DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 9 sierpnia 2019  r. 
Poz. 1501  
 
USTAWA  
z dnia 4  lipca 2019  r. 
o zmianie ustawy o  systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych  
oraz niektórych innych ustaw1), 2), 3) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 12  czerwca  2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 
(Dz. U. z 2018  r. poz.  1201 i  2538 oraz z  2019  r. poz.  730) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w odnośniku nr  1: 
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Niniejsza ustawa służy stosowaniu:”,  
b) pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji 
danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady  (Dz. Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, str.  94);”,  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrow a-
ne zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, str.  17 
oraz Dz.  Urz. UE  L 158 z  19.06.2012, str.  25); 
2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2193 z  dnia 25  listopada 2015  r. w sprawie ograniczenia emisji niekt ó-
rych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. 
UE L 313 z  28.11.2015, str.  1); 
3) dyrektywę Parlament u Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284 z  dnia 14  grudnia 2016  r. w sprawie redukcji krajowych emisji 
niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 344 z  17.12.2016, str.  1); 
4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/410 z  dnia 14  marca 2018  r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w  celu 
wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 
2015/1814  (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 76 z 19.03.2018, str.  3). 
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392 z  dnia 13  grudnia 2017  r. zmieniającego dyrektywę 
2003/8 7/WE w  celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w  odniesieniu do działań lotniczych i  w celu prz y-
gotowania wdrożenia globalnego środka rynkowego po 2021  r. (Dz.  Urz. UE  L 350 z  29.12.2017, str.  7); 
2) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE ) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredyt a-
cji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, 
str. 94). 
3) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji, ustawę 
z dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, ustawę 
z dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe, ustawę z  dnia 27 kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z  dnia 6  lipca 
2001  r. o przetwarzaniu informacji kryminalnych, ustawę z  dnia 22  października 2004  r. o jednostkach doradztwa rolniczego, ust a-
wę z  dnia 10  lipca 2007  r. o nawozach i  nawożeniu, ustawę z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku 
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko, ustawę z  dnia 
6 grudnia 2008  r. o podatku akcyzowym, ustawę z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych 
i innych substancji oraz ustawę z  dnia 15  lipca 2011  r. o krajowym systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS).  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1501  
 
 c) w pkt  8 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  9 i 10 w  brzmieniu:  
„9) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392 z  dnia 13  grudnia 2017  r. zmieniającego 
dyrektywę 2003/87/WE w  celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w  odniesieniu do 
działań lotniczych i  w celu przygotowania wdrożenia globalnego środka rynkowego po 2021  r. (Dz.  Urz. 
UE L 350 z  29.12.2017, str.  7); 
10) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia 
przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej 
Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 
z 27.02.2019, str.  8).”; 
2) odnośnik nr  2 otrzymuje brzmienie:  
„2) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 13  października 2003  r. ustanawiającą sy s-
tem handlu przydziałami emisji g azów cieplarnianych w  Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 275 z  25.10.2003, str.  32, z  późn. zm.4) – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne, rozdz.  15, t.  7, str.  631);  
2) dyrektywę Parlamentu Europe jskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie emisji prz e-
mysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) (Tekst mający znaczenie dla EOG) 
(Dz. Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, str.  17, z  późn. zm.5)); 
3) dyrektywę Parlam entu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2193 z  dnia 25  listopada 2015  r. w sprawie ogran i-
czenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Tekst 
mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 313 z  28.11.2015, str.  1, z późn. zm.);  
4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284 z  dnia 14  grudnia 2016  r. w sprawie redukcji 
krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz 
uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Te kst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 344 z  17.12.2016, 
str. 1); 
5) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/410 z  dnia 14  marca 2018  r. zmieniającą dyrektywę 
2003/87/WE w  celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji nisko-
emisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814  ) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 76 z 19.03.2018, 
str. 3).”; 
3) w art.  3: 
a) po pkt  3 dodaje się pkt  3a w  brzmieniu:  
„3a) eksploatacji instalacji – rozumie się przez to użytkowani e instalacji zarówno w  normalnym trybie działa l-
ności, jak i  przy wydarzeniach nietypowych, o  których mowa w  art. 20 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 
nr 601/2012, a  także utrzymywanie w  sprawności tej instalacji;”,  
b) pkt 12  otrzymuje brzmienie:  
„12) okresie rozliczeniowym – rozumie się przez to okres od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. 
oraz każdy następujący po nim dziesięcioletni okres;”,  
c) w pkt  23 lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osob ą prawną w  rozumieniu  art. 3 pkt 3 rozporządz e-
nia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz 
akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(Dz. Urz. UE  L 334 z 31.12.2018, str.  94), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067”,”;  
                                                           
4) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 338 z  13.11.2004, str.  18, Dz. Urz. UE  L 8 z 13.01.2009, str.  3, 
Dz. Urz. UE  L 87 z  31.03.2009, str.  109, Dz.  Urz. UE  L 140 z  05.06.2009, str.  63, Dz.  Urz. UE  L 112 z  24.04.2012, str.  21, 
Dz. Urz. UE  L 113 z  25.04.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 343 z  19.12.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 129 z 30.04.2014, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 264 z  09.10.2015, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 280 z  24.10.2015, str.  39/2, Dz.  Urz. UE  L 350 z  29.12.2017, str.  7 i Dz. Urz. 
UE L 76 z 19.03.2018, str.  3. 
5) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 158 z 19.06.2012, str.  25. 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1501  
 
 4) w art.  4: 
a) w pkt  1: 
– lit. b otrzymuje brzmienie:  
„b) rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067,”,  
– w lit.  d dodaje się przecinek i  dodaje się lit.  e w brzmieniu:  
„e) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowi e-
nia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji 
w całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlament u Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. 
UE L 59 z 27.02.2019, str.  8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331 ” ”, 
b) pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) pełni funkcję punktu kontaktowego, o  którym mowa w  art. 70 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/20 67;”;  
5) w art.  5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Polskie Centrum Akredytacji działające na podstawie ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny 
zgodności i  nadzoru rynku (Dz.  U. z  2019  r. poz.  544) jest krajową jednostką akredytującą, o  której mo wa 
w art. 55 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, i  wykonuje zadania tej jednostki określone w  tym rozporz ą-
dzeniu.”;  
6) w art.  9 ust. 7 otrzymuje brzmienie:  
„7. Wniosek o  aktualizację danych dotyczących rachunku w  rejestrze Unii składa się zgodnie  z wymaganiami 
określonymi w  art. 25 rozporządzenia Komisji (UE) nr  389/2013. Do wniosku o  aktualizację stosuje się odpowiednio 
przepisy ust.  1–3, ust.  4 pkt 1 lit. c oraz ust.  5 i 6.”; 
7) w art.  11: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Krajowy ośrodek infor muje Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej, zwany 
dalej „Narodowym Funduszem”, o  otwarciu oraz zamknięciu rachunku w  rejestrze Unii w  terminie do dnia 
15 lutego roku następującego po roku, w  którym nastąpiło otwarcie lub zamknięcie tego r achunku.”,  
b) w ust.  2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  4 w brzmieniu:  
„4) jeżeli posiadacz rachunku w  rejestrze Unii złożył wniosek o  jego zamknięcie – datę złożenia tego wniosku.”;  
8) w art.  13 dodaje się ust.  6 i 7 w brzmieniu:  
„6. Obowiązek wniesienia opłaty rocznej ustaje, gdy emisja zostanie rozliczona zgodnie z  art. 92 ust. 1 albo 5, 
a saldo rachunku jest zerowe, jednak nie wcześniej niż w  roku następującym po roku, w  którym stwierdzono wygaś -
nięcie zezwolenia.  
7. W przypadku  rachunku innego niż rachunek posiadania  operatora i  rachunek posiadania operatora statków 
powietrznych obowiązek wniesienia opłaty rocznej ustaje w  roku następującym po roku, w  którym posiadacz rachu n-
ku w  rejestrze Unii złożył do Krajowego ośrodka wniosek  o jego zamknięcie, o  ile saldo tego rachunku jest zerowe.”;  
9) w art.  14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Narodowy Fundusz przekazuje Krajowemu ośrodkowi w  terminie do dnia 14  kwietnia każdego roku:  
1) informację o  wniesieniu opłaty rocznej zawierającą nas tępujące dane:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę posiadacza rachunku oraz jego adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby,  
b) numer rachunku w  rejestrze Unii,  
c) wysokość wniesionej opłaty,  
d) datę wpływu opłaty na rachunek bankowy Narodowego Funduszu;  
2) listę rachunków, za które opłata roczna nie została wniesiona.”;  
10) art. 16  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  16. 1. Uprawnienia do emisji utworzone w  rejestrze Unii od dnia 1  stycznia 2013  r. są ważne bezterminowo.  
2. Uprawnienia do emisji utworzone w  rejestrze  Unii od dnia 1  stycznia 2021  r. zawierają informację wskazuj ą-
cą, w  którym dziesięcioletnim okresie od dnia 1  stycznia 2021  r. zostały utworzone.  
3. Uprawnienia do emisji, o  których mowa w  ust. 2, są ważne w  odniesieniu do emisji, począwszy od pierwsz e-
go roku okresu, o  którym mowa w  tym przepisie.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1501  
 
 11) w art.  17: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Uprawnienia do emisji przydzielane instalacjom na podstawie rozdziałów 5, 5a, 6, 10 i  11 są uprawni e-
niami do emisji ogólnych w  rozumieniu art.  3 pkt 8 rozporządz enia Komisji (UE) nr  389/2013.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Wykaz instalacji i  liczba uprawnień do emisji przydzielonych na dany rok dla każdej z  tych instalacji są 
ustalane w  przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 oraz st osownie do informacji, o  któ-
rych mowa w  art. 26 ust. 4, art.  41 ust. 2, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12, art.  71 ust. 11 i art. 73 ust. 10.”,  
c) w ust.  4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) przepisów wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do inform acji, o  której mowa w  art. 26 
ust. 4 albo art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, albo informacji, o  której mowa w  art. 59 ust. 5, albo art.  73 
ust. 10, oraz”,  
d) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Krajowy ośrodek w  terminie do dnia 15  marca każdego roku przekaz uje marszałkowi województwa 
informację o  liczbie uprawnień do emisji:  
1) wydanych w  roku poprzednim na rachunek posiadania operatora albo na rachunek posiadania operatora 
statków powietrznych w  rejestrze Unii;  
2) zwróconych w  roku poprzednim na podstawie a rt. 18 ust. 2 przez prowadzącego instalację albo operatora 
statków powietrznych.”,  
e) w ust.  6: 
– pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 1 – liczbę wydanych uprawnień do emisji ze wskazaniem 
roku, na który zostały przydzielone;”,  
– po pkt  3 dodaje się pkt  3a w  brzmieniu:  
„3a) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 2 – liczbę uprawnień do emisji zwróconych wraz ze wskaz a-
niem roku, za który dokonano zwrotu;”,  
– pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) datę wydania albo datę zw rotu uprawnień do emisji.”;  
12) w art.  18 ust. 1–4 otrzymują brzmienie:  
„1. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w  rejestrze Unii w  liczbie większej niż 
ustalona w  przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do i nformacji, o  której mowa w  art. 26 
ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, albo stosownie do info rmacji, o  której mowa w  art. 73 ust. 10, 
albo wydane na rachunek posiadania operatora statków powietrznych w  rejestrze Unii w  liczbie więk szej niż ustalona 
stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 48 ust. 1, zwane dalej „nadmiarowo wydanymi uprawnieniami do em i-
sji”, podlegają zwrotowi.  
2. Krajowy ośrodek występuje z  wnioskiem o  zwrot nadmiarowo wydanych uprawnień do emisji do prowadz ą-
cego instalację oraz do operatora statków powietrznych. Prowadzący instalację oraz operator statków powietrznych 
zwracają nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji w  terminie 30  dni od dnia otrzymania wniosku.  
3. Jeżeli prowadzący instalację albo operator stat ków powietrznych nie zwrócą nadmiarowo wydanych upra w-
nień do emisji w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw 
środowiska informację o  prowadzącym instalację oraz operatorze statków powietrznych, który nie  dopełnił obowią z-
ku zwrotu.  
4. Informacja, o  której mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację albo operatora statków powietrznych, ich adres miejsca 
zamieszkania albo adres siedziby;  
2) liczbę nadmiarowo wydanych uprawni eń do emisji, które nie zostały zwrócone.”;  
13) tytuł rozdziału 5  otrzymuje brzmienie:  
„Przydział uprawnień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej w  okresie rozliczeniowym 
2013 –2020”;  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1501  
 
 14) art. 22  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  22. 1. Kr ajowy ośrodek sprawdza zweryfikowane informacje o  instalacji, o  których mowa w  art. 21 ust. 6, 
w zakresie kompletności danych oraz zgodności i  poprawności przeprowadzonych obliczeń zgodnie z  przepisami 
ustawy i  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5. 
2. Na podstawie zweryfikowanych informacji o  instalacji, o  których mowa w  art. 21 ust. 6, oraz po dokonaniu 
sprawdzenia tych informacji Krajowy ośrodek ocenia poprawność wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji obl i-
czonej dla każdego roku okresu roz liczeniowego dla każdej instalacji, z  podzia łem na podinstalacje, zgodnie z prze-
pisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5.”; 
15) po art.  25 dodaje się art.  25a w  brzmieniu:  
„Art.  25a. 1. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji, przydzielona  dla danej  instalacji zgodnie z przep i-
sami wydanymi na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, 
art. 70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, podlega korekcie w  przypadku zmian przepisów odnoszących się do zasad o blicz a-
nia całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 25 ust. 2. 
2. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji, przydzielona dla danej instalacji zgodnie z  przepisami wyd a-
nymi na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informac ji, o której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 
ust. 12 lub art.  71 ust. 11, może podlegać korekcie, jeżeli w  trakcie sprawdzania:  
1) wniosku, o  którym mowa w  art. 68 ust. 1, lub  
2) informacji, o  której mowa w  art. 71 ust. 1 
– zostaną zidentyfikowane błędy mające znaczenie dla określenia liczby uprawnień do emisji, które nie zostały sp o-
wodowane przez prowadzącego instalację.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 lub 2, jeżeli zajdzie konieczność wprowadzenia zmian do wniosku, 
o którym mowa w  art. 20 ust. 1, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia zmienionego 
wniosku w  terminie 60  dni od dnia otrzymania wezwania.  
4. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 lub 2, przepisy art.  20 ust. 2, art.  21, art.  22, art.  23 ust. 1–3, art.  24 
oraz art.  25 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.  
5. Postępowanie w  sprawie zmiany przydziału uprawnień do emisji dla instalacji nowej albo postępowanie 
w sprawie zmiany przydzielonej liczby uprawnień do emisji w  przypadku znaczącego zmniejsz enia zdolności produ k-
cyjnej, o  którym mowa w  art. 71, wstrzymuje się do czasu zaakceptowania przez Komisję Europejską korekty całk o-
witej rocznej liczby uprawnień do emisji, o  której mowa w  ust. 2. 
6. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje zmienio ny wykaz instalacji zawierający korektę całkow i-
tej rocznej liczby uprawnień do emisji Komisji Europejskiej.  
7. Jeżeli w  wyniku korekty, o  której mowa w  ust. 1 lub 2, powstanie podstawa do zwrotu nadmiarowo wyd a-
nych uprawnień do emisji, przepis art.  18 stosuje się odpowiednio.”;  
16) po rozdziale 5  dodaje się rozdziały 5a i  5b w  brzmieniu:  
„Rozdział 5a  
Przydział uprawnień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej  
w okresie rozliczeniowym 2021 –2030 oraz w  kolejnych okresach rozliczeniowyc h 
Art. 26a. 1. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o  wniosku o  przydział uprawnień do emisji, rozumie się 
przez to wniosek o  przydział uprawnień do emisji, o  którym mowa w  art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
2. Uprawnienia do emisji dla insta lacji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej są przydzielane na 
podstawie wniosku o  przydział uprawnień do emisji.  
Art. 26b. 1. Wniosek o  przydział uprawnień do emisji składa się do Krajowego ośrodka co 5  lat, w  terminie do 
29 czerwca, na for mularzu dostępnym na jego stronie internetowej w  postaci papierowej i  postaci elektronicznej 
umożliwiającej przetwarzanie zawartych w  nim danych.  
2. Koszty weryfikacji raportu dotyczącego danych podstawowych, o  którym mowa w  art. 4 ust. 2 lit. a rozpo-
rządzenia Komisji (UE) 2019/331, ponosi prowadzący instalację.  
3. Jeżeli wniosek o  przydział uprawnień do emisji nie spełnia w ymogów, o  których mowa w  art. 4 rozporządz e-
nia Komisji (UE) 2019/331, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do usunięcia b raków w  terminie nie 
dłuższym niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1501  
 
 Art. 26c. Krajowy ośrodek sprawdza wniosek o  przydział uprawnień do emisji w  zakresie kompletności danych 
oraz zgodności z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 oraz  z przepisa mi ustawy, a  także z informacj a-
mi zawartymi w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 52 ust. 1, i pozwoleniach, o  których mowa w  art. 53 ust. 2 pkt 1. 
Art. 26d. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje projekt wykazu instalacji, dla których planowany jest przydział 
upraw nień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej na okres, na który przydzielane są upra w-
nienia.  
2. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska projekt wykazu, o  którym mowa 
w ust. 1. 
3. Minister właściwy do spra w środowiska przekazuje Komisji Europejskiej wykaz instalacji, o  którym mowa 
w ust. 1. 
Art. 26e. 1. Krajowy ośrodek określa dla instalacji wstępną liczbę uprawn ień do emisji zgodnie z  art. 14 ust.  5 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 i  przekazuje informa cję o  tej liczbie ministrowi właściwemu do spraw śr o-
dowiska w  celu zgłoszenia Komisji Europejskiej zgodnie z  art. 14 ust. 5 tego rozporządzenia.  
2. Po określeniu przez Komisję Europejską współczynnika, o  którym mowa w  art. 14 ust. 6 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/331, Krajowy ośrodek oblicza ostateczną roczną liczbę uprawn ień do emisji zgodnie z  art. 16 
ust. 8 tego rozporządzenia.  
3. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługująceg o tego ministra ostateczną roczną liczbę uprawnień do emisji obl iczoną zgodnie z  art. 16 ust. 8 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
Rozdział 5b  
Plan metodyki monitorowania  
Art. 26f. 1. Prowadzący instalację nową, która kwalifikuje się do przydziału uprawnień do emisji, składa do 
organu właściwego do wydania zezwolenia do zatwierdzenia plan metodyki monitorowania, o  którym mowa 
w art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, zwany dalej „planem metodyki monitorowania”.  
2. Plan metodyki monitorow ania składa się w  postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych 
w nim danych i  postaci papierowej w  dwóch egzemplarzach.  
3. Plan metodyki monitorowania składa się nie później niż na 4  miesiące przed dniem rozpoczęcia normalnej 
działalności,  o której mowa w  art. 2 pkt 12 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
4. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi plan metodyki monitorowania 
w celu wydania opinii. Opinia zawiera ocenę przedłożonego planu w  zakresie zgodności z  wymaganiami określonymi 
w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, a  także w  zakresie kompletności i  przejrzystości zawartych 
w nim informacji i  danych.  
5. Krajowy ośrodek wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 4, w terminie 30  dni od dnia otrzymania k ompletnego 
wniosku o  jej wydanie, z  zastrzeżeniem ust.  10. 
6. Przy wydawaniu opinii, o  której mowa w  ust. 4, nie stosuje się przepisu art.  106 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
7. Jeżeli plan metodyki monitorowania n ie spełnia wymagań określonych w  przepisach rozporządzenia Komisji 
(UE) 2019/331 lub zawiera niekompletne lub nieprzejrzyste informacje lub dane, Krajowy ośrodek wzywa prowadz ą-
cego instalację do poprawienia planu metodyki monitorowania lub do złożenia wyja śnień w  terminie nie dłuższym niż 
21 dni od dnia doręczenia wezwania i  powiadamia o  tym organ właściwy do wydania zezwolenia.  
8. Prowadzący instalację składa poprawiony plan metodyki monitorowania lub wyjaśnienia do Krajowego 
ośrodka i  organu właściwego do  wydania zezwolenia.  
9. Jeżeli pomimo złożenia poprawionego planu metodyki monitorowania lub złożenia wyjaśnień nadal nie jest 
on zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 lub zawiera nieko m-
pletne lub nieprzejrzyste  informacje lub dane, przepisy ust.  7 i 8 stosuje się odpowiednio.  
10. Jeżeli w  terminie 90  dni od dnia doręczenia Krajowemu ośrodkowi po raz pierwszy planu metodyki monit o-
rowania plan ten nadal nie jest zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach rozpor ządzenia Komisji (UE) 
2019/331 lub zawiera niekompletne lub nieprzejrzyste informacje lub dane, Krajowy ośrodek w  terminie 14  dni po 
upływie tego terminu wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 4. 
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1501  
 
 11. Organ właściwy do wydania zezwolenia w  drodze decyzji:  
1) zatwierdza plan metodyki monitorowania, gdy plan ten jest zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 oraz gdy plan metodyki monitorowania zawiera kompletne i  przejrzyste 
informacje lub dane, albo  
2) odmawia zatwierdze nia planu metodyki monitorowania, gdy plan ten jest niezgodny z  wymaganiami określ o-
nymi w  przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 albo gdy plan metodyki monitorowania zawiera ni e-
kompletne lub nieprzejrzyste informacje lub dane.  
12. Kopię decyzji, w  której zatwierdza się plan metodyki monitorowania lub odmawia zatwierdzenia tego pl a-
nu, organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi, w  terminie 14  dni od dnia, w  którym 
decyzja stała się ostateczna.  
Art. 26g. 1. Prowadzący instalac ję niezwłocznie zgłasza organowi właściwemu do wydania zezwolenia każdą 
planowaną zmianę zatwierdzonego planu metodyki monitorowania i  informuje o  tym Krajowy ośrodek.  
2. W przypadku gdy planowana zmiana jest zmianą istotną w  rozumieniu art.  9 ust. 5 rozpo rządzenia Komisji 
(UE) 2019/331, prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić do organu właściwego do wydania zezwolenia 
o zatwierdzenie istotnej zmiany planu metodyki monitorowania w  terminie 21  dni od dnia zgłoszenia, o  którym mowa 
w ust. 1. 
3. Organ w łaściwy do wydania zezwolenia wszczyna z  urzędu postępowanie w  sprawie zatwierdzenia planu 
metodyki monitorowania, jeżeli prowadzący instalację nie wystąpił o  zatwierdzenie istotnej zmiany planu metodyki 
monitorowania w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2. 
4. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 i 3, przepisy art.  26f ust.  2 i 4–12 stosuje się odpowiednio.”;  
17) w art.  27 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Uprawnienia do emisji przydzielone instalacji wytwarzającej energię elektryczną, w  przypadku której pr o-
ces inwestycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej w  dniu 31  grudnia 2008  r., mogą zostać wydane tej instal a-
cji od roku, w  którym rozpoczęto eksploatację tej instalacji. Nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych inst a-
lacji na lata poprzedzające rok, w  którym rozpoczęto eksploatację instalacji. Uprawnienia, które nie zostały wydane 
instalacji wytwarzającej energię elektryczną do roku rozpoczęcia eksploatacji, zostają sprzedane w  drodze aukcji po 
zakończeniu roku, w  którym powinny były zostać wydan e tej instalacji, nie później jednak niż do dnia 31  grudnia 
2019  r.”; 
18) w art.  31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Podmiotem realizującym zadanie inwestycyjne może być:  
1) prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną lub  
2) grupa kapitałowa, do której należy prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, lub  
3) operator systemu dystrybucyjnego lub operator systemu przesyłowego, w  rozumieniu ustawy z  dnia 10  kwietnia 
1997  r. – Prawo energetyc zne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  755, 730, 1435 i 149 5).”; 
19) w art.  32: 
a) w ust.  8 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) odmawia zatwierdzenia proponowanego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  przypadku gdy:  
a) co najmniej jeden wskaźnik nie został dobrany prawidłowo dla realizacji danego zadania inwestycy j-
nego  lub 
b) dobrany wskaźnik lub wskaźniki zgodności wskazują, że realizacja zadania nie przyniesie efektu ek o-
logicznego, lub  
c) zadanie inwestycyjne, dla którego został złożony wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, nie jest adekwatne 
w stosunku do zadania ujętego w krajowym planie inwestycyjnym.”,  
b) po ust.  8 dodaje się ust.  8a w  brzmieniu:  
„8a. W przypadku zbycia tytułu prawnego do instalacji nabywca tytułu prawnego jest obowiązany wystąpić 
z wnioskiem o  przeniesienie decyzji, o  której mowa w  ust. 8, w terminie 3 0 dni od dnia nabycia tytułu prawnego 
do instalacji.”,  
c) w ust.  10 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) weryfikator w  zakresie mocy osiągalnej, emisyjności, redukcji emisyjności lub w  zakresie zastosowanego 
paliwa – w formie opinii.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 1501  
 
 d) ust. 12  otrzymuje brzmi enie:  
„12. Poświadczenie osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  zakresie mocy 
osiągalnej, emisyjności, redukcji emisyjności lub w  zakresie zastosowanego paliwa sporządza się, uwzględniając 
dane z  12 miesięcy, licząc od dnia zakończ enia realizacji zadania inwestycyjnego, niezwłocznie po upływie tego 
okresu.”;  
20) w art.  34: 
a) w ust.  2 zdanie czwarte otrzymuje brzmienie:  
„Informację składa się na formularzu według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 4.”, 
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne ujęte w  krajowym planie inwestycyjnym w  terminie, 
o którym mowa w  ust. 1, przedkłada Krajowemu ośrodkowi zbiorcze zestawienie instalacji otrzymujących 
uprawnienia do emisji, zwane dalej „zbiorczym zestawieniem”. Zbiorcze zestawienie składa się na formularzu 
według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 6. Zbiorcze zestawienie zawiera w  szczególności dane 
identyfikujące podmiot realizujący zadanie inwestycyjne, informacje o kosztach poniesionych w  związku z reali-
zacją zadania inwestycyjnego, informacje o  instalacjach, którym zostaną wydane uprawnienia do emisji, oraz  
informacje o  liczbie uprawnień do emisji.”,  
c) w ust.  5 skreśla się zdanie drugie,  
d) uchyla się ust.  6 i 8, 
e) w ust.  9 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Krajowy ośrodek sprawdza, czy zbiorcze zestawienie oraz zweryfikowane sprawozdanie rzeczowo -finansowe 
nie zawierają braków lub uchybień.”,  
f) ust. 10 –12 otrzymują brzmienie:  
„10. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska w  terminie do dnia 
30 listopada każdego roku:  
1) sprawdzone zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe oraz informację, o  której mowa w  ust. 2; 
2) sprawdzone zbiorcze zestawienia;  
3) listę podmiotów,  które realizują zadania inwestycyjne i  które w  terminie nie przedłożyły zweryfikowanego 
sprawozdania rzeczowo -finansowego albo informacji, o  której mowa w  ust. 2; 
4) listę podmiotów, które złożyły zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe i  wobec kt órych nie m i-
nął termin na usunięcie braków lub uchybień, o  których mowa w  ust. 9; 
5) listę podmiotów, wobec których upłynął termin na usunięcie braków lub uchybień, o  których mowa 
w ust. 9. 
11. Krajowy ośrodek, niezwłocznie po upływie terminu, o  którym mow a w ust. 10, przekazuje ministrowi 
właściwemu do spraw środowiska:  
1) zbiorcze zestawienia oraz zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe, zawierające braki lub uch y-
bienia, których nie usunięto w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9; 
2) listę podmiotów, k tóre w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, usunęły braki lub uchybienia, złożone przez 
nie zbiorcze zestawienia oraz zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe.  
12. Jeżeli braki lub uchybienia w  zbiorczym zestawieniu lub w  zweryfikowanym sprawozdaniu rze czowo -
-finansowym nie zostały usunięte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, minister właściwy do spraw środowiska 
wydaje decyzję o  odmowie wydania uprawnień do emisji planowanych do przydzielenia instalacji w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  29 ust. 1 na dany rok okresu rozliczeniowego. Decyzji nadaje się rygor natychmi a-
stowej wykonalności.”,  
g) ust. 15  otrzymuje brzmienie:  
„15. Sprawozdanie rzeczowo -finansowe sporządza się w  postaci papierowej i  postaci elektronicznej umożli -
wiającej  elektroniczne prz etwarzanie zawartych w  nim danych na formularzu według wzoru określonego na po d-
stawie art.  36 ust. 6 pkt 2.”; 
21) w art.  35 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Koszty inwestycyjne wyraża się w  złotych w  cenach z  2010  r. z uwzględnieniem wskaźników cen nakładów  
inwestycyjnych ustalanych na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego na po d-
stawie art.  15 ust. 5b ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawn ych (Dz.  U. z 2019  r. 
poz. 865, 1018 , 1309, 1358 i 1495 ) za rok poprzedzający koniec okresu sprawozdawczego.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 1501  
 
 22) w art.  36: 
a) po ust.  3 dodaje się ust.  3a w  brzmieniu:  
„3a. Kwota kosztów inwestycyjnych poniesionych na realizację danego zadania inwestycyjnego ujętego 
w krajowym planie inwestycyjnym kwalifikowany ch do zbilansowania z  wartością planowanych do przydzielenia 
uprawnień do emisji nie może przekroczyć całkowitej kwoty kosztów inwestycyjnych planowanej do poniesienia 
na to zadanie inwestycyjne według krajowego planu inwestycyjnego, pomniejszonej o  kwoty kosztów określ o-
nych w  art. 30 ust. 2 pkt 4–6.”, 
b) w ust.  4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„Opinię biegłego rewidenta sporządza się na formularzu według wzoru określonego na podstawie ust.  6 pkt 3.”, 
c) w ust.  6: 
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Minister właściwy do spraw środowiska określi i  zamieści w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie 
podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra wzory:”,  
– w pkt  4 dodaje się przecinek i  dodaje się pkt  5–7 w brzmieniu:  
„5) formularza infor macji, o  której mowa w  art. 38 ust. 6a, 
6) formularza zbiorczego zestawienia,  
7) formularza korekty wartości wydanych uprawnień do emisji, o  której mowa w  art. 40a ust.  4”; 
23) w art.  37 dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. Operator systemu przesyłowego gazo wego albo systemu przesyłowego elektroenergetycznego po zawarciu 
umowy na współfinansowanie jest obowiązany niezwłocznie przekazać kopię tej umowy ministrowi właściwemu do 
spraw środowiska.”;  
24) w art.  38: 
a) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Podmiot realiz ujący zadanie inwestycyjne jest obowiązany przedłożyć ministrowi właściwemu do 
spraw środowiska informację, w  postaci elektronicznej opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym a l-
bo postaci papierowej, o  terminie zaprzestania realizacji tego zadania a lbo o  terminie jego zakończenia, nie pó ź-
niej niż po upływie 21  dni od dnia zaprzestania realizacji zadania inwestycyjnego albo dnia jego zakończenia.”,  
b) uchyla się ust.  6, 
c) po ust.  6 dodaje się ust.  6a w  brzmieniu:  
„6a. Podmiot realizujący zadanie inwe stycyjne przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska  
informację o  zmianie mocy wytwórczej instalacji wytwarzającej energię elektryczną w  terminie 3  miesięcy od 
dnia zakończenia realizacji zadania. Informację przedkłada się w  postaci elektroniczne j opatrzonej kwalifikow a-
nym podpisem elektronicznym albo postaci papierowej.”,  
d) uchyla się ust.  7; 
25) w art.  39 uchyla się ust.  2–7; 
26) art. 40  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  40. 1. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję w  sprawie zwrotu prze z beneficjenta p o-
mocy publicznej równowartości uprawnień do emisji wydanych w  związku z  realizacją danego zadania inwestycyjn e-
go, określając kwotę podlegającą zwrotowi wraz z  terminem jej zwrotu, w  przypadku gdy podmiot realizujący zad a-
nie inwestycyjne uję te w krajowym planie inwestycyjnym:  
1) nie osiągnął zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności określonych w  decyzji, o  której mowa 
w art. 32 ust. 8, lub  
2) otrzymał decyzję odmawiającą zatwierdzenia proponowanego wskaźnika lub wskaźników zgodności,  lub 
3) nie złożył wniosku, o  którym mowa w  art. 32 ust. 4, lub  
4) zaprzestał realizacji tego zadania, lub  
5) otrzymał uprawnienia do emisji, których równowartość wraz z  inną pomocą publiczną i  pomocą de minimis  
powoduje przekroczenie, o  którym mowa w  art. 39 ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1501  
 
 2. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję, o  której mowa w  ust. 1, także w  przypadku gdy 
wartość wydanych uprawnień do emisji w  związku z  realizacją zadania inwestycyjnego, którego real izacji zaprzestano 
albo którego realizacja nie doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności, jest 
wyższa niż wysokość kosztów inwestycyjnych kwalifikowanych do zbilansowania poniesionych w  związku 
z realizacją innych zadań inwestycyjnych, o  których mowa w  art. 40a ust.  1. 
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, beneficjent pomocy publicznej zwraca równowartość uprawnień do 
emisji stanowiących różnicę pomiędzy wydanymi a  zbilansowanymi uprawnieniami do emisji.  
4. Kwota podleg ająca zwrotowi stanowi równowartość uprawnień do emisji podlegających zwrotowi obliczoną 
przy uwzględnieniu jednostkowej ceny uprawnienia do emisji, która odpowiada średniej cenie uprawnienia do emisji 
notowanej na giełdach ICE/ECX i  EEX na rynku wtórnym s pot w  ostatnim dniu, w  którym realizowany był obrót 
uprawnieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania uprawnień do emisji na rachunek prowadzącego instalację, 
powiększoną o  odsetki, o  których mowa w  art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z  dnia 13  lipca 2015  r. 
ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Tekst mający 
znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 248 z  24.09.2015, str.  9), obliczone z  zastosowaniem stopy zwrotu pomocy okreś -
lonej  zgodnie z  rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr  794/2004 z  dnia 21  kwietnia 2004  r. w sprawie wyk o-
nania rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589  ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu 
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.  Urz. UE  L 140 z  30.04.2004, str.  1, z późn.  zm.6) – Dz. Urz. UE Polskie 
wydanie specjalne, rozdz. 8, t.  4, str.  3) w przeliczeniu na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez N a-
rodowy Bank Polski w  dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji.  
5. Należności w noszone w  związku z  obowiązkiem zwrotu kwoty, o  której mowa w  ust. 4, stanowią dochód 
budżetu państwa.  
6. Do kwoty, o  której mowa w  ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 
1997  r. – Ordynacja podatkowa.  
7. Kwota, o  której mowa w  ust. 4, podlega egzekucji administracyjnej w  trybie przepisów ustawy z  dnia 
17 czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.”;  
27) po art.  40 dodaje się art.  40a i  art. 40b w  brzmieniu:  
„Art.  40a. 1. Podmiot realizujący zadanie in westycyjne, którego realizacji zaprzestano albo którego realizacja 
nie doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności, może wystąpić do ministra 
właściwego do spraw środowiska z  wnioskiem o  wyrażenie zgody na zbilansowanie wa rtości wydanych uprawnień do 
emisji kosztami inwestycyjnymi poniesionymi na realizację innych zadań inwestycyjnych ujętych w  krajowym planie 
inwestycyjnym.  
2. Wniosek zawiera:  
1) przyczyny zaprzestania realizacji zadania inwestycyjnego albo nieosiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub 
wskaźników zgodności;  
2) liczbę oraz wartość wydanych uprawnień do emisji w  związku z  realizacją zadania inwestycyjnego, którego re a-
lizacji zaprzestano albo którego realizacja nie doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wska źnika lub 
wskaźników zgodności, w  podziale na poszczególne okresy sprawozdawcze oraz instalacje;  
3) liczbę oraz wartość wydanych uprawnień do emisji, które będą bilansowane kosztami inwestycyjnymi innych 
zadań inwestycyjnych, o  których mowa w  ust. 1, w podziale na poszczególne okresy sprawozdawcze oraz inst a-
lacje.  
3. Wartość wydanych uprawnień do emisji, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3, ustala się w  sposób określony 
w art. 38 ust. 2. 
4. W celu zbilansowania wartości wydanych uprawnień do emisji kosztami inwes tycyjnymi poniesionymi 
w związku z  realizacją innych zadań inwestycyjnych, o  których mowa w  ust. 1, podmiot realizujący zadanie inwest y-
cyjne dołącza do wniosku zweryfikowane sprawozdanie rzeczowo -finansowe albo korektę wartości wydanych upra w-
nień do emisj i bilansowanych kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w  związku z  realizacją innych zadań inwest y-
cyjnych ujętych w  krajowym planie inwestycyjnym oraz zbiorcze zestawienie lub jego korektę. Korektę wartości w y-
danych uprawnień do emisji sporządza się na formu larzu według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 7. 
                                                           
6) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 302 z  01.11.2006, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 407 
z 20.12.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 313 z  22.11.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 81 z 27.03.2009, 
str. 15, Dz.  Urz. UE  L 308 z  24.11.2009, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 109 z  12.04.2014, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 325 z  10.12.2015, str.  1, 
Dz. Urz. UE  L 51 z 26.02.2016, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 327 z  02.12.2016, str.  19. 
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1501  
 
 5. Minister właściwy do spraw środowiska wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na zbilansowanie wartości wyd a-
nych uprawnień do emisji kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w  związku z  realizacją przez ten podmiot innych 
zadań inwestycyjnych, o  których mowa w  ust. 1. 
6. W przypadku złożenia wniosku postępowanie, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, zawiesza się do 
dnia rozstrzygnięcia wniosku.  
7. Po wyrażeniu zgody, o  której mowa w  ust. 5, postępowanie, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, um a-
rza się.  
8. Po wyrażeniu zgody, o  której mowa w  ust. 5, minister właściwy do spraw środowiska przekazuje niezwłoc z-
nie Komisji Europejskiej oraz Krajowemu ośrodkowi kopie dokumentów, o  których mowa  w ust. 4. 
9. Umorzenie postępowania, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, nie stanowi przeszkody do wszczęcia 
nowego postępowania w  tym przedmiocie w  przypadku, gdy:  
1) podmiot realizujący inne zadanie inwestycyjne, o  którym mowa w  ust. 1, zaprzest anie jego realizacji lub nie 
osiągnie zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  odniesieniu do nowego zadania inwestycy j-
nego lub  
2) Komisja Europejska wyrazi sprzeciw wobec zbilansowania wartości wydanych uprawnień do emisji kosztami 
inwestycyjny mi poniesionymi w  związku z  realizacją przez ten podmiot innych zadań inwestycyjnych, 
o których mowa w  ust. 1. 
10. W przypadku o  którym mowa w  ust. 9 pkt 2, minister właściwy do spraw  środowiska stwierdza wygaśnięcie 
decyzji, o  której mowa w  ust. 5. 
Art. 40b. Na wniosek podmiotu realizującego więcej niż jedno zadanie inwestycyjne ujęte w  krajowym planie 
inwestycyjnym minister właściwy do spraw środowiska może, uwzględniając charakter zadania inwestycyjnego ujęt e-
go w  krajowym planie inwestycyjnym, którego d otyczy wniosek, oraz efekt ekologiczny wynikający z  realizacji zadań 
inwestycyjnych przez wnioskodawcę, wyrazić zgodę na zbilansowanie wartości wydanych uprawnień do emisji kos z-
tami inwestycyjnymi poniesionymi w  związku z  realizacją innych zadań inwestycyj nych ujętych w  krajowym planie 
inwestycyjnym. Przepisy art.  40a stosuje się odpowiednio.”;  
28) w art.  46 dodaje się ust.  8 i 9 w brzmieniu:  
„8. Całkowita liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych oraz liczba upra w-
nień do emi sji przydzielonych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego podlegają 
zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z  operacji lotniczych wynikającego 
z art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Eu ropejskiego i  Rady (UE) 2017/2392 z  dnia 13  grudnia 2017  r. zmi e-
niającego dyrektywę 2003/87/WE w  celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w  odniesieniu do 
działań lotniczych i  w celu przygotowania wdrożenia globalnego środka rynkowego po 20 21 r. (Dz.  Urz. UE  L 350 
z 29.12.2017, str.  7), zwanego dalej „rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392”.  
9. Liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozlicz e-
niowego, począwszy od d nia 1  stycznia 2021  r. podlega corocznie dostosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, 
w sposób, o  którym mowa w  art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392.”;  
29) w art.  47 dodaje się ust.  13 i 14 w  brzmieniu:  
„13. Całkowita liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych oraz liczba 
uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specjalnej rezerwy na każdy rok okresu 
rozliczeniowego podlegają zmniejszeniu proporcjonal nie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z  operacji 
lotniczych wynikającego z  art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392.  
14. Liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specja lnej rezerwy na 
każdy rok okresu rozliczeniowego, o  której mowa w  ust. 11 pkt 2, począwszy od dnia 1  stycznia 2021  r. podlega c o-
rocznie dostosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, w  sposób, o  którym mowa w  art. 1 pkt 6 lit. c rozporz ą-
dzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392.”;  
30) w art.  48 w  ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Minister właściwy do spraw środowiska po dokonaniu obliczeń, o  których mowa w  art. 46 ust. 7–9 i art. 47 ust. 11, 
13 i 14, ogłasza w  Biuletynie I nformacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra 
i przekazuje do Krajowego ośrodka informacje o:”;  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 1501  
 
 31) w art.  49: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji stanowią doc hód budżetu pa ń-
stwa.”,  
b) po ust.  2a dodaje się ust.  2b w  brzmieniu:  
„2b. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, w  wysokości 8  000 000 zł, st a-
nowią przychód Narodowego Funduszu.”,  
c) w ust.  6: 
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymu je brzmienie:  
„Co najmniej połowę środków pieniężnych uzyskanych z  aukcji uprawnień do emisji ogólnych w  danym roku 
kalendarzowym lub ich równowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spośród następujących celów:”,  
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) rozw ój energii ze źródeł odnawialnych w  celu realizacji zobowiązania Unii Europejskiej dotyczącego 
energii ze źródeł odnawialnych, jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do prze j-
ścia do bezpiecznej i  zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w  realizacji zobowiązania 
Unii Europejskiej dotyczącego zwiększenia efektywności energe tycznej do poziomu ustalonego w prze-
pisach prawa Unii Europejskiej;”,  
– pkt 8  otrzymuje brzmienie:  
„8) działania służące zwiększeniu efektywności energetyczn ej, finansowaniu modernizacji i  rozbudowy sy s-
temów sieci ciepłowniczych i  termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego 
w celu uwzględnienia aspektów społecznych w  przypadku gospodarstw domowych o  niskich i  średnich 
dochodach;”,  
– uchyla  się pkt  9, 
– w pkt  10 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  11 i 12 w  brzmieniu:  
„11) finansowanie działań w  związku ze zmianami klimatu, w  tym działań związanych z  przystosowaniem 
się do skutków tych zmian, w  państwach trzecich wrażliwych na skutki zmian klimatu;  
12) wspieranie, we współpracy z  partnerami społecznymi, nabywania umiejętności i  poszukiwania nowych 
miejsc pracy przez pracowników w  celu niwelowania skutków przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, 
w szczególności w  regionach, któryc h najbardziej dotyczy transformacja miejsc pracy.”,  
d) po ust.  6 dodaje się ust.  6a w  brzmieniu:  
„6a. Środki pieniężne uzyskane z  aukcji uprawnień do emisji lotniczych w  danym roku kalendarzowym lub 
ich równowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spo śród następujących celów:  
1) redukcję emisji gazów cieplarnianych, w  tym przez wkład na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności 
Energetycznej oraz Energii Odnawialnej oraz na rzecz Funduszu Adaptacyjnego wprowadzonego w  życie 
na konferencji w  sprawie zmian klimatu w  Poznaniu (COP14 i  COP/MOP4), adaptację do skutków zmian 
klimatu oraz finansowanie prac badawczo -rozwojowych oraz projektów demonstracyjnych w  zakresie 
zmniejszenia emisji i  adaptacji do skutków zmian klimatu, w  tym udział w  inicjatywach realizowa nych 
w ramach europejskiego strategicznego planu w  dziedzinie technologii energetycznych i  Europejskich Pla t-
form Technologicznych;  
2) unikanie wylesiania;  
3) finansowanie rozwiązań zachęcających do wprowadzania niskoemisyjnych oraz publicznych środków 
transportu;  
4) finansowanie badań i  rozwoju w  zakresie łagodzenia zmian klimatu i  adaptacji do skutków tych zmian 
w dziedzinie aeronautyki i  transportu lotniczego;  
5) pokrywanie wydatków administracyjnych związanych z  administrowaniem systemem przez Krajowy oś ro-
dek.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1501  
 
 32) w art.  53: 
a) w ust.  2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) plan monitorowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012, 
zwany dalej „planem monitorowania wielkości emisji”, wraz z dokumentami uzupełniającymi  i inform a-
cjami, o  których mowa w  tym przepisie, w  postaci papierowej i  postaci elektronicznej;”,  
b) w ust.  3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) plan monitorowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 78 ust. 2, w postaci papierowej i  postaci elektr o-
nicznej .”, 
c) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Wniosek o  wydanie zezwolenia oraz dokumenty, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust.  3 pkt 3, 
składa się w  dwóch egzemplarzach.”;  
33) w art.  54: 
a) w ust.  1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się p kt 6 w brzmieniu:  
„6) datę, od której obowiązuje plan monitorowania wielkości emisji, nie wcześniejszą niż data złożenia wniosku  
o wydanie zezwolenia.”,  
b) w ust.  4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Krajowy ośrodek wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 2, w terminie 30  dni od dnia otrzymania kompletnego 
wniosku, o  którym mowa w  art. 53.”,  
c) dodaje się ust.  8 w brzmieniu:  
„8. W przypadku zmiany planu monitorowania wielkości emisji z  powodu zmian niebędących istotnymi 
zmianami w  rozumieniu art.  15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012, a  także w  przypadku zmian, 
o których mowa w  art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, Krajowy ośrodek nie wydaje opinii, o  której mowa w  ust. 2. Kopię 
zmienionego planu monitorowania wielkości emisji organ właściwy do wydania zezwol enia przekazuje ni e-
zwłocznie Krajowemu ośrodkowi.”;  
34) w art.  55 po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Jeżeli w  wyniku zmiany, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produ k-
cyjnej w  instalacji, o  którym mowa w art. 69 ust. 2, prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić z  wnioskiem 
o zmianę zezwolenia w  terminie, o  którym mowa w  art. 67 ust. 3.”; 
35) w art.  56 w  ust. 4 wyraz „monitorowaniu” zastępuje się wyrazem „monitorowania”;  
36) w art.  58: 
a) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. W przypadku wygaśnięcia zezwolenia nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych na kolejne l a-
ta okresu rozliczeniowego w  przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, 
o której mowa w  art. 26 ust. 4, art. 59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11.”,  
b) dodaje się ust.  7 w brzmieniu:  
„7. Przepisów ust.  5 i 6 nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie udzielone instalacji stało się be z-
przedmiotowe na skutek połączenia instalacji lub podziału insta lacji, jeżeli w  wyniku tego połączenia lub podzi a-
łu powstała instalacja objęta systemem.”;  
37) art. 59  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  59. 1. Prowadzący instalację powstałą w  wyniku połączenia lub podziału jest obowiązany do przedłożenia 
Krajowemu ośrodkowi inf ormacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/331, do końca roku kalendarzowego, w  którym nastąpiło połączenie lub nastąpił podział.  
2. Krajowy ośrodek ocenia informacje i  dane dotyczące instalacji powstałej w  wyniku połączenia lub podziału 
instalacji, zgodnie z  art. 25 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
3. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o  instalacjach powst a-
łych w  wyniku połączenia oraz podziału i  przypadającej każdej z  tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 1501  
 
 4. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje Komisji Europejskiej informację, o  której mowa w  ust. 3, 
w celu zaakceptowania propozycji połączenia lub podziału uprawnień do emisji przy dzielonych instalacjom ulegaj ą-
cym połączeniu lub podziałowi.  
5. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra informację o  zmianach w  wykazie instalacji, w  tym o  instalacjach powstałych 
w wyniku połączenia lub podziału i  przypadającej każdej z  tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.  
6. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, sporządza się na formularzu dotyczącym połączenia lub podziału inst a-
lacji, dostępnym na st ronie internetowej Krajowego ośrodka.”;  
38) w art.  60 uchyla się ust.  2–8; 
39) w art.  61 po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Na wniosek nabywcy tytułu prawnego do instalacji Krajowy ośrodek zawiesza dostęp wszystkich upowa ż-
nionych przedstawiciel i lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rachunku w  rejestrze Unii lub do proc e-
sów, do których upoważniony przedstawiciel miał dostęp. Do wniosku dołącza się umowę nabycia tytułu prawnego, 
jej kopię o  poświadczonej zgodności z  oryginałem lub oświ adczenie zbywcy tytułu prawnego o  zbyciu tego tytułu na 
rzecz wnioskodawcy.”;  
40) w art.  62 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i  organowi Inspekcji kopie z e-
zwolenia, zmiany zezwolenia, decyzj i w sprawie uchylenia zezwolenia lub stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia 
w terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna, a  także w  postaci elektronicznej zatwierdzony plan 
monitorowania wielkości emisji oraz plan poboru próbek, o  którym  mowa w  art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) 
nr 601/2012.”;  
41) w art.  64: 
a) w ust.  1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Prowadzący instalację, której przydzielono uprawnienia do emisji na zasadach określonych w  rozdziałach 5, 5a, 
10 i 11, pr zedkłada Krajowemu ośrodkowi w  terminie od dnia 15  listopada do dnia 31  grudnia każdego roku 
informację o:”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Informację, o  której mowa w  ust. 1, wprowadza się do Krajowej bazy o  emisjach gazów cieplarnianych 
i innych subs tancji, o  której mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania 
emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji, w  sposób przewidziany dla raportu, o  którym mowa w  art. 7 
ust. 1 tej ustawy, wskazany w  przepisach wydanych  na podstawie art.  7 ust. 7 tej ustawy.”,  
c) uchyla się ust.  4, 
d) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, wynika, że rzeczywista lub planowana zmiana zdol -
ności produkcyjnej skutkuje znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej, znaczącym zmniejszeniem zdo l-
ności produkcyjnej albo częściowym lub całkowitym zaprzestaniem działalności w  instalacji, stosuje się odp o-
wiednio przepisy rozdziału 10 albo 11.”;  
42) w art.  65 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:  
„2. Minist er właściwy do spraw środowiska poleca Krajowemu ośrodkowi wstrzymanie wydania uprawnień do 
emisji przydzielonych na kolejny rok okresu rozliczeniowego prowadzącemu instalację, który w  terminie nie dopełnił 
obowiązku, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1, i ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra wykaz prowadzących instalacje, którym wstrzymano wydanie uprawnień do em i-
sji. 
3. Uprawnienia do emisji, których wydanie uległo wstrzymaniu, wydaje się, jeżeli prowadzący instalację do 
dnia 1  lipca danego roku dopełni obowiązku, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1.”; 
43) w art.  66 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. W przypadku niezłożenia wyjaśnień albo jeżeli z  wyjaśnień prowadzącego instalację wynika, że informacje, 
o których mowa w  art. 64 ust. 1, zawierają błędne lub nieprawdziwe informacje, Krajowy ośrodek przekazuje min i-
strowi właściwemu do spraw środowiska informację o  stwierdzonych nieprawidłowościach.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1501  
 
 44) w art.  68: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Początkową  zainstalowaną zdolność produkcyjną, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, określa się dla:  
1) instalacji nowej, o  której mowa w  art. 3 pkt 8 lit. a, na podstawie:  
a) średniej wielkości produkcji z  dwóch największych miesięcznych wielkości produkcji albo  
b) średni ej wielkości produkcji z  dwóch 30 -dniowych okresów, w  których wielkość produkcji była na j-
większa  
– w ciągu 90 -dniowego okresu od dnia rozpoczęcia normalnej działalności w  instalacji nowej;  
2) instalacji nowej, o  której mowa w  art. 3 pkt 8 lit. b, na podsta wie średniej z  dwóch największych miesięc z-
nych wielkości produkcji w  ciągu pierwszych 6  miesięcy od dnia rozpoczęcia zmienionej działalności, 
o której mowa w  ust. 10, w  instalacji nowej.”,  
b) ust. 8  otrzymuje brzmienie:  
„8. Jeżeli wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, nie spełnia wymogów, o  których mowa w  ust. 1 i 3, minister 
właściwy do spraw środowiska wzywa prowadzącego instalację nową do usunięcia braków w  wyznaczonym ter-
minie nie krótszym niż 14  dni od dnia doręczenia wezwani a, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrz e-
nia.”;  
45) w art.  70: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje Krajowemu ośrodkowi wniosek, o  którym mowa 
w art. 68 ust. 1, w celu jego sprawdzenia pod względem ko mpletności zawartych w  nim danych oraz poprawności 
przeprowadzonych obliczeń, zgodnie z  przepisami ustawy i  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5, 
oraz wydania opinii w  tym zakresie.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Krajowy ośrodek przekazuje  ministrowi właściwemu do spraw środowiska wniosek, o  którym mowa 
w art. 68 ust. 1, wraz z  opinią, o  której mowa w  ust. 1, oraz tabelami zawierającymi informację o  wstępnej roc z-
nej liczbie uprawnień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata okresu rozliczeniowego 
dla instalacji nowej z  podziałem na podinstalacje, zgodnie z  przepisami ustawy i  przepisami wydanymi na po d-
stawie art.  21 ust. 5, w terminie 14  dni od dnia przekazania tego wniosku albo od dnia otrzymania zmienionego 
wniosku, o  którym mowa w  ust. 5a.”,  
c) po ust.  3 dodaje się ust.  3a–3d w  brzmieniu:  
„3a. Krajowy ośrodek przy sporządzeniu opinii, o  której mowa w  ust. 1, bierze pod uwagę dane będące 
w jego posiadaniu, w  szczególności zawarte w:  
1) zezwoleniu na emisję gazów cieplar nianych;  
2) informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1; 
3) raporcie na temat wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3; 
4) sprawozdaniu z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. 
3b. Krajowy ośrodek przed sporządzeniem opinii, o  której mowa w  ust. 1, może zwrócić się do prowadz ą-
cego instalację o  złożenie wyjaśnień, informując o  tym ministra właściwego do spraw środowiska. Jeżeli 
z wyjaśnień prowadzącego instalację wynika potrzeba wprowadzenia zmian we wniosku, a  także uzupełnienia lub 
poprawienia  zawartych w  nim danych, podmiot ten wprowadza we wniosku odpowiednie zmiany.  
3c. Do zmian we wniosku, o  których mowa w  ust. 3b, przepisy art.  68 ust. 1–4 stosuje się odpowiednio, 
z tym że zmieniony wniosek składa się do ministra właściwego do spraw środow iska za pośrednictwem Krajow e-
go ośrodka.  
3d. Jeżeli w  terminie 90  dni od dnia otrzymania wniosku przez Krajowy ośrodek prowadzący instalację 
nową nie złoży wyjaśnień albo nie zostaną usunięte wątpliwości w  zakresie kompletności danych oraz poprawn o-
ści prze prowadzonych obliczeń zawartych we wniosku, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do 
spraw środowiska wniosek wraz z  opinią, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni po upływie tego terminu.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1501  
 
 d) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. W przypadku stwi erdzenia braków lub uchybień we wniosku, o  którym mowa w  art. 68 ust. 1, 
i niewprowadzenia przez prowadzącego instalację odpowiednich zmian, o  których mowa w  ust. 3b, minister właś -
ciwy do spraw środowiska wzywa prowadzącego instalację nową do złożenia wyj aśnień lub zmiany wniosku, 
wskazując braki lub uchybienia, oraz wyznacza termin na złożenie zmienionego wniosku. Termin na złożenie 
zmienionego wniosku nie może być krótszy niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania.”,  
e) po ust.  5 dodaje się ust.  5a w  brzmien iu: 
„5a. Prowadzący instalację nową przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska zmieniony 
wniosek. Przepisy ust.  1–3 stosuje się odpowiednio.”,  
f) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję o  nieprzydziele niu uprawnień do emisji 
z rezerwy uprawnień, jeżeli w  terminie, o  którym mowa w  ust. 5, prowadzący instalację nie usunie wątpliwości 
w zakresie kompletności danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zawartych we wniosku.”,  
g) ust. 8  otrzymuje brzmi enie:  
„8. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje Komisji Europejskiej tabele zawierające informacje 
o wstępnej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata 
okresu rozliczeniowego dla instalacj i nowej, z  podziałem na podinstalacje.”,  
h) uchyla się ust.  9, 
i) w ust.  12 wyraz „obliczonej” zastępuje się wyrazem „przydzielonej”;  
46) w art.  71: 
a) po ust.  5 dodaje się ust.  5a w  brzmieniu:  
„5a. Informację przedkłada się w  terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia zmienionej 
działalności, o  której mowa w  art. 68 ust. 10.”,  
b) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. Informacja podlega weryfikacji przez weryfikatora w  zakresie poprawności, wiarygodności oraz d o-
kładności danych przekazywanych pr zez prowadzącego instalację zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie 
art. 21 ust. 7. Weryfikator sporządza protokół z  przeprowadzonej weryfikacji. Koszty weryfikacji informacji p o-
nosi prowadzący instalację.”,  
c) ust. 8 i  9 otrzymują brzmienie:  
„8. Krajow y ośrodek sprawdza informację o  znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej pod wzgl ę-
dem kompletności zawartych w  niej danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zgodnie z  przepisami 
ustawy i  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5, biorąc  pod uwagę informacje i  dane będące 
w posiadaniu Krajowego ośrodka, w  szczególności w  zezwoleniu, informacji, o  której mowa 
w art. 64 ust. 1 pkt 1, raporcie na temat wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, oraz w  sprawozdaniu 
z weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. 
9. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o  znaczącym 
zmniejszeniu zdolności produkcyjnej wraz z  opinią dotyczącą tej informacji, w  terminie 14  dni od dnia jej otrz y-
mania. Jeżeli informacj a jest nieprawidłowa lub niekompletna, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację 
do jej poprawienia lub uzupełnienia w  wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7  dni, i  przekazuje ją ministrowi 
właściwemu do spraw środowiska w  terminie 14  dni od dnia otrz ymania prawidłowej i  kompletnej informacji.”;  
47) w art.  72: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji nastąpiło zaprzestanie 
działalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w  przepisach wydanych na podst a-
wie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub 
art. 71 ust. 11, począwszy od roku następującego po roku, w  którym nastąpiło zaprze stanie działalności.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Zaprzestanie działalności w  instalacji może nastąpić także w  przypadku wygaśnięcia, cofnięcia albo 
ograniczenia udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie g azów lub 
pyłów do powietrza, albo wygaśnięcia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 58 ust. 3.”; 
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1501  
 
 48) w art.  73: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji nastąpiło częściowe z a-
przestani e działalności, o  którym mowa w  ust. 1, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną roczną liczbę uprawnień 
do emisji dla instalacji, począwszy od roku następującego po roku, w  którym nastąpiło częściowe zaprzestanie 
działalności.”,  
b) ust. 8  otrzymuje brzmienie:  
„8. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że podinstalacja, o  której mowa 
w ust. 1, osiągnęła poziom przekraczający co najmniej 25% jej początkowego poziomu działalności, Krajowy 
ośrodek oblicza, zgodnie z  ust. 6 albo 7, dostos owaną roczną liczbę uprawnień do emisji dla instalacji, począ w-
szy od roku następującego po roku, w  którym instalacja osiągnęła taki poziom działalności.”;  
49) w art.  84: 
a) ust. 1 –3 otrzymują brzmienie:  
„1. Raporty, o  których mowa w  art. 80 ust. 3 i art. 81 ust. 1 i 3, podlegają weryfikacji zgodnie z wymag a-
niami rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, z  zastrzeżeniem art.  85. Weryfikator sporządza sprawozdanie 
z weryfikacji raportu.  
2. W sprawozdaniu z  weryfikacji raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, wer yfikator zamieszcza jedno 
z ustaleń określonych w  art. 27 ust. 1 lit. a–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
3. Jeżeli w  trakcie weryfikacji raportu weryfikator wykrył uchybienia, jest on obowiązany do stwierdzenia, 
czy mają one charakter istotnych nieprawidłowości w  rozumieniu art.  3 pkt 6 rozporządzenia Komisji (UE) 
2018/2067.”,  
b) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. W zakresie dotyczącym treści ustaleń określonych w  art. 27 ust. 1 lit. a–d rozporządzenia Komisji (UE) 
2018/2067, zawartych w  sprawozdani u z weryfikacji raportu przepisów art.  16 ust. 1 pkt 4–7 ustawy z  dnia 
3 października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego oc hronie, udziale społeczeństwa w ochro-
nie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko nie stosuje się.”;  
50) art. 85  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  85. 1. Raport na temat wielkości emisji z  operacji lotniczych uznaje się za zweryfikowany, jeżeli raport 
ten został sporządzony na podstawie danych przygotowanych przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Ż e-
glugi Powietrznej (Eurocontrol) przy użyciu narzędzia dla małych podmiotów uczestniczących w  systemie, zatwie r-
dzonego rozporządzeniem Komisji (UE) nr  606/2010 z  dnia 9  lipca 2010  r. w sprawie zatwierdzenia uproszczonego 
narzędzia do szacowania zużycia paliwa przez operatorów statków powietrznych stanowiących niewielkie źródło em i-
sji, opracowanego przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) (Dz.  Urz. 
UE L 175 z  10.07.2010, str.  25), a:  
1) całkowita roczna emisja z  operacji lotniczych wykonywanych przez danego operatora statku powietrznego w y-
niosła mniej niż 25  000 Mg CO 2 w danym roku kalendarzowym lub  
2) całkowita roczna emisja z  operacji lotniczych wykonywanych przez danego operatora statku powietrznego 
z lotów innych niż:  
a) rozpoczynające się lub kończące się na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego 
Obszaru Gospodarczego, wykonywanych do i  z państw spoza tego obszaru,  
b) wykonywane między lotniskiem znajdującym się w  regionie najbardziej oddalonym w rozumieniu 
art. 349 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej a  lotniskiem znajdującym się w  innym regionie E u-
ropejskiego Obszaru Gospodarczego  
– wyniosła mniej niż 3 000 Mg CO 2 w danym roku kalendarzowym.  
2. Ustalenia raportu, o  którym mowa w  ust. 1, są równoważne ustaleniom raportu zweryfikowanego jako zad o-
walający zgodnie z  rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1501  
 
 51) w art.  86: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego jest obowiązany do przedłożenia  Krajowemu 
ośrodkowi raportu na temat wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, sporządzonego za poprzedni rok 
okresu rozliczeniowego oraz sprawozdania z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. Raport i  sprawozdanie 
przedkłada się Krajowemu oś rodkowi w  terminie do dnia 31  marca każdego roku. W  tym samym terminie pr o-
wadzący instalację albo operator statku powietrznego przekazuje kopię raportu i  kopię sprawozdania organowi 
właściwemu do wydania zezwolenia.”,  
b) ust. 6 i  7 otrzymują brzmienie:  
„6. Ocena, o  której mowa w  ust. 5, dotyczy raportów zweryfikowanych jako zadowalające zgodnie 
z rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067.  
7. W celu przeprowadzenia oceny, o  której mowa w  ust. 5, Krajowy ośrodek może zażądać od weryfikatora 
przedłożenia wewnętrz nej dokumentacji z  weryfikacji, o  której mowa w  art. 26 rozporządzenia Komisji (UE) 
2018/2067.”;  
52) art. 88  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  88. 1. Krajowy ośrodek, w  terminie do dnia 31  maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji 
o oszacowanie wielkości emisji z  instalacji albo z  operacji lotniczej, w  przypadku gdy:  
1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub spr a-
wozdania z  weryfikacji, o którym mowa w  art. 84 ust. 1; 
2) w sprawozdaniu z  wery fikacji, o którym mowa w  art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z  ustaleń określ o-
nych w  art. 27 ust. 1 lit. b–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o  oszacowanie wielkości emisji z  instalacji albo z  operacji 
lotniczej również w  przypadku, gdy z  uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja ustalona na podstawie  
raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, lub raportu, o  którym mowa w  art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawid -
łowo.  
3. W przypadk ach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wie l-
kość emisji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Kraj owego ośrodka. Przepisy art.  87 
ust. 2–4 i 6 stosuje się odpowiednio.”;  
53) art. 90  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  90. Krajowy ośrodek oraz organ Inspekcji przekazują ministrowi właściwemu do spraw środowiska 
informacje, o  których mowa w  art. 73 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.”;  
54) w art.  92 w  ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Jeżeli liczba umorzonych uprawnień do emisji na podstawie ust.  3 jest mniejsza od liczby określonej zgodnie 
z ust. 1 powiększonej o  liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej 
w decyzji, o  której mowa w  art. 87 ust. 5, lub decyzji wydanej w  związku z  wystąp ieniem, o  którym mowa w  art. 88 
ust. 2, prowadzący instalację lub operator statku powietrznego dokonuje umorzenia brakującej liczby uprawnień do 
emisji w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja ta stała się ostatecz na.”;  
55) w art.  94: 
a) w ust.  2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) w przypadkach, o  których mowa w  art. 88 ust. 1 lub 2  – niezwłocznie po otrzymaniu kopii ostatecznej 
decyzji, o  której mowa w  art. 88 ust. 3.”, 
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Krajowy ośrode k przekazuje wykazy, o  których mowa w  ust. 1, właściwym organom Inspekcji 
w terminie do dnia 15  maja każdego roku oraz w  terminie 7  dni po każdej aktualizacji wykazu, o  którym mowa 
w ust. 1 pkt 2.”; 
56) w art.  97 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:  
„2. Wykaz, o którym mowa w  ust. 1, zawiera imię i  nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację lub operatora  
statku powietrznego oraz wielkość emisji, która została rozliczona zgodnie z  art. 92. 
3. Krajowy ośrodek na wezwanie marszałka województwa przekazuje informacj e o zmianach wykazu, o  którym 
mowa w  ust. 1.”; 
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1501  
 
 57) w art.  99 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Prowadzący instalację lub operator statku powietrznego mogą wymienić jednostki poświadczonej redukcji 
emisji lub jednostki redukcji emisji odpowiednio na uprawnien ia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji lo t-
niczych, ważne w  okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w  dniu 1  stycznia 2013  r. do wysokości limitów obl i-
czonych zgodnie z  rozporządzeniem Komisji (UE) nr  1123/2013 z  dnia 8  listopada 2013  r. w sprawie określania 
uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady (Dz.  Urz. UE L 299 z  09.11.2013, str.  32), zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr  1123/2013”.”;  
58) uchyla się art.  100; 
59) w art.  104: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dokonał rozliczenia wielkości em i-
sji w  terminie, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lub 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 
równej iloczynowi liczby uprawnień do emisji, która nie została umorzona, i  jednostkowej stawki administracy j-
nej kary pieniężnej za rok okresu rozliczeniowego, za który to rozliczenie powinno nastąpić.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Jednostkowa stawk a administracyjnej kary pieniężnej podlega corocznej waloryzacji o  średnioroczny 
zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP) ogółem w  poprzednim roku dla obszaru Unii Europe j-
skiej, ustalany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/792 z  dnia 11  maja 
2016  r. w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości 
mieszkalnych i  uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr  2494/95  (Tekst mający znaczenie dla EOG) 
(Dz. Urz. UE  L 135 z  24.05.2016,  str. 11).”;  
60) w art.  105 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Prowadzący instalację, która powstała w  wyniku połączenia lub podziału, o  którym mowa w  art. 59 ust. 1, 
który nie przedłożył w  terminie informacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji 
(UE) 2019/331, podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 5000  zł.”; 
61) w art.  106 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Organ Inspekcji stwierdza naruszenie, o  którym mowa w  art. 105 ust. 3 i 4, na podstawie informacji prz eka-
zanej przez Krajowy ośrodek.”;  
62) w art.  141: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Przepisów rozdziału 12 w  zakresie raportowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 86, oraz rozl i-
czania  wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 92, nie st osuje się do operacji lotniczych:  
1) rozpoczynających się lub kończących się na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejski e-
go Obszaru Gospodarczego, wykonywanych do i  z państw spoza tego obszaru,  
2) wykonywanych między lotniskiem znajdując ym się w  regionie najbardziej oddalonym w  rozumieniu 
art. 349 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej a  lotniskiem znajdującym się w  innym regionie 
Europejskiego Obszaru Gospodarczego  
– wykonywanych w  okresie od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudn ia 2023  r.”, 
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. W okresie od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2030  r. przepisów ustawy nie stosuje się do 
operatorów statków powietrznych wykonujących niezarobkowe przewozy lotnicze, których całkowita roczna 
emisja  CO 2 z operacji lotniczych wynosi mniej niż 1000  Mg.”;  
63) w art.  150 w  ust. 1: 
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„W latach 2015 –2024  maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu będący skutkiem finansowym wejścia 
w życie niniejszej ustawy wynosi w:”,  
b) pkt 6 –10 otrzymują brzmienie:  
„6) 2020  r. – 31 820 000 zł; 
7) 2021  r. – 31 700 000 zł; 
8) 2022  r. – 29 520 000 zł; 
9) 2023  r. – 28 470 000 zł; 
10) 2024  r. – 29 450 000 zł.”. 
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 1501  
 
 Art. 2. W ustawie z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu e gzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z  2019 r. 
poz. 1438 i 1495 ) w art. 3a: 
1) w § 1: 
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„W zakresie zobowiązań powstałych w  przypadkach określonych w  art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w  przypadkach określonych w  art. 77 
ust. 1 oraz art.  81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  952/2013 z  dnia 9 październ i-
ka 2013  r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.  Urz. UE  L 269 z  10.10.2013, str.  1, z późn. zm.7)), poda t-
ków wykazanych w  zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat paliwowych, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 27  października 1994  r. o autostradach płatnych oraz o  Krajowym Funduszu Drogo wym (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  2014 i  2244 oraz z  2019  r. poz.  730 i  1123), dopłat, o  których mowa w  ustawie z  dnia 19  listopada 
2009  r. o grach hazardowych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  847 i 1495 ), opłat za gospodarowanie odpadami komuna l-
nymi, o  których mowa w  art. 6h ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach 
(Dz. U. z 2018  r. poz.  1454 i  1629 oraz z  2019  r. poz.  730 i 1403 ), opłat emisyjnych oraz opłat za korzystanie ze 
środowiska, o  których mowa w  ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2019 r. 
poz. 1396, 1403, 1495 i 1501 ), oraz daniny solidarnościowej, o  której mowa w  rozdziale 6a ustawy z  dnia 26  lipca 
1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1387, 1358, 1394 i 14 95), stosuje się 
również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio:”,  
b) w pkt  9 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  10 w  brzmieniu:  
„10) z wykazu zawierającego informacje i  dane o  zakresie korzystania ze środowiska oraz o  wysokości nale ż-
nych opłat.”;  
2) w § 2 w pkt 1 po wyrazach „daniny solidarnościowej” dodaje się wyrazy „  , w wykazie zawierającym informacje 
i dane o  zakresie korzystania ze środowiska oraz o  wysokości należnych opłat,”.  
Art. 3. W ustawie z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1355 ) wprowadza się  
następujące zmiany:  
1) w art.  23: 
a) w ust.  11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) powietrza oraz wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy;”,  
b) po ust.  18 dodaje się ust.  18a w brzmieniu:  
„18a.  Wieloletnie strategiczne programy państwowego monitoringu środowiska uwzględniają badanie  
negatywnego wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy w  oparciu o  badania monitoringowe prowadz o-
ne w  ramach państwowego monitoringu środowis ka, w  lokalizacjach reprezentatywnych dla siedlisk słodkowo d-
nych, naturalnych i  półnaturalnych oraz rodzajów ekosystemu leśnego, przyjmując podejście racjonalne pod 
względem kosztów i  oparte na ocenie ryzyka.”;  
2) po art.  25b dodaje się art.  25c w  brzmieni u: 
„Art.  25c. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i  przekazuje Komisji Europej skiej i Europe j-
skiej Agencji Środowiska, co 4  lata, w  terminie do dnia 1  lipca danego roku:  
1) informacje o  lokalizacji prowadzenia badań monitoringowych, o  których mowa w  art. 23 ust. 18a, i  wskaźniki 
używane do badania wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy;  
2) dane uzyskane w  wyniku badań monitoringowych, o  których mowa w  art. 23 ust. 18a. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje ministrowi właści wemu do spraw środowiska do akcept a-
cji informacje, wskaźniki oraz dane, o  których mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni przed upływem terminu ich przek a-
zania Komisji Europejskiej i  Europejskiej Agencji Środowiska.”.  
                                                           
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 287 z  29.10.2013, str.  90, Dz.  Urz. UE  L 267 
z 30.09.2016, str.  2, Dz.  Urz. UE  L 354 z  23.12.2016, str.  32, Dz.  Urz. UE  L 42 z  18.02.2017, str.  43, Dz.  Urz. UE  L 83 
z 25.03.2019, str.  38 i Dz. Urz. UE  L 111 z  25.04.2019, str.  54. 
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 1501  
 
 Art. 4. W ustawie z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1990, z  późn. zm.8)) 
w art. 80c w  ust. 1 w pkt 32 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  33 w  brzmieniu:  
„33) Krajowemu ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisjami.”.  
Art. 5. W ustawie z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo banko we (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2187, z późn. zm.9)) w art. 105 
w ust. 1 w pkt 2 uchyla się lit.  w. 
Art. 6. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1396, 1403 i 1495 ) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  145a ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Organ właściwy do wydania pozwolenia lub do przyjęcia zgłoszenia, który otrzymał informacje lub dane 
zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  146 ust. 3 pkt 5 lit. i albo deklaracje,  dokumenty lub dane, 
o których mowa w  art. 146a ust.  1, art.  146b ust.  1, art.  146j ust.  1 lub art.  146k ust.  1, przekazuje niezwłocznie te 
informacje, dane, deklaracje lub dokumenty wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz ministrowi 
właściwemu do spraw środowiska.”;  
2) po art.  146g dodaje się art.  146ga w  brzmieniu:  
„Art.  146ga.  Minister właściwy do spraw środowiska, po otrzymaniu informacji, o  których mowa w  art. 146g 
pkt 3 lit. a oraz c, przekazuje je niezwłocznie Krajowemu ośrodkowi bilansowa nia i zarządzania emisjami.”;  
3) w art.  225: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku, gdy istotna zmiana instalacji jest zmianą, o  której mowa w  art. 214 ust. 3, redukcja il o-
ści substancji, o  której mowa w  ust. 1, może obejmować reduk cję ilości substancji wprowadzanej do powietrza 
z tej instalacji.”,  
b) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Łączna redukcja ilości substancji, o  której mowa w  ust. 1–2, powinna być o  co najmniej 30% większa 
niż ilość substancji dopuszczona do wprowadzania do po wietrza z  nowo zbudowanej instalacji lub z  instalacji 
zmienionej w  sposób istotny.”;  
4) w art.  229 po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. W przypadku, o  którym mowa w  art. 225 ust. 1a, przepisy ust.  1 pkt 1 i ust. 2 dotyczące innych instalacji 
stosuje się odpowiednio do tej instalacji, która podlega istotnej zmianie.”;  
5) w art.  273 w  ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a) wydane uprawnienia do emisji na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu 
uprawnieniami do emi sji gazów cieplarnianych (Dz.  U. z  2018  r. poz.  1201 i  2538 oraz z  2019  r. poz.  730 
i 1501 );”; 
6) w art.  274 ust. 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a. Wysokość opłaty za korzystanie ze środowiska w  przypadku uprawnień do emisji wydanych na zasadach 
określonych w  ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 
ustala się jako iloczyn liczby uprawnień do emisji wydanych w  danym roku na rachunek posiadania operatora albo na 
rachunek posiadania operatora statków powiet rznych w  rejestrze Unii, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1 tej ustawy, 
i obowiązującej stawki opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w  zakresie emisji dwutlenku węgla 
w roku, w  którym wydano uprawnienia do emisji.”;  
7) w art.  285 uchyla się ust.  4; 
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz.  2244 i  2322 oraz z  2019  r. po z. 53, 60, 
730, 752, 870, 1123,  1180  i 1466 . 
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz. 2243 i  2354 oraz  z 2019  r. poz.  326, 730, 
875, 1074 , 1358 i 1495.  
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 1501  
 
 8) art. 285a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  285a.  1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie rozliczył wielkości emisji 
gazów  cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z  art. 92 ust. 1 ustawy z  dnia 
12 czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wnosi opłatę za wprowadzanie 
gazów lub pyłów do powietrza w  zakresie emisji tych gazów w  danym roku kalendarzowym do dnia 30  kwietnia 
następnego roku albo w  terminie 14  dni, li cząc od dnia następującego po upływie terminu rozliczenia wielkości 
emisji, o  którym mowa w  art. 92 ust. 5 tej ustawy.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza ustala się  
jako iloczyn ilości wprowadzonego  gazu cieplarnianego wyrażanego w  ekwiwalencie w  rozumieniu art.  2 pkt 4 ust a-
wy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji i  obowiązującej 
stawki opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w  zakresie emisji dwutlenku węgla w  danym roku k a-
lendarzowym.”;  
9) po art.  285a dodaje się art.  285b w  brzmieniu:  
„Art.  285b.  1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który zwrócił nadmiarowo wydane 
uprawnienia do emisji, o  których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu upra w-
nieniami do emisji gazów cieplarnianych, pomniejsza wysokość opłaty, o  której mowa w  art. 274 ust. 1a, wnoszonej 
w danym roku o  kwotę równą kwocie wniesionej za zwrócone nadmiarowo wy dane uprawnienia do emisji.  
2. Jeżeli po dokonaniu pomniejszenia, o  którym mowa w  ust. 1, kwota wniesiona za nadmiarowo wydane 
uprawnienia do emisji, które następnie zostały zwrócone, przekracza kwotę należną za wydanie uprawnień do emisji 
w roku następnym , resztę kwoty zalicza się na poczet opłaty, o  której mowa w  art. 274 ust. 1a, należnej za kolejne 
lata aż do wyczerpania tej kwoty.  
3. Jeżeli prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie dokona pomniejszeń, o  których mowa 
w ust. 1 albo 2, z e względu na swoją śmierć albo likwidację, kwotę wniesioną za nadmiarowo wydane uprawnienia do 
emisji zwraca się jego następcy prawnemu w  roku następnym.”;  
10) w art.  286: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Podmiot korzystający ze środowiska w  terminie, o  którym mowa w  art. 285 ust. 2, przedkłada marsza ł-
kowi województwa:  
1) wykaz zawierający wykorzystane do ustalenia wysokości opłat informacje i  dane o  zakresie korzystania ze 
środowiska, w  szczególności o:  
a) rodzajach substancji wprowadzonych do powietrza i wielkości emisji – w przypadku wprowadzania 
gazów lub pyłów do powietrza,  
b) wielkości emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji i  liczbie 
uprawnień do emisji – w przypadku wydania uprawnień do emisji,  
c) rodzajach i  ilości składowanych odpadów – w przypadku składowania odpadów  
– oraz o  wysokości należnych opłat,  
2) wykaz zawierający zbiorcze zestawienie informacji o  zakresie korzystania ze środowiska oraz o  wysokości 
należnych opłat  
– z zastrzeżeniem art.  289 ust. 1.ˮ, 
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Wykazy, o  których mowa w  ust. 1, marszałek województwa przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi 
ochrony środowiska.ˮ,  
c) ust. 3 –6 otrzymują brzmienie:  
„3. Wykazy, o  których mowa w  ust. 1, są sporządzane na pod stawie:  
1) raportu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami 
gazów cieplarnianych i  innych substancji, lub  
2) przepisów wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie 
handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz stosownie do informacji, o  których mowa 
w art. 26 ust. 4, art.  41 ust. 2, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12, art.  71 ust. 11 i art. 73 ust. 10 tej ustawy, lub  
3) dokumentów ewidencji odpa dów, o  której mowa w  art. 66 ust. 1 ust awy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpa-
dach.  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 1501  
 
 4. Informacje o  wysokości należnych opłat zawarte w  wykazach, o  których mowa w  ust. 1, stanowią 
podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wykazy, o  których mowa w  ust. 1, zawierają pouczenie, że 
informacje w  nich zawarte stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.  
5. Wykaz, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, w  zakresie informacji i  danych zawartych w  dokumentach 
ewidencji odpadów, o  której mowa w  art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, marszałek 
województwa przekazuje niezwłocznie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu 
na miejsce składowania odpadów.  
6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzeni a: 
1) sposób przedkładania wykazów, o  których mowa w  ust. 1, i wymagania z  tym związane,  
2) formę i  postać wykazów, o  których mowa w  ust. 1, 
3) wzory wykazów, o  których mowa w  ust. 1 
– mając na względzie konieczność ustalenia i  weryfikacji zakresu korzysta nia ze środowiska oraz wysokości 
należnych opłat, a  także jednolitego sposobu ich przedstawiania.”,  
d) uchyla się ust.  7 i 8; 
11) uchyla się art.  286a i  art. 287; 
12) w art.  288 w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) nie przedłożył wykazów, o  których mowa  w art. 286 ust. 1 – marszałek województwa wymierza opłatę, 
w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony śr o-
dowiska;”;  
13) w art.  289 w  ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„W przypadku gdy rocz na wysokość opłaty z  tytułu każdego z  rodzajów korzystania ze środowiska spośród wymi e-
nionych w  art. 273 ust. 1 nie przekracza 100  zł, nie przedkłada się także wyk azów, o  których mowa w  art. 286 
ust. 1.”; 
14) w art.  401 w  ust. 7 po pkt  7a dodaje się pkt  7b w brzmieniu:  
„7b) środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 49 ust. 2b ustawy 
z dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;”;  
15) w art.  401c ust.  8 otrzymuje brzmie nie: 
„8. Środki Narodowego Funduszu w  wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów, o  których mowa 
w art. 401 ust. 7 pkt 7–7b, po pomniejszeniu o  koszty obsługi tych przychodów, przeznacza się na finansowanie z a-
dań Krajowego ośrodka bilansowania i  zarządza nia emisjami, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1 ustawy z  dnia 17  lipca 
2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji.”.  
Art. 7. W ustawie z  dnia 6  lipca 2001  r. o przetwarzaniu informacji kryminalnych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  44 i 125) 
w art. 19 uchyla się pkt  13b. 
Art. 8. W ustawie z  dnia 22  października 2004  r. o jednostkach doradztwa rolniczego (Dz.  U. z  2019  r. poz.  896) 
w art. 4 w ust. 2 w pkt 1 w lit. k średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  l w brzmieniu:  
„l) zaleceń zawartych w  kodeksie dobrej praktyki rolniczej w  zakresie ograniczania emisji amoniaku, o  którym 
mowa w  art. 22a ust.  1 ustawy z  dnia 10  lipca 2007  r. o nawozach i  nawożeniu (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1259 oraz  
z 2019 r. poz. 1495 i  1501 );”. 
Art. 9. W ustawie z  dnia 10  lipca 2007  r. o nawozach i  nawożeniu (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1259  oraz z 2019 r. poz. 1495 ) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) po art.  20 dodaje się art.  20a w  brzmieniu:  
„Art.  20a. Zabrania się stosowania nawozów amonowo -węgl anowych.”;  
2) po art.  22 dodaje się art.  22a w  brzmieniu:  
„Art.  22a. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw środow i-
ska, z  uwzględnieniem kodeksu ramowego Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Z jednoczonych 
z 2014  r. dotyczącego dobrej praktyki rolniczej na rzecz redukcji emisji amoniaku, opracuje kodeks dobrej praktyki 
rolniczej w  zakresie ograniczania emisji amoniaku do dobrowolnego stosowania.  
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 1501  
 
 2. Kodeks dobrej praktyki rolniczej w  zakresie ogr aniczania emisji amoniaku obejmuje co najmniej zalecenia 
dotyczące:  
1) zarządzania azotem, z  uwzględnieniem jego pełnego obiegu w  środowisku;  
2) sposobów żywienia zwierząt gospodarskich – gatunków, o  których mowa w  przepisach o  organizacji hodowli 
i rozrod zie zwierząt gospodarskich;  
3) technik rozprowadzania nawozów ograniczających emisję amoniaku;  
4) sposobów przechowywania nawozów ograniczających emisję amoniaku;  
5) sposobów chowu zwierząt gospodarskich gatunków, o  których mowa w  przepisach o  organizacji hodowli 
i rozrodzie zwierząt gospodarskich, ograniczających emisję amoniaku;  
6) możliwości ograniczania emisji amoniaku pochodzącego ze stosowania nawozów mineralnych.  
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa zamieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Info rmacji Publicznej 
urzędu zapewniającego jego obsługę kodeks dobrej praktyki rolniczej w  zakresie ograniczania emisji amoniaku.”;  
3) w art.  41 dodaje się pkt  12 w  brzmieniu:  
„12) wbrew zakazowi określonemu w  art. 20a stosuje nawozy amonowo -węglanowe”.  
Art. 10. W ustawie z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale 
społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.  U. z  2018  r. poz.  2081 oraz 
z 2019  r. poz.  630) w  art. 25 w  ust. 1 w pkt 1 w lit. f w tiret drugim średnik zastępuje się przec inkiem i  dodaje się lit.  g 
oraz h w brzmieniu:  
„g) z zakresu ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych su b-
stancji (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1447  i 1501 ): 
– Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza oraz jego aktualizacje,  
– inwentaryzacje emisji,  
– prognozy wielkości emisji,  
– raporty metodyczne IIR,  
h) z zakresu ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska – spraw ozdania dotyczące lokalizacji 
prowadzenia badań monitoringowych oraz danych uzyskanych w  wyniku tych badań;”.  
Art. 11. W ustawie z  dnia 6  grudnia 2008  r. o podatku akcyzowym (Dz.  U. z  2019  r. poz.  864, 1123  i 1495) 
w art. 31c pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 12  czerwca 
2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1201 i  2538 
oraz z  2019  r. poz.  730 i  1501 ) i przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 tej ustawy;”.  
Art. 12. W ustawie z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji 
(Dz. U. z 2019 r. poz.  1447 ) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 1 w ust. 2 wyrazy „załącznik do ustawy” zastępuje się wyrazami „załącznik nr  1 do ustawy”;  
2) w art.  3: 
a) w ust.  2: 
– po pkt  1 dodaje się pkt  1a w  brzmieniu:  
„1a) wykonywanie, na potrzeby modelowania matematycznego, o  którym mowa w  art. 88 ust. 5 ust awy 
z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, zadań związanych z  prowadzeniem bazy emisji 
powierzchniowych, liniowych i  punktowych, w  tym opracowywanie metodyk ustalania wielkości tych 
emisji oraz zbieranie danych niezbędnych do ich ustalenia; ”, 
– w pkt  10 w  lit. q średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  r–t w brzmieniu:  
„r) monitorowanie działań w  zakresie polityki klimatycznej, a  także przygotowywanie analiz, przeglądów 
i ocen jej funkcjonowania,  
s) prognozowanie skutków realizacj i polityki klimatycznej,  
t) rozwijanie narzędzi do wspomagania realizacji celów systemu zarządzania emisjami oraz narzędzi do 
modelowania skutków gospodarczych, finansowych i  społecznych realizacji polityki klimatycznej;”,  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 1501  
 
 b) w ust.  2a: 
– uchyla się pkt  1–3, 
– w pkt  4 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  5 w brzmieniu:  
„5) monitorowaniem działań w  zakresie ochrony powietrza, a  także przygotowywaniem analiz, przeglądów 
i ocen jej funkcjonowania.”,  
c) uchyla się ust.  2b; 
3) uchyla się art.  5a; 
4) w art.  6 w ust. 2 po pkt  9 dodaje się pkt  9a w  brzmieniu:  
„9a) oddziaływaniu na środowisko instalacji i  urządzeń spalania lub współspalania odpadów, niezbędne do realizacji 
obowiązków sprawozdawczych wynikających z  przepisów prawa międzynarodowego lub prze pisów prawa Unii 
Europejskiej;”;  
5) w art.  7: 
a) ust. 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a. Osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą sporządza i  wprowadza do Krajowej bazy raport, o  którym 
mowa w  ust. 1, w zakresie eksploatacji:  
1) instalacji wymagającej pozwolenia – jeżeli korzystanie ze środowiska powodujące emisje wymaga pozw o-
lenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego, o  których mowa 
w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
2) źródła spalania paliw, o  którym mowa w  art. 152 ust. 2b ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochr o-
ny środowiska.”,  
b) po ust.  2b dodaje się ust.  2c w  brzmieniu:  
„2c. Obowiązek sporządzenia i  wprowadzenia za dany rok raportu, o  którym mowa w  ust. 1, wygasa 
z upływem 5  lat od zakończenia roku kalendarzowego, w  którym powstał ten obowiązek.”;  
6) w art.  7a w  ust. 1 wyrazy „siecią teleinformatyczną” zastępuje się wyrazami „systemem teleinformatycznym”;  
7) w art.  9: 
a) w ust.  1 wprowadzenie do wyliczenia o trzymuje brzmienie:  
„Krajowy ośrodek co 5  lat sporządza prognozy zmian aktywności dla następujących sektorów gospodarki:”,  
b) uchyla się ust.  1a, 
c) po ust.  1a dodaje się ust.  1b–1f w brzmieniu:  
„1b. Krajowy ośrodek co 5  lat sporządza prognozy zmian aktywn ości w  zakresie zużycia nośników energii 
dla sektorów gospodarki innych niż wskazane w  ust. 1. 
1c. Właściwi ministrowie w  zakresie swojej właściwości w  porozumieniu z  Krajowym ośrodkiem ustalają 
założenia do sporządzenia prognoz, o  których mowa w  ust. 1, oraz udostępniają Krajowemu ośrodkowi inform a-
cje i dane będące w  ich posiadaniu, niezbędne do sporządzenia tych prognoz.  
1d. Minister właściwy do spraw energii udostępnia Krajowemu ośrodkowi informacje i  dane będące w  jego 
posiadaniu, niezbędne do sporządze nia prognoz, o  których mowa w  ust. 1b. 
1e. Zakres i  struktura informacji i  danych, o  których mowa w  ust. 1c i 1d, są zgodne z  wymaganiami sp o-
rządzania prognoz wielkości emisji, o  których mowa w  art. 12 ust. 1. 
1f. Informacje i  dane, o  których mowa w  ust. 1c i 1d, właściwi ministrowie w  zakresie swojej właściwości 
przekazują Krajowemu ośrodkowi na 12  miesięcy przed terminem sporządzenia prognoz, o  których mowa 
w ust. 1 i 1b.”,  
d) uchyla się ust.  3, 
e) dodaje się ust.  5–9 w brzmieniu:  
„5. Prognozy, o  których mowa w  ust. 1 i 1b, są sporządzane przy zachowaniu następujących zasad:  
1) dotyczą lat kalendarzowych kończących się cyfrą 0 albo cyfrą 5, w  okresie 25  lat, począwszy od roku o d-
niesienia;  
2) za rok odniesienia przyjmuje się rok kalendarzowy kończący się cy frą 0 lub cyfrą 5;  
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 1501  
 
 3) informacje i  dane  podaje się na podstawie danych dla roku odniesienia, gromadzonych na potrzeby stat y-
styki publicznej, a  w razie braku takich danych – na podstawie innych posiadanych danych ze wskazaniem 
ich źródła;  
4) w przypadku bra ku informacji  i danych  dla roku odniesienia dopuszcza się wykorzystanie informacji 
i danych dla roku poprzedzającego rok odniesienia, pod warunkiem zamieszczenia w  prognozie informacji 
o roku, którego dotyczą te dane.  
6. Krajowy ośrodek sporządza zaktualiz owane prognozy, o  których mowa w  ust. 1 i 1b, jeżeli po sporz ą-
dzeniu prognozy nastąpią zmiany analizowanych czynników i  projektowanych parametrów, w  wyniku których 
prognozowane  zmiany aktywności  zmienią się o  więcej niż 20% w  stosunku do zamieszczonych w  ostatniej pr o-
gnozie.  
7. Jeżeli na przygotowanie kolejnej prognozy, o  której mowa w  ust. 1 lub 1b, pozostało mniej niż 
18 miesięcy albo gdy zmiany analizowanych czynników i  projektowanych parametrów zamieszczonych 
w prognozie nie będą miały istotnego wpływu na wielkość emisji, zaktualizowanej prognozy nie sporządza się.  
8. Do zaktualizowanej prognozy przepisy ust.  1c–1e stosuje się odpowiednio.  
9. Informacje i  dane niezbędne do sporządzenia zaktualizowanej prognozy właściwi ministrowie w  zakresie 
swojej właściwości przekazują na wniosek Krajowego ośrodka nie później niż w  terminie 6  miesięcy od dnia 
otrzymania wniosku.”;  
8) art. 11  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  11. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, na 
30 dni przed terminami wynikającymi z  przepisów prawa Unii Europejskiej lub umów międzynarodowych z  zakresu 
ochrony środowiska, inwentaryzacje emisji:  
1) gazów cieplarnianych, zgodnie z  wytycznymi do Konwencji Klimatycznej;  
2) substancji określonych w  Konwenc ji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odleg -
łości, sporządzonej w  Genewie dnia 13  listopada 1979  r. (Dz.  U. z 1985  r. poz.  311 i  312, z  1988  r. poz.  313 
oraz z  2012  r. poz.  216), zwanej dalej „Konwencją LRTAP”;  
3) substancji, dla których w  przepisach prawa Unii Europejskiej zostały określone poziomy emisji lub stężeń oraz 
krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji emisji substancji, zgodnie z  metodami określonymi w  załączniku 
nr 2 do ustawy.  
2. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, na 30  dni przed 
terminami wynikającymi z  przepisów prawa Unii Europejskiej, informacje i  dane niezbędne dla realizacji obowią z-
ków sprawozdawczych wynikających z  art. 72 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 
24 listopada 2010  r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, str.  17, z  późn.  zm.10)), zwanej dalej „dyrekt y-
wą 2010/ 75/UE”, i  art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2193 z  dnia 25  listopada 2015  r. 
w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 313 z  28.11.2015, str.  1), zwanej dalej „dyrektywą (UE) 
2015/2193”, w  zakresie dotyczącym:  
1) emisji substancji do powietrza ze źródeł spalania paliw, instalacji i  urządzeń spalania lub współspalania odp a-
dów, instalacji, w  których są używane rozpu szczalniki organiczne, i  instalacji do produkcji dwutlenku tytanu;  
2) odstępstw, o  których mowa w  art. 146c ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
3) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1135 z  dnia 10  sierpnia 2018  r. ustanawiające j rodzaj, format 
i częstotliwość przekazywania informacji, które mają być udostępniane przez państwa członkowskie na potrz e-
by sprawozdań z  wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/75/UE w  sprawie emisji prz e-
mysłowych (Tekst mający znaczenie  dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 205 z  14.08.2018, str.  40) w  zakresie danych 
dostępnych w  Krajowej bazie.  
3. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, na 14  dni przed 
terminami wynikającymi z  przepisów prawa Unii Europej skiej, informacje i  dane niezbędne dla realizacji obowią z-
ków sprawozdawczych wynikających z  dyrektywy 2010/75/UE i  dyrektywy (UE) 2015/2193 w  zakresie dotyczącym 
odstępstw, o  których mowa w  art. 146a, art.  146b, art.  146j i  art. 146k ustawy z  dnia 27  kwiet nia 2001  r. – Prawo 
ochrony środowiska.”;  
                                                           
10) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 158 z  19.06.2012, str.  25. 
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 1501  
 
 9) w art.  11a w  ust. 4 wyrazy „art. 98  ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 98  ust. 4”; 
10) w art.  11b: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a i 1b w  brzmieniu:  
„1a. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spr aw środowiska projekty raportów, 
o których mowa w  ust. 1, na 60  dni przed terminami wynikającymi z  przepisów prawa Unii Europejskiej lub 
umów międzynarodowych.  
1b. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, na 30  dni 
przed terminami wskazanymi w  załączniku nr  2 do ustawy, raport metodyczny IIR, zgodnie z  metodami określ o-
nymi w  tym załączniku.”,  
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Sporządzając projekty raportów, o  których mowa w  ust. 1 i 1b, Krajowy ośrodek może posłu żyć się 
w szczególności informacjami, danymi i  analizami przekazywanymi przez organy administracji publicznej,  
informacjami i  danymi zawartymi w  Krajowej bazie, informacjami zawartymi w  prognozach, o  których mowa 
w art. 9 ust. 1 i 1b, oraz innymi informac jami i  danymi udostępnianymi przez organizacje samorządu gospoda r-
czego i  organizacje pracodawców, a  także fundusze ochrony środowiska i  gospodarki wodnej.”,  
c) ust. 4 i  5 otrzymują brzmienie:  
„4. Organy administracji publicznej przekazują na wniosek Krajow ego ośrodka dane, informacje lub anal i-
zy niezbędne do sporządzenia projektów raportów, o  których mowa w  ust. 1 i 1b. 
5. Krajowy ośrodek może występować do organizacji samorządu gospodarczego, organizacji pracodawców 
lub funduszy ochrony środowiska i  gospod arki wodnej o  udostępnienie danych, informacji lub analiz niezbę d-
nych do sporządzenia projektów raportów, o  których mowa w  ust. 1 i 1b.”;  
11) po art.  11b dodaje się art.  11c w  brzmieniu:  
„Art.  11c. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego udostępnia nieodpłatnie Krajowemu ośrodkowi informacje 
i dane niezbędne do przygotowania projektów inwentaryzacji emisji, o  których mowa w  art. 11 ust. 1, oraz projektów 
raportów, o  których mowa w  art. 11b ust.  1, z wyłączeniem danych osobowych oraz danych objętych t ajemnicami 
prawnie chronionymi.”;  
12) w art.  12 w  ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) prognozy, o  których mowa w  art. 9 ust. 1 i 1b;”;  
13) w rozdziale 4  po art.  16 dodaje się art.  16a–16e w  brzmieniu:  
„Art.  16a. 1. Krajowe zobowiązania w  zakresie redukcj i emisji substancji oznaczają minimalne ograniczenie 
krajowej emisji danej substancji, jakie powinno zostać osiągnięte w  docelowym roku kalendarzowym, wyrażone jako 
wielkość procentowa całkowitej ilości emisji tej substancji, która została uwolniona w  2005  r. jako roku odniesienia. 
Krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji emisji substancji określa załącznik nr  3 do ustawy.  
2. Organy administracji rządowej i  samorządowej oraz osoby fizyczne i  prawne są obowiązane do podejmow a-
nia działań umożliwiających osiąg nięcie krajowych zobowiązań w  zakresie redukcji emisji substancji.  
Art. 16b. 1. Krajowy ośrodek opracowuje projekt Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powi e-
trza dla substancji, dla których w  załączniku nr  3 do ustawy określono krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji 
emisji substancji, zwanego dalej „Krajowym programem ograniczania zanieczyszczenia powietrza”.  
2. Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza jest opracowany zgodnie z  formatem określonym 
w decyzji wykonawczej K omisji (UE) 2018/1522 z  dnia 11  października 2018  r. ustanawiającej wspólny format kr a-
jowych programów ograniczania zanieczyszczenia powietrza na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) 2016/2284 w  sprawie redukcji krajowych emisji niektór ych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych 
(Dz. Urz. UE  L 256 z  12.10.2018, str.  87, z  późn. zm.11)). 
3. Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza zawiera co najmniej:  
1) krajowe ramy polityki dotyczącej jakości powietrza i  zanieczyszczenia p owietrza, w  których program został 
opracowany, w  szczególności:  
a) priorytety polityczne i  ich odniesienie do priorytetów określonych w  innych powiązanych obszarach polit y-
ki, w  tym w  polityce dotyczącej zmiany klimatu oraz, w  stosownych przypadkach, rolnic twa, przemysłu 
i transportu,  
                                                           
11) Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 259 z 16.10.2018, str.  43/1.  
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 1501  
 
 b) określone w  przepisach prawa obowiązki organów administracji publicznej z  podziałem na obowiązki kr a-
jowe, regionalne (województwo) i  lokalne (powiat, gmina) lub innych właściwych podmiotów dotyczące 
realizacji założeń Krajow ego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza,  
c) postępy poczynione w  ramach aktualnej polityki i  zastosowanych środków w  dziedzinie redukcji emisji 
i poprawy jakości powietrza oraz stopień, w  jakim wypełniane są zobowiązania wynikające z  przepisów  
prawa,  
d) prognozowany dalszy rozwój sytuacji w  zakresie osiągania założeń Krajowego programu ograniczania z a-
nieczyszczenia powietrza przy założeniu, że nie nastąpi żadna zm iana w  już przyjętej polityce i stosow a-
nych środkach;  
2) warianty strategiczne roz ważane w  celu wypełnienia zobowiązań w  zakresie redukcji emisji substancji 
w okresie od 2020  r. do 2029  r. oraz w  okresie na 2030  r. i na lata następne, jak również dla osiągnięcia śre d-
nioterminowych poziomów emisji określonych na 2025  r. oraz w  celu dalsz ej poprawy jakości powietrza, anal i-
zę tych wariantów wraz z  metodą jej przeprowadzenia, a  także poszczególne lub łączne skutki strategii 
i środków dotyczących redukcji emisji substancji, jakości powietrza i  środowiska oraz związaną z  nimi niepe w-
ność, w  przypadku gdy informacje o  takich skutkach są dostępne;  
3) ścieżkę redukcji emisji substancji określoną jako orientacyjny poziom zmniejszania wielkości emisji substancji, 
dla których zostały określone krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji emisji substancji , o których mowa 
w art. 16a; 
4) środki i  strategie, które zdecydowano się przyjąć, w  tym harmonogram ich przyjmowania, wdrażania i dokon y-
wania ich przeglądu, wraz ze wskazaniem odpowiedzialnych właściwych organów administracji publicznej lub 
innych właściw ych podmiotów;  
5) w stosownych przypadkach, wyjaśnienie powodów, dla których osiągnięcie orientacyjnych poziomów emisji 
substancji określonych na 2025  r. jest niemożliwe bez pociągania za sobą nieproporcjonalnie wysokich kos z-
tów, a  także powodów, dla który ch przyjęto nieliniową ścieżkę redukcji emisji substancji, o  której mowa 
w art. 16c ust.  3; 
6) w stosownych przypadkach, informacje na temat możliwości stosowania przepisów art.  16d ust.  3 i 5; 
7) ocenę, w  jaki sposób wybrane strategie i  środki zapewniają spójność z  politykami, strategiami, programami, 
planami i  prognozami w  innych obszarach polityki.  
4. Krajowy ośrodek, opracowując projekt Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza:  
1) ocenia, do jakiego stopnia krajowe źródła emisji substancji mogą wpływać na jakość powietrza na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej i  sąsiednich państw członkowskich Unii Europejskiej, w  tym używając danych 
i metod opracowanych w  ramach europejskiego prog ramu monitorowania i oceny, o  którym mowa w  art. 9 
Konwencji LRTAP;  
2) uwzględnia potrzebę zmniejszenia emisji zanieczyszczeń powietrza, aby osiągnąć cele dotyczące jakości powi e-
trza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz, w  stosownych przypadkach, s ąsiednich państw członko w-
skich Unii Europejskiej, przy czym przez cele dotyczące jakości powietrza rozumie się poziomy dopuszczalne, 
poziomy docelowe i  pułapy stężeń ekspozycji określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  86 ust. 1 i 2 
ustawy z  dnia 2 7 kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
3) priorytetowo traktuje środki redukcji emisji sadzy przy podejmowaniu środków służących wypełnieniu kraj o-
wych zobowiązań w  zakresie redukcji emisji pyłu, przy czym przez sadzę rozumie się węglowe cząstki sta łe po-
chłaniające światło;  
4) uwzględnia potrzebę zapewnienia spójności Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza 
z innymi politykami, strategiami, programami, planami i  prognozami przyjętymi w  oparciu o  wymogi określone 
w przepisach prawa.  
5. Organy administracji publicznej przekazują Krajowemu ośrodkowi, na jego wniosek, informacje i  opinie p o-
trzebne do sporządzenia projektu Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza w  terminie 30  dni od 
dnia otrzymania wniosku.  
6. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska projekt Krajowego programu 
ograniczania zanieczyszczenia powietrza.  
7. Minister właściwy do spraw środowiska przy opracowywaniu Krajowego programu ograniczania zanieczys z-
czenia powietrza zapewnia  udział społeczeństwa na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz 
o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2081 oraz z  2019  r. poz.  630 i  1501 ). 
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 1501  
 
 8. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska, przyjmuje Krajowy program ogran i-
czania zanieczyszczenia powietrza w  drodze uchwały.  
9. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje p rzyjęty Krajowy program ograniczania zanieczyszcz e-
nia powietrza Komisji Europejskiej.  
10. Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza jest aktualizowany nie rzadziej niż co 4  lata. 
11. Aktualizacja Krajowego programu ograniczania zanieczyszczen ia powietrza zawiera elementy, o  których 
mowa w  ust. 3, a także:  
1) ocenę postępów we wdrażaniu Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza, redukcji emisji 
substancji i  zmniejszaniu stężeń;  
2) wszelkie znaczące zmiany polityki i  strategii o raz przyjętych założeń, a  także znaczące zmiany harmonogramu 
wdrażania Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza.  
12. Aktualizacji Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza dokonuje się również 
w przypadku, gdy z  inwentary zacji emisji, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3, wynika, że przyjęty w  Krajowym pr o-
gramie ograniczania zanieczyszczenia powietrza poziom redukcji emisji substancji wynikający ze ścieżki redukcji 
emisji nie został osiągnięty lub zachodzi ryzyko, że nie z ostanie osiągnięty.  
13. Aktualizacja, o  której mowa w  ust. 12, uwzględnia dodatkowe działania i  środki, które zostały lub zostaną 
podjęte w  celu zmniejszenia poziomu emisji substancji zgodnie z  przyjętą ścieżką redukcji spośród ścieżek redukcji, 
o których mowa w  art. 16c, jeżeli takie działania i  środki są wymagane.  
14. Dodatkowe działania i  środki, o  których mowa w  ust. 13, oraz harmonogram ich wdrożenia są podejmow a-
ne na podstawie propozycji, o  których mowa w  art. 16d ust.  2. 
15. Aktualizacji, o  której mo wa w  ust. 12, dokonuje się w  terminie 18  miesięcy od dnia przekazania Komisji 
Europejskiej inwentaryzacji emisji, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3. 
16. Do aktualizacji, o  której mowa w  ust. 10 i 12, stosuje się odpowiednio przepisy ust.  1, 2 i  4–9. 
Art. 16c. 1. Ścieżka redukcji emisji, o  której mowa w  art. 16b ust.  3 pkt 3, jest wyznaczana jako liniowe zmnie j-
szanie wielkości emisji substancji, dla której zostały określone krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji emisji su b-
stancji, w  którym górny punkt w yznacza poziom redukcji emisji danej substancji wyznaczony jako krajowe zobowiązanie 
w zakresie redukcji emisji na 2020  r., a dolny punkt stanowi poziom redukcji emisji tej substancji wyznaczony jako kr a-
jowe zobowiązanie w  zakresie redukcji emisji na 2030  r., zwane dalej „liniową ścieżką redukcji emisji”.  
2. W liniowej ścieżce redukcji emisji wyznacza się także poziom redukcji emisji danej substancji na 2025  r. 
3. W przypadku gdy osiąganie poziomów zmniejszania wielkości emisji substancji w  sposób wyznaczon y  
liniową ścieżką redukcji emisji jest nieefektywne pod względem ekonomicznym lub technologicznym, zmniejszanie 
wielkości emisji substancji można wyznaczyć w  sposób nieliniowy, pod warunkiem że od 2025  r. trajektoria poziomu 
zmniejszania wielkości emisji substancji będzie się stopniowo zbliżała do trajektorii wyznaczonej liniową ścieżką r e-
dukcji emisji oraz że nie wpłynie to na żadne z  krajowych zobowiązań w  zakresie redukcji emisji w  2030  r. 
Art. 16d. 1. Minister właściwy do spraw środowiska informuje wła ściwych ministrów w  zakresie ich właściwości,  
że zgodnie z  inwentaryzacją emisji, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3, przyjęty w  Krajowym programie ogranicz a-
nia zanieczyszczenia powietrza poziom redukcji emisji substancji wynikający ze ścieżki redukcji e misji nie został 
osiągnięty lub zachodzi ryzyko, że nie zostanie osiągnięty.  
2. Właściwi ministrowie w  zakresie swojej właściwości opracowują propozycje dodatkowych działań 
i środków, o  których mowa w  art. 16b ust.  14, i przekazują je ministrowi w łaściwemu  do spraw środowiska w termi-
nie 6  miesięcy od dnia  otrzymania informacji, o  której mowa w  ust. 1. 
3. W przypadkach, w  których:  
1) nieosiągnięcie wymaganego poziomu redukcji emisji danej substancji jest następstwem wyjątkowo chłodnej 
zimy lub wyjątkowo suchego lata, a  średnia roczna wielkość emi sji tej substancji wykazywana w inwentaryz a-
cji, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3, za dany rok, rok poprzedzający i  rok kolejny nie przekracza wartości 
krajowych rocznych emisji, albo  
2) osiągnięcie wymaganego poziomu redukcji emisji danej substancji w  danym roku nie jest możliwe pomimo 
zrealizowania wszystkich racjonalnych pod względem kosztów środków oraz jeżeli:  
a) co najmniej jedno zobowiązanie w  zakresie redukcji emisji substancji zostało określone na pozio mie 
wyższym niż racjonalna pod względem kosztów redukcja określona w  sprawozdaniu nr  16, o  którym mowa 
w art. 5 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284 z  dnia 14  grudnia 2016  r. 
w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajó w zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany 
dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Dz.  Urz. UE  L 344 z  17.12.2016, str.  1), 
zwanej dalej „dyrektywą Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284”, oraz  
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 1501  
 
 b) przekroczenie poziomu krajowych zob owiązań w  zakresie redukcji emisji substancji wskazanego 
w załączniku nr  3 do ustawy zostanie co roku zrekompensowane przez równoważną redukcję emisji innego 
zanieczyszczenia określonego w  tym załączniku, albo  
3) nieosiągnięcie wymaganego poziomu redukcji emisji danej substancji wynika z  nagłego i  wyjątkowego zakł ó-
cenia lub spadku mocy w  systemie wytwarzania lub dostawy energii elektrycznej lub ciepła, którego nie można 
było w  sposób racjonalny przewidzieć, oraz jeżeli można wykazać, że:  
a) podjęto wszelkie  racjonalne działania obejmujące wdrożenie nowych środków i  strategii w  celu spełnienia 
krajowych zobowiązań w  zakresie redukcji emisji substancji i  że działania te będą nadal podejmowane, tak 
aby okres, w  którym te zobowiązania nie są spełniane, był jak n ajkrótszy, oraz  
b) wdrożenie dodatkowych środków i  strategii oprócz wskazanych w  lit. a pociągałoby za sobą nieproporcj o-
nalne koszty i  poważnie zagrażałoby krajowemu bezpieczeństwu energetycznemu lub powodowałoby duże 
ryzyko ubóstwa energetycznego dla znac znej części ludności  
– przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się.  
4. Odstępstwa, o  których mowa w  ust. 3: 
1) pkt 2  – mogą być stosowane nie dłużej niż przez 5  kolejnych lat,  
2) pkt 3  – mogą być stosowane nie dłużej niż przez 3  kolejne lata  
– od dnia rozpoczęcia  ich stosowania.  
5. Jeżeli z  inwentaryzacji emisji, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3, wynika, że wielkość emisji substancji, dla 
której zostały określone krajowe zobowiązania w  zakresie redukcji emisji, przekracza poziom wyznaczony poziomem 
tych zobowi ązań, a  przekroczenie to jest następstwem zastosowania usprawnionych metod w  zakresie inwentaryzacji 
emisji, zaktualizowanych zgodnie z  wiedzą naukową, opracowuje się skorygowaną inwentaryzację emisji.  
6. Krajowy ośrodek opracowuje skorygowaną inwentaryzac ję emisji, o  której mowa w  ust. 5, zgodnie z meto-
dami dotyczącymi korekt inwentaryzacji emisji określonymi w  załączniku nr  2 do ustawy, przyjmując na potrzeby 
opracowania korekty, że zobowiązania w  zakresie redukcji emisji na lata 2020 –2029  zostały określo ne w  dniu 4  maja 
2012  r. 
7. Począwszy od 2025  r., skorygowaną inwentaryzację emisji, o  której mowa w  ust. 5, opracowuje się 
z uwzględnieniem aktualnych wskaźników emisji lub metod stosowanych do wyznaczenia emisji ze szczególnych 
kategorii źródeł, jeżeli p ozwalają na dokładniejsze określenie emisji niż normy wynikające z  przepisów prawa Unii 
Europejskiej w  dziedzinie ochrony powietrza zamieszczonych na liście, o  której mowa w  art. 14 ust. 3 lit. b 
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284.  
8. Po przekazaniu przez Krajowy ośrodek skorygowanej inwentaryzacji emisji, o  której mowa w  ust. 5, minister 
właściwy do spraw środowiska przekazuje ją Komisji Europejskiej w  terminie do dnia 15  lutego danego roku spr a-
wozdawczego, informując o  znaczącej różn icy w  zakresie wskaźników emisji.  
9. Minister właściwy do spraw środowiska w  terminie do dnia 15  lutego roku, za który jest opracowywana 
inwentaryzacja, o  której mowa w  art. 11 ust. 1 pkt 3, informuje Komisję Europejską o  zastosowaniu odstępstw, 
o których mowa w  ust. 3 lub 5, wskazując zanieczyszczenia, dla których poziom krajowych zobowiązań w  zakresie 
redukcji emisji nie zostanie dotrzymany.  
10. Zastosowanie odstępstwa, o  którym mowa w  ust. 3 lub 5, uznaje się za skuteczne, jeżeli Komisja Europe j-
ska nie zgłosi zastrzeżeń w  terminie 9  miesięcy od dnia otrzymania informacji, o  której mowa w  ust. 9. 
11. W przypadku uznania przez Komisję Europejską, że warunki zastosowania odstępstw, o  których mowa 
w ust. 3 lub 5  nie zostały spełnione, ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 16e. 1. Minister właściwy do spraw:  
1) budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,  
2) energii,  
3) gospodarki,  
4) gospodarki morskiej,  
5) rolnictwa,  
6) transportu,  
7) żeglugi śródlądowej  
– każdy w  zakresi e swojej właściwości, sporządza i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska info r-
mację dotyczącą stosowanych działań i  środków ujętych w  Krajowym programie ograniczania zanieczyszczenia p o-
wietrza, które mają zapewnić dotrzymanie krajowych zobowi ązań w  zakresie redukcji emisji substancji określonych 
w załączniku nr  3 do ustawy lub wyznaczonej ścieżki redukcji emisji przyjętej spośród ścieżek redukcji emisji, 
o których mowa w  art. 16c. 
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 1501  
 
 2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, przekazuje się do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni. Info r-
macje  są opracowywane na formularzu udostępnionym w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska.  
3. Minister właściwy do spraw środowis ka na podstawie informacji, o  których mowa w  ust. 1, przygotowuje 
roczne sprawozdanie o  stosowanych działaniach i  środkach, które mają zapewnić dotrzymanie krajowych zobowiązań 
w zakresie redukcji emisji substancji określonych w  załączniku nr  3 do ustawy l ub wyznaczonej ścieżki redukcji em i-
sji przyjętej spośród ścieżek redukcji emisji, o  których mowa w  art. 16c, oraz o  redukcji emisji uzyskanej w  wyniku 
stosowania tych działań i  środków.  
4. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje roczne sprawozdani e, o którym mowa w  ust. 3, Radzie 
Ministrów w  terminie do dnia 30  czerwca roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.”;  
14) w art.  21a: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Rozliczanie emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu upr awnieniami do emisji polega 
na równoważeniu krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do 
emisji jednostkami rocznych limitów emisji lub jednostkami, o  których mowa w  art. 21c ust.  1.”, 
b) w ust.  3 w pkt 2 kropkę  zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  3 w brzmieniu:  
„3) nabyć część limitu określonego w  art. 5 ust. 4 decyzji nr  2009/406/WE od innego państwa członkowskiego  
Unii Europejskiej.”;  
15) w art.  21d ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Minister właściwy do sp raw środowiska  stosuje przepisy art.  21a ust.  3 i 5 oraz art.  21c ust.  1 i 5, kierując 
się strategią zarządzania krajowym limitem.”;  
16) w art.  21f w  ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Jeżeli mimo zastosowania środków, o  których mowa w  art. 21a ust. 3, art.  21b i  art. 21c ust.  1, wynik rozliczenia 
emisji, o  którym mowa w  art. 21a ust.  2, pozostaje ujemny, minister właściwy do spraw środowiska poleca Krajow e-
mu ośrodkowi opracowanie planu działań korygujących.”;  
17) w art.  38 po ust.  2a dodaje się ust. 2b w  brzmieniu:  
„2b. Minister właściwy do spraw środowiska odmawia, w  drodze decyzji, wydania listu popierającego i  listu z a-
twierdzającego, jeżeli w  okresie rozliczeniowym, w  którym został złożony wniosek o  wydanie listu, Rzeczypospolitej 
Polskiej nie  zostały przyznane i  przekazane jednostki przyznanej emisji.”;  
18) załącznik do ustawy oznacza się jako załącznik nr  1 do ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisj a-
mi gazów cieplarnianych i  innych substancji (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1447 ) i w części tabeli Gazy cieplarniane wpr o-
wadza się następujące zmiany:  
a) po lp. 6.19  dodaje się lp. 6.20 w  brzmieniu:  
6.20 Pozostałe fluorowęglowodory (HFCs)   , 
b) po lp. 7.9  dodaje się lp. 7.10 w  brzmieniu:  
7.10 Pozostałe perfluorowęglowodory (PFCs)   ; 
19) dodaje się załączniki nr  2 i 3 do ustawy w  brzmieniu określonym w  załącznikach nr  1 i 2 do niniejszej ustawy.  
Art. 13. W ustawie z  dnia 15  lipca 2011  r. o krajowym systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS) (Dz.  U. poz.  1060) 
w art. 17 po ust.  1 dodaje si ę ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W latach 2021 –2030  maksymalny limit wydatków budżetowych będący skutkiem finansowym wykonyw a-
nia niniejszej ustawy wynosi 1  396 137 zł, z tym że w:  
1) 2021  r. – 136 016 zł; 
2) 2022  r. – 136 814 zł; 
3) 2023  r. – 137 614 zł; 
4) 2024 r. – 138 414 zł; 
5) 2025  r. – 139 214 zł; 
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 1501  
 
 6) 2026  r. – 140 013 zł; 
7) 2027  r. – 140 813 zł; 
8) 2028  r. – 141 613 zł; 
9) 2029  r. – 142 413 zł; 
10) 2030  r. – 143 213 zł.”. 
Art. 14. Do wniosków, o  których mowa w  art. 9 ust. 7 ustawy zmienianej w  art. 1, złożonych przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 15. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej po raz pierwszy przekazuje Krajowemu 
ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisjami informację o  wniesieniu opłaty rocznej oraz listę rachunków, za które 
opłata roczna nie została wniesiona, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 16. Do nadmiarowo wydanych uprawnień do emisji wydanych operatorom statków powietrznych przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  18 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą.  
Art. 17. W przypadku gdy całko wita roczna liczba uprawnień do emisji przydzielona dla danej instalacji przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  25 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 1 
albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11 tej ustawy, 
okaże się nieprawidłowa z  powodu zidentyfikowania błędów mających znaczenie dla określenia liczby uprawnień do em i-
sji w  trakcie oceny wniosku o  przydział uprawnień do emisji, o  który m mowa w  art. 68 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, 
lub zmiany przydzielonej liczby uprawnień do emisji w  przypadku zmniejszenia zdolności produkcyjnej na podstawie 
informacji, o  której mowa w  art. 71 ust. 1 tej ustawy, stosuje się przepisy art.  25a ustawy  zmienianej w  art. 1. 
Art. 18. Wnioski o  przydział uprawnień do emisji na okres, na który przydzielane są uprawnienia, o  którym mowa 
w art. 2 pkt 15 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia 
przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na podst a-
wie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. 
UE L 59 z  27.02.2019, str.  8), zł ożone w  terminie do dnia 29  czerwca 2019  r., stają się wnioskami, o  których mowa 
w art. 26a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 19. Minister właściwy do spraw środowiska zamieści wzory  formularzy, o  których mowa w  art. 36 ust. 6 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra w  terminie 7  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 20. 1. Do postępowań w  sprawie zatwierdzenia wskaźnika l ub ws kaźników zgodności wszczętych i niezako ń-
czonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  32 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą.  
2. Dla zadań inwestycyjnych rozpoczętych lub zakończonych przed  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, dla kt ó-
rych nie złożono wniosków, o  których mowa w  art. 32 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 1, podmiot realizujący zadanie inw e-
stycyjne składa do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek o  zatwierdzenie wskaź nika lub wskaźników zgodn o-
ści w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Dla zadań inwestycyjnych zakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, dla których nie złożono 
poświadczenia osiągnięcia wskaźnika lub wskaźników zg odności, stosuje się przepisy art.  32 ust. 10 pkt 1 i ust. 12 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.  
4. Nabywca tytułu prawnego, który nabył tytuł prawny do instalacji przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
występuje z  wnioskiem, o  którym mowa w  art. 32 ust. 8a ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie 30  dni od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy.  
5. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne sporządza i  przedkłada Kra jowemu ośrodkowi bilansowania i zarządz a-
nia emisjami sprawozdanie r zeczowo -finansowe, o  którym mowa w  art. 34 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, opinię biegł e-
go rewidenta, o  której mowa w  art. 36 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, oraz informację, o  której mowa w  art. 34 ust. 2 
ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu doty chczasowym, za okres sprawozdawczy od dnia 1  lipca 2018  r. do dnia 
30 czerwca 2019  r., na formularzach, których wzory zostały określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  36 ust. 6 
ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.  
6. Podmiot real izujący zadanie inwestycyjne sporządza i  przedkłada Kra jowemu ośrodkowi bilansowania i zarządz a-
nia emisjami po raz pierwszy zbiorcze zestawienie instalacji otrzymujących uprawnienia do emisji, o  którym mowa 
w art. 34 ust. 2a ustawy zmienianej w  art. 1, za okres sprawozdawczy od dnia 1  lipca 2018  r. do dnia 30  czerwca 2019  r. 
w terminie do dnia 30  października 2019  r. 
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 1501  
 
 Art. 21. Przy określaniu wysokości kwoty kosztów inwestycyjnych poniesionych na realizację danego zadania inw e-
stycyjnego ujętego w  krajowym pl anie inwestycyjnym, kwalifikowanych do zbilansowania z  wartością planowanych do 
przydzielenia uprawnień do emisji, o  której mowa w  art. 36 ust. 3a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględnia się również 
koszty poniesione na to zadanie przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 22. Do postępowań w  sprawie zwrotu równowartości uprawnień do emisji wszczętych i  niezakończonych przed 
dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  40a ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 23. Informacja o  całkow itej liczbie uprawnień do emisji przyznanych operatorom statków powietrznych 
w okresie od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. staje się informacją, o  której mowa w  art. 48 ust. 1 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustaw ą. 
Art. 24. Do spraw o  wydanie lub o  zmianę zezwolenia na emisję ga zów cieplarnianych wszczętych i niezakończ o-
nych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  53–55 ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu dotyc hczasowym.  
Art. 25. Do wniosków o  przydział uprawnień do emisji dla instalacji nowej złożonych przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  68 i art. 70 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 26. Do informacji o  znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej w  instalacji, o  której mowa w  art. 71 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 1, złożonej przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  71 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 27. W przypadku złożenia przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy informacji, z  której wynika zaprzest a-
nie działalności w  instalacji, o  którym mowa w  art. 72 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, stosuje się przepisy art.  72 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 28. W przypadku złożenia przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy informacji, z  której wynika częściowe 
zaprzestanie działalności w  instalacji, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1 usta wy zmienianej w  art. 1, stosuje się przepisy 
art. 73 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 29. 1. Raporty, o  których mowa w  art. 80 ust. 3 i art. 81 ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w  art. 1, dotyczące emisji 
powstałych przed dn iem 1  stycznia 2019  r. podlegają weryfikacji zgodnie z  wymaganiami rozporządzenia Komisji (UE) 
nr 600/2012 z  dnia 21  czerwca 2012  r. w sprawie weryfikacji raportów na temat wielkości emisji gazów cieplarnianych 
i raportów dotyczących tonokilometrów oraz ak redytacji weryfikatorów zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 181 z  12.07.2012, str.  1). 
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy art.  3 pkt 23, art. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2, art.  5 ust. 2, 
art. 84 ust. 1–3 i 6, art.  86 ust. 6 i 7, art.  88 ust. 1 pkt 2 oraz art.  90 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczas o-
wym.  
Art. 30. Do postępowań w  sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za ni edokonanie rozliczenia wielkości 
emisji w  terminie, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lub 5 ustawy zmienianej w  art. 1, wszczętych i  niezakończonych przed 
dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art.  104 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nad a-
nym niniejszą ustawą.  
Art. 31. Do opłaty za korzystanie ze środowiska w  postaci wydanych uprawnień do emisji, o  której mowa 
w art. 273 ust. 1 pkt 1a ustawy zmienianej w  art. 6, należnej za okres od dnia 1  stycznia 2019  r. stosuje się przepis y ustawy 
zmienianej w  art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 32. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  36 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 1 zacho-
wują moc do dnia 31  grudnia 2019  r. 
Art. 33. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawc ze wydane na podstawie art.  286 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 6 za-
chowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  286 ust. 6 ustawy zmienianej 
w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż prze z 18 miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy, i  mogą być zmieniane.  
2. Zachowane w  mocy przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art.  286 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 6, mogą 
być zmieniane przez ministra właściwego do spraw środowiska, w  drodze rozporządzenia, w  granicach określonych 
w art. 286 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 34. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje po raz pierwszy wykaz, o  którym mowa w  art. 26d ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia 30  września 2019  r. 
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 1501  
 
 Art. 35. 1. W  przypadku zadań inwestycyjnych zakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy po d-
miot, o  którym mowa w  art. 38 ust. 5 ustawy zmienianej w  art. 1, informuje ministra właśc iwego do spraw środowiska 
o terminie zaprzestania realizacji tego zadania albo zakończeniu jego realizacji w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
2. W przypadku zadań inwestycyjnych zakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy podmiot, 
o którym mowa w  art. 38 ust. 6a ustawy zmienianej w  art. 1, informuje ministra w łaściwego do spraw środowiska o zmia-
nie mocy wytwórczej w  terminie 60  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 36. Jeżeli przed dniem wejścia w  życie  niniejszej ustawy w  instalacji nastąpiło znaczące zmniejszenie zdolności 
produkcyjnej,  o którym mowa w  art. 71 ust. 5 ustawy zmienianej w  art. 1, a prowadzący tę instalację nie wykonał obowią z-
ku, o  którym mowa w  art. 71 ust. 1 tej ustawy, w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy prow a-
dzący instalację przedkłada Krajowemu ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisjami informację o  zakresie zmniejsz e-
nia oraz o  zainstalowanej zdolności produkcyjnej w  instalacji, o  której mowa w  art. 71 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 37. Prowadzący instalację, który przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy dokonał zwrotu nadmiarowo 
wydanych uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 18 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, pomniejsza sumę opłat y 
z tytułu wydanych uprawnień do emisji, wnoszonej w  roku następującym po roku wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
o kwotę równą kwocie opłaty za wydane uprawnienia do emisji, odpowiadającą liczbie zwróconych nadmiarowo upra w-
nień, chyba że przed dniem wejśc ia w życie niniejszej ustawy dokonał tego pomniejszenia.  
Art. 38. W terminie 14  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek bilansowania i  zarządzania 
emisjami przedkłada Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej wykaz otwartych rachunków 
w rejestrze Unii, o  których mowa w  art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, według stanu na dzień 1  stycznia 2019  r. 
Art. 39. 1. Do wniosków o  przydział uprawnień złożonych na podstawie art.  4 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 
Komisj i (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmoniz o-
wanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlame n-
tu Europejskiego i  Rady (Tekst mają cy znaczenie dla EOG) przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy rozdziału 5a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Koszty weryfikacji planu metodyki monitorowania stanowiącego załącznik do wniosków o  przydział uprawnień do 
emisji ponosi p rowadzący instalację.  
Art. 40. Prowadzący instalację składa po raz pierwszy do organu właściwego do wydania zezwolenia, o  którym m o-
wa w  art. 52 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, plan metodyki monitorowania w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie 
niniejs zej ustawy.  
Art. 41. Postępowania wszczęte na podstawie wniosku, o  którym mowa w  art. 68 ustawy zmienianej w  art. 1, dot y-
czące przydziału uprawnień do emisji dla instalacji nowych na okres rozliczeniowy od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 
31 grudnia 2020  r., niezakończone do dnia 31  grudnia 2020  r., umarza się z  tym dniem.  
Art. 42. 1. Do obowiązku sporządzenia i  wprowadzenia raportu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 12, który powstał przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuj e się przepis art.  7 ust. 2c ustawy zmienianej 
w art. 12. 
2. Zakres informacji wprowadzanych w  raporcie, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 12, sporz ą-
dzanym za okresy sprawozdawcze sprzed dnia 1  stycznia 2016  r. określają przepisy obowi ązujące w  terminie, w  którym 
powstał obowiązek sporządzenia i  wprowadzenia raportu do Krajowej bazy o  emisjach gazów cieplarnianych i  innych 
substancji.  
Art. 43. Informacje, o  których mowa w  art. 6 ust. 2 pkt 9a ustawy zmienianej w  art. 12, są przekazywane  po raz 
pierwszy w  raportach sporządzanych i  wprowadzanych do Krajowej bazy o  emisjach gazów cieplarnianych i  innych su b-
stancji za 2019  r. 
Art. 44. 1. Pierwsze prognozy zmian aktywności, o  których mowa w  art. 9 ust. 1 i 1b ustawy zmienianej w  art. 12 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, Krajowy ośrodek bilansowania i  zarządzania emisjami sporządza w  terminie do 
dnia 31  grudnia 2021  r. 
2. Informacje i  dane, o  których mowa w  art. 9 ust. 1c i  1d ustawy zmienianej w  art. 12, właściwi ministrowie 
w zakresie swo jej właściwości przekazują  po raz pierwszy Krajowemu ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisjami 
w terminie do dnia 31  grudnia 2020  r. 
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 1501  
 
 Art. 45. Inwentaryzacje emisji substancji, dla których w  przepisach prawa Unii Europejskiej zostały określone kraj o-
we z obowiązania w  zakresie redukcji emisji substancji, sporządzone przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają 
się inwentaryzacjami w  rozumieniu art.  11 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 12. 
Art. 46. Raporty metodyczne IIR sporządzone przed dniem w ejścia w  życie niniejszej ustawy stają się raportami m e-
todycznymi IIR, o  których mowa w  art. 11b ust.  1b ustawy zmienianej w  art. 12. 
Art. 47. 1. Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza przyjęty przed dniem wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy  staje się Krajowym programem ograniczania zanieczyszczenia powietrza, o  którym mowa w  art. 16b ust.  8 
ustawy zmienianej w  art. 12, i może być aktualizowany na podstawie art.  16b ust.  10 tej ustawy.  
2. Pierwsza aktualizacja Krajowego programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza na podstawie art.  16b ust.  10 
ustawy zmienianej w  art. 12 zostanie przeprowadzona  w terminie  do dnia 1  kwietnia 2023  r. 
Art. 48. 1. Pierwszą informację, o  której mowa w  art. 16e ust.  1 ustawy zmienia nej w  art. 12, przekazuje się w termi-
nie do dnia 31  stycznia 2020  r. 
2. Pierwsze sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 16e ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 12, przekazuje się w  terminie  do 
dnia 30  czerwca 2020  r. 
Art. 49. Operator systemu przesyłowego, o  który m mowa w  art. 37 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, który zawarł 
umowę na współfinansowanie, o  której mowa w  art. 37 ust. 5 tej ustawy, przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy  
przekazuje kopię tej umowy ministrowi właściwemu do spraw środowiska w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie n i-
niejszej ustawy.  
Art. 50. 1. Informacje o  lokalizacji prowadzenia badań monitoringowych oraz wskaźnikach używanych do badania 
wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy przekazane Komisji Europejskiej oraz Europejskiej Agencji Środowis -
ka przez Głównego Inspektora Ochrony Środ owiska przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają się informacjami , 
o których mowa w  art. 25c ust.  1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 3. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje po raz pierwszy Komisji Europejskiej i  Europejskiej Agencji 
Środowiska informacje o  lokalizacji prowadzenia badań monitoringowych oraz wskaźnikach używanych do badania wpł y-
wu zanieczyszczenia powietrza, o  których mowa w  art. 25c ust.  1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 3, w  terminie do dnia 
1 lipca 2022  r. 
Art. 51. 1. Dane uzyskane w  wyniku badań wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy przekazane Komisji 
Europejskiej i  Europejskiej Agencji Środowiska przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy stają się danymi, o  których mowa w  art. 25c ust.  1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 3. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje po raz pierwszy Komisji Europejskiej i  Europejskiej Agencji 
Środowiska dane uzyskane w  wyniku badań wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosyst emy przeprowadzonych 
w lokalizacjach, o  których mowa w  art. 25c ust.  1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 3, w terminie do dnia 1  lipca 2023  r. 
Art. 52. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda  
  
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 1501  
 
 Załącznik nr 1 do ustawy z dnia 4 lipca 2019 r.  o zmianie ustawy  o systemie handlu uprawnieniami  
do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. poz. 1501 ) 
„Załącznik nr 2 do ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie 
zarządzania emi sjami gazów cieplarnianych i innych substancji 
(Dz. U. z 201 9 r. poz. 1447 )” 
  
METODY PRZYGOTOWYWAN IA I AKTUALIZACJI IN WENTARYZACJI EMISJI I PROGNOZY EMISJI, 
RAPORTU METODYCZNEGO  IIR ORAZ SKORYGOWANY CH INWENTARYZACJI EM ISJI 
W przypadku substancji, dla których w przepisach prawa Unii Europejskiej zostały określone krajowe zobowiązania 
w zakresie redukcji emisji substancji, przygotowuje się inwentaryzacje emisji, w stosownych przypadkach, skorygowane 
inwentaryzacje emisji, w  tym inwentaryzacje emisji w uk ładzie przestrzennym i inwentaryzacje dużych źródeł punktowych, 
prognozy emisji, oraz raporty metodyczne IIR, zgodnie z metodą przyjętą przez strony Konwencji LRTAP (wytyczne 
EMEP dotyczące sprawozdawczości), w oparciu o przewodnik EMEP/EEA dotyczący bila nsów zanieczyszczeń powietrza 
(przewodnik EMEP/EEA), o którym mowa w tej konwencji.  
Ponadto dodatkowe informacje, w szczególności dane dotyczące aktywności, niezbędne do oceny inwentaryzacji em i-
sji i prognoz emisji, przygotowuje się zgodnie z tymi samymi w ytycznymi.  
Wykorzystanie wytycznych EMEP dotyczących sprawozdawczości pozostaje bez uszczerbku dla dodatkowych w a-
runków określonych w niniejszym załączniku oraz dla wymogów dotyczących nomenklatury sprawozdawczej, szeregów 
czasowych oraz terminów przekazy wania informacji.  
W przypadku operacji lotniczych inwentaryzacja emisji, prognoza emisji lub raport metodyczny IIR są opracowyw a-
ne na podstawie cyklu lądowania i startu rozumianego jako cykl obejmujący kołowanie przy starcie i lądowaniu, start, 
wznoszenie się, podchodzenie do lądowania, lądowanie i wszelkie inne czynności statku powietrznego odbywające się 
poniżej wysokości 3 000 stóp.  
W przypadku międzynarodowej żeglugi morskiej inwentaryzacja emisji, prognoza emisji lub raport metodyczny IIR 
są opracowyw ane na podstawie kursów – na morzu i  w wodach przybrzeżnych – statków wodnych, z wyjątkiem statków 
rybackich, pływających pod wszystkimi banderami, wypływających z terytorium jednego państwa i wpływających na ter y-
torium innego państwa.  
CZĘŚĆ 1  
Roczne inwe ntaryzacje emisji  
1. Inwentaryzacje emisji muszą być przejrzyste, spójne, porównywalne, kompletne i  dokładne.  
2. Emisje z określonych kluczowych kategorii obliczane są zgodnie z metodami określonymi w przewodniku EMEP/EEA , 
z wykorzystaniem metody „Tier 2 ” lub wyższej (bardziej szczegółowej).  
Można korzystać z innych metod opartych na dowodach naukowych i kompatybilnych metod ustanawiania inwentar y-
zacji emisji, jeżeli metody te pozwalają na dokładniejsze szacunki niż standardowe metody określone w przewod niku 
EMEP/EEA.  
3. W przypadku emisji pochodzących z transportu oblicza się ją i przedstawia spójnie z  krajowymi bilansami energ e-
tycznymi przekazanymi do Eurostatu.  
4. Emisje pochodzące z transportu drogowego oblicza się i przedstawia na podstawie paliw z bytych na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto emisje pochodzące z  transportu drogowego mogą być przedstawione na podstawie 
ilości zużytych paliw lub kilometrów przejechanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
5. Informacje o rocznych emisj ach przedstawia się w obowiązujących jednostkach określonych we wzorze sprawo z-
dawczym nomenklatury dla sprawozdawczości (NFR) Konwencji  LRTAP.  
6. Inwentaryzacja emisji zawiera informacje określone w tabeli nr 1, które są przekazywane w terminach wskazanych  
w tej tabeli.  
 
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 1501  
 
 Tabela nr 1  
Rodzaj informacji  Zanieczyszczenia  Szereg czasowy  Terminy przekazywania 
informacji  
Całkowite krajowe emisje 
z podziałem na kategorie 
źródeł według NFR1), 2) 
 – SO 2, NO X, NMLZO, NH 3, 
CO – metale ciężkie (Cd, Hg, 
Pb)3) – TZO4) (ogółem 
WWA5) benzo(a)piren,  
benzo(b)fluoranten,  
benzo(k)fluoranten, indeno 
(1,2,3 -cd)piren,  
dioksyny/furany, PCB6), 
HCB7)) Raz w roku, z uwzględnieniem  
danych od 1990 r. do roku 
sprawozdawczego minus 2  
(X − 2)  
 15 lutego.  
Jeżeli informacje zawierały  
błędy, ponowne przekaz a-
nie informacji, wraz z w y-
jaśnieniem wprowadzonych 
zmian, następuje najpó ź-
niej w  ciągu 4  tygodni od 
dnia 15 lutego.  
Całkowite krajowe emisje 
z podziałem na kategorie 
źródeł według NFR2) – PM 2,5, PM 108)  
– sadza, jeżeli dane są  
dostępne  Raz w roku, z uwzględnieniem  
danych od 2000 r. do roku 
sprawozdawczego minus 2  
(X − 2) 15 lutego.  
Jeżeli informacje zawierały 
błędy, ponowne przekaz a-
nie informacji, wraz z w y-
jaśnieniem wprowadzonych 
zmian, następuje najpó ź-
niej w  ciągu 4  tygodni od 
dnia 15 lutego.  
Objaśnienia:  
1) Nomenklatura dla sprawozdawczości (NFR) określona przez Konwencję LRTAP.  
2) Informacje o emisjach ze źródeł naturalnych są sprawozdawane zgodnie z metodami w zakresie Konwencji L RTAP 
oraz z przewodnikiem EMEP/ EEA dotyczącym bilansu emisji zanieczyszczeń powietrza. Nie są włączane do kraj o-
wych wartości całkowitych i są zgłaszane oddzielnie.  
3) Cd (kadm), Hg (rtęć), Pb (ołów).  
4) TZO (trwałe zanieczyszczenia organiczne).  
5) WWA (wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne).  
6) PCB (polichlorowane bifenyle).  
7) HCB (heksachlorobenzen).  
8) Przez PM 10 rozumie się cząstki o średnicy aerodynamicznej wynoszącej co najwyżej 10 mikrometrów (μm).  
7. Inwentaryzacja  emisji może także zawierać informacje określone w tabeli nr 2, które są prz ekazywane w terminie 
wskazanym w tej tabeli.  
Tabela nr 2  
Rodzaj informacji  Zanieczyszczenia  Szereg czasowy  Termin przekazyw a-
nia informacji  
Całkowite krajowe emisje 
z podziałem na kategorie 
źródeł według NFR1) – metale ciężkie (As, Cr, 
Cu, Ni, Se i Zn oraz ich 
związki)2) 
 – TSP3) Raz w roku, począwszy od 1990 r. 
(2000 r. dla TSP) do roku sprawo -
zdawczego minus 2 (X  − 2) 15 lutego  
 
Objaśnienia:  
1) Informacje o emisjach ze źródeł naturalnych są sprawozdawane zgodnie z metodami ustanowionymi w  Konwencji 
LRTAP oraz z przewodnikiem EMEP/EEA dotyczącym bilansu emisji zanieczyszczeń powietrza. Nie są włączane do 
krajowych wartości całkowitych i są zgłaszane oddzielnie.  
2) As (arsen), Cr (chrom), Cu (miedź), Ni (nikiel), Se (selen), Zn (cynk).  
3) TSP (całkowit y pył zawieszony).  
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 1501  
 
 CZĘŚĆ 2  
Prognoza emisji  
1. Prognoza emisji musi być przejrzysta, spójna, porównywalna, pełna i dokładna, a  przekazywane informacje obe j-
mują co najmniej:  
1) przyjęte oraz planowane polityki i środki objęte prognozami;  
2) w stosownych pr zypadkach, wyniki analizy wrażliwości wykonanej dla prognoz;  
3) opis metod, modeli, podstawowych założeń i kluczowych parametrów wejściowych i  wyjściowych.  
2. Prognozy emisji muszą być szacowane i przyporządkowywane do odnośnych kategorii źródeł. Prognoz a zawiera 
zastosowane „środki” (środki przyjęte) i – w stosownych przypadkach – „dodatkowe środki” (środki planowane) dla ka ż-
dego zanieczyszczenia zgodnie z wytycznymi ustanowionymi w przewodniku EMEP/EEA.  
3. Prognoza emisji musi być zgodna z inwentaryzacj ą emisji za rok x  − 3 i z prognozami zgłoszonymi na podstawie 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr  525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu mon i-
torowania i  sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszani a innych informacji na poziomie 
krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylającego decyzję nr 280/2004/WE (Tekst mający 
znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013, str. 13, z późn. zm.12)). 
4. Prognoza emisji zawiera inform acje określone w tabeli nr 3, które są przekazywane w  terminach wskazanych w tej 
tabeli.  
Tabela nr 3  
Rodzaj informacji  Zanieczyszczenia  Szereg czasowy  Terminy przekazywania informacji  
Krajowe dane w  postaci 
siatki dotyczące emisji 
z podziałem na kategorie 
źródeł (GNFR)  – SO 2, NO X, NMLZO, CO, 
NH 3, PM 10, PM 2,5  
– metale ciężkie (Cd, Hg, 
Pb)  
– TZO (ogółem WWA, 
HCB, PCB, dioks y-
ny/furany)  
– sadza, jeżeli dane są 
dostępne  Co 4 lata dla rok u spr a-
wozdawczego minus 2  
(X – 2), począwszy od 
2017 r.  1 maja.  
Jeżeli informacje zawierały bł ę-
dy, ponowne przekazanie info r-
macji, wraz z wyjaśnieniem 
wprowadzonych zmian, następuje  
najpóźniej w  ciągu 4  tygodni od 
dnia 1 maja.  
Duże źródła punktowe 
według kategorii źródła 
(GNFR)  – SO 2, NO X, NMLZO, 
CO, NH 3, PM 10, PM 2,5  
– metale ciężkie (Cd, Hg, 
Pb)  
– TZO (ogółem WWA, 
HCB, PCB, dioks y-
ny/furany)  
– sadza, jeżeli dane są 
dostępne  Co 4 lata dla roku spr a-
wozdawczego minus 2  
(X – 2), począwszy od 
2017 r . 1 maja. 
Jeżeli informacje zawierały bł ę-
dy, ponowne przekazanie info r-
macji, wraz z wyjaśnieniem 
wprowadzonych zmian, następuje  
najpóźniej w  ciągu 4  tygodni od 
dnia 1 maja.  
Prognozowane emisje 
według zagregowanych 
kategorii NFR  – SO 2, NO X, NH 3, NMLZO,  
PM 2,5  
– sadza, jeżeli dane są 
dostępne  Co 2 lata, począwszy od 
2017 r. , w odniesieniu 
do lat, których dotyczą 
prognozy, czyli 2020 r., 
2025 r., 2030  r. oraz, 
jeżeli dane są dostępne 
– 2040 r. i 2050 r.  15 marca  
 
 
                                                           
12) Zmiany wymienionego roz porządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 155, Dz. Urz. UE L  262 
z 29.09.2016, str. 34 oraz Dz. Urz. UE L  156 z 19.06.2018, str. 1 i 26.  
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 1501  
 
 CZĘŚĆ 3  
Raport metodyczny IIR  
1. Raport metodyczny IIR jest przygotowywany zgodnie z wytycznymi EMEP  dotyczącymi sprawozdawczości 
i przekazywany przy użyciu wzoru raportu metodycznego IIR, jaki określono w tych wytycznych. Raport ten zawiera  
w szczególności  następujące informacje:  
1) opis, odniesienia i źródła informacji dotyczące określonych metod, założeń, wskaźników emisji i danych dotyczących 
aktywności, jak również przesłanki ich wyboru;  
2) opis krajowych kluczowych kategorii źródeł emisji;  
3) informacje na temat niepewności, za pewniania jakości i weryfikacji;  
4) opis uregulowań instytucjonalnych na potrzeby przygotowania bilansów;  
5) rekalkulacje i planowane ulepszenia;  
6) w stosownych przypadkach, informacje na temat wykorzystania elastycznego podejśc ia przewidzianego w art.  5 
ust. 1–4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284;  
7) w stosownych przypadkach, informacje na temat powodów odejścia od ścieżki redukcji emisji, o której mowa 
w art. 16b ust. 3 pkt 3 , jak również środków służących zapewnieniu zbliżenia do tej ścieżki;  
8) streszczenie.  
2. Raport metodyczny IIR zawiera informacje określone w tabeli nr 4, które są przekazywane w terminie wskazanym 
w tej tabeli.  
Tabela nr 4  
Rodzaj informacji  Zanieczyszczenia  Szereg czasowy  Termin przekaz y-
wania informacji  
Raport metodyczny IIR  – SO 2, NO X, NMLZO, 
NH 3, CO, PM 2,5, PM 10 
– metale ciężkie (Cd, Hg, 
Pb) i sadza  
– TZO (ogółem WWA, 
benzo(a)piren,  
benzo(b)fluoranten,  
benzo(k)fluoranten,  
indeno (1,2,3 -cd)piren, 
dioksyny/furany, HCB, 
PCB, HCB)  
– metale ciężkie (As,  Cr, 
Cu, Ni, Se i Zn oraz ich 
związki) i  TSP, jeżeli dane 
są dostępne  Wszystkie lata (jak podano w 
części 1 ust. 6, części 2 ust. 4)  15 marca  
CZĘŚĆ 4  
Korekta inwentaryzacji emisji  
1. W przypadku wnioskowania o skorygowanie inwentaryzacji emisji, przekazanej zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3, skł a-
da się wniosek do Komisji Europejskiej, który zawiera, w szczególności, następującą dokumentację uzupełniającą:  
1) dowody na to, że odnośne krajowe zobowiązanie lub zobowiązania w zakresie redukcji emisji su bstancji zostały 
przekroczone;  
2) określenie, na ile skorygowanie inwentaryzacji emisji zmniejsza przekroczenie oraz przyczynia się do wypełnienia 
danego krajowego zobowiązania lub zobowiązań w  zakresie redukcji emisji substancji;  
3) oszacowanie, czy i k iedy można spodziewać się, że dane krajowe zobowiązanie lub zobowiązania w zakresie redukcji 
emisji substancji zostaną osiągnięte w oparciu o  prognozy emisji bez korekty;  
  
Dziennik Ustaw  – 40 – Poz. 1501  
 
 4) dowody na to, że korekta jest zgodna z co najmniej jedną z trzech następujących o koliczności:  
a) w przypadku nowych kategorii źródeł emisji – dowody, że:  
– nowe kategorie źródeł emisji zostały uznane w literaturze naukowej lub w  przewodniku EMEP/EEA,  
– dana kategoria źródeł nie została ujęta w odpowiedniej wcześniejszej inwentaryzac ji emisji w czasie, gdy 
ustalano dane krajowe zobowiązanie lub zobowiązania w zakresie redukcji emisji substancji,  
– emisje pochodzące z nowej kategorii źródeł przyczyniają się do tego, że Rzeczpospolita Polska nie jest w st a-
nie wywiązać się ze swoich zobowiązań w  zakresie redukcji emisji substancji, co jest potwierdzone przez 
szczegółowy opis metody, dane i wskaźniki emisji wykorzystane, aby dojść do tego wniosku,  
b) w przypadku znacząco różnych wskaźników emisji wykorzystanych do określenia emisji z o kreślonych kategorii 
źródeł:  
– opis pierwotnych wskaźników emisji, w tym szczegółowy opis podstawy naukowej użytej do określenia tego 
wskaźnika emisji,  
– dowody na to, że pierwotne wskaźniki emisji były wykorzystywane do określan ia redukcji emisji substa ncji 
w czasie, gdy redukcje te zostały określone,  
– opis zaktualizowanych wskaźników emisji, w tym szczegółowe informacje dotyczące podstawy naukowej 
użytej do określenia danego wskaźnika emisji,  
– porównanie szacunków emisji dokonywanych w oparciu o pie rwotne i  zaktualizowane wskaźniki emisji w y-
kazujące, że zmiana wskaźników emisji przyczynia się do tego, że Rzeczpospolita Polska nie jest w stanie 
wypełnić swoich zobowiązań w zakresie redukcji emisji substancji,  
– wyjaśnienie, czy zmiany wskaźników emis ji są znaczące,  
c) w przypadku znacząco różnych metod wykorzystanych do określenia emisji z  określonych kategorii źródeł:  
– opis pierwotnie wykorzystanej metody, w tym szczegółowe informacje dotyczące podstawy naukowej użytej 
do określenia tego wskaźnika emisji,  
– dowody na to, że pierwotna metoda została wykorzystana do określania redukcji emisji substancji w czasie, 
gdy redukcje te zostały ustanowione,  
– opis zaktualizowanej wykorzystanej metody, w tym szczegółowe informacje dotyczące podstawy naukowej  
użytej do określenia tej metody,  
– porównanie szacunków emisji dokonywanych w oparciu o pierwotne i  zaktualizowane metody wykazujące, że 
zmiana metody przyczynia się do tego, że Rzeczpospolita Polska nie jest w stanie wypełniać swoich zobowi ą-
zań w  zakres ie redukcji emisji substancji,  
– wyjaśnienie, czy zmiany wskaźników emisji są znaczące.  
2. W stosownych przypadkach można odnieść się do odpowiednich wcześniejszych korekt.  
3. Te same informacje mogą posłużyć do uzasadnienia w odniesieniu do procedur dos tosowawczych opartych na p o-
dobnych warunkach wstępnych dla różnych państw członkowskich Unii Europejskiej, pod warunkiem że państwo czło n-
kowskie Unii Europejskiej przedstawi wymaganą dokumentację uzupełniającą, o której mowa w ust. 1.  
4. Skorygowana warto ść emisji jest obliczana ponownie, aby zapewnić spójność, w  możliwym zakresie, szeregów 
czasowych dla każdego roku, w odniesieniu do którego zastosowano korektę lub korekty.  
  
  
Dziennik Ustaw  – 41 – Poz. 1501  
 
 Załącznik nr 2 do ustawy z dnia 4 lipca 2019 r.  o zmianie ustawy o systemie han dlu uprawnieniami do emisji gazów  
cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1501 ) 
„Załącznik nr 3 do ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie 
zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji 
(Dz. U. z 201 9 r. poz. 1447 )” 
 
KRAJOWE ZOBOWIĄZANIA  W ZAKRESIE REDUKCJI EMISJI SUBSTANCJI  
Nazwa substancji  Zobowiązania w zakresie redukcji e misji substancji w  porównaniu 
z 2005 r.1), 2) 
Każdy rok od 2020 r. do 2029 r.  Każdy rok od 2030 r.  
dwutlenek siarki (SO 2)3) 59% 70% 
tlenek azotu (NO x)4) 30% 39% 
niemetanowe lotne związki organiczne 
(NMLZO)5)  25% 26% 
amoniak (NH 3) 1% 17% 
pył drobny (PM 2,5)6) 16% 58% 
 
Objaśnienia:  
1) Zobowiązania w zakresie redukcji w przypadku transportu drogowego odnoszą się do emisji obliczonych na podst a-
wie sprzedanych paliw, a rokiem odniesienia jest 2005 r.  
2) Spełnianie zobowiązań w zakresie redukcji emisji SO 2, NO x i pyłu drobnego ustala się na podstawie wykorzystanych 
paliw.  
3) Przez dwutlenek siarki (SO 2) rozumie się wszystkie związki siarki  wyrażone jako dwutlenek siarki (SO 2), w tym tró j-
tlenek siarki (SO 3), kwas siarkowy (H 2SO 4) oraz zredukowane związki siarki, takie jak siarkowodór (H 2S), merkapt a-
ny i siarczki dimetylu.  
4) Przez tlenki azotu (NO x) rozumie się tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO 2) wyrażone jako dwutlenek azotu.  
5) Przez niemetanowe lotne związki organiczne (NMLZO) rozumie się wszystkie związki organiczne inne niż metan, 
które są zdolne do wytwarzania utleniaczy fotochemicznych w reakcji z tlenkami azotu w obecności światła słonec z-
nego.  
6) Przez pył drobny (PM 2,5) rozumie się cząstki o średnicy aerodynamicznej wynoszącej nie więcej niż 2,5  mikrometra 
(µm).