DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJ 
  
  
         
       
    
   
 
   
    
 
    
 
 
  
  
   
   
 
    
   
  
  
   
     
   
    
    
   
  
   Warszawa, dnia 20 maja 2020 r.
 
Poz. 894 
ROZPORZĄDZENIE
	
MINISTRA GOSPODARKI MORSKIEJ I ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ 1)
 
z dnia 12 maja 2020 r. 
zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi 
przez statki morskie2) 
Na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680) 
zarządza się, co następuje: 
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków 
bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie (Dz. U. z 2015 r. poz. 48) wprowadza się następujące zmiany: 
1)		w § 2: a)		pkt 14 otrzymuje brzmienie: 
„14) osoba o ograniczonych możliwościach poruszania się – każdego, kto ma szczególną trudność w korzystaniu 
z transportu publicznego, w tym osoby w podeszłym wieku, osoby niepełnosprawne, osoby z zaburzeniami 
narządów zmysłów, osoby na wózkach inwalidzkich, kobiety ciężarne oraz osoby z małymi dziećmi;”, 
b)		po pkt 18 dodaje się pkt 18a–18d w brzmieniu: 
„18a) statek obsługujący instalacje morskie – statek wykorzystywany do przewozu i zakwaterowania personelu 
przemysłowego, który nie wykonuje na statku pracy mającej istotne znaczenie dla działalności statku;
	
18b) materiał równoważny – stop aluminium lub jakikolwiek inny materiał niepalny, który sam lub dzięki użytej 
izolacji w końcowym etapie standardowej próby ogniowej wykazuje właściwości strukturalne i odporność 
równoważne właściwościom stali, przy czym przez standardową próbę ogniową rozumie się badanie, w którym próbki odpowiednich grodzi lub pokładów są poddawane w piecu badawczym działaniu tempera-tur odpowiadających w przybliżeniu krzywej przyrostu temperatury w czasie zgodnie z metodą badania 
określoną w Międzynarodowym kodeksie stosowania procedur prób ogniowych, 2010, o którym mowa w prawidle 3 rozdziału II-2 Konwencji SOLAS
3); 
18c) minimalna wysokość dziobu – minimalną wysokość dziobu określoną w prawidle 39 Konwencji o liniach 
ładunkowych; 
18d) istotne naprawy, zmiany i modyfikacje – jedno z następujących działań: 
a)		każdą zmianę znacznie zmieniającą wymiary statku, taką jak przedłużenie poprzez wstawienie ele-mentu śródokręcia, 
b)		każdą zmianę znacznie zmieniającą możliwość przewożenia pasażerów na statku, taką jak przebudowa pokładu przeznaczonego dla pojazdów na pomieszczenie dla pasażerów, 
1)	 Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podstawie § 1 
ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2262). 
2)	 Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2108 z dnia 15 listopada 2017 r. zmieniającą dyrektywę Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 40). 
3) 	Rezolucja IMO MSC.307(88) Międzynarodowy Kodeks Stosowania Procedur Prób Ogniowych (Kodeks FTP) (Dz. Urz. MGMiŻŚ z 2020 r. poz. 11). 
   
  
 
                       
                   
    
 
      
  
  
 
  
 
 
 
  
 
    
 
 
 
      
 
 
     
 
  
   
   
  
  
 
 
    
  
 
 
 
 
    
 Dziennik Ustaw – 2 – 	 Poz. 894
	
c)		każdą zmianę znacznie wydłużającą okres eksploatacji statku, taką jak odnowienie pomieszczeń dla 
pasażerów na całym jednym pokładzie, 
d)		każdą przebudowę jakiegokolwiek rodzaju statku na statek pasażerski;”; 
2)		użyte w § 2 w pkt 17 i 19, w § 22 w ust. 2 w pkt 1 i 2, w tytule rozdziału 4, w § 30 w ust. 1 i w ust. 2 w pkt 1 i 2, w § 31 
w ust. 1, w § 32 w ust. 1 i 2, w § 33, w § 34, w § 35 w ust. 1 oraz w tytule i w pkt 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy „prom pasażerski typu ro-ro” zastępuje się użytymi w odpowiedniej 
liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami „statek pasażerski typu ro-ro”; 
3)		w § 5 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: 
„1)		statkach pasażerskich w żegludze krajowej:
	
a) o długości poniżej 24 m,
	b) bez napędu mechanicznego,
	c) zbudowanych z materiałów innych niż stal lub materiały równoważne,
	d) uprawiających wyłącznie żeglugę portową,
	e) obsługujących instalacje morskie,
	f) szybkich, uprawiających wyłącznie żeglugę portową,”;
	
4)		§ 23 otrzymuje brzmienie: 
„§ 23. 1. Przepisy rozdziału stosuje się do:
	
1) nowych i istniejących statków pasażerskich o długości 24 m i powyżej,
	
2) szybkich statków pasażerskich
	– uprawiających żeglugę krajową. 
2. Przepisów rozdziału nie stosuje się do: 
1)		statków pasażerskich, które są: a) okrętami wojennymi lub przeznaczonymi do transportu oddziałów wojska, b) statkami o napędzie żaglowym, w tym wyposażonymi w napęd mechaniczny do celów pomocniczych i do 
stosowania w sytuacjach awaryjnych, 
c) statkami bez napędu mechanicznego, d) statkami zbudowanymi z materiałów innych niż stal lub materiały równoważne i w stosunku do których nie 
stosuje się wymagań dotyczących szybkich statków pasażerskich, określonych w Kodeksie HSC, lub dotyczą-
cych jednostek dynamicznie unoszonych, określonych przepisami Międzynarodowej Organizacji Morskiej
4), 
e) statkami drewnianymi o prostej konstrukcji, 
f)		oryginalnymi historycznymi statkami pasażerskimi zaprojektowanymi przed 1965 r. lub replikami tych 
statków, w przeważającej części zbudowanymi z materiałów oryginalnych, w tym również statkami prze-znaczonymi do wspierania i propagowania tradycyjnych umiejętności i sztuki żeglarskiej, które służą też jako żywe pomniki użytkowane zgodnie z tradycyjnymi zasadami sztuki żeglarskiej i techniki, 
g) statkami uprawiającymi wyłącznie żeglugę portową, 
h) statkami obsługującymi instalacje morskie, lub i) łodziami typu tender, przewożonymi na statku i używanymi do przewozu więcej niż 12 pasażerów z zako-
twiczonego statku pasażerskiego na ląd i z powrotem; 
2)		szybkich statków pasażerskich, które są:
	a) okrętami wojennymi lub przeznaczonymi do transportu oddziałów wojska,
	b) statkami uprawiającymi wyłącznie żeglugę portową, lub
	c) statkami obsługującymi instalacje morskie.”;
	
4) 	Rezolucja IMO A.373(X) Kodeks bezpieczeństwa jednostek dynamicznie unoszonych (Kodeks DSC) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. 
poz. 74). 
   
    
 
    
   
   
  
  
   
    
     
  
 
 
   
 
    
      
 
  
    
   
      
    
 
    
  
 
  
     
 
 
  
 
 
 
  
 
   
 Dziennik Ustaw – 3 – 	 Poz. 894
	
5)		w § 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. Statki pasażerskie uprawiające żeglugę krajową w zależności od obszaru, po którym pływają, dzieli się na 
klasy: 
1) klasa A – statki pasażerskie uprawiające żeglugę krajową w obszarach A, B, C i D, 2) klasa B – statki pasażerskie uprawiające żeglugę krajową w obszarach B, C i D, 3) klasa C – statki pasażerskie uprawiające żeglugę krajową w obszarach C i D, 4) klasa D – statki pasażerskie uprawiające żeglugę krajową w obszarze D – których wykazy określają przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy.”; 
6)		w § 26: 
a)		w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3)		o długości 24 m i powyżej powinny spełniać wymagania określone w Konwencji o liniach ładunkowych, 
z zastrzeżeniem ust. 3.”, 
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: 
„3. Statki pasażerskie klasy D są zwolnione z wymagań dotyczących minimalnej wysokości dziobu.”; 
7)		w § 27: 
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: 
„3. Dla statków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, za pośrednictwem właściwego organu administracji państwa 
bandery uzyskuje się zgodę właściwego organu administracji morskiej państwa portu na zastosowanie przepisów, 
o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b. W przypadku gdy właściwy organ administracji morskiej państwa portu uzna 
stosowanie takich przepisów za niezasadne, powiadamia o tym właściwy organ Komisji Europejskiej.”, 
b)		uchyla się ust. 4; 
8)		po § 27 dodaje się § 27a w brzmieniu: 
„§ 27a. Istotne naprawy, zmiany i modyfikacje nowych i istniejących statków pasażerskich oraz zainstalowane 
w ich ramach wyposażenie powinny spełniać wymagania dla statków pasażerskich określone w § 26 ust. 1 pkt 1 i 2. 
Za zmiany istotne nie uważa się zmian, których wyłącznym celem jest podwyższenie poziomu bezpieczeństwa.”; 
9)		w załączniku nr 1 do rozporządzenia w części II: 
a)		tytuł otrzymuje brzmienie: 
„Wyposażenie w środki i urządzenia ratunkowe statków pasażerskich w żegludze krajowej o długości poniżej 
24 m, statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej bez napędu mechanicznego lub zbudowanych z materiałów innych niż stal lub materiały równoważne lub uprawiających wyłącznie żeglugę portową lub obsłu-gujących instalacje morskie oraz szybkich statków pasażerskich w żegludze krajowej uprawiających wyłącznie żeglugę portową.”, 
b)		w tabeli „Statki pasażerskie odbywające podróże w żegludze krajowej” lp. 1 i 2 otrzymują brzmienie: 
1 Statki pasażerskie o długości 24 m i powyżej zbudowane z materiałów innych niż stal lub materiały równoważne lub obsługujące instalacje morskie A, B, C 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe o łącznej pojemności wystarczającej do pomieszczenia 125% liczby osób na nowych statkach. Na istniejących statkach dopuszcza się liczbę łodzi lub tratw ratunkowych zabezpieczających pojemność wystarczającą do pomieszczenia 110% osób. W przypadku braku możliwości łatwego przemieszczania tratw z burty na burtę na tym samym pokładzie należy zwiększyć ich pojemność na każdej z burt do ogólnej liczby osób na statku. 
2. Łódź ratownicza z możliwością wodowania z każdej burty. 3. Koła ratunkowe: co najmniej 8 szt., z których dwa powinny być 
wyposażone w pławkę świetlno-dymną, a pozostałe w linkę ratunkową, oraz 50% – w samoczynnie zapalającą się pławkę świetlną. 
   
 
  
 
 
 
  
 
 
  
 
       
   
          
    
    
   
    
     
  
      
       
    
 
  
 
     Dziennik Ustaw – 4 – 	 Poz. 894
	
4. Pasy ratunkowe dla 105% liczby osób na statku oraz dziecięce pasy 
ratunkowe dla każdego przewożonego dziecka, w liczbie nie mniejszej niż 10% ogólnej liczby osób na statku. 
5. Wyrzutnia linki ratunkowej: 1 zestaw. 
2 Statki pasażerskie 
o długości poniżej 24 m A, B, C 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe o łącznej pojemności wystarczającej do pomieszczenia 125% liczby osób na nowych statkach. Na istniejących statkach dopuszcza się liczbę łodzi lub tratw ratunkowych zabezpieczających pojemność wystarczającą do pomieszczenia 110% osób. W przypadku braku możliwości łatwego przemieszczania tratw z burty na burtę na tym samym pokładzie należy zwiększyć ich pojemność na każdej z burt do ogólnej liczby osób na statku. 
2. Łódź ratownicza z możliwością wodowania z każdej burty lub inne 
skuteczne urządzenie ratownicze służące do ratowania człowieka za burtą. 
3. Koła ratunkowe: co najmniej 4 szt., z których dwa powinny być 
wyposażone w samoczynnie zapalającą się pławkę świetlno-dymną, a pozostałe – w linkę ratunkową. 
4. Pasy ratunkowe dla 105% liczby osób na statku oraz dziecięce pasy 
ratunkowe dla każdego przewożonego dziecka, w liczbie nie mniejszej niż 10% ogólnej liczby osób na statku. 
5. Wyrzutnia linki ratunkowej: 1 zestaw. 
10)		w załączniku nr 2 do rozporządzenia w części I ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: 
„1.		Urządzenia nawigacyjne i radiowe oraz środki sygnałowe powinny odpowiadać wymaganiom określonym w Kon-
wencji SOLAS i w ustawie z dnia 2 grudnia 2016 r. o wyposażeniu morskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 955) oraz 
posiadać odpowiednie atesty uznanych przez administrację morską stacji atestacji. 
2.		Na statkach pasażerskich w żegludze krajowej, statkach towarowych i rybackich w żegludze międzynarodowej zbudowanych w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie środki i urządzenia wymienione w aktach wykonawczych 
wydanych przez Komisję Europejską na podstawie art. 35 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylającej dyrektywę Rady 96/98/WE (Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 146, z późn. zm.
5)) powinny posiadać znak zgodności. W przypadku stat-
ków zbudowanych przed dniem 1 maja 2004 r. wymaganie to dotyczy tylko wyposażenia nowo montowanego. Na pozostałych statkach dopuszcza się urządzenia ze świadectwem uznania typu upoważnionej uznanej organi-zacji.”. 
§ 2. Nowe i istniejące statki pasażerskie w żegludze krajowej zbudowane z materiału równoważnego, o którym mowa 
w § 2 pkt 18b rozporządzenia zmienianego w § 1, przed dniem 20 grudnia 2017 r. podlegają dostosowaniu do wymagań 
określonych w rozdziale 3 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, nie póź-niej niż do dnia 22 grudnia 2025 r. 
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. 
Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej: M. Gróbarczyk 
5) Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 146 z 11.06.2018, str. 8.