DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 14 listopada 2019  r. 
Poz. 2200  
 
USTAWA  
z dnia 16  października 2019  r. 
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz z awieraniu uprzednich 
porozumień  cenowych1), 2) 
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa sposób i  tryb rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawierania 
uprzednich porozumień cenowych.  
Art. 2. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) cenie transferowej – rozumie się przez to cenę transferową w  rozumieniu art.  23m ust. 1 pkt 1 ustawy o  podatku 
dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust.  1 pkt 1 ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych;  
2) krajowym podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany położony lub mający miejsce zamies z-
kania, sied zibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) Ordynacji podatkowej – rozumie się przez to ustawę z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa (Dz.  U. 
z 2019  r. poz.  900, z  późn. zm.3)); 
4) podmiotach niepowiązanych – rozumie się przez to podmioty niepowiązane w  rozumieniu art.  23m ust. 1 pkt 3 ust a-
wy o  podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust. 1 pkt 3 ustawy o  podatku dochodowym od osób 
prawnych;  
5) podmiotach powiązanych – rozumie się przez to podmioty powiązane w  rozumieni u art.  23m ust. 1 pkt 4 ustawy 
o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust. 1 pkt 4 ustawy o  podatku dochodowym od osób pra w-
nych;  
                                                           
1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/1852 z  dnia 10  października 2017  r. w sprawie mechanizmów rozstrzygania 
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w  Unii Europejskiej (Dz.  Urz. UE  L 265 z  14.10.2017, str.  1). 
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z  dnia 
15 lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z  dnia 5 lipca  1996  r. o doradztwie podatkowym, ustawę 
z dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa, ustawę z  dnia 20  listopa da 1998  r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od 
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawę z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami 
administracyjnymi, ustawę z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, u stawę z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej 
Administracji Skarbowej, ustawę z  dnia 9  marca 2017  r. o wymianie informacji podatkowych z  innymi państwami, ustawę z  dnia 
11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym, u stawę z  dnia 22  listopada 2018  r. 
o zmianie ustawy o  podatku od towarów i  usług, ustawę z  dnia 19  lipca 2019  r. o zmianie ustawy o  biegłych rewidentach, firmach 
audytorskich oraz nadzorze publicznym oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę z  dnia 9  sierpni a 2019  r. o zmianie ustawy 
o podatku od towarów i  usług oraz niektórych innych ustaw. 
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  924, 1018, 1495, 1520, 1553 , 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751,  1818 , 1978 i 2020 . 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2200  
 
 6) procedurach rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania – rozumie się przez to procedurę:  
a) rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi Unii Europe j-
skiej,  
b) wzajemnego porozumiewania się prowadzoną na podstawie umów o  unikaniu podwójnego opodatkowania,  
c) eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych;  
7) rozporządzeniu 2019/652  – rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/652 z  dnia 
24 kwietnia 2019  r. określające standardowy regulamin funkcjonowania komisji doradczej lub komisji ds.  pozasąd o-
wego rozstrzygania sporów oraz standardowy formularz przekazywania informacji dotyczących publikacji ostatecznej 
decyzji zgodnie z  dyrektywą Rady (UE) 2017/1852  (Dz. Urz. UE  L 110 z  25.04.2019, str.  26); 
8) transakcji kontrolowanej – rozumie się p rzez to transakcję kontrolowaną w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 6 ustawy 
o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust.  1 pkt 6 ustawy o  podatku dochodowym od osób pra w-
nych;  
9) umowie o  unikaniu podwójnego opodatkowania – rozumie się przez to umowę w  sprawie unikania podwójnego opoda t-
kowania  dochodów lub majątku, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;  
10) ustawie o  podatku dochodowym od osób fizycznych – rozumie się przez to ustawę z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizyczn ych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1387, z  późn. zm.4)); 
11) ustawie o  podatku dochodowym od osób prawnych – rozumie się przez to ustawę z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku 
dochodowym od osób prawnych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  865, z  późn. zm.5)); 
12) zagranicznym pod miocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany położony lub mający miejsce z a-
mieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiązany z  krajowym podmiotem p o-
wiązanym.  
DZIAŁ II  
Rozstrzyganie sporów dotyczących podwó jnego opodatkowania oraz korekty krajowe  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 3. Ilekroć w  niniejszym dziale jest mowa o:  
1) Konwencji Arbitrażowej – rozumie się przez to Konwencję z  dnia 23  lipca 1990  r. w sprawie eliminowania podwó j-
nego opodatkowania w  przypa dku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.  U. z 2007  r. poz.  1080);  
2) kwestii spornej – rozumie się przez to sprawę, która prowadzi do sporu między państwami w  zakresie wykładni 
i stosowania umów międzynarodowych;  
3) Ministrze Finansów – rozumie się przez to ministra właściwego do spraw finansów publicznych;  
4) umowie międzynarodowej – rozumie się przez to Konwencję Arbitrażową i  umowę o  unikaniu podwójnego opoda t-
kowania.  
Art. 4. 1. Procedurę rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowan ia wszczyna się na wniosek.  
2. Eliminowanie podwójnego opodatkowania powstałego w  wyniku zaliczenia przez właściwy organ innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa dochodów krajowego podmiotu powiązanego do dochodów zagranicznego podmiotu p o-
wiązanego, podleg ających opodatkowaniu w  tym państwie, następuje wyłącznie w  wyniku wprowadzenia w  życie rozstrzyg -
nięcia  zapadłego w  ramach procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w  przypadkach, 
o których mowa w  rozdziale 2, lub rozstrzygnięcia  zapadłego w  procedurze prowadzonej na podstawie umowy między -
narodowej.  
                                                           
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 
1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020 i 2166 . 
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1018, 1309, 135 8, 1495, 1571, 1572, 
1649, 1655, 1751, 1798, 1978 i 2020 . 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2200  
 
 Art. 5. 1. Pisma kierowane do Ministra Finansów przez wnioskodawcę są składane w  formie pisemnej w  postaci 
papierowej lub elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą utworzoną na podstawie ustawy z  dnia 17  lutego 
2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  700, 730, 848 
i 1590) lub za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej po uprzednim uzgodnieniu z  Ministrem Finansów.  
2. Pismo zawiera:  
1) dane identyfikacyjne składającego pismo:  
a) w przypadku osoby fizycznej – imię i  nazwisko, a  w pozostałych przypadkach – pełną nazwę,  
b) adres miejsca zamieszkania albo siedziby oraz – jeżeli występuje – adres miejsca prowadzenia działalności,  
c) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż wskazany na podstawie lit.  b, 
d) identyfikator podatkowy, a  w przypadku jego braku – numer i  serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzaj ą-
cego tożsamość lub inny numer id entyfikacyjny;  
2) treść żądania, a  w przypadku wniosku o  rozstrzygnięcie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania – również 
wskazanie jednej z  procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, której wniosek dotyczy;  
3) w przypadku doł ączenia załączników – ich listę;  
4) podpis wnioskodawcy.  
3. Pismo składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej:  
1) jest opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym albo uwi e-
rzytelniane w  sposób zapew niający możliwość potwierdzenia pochodzenia i  integralności weryfikowanych danych 
w postaci elektronicznej;  
2) zawiera adres elektroniczny składającego pismo.  
4. Pismo sporządza się w  języku polskim, chyba że Minister Finansów dopuści składanie pism w  języku obcym.  
5. Minister Finansów może wezwać składającego pismo do przedłożenia tłumaczenia na język polski dokumentów 
sporządzonych w  języku obcym lub na wybrany język obcy. W  takim przypadku składający pismo jest obowiązany wyk o-
nać tłumaczenia na własny ko szt. 
Art. 6. 1. Jeżeli w  piśmie nie wskazano adresu, o  którym mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. b i c, oraz nie jest możliwe 
ustalenie tego adresu na podstawie przekazanych danych, pismo pozostawia się bez rozpatrzenia.  
2. Jeżeli pismo nie spełnia wymogów, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. a lub d, pkt  2 lub 4, Minister Finansów 
wzywa składającego pismo do uzupełnienia braków w  wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7  dni, z  pouczeniem 
o pozostawieniu pisma bez rozpatrzenia w  przypadku nieuzupełnienia  braków.  
Art. 7. 1. Działanie przez pełnomocnika wymaga umocowania do prowadzenia wskazanej procedury rozstrzygania 
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania.  
2. Do pierwszego pisma składanego przez pełnomocnika dołącza się pełnomocnictwo, jeżeli nie zos tało uprzednio 
złożone przez mocodawcę.  
3. Pełnomocnictwo wskazuje dane identyfikujące mocodawcę i  pełnomocnika, w  tym ich identyfikatory podatkowe, 
a w przypadku pełnomocnika nieposiadającego identyfikatora podatkowego  – numer i  serię paszportu lub innego  doku-
mentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, a  także adres tego pełnomocnika do doręczeń.  
Art. 8. 1. W  sprawach rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania sąd administracyjny orzeka 
wyłącznie w  przypadku skargi na po stanowienie, o  której mowa w  art. 18 ust. 3, oraz skarg na bezczynność, o  których 
mowa w  art. 39 ust. 1, art.  41 ust. 1 i art. 61 ust. 1. Przepisu art.  3 § 2 ustawy z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postę-
powaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1302, z  późn. zm.6)) nie stosuje się.  
2. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym dziale do spraw, o  których mowa w  ust. 1, przepisy ustawy z  dnia 
30 sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio . 
Art. 9. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym dziale przepisy art.  138a §  1 i 3–5, art.  138b  § 1, art.  138e §  1, 2 i  4, 
art. 138g, art.  138h, art.  138i §  2, art.  138o, art.  143, art.  144 § 1–3, art.  144a, art.  144b, art.  145 § 1 i 2, art.  146, 
art. 148 § 2 pkt 1, art.  149, art.  150 § 1 pkt 1 i § 2–4, art.  151–154, art.  267 § 1 pkt 1b i § 2 oraz działu VII Ordynacji 
podatkowej stosuje się odpowiednio.  
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz.  1467  i 1629 oraz z  2019  r. poz.  11, 60, 
848, 934 i 2070 . 
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2200  
 
 Rozdział 2  
Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania międ zy państwami członkowskimi 
Unii Europejskiej  
Oddział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 10. 1. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o:  
1) organie innego zainteresowanego państwa – rozumie się przez to organ właściwy do spraw rozstrzygania sporów 
dotyczących podwójnego opodatkowania wskazany  przez inne niż Rzeczpospolita Polska zainteresowane państwo;  
2) organie zainteresowanego państwa – rozumie się przez to Ministra Finansów oraz organ innego zainteresowanego 
państwa;  
3) osobie, której dotyczy spór – rozumie się przez to osobę fizyczną, oso bę prawną lub jednostkę organizacyjną nie -
mającą osobowości prawnej, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w  państwie członkowskim 
Unii Europejskiej, na której opodatkowanie kwestia sporna ma bezpośredni wpływ;  
4) podwójnym opodatkowaniu – rozumie się przez to nałożenie przez dwa lub więcej państw członkowskich Unii Eur o-
pejskiej podatków objętych zakresem stosowania umów międzynarodowych, w  odniesieniu do tego samego dochodu 
lub majątku, jeżeli prowadzi to do:  
a) zwiększenia zobowiązań podatk owych albo  
b) dodatkowego obciążenia podatkowego, albo  
c) zmniejszenia strat, o  które mogłyby zostać zmniejszone dochody podlegające opodatkowaniu;  
5) sądzie innego zainteresowanego państwa – rozumie się przez to sąd, trybunał lub inny organ państwa członk owskiego 
Unii Europejskiej wskazany jako taki przez zainteresowane państwo inne niż Rzeczpospolita Polska;  
6) sądzie zainteresowanego państwa – rozumie się przez to sąd innego zainteresowanego państwa oraz sąd administr a-
cyjny;  
7) wykazie niezależnych ekspe rtów – rozumie się przez to prowadzony przez Komisję Europejską wykaz niezależnych 
osób cieszących się powszechnym uznaniem, które zostały wyznaczone przez państwa członkowskie Unii Europe j-
skiej;  
8) zainteresowanym państwie – rozumie się przez to państwo c złonkowskie Unii Europejskiej, którego dotyczy kwestia 
sporna.  
2. Określenie, które nie zostało zdefiniowane w  niniejszym rozdziale, o  ile z kontekstu nie wynika inaczej, otrzymuje 
znaczenie, jakie posiada na podstawie właściwej umowy międzynarodowej, któr a ma zastosowanie w  dniu pierwszego 
zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o  działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna.  
3. W przypadku braku w  umowie międzynarodowej, o  której mowa w  ust. 2, definicji określenia niezdefiniowanego 
w niniejszym rozdziale, określenie to przyjmuje znaczenie, jakie miało w  przepisach prawa w  dniu pierwszego zawiad o-
mienia osoby, której dotyczy spór, o  działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna, przy czym znaczenie 
przypisane mu na podstawie prz episów prawa podatkowego ma pierwszeństwo przed znaczeniem przypisanym temu okreś -
leniu na podstawie innych przepisów prawa.  
Oddział 2  
Etap wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej  
Art. 11. 1. Osoba, której dotyczy spór, może złożyć wniosek o  rozstrzygnię cie kwestii spornej dotyczącej podwójn e-
go opodatkowania między zainteresowanymi państwami w  terminie 3  lat od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia 
o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna.  
2. Wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii sporne j składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw, z  za-
strzeżeniem art.  14, w:  
1) języku urzędowym tego zainteresowanego państwa zgodnie z  jego prawem krajowym lub  
2) innym języku, który został zaakceptowany przez organ zainteresowanego państwa do tego celu.  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2200  
 
 3. Informacje o  innym języku zaakceptowanym przez organy zainteresowanych państw do celów złożenia wniosku 
o rozstrzygnięcie kwestii spornej są zamieszczane w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego Ministra Finansów.  
4. Minister Finansów w  terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej:  
1) potwierdza otrzymanie wniosku;  
2) zawiadamia o  otrzymaniu wniosku organy innych zainteresowanych państw, wskazując język, którego  będzie używał 
do przekazywania informacji w  toku procedury.  
5. Osoba, której dotyczy spór, może wycofać wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej. Przepisy ust.  2 i ust. 4 pkt 2 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 12. Osoba, której dotyczy spór, może złożyć wni osek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz korzystać z  innych 
praw przewidzianych w  niniejszym rozdziale niezależnie od tego, że w  sprawie prowadzącej do powstania kwestii spornej 
osoba ta składa środki zaskarżenia przewidziane na podstawie przepisów praw a krajowego zainteresowanego państwa lub 
zapadło ostateczne rozstrzygnięcie na podstawie przepisów prawa krajowego zainteresowanego państwa.  
Art. 13. 1. Złożenie wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału jest 
równoznaczne z  wycofaniem uprzednio złożonych wniosków o  wszczęcie innych procedur rozstrzygania sporów dotycz ą-
cych podwójnego opodatkowania, dotyczących tej samej kwestii spornej.  
2. W przypadku złożenia wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawi e przepisów niniejszego rozdziału 
złożenie wniosku o  wszczęcie innej procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania dotyczącego 
tej samej kwestii spornej jest niedopuszczalne.  
Art. 14. 1. W  przypadku gdy osoba, której dotyczy spór, podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu 
w Rzeczypospolitej Polskiej:  
1) jest osobą fizyczną albo  
2) nie jest dużą jednostką i  nie wchodzi w  skład dużej grupy  
– może złożyć wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej, pismo w  sprawie uzupełnienia  albo wycofania tego wniosku oraz 
złożyć wniosek o  ustanowienie komisji doradczej wyłącznie do Ministra Finansów w  językach zainteresowanych państw, 
o których mowa w  art. 11 ust. 2. 
2. Za dużą jednostkę uważa się jednostkę w  rozumieniu przepisów o  rachunko wości, która na dzień bilansowy roku 
obrotowego oraz roku poprzedzającego rok obrotowy przekroczyła co najmniej dwie z  następujących trzech wielkości:  
1) 85 000 000 zł sumy aktywów bilansu;  
2) 170 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży;  
3) 250 zatrudnion ych osób, przy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w  przeliczeniu na pełne etaty.  
3. Za dużą grupę uważa się grupę kapitałową składającą się z  jednostki dominującej i  jednostek zależnych 
w rozumieniu przepisów o  rachunkowości, dla której na dzie ń bilansowy roku obrotowego oraz roku poprzedzającego rok 
obrotowy łączne dane jednostki dominującej oraz jednostek zależnych każdego szczebla:  
1) przed dokonaniem wyłączeń konsolidacyjnych, o  których mowa w  art. 60 ust. 2 i 6 ustawy z  dnia 29  września 199 4 r. 
o rachunkowości (Dz.  U. z 2019  r. poz.  351, 1495, 1571, 1655 i  1680), przekroczyły co najmniej dwie z  następuj ą-
cych trzech wielkości:  
a) 102 000 000 zł sumy aktywów bilansu,  
b) 204 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży,  
c) 250 zatrudnionych osób, p rzy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w  przeliczeniu na pełne etaty, albo  
2) po dokonaniu wyłączeń konsolidacyjnych, o  których mowa w  art. 60 ust. 2 i 6 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości, przekroczyły co najmniej dwie z  następu jących trzech wielkości:  
a) 85 000 000 zł sumy aktywów bilansu,  
b) 170 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży,  
c) 250 zatrudnionych osób, przy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w  przeliczeniu na pełne etaty.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2200  
 
 4. W przypadku, o  którym mowa w ust. 1 pkt 2, osoba, której dotyczy spór, składa oświadczenie o  spełnieniu waru n-
ków, o  których mowa w  ust. 1, wraz z  dokumentami potwierdzającymi ich spełnienie.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, Minister Finansów zawiadamia równocześnie organy inn ych zainteresow a-
nych państw o  złożeniu, uzupełnieniu lub wycofaniu wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz o  złożeniu wniosku 
o ustanowienie komisji doradczej, w  terminie dwóch miesięcy od dnia ich otrzymania, przekazując kopię otrzymanego 
pisma.  
6. Złożenie oraz wycofanie wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o  ustanowienie komisji 
doradczej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw w  dniu zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 5. 
7. Uzupełnienie wniosku o  rozstrzygnię cie kwestii spornej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw 
w dniu jego otrzymania przez Ministra Finansów.  
8. Złożenie oraz wycofanie wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o  ustanowienie komisji 
doradczej przez osobę, k tórej dotyczy spór, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednostką 
ani jednostką wchodzącą w  skład dużej grupy, do właściw ego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się 
za dokonane do Ministra Finansów w  dniu zawiadomienia Ministra Finansów przez ten organ o  złożeniu lub wycofaniu 
takiego wniosku oraz przekazania Ministrowi Finansów jego kopii.  
9. Uzupełnienie  wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej przez osobę, której dotyczy spór, podlegającą nieogran i-
czonemu obowiązkowi podatkowemu w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej,  
będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednost ką ani jednostką wchodzącą w  skład dużej grupy, dokonane do właśc i-
wego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się za dokonane do Ministra Finansów w  dniu jego otrz y-
mania przez właściwy dla niej organ innego zainteresowanego państwa.  
Art. 15. 1. Wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej, oprócz spełnienia wymogów określonych w  art. 5, zawiera 
ponadto:  
1) wskazanie danych identyfikacyjnych, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 1, osób zainteresowanych rozstrzygnięciem 
kwestii spornej;  
2) wskazan ie daty pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o  działaniu, którego skutkiem jest lub będzie 
kwestia sporna;  
3) wskazanie roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego, którego dotyczy wniosek;  
4) opis stanu faktycznego;  
5) uzasadnienie;  
6) przedstawienie przez osobę, której dotyczy spór, własnego stanowiska w  sprawie;  
7) informacje o  toczących się lub zakończonych krajowych i  zagranicznych postępowaniach, w  tym również orzecz e-
niach sądowych dotyczących kwestii spornej i  procedurach rozst rzygania sporów dotyczących podwójnego opoda t-
kowania, których przedmiotem jest opodatkowanie dochodu lub majątku objętego wnioskiem;  
8) zobowiązanie wnioskodawcy do przekazywania dodatkowych informacji i  dowodów w  wyznaczonym terminie 
i w pełnym zakresie;  
9) wskazanie zainteresowanych państw;  
10) oświadczenie wnioskodawcy o  zapoznaniu się z  treścią art.  13 oraz oświadczenie o  rezygnacji z  prawa do złożenia 
wniosków o  wszczęcie innych procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania dotyczą cych 
tej samej kwestii spornej.  
2. Opis stanu faktycznego zawiera wskazanie faktów i  okoliczności istotnych dla sprawy, w  szczególności:  
1) opis działań, których skutkiem jest lub będzie kwestia sporna;  
2) wskazanie dochodu lub majątku, którego dotyczy wni osek;  
3) opis sposobu uwzględnienia dochodu lub majątku dla celów ich opodatkowania w  zainteresowanym państwie;  
4) informacje dotyczące podatku, który został lub zostanie nałożony na dochód lub majątek w  zainteresowanych pa ń-
stwach, wraz z  podaniem kwoty po datku;  
5) treść wiążących ustaleń pomiędzy wnioskodawcą a  organami podatkowymi, jeżeli miały miejsce;  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2200  
 
 6) w sprawach dotyczących cen transferowych:  
a) dane identyfikacyjne, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 1, podmiotó w powiązanych uczestniczących w transakcji  
kontrolowanej,  
b) opis powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi uczestniczącymi w  transakcji kontrolowanej,  
c) opis transakcji kontrolowanej,  
d) informację o  zawartych uprzednich porozumieniach cenowych oraz wydanych interpretacjach podatkowych 
dotyczących przypisania dochodu pomiędzy państwami  
– w zakresie dotyczącym kwestii spornej.  
3. Uzasadnienie wniosku zawiera odniesienie do przepisów krajowych oraz przepisów umów międzynarodowych  
mających zastosowanie do kwestii spornej, a  jeżeli do kwest ii spornej zastosowanie ma więcej niż jedna umowa między -
narodowa – wskazanie umowy międzynarodowej będącej przedmiotem interpretacji w  sprawie, której dotyczy wniosek.  
4. Do wniosku należy załączyć kopie dowodów poświadczających okoliczności przedstawione  we wniosku, a  także 
kopie dokumentów wydanych przez organy podatkowe dotyczących opodatkowania dochodu lub majątku objętego kwestią 
sporną.  
5. Kwoty podane w  opisie stanu faktycznego są przedstawiane w  walutach zainteresowanych państw.  
Art. 16. Minister F inansów, w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania wniosku, może wezwać osobę, której dotyczy 
spór, do uzupełnienia wniosku, w  terminie 3  miesięcy od dnia doręczenia wezwania, o  dodatkowe informacje niezbędne do 
rozstrzygnięcia kwestii spornej. Przepis art.  11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 17. 1. Minister Finansów przyjmuje albo odrzuca wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej w  terminie 
6 miesięcy od dnia:  
1) otrzymania wniosku albo uzupełnienia wniosku o  dodatkowe informacje;  
2) upływu terminu na u zupełnienie wniosku o  dodatkowe informacje, jeżeli osoba, której dotyczy spór, nie uzupełni 
w tym terminie wniosku o  dodatkowe informacje;  
3) ostatecznego zakończenia postępowania odwoławczego lub sądowego przewidzianego na podstawie przepisów któreg o-
kolwi ek z zainteresowanych państw lub dnia ich zawieszenia, jeżeli w  zakresie kwestii spornej toczą się takie post ę-
powania.  
2. Minister Finansów może odrzucić wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej, jeżeli:  
1) wniosek został złożony po upływie terminu określ onego w  art. 11 ust. 1; 
2) wniosek nie spełnia wymogów określonych w  art. 15, a  osoba, której dotyczy spór, nie uzupełniła wniosku 
w wyznaczonym terminie;  
3) osoba, której dotyczy spór, nie uzupełniła wniosku o  dodatkowe informacje w  terminie, o  którym mow a w art. 16; 
4) nie występuje kwestia sporna w  odniesieniu do osoby, która złożyła wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej.  
3. Uznaje się, że wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej został przyjęty, jeżeli w  terminie określonym w  ust. 1 
wniosek ten nie  został odrzucony.  
4. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych 
państw o  przyjęciu albo odrzuceniu wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej.  
Art. 18. 1. Odrzucenie przez Ministra Finansów wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej następuje w  drodze post a-
nowienia.  
2. Postanowienie zawiera oznaczenie organu, datę, podpis osoby upoważnionej i  uzasadnienie faktyczne i  prawne o d-
rzucenia wniosku, jak również pouczenie o  prawie wniesienia skargi d o sądu administracyjnego zgodnie z  ust. 3. 
3. Na postanowienie przysługuje osobie, której dotyczy spór, skarga do sądu administracyjnego wyłącznie w  przy-
padku, gdy wszystkie organy zainteresowanych państw odrzuciły wniosek.  
4. Skargę wnosi się za pośrednic twem Ministra Finansów w  terminie 30  dni od dnia doręczenia postanowienia osobie, 
której dotyczy spór, lub zawiadomienia tej osoby o  odrzuceniu wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej przez organ 
innego zainteresowanego państwa, w  zależności od tego, któ re z tych zdarzeń nastąpi później.  
5. W skardze należy wykazać, że wszystkie organy zainteresowanych państw odrzuciły wniosek o  rozstrzygnięcie 
kwestii spornej.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2200  
 
 Art. 19. 1. Sąd administracyjny uwzględnia skargę, o  której mowa w  art. 18 ust. 3, jeżeli stwie rdzi brak podstaw do 
odrzucenia przez Ministra Finansów wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej.  
2. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla postanowienie.  
3. Sąd administracyjny nie uchyla postanowienia w  przypadku, jeżeli w  wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy 
mogłoby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w  swej istocie dotychczasowemu postanowieniu.  
Art. 20. 1. Procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członko w-
skimi Unii Europejskiej ulega za kończeniu, jeżeli:  
1) osoba, której dotyczy spór, wycofała wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej;  
2) kwestia sporna przestała istnieć lub wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej z  innych przyczyn stał się bez -
przedmiotowy;  
3) Minister Finansów jednos tronnie rozstrzygnął kwestię sporną zgodnie z  art. 21 ust. 1 albo otrzymał informację 
o jednostronnym rozstrzygnięciu kwestii spornej dokonanym przez organ innego zainteresowanego państwa.  
2. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia wnioskodawcę oraz orga ny innych zainteresowanych państw 
o zakończeniu procedury oraz o  przyczynach jej zakończenia.  
Art. 21. 1. Jeżeli wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej jest uzasadniony, a  charakter kwestii spornej nie stoi temu 
na przeszkodzie, Minister Finansów może j ednostronnie rozstrzygnąć kwestię sporną w  terminie, o  którym mowa 
w art. 17 ust. 1 pkt 1 albo 3.  
2. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych 
państw o  jednostronnym rozstrzygnięciu kwestii sp ornej przez Ministra Finansów i  jego wyniku.  
3. Po dokonaniu zawiadomienia procedura prowadzona na podstawie przepisów niniejszego rozdziału zostaje zako ń-
czona, a  wynik jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej wprowadza się w  życie.  
4. Minister Finan sów przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w  celu 
wprowadzenia w  życie jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej.  
5. Właściwy organ podatkowy wprowadza w  życie jednostronne rozstrzygnięcie kwestii spornej be z względu na te r-
miny przedawnienia określone w  Ordynacji podatkowej.  
Art. 22. 1. Komisję doradczą ustanawia się na wniosek złożony przez osobę, której dotyczy spór, jeżeli:  
1) wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej został odrzucony przez co najmniej jed en, lecz nie wszystkie, z  organów 
zainteresowanych państw lub co najmniej jeden sąd zainteresowanego państwa, lecz nie wszystkie, prawomocnym 
wyrokiem uwzględnił skargę na postanowienie lub inne rozstrzygnięcie organu zainteresowanego państwa odrzucaj ą-
ce wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej;  
2) przeciwko odrzuceniu wniosku nie można wnieść środków zaskarżenia przewidzianych na podstawie przepisów zai n-
teresowanego państwa;  
3) żadne postępowanie zainicjowane środkami, o  których mowa w  pkt 2, nie jest w  toku i  osoba, której dotyczy spór, 
zrzekła się prawa do ich wniesienia.  
2. Wniosek o  ustanowienie komisji doradczej jest niedopuszczalny, w  przypadku gdy:  
1) skarga na postanowienie Ministra Finansów o  odrzuceniu wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej została oddalona 
na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego, o  czym Minister Finansów zawiadomił organ innego  
zainteresowanego państwa;  
2) odrzucenie wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej przez organ innego zainteresowanego państwa zos tało potwie r-
dzone przez sąd tego innego zainteresowanego państwa, a  od tego rozstrzygnięcia nie dopuszcza się odstępstwa 
zgodnie z  prawem krajowym tego zainteresowanego państwa, o  czym organ tego innego zainteresowanego państwa 
zawiadomił Ministra Finansów . 
3. Do wniosku o  ustanowienie komisji doradczej dołącza się oświadczenie o  spełnieniu warunków, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 2 i 3. 
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2200  
 
 4. Wniosek o  ustanowienie komisji doradczej składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw 
w terminie 50  dni od dnia doręczenia:  
1) zawiadomienia o  odrzuceniu wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej albo  
2) prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego lub sądu innego zainteresowanego państwa w  przedmiocie ro z-
strzygnięcia skargi na odrzucenie wniosku o  rozstrzygn ięcie kwestii spornej  
– w zależności od tego, które z  tych doręczeń przypada później.  
5. Przepis art.  11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 23. Komisja doradcza przyjmuje albo odrzuca wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej w  terminie 6  miesięcy 
od dni a jej ustanowienia i  zawiadamia organy zainteresowanych państw o  tym rozstrzygnięciu w  terminie 30  dni od dnia 
jego wydania. Przepis art.  17 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Oddział 3  
Etap wzajemnego porozumiewania się  
Art. 24. 1. Jeżeli organy zainteresowa nych państw przyjęły wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej i  nie są spe ł-
nione warunki określone w  art. 20 ust. 1, Minister Finansów podejmuje starania w  celu rozstrzygnięcia kwestii spornej 
w drodze wzajemnego porozumiewania się z  organami innych zaint eresowanych państw.  
2. W przypadku przyjęcia przez komisję doradczą wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej etap wzajemnego por o-
zumiewania się wszczyna się na wniosek jednego z  organów zainteresowanych państw. Minister Finansów, występując 
z wnioskiem, j ednocześnie zawiadamia o  złożeniu wniosku komisję doradczą, pozostałe organy innych zainteresowanych 
państw i  osobę, której dotyczy spór.  
3. Rozstrzygnięcie kwestii spornej w  drodze wzajemnego porozumiewania się następuje w  terminie 2  lat od dnia z a-
wiadomi enia ostatniego z  organów zainteresowanych państw o  przyjęciu wniosku przez zainteresowane państwo. Jeżeli 
w zakresie kwestii spornej wniesiono środki zaskarżenia przewidziane na podstawie przepisów któregokolwiek 
z zainteresowanych państw, bieg terminu ro zpoczyna się od dnia ostatecznego zakończenia wszczętych w  tym zakresie 
postępowań lub od dnia ich zawieszenia. W  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, bieg terminu rozpoczyna się od dnia 
zawiadomienia ostatniego z  organów zainteresowanych państw o  przyjęciu wniosku przez komisję doradczą.  
4. Minister Finansów może skierować do organów innych zainteresowanych państw wniosek o  przedłużenie terminu, 
o którym mowa w  ust. 3, wraz z  uzasadnieniem. Termin ten może być przedłużony także w  przypadku złożenia takiego 
wniosku przez organ innego zainteresowanego państwa. Termin ten nie może być przedłużony o  więcej niż rok.  
5. Minister Finansów zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o  nieosiągnięciu porozumienia w  terminie, o  którym 
mowa w  ust. 3, wskazując przyczyny nieo siągnięcia porozumienia, a  także pouczając o  prawie do złożenia wniosku o  usta-
nowienie komisji doradczej, o  której mowa w  art. 29. 
Art. 25. W toku wzajemnego porozumiewania się Minister Finansów może wezwać osobę, której dotyczy spór, do 
przedstawiania dod atkowych informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia kwestii spornej w  wyznaczonym terminie, nie 
krótszym niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania.  
Art. 26. 1. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o  zawarciu i  wyniku porozumi e-
nia z organami innych zainteresowanych państw, pouczając o  treści ust.  2–5. 
2. Zawarte porozumienie wprowadza się w  życie wyłącznie pod warunkiem:  
1) złożenia pisemnej zgody na wprowadzenie w  życie porozumienia przez osobę, której dotyczy spór, w  terminie 6 0 dni 
od dnia doręczenia zawiadomienia o  zawartym porozumieniu;  
2) wycofania lub zrzeczenia się przez osobę, której dotyczy spór,  środków zaskarżenia przewidzianych na podstawie 
przepisów obowiązujących w  zainteresowanym państwie związanych z  kwestią sporną.  
3. Do pisma zawierającego zgodę na wprowadzenie w  życie porozumienia dołącza się oświadczenie osoby, której 
dotyczy spór, o  spełnieniu warunku określonego w  ust. 2 pkt 2, wraz z  dokumentami potwierdzającymi spełnienie tego 
warunku.  
4. Minister Fina nsów w  terminie 30  dni od dnia otrzymania oświadczenia i  dokumentów, o  których mowa w  ust. 3, 
przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w  celu wprowadzenia w  życie z a-
wartego porozumienia. W  przypadku gdy w  sprawie w ystępuje więcej niż jedna osoba, której dotyczy spór, bieg terminu 
rozpoczyna się od dnia ich otrzymania od wszystkich osób, których dotyczy spór.  
5. Zawarte porozumienie wprowadza się w  życie bez względu na terminy przedawnienia określone w  przepisach Ord yna-
cji podatkowej.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2200  
 
 Art. 27. Poddanie kwestii spornej rozstrzyganiu w  drodze wzajemnego porozumiewania się z  organami innych zaint e-
resowanych państw na podstawie niniejszego oddziału nie stoi na przeszkodzie wszczęciu lub kontynuowaniu postępowań 
sądowych w  sprawach o  przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub postępowań w  sprawach nałożenia sankcji admin i-
stracyjnych, w  związku z  kwestią sporną.  
Art. 28. Procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi 
Unii E uropejskiej ulega zakończeniu, jeżeli:  
1) sąd administracyjny wydał prawomocne orzeczenie w  sprawie kwestii spornej, a  przed zawarciem porozumienia, 
o którym mowa w  art. 26 ust. 1, Minister Finansów zawiadomił organy innych zainteresowanych państw o  tym or ze-
czeniu, lub  
2) organ innego zainteresowanego państwa poinformuje Ministra Finansów, że w  sprawie kwestii spornej zostało przez 
sąd innego zainteresowanego państwa wydane rozstrzygnięcie, od którego nie dopuszcza się odstępstwa zgodnie 
z prawem krajowym t ego zainteresowanego państwa.  
Oddział 4  
Etap rozstrzygania sporu przy udziale komisji doradczej  
Art. 29. 1. Komisję doradczą w  celu wydania opinii w  sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej ustanawia się 
na wniosek złożony przez osobę, której dotycz y spór, jeżeli organy zainteresowanych państw przyjęły wniosek o  rozstrzyg -
nięcie kwestii spornej, ale nie osiągnęły porozumienia w  ramach wzajemnego porozumiewania się w  terminie przewidzi a-
nym w  art. 24 ust. 3. Przepis art.  11 ust. 2 stosuje się odpowiedn io. 
2. Wniosek o  ustanowienie komisji doradczej składa się w  terminie 50  dni od dnia pierwszego zawiadomienia 
o nieosiągnięciu porozumienia równocześnie do organów zainteresowanych państw.  
Art. 30. 1. W  przypadku gdy w  terminie 60  dni od dnia otrzymania za wiadomienia o  przyjęciu przez komisję dora d-
czą wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej żaden z  organów zainteresowanych państw nie wystąpi z  wnioskiem 
o wszczęcie etapu wzajemnego porozumiewania się, o  którym mowa w  art. 24 ust. 2, komisja ta wydaje opin ię w sprawie 
sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej z  pominięciem etapu wzajemnego porozumiewania się.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przyjmuje się, że komisja doradcza została ustanowiona w  dniu, w  którym 
dla wszystkich organów zainteresowanych państw upłynął termin, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 31. Minister Finansów w  terminie 120  dni od dnia otrzymania wniosku o  ustanowienie komisji doradczej albo od 
dnia, o  którym mowa w  art. 30 ust. 2, przekazuje osobie, której dotyczy spór:  
1) regulamin funk cjonowania komisji doradczej;  
2) informacje o  terminie na wydanie opinii w  sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej;  
3) odniesienie do mających zastosowanie przepisów krajowych oraz mających zastosowanie umów międzynarodowych.  
Art. 32. 1. Jeżeli org any zainteresowanych państw wyrażą na to zgodę, osoba, której dotyczy spór, może przekaz y-
wać komisji doradczej informacje, dowody lub dokumenty, które mogą być istotne dla przyjęcia lub odrzucenia wniosku 
o rozstrzygnięcie kwestii spornej lub wydania opini i w sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej.  
2. Osoba, której dotyczy spór, oraz Minister Finansów przekazują komisji doradczej, na jej wniosek, żądane inform a-
cje, dowody lub dokumenty.  
3. Minister Finansów może odmówić przekazania informacji, dowo dów lub dokumentów na wniosek, o  którym mowa 
w ust. 2, jeżeli:  
1) uzyskanie informacji wymaga podjęcia działań, które są sprzeczne z  prawem krajowym zainteresowanego państwa, 
lub 
2) informacji nie można uzyskać na podstawie przepisów prawa krajowego zainteresowanego państwa, lub  
3) informacje dotyczą tajemnicy przedsiębiorstwa, zawodowej, bankowej, przemysłowej, handlowej lub procesu pr o-
dukcyjnego, lub  
4) ujawnienie informacji zagraża porządkowi publicznemu.  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 2200  
 
 Art. 33. 1. Na wniosek osoby, której dotyczy spór, i  za zgodą organów zainteresowanych państw osoba, której dot y-
czy spór, może stawić się osobiście lub przez przedstawiciela lub pełnomocnika przed komisją doradczą.  
2. Na wniosek komisji doradczej osoba, której dotyczy spór, stawia się przed k omisją osobiście lub przez przedstaw i-
ciela lub pełnomocnika.  
Art. 34. 1. Informacje, które otrzyma niezależny ekspert lub inny członek komisji doradczej w  ramach pełnienia swojej  
funkcji, są objęte tajemnicą skarbową.  
2. Osoba, której dotyczy spór, jej prz edstawiciel i  pełnomocnik są obowiązani do przestrzegania tajemnicy skarbowej, 
którą objęte są informacje, z  którymi osoby te zapoznają się w  związku z  procedurą prowadzoną na podstawie przepisów 
niniejszego rozdziału.  
Art. 35. 1. Komisja doradcza wydaje o pinię w  sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej w  terminie 6  miesięcy 
od dnia jej ustanowienia.  
2. Komisja doradcza może przedłużyć termin, o  którym mowa w  ust. 1, nie więcej niż o  3 miesiące, jeżeli uzna, że 
charakter kwestii spornej sprawia, że w ydanie opinii w  tym terminie nie jest możliwe.  
3. Komisja doradcza informuje o  przedłużeniu terminu organy zainteresowanych państw oraz osobę, której dotyczy 
spór.  
Art. 36. 1. Komisja doradcza wydaje opinię na podstawie mających zastosowanie przepisów umow y międzynarod o-
wej i  przepisów prawa krajowego.  
2. Komisja doradcza przyjmuje opinię zwykłą większością głosów, a  w przypadku równej liczby głosów rozstrzyga 
głos przewodniczącego.  
3. Komisja doradcza wydaje opinię w  formie pisemnej.  
Art. 37. 1. Przewodnicz ący komisji doradczej przekazuje organom zainteresowanych państw opinię komisji dora d-
czej.  
2. Minister Finansów po otrzymaniu opinii komisji doradczej informuje osobę, której dotyczy spór, o  dniu, w  którym 
upływa termin określony w  art. 38 ust. 1. 
Art. 38. 1. Organy zainteresowanych państw uzgadniają ostateczne rozstrzygnięcie kwestii spornej w  terminie 
6 miesięcy od dnia zawiadomienia ostatniego z  organów zainteresowanych państw o  opinii komisji doradczej.  
2. Organy zainteresowanych państw, rozstrzygając k westię sporną, mogą uzgodnić ostateczne rozstrzygnięcie kwestii 
spornej, które różni się od opinii komisji doradczej. Jeżeli nie uzgodnią takiego rozstrzygnięcia, opinia komisji doradczej 
jest dla nich wiążąca.  
3. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o  ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii 
spornej oraz jego wyniku.  
4. Minister Finansów jest związany ostatecznym rozstrzygnięciem kwestii spornej.  
Art. 39. 1. W przypadku nieprzekazania zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 38 ust. 3, po upływie 30  dni od dnia, 
w którym upływa termin określony w  art. 38 ust. 1, osobie, której dotyczy spór, podlegającej nieograniczonemu obowią z-
kowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administr acyjnego . 
2. Skargę na bezczynność można wnieść po upływie 30  dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów.  
3. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, zobowiązuje Ministra Finansów do przekazania w  wyznaczonym te r-
minie osobie, której dotyczy s pór, zawiadomienia o  ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku.  
Art. 40. Do wprowadzenia w  życie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej przepis art.  26 stosuje się odpowiednio.  
Art. 41. 1. Na nieprzekazanie ostatecznego rozstrzygni ęcia kwestii spornej do właściwego organu podatkowego oraz 
niewprowadzenie w  życie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej przez właściwy organ podatkowy osobie, której 
dotyczy spór, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.  
2. Skargę na bezczynność można wnieść po upływie 30  dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów.  
3. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, zobowiązuje:  
1) Ministra Finansów do przekazania ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej do właściwe go organu podatkowego 
– w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność Ministra Finansów, o  której mowa w  ust. 1; 
2) właściwy organ podatkowy do wprowadzenia w  życie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej – w przypadku 
uwzględnienia skargi na bezczy nność właściwego organu podatkowego, o  której mowa w  ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 2200  
 
 Art. 42. 1. Minister Finansów może odmówić ustanowienia komisji doradczej, w  przypadku gdy:  
1) kwestia sporna nie dotyczy podwójnego opodatkowania;  
2) w odniesieniu do kwestii spornej orzeczono p rawomocnie karę w  związku z  umyślnym przestępstwem lub umyślnym 
przestępstwem skarbowym.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, procedura prowadzona na podstawie niniejszego rozdziału ulega zako ń-
czeniu, o  czym Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia oso bę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresow a-
nych państw.  
3. W przypadku gdy rozpoczęto postępowanie sądowe, które może prowadzić do nałożenia kary, o  której mowa 
w ust. 1 pkt 2, a postępowanie to jest prowadzone równocześnie z  procedurą, o  której mowa w  niniejszym rozdziale, Min i-
ster Finansów może zawiesić procedurę prowadzoną na podstawie przepisów niniejszego rozdziału do dnia ostatecznego 
zakończenia postępowania sądowego. Procedury prowadzonej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału nie  zawiesza 
się przed przyjęciem wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej.  
4. Ustanowienie komisji doradczej nie stoi na przeszkodzie wszczęciu lub kontynuowaniu postępowań sądowych 
w sprawach o  przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub postępowań w  sprawa ch nałożenia sankcji administracyjnych, 
w związku z  kwestią sporną.  
Art. 43. 1. W  przypadku gdy w  odniesieniu do kwestii spornej sąd administracyjny wydał prawomocny wyrok lub sąd 
innego zainteresowanego państwa wydał orzeczenie, od którego nie dopuszcza s ię odstępstwa  zgodnie z  przepisami prawa 
krajowego tego państwa:  
1) przed złożeniem przez osobę, której dotyczy spór, wniosku na podstawie art.  29 ust. 1 – komisji doradczej nie ust a-
nawia się, jeżeli kwestia sporna pozostała nierozstrzygnięta w  ramach etap u wzajemnego porozumiewania się, 
o którym mowa w  oddziale 3;  
2) po złożeniu przez osobę, której dotyczy spór, wniosku na podstawie art.  29 ust. 1, lecz przed wydaniem przez komisję 
doradczą opinii w  sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej – rozstrz yganie sporu przy udziale komisji dora d-
czej ulega zakończeniu.  
2. W przypadku gdy w  odniesieniu do kwestii spornej sąd administracyjny wydał prawomocne orzeczenie, Minister 
Finansów zawiadamia właściwe organy innych zainteresowanych państw oraz komisję dor adczą o  skutku tego orzeczenia.  
Oddział 5  
Komisja doradcza  
Art. 44. 1. Organy zainteresowanych państw ustanawiają komisję doradczą nie później niż w  terminie 120  dni od 
dnia otrzymania przez ostatni z  organów zainteresowanych państw wniosku o  ustanowienie komisji doradczej.  
2. Po ustanowieniu komisji doradczej jej przewodniczący niezwłocznie zawiadamia o  ustanowieniu komisji doradczej 
osobę, której dotyczy spór.  
Art. 45. 1. Jeżeli komisja doradcza nie zostanie ustanowiona w  terminie przewidzianym w  art. 44 ust. 1, osoba, której 
dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w  Warszawie wniosek o  ustanowienie komisji doradczej.  
2. W przypadku gdy Minister Finansów nie wyznaczył do składu komisji doradczej co najmniej jednego niezależnego 
eksperta oraz jego zast ępcy, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w  Warszawie wniosek o  wy-
znaczenie tych osób z  wykazu niezależnych ekspertów.  
3. W przypadku gdy żaden z  organów zainteresowanych państw nie wyznaczył do składu komisji doradczej niezale ż-
nych ekspertów oraz ich zastępców, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w  Warszawie i  sądów 
innych zainteresowanych państw lub innych organów właściwych w  tych państwach do wyznaczania członków komisji 
wniosek o  wyznaczenie tych osób z  wykazu niezależnych ekspertów. Wyznaczeni w  ten sposób członkowie komisji dora d-
czej wyznaczają z  wykazu niezależnych ekspertów przewodniczącego w  drodze losowania.  
4. Jeżeli w  sprawie występuje tylko jedna osoba, której dotyczy spór, osoba ta składa wniosek o  wyznaczenie nie -
zależnych ekspertów oraz ich zastępców do zainteresowanych państw, których organy nie mianowały co najmniej jednego 
niezależnego eksperta oraz jego zastępcy.  
5. Jeżeli w  sprawie występują co najmniej dwie osoby, których dotyczy spór, osoby  te składają wniosek o  wyznacz e-
nie niezależnych ekspertów oraz ich zastępców do państw członkowskich Unii Europejskiej, w  których podlegają nieogr a-
niczonemu obowiązkowi podatkowemu.  
6. Wnioski, o  których mowa w  ust. 1–3, składa się w  terminie 30  dni od dni a, w którym upłynął termin, o  którym 
mowa w  art. 44 ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 2200  
 
 Art. 46. 1. W  postępowaniu w  sprawach określonych w:  
1) art. 45  ust. 1 i 2 oraz  
2) art. 45  ust. 3, prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  
– stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.  U. z 2019  r. 
poz. 1460, z  późn. zm.7)) o postępowaniu nieprocesowym, chyba że przepisy niniejszego oddziału stanowią inaczej.  
2. Uczestnikami postępowania w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, są wyłącznie osoby, których dotyczy spór, 
i Minister Finansów.  
3. Wnioski w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, są wolne od opłat.  
4. Wnioski w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, podlegają rozpatrzeniu bezzwłocznie, nie później niż w  terminie 
miesięcznym o d dnia ich wpływu do sądu.  
5. Uwzględniając wniosek, o  którym mowa w  art. 45 ust. 1, sąd ustanawia komisję doradczą, a  uwzględniając wni o-
sek, o  którym mowa w  art. 45 ust. 2 lub 3, sąd wyznacza niezależnego eksperta z  wykazu niezależnych ekspertów oraz jego  
zastępcę.  
Art. 47. Prawomocne rozstrzygnięcie sądu uwzględniające wniosek, o  którym mowa w  art. 45 ust. 1–3, wywołuje 
skutek prawny wyznaczenia niezależnego eksperta oraz jego zastępcy albo ustanowienia komisji doradczej.  
Art. 48. Minister Finansów zawiad amia:  
1) organy innych zainteresowanych państw o  wyznaczeniu przez sąd niezależnego eksperta oraz jego zastępcy albo 
o ustanowieniu przez sąd komisji doradczej;  
2) osoby wchodzące w  skład komisji doradczej o  wyznaczeniu ich do składu komisji.  
Art. 49. Mini ster Finansów uzgadnia z  organami innych zainteresowanych państw zasady wyznaczania niezależnych 
ekspertów.  
Art. 50. 1. W  skład komisji doradczej wchodzą:  
1) przewodniczący;  
2) po jednym przedstawicielu organu zainteresowanego państwa;  
3) po jednym niezale żnym ekspercie, wyznaczonym przez organ zainteresowanego państwa z  wykazu niezależnych 
ekspertów.  
2. Liczba przedstawicieli organu zainteresowanego państwa lub niezależnych ekspertów może zostać zwiększona do 
dwóch, jeżeli organy zainteresowanych państw ta k uzgodnią.  
3. Przedstawiciele organów zainteresowanych państw oraz niezależni eksperci wybierają z  wykazu niezależnych ek s-
pertów przewodniczącego będącego sędzią, chyba że przedstawiciele organów zainteresowanych państw oraz niezależni 
eksperci uzgodnią inaczej.  
Art. 51. 1. Dla niezależnego eksperta wyznacza się zastępcę zgodnie z  zasadami określonymi dla wyznaczania nie -
zależnych ekspertów.  
2. Zastępca wykonuje obowiązki niezależnego eksperta, gdy niezależny ekspert nie jest w  stanie pełnić swoich ob o-
wiązków.  
Art. 52. W przypadku gdy zasady dotyczące wyznaczania niezależnych ekspertów oraz ich zastępców nie zostały 
uzgodnione zgodnie z  art. 49, wyznaczanie tych ekspertów oraz ich zastępców odbywa się w  drodze losowania.  
Art. 53. 1. Minister Finansów może zgłosić sprzeciw wobec wyznaczenia niezależnego eksperta przez organ innego 
zainteresowanego państwa, w  przypadku gdy:  
1) niezależny ekspert jest członkiem personelu administracji podatkowej jednego z  zainteresowanych państw lub pracuje 
na jej rzecz, lub b ył w takiej sytuacji w  dowolnym momencie w  ciągu trzyletniego okresu poprzedzającego jego w y-
znaczenie;  
2) niezależny ekspert posiada lub posiadał istotny udział kapitałowy w  którejkolwiek z  osób, których dotyczy spór, p o-
siada lub posiadał w  nich prawo głos u, lub jest lub był ich pracownikiem lub doradcą w  dowolnym momencie w  ciągu 
pięcioletniego okresu poprzedzającego jego wyznaczenie;  
                                                           
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1469 , 1495, 1649, 1655, 1798, 1802,  1818 , 
2070, 2089 i 2128 . 
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 2200  
 
 3) niezależny ekspert nie zapewnia wystarczającej gwarancji obiektywnego rozstrzygnięcia sporu;  
4) niezależny ekspert jest pracownikiem podmiotu, który świadczy usługi doradztwa podatkowego lub w  inny sposób 
profesjonalnie udziela porad podatkowych, lub był w  takiej sytuacji w  dowolnym momencie w  ciągu trzyletniego 
okresu poprzedzającego jego wyznaczenie;  
5) wystąpił inny powó d uzgodniony wcześniej między organami zainteresowanych państw.  
2. Minister Finansów może zażądać, aby niezależny ekspert, który został wyznaczony w  oparciu o  zasady uzgodnione 
zgodnie z  art. 49 między organami zainteresowanych państw albo w  drodze losowan ia, lub jego zastępca ujawnili interesy, 
powiązania lub inne okoliczności, które mogą mieć wpływ na niezależność lub bezstronność tych osób, lub które mogą 
wywołać wrażenie stronniczości w  postępowaniu.  
Art. 54. 1. W  okresie 12  miesięcy od dnia wydania opi nii przez komisję doradczą niezależny ekspert będący czło n-
kiem komisji nie może znaleźć się w  sytuacji, która uzasadniałaby sprzeciw wobec wyznaczenia tego eksperta na podst a-
wie art.  53 ust. 1, gdyby ekspert ten znajdował się w  takiej sytuacji w  momencie w yznaczenia do tej komisji.  
2. W przypadku gdy Minister Finansów poweźmie informacje wskazujące na naruszenie ust.  1, wnosi do Sądu Okr ę-
gowego w  Warszawie skargę na brak niezależności eksperta.  
3. Skargę na brak niezależności eksperta może wnieść również os oba, której dotyczy spór. Skarga ta podlega opłacie 
w wysokości określonej w  art. 24 ust. 2 ustawy z  dnia 28  lipca 2005  r. o kosztach sądowych w  sprawach cywilnych (Dz.  U. 
z 2019  r. poz.  785, z  późn. zm.8)). 
4. W postępowaniu w  sprawie skargi na brak nieza leżności eksperta stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 
17 listopada 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego o  postępowaniu nieprocesowym, chyba że przepisy niniejszego 
oddziału stanowią inaczej.  
Art. 55. 1. W  przypadku uwzględnienia skargi na bra k niezależności eksperta:  
1) wydanego ostatecznego rozstrzygnięcia nie wprowadza się w  życie;  
2) w przypadku wprowadzenia w  życie ostatecznego rozstrzygnięcia – wydane na jego podstawie akty i  dokonane czy n-
ności są nieważne.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, ustanawia się nową komisję doradczą, a  etap rozstrzygania sporów przy 
udziale komisji doradczej podlega wznowieniu.  
Oddział 6  
Wykaz niezależnych ekspertów  
Art. 56. 1. Do wykazu niezależnych ekspertów Minister Finansów wyznacza, za ich zgodą, co najmniej trzy osoby, 
które spełniają łącznie następujące warunki:  
1) posiadają wiedzę i  doświadczenie w  zakresie problematyki dotyczącej:  
a) prawa podatkowego, w  tym w  szczególności umów międzynarodowych, lub  
b) cen transferowych, lub  
c) finansów przedsięb iorstw, rachunkowości lub kontrolingu;  
2) są niezależne;  
3) dają rękojmię bezstronnego i  uczciwego działania.  
2. Minister Finansów przekazuje Komisji Europejskiej imiona i  nazwiska wyznaczonych niezależnych ekspertów, 
wraz z  kompletnymi i  aktualnymi inform acjami na temat doświadczenia zawodowego, wykształcenia, kompetencji, wiedzy 
fachowej tych osób oraz konfliktów interesów, które mogą wystąpić. Minister Finansów może również wskazać, którzy 
z wyznaczonych ekspertów mogą być wyznaczeni na przewodniczącego komisji doradczej.  
3. Niezależny ekspert wyznaczony przez Ministra Finansów podlega skreśleniu z  wykazu niezależnych ekspertów 
w przypadku, gdy przestaje spełniać warunki określone w  ust. 1 lub złoży rezygnację.  
4. Minister Finansów niezwłocznie informuje Komisję Europejską o  zmianach, jakie mają być wprowadzone w  wyka-
zie niezależnych ekspertów.  
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1043, 1469, 1553, 1655, 1802,  1815 i 2020.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 2200  
 
 Art. 57. 1. Minister Finansów zgłasza sprzeciw wobec pozostawania danej osoby w  wykazie niezależnych ekspertów, 
jeżeli zajdą uzasadnione powody wskazujące na brak j ego niezależności.  
2. Minister Finansów informuje o  sprzeciwie Komisję Europejską, przedstawiając dowody.  
3. W przypadku uzyskania przez Ministra Finansów od Komisji Europejskiej informacji o  złożonym przez inne zai n-
teresowane państwo sprzeciwie co do niez ależności eksperta, o  którym mowa w  art. 56 ust. 1, oraz popierających ten 
sprzeciw dowodach, Minister Finansów podejmuje w  terminie 6  miesięcy od dnia uzyskania tej informacji niezbędne kroki 
w celu zbadania sprzeciwu i  zadecydowania o  pozostawieniu danej  osoby w  wykazie niezależnych ekspertów albo jej skreś -
leniu  z tego wykazu, o  czym, niezależnie od wyniku, niezwłocznie informuje Komisję Europejską.  
Oddział 7  
Komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów  
Art. 58. 1. Organy zainteresowanych państw mo gą uzgodnić ustanowienie komisji do spraw pozasądowego rozstrz y-
gania sporów, zamiast komisji doradczej, w  celu wydania opinii na temat rozstrzygnięcia kwestii spornej.  
2. Na podstawie uzgodnienia między Ministrem Finansów i  organami innych zainteresowanych  państw komisja do 
spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może zostać ustanowiona jako komitet o  charakterze stałym.  
3. Komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może różnić się składem i  formą od komisji doradczej.  
4. Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może 
stosować inne, niż wydanie opinii, techniki w  zakresie rozstrzygania kwestii spornej.  
5. Rozstrzygnięcia zapadłe przy zastosowaniu technik rozstrzygania sporów, o  których mowa  w ust. 4, traktuje się na 
równi z  opinią, o  której mowa w  art. 35 ust. 1. 
6. Regulamin funkcjonowania komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów zawiera informację o  technikach 
w zakresie rozstrzygania kwestii spornej przez tę komisję, jeżeli różn ią się one od wydania opinii.  
7. Przepisy dotyczące komisji doradczej stosuje się odpowiednio do komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania 
sporów, z  tym że przepisy art.  32–34 oraz art.  63 stosuje się odpowiednio, o  ile regulamin funkcjonowania komisji d o 
spraw pozasądowego rozstrzygania sporów nie stanowi inaczej.  
Oddział 8  
Regulamin funkcjonowania komisji doradczej  
Art. 59. 1. Organy zainteresowanych państw uzgadniają regulamin funkcjonowania komisji doradczej. Regulamin 
funkcjonowania zawiera w szczególności:  
1) opis i  charakterystykę kwestii spornej;  
2) uzgodniony przez organy zainteresowanych państw zakres zadań w  odniesieniu do kwestii prawnych i  faktycznych, 
które mają zostać rozwiązane;  
3) informacje o  tym, czy spory będą rozstrzygane prze z komisję doradczą czy komisję do spraw pozasądowego ro z-
strzygania sporów;  
4) harmonogram procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania;  
5) skład komisji doradczej, w  tym liczbę, imiona i  nazwiska członków, szczegółowy opis ich kompet encji i  kwalifikacji 
oraz informacje o  konfliktach interesów występujących w  odniesieniu do członków;  
6) postanowienia dotyczące warunków udziału osoby, której dotyczy spór, oraz stron trzecich w  postępowaniach, w y-
miany memorandów, informacji i  dowodów, ko sztów, rodzaju postępowania w  zakresie rozstrzygania sporów oraz 
innych kwestii proceduralnych i  organizacyjnych;  
7) uzgodnienia organizacyjne dotyczące postępowania przed komisją doradczą i  wydania przez nią opinii.  
2. Jeżeli komisja zostaje ustanowiona w  celu wydania opinii na podstawie art.  30, w  regulaminie funkcjonowania 
określa się wyłącznie informacje wymienione w  ust. 1 pkt 1 i 4–6. 
Art. 60. W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór, nie zostanie zawiadomiona przez organy zainteresowanych 
państw o  regulaminie funkcjonowania lub gdy regulamin funkcjonowania jest niekompletny, niezależni eksperci i  prze-
wodniczący uzgadniają i  uzupełniają regulamin funkcjonowania w  oparciu o  standardowy formularz określony w  załącz -
niku I  do rozporządzenia 2019/652 i  przekazują go osobie, której dotyczy spór, w  terminie dwóch tygodni od dnia ustan o-
wienia komisji doradczej.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 2200  
 
 Art. 61. 1. W przypadku gdy niezależni eksperci i  przewodniczący nie uzgodnią lub nie przekażą w  terminie, 
o którym mowa w  art. 60, regulaminu funkcj onowania, osobie, której dotyczy spór, przysługuje skarga na bezczynność do 
sądu administracyjnego.  
2. Skargę na bezczynność wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów po upływie 30  dni od dnia wniesienia 
ponaglenia do komisji doradczej.  
3. Sąd administr acyjny, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje komisję doradczą do uzgodnienia 
i uzupełnienia oraz przekazania w  określonym terminie regulaminu funkcjonowania osobie, której dotyczy spór.  
Oddział 9  
Jawność oraz koszty postępowania  
Art. 62. 1. Org any zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że ostateczne rozstrzygnięcie, o  którym mowa w  art. 38 
ust. 1, zostanie opublikowane w  całości, pod warunkiem uzyskania zgody osoby, której dotyczy spór.  
2. W przypadku gdy organ innego zainteresowanego państwa lub osoba, której dotyczy spór, nie wyrażą zgody na  
publikację ostatecznego rozstrzygnięcia w  całości, Minister Finansów publikuje streszczenie tego rozstrzygnięcia, zawier a-
jące informacje określone  w załączniku II do rozporządzenia 2019/652.  
3. Minister Finansów przesyła osobie, której dotyczy spór, streszczenie ostatecznego rozstrzygnięcia, które ma zostać 
opublikowane zgodnie z  ust. 2, przed jego publikacją.  
4. Osoba, której dotyczy spór, może w  terminie 60  dni od dnia otrzymania streszczenia, o  którym mowa w  ust. 3, zło-
żyć wniosek do Ministra Finansów o  niepublikowanie informacji, które dotyczą tajemnicy przedsiębiorstwa, zawodowej, 
bankowej, przemysłowej, handlowej lub procesu produkcyjnego,  lub których opublikowanie byłoby sprzeczne 
z porządkiem publicznym.  
5. Do przekazywania streszczenia, o  którym mowa w  ust. 2, stosuje się standardowy formularz określony 
w załączniku II do rozporządzenia 2019/652.  
6. Rozstrzygnięcia oraz ich streszczenia, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są zamieszczane w  Biuletynie Informacji Public z-
nej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów.  
7. Minister Finansów przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacje, które mają zostać opublikowane 
zgodnie z ust. 2. 
Art. 63. 1. O ile organy zainteresowanych państw nie uzgodniły inaczej:  
1) koszty związane z  niezależnymi ekspertami, w  wysokości należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu 
w państwowej jednostce sfery budżetowej z  tytułu podróży służb owej, odpowiednio na obszarze kraju albo poza gr a-
nicami kraju, zgodnie z  przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art.  775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 
1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1040, 1043 i  1495), lub w  kwocie zwracanej urzędnikom  służby cywi l-
nej wysokiego szczebla w  innych zainteresowanych państwach według przepisów obowiązujących w  tych państwach,  
2) koszty honorariów niezależn ych ekspertów, nie wyższe niż 1 000 euro na osobę za dzień posiedzenia komisji dora d-
czej 
– są dzielone ró wno pomiędzy zainteresowane państwa.  
2. Koszty poniesione przez osobę, której dotyczy spór, nie obciążają zainteresowanych państw.  
3. W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór:  
1) wycofa wniosek o  rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawie art.  11 ust. 5 albo  
2) złożyła wniosek o  ustanowienie komisji doradczej w  przypadku, o  którym mowa w  art. 22 ust. 1, a komisja doradcza 
nie przyjęła wniosku o  rozstrzygnięcie kwestii spornej  
– koszty, o  których mowa w  ust. 1, ponosi osoba, której dotyczy spór, jeżeli o rgany zainteresowanych państw wyrażą na to 
zgodę.  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 2200  
 
 Rozdział 3  
Procedura eliminowania podwójnego opodatkowania w  przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych  
Oddział 1  
Korekta jednostronna  
Art. 64. 1. W  celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych, jeżeli dochody 
krajowego podmiotu powiązanego są przez administrację podatkową innego państwa niż Rzeczpospolita Polska włączone 
do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego oraz odpowiednio opodatkowane w  związku z  określeniem prz ez tę 
administrację warunków, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niepowiązanymi, na wniosek krajowego podmiotu 
powiązanego, Minister Finansów może dokonać korekty dochodów tego podmiotu, o  ile przepisy umów międzynarod o-
wych taką korektę przewidują.  
2. Korekty, o  której mowa w  ust. 1, można dokonać, w  przypadku gdy:  
1) warunki określone przez administrację podatkową tego innego państwa są zgodne z  warunkami, jakie uzgodniłyby 
podmioty niepowiązane;  
2) krajowy podmiot powiązany i  zagraniczny podmiot po wiązany, o  których mowa w  ust. 1, wyrażą zgodę na włączenie 
przez administrację podatkową tego innego państwa dochodów krajowego podmiotu powiązanego, o  których mowa 
w ust. 1, do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego i  ich odpowiednie opodatkowanie.  
3. W przypadku dokonania korekty, o  której mowa w  ust. 1, przepisy art.  26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.  
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, nie może dotyczyć zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu 
zgodnie z  przepisami Ordynacji podatko wej lub sprawa została już uprzednio rozstrzygnięta w  jednej z  procedur rozstrz y-
gania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania lub został złożony wniosek w  ramach jednej z  tych procedur.  
Art. 65. 1. Do wniosku, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1, przepisy a rt. 15 ust. 1 pkt 1–9 i ust. 2–5 stosuje się od -
powiednio, przy czym wniosek ten zawiera także oświadczenie krajowego podmiotu powiązanego i  zagranicznego podmiotu  
powiązanego, których wniosek dotyczy, o:  
1) wyrażeniu zgody, o  której mowa w  art. 64 ust. 2 pkt 2; 
2) wycofaniu albo zrzeczeniu się środków zaskarżenia przewidzianych w  obowiązujących te podmioty przepisach.  
2. Minister Finansów może wezwać krajowy podmiot powiązany do uzupełnienia wniosku o  dodatkowe informacje.  
Oddział 2  
Przepisy dotyczące stos owania Konwencji Arbitrażowej  
Art. 66. 1. W  celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych krajowy 
podmiot powiązany może wystąpić do Ministra Finansów z  wnioskiem o  wzajemne porozumiewanie się na podstawie 
Konwencji Arbitrażow ej. 
2. Wniosek o  wzajemne porozumiewanie się powinien być złożony w  terminie 3  lat od dnia pierwszego zawiadomi e-
nia krajowego podmiotu powiązanego lub podmiotu z  nim powiązanego o  działaniach organów podatkowych, które pr o-
wadzą lub mogą prowadzić do podwój nego opodatkowania.  
Art. 67. 1. Do wniosku o  wzajemne porozumiewanie się na podstawie Konwencji Arbitrażowej przepisy art.  15 ust. 1 
pkt 1–9 i ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.  
2. Minister Finansów może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o  wzajemn e porozumiewanie się 
o dodatkowe informacje.  
3. Wniosek o  wzajemne porozumiewanie się na podstawie Konwencji Arbitrażowej uznaje się za złożony w  terminie, 
o którym mowa w  art. 66 ust. 2, jeżeli przed upływem tego terminu został złożony wniosek zawierający  co najmniej info r-
macje wymagane na podstawie ust.  1. 
Art. 68. Informacje przekazywane pomiędzy właściwymi organami w  trakcie wzajemnego porozumiewania się, po d-
legające ochronie na podstawie przepisów umów międzynarodowych, w  tym zawarte porozumienie, nie są przekazywane 
podmiotom powiązanym.  
Art. 69. 1. Do wprowadzenia w  życie jednostronnego rozstrzygnięcia, o  którym mowa w  art. 5 Konwencji Arbitraż o-
wej, przepisy art.  26 ust. 1, 4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
2. Do wprowadzenia w  życie porozumienia, o którym mowa w  art. 6 ust. 2 Konwencji Arbitrażowej, albo rozstrzyg -
nięcia sprawy, o  którym mowa w  art. 12 ust. 1 Konwencji Arbitrażowej, przepis art.  26 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 2200  
 
 Art. 70. Wniesienie w  sprawie objętej wnioskiem o  wzajemne porozumiewanie się środka zaskarżenia przewidzian e-
go na podstawie przepisów obowiązujących w  danym państwie nie stoi na przeszkodzie rozwiązaniu sprawy w  drodze 
porozumienia stron na podstawie Konwencji Arbitrażowej. Prawomocny wyrok sądu w  sprawie objętej wnioskiem 
o wzajemne porozumiewanie się wyłącza stosowanie art.  7 ust. 1 Konwencji Arbitrażowej.  
Art. 71. 1. Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio w  przypadku procedury wzajemnego porozumi e-
wania się pomiędzy więcej niż dwoma państwami, wszczętej na podst awie Konwencji Arbitrażowej.  
2. Minister Finansów może również dołączyć do procedury, o  której mowa w  ust. 1, jako obserwator. W  takim prz y-
padku rozstrzygnięcie tej procedury nie jest dla Ministra Finansów wiążące.  
Rozdział 4  
Procedura wzajemnego porozumie wania się prowadzona na podstawie umów o  unikaniu 
podwójnego  opodatkowania  
Art. 72. 1. Do wniosku o  wszczęcie procedury wzajemnego porozumiewania się prowadzonej na podstawie umów 
o unikaniu podwójnego opodatkowania przepisy art.  15 ust. 1 pkt 1–9 i ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.  
2. Minister Finansów może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.  
3. Wnioskodawca przekazuje żądane informacje w  terminie 3  miesięcy od dnia doręczenia wezwania.  
4. W przypadku nieuzupełnienia wniosku w  terminie Minister Fi nansów ponownie wzywa wnioskodawcę do uzupe ł-
nienia wniosku, z  pouczeniem o  skutkach nieuzupełnienia wniosku określonych w  art. 73 pkt 2. 
Art. 73. Minister Finansów odrzuca wniosek, o  którym mowa w  art. 72 ust. 1, jeżeli:  
1) został złożony po upływie termin u określonego w  mającej zastosowanie umowie o  unikaniu podwójnego opodatk o-
wania;  
2) wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w  terminie pomimo ponownego wezwania do jego uzupełnienia;  
3) kwestia sporna nie istnieje, została uprzednio rozstrzygnięta w  jednej z  procedur rozstrzygania sporów dotyczących 
podwójnego opodatkowania lub gdy z  innych przyczyn wniosek nie może zostać przyjęty.  
Art. 74. 1. Minister Finansów, jeżeli uzna wniosek za uzasadniony, a  charakter kwestii spornej nie stoi temu na prz e-
szkodzie, może jednostronnie rozstrzygnąć kwestię sporną.  
2. Minister Finansów, jeżeli uznał wniosek za uzasadniony i  jednostronnie nie rozstrzygnął kwestii spornej, podejm u-
je starania w  celu rozstrzygnięcia kwestii spornej w  drodze porozumienia z  właściwymi organami poz ostałych państw, 
których dotyczy kwestia sporna.  
Art. 75. 1. Po dokonaniu jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej, o  którym mowa w  art. 74 ust. 1, lub osiąg -
nięciu porozumienia, o  którym mowa w  art. 74 ust. 2, Minister Finansów zawiadamia wnioskodaw cę o ich wyniku.  
2. Minister Finansów przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w  celu 
wprowadzenia w  życie jednostronnego rozstrzygnięcia albo porozumienia.  
Art. 76. 1. Procedura prowadzona na podstawie przepisów n iniejszego rozdziału ulega zakończeniu, w  szczególności 
jeżeli wnioskodawca wycofał wniosek albo kwestia sporna przestała istnieć.  
2. Minister Finansów zawiadamia wnioskodawcę oraz właściwe organy pozostałych państw, których dotyczyła kwestia  
sporna, o  zakończeniu procedury.  
Art. 77. Do procedur eliminowania podwójnego opodatkowania w  przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych 
przepisy rozdziału 3  oddziału 2  stosuje się odpowiednio.  
Art. 78. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się z  uwzględnieniem umó w o unikaniu podwójnego opodatkowania.  
Rozdział 5  
Korekty krajowe  
Art. 79. 1. Jeżeli w  wyniku zastosowania przepisów art.  23o i  art. 23p ustawy o  podatku dochodowym od osób 
fizycznych lub art.  11c i  art. 11d ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych:  
1) organ podatkowy określił dochód (stratę) podatnika lub  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 2200  
 
 2) w przypadku ujawnienia przez kontrolę podatkową nieprawidłowości – podatnik po zakończeniu kontroli podatkowej 
skorzystał z  uprawnienia do skorygowania zeznania o  wysokości dochodu (straty) osiągniętego w  roku podatkowym, 
lub 
3) w przypadku ujawnienia przez kontrolę celno -skarbową nieprawidłowości – podatnik skorzystał z  uprawnienia do 
skorygowania uprzednio złożonej deklaracji, zgodnie z  art. 82 ust. 3 ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej 
Administracji Skarbowej (Dz.  U. z  2019  r. poz.  768, 730, 1520, 1556 i  2200 ), a kontrola celno -skarbowa została 
zakończona zawiadomieniem, o  którym mowa w  art. 83 ust. 2 tej ustawy  
– na wniosek krajowego podmiotu powiązanego będącego drugą stroną  transakcji kontrolowanej właściwy dla tego wniosk o-
dawcy  organ podatkowy dokonuje korekty dochodu (straty) tego wnioskodawcy.  
2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy art.  15 ust. 1 pkt 1, 3, 4, 5 i  8 oraz ust.  2–4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 80. W przypadku gdy wynik procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania ma 
wpływ na cenę transferową transakcji kontrolowanej realizowanej pomiędzy krajowym podmiotem powiązanym, wobec 
którego wprowadzono w  życie rozstrzygnięcie wydane w  ramach tej procedury, a  innym krajowym podmiotem powiąz a-
nym, przepisy art.  79 stosuje się odpowiednio.  
DZIAŁ III  
Postępowanie w  sprawie uprzednich porozumień cenowych  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 81. Ilekroć w  niniejszym dziale jest mowa o:  
1) uprzednim  porozumieniu cenowym – rozumie się przez to decyzję, w  której uznaje się, że cena transferowa transakcji 
kontrolowanej została ustalona na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane;  
2) właściwym organie zagranicznym – rozumie się przez  to władzę podatkową właściwą w  sprawach wydawania 
uprzednich porozumień cenowych dla zagranicznego podmiotu powiązanego.  
Art. 82. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji 
podatkowej.  
Rozdział 2  
Wydawanie uprzednich porozumień cenowych  
Art. 83. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek krajowego podmiotu powiązanego wydaje uprzednie 
porozumienie cenowe dotyczące transakcji kontrolowanej, w  dokonaniu której uczestniczy ten krajowy podmiot powiązany.  
2. Uprzednie porozumienie cenowe określa w  szczególności:  
1) transakcję kontrolowaną objętą uprzednim porozumieniem cenowym oraz podmioty powiązane uczestniczące w  jej 
dokonaniu;  
2) profil funkcjonalny podmiotów powiązanych uczestniczących w  dokonaniu transakcji kontrolowanej, obejmujący 
w szczególności pełnione funkcje, ponoszone ryzyka i  angażowane aktywa;  
3) metodę weryfikacji ceny transferowej;  
4) sposób kalkulacji ceny transferowej;  
5) założenia krytyczne, na podstawie których przyjęto, że m etoda wskazana w  pkt 3 w dokładny sposób odzwierciedla 
cenę transferową;  
6) zakres indywidualnych informacji do wskazania w  sprawozdaniu o  realizacji uprzedniego porozumienia cenowego.  
Art. 84. 1. Wniosek o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego może złożyć również osoba fizyczna, osoba 
prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd 
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która zamierza utworzyć krajowy podmiot powiązany prowadz ący działalność 
gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 2200  
 
 2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, wniosek o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego dotyczy przyszłej 
transakcji kontrolowanej, która ma być zawarta pomiędzy wnioskodawcą a  krajow ym podmiotem powiązanym, o  którym 
mowa w  ust. 1. 
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, uprzednie porozumienie cenowe jest wydawane dla utworzonego krajow e-
go podmiotu powiązanego.  
4. W przypadku gdy krajowy podmiot powiązany nie zostanie utworzony do dnia , w którym możliwe byłoby wydanie 
uprzedniego porozumienia cenowego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiesza postępowanie w  sprawie wydania 
uprzedniego porozumienia cenowego. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje zawieszone postępowanie ni e-
zwłocznie po otrzymaniu informacji o  utworzeniu krajowego podmiotu powiązanego albo rezygnacji z  jego utworzenia.  
Art. 85. Uprzedniego porozumienia cenowego nie wydaje się w  zakresie transakcji kontrolowanych:  
1) zakończonych przed dniem złożenia wniosku;  
2) rozpoczętych przed dniem złożenia wniosku, które w  dniu złożenia wniosku są objęte postępowaniem podatkowym, 
kontrolą podatkową, kontrolą celno -skarbową lub postępowaniem przed sądem administracyjnym za okres któreg o-
kolwiek z  dwóch ostatnich lat podat kowych wnioskodawcy poprzedzających rok podatkowy, w  którym złożono wniosek.  
Art. 86. W przypadku gdy transakcja kontrolowana została zawarta:  
1) wyłącznie pomiędzy krajowymi podmiotami powiązanymi,  
2) pomiędzy krajowym podmiotem powiązanym a  zagranicznym podmiotem powiązanym i  krajowy podmiot powiązany 
nie wystąpił z  wnioskiem o  porozumienie z  właściwym organem zagranicznym  
– Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje jednostronne uprzednie porozumienie cenowe.  
Art. 87. W przypadku gdy transakcja kontrol owana została zawarta pomiędzy krajowym podmiotem powiązanym 
a zagranicznym podmiotem powiązanym, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek krajowego podmiotu p o-
wiązanego, porozumiewa się z  jednym właściwym organem zagranicznym (porozumienie dwustr onne) lub więcej niż je d-
nym właściwym organem zagranicznym (porozumienie wielostronne).  
Art. 88. 1. W  przypadku gdy właściwy organ zagraniczny nie wyraża zgody na zawarcie porozumienia dwustronnego 
albo porozumienia wielostronnego lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia takiej zgody w  terminie 
6 miesięcy od dnia wystąpienia o  jej wyrażenie, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia o  tym wnioskodawcę.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, wnioskodawca może w  terminie 30  dni od dnia  doręczenia zawiadomienia:  
1) wycofać wniosek o  zawarcie uprzedniego porozumienia cenowego – za zwrotem połowy wniesionej opłaty;  
2) zmienić wniosek o  zawarcie porozumienia dwustronnego na wniosek o  wydanie jednostronnego uprzedniego por o-
zumienia cenowego – za zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;  
3) zmienić wniosek o  zawarcie porozumienia wielostronnego na wniosek o  zawarcie porozumienia dwustronnego, jeżeli 
właściwy organ zagraniczny tylko jednego państwa wyraża zgodę na zawarcie porozumienia – za zw rotem jednej 
czwartej wniesionej opłaty;  
4) zaakceptować zawarcie porozumienia dwustronnego albo porozumienia wielostronnego bez uwzględnienia zagr a-
nicznych podmiotów powiązanych, których dotyczą przesłanki wymienione w  ust. 1 – bez zmiany wysokości opłaty . 
Art. 89. 1. Przed złożeniem wniosku o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego podmiot zainteresowany wyd a-
niem uprzedniego porozumienia cenowego może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o  wyjaśnienie 
wątpliwości dotyczących zawierania takiego porozumienia w  indywidualnej sprawie, w  szczególności zakresu niezbędnych 
informacji oraz przypuszczalnego terminu wydania uprzedniego porozumienia cenowego.  
2. W celu wyjaśnienia wątpliwości, o  których mowa w  ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zorgan i-
zować spotkanie wstępne.  
Art. 90. 1. Wniosek o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego zawiera:  
1) informacje dotyczące wnioskodawcy i  pozostałych podmiotów powiązanych uczestniczących w  dokonaniu transakcji 
kontrolowanej, w  szczegó lności:  
a) opis podstawowej działalności wnioskodawcy, w  tym: 
– wskazanie przedmiotu prowadzonej działalności,  
– wskazanie rynków geograficznych, na których wnioskodawca prowadzi działalność,  
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 2200  
 
 – opis branży i  otoczenia rynkowego, w  ramach których wnioskodaw ca prowadzi działalność, ze wskazaniem 
wpływu warunków ekonomicznych i  regulacyjnych oraz wskazaniem kluczowych konkurentów,  
– opis strategii gospodarczej,  
b) wykaz pozostałych podmiotów powiązanych uczestniczących w  dokonaniu transakcji kontrolowanej, wra z ze 
wskazaniem siedziby lub miejsca ich zarządu, numeru identyfikacji podatkowej, a  w przypadku jego braku – 
innego numeru identyfikacyjnego wraz z  określeniem jego rodzaju, a  także przedmiotu prowadzonej przez nich 
działalności,  
c) opis struktury zarządc zej i schemat organizacyjny wnioskodawcy i  pozostałych podmiotów powiązanych uczes t-
niczących w  dokonaniu transakcji kontrolowanej,  
d) opis przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w  zakresie, w  jakim mają one zastosowanie do transakcji kontr o-
lowanej, stos owanych przez wnioskodawcę i  pozostałe podmioty powiązane uczestniczące w  dokonaniu transa k-
cji kontrolowanej;  
2) informacje dotyczące transakcji kontrolowanej objętej wnioskiem, w  tym: 
a) wskazanie, czy transakcja kontrolowana stanowi transakcję już rozpoc zętą czy przyszłą transakcję, w  tym prz y-
szłą transakcję, o  której mowa w  art. 84 ust. 2, 
b) przedmiot i  rodzaj transakcji kontrolowanej,  
c) analizę funkcjonalną podmiotów powiązanych uczestniczących w  dokonaniu transakcji kontrolowanej, zawier a-
jącą opis:  
– wykonywanych funkcji, w  tym zdolności do ich wykonywania,  
– ponoszonych ryzyk, w  tym zdolności do ich ponoszenia,  
– angażowanych aktywów,  
d) umowy, porozumienia wewnątrzgrupowe lub inne dokumenty dotyczące transakcji kontrolowanej,  
e) informacje o porozumieniach lub interpretacjach podatkowych dotyczących transakcji kontrolowanej, w  tym p o-
rozumieniach dotyczących cen transferowych, zawartych z  administracjami podatkowymi państw innych niż 
Rzeczpospolita Polska lub wydanych przez te administracje,  
f) wskazanie metody weryfikacji ceny transferowej, wraz ze zwięzłym uzasadnieniem wyboru,  
g) analizę porównawczą w  rozumieniu art.  23zc ust.  1 pkt 3 lit. a ustawy o  podatku dochodowym od osób fizyc z-
nych albo art.  11q ust.  1 pkt 3 lit. a ustawy o  podatku do chodowym od osób prawnych, albo analizę zgodności 
w rozumieniu art.  23zc ust.  1 pkt 3 lit. b ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych albo art.  11q 
ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych, a  także wskazanie strony lub transak cji po d-
legającej badaniu w  ramach analizy, jeżeli wynika to z  metody wskazanej w  lit. f, wraz z  uzasadnieniem wyboru,  
h) opis sposobu kalkulacji ceny transferowej, wraz z  założeniami przyjętymi w  tej kalkulacji, w  tym prognozami 
finansowymi, na których opi era się kalkulacja ceny transferowej,  
i) założenia krytyczne, na podstawie których przyjęto, że metoda wskazana w  lit. f w dokładny sposób odzwierci e-
dla cenę transferową;  
3) wskazanie okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego;  
4) wskazanie, cz y wniosek dotyczy wydania jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego czy zawarcia por o-
zumienia dwustronnego albo porozumienia wielostronnego;  
5) w zakresie porozumień dwustronnych i  porozumień wielostronnych – informacj ę dotyczącą złożenia wniosku 
do właściwego organu zagranicznego przez zagraniczne podmioty powiązane, obejmującą nazwy tych podmiotów, 
państwo, w  którym został lub zostanie złożony taki wniosek, oraz datę jego złożenia, o  ile jest znana.  
2. W przypadku gdy wniosek dotyczy transakcji prz yszłej, o  której mowa w  art. 84 ust. 2, informacje dotyczące wniosk o-
dawcy , wskazane w  ust. 1, przedstawia się w  odniesieniu do krajowego podmiotu powiązanego, który będzie prowadził 
działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Do wniosku dołącza  się jego kopię w  postaci elektronicznej umożliwiającej edycję, z  wyjątkiem kopii elementów, 
o których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. d i pkt 2 lit. d. 
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 2200  
 
 Art. 91. 1. W razie istnienia wątpliwości dotyczących informacji przedstawionych we wniosku o  wydanie uprzedni e-
go porozumienia cenowego lub treści dokumentów załączonych do wniosku Szef Krajowej Administracji Skarbowej zwr a-
ca się o  wyjaśnienie tych wątpliwości, przedstawienie dodatkowych informacji lub przedłożenie dodatkowych dokume n-
tów. 
2. W celu wyjaśnienia wąt pliwości, o  których mowa w  ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zorgan i-
zować spotkanie uzgodnieniowe.  
3. Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być ponadto 
utrwalony za pomocą aparatury re jestrującej obraz i  dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.  
Art. 92. Do czasu wydania uprzedniego porozumienia cenowego wnioskodawca może zmienić wniosek w  zakresie 
elementów, o  których mowa w  art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. f–i oraz pkt  3. 
Art. 93. 1. W  przypadku zaistnienia w  toku postępowania:  
1) okoliczności wskazujących, że przedstawiona przez wnioskodawcę cena transferowa transakcji kontrolowanej nie 
została ustalona na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane , lub 
2) innych prz eszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie propozycji wnioskodawcy przedstawionych we wniosku  
– Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia o  nich wnioskodawcę.  
2. Zawiadomienie zawiera uzasadnienie faktyczne.  
3. Wnioskodawca w  terminie 30  dni od dnia doręczenia zawiadomienia może wycofać wniosek, zmienić wniosek lub 
złożyć dodatkowe wyjaśnienia i  dokumenty.  
Art. 94. 1. W przypadku wycofania przez wnioskodawcę wniosku po doręczeniu zawiadomienia, o  którym mowa 
w art. 93 ust. 1, Szef Krajowej Admini stracji Skarbowej wydaje decyzję o  umorzeniu postępowania w  sprawie wydania 
uprzedniego porozumienia cenowego, wskazując przeszkody jego zawarcia przedstawione w  zawiadomieniu oraz główne 
wnioski wynikające z  przeprowadzonego postępowania.  
2. Decyzję przek azuje się niezwłocznie naczelnikowi urzędu skarbowego i  naczelnikowi urzędu celno -skarbowego 
właściwym dla wnioskodawcy.  
Art. 95. 1. Uprzednie porozumienie cenowe może dotyczyć okresu od początku roku podatkowego wnioskodawcy, 
w którym wniosek został złoż ony. 
2. Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego nie może być dłuższy niż 5  lat podatkowych.  
3. Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego upływa z  końcem roku podatkowego wnioskodawcy.  
4. Na wniosek krajowego podmiotu powiązanego uprzednie porozumienie cenowe może być odnawiane na kolejne 
okresy, nie dłuższe niż 5  lat podatkowych, jeżeli elementy uprzedniego porozumienia cenowego, określone w  art. 83 ust. 2 
pkt 1–5, nie uległy istotnej zmianie.  
5. Wniosek w  sprawie odnowienia uprze dniego porozumienia cenowego składa się nie wcześniej niż 12  miesięcy 
przed upływem okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego oraz nie później niż 6  miesięcy po upływie 
okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego.  
6. Wniosek w  spraw ie odnowienia uprzedniego porozumienia cenowego powinien zawierać opis zmian elementów 
uprzedniego porozumienia cenowego.  
7. Odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego następuje w  drodze decyzji.  
8. Terminem początkowym obowiązywania odnowionego uprzedni ego porozumienia cenowego jest dzień następuj ą-
cy po dniu, w  którym upłynął termin obowiązywania odnawianego uprzedniego porozumienia cenowego.  
9. W przypadku uprzedniego porozumienia cenowego wydanego na wniosek, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1, okres 
obowi ązywania uprzedniego porozumienia cenowego określa się w  odniesieniu do lat podatkowych utworzonego krajow e-
go podmiotu powiązanego.  
Art. 96. Uprzednie porozumienie cenowe niezwłocznie doręcza się:  
1) wnioskodawcy;  
2) innemu niż wnioskodawca krajowemu podmi otowi powiązanemu, uczestniczącemu w  dokonaniu transakcji kontrol o-
wanej objętej uprzednim porozumieniem cenowym;  
3) naczelnikowi urzędu skarbowego i  naczelnikowi urzędu celno -skarbowego właściwym dla krajowych podmiotów 
powiązanych uczestniczących w  dokon aniu transakcji kontrolowanej objętej uprzednim porozumieniem cenowym.  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 2200  
 
 Art. 97. 1. Postępowanie w  sprawie wydania jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego powinno być z a-
kończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  ciągu 6  miesięcy od dnia jego wszczęcia.  
2. Postępowanie w  sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie 
później niż w  ciągu 12  miesięcy od dnia jego wszczęcia.  
3. Postępowanie w  sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone b ez zbędnej zwłoki, jednak nie 
później niż w  ciągu 18  miesięcy od dnia jego wszczęcia.  
Art. 98. 1. Wniosek o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego oraz wniosek o  odnowienie uprzedniego por o-
zumienia cenowego podlegają opłacie wpłacanej na rachunek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w  terminie 7  dni od 
dnia złożenia wniosku.  
2. Wysokość opłaty od wniosku o  wydanie uprzedniego porozumienia cenowego wynosi 1  procent wartości transakcji 
kontrolowanej będącej przedmiotem uprzedniego porozumienia cenowego, przy czym dla:  
1) jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego:  
a) dotyczącego wyłącznie krajowych podmiotów powiązanych – wynosi nie mniej niż 5000  zł i nie więcej niż 
50 000 zł, 
b) dotyczącego zagranicznego podmiotu powiązanego – wynosi nie mniej niż  20 000 zł i nie więcej niż 100  000 zł; 
2) porozumienia dwustronnego oraz porozumienia wielostronnego – wynosi nie mniej niż 50  000 zł i nie więcej niż 
200 000 zł. 
3. Wartość transakcji kontrolowanej, o  której mowa w  ust. 2, określa się dla okresu objętego  wnioskiem o  wydanie 
uprzedniego porozumienia cenowego.  
4. Do określenia wartości transakcji kontrolowanej, o  której mowa w  ust. 2, przepisy art.  23x ust.  1 ustawy o  podatku 
dochodowym od osób fizycznych lub art.  11l ust.  1 ustawy o  podatku dochodowym od o sób prawnych stosuje się od -
powiednio.  
5. W przypadku wystąpienia w  jednym wniosku odrębnych transakcji kontrolowanych, stanowiących transakcję 
o charakterze jednorodnym w  rozumieniu art.  23w ust.  5 ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych lub art.  11k 
ust. 5 ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych, dla celów ustalenia wysokości opłaty, o  której mowa w  ust. 2, 
wartość tych transakcji kontrolowanych sumuje się. Przy określaniu wartości transakcji o  charakterze jednorodnym przep i-
sy art.  23w ust.  3 i 4 ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych lub art.  11k ust.  3 i 4 ustawy o  podatku dochod o-
wym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.  
6. Wysokość opłaty od wniosku o  odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego stanowi odpowiednio połowę 
wysokoś ci opłaty ustalonej na podstawie ust.  2–5. 
Art. 99. 1. Jeżeli w  toku postępowania w  sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego Szef Krajowej A d-
ministracji Skarbowej stwierdzi, że wartość transakcji kontrolowanej, mającej być przedmiotem uprzedniego porozumienia 
cenowego, została we wniosku podana w  zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, którą 
oblicza się z  uwzględnieniem art.  98 ust. 2–6. 
2. Jeżeli w  toku postępowania w  sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej stwierdzi wystąpienie w  jednym wniosku transakcji kontrolowanych stanowiących odrębne transakcje 
o charakterze jednorodnym w  rozumieniu art.  23w ust.  5 ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych lub art.  11k 
ust. 5 ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, którą oblicza 
się z uwzględnieniem art.  98 ust. 2–6. 
3. Na postanowienie w  sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.  
Art. 100. Opłaty, o  których mowa w  art. 98 i art. 99, stanowią dochód budżetu państwa.  
Art. 101. Koszty postępowania, o  których mowa w  art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej, obciążają wniosk o-
dawcę.  
Art. 102. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podaje do publicznej wiadomości w  Biule tynie Informacji  
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zbiorcze 
informacje dotyczące rozstrzygnięć w  zakresie uprzednich porozumień cenowych, obejmujące liczbę wydanych poroz u-
mień w  podzia le na ich rodzaje, rodzaje transakcji kontrolowanych, wybrane metody weryfikacji cen transferowych oraz 
wybrane wskaźniki finansowe i  ich przedział wartości.  
2. Podanie do publicznej wiadomości zbiorczych informacji, o  których mowa w  ust. 1, następuje w  sposób umoż -
liwiający zachowanie anonimowości podmiotów powiązanych uczestniczących w  dokonaniu transakcji kontrolowanej 
objętej uprzednim porozumieniem cenowym.  
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 2200  
 
 Rozdział 3  
Weryfikacja stosowania uprzednich porozumień cenowych  
Art. 103. 1. Szef Krajowej Admi nistracji Skarbowej przeprowadza czynności sprawdzające, których celem jest wer y-
fikacja stosowania uprzedniego porozumienia cenowego przez podmioty powiązane.  
2. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale do czynności sprawdzających, o  których mowa w ust. 1, 
przepisy działu V Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.  
Art. 104. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę podatkową, której celem jest weryfikacja 
stosowania uprzedniego porozumienia cenowego przez podmioty powiązan e, w przypadku:  
1) uprzednich porozumień cenowych wydanych na wniosek, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1; 
2) uprzednich porozumień cenowych, w  przypadku których zachodzi uzasadnione podejrzenie niestosowania się do nich 
przez podmioty powiązane.  
2. W zakresie  nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale do kontroli podatkowej, o  której mowa w  ust. 1, przepisy 
działu VI Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.  
Art. 105. 1. W  przypadku niestosowania uprzedniego porozumienia cenowego w  okresie jego obowiązywania S zef 
Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza z  urzędu wygaśnięcie tego porozumienia.  
2. Postępowanie w  sprawie stwierdzenia wygaśnięcia uprzedniego porozumienia cenowego wszczyna się w  drodze 
postanowienia.  
3. Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o  której mowa w  ust. 1, wywołuje skutki prawne od początku okresu objętego 
uprzednim porozumieniem cenowym, którego wygaśnięcie stwierdza.  
Art. 106. 1. W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej istotną zmianę w  zakresie elementów 
uprzedniego porozumien ia cenowego uprzednie porozumienie cenowe może być zmienione lub uchylone przez Szefa Kr a-
jowej Administracji Skarbowej przed upływem ustalonego okresu jego obowiązywania. Zmiana i  uchylenie uprzedniego 
porozumienia cenowego następuje na wniosek strony albo  z urzędu.  
2. Postępowanie wszczęte na wniosek strony w  sprawie:  
1) zmiany uprzedniego porozumienia cenowego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż 
w ciągu 2  miesięcy od dnia jego wszczęcia;  
2) uchylenia uprzedniego porozumienia cenowego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż 
w ciągu miesiąca od dnia jego wszczęcia.  
3. W decyzji zmieniającej oraz w  decyzji uchylającej uprzednie porozumienie cenowe Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej wskazuje datę, od k tórej uprzednie porozumienie cenowe obowiązuje w  zmienionym brzmieniu, albo datę, od 
której uprzednie porozumienie cenowe zostaje uchylone, uwzględniając moment wystąpienia zmiany stosunków gospoda r-
czych, o  której mowa w  ust. 1. 
Art. 107. 1. Podatnicy, któ rym Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydał uprzednie porozumienie cenowe, skł a-
dają Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej sprawozdanie o  realizacji uprzedniego porozumienia cenowego za każdy 
rok podatkowy objęty uprzednim porozumieniem cenowym, w  terminie właściwym dla złożenia rocznego zeznania poda t-
kowego.  
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania o  realiz a-
cji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnyc h, w celu usprawnienia wery -
fikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w  szczegól -
ności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, w y-
sokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres 
jest określany w  uprzednim porozumieniu cenowym.  
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, wzór spr awozdania o  realiz a-
cji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w  celu usprawnienia wer y-
fikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w  szczegól -
ności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, w y-
sokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres 
jest określany w  uprzednim porozumien iu cenowym.  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 2200  
 
 DZIAŁ IV  
Zmiany w  przepisach, przepisy przejściowe i  przepis końcowy  
Rozdział 1  
Zmiany w  przepisach  
Art. 108. W ustawie z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1387, 
z późn. zm.9)) wprowadza się na stępujące zmiany:  
1) w art.  23m w  ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  7 w brzmieniu:  
„7) uprzednim porozumieniu cenowym – oznacza to uprzednie porozumienie cenowe w  rozumieniu art.  81 pkt 1 
ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz 
zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz.  U. poz.  2200 ).”; 
2) w art.  23o ust.  6 otrzymuje brzmienie:  
„6. W okresie obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego organ podatkowy nie określa zobowiązania 
podatkowego (wysokości straty) w  zakresie, w  jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgo d-
nie z  tym porozumieniem.”;  
3) w art.  23p ust.  4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Określając wysokość dochodu (straty), organ podatk owy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, 
chyba że zastosowanie metody innej niż przyjęta przez podmiot powiązany jest bardziej odpowiednie w  danych 
okolicznościach.”;  
4) w art.  23s w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) oprocentowanie pożyczki  w ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy jest ustalane w  oparciu o  rodzaj bazowej 
stopy procentowej i  marżę, określone w  obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych 
aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;”;  
5) uchyla się art.  23t; 
6) w art. 23v w  ust. 1 w pkt 2 na końcu skreśla się przecinek i  uchyla się pkt  3; 
7) w art.  23z pkt  2 otrzymuje brzmienie:  
„2) objętych uprzednim porozumieniem cenowym w  okresie, którego dotyczy to porozumienie;”;  
8) w art.  23za ust.  2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Kwoty, o  których mowa w  ust. 1, wyrażone w  walucie obcej, przelicza się na złote według kursu średniego 
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w  ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień real i-
zacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy .”; 
9) w art.  45 uchyla się ust.  5a i 5b. 
Art. 109. W ustawie z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  865, 
z późn. zm.10)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  11a w  ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się śr ednikiem i  dodaje się pkt  7 w brzmieniu:  
„7) uprzednim porozumieniu cenowym – oznacza to uprzednie porozumienie cenowe w  rozumieniu art.  81 pkt 1 
ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz 
zawiera niu uprzednich porozumień cenowych (Dz.  U. poz.  2200 ).”; 
2) w art.  11c ust.  6 otrzymuje brzmienie:  
„6. W okresie obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego organ podatkowy nie określa zobowiązania 
podatkowego (wysokości straty) w  zakresie, w  jakim w ykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgo d-
nie z  tym porozumieniem.”;  
                                                           
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 
1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020 i 2166 . 
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1018, 1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 
1649, 16 55, 1751, 1798, 1978 i 2020 . 
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 2200  
 
 3) w art.  11d ust.  4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, 
chyba że zastosowani e metody innej niż przyjęta przez podmiot powiązany jest bardziej odpowiednie w  danych 
okolicznościach.”;  
4) w art.  11g w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) oprocentowanie pożyczki w  ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy jest ustalane w  oparciu o  rodza j bazowej 
stopy procentowej i  marżę, określone w  obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych 
aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;”;  
5) uchyla się art.  11h; 
6) w art.  11j w  ust. 1 w pkt 2 na końcu skreśla się przecinek i  uchyla się pkt  3; 
7) w art.  11n pkt  2 otrzymuje brzmienie:  
„2) objętych uprzednim porozumieniem cenowym w  okresie, którego dotyczy to porozumienie;”;  
8) w art.  11o ust.  2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Kwoty, o  których mowa w  ust. 1, wyrażone w  walucie obcej, przelicza się na  złote według kursu średniego 
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w  ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień real i-
zacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy.”;  
9) w art.  12 ust. 6b otrzymuje brzmienie:  
„6b. W przypadku transakcji kontrolowanej w  rozumieniu art.  11a ust.  1 pkt 6 wartość otrzymanych rzeczy lub 
praw, a  także wartość innych świadczeń w  naturze, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, ustala się na podstawie przepisów 
art. 11c i  art. 11d.”;  
10) w art.  15e: 
a) ust. 9  otrzymuje br zmienie:  
„9. Kwota kosztów, o  których mowa w  ust. 1, nieodliczona w  danym roku podatkowym podlega odliczeniu 
w kolejnych 5  latach podatkowych, zgodnie z  zasadami określonymi w  ust. 1–8 i 10–15 oraz w  ramach obowi ą-
zujących w  danym roku limitów wynikających z tych przepisów.”,  
b) ust. 15  otrzymuje brzmienie:  
„15. Ograniczenie, o  którym mowa w  ust. 1, nie ma zastosowania do kosztów usług, opłat i  należności, 
o których mowa w  ust. 1, w zakresie, w  jakim:  
1) uprzednie porozumienie cenowe, o  którym mowa w  art. 11a ust.  1 pkt 7, obejmuje prawidłowość kalkulacji 
wynagrodzenia za te usługi, opłaty i  należności w  okresie, którego to porozumienie dotyczy, lub  
2) porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  art. 20zb pkt  2 Ordynacji podatkowej, obejmuje prawidł o-
wość kalkulac ji wynagrodzenia za te usługi, opłaty i  należności w  okresie, którego to porozumienie dot y-
czy.”,  
c) uchyla się ust.  16; 
11) w art.  25: 
a) po ust.  6a dodaje się ust.  6b w  brzmieniu:  
„6b. Podatnicy, którzy podpisali porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  art. 20zb Ordynacji poda t-
kowej, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w  danym roku podatkowym w  uproszczonej formie w  wysokości pr o-
gnozowanego na dany rok zobowiązania podatkowego, przypadającej proporcjonalnie na każdy miesiąc danego 
roku podatkowego.”,  
b) w ust . 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w  ust. 6–6b, są obowiązani:”,  
c) ust. 7a otrzymuje brzmienie:  
„7a. O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o  których mo wa w  ust. 6–6b, podatnicy informują 
w zeznaniu, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w  którym wpłacali zaliczki w  upros z-
czonej formie.”;  
12) w art.  27 uchyla się ust.  3 i 4. 
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 2200  
 
 Art. 110. W ustawie  z dnia 5 lipca  1996  r. o doradztwie pod atkowym (Dz.  U. z 2019  r. poz.  283 i  730) wprowadza 
się następujące zmiany:  
1) w art.  2: 
a) w ust.  1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  5 w brzmieniu:  
„5) wykonywanie niezależnego audytu funkcji podatkowej, o  którym mowa w  art. 20zo § 1 ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa (Dz.  U. z 2019  r. poz.  900, z  późn. zm.11)).”, 
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Zawodowe wykonywanie czynności, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 4 i  5, jest zastrzeżone wyłącznie 
dla podmiotów upra wnionych w  rozumieniu ustawy.”;  
2) w art.  3 dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o  których mowa w  art. 2 ust. 1 pkt 5, są:  
1) osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;  
2) biegli rewiden ci.”; 
3) w art.  4 dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o  których mowa w  art. 2 ust. 1 pkt 5, 
są również podmioty wymienione w  ust. 1 pkt 2 i 3, przy czym wykonywanie tych czynności następuje wyłącz nie 
przez doradców podatkowych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w  tych podmiotach.”;  
4) w art.  15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 3, nabywa prawo do wykonywania 
czynności, o  których mowa w  art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 i  5, oraz posługiwania się oznaczeniem „spółka doradztwa poda t-
kowego”.”;  
5) w art.  39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5  lat kopie sporządzanych na piśmie opinii, 
rapor tów z  niezależnego audytu funkcji podatkowej, wystąpień w  imieniu podatników, płatników, inkasentów oraz 
osób, o  których mowa w  art. 2 ust. 1a, w  sprawach obowiązków podatkowych, a  także udzielonych im porad.”;  
6) art. 81  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  81. 1. Kto, nie będąc uprawnionym, posługuje się tytułem doradcy podatkowego lub zawodowo wykonuje 
czynności doradztwa podatkowego, o  których mowa w  art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 lub 5,  
podlega grzywnie do 50  000 zł. 
2. Tej samej karze podlega członek zarządu osoby praw nej, która nie będąc uprawnioną, posługuje się oznacz e-
niem „spółka doradztwa podatkowego” lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego, o  których mowa 
w art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 lub 5.”.  
Art. 111. W ustawie z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja pod atkowa (Dz.  U. z 2019  r. poz.  900, z  późn. zm.12)) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  3 uchyla się pkt  11 i 12; 
2) w art.  13 w  § 2: 
a) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) organ właściwy w  sprawach uprzednich porozumień cenowych, o  których mowa w  dziale III ustawy z  dnia 
16 października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu 
uprzednich porozumień cenowych (Dz.  U. poz.  2200 );”, 
b) w pkt  9 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  10 w  brzmieniu:  
„10) organ właściwy w  sprawach dotyczących realizacji współdziałania, o  którym mowa w  dziale IIB.”;  
                                                           
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  924, 1018, 1495, 1520, 1553 , 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751,  1818 , 1978, 2020 i 2200 . 
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  924, 1018, 1495, 1520, 1553 , 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751,  1818 , 1978 i 2020 . 
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 2200  
 
 3) w art.  14b: 
a) § 5 otrzymuje brzmienie:  
„§ 5. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w  zakresie tych elementów stanu faktycznego, które 
w dniu złożenia wnio sku o  interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli 
podatkowej, kontroli celno -skarbowej albo gdy w  tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty 
w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo w  porozumie niu podatkowym, o  którym mowa w  art. 20zb.”,  
b) po § 5e dodaje się §  5f w brzmieniu:  
„§ 5f. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację indywidualną po zasięgnięciu opinii 
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli umowę o  współdziałani e, o której mowa w  art. 20s, zawarł wniosko -
dawca , a w przypadku wniosku wspólnego – jeden z  wnioskodawców.”;  
4) uchyla się dział IIA;  
5) po dziale IIA dodaje się dział IIB w  brzmieniu:  
„Dział IIB 
Współdziałanie  
Rozdział 1  
Umowa o  współdziałanie  
Art. 20s. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z  podatnikiem, na jego wniosek, umowę 
o współdziałanie w  zakresie podatków pozostających we właściwości Krajowej Administracji Skarbowej, zwaną dalej 
„umową o  współdziałanie”.  
§ 2. Umowa o  współdziała nie służy zapewnieniu przestrzegania przez podatnika przepisów prawa podatkowego 
w warunkach przejrzystości podejmowanych działań oraz wzajemnego zaufania i  zrozumienia między organem 
podatkowym a  podatnikiem, przy uwzględnieniu charakteru prowadzonej prze z podatnika działalności.  
§ 3. Wniosek, o  którym mowa w  § 1, może złożyć podatnik, u  którego wartość przychodu wykazana w  zezna-
niu, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, 
w poprzednim roku poda tkowym przekroczyła równowartość 50  000 000 euro, przeliczonych na złote według śre d-
niego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w  ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprz e-
dzającego rok złożenia wniosku.  
§ 4. Umowa o  współdziałanie może być zawarta z  podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię z  audytu 
wstępnego.  
§ 5. W przypadku odmowy zawarcia umowy o  współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskaz u-
je przyczyny takiej odmowy wraz z  uzasadnieniem.  
Art. 20t. § 1. Umowa o  współ działanie jest zawierana w  formie pisemnej na czas nieokreślony.  
§ 2. Umowa o  współdziałanie zawiera ustalenia stron niezbędne dla prawidłowej realizacji warunków umowy, 
w tym szczegółowe określenie praw i  obowiązków stron wynikających z  zawartej umowy oraz sposób informowania 
się o osobach upoważnionych do kontaktu między stronami tej umowy.  
Art. 20u. Podatnik, który zawarł umowę o  współdziałanie, jest obowiązany do:  
1) dobrowolnego i  prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z  przepisów prawa po datkowego;  
2) posiadania skutecznego i  adekwatnego zbioru zidentyfikowanych i  opisanych procesów oraz procedur dotycz ą-
cych zarządzania wykonywaniem obowiązków wynikających z  przepisów prawa podatkowego i  zapewniających  
ich prawidłowe wykonanie (ramy wewnęt rznego nadzoru podatkowego);  
3) zgłaszania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, bez wezwania, istotnych zagadnień podatkowych, które 
rozsądnie oceniając, mogą stać się źródłem sporu między podatnikiem a  organem podatkowym, zgodnie 
z określonymi w  umow ie o współdziałanie progami istotności;  
4) niezwłocznego przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, bez wezwania, istotnych informacji 
mogących mieć wpływ na uzyskanie korzyści podatkowej przez podatnika, zgodnie z  określonymi w  umowie 
o współ działanie progami istotności.  
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 2200  
 
 Art. 20v. W zakresie objętym umową o  współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej:  
1) dostosowuje formę i  częstotliwość działań weryfikujących poprawność wykonywania przez podatnika obowią z-
ków wynikających z  przepisów prawa podatkowego do aktualnego poziomu skuteczności i  adekwatności ram 
wewnętrznego nadzoru podatkowego i  dotychczasowej współpracy z  organami podatkowymi;  
2) przeprowadza kontrolę celno -skarbową podatnika;  
3) wyraża zgodę na podjęcie wobec podatnika czy nności sprawdzających na podstawie art.  274c przez inne organy 
Krajowej Administracji Skarbowej oraz wystąpienie do podatnika w  trybie art.  79 ustawy z  dnia 16  listopada 
2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej.  
Art. 20w.  Następca prawny podatnika nie ws tępuje w  prawa i  obowiązki wynikające z  umowy o  współdziałanie.  
Art. 20x. § 1. Podatnik może w  każdym czasie wypowiedzieć umowę o  współdziałanie.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć umowę o  współdziałanie w  przypadku:  
1) naruszenia  przez podatnika postanowień tej umowy lub  
2) poważnego lub powtarzającego się naruszania przez podatnika przepisów prawa podatkowego  
– wskazując przyczyny jej wypowiedzenia wraz z  uzasadnieniem.  
§ 3. Rozwiązanie umowy o  współdziałanie następuje z  dniem zł ożenia, w  formie pisemnej, drugiej stronie w y-
powiedzenia tej umowy, chyba że z  treści tego wypowiedzenia wynika późniejszy termin.  
§ 4. W przypadku rozwiązania umowy o  współdziałanie dane podatnika są niezwłocznie usuwane z  ewidencji, 
o której mowa w  art. 20za.  
Art. 20y. W okresie 2  lat od dnia rozwiązania umowy o  współdziałanie przez Szefa Krajowej Administracji 
Skarbowej na podstawie art.  20x §  2 podatnik ten nie może złożyć wniosku o  zawarcie kolejnej umowy o  współ -
działanie.  
Art. 20z. Z dniem rozwiązani a umowy o  współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wyp o-
wiedzieć porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  rozdziale 2.  
Art. 20za.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi ewidencję podatników, z  którymi zawarł 
umowę o  współdziałan ie. 
§ 2. Ewidencja, o  której mowa w  § 1, zawiera:  
1) nazwę i  numer identyfikacji podatkowej podatnika, z  którym została zawarta umowa o  współdziałanie;  
2) datę rozpoczęcia obowiązywania umowy o  współdziałanie.  
§ 3. Ewidencja, o  której mowa w  § 1, jest jawn a i udostępnia się ją w  Biuletynie Informacji Publicznej na str o-
nie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
Rozdział 2  
Porozumienia podatkowe  
Art. 20zb.  Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem będącym stroną umowy 
o współdziałanie, w  formie pisemnej, porozumienie podatkowe w  zakresie objętym tą umową w  sprawie:  
1) interpretacji przepisów prawa podatkowego;  
2) ustalania cen transferowych;  
3) braku zasadności zastosowania art.  119a §  1; 
4) wysokości prognozowanego na następny rok podatkowy zobowiązania podatkowego w  podatku dochodowym 
od osób prawnych;  
5) innej, niezbędnej dla zapewnienia prawidłowej realizacji umowy o  współdziałanie.  
Art. 20zc.  § 1. Porozumienie podatkowe nie może zo stać zawarte w  zakresie czynności i  zdarzeń objętych  
toczącym się postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, kontrolą celno -skarbową lub postępowaniem przed 
sądem administracyjnym albo gdy w  tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do istoty w  decyzji lub postan o-
wieniu organu podatkowego.  
§ 2. W przypadku odmowy zawarcia porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej 
wskazuje przyczyny odmowy wraz z  uzasadnieniem.  
§ 3. Do porozumienia podatkowego w  sprawie, o  której mowa w  art. 20zb pkt  1, przepisy art.  14c §  1 stosuje 
się odpowiednio.  
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 2200  
 
 § 4. Do porozumienia podatkowego w  sprawie, o  której mowa w  art. 20zb pkt  2, przepisy art.  83, art.  85–88, 
art. 90 ust. 1 i 3, art.  92, art.  95 ust. 1–6 i 8, art.  96, art.  98–100, art.  105 ust. 1 i 3, art. 106 ust. 1 i 3 oraz art.  107 
ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawi e-
raniu uprzednich porozumień cenowych stosuje się odpowiednio, przy czym:  
1) opłaty, o  których mowa w  art. 98 i art. 99 tej ustawy, pobiera się po zawarciu porozumienia w  wysokości 
50% kwot, o  których mowa w  art. 98 i art. 99 tej ustawy;  
2) obowiązek przedstawienia dokumentów lub informacji, o  których mowa w  art. 90 ust. 1 oraz art.  107 tej ustawy, 
nie dotyczy dokumen tów lub informacji przekazanych uprzednio Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej 
w ramach umowy o  współdziałanie lub audytu podatkowego.  
§ 5. Do porozumienia podatkowego, o  którym mowa w  art. 20zb pkt  3, przepisy art.  119x §  1, art.  119y §  1, 
art. 119za pkt 1 i 2 oraz art.  119zc stosuje się odpowiednio, przy czym:  
1) obowiązek przedstawienia dokumentów i  informacji, o  których mowa w  art. 119x §  1, nie dotyczy dokumentów 
przekazanych uprzednio Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w  ramach umowy o  współ działanie lub 
audytu podatkowego;  
2) opłatę, o  której mowa w  art. 119zc, pobiera się po zawarciu porozumienia w  wysokości 50% kwoty, o  której 
mowa w  art. 119zc §  1. 
Art. 20zd.  Przed zawarciem porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej m oże zasięg -
nąć opinii:  
1) Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika będ ą-
cego stroną umowy o  współdziałanie – w przypadku porozumienia podatkowego w  sprawie, o  której mowa 
w art. 20zb pkt  1; 
2) Rady do  Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania – w przypadku porozumienia podatkowego, 
o którym mowa w  art. 20zb pkt  3, przy czym przepis art.  119h §  3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 20ze.  § 1. Podatnik może w  każdym czasie wypowiedzieć porozumienie podatko we. 
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć porozumienie podatkowe, jeżeli:  
1) wyjdą na jaw istotne dla sprawy, w  jakiej zawarto porozumienie, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dow o-
dy, istniejące w  dniu zawarcia tego porozumienia, n ieznane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, lub  
2) stwierdzi, że porozumienie jest nieprawidłowe w  świetle w  szczególności orzecznictwa Trybunału Konstytucy j-
nego, Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego l ub interpr e-
tacji ogólnych, lub  
3) zostanie rozwiązana umowa o  współdziałanie.  
§ 3. Z zastrzeżeniem art.  20z, rozwiązanie porozumienia podatkowego następuje z  dniem złożenia, w  formie  
pisemnej, drugiej stronie wypowiedzenia tego porozumienia wraz z uzasadnieniem. Podatnik w  wypowiedzeniu por o-
zumienia może wskazać inny niż wynikający ze zdania pierwszego termin rozwiązania porozumienia, poprzedzający 
dzień złożenia tego wypowiedzenia.  
§ 4. Rozwiązanie porozumienia podatkowego na podstawie §  2 pkt 1 wywołuje skutki prawne od dnia jego 
zawarcia.  
§ 5. Zastosowanie się do porozumienia rozwiązanego na podstawie §  1 oraz §  2 pkt 2 i 3 nie może szkodzić 
podatnikowi. Przepisy art.  14k oraz art.  14m §  1–3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 20zf.  W zakresie nieureg ulowanym w  niniejszym rozdziale do porozumień  podatkowych przepisy działu IV  
rozdziału 11  stosuje się odpowiednio.  
Rozdział 3  
Audyt podatkowy  
Art. 20zg.    Audyt podatkowy przeprowadza Szef Krajowej Administracji Skarbowej wobec podatnika przed 
zawarciem umowy o  współdziałanie (audyt wstępny) oraz w  trakcie obowiązywania umowy o  współdziałanie (audyt 
monitorujący) w  celu sprawdzenia:  
1) prawidłowości wypełniania obowiązków podatkowych;  
2) skuteczności i  adekwatności ram wewnętrznego nadzoru podatkowego.  
Art. 20zh.  § 1. Podatnik jest obowiązany do przekazywania na wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarb o-
wej dokumentów i  informacji niezbędnych do przeprowadzenia audytu podatkowego.  
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 2200  
 
 § 2. Dokumenty i  informacje uznane przez Szefa Krajowej Administracji Skarb owej za zawierające tajemnicę 
przedsiębiorstwa są niszczone w  terminie 2  miesięcy od dnia:  
1) rozwiązania umowy o  współdziałanie;  
2) zakończenia audytu wstępnego, jeżeli audyt wstępny został zakończony opinią – w przypadku niezawarcia 
umowy o  współdziałani e; 
3) zakończenia weryfikacji zastosowania się przez podatnika do wydanych zaleceń, o  których mowa w  art. 20zi 
§ 1 pkt 2 – w przypadku niezawarcia umowy o  współdziałanie.  
Art. 20zi.  § 1.  Z  przeprowadzonego audytu podatkowego Szef Krajowej Administracji Sk arbowej sporządza:  
1) opinię pozytywną albo  
2) zalecenia wskazujące, jakie czynności podatnik powinien podjąć w  celu usunięcia stwierdzonych w  ramach tego 
audytu nieprawidłowości, wraz z  uzasadnieniem, albo  
3) opinię negatywną.  
§ 2.  Audyt monitorujący jes t wykonywany w  sposób ciągły.  
§ 3.  Opinia oraz zalecenia są przekazywane niezwłocznie podatnikowi.  
§ 4.  Termin realizacji czynności podejmowanych w  związku z  przekazanymi zaleceniami podatnik uzgadnia 
z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 5. W przypadku zastosowania się przez podatnika do zaleceń audytu wstępnego audyt ten może być wzn o-
wiony na okres niezbędny do weryfikacji zastosowania się podatnika do tych zaleceń.  
Art. 20zj.  § 1. O  przeprowadzeniu audytu wstępnego i  jego zakresie decyduje Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka podatkowego zidentyfikowanego u  podatnika wnioskującego o  zawarcie 
umowy o  współdziałanie.  
§ 2. Podatnik jest informowany o  zakresie audytu wstępnego.  
§ 3. Harmonogram działań podejmowanych w ramach audytu wstępnego Szef Krajowej Administracji Skarb o-
wej uzgadnia z  podatnikiem.  
§ 4.  Audyt wstępny w  zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje 2  lata podatkowe 
poprzedzające rok, w  którym podatnik wystąpił z  wnioskiem o  podp isanie umowy o  współdziałanie, oraz okres od 
początku roku podatkowego, w  którym podatnik wystąpił z  wnioskiem, do dnia zakończenia tego audytu.  
§ 5. Audyt wstępny w  zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych przez następcę prawnego 
podatnika,  który zawarł umowę o  współdziałanie, może objąć krótszy okres niż określony w  § 4. 
Art. 20zk.  Audyt podatkowy w  zakresie prawidłowości wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje anal i-
zę ryzyka i  badanie dokumentacji dotyczącej zidentyfikowanych u  podatni ka obszarów ryzyka podatkowego.  
Art. 20zl.  Audyt podatkowy w  zakresie ram wewnętrznego nadzoru podatkowego obejmuje ocenę możliwości 
prawidłowego wykonywania obowiązków podatkowych poprzez weryfikację poziomu wdrożenia i  funkcjonowania:  
1) systemu zarządza nia ryzykiem,  
2) kontroli wewnętrznej,  
3) audytu wewnętrznego,  
4) nadzoru nad zgodnością działalności z  przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i  dobrowolnie przyjętymi 
standardami,  
5) mechanizmów nadzoru zewnętrznego, w  tym niezależnego audytu funkcji podatkowej  
– w odniesieniu do spraw podatkowych.  
Art. 20zm.  § 1. W  przypadku złożenia prawnie skutecznej deklaracji lub korekty deklaracji:  
1) w terminie 14  dni od dnia otrzymania zaleceń audytu wstępnego i  w celu usunięcia stwierdzonych w  nim ni e-
prawidłow ości w  zakresie realizacji obowiązków podatkowych i  wpłacenia związanej z  tą korektą zaległości 
podatkowej w  terminie 7  dni od daty złożenia tej deklaracji albo korekty deklaracji – przepis art.  56a §  1 stosu-
je się odpowiednio;  
2) za okres rozliczeniowy ob jęty audytem monitorującym oraz pod warunkiem wpłacenia zaległości podatkowych 
w terminie 7  dni od dnia złożenia tej deklaracji albo korekty deklaracji – nie nalicza się odsetek za zwłokę.  
§ 2. Przepis § 1  pkt 1 stosuje się do deklaracji oraz korekt deklar acji złożonych za okresy nieobjęte audytem 
wstępnym, jeżeli złożone zostały w  celu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w  wyniku tego audytu.  
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 2200  
 
 § 3. W przypadku, o  którym mowa w  § 1 pkt 2, nie wszczyna się postępowania w  sprawach o  przestępstwa 
skarbowe lub wykroczenia skarbowe.  
Art. 20zn.  § 1. Czynności w  zakresie audytu podatkowego wykonują pracownicy zatrudnieni w  wyodrębnionej 
w tym celu komórce organizacyjnej urzędu obsługującego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, działający z  jego 
upoważnienia.  
§ 2. Czynności w  zakresie audytu podatkowego mogą być wykonywane z  upoważnienia Szefa Krajowej Ad -
ministracji Skarbowej przez pracowników i  funkcjonariuszy jednostek Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 3. Pracownicy i  funkcjonariusze wykonujący czynności w zakresie audytu podatkowego nie mogą uczestn i-
czyć w  przeprowadzaniu kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej oraz w  postępowaniu podatkowym wobec 
podatnika objętego tym audytem przez okres 3  lat od dnia jego zakończenia.  
Art. 20zo.  § 1.  Niezależny  audyt funkcji podatkowej jest przeprowadzany na zlecenie podatnika przez nie -
zależnego audytora podatkowego.  
§ 2. Niezależnym audytorem podatkowym może być spółka doradztwa podatkowego, firma audytorska, doradca 
podatkowy lub biegły rewident, z  wyjątkiem podmiotu:  
1) wykonującego na rzecz podatnika czynności rewizji finansowej, usługi doradztwa podatkowego lub prawnego,  
2) będącego krajowym podmiotem powiązanym lub zagranicznym podmiotem powiązanym w  rozumieniu ustawy 
z dnia 16  października 2019  r. o rozst rzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawier a-
niu uprzednich porozumień cenowych wobec:  
a) podatnika,  
b) podmiotu wykonującego usługi doradztwa podatkowego lub czynności rewizji finansowej na rzecz tego 
podatnika,  
3) wykonującego usługi,  o których mowa w  pkt 2 lit. b, na rzecz podmiotu, który świadczy na rzecz podatnika 
takie usługi  
– w okresie objętym tym audytem podatkowym oraz w  trakcie jego przeprowadzania.  
Art. 20zp.  § 1.  Niezależny audyt funkcji podatkowej obejmuje sprawdzenie praw idłowości wykonywania ob o-
wiązków podatkowych oraz skuteczności i  adekwatności wdrożonych ram wewnętrznego nadzoru podatkowego.  
§ 2. Z przeprowadzenia niezależnego audytu funkcji podatkowej sporządza się raport zawierający wynik nie -
zależnego audytu funkcji  podatkowej. Raport podpisuje niezależny audytor podatkowy przeprowadzający ten audyt.  
§ 3. Raport z  niezależnego audytu funkcji podatkowej jest przekazywany niezwłocznie podatnikowi wraz 
z dokumentacją audytu zawierającą testy i  procedury przeprowadzone w  jego trakcie.  
Art. 20zq.  W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale przepisy działu IV rozdziału 11  stosuje się o d-
powiednio.  
Rozdział 4  
Przepisy wspólne  
Art. 20zr.  W  zakresie nieuregulowanym w  niniejszym dziale przepisy art.  168, art.  172, art.  173 i art. 175–177 
oraz działu IV rozdziału 1 z  wyłączeniem art.  127, rozdziałów 5 i  10 stosuje się odpowiednio.”;  
6) w art.  58a dodaje się §  5 w brzmieniu:  
„§ 5. Na ocenę, że podatnik działał w  dobrej wierze, może wskazywać również wywiązywanie się 
z obowią zków wynikających z  umowy o  współdziałanie, jeżeli zdarzenie lub czynność skutkujące zastosowaniem 
przepisów, o  których mowa w  § 1 pkt 1–3, wystąpiły w  okresie trwania tej umowy.”;  
7) art. 70d otrzymuje brzmienie:  
„Art.  70d. Upływ terminu przedawnienia poz ostaje bez wpływu na wprowadzenie w  życie rozstrzygnięcia z a-
padłego w  ramach procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w  przypadkach, 
o których mowa w:  
1) dziale II rozdziale 2 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu  sporów dotyczących podwójnego 
opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych lub  
2) umowie o  unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowie międzynarodowej, której str o-
ną jest Rzeczpospolita Polska, jeżeli umowa ta przewidu je możliwość wprowadzenia w  życie rozstrzygnięcia 
bez względu na upływ terminu przedawnienia.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 2200  
 
 8) w art.  79 § 4 otrzymuje brzmienie:  
„§ 4. Wniosek o  stwierdzenie nadpłaty można złożyć po upływie terminu przedawnienia, jeżeli istnienie nadpł a-
ty wynika z  wprowadzenia w  życie rozstrzygnięcia zapadłego w  ramach procedury rozstrzygania sporów dotyczących 
podwójnego opodatkowania w  przypadkach, o  których mowa w:  
1) dziale II rozdziale 2 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących pod wójnego 
opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych lub  
2) umowie o  unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowie międzynarodowej, której str o-
ną jest Rzeczpospolita Polska, jeżeli umowa ta przewiduje możliwość wprowadz enia w  życie rozstrzygnięcia 
po upływie terminu przedawnienia  
– przy czym przepis §  3 stosuje się odpowiednio.”;  
9) w art.  86a §  5 otrzymuje brzmienie:  
„§ 5. Obowiązek przekazania informacji o  schemacie podatkowym nie powstaje, gdy schemat podatkowy, inny 
niż schemat podatkowy transgraniczny, dotyczy wyłącznie:  
1) korzystającego, dla którego nie jest spełnione kryterium kwalifikowanego korzystającego, lub  
2) korzystającego, który jest stroną umowy o  współdziałanie, jeżeli w  ramach audytu wstępnego Szef Kraj owej 
Administracji Skarbowej potwierdził wykonywanie przez niego obowiązków, o  których mowa w  niniejszym 
rozdziale.”;  
10) w art.  86e §  3 otrzymuje brzmienie:  
„§ 3. Z obowiązku przekazania informacji o  schemacie podatkowym nie zwalnia trwające postępowanie 
w przedmiocie wydania uprzedniego porozumienia cenowego, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 16  października 
2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień 
cenowych, lub wydanie takiego porozumienia.”;  
11) w art.  119b w  § 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 w brzmieniu:  
„6) do podmiotu, który zawarł porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  art. 20zb pkt  3, w zakresie objętym tym 
porozumieniem.”;  
12) w art.  119x dodaje się §  5 w brzmieniu:  
„§ 5. Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być 
ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i  dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.”;  
13) w art.  119zf skreśla się wyraz y „art. 20g §  3,”; 
14) art. 119zfn otrzymuje brzmienie:  
„Art.  119zfn.  W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art.  14b 
§ 4, art.  14i §  2, art.  14r §  2 i 3, art.  119gc, art.  119h §  3, art.  119i, art.  119m §  1, art . 119s §  2, art.  119u i  art. 119x 
§ 5 oraz działu IV, z  wyłączeniem art.  133, a  także przepisy art.  45, art.  46, art.  49 i art. 51 ustawy z  dnia 16  listopada 
2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej.”;  
15) w art.  201 w  § 1b pkt  2 otrzymuje brzmienie:  
„2) jeżeli wszczęta została procedura wzajemnego porozumiewania się, w  tym procedura arbitrażowa prowadzona 
na podstawie ratyfikowanej umowy o  unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy 
międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita P olska, lub przyjęto wniosek w  ramach procedury prow a-
dzonej na podstawie przepisów działu II rozdziału 2 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu  
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych.”;  
16) w art.  240 w  § 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie:  
„10) rozstrzygnięcie zapadłe w  toku procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania 
w rozumieniu art.  2 pkt 6 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwó j-
nego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych ma wpływ na treść wydanej decyzji;”;  
17) w art.  245 w  § 1 w pkt 3 w lit. b po wyrazach „art. 118” dodaje się wyrazy „ , z  zastrzeżeniem art.  70d”;  
18) w art.  281: 
a) § 1 otrzymuje brzmienie:  
„§ 1. Organy podatkowe pierwszej instancji przeprowadzają kontrolę podatkową u  podatników, płatników, 
inkasentów oraz następców prawnych, zwanych dalej „kontrolowanymi”.”,  
b) uchyla się §  3; 
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 2200  
 
 19) w art.  293 w  § 2: 
a) pkt 6  otrzymuje brzmienie:  
„6) informacj ach uzyskanych w  toku procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania 
oraz w  toku postępowania w  sprawie wydania uprzednich porozumień cenowych, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących p odwójnego opodatkowania 
oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych;”,  
b) w pkt  11 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  12 w  brzmieniu:  
„12) informacjach przekazanych przez podatnika w  ramach realizacji współdziałania, o  którym mowa w  dziale  IIB.”;  
20) w art.  294 w  § 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  8 w brzmieniu:  
„8) członkowie komisji doradczej i  komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów oraz osoby, których 
dotyczy spór, ich przedstawiciele i  pełnomocnicy,  o których mowa w  ustawie z  dnia 16  października 2019  r. 
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień 
cenowych.”;  
21) art. 295a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  295a.  § 1. W  toku postępowania w  sprawie wydania  uprzedniego porozumienia cenowego, o  którym m o-
wa w  dziale III ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkow a-
nia oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, dostęp do informacji przekazanych przez przedsi ębiorców 
w tym postępowaniu przysługuje pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego przełożonemu oraz Szefowi Krajowej 
Administracji Skarbowej.  
§ 2. Za zgodą podatnika dostęp do informacji i  dokumentów przekazanych w  toku postępowania w  sprawie w y-
dania uprzedniego porozumienia cenowego, o  którym mowa w  dziale III ustawy z  dnia 16  października 2019  r. 
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, 
przysługuje pracownikom upoważnionym przez Szefa  Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania zadań 
w zakresie współdziałania, o  którym mowa w  dziale IIB, oraz ich przełożonym.”;  
22) po art.  295c dodaje się art.  295d w  brzmieniu:  
„Art.  295d.  § 1. Dostęp do informacji przekazanych przez podatnika w  ramach realizacji współdziałania, 
o którym mowa w  dziale IIB, zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa w  rozumieniu art.  11 ust. 2 ustawy z  dnia 
16 kwietnia 1993  r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1010 i  1649), przysługuje Szefowi  
Krajowej Administracji Skarbowej oraz pracownikom i  funkcjonariuszom Krajowej Administracji Skarbowej up o-
ważnionym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do realizacji zadań związanych z  przeprowadzaniem  
audytu podatkowego i  ich przełożonym oraz or ganom podatkowym, które wydają opinie przed zawarciem poroz u-
mienia podatkowego, o  którym mowa w  art. 20zb.  
§ 2. Przepisu §  1 nie stosuje się, jeżeli przedsiębiorca nie wykazał, że przekazane przez niego Szefowi Krajowej 
Administracji Skarbowej informacje i  ich zakres stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W  tym przypadku organ 
podatkowy wydaje postanowienie o  odmowie uznania tych informacji, w  podanym p rzez przedsiębiorcę zakresie 
za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa.”;  
23) w art.  296 w  § 1: 
a) pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) uzyskane w  postępowaniu w  sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego, o  którym mowa 
w dziale III ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opoda t-
kowania  oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych,”,  
b) dodaje się pkt  4 w brzmieniu:  
„4) przekazane przez podatnika w  ramach realizacji współdziałania, o  którym mowa w  dziale IIB, zawierające 
tajemnicę przedsiębiorstwa”;  
24) art. 297b otrzymuje brzmienie:  
„Art.  297b.  Akta sprawy dotyc zącej wydania uprzedniego porozumienia cenowego, o  którym mowa w  dziale III 
ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawi e-
raniu uprzednich porozumień cenowych, oraz informacje wynikające z  tych akt są udostępniane wyłącznie organom 
wymienionym w  art. 297 § 1 pkt 1, 2a –5 i 7 na zasadach określonych w  tym przepisie.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 2200  
 
 25) po art.  297e dodaje się art.  297f w  brzmieniu:  
„Art.  297f.  Informacje przekazane przez podatnika w  ramach realizacji współdziała nia, o  którym mowa 
w dziale IIB, zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa uznaną przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, są udo-
stępniane wyłącznie organom wymienionym w  art. 297 § 1 pkt 1, 2a, 3 i  7–9 na zasadach określonych w  tym przepisie.”.  
Art. 112. W ustawie z  dnia 20  listopada 1998  r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów 
osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  43, 1495 i  1649) uchyla się art.  21a. 
Art. 113. W ustawie z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postę powaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  1302, z  późn. zm.13)) w art. 125 w  § 1 po pkt  1 dodaje się pkt  1a w  brzmieniu:  
„1a) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącej się procedury rozstrzygania sporów dotyczących p o-
dwójne go opodatkowania w  rozumieniu art.  2 pkt 6 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sp o-
rów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz.  U. 
poz. 2200 );”. 
Art. 114. W ustawie z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług (Dz.  U. z  2018  r. poz.  2174, z  późn. 
zm.14)) w art. 32 ust. 5 otrzymuje brzmienie:  
„5. Przepis ust.  1 nie ma zastosowania w  przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązan y-
mi, w  odniesieniu do których właściwy orga n podatkowy wydał uprzednie porozumienie cenowe, o  którym mowa 
w dziale III ustawy z  dnia 16  października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania 
oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz.  U. poz.  2200 ).”. 
Art. 115. W ustawie z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.  U. z 2019  r. poz.  768, 730, 
1520 i  1556) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  2 w ust. 1 po pkt  20 dodaje się pkt  20a w  brzmieniu:  
„20a)  współdziałanie, o  którym mowa w  dziale IIB Ordynacji podatkowej;”;  
2) w art.  14 w  ust. 1 po pkt  20 dodaje się pkt  20a w  brzmieniu:  
„20a)  współdziałanie, o  którym mowa w  dziale IIB Ordynacji podatkowej;”;  
3) w art.  25 w  ust. 1 po pkt  10 dodaje się pkt  10a w  brzmieniu:  
„10a)  współdziałanie z  Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w  ramach współdziałania, 
o którym mowa w  dziale IIB Ordynacji podatkowej;”;  
4) w art.  28 w  ust. 1: 
a) pkt 7  otrzymuje brzmienie:  
„7) wykonywanie kontroli podatkowej oraz czynności sprawdzających , z wyjątkiem przeprowadzania kontroli 
podatkowej wobec podatnika, który zawarł umowę o  współdziałanie, o  której mowa w  art. 20s Ordynacji 
podatkowej, w  zakresie podatków objętych tą umową;”,  
b) po pkt  12 dodaje się pkt  12a w  brzmieniu:  
„12a)  współdziałanie z  Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w  ramach współdział a-
nia, o  którym mowa w  dziale IIB Ordynacji podatkowej;”;  
5) w art.  33 w  ust. 1: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) wykonywanie kontroli celno -skarbowej z  wyłą czeniem kontroli, o  której mowa w  dziale IIB Ordynacji 
podatkowej oraz art.  54 ust. 2 pkt 9;”, 
b) po pkt  15 dodaje się pkt  15a w  brzmieniu:  
„15a)  współdziałanie z  Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w  ramach współdział a-
nia, o  którym mowa w  dziale IIB Ordynacji podatkowej;”;  
                                                           
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłos zone w  Dz. U. z 2018  r. poz.  1467 i 1629 oraz z  2019  r. poz.  11, 60, 
848, 934 i 2070 .  
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz.  2193, 2215, 2244, 2354, 2392 i  2433 oraz 
z 2019  r. poz.  675, 1018, 1495 , 1520, 1751,  1818  i 2166 . 
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 2200  
 
 6) w art.  45 w  ust. 1 wyrazy „art. 2  ust. 1 pkt 1, 2, 6, 8, 10 i  13–15” zastępuje się wyrazami „art. 2  ust. 1 pkt 1, 2, 6, 8, 
10, 13 –15 i 20a”;  
7) w art.  83 w  ust. 1d w  pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  3 w brzmieniu:  
„3) ponowne skorygowanie deklaracji ma na celu uniknięcie podwójnego opodatkowania tego samego dochodu lub 
majątku podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  terytorium innego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej lu b terytorium innego państwa.”.  
Art. 116. W ustawie z  dnia 9  marca 2017  r. o wymianie informacji podatkowych z  innymi państwami (Dz.  U. 
z 2019  r. poz.  648, 694 i  730) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  76: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) decyzji w sprawie cen transferowych – rozumie się przez to:  
a) uprzednie porozumienie cenowe w  rozumieniu art.  81 pkt 1 ustawy z  dnia 16  października 2019  r. 
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich poroz u-
mień cenowych  (Dz. U. poz.  2200 ) oraz decyzję, o  której mowa w  art. 95 ust. 7, art.  105 ust. 1 lub 
art. 106 ust. 1 tej ustawy,  
b) porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  art. 20zb pkt  2 ustawy – Ordynacja podatkowa, a  także 
jego odnowienie, zmianę i  rozwiązanie;”,  
b) w pkt  2 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  c w brzmieniu:  
„c) porozumienie podatkowe, o  którym mowa w  art. 20zb pkt  1 i 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, a  także jego 
rozwiązanie na podstawie art.  20ze §  1 i 2 tej ustawy;”;  
2) w art. 81: 
a) w ust.  1 wyrazy „art. 20b ustawy – Ordynacja podatkowa” zastępuje się wyrazami „art. 87 ustawy z  dnia 
16 października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu 
uprzednich porozumień cenowych”,  
b) w ust.  2 wyrazy „art. 20b ustawy – Ordynacja podatkowa” zastępuje się wyrazami „art. 87 ustawy z  dnia 
16 października 2019  r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu 
uprzednich porozumień cenowych”.  
Art. 117. W ustawie z  dnia 11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  1421 i  1571) w  art. 95d ust.  2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Fundusz podstawowy Agencji odzwierciedla wartość wyposażenia Agencji związanego z  jej utwor zeniem, 
na które składa się wartość środków pieniężnych oraz równowartość netto środków trwałych, wartości niemateria l-
nych i  prawnych oraz innych składników majątku przekazanych Agencji w  związku z  jej utworzeniem. Wartości te 
ustala się na dzień otrzymani a przez Agencję wyposażenia.”.  
Art. 118. W ustawie z  dnia 22  listopada 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku od towarów i  usług (Dz.  U. poz.  2392) 
w art. 2 wyrazy „do dnia 31  grudnia 2019  r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 31  marca 2020  r.”. 
Art. 119. W ustawie z  dnia 19  lipca 2019  r. o zmianie ustawy o  biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz na d-
zorze publicznym oraz niektórych innych ustaw (Dz.  U. poz.  1571) w  art. 19 po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Dotacje, o  których mowa w  ust. 1, ud zielane są w  formie dotacji:  
1) podmiotowej – na pokrycie bieżących kosztów organizacji i  działalności Agencji;  
2) celowej – na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.”.  
Art. 120. W ustawie z  dnia 9  sierpnia 2019  r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i  usług oraz niektórych innych 
ustaw (Dz.  U. poz.  1751) w  art. 1 w pkt 8, w art. 42i wyrazy „Szefa Krajowej Informacji Skarbowej” zastępuje się wyr a-
zami „Szefa Krajowej Administracji Skarbowej”.  
Rozdział 2  
Przepisy przejściowe i  przepi s końcowy  
Art. 121. Przepisy działu II rozdziału 2  stosuje się do kwestii spornych, o  których mowa w  art. 3 pkt 2, dotyczących 
dochodu lub majątku uzyskanych w  roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31  grudnia 2017  r. 
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 2200  
 
 Art. 122. 1. Do wniosków o  wszczę cie procedury wzajemnego porozumiewania się lub procedury arbitrażowej pr o-
wadzonych na podstawie umów o  unikaniu podwójnego opodatkowania lub na podstawie Konwencji Arbitrażowej, 
o której mowa w  art. 3 pkt 1, złożonych przed dniem wejścia w  życie ustawy st osuje się przepisy dotychczasowe.  
2. W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w  życie ustawy na podstawie art.  23t ust.  4 ustawy zmienianej 
w art. 108, w  brzmieniu dotychczasowym, oraz art.  11h ust.  4 ustawy zmienianej w  art. 109, w  brzmieniu dotychczasow ym, 
i niezakończonych przed tym dniem stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 123. 1. Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w  życie ustawy na podstawie art.  20a §  1 lub 2 lub 
art. 20i §  5 ustawy zmienianej w  art. 111, w  brzmieniu dotychczasowym, i  niezakończonych przed tym dniem stosuje się 
przepisy ustawy.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wezwać wnioskodawcę do 
uzupełnienia wniosku o  informacje, o  których mowa w  art. 90. 
Art. 124. Dla wniosków w  sprawach wydania uprzednich porozumień cenowych w  rozumieniu art.  81 pkt 1 oraz 
wniosków, o  których mowa w  art. 20a §  1 lub 2 lub art.  20i §  5 ustawy zmienianej w  art. 111, w  brzmieniu dotychczas o-
wym, złożonych do dnia 31  grudnia 2019  r., przepis art.  15e ust . 15 ustawy zmienianej w  art. 109, w  brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, stosuje się również do roku podatkowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.  
Art. 125. W okresie obowiązywania decyzji w  sprawie porozumienia wydanej na podstawie przepisów działu II A 
ustawy zmienianej w  art. 111, w  brzmieniu dotychczasowym, sprawozdanie o  realizacji uznanej metody ustalania ceny 
transferowej, o  którym mowa w  art. 45 ust. 5a ustawy zmienianej w  art. 108, w  brzmieniu dotychczasowym, i  art. 27 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 109, w  brzmieniu dotychczasowym, jest sporządzane i  składane na zasadach określonych ustawą, 
z tym że zakres informacji wykazywanych w  takim sprawozdaniu obejmuje wyłącznie dane identyfikujące podmioty p o-
wiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zas tosowaniu cen transferowych, wysokość cen transferowych oraz okres 
stosowania metody.  
Art. 126. Weryfikacja stosowania się przez podmioty powiązane do decyzji w  sprawie porozumienia wydanej na 
podstawie przepisów działu IIA ustawy zmienianej w  art. 111, w  brzmieniu dotychczasowym, jest prowadzona na podst a-
wie przepisów dotychczasowych.  
Art. 127. 1. W  okresie trzech lat od dnia wejścia w  życie art.  111 pkt 5 Szef Krajowej Administracji Skarbowej może 
ograniczyć do 20  liczbę podmiotów, z  którymi zostanie podp isana umowa o  współdziałanie na podstawie art.  20s ustawy 
zmienianej w  art. 111, jeżeli okaże się to niezbędne do zapewnienia sprawnego i  terminowego wykonywania zadań Kraj o-
wej Administracji Skarbowej.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przy dokonywan iu wyboru podmiotów, z  którymi zostanie podpisana 
umowa o  współdziałanie na podstawie art.  20s ustawy zmienianej w  art. 111, Szef Krajowej Administracji Skarbowej 
uwzględnia gospodarcze i  społeczne znaczenie tych podmiotów oraz zróżnicowanie tych podmiotów  pod względem pr o-
wadzonej działalności gospodarczej, a  także może uwzględnić kolejność wpływu wniosków.  
Art. 128. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  45 ust. 5b ustawy zmienianej w  art. 108 
oraz art.  27 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 109 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wyd a-
nych na podstawie odpowiednio art.  107 ust. 3 oraz art.  107 ust. 2, nie dłużej jednak niż do dnia 31  grudnia 2019  r. 
Art. 129. 1. W  latach 2020 –2029  maksymalny limit wydatków z  budżetu państwa przeznaczonych na wykonanie 
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych zadań, o  których mowa w  dziale II, wynosi 26  800 000 zł, 
w tym: 
1) w 2020  r. – 1 350 000 zł; 
2) w 2021  r. – 1 600 000 zł; 
3) w 2022  r. – 1 950 000 zł; 
4) w 2023  r. – 2 200 000 zł; 
5) w 2024  r. – 2 550 000 zł; 
6) w 2025  r. – 2 800 000 zł; 
7) w 2026  r. – 3 150 000 zł; 
8) w 2027  r. – 3 450 000 zł; 
9) w 2028  r. – 3 700 000 zł; 
10) w 2029  r. – 4 050 000 zł. 
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 2200  
 
 2. W latach 2020 –2029  maksymalny limit wydatków z  budżetu państwa  przeznaczonych na wykonanie przez Szefa 
Krajowej Administracji Skarbowej zadań, o  których mowa w  dziale III i  art. 14 ust. 1 pkt 20a ustawy zmienianej 
w art. 115, wynosi 55  150 000 zł, w  tym: 
1) w 2020  r. – 5 100 000 zł; 
2) w 2021  r. – 5 550 000 zł; 
3) w 2022  r. – 5 700 000 zł; 
4) w 2023  r. – 5 950 000 zł; 
5) w 2024  r. – 5 100 000 zł; 
6) w 2025  r. – 5 200 000 zł; 
7) w 2026  r. – 5 400 000 zł; 
8) w 2027  r. – 5 550 000 zł; 
9) w 2028  r. – 5 700 000 zł; 
10) w 2029  r. – 5 900 000 zł. 
3. W latach 2020 –2029  maksym alny limit wydatków z  budżetu państwa przeznaczonych na wykonanie przez Ministra 
Sprawiedliwości zadań, o  których mowa w  art. 45 i art. 54, wynosi 12  650 000 zł, w  tym: 
1) w 2020  r. – 1 050 000 zł; 
2) w 2021  r. – 1 150 000 zł; 
3) w 2022  r. – 1 200 000 zł; 
4) w 2023  r. – 1 200 000 zł; 
5) w 2024  r. – 1 250 000 zł; 
6) w 2025  r. – 1 300 000 zł; 
7) w 2026  r. – 1 300 000 zł; 
8) w 2027  r. – 1 350 000 zł; 
9) w 2028  r. – 1 400 000 zł; 
10) w 2029  r. – 1 450 000 zł. 
4. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem na dany rok budżetowy limitu wydatków, o  których 
mowa w:  
1) ust. 1  – stosuje się mechanizm korygujący polegający na obniżeniu wydatków ministra właściwego do spraw finansów 
publicznych związanych z  realizacją zadań, o  których mowa w  dziale I I; 
2) ust. 2  – stosuje się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu kosztów rzeczowych Szefa Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej związanych z  realizacją zadań, o  których mowa w  dziale III lub art.  14 ust. 1 pkt 20a ustawy zmi e-
nianej w  art. 115; 
3) ust. 3 – stosuje się mechanizm korygujący polegający na obniżeniu wydatków Ministra Sprawiedliwości związanych 
z realizacją zadań, o  których mowa w  art. 45 lub art.  54. 
5. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o  którym mowa w:  
1) ust. 1  – jest minister właściwy do spraw finansów publicznych;  
2) ust. 2  – jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej;  
3) ust. 3  – jest Minister Sprawiedliwości.  
6. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  których mowa w:  
1) ust. 1 i  2 – jest minister właściwy do spraw finansów publicznych;  
2) ust. 3  – jest Minister Sprawiedliwości.  
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 2200  
 
 Art. 130. Ustawa  wchodzi  w życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 117 –120, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia ; 
2) art. 108  pkt 3, 4 i  8 oraz art.  109 pkt 3, 4, 8, 9 i  pkt 10 lit. a i c, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r.; 
3) art. 109  pkt 10 lit. b w zakresie art.  15e ust.  15 pkt 2, i pkt 11, art.  110, art.  111 pkt 2 lit. b, pkt  3, 5, 6, 9, 11, 
pkt 19 lit. b, pkt  21 w  zakresie art.  295a §  2, pkt  22, pkt  23 lit. b i pkt 25, art.  115 pkt 1–6, art.  116 pkt 1 lit. a 
w zakresie art.  76 pkt 1 lit. b, oraz lit.  b, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2020  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda