DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  12 lipca 2019  r. 
Poz. 1292 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 11 czerwca 2019  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo przedsiębiorców  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1523 oraz z 2018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do 
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy  z dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), 
z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:  
1) ustawą  z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej  (Dz. U. poz. 1629 ), 
2) ustawą  z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o  Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz. 1479 ), 
3) ustawą  z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia efektywności prowadzonych działań 
kontrolnych w zakresie niektórych rynków rolnych  (Dz. U. poz. 1633), 
4) ustawą  z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich  (Dz. U. poz. 2212 ) 
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 11 czerwca  2019 r.  
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) art. 125 i art. 135  ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. 
poz. 1629),  które stanowi ą: 
„Art.  125. Przepisy ustawy stosuje się, jeżeli śmierć przedsiębiorcy nastąpiła po dniu poprzedzającym dzień  wejścia  
w życie niniejszej ustawy.”  
„Art. 135. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 30, który wchodzi w  życie po upływie 6  miesięcy od dnia ogłoszenia;  
2) art. 122, który wchodzi w  życie z  dniem 1 października 2018  r.”; 
2) art. 31 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1479), który stanowi:  
„Art. 31. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 8 w zakresie art.  9b ust.  5, art.  19 ust. 2, art.  27 ust. 1 i art. 30, które wchodzą w  życie z  dniem następ u-
jącym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 1 lit. b i c, pkt  2 lit. a tiret pierwsze, pkt  7–15 i 26, art.  3, art.  9, art.  15, art.  19 ust. 7, art.  20 oraz 
art. 22, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 11  pkt 1 w zakresie art.  49 pkt 6, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r.”; 
  
Dziennik  Ustaw – 2 – Poz. 1292  
 
 3) art. 8 i art. 9  ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w  celu zwiększenia efektywności prowadz o-
nych działań kontrolnych w zakresie niektórych rynków r olnych (Dz. U. poz. 1633), które  stanowi ą: 
„Art. 8. Do postępowań, do których mają zastosowanie przepisy art.  48 ust. 11 i art. 54 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 5, rozpoczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy 
zmienianej w  art. 5, w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 9. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
4) art. 37 ustawy z dnia 9  listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich (Dz. U. poz. 2212) , który stanowi:  
„Art. 37. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”. 
Marszałek Sejmu: M. Kuchciński  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 1292  
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 11 czerwca 2019  r. (poz . 1292 ) 
USTAWA  
z dnia 6  marca 2018  r. 
Prawo przedsiębiorców1) 
Kierując się konstytucyjną zasadą wolności działalności gospodarczej, a  także innymi zasadami konstytucyjnymi  
mającymi znaczenie dla przedsiębiorców i  wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, w  tym zasadami praw o-
rządności, pewności prawa, niedyskryminacji oraz zrównoważonego rozwoju,  
uznając, że ochrona i  wspieranie wolności działalności gospodarczej przyczyniają się do rozwoju gospodarki oraz do 
wzrostu dobrobytu społecznego,  
dążąc do zagwarantowania praw przedsiębiorców oraz uwzględniając potrzebę zapewnienia ciągłego rozwoju działal -
ności  gospodarczej w  warunkach wolnej konkurencji,  
uchwala się, co następuje:  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa zasady podejmowania, wykonywania i  zakończenia działalności gospodarczej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, w  tym prawa i  obowiązki przedsiębiorców oraz zadania organów władzy publicznej w  tym 
zakresie.  
Art. 2. Podejmowanie, wykonywanie i  zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych 
prawach.  
Art. 3. Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu 
i w sposób ciągły.  
Art. 4. 1. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, 
której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą.  
2. Przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w  zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.  
3. Zasady podejmowania, wykonywania i  zakończenia działalności gospodarczej przez osoby zagraniczne określają 
odrębne przepisy.  
Art. 5. 1. Nie stanowi działalności gospodarczej działalno ść wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód n a-
leżny z  tej działalności nie przekracza w  żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o  którym mowa 
w ustawie z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2177 ), i która 
w okresie ostatnich 60  miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.  
2. Osoba wykonująca działalność, o  której mowa w  ust. 1, może złożyć wniosek o  wpis do Centralnej Ewidencji 
i Informacji o  Działalności Gospodarczej. Działalnoś ć ta staje się działalnością gospodarczą z  dniem określonym we wniosku.  
3. Jeżeli przychód należny z  działalności, o  której mowa w  ust. 1, przekroczył w  danym miesiącu wysokość określoną 
w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą , począws zy od dnia, w  którym nastąpiło przekroczenie wysokości,  
o którym mowa w  ust. 1. 
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, osoba wykonująca działalność gospodarczą składa wniosek o  wpis do Ce n-
tralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej w terminie 7  dni od dnia, w  którym nastąpiło przekroczenie 
wysokości, o  którym mowa w  ust. 1. 
5. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do działalności wykonywanej w  ramach umowy spółki cywilnej.  
6. Przez przychód należny, o  którym mowa w  ust. 1, rozumie się kwot y należne, choćby nie zostały faktycznie otrz y-
mane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i  skont.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 12  grudnia 
2006  r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym (Dz.  Urz. UE  L 376 z  27.12.2006, str.  36). 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 1292  
 
 Art. 6. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:  
1) działalności wytwórczej w  rolnictwie w  zakresie upraw rolnych oraz chowu i  hodo wli zwierząt, ogrodnictwa, 
warzywnictwa, leśnictwa i  rybactwa śródlądowego;  
2) wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i  świadczenia w  gospodarstwach rolnych 
innych usług związanych z  pobytem turystów;  
3) wyrobu wina przez producentó w będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100  hektolitrów wina w  ciągu roku 
gospodarczego, o  których mowa w  art. 17 ust. 3 ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o wyrobie i  rozlewie wyrobów winia r-
skich, obrocie tymi wyrobami i  organizacji rynku wina (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1159 i 1629 ); 
4) działalności rolników w  zakresie sprzedaży, o  której mowa w  art. 20 ust. 1c ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2018 r. poz.  1509 , z późn. zm.2)); 
5)3) działalności prowadzonej przez  koła gospodyń wiejskich na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach 
gospodyń wiejskich (Dz. U. poz. 2212  oraz z 2019 r. poz.  693), które spełniają warunki, o których mowa w art. 24 
ust. 1 tej ustawy.  
2. Do działalności gospodarczej polegającej  na świadczeniu usług stosuje się o dpowiednio przepisy art.  7–11 i roz-
działu 6 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranic z-
nych w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (D z. U. poz. 649  i 1293 oraz z 2019 r. poz.  622). 
Art. 7. 1. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) mikroprzedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym roku z  dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równowartości w  złotych 2  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec j edne-
go z tych lat nie przekroczyły równowartości w  złotych 2  milionów euro;  
2) mały przedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym roku z  dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał średniorocznie mniej n iż 50  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równowartości w  złotych 10  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec je d-
nego z  tych lat nie  przekroczyły równowartości w  złotych 10  milionów euro  
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą;  
3) średni przedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym roku z  dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał ś redniorocznie mniej niż 250  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równowartości w  złotych 50  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jed-
nego z  tych lat nie przekroczyły równowartości w  złotych 43  milionów euro  
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą ani małym przedsiębiorcą;  
4) organ – właściwy w  sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej organ admin i-
stracji publicznej, inny organ władzy publicznej, z  wyłączeniem sądów, a  także organ samorządu zawodowego.  
2. Wyrażone w  euro wielkości, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, przelicza się na złote według średniego kursu ogł a-
szanego przez Narodowy Bank Polski w  ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.  
3. Średnioroczne zatrudnienie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1–3, określa się w  przeliczeniu na pełne etaty, nie 
uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, u rlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, 
urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i  urlopach wychowawczych, a  także zatrudnionych w  celu przygotowania 
zawodowego.  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  1540, 1552, 1629, 1669, 1693, 2073, 
2126, 2159, 2192, 2193, 2215, 2242, 2244, 2245, 2246, 2429 i 2529 oraz z 2019 r. poz. 29 , 271, 303, 752 i 1018.  
3) Dodany przez art.  33 ustawy  z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich  (Dz. U. poz. 2212 ), która weszła w  życie 
z dniem 29 listopada  2018 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 1292  
 
 4. W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą krócej niż rok, je go przewidywany obrót netto 
ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych, a  także średnioroczne zatrudnienie, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1–3, określa się na podstawie danych za ostatni okres udokumentowany przez przedsiębiorcę.  
Art. 8. Przedsiębiorca może podejmować wszelkie działania, z  wyjątkiem tych, których zakazują przepisy prawa. 
Przedsiębiorca może być obowiązany do określonego zachowania tylko na podstawie przepisów prawa.  
Art. 9. Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą  zgodnie z  zasadami uczciwej konkurencji, poszanowania 
dobrych obyczajów oraz słusznych interesów innych przedsiębiorców i  konsumentów, a  także poszanowania oraz ochrony 
praw i  wolności człowieka.  
Art. 10. 1. Organ kieruje się w  swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgo d-
nie z  prawem, uczciwie oraz z  poszanowaniem dobrych obyczajów.  
2. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie 
lub odebranie uprawnienia,  a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ 
rozstrzyga je na korzyść przedsiębiorcy.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się, jeżeli:  
1) w postępowaniu uczestniczą podmioty o  spornych interesach lub wynik postępowania ma bezpośredni wpływ na int e-
resy osób trzecich;  
2) odrębne przepisy wymagają od przedsiębiorcy wykazania określonych faktów;  
3) wymaga tego ważny interes publiczny, w  tym istotne interesy państwa, a  w szczególności jego bezpieczeństwa, 
obronno ści lub porządku publicznego.  
Art. 11. 1. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ogran i-
czenie lub odebranie uprawnienia, a  w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są roz-
strzygane na korzyść przedsiębiorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na 
które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, jeśli wymaga tego ważny interes publiczny, w  tym istotne interesy państwa, 
a w szczególności jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego.  
Art. 12. Organ prowadzi postępowanie w  sposób budzący zaufanie przedsiębiorców do władzy publicznej, kierując 
się zasadami proporcjonalności, bezstronnoś ci i równego traktowania.  
Art. 13. Funkcjonariusze publiczni ponoszą odpowiedzialność za naruszenie prawa spowodowane ich działaniem lub 
zaniechaniem na zasadach określonych w  odrębnych przepisach.  
Art. 14. Organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od  utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w  takim samym 
stanie faktycznym i  prawnym.  
Art. 15. Organ, w  zakresie swojej właściwości, udziela przedsiębiorcy informacji o  warunkach podejmowania, wyk o-
nywania i  zakończenia działalności gospodarczej.  
Art. 16. 1. Na straży praw mikroprzedsiębiorców oraz małych i  średnich przedsiębiorców stoi Rzecznik Małych 
i Średnich Przedsiębiorców.  
2. Zakres i  sposób działania Rzecznika Małych i  Średnich Przedsiębiorców określają odrębne przepisy.  
Rozdział 2  
Podejmowanie, wykony wanie i  zakończenie działalności gospodarczej  
Art. 17. 1. Działalność gospodarczą można podjąć w  dniu złożenia wniosku o  wpis do Centralnej Ewidencji i  Infor-
macji o  Działalności Gospodarczej albo po dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rej estru Sądowego, 
chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.  
2. Zasady wpisu do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej oraz rejestru przedsiębiorców 
Krajowego Rejestru Sądowego określają odrębne przepisy.  
3. Spółka kapitałowa w  organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed wpisem do rejestru przedsiębiorców.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 1292  
 
 Art. 18. 1. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, który podejmuje działalność gospodarczą po raz pierwszy albo p o-
dejmuje ją ponownie po upływie co najmniej 60  miesięcy o d dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia i  nie wykon u-
je jej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w  bieżącym lub 
w poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w  ramach stosunku pracy lub spółdzi elczego stosunku pracy czynności 
wchodzące w  zakres wykonywanej działalności gospodarczej, nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym 
przez okres 6  miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej.  
2. Przedsiębiorca może zrezygnować z  uprawnieni a, o którym mowa w  ust. 1, przez dokonanie zgłoszenia do ube z-
pieczeń społecznych.  
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do przedsiębiorców spełniających warunki okreś lone w  art. 5a ustawy z  dnia 20 grudnia  
1990  r. o ubezpieczeni u społecznym rolników (Dz.  U. z 2019 r. poz. 299 i 303 ). 
Art. 19. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z  wykonywaną działalnością gospodarczą następuje 
za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w  każdym przypadku gdy:  
1) stroną transakcji, z  której wynika płatno ść, jest inny przedsiębiorca oraz  
2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z  niej płatności, przekracza 15  000 zł lub ró w-
nowartość tej kwoty, przy czym transakcje w  walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut 
obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z  ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania 
transakcji.  
Art. 20. 1. Identyfikacja przedsiębiorcy w  urzędowych rejestrach następuje na podstawie numeru identyfikacji poda t-
kowej (NIP).  
2. Przedsiębiorca umieszcza w  oświadczeniach skierowanych w  zakresie wykonywanej działalności gospodarczej do 
oznaczonych osób i  organów numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługuje się tym numerem w  obrocie prawnym 
i gospodarczym.  
3. Przedsiębiorca of erujący towary lub usługi w  sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na odległość za pośredni c-
twem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadresowych umieszcza w  ofercie co najmniej  
swoją firmę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz siedzibę albo adres.  
4. Przy załatwianiu spraw organ może żądać od przedsiębiorcy, dla celów identyfikacji, podania wyłącznie firmy 
przedsiębiorcy oraz numeru identyfikacji podatkowej (NIP).  
5. Przepisy ust.  1–4 nie naruszają przepisów odrębnych.  
Art. 21. 1. Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamieszcza na 
tym towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub w  instrukcji lub do dostarczenia w  inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pise m-
ne informacje w  języku polskim:  
1) określające firmę producenta w  rozumieniu art.  3 pkt 2 ustawy z  dnia 12  grudnia 2003  r. o ogólnym bezpieczeństwie 
produktów (Dz.  U. z 2016  r. poz.  2047) i  jego adres, a  także państwo siedziby wytwórcy, jeżeli ma on siedzibę poza 
terytorium państw człon kowskich Unii Europejskiej i  państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego 
Handlu (EFTA) – stron umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym;  
2) umożliwiające identyfikację towaru, chyba że przeznaczenie towaru jest oczywiste.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do towarów, co do których odrębne przepisy szczegółowo regulują obowiązki prze d-
siębiorców w  zakresie ich oznakowania.  
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do wyrobów w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach 
medycznych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 175, 447 i 534 ). 
Art. 22. 1. Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na 
zasadach określonych w  niniejszej ustawie, z  uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.  
2. Z uprawnienia, o  którym mowa w  ust. 1, może skorzystać również przedsiębiorca zatrudniający wyłącznie praco w-
ników przebywających na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie wychowawczym 
lub urlopie rodzicielskim niełą czących korzystania z  urlopu rodzicielskiego z  wykonywaniem pracy u  pracodawcy udziel a-
jącego tego urlopu. W  przypadku zakończenia korzystania z  urlopów lub złożenia przez pracownika wniosku dotyczącego 
łączenia korzystania z  urlopu rodzicielskiego z  wykony waniem pracy u  pracodawcy udzielającego tego urlopu, pracownik 
ma prawo do wynagrodzenia jak za przestój, określonego przepisami prawa pracy, do zakończenia okresu zawieszenia 
wykonywania działalności gospodarczej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 1292  
 
 3. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej oraz poza tą spółką może z a-
wiesić wykonywanie działalności gospodarczej w  jednej z  tych form. Przepisy art.  24 i art. 25 stosuje się do zawieszonej 
formy wykonywania działalności gospodarczej.  
4. Przedsiębiorca wyk onujący działalność gospodarczą jako wspólnik w  więcej niż jednej spółce cywilnej może z a-
wiesić wykonywanie działalności gospodarczej w  jednej lub kilku takich spółkach. Przepisy ust.  5 oraz art.  24 i art. 25 
stosuje się odpowiednio.  
5. W przypadku wykonyw ania działalności gospodarczej w  spółce cywilnej zawieszenie wykonywania działalności 
gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników.  
Art. 23. 1. Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalno ści Gospodarczej może zawiesić 
wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30  dni. 
2. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zawiesić wykonywanie 
działalnośc i gospodarczej na okres od 30  dni do 24  miesięcy.  
3. Jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obejmuje wyłącznie pełny miesiąc luty danego 
roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przyj muje się liczbę dni 
miesiąca lutego przypadającą w  danym roku kalendarzowym.  
4. Do obliczania okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej stosuje się przepisy ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60  i 730 ), 
zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.  
Art. 24. 1. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gosp o-
darczej następują na wniosek przedsiębiorcy,  chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.  
2.4) W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej okres 
zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpi s informacji o 
zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku o wzn o-
wienie wykonywania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego.  
3. W przypadku przedsiębiorcy wpisan ego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego okres zawi e-
szenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o  wpis informacji 
o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w  dniu złożenia wniosku, i  trwa do dnia wskaz a-
nego we wniosku o  wpis informacji o  wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, który nie może być wcześnie j-
szy niż dzień złożenia wniosku.  
4. Wpis informacji o  zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej  oraz o  wznowieniu wykonywania działa l-
ności gospodarczej w  przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i  Informacji 
o Działalności Gospodarczej następuje na podstawie przepisów o  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gosp o-
darczej.  
5. Wpis informacji o  zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o  wznowieniu wykonywania działa l-
ności gospodarczej w  przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców Kraj o-
wego Rejestr u Sądowego następuje na podstawie przepisów o  Krajowym Rejestrze Sądowym.  
6. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębior ców Krajowego Rejestru Sądowego  okres zawi e-
szenia wykonywania działalności gospodarczej trwa nie dłużej niż do dnia poprzedzającego dzień automatycznego wpisu 
informacji o  wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 20  sierpnia 
1997  r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.  U. z 2018 r. poz. 986 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i 534 ). 
7. W przypadku zobowiązań o  charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej 
wywiera skutki prawne od dnia, w  którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia 
poprzedzającego dzień wznow ienia wykonywania działalności gospodarczej.  
Art. 25. 1. W  okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać dzi a-
łalności gospodarczej i  osiągać bieżących przychodów z  pozarolniczej działalności gospodarczej.  
2. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:  
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w  tym ro z-
wiązywania zawartych wcześniej umów;  
                                                           
4) W brzmieniu ustalonym przez art.  123 pkt 1 ustawy  z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby  
fizycznej  (Dz. U. poz. 1629 ), która weszła w  życie z  dniem 25 listopada  2018 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 1292  
 
 2) może przyjmować należności i  jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykon y-
wania działalności gospodarczej;  
3) może zbywać własne środki trwałe i  wyposażenie;  
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w  postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i  administracy j-
nych związanych z  działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gosp o-
darczej;  
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;  
6) może osiągać przychody finansowe, także z  działalności prowadzonej p rzed datą zawieszenia wykonywania działa l-
ności gospodarczej;  
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą ; 
8)5) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie 
sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629).  
Art. 26. Z chwilą wykreślenia z  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej przedsiębiorca będ ą-
cy osobą fizyczną nie może wykonywać działalności gospodarczej.  
Rozdział 3  
Załatwianie spraw z  zakresu działalności gospodarczej  
Art. 27. Organy działają w  sprawach związanych z  wykonywaniem działalności gospodarczej wnikliwie i  szybko, p o-
sługując się możliwie najprostszymi środkami prowadząc ymi do ich załatwienia.  
Art. 28. W toku postępowania organy współdziałają ze sobą w  zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu 
faktycznego i  prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i  słuszny interes przedsiębiorców oraz sprawność 
postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i  stopnia złożoności sprawy.  
Art. 29. Organ nie może żądać ani uzależniać swojego rozstrzygnięcia od przedłożenia dokumentów w  formie oryg i-
nału, poświadczonej kopii lub poświadczonego t łumaczenia, chyba że obowiązek taki wynika z  przepisów prawa.  
Art. 30. Organ, wyznaczając przedsiębiorcy termin na dokonanie określonej czynności, uwzględnia czas niezbędny 
do jej wykonania, ważny interes publiczny oraz słuszny interes tego przedsiębiorcy.  
Art. 31. Organ nie może odmówić przyjęcia pism i  wniosków niekompletnych. Organ nie może żądać dokumentów 
lub ujawnienia danych, których konieczność przedstawienia, złożenia lub ujawnienia nie wynika z  przepisu prawa lub 
danych, które są w  posiadaniu orga nu lub do których ma dostęp na podstawie odrębnych przepisów.  
Art. 32. 1. Organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie.  
2. Potwierdzenie przyjęcia wniosku zawiera:  
1) wskazanie daty wpływu oraz przewidywanego terminu rozpatrzenia wniosku;  
2) dane kontaktowe organu.  
3. Jeżeli wniosek dotyczy udzielenia koncesji lub zezwolenia lub wpisu do rejestru działalności regulowanej, potwie r-
dzenie zawiera ponadto:  
1) pouczenie o  przysługujących przedsiębiorcy środkach prawnych;  
2) w przypadku gdy odrębne przepisy przewidują milczące załatwienie sprawy – stosowne pouczenie.  
4. W przypadku złożenia niekompletnego pisma lub wniosku termin jego rozpatrzenia biegnie od dnia wpływu uz u-
pełnionego pisma lub wniosku.  
Art. 33. 1. Właściwi ministrowie ora z organy, które na podstawie odrębnych przepisów są upoważnione do oprac o-
wywania i  przedkładania Radzie Ministrów projektów aktów prawnych, dążą do zapewnienia jednolitego stosowania prz e-
pisów prawa z  zakresu działalności gospodarczej, w  szczególności wyda jąc, w  zakresie swojej właściwości, z  urzędu lub 
na wniosek Rzecznika Małych i  Średnich Przedsiębiorców wyjaśnienia przepisów regulujących podejmowanie, wykon y-
wanie lub zakończenie działalności gospodarczej, dotyczące praktycznego ich stosowania (objaśnien ia prawne), przy 
uwzględnieniu w  szczególności orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego i  Trybunału Sprawiedliwości Unii Eur o-
pejskiej.  
                                                           
5) Dodany przez art.  123 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 1292  
 
 2. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, mogą z  urzędu lub na wniosek Rzecznika Małych i  Średnich Przedsiębiorców 
zmien ić wydane objaśnienia prawne, jeżeli stwierdzą ich nieprawidłowość, uwzględniając w  szczególności orzecznictwo 
sądów, Trybunału Konstytucyjnego i  Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zmiana wydanych objaśnień prawnych  
nie ma wpływu na sytuację prze dsiębiorców, którzy wcześniej zastosowali się do objaśnień prawnych w  brzmieniu przed 
ich zmianą.  
3. Objaśnienia prawne są zamieszczane w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługuj ą-
cego właściwego ministra lub na stronie podmio towej organu, o  którym mowa w  ust. 1, pod nazwą „objaśnienia prawne”, 
wraz z  oznaczeniem daty ich zamieszczenia.  
Art. 34. 1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej 
wniosek o  wydanie wyjaśnienia co do zakresu i  sposobu stosowania przepisów, z  których wynika obowiązek świadczenia 
przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w  jego indywidualnej 
sprawie (interpretacja indywidualna).  
2. Wniosek o  wydanie i nterpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń prz y-
szłych.  
3. Przedsiębiorca we wniosku o  wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zdarz e-
nie przyszłe oraz własne stanowisko w  sprawie . 
4. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej zawiera także:  
1) firmę przedsiębiorcy;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) adres do korespondencji, w  przypadku gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania przedsiębiorcy.  
5. Udzie lenie interpretacji indywidualnej następuje w  drodze decyzji, od której służy odwołanie. Interpretacja ind y-
widualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego 
oraz wskazanie prawidłowego sta nowiska wraz z  uzasadnieniem prawnym oraz z  pouczeniem o  prawie wniesienia środka 
zaskarżenia.  
6. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w  wysokości 40  zł. Opłatę wnosi się w  terminie 
7 dni od dnia złożenia wniosku.  
7. Jeżeli wniosek  o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w  ust. 1, 3, 4 lub 6, wzywa 
się przedsiębiorcę do usunięcia braków w  terminie 7  dni, z  pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie 
wniosku bez rozpatrzenia. Jeżeli braki nie zostaną usunięte w  tym terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. 
W sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.  
8. W przypadku wystąpienia w  jednym wniosku o  wydanie interpretacji indywidua lnej odrębnych zaistniałych stanów 
faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego zaistniałego 
stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.  
9. Opłata za wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej sta nowi odpowiednio dochód budżetu państwa, Narod o-
wego Funduszu Zdrowia albo jednostki samorządu terytorialnego.  
10. Opłata za wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w  przypadku:  
1) wycofania wniosku przed jego rozpatrzeniem – w całości;  
2) wycofania części wniosku w  odniesieniu do przedstawionego w  nim odrębnego zaistniałego stanu faktycznego lub 
zdarzenia przyszłego, przed rozpatrzeniem wniosku – w odpowiedniej części;  
3) uiszczenia jej w  kwocie wyższej od należnej – w odpow iedniej części;  
4) pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia – w całości.  
11. Zwrot nienależnej opłaty za wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej następuje nie później niż w  terminie 
7 dni od dnia zakończenia postępowania w  sprawie wydania interpretacji  indywidualnej.  
12. Interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  terminie 30  dni od dnia 
wpływu do organu lub państwowej jednostki organizacyjnej kompletnego i  opłaconego wniosku o  wydanie interpretacji 
indywidualnej. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w  terminie uznaje się, że w  dniu następującym po dniu, 
w którym upłynął termin wydania interpretacji indywidualnej, została wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca 
prawidłowość stanowiska przedsiębiorc y przedstawionego we wniosku o  wydanie interpretacji indywidualnej. Przepisy 
działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 1292  
 
 13. W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej inte rpretację 
indywidualną uważa się za wydaną z  zachowaniem terminu, o  którym mowa w  ust. 12, jeżeli zawiadomienie, o  którym 
mowa w  art. 46 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zostało przesłane przed upływem tego terminu.  
14. Właściwy do wydania inter pretacji indywidualnej organ lub właściwa państwowa jednostka organizacyjna na 
wniosek przedsiębiorcy przekazuje mu, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, informacje o  dacie wydania inte r-
pretacji indywidualnej oraz o  zawartej w  niej ocenie jego sta nowiska, nie później niż w  dniu roboczym następującym po 
dniu wydania interpretacji indywidualnej.  
15. Właściwy organ i  właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszcza w  Biuletynie Informacji 
Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obs ługującego organ albo państwowej jednostki organizacyjnej, interpretacje 
indywidualne, po usunięciu danych identyfikujących przedsiębiorcę oraz inne podmioty wskazane w  treści interpretacji 
indywidualnej. W  przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności  interpretacji indywidualnej właściwy organ albo 
właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie usuwa interpretację indywidualną z  Biuletynu Informacji Pub -
licznej, z  zamieszczeniem adnotacji o  przyczynie usunięcia. W  przypadku zmiany interpretacj i indywidualnej właściwy 
organ albo właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej 
zmienioną interpretację indywidualną, z  zamieszczeniem adnotacji o  przyczynie zmiany.  
16. Do postępowań o  wydanie inte rpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracy j-
nego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
17. Zasady i  tryb udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego reguluje ustawa z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – 
Ordynacja p odatkowa (Dz.  U. z 2019 r. poz.  900, 924 i 1018 ). 
Art. 35. 1. Interpretacja indywidualna nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, z  tym że przedsiębiorca nie może być o b-
ciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w  zakresie, w  jakim zastosował się do uzyskanej interpret a-
cji indywidualnej ani daninami w  wysokości wyższej niż wynikające z  uzyskanej interpretacji indywidualnej.  
2. Interpretacja indywidualna jest wiążąca dla organów lub państwowych jednostek organizacyjnych właściwych dla 
przedsiębi orcy i  może zostać zmieniona wyłącznie w  drodze wznowienia postępowania. Nie zmienia się interpretacji, 
w wyniku której nastąpiły nieodwracalne skutki prawne.  
3. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio w  przypadku zastosowania się przedsiębiorcy do objaśnie ń prawnych lub 
utrwalonej praktyki interpretacyjnej właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej.  
4. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o  której mowa w  ust. 3, należy rozumieć wyjaśnienia co do zakresu 
i sposobu zastosowania p rzepisów, z  których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub 
składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, dominujące w  wydawanych w  takich samych stanach faktycznych oraz 
takim samym stanie prawnym – w trakcie danego okr esu rozliczeniowego oraz w  okresie 12  miesięcy przed rozpoczęciem 
okresu rozliczeniowego – interpretacjach indywidualnych.  
5. W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o  którym mowa w  ust. 4, oraz okresu 12  miesięcy przed rozpocz ę-
ciem tego okresu rozlicze niowego zastosowanie mają wydane w  odniesieniu do takiego samego zagadnienia objaśnienia 
prawne, wydane w  takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub w  trakcie okresu rozliczeniowego, o  którym 
mowa w  ust. 4, począwszy od dnia zamieszczenia takich obj aśnień prawnych zgodnie z  art. 33 ust. 3, przez utrwaloną pra k-
tykę interpretacyjną, o  której mowa w  ust. 3, należy rozumieć wyjaśnienia co do zakresu i  sposobu stosowania przepisów, 
z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicz nej lub uiszczania składek na ubezpieczenia 
społeczne lub zdrowotne, wynikające z  tych objaśnień prawnych.  
Art. 36. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy, który umożliwia 
w szczególności załatwianie spraw związa nych z  podejmowaniem, wykonywaniem i  zakończeniem działalności gospoda r-
czej oraz dostęp do informacji w  tych sprawach. Szczegółowy zakres zadań oraz zasady funkcjonowania Punktu Informacji 
dla Przedsiębiorcy określają odrębne przepisy.  
Rozdział 4  
Reglament acja działalności gospodarczej  
Art. 37. 1. Wykonywanie działalności gospodarczej w  dziedzinach mających szczególne znaczenie ze względu na be z-
pieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes publiczny wymaga uzyskania koncesji wyłącznie, gdy działalność 
ta nie może być wykonywana jako wolna albo po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia.  
2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, zawieszenie i  cofnięcie koncesji albo ograniczenie jej zakresu w  stosunku 
do wniosku o  udzielenie koncesji następuje w  drodze decyzji ministra właściwego ze względu na przedmiot działalności 
gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
3. Szczegółowy zakres i  warunki wykonywania działalności gospo darczej podlegającej koncesjonowaniu, w szcze-
gólności zasady oraz tryb udzielania, zmiany, zawieszenia, cofnięcia albo ograniczenia zakresu koncesji, określają odrębne 
przepisy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 1292  
 
 Art. 38. Organ koncesyjny zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsługuj ą-
cego organ, szczegółową informację o  wszelkich warunkach uzyskania koncesji.  
Art. 39. 1. Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji albo ograniczyć jej zakres w  stosunku do wniosku 
o udzielenie koncesji albo odmów ić zmiany koncesji:  
1) w przypadku niespełnienia warunków udzielenia koncesji;  
2) ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub obywateli;  
3) jeżeli w  wyniku przeprowadzonej rozprawy albo przetargu udzielono koncesji innemu przedsiębio rcy lub przedsi ę-
biorcom;  
4) w przypadku gdy wydano decyzję o  stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z  udziałów albo akcji prze d-
siębiorcy, na podstawie przepisów ustawy z  dnia 24  lipca 2015  r. o kontroli niektórych inwestycji (Dz.  U. z 2017  r. 
poz. 1857  oraz z 2019 r. poz.  492), jeżeli jest to w  interesie publicznym;  
5) w przypadkach określonych w  odrębnych przepisach.  
2. Organ koncesyjny może czasowo wstrzymać udzielanie koncesji, ze względu na przyczyny, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 2, ogłaszając o tym w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
Art. 40. 1. Organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w  zakresie:  
1) zgodności wykonywanej działalności z  udzieloną koncesją;  
2) przestrzegania warunków wy konywania działalności gospodarczej;  
3) obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.  
2. Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli są uprawnione w  szczególności do:  
1) wstępu na teren ni eruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza objęta 
koncesją, w  dniach i  w godzinach, w  których ta działalność jest wykonywana lub powinna być wykonywana;  
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania do kumentów lub innych nośników informacji oraz udostępnienia 
danych mających związek z  przedmiotem kontroli.  
3. W przypadku stwierdzenia w  trakcie kontroli uchybień organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do ich us u-
nięcia w  wyznaczonym terminie.  
Art. 41. 1. Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospo darczej w  zakresie określonym w odręb-
nych przepisach.  
2. Organy zezwalające oraz warunki wykonywania działalności objętej zezwoleniem, w  szczególności zasady oraz 
tryb udzielania, odmowy udziele nia, zmiany, zawieszenia, cofnięcia albo ograniczenia zakresu zezwolenia, określają o d-
rębne przepisy, o  ile niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.  
Art. 42. Organ zezwalający udziela zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej przedsiębiorcy spełniaj ą-
cemu wymagane prawem warunki uzyskania zezwolenia.  
Art. 43. 1. Jeżeli odrębne przepisy stanowią, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną, przedsiębio r-
ca może wykonywać tę działalność, jeśli spełnia warunki określone tymi przepisami i  po uzyskaniu wpisu do właściwego 
rejestru działalności regulowanej.  
2. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez 
przedsiębiorcę do organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej oświadc zenia o  spełnieniu warunków wymag a-
nych prawem do wykonywania tej działalności. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do Centralnej Ewidencji i  Informacji 
o Działalności Gospodarczej może złożyć wniosek wraz z  oświadczeniem również w  urzędzie gminy, wskazując organ 
prowadzący rejestr działalności regulowanej.  
3. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, w  drodze decyzji, odmawia wpisu przedsiębiorcy do rejestru:  
1) jeżeli wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności g ospodarczej objętej 
wpisem;  
2) jeżeli przedsiębiorcę wykreślono z  rejestru tej działalności regulowanej w  wyniku wydania przez organ prowadzący 
rejestr decyzji o  zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem w  okresie 3  lat poprzedza ją-
cych złożenie wniosku;  
3) w przypadkach określonych w  odrębnych przepisach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 1292  
 
 4. Rejestry działalności regulowanej są jawne. Dane z  rejestrów dotyczące firmy przedsiębiorcy oraz jego numeru 
identyfikacji podatkowej (NIP) są udostępniane w  sieci teleinformatycznej. Organ może udostępnić w  sieci teleinform a-
tycznej także inne dane, z  uwzględnieniem przepisów o  ochronie danych osobowych.  
5. Dla przedsiębiorcy wpisanego do rejestru prowadzi się akta rejestrowe, obejmujące w  szczególności dokumenty 
stanowiące podstawę wpisu oraz decyzje dotyczące wykreślenia wpisu.  
6. Przedsiębiorca przechowuje wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania spełniania warunków wymaganych 
prawem do wykonywania działalności regulowanej.  
7. Spełnianie przez przedsiębiorcę waru nków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej podl e-
ga kontroli, w  szczególności przez organ prowadzący rejestr tej działalności. Przepisy art.  40 stosuje się odpowiednio.  
8. Odrębne przepisy określają w  szczególności warunki wymagane prawe m do wykonywania działalności regulow a-
nej oraz tryb uzyskiwania wpisu do rejestru działalności regulowanej i  wykreślenia z  tego rejestru.  
Art. 44. 1. Koncesja, zezwolenie albo wpis do rejestru działalności regulowanej uprawniają do wykonywania działa l-
ności  gospodarczej na terenie całego kraju i  przez czas nieokreślony, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
2. Jeżeli przepisy regulujące daną działalność gospodarczą stanowią, że wydawanie, odmowa wydania, zmiana zakr e-
su i cofanie koncesji i  zezwoleń, a  także prowadzenie rejestrów działalności regulowanej należy do zadań organów jednos -
tek samorządu terytorialnego, to zadania te są wykonywane jako zadania zlecone z  zakresu administracji rządowej.  
3. Jeżeli z  odrębnych przepisów wynika, że wykonywanie dzia łalności gospodarczej wymaga uzyskania koncesji, 
zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, do działalności tej przepisu art.  5 ust. 1 nie stosuje się.  
4. Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy udostępnia listę rodzajów działalności gospodarc zej wymagających uzyskania 
koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, wraz ze wskazaniem odpowiednich aktów prawnych.  
Rozdział 5  
Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej  
Art. 45. 1. Kontrola działalności gospodarczej przed siębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych 
w niniejszej ustawie, chyba że zasady i  tryb kontroli wynikają z  ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośre d-
nio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej.  
2. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale stosuje się odrębne przepisy.  
3. Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy objętej kontrolą oraz organy upoważnione 
do jej przeprowadzenia określają odrębne przepisy, z  uwzględnieniem przepisów art.  40 i art. 43 ust. 7. 
Art. 46. 1. Przedsiębiorcy, który poniósł szkodę na skutek wykonania czynności kontrolnych z  naruszeniem przep i-
sów prawa, przysługuje odszkodowanie.  
2. Dochodzenie roszczenia, o  którym mowa w  ust. 1, następuje na zasadach i  w trybie określonych w odrębnych prz e-
pisach.  
3. Dowody przeprowadzone w  toku kontroli przez organ kontroli z  naruszeniem przepisów ustawy lub z  naruszeniem 
innych przepisów prawa w  zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyn i-
ki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w  postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnym skarbowym 
dotyczącym przedsiębiorcy.  
Art. 47. 1. Kontrole planuje się i  przeprowadza po uprzednim dokonaniu analizy prawdopodobieństwa naruszenia 
prawa w  ramach wykonywania działalności gospodarczej. Analiza obejmuje identyfikację obszarów podmiotowych 
i przedmiotowych, w  których ryzyko naruszenia przepisów jest największe. Sposób przeprowadzenia analizy określa organ 
kontroli lub organ nadrzędny.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do kontroli:  
1) w przypadku gdy organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie:  
a) zagrożenia życia lub zdrowia,  
b) popełnienia przestępstwa lub wykroczenia,  
c) popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego,  
d) innego naruszenia prawnego zakazu lub niedopełnienia prawnego obowiązku  
– w wyniku wykonywania działalności gospodarczej objętej kontrolą;  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 1292  
 
 2) działalności przedsiębiorców w  zakresie objętym nadzorem, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustawy z  dnia 21  lipca 
2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.  U. z 2019 r. poz. 298, 326,  730 i 875 ); 
3) w przypadku gdy jest ona niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  celu sprawdzenia wykonania zaleceń p o-
kontrolnych organu lub wykonania decyzji albo postanowień nakaz ujących usunięcie naruszeń prawa, w  związku 
z przeprowadzoną kontrolą.  
3. Organ kontroli zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ 
ogólny schemat tych procedur kontroli, które wynikają z  przepisów powsz echnie obowiązującego prawa.  
Art. 48. 1. Organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o  zamiarze wszczęcia kontroli.  
2. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7  dni i nie później niż przed upływem 30  dni od dnia doręcz e-
nia zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w  terminie 30  dni od dnia doręcz e-
nia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.  
3. Zawiadomienie o  zamiarze wszczęcia kontroli zawiera:  
1) oznaczenie organu;  
2) datę i  miejsce  wystawienia;  
3) oznaczenie przedsiębiorcy;  
4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli;  
5) imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji.  
4. Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta p rzed upływem 7  dni od dnia doręczenia zawiadomienia.  
5. Czynności kontrolne związane z  pobieraniem próbek i  dokonywaniem oględzin, w  tym pojazdów, lub dokonyw a-
niem pomiarów mogą być wykonywane przed upływem terminu 7  dni, o  którym mowa w  ust. 2. 
6. Czynnoś ci wykonywane w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, związane z  pobieraniem próbek i  dokonywaniem ogl ę-
dzin nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego, natomiast czynności związane z  dokonywaniem pomiarów nie mogą 
przekraczać kolejnych 24  godzin liczonych od ch wili rozpoczęcia tych czynności.  
7. Oględziny dokonywane w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, nie mogą dotyczyć treści dokumentów.  
8. Z czynności kontrolnych wykonywanych w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, sporządza się protokół.  
9. W przypadku podejmowania cz ynności kontrolnych, o  których mowa w  ust. 5, zawiadomienie o  zamiarze wszcz ę-
cia kontroli może być doręczone przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej, a  w razie nieobecności przedsi ę-
biorcy lub osoby przez niego upoważnionej, zawiadomienie może b yć doręczone zarządzającemu w  imieniu przedsiębiorcy  
zakładem lub inną wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa lub kierownikowi wyodrębnionej komórki organizacyjnej 
przedsiębiorstwa. Przepisy art.  49 ust. 1 i 10 stosuje się odpowiednio.  
10. Uzasadnienie przy czyny braku zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w  protokole kontroli.  
11. Zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w  przypadku gdy:  
1) kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarod owej albo bezpośrednio stos o-
wanych przepisów prawa Unii Europejskiej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o systemie monitorowania 
i kontrolowa nia jakości paliw (Dz.  U. z 2019  r. poz.  660); 
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasa dnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska;  
5) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konk urencji i  konsumentów (Dz.  U. z 2019 r. poz. 369); 
6) przeprow adzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania naruszeniu zakazów, o  których mowa w  art. 44b ust.  1 
ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.  U. z 2019  r. poz. 852); 
7) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne (Dz.  U. z 2019 r. poz.  755 i 730 ); 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 1292  
 
 8) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska 
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1471 i 1479 oraz  z 2019 r. poz. 125 i 730 ) w zakresie poziomów pól elektromagnetycznych 
emitowanych z  instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej lub radiolokacyjnej;  
9) przedsiębiorca nie ma adresu zamieszkania lub adresu siedziby lub doręczanie pism na podane adre sy było bezsk u-
teczne lub utrudnione;  
10) kontrola dotyczy przypadków określonych w  art. 282c ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa;  
11) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o biokomponentac h 
i biopaliwach ciekłych (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1344, 1356 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 730 ); 
12)6) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003  r. o ochronie roślin (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 972). 
Art. 49. 1. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsi ę-
biorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności 
oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli , chyba że odrębne przepisy przewidują możliwość podjęcia 
kontroli po okazaniu legitymacji. W  takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego 
upoważnionej w  terminie określonym w  tych przepisach, lecz nie później niż w  termi nie 3  dni roboczych od dnia wszcz ę-
cia kontroli.  
2. Podjęcie czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie odrębnych przepisów, może 
dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu p rzestępstwa lub 
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia 
dowodów jego popełnienia, a  także gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, 
zdrowia lub środ owiska.  
3. W przypadku podjęcia czynności kontrolnych, o  których mowa w  ust. 2, osoba podejmująca kontrolę, po okazaniu 
legitymacji służbowej i  przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, informuje przedsiębiorcę lub osobę, wobec której 
podjęto czynnoś ci kontrolne, o  przysługujących im prawach oraz obowiązkach w  trakcie kontroli.  
3a.7) Czynności kontrolne prowadzone z użyciem bezzałogowych statków powietrznych mogą być wykonywane przez 
pracowników organu kontroli posiadających stosowne uprawnienia do wy konywania takich lotów, bez okazania legitym a-
cji służbowej i poinformowania przedsiębiorcy lub osoby, wobec której podjęto czynności kontrolne, o przysługujących im 
prawach oraz obowiązkach w trakcie kontroli.  
3b.7) Loty, o których mowa w ust. 3a, wykonywane są w przypadku, gdy operator bezzałogowego statku powietrznego 
znajduje się poza terenem, do którego prowadzący działalność posiada tytuł prawny.  
4. Czynności ko ntrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu kontroli, jeżeli odrębne 
przepisy przewidują taką możliwość.  
5. Do pracowników organu kontroli oraz osób, o  których mowa w  ust. 4, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania 
administracyj nego dotyczące wyłączenia pracownika, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
6. Zmiana osób upoważnionych do przeprowadzenia kontroli, zakresu przedmiotowego kontroli oraz miejsca wyk o-
nywania czynności kontrolnych wymaga każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia. Zmiany te nie mogą prowadzić 
do wydłużenia przewidywanego wcześniej terminu zakończenia kontroli.  
7. Upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera w  szczególności:  
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu kontroli;  
3) datę i  miejsc e wystawienia;  
4) imię i  nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli oraz numer jego legitymacji 
służbowej;  
5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;  
                                                           
6) Dodany przez art.  5 pkt  1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych  ustaw w celu zwiększenia efektywności prowadzonych 
działań kontrolnych w zakresie niektórych rynków rolnych (Dz. U. poz. 1633), która weszła w  życie z  dniem 8 września 2018  r. 
7) Dodany przez art.  15 pkt 1 ustawy  z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o  Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych 
ustaw  (Dz. U. poz. 1479 ), która weszła w  życie z  dniem 1  stycznia  2019 r.; wszedł  w życie z  dniem 1 8 sierpnia  2018 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 1292  
 
 6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) wskazanie daty rozpoczęcia i  przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach przedsiębiorcy.  
8. Dokument, który nie spełnia wyma gań, o  których mowa w  ust. 7, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia ko n-
troli. 
9. Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w  upoważnieniu.  
10. W przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej czynności kontrolne mo gą być 
wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi przedsiębiorcy lub osobie zatrudnionej u  przedsiębiorcy 
w ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za osobę, o  której mowa w  art. 97 ustawy z  dnia 23  kwietnia 
1964  r. – Kodeks cy wilny (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244  oraz z 2019 r. poz.  80), lub w  obecności 
przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przepr o-
wadzającego kontrolę.  
Art. 50. 1. Czynności kontrolne wykonuje się w  obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, w  przypadkach gdy:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) kontrola jest prowadz ona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska.  
3. Przedsiębiorca wskazuj e na piśmie osobę upoważnioną, o  której mowa w  ust. 1, w szczególności w  czasie swojej 
nieobecności.  
4. Do czasu trwania kontroli, o  którym mowa w  art. 55 ust. 1, nie wlicza się czasu nieobecności przedsiębiorcy lub 
osoby przez niego upoważnionej, jeżeli s tanowi to przeszkodę w  wykonaniu czynności kontrolnych.  
5. W przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej albo niewykonania przez przedsi ę-
biorcę obowiązku, o  którym mowa w  ust. 3, czynności kontrolne mogą być wykonywane w  obecno ści innego pracownika 
przedsiębiorcy lub osoby zatrudnionej u  przedsiębiorcy w  ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za 
osobę, o  której mowa w  art. 97 ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny, lub w  obecności przywołanego 
świadk a, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego 
kontrolę.  
Art. 51. 1. Kontrolę przeprowadza się w  siedzibie przedsiębiorcy lub w  miejscu wykonywania działalności gospoda r-
czej oraz w  godzinach pracy l ub w  czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.  
2. Za zgodą lub na wniosek przedsiębiorcy kontrolę przeprowadza się w  miejscu przechowywania dokumentacji, 
w tym ksiąg podatkowych, innym niż siedziba lub miejsce wykonywan ia działalności gospodarczej, jeżeli może to uspra w-
nić prowadzenie kontroli.  
3. Za zgodą przedsiębiorcy kontrola lub poszczególne czynności kontrolne mogą być przeprowadzane również 
w siedzibie organu kontroli, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli . 
4. Dokumenty oraz informacje zebrane w  toku czynności wykonywanych przez organ kontroli z  naruszeniem przep i-
sów ust.  2 i 3 nie stanowią dowodu w  postępowaniu kontrolnym.  
Art. 52. Czynności kontrolne wykonuje się w  sposób sprawny i  możliwie niezakłócający  funkcjonowania przedsi ę-
biorcy. W  przypadku gdy przedsiębiorca wskaże na piśmie, że wykonywane czynności zakłócają w  sposób istotny działa l-
ność gospodarczą przedsiębiorcy, konieczność podjęcia takich czynności uzasadnia się w  protokole kontroli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 1292  
 
 Art. 53. Ustalenia kontroli zamieszcza się w  protokole kontroli.  
Art. 54. 1. Nie można równocześnie podejmować i  prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy, 
z wyłączeniem przypadków, gdy:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio s tosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią 
inaczej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i  prowadzenie więcej niż jednej kontroli;  
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska;  
5) kontrola jest  prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
6) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne;  
7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług przed dokonaniem tego zwrotu;  
8) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z  przepisów prawa Unii Europejskiej o  ochronie 
konkurencji lub przepisów pr awa Unii Europejskiej w  zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej;  
9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków związanych z  budownictwem mie szkaniowym;  
10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w  związku z  budową pierwszego własnego mieszkania;  
11) prowadzona kontrola jest kontr olą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w  ustawie z  dnia 
9 października 2015  r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zjedn o-
czonych Ameryki w  sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatk owych oraz wdrożenia 
ustawodawstwa FATCA (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1858  oraz z 2019 r. poz.  694 i 730 ); 
12)8) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.  
2. Jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność  gospodarczą w  więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej 
części przedsiębiorstwa, przepis ust.  1 stosuje się do zakładu lub części przedsiębiorstwa.  
3. W zakładzie lub części przedsiębiorstwa, w  której przeprowadzana jest kontrola, dopuszczalne j est równoczesne 
wykonanie czynności kontrolnych niezbędnych do zakończenia innej kontroli u  tego przedsiębiorcy.  
4. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do kontroli działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorców oraz małych przedsi ę-
biorców.  
5. Jeżeli działalnoś ć gospodarcza przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą innego organu, organ kontroli odstąpi od 
podjęcia czynności kontrolnych oraz może ustalić z  przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia kontroli.  
Art. 55. 1. Czas trwania wszystkich kontroli organu kontr oli u  przedsiębiorcy w  jednym roku kalendarzowym nie 
może przekraczać w  odniesieniu do:  
1) mikroprzedsiębiorców – 12 dni roboczych;  
2) małych przedsiębiorców – 18 dni roboczych;  
3) średnich przedsiębiorców – 24 dni roboczych;  
4) pozostałych przedsiębiorców  – 48 dni roboczych.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, jeżeli:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu  przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
                                                           
8) Dodany przez art.  5 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 1292  
 
 3) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska;  
4) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
5) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne;  
6) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług przed dokonaniem tego zwrotu;  
7) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z  przepisów prawa Unii Europejskiej o  ochronie 
konkur encji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w  zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej;  
8) kontrola dotyczy podmiotów, którym na mocy odrębnych przepisów właściwy organ wydał decyzję o  uznaniu praw i-
dłowości wyboru i  stosowania metody ustala nia ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi – w zakresie 
związanym z  wykonaniem tej decyzji;  
9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków związanyc h z budownictwem mieszkaniowym;  
10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w  związku z  budową pierwszego własnego mieszkania;  
11) kontrola j est kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w  ustawie z  dnia 9  października 2015  r. 
o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki 
w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązk ów podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa 
FATCA.  
3. Przedłużenie czasu trwania kontroli jest możliwe jedynie z  przyczyn niezależnych od organu kontroli i  wymaga 
uzasadnienia na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy. Przedłużenie czasu trwania k ontroli nie może naruszać 
terminów, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Przedłużenie czasu trwania kontroli możliwe jest także, jeżeli w  toku kontroli zostanie ujawnione zaniżenie zob o-
wiązania podatkowego w  wysokości przekraczającej równowartość 10% kwoty zadeklar owanego zobowiązania podatk o-
wego, jednak nie niższej niż 500  złotych, lub zawyżenie straty w  wysokości przekraczającej równowartość 50% kwoty 
zadeklarowanej straty, jednak nie niższej niż 2500  złotych, albo w  przypadku ujawnienia faktu niezłożenia deklarac ji po-
mimo takiego obowiązku.  
5. Organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o  ujawnionych okolicznościach, o  których mowa w  ust. 4, jednocześnie 
wskazując zgromadzony w  tym zakresie materiał dowodowy. Uzasadnienie przedłużenia czasu trwania kontroli doręcza s ię 
przedsiębiorcy.  
6. Czas trwania kontroli, o  której mowa w  ust. 4, nie może spowodować przekroczenia odpowiednio dwukrotności 
czasu określonego w  ust. 1. 
7. Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, można prz eprowadzić 
powtórną kontrolę w  tym samym zakresie przedmiotowym w  danym roku kalendarzowym, a  czas jej trwania nie może 
przekraczać 7  dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 56. 1. Organ kontroli może, po  pisemnym zawiadomieniu przedsiębiorcy, przerwać kontrolę na czas niezbędny 
do przeprowadzenia badań próbki produktu lub próbki kontrolnej, jeżeli jedyną czynnością kontrolną po otrzymaniu wyn i-
ku badania próbki będzie sporządzenie protokołu kontroli. Czasu  przerwy nie wlicza się do czasu, o  którym mowa 
w art. 55 ust. 1, o ile podczas przerwy przedsiębiorca miał możliwość wykonywania działalności gospodarczej oraz miał 
nieograniczony dostęp do prowadzonej przez siebie dokumentacji i  posiadanych rzeczy, z  wyjątkiem zabezpieczonej 
w celu kontroli próbki.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, doręczenie przedsiębiorcy protokołu kontroli nie wymaga ponownego 
wszczęcia kontroli, a  dnia, w  którym doręczono przedsiębiorcy protokół kontroli, nie wlicza się do czasu  trwania kontroli. 
Dopuszcza się doręczenie protokołu kontroli w  trakcie trwania kontroli innego organu.  
3. Uzasadnienie czasu trwania przerwy doręcza się przedsiębiorcy.  
4. Przerwa, o  której mowa w  ust. 1, nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia w czasie jej trwania kontroli przez 
inny organ kontroli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 1292  
 
 Art. 57. 1. Przedsiębiorca prowadzi i  przechowuje w  swojej siedzibie książkę kontroli oraz upoważnienia i  protokoły 
kontroli.  
2. Książka kontroli zawiera wpisy obejmujące:  
1) oznaczenie organu kontro li; 
2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;  
3) zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;  
4) daty podjęcia i  zakończenia kontroli.  
3. Przedsiębiorca prowadzi książkę kontroli w  postaci:  
1) papierowej, w  tym również w  formie zbioru dokumentów, lub  
2) elektronicznej.  
4. Wpisów w  książce kontroli prowadzonej w  postaci:  
1) papierowej – dokonuje kontrolujący;  
2) elektronicznej – dokonuje przedsiębiorca.  
5. Domniemywa się, że dane zawarte w  książce kontroli prowadzonej w  postaci elektronicznej znajdują potw ierdzenie 
w dokumentach przechowywanych przez przedsiębiorcę.  
6. W przypadku wszczęcia kontroli przedsiębiorca niezwłocznie okazuje kontrolującemu książkę kontroli.  
7. Okazanie książki kontroli prowadzonej w  postaci elektronicznej następuje przez zapewnien ie dostępu przy użyciu 
urządzenia pozwalającego na zapoznanie się z  jej treścią albo wykonanie wydruków z  systemu informatycznego, w  którym 
prowadzona jest książka kontroli, poświadczonych przez przedsiębiorcę za zgodność z  wpisem w  książce kontroli.  
8. Przedsiębiorca nie okazuje książki kontroli, jeżeli jej okazanie jest niemożliwe ze względu na udostępnienie jej  
innemu organowi kontroli. W  takim przypadku przedsiębiorca okazuje książkę kontroli w  siedzibie organu kontroli 
w terminie 3  dni roboczych od dn ia zwrotu tej książki przez inny organ kontroli.  
Art. 58. 1. Organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w  przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objęt e-
go uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ.  
2. Przepisu ust.  1 nie sto suje się w  przypadku, gdy:  
1) kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą;  
2) ponowna kontrola ma na celu przeciwdziałanie zagrożeniu życia lub zdrowia;  
3) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  sprawie stwierdzenia nieważności, stwierdz e-
nia wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej lub wznowienia postępowania w  sprawie zakończonej  
decyzją ostateczną;  
4) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  związku z  uchyleniem lu b stwierdzeniem ni e-
ważności decyzji przez sąd administracyjny;  
5) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  celu sprawdzenia wykonania zaleceń poko n-
trolnych organu lub wykonania decyzji lub postanowień nakazujących usunięcie narusze ń prawa, w  związku z  prze-
prowadzoną kontrolą;  
6) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania związanego ze złożeniem korekty rozliczenia 
objętego uprzednio zakończoną kontrolą;  
7) organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie, że uprz ednio zakończona kontrola została przeprowadzona 
z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik kontroli lub dowody, na których podstawie ustalono istotne dla spr a-
wy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe lub protokół kontroli został sporządzony w  wyniku  przestępstwa;  
8) po sporządzeniu protokołu kontroli z  poprzedniej kontroli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności fa k-
tyczne lub nowe dowody nieznane organowi administracji lub państwowej jednostce organizacyjnej w  chwili prz e-
prowadzenia kontro li, w  tym wskazujące na wystąpienie nadużycia prawa, o  którym mowa w  art. 5 ust. 5 ustawy 
z dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług (Dz.  U. z 2018 r. poz. 2174 , z późn. zm.9)); 
9) przedsiębiorca prowadzi działalność w  zakresie objętym nadzorem, o którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustawy z  dnia 
21 lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.  
                                                           
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  2193, 2215, 2244, 2354, 2392 i 2433  oraz 
z 2019 r. poz.  675 i 1018.  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 1292  
 
 Art. 59. 1. Przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i  wykonywania przez organ kontroli czynności 
z naruszeniem przepisów art.  48, art.  49, art.  50 ust. 1 i 5, art.  51 ust. 1, art.  54 ust. 1, art.  55 ust. 1 i 2 oraz art.  58. Sprz e-
ciw wymaga uzasadnienia.  
2. Wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, w  przypadku gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na 
przepisy art.  48 ust. 11 pkt 2, art.  50 ust. 2 pkt 2, art.  54 ust. 1 pkt 2, art.  55 ust. 2 pkt 2 oraz art.  62. 
3. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O  wniesieniu 
sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego.  
4. Sprzeciw w nosi się w  terminie 3  dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli lub wystąpienia 
przesłanki do wniesienia sprzeciwu.  
5. Wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie:  
1) czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy – z chwilą doręczenia kontrolując e-
mu zawiadomienia o  wniesieniu sprzeciwu;  
2) biegu czasu trwania kontroli – od dnia wniesienia sprzeciwu do dnia zakończenia postępowania wywołanego jego 
wniesieniem.  
6. W przypadku wniesienia sprzeciwu organ kontro li może, w  drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dow o-
dów mających związek z  przedmiotem i  zakresem kontroli, na czas rozpatrzenia sprzeciwu. Zabezpieczeniu podlegają 
dokumenty, informacje, próbki wyrobów oraz inne nośniki informacji, jeżeli stanowią  lub mogą stanowić dowód w  toku 
kontroli.  
7. Organ kontroli w  terminie 3  dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje post a-
nowienie o:  
1) odstąpieniu od czynności kontrolnych;  
2) kontynuowaniu czynności kontrolnych.  
8. Nierozp atrzenie sprzeciwu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 7, jest równoznaczne w  skutkach z  wydaniem przez 
organ właściwy postanowienia o  odstąpieniu od czynności kontrolnych.  
9. Na postanowienie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2, przedsiębiorcy przysługuje zażaleni e w terminie 3  dni od dnia 
doręczenia postanowienia. Właściwy organ rozpatruje zażalenie w  terminie 7  dni od dnia jego wniesienia oraz wydaje 
postanowienie o:  
1) utrzymaniu w  mocy zaskarżonego postanowienia;  
2) uchyleniu zaskarżonego postanowienia i  odstąp ieniu od czynności kontrolnych.  
10. Nierozpatrzenie zażalenia w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, jest równoznaczne w  skutkach z  wydaniem post a-
nowienia o  uchyleniu zaskarżonego postanowienia i  odstąpieniu od czynności kontrolnych.  
11. Organ kontroli może k ontynuować czynności kontrolne z  dniem, w  którym postanowienie, o  którym mowa 
w ust. 7 pkt 2, stało się ostateczne, a  w przypadku wniesienia przez przedsiębiorcę zażalenia – z dniem, w  którym post a-
nowienie, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, zostało doręczone p rzedsiębiorcy.  
12. Postanowienie, o  którym mowa w  ust. 6, wygasa w  dniu następującym po dniu doręczenia przedsiębiorcy post a-
nowienia, o  którym mowa w  ust. 7, a w przypadku, o  którym mowa w  ust. 8, w dniu następującym po dniu upływu terminu 
do rozpatrzenia sprzeciwu.  
13. W przypadku wniesienia przez przedsiębiorcę zażalenia, postanowienie, o  którym mowa w  ust. 6, wygasa w  dniu 
następującym po dniu doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1 lub 2, a  w przypadku, 
o którym mowa w  ust. 10, w  dniu następującym po dniu upływu terminu do rozpatrzenia zażalenia.  
14. W razie przewlekłości czynności kontrolnych, po wydaniu postanowienia, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, prze d-
siębiorca może wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe pr owadzenie kontroli. Wniesienie skargi nie p o-
woduje wstrzymania czynności kontrolnych.  
15. Do skargi, o  której mowa w  ust. 14, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo 
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1302,  z późn. zm.10)) dotyczące skargi na przewl e-
kłe prowadzenie postępowania.  
16. Do postępowań, o  których mowa w  ust. 6, 7 i  9, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu post ę-
powania administracyjnego.  
                                                           
10) Zmiany teks tu jednolitego  wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467 i 1629  oraz z 2019 r. poz.  11, 60, 
848 i 934.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 1292  
 
 Art. 60. 1. W razie powzięcia wiadomości o  wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z  przepisami ust a-
wy, a  także w  razie stwierdzenia zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w  znacz-
nych rozmiarach lub bezpośredniego zagrożenia środo wiska w  wyniku wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub 
prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy.  
2. Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o  podjętych czynnoś -
ciach.  
3. W przypadku br aku możliwości zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może  
nakazać, w  drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3  dni. 
4. Decyzja nakazująca wstrzymanie wykonyw ania działalności gospodarczej w  razie stwierdzenia zagrożenia życia 
lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w  znacznych rozmiarach lub bezpośredniego zagrożenia 
środowiska w  wyniku wykonywania tej działalności podlega natychmiastowemu w ykonaniu.  
Art. 61. Przepisów art.  54 i art. 55 nie stosuje się:  
1) do działalności przedsiębiorców w  zakresie objętym:  
a) nadzorem, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustawy z  dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym,  
b) nadzorem sanitarnym na podstawie ustawy z  dnia 14  marca 1985  r. o Państwowej  Inspekcji Sanitarnej (Dz.  U. 
z 2019 r. poz.  59) i ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o bezpieczeństwie żywności i  żywienia (Dz.  U. z 2018 r. 
poz. 1541 , z późn . zm.11)), w zakresie dotyczącym bezpieczeństw a żywności;  
2) w odniesieniu do kontroli świadczeniodawców przeprowadzanej przez podmiot zobowiązany do finansowania świa d-
czeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych na podstawie ustawy z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach 
opieki zdrowotnej finanso wanych ze środków publicznych (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1510 , z późn.  zm.12)); 
3) do próby technicznej, o  której mowa w  art. 29d ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o zapasach ropy naftowej, produktów 
naftowych i  gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w  sytuacja ch zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego pa ń-
stwa i  zakłó ceń na rynku naftowym (Dz.  U. z 2018  r. poz. 1323 ). 
Art. 62. 1. Przepisów art.  48–51, art.  54, art.  55 i art. 57 nie stosuje się do działalności gospodarczej przedsiębiorców 
w zakresie:  
1) objętym kont rolą związaną z  obejmowaniem towarów procedurą celną i  powrotnym wywozem dokonywaną 
w urzędzie celno -skarbowym albo miejscu wyznaczonym lub uznanym przez organ celny, na podstawie przepisów 
celnych, albo graniczną kontrolą fitosanitarną dokonywaną na pods tawie przepisów ustawy z  dnia 18  grudnia 2003  r. 
o ochronie roślin;  
2) objętym kontrolą przemieszczających się środków transportu, osób z  nich korzystających oraz towarów nimi przew o-
żonych, na podstawie:  
a) ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o żegludze śródl ądowej (Dz.  U. z 2017  r. poz.  2128 , z 2018 r. poz. 1137 i 1694 
oraz z 2019 r. poz. 125, 642 i 730 ), 
b) ustawy z  dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym (Dz.  U. z 2019 r. poz. 58 , 60, 125, 690 i 730 ), 
c) ustawy z  dnia 3  lipca 2002  r. – Prawo lotnicze  (Dz. U. z 2018 r. poz. 1183, 1629 i  1637 oraz z 2019 r. poz. 235 
i 730), 
d) ustawy z  dnia 28  marca 2003  r. o transporcie kolejowym (Dz.  U. z 2019 r. poz. 710 i 730 ), 
e) ustawy z  dnia 18  grudnia 2003  r. o ochronie roślin,  
f) ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.  U. z 201 9 r. poz. 768 i 730 ); 
3) obejmującym zakup produktów lub usług sprawdzającym rzetelność usługi, na podstawie ustawy z  dnia 15  grudnia 
2000  r. o Inspekcji Handlowej (Dz.  U. z 2018 r. poz. 1930 i 2227  oraz z 2019 r. poz. 1030 ); 
4) obejmującym sprzedaż dokonywaną poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i  obnośna na targowiskach 
w rozumieniu art.  15 ust. 2 ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokalnych (Dz.  U. z  2018 r. 
poz. 1445 , z późn. zm.13)). 
                                                           
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  1669, 2136, 2227, 2242, 2244 i 2245 . 
12) Zmiany tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  1515, 1532, 1544, 1552, 1669, 1925, 
2192 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60 , 303, 399, 447,  730 i 752.  
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r.  poz. 1588, 1669, 1693, 1722, 2073 i 2244  oraz 
z 2019 r. poz. 534 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 1292  
 
 2. Przepisów art.  48, art.  49, art.  51, art.  54, art.  55 i art. 57 nie stosuje się do działalności gospodarczej przedsiębio r-
ców w  zakresie objętym nadzorem weterynaryjnym na podstawie:  
1) ustawy z  dnia 29  stycznia 2004  r. o Inspekcji Weter ynaryjnej (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1557 ); 
2) ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt (Dz.  U. z 2019 r. poz. 122); 
3) ustawy z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.  U. z 2019 r. poz. 499,  399 i 959 ); 
4) ustawy z  dnia 27  sierpnia 20 03 r. o weterynaryjne j kontroli granicznej (Dz.  U. z 2019 r. poz. 260); 
5) ustawy z  dnia 10  grudnia 2003  r. o kontroli weterynaryjnej w  handlu (Dz.  U. z 2019 r. poz.  475); 
6) ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób  zakaźnych zwierząt (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  1967 ); 
7) ustawy z  dnia 16  grudnia 2005  r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.  U. z 2019 r. poz. 824); 
8) ustawy z  dnia 22  lipca 2006  r. o paszach (Dz.  U. z 2019  r. poz. 269); 
9) ustawy z  dnia 15  stycznia 2015  r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych 
(Dz. U. z 2018 r. poz.  1207, 1669 i 2245 ). 
Art. 63. 1. Przepisów art.  48, art.  51, art.  54 i art. 55 nie stosuje się do kontroli:  
1) działalności leczniczej, prowadzonej przez  organ prowadzący rejestr, wojewodę i  podmiot tworzący w  zakresie zadań 
określonych w  przepisach o  działalności leczniczej;  
2) prowadzonej przez organy nadzoru górniczego na podstawie przepisów prawa geologicznego i  górniczego;  
3) przedsiębiorcy prowadzące go działalność w  zakresie poszukiwania, rozpoznawania lub wydobywania kopalin obj ę-
tych własnością górniczą lub podmiotu wykonującego w  zakresie swojej działalności zawodowej powierzone mu 
przez tego przedsiębiorcę czynności w  ruchu zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne, 
prowadzonej przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska;  
4) działalności w  zakresie zbierania, przetwarzania zużytego sprzętu, recyklingu lub innych niż recykling procesów 
odzysku odpadów powstałych ze zużytego sprzęt u, prowadzonej przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska, 
marszałka województwa oraz starostę w  związku z  kontrolą przestrzegania przepisów dotyczących gospodarowania 
zużytym sprzętem.  
2. Przepisów art.  48, art.  49, art.  51 i art. 53–55 nie stosuje się do kontroli działalności leczniczej prowadzonej przez 
ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 64. 1. Przepisów art.  48, art.  54 ust. 1 i art. 55 ust. 1 nie stosuje się do kontroli prowadzonej w  toku postępow a-
nia wszczętego na wniosek przedsiębiorcy we włas nej sprawie oraz kontroli prowadzonej na podstawie ustawy z  dnia 
11 lipca 2014  r. o zasadach realizacji programów w  zakresie polityki spójności finansowanych w  perspektywie finansowej 
2014 –2020  (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i 73 0). 
2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio także do kontroli prowadzonych w  wyniku zawiadomienia, wezwania, 
zgłoszenia lub innej podobnej czynności dokonanej przez przedsiębiorcę we własnej sprawie.  
Art. 65. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje s ię do kontroli:  
1) prowadzonej na podstawie ustawy z  dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe (Dz.  U. z 2018 r. poz. 792, 1669 
i 2227 oraz z 2019 r. poz. 730 ); 
2) celno -skarbowej prowadzonej w  trybie określonym w  dziale V rozdziale 1 ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. 
o Krajowej Administracji Skarbowej ; 
3)14) prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie gospodarki 
odpadami.  
Rozdział 6  
Zasady opracowywania projektów aktów normatywnych z  zakresu prawa gosp odarczego  
oraz oceny ich funkcjonowania  
Art. 66. 1. Przed rozpoczęciem prac nad opracowaniem projektu aktu normatywnego określającego zasady pode j-
mowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej dokonuje się:  
1) analizy możliwości osiągnięci a celu tego aktu normatywnego za pomocą innych środków;  
2) oceny przewidywanych skutków społeczno -gospodarczych, w  tym oceny wpływu na mikroprzedsiębiorców, małych 
i średnich przedsiębiorców oraz analizy zgodności projektowanych regulacji z  przepisami ust awy.  
                                                           
14) Dodany przez art.  15 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 1 8 sierpnia  2018 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 1292  
 
 2. Wyniki oceny i  analiz, o  których mowa w  ust. 1, zamieszcza się w  uzasadnieniu do projektu aktu normatywnego 
lub w  ocenie skutków regulacji, stanowiącej odrębną część uzasadnienia projektu aktu normatywnego.  
Art. 67. Opracowując projekt aktu normatywnego określającego zasady podejmowania, wykonywania lub zakończ e-
nia działalności gospodarczej, należy kierować się zasadami proporcjonalności i  adekwatności, a  w szczególności:  
1) dążyć do nienakładania nowych obowiązków administracyjnych, a  jeżeli  nie jest to możliwe, dążyć do ich nakładania 
jedynie w  stopniu koniecznym do osiągnięcia ich celów;  
2) dążyć do ograniczenia obowiązków informacyjnych, zwłaszcza gdy wymagane informacje są przekazywane przez 
obowiązanych organom władzy publicznej na podst awie obowiązujących przepisów;  
3) dążyć do umożliwienia realizacji obowiązków informacyjnych w  postaci elektronicznej;  
4) implementując prawo Unii Europejskiej i  prawo międzynarodowe, dążyć do nakładania wyłącznie obowiązków adm i-
nistracyjnych niezbędnych d o osiągnięcia celów implementowanych przepisów.  
Art. 68. W przypadku stwierdzenia wpływu projektu aktu normatywnego na mikroprzedsiębiorców, małych i  śred-
nich przedsiębiorców, przy opracowaniu projektu aktu normatywnego dąży się do proporcjonalnego ogranic zania ob o-
wiązków administracyjnych wobec tych przedsiębiorców albo uzasadnia brak możliwości zastosowania takich ograniczeń.  
Art. 69. 1. Jeżeli w  związku ze stosowaniem aktu normatywnego określającego zasady podejmowania, wykonywania 
lub zakończenia działa lności gospodarczej ujawnią się istotne rozbieżności w  wykładni prawa lub znaczne ryzyko, że ten 
akt normatywny powoduje istotne negatywne skutki gospodarcze lub społeczne, Rzecznik Małych i  Średnich Przedsiębio r-
ców może skierować do właściwego ministra lu b organu upoważnionego ustawowo do opracowywania i  wnoszenia do 
rozpatrzenia przez Radę Ministrów projektów aktów normatywnych wniosek o  przygotowanie oceny funkcjonowania tego 
aktu normatywnego lub jego części, wraz z  uzasadnieniem.  
2. Organ, do którego R zecznik Małych i  Średnich Przedsiębiorców skierował wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, 
przygotowuje ocenę funkcjonowania właściwego aktu normatywnego lub jego części albo uzasadnia niecelowość przyg o-
towania takiej oceny.  
Art. 70. Ministrowie kierujący działa mi administracji rządowej dokonują, w  zakresie swojej właściwości, bieżącego 
przeglądu funkcjonowania aktów normatywnych określających zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia dzi a-
łalności gospodarczej, kierując się w  szczególności zasadami określo nymi w  art. 67, oraz przedkładają Radzie Ministrów 
corocznie, w  terminie do dnia 30  czerwca, informację o  działaniach podjętych w  poprzednim roku kalendarzowym 
w wyniku dokonania tego przeglądu.  
Art. 71. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do w ykonywania inicjatywy ustawodawczej przez obywateli, 
o której mowa w  art. 118 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z  dnia 2  kwietnia 1997  r. (Dz.  U. poz.  483, z  2001  r. 
poz. 319, z  2006  r. poz.  1471 oraz z  2009  r. poz.  946).  
Rozdział 7  
Przepis końc owy 
Art. 72. Ustawa wchodzi w  życie w  terminie15) i na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 6  marca 2018  r. – Przep i-
sy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.  U. 
poz. 650). 
                                                           
15) Ustawa weszła w życie z  dniem 30 kwietnia 2018 r., z wyjątkiem art.  24 ust. 6, który w szedł  w życie z  dniem 1  lutego 2019  r., 
na podstawie art. 1 ustawy z dnia 6  marca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców  oraz inne ustawy  
dotyczące działalności gospodarczej  (Dz. U. poz. 650), która weszła w  życie z  dniem 30 kwietnia  2018 r.