacje o:  
1) jednostkach ochrony zdrowia będących stroną decyzji administracyjnych w sprawie wydania, zmiany albo co f-
nięcia:  
a) zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, 
b) zgody, o  której mowa w  art. 33p lub art.  33q; 
2) urządzeniach radiologicznych, których dotyczyły negatywne wyniki testów, o  których mowa w  art. 33l ust.  15; 
3) urząd zeniach radiologicznych znajdujących się w  jednostkach ochrony zdrowia, o  których mowa w  pkt 1. 
3. Krajowa Baza zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, adres, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty ele k-
tronicznej;  
2) resortow y kod identyfikacyjny oraz numer REGON jednostki ochrony zdrowia, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) rodzaj i  zakres działalności związanej z  narażeni em w  celach medycznych;  
5) rodzaj i  adres pracowni wykorzystywanej w  działalności prowadzącej do ekspozycji medycznej, w  której jest 
wykonywana działalność związana z  narażeniem w  celach medycznych;  
6) datę podjęcia działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych i  termin jej zakończenia, jeżeli dzi a-
łalność jest wykonywana przez czas oznaczony;  
7) numer i  datę decyzji administracyjnej  w sprawie wydania, zmiany albo cofnięcia:  
a) zezwolenia na uruchomienie pracowni, o  której mowa w  pkt 5, wraz z  nazw ą organu wydającego zezwol e-
nie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, 
b) zgody, o  której mowa w  art. 33p albo art.  33q, wraz z  nazwą organu wydającego zgodę;  
8) informacje dotyczące urządzeń radiologicznych.  
4. Krajowa Baza jest prowadzona w  sposób, który umożliw ia ustalenie jednostki ochrony zdrowia, w  której 
znajduje się dane urządzenie radiologiczne, oraz urządzeń radiologicznych znajdujących się w  danej jednostce ochr o-
ny zdrowia.  
5. Administratorem danych zawartych w  Krajowej Bazie jest Główny Inspektor Sanita rny. 
6. Z Krajowej Bazy udostępnia się informacje dotyczące liczby urządzeń radiologicznych i  pracowni, o  których 
mowa w  ust. 3 pkt 5 i 8, z podziałem na rodzaje urządzeń i  pracowni dla całego kraju i  według stanu na koniec p o-
przedniego roku kalendarzowego . 
7. W zakresie innym niż określony w  ust. 6 dostęp do Krajowej Bazy mają wyłącznie podmioty upoważnione 
przez Głównego Inspektora Sanitarnego.  
8. Organy właściwe w  zakresie wydawania decyzji administracyjnych w  sprawie wydania, zmiany albo cofnięcia:  
1) zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, 
2) zgody, o  której mowa w  art. 33p lub art.  33q 
– są obowiązane w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja administracyjna  stała się ostateczna, do wprowadzania 
informacji w  Krajowej Bazie w  zakresie wynikającym z  wydanych decyzji.  
  
Dziennik Ustaw  – 43 – Poz. 1593  
 
 9. Główny Inspektor Sanitarny zapewnia organom, o  których mowa w  ust. 8, dostęp do Krajowej Bazy.  
10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji 
zawartych w  Krajowej Bazie dotyczący ch poszczególnych kategorii urządzeń radiologicznych, mając na względzie 
bezpieczeństwo pacjentów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym.  
Art. 33s. 1. Przy ministrze właściwym do spraw zdrowia działają komisje do spraw procedur i  audytów klinic z-
nych zewnętrznych w  zakresie:  
1) radioterapii,  
2) medycyny nuklearnej,  
3) radiologii i  diagnostyki obrazowej  
– zwane dalej „komisjami procedur i  audytów”.  
2. Komisje procedur i  audytów:  
1) odpowiadają za opracowanie wzorcowych medycznych procedur radiologicz nych dla standardowych ekspoz y-
cji medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust.  1; 
2) przeprowadzają w  jednostkach ochrony zdrowia audyty kliniczne zewnętrzne, o  których mowa w  art. 33u 
ust. 1 pkt 2; 
3) przeprowadzają ocenę jakości prowadzonych badań przesiew owych oraz wyników tych badań, o  której mowa 
w art. 33zc ust.  1. 
3. W skład komisji procedur i  audytów wchodzą:  
1) konsultant krajowy w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej albo radiologii i  diagnostyki 
obrazowej – odpowiednio do zakr esu, o  którym mowa w  ust. 1 – jako przewodniczący komisji;  
2) powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowia:  
a) konsultant krajowy w  dziedzinie fizyki medycznej albo jego przedstawiciel,  
b) dwaj przedstawiciele ministra właściwego do spraw zdrowia,  
c) przedstawiciel ministra właściwego do spraw wewnętrznych,  
d) przedstawiciel Ministra Obrony Narodowej,  
e) od 3 do 5 osób spośród kandydatów wskazanych przez samorząd zawodowy lekarzy i  lekarzy dentystów,  
f) od 2 do 10  osób spośród kandydatów wskazanych p rzez towarzystwo naukowe, którego statutowa działa l-
ność wiąże się ze stosowaniem promieniowania jonizującego w  celach medycznych, odpowiednio do z a-
kresu, o  którym mowa w  ust. 1. 
4. Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje członków komisji procedur i  audytów, o  których mowa 
w ust. 3 pkt 2, mając na względzie sprawność prac komisji oraz konieczność zapewnienia udziału w  składach p o-
szczególnych komisji wyłącznie osób posiadających wiedzę lub doświadczenie w  zakresie stosowania promieniow a-
nia jon izującego w  celach medycznych, odpowiednio do zakresu, o  którym mowa w  ust. 1. 
5. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członków komisji procedur i  audytów. W  przypadku prze d-
stawicieli ministra właściwego do spraw wewnętrznych i  Ministra Obrony Narodowej odwołan ie następuje po uzys -
kaniu pozytywnej opinii właściwego ministra.  
6. Komisje procedur i  audytów działają na podstawie ustalonych przez siebie regulaminów pracy, zatwierdz o-
nych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 33t. 1. Komisja procedur i  audy tów odpowiada za opracowanie wzorcowych medycznych procedur radi o-
logicznych dla standardowych ekspozycji medycznych, zwanych dalej „procedurami wzorcowymi”, mogących stan o-
wić podstawę opracowania procedur szczegółowych.  
2. Procedura wzorcowa zawiera:  
1) opis postępowania odnoszącego się do rodzajów urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, a  także 
kategorii pacjentów podlegających badaniu diagnostycznemu, zabiegowi lub leczeniu z  użyciem takich urz ą-
dzeń;  
2) informacje dotyczące wyniku zastosowania p rocedury wzorcowej, w  tym informacje dotyczące narażenia p a-
cjenta;  
3) inne niż wskazane w  pkt 1 i 2 istotne informacje o  sposobie wykonania badania diagnostycznego, zabiegu lub 
leczenia.  
  
Dziennik Ustaw  – 44 – Poz. 1593  
 
 3. W celu realizacji zadania, o  którym mowa w  ust. 1, komisja procedu r i audytów:  
1) opracowuje wykaz procedur wzorcowych;  
2) wskazuje składy zespołów autorów opracowujących procedury wzorcowe objęte wykazem, o  którym mowa 
w pkt 1, spośród osób wyróżniających się wiedzą teoretyczną lub praktyczną w  zakresie stosowania promi enio-
wania jonizującego w  celach medycznych, i  informuje na piśmie ministr a właściwego do spraw zdrowia o usta-
lonych składach zespołów autorów;  
3) przyjmuje procedury wzorcowe opracowane przez wskazane zespoł y autorów w  trybie określonym w regulam i-
nie, o  którym mowa w  art. 33s ust.  6. 
4. Składy zespołów autorów, o  których mowa w  ust. 3 pkt 2, są publikowane w  Biuletynie Informacji Publicznej 
na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw zdrowia.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w  drodze o bwieszczenia, procedury wzorcowe oraz ich wykaz, 
po zweryfikowaniu spójności tych procedur z  przepisami prawa.  
6. Komisja procedur i  audytów, nie rzadziej niż co rok, dokonuje przeglądu procedur wzorcowych objętych 
wykazem, o  którym mowa w  ust. 5, oraz prz eglądu nowych rodzajów zastosowań promieniowania jonizującego 
w celach m edycznych.  
7. W przypadku gdy przegląd, o  którym mowa w  ust. 6, uzasadnia potrzebę zmiany wykazu procedur wzorc o-
wych, w  szczególności w  przypadku pojawienia się nowych danych o  skutecz ności lub konsekwencjach stosowania 
obowiązujących procedur wzorcowych albo uzasadnienia nowych rodzajów zastosowań promieniowania jonizując e-
go, komisja procedur i  audytów przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informację o  potrzebie:  
1) zmiany procedury wzorcowej;  
2) wprowadzenia do wykazu, o  którym mowa w  ust. 5, nowej procedury wzorcowej;  
3) wykreślenia procedury wzorcowej z  wykazu, o  którym mowa w  ust. 5. 
8. W przypadku konieczności zmiany procedury wzorcowej albo wprowadzenia nowej procedury  wzorcowej  do 
wykazu, o  którym mowa w  ust. 5, przepisy ust.  3 pkt 2 i 3 oraz ust.  4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
9. Obsługę administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów w  zakresie opracowania procedur wzorc o-
wych zapewnia Krajowe Centrum.  
10. W ramach obsługi, o  której mowa w  ust. 9, Krajowe Centrum w  szczególności:  
1) zawiera umowy z  osobami wchodzącymi w  skład zespołów, o  których mowa w  ust. 3 pkt 2; 
2) wypłaca wynagrodzenia autorom procedur wzorcowych na podstawie umów, o  których mowa w  pkt 1; 
3) dokonuje zwrotu kosztów podróży członków komisji procedur i  audytów odbywanych w  związku z opracow a-
niem procedur wzorcowych, w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach dotyczących należności 
przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w  państwowe j lub samorządowej jednostce sfery budżetowej 
z tytułu podróży służbowej;  
4) przechowuje dokumentację związaną z  obsługą administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów 
w zakresie opracowania procedur wzorcowych przez okres nie krótszy niż 5  lat od dnia wytworzenia tej dok u-
mentacji.  
Art. 33u. 1. Jednostki ochrony zdrowia stosujące medyczne procedury radiologiczne podlegają audytom 
klinicznym:  
1) wewnętrznym;  
2) zewnętrznym.  
2. Przepisu ust.  1 pkt 2 nie stosuje się do jednostek ochrony zdrowia wykonuj ących działalność związaną 
z narażeniem polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów 
rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą 
jedynie na wy konywaniu densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu.  
Art. 33v. 1. Audyt kliniczny wewnętrzny jest przeprowadzany nie rzadziej niż co rok, a  także:  
1) w razie potrzeby – na pisemne polecenie kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
2) w radiologii zabiegowej – po każdym incydencie prowadzącym do popromiennego uszkodzenia skóry.  
2. Termin przeprowadzenia audytu klinicznego wewnętrznego określa kierownik jednostki ochrony zdrowia.  
  
Dziennik Ustaw  – 45 – Poz. 1593  
 
 3. Do przeprowadzenia audytu kliniczne go wewnętrznego kierownik jednostki ochrony zdrowia wyznacza 
co najmniej dwie osoby o  różnych specjalnościach, posiadające kwalifikacje odpowiednie do zakresu udzielanych 
przez jednostkę ochrony zdrowia świadczeń zdrowotnych.  
4. W jednostkach ochrony zdrow ia wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na 
wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie 
do tego celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jed ynie na wykonywaniu densytometrii 
kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu, do przeprowadzenia audytu klinicznego 
wewnętrznego kierownik jednostki ochrony zdrowia wyznacza co najmniej dwie osoby, które są uprawnione do st o-
sowania medycznych procedur radiologicznych podlegających temu audytowi. Przepisu nie stosuje się do działalności 
prowadzonej osobiście, w  której audyt wewnętrzny może być przeprowadzony przez jedną osobę, która jest upra w-
niona do stosowania medycznych proce dur radiologicznych podlegających temu audytowi.  
5. Osoby, o  których mowa w  ust. 3 i 4, przeprowadzają audyt kliniczny wewnętrzny na podstawie pisemnego 
upoważnienia kierownika jednostki ochrony zdrowia.  
6. Z przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrzneg o osoby, o  których mowa w  ust. 3 i 4, w  terminie 
14 dni od dnia zakończenia tego audytu, sporządzają pisemny raport zawierający:  
1) przegląd procedur szczegółowych stosowanych w  jednostce ochrony zdrowia, w  ramach którego wyodrębnia się:  
a) analizę procedu r szczegółowych oraz praktyki ich stosowania, w  tym liczbę zastosowań procedur szczeg ó-
łowych w  podziale na pacjentów dorosłych oraz pacjentów do 16. roku życia, w  podziale na płeć,  
b) dane pozwalające określić wielkość narażenia pacjentów dorosłych oraz pa cjentów do 16. roku życia, 
w podziale na płeć, oraz porównanie tych wielkości z  diagnostycznymi poziomami referencyjnymi, 
w przypadku gdy zostały określone;  
2) w razie konieczności – zalecenia dotyczące zmiany procedur szczegółowych lub wprowadzenia nowych  proce-
dur szczegółowych.  
7. Raport z  przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego jest przekazywany kierownikowi jednostki 
ochrony zdrowia. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przekazuje niezwłocznie kopię raportu właściwej komisji 
procedur i audytów.  
8. Przewodniczący właściwej komisji procedur i  audytów przekazuje niezwłocznie kopię raportu do Krajowego 
Centrum.  
9. Kierownik jednostki ochrony zdrowia niezwłocznie usuwa wszelkie nieprawidłowości stwierdzone w  trakcie 
audytu klinicznego wewnętrznego ora z wprowadza zalecenia, o  których mowa w  ust. 6 pkt 2. 
Art. 33w.  1. Audyt kliniczny zewnętrzny jest przeprowadzany przez komisję procedur i  audytów przy pomocy 
powoływanych przez tę komisję zespołów audytorskich, w  skład których wchodzi dwóch albo trzech au dytorów, 
w tym jeden audytor wiodący.  
2. Powołanie członków zespołu audytorskiego do przeprowadzenia audytu klinicznego zewnętrznego 
w jednostce ochrony zdrowia następuje nie później niż 2  miesiące przed dniem rozpoczęcia audytu w  jednostce 
ochrony zdrowia . 
3. Audytorzy są wybierani przez komisję procedur i  audytów spośród osób zgłoszonych ministrowi właściwemu 
do spraw zdrowia przez towarzystwa naukowe, których statutowa działalność wiąże się ze stosowaniem promieni o-
wania jonizującego w  celach medycznych, konsultantów wojewódzkich lub konsultantów krajowych, w  odpowiedniej 
dziedzinie. Komisja procedur i  audytów dokonuje wyboru audytorów, mając na względzie konieczność zapewnienia 
udziału w  pracach zespołów audytorskich wyłącznie osób posiadających wiedzę lu b doświadczenie w  zakresie stos o-
wania promieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej informację o  możliwości zgłaszania kandydatów na audyto rów oraz listę zgłoszonych kandydatów na 
audytorów.  
5. Komisja procedur i  audytów zawiadamia jednostkę ochrony zdrowia o  zamiarze przeprowadzenia audytu kl i-
nicznego zewnętrznego, a  także o  zakresie tego audytu, nie później niż 14  dni przed dniem rozpoczęci a audytu.  
6. Maksymalny czas wykonywania czynności związanych z  przeprowadzeniem audytu klinicznego zewnętrzn e-
go na terenie jednostki ochrony zdrowia wynosi 3  dni. 
Dziennik Ustaw –46 – Poz. 1593  
7.Obsługę administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów w  zakresie prowadzenia aud ytów klinic z-
nych zewnętrznych zapewnia Krajowe Centrum, które w  szczególności:  
1) przyjmuje wnoszone przez jednostki ochrony zdrowia opłaty za przeprowadzenie audytu klinicznego zewnętr z-
nego;
2) zawiera z audytorami umowy, których przedmiotem jest przeprowadzenie audytu klinicznego zewnętrznego;
3) wypłaca wynagrodzenia audytorom na podstawie umów, o  których mowa w  pkt 2;
4) dokonuje zwrotu kosztów podróży audytorów odbywanych w  związku z  przeprowadzaniem audytów klinic z-
nych zewnętrznych, w  wysokości i  na w arunkach określonych w  przepisach dotyczących należności przysług u-
jących pracownikowi zatrudnionemu w  państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z  tytułu p o-
dróży służbowej;
5) ponosi koszty organizacyjne związane z  przeprowadzeniem audytów klinicznych zewnętrznych;
6) przechowuje dokumentację związaną z  przeprowadzonym w jednostkach ochrony zdrowia audytem klinicznym
zewnętrznym przez okres nie krótszy niż 12  lat od dnia zakończenia audytu.
8.Komisja procedur i audytów opracowuje, nie później niż do dnia 30  czerwca każdego roku, plan przeprow a-
dzenia audytów klinicznych zewnętrznych na rok następny, obejmujący:  
1) wykaz rodzajów działalności, które podlegać będą audytowi klinicznemu zewnętrznemu;
2) zakres audytów klinicznych zewnętrznych, w  szcz ególności wskazanie rodzaju procedur szczegółowych podl e-
gających sprawdzeniu w  ramach audytu klinicznego zewnętrznego;
3) planowaną liczbę jednostek ochrony zdrowia objętych audytem klinicznym zewnętrznym.
9.Plan przeprowadzenia audytów klinicznych zewnęt rznych, o którym mowa w  ust. 8, jest niezwłocznie publ i-
kowany na stronie internetowej Krajowego Centrum. 
10.W przypadku powzięcia przez komisję procedur i  audytów informacji uzasadniającej konieczność ni e-
zwłocznego przeprowadzenia audytu klinicznego zewnę trznego w jednostce ochrony zdrowia komisja może ni e-
zwłocznie przeprowadzić w  tej jednostce audyt kliniczny zewnętrzny nieobjęty planem przeprowadzenia audytów kl i-
nicznych ze wnętrznych, o  którym mowa w  ust. 8. 
11.Audytorzy mają prawo do:
1) wstępu na tere n jednostki ochrony zdrowia, w której jest przeprowadzany audyt kliniczny zewnętrzny;
2) wglądu do dokumentacji medycznej w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia audytu klinicznego zewnętrz-
nego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku  
Praw Pacjenta (Dz. U. z 2 019 r. poz. 1127, 1128 i 1590) w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta;
3) wglądu do innej niż wskazana w pkt 2 dokumentacji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia audytu kli-
nicznego zewnętrznego, w  szczególności dotyczącej pracowników jednostki ochrony zdrowia lub jej struktury.
12.Audytor przeprowadza audyt kliniczny zewnętrzny na podstawie wydawanego przez przewodniczącego 
właściwej komisji procedur i  audytów pisemnego, imiennego upoważnienia zawierającego:  
1) imię i nazwisko audytora;
2) numer i serię dowodu osobistego audytora;
3) wskazanie jednostki ochrony zdrowia, w której ma być przeprowadzony audyt;
4) wskazanie zakresu audytu;
5) w przypadku audytora wiodącego –  wskazani e, że jest audytorem wiodącym;
6) okres ważności upoważnienia;
7) podpis przewodniczącego właściwej komisji procedur i  audytów.
13.Zespół audytorski, w  terminie 14 dni od dnia zakończenia audytu klinicznego zewnętrznego, sporządza
pisemny raport z przeprowadzonego audytu i przekazuje go niezwłocznie kierownikowi jednostki ochrony zdrowia, 
w której przeprowadzono audyt kliniczny zewnętrzny, oraz przewodniczącemu komisji procedur i  audytów.  
14.W terminie 14 dni od dnia otrzymania raportu, o którym mowa w  ust. 13, jednostka ochrony zdrowia,
w której przeprowadzono audyt kliniczny zewnętrzny, może wnieść zastrzeżenia do raportu do przewodniczącego 
komisji procedur i audytów.  
  
Dziennik Ustaw  – 47 – Poz. 1593  
 
 15. W przypadku wniesienia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, komisja pro cedur i  audytów po 
zbadaniu sprawy, w  szczególności po analizie raportu i  wniesionych do niego zastrzeżeń, oraz po zasięgnięciu opinii 
zespołu audytorskiego, który przeprowadził audyt kliniczny zewnętrzny, dotyczącej tych zastrzeżeń, może zastrzeż e-
nia uwzg lędnić albo odrzucić.  
16. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, przez komisję procedur 
i audytów, przewodniczący komisji procedur i  audytów zleca zespołowi audytorskiemu, który przeprowadził audyt 
kliniczny zewnętrzny, u względnienie w  raporcie wniesionych zastrzeżeń, w  wyznaczonym terminie, nie dłuższym niż 
14 dni od dnia otrzymania zlecenia przez zespół audytorski. Przepis ust.  13 stosuje się odpowiednio.  
17. W przypadku odrzucenia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, przez komisję procedur 
i audytów, komisja procedur i  audytów sporządza pisemne uzasadnienie odrzucenia zastrzeżeń oraz niezwłocznie 
przekazuje je ki erownikowi jednostki ochrony zdrowia, w  której przeprowadzono audyt kliniczny zewnętrzny.  
18. Po uw zględnieniu lub odrzuceniu zastrzeżeń wniesionych do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, oraz 
w przypadku nie wniesienia do niego zastrzeżeń, raport ten jest ostateczny.  
19. Ostateczny raport, o  którym mowa w  ust. 13, oraz pisemne uzasadnienie odrzucenia zas trzeżeń do raportu 
są przekazywane niezwłocznie przez przewodniczącego komisji procedur i  audytów do Krajowego Centrum.  
20. Zespół audytorski kończy swoją pracę z  dniem, w  którym raport, o  którym mowa w  ust. 13, z  audytu stał się 
ostateczny.  
21. Audytorzy wykonują swoje zadania za wynagrodzeniem. Wysokość wynagrodzenia audytora stanowi iloczyn  
liczby urządzeń radiologicznych objętych zgodą, o  której mowa odpowiednio w  art. 33p ust.  1 lub 2 albo art.  33q 
ust. 1 lub 2, wykorzystywanych do prowadzania procedur  szczegółowych podlegających audytowi klinicznemu 
zewnętrznemu  oraz odpowiedniej części przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez 
wypłat nagród z  zysku w  pierwszym kwartale roku poprzedniego ogłoszonego przez Prezesa Głównego U rzędu 
Statystycznego, wynoszącej:  
1) 90% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie radioterapii onkologicznej 
lub medycyny nuklearnej;  
2) 50% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie rentgeno diagnostyki lub 
radiologii zabiegowej.  
22. Koszty przeprowadzania audytów klinicznych zewnętrznych ponoszą jednostki ochrony zdrowia.  
23. Jednostka ochrony zdrowia objęta audytem klinicznym zewnętrznym wnosi, przed rozpoczęciem audytu, na 
rachunek bankowy Krajowego Centrum opłatę za  przeprowadzenie audytu w  wysokości stanowiącej iloczyn liczby 
urządzeń radiologicznych wykorzystywanych do przeprowadzenia procedur szczegółowych podlegających audytowi, 
na które jednostka ochrony zdrowia objęta audytem posiada zgodę, o  której mowa odpo wiednio w  art. 33p ust.  1 lub 2  
albo art.  33q ust.  1 lub 2, oraz odpowiedniej części przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsi ę-
biorstw bez wypłat nagród z  zysku w  pierwszym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego p rzez Prezesa Głównego 
Urzędu Statystycznego, wynoszącej:  
1) 90% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie radioterapii onkologicznej 
lub medycyny nuklearnej;  
2) 50% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzan ego w  zakresie rentgenodiagnostyki lub 
radiologii zabiegowej.  
24. Opłata, o  której mowa w  ust. 23, stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 33x. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy zakres audytów klinicznych wewn ętrznych oraz audytów klinicznych zewnętrznych,  
2) wzór raportu z  przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego oraz wzór raportu z  przeprowadzonego 
audytu klinicznego zewnętrznego  
– mając na względzie poprawę jakości i  wyników opieki nad pacjentem oraz  zapewnienie wysokiej jakości świadcz o-
nych usług medycznych, a  także bezpieczeństwo pacjentów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym 
oraz konieczność weryfikacji diagnostycznych poziomów referencyjnych i  skuteczność okresowej oceny narażenia 
ludno ści wynikającego z  medycznych zastosowań promieniowania jonizującego.  
Art. 33y. 1. W  przypadku gdy w  związku z  przeprowadzonym audytem klinicznym zewnętrznym w  ocenie k o-
misji procedur i  audytów jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania prowadz enia działalności określ o-
ne w  art. 33p ust.  7 albo w  art. 33q ust.  7 lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  33p ust.  14 albo art.  33q 
ust. 13, przewodniczący tej komisji niezwłocznie informuje o  tym organ, który wydał zgodę, o  której mowa odp o-
wiednio w art. 33p ust.  1 lub 2 albo art.  33q ust.  1 lub 2.  
  
Dziennik Ustaw  – 48 – Poz. 1593  
 
 2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przewodniczący komisji procedur i  audytów wraz z  informacją, 
o której mowa w  ust. 1, może przedstawić zakres środków naprawczych, które jednostka ochrony zdrowia po winna 
podjąć dla przywrócenia zgodności z  wymaganiami prowadzenia działalności.  
Art. 33z. 1. Eksperyment medyczny, badanie kliniczne produktu leczniczego i  badanie kliniczne wyrobu 
medycznego, związane z  ekspozycją medyczną, poza wymaganiami określonymi w  przepisach ustawy z  dnia 
5 grudnia 1996  r. o zawodach lekarza i  lekarza dentysty (Dz.  U. z 2019  r. poz.  537, 577, 730 i 1590 ) lub ustawy 
z dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne albo ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach medycznych, mogą 
być prz eprowadzone, jeżeli:  
1) oczekiwane potencjalne korzyści przewyższają niepożądane skutki napromienienia dla osób poddawanych ek s-
pozycji medycznej;  
2) ustalono ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) dla osób, w  odniesieniu do których nie oczekuje się be z-
pośredniej korzyści medycznej wynikającej z  ekspozycji medycznej;  
3) weźmie w  nich udział jak najmniejsza liczba osób, przy możliwie małych dawkach promieniowania jonizując e-
go lub małych aktywnościach produktów radiofarmaceutycznych, zapewniających uzyskan ie oczekiwanej i n-
formacji klinicznej lub oczekiwanego efektu terapeutycznego na założonym poziomie prawdopodobieństwa 
znamienności statystycznej;  
4) lekarz kierujący na eksperyment medyczny lub badanie kliniczne lub lekarz wykonujący procedurę medyczną 
w ramach eksperymentu medycznego lub badania klinicznego określi, indywidualnie dla każdej z  osób, 
w odniesieniu do których oczekuje się bezpośredniej korzyści diagnostycznej lub terapeutycznej wynikającej 
z eksperymentu medycznego lub badania klinicznego, do celowe poziomy dawek;  
5) w ramach eksperymentu medycznego lub badania klinicznego jest stosowana procedura szczegółowa oprac o-
wana na podstawie procedury wzorcowej objętej wykazem, o  którym mowa w  art. 33t ust.  5, a w przypadku, 
w którym podstawą zastosowan ia procedury szczegółowej nie jest procedura wzorcowa objęta tym wykazem – 
procedura szczegółowa została zatwierdzona przez konsultanta krajowego właściwego dla danej dziedziny z a-
stosowania promieniowania jonizującego.  
2. W eksperymencie medycznym, badaniu  klinicznym produktu leczniczego oraz badaniu klinicznym wyrobu 
medycznego, związanym z  ekspozycją medyczną, nie mogą uczestniczyć:  
1) kobiety w  ciąży;  
2) osoby, które w  okresie poprzedzających 10  lat brały udział w  eksperymencie medycznym, badaniu klinicz nym 
produktu leczniczego lub badaniu klinicznym wyrobu medycznego, związanym z  ekspozycją medyczną, lub 
były poddane radioterapii i  otrzymały z  tego tytułu dawkę skuteczną (efektywną) przekraczającą 10  mSv.  
3. W eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym produktu leczniczego oraz badaniu klinicznym wyrobu 
medycznego, związanym z  ekspozycją medyczną z  zakresu medycyny nuklearnej, nie mogą uczestniczyć również 
kobiety karmiące piersią.  
4. Osobie biorącej udział w  eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym p roduktu leczniczego lub badaniu 
klinicznym wyrobu medycznego, związanym z  ekspozycją medyczną, należy zapewnić na piśmie informację o:  
1) sposobie stosowania izotopów promieniotwórczych lub promieniowania jonizującego w  odniesieniu do tej os oby; 
2) oczekiw anych potencjalnych korzyściach z  eksperymentu medycznego lub badania klinicznego przewyższaj ą-
cych niepożądane skutki napromienienia dla osoby poddawanej ekspozycji medycznej;  
3) ustalonych ogranicznikach dawek (limitach użytkowych dawek) w  przypadku osób,  w odniesieniu do których 
nie oczekuje się bezpośredniej korzyści medycznej wynikającej z  ekspozycji medycznej;  
4) docelowych poziomach dawek w  przypadku osób, w  odniesieniu do których oczekuje się bezpośredniej korzyści  
diagnostycznej lub terapeutycznej w ynikającej z  eksperymentu medycznego lub badania klinicznego.  
Art. 33za.  1. Badania przesiewowe organizuje się za zgodą ministra właściwego do spraw zdrowia.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia udziela zgody, o  której mowa w  ust. 1, na wniosek podmiotu z amierz a-
jącego zorganizować badania przesiewowe, jeżeli podmiot ten:  
1) wykaże, że:  
a) korzyści zdrowotne związane z  danym badaniem przesiewowym przewyższają znacznie możliwe szkodliwe 
następstwa tego badania,  
b) nie ma innych metod rozpoznawczych o  podobne j skuteczności jak badania przesiewowe, obciążonych 
mniejszym ryzykiem,  
c) jednostka ochrony zdrowia uczestnicząca w  prowadzeniu badań przesiewowych dysponuje urządzeniami 
radiologicznymi oraz urządzeniami pomocniczymi, niezbędnymi do przeprowadzania takic h badań;  
  
Dziennik Ustaw  – 49 – Poz. 1593  
 
 2) przedstawi zasady dokumentowania przebiegu badań przesiewowych umożliwiające przeprowadzenie oceny, 
o której mowa w  art. 33zc;  
3) przedstawi pozytywną opinię konsultanta krajowego w  odpowiedniej dziedzinie medycyny związanej ze stos o-
waniem prom ieniowania jonizującego, o  której mowa w  ust. 3. 
3. Konsultant krajowy, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 3, wydaje opinię dotyczącą zasadności badań przesiew o-
wych, na wniosek podmiotu, który zamierza zorganizować badania przesiewowe, mając na względzie przekazan e mu 
przez ten podmiot informacje w  zakresie określonym w  ust. 2 pkt 1 i 2. 
4. W prowadzeniu badań przesiewowych z  zastosowaniem promieniowania jonizującego może uczestniczyć 
wyłącznie jednostka ochrony zdrowia, o  której mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. c, która p osiada zgodę, o  której mowa 
w art. 33q ust.  1 lub 2, w  zakresie zgodnym z  zakresem badań przesiewowych.  
5. Lekarz przeprowadzający badanie przekazuje osobom uczestniczącym w  badaniach przesiewowych, ich 
przedstawicielom ustawowym oraz osobom przez nich upo ważnionym informacje na temat zagrożeń związanych 
z promieniowaniem jonizującym oraz odpowiednie instrukcje mające na celu ograniczenie dawek w  stosunku do osób 
mających kontakt z  osobą poddawaną badaniom przesiewowym. Instrukcje te mają formę pisemną i  są przekazywane 
przed opuszczeniem jednostki ochrony zdrowia.  
Art. 33zb.  1. Podmiot organizujący badania przesiewowe jest obowiązany do:  
1) dokumentowania przebiegu badań przesiewowych zgodnie z  zasadami, o  których mowa w  art. 33za ust.  2 pkt 2; 
2) udostępni ania dokumentacji dotyczącej przebiegu badań przesiewowych właściwej komisji procedur i  audytów 
na wniosek przewodniczącego tej komisji.  
2. Udostępnienie dokumentacji komisji procedur i  audytów następuje w  terminie 7  dni od dnia otrzymania 
wniosku.  
Art. 33zc. 1. Komisja procedur i  audytów, na podstawie dokumentacji dotyczącej przebiegu badań przesiew o-
wych udostępnionej zgodnie z  przepisami art.  33zb, przeprowadza ocenę jakości prowadzonych badań przesiew o-
wych oraz wyników tych badań. Ocena jest przeprowadza na przynajmniej raz w  okresie prowadzenia badań przesi e-
wowych, jednak nie rzadziej niż co 3  lata, licząc od dnia wydania zgody, o  której mowa w  art. 33za ust.  1. 
2. Przeprowadzając ocenę, o  której mowa w  ust. 1, komisja procedur i  audytów analizuje w  szcze gólności, czy 
korzyści z  danego badania przesiewowego przewyższają znacznie możliwe szkodliwe następstwa tego badania, czy są 
dostępne inne metody diagnostyczne o  podobnej skuteczności jak badania przesiewowe, obciążone mniejszym ryz y-
kiem, a  także, czy jed nostki ochrony zdrowia uczestniczące w  prowadzeniu badań przesiewowych dysponują urz ą-
dzeniami radiologicznymi oraz urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do przeprowadzania takich badań.  
3. Komisja procedur i  audytów przedstawia ministrowi właściwemu do spr aw zdrowia, w  terminie 3  miesięcy 
od dnia przeprowadzenia oceny, o  której mowa w  ust. 1, pisemny raport z  przeprowadzonej oceny, zawierający 
w szczególności opinię co do zasadności kontynuowania albo zaprzestania badań przesiewowych objętych oceną.  
4. Komi sja procedur i  audytów może postanowić o  opracowaniu procedury wzorcowej dla badań przesiew o-
wych, mogącej stanowić podstawę opracowania procedur szczegółowych dla badań przesiewowych.  
5. Do procedur wzorcowych, o  których mowa w  ust. 4, stosuje się odpowied nio przepisy art.  33t ust.  2–10. 
Art. 33zd.  1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej 
oraz szczegółowe wymagania dla u rządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych,  
2) maksymalne wartości ograniczników dawek (limitów użytkowych da wek) dla osób uczestniczących w eksper y-
mentach medycznych, badaniach klinicznych produktów leczniczych lub badaniach klinicznych wyrobów  
medycznych, związanych z  ekspozycją medyczną, oraz dla opiekunów,  
3) wymagane zależności między oczekiwaną korzyścią eksperymentów medycznych, badań klinicznych produk tów 
leczniczych lub badań klinicznych wyrobów medycznych, zwią zanych z  ekspozycją medyczną , a wielkością  
ryzyka i  dawką skuteczną (efektywną)  
– mając na względzie konieczność ograniczenia dawek w  rentgenodiagnostyce, radiologii zabiegowej i  diagnostyce 
związanej z  podawaniem pacjentom produktów radiofarmaceutycznych, zapewnienie wysokiej jakośc i świadczonych 
usług medycznych i  specyfikę wykonywania ekspozycji na promieniowanie jonizujące w  celach medycznych oraz 
praktyczne aspekty stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dla urządzeń r a-
diologicznych oraz urządzeń pomocniczych, stosowanych do prowadzenia badań przesiewowych, mając na względzie 
bezpieczeństwo osób poddawanych badaniom przesiewowym oraz różnorodność medycznych procedur radiolog icz-
nych stosowanych w  ramach takich badań.  
  
Dziennik Ustaw  – 50 – Poz. 1593  
 
 3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dla urządzeń r a-
diologicznych oraz urządzeń pomocniczych, stosowanych do wykonywania ekspozycji w  wyniku obrazowania poz a-
medyc znego, mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osób poddawanych takim ekspozycjom 
oraz niemedyczny cel takich ekspozycji.  
Art. 33ze.  1. Krajowe Centrum jest państwową jednostką budżetową.  
2. Krajowym Centrum kieruje i  reprezentuje je na z ewnątrz dyrektor Krajowego Centrum, który wykonuje z a-
dania przy pomocy zastępców dyrektora Krajowego Centrum.  
3. Dyrektor Krajowego Centrum jest powoływany i  odwoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia. 
Zastępcy dyrektora Krajowego Centrum są pow oływani i  odwoływani przez dyrektora Krajowego Centrum.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze zarządzenia, organizację oraz tryb działania Krajow e-
go Centrum, mając na względzie zapewnienie monitorowania stanu ochrony radiologicznej niezbę dnego przy stos o-
waniu promieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
5. Do zadań Krajowego Centrum należy:  
1) monitorowanie stanu ochrony radiologicznej wynikającego ze stosowania promieniowania jonizującego 
w celach medycznych w  oparciu o:  
a) działalnoś ć kontrolną Państwowej Inspekcji Sanitarnej,  
b) raporty z  przeprowadzonych audytów klinicznych wewnętrznych i  audytów klinicznych zewnętrznych, 
o których mowa w  art. 33v ust.  6 oraz art.  33w ust.  19, 
c) informacje uzyskiwane z  kontroli dawek indywidualnych , oceny narażenia ludności pochodzącego od źr ó-
deł promieniowania jonizującego stosowanych w  celach medycznych,  
d) badania naukowe,  
e) dane z  krajowych rejestrów i  baz danych dotyczących wykorzystania promieniowania jonizującego 
w celach medycznych, w  tym s tosowania procedur szczegółowych;  
2) przeprowadzanie przeglądów diagnostycznych poziomów referencyjnych;  
3) składanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rocznych sprawozdań z  oceny wdrożenia wymagań be z-
piecznego stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych;  
4) zapewnienie wsparcia merytorycznego i  fachowego doradztwa dla komórek organizacyjnych higieny radiacy j-
nej Państwowej Inspekcji Sanitarnej w  zakresie medycznych zastosowań promieniowania jonizującego;  
5) wydawanie opinii, o  których mo wa w  ust. 8; 
6) obsługa administracyjno -techniczna działalności komisji procedur i  audytów w  zakresie opracowania procedur 
wzorcowych, przeprowadzania audytów klinicznych zewnętrznych oraz przeprowadzania okresowej oceny 
jakości wykonywania badań przesiew owych oraz wyników tych badań;  
7) prowadzenie Centralnego Rejestru Danych o  Ekspozycjach Medycznych oraz Centralnego Rejestru Ekspozycji 
Niezamierzonych i  Narażeń Przypadkowych;  
8) opiniowanie projektów przepisów w  dziedzinie ochrony radiologicznej pacjent a; 
9) udział w  komisjach powoływanych do zbadania okoliczności i  przyczyn ekspozycji niezamierzonych lub nar a-
żeń przypadkowych;  
10) konsultowanie – w zakresie ochrony radiologicznej pacjenta – programów kształcenia, kształcenia podyplom o-
wego oraz szkoleń s pecjalistycznych dla personelu medycznego oraz innych osób stosujących medyczne proc e-
dury radiologiczne;  
11) współpraca z  Prezesem Agencji, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Głównym Inspektorem Sanitarnym Wo j-
ska Polskiego oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i  Administracji;  
12) współpraca z  krajową jednostką akredytującą w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. 
o systemach oceny zgodności i  nadzoru rynku w  zakresie realizacji kontroli parametrów fizycznych urząd zeń 
radiologicznych;  
13) przeprowadzanie w  okresach 5 -letnich oceny dawki dla ludności, wynikającej z  medycznych zastosowań pr o-
mieniowania jonizującego.  
6. Krajowe Centrum może prowadzić działalność polegającą na:  
1) prowadzeniu szkoleń z  zakresu ochrony r adiologicznej;  
2) opracowywaniu, tłumaczeniu oraz rozpowszechnianiu publikacji związanych ze  stosowaniem promieniowania 
jonizującego w  celach medycznych;  
3) wykonywaniu pomiarów fizycznych i  badań dla celów ochrony radiologicznej pacjenta, w  tym z  zakresu kon-
troli parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych.  
  
Dziennik Ustaw  – 51 – Poz. 1593  
 
 7. Działalność, o  której mowa w  ust. 6, może być prowadzona odpłatnie. Wpływy z  tej działalności stanowią 
dochód budżetu państwa.  
8. Krajowe Centrum wydaje, na wniosek zainter esowanego podmiotu, opinie w  sprawach związanych 
z możliwością wystąpienia uszczerbku na zdrowiu w  wyniku ekspozycji medycznej. Opinia jest wydawana bez zbę d-
nej zwłoki.  
9. Krajowe Centrum składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia sprawozdanie z  oceny w drożenia wym a-
gań bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych w  terminie do dnia 30  czerwca 
każdego roku, za  poprzedni rok kalendarzowy.  
Art. 33zf.  1. Krajowe Centrum prowadzi Centralny Rejestr Danych o  Ekspozycjach Medycznych. R ejestr jest 
jawny, z  wyłączeniem danych pozwalających na identyfikację jednostki ochrony zdrowia, w  której ekspozycja 
medyczna została wykonana.  
2. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera dane o  liczbie zastosowań medycznych procedur radiologicznych 
w podziale na płeć oraz wiek, a  także o  wielkości narażenia związanego z  zastosowaniem tych procedur.  
3. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1, jest prowadzony w  oparciu o  raporty, o  których mowa w  art. 33v ust.  6 oraz 
art. 33w ust.  19, oraz dane z  krajowych rejestró w i baz danych dotyczących wykorzystania promieniowania jonizuj ą-
cego w  celach medycznych, w  tym stosowania procedur szczegółowych.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, zakres informacji zawartych 
w rejestrze, o  którym mow a w ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia kompleksowej informacji 
o ekspozycjach m edycznych.  
Art. 33zg.  1. Narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego może się odbywać z  wykorzystaniem:  
1) urządzeń radiologicznych;  
2) urządzeń niebędących ur ządzeniami radiologicznymi.  
2. Narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego z  wykorzystaniem urządzeń radiologicznych obejmuje 
ekspozycje służące:  
1) ocenie stanu zdrowia osób do celów związanych z:  
a) zatrudnieniem,  
b) imigracją,  
c) ubezpieczeniem;  
2) ocenie fizycznego rozwoju dzieci i  młodzieży pod kątem kariery sportowej, tanecznej lub kariery w  innej dzi e-
dzinie opartej na sprawności fizycznej;  
3) ocenie wieku osób;  
4) identyfikacji obiektów ukrytych w  ciele ludzkim.  
3. Narażenie w  wyniku obrazowania po zamedycznego z  wykorzystaniem urządzeń niebędących urządzeniami 
radiologicznymi obejmuje ekspozycje służące:  
1) wykrywaniu obiektów ukrytych na powierzchni ciała ludzkiego lub przymocowanych do ciała ludzkiego;  
2) wykrywaniu ukrytych osób w  ramach kontroli  ładunku;  
3) realizacji celów ochrony prawnej lub celów związanych z  bezpieczeństwem.  
Art. 33zh.  1. Ekspozycje, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2 i 3, wymagają uzasadnienia. Uzasadnienie polega 
na wykazaniu przewagi całkowitych potencjalnych korzyści dla o soby poddanej narażeniu lub korzyści dla społecze ń-
stwa nad indywidualną szkodą, którą ekspozycja może spowodować u  osoby poddanej narażeniu w  wyniku obraz o-
wania pozamedycznego lub jej potomstwa, z  uwzględnieniem cech indywidualnych osoby poddawanej ekspozy cji. 
2. Uzasadnienie ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  3 pkt 2, polega na wykazaniu przewagi całkowitych 
potencjalnych korzyści dla społeczeństwa nad indywidualną szkodą, którą ekspozycja może spowodować u  osoby p o-
tencjalnie ukrytej w  ładunku, pod danej narażeniu w  wyniku obrazowania pozamedycznego.  
3. Poddanie osoby ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  2 i 3, wymaga:  
1) poinformowania tej osoby o  celu ekspozycji, jej skutkach oraz potencjalnym zagrożeniu dla zdrowia, jakie m o-
że być związane z  ekspozycją;  
2) pisemnej zgody tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego.  
4. Przepisu ust.  3 nie stosuje się do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  3 pkt 2. 
  
Dziennik Ustaw  – 52 – Poz. 1593  
 
 5. Zgoda, o  której mowa w  ust. 3 pkt 2, nie jest wymagana w  przypadku ekspozy cji, o  który ch mowa w  art. 33zg  
ust. 2 pkt 4 oraz ust.  3 pkt 1 i 3, jeżeli sąd, a  w postępowaniu przygotowawczym prokurator, udzieli zezwolenia na 
przeprowadzenie takiej ekspozycji bez zgody osoby mającej być poddaną ekspozycji, ze  względu na bezpieczeństwo 
publiczne lub podejrzenie popełnienia przestępstwa.  
6. Na postanowienie w  przedmiocie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 5, osobie mającej być poddaną eksp o-
zycji bez jej zgody przysługuje zażalenie w  trybie ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  1987 i 2399 oraz z  2019  r. poz.  150, 679 i 1255 ). 
7. Zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 5, nie udziela się, jeżeli identyfikacja obiektów ukrytych w  ciele ludzkim, 
wykrycie obiektów ukrytych na powierzchni ciała ludzkiego lub przymoco wanych do ciała ludzkiego lub realizacja 
celu ochrony prawnej lub związanego z  bezpieczeństwem są możliwe przy użyciu środków i  procedur innych niż 
przeprow adzenie ekspozycji w  wyniku obrazowania pozamedycznego.  
8. Dzieci, kobiety w  wieku rozrodczym i  kobiety w  ciąży podlegają s zczególnej ochronie w  związku z ekspoz y-
cją w  wyniku obrazowania pozamedycznego.  
Art. 33zi.  1. Ekspozycje, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2, mogą zostać przeprowadzone wyłącznie na po d-
stawie pisemnego zlecenia wystawionego przez osob ę uprawnioną zgodnie z  przepisami dotyczącymi kierowania 
osób na m edyczne procedury radiologiczne.  
2. Minister właściwy do spraw  zdrowia w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw pracy określi, 
w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych zlecen iem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzenie eksp o-
zycji, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2 pkt 1 lit. a oraz c, a  także wzór tego zlecenia.  
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia określi,  
w drodz e rozporządzenia, zakres informacji objętych zleceniem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzenie eksp o-
zycji, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2 pkt 1 lit. b, pkt  3 oraz 4, a  także wzór tego zlecenia.  
4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w  poroz umieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia 
określi, w  drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych zleceniem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadz e-
nie ekspoz ycji, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2 pkt 2, a także wzór tego zlecenia.  
5. Wydając ro zporządzenie, o  którym mowa w  ust. 2–4, właściwy minister kieruje się koniecznością zapewni e-
nia informacji niezbędnych dla bezpiecznego przeprowadzenia ekspozycji, w  tym zastosowania właściwej medycznej 
procedury radiologicznej, a  także umożliwiających wer yfikację zlecenia, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadz e-
nie ek spozycji pod kątem spełnienia wymagań określonych w  art. 33zh ust.  1. 
Art. 33zj.  1. Ekspozycja, o  której mowa w  art. 33zg ust.  2, może być przeprowadzona wyłącznie:  
1) w jednostkach ochrony zd rowia posiadających zgodę, o  której mowa w  art. 33q, w  zakresie odpowiadającym 
zleceniu, o  którym mowa w  art. 33zi ust.  1; 
2) zgodnie z  procedurą szczegółową.  
2. Do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  2, stosuje się przepisy art.  33c ust.  1–3. 
Art. 33zk.  1. Komisja procedur i  audytów może postanowić o  opracowaniu procedury wzorcowej dla ekspoz y-
cji w  wyniku obrazowania pozamedycznego, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2, mogącej stanowić podstawę oprac o-
wania procedur szczegółowych dla ekspozycji w  wynik u obrazowania pozamedycznego, o  których mowa w  art. 33zg 
ust. 2. 
2. Do procedur wzorcowych, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.  33t ust.  2–10. 
Art. 33zl.  1. Do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  2, nie stosuje się przepis ów dotyczących ograniczników 
dawek (limitów użytkowych dawek) dla osób z  ogółu ludności oraz dawek granicznych dla osób z  ogółu ludności.  
2. W przypadku ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust.  3, kierownik jednostki organizacyjnej, w  której ma 
być przep rowadzona ekspozycja, ustala ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) dla osób poddawanych eksp o-
zycji na poziomie znacznie poniżej dawki granicznej dla osób z  ogółu ludności.  
Art. 33zm.  Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia,  formę i  szczegółowy zakres 
procedur wzorcowych i  procedur szczegółowych, mając na względzie zagrożenie wynikające z  narażenia osoby po d-
dawanej ekspozycji.”;  
43) w art.  35: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a i 1b w  brzmieniu:  
„1a. Odpowiedzialność, o  której m owa w  ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność kierownika jednostki 
organizacyjnej za działania podwykonawców oraz dostawców mogące mieć wpływ na dotyczący obiektu jądr o-
wego stan bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezp ieczeń materiałów 
jądrowych.  
  
Dziennik Ustaw  – 53 – Poz. 1593  
 
 1b. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia, że podwykonawcy i  dostawcy, których działania mogą 
mieć wpływ na dotyczący obiektu jądrowego stan bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony 
fizycznej lub zabezpie czeń materiałów jądrowych, utrzymują zasoby kadrowe odpowiednie do realizacji tych 
działań.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. W procesie lokalizacji, projektowania, budowy, rozruchu, eksploatacji, w  tym napraw, modyfikacji 
i modernizacji obiektu jądrowe go, a  także w  procesie jego likwidacji, należy stosować rozwiązania techniczne 
i organizacyjne:  
1) które są niezbędne do spełnienia wymagań, o  których mowa w  art. 9 ust. 1, na wszystkich etapach funkcj o-
nowania obiektu jądrowego;  
2) mające na celu zapobiega nie awariom, a  w przypadku wystąpienia awarii – ograniczenie ich skutków 
i uniknięcie:  
a) wczesnych uwolnień substancji promieniotwórczych wymagających podjęcia działań interwencyjnych 
poza terenem obiektu jądrowego, na których przeprowadzenie nie byłoby w ystarczającego czasu,  
b) dużych uwolnień substancji promieniotwórczych wymagających podjęcia działań interwencyjnych p o-
za terenem obiektu jądrowego, których przeprowadzenie nie mogłoby być ograniczone w  przestrzeni 
lub czasie.”;  
44) w art.  35a dodaje się u st. 7–20 w  brzmieniu:  
„7. Prezes Agencji, kierując się względami bezpieczeństwa jądrowego, może w  drodze decyzji administracyjnej 
nałożyć na kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ro z-
ruchu, eksploat acji lub likwidacji obiektu jądrowego, obowiązek poddania przeglądowi określonych aspektów tec h-
nicznych i  organizacyjnych związanych z  funkcjonowaniem obiektu jądrowego.  
8. W decyzji, o  której mowa w  ust. 7, Prezes Agencji określa:  
1) szczegółowy zakres pr zeglądu, kierując się zaleceniami Komisji Europejskiej lub grup eksperckich wskazanych 
przez Komisję Europejską;  
2) termin, w  którym kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany złożyć Prezesowi Agencji raport 
z przeglądu, mając na względzie szczegół owy zakres przeglądu, a  także czas niezbędny do przeprowadzenia 
przeglądu oraz do sporządzenia raportu z  przeglądu.  
9. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, 
eksploatacji lub likwidacji obi ektu jądrowego, na podstawie decyzji, o  której mowa w  ust. 7, poddaje określone 
aspekty techniczne i  organizacyjne związane z  funkcjonowaniem obiektu jądrowego przeglądowi.  
10. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażenie m, polegającą na rozr u-
chu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, w  terminie określonym w  decyzji, o  której mowa w  ust. 7, składa 
Prezesowi Agencji raport z  przeglądu, zawierający:  
1) opis działań podjętych w  ramach przeglądu;  
2) opis dokonanych w  ramach przeglądu ustaleń wraz z  odniesieniem tych ustaleń do stanu obiektu jądrowego 
oraz do wymogów bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń m a-
teriałów jądrowych;  
3) propozycje zmian, jakie należy wprowadzić w  obiekcie jądrowym lub w  jego funkcjonowaniu w  wyniku dok o-
nanego przeglądu, oraz propozycję terminu ich wprowadzenia.  
11. Termin, o  którym mowa w  ust. 8 pkt 2, może zostać przedłużony przez Prezesa Agencji na umotywowany 
wniosek kierownika jednostki organiza cyjnej.  
12. Prezes Agencji na podstawie raportu, o  którym mowa w  ust. 10, sporządza krajowe sprawozdanie 
z przeglądu określonych aspektów technicznych i  organizacyjnych związanych z  funkcjonowaniem obiektów jądr o-
wych.  
13. Prezes Agencji poddaje krajowe spr awozdanie, o  którym mowa w  ust. 12, analizie, do udziału w  której 
zaprasza przedstawicieli organów dozorów jądrowych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz, w  charakterze 
obserwatora, przedstawicieli Komisji Europejskiej.  
14. Prezes Agencji nakłada na  jednostkę organizacyjną wykonującą działalność związaną z  narażeniem, poleg a-
jącą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, w  drodze decyzji administracyjnej, obowiązek 
wprow adzenia zmian w  obiekcie jądrowym lub jego funkcjonowaniu, jeżel i konieczność wprowadzenia takich zmian 
wynika z  analizy, o  której mowa w  ust. 13. 
  
Dziennik Ustaw  – 54 – Poz. 1593  
 
 15. Prezes Agencji ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej:  
1) decyzję, o  której mowa w  ust. 14, 
2) krajowe sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 12, 
3) wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13 
– z wyłączeniem informacji dotyczących ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych, a  także informacji 
stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w  rozumieniu przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkur encji.  
16. Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13, ministrowi właściwemu 
do spraw środowiska, ministrowi właściwemu do spraw energii oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.  
17. Minister właściwy do spraw śr odowiska, we współpracy z  ministrem właściwym do spraw energii oraz 
ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, opracowuje krajowy plan działania w  zakresie podniesienia poziomu 
bezpieczeństwa jądrowego krajowych obiektów jądrowych, w  przypadku gdy wyniki a nalizy, o  której mowa 
w ust. 13, to uzasadniają.  
18. Krajowy plan działania, o  którym mowa w  ust. 17, zawiera w  szczególności:  
1) wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13, wraz ze wskazaniem obszarów wymagających poprawy;  
2) cele do osiągnięcia w  zakresie, o którym mowa w  pkt 1; 
3) harmonogram osiągania celów, o  których mowa w  pkt 2; 
4) działania, jakie należy podjąć dla osiągnięcia celów, o  których mowa w  pkt 2, wraz z  przypisaniem ich do o d-
powiednich organów lub służb.  
19. Minister właściwy do spraw środow iska ogłasza krajowy plan działania, o  którym mowa w  ust. 17, 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
20. W przypadku awarii w  obiekcie jądrowym prowadzącej do sytuacji, która wymagałaby podjęcia działań p o-
za terenem obiektu jądro wego lub podjęcia środków ochrony osób z  ogółu ludności, Prezes Agencji niezwłocznie n a-
kłada, w  drodze decyzji administracyjnej, na kierownika jednostki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 7, obowiązek 
przeprowadzenia przeglądu określonych aspektów techni cznych i  organizacyjnych związanych z  funkcjonowaniem 
obiektu jądrowego. Przepisy ust.  8–19 stosuje się odpowiednio.”;  
45) w art.  36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. W przypadku gdy obiekt jądrowy został umieszczony w  projekcie miejscowego planu zagospodarowania 
przestrzennego lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa, projekt planu wymaga uzgodnienia 
z Prezesem Agencji w  trybie określonym w  przepisach usta wy, o  której mowa w  ust. 1.”; 
46) w art.  36a ust.  4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Prezes Agencji wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 6  miesięcy od dnia złożenia wniosku.”;  
47) w art.  36c uchyla się ust.  2; 
48) w art.  36e dotychczasową treść oznacz a się jako ust.  1 i dodaje ust.  2–5 w brzmieniu:  
„2. Jeżeli w  toku budowy obiektu jądrowego powstanie konieczność dokonania odstępstwa od wymagań zawa r-
tych w  zezwoleniu wydanym przez Prezesa Agencji na podstawie art.  4 ust. 1, odstępstwo takie wymaga:  
1) uzyskania zgody Prezesa Agencji – w przypadku gdy odstępstwo jest istotne, to znaczy ma wpływ na bezpi e-
czeństwo jądrowe, ochronę radiologiczną, ochronę fizyczną lub zabezpieczenia materiałów jądrowych;  
2) uprzedniego poinformowania Prezesa Agencji – w przyp adku gdy odstępstwo nie jest istotne.  
3. Prezes Agencji może określić w  zgodzie, o  której mowa w  ust. 2 pkt 1, warunki, na jakich można dokonać 
odstępstwa od wymagań zawartych w  zezwoleniu.  
4. W przypadku niewystąpienia o  zgodę, o  której mowa w  ust. 2 pkt 1, Prezes Agencji niezwłocznie, w  drodze 
decyzji administracyjnej, zakazuje dokonania odstępstwa od wymagań zawartych w  zezwoleniu.  
5. W przypadku niepoinformowania Prezesa Agencji o  odstępstwie nieistotnym, Prezes Agencji, kierując się 
względami bezpiecze ństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczenia materiałów  
jądrowych, może w  drodze decyzji administracyjnej zakazać dokonania od stępstwa od wymagań zawartych w zezw o-
leniu.”;  
49) w art.  36f w  ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) parametrów obiektu jądrowego, w  tym jego konstrukcji i  stosowanych środków bezpieczeństwa, charakterystyki 
przewidywanych uwolnień substancji promieniotwórczych do otoczenia w  warunkach normalnej eksploatacji, 
w czasie przewidywanych zdarzeń eksploata cyjnych i  w warunkach awaryjnych, oraz rodzaju materiałów 
jądrowych znajdujących się w  obiekcie jądrowym;”;  
  
Dziennik Ustaw  – 55 – Poz. 1593  
 
 50) w art.  36k w  ust. 2 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje pkt  10 w  brzmieniu:  
„10) politykę kultury bezpieczeństwa, rozumianą jako ws pólnie ustalone i  realizowane zobowiązanie kierownictwa 
i pracowników, zapewniające praktyczne funkcjonowanie kultury bezpieczeństwa w  jednostce organizacyjnej.”;  
51) w art.  37d: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Modyfikacja lub modernizacja systemu lub e lementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego 
mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, a  także uruchomi e-
nie reaktora po przerwie na modyfikację lub modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wy posażenia 
obiektu jądrowego, wymaga pisemnej zgody Prezesa Agencji.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a i 1b w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku elektrowni jądrowej pisemnej zgody Prezesa Agencji wymaga również ponowne ur u-
chomienie reaktora po przerwie na załadune k paliwa jądrowego.  
1b. Prezes Agencji, wydając zgodę, o  której mowa w  ust. 1, może określić warunki przeprowadzenia mod y-
fikacji lub modernizacji, w  tym dotyczące możliwości próbnego uruchomienia reaktora w  celu sprawdzenia 
wprow adzonych modyfikacji lub mo dernizacji, mając na uwadze względy bezpieczeństwa jądrowego.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Naprawa, modernizacja lub modyfikacja urządzeń, o  których mowa w  przepisach wydanych na podst a-
wie art.  5 ust. 4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze te chnicznym, zainstalowanych w  elektrowni jądrowej 
wymaga uzgodnienia z  Urzędem Dozoru Technicznego.”;  
52) w art.  37e ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksplo a-
tacji obiektu jądrowego, przeprowadza ocenę okresową bezpieczeństwa jądrowego tego obiektu, zwaną dalej „oceną 
okresową bezpieczeństwa”, pod względem zgodności z  zezwoleniem, przepisami prawa i  normami krajowymi 
i międzynarodowymi dotyczącymi standardów bezpiec zeństwa jądrowego oraz bezpiecznego funkcjonowania urz ą-
dzeń, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  5 ust. 4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze 
technicznym, ze  szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych ze starzeniem się urządz eń, systemów oraz 
elementów konstrukcji i  wyposażenia wchodzących w  skład obiektu jądrowego, doświadczeń eksploatacyjnych, na j-
nowszych wyników badań naukowych i  postępów w  dziedzinie standardów międzynarodowych – mając na względzie 
realizację celu określon ego w  art. 35 ust. 4 pkt 2. W  ocenie okresowej bezpieczeństwa wskazuje się także zmiany 
wprowadzone w  obiekcie jądrowym od dnia dokonania poprzedniej oceny okresowej bezpieczeństwa lub od dnia  roz-
ruchu obiektu jądrowego.”;  
53) w art.  38d: 
a) ust. 5 –7 otrzy mują brzmienie:  
„5. Kierownik jednostki organizacyjnej, która otrzymała zezwolenie na eksploatację lub likwidację ele k-
trowni jądrowej, dokonuje wypłaty środków z  funduszu likwidacyjnego po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra 
właśc iwego do spraw energii.  
6. Kierownik jednostki, która otrzymała zezwolenie na eksploatację lub likwidację elektrowni jądrowej, 
w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy opłata, przedstawia ministrowi właś -
ciwemu do spraw energii kwartalne sprawozda nie o  wysokości wpłat dokonanych na fundusz likwidacyjny oraz 
o ilości wyprodukowanych w  tym kwartale megawatogodzin energii elektrycznej.  
7. Jeżeli opóźnienie w  dokonaniu wpłaty, o  której mowa w  ust. 1, wynosi co najmniej 12  miesięcy, minister 
właściwy do  spraw energii składa do Prezesa Agencji wniosek o  wydanie nakazu zawieszenia eksploatacji ele k-
trowni jądrowej.”,  
b) po ust.  7 dodaje się ust.  7a w  brzmieniu:  
„7a. Prezes Agencji wydaje nakaz zawieszenia eksploatacji elektrowni jądrowej niezwłocznie po otr zyma-
niu wniosku, o  którym mowa w  ust. 7.”; 
54) w art.  39a dotychczasową treść oznacza się jako ust.  1 i dodaje ust.  2 w brzmieniu:  
„2. Przepisy ust.  1 stosuje się odpowiednio do zmiany decyzji wskazanych w  tych przepisach.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 56 – Poz. 1593  
 
 55) w art.  39i dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Do opinii Prezesa Agencji, o  której mowa w  ust. 2, nie stosuje się przepisu art.  106 § 5 ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.”;  
56) po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w  brzmieniu:  
„Rozdział 4b  
Strategia i  polityka w  zakresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej  
Art. 39p. 1. Minister właściwy do spraw środowiska opracowuje, nie rzadziej niż co 10  lat, strategię i  politykę 
w zakresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony rad iologicznej Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „str a-
tegią bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej”, uwzględniając założenia długookres owej i średnio -
okresowej strategii rozwoju kraju, o  których  mowa w  przepisach ustawy z  dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prow a-
dzenia polityki rozwoju (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1295 ). 
2. Strategia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej określa w  szczególności:  
1) cele strategii bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
2) opis prawnych uwarunkowa ń bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
3) opis aktualnego stanu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) zasady bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
5) kierunki działań mających na celu rozwój bezpieczeństwa jądrowe go i ochrony radiologicznej, uwzględniając 
w szczególności konieczność zapewnienia:  
a) odpowiednich środków finansowych na potrzeby bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej,  
b) odpowiednich kadr na potrzeby bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio logicznej,  
c) promocji przywództwa na rzecz bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz kultury bezpi e-
czeństwa.  
3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska, przyjmuje strategię bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiolo gicznej w  drodze uchwały.  
4. Uchwała, o  której mowa w  ust. 3, wraz ze strategią bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, po d-
lega ogłoszeniu w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
5. Przepisy ust.  3 i 4 stosuje się odpow iednio do aktualizacji strategii bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony 
radiologicznej.  
Art. 39q. 1. Minister właściwy do spraw środowiska opracowuje, nie rzadziej niż co 5  lat, w  terminie do dnia 
30 czerwca danego roku, sprawozdanie z  realizacji strategii bez pieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej 
i przedkłada je Radzie Ministrów.  
2. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym 
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjęte przez Radę Ministrów spraw ozdanie z  realizacji strategii 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.”;  
57) w art.  40 po pkt  5 dodaje się pkt  5a w  brzmieniu:  
„5a) podstawowe zagrożenie projektowe – dokument zawierający charakterystykę, a  w szczególności cechy, mot y-
wację, zami ary, możliwości oraz sposoby działania podmiotów, zarówno z  wewnątrz, jak i  spoza jednostki o r-
ganizacyjnej, mogących dążyć do czynów takich jak kradzież, nieupoważnione użycie, cyberatak, akt terroru 
lub sabotaż, które uwzględnia się przy opracowywaniu sys temu ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub 
obiektów j ądrowych;”;  
58) po art.  41l dodaje się art.  41l1 w brzmieniu:  
„Art.  41l1. Do kontroli technologii jądrowych oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych w  zakresie nieuregul o-
wanym w  art. 41a–41l stosuje s ię odpowiednio przepisy rozdziału 9.”;  
59) po art.  41m dodaje się art.  41n–41t w  brzmieniu:  
„Art.  41n. Przy opracowywaniu, zatwierdzaniu i  opiniowaniu systemów ochrony fizycznej, o  których mowa 
w art. 41 ust. 2 i art. 41m, uwzględnia się podstawowe zagroże nie projektowe.  
  
Dziennik Ustaw  – 57 – Poz. 1593  
 
 Art. 41o. Prezes Agencji opracowuje podstawowe zagrożenie projektowe w  porozumieniu z:  
1) ministrem właściwym do spraw energii – w zakresie zagrożeń mających wpływ na wykorzystanie energii 
jądrowej na potrzeby społeczno -gospodarcze kraju, w szczególności zagrożeń funkcjonowania obiektów 
energetyki jądrowej;  
2) Komendantem Głównym Policji – w zakresie wykrywania, rozpoznawania, zapobiegania i  zwalczania prz e-
stępstw mogących stworzyć zagrożenie z  punktu widzenia ochrony fizycznej materiałów j ądrowych lub obie k-
tów jądr owych;  
3) Szefem Agencji Wywiadu – w zakresie rozpoznawania i  zwalczania zagrożeń dla materiałów i  obiektów jądr o-
wych, pochodzących spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) Dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa – w zakresie zarządzania kryzysowego, ochrony infrastrukt u-
ry krytycznej oraz monitorowania potencjalnych zagrożeń w  rozumieniu  przepisów  ustawy z  dnia 26  kwietnia 
2007  r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1398 ); 
5) Komendantem Głównym Państwowej Str aży Pożarnej – w zakresie ochrony przeciwpożarowej;  
6) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie rozpoznawania, zapobiegania i  zwalczania zagr o-
żeń o  charakterze terrorystycznym oraz rozpoznawania, zapobiegania i  wykrywania przestępstw pozosta jących 
w zakresie właściwości Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;  
7) Komendantem Głównym Straży Granicznej – w zakresie liczby i  częstotliwości przemieszczania przez granicę 
państwa transportów materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zaw ierających takie źródła, 
odpadów promieniotwórczych, wypalonego paliwa jądrowego i  innych substancji promieniotwórczych oraz 
odnotowanych przez Straż Graniczną nieprawidłowości w  związku z  przemieszczaniem tych materiałów 
i urządzeń przez granicę państwa, a także przypadków prób przewozu przez granicę państwa materiałów, 
przedmiotów lub urządzeń mogących stwarzać zagrożenie z  punktu widzenia ochrony fizycznej materiałów 
jądrowych lub obiektów jądrowych.  
Art. 41p. 1. Prezes Agencji zawiadamia podmioty, o  których mowa w  art. 41o, o  przystąpieniu do opracowania 
projektu podstawowego zagrożenia projektowego.  
2. Podmioty, o  których mowa w  art. 41o, w  terminie 14  dni od dnia otrzymania zawiadomienia, zgłaszają Pr e-
zesowi Agencji swoich przedstawicieli do udziału w  pracach związanych z  opracowaniem projektu podstawowego 
zagrożenia projektowego.  
3. Prezes Agencji powołuje Zespół do opracowania projektu podstawowego zagrożenia projektowego, zwany 
dalej „Zespołem”.  
4. W skład Zespołu wchodzą:  
1) przewodniczący Zespołu – Prezes Agencji albo wyznaczony przez niego pracownik Agencji;  
2) osoby wyznaczone przez Prezesa Agencji;  
3) przedstawiciele podmiotów, o  których mowa w  art. 41o, wyznaczeni na podstawie ust.  2. 
5. Zadaniem Zespołu jest opracowanie projektu podstawowego za grożenia projektowego zaakceptowanego 
przez wszystkich członków Zespołu.  
6. Tryb pracy Zespołu określa regulamin przyjęty przez Zespół na pierwszym posiedzeniu.  
7. Opracowany przez Zespół projekt podstawowego zagrożenia projektowego jest przedstawiany prze z Prezesa 
Agencji do akceptacji podmiotom, o  których mowa w  art. 41o. 
8. Niewyrażenie przez podmiot, któremu przedstawiono projekt podstawowego zagrożenia projektowego do 
akceptacji, opinii o  projekcie w  terminie 30  dni od dnia jego otrzymania uważa się za  akceptację projektu.  
9. Podstawowe zagrożenie projektowe uznaje się za opracowane, zgodnie z  art. 41o, po zaakceptowaniu proje k-
tu podstawowego zagrożenia projektowego, zgodnie z  ust. 7 i 8, przez wszystkie podmioty, o  których mowa 
w art. 41o. 
10. Zespół k ończy pracę z  dniem opracowania podstawowego zagrożenia projektowego zgodnie z  ust. 9. 
11. Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Prezes Agencji.  
Art. 41q. 1. Prezes Agencji, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, udostępnia 
na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej informacje zawarte w  podstawowym zagrożeniu projektowym, 
w zakresie niezbędnym do opracowania systemu ochrony fizycznej dla danego rodzaju działalności, albo odmawia 
udostępnienia tych informacji.  
  
Dziennik Ustaw  – 58 – Poz. 1593  
 
 2. Wniosek zaw iera co najmniej:  
1) nazwę i  adres jednostki organizacyjnej;  
2) opis działalności, którą zamierza prowadzić jednostka organizacyjna;  
3) zakres informacji, które mają być udostępnione.  
3. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w  celu wydania opinii, o  której mowa w  ust. 1, może zażądać 
od wnioskodawcy przekazania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów dla wyjaśnienia okoliczności związanych 
z przedmiotem wniosku.  
4. Organy administracji rządowej, organy państwowe, organy jednostek samorządu terytorialnego o raz prze d-
siębiorcy prowadzący działalność w  zakresie użyteczności publicznej, na żądanie Szefa Agencji Bezpieczeństwa 
Wewnętrznego, udzielają informacji w  zakresie niezbędnym do wydania opinii, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Opinię, o  której mowa w  ust. 1, Sze f Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przekazuje w  terminie 30  dni 
od dnia doręczenia wniosku o  opinię.  
6. Odmowa udostępnienia informacji zawartych w  podstawowym zagrożeniu projektowym następuje w  drodze 
decyzji administracyjnej.  
7. Prezes Agencji prowadz i wykaz kierowników jednostek organizacyjnych, którym udostępniono informacje 
zawarte w  podstawowym zagrożeniu projektowym.  
8. Prezes Agencji niezwłocznie informuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o  zakresie  udostę p-
nionej  informacji.  
Art. 41r. 1. Podstawowe zagrożenie projektowe podlega przeglądowi i  aktualizacji co 2  lata. 
2. W przypadku istotnej zmiany okoliczności zgłoszonej przez jeden z  podmiotów, o  których mowa w  art. 41o, 
przegląd i  aktualizacja podstawowego zagrożenia projektowego następuj e w terminie wcześniejszym niż wskazany 
w ust. 1. 
3. Do przeglądu i  aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego przepisy art.  41o i  art. 41p stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 41s. 1. W  przypadku aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego Prezes Ag encji niezwłocznie 
informuje kierownika jednostki organizacyjnej posiadającej zatwierdzony system ochrony fizycznej materiałów 
jądrowych lub obiektów jądrowych o  aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego i  przesyła mu informacje, 
o których mowa w  art. 41q ust.  1, w zakresie niezbędnym do aktualizacji tego systemu.  
2. Prezes Agencji wyznacza kierownikowi jednostki organizacyjnej te rmin na dokonanie weryfikacji i aktual i-
zacji systemu ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych pod ką tem zgodności systemu ze za k-
tualizowanym podstawowym zagrożeniem projektowym.  
Art. 41t. W przypadku powzięcia informacji o  możliwości wystąpienia zdarzeń opisanych w  podstawowym z a-
grożeniu projektowym lub innych zdarzeń o  charakterze terrorystycznym przez jeden z  podmiotów, o  których mowa 
w art. 41o, podmiot ten niezwłocznie powiadamia o  tym Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a  także poz o-
stałe podmioty, o  których mowa w  art. 41o, w  zakresie ich właściwości.”;  
60) w art.  43: 
a) ust. 2 i  3 otrzymują b rzmienie:  
„2. Obowiązek prowadzenia kontroli źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencji źródeł promi e-
niotwórczych, w  tym ewidencji stanu i  ruchu źródeł promieniotwórczych, spoczywa na kierowniku jednostki o r-
ganizacyjnej wykonującej działalność z  tymi źródłami.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłami promieniotwórczymi ma ob o-
wiązek zabezpieczyć je przed utratą, uszkodzeniem, kradzieżą lub dostaniem się w  ręce osób nieuprawnionych.”,  
b) uchyla się ust.  4, 
c) dodaje się  ust. 5–10 w  brzmieniu:  
„5. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłami promieniotwórczymi ni e-
zwłocznie informuje Prezesa Agencji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o  utracie, kradzieży, 
znacznej utracie szczelności o raz nieupoważnionym użyciu źródła promieniotwórczego, a  także o  uwolnieniu 
substancji promieniotwórczej z  tego źródła.  
6. Na potrzeby zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych, o  którym mowa w  ust. 3, źródła promieni o-
twórcze kwalifikuje się do odpowiedniej kategorii.  
  
Dziennik Ustaw  – 59 – Poz. 1593  
 
 7. Kwalifikacji, o  której mowa w  ust. 6, dokonuje się na podstawie aktywności źródeł promieniotwórczych 
oraz działalności, w  których są stosowane.  
8. W przypadku zgromadzenia w  jednym miejscu więcej niż jednego źródła promieniotwórczego podstawę  
kwalifikacji, o  której mowa w  ust. 6, stanowi całkowita aktywność zgromadzonych źródeł promieniotwórczych.  
9. Kierownik jednostki organizacyjnej:  
1) ustala poziom zabezpieczeń dla poszczególnych kategorii źródeł promieniotwórczych;  
2) ustala przedsięwzięc ia organizacyjne i  techniczne zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych, cele zabezpi e-
czeń oraz funkcje zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych dla poszczególnych poziomów zabezpieczeń 
źródeł promieniotwórczych;  
3) opracowuje plan zabezpieczenia źródeł promien iotwórczych.  
10. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) kategorie źródeł promieniotwórczych i  szczegółowe przesłanki kwalifikowania źródeł promieniotwórczych 
do tych kategorii,  
2) poziom zabezpieczeń dla poszczególnych kategorii źródeł promien iotwórczych,  
3) przedsięwzięcia organizacyjne i  techniczne zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych, cele zabezpieczeń 
oraz funkcje zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych,  
4) minimalną zawartość planu zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych  
– mając na wzglę dzie konieczność odpowiedniego zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych przed utratą, 
uszkodzeniem, kradzieżą lub dostaniem się w  ręce osób nieuprawnionych oraz zapobieżenia powstaniu zdarzenia 
radiacyjnego związanego ze źródłami promieniotwórczymi.”;  
61) w art.  43b: 
a) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłem wysokoaktywnym przekazuje 
źródło wysokoaktywne, które nie było stosowane od co najmniej 3  lat, do wytwórcy lub dostawcy  tego źródła lub 
do państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114 ust. 1, chyba że Prezes 
Agencji, na umotywowany wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, wyrazi, w  drodze decyzji administr a-
cyjnej,  zgodę na dalszą dział alność z  tym źródłem w  sytuacji, gdy przerwa w  stosowaniu tego źródła jest uzasa d-
niona procesem jego stosowania.  
2b. Odmowa udzielenia zgody, o  której mowa w  ust. 2a, następuje w  drodze decyzji administracyjnej.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Przepis ów ust.  1 i 2a nie stosuje się do działalności polegającej na składowaniu i  przechowywaniu źródła  
wysokoaktywnego przez państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publi cznej, o  którym mowa w  art. 114 ust. 1, 
oraz do działalności polegającej na transporcie tak iego źródła.”,  
c) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Zezwolenie na wykonywanie działalności ze źródłem wysokoaktywnym określa warunki wykonywania 
tej działalności, w  szczególności w  zakresie:  
1) obowiązków jednostki organizacyjnej wykonującej tę działalnoś ć; 
2) minimalnych kompetencji pracowników jednostki organizacyjnej, w  tym ich wiedzy i  przeszkolenia;  
3) minimalnych wymagań dla źródła wysokoaktywnego, jego pojemnika i  dodatkowego wyposażenia;  
4) procedur w  sytuacji zdarzeń radiacyjnych i  połączeń komuni kacyjnych;  
5) instrukcji pracy;  
6) konserwacji źródła wysokoaktywnego, jego pojemnika i  dodatkowego wyposażenia;  
7) postępowania ze źródłem wysokoaktywnym po zakończeniu z  nim działalności.”;  
62) w art.  43d: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Komendant Głó wny Straży Granicznej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, Komendant Główny 
Policji, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, Główny Inspektor Transportu Drogowego, Dowódca 
Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Szef 
Służby Wywiadu Wojskowego oraz Komendant Służby Ochrony Państwa zapewniają szkolenie, o  którym mowa 
w ust. 1, podległym im funkcjonariuszom, pracownikom lub żołnierzom, którzy mogą zetknąć się ze źródłami 
niekontrolow anymi w  związku z  pełnioną służbą lub wykonywaną pracą.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 60 – Poz. 1593  
 
 b) dodaje się ust.  3–5 w brzmieniu:  
„3. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, przeprowadza osoba posiadająca uprawnienia inspektora ochr o-
ny radiologicznej, o  których mowa w  art. 7 ust. 3, lub inna osoba posiad ająca wiedzę i  doświadczenie w  zakresie 
ochrony radiologicznej.  
4. Prezes Agencji opracowuje i  udostępnia w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmi o-
towej informacje o  możliwości zetknięcia się ze źródłem niekontrolowanym oraz o  działaniach , jakie należy po d-
jąć w  takiej sytuacji.  
5. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi działania mające na celu upowszechnianie informacji, 
o których mowa w  ust. 4, wśród kierowników jednostek, o  których mowa w  ust. 1.”; 
63) po art.  43d dodaje się art.  43e i  art. 43f w  brzmieniu:  
„Art.  43e. Prezes Agencji nie rzadziej niż co 10  lat przeprowadza kampanię odzyskiwania źródeł niekontrol o-
wanych. W  tym celu Prezes Agencji porównuje stan liczbowy źródeł promieniotwórczych znajdujących się 
w jednostkach organi zacyjnych z  dokumentami ewidencji tych źródeł i  rejestrem, o  którym mowa w  art. 43c ust.  1. 
Art. 43f. 1. Kierownicy jednostek zajmujących się przetwórstwem złomu metali niezwłocznie informują właś -
ciwych wojewodów o  stopieniu źródła niekontrolowanego lub i nnej operacji metalurgicznej na takim źródle albo 
o podejrzeniu zajścia takiego zdarzenia.  
2. Kierownicy jednostek, o  których mowa w  ust. 1, oraz kierownicy jednostek zajmujących się skupem złomu 
metali o  rocznej wielkości większej niż 100  000 ton złomu za pewniają funkcjonowanie w  tych jednostkach systemów 
służących wykrywaniu źródeł niekontrolowanych.  
3. Kierownicy jednostek zajmujących się hurtowym importem wyrobów metalowych z  państw niebędących 
państwami członkowskimi Unii Europejskiej zapewniają funkcj onowanie w  tych jednostkach systemów służących 
wykr ywaniu skażeń promieniotwórczych w  takich wyrobach.  
4. W przypadku wykrycia skażeń promieniotwórczych w  wyrobach, o  których mowa w  ust. 3, kierownicy je d-
nostek zajmujących się hurtowym importem wyrobów met alowych niezwłocznie informują o  tym właściwego woj e-
wodę i  uzgadniają z  nim dalsze postępowanie z  takimi wyrobami. O  wykryciu tych skażeń promieniotwórczych ki e-
rownicy tych jednostek niezwłocznie informują także Prezesa Agencji.”;  
64) po art.  44 dodaje się  art. 44a w  brzmieniu:  
„Art.  44a. 1. Dostawca urządzenia wytwarzającego promieniowanie jonizujące lub urządzenia zawierającego 
źródło promieniotwórcze przekazuje nabywcy wraz z  tym urządzeniem informację dotyczącą narażenia związanego 
z urządzeniem, właści wego stosowania, testowania i  konserwacji urządzenia, a  także wykazującą, że konstrukcja 
urządzenia pozwala ograniczyć narażenie do najniższego  rozsądnie  osiągalnego poziomu.  
2. Dostawca urządzenia radiologicznego przekazuje nabywcy tego urządzenia wraz z  tym urządzeniem informację 
dotyczącą oceny ryzyka dla pacjentów oraz dostępnych elementów oceny klinicznej urządzenia radiologicznego.”;  
65) w art.  47 dodaje się ust.  4 i 5 w brzmieniu:  
„4. Nie kwalifikuje się do odpadów promieniotwórczych:  
1) mas ziemnych  lub skalnych przemieszczanych w  związku z  wydobywaniem kopalin ze złóż,  
2) odpadów wydobywczych,  
3) niezanieczyszczonej gleby i  innych materiałów występujących w  stanie naturalnym, wydobytych w  trakcie robót 
budowlanych,  
4) odpadów w  postaci osadów z  oczy szczania ścieków przemysłowych  
– zawierających naturalnie występujące izotopy promieniotwórcze o  sumarycznym stężeniu promieniotwórczym iz o-
topów Ra -226 i  Ra-228 nieprzekraczającym 1000  kBq/kg.  
5. Nie kwalifikuje się do odpadów promieniotwórczych ścieków pr zemysłowych zawierających naturalnie w y-
stępujące izotopy promieniotwórcze o  sumarycznym stężeniu promieniotwórcz ym izotopów Ra -226 i  Ra-228 nie-
przekracz ającym 1000  kBq/m3.”; 
66) po art.  48c dodaje się art.  48d w  brzmieniu:  
„Art.  48d. Kierownik jednostki or ganizacyjnej wykonującej działalność polegającą na rozruchu, eksploatacji 
lub likwidacji obiektu jądrowego będącego obiektem energetyki jądrowej w  rozumieniu art.  2 pkt 2 ustawy z  dnia 
29 czerwca 2011  r. o przygotowaniu i  realizacji inwestycji w  zakresie o biektów energetyki jądrowej oraz inwestycji 
towarzyszących (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1537), w  którym powstały odpady promieniotwórcze, przekazuje te odpady do 
skład owania w  stanie stałym.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 61 – Poz. 1593  
 
 67) w art.  52: 
a) w ust.  1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„Sposób  odprowadzania odpadów, aktywność odprowadzanych odpadów i  ich dopuszczalne stężenie promieni o-
twórcze w  momencie odprowadzania do środowiska określa się w  zezwoleniu, mając na względzie występujące 
na świecie dobre praktyki w  tym zakresie oraz wyniki optym alizacji ochrony przed promieniowaniem.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Jednostka organizacyjna, która zgodnie z  ust. 1 odprowadza odpady promieniotwórcze do środowiska:  
1) prowadzi monitoring uwolnień substancji promieniotwórczych do ś rodowiska w  celu sprawdzenia, czy 
roczne dawki skuteczne (efektywne) od wszystkich dróg narażenia, otrzymywane przez osoby z  ogółu 
ludności, są utrzymywane na minimalnym rozsądnie osiągalnym poziomie, oraz prowadzi systematyczne 
analizy wyników tego monito ringu;  
2) niezwłocznie przedstawia na żądanie Prezesa Agencji analizy, o  których mowa w  pkt 1.”; 
68) w art.  53: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Składowisko odpadów promieniotwórczych otrzymuje, w  drodze decyzji administracyjnej ministra właś -
ciwego  do spraw energii, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.”,  
b) w ust.  3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odp a-
dów Promieniotwórczych, j eżeli co najmniej przez 11  miesięcy w  roku umożliwia:”,  
c) ust. 4 i  5 otrzymują brzmienie:  
„4. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odp a-
dów Promieniotwórczych, jeżeli co najmniej przez 11  miesięcy w  roku um ożliwia składowanie wszystkich kat e-
gorii o dpadów promieniotwórczych.  
5. Minister właściwy do spraw energii wydaje decyzję, o  której mowa w  ust. 2, na wniosek kierownika je d-
nostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na e ksploatacji składowiska 
odpadów promieniotwórczych.”,  
d) dodaje się ust.  6 i 7 w brzmieniu:  
„6. Do wniosku o  nadanie statusu Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych kierownik je d-
nostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska 
odpadów promieniotwórczych, dołącza kopię zezwolenia Prezesa Agencji na eksploatację składowiska odpadów 
promieniotwórczych oraz oświadczenie o  spełnieniu warunków określonych odpowiednio w  ust. 3 albo 4.  
7. W przypad ku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych prz estanie spełniać którykolwiek z waru n-
ków określonych odpowiednio w  ust. 3 albo 4, minister właściwy do spraw energii odbiera temu składowisku, 
w drodze decyzji administracyjnej, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.”;  
69) w art.  53b: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Składowiska powierzchniowe lokalizuje się tak, żeby miały naturalną barierę geologiczną, zapewniaj ą-
cą właściwości izolacyjne podłoża przez występowanie ciągłej warstwy utworów : 
1) słabo przepuszczalnych o  współczynniku filtracji nie większym niż  10-6–10-9 m/s i  miąższości nie mniejszej 
niż 50  m lub  
2) praktycznie nieprzepuszczalnych o  współczynniku filtracji nie większym niż 10-9 m/s i  miąższości nie 
mniejszej niż 10  m.”, 
b) dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. W miejscach, gdzie naturalna bariera geologiczna ma miąższość mniejszą niż określona w  ust. 4, jednak 
nie mniejszą niż 5  m dla utworów słabo przepuszczalnych i  1 m dla utworów praktycznie nieprzepuszczalnych, 
stosuje się sz tucznie wykonaną barierę, która wraz z  barierą naturalną zapewni przepuszczalność nie większą niż 
określona w  ust. 4.”; 
  
Dziennik Ustaw  – 62 – Poz. 1593  
 
 70) art. 54  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  54. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego doty czącej 
składowiska odpadów promieniotwórczych na podstawie przepisów ustawy z  dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu 
i zagospodarowaniu przestrzennym wydaje tę decyzję po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji w  zakresie 
ochrony radiologicznej i  ochrony f izycznej oraz pozytywnej opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego 
w zakresie ochrony fizycznej.  
2. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych zostało umieszczone w  projekcie miejscowego 
planu zagospodarowania przestrzennego lub planu za gospodarowania przestrzennego województwa, projekt planu 
wymaga uzgodnienia w  trybie określonym w  przepisach ustawy, o  której mowa w  ust. 1, z: 
1) Prezesem Agencji – w zakresie ochrony radiologicznej oraz ochrony fizycznej;  
2) Szefem Agencji Bezpieczeństwa  Wewnętrznego – w zakresie ochrony fizycznej.”;  
71) w art.  55c ust.  2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksplo a-
tacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczyc h: 
1) zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki organizacyjnej, nie rzadziej niż co 12  miesięcy, informację 
o stanie ochrony radiologicznej składowiska odpadów promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i  na 
środow isko oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze  składowiska do 
środow iska; 
2) prowadzi działalność informacyjną i  edukacyjną dotyczącą funkcjonowania tego składowiska, w  szczególności 
wydaje biuletyn informacyjny dla mieszkańców gminy, na terenie  której znajduje się składowisko, na temat 
funkcjonowania składowiska odpadów promieniotwórczych, co najmniej dwa razy w  roku.”;  
72) w art.  55f: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Składowisko odpadów promieniotwórczych buduje się, eksploatuje oraz zamyka w  sposób zapewniaj ą-
cy ochronę radiologiczną pracowników i  ludności, zgodnie z  zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz 
z wdrożonym w  jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania. Do  zintegrowanego systemu z a-
rządzania stosuje się odpowie dnio przepisy art.  36k ust.  2.”, 
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Dokumentację opisującą zintegrowany system zarządzania przedkłada się do zatwierdzenia Prezesowi 
Agencji wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności zw iązanej z  narażeniem, poleg a-
jącej na budowie, eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych.”;  
73) art. 55l otrzymuje brzmienie:  
„Art.  55l. Prezes Agencji wydaje decyzję administracyjną w  sprawie zezwolenia na budowę, eksploatację lub 
zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych w  terminie 12  miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz 
z wymaganymi dokumentami.”;  
74) po art.  55s dodaje się art.  55t w  brzmieniu:  
„Art.  55t. Budowa składowiska odpadów promieniotwórczych jest inwestycją cel u publicznego w  rozumieniu przep i-
sów ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomości ami (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2204, z późn. zm.5)).”; 
75) w art.  57 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. W przypadku niewykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 571 ust. 1 lub 4, rata kwartalna wypłacana za 
pierwszy kwartał następnego roku ulega pomniejszeniu o  30%.”;  
76) po art.  57 dodaje się art.  571 w brzmieniu:  
„Art.  571. 1. Gmina, która otrzymała opłatę, o  której mowa w  art. 57, upowszechnia na swoim terenie in form a-
cję o  wykorzystaniu tej opłaty. W  informacji wskazuje się w  szczególności podstawę otrzymywania opłaty przez gm i-
nę, kwotę opłaty otrzymaną w  roku poprzednim oraz jej procentowy udział w  dochodach i  wydatkach gminy.  
2. Upowszechnianie informacji, o  której mowa w  ust. 1, odbywa się w  szczególności przez:  
1) zamieszczenie na stałe, w  widocznym miejscu, na stronie głównej strony internetowej gminy lub  
2) zamieszczenie w  formie ogłoszenia w  siedzibie urzędu gminy, lub  
3) ulotkę doręczaną wraz z  decyzją, o  której mowa w  art. 6 ust. 7 ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu 
czystości i  porządku w  gminach (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1454 i  1629 oraz z  2019  r. poz.  730, 1403 i 1579 ) oraz 
w art. 6 ust. 7 ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokalnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1170 ). 
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz. 2348 oraz z  2019  r. poz.  270, 492,  801, 
1309 i 1589.  
  
Dziennik Ustaw  – 63 – Poz. 1593  
 
 3. Koszty upowszechniania informacji, o  której mowa w  ust. 1, ponosi gmina.  
4. Gmina przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii roczne sprawozdanie z  wykonania obowiązku, 
o którym mowa w  ust. 1, w terminie do 31 stycznia roku następnego.”;  
77) art. 60  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  60. Narażenie osób uczestniczących w  transporcie, w  tym również dokonujących załadunku i  wyładunku 
przewożonych materiałów jądrowych, odpadów promieniotwórczych, wypalonego paliwa jądrow ego i  źródeł promi e-
niowania jonizującego, z  wyłączeniem urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, podlega kontroli, 
a otrzymane przez te osoby dawki promieniowania jonizującego nie mogą przekraczać dawek granicznych określ o-
nych dla pracowników w  załączniku nr  4 do ustawy.”;  
78) w art.  61a w  ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na transporcie materiałów jądrowych, źródeł  
promieniotwórczych, materiałów promieniotwórczych, o dpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądr o-
wego, wymagającą zezwolenia, składa Prezesowi Agencji sprawozdanie z  dokonanych w  roku kalendarzowym tran s-
portów materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, materiałów promieniotwórczych, odpadów pr omieni o-
twórczych lub wypalonego paliwa jądrowego.”;  
79) w art.  62: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo  wywóz z  tego terytorium materiałów jądrowych, 
źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie  źródła lub materiałów promieniotwórczych, a  także 
przywóz albo wywóz odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego, odbywa się na podstawie 
zezwolenia, zgłoszenia albo powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1, i w zakresie tego zezwolenia,  zgło-
szenia albo powiadomienia.”,  
b) po ust.  3 dodaje się ust.  3a–3h w  brzmieniu:  
„3a. Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze oraz 
materiały promieniotwórcze mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospol itej Polskiej oraz wywożone 
z tego ter ytorium, jeżeli:  
1) przywozu lub wywozu dokonuje jednostka organizacyjna, która posiada zezwolenie w  zakresie bezpiecze ń-
stwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, obejmujące przywożone lub wy-
wożone materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła lub materiały 
promieniotwórcze, albo  
2) przywóz lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających 
takie źródła lub materiałów p romieniotwórczych, z  którymi działalność może być wykonywana na podst a-
wie zgłoszenia w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiolo gicznej, o  którym mowa w  art. 4 
ust. 1, a jednostka organizacyjna dokonała zgłoszenia tej działalności, albo  
3) przywó z lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających 
takie źródła lub materiałów promieniotwórczych, z  którymi działalność może być wykonywana na podst a-
wie powiadomienia w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony r adiolo gicznej, o  którym mowa 
w art. 4 ust. 1, a jednostka organizacyjna dokonała powiadomienia o  tej działalności, albo  
4) przywóz lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających 
takie źródła lub materiałów promien iotwórczych, z  którymi działalność nie wymaga zezwolenia, zgłoszenia 
ani powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1. 
3b. Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze lub 
materiały promieniotwórcze, z  którymi  działalność wymaga zezwolenia, zgłoszenia albo powiadomienia, 
o których mowa w  art. 4 ust. 1, mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wywożone 
z tego terytorium, jeżeli:  
1) ich przewóz odbywa się zgodnie z  wymaganiami określonymi w przepisach dotyczących przewozu tow a-
rów niebezpiecznych, a  w przypadku materiałów jądrowych jest zapewniona ich ochrona fizyczna, zgodnie 
z przepisami o  ochronie fizycznej materiałów jądrowych;  
2) przewozu dokonuje jednostka organizacyjna:  
a) posiadająca  zezwolenie na transport materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych lub materi a-
łów promieniotwórczych – jeżeli jest wymagane zezwolenie,  
b) która dokonała zgłoszenia transportu, o  którym mowa w  lit. a – jeżeli transport może odbywać się na 
podstawie z głoszenia,  
c) która dokonała powiadomienia o  transporcie, o  którym mowa w  lit. a – jeżeli transport może odbywać 
się na podstawie powiadomienia;  
  
Dziennik Ustaw  – 64 – Poz. 1593  
 
 3) przewozowi towarzyszą:  
a) kopia:  
– zezwolenia na transport materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych l ub materiałów pr o-
mieniotwórczych – jeżeli jest wymagane zezwolenie,  
– decyzji administracyjnej o  przyjęciu zgłoszenia – jeżeli transport, o  którym mowa w  tiret pierwsze, 
może odbywać się na podstawie zgłoszenia,  
– dokonanego powiadomienia – jeżeli transpor t, o którym mowa w  tiret pierwsze, może odbywać się 
na podstawie powiadomienia,  
b) w przypadku źródła promieniotwórczego:  
– wydane przez producenta świadectwo źródła, określające nazwę izotopu, aktywność źródła, postać 
fizyczną i  chemiczną oraz rodzaj źród ła, 
– deklaracja przewozu zamkniętego źródła promieniotwórczego przywożonego z  państwa niebędąc e-
go członkiem Unii Europejskiej albo wywożonego do takiego państwa, sporządzona zgodnie 
z wzorem stanowiącym załącznik nr  6 do ustawy, poświadczona przez właściw y organ kraju o d-
biorcy,  
c) w przypadku urządzenia zawierającego źródło promieniotwórcze – dokumenty, o  których mowa 
w lit. b, a także dokumenty identyfikujące urządzenie.  
3c. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 3b pkt  3, przedstawia się podczas kontroli grani cznej funkcjonari u-
szowi Straży Granicznej.  
3d. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamkniętego źródła promieniotwórczego albo wywóz 
zamkniętego źródła promieniotwórczego  z tego terytorium jest potwierdzany przez funkcjonariusza Służby 
Celno -Skarbowej w  deklaracji, o  której mowa w  ust. 3b pkt  3 lit. b tiret drugie.  
3e. Tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, 
urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze i  materiałów promieniotwórczych m oże odbywać się, jeżeli z o-
stały spełnione warunki, o  których mowa w  ust. 3b–3d. 
3f. Odbiorca, który przywiózł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub dostawca, który wywiózł z  tego 
terytorium materiały jądrowe, zamknięte źródła promieniotwórcze lub ur ządzenia zawierające źródła promieni o-
twórcze, z  którymi działalność wymaga zezwolenia, w  terminie 21  dni od dnia upływu kwartału, w  którym miał 
miejsce przywóz lub wywóz, zawiadamia na piśmie Prezesa Agencji o  przywiezionych lub wywiezionych 
w okresie kwar tału materiałach jądrowych, zamkniętych źródłach promieniotwórczych lub urządzeniach zawier a-
jących takie źródła.  
3g. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 3f, zawiera:  
1) nazwę i  adres dostawcy lub odbiorcy;  
2) nazwę izotopu, rodzaj źródła promieniotwórczego  i jego aktywność;  
3) w przypadku materiałów jądrowych – masę w  gramach lub jednostkach wielokrotnych, a  dla paliwa jądr o-
wego również rodzaj paliwa i  stopień wzbogacenia;  
4) w przypadku urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze – nazwę izotopu promien iotwórczego 
i aktywność źródła promieniotwórczego w  pojedynczym urządzeniu, typ urządzenia, nazwę producenta 
i liczbę urządzeń;  
5) nazwę kraju, z  którego dokonano przywozu lub do którego dokonano wywozu;  
6) datę przywozu lub wywozu.  
3h. Przepisu ust.  3f ni e stosuje się do zamkniętych źródeł promieniotwórczych przywiezionych na t e-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej z  innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz wywiezi o-
nych z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do takiego państwa.”,  
c) uchyla się ust . 4; 
80) w art.  63: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem podlega nadzorowi i  kontroli w  zakresie bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
  
Dziennik Ustaw  – 65 – Poz. 1593  
 
 2. Nadzór i  kontrola, o  których mowa w  ust. 1, są wykonywa ne przez:  
1) organy dozoru jądrowego – jeżeli organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo 
przyjęcia powiadomienia jest Prezes Agencji;  
2) państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, Głównego Inspektora Sanitarnego, komendanta w oj-
skowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważnionego przez niego wojskowego inspektora sanita r-
nego wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej, Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego 
lub państwowego inspektora sanitarnego Ministerstwa Spraw Wew nętrznych i  Administracji – w zakresie:  
a) działalności, na której wykonywanie organy te wydają zezwolenie lub zgodę,  
b) działalności, o  której wykonywaniu przyjmują powiadomienie,  
c) ochrony radiologicznej pacjenta;  
3) dyrektora okręgowego urzędu górnicze go – w zakresie działalności, o  której wykonywaniu przyjmuje 
powiadomienie;  
4) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego – w zakresie obowiązków, o  których mowa w  art. 23h.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Państwowy inspektor sanitarny Minister stwa Spraw Wewnętrznych i  Administracji niezależnie od 
uprawnień przysługujących innym organom, o  których mowa w  ust. 2, wykonuje nadzór i  kontrolę w  jednostkach 
organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.” ; 
81) w art.  64: 
a) w ust.  1 w pkt 3 w lit. b kropkę zastępuje się przecinkiem i  dodaje lit.  c w brzmieniu:  
„c) do spraw zabezpieczeń – uprawnieni do wykonywania kontroli wyłącznie w  zakresie kontroli technologii 
jądrowych i  zabezpieczeń materiałów jądrowy ch.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3 lit. a oraz b, nie obejmują uprawnienia do kontroli 
w zakresie kontroli technologii jądrowych i  zabezpieczeń materiałów jądrowych.”;  
82) w art.  65: 
a) w ust.  1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) odbyła praktykę i  zdała egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora dozoru jądrowego I  stopnia lub 
inspektora dozoru jądrowego II stopnia, w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, 
lub inspektora do zoru jądrowego do spraw zabezpieczeń w  zakresie kontroli technologii jądrowych 
i zabezpieczeń materiałów jądrowych przed komisją powołaną przez Prezesa Agencji;”,  
b) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Egzamin kwalifikacyjny, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, prze prowadzają komisje egzaminacyjne pow o-
łane przez Prezesa Agencji odpowiednio do przeprowadzenia egzaminu na stanowisko inspektora dozoru jądr o-
wego I  stopnia, inspektora dozoru jądrowego II stopnia albo inspektora dozoru jądrowego do spraw zabezpi e-
czeń.”,  
c) w ust.  6 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje pkt  6 w brzmieniu:  
„6) kontroli technologii jądrowych i  zabezpieczeń materiałów jądrowych.”;  
83) w art.  65a: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Inspektorzy dozoru jądrowego prowadzą kontrole na pod stawie i  po doręczeniu upoważnienia do prz e-
prowadzenia kontroli, wydanego przez Prezesa Agencji, oraz po okazaniu legitymacji służbowej wydanej przez 
Prezesa Agencji.”,  
b) dodaje się ust.  9 w brzmieniu:  
„9. Prezes Agencji opracowuje ogólne programy kontrol i dotyczące jednostek organizacyjnych wykonuj ą-
cych działalność związaną z  narażeniem danego rodzaju i  ogłasza je w  Biuletynie Informacji Publicznej na sw o-
jej stronie podmiotowej.”;  
84) w art.  66 w  ust. 7 dodaje się zdanie trzecie w  brzmieniu:  
„Przepis ust.  6 pkt 3 stosuje się odpowiednio.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 66 – Poz. 1593  
 
 85) w art.  66a: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Autoryzację, o  której mowa w  art. 66 ust. 1 pkt 11, mogą uzyskać laboratoria i  organizacje eksperckie 
spełniające następujące wymagania:  
1) nie są:  
a) projektantami, wyt wórcami, dostawcami, instalatorami lub  
b) przedstawicielami podmiotów zaangażowanych w  projektowanie, budowę lub eksploatację elektrowni 
jądrowej, lub  
c) powiązane kapitałowo lub organizacyjnie  z podmiotami, o  których mowa w  lit. a i b; 
2) mają do dyspozyc ji niezbędny personel i  odpowiednie wyposażenie umożliwiające właściwe przeprow a-
dzenie zadań technicznych związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji;  
3) pracownicy wyznaczeni do wykonywania czynności związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji 
posia dają niezbędną wiedzę i  doświadczenie w  tym obszarze;  
4) gwarantują bezstronne przeprowadzenie czynności związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji.”,  
b) po ust.  4 dodaje się ust.  4a w  brzmieniu:  
„4a. Prezes Agencji cofa autoryzację, w  przypadku gdy la boratorium lub organizacja ekspercka przestały 
spełniać którekolwiek z  wymagań, o  których mowa w  ust. 1.”; 
86) w art.  67e ust.  2 i 3 otrzymują brzmienie:  
„2. Protokół kontroli podpisuje inspektor dozoru jądrowego oraz w  terminie 7  dni od dnia otrzymania pr otokołu 
kontroli – kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej, a  także osoba upoważniona przez kierownika kontrol o-
wanej jednostki organizacyjnej do reprezentowania go przy dokonywaniu czynności kontrolnych, jeżeli była obecna 
przy ich dokonywaniu.  
3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz osoba przez niego upoważniona, o  której mowa 
w ust. 2, mogą odmówić podpisania protokołu kontroli. W  takim przypadku składają w  terminie 5  dni od dnia otrz y-
mania protokołu kontroli pisemne wyjaśnienie co do przyczyn odmowy jego podpisania. O  odmowie podpisania pr o-
tokołu, przyczynie odmowy oraz o  złożeniu wyjaśnień albo o  odmowie ich złożenia inspektor dozoru jądrowego d o-
konuje wzmianki w  protokole kontroli.”;  
87) art. 68c otrzymuje brzmienie:  
„Art.  68c. Treść decyzji, o  których mowa w  art. 68, art.  68b oraz art.  68d, Prezes Agencji niezwłocznie ogłasza 
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej. Ogłoszeniu nie podlegają informacje dotyczące 
ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów  jądrowych, a  także informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa 
w rozumieniu przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.”;  
88) po art.  68c dodaje się art.  68d i  art. 68e w  brzmieniu:  
„Art.  68d. W przypadku gdy odpadły lub uległy zmianie przesłanki  wydania decyzji, o  której mowa w  art. 68 
lub art.  68b, organ dozoru jądrowego uchyla albo zmienia tę decyzję, kierując się względami bezpieczeństwa jądr o-
wego i  ochrony radiologicznej.  
Art. 68e. Prezes Agencji uwzględnia wnioski z  wyników kontroli, wydanyc h decyzji, o  których mowa w  art. 68 
oraz art.  68b, a  także zaleceń, o  których mowa w  art. 68a, przy wydawaniu zaleceń technicznych i  organizacyjnych 
w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.”;  
89) art. 70a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  70a. Nadzorowi i  kontroli, o  których mowa w  art. 63 ust. 1, wykonywanym na zasadach określonych 
w niniejszym rozdziale, podlegają także jednostki, na terenie których mogą, w  szczególności w  wyniku działalności 
prowadzonej w  przeszłości, znajdować się materiał y jądrowe, materiały promieniotwórcze, substancje promieni o-
twórcze, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze, odpady promieniotwórcze lub 
wypalone paliwo jądrowe, chociażby nie wykonywały one działalności, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a.”;  
90) w art.  73 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, opracowują dla podległych im stacji i  placówek programy monitoringu 
radiacyjnego środowiska.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 67 – Poz. 1593  
 
 91) w art.  77 w  ust. 2: 
a) pkt 1 i  2 otrzymują brzmienie : 
„1) przyjmowanie z  MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych innych państw i  organizacji 
międzynarodowych powiadomień o  awariach jądrowych, o  nieuprawnionym użyciu, przemieszczeniu, prz e-
tworzeniu materiałów jądrowych lub zawładnięciu nimi albo  o realnej groźbie popełnienia któregokolwiek 
z tych czynów, o  kradzieży lub utracie źródła promieniotwórczego, w  tym wysokoaktywnego lub materiału 
promieniotwórczego, oraz o  odnalezieniu źródła niekontrolowanego lub materiału promieniotwórczego, 
a także p rzyjmowanie próśb tych państw o  udzielenie pomocy w  przypadku takich zdarzeń i  informowanie 
ich o  tym, czy pomoc może być udzielona, oraz o  warunkach udzielenia i  zakresie tej pomocy;  
2) przekazywanie do MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych , o których mowa w  pkt 1, 
powiadomień o  powstałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zdarzeniach radiacyjnych oraz prz y-
padkach nieuprawnionego użycia, przemieszczenia, przetworzenia materiałów jądrowych lub zawładnięcia 
nimi albo o  realnej groźbie po pełnienia któregokolwiek z  tych czynów na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej albo innego państwa, o  kradzieży lub utracie źródła promieniotwórczego, w  tym wysokoaktywnego 
lub materiału promieniotwórczego, oraz o  odnalezieniu źródła niekontrolowanego lub materiału promieni o-
twórczego, a  także przekazywanie próśb Rzeczypospolitej Polskiej o  udzielenie pomocy w  przypadku t a-
kich zdarzeń;”,  
b) w pkt  3 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje pkt  4 i 5 w brzmieniu:  
„4) przekazywanie do punktów kontaktowych państ w członkowskich  Unii Europejskiej informacji o wpłyni ę-
ciu wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z  wyrobem powszechnego 
użytku, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 12–15 lub 17, a  na wniosek państwa członkowskiego Unii Eur o-
pejskie j także o  wydaniu zezwolenia na wykonywanie takiej działalności, przyjęciu zgłoszenia albo przyj ę-
ciu powiadomienia o  wykonywaniu takiej działalności;  
5) wymiana informacji w  ramach współpracy z  innymi państwami w  sprawie przechodzenia od sytuacji zd a-
rzenia  radiacyjnego do sytuacji narażenia istniejącego.”;  
92) tytuł rozdziału 11  otrzymuje brzmienie:  
„Postępowanie w  przypadku zdarzeń radiacyjnych oraz w  sytuacji narażenia istniejącego”;  
93) po art.  82 dodaje się art.  82a w  brzmieniu:  
„Art.  82a. 1. W  przypadk u zdarzenia radiacyjnego pracownik jednostki organizacyjnej stwierdzający wystąpi e-
nie zdarzenia radiacyjnego niezwłocznie powiadamia o  tym zdarzeniu kierownika jednostki organizacyjnej oraz o d-
powiedniego inspektora ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 7 ust. 3 albo 5.  
2. Jeżeli zdarzenie radiacyjne wystąpiło w  trakcie prac wykonywanych przez pracowników jednostki organiz a-
cyjnej na terenie innej jednostki, powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, jest niezwłocznie przekazywane także ki e-
rownikowi tej je dnostki.”;  
94) art. 83  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  83. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność 
związaną z  narażeniem jest obowiązany:  
1) niezwłocznie zabezpieczyć miejsce zdarzenia radiacyjnego;  
2) niezwłocznie zgłosić zdarzenie radiacyjne odpowiedniemu organowi właściwemu do wydania zezwolenia, prz y-
jęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a;  
3) niezwłocznie zgłosić zdarzenie radiacyjne organom i  służbom właści wym do niesienia pomocy oraz organom 
i służbom właściwym w  sprawach zarządzania kryzysowego, a  w przypadku zdarzenia radiacyjnego mogącego 
powodować zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim lub krajowym – także wojewodzie;  
4) podjąć działania, w  tym działania inte rwencyjne, mające na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
5) dokonać wstępnej tymczasowej oceny okoliczności i  skutków zdarzenia radiacyjnego;  
6) udzielać odpowiednim organom i  służbom pomocy we wprowadzaniu działań interwencyjnych.  
  
Dziennik Ustaw  – 68 – Poz. 1593  
 
 2. W przyp adku otrzymania powiadomienia o  zdarzeniu radiacyjnym powodującym zagrożenie o  zasięgu 
wojewódzkim wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia radiacyjnego jest obowiązany:  
1) niezwłocznie zabezpieczyć miejsce zdarzenia radiacyjnego przy pomocy przedstawicieli  służby, inspekcji lub 
straży podległych wojewodzie, jeżeli miejsce zdarzenia radiacyjnego znajduje się poza terenem jednostki org a-
nizacyjnej lub jeżeli kierownik jednostki organizacyjnej nie jest w  stanie zabezpieczyć miejsca zdarzenia radi a-
cyjnego;  
2) niezwłocznie powiadomić o  zdarzeniu radiacyjnym Prezesa Agencji, inne organy i  służby właściwe do niesienia 
pomocy oraz organy i  służby właściwe w  sprawach zarządzania kryzysowego;  
3) niezwłocznie powiadomić o  zdarzeniu radiacyjnym ministra właściwego do spr aw wewnętrznych za pośredni c-
twem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz Krajowego Centrum Koordynacji Ratownictwa i  Ochrony 
Ludności, jeżeli rozwój sytuacji może prowadzić do zagrożenia o  skutkach przekraczających obszar jednego 
województwa albo jeżeli zagr ożenie takie już wystąpiło;  
4) podjąć działania, w  tym działania interwencyjne, mające na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
5) dokonać wstępnej tymczasowej oceny okoliczności i  skutków zdarzenia radiacyjnego.  
3. Pisemne potwierdzenie zgłosz enia i  powiadomienia jest przekazywane w  ciągu 3  godzin od uzyskania info r-
macji o  zdarzeniu radiacyjnym odpowiednio przez:  
1) kierownika jednostki organizacyjnej – organom i  służbom, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3; 
2) wojewodę – organom i  służbom, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2 i 3. 
4. Potwierdzenie, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) opis przebiegu zdarzenia radiacyjnego, z  podaniem dokładnej lokalizacji zdarzenia radiacyjnego, rodzaju 
obiektu lub instalacji;  
2) wstępną ocenę zagrożenia, w  tym rodzaju i  aktywności substancji promieniotwórczych, które przedostały się do 
środowiska;  
3) liczbę osób poszkodowanych w  wyniku zdarzenia radiacyjnego oraz wstępne oszacowanie ich narażenia na 
promieniowanie jonizujące;  
4) wstępną ocenę rozmiaru skażeń promieniotwó rczych, w  tym skażeń promieniotwórczych osób;  
5) informację o  podjętych działaniach mających na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym z a-
bezpieczenie miejsca zdarzenia radiacyjnego;  
6) przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego i  jego skutków.  
5. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa  
w art. 4 ust. 1 lub 1a, powiadamia Prezesa Agencji o  zdarzeniu radiacyjnym w  terminie 3  dni od dnia uzyskania 
informacji o  zdarzeniu ra diacyjnym.”;  
95) po art.  83 dodaje się art.  83a–83e w  brzmieniu:  
„Art.  83a. 1. Zabezpieczenie miejsca zdarzenia radiacyjnego, o  którym mowa w  art. 83 ust. 1 pkt 1 oraz 
ust. 2 pkt 1, realizuje się tak, żeby:  
1) uniemożliwić przebywanie osób postronnych w  miejscu zdarzenia radiacyjnego;  
2) zapobiec rozprzestrzenianiu się skażeń promieniotwórczych.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem występuje o  pomoc 
w zabezpieczeniu miejsca zdarzenia radiacyjnego do wojewody, j eżeli zabezpieczenie miejsca zdarzenia radiacyjnego 
przekracza możliwości jednostki organizacyjnej.  
Art. 83b. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego z  terenu, na którym stwierdzono:  
1) 1000  Bq/cm2 dla izotopów gamma i  beta promieniotwórczych lub  
2) 100 Bq/c m2 dla izotopów alfa promieniotwórczych, lub  
3) moc dawki promieniowania przekraczającą poziom 100  µSv/h (mikrosiwertów na godzinę)  
– kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zapewnia niezwłoczne usunięcie 
osób poszko dowanych oraz innych osób niebiorących udziału w  postępowaniu awaryjnym.  
2. Teren, o  którym mowa w  ust. 1, zabezpiecza się przed dostępem osób postronnych. Kontroluje się także 
dostęp do tego terenu oraz prowadzi się monitoring radiologiczny na tym terenie  i wokół niego.  
3. Do wykonywania zadań, o  których mowa w  ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art.  84 ust. 2–5. 
  
Dziennik Ustaw  – 69 – Poz. 1593  
 
 Art. 83c. 1. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego jest obowiązany 
do utrzymywania kontaktu z  organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powi a-
domienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, organami i  służbami właściwymi do niesienia pomocy oraz organami 
i służbami właściwymi w  sprawach zarządzania kryzysowego w  trakcie przebiegu zdarzenia radiacyjnego aż do z a-
kończenia tej akcji, w  celu:  
1) bieżącego informowania o  rozwoju sytuacji i  przekazywania danych po trzebnych do prowadzenia ocen i prognoz  
zagrożenia;  
2) korzystania z  zaleceń i  informacji przekazywanych przez s pecjalistów wskazanych przez organ właściwy do 
wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, 
w tym z  wyników ocen zagrożenia i  pomiarów skażeń promieniotwórczych wykonanych przez stacje oraz p la-
cówki właściwe dla miejsca powstania zagrożenia;  
3) bieżącego przekazywania treści informacji o  zdarzeniu radiacyjnym przeznaczonej dla społeczności lokalnej 
oraz wskazywania obszaru, na którym informacja ta jest rozpowszechniana.  
2. Kierujący akcją likw idacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zwraca się do Prezesa 
Agencji, w  razie potrzeby, o  pomoc w  przeprowadzeniu pomiarów dozymetrycznych. Prezes Agencji kieruje na mie j-
sce zdarzenia radiacyjnego ekipę dozymetryczną Prezesa Agencji, j eżeli z  jego oceny wynika konieczność skierow a-
nia takiej ekipy na miejsce zdarzenia radiacyjnego.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej zwraca się o  pomoc w  przeprowadzeniu pomiarów dozymetrycznych do 
właściwego terenowo państwowego wojewódzkiego inspektor a sanitarnego, jeżeli z  oceny Prezesa Agencji nie wyn i-
ka konieczność skierowania na miejsce zdarzenia radiacyjnego ekipy dozymetrycznej Prezesa Agencji.  
Art. 83d. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego weryfikuje, 
w porozumieniu z  organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, 
o których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, efektywność przeprowadzonych działań.  
Art. 83e. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego, a  także w  sytuacji nar ażenia istniejącego, kierujący akcją l i-
kwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego dokłada starań, jeżeli jest to możliwe, żeby osoby 
z ogółu ludności nie otrzymały dawki skutecznej (efektywnej) przekraczającej wartość rocznej dawki grani cznej dla 
osób z  ogółu ludności.  
2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o  którym mowa w  ust. 1, nie jest możliwe, dawki otrzymane przez 
osoby z  ogółu ludności powinny mieścić się w  zakresie poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) 
określonych  w odpowiednim planie postępowania awaryjnego.  
3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) dla osób z  ogółu ludności w  przypadku 
zdarzenia radiacyjnego powinny być co do zasady ustalone na poziomie poniżej 100  mSv.  
4. Wartości poziomów  odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) w  przypadku narażenia istniejącego co do 
zasady powinny być ustalone na poziomie poniżej 20  mSv.”;  
96) w art.  84 po ust.  1 dodaje się ust.  1a–1e w  brzmieniu:  
„1a. Zakładowy plan postępowania awaryjnego opracowuj e kierownik jednostki organizacyjnej.  
1b. W przypadku działalności związanej z  narażeniem zakwalifikowanej do I  lub II  kategorii zagrożeń, zgodnie 
z załącznikiem nr  5 do ustawy, kierownik jednostki organizacyjnej uzgadnia projekt zakładowego planu postępow ania 
awaryjnego z  wojewodą, komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej oraz komendantem wojewódzkim 
Policji.  
1c. Przepisu ust.  1a nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem niewymagającą zezwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, 
albo wymagającą tylko powiadomienia oraz do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność 
wymagającą zgłoszenia zakwalifikowaną do III lub IV  kategorii zagroż eń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy.  
1d. Wojewódzki plan postępowania awaryjnego opracowuje wojewoda. Projekt wojewódzkiego planu post ę-
powania awaryjnego wojewoda uzgadnia z  państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.  
1e. Krajowy plan postępowania  awaryjnego opracowuje minister właściwy do spraw wewnętrznych. Minister 
właściwy do spraw wewnętrznych uzgadnia projekt krajowego planu postępowania awaryjnego z  Prezesem Agencji 
oraz ministrem właściwym do spraw administracji.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 70 – Poz. 1593  
 
 97) po art.  84 dodaje się  art. 84a–84g w  brzmieniu:  
„Art.  84a. W przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim państwowy 
wojewódzki inspektor sanitarny:  
1) zapewnia wsparcie merytoryczne wojewody w  zakresie:  
a) pomiarów dozymetrycznych i  spektromet rycznych na miejscu zdarzenia radiacyjnego,  
b) oznaczeń laboratoryjnych, interpretacji wyników i  analiz,  
c) oceny zagrożenia i  rozwoju sytuacji awaryjnej,  
d) opracowania projektu informacji, o  której mowa w  art. 92a ust.  1; 
2) współpracuje z  wojewodą w  zakresie działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90. 
Art. 84b. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym Prezes Age n-
cji: 
1) dokonuje identyfikacji zdarzenia radiacyjnego, weryfikując uzyskaną informację o  zdarzeni u radiacyjnym;  
2) określa przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego;  
3) ocenia potencjalny rozmiar i  zasięg skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym z  punktu widzenia konieczności 
wprowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90; 
4) niezwłocznie przekazuje informację o  zdarzeniu radiacyjnym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, 
aktualizując ją w  zależności od dalszego przebiegu zdarzenia radiacyjnego.  
2. Informacja, o  której mowa w  ust. 1 pkt 4, zawiera:  
1) wskazanie źródła infor macji o  zdarzeniu radiacyjnym oraz sposobu weryfikacji tej informacji;  
2) opis dotychczasowego przebiegu zdarzenia radiacyjnego, w  tym informacje, o których mowa w  art. 83 ust. 4 
pkt 3, i informacje o  stratach materialnych;  
3) przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego;  
4) ocenę potencjalnego rozmiaru i  zasięgu skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym z  punktu widzenia konieczności 
podjęcia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90; 
5) opis dotychczasowych działań podjętych przez kierownika je dnostki organizacyjnej, na terenie której wystąpiło 
zdarzenie radiacyjne, właściwych wojewodów i  Prezesa Agencji;  
6) propozycje działań mających na celu likwidację zagrożenia i  usunięcie skutków zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 84c. 1. W  przypadku zdarzenia ra diacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim albo kr a-
jowym Prezes Agencji może ustalić dla:  
1) stacji – częstotliwość przekazywania do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych wyników pomiarów skażeń 
promieniotwórczych;  
2) placówek – miejsca, częs totliwość oraz zakres pomiarów wykonywanych przez placówki, a  także częstotliwość 
przekazywania przez nie wyników pomiarów do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych.  
2. W przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym Prezes Age ncji na bi e-
żąco analizuje przebieg zdarzenia radiacyjnego i  ocenia jego skutki w  celu weryfikacji, aktualizacji i  przekazywania 
informacji, o  której mowa w  art. 84b ust.  1 pkt 4. 
Art. 84d. 1. Prezes Agencji dokonuje wstępnej oceny zdarzenia radiacyjnego, a  w przypadku gdy zdarzenie to 
może powodować skutki poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, powiadamia o  nim MAEA oraz państwa, na o b-
szarze których mogą wystąpić skutki tego zdarzenia. W  przypadku zmiany oceny zdarzenia radiacyjnego Prezes 
Agencji dokonu je aktualizacji powiadomienia.  
2. W przypadku konieczności podjęcia działań mających na celu ograniczenie narażenia ludności Prezes Age n-
cji powiadamia o  zdarzeniu radiacyjnym oraz o  zamiarze wprowadzenia takich działań Komisję Europejską oraz pa ń-
stwa człon kowskie Unii Europejskiej, które mogą być dotknięte skutkami tych działań, z  podaniem informacji okr eś-
lających przyczyny wprowadzania tych działań oraz danych istotnych dla ograniczenia przewidywanych radiologic z-
nych skutków zdarzenia radiacyjnego dla tyc h państw. Prezes Agencji dokonuje aktualizacji powiadomienia odp o-
wiednio do rozwoju sytuacji.  
3. Prezes Agencji w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 2, zamieszcza także treść informacji, o  której mowa 
w art. 92a ust.  1. 
4. Na wniosek Komisji Europejskiej Prezes Agencji powiadamia ją o  treści informacji przekazywanej członkom 
ekip awaryjnych zgodnie z  art. 20 ust. 5. 
  
Dziennik Ustaw  – 71 – Poz. 1593  
 
 Art. 84e. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym minister właś -
ciwy do spraw wewnętrznych, kierując akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym 
podczas prowadzenia działań interwencyjnych:  
1) usprawnia ruch osób i  towarów na terenach objętych skutkami zdarzenia radiacyjnego – w porozumieniu 
z ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej;  
2) wprowadza odpowiedni do przebiegu zdarzenia radiacyjnego tryb działania jednostek ochrony zdrowia – 
w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia;  
3) koordynuje wykorzystanie podo ddziałów i  oddziałów sił zbrojnych skierowanych przez Ministra Obrony Nar o-
dowej – w porozumieniu z  tym ministrem;  
4) zapewnia sprawną wymianę informacji między organami i  służbami biorącymi udział w  akcji likwidacji zagr o-
żenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego – w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw inform a-
tyzacji oraz ministrem właściwym do spraw łączności.  
2. W zależności od przebiegu zdarzenia radiacyjnego i  rozwoju sytuacji radiacyjnej minister właściwy do spraw 
wewnętrznych, po zasięgni ęciu opinii Prezesa Agencji, powiadamia wojewodów właściwych dla terenów, na których 
wystąpiło skażenie promieniotwórcze, o  działaniach, jakie należy podjąć w  celu likwidacji zagrożenia i  usuwania 
skutków zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 84f. 1. Prezes Agencji  uzgadnia z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz z  ministrem właśc i-
wym do spraw zagranicznych potrzebę wystąpienia do MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych  
innych państw i  organizacji międzynarodowych z  prośbą o  udzielenie pomocy w likwidacji zagrożenia lub usuwaniu 
skutków zdarzenia radiacyjnego oraz treść tej prośby. Po dokonaniu uzgodnienia Prezes Agencji przekazuje prośbę za 
pośrednictwem krajowego punktu kontaktowego.  
2. Prezes Agencji informuje ministra właściwego do spraw we wnętrznych i  ministra właściwego do spraw z a-
granicznych o  prośbie o  udzielenie pomocy w  likwidacji zagrożenia lub usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego 
zgłoszonej przez MAEA, Komisję Europejską oraz punkty kontaktowe innych państw i  organizacji międzynar odo-
wych za pośrednictwem krajowego punktu kontaktowego.  
Art. 84g. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw transportu, minister właściwy 
do spraw gospodarki morskiej, minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw  zagranicznych,  
minister właściwy do spraw informatyzacji, minister właściwy do spraw łączności, minister właściwy do spraw rolni c-
twa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, Minister Obrony Narodowej oraz Prezes Agencji, wykonując 
zadania na pot rzeby przygotowania i  reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie o  zasięgu krajowym 
wymagające współdziałania między nimi, na bieżąco przekazują sobie informacje i  stanowiska konieczne do skutec z-
nego prowadzenia działań niezbędnych do likwida cji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego.”;  
98) uchyla się art.  86b; 
99) po art.  86c dodaje się art.  86d–86w w  brzmieniu:  
„Art.  86d. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacy j-
nych, jakie mogą mieć miejsce w  jednostce organizacyjnej.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej dokonuje analizy zagrożeń, jaki e mogą mieć miejsce w  związku z dzia-
łalnością wykonywaną przez jednostkę organizacyjną, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wy dane 
na podstawie art.  86g, oraz sporządza wnioski z  tej analizy.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje zakładowy plan postępowania awaryjnego, uwzględniając 
wnioski z  analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, w szczególności mogące wystąpić sce nariusze awaryjne.  
4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2; 
2) podział zadań i  obowiązków osób biorących udział w  akcji likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zda rzenia 
radiacyjnego;  
3) zakładowy plan postępowania awaryjnego oraz procedury i  instrukcje służące realizacji tego planu;  
4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim;  
5) opis zasad ochrony zdrowia członków ekip awaryjnych;  
6) zakres i  formy przeprowadzania wstępnych i  okresowych szkoleń członków ekip awaryjnych;  
7) opis rozwiązań służących zapewnieniu ochrony radiologicznej członkom ekip awaryjnych;  
  
Dziennik Ustaw  – 72 – Poz. 1593  
 
 8) zasady informowania o  możliwości wystąpienia zdarzenia radiacyjnego oraz o  wystąpieniu zdarzenia radiacy j-
nego;  
9) opis zasad współdziałania z  odpowiednimi organami, służbami, inspekcjami i  innymi podmiotami w  sprawach 
likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
10) kryteria przejścia z  fazy reagowania na zdarzen ie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejącego.  
5. Kierownik jednostki organizacyjnej przesyła wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania 
przez jednostkę organizacyjną działalności związanej z  narażeniem zakładowy plan postępowania awaryjneg o wraz 
z wnioskami z  analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji.  
6. Przepisów ust.  1–5 nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność 
związaną z  narażeniem niewymagającą ze zwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 
lub 1a, albo wymagającą tylko powiadomienia oraz do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących dzi a-
łalność wymagającą tylko zgłoszenia zakwalifikowaną do III lub IV kategorii za grożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 
do ustawy.  
Art. 86e. 1. Wojewoda opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o  zasięgu wojewód z-
kim, jakie mogą mieć miejsce na obszarze województwa.  
2. Wojewoda dokonuje analizy zagrożeń, jakie mogą wys tąpić w  związku z  działalnościami wykonywanymi na 
terenie województwa, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art.  86g, oraz sp o-
rządza wnioski z  tej analizy.  
3. Wojewoda opracowuje wojewódzki plan postępowania awaryjnego, a  w szczególności mogące wystąpić scen a-
riusze  awaryjne, uwzględniając wnioski z  analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, oraz otrzymane od kierowników 
jednostek organizacyjnych zakładowe plany postępowania awaryjnego i  wnioski z  analiz zagrożeń, o  których m owa 
w art. 86d ust.  2. 
4. Wojewoda przesyła ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wojewódzki plan postępowania awary j-
nego wraz z  wnioskami z  dokonanej przez siebie analizy zagrożeń, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji.  
5. System zarządz ania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2; 
2) podział zadań i  obowiązków osób, organów i  służb biorących udział w  akcji likwidacji zagrożenia i  usuwania 
skutków zdarzenia radiacyjnego ; 
3) wojewódzki plan postępowania awaryjnego oraz procedury i  instrukcje służące realizacji tego planu;  
4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim, krajowym i  międzynarodowym;  
5) elementy, o  których mowa w  art. 86d ust.  4 pkt 5–10. 
Art. 86f. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń r a-
diacyjnych mogących powodować zagrożenie o  zasięgu krajowym.  
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych dokonuje analizy zagrożeń o  zasięgu krajowy m, uwzględniając 
kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art.  86g, oraz sporządza wnioski z  tej analizy.  
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje krajowy plan postępowania awaryjnego, uwzględni a-
jąc wnioski z  analizy zagrożeń, o której mowa w  ust. 2, oraz otrzymane od wojewodów wojewódzkie plany postęp o-
wania awaryjnego i  wnioski z  analiz zagrożeń, o  których mowa w  art. 86e ust.  2. 
4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2; 
2) podział zadań i  obowiązków osób, organów i  służb biorących udział w  akcji likwidacji zagrożenia i  usuwania 
skutków zdarzenia radiacyjnego;  
3) krajowy plan postępowania awaryjnego oraz procedury i  instrukcje służące real izacji tego planu;  
4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie krajowym i  międzynarodowym;  
5) elementy, o  których mowa w  art. 86d ust.  4 pkt 5–10. 
Art. 86g. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, zakres analizy zagrożeń dokonywane j przez 
kierownika jednostki organizacyjnej, wojewodę i  ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz formę, w  jakiej 
kierownik jednostki organizacyjnej i  wojewoda przedstawiają wnioski z  analizy zagrożeń zgodnie z  przepisami 
art. 86d ust.  5 i art. 86e us t. 4, mając na względzie kompletność analizy i  czytelność wniosków oraz obowiązujące 
w tym zakresie zalecenia MAEA.  
  
Dziennik Ustaw  – 73 – Poz. 1593  
 
 Art. 86h. 1. Działalność związana z  narażeniem jest kwalifikowana ze względu na zagrożenie mogące powstać 
w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego związanego z  wykonywaniem takiej działalności do odpowiedniej 
kategorii zagrożeń zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, zapewnia:  
1) funkcjonowanie na terenie jednostki organizacyjnej całodobowej służby awaryjnej dla celów reagowania aw a-
ryjnego;  
2) całodobową obecność na terenie jednostki organizacyjnej osoby upoważnionej do klasyfikacji zdarzeń ra dia-
cyjnych.  
Art. 86i. 1. Zakładowy, wojewódzki i  krajowy plan postępowania awaryjnego określają zadania w  zakresie:  
1) przygotowania do reagowania na zdarzenie radiacyjne i  sposób realizacji tych zadań;  
2) reagowania na zdarzenie radiacyjne i  sposób realiz acji tych zadań;  
3) zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w  wyniku zdarzenia radiacyjnego i  sposób realizacji tych 
zadań.  
2. Zadania w  zakresie przygotowania do reagowania na zdarzenie radiacyjne obejmują w  szczególności:  
1) podział zadań, w  tym w  zakresie działań przeprowadzanych na terenie jednostki organizacyjnej;  
2) przygotowanie struktur uruchamianych w  sytuacji zdarzenia radiacyjnego, w  tym w  zakresie działań przepr o-
wadzanych na terenie jednostki organizacyjnej;  
3) określenie kryteriów niezbędnych do uruchomienia planu postępowania awaryjnego;  
4) opracowanie na podstawie analizy zagrożeń strategii ochrony osób z  ogółu ludności i  pracowników jednostki 
organizacyjnej;  
5) wyznaczenie poziomów odniesienia w  sytuacji narażenia istniejącego dl a osób przebywających na terenie sk a-
żonym;  
6) wyznaczenie poziomów odniesienia na wypadek zdarzenia radiacyjnego dla osób z  ogółu ludności, pracown i-
ków jednostki organizacyjnej oraz członków ekip awaryjnych;  
7) opracowanie i  aktualizację procedur i  instruk cji w  zakresie reagow ania na zdarzenia radiacyjne, z uwzględni e-
niem wniosków z  ćwiczeń i  zdarzeń radiacyjnych;  
8) w przypadku zakładowego planu postępowania awaryjnego – zapewnienie spójności tego planu z  systemem 
ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub  obiektów jądrowych;  
9) przygotowanie i  utrzymywanie zasobów niezbędnych do wykonania zadań ujętych w  planie postępowania aw a-
ryjnego;  
10) zapewnienie gotowości do wprowadzenia działań interwencyjnych;  
11) określenie, w  przypadku:  
a) zakładowego planu postę powania awaryjnego – zasad współpracy ze służbami i  organami zaangażowanymi 
w postępowanie awaryjne,  
b) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego oraz krajowego planu postępowania awaryjnego – zasad 
koordynacji działań służb, organów i  innych instytucji krajowych oraz współpracy z  państwami, które m o-
gą być dotknięte skutkami zdarzeń radiacyjnych;  
12) opracowanie planów ćwiczeń i  szkoleń w  zakresie reagowania na zdarzenia radiacyjne;  
13) organizację okresowych ćwiczeń i  treningów w  celu weryfikacji poziomu  przygotowania do reagowania na zd a-
rzenia radiacyjne i  jego doskonalenia;  
14) utrzymywanie baz danych niezbędnych do prognozowania rozwoju sytuacji radiacyjnej, likwidacji zagrożenia 
i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
15) przygotowanie rozwiązań na  wypadek zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej 
w wyniku zdarzenia radiacyjnego.  
3. Przepisu ust.  2 pkt 15 nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych niebędących operatorami 
lub właścicielami infrastruktury krytyc znej.  
  
Dziennik Ustaw  – 74 – Poz. 1593  
 
 4. Zadania w  zakresie reagowania na zdarzenie radiacyjne obejmują w  szczególności:  
1) uruchomienie planu postępowania awaryjnego;  
2) uruchomienie niezbędnych struktur, w  tym sił i  środków, zgodnie z  planem postępowania awaryjnego;  
3) powiadamianie i  wymianę informacji;  
4) informowanie ludności;  
5) udzielanie pomocy osobom poszkodowanym;  
6) ocenę zagrożenia, w  tym wielkości dawek promieniowania jonizującego i  skażeń promieniotwórczych;  
7) monitorowanie zagrożeń;  
8) zapewnienie ochrony radiologicznej os obom z  ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz 
członkom ekip awaryjnych, zgodnie z  ustalonymi poziomami odniesienia;  
9) uruchomienie niezbędnych działań interwencyjnych;  
10) analizę skuteczności prowadzonych działań interwencyjnych i  ich optymalizację;  
11) raportowanie i  dokumentowanie.  
5. Zadania w  zakresie zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w  wyniku zdarzenia radiacyjnego 
obejmują w  szczególności:  
1) opracowanie strategii zarządzania sytuacją narażenia istniejącego;  
2) podział zadań i  obowiązków;  
3) monitorowanie i  ocenę zagrożeń;  
4) wymianę informacji;  
5) usuwanie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
6) uruchomienie niezbędnych działań naprawczych;  
7) analizę skuteczności prowadzonych działań naprawczych i  ich optymalizację;  
8) zapewnienie ochrony radiologicznej osobom z  ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz 
członkom ekip awaryjnych, zgodnie z  ustalonymi poziomami odniesienia;  
9) opracowanie wytycznych w  zakresie optymalizacji narażenia;  
10) informowanie l udności;  
11) raportowanie i  dokumentowanie.  
6. Strategia, o  której mowa w  ust. 5 pkt 1, zawiera:  
1) procedurę przejścia z  fazy reagowania na zdarzenie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejącego;  
2) główne cele do realizacji w  zakresie zarządzania sytuac ją narażenia istniejącego;  
3) ocenę dostępnych działań interwencyjnych i  działań naprawczych;  
4) poziomy odniesienia dla sytuacji narażenia istniejącego i  optymalizację narażenia.  
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółową zawartość za kładowego, wojewódzkiego 
i krajowego planu postępowania awaryjnego, uwzględniając w  tych planach różne kategorie zagrożeń, jakie mogą 
powstać w  związku z  wykonywaną działalnością z  narażeniem, oraz mając na względzie wydane w  tym zakresie zal e-
cenia MAEA.  
8. W sytuacji narażenia istniejącego dotyczącej działalności z  naturalnie występującymi substancjami promi e-
niotwórczymi prowadzonej na podstawie powiadomienia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a, kierownik jednostki 
organizacyjnej wykonującej tę działalno ść może wystąpić do organu właściwego do przyjęcia powiadomienia 
o wydanie opinii w  zakresie możliwych do zastosowania środków monitorowania sytuacji radiacyjnej oraz działań  
interwencyjnych. Organ przedstawia opinię w  terminie 30  dni od dnia otrzymania w niosku.  
Art. 86j. W sytuacji narażenia istniejącego i  wystąpienia istotnych, w  tym długotrwałych, skażeń promieni o-
twórczych terenu lub środowiska w  wyniku zdarzenia radiacyjnego minister właściwy do spraw wewnętrznych opr a-
cowuje strategię zarządzania teren ami skażonymi, która uzupełnia strategię zarządzania sytuacją narażenia istniejąc e-
go dla wojewódzkiego i  krajowego planu postępowania awaryjnego i  zawiera:  
1) zamierzenia w  zakresie zarządzania terenami skażonymi, w  tym długoterminowe cele strategiczne ora z odp o-
wiadające im poziomy odniesienia, o  których mowa w  art. 83e; 
2) kryteria wydzielania terenów dotkniętych skażeniami promieniotwórczymi oraz identyfikacji osób z  ogółu lu d-
ności dotkniętych tymi skażeniami;  
  
Dziennik Ustaw  – 75 – Poz. 1593  
 
 3) analizę potrzeb w  zakresie niezbędnych śro dków ochronnych, które należy zastosować w  odniesieniu do ter e-
nów i  osób z  ogółu ludności dotkniętych skażeniem promieniotwórczym, oraz określenie zakresu tych środków;  
4) analizę potrzeb w  zakresie kontroli dostępu do terenów dotkniętych skażeniem promien iotwórczym lub wpr o-
wadzenia ograniczeń dotyczących warunków życia na tych terenach;  
5) ocenę narażenia różnych grup ludności oraz ocenę środków, które są dostępne dla poszczególnych osób w  celu 
kontroli ich narażenia;  
6) rozwiązania w  zakresie postępowania  z odpadami promieniotwórczymi powstałymi podczas usuwania skutków 
zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 86k. W sytuacji narażenia istniejącego, na terenie długotrwale skażonym w  wyniku zdarzenia radiacyjnego, 
organ kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego może wyrazić zgodę na pobyt 
czasowy lub stały ludzi, w  tym prowadzenie lub wznowienie działalności społeczno -gospodarczej na tym terenie, pod 
warunkiem:  
1) wdrożenia strategii zarządzania terenami skażonymi, o  której mowa w  art. 86j; 
2) określenia dla danego terenu odpowiednich poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) w  sytuacji 
narażenia istniejącego;  
3) zapewnienia osobom przebywającym na tym terenie niezbędnych informacji o  sytuacji radiacyjnej, zagrożeniu 
oraz biologicznych skutkach promieniowania jonizującego;  
4) wskazania działań i  zachowań ludności mających na celu optymalizację narażenia;  
5) monitorowania sytuacji radiacyjnej na skażonym obszarze oraz informowania ludności o  wynikach ocen sytu a-
cji radiacyjn ej. 
Art. 86l. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagr o-
żeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, określa strefy planowania awaryjnego:  
1) strefę planowania wyprzedzających działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą wewnętrzną”;  
2) strefę planowania natychmiastowych działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą zewnętrzną”.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do II kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załącznikiem nr 5 do ustawy,  określa strefę zewnętrzną na obszarze wokół tej jednostki organizacyjnej.  
Art. 86m.  1. Strefy, o  których mowa w  art. 86l, kierownik jednostki organizacyjnej określa na podstawie wyn i-
ków analiz bezpieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji a waryjnych o  prawdopodobieństwie wystąpienia równym 
lub większym niż raz na 107 lat, zidentyfikowanych w  raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności.  
2. Strefa wewnętrzna obejmuje obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwal ifikow a-
ną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do 
wprowadzenia wyprzedzających działań interwencyjnych w  przypadku zdarzenia radiacyjnego w  celu uniknięcia lub 
ograniczenia ryzyka wystąpieni a skutków deterministycznych narażenia osób z  ogółu ludności.  
3. Decyzję o  wprowadzeniu wyprzedzających działań interwencyjnych w  strefie wewnętrznej podejmuje woj e-
woda niezwłocznie po stwierdzeniu możliwości wystąpienia zagrożenia poza terenem jednostki o rganizacyjnej wyk o-
nującej działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy.  
4. Strefa zewnętrzna obejmuje obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną 
do I lub II kategorii zagrożeń , zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do 
wprowadzenia natychmiastowych działań interwencyjnych w  przypadku zdarzenia radiacyjnego w  celu ograniczenia 
ryzyka wystąpienia skutków stochastycznych narażenia osób z  ogółu ludności.  
5. Decyzję o  wprowadzeniu działań interwencyjnych, w  tym natychmiastowych działań interwencyjnych, 
w strefie zewnętrznej podejmuje wojewoda niezwłocznie po stwierdzeniu, że:  
1) wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych uzyskane na podstawi e wyników monitoringu radiacyjnego 
lub 
2) prognozy rozprzestrzeniania się substancji promieniotwórczych, lub  
3) istniejące warunki panujące w  jednostce organizacyjnej  
– wskazują na konieczność podjęcia takich działań.  
6. Do decyzji, o  których mowa w  ust. 3 i 5, nie stosuje się przepisów art.  88. 
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje działań, o  których mowa w  ust. 5, oraz wartości 
operacyjnych poziomów interwencyjnych stanowiące podstawę do wprowadzenia w  strefie zewnętrznej tych działa ń, 
kierując się względami bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz wydanymi w  tym zakresie zalec e-
niami MAEA.  
  
Dziennik Ustaw  – 76 – Poz. 1593  
 
 8. Prezes Agencji zatwierdza w  drodze decyzji administracyjnej strefy, o  których mowa w  art. 86l, po uzyskaniu 
opinii właściwego woje wody co do wykonalności przeprowadzenia w  tych strefach działań interwencyjnych.  
9. Do wniosku o  zatwierdzenie stref, o  których mowa w  art. 86l, dołącza się:  
1) uzasadnienie;  
2) mapę administracyjną z  naniesionymi granicami stref oraz wykaz gmin objętych t ymi strefami;  
3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie stref, wraz z  opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów obl i-
czeniowych oraz przyjętymi scenariuszami i  danymi meteorologicznymi.  
10. W przypadku gdy strefa, o  której mowa w  art. 86l, przekracza obszar jednego województwa lub granice 
Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację współdziałania odp o-
wiednio między krajowymi lub zagranicznymi organami właściwymi w  zakresie planowania i  przygotowania działań 
interwencyjnych w  przypadku zdarzenia radiacyjnego.  
11. Kierownik jednostki organizacyjnej współdziała z  właściwym wojewodą w  celu zapewnienia właściwego 
przygotowania oraz reagowania na zdarzenia radiacyjne w  strefie, o  której mowa w  art. 86l. 
12. Do zmian y stref, o  których mowa w  art. 86l, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych 
stref.  
Art. 86n. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii 
zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ust awy,  określa:  
1) dystans rozszerzonego planowania;  
2) dystans planowania spożycia i  kontroli towarów.  
2. Dystans rozszerzonego planowania obejmuje obszar, poza strefą zewnętrzną, na którym przewiduje się 
konieczność prowadzenia monitoringu radiacyjnego śro dowiska w  celu niezwłocznej identyfikacji terenów skażonych 
wymagających wprowadzenia działań interwencyjnych, w  tym czasowego lub stałego przesiedlenia ludności, i  działań 
naprawczych.  
3. Dystans planowania spożycia i  kontroli towarów obejmuje obszar, poz a dystansem rozszerzonego planow a-
nia, dla którego planuje się wprowadzenie działań interwencyjnych w  celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia 
w wyniku uwolnienia znaczących ilości substancji promieniotwórczych do środowiska, obejmujących:  
1) ochronę żywn ości, wody i  surowców przed skażeniem;  
2) zakaz lub ograniczenie spożywania skażonej żywności i  skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, 
żywienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na sk a-
żonym terenie.  
4. Dystanse, o  których mowa w  ust. 1, kierownik jednostki organizacyjnej określa na podstawie wyników analiz 
bezpieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych o  prawdopodobieństwie wystąpienia równym lub wię k-
szym niż raz na 107 lat, zid entyfikowanych w  raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności.  
5. Prezes Agencji zatwierdza w  drodze decyzji administracyjnej dystanse, o  których mowa w  ust. 1, po uzysk a-
niu opinii właściwego wojewody oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych,  co do wykonalności przeprow a-
dzenia działań interwencyjnych.  
6. Do wniosku o  zatwierdzenie dystansów, o  których mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) uzasadnienie;  
2) mapę administracyjną z  naniesionymi granicami dystansów oraz wykaz gmin objętych tymi dystansami ; 
3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie dystansów, wraz z  opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów 
obliczeniowych oraz przyjętymi scenariuszami i  danymi meteorologicznymi.  
7. Do zmiany dystansów, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych 
dystansów.  
Art. 86o. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zakwalifikowanej do I  lub II  kategorii zagrożeń, zgodnie 
z załącznikiem nr  5 do ustawy,  opracowuje i  wdraża program monitoringu radiacyjnego środowiska na terenie  i poza 
terenem jednostki organizacyjnej, w  sytuacji normalnej oraz w  przypadku zdarzenia radiacyjnego.  
2. Program monitoringu radiacyjnego środowiska obejmuje strefy, o  których mowa w  art. 86l, oraz dystans ro z-
szerzonego planowania, o  którym mowa w  art. 86n ust.  1 pkt 1. 
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, zakres programu monitoringu radiacyjnego środowiska, 
o którym mowa w  ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia wiarygodnych danych niezbędnych do oceny nar a-
żenia pracowników oraz osó b z ogółu ludności.  
  
Dziennik Ustaw  – 77 – Poz. 1593  
 
 Art. 86p. Na wypadek zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim albo 
krajowym wojewoda określa dla podległych organów i  służb rozwiązania organizacyjne i  techniczne zapewniające:  
1) niezwłoczną ocenę zagrożenia, w  tym ocenę rozwoju sytuacji awaryjnej;  
2) niezwłoczne podjęcie działań interwencyjnych, w  tym w  strefach, o  których mowa w  art. 86l, oraz na obszarach 
wyznaczonych dystansami, o  których mowa w  art. 86n ust.  1; 
3) monitorowanie skażeń osób, spr zętu i  środków transportu, w  tym opuszczających strefę planowania awaryjn e-
go, oraz ich dekontaminację;  
4) identyfikację osób poszkodowanych, w  tym skażonych promieniotwórczo wskutek zdarzenia radiacyjnego;  
5) udzielenie pomocy medycznej i  psychologicznej o sobom poszkodowanym;  
6) ograniczenie i  kontrolę dostępu do stref, o  których mowa w  art. 86l; 
7) miejsca ewakuacji;  
8) rejestrację osób z  ogółu ludności w  miejscach ewakuacji;  
9) opiekę dla zwierząt, które pozostają na terenie, z  którego uprzednio ewakuowan o ich właścicieli lub opiek u-
nów.  
Art. 86q. 1. W  przypadku gdy na terenie województwa znajduje się jednostka organizacyjna wykonująca dzi a-
łalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, wojewoda zapewnia, że 
przynajmn iej jedna funkcjonująca na terenie tego województwa jednostka ochrony zdrowia jest przygotowana do 
udzielania pomocy osobom poszkodowanym w  wyniku zdarzenia radiacyjnego spowodowanego działalnością takiej 
jednostki organizacyjnej, w  tym pracownikom tej jed nostki organizacyjnej oraz osobom z  ogółu ludności przebyw a-
jącym w  strefie, o  której mowa w  art. 86l. 
2. Koszty przygotowania jednostki ochrony zdrowia do wykonywania zadania, o  którym mowa w  ust. 1, pokr y-
wa jednostka organizacyjna wykonująca działalność z akwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem 
nr 5 do ustawy.  
3. W przypadku gdy na terenie województwa znajduje się więcej niż jedna jednostka organizacyjna wykonująca 
działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załączn ikiem nr  5 do ustawy, koszty, o  których mowa 
w ust. 2, są pokrywane przez te jednostki w  częściach równych.  
4. Wysokość kosztów, o  których mowa w  ust. 2, oraz sposób i  terminy ich pokrywania określa umowa zawarta 
między wojewodą oraz jednostką organizacyjn ą, o której mowa w  ust. 1. 
Art. 86r. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, której działalność wymaga określenia strefy, o  której mowa 
w art. 86l, pokrywa koszty zakupu, przechowywania, dystrybucji, wymiany i  unieszkodliwienia preparatów ze stabi l-
nym jodem  niezbędnych do właściwego przygotowania i  prowadzenia działania interwencyjnego na terenie tej strefy.  
2. Zadania polegające na zakupie, przechowywaniu, dystrybucji, wymianie i  unieszkodliwianiu preparatów ze 
stabilnym jodem realizuje wojewoda.  
3. Osoby z  ogółu ludności znajdujące się w  strefie wewnętrznej wyposaża się, w  terminie 3  miesięcy od dnia z a-
twierdzenia tej strefy, w  preparaty ze stabilnym jodem w  dawce zgodnej z  przepisami wydanymi na podstawie ust.  9. 
4. Wysokość kosztów, o  których mowa w  ust. 1, oraz sposób i  terminy ich pokrywania określa umowa zawarta 
między wojewodą oraz jednostką organizacyjną, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Do opakowań preparatów ze stabilnym jodem wojewoda dołącza informacje dotyczące stosowania tych pr e-
paratów określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  9. 
6. Wojewoda określa liczbę preparatów ze stabilnym jodem przeznaczonych do dystrybucji w  strefach, 
o których mowa w  art. 86l, uwzględniając:  
1) liczbę osób przebywających stale lub czasowo w  tych strefach;  
2) liczbę o sób pracujących i  dzieci uczęszczających do szkół lub przedszkoli w  tych strefach;  
3) liczbę łóżek w  szpitalach, obiektach, w  których świadczone są usługi hotelarskie, i  instytucjach społecznych 
mieszczących się w  tych strefach;  
4) liczbę osób pełniących s łużbę wojskową w  tych strefach;  
5) liczbę osób osadzonych w  zakładach karnych oraz aresztach śledczych w  tych strefach;  
6) osoby biorące udział w  usuwaniu skutków zdarzeń radiacyjnych w  tych strefach zgodnie z  wojewódzkim pl a-
nem postępowania awaryjnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 78 – Poz. 1593  
 
 7. Niezależnie od liczby preparatów ze stabilnym jodem, o  której mowa w  ust. 6, wojewoda tworzy zapasy pr e-
paratów ze stabilnym jodem na potrzeby prowadzenia działania interwencyjnego w  strefach, o  których mowa 
w art. 86l, w  wielkości 10% tej liczby.  
8. Wojew oda weryfikuje dane potrzebne do określenia liczby preparatów ze stabilnym jodem, o  których mowa 
w ust. 6 i 7, nie rzadziej niż co 5  lat. 
9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) dawki preparatów ze stabilnym jodem, w  jakie wyposaża się osoby z  ogółu ludności znajdujące się w  strefie 
wewnętrznej,  
2) treść informacji, o  której mowa w  ust. 5 
– kierując się koniecznością zapewnienia właściwej ochrony osób z  ogółu ludności znajdujących się w  strefie 
wewnętrznej przed skutkami s każeń promieniotwórczych.  
Art. 86s. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii 
zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, zapewnia rozwiązania organizacyjne i  techniczne oraz zasoby lud z-
kie gwa rantujące prawidłową i  niezwłoczną realizację zadań w  przypadku zdarzenia radiacyjnego, w  szczególności:  
1) ocenę stanu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, w  tym określenie potencjalnego rozwoju syt u-
acji radiacyjnej i  jej skutków;  
2) monitor owanie i  ocenę zagrożenia, w  tym ocenę sytuacji radiacyjnej na terenie oraz poza terenem jednostki 
organizacyjnej, w  tym w  strefach, o  których mowa w  art. 86l; 
3) realizację zadań, o  których mowa w  art. 83 ust. 1; 
4) informowanie pracowników i  osób z  ogółu  ludności o  zagrożeniu na terenie jednostki organizacyjnej oraz 
w strefach, o  których mowa w  art. 86l; 
5) pomoc medyczną osobom poszkodowanym na terenie jednostki organizacyjnej;  
6) wprowadzenie działań interwencyjnych zgodnie z  zakładowym planem postępowa nia awaryjnego;  
7) wstępną ocenę narażenia pracowników, osób poszkodowanych w  wyniku zdarzenia radiacyjnego, osób z  ogółu 
ludności przebywających w  strefach, o  których mowa w  art. 86l, członków ekip awaryjnych zaangażowanych 
w działania na terenie jednostk i organizacyjnej;  
8) optymalizację podejmowanych działań;  
9) bieżące aktualizowanie ocen i  prognoz rozwoju sytuacji radiacyjnej;  
10) podejmowanie działań w  przypadku jednoczesnego wystąpienia zdarzeń radiacyjnych w  kilku obiektach jądr o-
wych znajdujących si ę na terenie tej samej jednostki organizacyjnej;  
11) ciągły monitoring sytuacji radiacyjnej w  miejscach zbiórek i  miejscach schronienia pracowników i  osób z  ogółu 
ludności;  
12) rejestrację pracowników i  osób z  ogółu ludności w  miejscach zbiórek i  schronien ia; 
13) klasyfikację zdarzenia radiacyjnego zgodnie z  Międzynarodową Skalą Zdarzeń Jądrowych i  Radiologicznych 
(INES);  
14) monitorowanie skażeń osób, sprzętu i  środków transportu oraz ich dekontaminację na terenie jednostki organ i-
zacyjnej;  
15) informowanie  na bieżąco właściwych organów i  służb o  aktualnej sytuacji w  jednostce organizacyjnej 
i o przewidywanych zmianach tej sytuacji.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załączn ikiem nr  5 do ustawy, określa w  zakładowym planie postępowania awaryjnego minimalną liczbę 
pracowników, w  tym członków ekip awaryjnych, niezbędną do prowadzania działań interwencyjnych w  przypadku 
zdarzenia radiacyjnego oraz zapewnienia bezpieczeństwa jądr owego i  ochrony radiologicznej w  takiej sytuacji.  
Art. 86t. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I, II lub III kat e-
gorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, odpowiednio wyznacza, tworzy i  utrzymuje:  
1) drogi ewakuacji na terenie jednostki organizacyjnej;  
2) miejsca zbiórek, miejsca schronienia oraz miejsca dekontaminacji na wypadek zdarzenia radiacyjnego praco w-
ników i  osób z  ogółu ludności przebywających na terenie jednostki organizacyjnej;  
3) system powiadamiania alarmowego na terenie jednostki organizacyjnej;  
  
Dziennik Ustaw  – 79 – Poz. 1593  
 
 4) preparaty ze stabilnym jodem dla pracowników i  osób z  ogółu ludności przebywających na terenie jednostki o r-
ganizacyjnej, jeżeli wyniki analiz potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych uzasadn iają konieczność zapl a-
nowania i  wprowadzania na terenie jednostki organizacyjnej działania interwencyjnego polegającego na dystr y-
bucji preparatów ze stabilnym jodem.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, zapewnia funkcjonowanie:  
1) środków technicznych i  organizacyjnych, w  tym środków łączności satelitarnej, w  celu natychmiastowego p o-
wiadamiania właściwych organów i  służb o  wystąpieniu lub podejrze niu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;  
2) środków technicznych i  organizacyjnych w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, w  celu ostrzegania ludności 
o wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, zgodnych z  systemem wczesnego ostrzeg a-
nia ludności nadzorowanym przez wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego, o  którym mowa w  ustawie 
z dnia 26  kwietnia 2007  r. o zarządzaniu kryzysowym.  
3. Minimalne wymagania dla środków, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2, obejmują nadawanie sygnału dźwięk o-
wego d ocierającego do całej ludności w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, oraz przekazywanie informacji za pośre d-
nictwem audycji radiowych i  telewizyjnych z  wykorzystaniem wcześniej przygotowanych nagrań dźwiękowych 
i wizualnych.  
4. W przypadku gdy w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, działa więcej niż jedna jednostka organizacyjna wyk o-
nująca działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, obowi ą-
zek, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, może być wspólnie wykonywany prze z kierowników tych jednostek organizacy j-
nych, na zasadach określonych w  zawartej między nimi umowie, chyba że Prezes Agencji, ze względu na konieczność 
zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, określi inaczej w  zezwoleniu, o  którym mo wa 
w art. 4 ust. 1. 
Art. 86u. 1. Na potrzeby reagowania na zdarzenia radiacyjne w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, dla jednostki 
organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do 
ustawy,  kierow nik jednostki organizacyjnej oraz wojewoda zapewniają redundantność sił i  środków niezbędnych do 
realizacji zadań określonych odpowiednio w  zakładowym albo wojewódzkim planie postępowania awaryjnego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działa lność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgo d-
nie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, tworzy awaryjny ośrodek zarządzania na terenie jednostki organizacyjnej oraz z a-
pasowy awaryjny ośrodek zarządzania na zewnątrz strefy, o  której mowa w  art. 86l. 
Art. 86v. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację działań w  zakresie przygotow a-
nia i reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym, w  tym współdział a-
nia organów, służb i  instytucji wskazanych w  krajowy m planie postępowania awaryjnego.  
2. Wojewoda zapewnia koordynację działań w  zakresie przygotowania i  reagowania na zdarzenia radiacyjne 
powodujące zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim, w  tym współdziałania organów, służb i  instytucji wskaz a-
nych w  wojewódzkim planie postępowania awaryjnego.  
Art. 86w.  Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zapewnia wspó ł-
działanie z  organami dochodzeniowo -śledczymi w  przypadku podejrzenia, że zdarzenie radiacyjne nastąpiło 
w wyniku działań przestępczych, w  tym aktu terroru, i  koordynację działań przez podległe mu organy i  służby w  tym 
zakresie.”;  
100) w art.  87 uchyla się pkt  1 i 2; 
101) po art.  90 dodaje się art.  90a w  brzmieniu:  
„Art.  90a. 1. W  uzasadnionych przypadkach kierują cy działaniami interwencyjnymi, o  których mowa w  art. 90, 
może wyrazić w  drodze decyzji administracyjnej zgodę osobie niebędącej członkiem ekipy awaryjnej na dostęp do 
obszaru, z  którego ewakuowano ludność, jeżeli:  
1) obecność tej osoby na tym obszarze nie  będzie negatywnie wpływać na efektywność prowadzonych działań 
interwencyjnych i  działań naprawczych;  
2) istnieje możliwość zapewnienia tej osobie kontroli narażenia w  czasie przebywania na tym obszarze;  
3) zostanie zapewniona tej osobie informacja o  możli wych działaniach ochronnych, jakie należy podjąć we 
własnym zakresie w  celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia, a  także o  możliwych negatywnych skutkach 
narażenia.  
2. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana na uzasadniony wniosek osoby ubiegającej się o  uzyskanie tej 
zgody.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 80 – Poz. 1593  
 
 102) po art.  91a dodaje się art.  91b i  art. 91c w  brzmieniu:  
„Art.  91b. 1. W  przypadku wprowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, organ kierujący 
działaniami interwencyjnymi zapewnia:  
1) zabezpieczenie pozo stawionego mienia oraz zapewnienie ewakuowanej lub przesiedlanej ludności miejsc pob y-
tu czasowego albo stałego, transportu oraz warunków powrotu do miejsc zamieszkania po odwołaniu ewakuacji 
i czasowego przesiedlenia – w przypadku ewakuacji, czasowego lub stałego przesiedlenia ludności;  
2) zaopatrzenie ludności w  niezbędne produkty żywnościowe i  wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz 
pomoc medyczną – w przypadku nakazu pozostania w  pomieszczeniach zamkniętych;  
3) dystrybucję preparatów ze stabilnym jodem – w przypadku konieczności podania tych preparatów;  
4) odbiór skażonej żywności, zamknięcie ujęć skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, bezpłatną 
dystrybucję nieskażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz nieskażonej żywnoś ci – w przypadku 
zakazu lub ograniczenia spożywania skażonej żywności i  skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez l u-
dzi; 
5) bezpłatne udostępnienie nieskażonych środków żywienia zwierząt i  wody oraz nadzór nad przestrzeganiem 
zakazu wypasu zwierząt na skażonym terenie – w przypadku zakazu lub ograniczenia żywienia zwierząt 
skażonymi środkami żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie;  
6) wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów;  
7) przygotowanie i  zapewnienie działania jednostek ochrony zdrowia odpowiednio do rozwoju sytuacji.  
2. Wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów  w przypadku zdarzenia radiacyjnego pow o-
dującego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim następuje w  drodze ak tu prawa miejscowego wydanego przez 
właściwego wojewodę, a  w przypadku gdy obszar województwa przylega do granicy państwowej – wprowadzenie t a-
kich ograniczeń następuje po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych.  
3. Wprowadzenie niezbę dnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów w  przypadku zdarzenia radiacyjnego pow o-
dującego zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym następuje w  drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw 
wewnętrznych.  
4. W aktach prawnych, o  których mowa w  ust. 2 i 3, określa się rodz aj, datę wprowadzenia, obszar i przewid y-
wany czas obowiązywania ograniczeń.  
5. Przepisy art.  89 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.  
Art. 91c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia usunięcie skażeń promieniotwórczych z  terenu je d-
nostki organizacyjnej, w  której jest wykonywana działalność związana z  narażeniem, powstałych w  wyniku zdarzenia 
radiacyjnego związanego z  działalnością tej jednostki organizacyjnej.  
2. W przypadku skażeń promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjn ej powstałych w  wyniku zd a-
rzenia radiacyjnego związanego z  działalnością tej jednostki organizacyjnej kierownik jednostki organizacyjnej 
współdziała odpowiednio z  wojewodą albo ministrem właściwym do spraw wewnętrznych w  usuwaniu skażeń pr o-
mieniotwórczych i ponosi koszty usunięcia tych skażeń.”;  
103) w art.  92: 
a) w ust.  1 dodaje się zdanie drugie w  brzmieniu:  
„Informacja wyprzedzająca jest aktualizowana w  miarę rozwoju sytuacji.”,  
b) uchyla się ust.  2 i 3; 
104) po art.  92 dodaje się art.  92a w  brzmieniu:  
„Art. 92a. 1. Po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego ludność, która może otrzymać dawkę promieniowania jon i-
zującego przekraczającą dawkę graniczną dla osób z  ogółu ludności, jest niezwłocznie informowana o  tym zdarzeniu 
radiacyjnym, podejmowanych działaniach  oraz o  stosownych środkach ochrony zdrowia.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej przygotowuje projekt informacji, o  której mowa w  ust. 1, po wystąpieniu 
zdarzenia radiacyjnego, którego rozwój prowadzi lub może prowadzić do zagrożenia o  skutkach sięgający ch poza 
teren jednostki organizacyjnej, w  tym również zdarzenia radiacyjnego zaistniałego podczas transportu materiałów 
jądrowych, źródeł promieniotwórczych lub odpadów promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej.  
3. Kierownik jednostki organi zacyjnej przekazuje projekt informacji, o  którym mowa w  ust. 2, niezwłocznie po 
jego przygotowaniu wojewodzie właściwemu dla miejsca zdarzenia radiacyjnego, a  także wskazuje obszar, na którym 
informacja ta powinna być rozpowszechniana.  
  
Dziennik Ustaw  – 81 – Poz. 1593  
 
 4. Wojewoda opracowu je informację, o  której mowa w  ust. 1, we współpracy z  państwowym wojewódzkim i n-
spektorem sanitarnym, uwzględniając projekt informacji przekazany zgodnie z  ust. 3. 
5. Wojewoda przekazuje ludności informację, o  której mowa w  ust. 4, niezwłocznie po jej opra cowaniu,  przez 
ogłoszenie w  środkach masowego przekazu i  w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, a  następnie ua k-
tualnia ją w  miarę rozwoju sytuacji.  
6. Prezes Agencji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych opracowuje informa cję, 
o której mowa w  ust. 1, dotyczącą zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym.  
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje ludności informację, o  której mowa w  ust. 6, ni e-
zwłocznie po jej opracowaniu, przez og łoszenie w  środkach masowego przekazu na obszarze, którego mogą dotyczyć 
skutki zdarzenia radiacyjnego, a  następnie uaktualnia ją w  miarę rozwoju sytuacji.  
8. Informacja, o  której mowa w  ust. 1, zawiera w  zależności od potrzeb:  
1) dane dotyczące rodzaju zd arzenia radiacyjnego, a  jeżeli to możliwe – dane dotyczące miejsca i  czasu jego w y-
stąpienia oraz opis zdarzenia radiacyjnego, a  także dotychczasowy oraz przewidywany przebieg zdarzenia r a-
diacyjnego, wraz z  określeniem rozmiaru i  zasięgu zaistniałych oraz p rzewidywanych skutków tego zdarzenia 
radiacyjnego;  
2) wskazanie działań lub zachowań ludności mających na celu uniknięcie skutków zdarzenia radiacyjnego, które, 
w zależności od rodzaju zdarzenia radiacyjnego, mogą obejmować zalecenia ograniczenia spożywani a niekt ó-
rych produktów żywnościowych, podstawowe reguły dotyczące higieny i  dekontaminacji ludzi, zalecenia dot y-
czące pozostania w  pomieszczeniach zamkniętych, informacje dotyczące systemu dystrybucji preparatów ze 
stabilnym jodem oraz ustalenia organizacy jne dotyczące ewakuacji;  
3) uprzedzenie o  możliwości wprowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, o  ile z przebiegu 
zdarzenia radiacyjnego wynika możliwość wprowadzenia takich działań;  
4) wskazanie organów i  służb prowadzących akcję likw idacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacy j-
nego;  
5) jeżeli czas na to pozwala – podstawowe dane o  promieniowaniu jonizującym oraz o  skutkach jego oddziaływ a-
nia na człowieka i  środowisko;  
6) wezwanie do słuchania komunikatów przekazywanych przez  radio i  telewizję;  
7) zalecenia dotyczące postępowania:  
a) osób odpowiedzialnych za przedszkola, szkoły, szpitale, domy opieki, hotele, zakłady karne, areszty śle d-
cze i inne obiekty, w  których przebywają większe grupy ludzi,  
b) grup zawodowych, które mogą  być pomocne w  przypadku zdarzenia radiacyjnego.”;  
105) art. 94  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  94. 1. Raport o  zdarzeniu radiacyjnym, po zakończeniu działań interwencyjnych, niezwłocznie przekaz u-
je: 
1) kierownik jednostki organizacyjnej – organowi właściwemu d o wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo 
przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a,  w przypadku zdarzenia radiacyjnego powod u-
jącego zagrożenie jednostki organizacyjnej;  
2) wojewoda – ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych o raz Prezesowi Agencji, w  przypadku zdarzenia 
radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim;  
3) minister właściwy do spraw wewnętrznych po opracowaniu we współpracy z  Prezesem Agencji – Prezesowi 
Rady Ministrów, w  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu kraj o-
wym.  
2. Raport, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) opis przebiegu zdarzenia radiacyjnego z  określeniem przyczyn tego zdarzenia;  
2) ogólną ocenę zagrożenia w  wyniku zdarzenia radiacyjnego;  
3) opis przebiegu likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
4) wskazanie liczby osób poszkodowanych wraz z  określeniem rodzaju uszkodzeń ciała, oceną dawek pochłoni ę-
tych i  skażeń promieniotwórczych tych osób;  
5) ocenę skażeń promieniotwór czych powierzchni roboczych stanowisk pracy i  skażeń promieniotwórczych śr o-
dowiska;  
  
Dziennik Ustaw  – 82 – Poz. 1593  
 
 6) wykaz zastosowanych metod pomiarowych i  przyrządów dozymetrycznych, sprzętu ochrony indywidualnej 
i sprzętu użytego do likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia  radiacyjnego;  
7) opis procedur zastosowanych przy usuwaniu skażeń promieniotwórczych pomieszczeń, terenu, środowiska lub 
osób;  
8) protokół kontroli dozymetrycznej przeprowadzonej po usunięciu skutków zdarzenia radiacyjnego;  
9) wnioski ze zdarzania radiacy jnego i  opis działań zapobiegawczych.”;  
106) art. 96  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  96. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej i  wojewoda, każdy w  swoim zakresie, przeprowadzają okres o-
we ćwiczenia w  celu przeglądu i  aktualizacji planów postępowania awaryjnego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje plan ćwiczeń, o  którym mowa w  art. 86i ust.  2 pkt 12, 
w sposób zapewniający kompleksową, w  tym praktyczną, weryfikacj ę przygotowania na reagowanie w zidentyfik o-
wanych sytuacjach awaryjnych.  
3. W przypadku ob iektu jądrowego pierwsze ćwiczenie z  zakresu przygotowania i  postępowania awaryjnego na 
wypadek wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może wykraczać poza teren jednostki organiz a-
cyjnej, przeprowadza kierownik jednostki organizacyjnej p rzed pierwszym załadunkiem paliwa jądrowego do obiektu 
jądrowego. Zakres oraz scenariusz ćwiczenia kierownik jednostki organizacyjnej uzgadnia z  wojewodą.  
4. Koszty ćwiczeń, o  których mowa w  ust. 1, ponoszą jednostka organizacyjna i  wojewoda, każdy w  swoim  za-
kresie.  
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przeprowadza okresowo, nie rzadziej niż co 3  lata, ćwiczenia 
w celu przeglądu i  aktualizacji krajowego planu postępowania awaryjnego. Koszty ćwiczeń są pokrywane z  budżetu 
ministra właściwego do spraw w ewnętrznych.  
6. Ćwiczenia, o  których mowa w  ust. 1, są przeprowadzane w  przypadku:  
1) zakładowego planu postępowania awaryjnego dla jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwali -
fikowaną, zgodnie z  załącznikiem nr  5 do ustawy, do:  
a) I lub II ka tegorii zagrożeń – nie rzadziej niż co roku i  obejmują weryfikację wszystkich scenariuszy aw a-
ryjnych określonych w  zakładowym planie postępowania awaryjnego, a  w przypadku ćwiczeń w  zakresie 
współdziałania z  zewnętrznymi ekipami awaryjnymi – nie rzadziej n iż co 3  lata, 
b) III lub IV kategorii zagrożeń – nie rzadziej niż co 2  lata; 
2) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego – nie rzadziej niż co 3  lata. 
7. Kierownik jednostki organizacyjnej przekazuje Prezesowi Agencji oraz wojewodzie  wnioski z  ćwiczeń, 
o których mowa w  ust. 6 pkt 1 lit. a, w terminie 30  dni od dnia zakończenia ćwiczeń.  
8. Dokumentacja ćwiczeń, o  których mowa w  ust. 1 i 5, wraz z  wnioskami z  tych ćwiczeń, jest przechowywana 
odpowiednio przez kierownika jednostki organizacyjnej, wojewodę i  ministra właściwego do spraw wewnętrznych 
przez okres nie krótszy niż 5  lat od dnia zakończenia ćwiczeń.”;  
107) po art.  97 dodaje się art.  97a w  brzmieniu:  
„Art.  97a. Minister właściwy do spraw zdrowia monitoruje stan zdrowia osób poszkodowanych w  wyniku zda-
rzenia radiacyjnego, w  związku z  którym wprowadzono działania interwencyjne, o  których mowa w  art. 90.”;  
108) w art.  109: 
a) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Prezes Agencji jest powoływany na pięcioletnią kadencję i  może być ponownie powołany tylko raz. Po  
upływie kadencji Prezes Agencji pełni swoją funkcję do czasu powołania jego następcy.  
2b. Prezes Agencji może zostać odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed upływem kadencji, na kt ó-
rą został powołany, wyłącznie w  przypadku:  
1) rażącego naruszenia prawa;  
2) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;  
3) orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną 
odpowiedzialnością w  organach państwa;  
4) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;  
5) złożenia rezygnacji;  
6) odmowy zaakceptowania przez Prezesa Rady Ministrów sprawozdania, o  którym mowa w  art. 110 pkt 13.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 83 – Poz. 1593  
 
 b) po ust.  3l dodaje się ust.  3m w  brzmieniu:  
„3m.  Wskazany przez ministra właś ciwego do spraw środowiska wiceprezes Agencji tymczasowo, do czasu  
powołania nowego Prezesa Agencji, wykonuje obowiązki Prezesa Agencji w  przypadku:  
1) śmierci Prezesa Agencji;  
2) odwołania Prezesa Agencji przed upływem kadencji;  
3) stwierdzenia nieważnośc i powołania Prezesa Agencji lub wystąpienia innych przyczyn nieobjęcia urzędu 
po dokonaniu powołania.”;  
109) w art.  110: 
a) pkt 6  otrzymuje brzmienie:  
„6) prowadzenie działań związanych z  komunikacją społeczną oraz informacją techniczną i  prawną w  zakresie  
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, w  tym przekazywanie ludności informacji na temat 
promieniowania jonizującego i  jego oddziaływania na zdrowie człowieka i  na środowisko oraz 
o możliwych do zastosowania środkach w  przypadku zdarzeń radiacy jnych – z wyłączeniem promocji w y-
korzystania promieniowania jonizującego, a  w szczególności promocji energetyki jądrowej, ze względu na 
zasadę niezależności dozoru jądrowego;”,  
b) pkt 13  otrzymuje brzmienie:  
„13) przedstawianie Prezesowi Rady Ministrów, w  terminie do dnia 30  czerwca każdego roku, do akceptacji 
rocznego sprawozdania ze swojej działalności za rok poprzedni oraz oceny stanu bezpieczeństwa jądrow e-
go i ochrony radiologicznej kraju.”;  
110) w art.  114 po ust.  1a dodaje się ust.  1b w  brzmieniu:  
„1b. Zakład wykonuje także działalność informacyjną, edukacyjną i  szkoleniową dotyczącą postępowania 
z odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym oraz funkcjonowaniem składowiska odpadów 
promieniotwórczych.”;  
111) w art.  118 po ust.  2 dodaje się  ust. 2a–2c w  brzmieniu:  
„2a. Cennik usług Zakładu jest udostępniany w  siedzibie i  na stronie internetowej Zakładu, w  terminie 7  dni od 
dnia zatwierdzenia tego cennika.  
2b. Zakład uzyskuje zgodę ministra właściwego do spraw energii na dokonanie czynności p rawnej w  zakresie 
rozporządzenia składnikami aktywów trwałych w  rozumieniu ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  351, 1495 i 1571 ), zaliczonymi do wartości niematerialnych i  prawnych, rzeczowych aktywów 
trwałych lub inwes tycji długoterminowych, w  tym oddania tych składników do korzystania innym podmiotom na po d-
stawie umów prawa cywilnego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa 
przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w  złotych kwoty 50  000 euro, obliczonej na podstawie średni e-
go kursu ogłosz onego przez Narodowy Bank Polski według stanu z  dnia wystąpienia o  zgodę.  
2c. Sprzedaż przez Zakład składników aktywów trwałych odbywa się w  drodze przetargu publicznego zorgan i-
zowanego z godnie z  przepisami ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1145 
i 1495 ).”; 
112) w art.  119: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Zakład otrzymuje z  budżetu państwa dotację podmiotową na postępowanie z  odpadami promieniotwó r-
czymi i  wypalonym paliwem jądrowym, eksploatację przechowalników wypalonego paliwa jądrowego poch o-
dzącego z  badawczych reaktorów jądrowych, działalność w  zakresie ochrony radiologicznej i  ochrony składow i-
ska odpadów promieniotwórczych oraz na odbiór, trans port, przetwarzanie, przechowywanie i  składowanie mat e-
riałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych i  innych substancji promieniotwórczych, a  także na prowadzenie 
działalności informacyjnej, edukacyjnej i  szkoleniowej dotyczącej postępowania z  odpadami promi eniotwórcz y-
mi i wypalonym paliwem jądrowym oraz funkcjonowania składowiska odpadów promieniotwórczych.”,  
b) po ust.  1a dodaje się ust.  1b–1g w  brzmieniu:  
„1b. Dotacji, o  których mowa w  ust. 1 i 1a, udziela minister właściwy do spraw energii na wniosek dyre kto-
ra Zakładu.  
  
Dziennik Ustaw  – 84 – Poz. 1593  
 
 1c. Wniosek o  udzielenie dotacji podmiotowej zawiera:  
1) szczegółowe wskazanie zadań przewidzianych do realizacji w  ramach celów, o  których mowa w  ust. 1; 
2) wskazanie kwoty dotacji, o  jaką wnosi Zakład;  
3) uzasadnienie zapotrzebowania na do tację.  
1d. Do wniosku o  udzielenie dotacji podmiotowej dołącza się:  
1) zestawienie kosztów realizacji zadań w  danym roku, z  podziałem na źródła ich finansowania;  
2) roczny zbiorczy plan finansowy Zakładu na rok, którego dotyczy wniosek.  
1e. Wniosek o  udzie lenie dotacji celowej zawiera:  
1) szczegółowe określenie inwestycji;  
2) wskazanie kwoty dotacji oraz wysokości wkładu własnego Zakładu;  
3) uzasadnienie obejmujące w  szczególności:  
a) określenie potrzeb i  założeń inwestycji,  
b) oszacowanie efektów rzeczowyc h inwestycji,  
c) szacowaną wartość inwestycji,  
d) harmonogram realizacji inwestycji.  
1f. Wniosek o  udzielenie dotacji celowej na realizację obiektu budowlanego w  rozumieniu przepisów 
ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane zawiera dodatkowo:  
1) dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;  
2) kopię decyzji o  pozwoleniu na budowę, o  ile jest wymagane zgodnie z  obowiązującymi przepisami.  
1g. Podstawą ustalenia wysokości dotacji jest:  
1) w przypadku dotacji podmiotowej – różnica między planowanymi kosztami koniecznymi do poniesienia 
przez Zakład na zadania przewidziane do realizacji w  ramach celów określonych w  ust. 1 a planowanymi 
do osiągnięcia przychodami z  tego tytułu;  
2) w przypadku dotacji celowej – łączna suma kos ztów realizacji inwestycji związanych z  wykonywaniem 
działalności, o  której mowa w  art. 114 ust. 1 i 1a.”,  
c) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Rozliczenie dotacji podmiotowej następuje na podstawie sprawozdania rocznego z  wykonywanej dzi a-
łalności finansowanej z  dotacji podmiotowej.  
2b. Rozliczenie dotacji celowej następuje na podstawie sprawozdania z  wykorzystania środków finans o-
wych z  dotacji celowej.”,  
d) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza rozl iczenie dotacji odpowiednio na podstawie sprawo -
zdań, o  których mowa w  ust. 2a i 2b, przekazanych przez Zakład zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie 
art. 120 ust. 2, zbadanych przez firmę audytorską w  zakresie prawidłowości wykorzystania środków dotac ji 
zgodnie z  przeznaczeniem. Wyboru firmy audytorskiej dokonuje minister właściwy do spraw energii spośród 
ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu.”;  
113) w art.  120: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Zakład prowadzi gospodarkę finansową na podstawi e rocznego planu rzeczowo -finansowego zatwie r-
dzanego przez ministra właściwego do spraw energii oraz na zasadach określonych w  przepisach o  gospodarce 
finansowej przedsiębiorstw państwowych, o  ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.”,  
b) po ust.  1 dodaj e się ust.  1a–1m w  brzmieniu:  
„1a. Roczny plan rzeczowo -finansowy sporządza się w  podziale na działalność objętą dotacją podmiotową 
i celową oraz pozostałą działalność.  
1b. Dyrektor Zakładu przedstawia do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw energ ii roczny plan 
rzeczowo -finansowy w  terminie do dnia 30  listopada roku poprzedzającego rok obrotowy.  
1c. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza roczny plan rzeczowo -finansowy w  terminie do dnia 
31 grudnia roku poprzedzającego rok obrotowy.  
  
Dziennik Ustaw  – 85 – Poz. 1593  
 
 1d. Zakład określa w  dokumentacji, o  której mowa w  art. 10 usta wy z  dnia 29  września 1994  r. o rachu n-
kowości, zasady prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla działalności związanej z  realizacją zadań, o  których 
mowa w  art. 119 ust. 1, i dla pozostałej działalności gospodarczej, a  także metody przypisywania kosztów 
i przychodów, oraz prowadzi tę ewidencję i  dokonuje przypisywania przychodów i  kosztów zgodnie z  tymi  
metodami.  
1e. Roczne sprawozdanie finansowe Zakładu podlega badaniu pr zez firmę audytorską, zgodnie z wymog a-
mi przeprowadzania badań określonymi w  przepisach usta wy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości 
i ustawy z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz.  U. 
z 2019  r. poz.  1421 i 1571 ). 
1f. Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Zakładu dokonuje minister 
właściwy do spraw energii spośród ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu.  
1g. Sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z  działalności oraz sprawozdanie z  badania d yrektor Zakładu 
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii w  terminie do dnia 31  marca roku następującego po roku, 
którego dotyczy sprawozdanie.  
1h. Zakład tworzy fundusze w  sposób określony w  przepisach usta wy z  dnia 31  stycznia 1989  r. o gosp o-
darce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  2069).  
1i. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie 
z działalności Zakładu w  terminie do dnia 30  kwietnia roku następującego po roku, które go dotyczy sprawozdanie.  
1j. Zakład prowadzi:  
1) rachunek bieżący, służący do rozliczeń operacji finansowych związanych z  działalnością gospodarczą;  
2) wyodrębnioną ewidencję księgową przychodów i  kosztów ze środków z  dotacji.  
1k. Na żądanie ministra właśc iwego do spraw energii dyrektor Zakładu przedkłada kopie dokumentów 
potwierdzających wydatkowanie przez Zakład środków finansowych.  
1l. Decyzje w  sprawach finansowych Zakładu podejmuje dyrektor  Zakładu zgodnie z  przepisami o gosp o-
darce finansowej przedsięb iorstw państwowych oraz zatwierdzonym rocznym planem rzeczowo -finansowym.  
1m. Wynagrodzenia pracowników Zakładu są finansowane ze śro dków dotacji podmiotowej oraz z pozo-
stałych przychodów w  proporcjach i  kwotach ustalonych w  rocznym  planie rzeczowo -finan sowym, z zastrzeż e-
niem że środki dotacji podmiotowej są wykorzystywane wyłącznie na pokrycie koniecznych, rzeczywistych kos z-
tów wynagrodzeń pracowników Zakładu, które nie znajdują pokrycia w  przychodach.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Minister właści wy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb udzielania dotacji, o  których mowa w  art. 119 ust. 1 i 1a, w  tym terminy składania wniosków o  dotacje, 
sposób ustalania wysokości dotacji oraz sposób dokumentowania i  rozliczania dotacji, mając na względzie 
konieczność zapewnienia należytej realizacji zadań, na które jest udzielana dotacja, oraz efektywnego w y-
korzystania środków finansowych pochodzących z  budżetu państwa;  
2) sposób ustalania opłat, o  których mowa w  art. 118 ust. 2, oraz zatwierdz ania cennika usług Zakładu, mając 
na względzie konieczność ustalenia opłat w  wysokości umożliwiającej realizację zadań Zakładu;  
3) minimalną zawartość rocznego planu finansowo -rzeczowego Zakładu, mając na względzie konieczność z a-
pewnienia przejrzystości i  rzetelnej informacji o  działalności Zakładu.”;  
114) w art.  121 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Szczegółowe zadania, organizację, tryb tworzenia jednostek zamiejscowych, system kontroli wewnętrznej 
i sposób działania Zakładu określa statut Zakładu uwzględn iający cele, dla których Zakład został utworzony, 
o których mowa w  art. 114.”;  
115) w art.  123: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Kierownikowi jednostki organizacyjnej:  
1) która bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom albo bez wymaganego zgłosze nia, albo bez 
wymaganego powiadomienia wykonuje działalność, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, albo dokonuje przywozu 
lub wywozu, o  którym mowa w  art. 62 ust. 1, 
2) która bez wymaganego powiadomienia wykonuje działalność, o  której mowa w  art. 4 ust. 1a, 
  
Dziennik Ustaw  – 86 – Poz. 1593  
 
 3) który nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1 i 2, albo zatrudnia pracowników bez upra w-
nień, kwalifikacji lub umiejętności określonych w  przepisach ustawy,  
4) która dokonuje przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu z  terytorium  Rzeczypospolitej 
Polskiej lub tranzytu przez to terytorium odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego 
bez zezwolenia, o  którym mowa w  art. 62c ust.  1, lub bez zgody, o  której mowa w  art. 62d ust.  1, lub 
wbrew ich warunkom,  
5) który będąc o dpowiedzialnym za bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, dopuszcza do narażenia 
pracownika lub innej osoby z  naruszeniem przepisów art.  14 ust. 1, art.  19 ust. 1–3 lub art.  20, 
6) który nie dopełnia obowiązków w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej przy pracy 
z materiałami jądrowymi, źródłami promieniowania jonizującego, odpadami promieniotwórczymi lub w y-
palonym paliwem jądrowym lub przy ich przygotowaniu do transportu, przechowywaniu lub składowaniu,  
7) która utraciła lub poz ostawiła bez właściwego zabezpieczenia powierzony jej materiał jądrowy, źródło 
promieniowania jonizującego, odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe,  
8) który nie dopełnia obowiązku kontroli dozymetrycznej, kontroli źródeł promieniowania jonizuj ącego lub 
prowadzenia ewidencji materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych 
lub wypalonego paliwa jądrowego,  
9) który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych w  zakresie bezpieczeństwa j ą-
drowego i  ochrony radiologicznej albo nie udziela informacji lub udziela informacji nieprawdziwej albo 
zataja prawdę w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej,  
10) który nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 41b pkt  2–9, art.  41c, art.  41d ust.  1 pkt 1 lub art.  41e 
pkt 1–3, 
11) który nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 43a ust.  1 lub 2 lub art.  43b ust.  1, 
12) który nie przeprowadził przeglądu, o  którym mowa w  art. 35a ust.  7, albo przeprowadził ten przegląd ni e-
zgodnie z  zakresem wynika jącym z  decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art.  35a ust.  7 oraz 
art. 35a ust.  8 pkt 1, 
13) który nie złożył w  wyznaczonym terminie raportu, o  którym mowa w  art. 35a ust.  10, albo złożył raport 
niezgodny z  art. 35a ust.  10 
– wymierza się karę pie niężną w  wysokości nieprzekraczającej pięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodz e-
nia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Pr e-
zesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art.  20 pkt 1 lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. 
o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.”,  
b) po ust.  1a dodaje się ust.  1b–1e w  brzmieniu:  
„1b. Za czyny, o  których mowa w  ust. 1, jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną 
z narażeniem w ymierza się karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotności kwoty prz e-
ciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, 
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na pod stawie art.  20 pkt 1 lit. a ustawy z  dnia 
17 grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
1c. Osobie prowadzącej jednoosobową działalność oraz każdemu ze wspólników spółki cywilnej, wykon u-
jącym działalność związaną z  narażeni em, za czyny, o  których mowa w  ust. 1, wymierza się karę pieniężną 
w wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce nar o-
dowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Preze sa Głównego Urzędu 
Statystycznego na podstawie art.  20 pkt 1 lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach 
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
1d. Odpowiedzialności za czyny, o  których mowa w  ust. 1, na zasadach określonych w  tych przepis ach, 
podlega:  
1) syndyk – w przypadku wydania orzeczenia o  ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej;  
2) zarządca – w przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego dotyczącego jednostki organizacyjnej.  
1e. Operatorowi statku powietrznego, który nie dopeł nia któregokolwiek z  obowiązków, o  których mowa 
w art. 23h, wymierza się karę pieniężną w  wysokości określonej w  ust. 1.”, 
c) w ust.  3 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:  
„2) wprowadza bez pisemnej zgody Prezesa Agencji lub wbrew jej warunkom modyfikację lub mo dernizację 
systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, mającego istotne znaczenie ze 
względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną,  
  
Dziennik Ustaw  – 87 – Poz. 1593  
 
 3) uruchamia bez pisemnej zgody Prezesa Agencji reaktor po przerwie na modyfikację lub m odernizację sy s-
temu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, a  w przypadku elektrowni jądrowej – 
po przerwie na załadunek paliwa jądrowego do reaktora,”;  
116) w art.  124: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Kary pieniężne, o  których mowa w art. 123, nakłada, w  formie decyzji administracyjnej:  
1) Prezes Agencji – jeżeli jest organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyj ę-
cia powiadomienia;  
2) Główny Inspektor Sanitarny, państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, Głó wny Inspektor Sanitarny 
Wojska Polskiego, komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej, wojskowy inspektor sanita r-
ny wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw 
Wewnętrznych i  Administracji – jeżeli o rgany te są właściwe do wydania zezwolenia lub zgody albo prz y-
jęcia powiadomienia;  
3) dyrektor okręgowego urzędu górniczego – jeżeli jest organem właściwym do przyjęcia powiadomienia.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Karę pieniężną, o  której mowa w  art. 123 ust. 1e, nakłada, w  formie decyzji administracyjnej, Prezes 
Urzędu Lotnictwa Cywilnego.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Decyzji, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”;  
117) w art.  126 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Środki uzyskane z  tytułu kar pieniężnych są dochodami budżetu państwa.”;  
118) załączniki nr  1 i 2 do ustawy otrzymują brzmienie określone w  załącznikach nr  1 i 2 do niniejszej ustawy;  
119) dodaje się załączniki nr  4–6 do ustawy w  brzmieniu określonym w  załącznikach nr  3–5 do niniejszej ustawy.  
Art. 2. W ustawie z  dnia 24  sierpnia 1991  r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.  U. z  2019 r. poz.  1372 i 1518 ) 
w art. 14: 
1) po ust.  1a dodaje się ust.  1b w  brzmieniu:  
„1b. Krajowy system rato wniczo -gaśniczy w  ramach posiadanych sił i  środków bierze udział w  likwidacji 
zagrożenia, w  tym w  działaniach ratowniczych, w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego.”;  
2) w ust.  2 po pkt  6 dodaje się pkt  6a w  brzmieniu:  
„6a) likwidacji zagrożenia, w  tym działań ratowniczych, w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;”.  
Art. 3. 1. Zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem, wydane przed dniem wejścia w  życie n i-
niejszej ustawy na podstawie art.  4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
2. Decyzje administracyjne o  przyjęciu zgłoszenia, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na podst a-
wie art.  4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, zachowują ważność.  
3. Zezwolenia na urucham ianie i  stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii 
zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i  radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz na uruchamianie pracowni st o-
sujących takie aparaty, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na podstawie art.  5 ust. 4 ustawy zmienianej 
w art. 1, zachowują ważność na  czas, na jaki zostały wydane.  
Art. 4. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność 
związaną z  narażeniem niewymagającą zezwolenia, której wykonywanie wymaga uzyskania zezwolenia zgodnie 
z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, złożą w  terminie 3  miesięcy od dnia 
wejścia w  życie niniejszej ustawy wniosek o  wydani e takiego zezwolenia albo zakończą tę działalność.  
2. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem niewymagającą zgłoszenia, której wykonywanie wymaga zgłoszenia zgodnie z  art. 4 ust. 1 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonają w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy takiego zgłoszenia albo zakończą tę działalność.  
3. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem, której wykonywanie wymaga powiadomienia zgodnie z  art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonają w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie ni niejszej ustawy takiego 
powiadomienia albo zakończą tę działalność. Przepisu art.  5 ust. 16 ustawy zmienianej w  art. 1 nie stosuje się.  
  
Dziennik Ustaw  – 88 – Poz. 1593  
 
 4. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem, której wykonywanie wymaga powiadomienia zgodnie z  art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w  art. 1, dok o-
nają w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy takiego powiadomienia. Przepisu art.  51 ust. 3 ust a-
wy zmienianej w  art. 1 nie st osuje się.  
5. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  6 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą powiadomienia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym nin iejszą ustawą, wymaga wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, transporcie lub stosowaniu materiałów promieniotwórczych lub źródeł 
promieniotwórczych, zawierających izotopy promieniotwór cze o  takiej aktywności lub stężeniu promieniotwórczym, 
które nie mogą być pominięte z  punktu widzenia ochrony radiologicznej oraz których aktywność całkowita lub stęż e-
nie promieniotwórcze nie przekraczają odpowiednio wartości aktywności P 1 lub wartości st ężenia promieniotwórcz e-
go, określonych w  załączniku nr  2 do ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz na o b-
rocie tymi materiałami lub źródłami;  
2) stosowaniu mikroskopów elektronowych:  
a) pracujących przy różnicy potencjałów wię kszej niż 30  kV lub  
b) w przypadku których podczas normalnej pracy moc dawki w  odległości 0,1  m od dowolnej, dostępnej p o-
wierzchni mikroskopu przekracza 1  mikrosiwert na godzinę (μSv/h).  
6. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podsta wie art . 6a ustawy zmienianej w  art. 1 
powiadomienia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w  art. 1, nie wymaga wykonywanie działalności, 
o której mowa w  art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w  art. 1, w której stężenie promieniotwórcze naturalnych izotopów promienio -
twórczych : 
1) z szeregu uranu U -238 i  z szeregu toru Th -232 nie przekracza wartości 1  kilobekerela na  kilogram (kBq/kg), 
a stężenie promieniotwórcze izotopu promieniotwórczego potasu K -40 nie przekracza wartości 10  kBq/kg,  
2) z szeregu u ranu U -238, z  szeregu toru Th -232 lub izotopu promieniotwórczego potasu K -40 przekracza wartości 
podane w  pkt 1, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:  
a) dawki, jakie mogą otrzymać pracownicy w  związku z  wykonywaną działalnością, nie przekroczą wartości dawek 
granicznych określonych dla osób z  ogółu ludności,  
b) dawka skuteczna spowodowana wykonywaniem tej działalności, jaką może otrzymać osoba z  ogółu ludności bez 
uwzględnienia promieniowania tła od naturalnie występujących izotopów promieniotwó rczych, nie przekracza 
1 milisiwerta (mSv) w  ciągu roku kalendarzowego, z  uwzględnieniem wszystkich działalności  
– jeżeli wykonywana działalność nie powoduje zwiększenia sumarycznego stężenia izotopów promieniotwórczych radu 
Ra-226 i  radu Ra -228 do poziomu  przekraczającego 1  kilobekerela na metr sześcienny (kBq/m3) w wodzie, która może 
mieć wpływ na jakość wody pitnej lub inne drogi narażenia na promieniowanie jonizujące.  
Art. 5. 1. W  przypadku działalności związanych z  narażeniem wykonywanych na podstawie zezwolenia, o  którym 
mowa w  art. 3 ust. 1, których wykonywanie, zgodnie z  art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym ninie j-
szą ustawą, wymaga zgłoszenia albo powiadomienia, nie jest wymagane dokonanie takiego zgłoszenia ani powiadomienia.  
W takim przypadku Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, w  terminie 6  miesięcy od 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, wyda z  urzędu decyzję administracyjną o  przyjęciu zgłoszenia albo zaświadczenie 
o przyjęciu powiadomie nia oraz dokona odpowiednich zmian w  rejestrze, o  którym mowa w  art. 5 ust. 8 lub 20 ustawy 
zmienianej w  art. 1. Zezwolenia wskazane w  zdaniu pierwszym zachowują ważność odpowiednio do dnia, w  którym dec y-
zja administracyjna  Prezesa Agencji o  przyjęciu zgło szenia stanie się ostateczna, albo do dnia wydania przez Prezesa 
Agencji zaświadczenia o  przyjęciu powiadomienia.  
2. W przypadku działalności, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczas o-
wym, dla których wydano decyzje administracyjne o  przyjęciu zgłoszenia, a  których wykonywanie, zgodnie z  art. 4 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wymaga powiadomienia, nie jest wymagane dokonanie 
takiego powiadomienia. W  takim przypadku Prezes Agencj i w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy wyda z  urzędu zaświadczenie o  przyjęciu powiadomienia oraz dokona odpowiednich zmian w  rejestrze, o  którym 
mowa w  art. 5 ust. 8 lub 20 ustawy zmienianej w  art. 1. Decyzje administracyjne o  przyjęciu zgłoszenia, o  których mowa 
w zdaniu pierwszym, zachowują ważność do dnia wydania przez Prezesa Agencji zaświadczenia o  przyjęciu powiadomienia . 
  
Dziennik Ustaw  – 89 – Poz. 1593  
 
 Art. 6. 1. Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej oraz uprawnienia do zajmowania stanowiska mają cego 
istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, nadane przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały nadane.  
2. Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej w  pracowniac h stosujących aparaty rentgenowskie do celów 
diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i  radioterapii schorzeń nienowotworowych, 
nadane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zosta ły nadane.  
3. Osoby posiadające uprawnienia, o  których mowa w  ust. 2, mogą sprawować wewnętrzny nadzór nad przestrzeg a-
niem wymagań ochrony radiologicznej w  jednostce ochrony zdrowia wykonującej działalność polegającą na uruchamianiu 
lub stosowaniu aparatów  rentgenowskich w  medycznej pracowni rentgenowskiej lub uruchamianiu takich pracowni, lub 
uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, radioterapii 
powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienow otworowych poza medyczną pracownią rentgenowską zgodnie 
z art. 7 ust. 5 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
4. Osoby posiadające uprawnienia, o  których mowa w  ust. 2, w zakresie uprawniającym do sprawowania wewnętr z-
nego nadzoru  nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w  stomatologii są uprawnione do przystąpienia do 
egzaminu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, bez 
konieczności odbycia szkolenia, o  którym  mowa w  art. 7 ust. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, jeżeli ubiegają się wyłącznie o  nadanie uprawnień do sprawowania wewnętrznego nadzoru nad przestrz e-
ganiem wymagań ochrony radiologicznej w  stomatologii.  
Art. 7. 1. Osoby posiadające w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy uprawnienia  inspektora dozoru jądrowego 
II stopnia nabywają także uprawnienia inspektora dozoru jądrowego do spraw zabezpieczeń.  
2. Przy wykonywaniu kontroli w  zakresie kontroli technologii jądrow ych oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych 
osoby, o  których mowa w  ust. 1, mogą w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy posługiwać się 
legitymacją inspektora dozoru jądrowego II stopnia.  
Art. 8. 1. Rejestr podmiotów uprawnionych do  prowadzenia szkolenia z  dziedziny ochrony radiologicznej pacjenta, 
o którym mowa w  art. 33c ust.  5a pkt  5 ustawy zmienianej w  art. 1, staje się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
rejestrem podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia w  dziedzini e ochrony radiologicznej pacjenta, o  którym 
mowa w  art. 33n ust.  7 ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Podmioty, które uzyskały wpis do rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia z  dziedziny ochr o-
ny radiologicznej pacjenta, o  którym mowa w  art. 33c ust.  5a pkt  5 ustawy zmienianej w  art. 1, stają się z  dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy podmiotami wpisanymi do rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia 
w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta, o  którym mowa w  art. 33n ust.  7 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 9. 1. Certyfikaty, o  których mowa w  art. 33c ust.  5c ustawy zmienianej w  art. 1, wydane przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane. Posiadanie certyfikatu jest równoznacz ne 
ze spełnieniem wymogu, o  którym mowa w  art. 33n ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy rozpoczyna się bieg 5 -letniego terminu, o  którym mowa w  art. 33n ust.  2 
ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 10. 1. Zgody na prow adzenie działalności związanej z  narażeniem na promieniowanie jonizujące w  celach m e-
dycznych, polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z  zakresu radioterapii onkologicznej, w  tym leczenia chorób 
nowotworowych przy użyciu produktów radiofarmaceutyczn ych, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na 
podstawie art.  33d ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
2. Zgody na prowadzenie działalności związanej z  narażeniem na promieniowanie jonizujące w  celach medycznych, 
polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z  zakresu badań rentgenodiagnostycznych, badań diagnostycznych 
i leczenia chorób nienowotworowych oraz paliatywnego leczenia chorób nowotworowych z  wykorzystaniem produktów 
radiofarmaceuty cznych oraz zabiegów z  zakresu radiologii zabiegowej, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy na podstawie art.  33e ust.  1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
Art. 11. Do spraw wszczętych i  niezak ończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy 
dotychczasowe.  
Art. 12. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  6a ustawy zmienianej 
w art. 1 oznaczenia stężenia promieniotwórczego izotopów pr omieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232, 
dokonuje się w  materiałach budowlanych zawierających łupek ałunowy, materiały pochodzenia magmowego, popioły lo t-
ne, żużel fosforowy, cynowy lub miedziowy, czerwony szlam jako pozostałość po produkcji  aluminium lub pozostałości po 
produkcji stali.  
  
Dziennik Ustaw  – 90 – Poz. 1593  
 
 Art. 13. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  33x ustawy zmienianej 
w art. 1 raport z  przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego oraz raport z  przeprowadzonego audy tu klinicznego 
zewnętrznego zawierają:  
1) nazwę i  adres jednostki ochrony zdrowia, w  której przeprowadzono audyt kliniczny;  
2) informację o  rodzaju działalności prowadzonej przez jednostkę ochrony zdrowia, w  której przeprowadzono audyt 
kliniczny, w  tym wsk azanie rodzaju procedur szczegółowych wykonywanych w  tej jednostce;  
3) określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzonego audytu klinicznego, w  tym wskazanie rodzaju procedur 
szczegółowych podlegających sprawdzeniu w  ramach audytu klinicznego;  
4) informacj e, o których mowa w  art. 33v ust.  6 ustawy zmienianej w  art. 1; 
5) opis ustaleń dokonanych podczas audytu klinicznego, w  tym także ewentualne zalecenia dla jednostki ochrony zdrowia;  
6) datę przeprowadzenia audytu klinicznego;  
7) imiona i  nazwiska osób prz eprowadzających audyt kliniczny;  
8) podpisy osób, o  których mowa w  pkt 7. 
Art. 14. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  33m ust.  12 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1 Centralny Rejestr Ekspozycji Niezamierzonych i  Narażeń Przy padkowych, o  którym mowa w  art. 33m 
ust. 11 ustawy zmienianej w  art. 1, zawiera:  
1) wskazanie jednostki ochrony zdrowia, w  której doszło do ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego;  
2) datę wystąpienia w  jednostce ochrony zdrowia ekspozycji ni ezamierzonej lub narażenia przypadkowego;  
3) w przypadku ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego w  jednostce ochrony zdrowia:  
a) prowadzącej działalność wymagającą zgody, o  której mowa w  art. 33p ustawy zmienianej w  art. 1 – kategorię, do 
której ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe zostały zakwalifikowane, zgodną z  kategorią okreś -
loną w  przepisach wydanych na podstawie art.  33c ust.  9 ustawy zmienianej w  art. 1, 
b) prowadzącej działalność wymagającą zgody, o  której mowa w  art. 33q ustawy zmienianej w  art. 1, albo działa l-
ność, która nie wymaga zgody, o  której mowa w  art. 33p albo art.  33q ustawy zmienianej w  art. 1 – określenie, 
czy ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe są istotne z  punktu widzenia ochrony radiologicz nej 
pacjenta.  
Art. 15. Do opracowywania, zatwierdzania i  opiniowania systemów ochrony fizy cznej, o  których mowa w  art. 41 
ust. 2 i art. 41m ustawy zmienianej w  art. 1, których opracowywanie rozpoczęto przed dniem opracowania podstawowego 
zagrożenia projekt owego zgodnie z  art. 41p ust.  9 ustawy zmienianej w  art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 16. Do czasu zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw energii rocznego planu rzeczowo -finansowego 
państwowego przedsiębiorstwa użyteczności public znej – „Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych”, 
o którym mowa w  art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przedsiębiorstwo to 
prowadzi gospodarkę finansową na dotychczasowych zasadach.  
Art. 17. Decyzje a dministracyjne w  sprawie udzielenia autoryzacji, o  których mowa w  art. 66a ust.  4 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
Art. 18. Zgody na modernizację systemu lu b elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego lub na ur u-
chomienie reaktora po przerwie, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na podstawie art.  37d ust.  1 ustawy 
zmienianej w  art. 1, zachowują ważność.  
Art. 19. W przypadku szkoleń  dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej lub 
uprawnień do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony 
radiologicznej, rozpoczętych przed dniem wejścia w  życie n iniejszej ustawy, do zakresu i  formy szkoleń, zakresu egzam i-
nów, sposobu przeprowadzania egzaminu i  sposobu ustalania jego wyniku stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 20. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących działalność związaną z  naraż eniem:  
1) w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
a) dostosują kwalifikację pracowników do kategorii pracowników zgodnie z  art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
b) przeprowadzą szkolenia pr acowników zgodnie z  przepisami art.  11 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą;  
  
Dziennik Ustaw  – 91 – Poz. 1593  
 
 2) w terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
a) przeprowadzą ocenę narażenia osób z  ogółu ludności, o  której mowa w  art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
b) wdrożą system, o  którym mowa w  art. 18a ustawy zmienianej w  art. 1, 
c) opracują i  wdrożą procedury pomiaru i  oceny narażenia osób z  ogółu ludności, o  których mowa w  art. 26 pkt 3 
ustawy zmienianej w  art. 1, 
d) w przypadku działalności polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego lub 
budowie, eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych – dostosują zintegrowane sy s-
temy zarządzania do  wymagań określonych w  art. 36k ust.  2 pkt 10 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) w terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
a) dostosują programy zapewnienia jakości do wymagań określonych w  przepisach art.  7 ust. 2a i 2b ustawy zmi e-
nianej w  art. 1, 
b) wprowadzą monitoring, o  którym mowa w  art. 52 ust. 1a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Kierownicy jednostek, o  których mowa w  art. 23c ust.  2–4 ustawy zmienianej w  art. 1, zapewnią optymalizację, 
informację i  działania, o  których mowa w  tych przepi sach, w  stosunku do pracowników zatrudnionych w  tych jednostkach, 
w terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Kierownicy jednostek, o  których mowa w  art. 43f ust.  2 i 3 ustawy zmienianej w  art. 1, dostosują działalność je d-
nostek do wymag ań określonych w  tych przepisach w  terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 21. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działa l-
ność związaną z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, w  terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  art. 86d ust.  1 ustawy zmienianej 
w art. 1; 
2) dokonają analizy zagrożeń, o  której mowa w  art. 86d ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) dostosują zakładowy plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w  przepisach ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;  
4) prześlą woje wodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania działalności związanej z  narażeniem oraz 
organowi, który wydał zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem, dostosowany zgodnie 
z pkt 3 zakładowy plan postępowania awaryjnego wraz z  wyni kami analizy zagrożeń, o  której mowa w  pkt 2. 
2. Wojewodowie w  terminie 3  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o  zasięgu wojewódzkim, o  którym mowa w  art. 86e 
ust. 1 ustawy zmienianej  w art. 1; 
2) dokonają analizy zagrożeń, o  której mowa w  art. 86e ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) dostosują wojewódzki plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w  przepisach ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;  
4) prześlą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych dostosowany zgodnie z  pkt 3 wojewódzki plan postępowania 
awaryjnego wraz z  wynikami analizy zagrożeń, o  której mowa w  pkt 2. 
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  terminie 4  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) opracuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych mogących powodować zagrożenie o  zasięgu krajowym, 
o którym mowa w  art. 86f ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1; 
2) dokona analizy zagrożeń, o  której mowa w  art. 86f ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) opracuje krajowy plan postępowania awaryjnego, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
4. Zakładowe plany postępowania awaryjnego oraz wojewódzkie plany postępowania awaryjnego opracowane przed 
dniem wej ście w  życie niniejszej ustawy zachowują ważność do dnia dostosowania odpowiednio zakładowych planów 
postępowania awaryjnego i  wojewódzkich planów postępowania awaryjnego zgodnie z  przepisami ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
  
Dziennik Ustaw  – 92 – Poz. 1593  
 
 5. Do czasu wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  86i ust.  7 ustawy zmienianej 
w art. 1 do opracowania zakładowego planu postępowania awaryjnego i  wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego 
stosuje się wzór zakładowego planu p ostępowania awaryjnego oraz wzór wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego 
określony w  przepisach wydanych na podstawie art.  87 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1. 
6. Do czasu opracowania krajowego planu postępowania awaryjnego zgodnie z  przepisami ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  zakresie krajowego planu postępowania awaryjnego, minister właściwy do 
spraw wewnętrznych działa na podstawie dotychczasowych zasad.  
7. Do czasu opracowania zakładowego, wojewódzkiego oraz krajowe go planu postępowania awaryjnego zgodnie 
z przepisami ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) do narażenia członków ekip awaryjnych w  przypadku zdarzenia radiacyjnego stosuje się wartości dawek określone 
w art. 20 ust. 1–3 ustaw y zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;  
2) do narażenia osób z  ogółu ludności w  przypadku zdarzenia radiacyjnego lub w  sytuacji narażenia istniejącego nie 
stosuje się art.  83e ust.  2–4 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) okresowe ćwiczenia, o  których mowa w  art. 96 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
odbywają się na dotychczasowych zasadach.  
Art. 22. Minister właściwy do spraw środowiska w  terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy opracuje 
i przedstawi Radzie  Ministrów pierwszą strategię i  politykę w  zakresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radi o-
logicznej Rzeczypospolitej Polskiej, o  której mowa w  art. 39p ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 23. Zespół do opracowania projektu podstawowego zagroż enia projektowego opracuje projekt podstawowego 
zagrożenia projektowego, o  którym mowa w  art. 41p ust.  5 ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie 3  lat od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy.  
Art. 24. 1. W  terminie 5  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej  ustawy oznaczeń stężenia promieniotwórczego nat u-
ralnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych, o  których 
mowa w  art. 5b ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą dok onywać także laborat o-
ria, które:  
1) posiadają system zapewnienia jakości wykonywanych badań, niezbędne wyposażenie, warunki lokalowe i środowiskowe , 
spełniając w  tym zakresie wymagania określone w  dotychczasowych przepisach wydanych na podstawie art.  6 pkt 3 
ustawy zmienianej w  art. 1, oraz  
2) uczestniczą, na koszt własny, w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych organizowanych przez Prezesa 
Agencji.  
2. Prezes Agencji organizuje międzylaboratoryjne pomiary porównawcze, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, nie rzadziej 
niż co 2  lata. 
3. Prezes Agencji informuje o  organizacji międzylaboratoryjnych pomiarów porównawczych, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 2, przez ogłoszenie, które zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.  
4. Do ud ziału w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, Prezes Agencji 
dopuszcza laboratoria, które wykażą, na podstawie złożonych dokumentów, że posiadają system zapewnienia jakości w y-
konywanych badań, wyposażenie, warunki lo kalowe i  środowiskowe, niezbędne do dokonywania oznaczeń stężenia pr o-
mieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach b u-
dowlanych, określone w  dotychczasowych przepisach wydanych na podstawie art.  6 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Odmowa dopuszczenia do udziału w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych następuje w  drodze decyzji adm i-
nistracyjnej.  
5. Prezes Agencji ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej list ę laboratoriów, które 
zostały dopuszczone do udziału w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, oraz listę laboratoriów, które 
uczestniczyły w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 25. 1. W  terminie 5  lat od dni a wejścia w  życie niniejszej ustawy pomiarów, o  których mowa w  art. 23d 
ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1, mogą dokonywać także laboratoria, które posiadają system zapewnienia jakości 
wykonywanych badań, wyposażenie, warunki lokalowe i  środowiskowe, zapewniające prawidłowość dokonywania pomi a-
rów, oraz uczestniczą, na koszt własny, w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych organizowanych przez 
Głównego Inspektora Sanitarnego.  
2. Główny Inspektor Sanitarny organizuje międzylaboratoryjne pomiary po równawcze, o  których mowa w  ust. 1, nie 
rzadziej niż co 2  lata. 
  
Dziennik Ustaw  – 93 – Poz. 1593  
 
 3. Główny Inspektor Sanitarny informuje o  organizacji międzylaboratoryjnych pomiarów porównawczych, o  których 
mowa w  ust. 1, przez ogłoszenie, które zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publiczn ej na swojej stronie podmiotowej.  
4. Do udziału w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o  których mowa w  ust. 1, Główny Inspektor 
Sanitarny dopuszcza laboratoria, które wykażą, na podstawie złożonych dokumentów, że posiadają system zapewnienia 
jakości wykonywanych badań, wyposażenie, warunki lokalowe i  środowiskowe, zapewniające prawidłowość dokonywania 
pomiarów, o  których mowa w  art. 23d ust.  3 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1. Odmowa dopuszczenia do udziału 
w międzylaboratoryjnych pomiarach porów nawczych następuje w  drodze decyzji administracyjnej.  
5. Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej listę lab o-
ratoriów, które zostały dopuszczone do udziału w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównaw czych, oraz listę laborat o-
riów, które uczestniczyły w  międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o  których mowa w  ust. 1. 
6. Główny Inspektor Sanitarny organizuje pierwsze międzylaboratoryjne pomiary porównawcze, o  których mowa 
w ust. 1, w terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 26. W terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej w  Warszawie,  
2) Główny Instytut Górnictwa w  Katowicach,  
3) Instytut Fizyki Jądrowej im ienia Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk w  Krakowie,  
4) Instytut Techniki Budowlanej w  Warszawie,  
5) Instytut Medycyny Pracy imienia prof. dra med. Jerzego Nofera w  Łodzi,  
6) Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny,  
7) Uniwersytet Medyczny w  Białymstoku  
– przekażą nieodpłatnie Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu wyniki prowadzonych przez siebie przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy działań mających na celu identyfikację terenów, na których w  znacznej liczbie bud ynków poziom 
średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu w  powietrzu może przekroczyć poziom odniesienia, o  którym mowa 
w art. 23b ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 27. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących działalność ze źródłami prom ieniotwórczymi 
w terminie 3  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy dostosują zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych do wym a-
gań określonych w  przepisach ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
2. Podmioty wykonujące w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy badania przesiewowe zgodnie z  dotychczasowymi 
przepisami wydanymi na podstawie art.  33c ust.  9 ustawy zmienianej w  art. 1 dostosują prowadzoną w  tym zakresie dzi a-
łalność do wymagań określonych w  art. 33za ustawy zmienianej  w art. 1 w terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
3. Jednostki organizacyjne wykonujące w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność związaną z  narażeniem 
na podstawie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1, której wykonywani e wymaga zezwolenia zgodnie z  art. 4 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy dostosują dokumenty dołączone do wniosku o  wydanie zezwolenia, na podstawie któreg o wykonują działa l-
ność, do wymagań określonych w  przepisach ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
4. Jednostki, które w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy są uprawnione do prowadzenia szkoleń dla osób ubieg a-
jących się o  nadan ie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej lub o  nadanie uprawnień do zajmowania stanowiska 
mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, mogą prowadzić te szk o-
lenia na podstawie dotychczasowych przepisów  w terminie 18  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
5. Status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych przyznany przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy zachowuje ważność przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ust awy.  
6. Jednostki ochrony zdrowia utworzą ewidencje urządzeń radiologicznych, o  których mowa w  art. 33j ust.  1 pkt 1 
ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
7. Jednostki ochrony zdrowia dostosują stosowany pr zez nie sprzęt do wymagań określonych w  przepisach art.  33k 
ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą w  terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
  
Dziennik Ustaw  – 94 – Poz. 1593  
 
 8. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy rozpoczyna się bieg 3 -letniego terminu, o  którym mowa w  art. 43b 
ust. 2a ustawy zmienianej w  art. 1, w odniesieniu do źródeł wysokoaktywnych, z  którymi była wykonywana działalność 
w dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
9. Gmina, która otrzymała opłatę, o  której mowa w  art. 57 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, upowszechnia informację 
o wykorzystaniu tej opłaty zgodnie z  przepisami art.  571 ustawy zmienianej w  art. 1 po raz pierwszy za rok 2019.  
10. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, opracują prog ramy monitoringu, o  których 
mowa w  art. 73 ust. 4 ustawy zmienianej w  ust. 1, w terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 28. 1. W  terminie 5  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy czynności przewidziane dla specjalisty 
w dziedz inie fizyki medycznej może wykonywać osoba będąca w  trakcie specjalizacji w  dziedzinie fizyka medyczna.  
2. W terminie 5  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy w  jednostce ochrony zdrowia prowadzącej działalność 
z zakresu rentgenodiagnostyki, radiolo gii zabiegowej lub medycyny nuklearnej zadania, o  których mowa w  art. 33h ust.  3 
ustawy zmienianej w  art. 1, może w  tym zakresie wykonywać również zatrudniona w  tej jednostce ochrony zdrowia osoba, 
która ukończyła studia II stopnia albo jednolite studia ma gisterskie, na kierunku fizyka, biofizyka, fizyka medyczna, fizyka 
techniczna lub inżynieria biomedyczna.  
3. W terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego 
opracuje programy kursów, o  których mowa  w art. 33h ust.  8 pkt 3 lit. a oraz ust.  10 pkt 3 lit. a ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 29. 1. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy komisja do spraw procedur i  audytów klinicznych zewnętr z-
nych, o  której mowa w  art. 33g ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, w  zakresie:  
1) radioterapii onkologicznej – staje się komisją do spraw procedur i  audytów klinicznych zewnętrznych w  zakresie 
radioterapii, o  której mowa w  art. 33s ust.  1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 1; 
2) medycyny nukle arnej – staje się komisją do spraw procedur i  audytów klinicznych zewnętrznych w  zakresie medyc y-
ny nuklearnej, o  której mowa w  art. 33s ust.  1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1; 
3) radiologii – diagnostyki obrazowej i  radiologii zabiegowej – staje się komis ją do spraw procedur i  audytów klinic z-
nych zewnętrznych w  zakresie radiologii i  diagnostyki obrazowej, o  której mowa w  art. 33s ust.  1 pkt 3 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1. 
2. Powołani przed dniem wejścia w  życie niniejsze ustawy członkowie komisji do spraw pr ocedur i  audytów klinic z-
nych zewnętrznych pełnią swoje funkcje do czasu powołania członków tej komisji na podstawie przepisów ustawy zmi e-
nianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 30. 1. Wzorcowe procedury radiologiczne dla uzasadnionych ek spozycji medycznych uznanych za standardowe 
opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów stają się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy wzorcowymi 
medycznymi procedurami radiologicznymi, o  których mowa w  art. 33t ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, zwanymi dalej 
„procedurami wzorcowymi”.  
2. Wykazy wzorcowych procedur radiologicznych dla uzasadnionych ekspozycji medycznych uznanych za standa r-
dowe opublikowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia na podstawie dotychczasowych przepisów stają się  
z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy wykazami procedur wzorcowych, o  których mowa w  art. 33t ust.  3 pkt 1 ustawy 
zmienianej w  art. 1. 
3. Udokumentowane robocze procedury postępowania utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się 
z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy szczegółowymi medycznymi procedurami radiologicznymi, o  których mowa 
w art. 33f ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 31. Krajowa baza danych urządzeń radiologicznych prowadzona przez Głównego Inspektora Sanitarnego na 
podstawie dotychczasowych przepisów staje się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy Krajową Bazą Urządzeń Radi o-
logicznych, o  której mowa w  art. 33r ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 32. Eksperymenty medyczne i  badania kliniczne wskazane w  art. 33z ustawy zmienianej w  art. 1, których realizacja 
rozpoczęła się przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, są prowadzone zgodnie z  dotychczasowymi przepisami.  
Art. 33. 1. Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia utworzone na podstawie d otychczas o-
wych przepisów, zwane dalej „Krajowym Centrum Ochrony Radiologicznej”, staje się z  dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy Krajowym Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia, o  którym mowa w  art. 33ze ust.  1 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1, zw anym dalej „Krajowym Centrum”.  
  
Dziennik Ustaw  – 95 – Poz. 1593  
 
 2. Dyrektor oraz zastępcy dyrektora Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej urzędujący w  dniu wejścia w  życie 
niniejszej ustawy stają się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy odpowiednio dyrektorem oraz zastępcami dyrek tora 
Krajowego Centrum.  
3. Pracownicy Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej stają się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy pr a-
cownikami Krajowego Centrum.  
4. Krajowe Centrum wstępuje w  ogół praw i  obowiązków Krajowego Ce ntrum Ochrony Radiologicznej , w szczegó l-
ności:  
1) składniki majątkowe i  niemajątkowe Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej stają się składnikami majątkowymi 
i niemajątkowymi Krajowego Centrum;  
2) należności i  zobowiązania Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej stają się należnoś ciami i  zobowiązaniami 
Krajowego Centrum.  
5. Krajowe Centrum staje się stroną umów i  porozumień, których stroną jest Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej.  
6. Na Krajowe Centrum przechodzą prawa i  obowiązki wynikające z:  
1) przepisów prawa,  
2) decyzji, po stanowień i  innych aktów administracyjnych  
– których adresatem było Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej.  
7. Krajowe Centrum w  terminie 2  lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy utworzy:  
1) Centralny Rejestr Ekspozycji Niezamierzonych i  Narażeń Prz ypadkowych, o  którym mowa w  art. 33m ust.  11 ustawy 
zmienianej w  art. 1; 
2) Centralny Rejestr Danych o  Ekspozycjach Medycznych, o  którym mowa w  art. 33zf ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 34. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy rozpoczyna się p ierwsza kad encja, o  której mowa w  art. 109 
ust. 2a ustawy zmienianej w  art. 1, Prezesa Agencji urzędującego w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 35. 1. Przepisów art.  23d ustawy zmienianej w  art. 1 nie stosuje się do budynków, lokali i  pomieszcze ń oddanych  
do użytkowania przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Przepisu art.  35 ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1 nie stosuje się do obiektów jądrowych, na których budowę 
wydano zezwolenie przed dniem 15  sierpnia 2014  r. 
3. Kierownicy je dnostek organizacyjnych wykonujących w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy działalność poleg a-
jącą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, dokonają – w ramach najbliższej oceny okres o-
wej, o  której mowa w  art. 37e ust.  1 ustaw y zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – przeglądu wyk o-
nywanej działalności pod kątem możliwości wprowadzenia w  obiekcie jądrowym ulepszeń technicznych lub organizacy j-
nych służących realizacji celu, o  którym mowa w  art. 35 ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 36. Do pracowników wykonujących pracę w  warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące w  dniu wejścia 
w życie niniejszej ustawy do dnia 31  grudnia 2019  r. stosuje się dawki graniczne promieniowania jonizującego obowiąz u-
jące przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 37. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  6 pkt 1, 2 i  3, art.  12b ust.  1 i 2, 
art. 25 pkt 1, art.  28 pkt 1, art.  29 ust. 3, art.  33d ust.  5, art.  33e ust.  6, art.  33g ust.  15 oraz art.  33k ust.  3 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie:  
1) art. 6b, art.  71 ust. 11 i 12, art.  33p ust.  14, art.  33q ust.  13, art.  33r ust.  10 oraz art.  33zm ustawy zmienianej w  art. 1, 
2) art. 6  pkt 1 i 2, art.  12b ust.  1, art.  25 pkt 1, art.  28 pkt 1 oraz art.  29 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą  
– jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Dotychczasow e przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  33c ust.  9 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie:  
1) art. 33g ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
2) art. 33e ust.  10, art.  33l ust.  16, art.  33m ust.  12, art.  33x oraz art.  33zd ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1 
– jednak nie dłużej niż przez 36  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik Ustaw  – 96 – Poz. 1593  
 
 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ar t. 120 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  120 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12  miesięcy od dnia wej ścia w  życie niniejszej ustawy.  
4. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  14 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 2 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  14 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 2 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 38. 1. W  latach 2019 –2028  maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym we j-
ścia w  życie niniejszej ustawy  wynosi 112,071  mln zł, przy czym limit wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 15,150  mln zł;  
3) 2021  r. – 16,777  mln zł;  
4) 2022  r. – 14,947  mln zł;  
5) 2023  r. – 11,372  mln zł;  
6) 2024  r. – 10,873  mln zł;  
7) 2025  r. – 10,873  mln zł;  
8) 2026  r. – 10,874  mln zł;  
9) 2027  r. – 10,331  mln zł;  
10) 2028  r. – 10,874  mln zł.  
2. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na 
sfinansowanie zatrudnienia dodatkowych 9  pracowników Państwowej Agencji Atomistyki wyn osi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 917 tys. zł;  
3) 2021  r. – 882 tys. zł;  
4) 2022  r. – 884 tys. zł;  
5) 2023  r. – 885 tys. zł;  
6) 2024  r. – 886 tys. zł;  
7) 2025  r. – 886 tys. zł;  
8) 2026  r. – 886 tys. zł;  
9) 2027  r. – 886 tys. zł;  
10) 2028  r. – 886 tys. zł. 
3. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na 
sfinansowanie przez Główny Inspektorat Sanitarny zatrudnienia dodatkowych 2  pracowników Głównego Inspektoratu 
Sanitarnego i  wydatków związanych z  identyfikacją terenów, na których występuje zwiększone narażenie na radon, wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 1 201 tys. zł;  
3) 2021  r. – 1 693 tys. zł;  
4) 2022  r. – 1 193 tys. zł;  
5) 2023  r. – 693 tys. zł;  
6) 2024  r. – 193 tys. zł;  
7) 2025  r. – 193 tys. zł;  
8) 2026  r. – 193 tys. zł;  
9) 2027  r. – 193 tys. zł;  
10) 2028  r. – 193 tys. zł.  
  
Dziennik Ustaw  – 97 – Poz. 1593  
 
 4. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na  
sfinansowanie przez Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia zatrudnienia dodatkowych 
12 pracowników Krajowego Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochron ie Zdrowia i  zadań związanych z przeprowadz a-
niem audytów klinicznych zewnętrznych w  jednostkach ochrony zdrowia wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 1 210 tys. zł;  
3) 2021  r. – 2 440 tys. zł;  
4) 2022  r. – 2 440 tys. zł;  
5) 2023  r. – 2 440 tys. zł;  
6) 2024  r. – 2 440 tys. zł;  
7) 2025  r. – 2 440 tys. zł;  
8) 2026  r. – 2 440 tys. zł;  
9) 2027  r. – 2 440 tys. zł;  
10) 2028  r. – 2 440 tys. zł.  
5. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na 
sfinansowanie zatrudnienia dodatkowego jednego pracownika Urzędu Lotnictwa Cywilnego wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 89 tys. zł;  
3) 2021  r. – 89 tys. zł;  
4) 2022  r. – 89 tys. zł;  
5) 2023  r. – 89 tys. zł;  
6) 2024  r. – 89 tys. zł;  
7) 2025  r. – 89 tys. zł;  
8) 2026  r. – 89 tys. zł;  
9) 2027  r. – 89 tys. zł;  
10) 2028  r. – 89 tys. zł.  
6. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na 
sfinansowanie wyposażenia szkół Państwowej Straży Pożarnej w  sprzęt dydaktyczny wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 1 513 tys. zł;  
3) 2021  r. – 1 513 tys. zł;  
4) 2022  r. – 756 tys. zł;  
5) 2023  r. – 0 zł; 
6) 2024  r. – 0 zł; 
7) 2025 r. – 0 zł; 
8) 2026  r. – 0 zł; 
9) 2027  r. – 0 zł; 
10) 2028  r. – 0 zł. 
  
Dziennik Ustaw  – 98 – Poz. 1593  
 
 7. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na 
sfinansowanie przez wojewodów wydatków związanych z  przystosowaniem krajowego sy stemu ratowniczo -gaśniczego do 
udziału w  likwidacji zagrożenia, w  tym w  działaniach ratowniczych, w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, 
a także z  przeszkoleniem strażaków w  zakresie wykrywania źródeł niekontrolowanych wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 10,192  mln zł;  
3) 2021  r. – 10,160  mln zł;  
4) 2022  r. – 9,584  mln zł;  
5) 2023  r. – 7,265  mln zł;  
6) 2024  r. – 7,265  mln zł;  
7) 2025  r. – 7,265  mln zł;  
8) 2026  r. – 7,266  mln zł;  
9) 2027  r. – 6,723  mln zł;  
10) 2028  r. – 7,266  mln zł.  
8. Maksy malny limit wydatków budżetu państwa w  ramach limitu, o  którym mowa w  ust. 1, przeznaczonych na  
sfinansowanie przez Wyższy Urząd Górniczy wydatków związanych z  przeszkoleniem pracowników inspekcyjno -
-technicznych okręgowych urzędów górniczych oraz pracown ików Wyższego Urzędu Górniczego w  zakresie zagrożenia 
radiacyjnego naturalnymi substancjami promieniotwórczymi wynosi w:  
1) 2019  r. – 0 zł; 
2) 2020  r. – 28 tys. zł;  
3) 2021  r. – 0 zł; 
4) 2022  r. – 0 zł; 
5) 2023  r. – 0 zł; 
6) 2024  r. – 0 zł; 
7) 2025  r. – 0 zł; 
8) 2026  r. – 0 zł; 
9) 2027  r. – 0 zł; 
10) 2028  r. – 0 zł. 
9. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, Główny Inspektor Sanitarny, Dyrektor Krajowego Centrum Ochrony 
Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, Komendant Główny Pań stwowej Straży 
Pożarnej oraz Prezes Wyższego Urzędu Górniczego:  
1) monitorują wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa odpowiednio w  ust. 2–6 i 8; 
2) dokonują oceny wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa odpowiednio  w ust.  2–6 i 8, według stanu n a koniec 
każdego kwartału, a  w przypadku IV kwartału – według stanu na dzień 20  listopada danego roku;  
3) wdrażają mechanizmy korygujące, o  których mowa w  ust. 11, 12 i  14. 
10. Minister właściwy do spraw wewnętrznych monitoruje wykorzystanie przez wojewodó w łącznego limitu wyda t-
ków określonego w  ust. 7. W  przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego lim i-
tu wydatków minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje informację w  tym zakresie właściwemu wojewodzie 
odpowiedz ialnemu za wdrożenie mechanizmu korygującego, o  którym mowa w  ust. 15. 
11. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym kwartale danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 30% 
limitu wydatków przewidzianych na dany rok, wielkość środków przeznaczonych n a wydatki, o  których mowa w  ust. 2–6 
i 8, obniża się w  trzecim kwartale o  kwotę będącą różnicą pomiędzy wielkością stanowiącą 25% tego limitu a  kwotą fa k-
tycznie wydatkowanych środków w  pierwszym kwartale.  
12. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 
60% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, wielkość środków przeznaczonych na wydatki, o  których mowa 
w ust. 2–6 i 8, obniża się w  czwartym kwartale o  kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wielkością st anowiącą 50% tego 
limitu a  kwotą faktycznie wydatkowanych środków w  pierwszym półroczu.  
  
Dziennik Ustaw  – 99 – Poz. 1593  
 
 13. Właściwy wojewoda monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 7, w zakresie, w  jakim 
ten limit pozostaje w  jego dyspozycji, i  dokonuje oceny wyko rzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwart a-
łu, a w przypadku IV  kwartału – według stanu na dzień 20  listopada danego roku.  
14. W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, 
o którym mowa  odpowiednio w  ust. 2–6 i 8, oraz w  przypadku gdy w  okresie od początku roku kalendarzowego do dnia 
ostatniej oceny, o  której mowa w  ust. 9 pkt 2, część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie 
przekroczona co najmniej o  10%, wy datki budżetu państwa będące skutkiem finansowym niniejszej ustawy zmniejsza się 
do poziomu zgodnego z  limitem.  
15. W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, 
o którym mowa w  ust. 7, oraz w  przypadku  gdy w  okresie od początku roku kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, 
o której mowa w  ust. 13, część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co 
najmniej o  10%, właściwy wojewoda stosuje mechanizm korygujący poleg ający na zmniejszeniu pozostających w  jego 
dyspozycji wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy do poziomu zgodnego z  limitem.  
Art. 39. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem art.  2, który wch odzi w  życie 
z dniem 1  stycznia 2020  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda  
  
  
Dziennik Ustaw  – 100 – Poz. 1593  
 
 Załącznik nr  1 do ustawy z dnia 13  czerwca 2019  r. (poz. 1593 )  
„Załącznik nr  1 do ustawy z dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  792, 1669  i 2227 oraz z  2019  r. poz.  730) 
 
 
 
OKREŚLENIA: DAWKI PO CHŁONIĘTEJ, DAWKI RÓ WNOWAŻNEJ,  
DAWKI SKUTECZNEJ (EF EKTYWNEJ), OBCIĄŻAJĄ CEJ DAWKI RÓWNOWAŻNE J  
ORAZ OBCIĄŻAJĄCEJ DA WKI SKUTECZNEJ (EFEK TYWNEJ)  
 
1. Dawka pochłonięta D: energia pochłonięta w  jednostce masy, wyrażona wzorem:  
 
D = dε̅
dm  
 
gdzie:  
– dε̅ oznacza średnią energię przekazaną przez promieniowanie jonizujące materii w  elemencie objętości,  
– dm oznacza masę materii w  elemencie objętości.  
 
Dawka pochłonięta oznacza dawkę uśrednioną w  tkance lub narządzie. Jednostką dawki pochłoniętej jest grej (Gy). Jeden 
grej równa się jednemu dżulowi na kilogram:  
1 Gy = 1  J kg-1 
 
2. Dawka równoważna H T: dawka pochłonięta w  tkance lub w  narządzie T, ważona dla rodzaju i  energii promieniowania 
R, wyrażona wz orem:  
 
HT = wRDT,R   
 
gdzie:  
– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą promieniowania R, uśrednioną w  tkance lub narządzie T,  
– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania R.  
 
Jeżeli pole promieniowania składa się z  różnych rodzajów promieniowania R o  różnych energiach  charakteryzujących się 
różnymi wartościami w R, całkowitą dawkę równoważną H T oblicza się zgodnie ze wzorem:  
 
HT =∑wRDT,R
R 
 
Jednostką dawki równoważnej jest siwert (Sv). Jeden siwert równa się jednemu dżulowi na kilogram: 1  Sv = 1  J kg-1. 
 
  
Dziennik Ustaw  – 101 – Poz. 1593  
 
 3. Dawka skut eczna (efektywna) E: suma ważonych dawek równoważnych od zewnętrznego i  wewnętrznego napromieni e-
nia tkanek i  narządów, wyrażona wzorem:  
 
E =∑wTHT  =∑wT∑wRDT,R  
R T T 
 
gdzie:  
– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą promieniowania R, uśrednioną w  tkance lub n arządzie T,  
– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania R,  
– wT oznacza czynnik wagowy tkanki lub narządu T.  
 
Jednostką dawki skutecznej (efektywnej) jest siwert (Sv).  
 
4. Obciążająca dawka równoważna H T(): dawka obliczona jako całka po czasie ( ) z mocy d awki równoważnej w  tkance 
lub narządzie T, będąca wynikiem wniknięcia substancji promieniotwórczej do organizmu, wyrażona wzorem:  
HT() =∫Ḣt0+
t0T(t)dt 
dla wniknięcia w  czasie t 0, gdzie:  
– ḢT(t) oznacza moc dawki równoważnej w  tkance lub narządzie T  w czasie t,  
–  oznacza okres objęty całkowaniem w  latach.  
 
Dla zapewnienia zgodności z  dawkami granicznymi przyjmuje się, że  jest okresem wynoszącym 50  lat dla dorosłych, 
a w przypadku niemowląt i  dzieci – okresem do wieku 70  lat. Jednostką obciążające j dawki równoważnej jest siwert (Sv).  
 
5. Obciążająca dawka skuteczna (efektywna) E( ): suma obciążających dawek równoważnych będących wynikiem wni k-
nięcia substancji promieniotwórczej do organizmu, pomnożonych przez odpowiednie czynniki wagowe tkanek lub n arzą-
dów, wyrażona wzorem:  
 
E() =∑wTHT() 
T 
 
gdzie:  
– HT() oznacza obciążającą dawkę równoważną w  tkance lub narządzie T,  
– wT oznacza czynnik wagowy tkanki lub narządu T.  
 
Jednostką obciążającej dawki skutecznej (efektywnej) jest siwert (Sv).”.  
  
  
Dziennik Ustaw  – 102 – Poz. 1593  
 
 Załącznik nr  2 do ustawy z dnia 13  czerwca 2019  r. (poz. 1593 ) 
„Załącznik nr  2 do ustawy z dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  792, 1669 i  2227 oraz z  2019  r. poz.  730) 
 
POZIOMY PROGOWE AKTY WNOŚCI ORAZ STĘŻENIA  PROMIENIOTWÓRCZE GO  
IZOTOPÓW PROMIENIOTW ÓRCZYCH  
Izotop promieniotwórczy  Aktywność (Bq)  
P1 Aktywność (Bq)  
P2 Stężenie promieniotwó r-
cze (kBq/kg)  
1 2 3 4 
H-3 1,00E+09  2,00E+15  1,00E+06  
Be-7 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+03  
Be-10   3,00E+13    
C-11   6,00E+10    
C-14 1,00E+07  5,00E+13  1,00E+04  
O-15 1,00E+09    1,00E+02  
N-13   6,00E+10    
F-18 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Na-22 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Na-24 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Mg-28   2,00E+10    
Np.-26   3,00E+10    
Si-31 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Si-32   7,00E+12    
P-32 1,00E+05  1,00E+13  1,00E+03  
P-33 1,00E+08  2,00E+14  1,00E+05  
S-35 1,00E+08  6,00E+13  1,00E+05  
Cl-36 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+04  
Cl-38 1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Ar-37 1,00E+08    1,00E+06  
Ar-39   3,00E+14    
Ar-41 1,00E+09  5,00E+10  1,00E+02  
K-40 1,00E+06    1,00E+02  
K-42 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
K-43 1,00E+06  7,00E+10  1,00E+01  
Ca-45 1,00E+07  1,00E+14  1,00E+04  
Ca-47 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Sc-44   3,00E+10    
Sc-46 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Sc-47 1,00E+06  7,00E+11  1,00E+02  
Sc-48 1,00E+0 5 2,00E+10  1,00E+01  
Ti-44   3,00E+10    
V-48 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
V-49   2,00E+15    
Cr-51 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Mn-51 1,00E+05    1,00E+01  
  
Dziennik Ustaw  – 103 – Poz. 1593  
 
 Mn-52 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Mn-52m 1,00E+05    1,00E+01  
Mn-53 1,00E+09    1,00E+04  
Mn-54 1,00E+0 6 8,00E+10  1,00E+01  
Mn-56 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
Fe-52 1,00E+06  2,00E+10  1,00E+01  
Fe-55 1,00E+06  8,00E+14  1,00E+04  
Fe-59 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Fe-60   6,00E+10    
Co-55 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Co-56 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Co-57 1,00E +06 7,00E+11  1,00E+02  
Co-58 1,00E+06  7,00E+10  1,00E+01  
Co-58m 1,00E+07  7,00E+10  1,00E+04  
Co-60 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Co-60m 1,00E+06    1,00E+03  
Co-61 1,00E+06    1,00E+02  
Co-62m 1,00E+05    1,00E+01  
Ni-59 1,00E+08  1,00E+15  1,00E+04  
Ni-63 1,00E+0 8 6,00E+13  1,00E+05  
Ni-65 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Cu-64 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Cu-67   7,00E+11    
Zn-65 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Zn-69 1,00E+06  3,00E+13  1,00E+04  
Zn-69m 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Ga-67   5,00E+11    
Ga-68   7,00E+10    
Ga-72 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ge-68   7,00E+10    
Ge-71 1,00E+08  1,00E+15  1,00E+04  
Ge-77   6,00E+10    
As-72   4,00E+10    
As-73 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+03  
As-74 1,00E+06  9,00E+10  1,00E+01  
As-76 1,00E+05  2,00E+11  1,00E+02  
As-77 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+ 03 
Se-75 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Se-79   2,00E+14    
Br-76   3,00E+10    
Br-77   2,00E+11    
Br-82 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Kr-74 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-76 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-77 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-79 1,00E+05    1,00E+03  
  
Dziennik Ustaw  – 104 – Poz. 1593  
 
 Kr-81 1,00E+07  3,00E+13  1,00E+04  
Kr-83m 1,00E+12    1,00E+05  
Kr-85 1,00E+04  3,00E+13  1,00E+05  
Kr-85m 1,00E+10  5,00E+11  1,00E+03  
Kr-87 1,00E+09  9,00E+10  1,00E+02  
Kr-88 1,00E+09    1,00E+02  
Rb-81   1,00E+11    
Rb-83   1,00E+11    
Rb-84   7,00E+10    
Rb-86 1,00E+05  7,00E +11 1,00E+02  
Sr-82   6,00E+10    
Sr-85 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Sr-85m 1,00E+07  1,00E+11  1,00E+02  
Sr-87m 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Sr-89 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Sr-90+ 1,00E+04  1,00E+12  1,00E+02  
Sr-91 1,00E+05  6,00E+10  1,00E+01  
Sr-92 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Y-87   9,00E+10    
Y-88   3,00E+10    
Y-90 1,00E+05  5,00E+12  1,00E+03  
Y-91 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+03  
Y-91m 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Y-92 1,00E+05  2,00E+11  1,00E+02  
Y-93 1,00E+05  6,00E+11  1,00E+02  
Zr-88   2,00E+10    
Zr-93+ 1,00E+ 07   1,00E+03  
Zr-95 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Zr-97+ 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
Nb-93m 1,00E+07  3,00E+14  1,00E+04  
Nb-94 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Nb-95 1,00E+06  9,00E+10  1,00E+01  
Nb-97 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Nb-98 1,00E+05    1,00E+01  
Mo-90 1,00E+06    1,00E+01  
Mo-93 1,00E+08  3,00E+14  1,00E+03  
Mo-99 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Mo-101 1,00E+06    1,00E+01  
Tc-95m   1,00E+11    
Tc-96 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Tc-96m 1,00E+07  3,00E+10  1,00E+03  
Tc-97 1,00E+08    1,00E+03  
Tc-97m 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+03  
Tc-98   5,00E+10    
Tc-99 1,00E+07  3,00E+13  1,00E+04  
Tc-99m 1,00E+07  7,00E+11  1,00E+02  
  
Dziennik Ustaw  – 105 – Poz. 1593  
 
 Ru-97 1,00E+07  3,00E+11  1,00E+02  
Ru-103 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Ru-105 1,00E+06  8,00E+10  1,00E+01  
Ru-106+  1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Rh-99   1,00E+11    
Rh-101   3,00E+11    
Rh-102   3,00E+10    
Rh-102m    1,00E+11    
Rh-103m  1,00E+08  9,00E+14  1,00E+04  
Rh-105 1,00E+07  9,00E+11  1,00E+02  
Pd-103 1,00E+08  9,00E+13  1,00E+03  
Pd-109 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Ag-105 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Ag-108m+  1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Ag-110m  1,00E+06  2,00E+10  1,00E+01  
Ag-111 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+03  
Cd-109 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+04  
Cd-113m    4,00E+13    
Cd-115 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Cd-115m  1,00E+06  3,00E+12  1,00E+03  
In-111 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+0 2 
In-113m  1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
In-114m  1,00E+06  8,00E+11  1,00E+02  
In-115m  1,00E+06  4,00E+11  1,00E+02  
Sn-113 1,00E+07  3,00E+11  1,00E+03  
Sn-117m    5,00E+11    
Sn-119m    7,00E+13    
Sn-121m    7,00E+13    
Sn-123   7,00E+12    
Sn-125 1,00E+05  1,00E+1 1 1,00E+02  
Sn-126   3,00E+10    
Sb-122 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+02  
Sb-124 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Sb-125 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Sb-126   2,00E+10    
Te-121   1,00E+11    
Te-121m    1,00E+11    
Te-123m  1,00E+07  6,00E+11  1,00E+02  
Te-125m  1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Te-127 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Te-127m  1,00E+07  3,00E+12  1,00E+03  
Te-129 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Te-129m  1,00E+06  1,00E+12  1,00E+03  
Te-131 1,00E+05    1,00E+02  
Te-131m  1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Te-132 1,00E+07  3,00E+10  1,00E+0 2 
  
Dziennik Ustaw  – 106 – Poz. 1593  
 
 Te-133 1,00E+05    1,00E+01  
Te-133m  1,00E+05    1,00E+01  
Te-134 1,00E+06    1,00E+01  
I-123 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+02  
I-124   6,00E+10    
I-125 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+03  
I-126 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
I-129 1,00E+05    1,00E+02  
I-130 1,00E+06    1,00E+01  
I-131 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
I-132 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
I-133 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
I-134 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
I-135 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Xe-122   6,00E+10    
Xe-123   9,00E+10    
Xe-127   3,00E+11    
Xe-131m  1,00E+0 4 1,00E+13  1,00E+04  
Xe-133 1,00E+04  3,00E+12  1,00E+03  
Xe-135 1,00E+10  3,00E+11  1,00E+03  
Cs-129 1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Cs-131 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Cs-132 1,00E+05  1,00E+11  1,00E+01  
Cs-134 1,00E+04  4,00E+10  1,00E+01  
Cs-134m  1,00E+05  4,00E+10  1,00E+03  
Cs-135 1,00E+07    1,00E+04  
Cs-136 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Cs-137+  1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cs-138 1,00E+04    1,00E+01  
Ba-131 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Ba-133   2,00E+11    
Ba-133m    3,00E+11    
Ba-140+  1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
La-137   2,00E+13    
La-140 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ce-139 1,00E+06  6,00E+11  1,00E+02  
Ce-141 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+02  
Ce-143 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Ce-144+  1,00E+05  9,00E+11  1,00E+02  
Pr-142 1,00E+05  1,00E+12  1,00E+02  
Pr-143 1,00E+06  3,00E+13  1,00E+04  
Nd-147 1,00E+06  6,00E+11  1,00E+02  
Nd-149 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Pm-143   2,00E+11    
Pm-144   4,00E+10    
Pm-145   1,00E+13    
  
Dziennik Ustaw  – 107 – Poz. 1593  
 
 Pm-147 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+04  
Pm-148m    3,00E+10    
Pm-149 1,00E+06  6,00E+12  1,00E+03  
Pm-151   2,00E+11    
Sm-145   4,00E+12    
Sm-151 1,00E+08  5,00E+14  1,00E+04  
Sm-153 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+02  
Eu-147   2,00E+11    
Eu-148   3,00E+10    
Eu-149   2,00E+12    
Eu-150b    2,00E+12    
Eu-150a    5,00E+10    
Eu-152 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Eu-152m  1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Eu-154 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Eu-155 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Eu-156   5,00E+10    
Gd-146   3,00E+10    
Gd-148   4,00E+11    
Gd-153 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+02  
Gd-159 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+03  
Tb-157   1,00E+14    
Tb-158   9,00E+10    
Tb-160 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Dy-159   6,00E+12    
Dy-165 1,00E+06  3,00E+12  1,00E+03  
Dy-166 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+03  
Ho-166 1,00E+05  2,00E+12  1,00E+03  
Ho-166m   4,00E+10   
Er-169   2,00E+14    
Er-171 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Tm-167   6,00E+11    
Tm-170 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Tm-171 1,00E+08  3,00E+14  1,00E+04  
Yb-169   3,00E+11    
Yb-175 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Lu-172   4,00E+10    
Lu-173   9,00E+11    
Lu-174   8,00E+11    
Lu-174m    6,00E+11    
Lu-177 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Hf-172   4,00E+10    
Hf-175   2,00E+11    
Hf-181 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Hf-182   5,00E+10    
Ta-178   7,00E+10    
  
Dziennik Ustaw  – 108 – Poz. 1593  
 
 Ta-179   6,00E+12    
Ta-182 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+01  
W-178   9,00E+11    
W-181 1,00E+07  5,00E+12  1,00E+03  
W-185 1,00E+07  1,00E+14  1,00E+04  
W-187 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
W-188   1,00E+12    
Re-184   8,00E+10    
Re-184m    7,00E+10    
Re-186 1,00E+06  4,00E+12  1,00E+03  
Re-188 1,00E+05  1,00E+12  1,00E+02  
Re-189   1,00E+12    
Os-185 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Os-191 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Os-191m  1,00E+07  1,00E+12  1,00E+03  
Os-193 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Os-194   7,00E+11    
Ir-189   1,00E+12    
Ir-190 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Ir-192 1,00E+04  8,00E+10  1,00E+01  
Ir-194 1,00E+05  7,00E+11  1,00E+02  
Pt-188   4,00E+10    
Pt-191 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Pt-193   3,00E+15    
Pt-193m  1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Pt-195m    2,00E+12    
Pt-197 1,00E+06  4,00E+12  1,00E+03  
Pt-197m  1,00E+06  9,00E+11  1,00E+02  
Au-193   6,00E+11    
Au-194   7,00E+10    
Au-195   2,00E+12    
Au-198 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Au-199 1,00E+06  9,00E+11  1,00E+02  
Hg-194   7,00E+10    
Hg-195m    2,00E+11    
Hg-197 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Hg-197m  1,00E+06  7,00E+11  1,00E+02  
Hg-203 1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Tl-200 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Tl-201 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Tl-202 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Tl-204 1,00E+04  2,00E+13  1,00E+04  
Pb-201   9,00E+10    
Pb-202   2,00E+11    
Pb-203 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Pb-210+  1,00E+04  3,00E+11  1,00E+01  
  
Dziennik Ustaw  – 109 – Poz. 1593  
 
 Pb-212+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Bi-205   4,00E+10    
Bi-206 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Bi-207 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Bi-210 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+03  
Bi-210m    3,00E+11    
Bi-212+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Po-203 1,00E+06    1,00E+01  
Po-205 1,00E+06    1,00E+01  
Po-207 1,00E+06    1,00E+01  
Po-210 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+01  
At-211 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+03  
Rn-220+  1,00E+07    1,00E+04  
Rn-222+  1,00E+08  4,00E+10  1,00E+01  
Ra-223+  1,00E+05  1,00E+11  1,00E+02  
Ra-224+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Ra-225 1,00E+05  1,00E+11  1,00E+02  
Ra-226+  1,00E+04  4,00E+10  1,00E +01 
Ra-227 1,00E+06    1,00E+02  
Ra-228+  1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ac-225   9,00E+10    
Ac-227   4,00E+10    
Ac-228 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Th-226+  1,00E+07    1,00E+03  
Th-227 1,00E+04  8,00E+10  1,00E+01  
Th-228+  1,00E+04  4,00E+10  1,00E+00  
Th-229+  1,00E+03  1,00E+10  1,00E+00  
Th-230 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+00  
Th-231 1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Th-nat 1,00E+03    1,00E+00  
Th-234+  1,00E+05  2,00E+12  1,00E+03  
Pa-230 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Pa-231 1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
Pa-233 1,00E+07  4,00E+11  1,00E+02  
U-230+  1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
U-231 1,00E+07    1,00E+02  
U-232+  1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
U-233 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+01  
U-234 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
U-235+  1,00E+04  8,00E+07  1,00E+01  
U-236 1,00E+04  2,00E+11  1,00E+01  
U-237 1,00E+ 06   1,00E+02  
U-238+  1,00E+04    1,00E+01  
U-nat 1,00E+03    1,00E+00  
U-239 1,00E+06    1,00E+02  
U-240 1,00E+07    1,00E+03  
  
Dziennik Ustaw  – 110 – Poz. 1593  
 
 U-240+  1,00E+06    1,00E+01  
U wzb. 10 –20%   8,00E+08    
U wzb. > 20%    8,00E+07    
Np.-235   1,00E+14    
Np.-236b    7,00E+09    
Np.-236a    8,00E+11    
Np.-237+  1,00E+03  7,00E+10  1,00E+00  
Np.-239 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+02  
Np.-240 1,00E+06    1,00E+01  
Pu-234 1,00E+07    1,00E+02  
Pu-235 1,00E+07    1,00E+02  
Pu-236 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Pu-237 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Pu-238 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-239 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-240 1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-241 1,00E+05  3,00E+12  1,00E+02  
Pu-242 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+00  
Pu-243 1,00E+07    1,00E+03  
Pu-244 1,00E+04  3,00E+08  1,00E+00  
Am-241 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Am-242 1,00E+06    1,00E+03  
Am-242m+  1,00E+04  3,00E+11  1,00E+00  
Am-243+  1,00E+03  2,00E+11  1,00E+00  
Am-244   9,00E+10    
Cm-240   3,00E+11    
Cm-241   1,00E+11    
Cm-242 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+02  
Cm-243 1,00E+04  2,00E+11  1,00E+00  
Cm-244 1,00E+0 4 5,00E+10  1,00E+01  
Cm-245 1,00E+03  9,00E+10  1,00E+00  
Cm-246 1,00E+03  2,00E+11  1,00E+00  
Cm-247 1,00E+04  1,00E+09  1,00E+00  
Cm-248 1,00E+03  5,00E+09  1,00E+00  
Bk-247   8,00E+10    
Bk-249 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Cf-246 1,00E+06    1,00E+03  
Cf-248 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cf-249 1,00E+03  1,00E+11  1,00E+00  
Cf-250 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cf-251 1,00E+03  1,00E+11  1,00E+00  
Cf-252 1,00E+04  2,00E+10  1,00E+01  
Cf-253 1,00E+05  4,00E+11  1,00E+02  
Cf-254 1,00E+03  3,00E+08  1,00E+00  
Es-253 1,00E+05    1,00E+02  
Es-254 1,00E+04    1,00E+01  
  
Dziennik Ustaw  – 111 – Poz. 1593  
 
 Es-254m  1,00E+06    1,00E+02  
Fm-254 1,00E+07    1,00E+04  
Fm-255 1,00E+06    1,00E+03  
Pu-239/Be -9   6,00E+10    
Am-241/Be -9   6,00E+10    
 
Liczby zapisano w  postaci wykładniczej, gdzie liczba po literze E oznacza wykładnik całkowity liczby 10.  
 
Uwaga:  
Izotopy opatrzone wskaźnikiem „+” lub „nat” (naturalny) oznaczają izotopy macierzyste znajdujące się w  stanie równow a-
gi wiekowej ze swymi pochodnymi, podanymi poniżej. W  takich przypadkach wartości poziomu progowego aktywności 
źródła niekontrolowanego podane w  tabeli odnoszą się tylko do izotopów macierzystych, gdyż uwzględniają one również 
udział izotopów pochodnych.  
 
Izotopy macierzyste  
 Izotopy pochodne  
 
1 
 2 
 
Sr-90+ 
 Y-90 
 
Zr-93+ 
 Nb-93m 
 
Zr-97+ 
 Nb-97 
 
Ru-106+  
 Rh-106 
 
Ag-108m+  
 Ag-108 
 
Cs-137+  
 Ba-137m  
 
Ba-140+  
 La-140 
 
Ce-144+  
 Pr-144 
 
Pb-210+  
 Bi-210, Po -210 
 
Pb-212+  
 Bi-212, Tl -208, Po -212 
 
Bi-212+  
 TI-208, Po -212 
 
Rn-220+  
 Po-216 
 
Rn-222+  
 Po-218, Pb -214, Bi -214, Po -214 
 
Ra-223+  
 Rn-219, Po -215, Pb -211, B i-211, Tl -207 
 
Ra-224+  
 Rn-220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
Ra-226+  
 Rn-222, Po -218, Pb -214, Bi -214, Po -214, Pb -210, Bi -210, Po -210 
 
Ra-228+  
 Ac-228 
 
Th-226+  
 Ra-222, Rn -218, Po -214 
 
  
Dziennik Ustaw  – 112 – Poz. 1593  
 
 Th-228+  
 Ra-224, Rn -220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po-212 
 
Th-229+  
 Ra-225, Ac -225, Fr -221, Ar -217, Bi -213, Po -213, Pb -209 
 
Th-nat 
 Ra-228, Ac -228, Th -228, Ra -224, Rn -220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
Th-234+  
 Pa-234m  
 
U-230+  
 Th-226, Ra -222, Rn -218, Po -214 
 
U-232+  
 Th-228, Ra -224, Rn -220, Po-216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
U-235+  
 Th-231 
 
U-238+  
 Th-234, Pa -234m  
 
U-nat 
 Th-234, Pa -234m, U -234, Th -230, Ra -226, Rn -222, Po -218, Pb -214, Bi -214, Pb -210, 
Bi-210, Po -210, Po -214 
 
U-240+  
 Np.-240m  
 
Np.-237+  
 Pa-233 
 
Am-242m+  
 Am-242 
 
Am-243+  
 Np.-239 
 
”. 
  
  
Dziennik Ustaw  – 113 – Poz. 1593  
 
 Załącznik nr  3 do ustawy z dnia 13  czerwca 2019  r. (poz. 1593 ) 
„Załącznik nr  4 do ustawy z dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  792, 1669 i  2227 oraz z  2019  r. poz.  730) 
 
  
DAWKI GRANICZNE PROM IENIOWANI A JONIZUJĄCEGO  
 
I. Dla pracowników  
 
1. Dla pracowników dawka graniczna, wyrażona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 20  mSv w  ciągu roku kalend a-
rzowego.  
2. W przypadku wyrażenia zgody, o  której mowa w  art. 14 ust. 1a ustawy, dawka, o  której mowa w  pkt 1, może być 
w danym roku kalendarzowym przekroczona do wartości 50  mSv, o  ile zgodę na takie przekroczenie wyda, ze względu na 
szczególne warunki lub okoliczności wykonywania działalności związanej z  narażeniem, organ właściwy do wydania 
zezwolenia, przyj ęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a ustawy.  
3. W  przypadku, o  którym mowa w  pkt 2, średnia roczna dawka skuteczna (efektywna) w  każdym okresie pięciu kolejnych 
lat kalendarzowych, w  tym lat, w  których dawka graniczna została przekroczona, nie może przekroczyć 20  mSv.  
4. Dawka graniczna, wyrażona jako dawka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1) 20 mSv – dla soczewki oka;  
2) 500 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napro mienionej części skóry, niezależnie od 
napromienionej powierzchni;  
3) 500 mSv – dla kończyn zdefiniowanych jako dłonie, przedramiona, stopy i  kostki.  
5. Wartość, o  której mowa w  pkt 4 ppkt 1, może być w  pojedynczym roku kalendarzowym przekroczona do 50  mSv, jed-
nakże w  każdym okresie pięciu kolejnych lat kalendarzowych, w  tym lat, w  których dawka graniczna została przekroczona, 
nie może przekroczyć 100  mSv.  
 
II. Dla uczniów, studentów i  praktykantów  
 
1. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku 18  lat i powyżej, mają zastosowanie dawki graniczne ustalone 
w poz. I. 
2. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku od 16  lat do 18  lat, dawka graniczna, wyrażona jako dawka skuteczna 
(efektywna), z  zastrzeżeniem art.  14 ust. 1b i 1c ustawy, wynosi 6  mSv w  ciągu roku kalendarzowego, przy czym dawka 
graniczna, wyrażona jako dawka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1) 15 mSv – dla soczewki oka;  
2) 150 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napromienionej części skóry, nieza leżnie od 
napromienionej powierzchni;  
3) 150 mSv – dla kończyn zdefiniowanych jako dłonie, przedramiona, stopy i  kostki.  
3. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku poniżej 16  lat, mają zastosowanie dawki graniczne ustalone w  poz. III. 
 
III. Dla osób  z ogółu ludności  
 
Dla osób z  ogółu ludności dawka graniczna, wyrażona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 1  mSv w  ciągu roku 
kalendarzowego, przy czym dawka graniczna, wyrażona jako dawka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1) 15 mSv – dla soczewki oka;  
2) 50 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napromienionej części skóry, niezależnie od n a-
promienionej powierzchni.”.  
  
  
Dziennik Ustaw  – 114 – Poz. 1593  
 
 Załącznik nr  4 do ustawy z dnia 13  czerwca 2019  r. (poz. 1593 ) 
„Załącznik nr  5 do ustawy z d nia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  792, 1669 i  2227 oraz z  2019  r. poz.  730) 
 
 
KWALIFIKACJA DZIAŁAL NOŚCI ZWIĄZANEJ Z  NARAŻENIEM DO KATEGO RII ZAGROŻEŃ  
 
1. Kategoria I  – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić do wys tąpienia na terenie jednostki organizacyjnej 
zdarzenia radiacyjnego skutkującego lub mogącego skutkować poważnymi efektami deterministycznymi poza terenem tej 
jednostki, uzasadniającymi uruchomienie wyprzedzających działań interwencyjnych, w  tym ewakuacji,  nakazu pozostania 
w pomieszczeniach zamkniętych, podania preparatów ze stabilnym jodem oraz innych pilnych działań interwencyjnych.  
 
Kategoria I  obejmuje rozruch, eksploatację i  likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej powyżej 
100 MW (megawatów) lub przechowalnik zawierający wypalone paliwo jądrowe w  ilości równoważnej rdzeniowi reaktora 
o mocy cieplnej 3000  MW.  
 
2. Kategoria II – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić do wystąpienia na terenie jednostki organizacyjnej  
zdarzenia radiacyjnego skutkującego lub mogącego skutkować efektami stochastycznymi narażenia osób z  ogółu ludności 
poza terenem tej jednostki uzasadniającymi uruchomienie pilnych działań interwencyjnych.  
 
Kategoria II obejmuje:  
1) rozruch, eksploatację i likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej powyżej 2  MW do 100  MW, 
przechowalnik zawierający wypalone paliwo jądrowe wymagające aktywnego chłodzenia, zakład wzbogacania izotopow e-
go, zakład wytwarzania paliwa jądrowego lub zakład pr zerobu wypalonego paliwa jądrowego;  
2) eksploatację lub zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.  
 
3. Kategoria III – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić wyłącznie do wystąpienia zdarzenia radiacyjnego 
powodującego zagrożenie jedno stki organizacyjnej, uzasadniającego uruchomienie pilnych działań interwencyjnych na 
terenie jednostki organizacyjnej.  
 
Kategoria III obejmuje:  
1) rozruch, eksploatację i  likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej nieprzekraczającej 2 MW;  
2) eksploatację i  zamknięcie kopalni rudy uranu;  
3) wytwarzanie i  przetwarzanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, substancji promieniotwórczych 
lub źródeł promieniotwórczych oraz przetwarzanie odpadów promieniotwórczych, w  pracowni  izotopowej niebędącej 
obiektem jądrowym;  
4) produkowanie urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze;  
5) zamierzone podawanie substancji promieniotwórczych ludziom i  zwierzętom w  celu medycznej lub weterynaryjnej 
diagnostyki, leczenia lub badań naukow ych oraz zamierzone dodawanie substancji promieniotwórczych w  procesie pr o-
dukcyjnym wyrobów powszechnego użytku, wyrobów medycznych, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wyp o-
sażenia wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki i n vitro, aktywnych wyrobów medyc z-
nych do implantacji;  
6) stosowanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, substancji promieniotwórczych, źródeł promieni o-
twórczych lub urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze na terenie jednostki organi zacyjnej w  pracowni izotop o-
wej i  poza tą pracownią oraz przechowywanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, źródeł promieni o-
twórczych oraz odpadów promieniotwórczych na terenie jednostki organizacyjnej;  
7) stosowanie urządzeń wytwarzających  promieniowanie jonizujące na terenie jednostki organizacyjnej w  pracowni ren t-
genowskiej lub pracowni akceleratorowej oraz poza pracownią;  
8) uruchamianie pracowni, w  których stosowane są źródła promieniowania jonizującego.  
  
Dziennik Ustaw  – 115 – Poz. 1593  
 
 4. Kategoria IV – działalności z wiązane z  narażeniem mogące prowadzić do wystąpienia zdarzenia radiacyjnego uzasa d-
niającego uruchomienie pilnych działań interwencyjnych w  miejscu jego wystąpienia.  
 
Kategoria IV obejmuje:  
1) stosowanie i  przechowywanie materiałów jądrowych, materiałów pro mieniotwórczych lub źródeł promieniotwórczych 
w terenie;  
2) transport materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieni o-
twórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;  
3) instalowanie i  obsługę urządzeń zawierający ch źródła promieniotwórcze oraz obrót tymi urządzeniami;  
4) uruchamianie urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące;  
5) obrót materiałami jądrowymi, materiałami promieniotwórczymi, źródłami promieniotwórczymi lub wypalonym pal i-
wem jądrowym oraz obr ót wyrobami powszechnego użytku, wyrobami medycznymi, wyrobami medycznymi do diagnost y-
ki in vitro, wyposażeniem wyrobów medycznych, wyposażeniem wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro lub akty w-
nymi wyrobami medycznymi do implantacji, do których w  proce sie produkcyjnym dodano substancje promieniotwórcze, 
oraz przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  wywóz z  tego terytorium tych wyrobów;  
6) znalezienie porzuconej substancji promieniotwórczej, w  tym źródła niekontrolowanego w  miejscu publicznym, 
w szczególności takim jak jednostka zajmująca się magazynowaniem, sprzedażą lub przetwórstwem złomu metali.  
 
5. Kategoria V – działalności związane z  narażeniem zlokalizowane poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, mogące 
prowadzić do wystąpienia zdarzeni a radiacyjnego wskutek uwolnienia substancji promieniotwórczych w  ilości powoduj ą-
cej konieczność uruchomienia pilnych działań interwencyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
 
Kategoria V obejmuje reaktory jądrowe o  mocy cieplnej powyżej 100  MW, zl okalizowane w  odległości do 300  km od 
granicy Rzeczypospolitej Polskiej.”.  
  
  
Dziennik Ustaw  – 116 – Poz. 1593  
 
 Załącznik nr  5 do ustawy z dnia 13  czerwca 2019  r. (poz. 1593 ) 
„Załącznik nr  6 do ustawy z dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  
(Dz. U. z 2018  r. poz.  792, 1669 i  2227 ora z z 2019  r. poz.  730) 
 
WZÓR  
DEKLARACJA PRZEWOZU ZAMKNIĘTEGO ŹRÓDŁA P ROMIENIOTWÓRCZEGO  
DECLARATION OF SHIPM ENT OF THE SEALED RA DIOACTIVE SOURCE  
  
Odbiorca zamkniętych źródeł promieniotwórczych wypełnia punkty od 1  do 5 i  przekazuje niniejszą deklarację do w łaści-
wej władzy w  swoim kraju.  
The consignee of sealed radioactive sources must complete sections 1  to 5 and send this declaration to the competent 
authority in his country.  
Właściwa władza w  kraju odbiorcy wypełnia punkt 6 i  zwraca niniejszą deklarację od biorcy.  
The competent authority of the consignee country must fill in section 6  and return this declaration to the consignee.  
Następnie, przed wysyłką zamkniętych źródeł promieniotwórczych, odbiorca przesyła niniejszą deklarację do dostawcy 
tych źródeł w  kraju dostawcy.  
Then, the consignee must send this declaration to the holder in the forwarding country prior to the shipment of the sealed 
sources.  
Wszystkie punkty niniejszej deklaracji muszą zostać wypełnione, a  odpowiednie kratki zakreślone.  
All sections  of this declaration must be completed and boxes ticked where appropriate.  
 
1. NINIEJSZA DEKLARACJA DOTYCZY:  
THIS DECLARATION CONCERNS:  
 
JEDNEGO PRZEWOZU  
SINGLE SHIPMENT   Niniejsza deklaracja jest ważna do chwili realizacji prz e-
wozu, o  ile punkt 6  nie stanowi inaczej  
/This declaration is valid until the shipment is completed 
unless otherwise stated in section 6  
oczekiwana data przewozu (jeżeli j est znana):  
expected date of shipment (if available):  
WIELOKROTNYCH PRZEWOZÓW  
SEVERAL SHIPME NTS   Niniejsza deklaracja jest ważna przez trzy lata, o  ile punkt 
6 nie stanowi inaczej  
/This declaration is valid for three years unless otherwise 
stated in section 6  
2. ADRES DOCELOWY ŹRÓDŁA (ŹRÓDEŁ)  
DESTINATION OF THE SOURCE(S)  
 
Nazw a odbiorcy/Name of consignee:  
 
Osoba upoważniona do kontaktów Pan/Pani/Contact person Mr./Ms:  
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.: Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
 
  
Dziennik Ustaw  – 117 – Poz. 1593  
 
 3. DOSTAWCA ŹRÓDŁA (ŹRÓDEŁ) W  KRAJU WYSYŁAJĄCYM  
HOLDER OF THE SOURCE(S) IN THE FORWARD ING COUNTRY  
 
 
Nazwa dostawcy/Name of holder:  
 
Osoba upoważniona do kontaktów Pan/Pani/Contact person Mr./Ms:  
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.: Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
 
4. OPIS PRZEWOŻONEGO  ŹRÓDŁA (PRZEWOŻONYCH ŹRÓDEŁ)  
DESCRIPTION OF THE S OURCE(S) INVOLVED IN THE SHIPMENT  
 
Izotop promieniotwórczy (izotopy promieni o-
twórcze)  
/Radionuclide(s)  
     
Maksymalna aktywność pojedynczego źródła 
(MBq)  
/Maximum activity of individual source 
(MBq)  
     
Liczba źródeł  
/Number of sources  
     
 
Jeżeli z amknięte źródło (źródła) jest (są) zainstalowane w  urządzeniu/przyrządzie/sprzęcie, to należy podać kró t-
ki opis tego urządzenia/przyrządu/sprzętu*:  
If sealed source(s) is (are) mounted in a  machinery/device/equipment, short description of the machi n-
ery/de vice/equipment should be given*:  
 
Podać (jeżeli to możliwe i  wymagane przez właściwą władzę):  
Indicate (if available and requested by the competent authority):  
krajową lub międzynarodową normę techniczną, której wymagania spełnia (spełniają) zamknięte źr ódło (źródła) 
oraz numer świadectwa*:  
national or international technical standard with which the sealed source(s) complies(y) and certificate number*:  
datę wygaśnięcia ważności świadectwa:  
date of expiry of certificate:  
nazwę producenta i  pozycję kata logową:  
name of the manufacturer and catalogue reference:  
 
 
5. DEKLARACJA OSOBY UPOWAŻNIONEJ LUB ODPOWIEDZIALNEJ  
DECLARATION OF AUTHORIZED OR RESPONSIBLE PERSON  
 
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że informacja podana w  niniejszej deklaracji jest pra wdziwa.  
I, the consignee, hereby certify that the information provided in this declaration is correct.  
  
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że uzyskałem zezwolenie na wykonywanie działalności ze źródłem (źródłami ), 
zgłosiłem tą działalność lub powiadomił em o  jej wykonywaniu, co upoważnia mnie do otrzymania źródła  
(źródeł) opisanego (opisanych) w  niniejszej deklaracji.  
I, the consignee, hereby certify that I  got permission to carry out activities with a  source (s), I  reported this activ i-
ty or notified it s performance, which entitles me to receive the source (s) described in this declaration.  
  
Dziennik Ustaw  – 118 – Poz. 1593  
 
 Numer zezwolenia lub decyzji o  przyjęciu zgłoszenia, lub data powiadomienia:  
The number of the permit or decision on acceptance of the application, or the date of the notification:  
  
 
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że spełniam wszystkie stosowne wymagania krajowe, odnoszące się do 
bezpiecznego przechowywania, wykorzystywania i  przekazania jako odpad źródła (źródeł) opisanego (opis a-
nych) w  niniejszej deklaracj i. 
I, the consignee, hereby certify that I  comply with all the relevant national requirements, such as those relating to 
the safe storage, use or disposal of source(s) described in this declaration.  
 
Nazwisko/ Name : Podpis/ Signature :  
 
Data/Date:  
 
6. POT WIERDZENIE PRZEZ WŁAŚCIWĄ WŁADZĘ KRAJU ODBIORCY, ŻE ZAPOZNAŁA SIĘ 
Z NINIEJSZĄ DEKLARACJĄ  
CONFIRMATION BY THE COMPETENT AUTHORITY OF THE CONSIGNEE COUNTRY THAT IT HAS 
TAKEN NOTE OF THIS DECLARATION  
 
 
 
 
 
 
Pieczęć/Stamp:  
 
 
 
 
 
 
 
Nazwa właściwej władzy/Name of  the competent authority:  
 
 
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.:  
 
Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
 
Data/Date: ......................................  
 
Niniejsza deklaracja jest ważna do**/This declaration is valid until**: …………………………………..  
 
 
  
Dziennik Ustaw  – 119 – Poz. 1593  
 
 7. POTWIERD ZENIE PRZEZ SŁUŻBĘ CELN O-SKARBOWĄ  PRZYWOZU/WYWOZU  
CUSTOMS SERVICE OF POLAND CONFIRMATION OF IMPORT/EXPORT  
Liczba źródeł/Number of Sources  Data/ Date  Pieczęć/Stamp  
   
   
 
*  Należy podać w  języku polskim i  angielskim.  
 Must be given in Polish and Englis h language.  
**  Odnośnie do terminu ważności deklaracji, patrz również punkt 1  na stronie 1.  
 Please see too section 1, page 1, for the guidance on the length of time declaration is valid.”.