DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  20 marca 2019  r. 
Poz. 521 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  22 lutego 2019  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bateriach i  akumulatorach  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2017 r. poz.  1523  oraz z 2018 r. poz. 2243 ) ogłasza się w  załączniku do 
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach (Dz.  U. z 2016 r. 
poz. 1803 ), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:  
1) ustawą  z dnia 6  marca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy 
dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650) , 
2) ustawą  z dnia 20  lipca 2018  r. o zmianie ustawy o  Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1479)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  20 lutego  2019 r. 
2. Podany w  załączniku do nin iejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy  nie obejmuje:  
1) art. 196 ust. 1, art. 200, art. 228 i art. 236  ustawy z dnia 6  marca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo 
przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U.  poz. 650) , któr e stanowi ą: 
Art. 196. „1. Do postępowań w  sprawach przedsiębiorców wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych 
i niezakończonych przed dniem wejścia w  życie ustawy, o  której mowa w  art. 1 ust. 1, stosuje się przepisy dotychcz a-
sowe.”  
„Art. 200. Kontrolę wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorcy wszczętą i  niezakończoną przed 
dniem wejścia w  życie ustawy, o  której mowa w  art. 1 ust. 1, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. 
Czynności kontrolne wykonane przed dnie m wejścia w  życie ustawy, o  której mowa w  art. 1 ust. 1, zachowują wa ż-
ność. ” 
„Art.  228. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  54 ust. 6, art.  56 ust. 3, art.  59b 
i art. 64b ustawy zmienianej w  art. 130 zachowują moc do dnia wejścia w  życie nowych przepisów wykonawczych 
wydanych na podstawie odpowiednio art.  54 ust. 6, art.  56 ust. 3, art.  59b i  art. 64b ustawy zmienianej w  art. 130, 
jednak nie dłużej niż przez okres 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zm ieniane na 
podstawie tych przepisów.”  
„Art. 236. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 184, który wchodzi w  życie z  dniem 1  lipca 2018  r.; 
2) art. 185, który wchodzi w  życie z  dniem 11  lipca 2019  r.; 
3) art. 188,  który wchodzi w  życie z  dniem 1  października 2018  r.”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 521 
 
2) art. 23 i art. 31  ustawy z dnia 20  lipca 2018  r. o zmianie ustawy o  Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych 
innych ustaw (Dz.  U. poz. 1479) , któr e stanowi ą: 
„Art.  23. Do spraw wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie ustawy prowadzonych na po d-
stawie przepisów ustaw zmienianych w  art. 2 oraz w  art. 4–13 w  brzmieniu dotychczasowym dotyczących wymierz e-
nia kar pieniężnych stosuje się przepisy dotychczasowe.”  
„Art.  31. Ustawa wchodzi  w życie z  dniem 1  stycznia 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 8 w zakresie art.  9b ust.  5, art.  19 ust. 2, art.  27 ust. 1 i art. 30, które wchodzą w  życie z  dniem następ u-
jącym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 1 lit. b i c, pkt  2 lit. a tiret pierwsze, p kt 7–15 i 26, art.  3, art.  9, art.  15, art.  19 ust. 7, art.  20 oraz 
art. 22, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 11  pkt 1 w zakresie art.  49 pkt 6, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r.”. 
Marszałek Sejmu: M. Kuchc iński  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 521 
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 22 lutego 2019  r. (poz. 521) 
USTAWA  
z dnia 24  kwietnia 2009  r. 
o bateriach i  akumulatorach1) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa:  
1) wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i  akumulatorów;  
2) zasady wprowadzania do obrotu baterii i  akumulatorów;  
3) zasady zbierania, przetwarzania, recyklingu i  unieszkodliwiania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów.  
Art. 2. Ustawa ma na celu:  
1) ograniczenie negatywnego wpływu baterii i  akumulatorów oraz zużytych baterii i  zużytych akumulatorów na środow i-
sko przez redukcję ilości substancji niebezpiecznych w  bateriach i  akumulatorach oraz właściwe zbieranie i  recykling 
powstających z  nich odpadów, w  tym przez wspieranie wysokiego poziomu zbierania zużytych baterii przenośnych 
i zużytych akumulatorów przenośnych;  
2) zharmonizowanie wymogów dotyczących zawartości metali ciężkich w  bateriach i  akumulatorach oraz wymogów 
dotyczących ich oz nakowania;  
3) zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i  uniknięcia zniekształcenia konkurencji w  obrębie Unii 
Europejskiej.  
Art. 3. Ustawa reguluje prawa i  obowiązki podmiotów:  
1) wprowadzających do obrotu baterie lub akumulatory;  
2) dystrybuujących baterie lub akumulatory lub sprzęt;  
3) zbierających, przetwarzających, dokonujących recyklingu lub unieszkodliwiania zużytych baterii lub zużytych ak u-
mulatorów;  
4) użytkujących baterie lub akumulatory.  
Art. 4. 1. Przepisy ustawy stosuje się  do: 
1) wszystkich rodzajów baterii i  akumulatorów produkowanych i  wprowadzanych do obrotu, niezależnie od ich kształtu, 
pojemności, masy, składu materiałowego, sposobu użycia oraz niezależnie od tego, czy stanowią przynależność albo 
część składową urządze nia lub dodatek do innych produktów;  
2) zużytych baterii i  zużytych akumulatorów.  
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do baterii i  akumulatorów używanych w:  
1) urządzeniach związanych z  ochroną podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich Uni i Europe j-
skiej, broni, amunicji i  sprzęcie wojennym, z  wyjątkiem produktów, które nie są przeznaczone specjalnie do celów 
wojskowych;  
2) urządzeniach przeznaczonych do wysyłania w  przestrzeń kosmiczną.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 
6 września 2006  r. w sprawie baterii i  akumulatorów oraz zużytych baterii i  akumulatoró w oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG 
(Dz. Urz. UE L 266 z 26.09.2006,  str. 1, z późn. zm.).  
 Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z  dnia 26  lipca 1991  r. 
o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę 
z dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach, ustawę z  dnia 15  grudnia 2000  r. o Inspekcji Handlowej, 
ustawę z  dnia 27  kwietnia 2001  r. o odpadach, ustawę z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z  dnia 
11 maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej 
i opłacie depozytowej, ustawę z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, ustawę z  dnia 
30 czerwca 2005  r. o finansach publicznych oraz ustawę z  dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 521 
 
Art. 4a. 1. Przepisów ustawy w  zakresie osiągania wyma ganych poziomów zbierania, w  tym dotyczących opłaty pr o-
duktowej, organizowania i  finansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu i  unieszkodliwiania zużytych baterii lub  
zużytych akumulatorów, zawierania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte ak umulatory oraz z  prowadzącym 
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, składania wykazu zakładów przetwarzania zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów, nie stosuje się do:  
1) wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w  danym roku kalendarzowym wprowadził do obrotu baterie prz e-
nośne lub akumulatory przenośne o  łącznej masie nieprzekraczającej 1  kg; 
2) wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w  danym roku kalendarzowym wprowadził do obrotu baterie prz e-
mysłowe lub akumulato ry przemysłowe, baterie samochodowe lub akumulatory samochodowe o  łącznej masie ni e-
przekraczającej 100  kg. 
2. Zwolnienie, o  którym mowa w  ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli:  
1) przedsiębiorca, o  którym mowa w  ust. 1, złoży marszałkowi województwa, w  terminie do dnia 15  marca każdego 
roku:  
a) zaświadczenie lub oświadczenie o  pomocy de minimis w  zakresie, o  którym mowa w  art. 37 ustawy  z dnia 
30 kwietnia 2004  r. o postępowaniu w  sprawach dotyczących pomocy publicznej ( Dz. U. z 2018 r. poz. 362), 
b) informacje, których zakres został określony w  przepisach wydanych na podstawie  art. 37 ust. 2a ustawy, o  której 
mowa w  lit. a, a w przypadku przedsiębiorców, do których nie stosuje się przepisów o  rachunkowości, także inne 
dokumenty pozwalające ocenić sytuację finanso wą przedsiębiorcy za okres 3  ostatnich lat obrotowych;  
2) stanowi pomoc de minimis:  
a) w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1407/2013  z dnia 18  grudnia 2013  r. w sprawie stos o-
wania  art. 107 i 108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej  do pomocy de minimis ( Dz. Urz. UE L 352 
z 24.12.2013,  str. 1) albo  
b) w rolnictwie w  rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1408/2013  z dnia 18  grudnia 2013  r. 
w sprawie stosowania  art. 107 i 108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej do  pomocy de minimis 
w sektorze rolnym ( Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013,  str. 9). 
3. Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z  opłaty produktowej, obliczanej z  zastosowaniem 
stawki opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych lub zużyty ch akumulatorów przenośnych, wskazanej w  przepi -
sach wydanych na podstawie  art. 40 ust. 2. 
4. Zaświadczenia lub oświadczenia, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. a, oraz informacje i  dokumenty, o  których m o-
wa w  ust. 2 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.  
Art. 5. W sprawach dotyczących zużytych baterii i  zużytych akumulatorów w  zakresie nieuregulowanym w  ustawie 
stosuje się przepisy ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach ( Dz. U. z 2018 r. poz . 992, z późn. zm.2)). 
Art. 6. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) bateria, akumulator – źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez bezpośrednie przetwarzanie energii chemicznej, 
które składa się z  jednego albo kilku:  
a) pierwotnych ogniw baterii nienadającyc h się do powtórnego naładowania albo  
b) wtórnych ogniw baterii nadających się do powtórnego naładowania;  
2) bateria przemysłowa, akumulator przemysłowy – baterię i  akumulator, które są przeznaczone wyłącznie do celów  
przemysłowych, zawodowych lub do używa nia w  pojazdach elektrycznych, w  szczególności określone w  załączniku nr  1 
do ustawy;  
3) bateria przenośna, akumulator przenośny – baterię i  akumulator, w  tym ogniwo guzikowe lub zestaw, które są szcze l-
nie zamknięte i  mogą być przenoszone w  ręku oraz nie s tanowią baterii przemysłowej i  akumulatora przemysłowego 
albo baterii samochodowej i  akumulatora samochodowego, w  szczególności określone w  załączniku  nr 2 do ustawy;  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,  1479, 1544, 1564 i  1592 oraz 
z 2019 r. poz. 60 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 521 
 
4) bateria samochodowa, akumulator samochodowy – baterię i  akumulator, które są używane do rozruszników, oświet -
lenia lub inicjowania zapłonu w  pojazdach;  
5) decyzje związane z  gospodarką odpadami – decyzje, o  których mowa w  art. 41 ustawy  z dnia 14  grudnia 2012  r. 
o odpadach oraz w  art. 181 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy  z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 799 , z późn. zm.3)); 
5a) eksport – wywóz baterii lub akumulatorów z  terytorium kraju na terytorium państwa niebędącego państwem czło n-
kowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim Europejskiego Porozum ienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – 
stroną umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym w  celu wyprowadzenia z  terytorium kraju;  
6) elektronarzędzie bezprzewodowe – podręczny sprzęt zasilany baterią lub akumulatorem, który jest przeznaczony do 
wykorzystania w  działalności serwisowej, budowlanej lub ogrodniczej, w  tym narzędzia przeznaczone do toczenia, 
frezowania, szlifowania, rozdrabniania, piłowania, ścinania, wiercenia, przebijania otworów, wykrawania, kucia,  
nitowania, skręcania, polerowania lub podobnej obrób ki drewna, metalu i  innych materiałów, a  także do koszenia, 
cięcia i  innych prac;  
7) import – przywóz baterii lub akumulatorów z  terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Eur o-
pejskiej lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stroną umowy 
o Europejskim Obszarze Gospodarczym w  celu wprowadzenia do obrotu na terytorium kraju;  
8) marszałek województwa – odpowiednio:  
a) w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory – marszałka województwa właściwego ze względu na 
siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory, a  w przypadku braku siedziby lub 
miejsca zamieszkania na terytorium kraju – Marszałka Województwa Mazowieckiego,  
b) w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte aku mulatory, prowadzącego zakład przetwarzania zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów lub prowadzącego recykling zużytych baterii lub zużytych akumulatorów – 
marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności w  zakresie zbiera nia, prz e-
twarzania lub recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
9) miejsce odbioru – wyznaczoną część obiektu budowlanego, którym włada podmiot, którego podstawowa działalność 
nie polega na gospodarowaniu odpadami, w  tym szkoły, placówki oświ atowej lub kulturalno -oświatowej, siedziby 
urzędu lub instytucji, punkt świadczący usługi w  zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub 
placówkę handlową prowadzoną przez sprzedawcę detalicznego lub sprzedawcę hurtowego, do których uży tkownik 
końcowy może oddać zużyte baterie przenośne i  zużyte akumulatory przenośne;  
10) ogniwo guzikowe – małą baterię przenośną i  akumulator przenośny o  średnicy większej niż wysokość, które są wyk o-
rzystywane do specjalnych celów, w  szczególności do zasil ania aparatów słuchowych, zegarków, małych urządzeń 
przenośnych lub urządzeń do zasilania rezerwowego;  
10a) podmiot pośredniczący – podmiot, za pośrednictwem którego wprowadzający baterie lub akumulatory wykonuje 
obowiązki w  zakresie i  na zasadach określonych w  ustawie;  
11) poziom zbierania – wyrażony w  procentach stosunek masy zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów 
przenośnych zebranych zgodnie z  ustawą w  danym roku kalendarzowym do średniej masy baterii przenośnych 
i akumulatorów prz enośnych wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego baterie lub akumulatory w  danym 
roku kalendarzowym oraz w  dwóch latach poprzednich;  
12)4) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców 
(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212 ); 
13) przetwarzanie – czynności podejmowane po dostarczeniu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu 
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów w  celu ich sortowania, przygotowania  do recykli n-
gu lub unieszkodliwiania;  
14) sprzedawca detaliczny – przedsiębiorcę, który w  ramach wykonywanej działalności gospodarczej udostępnia odpła t-
nie lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w  celu używania przez użytkowników końcowych, w  tym także jako 
przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów;  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1356, 1479, 1564, 1590, 1592, 1648, 
1722 , 2161  i 2533 oraz z 2019 r. poz.  42. 
4) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 1 ustawy  z dnia 6  marca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębio r-
ców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650),  która weszła w  życie z  dniem 30 kwietnia  2018  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 521 
 
15) sprzedawca hurtowy – przedsiębiorcę, który w  ramach wykonywanej działalności gospodarczej udostępnia odpłatnie 
lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w  celu ich dalsze go odpłatnego lub nieodpłatnego udostępniania, w  tym także  
jako przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów;  
16) sprzęt – sprzęt w  rozumieniu art.  4 pkt  13 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym (Dz.  U. z 2018 r. poz.  1466 i 1479  oraz z 2019 r. poz. 125 ), który jest w  całości albo w  części zas i-
lany bateriami lub akumulatorami lub jest przystosowany do tego rodzaju zasilania;  
17) terytorium kraju – terytorium Rzeczypospolitej Polski ej; 
18) urząd marszałkowski – odpowiednio:  
a) w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory – urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę 
lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory, a  w przypadku braku siedziby lub miejs ca 
zamieszkania na terytorium kraju – Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego,  
b) w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego zakład przetwarzania zuż y-
tych baterii lub zużytych akumulatorów – urząd marszałkowski wł aściwy ze względu na miejsce prowadzenia 
działalności w  zakresie zbierania lub przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
19) użytkownik końcowy – podmiot wykorzystujący energię elektryczną z  baterii lub akumulatorów;  
20) wewnątrzwspólnotowa  dostawa – wywóz baterii lub akumulatorów z  terytorium kraju na terytorium innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Por o-
zumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim O bszarze Gospodarczym;  
21) wewnątrzwspólnotowe nabycie – przywóz baterii lub akumulatorów z  terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o  Wolnym 
Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym w  celu wprowadzenia do obrotu na teryt o-
rium kraju;  
22) wprowadzający baterie lub akumulatory – przedsiębiorcę, który wykonuje działalność gospodarczą w  zakresie wpr o-
wadzania do obrotu baterii lub akumulatorów , w tym zamontowanych w  sprzęcie lub pojazdach, po raz pierwszy na 
terytorium kraju; za wprowadzającego baterie lub akumulatory uważa się także przedsiębiorcę:  
a) dokonującego importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia baterii lub akumulatorów na potrzeby w ykonywanej 
działalności gospodarczej,  
b) który zlecił wytworzenie baterii lub akumulatorów i  którego oznaczenie zostało umieszczone na bateriach lub 
akumulatorach;  
23) wprowadzanie do obrotu – odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie na terytorium państwa c złonkowskiego Unii 
Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy 
o Europejskim Obszarze Gospodarczym w  celu używania lub dystrybucji;  
24) zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory:  
a) podmio t prowadzący punkt zbierania odpadów, posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności w  zakresie 
zbierania odpadów w  postaci zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,  
b) gminną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w  zakresie odbierania odpadów komunalnych,  
c) przedsiębiorcę wpisanego do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od 
właścicieli nieruchomości;  
25) zestaw – zespół baterii lub akumulatorów połączonych ze sobą lub otoczonych zewnętrzną osłoną w taki sposób, że 
nie jest przeznaczony do dzielenia na części ani otwierania przez użytkownika końcowego;  
26) zużyte baterie, zużyte akumulatory – baterie i  akumulatory będące odpadami w  rozumieniu  art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy  
z dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
Art. 7. 1. Wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju następuje z  dniem:  
1) wydania baterii lub akumulatorów z  magazynu lub przekazania osobie trzeciej, z  przeznaczeniem do używania lub 
dystrybucji na terytorium kraju – w przypadku baterii lub akumulatorów wyprodukowanych na terytorium kraju;  
2) wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie;  
3) przywozu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 521 
 
2. Jeżeli z  przepisów  ust. 1 wynika, że wprowadzenie baterii lub akumulatorów do obrotu nastąpiło w  dwóch term i-
nach, za dzień wprowadzenia baterii lub akumulatorów do obrotu na terytorium kraju uważa się dzień wcześniejszy.  
3. Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytor ium kraju nie nastąpiło albo 
nastąpiło w  innym dniu niż określony w  ust. 1, spoczywa na wprowadzającym baterie lub akumulatory.  
Rozdział 2  
Wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i  akumulatorów oraz sprzętu  
Art. 8. 1. Wprowadzane do obrotu bate rie i akumulatory, w  tym baterie i  akumulatory zamontowane w  sprzęcie, nie 
mogą zawierać więcej niż 0,0005% wagowo rtęci.  
2. Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i  akumulatory przenośne, w  tym zamontowane w  sprzęcie, nie mogą 
zawierać więcej niż 0,002% wagowo kadmu.  
3. Przepisu  ust. 2 nie stosuje się do baterii przenośnych i  akumulatorów przenośnych przeznaczonych do użytku w:  
1) systemach awaryjnych i  alarmowych, w  tym w  oświetleniu awaryjnym;  
2) urządzeniach medycznych . 
3) (uchylony)  
Art. 9. 1. Wprowadzane do obrotu baterie i  akumulatory, w  tym zestawy oraz ogniwa guzikowe, powinny być ozn a-
kowane symbolem selektywnego zbierania, którego wzór jest określony w  załączniku  nr 3 do ustawy.  
2. Wprowadzane do obrotu:  
1) baterie i  akumulatory, w  tym zest awy, powinny być oznakowane:  
a) symbolem chemicznym Cd, jeżeli zawierają powyżej 0,002% wagowo kadmu,  
b) symbolem chemicznym Pb, jeżeli zawierają powyżej 0,004% wagowo ołowiu;  
2) ogniwa guzikowe powinny być oznakowane symbolem chemicznym Hg, jeżeli zawiera ją powyżej 0,0005% wagowo 
rtęci.  
3. Wzory symboli, o  których mowa w  ust. 2, są określone w  załączniku  nr 4 do ustawy.  
4. Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i  akumulatory przenośne oraz baterie samochodowe i  akumulatory samo -
chodowe powinny być zaopatr zone w  informację o  ich pojemności, zgodnie z  rozporządzeniem Komisji (UE) nr  1103/2010  
z dnia 29  listopada 2010  r. ustalającym, na mocy dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady, przepisy dot y-
czące znakowania baterii i  akumulatorów przenośnych,  wtórnych (ładowalnych) oraz samochodowych informacjami o  ich 
pojemności ( Dz. Urz. WE L 313  z 30.11.2010 , str. 3–7). 
5. Symbole, o  których mowa w  ust. 1 i 2, oraz informację, o  której mowa w  ust. 4, umieszcza się w  sposób widoczny, 
czytelny i  trwały.  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
Art. 10. 1. Zakazuje się wprowadzania do obrotu oraz dystrybucji baterii i  akumulatorów niespełniających wymagań 
określonych w  art. 8 i 9. 
2. Wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory jest obowiązany do wycofania z  obrotu baterii i  akumulatorów 
niespełniających wymagań określonych w  art. 8 i 9. 
3. W przypadku niewycofania z  obrotu baterii i  akumulatorów niespełniających wymagań określonych w  art. 8 i 9 
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje z  urzędu decyzję o  wycofaniu z obrotu tych baterii lub akumulatorów.  
4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) zobowiązanie wprowadzającego do obrotu baterie lub akumulatory do odpowiedniego publicznego wezwania sprz e-
dawców detalicznych, sprzedawców hurtowych oraz użytkowników k ońcowych baterii lub akumulatorów niespełni a-
jących wymagań określonych w  art. 8 i 9 do oddawania tych baterii i  akumulatorów na koszt i  odpowiedzialność 
wprowadzającego do obrotu baterie lub akumulatory;  
2) określenie miejsca lub miejsc przyjmowania baterii i  akumulatorów niespełniających wymagań określonych w  art. 8 i 9; 
3) nakaz przetworzenia i  recyklingu wycofanych z  obrotu baterii i  akumulatorów, zgodnie z  przepisami ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 521 
 
5. Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na miejsc e kontroli sprzedawcy detalicznego lub 
sprzedawcy hurtowego może zarządzić w  toku kontroli, w  drodze decyzji, wstrzymanie dystrybucji baterii lub akumulat o-
rów niespełniających wymagań określonych w  art. 8 i 9. 
6. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w ust. 5, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca hurtowy jest ob o-
wiązany do zwrotu baterii i  akumulatorów niespełniających wymagań określonych w  art. 8 i 9 do dostawcy, a  w przypadku 
braku takiej możliwości – do przekazania tych baterii i  akumulatorów jako z użytych baterii i  zużytych akumulatorów do 
przetworzenia i  recyklingu.  
7. Informację o  wynikach kontroli oraz kopię decyzji, o  której mowa w  ust. 5, wojewódzki inspektor inspekcji hand -
lowej przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w  terminie 30  dni od dnia jej wydania.  
8. Decyzjom, o  których mowa w  ust. 3 i 5, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.  
9. Koszty związane z  wycofaniem z  obrotu, wstrzymaniem dystrybucji lub przekazaniem do przetworzenia i  recykli n-
gu baterii i  akumulatorów  ponosi wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory.  
Art. 11. 1. Produkowany i  wprowadzany do obrotu sprzęt powinien być zaprojektowany w  sposób umożliwiający  
łatwe usunięcie z  niego zużytych baterii i  zużytych akumulatorów.  
1a. Jeżeli zużyte baterie i zużyte akumulatory nie mogą zostać łatwo usunięte przez użytkownika końcowego, wpr o-
wadzający baterie lub akumulatory zapewnia urządzenia zaprojektowane w  taki sposób, aby zużyte baterie i  zużyte akum u-
latory mogły być łatwo usunięte przez niezależne od wp rowadzającego baterie lub akumulatory podmioty profesjonalne 
zajmujące się serwisowaniem lub naprawą urządzeń.  
2. Do wprowadzanego do obrotu i  dystrybuowanego sprzętu, w  którym są zamontowane baterie lub akumulatory, p o-
winna być dołączona instrukcja zawier ająca informację o:  
1) sposobie bezpiecznego usunięcia baterii lub akumulatorów z  tego sprzętu;  
2) rodzaju zamontowanych baterii lub akumulatorów.  
3. W przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju sprzętu, w  którym są zamontowane baterie lub akumul a-
tory, instrukcję, o  której mowa w  ust. 2, sporządza się w  języku polskim.  
4. Przepisów  ust. 1–3 nie stosuje się do:  
1) sprzętu, który służy ochronie bezpieczeństwa lub porządku publicznego państw członkowskich Unii Europejskiej;  
2) sprzętu, w  którym bater ie lub akumulatory są przylutowane, zgrzewane lub w  inny sposób przymocowane na stałe do 
końcówek zasilających, zapewniając ciągły dopływ prądu w  warunkach nietypowej eksploatacji oraz w  podtrzymaniu 
danych w  ich niezmienionym stanie w  sprzęcie informatycz nym, w  którym użycie baterii lub akumulatorów jest tec h-
nicznie niezbędne;  
3) sprzętu medycznego, który służy do podtrzymywania funkcji życiowych, oraz stymulatorów serca, w  których jest 
niezbędne nieprzerwane źródło zasilania, a  baterie lub akumulatory mogą być usunięte tylko przez wykwalifikowane 
osoby;  
4) sprzętu przenośnego, w  którym wymiana baterii lub akumulatorów przez niewykwalifikowane osoby może stanowić 
zagrożenie dla użytkownika końcowego lub niekorzystnie wpłynąć na pracę sprzętu.  
Rozdział 3  
Postępowanie ze zużytymi bateriami i  zużytymi akumulatorami  
Art. 12. Zakazuje się umieszczania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów razem z  innymi odpadami w  tym s a-
mym pojemniku.  
Art. 13. 1. Zużyte baterie samochodowe i  zużyte akumulatory samochodowe oraz zużyte baterie przemysłowe 
i zużyte akumulatory przemysłowe powinny być zbierane selektywnie według rodzajów w  celu ułatwienia ich przetwarz a-
nia za pomocą technologii i  instalacji służących do przetwarzania i  recyklingu poszczególnych rodzajów zużytyc h baterii 
lub zużytych akumulatorów, o  których mowa w  art. 15 ust. 1. 
2. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw środowiska może okreś -
lić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób selektywnego zbierania zużyt ych baterii samochodowych, zużytych 
akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych, uwzględni a-
jąc technologie przetwarzania i  recyklingu oraz kierując się potrzebą zapewnienia wysokich poziomów recyklingu . 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 521 
 
Art. 14. 1. Magazynowanie i  przetwarzanie zużytych baterii i  zużytych akumulatorów w  zakładach przetwarzania zuży -
tych baterii lub zużytych akumulatorów powinny odbywać się w  miejscach o  utwardzonym, nieprzepuszczalnym podłożu, 
odpornych na działanie war unków atmosferycznych lub w  odpowiednich pojemnikach nieprzewodzących prądu, odpo r-
nych na działanie substancji zawartych w  bateriach lub akumulatorach oraz działanie warunków atmosferycznych.  
2. Magazynowanie zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiow ych, zużytych akumulatorów samochodowych 
kwasowo -ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych i  zużytych akumulatorów przemysłowych 
kwasowo -ołowiowych w  zakładach przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów powinno odbywać się na 
nieprzepuszczalnych podłożach, podłączonych do kanalizacji działającej w  obiegu zamkniętym, kierującej ścieki do spec -
jalnych zbiorników lub do instalacji przerabiającej zużyte baterie lub zużyte akumulatory.  
3. Zużyte baterie i  zużyte akumulatory p rzeznaczone do przetwarzania i  recyklingu mogą być magazynowane nie dł u-
żej niż przez okres roku łącznie przez wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.  
4. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące  magaz y-
nowania, przetwarzania i  recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, kierując się względami ochrony środ o-
wiska oraz koniecznością zapewnien ia wysokiego poziomu recyklingu.  
Art. 15. 1. Za pomocą technologii i  instalacji służących do przetwarzania i  recyklingu poszczególnych rodzajów zuż y-
tych baterii lub zużytych akumulatorów muszą zostać osiągnięte następujące minimalne poziomy wydajności recyklingu:  
1) w przypadku zużytych baterii kwasowo -ołowiowych i  zużytych akumulatorów kwasowo -ołowiowych – 65% masy 
zużytych baterii kwasowo -ołowiowych lub zużytych akumulatorów kwasowo -ołowiowych, w  tym recykling zawar -
tości ołowiu w  najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych 
kosztów;  
2) w prz ypadku zużytych baterii niklowo -kadmowych i  zużytych akumulatorów niklowo -kadmowych – 75% masy zuż y-
tych baterii niklowo -kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo -kadmowych, w  tym recykling zawartości ka d-
mu w  najwyższym, technicznie możliwym do osiągn ięcia stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;  
3) w przypadku pozostałych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów – 50% masy zużytych baterii lub zużytych ak u-
mulatorów.  
2. (uchylony)  
3. Prowadzący recykling zużytych baterii lub zużytych ak umulatorów jest obowiązany do sporządzenia i  przedłożenia 
marszałkowi województwa sprawozdań, o  których mowa w  art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 493/2012  z dnia 
11 czerwca 2012  r. ustanawiającego na podstawie dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Euro pejskiego i  Rady szczegółowe 
przepisy dotyczące obliczania wydajności recyklingu dla procesów recyklingu zużytych baterii i  akumulatorów ( Dz. Urz. 
UE L 151 z 12.06.2012,  str. 9), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE)  nr 493/2012 ”, na zasadach i  w trybie okreś -
lonych w tym rozporządzeniu.  
4. W przypadku gdy proces recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest prowadzony kolejno przez 
kilku prowadzących recykling, każdy kolejny prowadzący recykling jest obowiązany przekazać prowadzącemu recykling, 
w którego instalacji rozpoczął się proces recyklingu, informacje niezbędne do sporządzenia sprawozdań, o  których mowa 
w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 493/2012, nie później niż w  terminie do dnia 15  stycznia za poprzedni rok 
kalend arzowy.  
Art. 16. 1. Zakazuje się unieszkodliwiania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów przez ich składowanie na skł a-
dowisku odpadów lub termiczne przekształcanie.  
2. Odpady powstałe po przetworzeniu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  którym m owa w  art. 63 ust. 1 
pkt 2, nienadające się do recyklingu, w  zależności od właściwości, mogą zostać unieszkodliwione przez składowanie na 
składowisku odpadów lub poddane termicznemu przekształcaniu.  
Rozdział 4  
Rejestr wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania  
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów  
Art. 17. (uchylony)  
Art. 18. 1. Przedsiębiorca przed rozpoczęciem działalności w  zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub  akumul a-
torów na terytorium kraju lub przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, przed dokonaniem pierwszego 
wprowadzenia do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju lub pierwszego przetwarzania zużytych baterii lub 
zużytych akumu latorów, jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 
2012  r. o odpadach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 521 
 
2. Podmiot pośredniczący przed rozpoczęciem działalności jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru, o  którym 
mowa w  ustawie z  dnia 1 4 grudnia 2012  r. o odpadach.  
Art. 19–26. (uchylone)  
Rozdział 5  
Obowiązki wprowadzających baterie lub akumulatory  
Art. 27. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zorganizowania i  sfinansowania zbierania, 
przetwarzania, recyklingu i  unieszkodliwiania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów oraz właściwego gospodarowania 
zużytymi bateriami i  zużytymi akumulatorami.  
2. Wprowadzający baterie samochodowe, akumulatory samochodowe, baterie przemysłowe lub akumulatory przem y-
słowe oraz użytkown icy tych baterii lub akumulatorów mogą zawierać między sobą porozumienia dotyczące finansowania 
zbierania, przetwarzania, recyklingu i  unieszkodliwiania tych baterii lub akumulatorów.  
Art. 28. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory może wykonywać obowiąz ki, o których mowa w  art. 27, art. 31, 
art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2, art. 35, art. 36 ust. 1 i 4, art. 37 ust. 1 i 6 lub art.  41 ust. 3, za pośrednictwem 
podmiotu pośredniczącego.  
2. Odpowiedzialność za prawidłową realizację obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, spoczywa na wprowadzającym 
baterie lub akumulatory.  
3. Podmiot pośredniczący jest obowiązany posiadać wdrożony system zarządzania środowiskowego zgodny 
z wymaganiami systemu ekozarządzania i  audytu (EMAS) lub z  normą ISO 14001.  
4. Wykonywanie obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory za pośrednictwem podmiotu pośrednicząc e-
go odbywa się na podstawie umowy zawartej w  formie pisemnej pod rygorem nieważności.  
5. Wprowadzający baterie lub akumulatory oraz podmiot pośredniczący są  obowiązani przechowywać umowy, o  których 
mowa w  ust. 4, przez okres 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym umowa przestała obowiązywać.  
Art. 29. Wprowadzający baterie lub akumulatory może wprowadzać do obrotu tylko baterie i  akumulatory ozna ko-
wane w  sposób, o  którym mowa w  art. 9. 
Art. 30. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do umieszczania numeru rejestrowego na dok u-
mentach związanych z  obrotem bateriami i  akumulatorami.  
Art. 31. 1. W  przypadku zgłoszenia przez użytkownika końcowego potrzeby odbioru zużytych baterii samochod o-
wych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysł o-
wych, z  wyjątkiem baterii kwasowo -ołowiowych i  akumulatorów kwasowo -ołowiowych, wprowadzając y baterie lub ak u-
mulatory, który wprowadził je do obrotu, jest obowiązany do odebrania od użytkownika końcowego, w  terminie 30  dni od 
dnia zgłoszenia, tych baterii i  akumulatorów, w  ilości nie większej niż ilość przekazana temu użytkownikowi końcowemu, 
i przekazania ich do przetwarzania i  recyklingu.  
2. Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo -ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo -ołowiowe, bat e-
rie przemysłowe kwasowo -ołowiowe lub akumulatory przemysłowe kwasowo -ołowiowe jest obowiązany do odebran ia na 
własny koszt zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo -
-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych i  zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo -
-ołowiowych od użytkownika końc owego, sprzedawcy detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego i  przekazania ich do prz e-
twarzania i  recyklingu.  
3. Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo -ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo -ołowiowe, bat e-
rie przemysłowe kwasowo -ołowiowe lub akumulato ry przemysłowe kwasowo -ołowiowe jest obowiązany do dołączenia do 
nich informacji o  warunkach i  trybie ich zwrotu oraz o  zorganizowanych dla nich punktach zbierania.  
Art. 32. 1. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do z awarcia umowy w  for-
mie pisemnej pod rygorem nieważności, ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dotyczącej zbierania zuż y-
tych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych.  
2. Umowa, o  której mowa w  ust. 1, określa w  szczególnoś ci: 
1) warunki finansowania przez wprowadzającego baterie przenośne lub akumulatory przenośne zbierania zużytych bat e-
rii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 521 
 
2) zobowiązanie do składania przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory wprowadzającemu baterie prz e-
nośne lub akumulatory przenośne:  
a) (uchylon a) 
b) wykazu punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory,  
c) wykazu miejsc odbioru, z  których odbiera zużyte baterie lub zużyte akumulatory, wraz z  informacją na temat 
okresu trwania umowy z  prowadzącym miejsce odbioru.  
3. Ustalając usytuowanie punktów zbierania oraz miejsc odbioru, strony umowy kierują się gęstością zaludnienia, 
umożliwiając użytkownikom końcowym pozbycie s ię zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenoś -
nych w  łatwo dostępnym miejscu zlokalizowanym w  najbliższej okolicy miejsca ich zamieszkania lub prowadzenia dzi a-
łalności.  
Art. 33. 1. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do osiągnięcia poziomów 
zbierania w  wysokości określonej w  przepisach wydanych na podstawie  ust. 2. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, 
w drodze rozporządzenia , roczne poziomy zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych 
w poszczególnych latach, uwzględniając:  
1) konieczność osiągnięcia do dnia 26  września 2012  r. poziomu zbierania w  wysokości co najmniej 25% oraz do dnia 
26 wrześni a 2016  r. i w kolejnych latach – w wysokości co najmniej 45%;  
2) potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów 
przenośnych oraz zwiększania jego efektywności;  
3) działania na rzecz konkurenc yjności polskiej gospodarki oraz konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.  
Art. 34. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji obejmującej inform a-
cje o  rodzaju i  masie wprowadzanych do obrotu baterii i  akumu latorów.  
2. Wprowadzający baterie lub akumulatory sporządza sprawozdanie zawierające informacje, o  których mowa 
w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. a ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, na zasadach i  w trybie określonych w  tej 
ustawie.  
3. (uchylon y) 
4. Przy ustalaniu masy wprowadzanych do obrotu baterii i  akumulatorów nie uwzględnia się masy tych baterii 
i akumulatorów, w  tym także stanowiących przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produ k-
tów, które zostały wyeksportowan e lub były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy dokonanej przez wprowadzaj ą-
cego baterie lub akumulatory lub innego przedsiębiorcę.  
5. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do przechowywania ewidencji, o  której mowa w  ust. 1, 
przez okres  5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego ona dotyczy.  
6. (uchylony)  
Art. 35. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne sporządza sprawozdanie zawierające inform a-
cje oraz wykazy, o  których mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. d tiret pierwsze i  trzecie ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. 
o odpadach, na zasadach i  w trybie określonych w  tej ustawie.  
Art. 36. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zawarcia umowy w  formie pisemnej pod r y-
gorem nieważności z  prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
2. Umowa, o  której mowa w  ust. 1, określa w  szczególności:  
1) warunki finansowania przez wprowadzającego baterie lub akumulatory przetwarzania i  recyklingu zużytych baterii 
lub zu żytych akumulatorów;  
2) zobowiązanie prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów do co najmniej ni e-
odpłatnego przyjmowania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, które poddaje procesom przetwarzania 
i recyklingu.  
3) (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 521 
 
3. W przypadku:  
1) wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z  gospodarką odpadami prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów,  
2) rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, o  której mowa w  ust. 1 
– wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany, w  terminie 3  miesięcy odpowiednio od dnia wygaśnięcia lub 
cofnięcia decyzji związanej z  gospodarką odpadami, rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, do zawarcia nowej umowy, 
o której mowa w  ust. 1. 
4. Wprowadzający baterie lub a kumulatory sporządza wykaz, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. b ust a-
wy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, na zasadach i  w trybie określonych w  tej ustawie.  
5. (uchylony)  
Art. 37. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do finansowania publicznych kampanii eduk a-
cyjnych.  
2. Publiczne kampanie edukacyjne oznaczają wszelkie działania mające na celu podnoszenie stanu świadomości ek o-
logicznej społeczeństwa w  zakresie prawidłowego postępowania z  odpadami w  postaci zużytych bate rii i zużytych akum u-
latorów oraz wspomagające osiągnięcie wysokiego poziomu selektywnego zbierania tych odpadów, w  tym informowanie 
przy wykorzystaniu środków masowego przekazu, ulotek, broszur informacyjnych i  plakatów oraz organizowanie konku r-
sów, konfer encji i  akcji o  charakterze informacyjno -edukacyjnym.  
3. Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać informowanie użytkowników końcowych w  szczególności o:  
1) możliwym wpływie substancji stosowanych w  bateriach i  akumulatorach na środowisko i  zdrowi e ludzi;  
2) zaleceniu prowadzenia selektywnego zbierania;  
3) dostępnych dla nich systemach zbierania i  recyklingu;  
4) ich roli w  przyczynianiu się do recyklingu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów;  
5) znaczeniu symboli, których wzory są określone w  załącznikach  nr 3 i 4 do ustawy.  
4. Wprowadzający baterie lub akumulatory, wykonując obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne, w  terminie do dnia 1  marca roku następującego po roku, którego 
dotyczy opłata na publiczne  kampanie edukacyjne, kwotę co najmniej równą tej opłacie albo  
2) wnosi na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego opłatę na publiczne kampanie edukacyjne, w  terminie 
do dnia 15  marca roku następującego po roku, którego dotyczy opłata.  
4a. W przyp adku gdy wprowadzający baterie lub akumulatory nie przeznaczył na publiczne kampanie edukacyjne 
w terminie do dnia 1  marca roku następującego po roku, którego dotyczy opłata na publiczne kampanie edukacyjne, kwoty 
co najmniej równej opłacie na publiczne ka mpanie edukacyjne, wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2, ulega obn i-
żeniu o  kwotę faktycznie poniesioną przez wprowadzającego baterie lub akumulatory na publiczne kampanie edukacyjne.  
5. (uchylony)  
5a. Stawka opłaty na publiczne kampanie edukacyjne  wynosi 0,03  zł za kilogram wprowadzonych do obrotu baterii 
lub akumulatorów.  
5b. Opłata na publiczne kampanie edukacyjne stanowi iloczyn stawki, o  której mowa w  ust. 5a, oraz masy wprow a-
dzonych do obrotu baterii i  akumulatorów w  roku kalendarzowym, któreg o dotyczy opłata, przez wprowadzającego baterie 
lub akumulatory.  
6. Wprowadzający baterie lub akumulatory, obowiązany do finansowania publicznych kampanii edukacyjnych, sp o-
rządza sprawozdanie zawierające informacje, o  których mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. c ustawy z  dnia 14  grudnia 
2012  r. o odpadach, na zasadach i  w trybie określonych w  tej ustawie.  
7. (uchylony)  
8. Wprowadzający baterie lub akumulatory nie finansuje publicznych kampanii edukacyjnych, jeżeli wysokość śro d-
ków, które jest obowiąza ny przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne, nie przekracza 10  zł w danym roku kalend a-
rzowym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 521 
 
9. Podmiot pośredniczący, realizując obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, na podstawie umów zawartych z  więcej niż 
jednym wprowadzającym baterie lub akumulatory , może prowadzić wspólną publiczną kampanię edukacyjną dla wszys t-
kich wprowadzających baterie lub akumulatory, pod warunkiem że środki przeznaczone na tę kampanię są co najmniej 
równe sumie środków, które wprowadzający baterie lub akumulatory są obowiązani  przeznaczyć na publiczne kampanie 
edukacyjne.  
10. Do opłaty, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 
1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2018 r. poz. 800 , z późn . zm.5)), z tym że uprawnienia  organów podatkowych 
przysługują marszałkowi województwa.  
Rozdział 6  
Opłata produktowa  
Art. 38. 1. Rozliczenie wykonania obowiązku zapewnienia wymaganego poziomu zbierania, o  którym mowa 
w art. 33, następuje na koniec roku kalendarzowego.  
2. Jeżeli wprowad zający baterie przenośne lub akumulatory przenośne nie wykonał obowiązku, o  którym mowa 
w art. 33, jest obowiązany do ponoszenia opłaty produktowej.  
Art. 39. 1. Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa zebranych zużytych baterii przenośnych i  zużytych 
akumulatorów przenośnych.  
2. Należną opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i  różnicy między masą zużytych b a-
terii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych, jaką należy zebrać, aby osiągnąć wymagany poziom zbie rania 
w danym roku kalendarzowym, a  masą zebranych w  tym roku zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów prz e-
nośnych.  
Art. 40. 1. Stawka opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych wynosi  
od 0,80  zł do 12 zł za kilogram.  
2. Minister właściwy do spraw środowiska w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, 
w drodze rozporządzenia, stawki opłat produktowych, o  których mowa w  ust. 1, uwzględniając konieczność zróżnicowania 
tych opłat z  uwagi na rodzaje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz koszty zbierania i  recyklingu zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów.  
Art. 41. 1. Obowiązek obliczenia należnej opłaty produktowej powstaje na koniec roku kalendarzowego.  
2. Opłata produk towa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego w  terminie do dnia 
15 marca roku następującego po roku, którego opłata dotyczy.  
3. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne sporządza sprawozdanie zawierające informacj e, 
o których mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. d tiret drugie ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, na zasadzie 
i w trybie określonych w  tej ustawie.  
4. (uchylony)  
Art. 42. 1. W  razie stwierdzenia, że wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne, mimo ciążącego 
obowiązku, nie dokonał wpłaty opłaty produktowej lub dokonał wpłaty w  wysokości niższej od należnej, marszałek woj e-
wództwa wydaje decyzję, w  której określa wysokość zaległości z  tytułu opłaty produktowej.  
2. W przypadk u niewykonania decyzji określonej w  ust. 1 marszałek województwa ustala, w  drodze decyzji, doda t-
kową opłatę produktową w  wysokości odpowiadającej 50% kwoty niewpłaconej opłaty produktowej.  
3. Termin płatności opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, wynosi 14  dni od dnia, w  którym decyzja ustalająca wysokość 
opłaty stała się ostateczna.  
Art. 43. Do opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. –  
Ordynacja podatkowa, z  tym że uprawnienia organów podatkowych przy sługują marszałkowi województwa.  
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  650, 723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 
1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193 , 2244  i 2354 oraz z 2019 r. poz.  60. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 521 
 
Rozdział 7  
Obowiązki użytkowników końcowych  
Art. 44. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulat o-
rów przenośnych, w  tym baterii przenośnych i  akumulatorów przenośnych, które nie mogą stanowić już źródła energii, do 
zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub do miejsca odbioru.  
Art. 45. 1. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii samochodowych i  zużytych ak u-
mulatorów samochodowych spr zedawcy detalicznemu baterii samochodowych lub akumulatorów samochodowych, po d-
miotowi prowadzącemu usługi w  zakresie wymiany zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów sam o-
chodowych, zbierającemu zużyte baterie samochodowe lub zużyte akumulat ory samochodowe, prowadzącemu zakład 
przetwarzania zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych lub wprowadzającemu bat e-
rie samochodowe lub akumulatory samochodowe.  
2. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych bat erii przemysłowych i  zużytych akumulatorów 
przemysłowych sprzedawcy detalicznemu baterii przemysłowych lub akumulatorów przemysłowych, podmiotowi prow a-
dzącemu usługi w  zakresie wymiany zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,  prow a-
dzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych lub wprow a-
dzającemu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe.  
3. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przemysłowy ch niklowo -kadmowych 
i zużytych akumulatorów przemysłowych niklowo -kadmowych prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii  
niklowo -kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo -kadmowych.  
Rozdział 8  
Obowiązki prowadzących miejsca odbioru  
Art. 46. 1. W miejscu odbioru zakazuje się zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenoś -
nych wraz z  innymi odpadami w  tym samym pojemniku.  
2. Pojemniki służące do zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych w  miejscach 
odbioru powinny być ustawione w  miejscu publicznie dostępnym.  
3. W miejscach odbioru zużyte baterie przenośne i  zużyte akumulatory przenośne są przyjmowane nieodpłatnie.  
4. W miejscu odbioru powinna znajdować się czytelna i  dostępna dla użytkownika końcowego informacja na temat 
możliwości oddania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych w  tym miejscu.  
5. Informacja, o  której mowa w  ust. 4, może być umieszczona na pojemniku służącym do zbierania zużytych baterii 
przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych.  
Art. 47. Przy sprzedaży użytkownikowi końcowemu nowych baterii przenośnych i  akumulatorów przenośnych nie 
wykazuje się oddzielnie kosztów zbierania, przetwarzania i  recyklingu.  
Art. 48. Sprzedawca detaliczny ba terii przenośnych lub akumulatorów przenośnych, którego powierzchnia sprzedaży 
w rozumieniu  art. 2 pkt 19 ustawy  z dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. 
z 2018  r. poz. 1945  oraz z 2019 r. poz.  60 i 235 ) przekracza 25  m2, jest obowiązany do:  
1) przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika 
końcowego przez udostępnienie pojemnika na zużyte baterie przenośne i  zużyte akumulatory przenośne, bez moż -
liwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;  
2) przekazania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub zbieraj ą-
cemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.  
Art. 49. Sprzedawca hurtowy baterii przenośnych lub aku mulatorów przenośnych jest obowiązany do:  
1) przyjęcia zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego oraz od 
sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne lub akumulatory przenośne, bez możliwości żądania 
od niego zapłaty za ich przyjęcie;  
2) przekazania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub 
zużyte akumulatory.  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 521 
 
Art. 50. Przedsiębiorca świadczący usługi w  zakresie wymiany zużytych baterii lu b zużytych akumulatorów jest obo -
wiązany do:  
1) przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika 
końcowego, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;  
2) przekazania zużytych bat erii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub 
zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
Art. 51. 1. Prowadzący miejsce odbioru, niebędący sprzedawcą detalicz nym, sprzedawcą hurtowym lub przedsiębio r-
cą świadczącym usługi w  zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  których mowa odpowiednio 
w art. 48–50, może przyjmować od użytkowników końcowych zużyte baterie przenośne i  zużyte akumulatory p rzenośne, 
jeżeli ma zawartą umowę ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory na odbiór zużytych baterii przenośnych lub 
zużytych akumulatorów przenośnych. Umowa jest zawierana w  formie pisemnej pod rygorem nieważności.  
2. Umowa, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje w  szczególności zobowiązanie się zbierającego zużyte baterie lub zuż y-
te akumulatory do:  
1) co najmniej nieodpłatnego i  okresowego odbioru zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenoś -
nych;  
2) nieodpłatnego dostarczenia pojem ników do gromadzenia zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów 
przenośnych.  
Art. 52. Prowadzący miejsce odbioru jest zwolniony z  obowiązku:  
1) uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach;  
2) uzyskania wpisu do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach;  
3) zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, o  którym mowa w  art. 71 ustawy  
z dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245  oraz z 2019 r. 
poz. 51), w związku ze zbieraniem zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
4) prowadzenia ewidencji odpadów, o  której mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
Rozdział 9  
Opłat a depozytowa oraz obowiązki sprzedawców detalicznych baterii kwasowo -ołowiowych  
lub akumulatorów kwasowo -ołowiowych  
Art. 53. 1. Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych lub akumulatorów samochodowych 
kwasowo -ołowiowych jest obowi ązany do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych oraz zużytych 
akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych od użytkownika końcowego.  
1a. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego baterii samochodowych kwasowo -
-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych udostępnianych jako przynależność albo część 
składowa innych urządzeń.  
2. Sprzedawca detaliczny, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w  punkcie sprzedaży, 
w widoczny m miejscu, informacji o:  
1) warunkach i  trybie zwrotu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  ust. 1, oraz możliwości zwr o-
tu pobranej opłaty depozytowej w  punkcie sprzedaży;  
2) punktach zbierania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów,  o których mowa w  ust. 1, zorganizowanych przez 
wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie lub akumulatory sprzedaje.  
Art. 54. 1. Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych lub akumulatorów samochodowych 
kwasowo -ołowiowy ch jest obowiązany do pobrania od kupującego niebędącego przedsiębiorcą opłaty depozytowej oraz 
do potwierdzenia jej pobrania, jeżeli przy sprzedaży tych baterii lub akumulatorów kupujący nie przekazał mu zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów, o  który ch mowa w  art. 53 ust. 1. 
1a. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego baterii samochodowych kwasowo -
-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych udostępnianych jako przynależność albo część 
składowa innych urządzeń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 521 
 
2. Sprzedawca detaliczny, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany, w  terminie 30  dni od dnia pobrania opłaty dep o-
zytowej, do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych akumulatorów samochod o-
wych kwasowo -ołowiowych oraz do zwrotu pobranej opłaty depozytowej i  potwierdzenia jej zwrotu.  
3. Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej przez sprzedawcę detalicznego, o  którym mowa w  ust. 1, jest niemożliwy 
z powodu jego likwidacji, upadłości albo przerwy w  wykonywanej działal ności gospodarczej, wprowadzający baterie samo -
chodowe  kwasowo -ołowiowe lub akumulatory samochodowe kwasowo -ołowiowe jest obowiązany, w  terminie 45  dni  
od dnia ich sprzedaży, do przyjęcia od kupującego, o  którym mowa w  ust. 1, zużytych baterii lub zużytych akumulatorów 
wprowadzonych przez niego do obrotu oraz do zwrotu pobranej opłaty depozytowej i  potwierdzenia jej zwrotu 
w zorganizowanych przez niego punktach zbierania tych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
4. Potwierdzenie pobrania i  zwrotu opłaty depozytowej, o  której mowa w  ust. 1–3, następuje na dokumencie potwie r-
dzającym pobranie opłaty depozytowej oraz dokumencie potwierdzającym zwrot opłaty depozytowej.  
5. Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do przechowywania dokumentu potwierdza jącego pobranie opłaty depoz y-
towej i  dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty depozytowej przez okres 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, 
którego one dotyczą.  
6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzór dokumentu potwierdzającego p o-
branie opłaty depozytowej i  dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty depozytowej, o  których mowa w  ust. 4, kierując się 
potrzebą ujednolicenia dokumentów oraz zapewnienia prawidłowego gospodarowania wpływami z  opłat depozytowych.  
Art. 55. 1. Stawka opłaty depozytowej wynosi 30  zł za sztukę baterii samochodowej kwasowo -ołowiowej i akumul a-
tora samochodowego kwasowo -ołowiowego.  
2. (uchylony)  
Art. 56. 1. Sprzedawca detaliczny, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1, przekazuje nieodebraną opłatę dep ozytową na o d-
rębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na siedzibę tego sprzedawcy, w  terminie do 
dnia 15  marca roku następującego po roku, w  którym nastąpiło pobranie opłaty.  
1a. Do opłat depozytowych stosuje się odpowiednio prz episy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja 
podatkowa, z  tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.  
2. Sprzedawca detaliczny, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany do sporządzenia i  przedłożenia marszał kowi w o-
jewództwa, w  terminie do dnia 15  marca roku następującego po roku, w  którym nastąpiło pobranie opłaty, sprawozdania 
o wysokości pobranej opłaty depozytowej i  przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej.  
3. Minister właściwy do spraw środowiska okreś li, w  drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o  którym mowa 
w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania 
tych sprawozdań marszałkowi województwa.  
Rozdział 10  
Obowiązki zbierającyc h zużyte baterie lub zużyte akumulatory  
Art. 57. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do odebrania zużytych baterii przenośnych 
i zużytych akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru, z  którym ma zawartą umowę, o  której mowa 
w art. 51 ust. 1. 
Art. 58. 1. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przekazania zużytych baterii lub zuż y-
tych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, a  w przypadku  zuży-
tych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych – w pierwszej kolejności prowadzącemu zakład przetw a-
rzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który prowadzi co najmniej sortowanie zużytych baterii lub zużytych 
akumulatorów.  
2. Zbierający zużyte baterie kwasowo -ołowiowe lub zużyte akumulatory kwasowo -ołowiowe jest obowiązany do 
przekazania tych baterii i  akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, 
który spełnia wymagania, o  których  mowa w  art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie  art. 63 ust. 7 oraz 
jest wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
3. Zbierający zużyte baterie niklowo -kadmowe lub zużyte akumulatory niklowo -kadmowe jest obowiązany do prz e-
kazania tych baterii i  akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii niklowo -kadmowych lub zuż y-
tych akumulatorów niklowo -kadmowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 521 
 
Art. 59. 1. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiąz any do prowadzenia ewidencji obejmującej 
informacje o  masie zebranych zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i  w rozbiciu na 
poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z  którymi ma zawartą umowę, o  której mowa  w art. 32 ust. 1, 
oraz ewidencji zaświadczeń, o  których mowa w  art. 59a ust. 1. 
2. W przypadku wprowadzających baterie przenośne lub akumulatory przenośne, którzy przekazali realizację ob o-
wiązków wynikających z  ustawy temu samemu podmiotowi, o  którym mowa  w art. 28 ust. 1, w tym obowiązek podpisania 
umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się możliwość sporządzenia zbiorczych inform a-
cji, o  których mowa w  ust. 1. 
3. Zbierający zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory prz enośne, który przekazuje zużyte baterie lub zużyte 
akumulatory bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania, sporządza sprawozdanie zawierające informacje, o  któ-
rych mowa w  art. 75 ust. 2 pkt 1 i 9 ustawy  z dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, na zasadac h i w trybie określonych w  tej 
ustawie.  
4. Przez masę zużytych baterii i  zużytych akumulatorów należy rozumieć odpowiednio masę zużytych baterii lub z u-
żytych akumulatorów zebranych bezpośrednio od użytkowników końcowych, z  miejsc odbioru oraz zakładów prze twarz a-
nia w  rozumieniu art.  4 pkt  22 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym 
i przekazanych bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
5. Zbierający zużyte baterie l ub zużyte akumulatory jest obowiązany do przechowywania ewidencji, o  których mowa 
w ust. 1, oraz zaświadczeń, o  których mowa w  art. 59a ust. 1, przez okres 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, 
którego dotyczą.  
6. (uchylony)  
Art. 59a. 1. Zbierający z użyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany wydać wprowadzającemu baterie lub 
akumulatory, z  którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi pośredniczącemu, z  którym ma zawartą umowę, w  terminie do 
dnia 28  lutego każdego roku za poprzedni rok kalendarzow y, zaświadczenie o  zebranych zużytych bateriach przenośnych 
lub zużytych akumulatorach przenośnych zawierające:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory;  
2) imię i  nazwisko lub naz wę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii 
lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;  
3) numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zu żytych akumulatorów, do którego prz e-
kazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;  
4) numer identyfikacji podatkowej (NIP) zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o  ile został nadany;  
5) (uchylony)6) 
6) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowa dzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulat o-
rów, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o  ile został nadany;  
7) (uchylony)7) 
8) rodzaj zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
9) masę zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
10) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zuż y-
tych akumulatorów;  
11) numer kolejny z  ewidencji zaświadczeń o  zebranych zużytych bateriach i  zużytych akumulatorach.  
2. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory sporządza zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 1, w trzech egzem -
plarzach,  z których pierwszy otrzymuje wprowadzający baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z  którym ma 
podpisaną umowę, drugi jest przekazywany marszałkowi województwa, a  trzeci pozostaje u  zbierającego zużyte baterie lub 
zużyte akumulatory.  
3. W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w  imieniu więcej niż jednego wprowadzającego 
baterie lu b akumulatory, w  tym obowiązek podpisania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory,  
dopuszcza się możliwość sporządzenia zbiorczego zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 1, obejmującego łącznie wszys t-
kich wprowadzających baterie lub akumul atory, w  imieniu których działa ten sam podmiot pośredniczący.  
                                                           
6) Przez art.  130 pkt 2 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
7) Przez art.  130 pkt 2 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 521 
 
4. Łączna masa zużytych baterii i  zużytych akumulatorów wskazana w  zaświadczeniach, o  których mowa w  ust. 1, nie 
może być większa od masy zużytych baterii i  zużytych akumulatorów zebranych prze z zbierającego zużyte baterie lub 
zużyte akumulatory.  
Art. 59b. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór ewidencji zaświadczeń, o  której mowa w  art. 59 ust. 1, sposób jej prowadzenia oraz jej zakres,  
2) wzór zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 59a ust. 1 
− kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i  treści zaświadczeń oraz ułatwienia prowadzenia ewidencji.  
Rozdział 11  
Obowiązki prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów  
Art. 60. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do prz e-
twarzania i  recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz powstających z  nich odpadów w  sposób bezpiec z-
ny dla środowiska i  zdrowia lud zi. 
2. Zabrania się przetwarzania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów poza zakładem przetwarzania zużytych bat e-
rii lub zużytych akumulatorów.  
Art. 61. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który ma zawartą 
z wprowadzającym baterie lub akumulatory umowę, o  której mowa w  art. 36 ust. 1, jest obowiązany do przyjmowania 
zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, bez możliwości żądania zapłaty za ich przyjęcie.  
2. Łączna ilość zużytych baterii i  zużytych akumulatorów przyjmowana do zakładu przetwarzania zużytych baterii lub 
zużytych akumulatorów na podstawie umów zawartych z  wprowadzającymi baterie lub akumulatory nie może przekroczyć 
ilości odpadów dopuszczonych do odzysku w  zezwoleniu na prowadzenie działalności w  zakresie odzysku.  
Art. 62. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych 
akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zuż y-
tych akumulatorów przemysł owych kwasowo -ołowiowych jest obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego 
w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
2. Pozwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, jest wydawane prowadzącemu zakład przetwarzania zuż ytych baterii lub zuż y-
tych akumulatorów, który spełnia wymagania, o  których mowa w  art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie  
art. 63 ust. 7. 
Art. 63. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z  wyjątkiem  prowadząc e-
go zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych 
kwasowo -ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych 
kwasowo -ołowiowych, w ramach prowadzonej działalności przygotowuje zużyte baterie i  zużyte akumulatory do recykli n-
gu i unieszkodliwiania przez:  
1) sortowanie zużytych baterii i  zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje, ułatwiające ich przetwarzanie za p o-
mocą technologii i instalacji służących do przetwarzania i  recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii 
i zużytych akumulatorów, o  których mowa w  art. 15 ust. 1, z zastrzeżeniem  ust. 6, lub  
2) przetwarzanie poszczególnych rodzajów zużytych baterii i  zużytych akumula torów na odpowiednie frakcje materi a-
łowe i  recykling co najmniej wyodrębnionych metali w  instalacjach i  przy użyciu technologii zapewniających osiąg -
nięcie co najmniej minimalnych poziomów wydajności recyklingu, o  których mowa w  art. 15 ust. 1. 
2. Prowadzący zakład przetwarzania, w  którym przetwarza się zużyte baterie samochodowe kwasowo -ołowiowe,  
zużyte akumulatory samochodowe kwasowo -ołowiowe, zużyte baterie przemysłowe kwasowo -ołowiowe lub zużyte akum u-
latory przemysłowe kwasowo -ołowiowe, zap ewnia co najmniej przekazanie powstałych w  wyniku przetwarzania frakcji 
zawierających ołów i  jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych do instalacji prowadzących recykling ołowiu i  jego 
związków lub recykling tworzyw sztucznych, spełniających wymagania określone w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 7. 
3. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, jest 
obowiązany do przekazania poszczególnych rodzajów posortowanych zużytych baterii i  zużyty ch akumulatorów prow a-
dzącemu zakład przetwarzania danego rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, 
dla których sam nie prowadzi przetwarzania, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 521 
 
4. Sortowanie zużytych baterii i  zużytych a kumulatorów na poszczególne rodzaje stanowi proces odzysku R12   
wymieniony w  załączniku  nr 1 do ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
5. Przetwarzanie i  recykling, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, stanowią, w  zależności od stosowanej metody, procesy 
odzysku R3 –R6 wymienione w  załączniku  nr 1 do ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
5a. Przetwarzanie i  recykling, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2, oraz przetwarzanie i  recykling zużytych baterii lub zużytych  
akumulatorów, o  których mowa w  ust. 2, obejmuje co najmniej usunięcie wszystkich cieczy i  kwasów.  
6. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw środowiska może okreś -
lić, w  drodze rozporządzenia, inne rodzaje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, k tóre powinny być wydzielone 
w procesie sortowania, kierując się koniecznością zapewnienia wymaganych poziomów recyklingu oraz ułatwieniem pr o-
cesów sortowania.  
7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące:  
1) procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych akumulatorów samochod o-
wych kwasowo -ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych akumulatorów 
przemysłowych kwasowo -ołowiowych,  
2) instalacji prowadzących recykling ołowiu i  jego związków lub recykling tworzyw sztucznych  
− biorąc pod uwagę rozwój techniczny i  naukowy oraz najlepsze dostępne techniki, a  także kierując się potrzebą zape w-
nienia bezpiecznego dla środowiska i  zdrowia ludzi przetwarzania i  recyklingu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów.  
Art. 64. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w  zależności od rodzaju 
prowadzonego przetwarzania i  recyklingu, jest obowiązany do prowadzen ia ewidencji zaświadczeń, o  których mowa 
w art. 64a ust. 1, oraz ewidencji obejmującej informacje o:  
1) rodzaju i  masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów;  
2) rodzaju i  masie przetworzonych zużytych baterii i  zużytych akum ulatorów;  
3) osiągniętych poziomach recyklingu;  
4) osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.  
2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do przetwarzania 
i recyklingu zużytych baterii i  zużytych akumula torów w  instalacjach i  przy użyciu technologii spełniających wymogi okreś -
lone dla najlepszych dostępnych technik zapewniających osiągnięcie co najmniej wymaganych poziomów wydajności r e-
cyklingu, o  których mowa w  art. 15 ust. 1. 
3. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w  zakresie odzysku i  unieszkodliwiania 
odpadów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w  którym zastosowane techn o-
logie i  instalacje nie zapewniają osiągnięcia poziomów wy dajności recyklingu, o  których mowa w  art. 15 ust. 1. 
4. Masę zużytych baterii i  zużytych akumulatorów przyjętych przez prowadzącego zakład przetwarzania zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów ustala się na podstawie kart przekazania odpadu.  
5. Prowadz ący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do sporządzania 
sprawozdania zawierającego informacje, o  których mowa w  art. 75 ust. 2 pkt 1 i 10 ustawy  z dnia 14  grudnia 2012  r. 
o odpadach, na zasadach i  w trybie określ onych w  tej ustawie.  
6. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do przechowyw a-
nia ewidencji, o  których mowa w  ust. 1, oraz zaświadczeń, o  których mowa w  art. 64a ust. 1, przez okres 5  lat, licząc od 
końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.  
7. (uchylony)  
Art. 64a. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany wydać 
wprowadzającemu baterie lub akumulatory, z  którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi pośredniczą cemu, z  którym ma 
zawartą umowę, w  terminie do dnia 28  lutego każdego roku za poprzedni ro k kalendarzowy, zaświadczenie o przetworz o-
nych zużytych bateriach lub zużytych akumulatorach zawierające:  
1) numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużyty ch baterii lub zużytych akumulatorów;  
2) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii 
lub zużytych akumulatorów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 521 
 
3) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzą cego działalność w  zakresie recyklingu, do 
którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;  
4) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność w  zakresie unieszkodl i-
wiania, do którego przekazano zużyte bater ie lub zużyte akumulatory;  
5) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulat o-
rów, o  ile został nadany;  
6) (uchylony)8) 
7) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, do którego przekazano zuż y-
te baterie lub zużyte akumulatory, o  ile został nadany;  
8) (uchylony)9) 
9) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w  zakresie unieszkodliwiania, do którego przekaz a-
no zużyte baterie lub  zużyte akumulatory, o  ile został nadany;  
10) (uchylony)10) 
11) rodzaj przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
12) masę przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
13) rodzaj przetworzonych zużytyc h baterii lub zużytych akumulatorów;  
14) masę przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;  
15) oznaczenie procesu recyklingu, z  podaniem procesu określonego w  załączniku  nr 1 do ustawy z  dnia 14  grudnia 
2012  r. o odpadach;  
16) oznaczenie procesu unieszkodliwiania, z  podaniem procesu określonego w  załączniku  nr 2 do ustawy z  dnia 14 grud-
nia 2012  r. o odpadach;  
17) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wyeksportowanych w  celu poddania procesom recyklingu i  uniesz -
kodliwiania;  
18) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, które stanowiły przedmiot wewnątrzwspólnotowej dostawy w  celu 
poddania procesom recyklingu i  unieszkodliwiania;  
19) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do recyklingu;  
20) masę zużytyc h baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do unieszkodliwiania;  
21) numer kolejny z  ewidencji zaświadczeń o  przetworzonych zużytych bateriach i  zużytych akumulatorach;  
22) roczne moce przerobowe zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych ak umulatorów.  
2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów sporządza zaświadczenie, o  którym 
mowa w  ust. 1, w trzech egzemplarzach, z  których pierwszy otrzymuje wprowadzający baterie lub akumulatory, lub po d-
miot pośredniczący , z którym ma podpisaną umowę, drugi jest przekazywany marszałkowi województwa, a  trzeci pozost a-
je u prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
3. W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w  imieniu wię cej niż jednego wprowadzającego 
baterie lub akumulatory, w  tym obowiązek podpisania umowy z  prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub 
zużytych akumulatorów, dopuszcza się możliwość sporządzenia zbiorczego zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 1, obej-
mującego łącznie wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory, w  imieniu których działa ten sam podmiot p o-
średniczący.  
4. Łączna masa przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wskazana w  zaświadczeniach, o  których 
mowa w  ust. 1, nie może przekraczać rocznych mocy przerobowych zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych 
akumulatorów określonych w  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami.  
                                                           
8) Przez art.  130 pkt  3 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
9) Przez art.  130 pkt 3 lit. b  ustawy, o  której mo wa w  odnośniku  4. 
10) Przez art.  130 pkt  3 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 521 
 
Art. 64b. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór ewidencji zaświadczeń, o  której mowa w  art. 64 ust. 1, sposób jej prowadzenia oraz jej zakres,  
2) wzór zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 64a ust. 1 
− kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i  treści zaświadczeń oraz ułatwienia prowadzenia ewidencji.  
Rozdział 12  
Obowiązki organów administracji publicznej  
Art. 65. 1. Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w  celu gromadzenia i  przekazywania 
wpływów z  opłaty produktowej, dodatkowej opłaty produktowej, opłaty na publiczne kampan ie edukacyjne oraz nieod e-
branej opłaty depozytowej.  
2. Wpływy z  tytułu opłat, o  których mowa w  ust. 1, powiększone o  przychody z  oprocentowania rachunków bank o-
wych i  pomniejszone o  dochody budżetu samorządu województwa, o  których mowa w  ust. 3, marszałek w ojewództwa 
przekazuje w  terminie 30  dni po upływie każdego kwartału na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środ o-
wiska i  Gospodarki Wodnej.  
3. Wpływy z  tytułu opłat, o  których mowa w  ust. 1, w wysokości 5% stanowią dochody budżetu samorządu woj e-
wództwa z  przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z  tytułu tych opłat i  obsługę administracyjną systemu tych opłat.  
Art. 66. (uchylony)  
Art. 67. (uchylony)  
Art. 68. (uchylony)  
Art. 69. 1. (uchylony)  
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. Marszałek województwa udostępnia na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego oraz w  sposób zwyczajowo 
przyjęty wykaz miejsc odbioru oraz zbierających zużyte baterie lub zużyte akumulatory  na terenie województwa.  
Art. 70. 1. Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzeg ania przepisów ustawy w  zakresie objętym właśc i-
wością tego organu, w  szczególności w  zakresie opłaty produktowej, opłaty depozytowej oraz wykorzystania środków 
przekazywanych przez wprowadzających baterie lub akumulatory, o  których mowa w  art. 37 ust. 4. 
2. Do przeprowadzenia kontroli marszałek województwa może upoważnić pracowników podległego mu urzędu ma r-
szałkowskiego.  
2a. Czynności kontrolne są wykonywane przez kontrolującego po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu 
upoważnienia do przeprowadzen ia kontroli.  
2b. Upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 2a, zawiera co najmniej:  
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu kontroli;  
3) datę i  miejsce wystawienia;  
4) imię i  nazwisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej;  
5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;  
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) datę rozpoczęcia i  przewidywany termin zakończenia kontroli;  
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;  
9) pouczenie o  prawach  i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 521 
 
3. Osoba kontrolująca jest uprawniona do:  
1) wstępu wraz z  rzeczoznawcami i  niezbędnymi urządzeniami przez całą dobę na teren nieruchomości, obiektu lub ich 
części, na których jest wykonywana działalność gospod arcza, a  w godzinach od 6  do 22  – na pozostały teren;  
2) przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych;  
3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i  przesłuchiwania osób w  zakresie niezbędnym do ustalenia 
stanu faktycznego;  
4) żądania okazania dokumentów i  udostępnienia danych mających związek z  problematyką kontroli.  
4. Marszałek województwa występuje do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o  podjęcie działań będących 
w zakresie jego kompetencji, jeżel i w wyniku kontroli stwierdzi naruszenie przez kontrolowany podmiot lub kontrolowaną 
osobę fizyczną przepisów ustawy lub wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując 
dokumentację sprawy.  
5. Kierownik kontrolowanego podmi otu oraz kontrolowana osoba fizyczna są obowiązani umożliwić przeprowadz a-
nie kontroli, a  w szczególności dokonanie czynności, o  których mowa w  ust. 3. 
Art. 71. 1. Z czynności kontrolnych osoba kontrolująca sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręc za ki e-
rownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej.  
2. Protokół podpisuje osoba kontrolująca oraz kontrolowany podmiot lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą 
wnieść do protokołu zastrzeżenia i  uwagi wraz z  uzasadnieniem.  
3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną osobę  
fizyczną osoba kontrolująca umieszcza o  tym wzmiankę w  protokole, a  odmawiający podpisu może, w  terminie 7  dni, 
przedstawić swoje stanowisko na piśmie marsza łkowi województwa.  
Art. 71a.11) Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
Art. 71b. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w  roku przeprowadz a kontrolę zakładu prz e-
twarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.  
Art. 72. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i  przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony 
Środowiska, w  terminie do dnia 15  lutego każdego roku, zbiorczą informację  o wynikach kontroli przedsiębiorców wpis a-
nych do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, skontrolowanych w  poprzednim roku 
kalendarzowym.  
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie wyników kontroli, o  których mowa  w ust. 1, oraz posiad a-
nych informacji, w  tym danych zawartych w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, 
o której mowa w  ustawie z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach, sporządza i  przedkłada ministrowi właściwemu do spraw 
środowiska, w  terminie do dnia 15  maja roku następującego po roku, którego dotyczy, roczny raport o  funkcjonowaniu 
gospodarki bateriami i  akumulatorami oraz zużytymi bateriami i  zużytymi akumulatorami, w  tym informacje na temat osiąg -
niętych  poziomów zbier ania oraz recyklingu.  
3. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres i  wzór raportu, o  którym 
mowa w  ust. 2, kierując się koniecznością określenia danych w  celu dokonania oceny funkcjonowania systemu gospodarki 
bateriami i  akumulatorami oraz zużytymi bateriami i  zużytymi akumulatorami.  
Art. 73. Kontrolę przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i  sprzedawców hurtowych przepisów  art. 8, art. 9, 
art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48–50, art. 53 oraz art.  54 ust. 1 i 2 sprawuje Inspekcja Handlowa.  
Rozdział 13  
Przepisy karne i  kary pieniężne  
Art. 74. Kto, wbrew przepisowi  art. 10 ust. 1, prowadzi dystrybucję baterii lub akumulatorów niespełniających w y-
magań określonych w  art. 8 lub 9, podlega karze grzywny.  
Art. 75. Kto, wbrew przepisowi  art. 10 ust. 5, nie wykonuje decyzji o  wstrzymaniu dystrybucji baterii lub akumulat o-
rów niespełniających wymagań określonych w  art. 8 lub 9, podlega karze grzywny do 10  000 zł. 
                                                           
11) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 521 
 
Art. 76. Kto, wbrew przepisowi  art. 10 ust. 6, nie zwraca baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań okreś -
lonych w  art. 8 lub 9 do dostawcy lub, w  przypadku braku takiej możliwości, nie przekazuje tych baterii lub akumulatorów 
jako zużytych baterii i  zużytych akumulatorów do przetworzenia i  recyklingu, podlega karze grzywny do 10  000 zł. 
Art. 77. Kto, wbrew przepisom  art. 11 ust. 2 i 3, prowadzi dystrybucję sprzętu, w  którym są zamontowane baterie lub 
akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a  w przypadku wprowadzania do obrotu na teryto rium kraju – bez doł ą-
czenia do niego instrukcji w  języku polskim, podlega karze grzywny.  
Art. 78. Kto, wbrew przepisowi  art. 12, umieszcza zużyte baterie lub zużyte akumulatory razem z  innymi odpadami 
w tym samym pojemniku, podlega karze grzywny.  
Art. 79. (uchylony)  
Art. 80. Kto, wbrew przepisowi  art. 30, nie umieszcza numeru rejestrowego na dokumentach związanych z  obrotem 
bateriami i  akumulatorami, podlega karze grzywny.  
Art. 81. Kto, wbrew przepisom  art. 31: 
1) nie odbiera od użytkownika końcowego zużyty ch baterii samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, 
zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,  
2) nie odbiera na własny koszt od użytkownika końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego zuż y-
tych bater ii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych, 
zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo -
-ołowiowych lub nie przekazuje ich do przetwarzania i  recyklingu,  
3) nie dołącza do baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych, 
baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych kwasowo -ołowiowych informacji 
o warunkach i  trybie ich zwrotu  oraz o  zorganizowanych dla nich punktach zbierania  
– podlega karze grzywny.  
Art. 82. (uchylony)  
Art. 83. Kto, wbrew przepisom art.  34, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje 
o rodzaju i  masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie, podlega karze 
grzywny.  
Art. 84. (uchylony)  
Art. 85. (uchylony)  
Art. 86. Kto, wbrew przepisom art.  48: 
1) nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenoś nych od uży t-
kownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,  
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub 
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory  
– podlega karze grzy wny.  
Art. 87. Kto, wbrew przepisom  art. 49: 
1) nie przyjmuje zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego 
oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne lub akumulatory przenośne, lub żąd a zapłaty 
za ich przyjęcie,  
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub 
zużyte akumulatory  
– podlega karze grzywny.  
Art. 88. Kto, wbrew przepisom art.  50: 
1) nie przyjmuje selektywni e zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od uży t-
kownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,  
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, zbierającemu zużyte ba terie lub 
zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów  
– podlega karze grzywny.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 521 
 
Art. 89. Kto, wbrew przepisom art.  53: 
1) nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych a kumulatorów samochodowych 
kwasowo -ołowiowych od użytkownika końcowego,  
2) nie umieszcza w  punkcie sprzedaży, w  widocznym miejscu, informacji o:  
a) warunkach i  trybie zwrotu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, oraz możliwości 
zwrotu pobranej opłaty depozytowej w  punkcie sprzedaży,  
b) punktach zbierania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, o  których mowa w  pkt 1, zorganizowanych przez 
wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie lub akumulatory sprzedaje  
– podlega karze grzywny.  
Art. 90. Kto, wbrew przepisom art.  54: 
1) nie pobiera od kupującego opłaty depozytowej lub nie potwierdza jej pobrania,  
2) w terminie 30  dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo -
-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych lub nie zwraca pobranej opłaty dep o-
zytowej wraz z  potwierdzeniem jej zwrotu,  
3) w terminie 45  dni od dnia sprzedaży, nie przyjmuje od kupującego wprowadzonych przez siebie do obrotu bater ii 
i akumulatorów lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej, lub nie potwierdza jej zwrotu  
– podlega karze grzywny.  
Art. 91. Kto, wbrew przepisowi art.  57, nie odbiera zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów prze-
nośnych od prowadzącego mi ejsce odbioru, z  którym ma zawartą umowę, o  której mowa w  art. 51 ust.  1, podlega karze 
grzywny.  
Art. 92. Kto, wbrew przepisom art.  59: 
1) nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o  masie zebranych zużytych baterii przenośnych 
i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i  w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akum u-
latory, z  którymi ma zawartą umowę, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie  
2) (uchylony)  
– podlega karze grzywny.  
Art. 92a. Kto, wbrew przepisom  art. 59a, nie wydaje zaświadczenia o  zebranych zużytych bateriach i  zużytych ak u-
mulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.  
Art. 93. (uchylony)  
Art. 94. Kto, wbrew przepisom  art. 61, nie przyjmuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub żąda  zapłaty za 
ich przyjęcie, podlega karze grzywny.  
Art. 95. Kto, wbrew przepisom  art. 64, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji zaświadczeń oraz ewidencji 
obejmującej informacje o  rodzaju i  masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, przetw o-
rzonych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, osiągniętych poziomów recyklingu oraz osiągniętych poziomów w y-
dajności recyklingu, lub prowadzi ewidencje nierzetelnie, podlega karze grzywny.  
Art. 95a. Kto, wbrew przepisom  art. 64a, n ie wydaje zaświadczenia o  przetworzonych zużytych bateriach lub zuż y-
tych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.  
Art. 96. 1. Orzekanie w  sprawach o  czyny, o  których mowa w  art. 74–95a, następuje w  trybie przepisów Kodeksu  
postępow ania w  sprawach o  wykroczenia.  
2. Za wykroczenia, o  których mowa w  art. 74–95a, odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu 
prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami przedsiębiorcy związan y-
mi z wprowadzaniem baterii lub akumulatorów, ich dystrybucją lub gospodarowaniem zużytymi bateriami lub zużytymi 
akumulatorami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 521 
 
Art. 97.12) Kto, wbrew przepisowi art. 10  ust. 1, wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory niespełniające wym a-
gań określonych w  art. 8 lub art. 9, podlega karze pieniężnej od 2000  zł do 150  000 zł. 
Art. 98.12) Kto, wbrew przepisowi art. 10  ust. 2, nie wycofuje z  obrotu baterii lub akumulatorów niespełniających 
wymagań określonych w  art. 8  lub art. 9, podlega karze pieniężnej od 2000  zł do 150  000 zł. 
Art. 99.12) Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2  i 3, wprowadza do obrotu sprzęt, w  którym są zamontowane baterie 
lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a  w przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju – bez 
dołączenia do niego instrukcji w  języku polskim, lub dołącza inst rukcję nierzetelną, podlega karze pieniężnej od 2000  zł 
do 150  000 zł. 
Art. 99a.12) Kto, wbrew przepisowi art. 15  ust. 3, nie przedkłada marszałkowi województwa  sprawozdań 
o osiągniętym poziomie wydajności recyklingu, o  których mowa w  art. 3  ust. 4  rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012, 
lub nie przedkłada ich terminowo, podlega karze pieniężnej w  wysokości od 500  zł do 2000  zł. 
Art. 99b.12) Podmiot pośredniczący, który nie posiada wdrożonego systemu zarządzania środowiskowego, o  którym 
mowa w  art. 28  ust. 3, podlega karze pieniężnej w  wysokości 20  000 zł. 
Art. 99c.12) Kto, wbrew przepisowi art. 63  ust. 2, nie zapewnia co najmniej przekazania frakcji zawierających ołów 
i jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych do inst alacji prowadzących recykling ołowiu i  jego związków lub recykling 
tworzyw sztucznych spełniających wymagania określone w  przepisach wydanych na podstawie art. 63  ust. 7, podlega karze 
pieniężnej w  wysokości od 10  000 zł do 1  000 000 zł. 
Art. 100. (uchylony)  
Art. 100a.13) Kto, wbrew przepisowi art. 56  ust. 1, nie przekazuje nieodebranej opłaty depozytowej lub przekazuje ją 
nieterminowo, podlega karze pieniężnej w  wysokości od 1000  zł do 15  000 zł. 
Art. 100b.13) Kto, wbrew przepisom art. 56  ust. 2, nie przedkłada marszałkowi województwa sprawozdania 
o wysokości pobranej opłaty depozytowej i  przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej, składa je niet erminowo lub 
składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze pieniężnej w  wysokości od 500  zł do 20  000 zł. 
Art. 101.13) Kto, wbrew przepisom art. 58, nie przeka zuje zużytych baterii lu b zużytych akumulatorów do odpo wied-
niego prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 
10 000 zł do 200  000 zł. 
Art. 102.13) Kto, wbrew przepisowi art. 63  ust. 3, nie przekazuje poszczególnych rodzajów posortowanych zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego rodzaju zużytych baterii lub zużytych 
akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 2000  zł do 200  000 zł. 
Art. 103. 1. Kary pieniężne, o  których mowa w  art. 97–99c i  art. 100a –102, wymierza, w  drodze decyzji, wojewódzki 
inspektor ochrony środowiska.  
2. Ustalając wysokość kar pieniężnych,  o których mowa w  art. 97–99c i  art. 100a –102, uwzględnia się zakres nar u-
szenia oraz dotychczasową działalność podmiotu.  
3. Kary pieniężne wnosi się na odrębny rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska.  
3a. Kary pieniężne wnosi się w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja o  wymierzeniu kary pieniężnej stała się 
ostateczna.  
3b. Wpływy z  tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.  
4. W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 
1997  r. – Ordynacja podatkowa, z  tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi 
ochrony środowiska.  
Rozdział 14  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 104–114. (pominięte)  
                                                           
12) W brzmieniu ustalonym przez art.  8 pkt 1 ustawy  z dnia 20  lipca 2018  r. o zmianie ustawy o  Inspekcji Ochrony Środowiska oraz 
niektórych innych ustaw (Dz.  U. poz. 1479) , która weszła w  życie z dniem 1 stycznia 2019  r. 
13) W brzmieniu ustalonym przez art.  8 pkt  2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 521 
 
Rozdział 15  
Przepisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 115. Przedsiębiorca, który wykonuje działalność gospodarczą w  zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub 
akumulatorów na terytorium kraju oraz przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, jest obowiązany do 
złożen ia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wniosku o  wpis do rejestru, w  terminie do dnia 30  listopada 2009  r. 
Art. 116. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych  baterii samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych 
akumulatorów samochodowych kwasowo -ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zuż y-
tych akumulatorów przemysłowych kwasowo -ołowiowych, który nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 15 ust. 1 
pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie  art. 63 ust. 7, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań 
oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z  gospodarką odpadami, w  terminie 3  miesięcy od dnia 
wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który nie spełnia wymagań, 
o których mowa w  art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decy -
zji zmieniającej posiadane decyzje związane z  gospodarką odpadami, w  terminie do dnia 26  wrześni a 2011  r. 
3. Jeżeli prowadzący zakład, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2, nie dostosował tego zakładu do wymagań wynikających 
z ustawy oraz nie uzyskał decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z  gospodarką odpadami, właściwy organ, który 
wydał decyzje w  zakresie gospodarki odpadami, stwierdza z  urzędu, w  drodze decyzji, że decyzje te wygasły bez odszk o-
dowania, odpowiednio w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy albo z  dniem 26  września 2011  r. 
Art. 117. 1. Do praw i  obowiązków wyni kających z  ustawy zmienianej w  art. 111, w  tym do zobowiązań z  tytułu 
opłaty produktowej oraz obowiązków sprawozdawczych, stosuje się przepisy tej ustawy obowiązujące w  chwili powstania 
tych praw i  obowiązków.  
2. Środki zgromadzone przed dniem 1  maja 2010  r. na rachunku bankowym, o  którym mowa w  art. 30 ustawy  zmie-
nianej w  art. 111, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej przeznacza na finansowanie działań 
w zakresie:  
1) odzysku i  recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z  akumulatoró w niklowo -kadmowych, niklowo -żelazo -
wych, innych akumulatorów elektrycznych oraz ogniw i  baterii galwanicznych;  
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i  recyklingu odpadów poużytkowych z  akumulatorów  
niklowo -kadmowych, niklowo -żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i  ogniw galwanicznych;  
3) selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z  akumulatorów niklowo -kadmowych, niklowo -żelazowych, innych 
akumulatorów elektrycznych oraz baterii i  ogniw galwanicznych wykony wanych przez gminy;  
4) badań laboratoryjnych na zawartość metali ciężkich w  bateriach lub akumulatorach zleconych przez Inspekcję Hand -
lową;  
5) wdrażania przez zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów certyfikowanych systemów z a-
rządzania środowiskowego, umożliwiających dobrowolne uczestnictwo we wspólnotowym systemie ekozarządzania 
i audytu (EMAS).  
Art. 118. 1. Baterie i  akumulatory niespełniające wymagań określonych w  art. 8 i 9, które zostały wprowadzone do 
obrotu przed dniem w ejścia w  życie niniejszej ustawy, nie podlegają wycofaniu z  obrotu.  
2. Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów nastąpiło przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy, spoczywa na wprowadzającym baterie lub akumulatory.  
Art. 119. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 10 ust. 3 ustawy  zmienianej w  art. 114 zachowują moc do 
dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie  art. 10 ust. 3 ustawy  zmienianej w  art. 114, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 120. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory przedkłada sprawozdania i  wykazy, o  których mowa w  art. 34 
ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5, za rok 2010, w  terminie do dnia 
15 marca 2011  r. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i  przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska roc z-
ny raport o  funkcjonowaniu gospodarki bateriami i  akumulatorami oraz zużytymi bateriami i  zużytymi akumulatorami, 
o którym mowa w  art. 72 ust. 2, za rok 2010, w  terminie do dnia 15  maja 2011  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 521 
 
Art. 121. 1. Do czasu utworzenia bazy danych, o  której mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1 i art. 69 ust. 2, marszałek woj e-
wództwa jest obowiązany do przedłożenia zbiorczego sprawozdania ze sprawozdań, o  któryc h mowa w  art. 69 ust. 1, 
Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w  terminie do dnia 15  kwietnia roku, w  którym te sprawozdania zostały 
przekazane.  
2. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w  drodze rozporządzenia, wzory zbiorczych sprawozda ń, 
o których mowa w  ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.  
Art. 122. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia14), z wyjątkiem:  
1) art. 11  ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art. 86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w  życie 
w terminie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia;  
2) art. 9  ust. 4, który wchodzi w  życie z  dniem 26  września 2009  r.; 
3) art. 17 –26 i art. 79, które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2009  r.; 
4) art. 30,  art. 32–43, art. 53–56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82–85, art. 89, art. 90, art. 100, art. 104–106, 
art. 111 pkt 1–13 i 15–20 oraz art.  114 pkt 2, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2010  r.; 
5) art. 111  pkt 14, który wcho dzi w  życie z  dniem 1  maja 2010  r.; 
6) art. 15  ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w  życie z  dniem 26  września 2011  r.; 
7) art. 66 –68, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2012  r. 
  
                                                           
14) Ustawa została ogłoszona w  dniu 28  maja 2009  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 521 
 
Załączniki do ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. 
Załącznik  nr 1 
BATERIE PRZEMYSŁOWE I  AKUMULATORY PRZEMYSŁ OWE  
1.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do awaryjnego lub rezerwowego zasilania energetycznego, w  tym 
w szpitalach, na lotniskach i  w biurach.  
2.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do używania w  środkach transportu, w  tym w  pociągach i  w samolotach, 
na morskich platformach wiertniczych i  w latarniach morskich.  
3.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do podręcznych terminali płatniczych, w  tym w  placówkach 
handlowych i  restauracjach  oraz czytników kodów kreskowych w  placówkach handlowych.  
4.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do profesjonalnego sprzętu wideo dla stacji telewizyjnych 
i profesjonalnych studiów.  
5.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do latarek górniczych i  latarek dla nurków umieszczonych na 
kaskach górników i  nurków, z  wyłączeniem baterii i  akumulatorów, o  których mowa w  załączniku nr  2 do ustawy.  
6.  Rezerwowe baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do drzwi uruchamia nych elektrycznie, zapobiegające ich 
blokowaniu lub przytrzaśnięciu osób.  
7.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do używania w  oprzyrządowaniu lub w  różnych rodzajach sprzętu p o-
miarowego i  oprzyrządowania, z  wyłączeniem baterii i  akumulatorów, o  których mowa w  załączniku nr  2 do ustawy.  
8.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do używania w  powiązaniu z  płytką ogniwa słonecznego, urządzeniami 
fotogalwanicznymi i  innymi urządzeniami wykorzystującymi energię odnawialną.  
9.  Baterie i  akumula tory, które są przeznaczone do używania w  pojazdach z  napędem elektrycznym, w  szczególności 
w wyposażonych w  napęd elektryczny samochodach, wózkach inwalidzkich, rowerach, pojazdach używanych na lo t-
nisku i  pojazdach do transportu automatycznego.  
10.  Inne baterie i  akumulatory, niewymienione w  pkt 1–9 oraz które nie są bateriami przenośnymi i  akumulatorami prz e-
nośnymi oraz bateriami samochodowymi i  akumulatorami samochodowymi.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 521 
 
Załącznik  nr 2 
BATERIE PRZENOŚNE I  AKUMULATORY PRZENOŚN E 
1.  Baterie jednoogniw owe typu AA i  AAA.  
2.  Baterie i  akumulatory, które są przeznaczone do używania w  telefonach przenośnych, komputerach przenośnych, 
elektronarzędziach bezprzewodowych, zabawkach i  sprzęcie gospodarstwa domowego.  
3.  Baterie i  akumulatory, które są przeznacz one do używania w  gospodarstwach domowych do zwykłych celów.  
4.  Inne baterie i  akumulatory, niewymienione w  pkt 1–3, które mogą być bez trudności przenoszone oraz nie są bateriami 
samochodowymi i  akumulatorami samochodowymi oraz bateriami przemysłowymi i  akumulatorami przemysłowymi.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 521 
 
Załącznik  nr 3 
WZÓR OZNAKOWANIA  BATERII I  AKUMULATORÓW SYMBOLE M SELEKTYWNEGO ZBIER ANIA1) 
 
Objaśnienie:  
1) Symbol powinien zajmować co najmniej 3% największej powierzchni bocznej baterii lub akumulatora lub zestawu, osiągając  maks y-
malne wymiary 5×5  cm. W  przypadku ogniw cylindrycznych symbol ten powinien zajmować co najmniej 1,5% powierzchni baterii  lub 
akumulatora, osiągając maksymalne wymiary 5×5  cm. 
W przypadku gdy wielkość baterii lub akumulatora lub zestawu jest taka, że symbol byłby mniejszy niż 0,5×0,5  cm, baterii i  akumu -
latora lub zestawu nie oznacza się, a  na opakowaniu umieszcza się symbol o  wymiarze co najmniej 1×1  cm. 
  

  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 521 
 
Załącznik nr  4 
Wzór oznakowania baterii i  akumulatorów symbolem chemicznym rtęci1) 
Hg  
Wzór oznakowania baterii i  akumulatorów symbolem chemicznym kadmu1) 
Cd  
Wzór oznakowania baterii i  akumulatorów symbolem chemicznym ołowiu1) 
Pb  
 
 
Objaśnienie:  
1) Symbole umieszcza się poniżej symbolu, o  którym mowa w  załączniku nr  3 do ustawy, w  taki sposób, aby  zajmował powierzchnię 
co najmniej jednej czwartej wielkości tego symbolu.