DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 5 września 2019  r. 
Poz. 1702 
 
USTAWA  
z dnia 4  lipca 2019  r. 
o zmianie ustawy o  bezpieczeństwie morskim1) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1452 ) wprowadza się 
następujące zmiany:  
1) w odnośniku nr  1 w pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  18 i 19 w  brzmieniu:  
„18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2109 z  dnia 15  listopada 2017  r. zmieniaj ącej dyrekt y-
wę Rady 98/41/WE w  sprawie rejestracji osób podró żujących na pok ładzie statków pasa żerskich p łynących do 
portów pa ństw cz łonkowskich Wspólnoty lub z  portów pa ństw cz łonkowskich Wspólnoty oraz dyrektyw ę Par-
lamentu Europejskiego i  Rady 2010/65/UE w  sprawie formal ności sprawozdawczych dla statków wchodz ących 
do lub wychodz ących z  portów pa ństw cz łonkowskich (Dz.  Urz. UE  L 315 z  30.11.2017, str.  52); 
19) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2110 z  dnia 15  listopada 2017  r. w sprawie systemu i n-
spekcji na potrzeby bezpiecznej eksploatacji statków pasa żerskich typu ro -ro i szybkich jednostek pasa żerskich 
uprawiaj ących żeglug ę na linii regularnej oraz zmieniaj ącej dyrektyw ę 2009/16/WE i  uchylaj ącej dyrektyw ę 
Rady 1999/35/WE (Dz.  Urz. UE  L 315 z  30.11.2017 , str. 61).”;  
2) w art.  3 po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Przepisy ustawy stosuje się również do statków pasażerskich typu ro -ro i szybkich statków pasażerskich 
o obcej przynależności w  zakresie dotyczącym przeprowadzania inspekcji w  trakci e uprawiania żeglugi na linii reg u-
larnej poza polskimi obszarami morskimi.”;  
3) w art.  5: 
a) pkt 5  otrzymuje brzmienie:  
„5) statku pasażerskim typu ro -ro – należy przez to rozumieć statek pasażerski przystosowany do wtaczania na 
statek i  wytaczania ze statku pojazdów drogowych lub szynowych;”,  
b) po pkt  5 dodaje się pkt  5a w  brzmieniu:  
„5a) szybkim statku pasażerskim – należy przez to rozumieć jednostkę szybką w  rozumieniu prawidła 1/3  roz-
działu X Międzynarodowej konwencji o  bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w  Londynie 
dnia 1  listopada 1974  r. (Dz.  U. z  2016  r. poz.  869 oraz z  2017  r. poz.  142), zwanej dalej „Konwencją  
SOLAS”, przewożącą więcej niż 12  pasażerów;”,  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2109 z  dnia 15  listopada 2017  r. zmie niającą dyrektywę Rady 98/41/WE  
w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członko wskich 
Wspólnot y lub z  portów państw członkowskich Wspólnoty oraz dyrektywę Parlamentu Eu ropejskiego i  Rady 2010/65/UE 
w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z  portów państw członkowskich 
(Dz. Urz. UE  L 315 z  30.11.2017, str.  52); 
2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2110 z  dnia 15  listopada 2017  r. w sprawie systemu inspekcji na  
potrzeby bezpiecznej eksploatacji statków pasażerskich typu ro -ro i szybkich jednostek pasażerskich uprawiających żeglugę na 
linii r egularnej oraz zmieniającą dyrektywę 2009/16/WE i  uchylającą dyrektywę Rady 1999/35/WE (Dz.  Urz. UE  L 315 
z 30.11.2017, str.  61). 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1702  
 
 c) pkt 1 2 otrzymuje brzmienie:  
„12) żegludze na linii regularnej – należy przez to rozumieć żeglugę obejmującą serię podróży statku wykon y-
wanych w  celu obsługi ruchu między tymi samymi dwoma portami lub większą liczbą tych samych portów 
lub serię podróży statku z  tego samego portu i  z powrotem bez zawijania do portów pośrednich, wykon y-
wanych:  
a) zgodnie z  opublikowanym rozkładem rejsów albo  
b) w taki sposób, że podróże te są na tyle regularne lub częste, że stanowią dający się wyróżnić system a-
tyczny szereg połączeń ;”, 
d) po pkt  26 dodaje się pkt  26a w  brzmieniu:  
„26a)  systemie THETIS EU – należy przez to rozumieć system informacyjny opracowany i  obsługiwany przez 
Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego, zwaną dalej „EMSA”, wspomagający realizację zadań 
inspekcji  państwa portu oraz inspekcji państwa bandery, w  szczególności w  zakresie inspekcji statków 
pasażerskich typu ro -ro oraz szybkich statków pasażerskich, będący platformą do wymiany informacji 
i raportowania o  wynikach inspekcji i  kontroli przeprowadzonych zgodnie z  przepisami ustawy;”,  
e) uchyla się pkt  32, 
f) w pkt  33 lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) Konwencję SOLAS,”;  
4) w art.  20: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. W ramach inspekcji państwa bandery statek o  polskiej przynależności podlega inspekcji:  
1) wstępnej – przeprowadzanej w  celu uzyskania po raz pierwszy certyfikatu wymaganego dla danego statku;  
2) rocznej – przeprowadzanej corocznie w  celu potwierdzenia ważności certyfikatu;  
3) pośredniej – przeprowadzanej w  celu potwierdzenia ważności certyfikatu , zastępującej odpowiednio drugą 
lub trzecią inspekcję roczną, a  w przypadku statku niepodlegającego inspekcji rocznej, przeprowadzanej 
między drugą a  trzecią datą rocznicową;  
4) odnowieniowej – przeprowadzanej w  związku z  upływem ważności certyfikatu w  celu wydania nowego 
certyfikatu;  
5) doraźnej – przeprowadzanej w  przypadku stwierdzenia lub podejrzenia, że statek został uszkodzony lub 
nastąpiła zmiana w  jego kadłubie, urządzeniach lub wyposażeniu, jeżeli uszkodzenie lub zmiana mogą 
wpłynąć na stan bezpie czeństwa statku, a  także w  przypadku gdy statek zmienia klasę lub przedsiębiorstwo 
odpowiedzialne za eksploatację statku w  rozumieniu Kodeksu ISM  albo w  przypadku stwierdzenia lub 
podejrzenia, że położenie linii ładunkowej statku nie odpowiada wskazaniom z awartym w  świadectwie 
wolnej burty;  
6) w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej – przeprowadzanej w  trakcie podróży na statku pasaże r-
skim typu ro -ro i szybkim statku pasażerskim, uprawiających żeglugę:  
a) między portem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a  portem leżącym na terytorium państwa trz e-
ciego albo  
b) na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, na których mogą pł ywać statki pasażerskie klasy A  
zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  86 ust. 10.”,  
b) dodaje si ę ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Inspekcja, o  której mowa w  ust. 1 pkt 6, może być przeprowadzana w  połączeniu lub jednocześnie 
z przeglądem statku dokonywanym przez uznaną organizację sprawującą nadzór techniczny nad statkiem, pod 
warunkiem że są przestrzegane p rocedury i  wytyczne dotyczące przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym sy s-
temem nadzoru i  certyfikacji (HSSC), o  którym mowa w  prawidle 6  rozdziału I  Konwencji SOLAS, lub proced u-
ry służące osiągnięciu tego samego celu.”;  
5) w art.  23: 
a) w ust.  1a wyrazy „z  art. 20 ust. 1 pkt 1–4” zastępuje się wyrazami „z  art. 20 ust. 1 pkt 1–4 i 6”, 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1702  
 
 b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. W przypadku gdy czynności, o  których mowa w  ust. 2, wykonuje konsul, pobiera on opłatę zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawi e art.  118 ustawy z  dnia 25  czerwca 2015  r. – Prawo konsularne (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  2141 oraz z  2019  r. poz.  60 i 1687 ).”; 
6) w art.  25 po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku statków pasażerskich typu ro -ro i szybkich statków pasażerskich w ymóg, o  którym mowa 
w ust. 1, uważa się za spełniony, jeżeli statek posiada ważne świadectwo klasy.”;  
7) w art.  27: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. W przypadku stwierdzenia w  wyniku inspekcji państwa bandery, że stan statku lub sposób jego załad o-
wania s twarza zagrożenie dla bezpieczeństwa na morzu lub poważne zagrożenie dla zdrowia, życia lub środow i-
ska morskiego, lub warunki pracy lub życia marynarzy nie spełniają wymagań określonych w  Konwencji MLC, 
organ inspekcyjny, w  drodze decyzji, zatrzymuje state k lub wstrzymuje operacje, podczas których zostały stwie r-
dzone nieprawidłowości, wskazując jednocześnie uchybienia, które należy usunąć, mając na uwadze stopień 
stwarzanego zagrożenia. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”,  
b) dodaje się ust. 3–9 w brzmieniu:  
„3. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1 albo 2, organ inspekcyjny doręcza decyzję kap i-
tanowi statku niezwłocznie po zakończeniu inspekcji. Armatorowi oraz kapitanowi statku przysługuje prawo do 
wniesienia odwołania zgo dnie z  przepisami ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania admin i-
stracyjnego.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, jeżeli naprawa nie może zostać dokonana w  porcie, w  którym 
nieprawidłowości zostały wykryte, organ inspekcyjny, w  drodze  decyzji, może zezwolić statkowi na przepłyni ę-
cie do odpowiedniej stoczni remontowej.  
5. W przypadku gdy ogólny stan statku znacząco odbiega od wymagań w  zakresie bezpieczeństwa, inspe k-
tor w  oparciu o  swoją wiedzę i  doświadczenie zawodowe może wstrzymać in spekcję statku do czasu, gdy zostaną 
podjęte niezbędne działania w  celu usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa życia lub zdrowia załogi i  pasażerów 
oraz zapewnienia spełnienia przez statek wymagań określonych w  umowach międzynarodowych.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, stosuje się przepis ust.  1. 
7. W celu zmniejszenia zatłoczenia statków w  porcie, organ inspekcyjny może wydać zgodę, o  ile nie stw a-
rza to zagrożenia, na przemieszczenie zatrzymanego statku do innej części portu. Przy podejmowaniu decyzji 
o zatrzymaniu statku lub o  zwolnieniu statku z  zatrzymania organ inspekcyjny nie uwzględnia istniejącego lub 
mogącego powstać zatłoczenia.  
8. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 7, podmiot zarządzający portem ułatwia działania zmierzające do 
zmniejszenia zat łoczenia statków w  porcie.  
9. Przy wykonywaniu obowiązków organ inspekcyjny podejmuje wszelkie środki, aby uniknąć bezpo d-
stawnego zatrzymania lub opóźnienia statku w  porcie. W  przypadku gdy statek jest bezpodstawnie zatrzymany 
lub opóźniony, armatorowi sta tku przysługuje odszkodowanie zgodnie z  przepisami Kodeksu cywilnego. W każ-
dym przypadku zarzutu bezpodstawnego zatrzymania lub opóźnienia statku, ciężar dowodu spoczywa na armat o-
rze statku.”;  
8) po art.  27 dodaje się art.  27a–27c w  brzmieniu:  
„Art.  27a. 1. Decyzję o  zwolnieniu statku z  zatrzymania oraz decyzję o  cofnięciu wstrzymania operacji wydaje 
organ inspekcyjny po ponownej inspekcji statku, w  przypadku gdy stwierdził usunięcie uchybień.  
2. Za przeprowadzenie ponownej inspekcji organ inspekcyjny pobiera opłatę określoną w  załączniku do ustawy. 
Opłata stanowi dochód budżetu państwa.  
3. Ponowną inspekcję przeprowadza się po uiszczeniu opłaty, o  której mowa w  ust. 2. 
4. Koszty postoju statku w  porcie powstałe w  związku z  zatrzymaniem statku pokrywa a rmator w  wysokości 
określonej na podstawie przepisów ustawy z  dnia 20  grudnia 1996  r. o portach i  przystaniach morskich (Dz.  U. 
z 2017  r. poz.  1933). Organ inspekcyjny wydaje zgodę na wyjście statku z  portu po uiszczeniu przez armatora pełnej 
opłaty związa nej z  postojem statku w  porcie lub po przedłożeniu przez armatora listu gwarancyjnego o  pokryciu 
kosztów postoju w  porcie.  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1702  
 
 Art. 27b. 1. Organ inspekcyjny niezwłocznie zamieszcza w  systemie THETIS EU informacje o:  
1) wynikach inspekcji statków pasażerskich typu ro -ro i szybkich statków pasażerskich;  
2) wydaniu decyzji o  zatrzymaniu statku pasażerskiego typu ro -ro albo szybkiego statku pasażerskiego oraz 
o zmianie dotyczącej tych decyzji.  
2. Organ inspekcyjny w  terminie 72  godzin od chwili wprowadzenia info rmacji do systemu THETIS EU dok o-
nuje ich potwierdzenia.  
Art. 27c. 1. Do postępowań w  sprawie decyzji wydanych przez konsulów jako organy inspekcyjne za granicą 
stosuje się przepisy ustawy z  dnia 25  czerwca 2015  r. – Prawo konsularne.  
2. W sprawach, o  który ch mowa w  ust. 1, organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw gosp o-
darki morskiej.”;  
9) w art.  38 w  ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) statków pasażerskich typu ro -ro oraz szybkich statków pasażerskich, uprawiających żeglugę na linii regul arnej.”;  
10) w art.  41 uchyla się ust.  6; 
11) uchyla się art.  46; 
12) art. 47  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  47. Wyniki inspekcji statków pasażerskich typu ro -ro i szybkich statków pasażerskich, uprawiających ż e-
glugę na linii regularnej, wprowadza się do syst emu THETIS i  uwzględnia podczas kalkulowania profilu ryzyka sta t-
ku, częstotliwości przeprowadzania inspekcji oraz wybierania statków do inspekcji, a  także do celów obliczania 
udziału Rzeczypospolitej Polskiej w  ogólnej liczbie inspekcji przeprowadzanych co rocznie w  regionie Memorandum 
Paryskiego, o  którym mowa w  art. 36.”;  
13) w art.  48 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Organ inspekcyjny wydaje statkowi zakaz wejścia do portu, jeżeli statek został zatrzymany przez organ 
inspekcyjny, w  przypadku gdy jest to:  
1) trzecie zatrzymanie w  państwie -stronie Memorandum Paryskiego w  ciągu ostatnich 36  miesięcy, a  zatrzymany 
statek podnosi banderę państwa, które znajduje się na czarnej liście, o  której mowa w  art. 32, albo  
2) trzecie zatrzymanie w  państwie -stronie Memor andum Paryskiego w  ciągu ostatnich 24  miesięcy, a  zatrzymany 
statek podnosi banderę państwa, które znajduje się na szarej liście, o  której mowa w  art. 32.”;  
14) w art.  53 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Armatorowi oraz kapitanowi statku przysługuje prawo d o wniesienia odwołania od decyzji o  zatrzymaniu 
statku, wstrzymaniu operacji lub zakazie wejścia do portu, zgodnie z  przepisami Kodeksu postępowania administr a-
cyjnego.”;  
15) w art.  58 pkt 12 otrzymuje brzmienie:  
„12) wzory decyzji, o  których mowa w art. 43 ust. 1 i 6, art.  45 ust. 1, art.  48 ust. 1, art.  49 ust. 9, art.  50 ust. 1 i 6 
oraz art.  54 ust. 1”; 
16) w art.  86 ust. 11–13 otrzymują brzmienie:  
„11. Statki pasażerskie typu ro -ro mogą uprawiać międzynarodową żeglugę na linii regularnej do por tów lub 
z portów Rzeczypospolitej Polskiej na wyznaczonych obszarach morza, w  zależności od spełnianych przez nie szcz e-
gólnych wymagań stateczności.  
12. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w  drodze rozporządzenia, wykazy polskich obsz a-
rów morskich, po których pływają statki pasażerskie typu ro -ro, o  których mowa w  ust. 11, z  uwzględnieniem danych 
dotyczących znaczącej wysokości fali, rozumianej jako średnia wysokość jednej trzeciej najwyższych wysokości fal 
obserwowanych na danym obszar ze. 
13. Obszary, o  których mowa w  ust. 12, ustala się z  państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a  gdy jest to 
uzasadnione i  możliwe, z  pozostałymi państwami znajdującymi się na obu końcach regularnego połączenia obsług i-
wanego przez statki pasażerskie ty pu ro -ro.”; 
17) w art.  91 po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Informacje, o  których mowa w  art. 103 i  art. 108 ust. 1, są przekazywane uprawnionym podmiotom p o-
przez Krajowy Pojedynczy Punkt Kontaktowy, zwany dalej „pojedynczym punktem kontaktow ym”, będący platformą 
elektroniczną łączącą Narodowy System SafeSeaNet, elektroniczny system administracji celnej i  systemy elektronic z-
ne służące przekazywaniu informacji przez armatora lub kapitana statku.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1702  
 
 18) w art.  92 w  ust. 2 w pkt 5 wyrazy „Europejs ką Agencją Bezpieczeństwa Morskiego, zwaną dalej „EMSA”  ” zastępuje się  
wyrazami „z EMSA”;  
19) w art.  103: 
a) w ust.  1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) liczenia i  rejestracji osób odbywających podróż morską na statkach pasażerskich odbywających rejsy, 
w których odległość do pokonania od miejsca wypłynięcia do następnego portu przekracza 20  mil mo r-
skich;  
2) liczenia i  rejestracji osób odbywających podr óż morską na jachtach komercyjnych, z  wyjątkiem jachtów 
komercyjnych odpłatnie udostępnianych bez załogi, odbywających rejsy, w  których odległość do pokon a-
nia od miejsca wypłynięcia do następnego portu przekracza 20  mil morskich;”,  
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Armator statku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2, jest obowiązany zbierać informacje o  osobach znaj-
dujących się na statku dotyczące:  
1) nazwisk;  
2) imion;  
3) płci; 
4) obywatelstwa;  
5) daty urodzenia;  
6) szczególnych wymagań w  zakresie opieki lub pomocy w  nagłych wypadkach – na wniosek pasażera;  
7) numeru kontaktowego w  nagłych wypadkach – na wniosek  pasażera.”,  
c) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Przed wyruszeniem statku w  podróż informacja o  liczbie osób znajdujących się na statku jest przek a-
zywana kapitanowi oraz do pojedynczego punktu kontaktowego.”,  
d) uchyla się ust.  6; 
20) art. 104  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  104. 1. Armator statku, o  którym mowa w  art. 103 ust. 1 pkt 1 i 2, jest obowiązany do:  
1) wprowadzenia procedur rejestracji informacji, o  których mowa w  art. 103 ust. 2, zapewniających, że informacje 
te będą przekazywane do pojedynczego pu nktu kontaktowego w  sposób dokładny i  terminowy, oraz pozwalaj ą-
cych uniknąć zbędnej zwłoki przy zaokrętowaniu lub wyokrętowaniu pasażerów ze statku i  mnożenia grom a-
dzenia danych na identycznych lub podobnych trasach;  
2) wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za  przekazywanie informacji, o  których mowa w  art. 103 ust. 2, do poj e-
dynczego punktu kontaktowego.  
2. Informacje, o  których mowa w  art. 103 ust. 2, są przekazywane do pojedynczego punktu kontaktowego nie 
później niż w  ciągu 15  minut po wypłynięciu z  portu.  
3. Armator zapewnia zarejestrowanie i  przekazanie kapitanowi, przed wyruszeniem statku w  podróż, informacji 
o osobach, które wymagają szczególnej opieki lub pomocy w  nagłych wypadkach.  
4. Armator zapewnia, że informacje, o  których mowa w  art. 103 ust. 2, nie będą przetwarzane w  innym celu niż 
określony w  art. 103 ust. 1 oraz zostaną automatycznie i  niezwłocznie usunięte po przekazaniu do pojedynczego 
punktu kontaktowego i  bezpiecznym zakończeniu rejsu.”;  
21) po art.  104 dodaje się art.  104a i  art. 104b w  brzmieniu:  
„Art.  104a.  1. Informacje, o  których mowa w  art. 103 ust. 2, są udostępniane Morskiej Służbie Poszukiwania 
i Ratownictwa poprzez Narodowy System SafeSeaNet.  
2. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa statku lub osób na nim przebywających informacje,  o których 
mowa w  art. 103 ust. 2, mogą być udostępnione innym podmiotom biorącym udział w  akcji poszukiwawczej lub 
ratowniczej, a  także Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich oraz izbie morskiej, badającym przyczyny 
wypadku morskiego.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1702  
 
 3. Informacje,  o których mowa w  art. 103 ust. 2, nie mogą być przetwarzane w  innym celu niż określony 
w art. 103 ust. 1 i badanie wypadku morskiego oraz zostają automatycznie i  niezwłocznie usunięte odpowiednio 
z Narodowego Systemu SafeSeaNet i  z systemów informacyjnych  podmiotów, o  których mowa w  ust. 2: 
1) po bezpiecznym zakończeniu rejsu, jednak nie później niż 60  dni po rozpoczęciu rejsu, jeżeli rejs nie został 
zakończony, albo  
2) w ciągu 24  godzin od zakończenia postępowania przygotowawczego lub postępowania sądoweg o, wszczętego 
w związku z  wystąpieniem zagrożenia, o  którym mowa w  ust. 2, lub wypadku morskiego.  
Art. 104b.  Przepisy art.  103–104a stosuje się również do pasażerskich statków śródlądowych uprawiających 
żeglugę na wodach morskich oraz do statków pasażerski ch zawijających do portów Rzeczypospolitej Polskiej, 
których trasa rozpoczyna się w  porcie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;  
22) art. 106  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  106. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w  drodze rozporządz enia:  
1) sposób liczenia osób odbywających podróż morską na statkach, o  których mowa w  art. 103 ust. 1, 
2) warunki udzielania zwolnień od obowiązku liczenia lub rejestracji osób odbywających podróż morską na sta t-
kach, o  których mowa w  art. 103 ust. 1 
– kierując się koniecznością zwiększenia bezpieczeństwa oraz skuteczności ratowania pasażerów i  członków załogi 
oraz prowadzenia akcji poszukiwawczych i  ratowniczych, z  uwzględnieniem przepisów Unii Europejskiej w  zakresie 
rejestracji osób podróżujących na stat kach pasażerskich.”;  
23) w art.  116 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Do pracowników jednostek organizacyjnych, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1 i 3, może być stosowany system 
równoważnego czasu pracy, w  którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru  czasu pracy do 24  godzin, 
w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3  miesięcy.”;  
24) w art.  117: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Służba SAR wykonuje także inne zadania związane z  bezpieczeństwem morskim i  zwalczaniem zagr o-
żeń i  zanieczyszczeń na mor zu, określone przepisami odrębnych ustaw, oraz może wykonywać, w  ramach pr o-
wadzonych akcji ratowniczych, działania z  zakresu ratownictwa morskiego w  rozumieniu przepisów ustawy 
z dnia 18  września 2001  r. – Kodeks morski.”,  
b) dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. Środki finansowe uzyskane z  tytułu zwrotu kosztów związanych z  realizacją działań, o  których mowa 
w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa.”;  
25) w art.  126 pkt 5 otrzymuje brzmienie:  
„5) spełniania przez statek pasażerski typu ro -ro szczególnych wy mogów stateczności obowiązujących w  żegludze 
na wyznaczonym obszarze morza,”;  
26) w załączniku do ustawy w  części I:  
a) po pkt  17.2 dodaje się pkt  17.2a w  brzmieniu:  
„17.2a . Opłata za przeprowadzenie inspekcji w  trakcie uprawiania żeglugi na linii regularn ej wynosi 50% wartości  
stawki określonej do przeprowadzenia inspekcji w  celu wydania certyfikatu statku pasażerskiego typu 
ro-ro albo szybkiego statku pasażerskiego.”,  
b) pkt 18.1  otrzymuje brzmienie:  
„18.1.  Za ponowną inspekcję statku zatrzymanego lub dl a którego wydano decyzję o  wstrzymaniu operacji przez 
organ inspekcyjny – 4000  PLN.”.  
Art. 2. 1. Do inspekcji statków rozpoczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
2. Do postępowań administracyjnych i  sądowych w  sprawie decyzji wydanych w  wyniku inspekcji statków, wszcz ę-
tych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 3. Dokumenty wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność przez ok res, na jaki zostały  
wydane.  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1702  
 
 Art. 4. Do dnia 31  grudnia 2020  r. armator statku, o  którym mowa w  art. 103 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1, 
może przekazywać informacje dotyczące osób odbywających podr óż morską na jachtach komercyjnych w  postaci papi e-
rowej dyrektorowi urzędu morskiego właściwemu dla portu wypłynięcia statku, za pośrednictwem kapitanatów i  bosman a-
tów portów.  
Art. 5. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  23 ust. 4, art.  58 i art. 106 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  23 ust. 4, 
art. 58 i art. 106 ustawy zmienianej w  art. 1, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 
12 miesięcy od dnia jej wejścia w  życie.  
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  86 ust. 12 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  86 ust. 12 ustawy zmienianej w  art. 1, 
w brzmieniu nadanym niniejszą  ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24  miesięcy od dnia jej wejścia w  życie.  
Art. 6. 1. W latach 2019 –2028  maksymalny limit wydatków z  budżetu państwa będący skutkiem finansowym ustawy 
wynosi 0,335  mln zł, w  tym w:  
1) 2019  r. – 0,335  mln zł;  
2) 2020  r. – 0 mln zł;  
3) 2021  r. – 0 mln zł;  
4) 2022  r. – 0 mln zł;  
5) 2023  r. – 0 mln zł;  
6) 2024  r. – 0 mln zł;  
7) 2025  r. – 0 mln zł;  
8) 2026  r. – 0 mln zł;  
9) 2027  r. – 0 mln zł;  
10) 2028  r. – 0 mln zł.  
2. W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, 
o którym mowa w  ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące polegające na obniżeniu kosztów dostosowania 
systemów informatycznych do wymagań ustawy i  przepisów o  ochronie danych osobowych.  
3. Organe m właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz wdrożenia 
mechanizmów korygujących, o  których mowa w  ust. 2, jest minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.  
Art. 7. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 21  grudnia 201 9 r., z wyjątkiem art.  1 pkt 23 i 24, które wchodzą w  życie 
po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda