DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 9 grudnia 2021  r. 
Poz. 2269  
 
USTAWA  
z dnia 2  grudnia 2021  r. 
o zmianie ustawy o  elektromobilności i  paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw1), 2) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  110 
i 1093) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w odnośniku nr  1 kropkę zastępuje się przecinkiem i  dodaje się wyrazy „dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady  
(UE) 2019/1161 z  dnia 20  czerwca 2019  r. zmieniającą dyrektywę 2009/33/WE w  sprawie promowania ekologicznie 
czystych i  energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz.  Urz. UE  L 188 z  12.07.2019, str.  116), dyrek-
tywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/944 z  dnia 5  czerwca  2019  r. w sprawie wspólnych zasad rynku 
wewnętrznego energii elektrycznej oraz zmieniającą dyrektywę 2012/27/UE (Dz.  Urz. UE  L 158 z  14.06.2019, 
str. 125) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/844 z  dnia 30  maja 2018  r. zmieniającą dyre k-
tywę 2010/31/UE w  sprawie charakterystyki energetycznej budynków i  dyrektywę 2012/27/UE w  sprawie efektyw-
ności energetycznej (Dz.  Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  75).”;  
2) w art.  2: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) autobus zeroemisyjny – autobus w  rozum ieniu art.  2 pkt 41 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo 
o ruchu drogowym (Dz.  U. z 2021  r. poz.  450, z  późn. zm.3)) oraz trolejbus w  rozumieniu art.  2 pkt 83 tej 
ustawy,  wykorzystujące do napędu energię elektryczną, w  tym energię wytworzoną z  wodoru w  zainstalo -
wanych w  nich ogniwach paliwowych, lub wyłącznie silnik, którego cykl pracy nie prowadzi do emisji 
gazów cieplarnianych lub innych substancji objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnia-
nych i  innych substancji, o  którym mowa w  ustawi e z dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emi-
sjami gazów cieplarnianych i  innych substancji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1077 i  2320 oraz z  2021  r. poz.  1047  
i 2127);”,  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/1161 z dnia 20  czerwca  
2019  r. zmieniającą dyrektywę 2009/33/WE w  sprawie promowania ekologicznie czystych i  energooszczędnych pojazdów transportu dro -
gowego  (Dz. Urz. UE  L 188 z  12.07.2019, str.  116), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/944 z  dnia 5  czerwca  
2019  r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej oraz zmieniającą dyrektywę 2012/27/UE (Dz.  Urz. 
UE L 158 z  14.06.2019 , str. 125)  oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/844 z  dnia 30  maja 2018  r. zm ienia-
jącą dyrektywę 2010/31/UE w  sprawie charakterystyki energetycznej budynków i  dyrektywę 2012/27/UE w  sprawie efektywności 
energetycznej (Dz.  Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  75).  
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks wykroczeń, ustawę z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizycznych, ustawę z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z  dnia 
10 kwiet nia 1997  r. – Prawo energetyczne, ustawę z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Praw o o ruchu drogowym, ustawę z  dnia 21  grudnia 
2000  r. o dozorze technicznym, ustawę z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z  dnia 5  stycznia 2011  r. 
o kierujących pojazdami, ustawę z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze, ustawę z  dnia 11  września 2019  r. – 
Prawo zamówień pub licznych, ustawę z  dnia 2  marca 2020  r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z  zapobieganiem, prze-
ciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kr yzysowych oraz ustawę z  dnia 
20 maja 2021  r. o zmianie ustawy  – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw.  
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021  r. poz.  463, 694, 720, 1641, 1997 , 2165 i  2269.  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2269  
 
 b) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) infrastruktura ładowania drogowego transportu public znego – punkty ładowania wraz z  niezbędną dla ich 
funkcjonowania infrastrukturą towarzyszącą oraz stacje wodoru, przeznaczone do ładowania lub tankowa-
nia pojazdów samochodowych wykorzystywanych w  transporcie publicznym, w  szczególności autobusów 
zeroemisyj nych;”,  
c) po pkt  7 dodaje się pkt  7a w  brzmieniu:  
„7a) operator punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) – podmiot odpowiedzialny za zarządza-
nie punktem bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG), bezpieczeństwo funkcjonowania, eksplo -
atację, n aprawę i  modernizację tego punktu oraz za nadzór nad bunkrowaniem skroplonym gazem ziem-
nym (LNG) jednostek pływających w  tym punkcie;”,  
d) po pkt  8 dodaje się pkt  8a w  brzmieniu:  
„8a) operator stacji wodoru – podmiot odpowiedzialny za zarządzanie stacją wodoru, bezpieczeństwo funkcjo-
nowania, eksploatację, naprawę i  modernizację tej stacji oraz mogący świadczyć usługę tankowania wodo-
ru;”, 
e) pkt 11  otrzymuje brzmienie:  
„11) paliwa alternatywne – energię elektryczną lub paliwa wykorzystywane do napędu silni ków:  
a) pojazdów silnikowych w  rozumieniu art.  2 pkt 32 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu 
drogowym,  
b) pojazdów szynowych,  
c) jednostek pływających  
– stanowiące substytut dla paliw pochodzących z  ropy naftowej lub otrzymywanych w  procesach j ej prze-
twórstwa, w  szczególno ści wodór, biopaliwa ciekłe, paliwa syntetyczne i  parafinowe, sprężony gaz ziemny  
(CNG), w  tym pochodzący z  biometanu, skroplony gaz ziemny (LNG), w  tym pochodzący z  biometanu, lub  
gaz płynny (LPG);”,  
f) pkt 14 i  15 otrzymują b rzmienie:  
„14) pojazd napędzany gazem ziemnym – pojazd samochodowy w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 
20 czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, wykorzystujący do napędu sprężony gaz ziemny (CNG) 
lub skroplony gaz ziemny (LNG), w  tym pochodzący z  biometanu, oraz posiadający:  
a) silnik jednopaliwowy albo  
b) silnik dwupaliwowy typu 1A, który pracuje w  części gorącej cyklu testu dynamicznego ze średnim 
wskaźnikiem zużycia gazu nie niższym niż 90% oraz który na biegu jałowym nie zużywa wyłącznie 
oleju n apędowego i  nie posiada trybu pracy silnika zasilanego wyłącznie olejem napędowym w  innym 
trybie pracy pojazdu niż serwisowy lub awaryjny występującym w  fabrycznej instalacji gazowej, z  którą 
homologowany  jest pojazd albo, w  przypadku silnika o  zapłonie is krowym, który posiada awaryjny 
zbiornik benzyny silnikowej o  pojemności nie większej niż 15 litrów;  
15) pojazd napędzany wodorem – pojazd silnikowy w  rozumieniu art.  2 pkt 32 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo o  ruchu drogowym, pojazd szynowy lub jed nostkę pływającą, wykorzystujące do napędu energię 
elektryczną wytworzoną z  wodoru w  zainstalowanych w  nich ogniwach paliwowych;”,  
g) po pkt  21 dodaje się pkt  21a w  brzmieniu:  
„21a) punkt tankowania wodoru – urządzenie służące do zaopatrywania w  wodór poja zdów napędzanych wodo-
rem, w  celu napędu silników tych pojazdów;”,  
h) pkt 26 i  27 otrzymują brzmienie:  
„26) stacja gazu ziemnego – zespół urządzeń, w  tym punkt tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG) wraz 
z instalacjami pomocniczymi i  zbiornikami magazyno wymi wykorzystywanymi w  procesie sprężania lub 
punkt tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) wraz z  instalacjami pomocniczymi i  zbiornikami 
magazynowymi wykorzystywanymi w  procesie regazyfikacji;  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2269  
 
 27) stacja ładowania:  
a) urządzenie budowlane obejmujące co najmniej jeden punkt ładowania o  normalnej mocy lub punkt łado -
wania o dużej mocy, związane z  obiektem budowlanym, lub  
b) wolnostojący obiekt budowlany z  zainstalowanym co najmniej jednym punktem ładowania o  normal -
nej mocy lub punktem ładowania o  dużej  mocy  
– wyposażone w  oprogramowanie wykorzystywane do świadczenia usługi ładowania, wraz ze stanowi skami  
postojowymi, których liczba odpowiada liczbie punktów ładowania umożliwiających jednoczesne świad-
czenie tej usługi , oraz, w  przypadku gdy stacja ładow ania jest podłączona do sieci dystrybucyjnej w  rozu-
mieniu ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne, instalacją prowadzącą od punktu ładowa-
nia do przyłącza elektroenergetycznego;”,  
i) po pkt  27 dodaje się pkt  27a w  brzmieniu:  
„27a)  stacja wod oru – zespół urządzeń, w  tym punkt tankowania wodoru wraz z  niezbędną infrastrukturą po-
mocniczą oraz zbiornikami magazynowymi, służący do tankowania wodoru;”,  
j) w pkt  28 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  29 w  brzmieniu:  
„29) zamawiający – zamawiaj ącego publicznego, o  którym mowa w  art. 4 ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – 
Prawo zamówień publicznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1129, 1598 , 2054  i 2269 ), i zamawiaj ącego sektoro-
wego, o  którym mowa w  art. 5 tej ustawy.”;  
3) w art.  3: 
a) w ust.  1: 
– w pkt 4 w lit. a w tiret drugim po wyrazach „Ewidencji Infrastruktury Paliw Alternatywnych” dodaje się wyrazy  
„ , zwanej dalej „rejestrem”,”,  
– pkt 6  otrzymuje brzmienie:  
„6) przekazuje dostawcy usługi ładowania dane niezbędne do dokonania rozliczenia świad czonej usługi 
ładowania;”,  
– pkt 7  otrzymuje brzmienie:  
„7) zawiera umowę sprzedaży energii elektrycznej na potrzeby funkcjonowania stacji ładowania oraz na 
potrzeby świadczenia usług ładowania przez dostawców usług ładowania, którzy świadczą usługę ła-
dowa nia na tej stacji;”,  
– pkt 10  otrzymuje brzmienie:  
„10) zapewnia dostawcom usług ładowania dostęp do ogólnodostępnej stacji ładowania,  na podstawie umowy  
zawartej na zasadach rynkowych;”,  
b) w ust.  2: 
– uchyla się pkt  1, 
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) świadczy usługę ładowania, która obejmuje:  
a) ładowanie,  
b) zapewnienie możliwości korzystania z  infrastruktury stacji ładowania na potrzeby ładowania, 
w tym na potrzeby  rejestracji użytkownika pojazdu elektrycznego lub pojazdu hybrydowego, auto -
ryzacji sesji ładowania, prowadzenia ewidencji informacji o  sesji ładowania, udostępnienia 
informacji o  sesji ładowania użytkownikowi, naliczania i  pobierania płatności, wystawiania doku -
mentów sprzedaży oraz obsługi zgłoszeń i  reklamacji;”;  
4) po art.  3 dodaje się art. 3a–3c w  brzmieniu:  
„Art.  3a. 1. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego nie może być operatorem ogólno dostęp nej 
stacji ładowania, właścicielem tej stacji lub dostawcą usługi ładowania.  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2269  
 
 2. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenerge tycznego może pozostać właścicielem ogólnodostępnej sta-
cji ładowania w  przypadku spełnienia łącznie następujących warunków:  
1) w celu sprzedaży ogólnodostępnej stacji ładowania przeprowadził otwarty, przejrzysty i  niedyskryminacyjny 
przetarg:  
a) którego og ólne warunki, na jego wniosek, zostały zatwierdzone przez Prezesa Urzędu Regulacji Energe -
tyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, w  drodze decyzji,  
b) w wyniku którego nie zosta ła zawarta umowa sprzeda ży tej stacji, w  szczególności z  uwagi na brak 
możliwości z apewnienia świadczenia usług ładowania niezwłocznie po nabyciu tej stacji i  po rynkowych 
cenach;  
2) podejmuje działania w  celu zapewnienia, że w  ogólnodostępnej stacji ładowania, której jest właścicielem, ope-
rator tej stacji realizuje obowiązek, o  którym m owa w  art. 3 ust. 1 pkt 10. 
3. W ogólnych warunkach przeprowadzenia przetargu, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. a, operator systemu 
dystrybucyjnego elektroenergetycznego może ustalić cenę sprzedaży danej ogólnodostępnej stacji ładowania, która 
uwzględnia  wysokość kapitału zaangażowanego przez niego w  budowę tej stacji pomniejszoną o  koszty odzyskane 
jako koszty uzasadnione w  rozumieniu art.  3 pkt 21 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne, uwzględ -
nione  w kalkulacji stawek opłat zawartych w  taryfie zatwierdzonej przez Prezesa URE. W  przypadku ustalenia ceny 
w sposób określony w  zdaniu pierwszym do wniosku o  zatwierdzenie ogólnych warunków przeprowadzenia przetar-
gu operator systemu dystrybucyjnego elektro energetycznego dołącza dokumenty potwierdzające prawidłowość jej 
ustalenia.  
4. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego informuje Prezesa URE o  przebiegu i  wynikach 
przetargu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, oraz o  innym przypadku zbycia ogólno dostępnej stacji ładowania.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do stacji ładowania wykorzystywanych przez operatora systemu dystrybu-
cyjnego elektroenergetycznego wyłącznie do użytku własnego.  
6. Prezes URE opracowuje wytyczne dotyczące przeprowadzenia p rzetargu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, 
zapewniające przeprowadzenie tego przetargu, w  sposób przejrzysty i  niedyskryminacyjny. Wytyczne Prezes URE pub -
likuje  w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.  
7. Przepisy ust.  2–6 stosuje się  wyłącznie do ogólnodostępnych stacji ładowania, o  których mowa w  art. 25 
ustawy z  dnia 2  grudnia 2021  r. o zmianie ustawy o  elektromobilności i  paliwach alternatywnych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz.  U. poz.  2269 ), oraz do ogólnodostępnych stacji łado wania będących w  dniu wejścia w  życie tej 
ustawy własnością operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.  
Art. 3b. 1. Prezes URE, przynajmniej raz na 5  lat, przeprowadza konsultacje rynkowe celem ustalenia, czy ist-
nieją podmioty zainteresowane nabyciem ogólnodostępnej stacji ładowania, której właścicielem, zgodnie z  art. 3a 
ust. 2, jest operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.  
2. Konsultacje rynkowe, o  których mowa w  ust. 1, Prezes URE przeprowadza również na wniosek właściciela 
danej ogólnodostępnej stacji ładowania, z  tym że w  odniesieniu do danej stacji wniosek można składać nie częściej 
niż raz na 3  lata i  nie wcześniej niż rok po zakończeniu ostatnich konsultacji rynkowych. Przeprowadzenie konsulta-
cji rynkowych na podstawie wn iosku nie zwalnia Prezesa URE z  przeprowadzenia konsultacji rynkowych zgodnie 
z ust. 1. 
3. Prezes URE wyznacza termin na zgłoszenie podmiotów zainteresowanych, o  których mowa w  ust. 1, nie 
krótszy niż 3  miesiące od dnia ogłoszenia konsultacji rynkowych, o  których mowa w  ust. 1. Informacje o  ogłoszeniu 
konsultacji rynkowych oraz wynikach tych konsultacji Prezes URE publikuje w  Biuletynie Informacji Publicznej 
Urzędu Regulacji Energetyki.  
4. Jeżeli w  konsultacjach rynkowych, o  których mowa w  ust. 1, w  termini e wyznaczonym zgodnie z  ust. 3, 
zgłosił się co najmniej jeden podmiot zainteresowany nabyciem ogólnodostępnej stacji ładowania, Prezes URE wy-
daje decyzję, w  której zobowiązuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego do przeprowadzenia, 
w terminie 12  miesięcy od dnia wydania decyzji, przetargu na sprzedaż tej stacji. Przepisy art.  3a stosuje się.  
Art. 3c. Ogólnodostępnej stacji ładowania, której właścicielem jest operator systemu dystrybucyjnego elektro -
energetycznego , nie może nabyć inny ope rator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.”;  
5) uchyla się art.  9; 
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2269  
 
 6) po art.  12 dodaje się art.  12a–12c w  brzmieniu:  
„Art.  12a. 1. Budynki niemieszkalne, z  którymi związanych jest więcej niż 10  stanowisk postojowych, projek-
tuje się i  buduje , zapewniając zainstalowanie co najmniej jednego punktu ładowania oraz kanałów na przewody 
i kable elektryczne umożliwiających zainstalowanie co najmniej jednego punktu ładowania na pięć stanowisk posto-
jowych, jeżeli te stanowiska postojowe:  
1) znajdują się wew nątrz budynku lub  
2) przylegają do budynku.  
2. Budynki mieszkalne, z  którymi związanych jest więcej niż 10  stanowisk postojowych, projektuje się i  buduje , 
zapewniając zainstalowanie kanałów na przewody i  kable elektryczne na wszystkich stanowiskach postojo wych, 
umożliwiających zainstalowanie punktów ładowania na każdym stanowisku postojowym, jeżeli te stanowiska posto-
jowe:  
1) znajdują się wewnątrz budynku lub  
2) przylegają do budynku.  
3. Wymagania, o  których mowa w  ust. 1 i 2, mają również zastosowanie w  przypadku budynków poddawa-
nych przebudowie albo remontowi, w  ramach których koszt wykonywanych prac związanych z  przegrodami ze-
wnętrznymi lub systemami technicznymi budynku wynosi więcej niż 25% wartości budynku, nie wliczając wartości 
gruntu, na którym usyt uowane są budynek i  parking, oraz gdy koszty instalacji punktów ładowania i  infrastruktury 
kanałowej nie przekraczają 7% całkowitego kosztu przebudowy albo remontu, jeżeli stanowiska postojowe:  
1) znajdują się wewnątrz budynku, a  przebudowa albo remont obe jmuje parking lub infrastrukturę elektryczną 
budynku, lub  
2) przylegają do budynku, a  przebudowa albo remont obejmuje parking lub infrastrukturę elektryczną parkingu.  
4. Przez przyleganie do budynku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, ust.  2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2, rozumie się powią -
zanie z  tym budynkiem, pod względem własności lub używania na podstawie innego tytułu prawnego, parkingu, który:  
1) bezpośrednio przylega do tego budynku lub  
2) nie przylega bezpośrednio do tego budynku.  
5. W przypadku budynków, o  których mowa w  ust. 3, będących zabytkiem nieruchomym w  rozumieniu art.  3 
pkt 2 ustawy z  dnia 23  lipca 2003  r. o ochronie zabytków i  opiece nad zabytkami (Dz.  U. z 2021  r. poz.  710 i  954), 
wpisanych do rejestru zabytków lub gminnej ewidencji zabytków, instalac ja punktu ładowania oraz kanałów na 
przewody i  kable elektryczne wymaga uzyskania zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków właściwego dla lo-
kalizacji tego zabytku, udzielonej w  drodze decyzji.  
6. W przypadku budynków będących własnością małych i  średnich przedsiębiorców, o  których mowa w  ustawie 
z dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.  U. z 2021  r. poz.  162 i  2105), przepisów ust.  1 i 3 w zakresie 
budynków niemieszkalnych nie stosuje się.  
Art. 12b. 1. W  budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, w których liczba samodzielnych lokali mieszkal-
nych jest większa niż trzy, punkt ładowania instaluje się i  eksploatuje po uzyskaniu zgody zarządu wspólnoty lub 
spółdzielni lub osoby sprawującej zarząd nad daną nieruchomością, wydawanej na wniosek osoby posi adającej tytuł 
prawny do lokalu w  tym budynku i  stanowisko postojowe do wyłącznego użytku, zwanej dalej „wnioskodawcą”.  
2. W przypadku wspólnoty mieszkaniowej wydanie zgody na instalację i  eksploatację punktu ładowania o  mocy  
mniejszej niż 11  kW stanowi cz ynność zwykłego zarządu.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) oświadczenie o  zobowiązaniu się wnioskodawcy do pokrycia wszelkich kosztów związanych z  instalacją punk-
tu ładowania, w  tym kosztów zakupu i  montażu tego punktu;  
2) oświadczenie  o posiadaniu tytułu prawnego do lokalu;  
3) zgodę właściciela lokalu na instalację punktu ładowania – w przypadku gdy wnioskodawca nie jest właścicie-
lem lokalu;  
4) zgodę, o  której mowa w  ust. 11 – w przypadku nieruchomości będącej zabytkiem nieruchomym w  rozumieniu 
art. 3 pkt 2 ustawy z  dnia 23  lipca 2003  r. o ochronie zabytków i  opiece nad zabytkami, wpisanej do rejestru 
zabytków lub gminnej ewidencji zabytków.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2269  
 
 4. W terminie 30  dni od dnia złożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, 
zleca sporządzenie ekspertyzy dopuszczalności instalacji punktów ładowania, zwanej dalej „ekspertyzą”, i  nie-
zwłocz nie po jej otrzymaniu udostępnia ją wnioskodawcy.  
5. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, rozpatruje wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 30  dni od dnia 
otrzymania ekspertyzy albo, w  przypadku gdy sporządzenie ekspertyzy nie jest wymagane, w  terminie 30  dni od dnia 
złożenia wniosku.  
6. Sporządzenie ekspertyzy nie jest wymagane w  przypadku budynków, w  których została zaprojektowana 
i wykonana instalacja elektryczna przeznaczona do zasilania punktów ładowania. W  takim przypadku przy instalacji 
punktu ładowania uwzględnia się  przyjęte rozwiązania dotyczące instalacji elektrycznej, w  szczególności jej  para-
metry techniczn e oraz zastosowa ne środki zabezpieczeń . 
7. W przypadku braku obowiązku sporządzenia ekspertyzy oraz gdy wszelkie koszty związane z  instalacją 
punktu ładowania, w  tym koszt jego zakupu i  montażu, zostaną pokryte przez wnioskodawcę, może on przystąpić do 
instalacji i  eksplo atacji tego punktu po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 5. 
8. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, odmawia udzielenia zgody na zainstalowanie i  eksploatację punktu łado-
wania w  przypadku gdy:  
1) z ekspertyzy wynika, że instalacja punktu ładowa nia zgodnie z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, nie jest 
możliwa lub  
2) wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do lokalu w  obrębie tego budynku i  stanowiska postojowego do 
wyłącznego użytku, lub  
3) wnioskodawca nie przedłożył zgody właściciela lokalu na  instalację punktu ładowania – w przypadku, o  któ-
rym mowa w  ust. 3 pkt 3; 
4) wnioskodawca nie zobowiązał się do pokrycia wszelkich kosztów związanych z  instalacją oraz przyłączeniem 
do sieci elektroenergetycznej punktu ładowania objętego wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1. 
9. W przypadku gdy z  ekspertyzy wynika, że instalacja punktu ładowania objętego wnioskiem, o  którym mowa 
w ust. 1, jest możliwa jedynie po zmianie umowy o  przyłączenie budynku do sieci elektroenergetycznej lub wykona-
niu nowej lub przebudo wie istniejącej instalacji elektrycznej, zgody na instalację i  eksploatację punktu ładowania 
można udzielić wyłącznie, jeżeli wnioskodawca zobowiąże się pokryć wszelkie koszty tych czynności.  
10. Jeżeli na stanowisku postojowym, do którego prawo do wyłączn ego użytku posiada wnioskodawca, został 
zainstalowany punkt ładowania, operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego instaluje układ pomia -
rowo -rozliczeniowy, w  celu opomiarowania energii elektrycznej pobieranej przez ten punkt ładowania, po uprzednim 
zawarciu umowy, o  której mowa w  art. 5 ust. 1 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne.  
11. W przypadku budynku będącego zabytkiem nieruchomym w  rozumieniu art.  3 pkt 2 ustawy z  dnia 23  lipca 
2003  r. o ochronie zabytków i  opiece nad za bytkami, wpisanego do rejestru zabytków lub gminnej ewidencji zabyt-
ków, instalacja punktu ładowania wymaga uzyskania zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków właściwego dla 
lokalizacji tego zabytku, udzielonej w  drodze decyzji.  
12. Przepisy ust.  1–11 stosuje się odpowiednio do spółdzielni mieszkaniowej w  przypadkach, o  których mowa 
w art. 26 ust. 2 i art. 27 ust. 2 ustawy z  dnia 15  grudnia 2000  r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.  U. z 2021  r. 
poz. 1208), oraz do spółdzielni mieszkaniowej w  budynkach mi eszkalnych wielorodzinnych, w  których nie występu-
ją lokale stanowiące własność podmiotów innych niż spółdzielnia mieszkaniowa.  
Art. 12c. 1. Przedmiotem ekspertyzy jest ocena instalacji elektrycznej w  obrębie budynku objętego wnios kiem, 
o którym mowa w  art. 12b ust.  1, oraz ocena stanowisk postojowych znajdujących się wewnątrz tego budynku lub do 
niego przylegających pod względem dopuszczalności przyłączenia do tej instalacji punktu ładowania objętego tym 
wnioskiem oraz zasad bezpieczeństwa związanych z  jego używaniem.  
2. W przypadku gdy wnioski, o  których mowa w  art. 12b ust.  1, złożyło kilku wnioskodawców, można sporzą-
dzić jedną ekspertyzę dotyczącą wszystkich lub wybranych punktów ładowania objętych tymi wnioskami.  
3. Ekspertyzę sporządza osoba posiadająca uprawnienia budowlane w  specjalności instalacyjnej w  zakresie 
sieci, instalacji i  urządzeń elektrycznych i  elektroenergetycznych do projektowania bez ograniczeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2269  
 
 4. W przypadku gdy jest to niezbędne do sporządzenia ekspertyzy, osobie, która ją sporządza, udostępnia się 
wyniki okresowego badania instalacji elektrycznej, o  którym mowa w  art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – 
Prawo budowlane (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1333, z  późn. zm.4)), oraz dokumenty, w  tym opracowania, o  których mowa 
w art. 63 tej ustawy.  
5. Ekspertyza określa w  szczególności:  
1) moc przyłączeniową budynku, która może zostać wykorzystana na potrzeby funkcjonowania punktu ładowa-
nia; 
2) punk ty w instalacji elektrycznej, w  których przyłączenie punktu ładowania jest dopuszczalne, oraz parametry 
tego punktu, w  tym maksymalną moc punktu ładowania, który może być przyłączony do instalacji elektrycz-
nej; 
3) rozwiązania budowlane oraz techniczno -instalacyjne, jakie powinny być przyjęte przy instalacji punktu łado-
wania, w  tym wymagania dotyczące wyrobów zastosowanych do instalacji tego punktu;  
4) warunki niezbędne do bezpiecznej eksploatacji punktu ładowania;  
5) wymagania, jakie powinny być spełnione w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w  związku z  zainstalo wa-
niem punktu ładowania.  
6. Koszty sporządzenia ekspertyzy ponosi wnioskodawca.”;  
7) w art.  16: 
a) w ust.  2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) każdorazowo w  przypadku naprawy lub modernizacji stacji ł adowania lub infrastruktury ładowania drogo -
wego transportu publicznego, w  tym polegającej na zwiększeniu liczby punktów ładowania, lub zmiany 
miejsca zainstalowania punktu ładowania w  tej stacji lub infrastrukturze, z  wyłączeniem prac polegających 
wyłączn ie na wymianie części lub podzespołów urządzenia na części lub podzespoły o  takich samych 
parametrach i  charakterystykach lub spełniające wymagania producenta.”,  
b) w ust.  4 dodaje się zdanie drugie w  brzmieniu:  
„W celu ponownego rozpoczęcia eksploatacji p unktu ładowania zainstalowanego na stacji ładowania lub stacji 
ładowania, lub punktu ładowania stanowiącego element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicz-
nego przepis ust.  2 pkt 1 stosuje się.”;  
8) w art.  18 w  ust. 4 dodaje się zdanie drugie  w brzmieniu:  
„W celu ponownego rozpoczęcia eksploatacji punktów zasilania jednostek pływających energią elektryczną z  lądu 
przepis ust.  2 stosuje się.”;  
9) w art.  19: 
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Minister właściwy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia:”,  
b) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) wysokość opłaty, o  której mowa w  art. 18 ust. 5 i art. 18a ust.  3”; 
10) w art.  21 w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) buduje stację gazu ziemnego zgodnie z  programem, o  którym mowa w  art. 20, w  tym punkty tankowania sprę-
żonego gazu ziemnego (CNG) lub punkty tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG);”;  
11) art. 26 i  art. 27 otrzymują brzmienie:  
„Art.  26. 1. Przed przystąpieniem do budowy stacji gazu ziemnego operator systemu dystrybuc yjnego gazo -
wego może wystąpić z  wnioskiem do UDT, a  w przypadku stacji gazu ziemnego zainstalowanych na obszarach kole-
jowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej do TDT, o  opinię 
w zakresie zgodności doku mentacji technicznej projektowanej stacji z  wymaganiami technicznymi określonymi 
w art. 25 oraz w  przepisach wydanych na podstawie art.  29 ust. 1. 
                                                           
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020  r. poz.  2127 i  2320 oraz z  2021  r. poz.  11, 234, 
282, 784 i  1986.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2269  
 
 2. Prezes UDT albo Dyrektor TDT wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 30  dni od dnia złożenia 
wniosku.  
3. Wydanie opinii, o  której mowa w  ust. 1, podlega opłacie, która stanowi przychód odpowiednio UDT albo TDT.  
Art. 27. 1. Stacje gazu ziemnego, w  zakresie ich bezpiecznej eksploatacji, naprawy i  modernizacji, podlegają 
badaniom technicznym przeprowadz anym przez UDT albo, w  przypadku gdy są zainstalowane na obszarach kolejo-
wych, bocznicach kolejowych, na  terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, przez TDT.  
2. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się przed oddaniem do eksploa tacji stacji gazu ziemnego 
oraz każdorazowo w  przypadku naprawy lub modernizacji takiej stacji, z  wyłączeniem naprawy wynikającej z  in-
strukcji eksploatacji opracowanej przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela.  
3. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się na wniosek operatora stacji gazu ziemnego.  
4. Prezes UDT albo Dyrektor TDT wydaje decyzję o  wstrzymaniu eksploatacji stacji gazu ziemnego w  przy-
padku stwierdzenia, na podstawie wyników badań, o  których mowa w  ust. 1, że stacja gazu ziemnego nie spełnia 
wymagań określonych w  art. 25 lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  29 ust. 1. W  celu ponownego rozpo-
częcia eksploatacji stacji gazu ziemnego przepis ust.  2 stosuje się.  
5. Za przeprowadzenie badań, o  których mowa w  ust. 1, pobie rane są opłaty, które stanowią przychód odpo-
wiednio UDT albo TDT.”;  
12) w art.  28: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się:  
1) przed oddaniem punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) do eksploatacji;  
2) każdorazowo w  przypadku naprawy lub modernizacji punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego 
(LNG), z  wyłączeniem naprawy wynikającej z  instrukcji eksploatacji opracowanej przez producenta lub 
jego upoważnionego przedstawiciela;  
3) okresowo – co najmni ej raz w  roku;  
4) każdorazowo w  przypadku powzięcia informacji o  nieprawidłowościach w  funkcjonowaniu punktu bun-
krowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub wypadku związanym z  jego eksploatacją, przekazanych 
zgodnie z  ust. 3a.”,  
b) ust. 3 i  3a otrzymują b rzmienie:  
„3. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się na wniosek operatora punktu bunkrowania skrop -
lonego gazu ziemnego (LNG).  
3a. Operator punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) jest obowiązany niezwłocznie za-
wiadomić TDT o  każdej n ieprawidłowości w  funkcjonowaniu tego punktu lub wypadku związanym z  jego eks-
ploatacją.”;  
13) po art.  28a dodaje się art.  28b–28d w  brzmieniu:  
„Art.  28b. 1. Podmiot zarządzający portem lub przystanią, właściwy ze względu na lokalizację punktu bun-
krowania s kroplonego gazu ziemnego (LNG), a  w przypadku jego braku – operator nabrzeża, na terenie którego zlo-
kalizowany jest taki punkt bunkrowania, sporządza ocenę ryzyka.  
2. Ocenę ryzyka, o  której mowa w  ust. 1, sporządza się dla danej lokalizacji punktu bunkrowa nia skroplonego 
gazu ziemnego (LNG) przed dokonaniem bunkrowania skroplonym gazem ziemnym (LNG) jednostki pływającej po 
raz pierwszy w  tej lokalizacji.  
3. Oceny ryzyka, o  której mowa w  ust. 1, nie sporządza się dla punktów bunkrowania skroplonego gazu ziem-
nego (LNG) znajdujących się na terenie zakładów zwiększonego oraz dużego ryzyka.  
4. Operator punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) udziela podmiotowi odpowiedzialnemu 
za sporządzenie oceny ryzyka, o  której mowa w  ust. 1, informacji niezbędnych  do jej sporządzenia.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2269  
 
 5. Ocenę ryzyka, o  której mowa w  ust. 1, uzgadnia się z  dyrektorem urzędu morskiego albo dyrektorem urzędu 
żeglugi śródlądowej właściwym dla lokalizacji punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG), po uprzed-
nim zasięgnięciu opi nii właściwego miejscowo komendanta powiatowego albo miejskiego Państwowej Straży Pożar nej. 
6. Podmiot odpowiedzialny za sporządzenie oceny ryzyka, o  której mowa w  ust. 1, udostępnia tę ocenę ryzyka 
operatorowi punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego  (LNG), w  celu uwzględnienia jej wyników przy opra-
cowaniu planu bunkrowania.  
Art. 28c. 1. Operator punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) sporządza plan bunkrowania.  
2. Plan bunkrowania, o  którym mowa w  ust. 1, uzgadnia się z  właściwym terytori alnie dyrektorem urzędu mor-
skiego albo dyrektorem urzędu żeglugi śródlądowej, po uprzednim zasięgnięciu opinii właściwego miejscowo ko-
mendanta powiatowego albo miejskiego Państwowej Straży Pożarnej.  
Art. 28d. 1. Osoby zaangażowane w  bunkrowanie skroplonym gazem ziemnym (LNG) posiadają niezbędne 
w tym zakresie kompetencje potwierdzone udokumentowanym uczestnictwem w  szkoleniach w  zakresie zasad bez-
piecze ństwa bunkrowania skroplonym gazem ziemnym (LNG) jednostek p ływaj ących oraz w  zakresie czynno ści 
wykonywan ych przez te osoby.  
2. Operator punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG):  
1) zapewnia, że osoby zaangażowane w  bunkrowanie skroplonym gazem ziemnym (LNG) spełniają wymagania 
określone w  ust. 1; 
2) wyznacza spośród osób, o  których mowa w  pkt 1, osobę odpowiedzialną za koordynację bunkrowania skrop -
lonym gazem ziemnym (LNG), w  tym za współpracę z  osobami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo bun-
krowania skroplonym gazem ziemnym (LNG) ze strony bunkrowanej jednostki pływającej.  
3. Osoba odpowiedzialna , wyznaczona zgodnie z  ust. 2 pkt 2, odpowiada za koordynację działań awaryjnych, 
do czasu ewentualnego przejęcia koordynacji przez wyspecjalizowane służby.”;  
14) w art.  29: 
a) w ust.  1: 
– w pkt  2 po wyrazach „przez UDT” dodaje się wyrazy „albo TDT”,  
– w części wspólnej po wyrazach „przez UDT” dodaje się wyrazy „albo TDT”,  
b) w ust.  2: 
– po pkt  2 dodaje się pkt  2a w  brzmieniu:  
„2a) zakres szkoleń, o  których mowa w  art. 28d ust.  1,”, 
– w pkt  3 po wyrazach „w art.  28 ust. 5” dodaje się wyrazy „i w  art. 28a us t. 3”; 
15) po art.  29 dodaje się art.  29a–29g w  brzmieniu:  
„Art.  29a. 1. Eksploatację stacji wodoru prowadzi się zgodnie z  jej przeznaczeniem oraz gdy jej stan technicz-
ny zapewnia bezpieczne korzystanie z  tej stacji.  
2. Stacje wodoru posiadają dokumenty ok reślające ich właściwości konstrukcyjne, techniczne i  eksploata cyjne.  
3. Stacje wodoru są budowane, eksploatowane, naprawiane i  modernizowane w  sposób zgodny z  wymaga niami  
technicznymi określonymi w  przepisach wydanych na podstawie art.  29d, zapewniający mi: 
1) bezpieczeństwo użytkowników;  
2) bezpieczeństwo pożarowe;  
3) dostęp dla osób niepełnosprawnych;  
4) właściwy stan techniczny wykorzystywanej infrastruktury.  
Art. 29b. 1. Przed przystąpieniem do budowy stacji wodoru można wystąpić z  wnioskiem do Prezes a UDT, 
a w przypadku stacji wodoru zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów 
i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej – do Dyrektora TDT, o  opinię w  zakresie zgodności dokumentacji 
technicznej projektowanej stac ji wodoru z  wymaganiami technicznymi określonymi w  art. 29a oraz w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  29d. 
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2269  
 
 2. Prezes UDT albo Dyrektor TDT wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 30  dni od dnia złożenia 
wniosku.  
3. Wydanie opinii, o  której mowa w  ust. 1, podlega opłacie, która stanowi przychód odpowiednio UDT albo 
TDT.  
Art. 29c. 1. Stacje wodoru, w  zakresie ich bezpiecznej eksploatacji, naprawy i  modernizacji, podlegają bada-
niom technicznym przeprowadzanym przez UDT albo, w  przypadku gdy są zainstalowane na obszarach kolejowych, 
bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, przez TDT.  
2. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się:  
1) przed oddaniem do eksploatacji stacji wodoru;  
2) każdorazowo w przypadku naprawy lub modernizacji takiej stacji, z  wyłączeniem naprawy wynikającej z  in-
struk cji eksploatacji opracowanej przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela.  
3. Badanie, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadza się na wniosek operatora  stacji wodoru.  
4. Prezes UDT albo Dyrektor TDT wydaje decyzję o  wstrzymaniu eksploatacji stacji wodoru w  przypadku 
stwierdzenia, na podstawie wyników badań, o  których mowa w  ust. 1, niespełnienia przez stację wodoru wymagań 
określonych w  art. 29a lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  29d. W  celu ponownego rozpoczęcia eksplo -
atacji stacji wodoru przepis ust.  2 pkt 1 stosuje się.  
5. Za przeprowadzenie badań, o  których mowa w  ust. 1, pobierane są opłaty, które stanowią przychód odpo-
wiednio UDT albo TDT.  
6. Maksymalna wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 5, wynosi 2000  zł. 
Art. 29d. Minister właściwy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe wymagania techniczne dotyczące bezpiecznej eksploatacji, naprawy i  modernizacji stacji wodoru,  
2) rodzaje badań technicznych stacji wodoru przeprowadzanych przez UDT i  TDT oraz sposób i  terminy ich 
przeprowadzania,  
3) dokumenty dołączane do wniosku o  przeprowadzenie badań,  
4) wysokość opłat, o  których mowa w  art. 29b ust.  3 i art. 29c ust.  5 
– kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania i  korzystania z  tych stacji, standaryzacji 
rozwiązań technicznych oraz biorąc pod uwagę zakres badania przeprowadzanego odpowiednio przez UDT albo 
TDT oraz rodzaj przedmiotu tego badan ia. 
Art. 29e. Operator stacji wodoru  zapewnia przeprowadzenie badań technicznych stacji wodoru, o  których  mo-
wa w art. 29c. 
Art. 29f. 1. Prezes UDT przeprowadza kontrolę stacji ładowania, punktu ładowania stanowiącego element 
infrastruktury ładowania drogow ego transportu publicznego, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, z  wyłączeniem 
stacji gazu ziemnego i  stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych oraz na 
terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, w  przypadku powzięcia informacji o:  
1) nieprawidłowościach w  ich funkcjonowaniu, w  szczególności o  podejrzeniu zagrożenia dla bezpieczeństwa ich 
użytkowników, lub o  wypadku związanym z  ich eksploatacją;  
2) ich eksploatacji bez przeprowadzenia badań, o  których  mowa odpowiednio w  art. 16 ust. 1, art.  27 ust. 1 lub 
art. 29c ust.  1, lub pomimo wydania decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji, o  której mowa odpowiednio w  art. 16 
ust. 4, art.  27 ust. 4 lub art.  29c ust.  4. 
2. Prezes UDT przeprowadza kontrolę stacji ładowa nia, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru w  przypadku 
powzięcia informacji o  niespełnieniu obowiązku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 5. 
3. Dyrektor TDT przeprowadza kontrolę stacji gazu ziemnego i  stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach 
kolejowych, boc znicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, punktu zasi-
lania jednostek pływających energią elektryczną z  lądu lub punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) 
w przypadku powzięcia informacji o:  
1) nieprawidło wościach w  ich funkcjonowaniu, w  szczególności o  podejrzeniu zagrożenia dla bezpieczeństwa ich 
użytkowników, lub o  wypadku związanym z  ich eksploatacją;  
2) ich eksploatacji bez przeprowadzenia badań, o  których mowa odpowiednio w  art. 18 ust. 1, art.  27 ust. 1, 
art. 28 ust. 1 lub art.  29c ust.  1, lub pomimo wydania decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji, o  której mowa od-
powiednio w  art. 18 ust. 4, art.  27 ust. 4, art.  28 ust. 4 lub art.  29c ust.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 2269  
 
 4. W ramach kontroli, o  której mowa w  ust. 1–3, kontroluje się odpowiednio spełnianie przez stację ładowania, 
punkt ładowania stanowiący element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego, stację gazu ziem-
nego, stację wodoru, punkt zasilania jednostek pływających energią elektryczną z  lądu lub punkt bun krowania skrop -
lonego gazu ziemnego (LNG) wymagań technicznych określonych w  przepisach wydanych odpowiednio na podsta-
wie art.  17, art.  19, art.  29 lub art.  29d, w  zależności od zakresu informacji, o  której mowa w  ust. 1 lub 3, albo spełnie nie 
obowiązku, o którym mowa w  art. 42 ust. 5. 
5. Ustalenia stanu faktycznego dokonuje się w  szczególności na podstawie wyników badań technicznych, oglę -
dzin, zgromadzonej dokumentacji, w  tym fotograficznej, pisemnych wyjaśnień i  oświadczeń.  
6. Ustalenia z  kontroli, o  której mowa w  ust. 1–3, dokumentuje się w  protokole z  kontroli.  
7. Prezes UDT w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, wydaje decyzję o  wstrzymaniu eksploatacji:  
1) stacji ładowania lub punktu ładowania stanowiącego element infrastruktury ładowania drogowe go transportu 
publicznego – w przypadku stwierdzenia, że nie spełniają one wymagań technicznych określonych w  prze-
pisach wydanych na podstawie art.  17; 
2) stacji gazu ziemnego – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia wymagań technicznych określonych w  prze-
pisach wydanych na podstawie art.  29 ust. 1; 
3) stacji wodoru – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia wymagań technicznych określonych w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  29d. 
8. Dyrektor TDT w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 3, wydaje dec yzję o  wstrzymaniu eksploatacji:  
1) stacji gazu ziemnego zainstalowanej na obszarze kolejowym, bocznicy kolejowej, na terenie portu i  przystani 
morskiej oraz żeglugi śródlądowej – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia wymagań technicznych określo-
nych w  przepisach wydanych na podstawie art.  29 ust. 1; 
2) stacji wodoru zainstalowanej na obszarze kolejowym, bocznicy kolejowej, na terenie portu i  przystani morskiej 
oraz żeglugi śródlądowej – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia wymagań technicznych okreś lonych 
w przepisach wydanych na podstawie art.  29d; 
3) punktu zasilania jednostek pływających energią elektryczną z  lądu – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia 
wymagań technicznych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  19; 
4) punktu bunkr owania skroplonego gazu ziemnego (LNG) – w przypadku stwierdzenia, że nie spełnia wymagań 
technicznych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  29 ust. 2. 
9. W celu ponownego rozpoczęcia eksploatacji stacji ładowania, punktu ładowania stanowiące go element 
infra struktury ładowania drogowego transportu publicznego, stacji gazu ziemnego, stacji wodoru, punktu zasilania 
jednostek pływających energią elektryczną z  lądu lub punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) po 
wydaniu decyzji, o  które j mowa w  ust. 7 albo w  ust. 8, przepisy art.  16 ust. 2 pkt 1, art.  18 ust. 2, art.  27 ust. 2, art.  28 
ust. 2 pkt 1 lub art.  29c ust.  2 pkt 1 stosuje się.  
10. Podstawę wszczęcia postępowania w  sprawie wydania decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji lub wymierzen ia 
kary pieniężnej może stanowić protokół z  kontroli stwierdzający wystąpienie nieprawidłowości, o  których mowa 
w ust. 1 i 3, lub niespełnienie obowiązku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 5. 
Art. 29g. Do kontroli stacji ładowania, punktu ładowania stanowiącego  element infrastruktury ładowania dro-
gowego transportu publicznego, stacji gazu ziemnego, stacji wodoru, punktu zasilania jednostek pływających energią 
elektryczną z  lądu, punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) nie stosuje się przepisów rozdzia łu 5 
ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.”;  
16) art. 30 i  art. 31 otrzymują brzmienie:  
„Art.  30. Podstawą ustalenia wysokości opłat, o  których mowa w  art. 15 ust. 3, art.  16 ust. 5, art.  18 ust. 5, 
art. 18a ust.  3, art.  26 ust. 3, art.  27 ust. 5, art.  28 ust. 5, art.  28a ust.  3, art.  29b ust.  3 i art. 29c ust.  5, jest przeciętne 
miesięczne wynagrodzenie w  gospodarce narodowej w  roku poprzednim ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu 
Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Pol skiej „Monitor Polski”, zgodnie z  art. 5 ust. 7 ustawy 
z dnia 4  marca 1994  r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.  U. z  2021  r. poz.  746), obowiązujące 
w dniu złożenia wniosku o  przeprowadzenie badania technicznego lub sporządzenie opinii.  
Art. 31. 1. Do postępowań w  sprawie wydania decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji, o  których mowa w  art. 16 
ust. 4, art.  18 ust. 4, art.  27 ust. 4, art.  28 ust. 4, art.  29c ust.  4 i art. 29f ust.  7 i 8, stosuje się przepisy ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodek s postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2021  r. poz.  735, 1491 i  2052).  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 2269  
 
 2. W przypadku odwołania od decyzji, o  których mowa w  art. 16 ust. 4, art.  18 ust. 4, art.  27 ust. 4, art.  28 
ust. 4, art.  29c ust.  4 i art. 29f ust.  7 i 8, organem wyższego stopnia  w rozumieniu ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego jest minister właściwy do spraw energii.”;  
17) w art.  32 w  ust. 3 skreśla się wyrazy „(Dz.  U. z 2020  r. poz.  1333)”;  
18) w art.  33: 
a) uchyla się ust.  3 i 4, 
b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:  
„5. Podmiot zarządzający portem należącym do sieci bazowej TEN -T publikuje plan, o  którym mowa 
w ust. 1, na swojej stronie internetowej.”;  
19) w art.  34: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Naczelne i  centralne organy administracji pa ństwowej zapewniają, aby udział pojazdów elektrycznych 
we flocie użytkowanych pojazdów samochodowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo o  ruchu drogowym w  obsługującym je urzędzie lub instytucji gospodarki budżetowej, lub i nnym podmio-
cie zapewniającym obsługę w  zakresie transportu osób wynosił co najmniej 50% liczby użytkowanych pojaz-
dów samochodowych w  rozumieniu tej ustawy.”,  
b) w ust.  2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 i 7 w brzmieniu:  
„6) Główne go Inspektora Ochrony Środowiska w  zakresie pojazdów innych niż wykorzystywane wyłącznie 
do przewozu osób;  
7) innych podmiotów, w  zakresie pojazdów używanych do realizacji ich ustawowych zadań związanych 
z ochroną ludności, bezpieczeństwem pożarowym oraz u trzymaniem porządku publicznego.”;  
20) w art.  35: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Jednostka samorządu terytorialnego, z  wyłączeniem gmin i  powiatów, których liczba mieszkańców nie 
przekracza 50  000, zapewnia, aby udział pojazdów elektrycznych we flocie użytkowanych pojazdów samocho-
dowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym w  obsługu -
jącym ją urzędzie wynosił co najmniej 30% liczby użytkowanych pojazdów samochodowych w  rozumieniu tej 
ustawy.”,  
b) w ust.  2: 
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) zleca wykonywanie zadania publicznego, o  którym mowa w  pkt 1, z wyłączeniem publicznego trans-
portu zbiorowego, podmiotowi, którego co najmniej 30% floty pojazdów samochodowych w  rozu-
mieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym używanych do wy-
konywania tego zadania stanowią pojazdy elektryczne lub pojazdy napędzane gazem ziemnym, lub”,  
– dodaje się pkt  3 w brzmieniu:  
„3) powierza, w  drodze odrębnej uchwały organu stanowiącego, wykonywanie za dania publicznego, o  któ-
rym mowa w  pkt 1, z wyłączeniem publicznego transportu zbiorowego, utworzonej przez siebie spółce 
prawa handlowego, w  stosunku do której zobowiązuje się do zapłaty rekompensaty z  własnego budże-
tu z tytułu wykonywania tego zadania, jeżeli co najmniej 30% floty pojazdów samochodowych w  rozu-
mieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym używanych przez tę 
spółkę przy wykonywaniu tego zadania stanowią pojazdy elektryczne lub pojazdy napędzane gazem 
ziemn ym.”,  
c) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Przepisów ust.  2 pkt 2 i 3 nie stosuje się do zlecania i  powierzania wykonania zadania publicznego, do 
którego nie stosuje się ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – Prawo zamówień publicznych.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 2269  
 
 d) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Przepisu ust.  2 nie stosuje się również do wykonywania, zlecania lub powierzania zadań publicznych 
dotyczących letniego i  zimowego utrzymania dróg polegającego na mechanicznej metodzie oczyszczania jezdni 
ulic, w  szczególności zamiataniu i zmywaniu oraz zapobieganiu i  zwalczaniu śliskości zimowej, w  tym gołoledzi 
i usuwaniu śniegu.”;  
21) w art.  36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Jednostka samorządu terytorialnego, z  wyłączeniem gmin i  powiatów, których liczba mieszkańców nie 
przekracza 50  000, świadczy usługę lub zleca świadczenie usługi komunikacji miejskiej w  rozumieniu ustawy z  dnia 
16 grudnia 2010  r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1371) podmiotom, które łącznie za-
pewnią udział autobusów zeroemisyjnych lub auto busów napędzanych biometanem we flocie użytkowanych pojaz-
dów na obszarze tej jednostki samorządu terytorialnego wynoszący co najmniej 30%.”;  
22) po art.  36 dodaje się art.  36a w  brzmieniu:  
„Art.  36a. Udział pojazdów, o  którym mowa w  art. 34–36, art.  68 i art. 68a, oblicza się , stosując zasadę, zgod-
nie z  którą wielkość tego udziału poniżej 0,5  zaokrągla się w  dół, a  wielkość tego udziału 0,5 i  powyżej zaokrągla się 
w górę.”;  
23) w art.  37: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Analizy, o  której m owa w  ust. 1, nie sporządza jednostka samorządu terytorialnego, która osiągnęła 
udział autobusów zeroemisyjnych we flocie użytkowanych pojazdów, przewidziany w  art. 36 lub art.  68 ust. 4 
na poziomie wyższym niż określony w  tych przepisach dla kolejnego okr esu, w  którym powinna być przeprowa -
dzona kolejna analiza.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Analiza, o  której mowa w  ust. 1, niezwłocznie po jej sporządzeniu jest przekazywana ministrowi właś -
ciwemu do spraw energii i  ministrowi właściwemu do spraw kli matu.”,  
c) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. W analizie, o  której mowa w  ust. 1, można uwzględnić korzyści z  nowo  powstających linii tramwajo-
wych, linii metra lub zelektryfikowanej kolei miejskiej, których utworzenie spowoduje wycofanie z  tej samej 
trasy autobusów napędzanych silnikiem spalinowym.”;  
24) w art.  38 po wyrazach „w użytkowanej flocie pojazdów” dodaje się wyrazy „samochodowych w  rozumieniu art.  2 
pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym”;  
25) art. 39 i  art. 40 otrzymują brzmienie:  
„Art.  39. 1. W  celu ograniczenia negatywnego oddziaływania emisji zanieczyszczeń z  transportu na zdrowie 
ludzi i  środowisko na terenie gminy można ustanowić strefę czystego transportu obejmującą drogi, których zarządcą 
jest gmina, do której zaka zuje się wjazdu pojazdów samochodowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 
20 czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym innych niż:  
1) elektryczne;  
2) napędzane wodorem;  
3) napędzane gazem ziemnym;  
4) wyłączone na podstawie uchwały rady gminy, zgodnie z ust. 4. 
2. Od zakazu, o  którym mowa w  ust. 1, zwolnione są:  
1) pojazdy:  
a) Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, 
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykor upcyj -
nego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, Krajowej Administracji Skarbo-
wej, jednostek ochrony przeciwpożarowej, Morskiej Służby Poszukiwania i  Ratownictwa oraz służb ra-
towniczych,  
b) używane we flocie obsługującej Kancelarię  Prezesa Rady Ministrów,  
c) zarządów dróg i  realizujące zadania na rzecz zarządców dróg,  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 2269  
 
 d) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a  także sił zbrojnych państw obcych, jeżeli umowa międzynaro-
dowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,  
e) urzędów morskich realizujących zadania w  pasie technicznym i  ochronnym wybrzeża oraz w  portach 
i przystaniach morskich,  
f) posiadające odpowiednie oznaczenie, którymi poruszają się osoby niepełnosprawne,  
g) Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, inne n iż wykorzystywane wyłącznie do przewozu osób;  
2) specjalistyczne środki transportu sanitarnego, wykorzystywane przez zespoły ratownictwa medycznego oraz 
zespoły transportu sanitarnego;  
3) autobusy zeroemisyjne;  
4) autobusy szkolne.  
3. Strefę czystego trans portu ustanawia się na czas nieoznaczony lub oznaczony nie krótszy niż 5  lat. 
4. Rada gminy, w  uchwale ustanawiającej strefę czystego transportu, może ustanowić dodatkowe wyłączenia 
podmiotowe i  przedmiotowe od zakazu wjazdu do tej strefy, inne niż określo ne w  ust. 2. 
5. Rada gminy, w  uchwale ustanawiającej strefę czystego transportu, może dopuścić wjazd do strefy, w  godzi -
nach 9 –17 w  okresie nie dłuższym niż 3  lata od dnia ustanowienia strefy, pojazdów innych niż określone w  ust. 1 i 2 
oraz korzystających z wyłączeń na podstawie ust.  4, pod warunkiem uiszczenia opłaty.  
6. Opłata za wjazd do strefy czystego transportu, o  której mowa w  ust. 5, stanowi dochód gminy, który może 
być wykorzystany wyłącznie na potrzeby:  
1) oznakowania strefy czystego transportu;  
2) zakupu autobusów zeroemisyjnych;  
3) zakupu tramwajów;  
4) zakupu innych środków transportu zbiorowego;  
5) pokrycia kosztów wykonania analizy, o  której mowa w  art. 37 ust. 1; 
6) finansowania programów wsparcia zakupu rowerów w  rozumieniu art.  2 pkt 47 usta wy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo o  ruchu drogowym, wyposażonych w  uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny 
zasilany prądem o  napięciu nie wyższym niż 48  V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250  W, które-
go moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i  spada do  zera po przekroczeniu prędkości 25  km/h.  
7. Opłata za wjazd do strefy czystego transportu, o  której mowa w  ust. 5, nie może być wyższa niż:  
1) 2,50 zł za godzinę w  przypadku opłaty jednorazowej;  
2) 500 zł w przypadku opłaty abonamentowej za jeden miesiąc.  
8. Opłatę za wjazd do strefy czystego transportu, o  której mowa w  ust. 5, pobiera wójt, burmistrz albo pre -
zydent miasta.  
9. Pojazdy samochodowe, o  których mowa w  ust. 1, oraz korzystające z  wyłączeń na podstawie ust.  4, upraw-
nione do wjazdu do strefy czy stego transportu , oznacza się nalepką umieszczaną w  lewym dolnym rogu przedniej 
szyby pojazdu.  
10. Oznaczenie nalepką, o  której mowa w  ust. 9, nie jest wymagane, jeżeli pojazd elektryczny lub napędzany 
wodorem jest oznaczony tablicami, o  których mowa w  art. 71 ust. 2a ustawy – Prawo o  ruchu drogowym , lub ozna-
czony nalepką umieszczoną na przedniej szybie pojazdu, o  której mowa w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o  ruchu drogowym.  
11. Nalepkę, o  której mowa w  ust. 9, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta za opłatą, której maksy-
malna wysokość wynosi 5  zł. 
12. Opłata za nalepkę, o  której mowa w  ust. 9, stanowi dochód gminy.  
13. Minister właściwy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia, wzór nalepki, o  której mo wa w  ust. 9, 
mając na uwadze konieczność łatwej i  szybkiej identyfikacji pojazdów uprawnionych do wjazdu do strefy czystego 
transportu.  
14. Granice obszaru strefy czystego transportu gmina oznacza znakami drogowymi.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 2269  
 
 Art. 40. 1. W  przypadku gdy rada gminy p odejmie decyzję o  ustanowieniu strefy czystego transportu, strefę tę 
ustanawia w  drodze uchwały.  
2. Uchwała, o  której mowa w  ust. 1, określa:  
1) granice obszaru strefy czystego transportu;  
2) sposób organizacji ruchu w  strefie czystego transportu;  
3) dodat kowe sposoby podania do publicznej wiadomości treści uchwały o  ustanowieniu strefy czystego transpor-
tu; 
4) wysokość oraz sposób poboru opłaty, o  której mowa w  art. 39 ust. 5; 
5) wysokość opłaty, o  której mowa w  art. 39 ust. 11, i  szczegółowy sposób wydawan ia nalepki, o  której mowa 
w art. 39 ust. 9. 
3. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt uchwały, o  której mowa w  ust. 1, i konsultuje go 
z mieszkańcami gminy, zamieszczając projekt na stronie internetowej obsługującego go urzędu i  wyznaczają c termin 
na zgłaszanie uwag. Termin ten nie może być krótszy niż 21  dni. 
4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje projekt uchwały, o  której mowa w  ust. 1, radzie gminy 
niezwłocznie po rozpatrzeniu wszystkich uwag zgłoszonych w  ramach konsultacji  publicznych.  
5. Rada gminy podejmuje uchwałę, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 60  dni od dnia otrzymania projektu, 
o którym mowa w  ust. 4. 
6. Uchwała, o  której mowa w  ust. 1, stanowi akt prawa miejscowego.”;  
26) w art.  41: 
a) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Jeżeli na stacji paliw płynnych w  rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art.  7 ust. 2 pkt 2 
ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane pojazdy samochodowe mogą być ładowane lub tankowane 
paliwami alternatywnymi, właściciel tej stacji umieszc za na tej stacji aktualne porównanie cen, o  którym mowa 
w art. 41a ust.  1.”, 
b) w ust.  6: 
– uchyla się pkt  3, 
– w części wspólnej skreśla się wyrazy „oraz zapewnienia przejrzystości danych porównywanych cen paliw”;  
27) po art.  41 dodaje się art.  41a i  art. 41b w  brzmieniu:  
„Art.  41a. 1. Minister właściwy do spraw energii porównuje ceny jednostkowe oferowanych na rynku paliw 
przeznaczonych do napędu samochodów osobowych w  rozumieniu art.  2 pkt 40 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo o  ruchu drogowym, zgo dnie z  metodyką określoną w  rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/732 
z dnia 17  maja 2018  r. w sprawie wspólnej metodyki porównywania ceny jednostkowej paliw alternatywnych zgod-
nie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i  Rady 2014/94/UE (Dz.  Urz. UE  L 123 z  18.05.2018, str.  85, z późn. zm.5)). 
2. Porównanie cen, o  którym mowa w  ust. 1, minister właściwy do spraw energii przygotowuje dla wybranych 
grup samochodów osobowych możliwych do porównania co najmniej pod względem masy i  mocy.  
3. Minister właściwy do spraw energii ogłasza porównanie cen, o  którym mowa w  ust. 1, do końca miesiąca 
następującego po kwartale, którego porównanie dotyczy, na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Pub -
licznej.  
Art. 41b. 1. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania, dostawca usługi ładowania, operator stacji gazu ziem-
nego oraz operator stacji wodoru świadczący usługę tankowania wodoru składa do Prezesa UDT wniosek o:  
1) nadanie indywidualnego kodu identyfikacyjnego, zwanego dalej „numerem EIPA”;  
2) uznanie kodu nadanego mu w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, z  którym Rzeczpospolita Pol-
ska nawiązała współpracę w  zakresie wzajemnego uznawania kodów, zwanego dalej „kodem”, za równorzęd-
ny numerowi EIPA, pod warunkiem że taki kod odpowiada strukturą numerowi EIPA.  
                                                           
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 195 z  19.06.2020, str.  57. 
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 2269  
 
 2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się przed rozpoczęciem działalności jako operator ogólno dostęp -
nej stacji ładowania, dostawca usługi ładowania, operator stacji gazu ziemnego lub operator stacji wodoru, na której 
świadczona jest u sługa tankowania wodoru, za pośrednictwem rejestru.  
3. Za nadanie numeru EIPA, uznanie kodu oraz utrzymanie go w  systemie teleinformatycznym Prezes UDT 
pobiera opłatę miesięczną:  
1) od operatora ogólnodostępnej stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub st acji wodoru,  na której świadczona 
jest usługa tankowania wodoru – równą iloczynowi stawki opłaty wynoszącej maksymalnie 25  zł i liczby jego 
ogólnodostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, na których świadczona jest usługa 
tankowa nia wodoru;  
2) od dostawcy usługi ładowania – równą stawce opłaty wynoszącej maksymalnie 50  zł. 
4. Podmiot posiadający numer EIPA lub uznany kod wskazuje go we wniosku o  przeprowadzenie badań tech-
nicznych, o  których mowa w  art. 16 ust. 1, art.  27 ust. 1 lub art.  29c ust.  1. 
5. Minister właściwy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia, w  terminie do dnia 15  grudnia każ -
dego roku na kolejny rok kalendarzowy, wysokość stawek opłaty za nadanie numeru EIPA, uznanie kodu oraz ich 
utrzymanie w  systemie t eleinformatycznym oraz termin wnoszenia tej opłaty, uwzględniając konieczność pokrycia 
niezbędnych kosztów prowadzenia i  utrzymania rejestru oraz potrzebę ujednolicenia terminów wnoszenia opłaty, 
a także mając na uwadze, aby wysokość tej opłaty nie wpływał a negatywnie na rozwój sieci stacji ładowania, stacji 
gazu ziemnego i  stacji wodoru.”;  
28) w art.  42: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Rejestr jest rejestrem publicznym prowadzonym dla zapewnienia użytkownikom pojazdów elektrycz-
nych, pojazdów napędzanych  gazem ziemnym i  pojazdów napędzanych wodorem informacji ułatwiających ko-
rzystanie z  tych pojazdów.”,  
b) w ust.  3: 
– po pkt  2 dodaje się pkt  2a w  brzmieniu:  
„2a) współrzędnych stacji wodoru zgodnie z  państwowym systemem odniesień przestrzennych w  układzie 
współrzędnych płaskich prostokątnych;”,  
– pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) aktualnych cenach paliw alternatywnych w  miejscach wskazanych w  pkt 1–2a oraz stosowanych 
w tych miejscach metodach płatności;”,  
c) w ust.  4 w pkt 1: 
– w lit.  a po wyrazie „dotyczącyc h” dodaje się wyrazy „punktu tankowania wodoru,”,  
– w lit.  b średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  c w brzmieniu:  
„c) nadawanie numerów EIPA oraz uznanie kodu podmiotom, o  których mowa w  art. 41b ust.  1;”, 
d) po ust.  4 dodaje się ust.  4a w brzmieniu:  
„4a. Interaktywna mapa, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2: 
1) zawiera informacje dotyczące wyłącznie ogólnodostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego oraz 
stacji wodoru, na których zostały przeprowadzone badania techniczne, o  których mowa od powiednio 
w art. 16 ust. 1, art.  27 ust. 1 lub art.  29c ust.  1; 
2) identyfikuje ogólnodostępne stacje ładowania, stacje gazu ziemnego oraz stacje wodoru, dla których zosta-
ła wydana decyzja o  wstrzymaniu eksploatacji, o  której mowa odpowiednio w  art. 16 ust. 4, art.  27 ust. 4, 
art. 29c ust.  4 lub art.  29f ust.  7 i 8.”, 
e) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania, operator stacji gazu ziemnego lub operator stacji wodoru 
świadczący usługę tankowania wodoru są obowiązani do dokonania zgłoszenia do rejestru przy użyciu formu -
larza elektronicznego, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 1 lit. a: 
1) danych obejmujących:  
a) firmę operatora ogólnodostępnej stacji ładowania, operatora stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, 
adresu jego miejsc a zamieszkania albo siedziby oraz danych teleadresowych,  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 2269  
 
 b) rodzaj infrastruktury obsługiwanej przez operatora,  
c) współrzędne stacji gazu ziemnego, ogólnodostępnej stacji ładowania lub stacji wodoru, o  których 
mowa w  ust. 3 pkt 1–2a 
– najpóźniej w  dniu zł ożenia wniosku o  przeprowadzenie badania technicznego, o  którym mowa w  art. 16 
ust. 1, art.  27 ust. 1 lub art.  29c ust.  1, poprzedzającego oddanie do eksploatacji ogólnodostępnej stacji ła-
dowania, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru oraz każdorazowo w  przypadku zmiany tych danych;  
2) zakończenia świadczenia na danej stacji usługi ładowania, usługi tankowania gazu ziemnego lub usługi 
tankowania wodoru w  celu usunięcia danego podmiotu z  rejestru – najpóźniej w  dniu zakończenia świad-
czenia tej usługi.”,  
f) po ust.  5 dodaje się ust.  5a i 5b w  brzmieniu:  
„5a. Zgłoszenia do rejestru może dokonać jedynie podmiot posiadający numer EIPA lub uznany kod.  
5b. Dyrektor TDT niezwłocznie przekazuje Prezesowi UDT informację o  dopuszczeniu do eksploatacji 
stacji gazu ziem nego i  stacji wodoru oraz o  wydaniu decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji takiej stacji.”,  
g) ust. 7  otrzymuje brzmienie:  
„7. Operator stacji gazu ziemnego oraz operator stacji wodoru świadczący usługę tankowania wodoru 
przekazuje informacje o  aktualnych cena ch gazu ziemnego lub wodoru za pomocą usługi sieciowej, o  której 
mowa w  ust. 4 pkt 1 lit. b, w ciągu godziny od zmiany tej ceny.”,  
h) w ust.  9 skreśla się wyrazy „zdefiniowana językiem opisu usług sieciowych WSDL,”,  
i) ust. 10  otrzymują brzmienie:  
„10. System teleinformatyczny, o  którym mowa w  ust. 2, umożliwia udostępnianie zgromadzonych w  nim 
informacji, o  których mowa w  ust. 3, dotyczących ogólnodostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub 
stacji wodoru, na których świadczona jest usługa tank owania wodoru, przedstawionych na mapie, o  której mowa 
w ust. 4 pkt 2, każdemu podmiotowi zainteresowanemu ich przetwarzaniem.”;  
29) w art.  45: 
a) w ust.  1: 
– pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) nie zapewnia przeprowadzenia badań, o  których mowa w  art. 16 ust. 1, art.  27 ust. 1 lub art.  29c ust.  1, 
lub eksploatuje stacje ładowania, punkty ładowania zainstalowane na stacji ładowania lub stanowiące 
element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego, stacje gazu ziemnego lub stacje 
wodoru pomimo wyda nia decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji, o  której mowa w  art. 16 ust. 4, art.  27 
ust. 4, art.  29c ust.  4 lub art.  29f ust.  7 lub ust.  8 pkt 1 lub 2;”,  
– po pkt  4 dodaje się pkt  4a w  brzmieniu:  
„4a) nie zapewnia przeprowadzenia badań, o  których mowa w  art. 18 ust. 1 lub art.  28 ust. 1, lub eksploatu-
je punkty zasilania jednostek pływających energią elektryczną z  lądu lub punkty bunkrowania skroplo -
nego gazu ziemnego (LNG) pomimo wydania decyzji o  wstrzymaniu eksploatacji, o  której mowa w  art. 18 
ust. 4, art.  28 ust. 4 lub art.  29f ust.  8 pkt 3 lub 4;”,  
– uchyla się pkt  5 i 6, 
– uchyla się pkt  12, 
b) w ust.  2: 
– pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) pkt 4  wynosi:  
a) 20 000 zł – w przypadku niezapewnienia przeprowadzenia badań, o  których mowa w  art. 16 ust. 1, 
lub ekspl oatacji stacji ładowania lub punktu ładowania zainstalowanego na stacji ładowania lub 
stanowiącego element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego pomimo wyda-
nia decyzji, o  której mowa w  art. 16 ust. 4, 
b) 50 000 zł – w przypadku niezapew nienia przeprowadzenia badań, o  których mowa w  art. 27 ust. 1 
lub art.  29c ust.  1, 
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 2269  
 
 c) 100 000 zł – w przypadku eksploatacji stacji ładowania lub punktu ładowania stanowiącego ele-
ment infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego lub stacji gazu  ziemnego, lub 
stacji wodoru, pomimo wydania decyzji, o  której mowa w  art. 27 ust. 4, art.  29c ust.  4 lub art.  29f 
ust. 7 lub ust.  8 pkt 1 i 2 
– odpowiednio za każdą stację ładowania, również w  przypadku punktów ładowania zainstalowanych 
na stacji ładowani a, punkt ładowania stanowiący element infrastruktury ładowania drogowego trans-
portu publicznego, stację gazu ziemnego albo stację wodoru;”,  
– po pkt  4 dodaje się pkt  4a w  brzmieniu:  
„4a) pkt 4a wynosi od 20  000 zł do 100  000 zł;”, 
– w pkt  5 wyrazy „w pkt  7 i 12” zastępuje się wyrazami „pkt 7”,  
– pkt 9  otrzymuje brzmienie:  
„9) pkt 11  wynosi 2000  zł.”; 
30) w art.  46: 
a) w ust.  1: 
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) pkt 1 –3, 7 i  8 – wymierza Prezes URE;”,  
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) pkt 4, z  wyłączeniem post ępowań dotyczących stacji gazu ziemnego i  stacji wodoru, zainstalowanych 
na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi 
śródlądowej, i  pkt 11 – wymierza Prezes UDT;”,  
– po pkt  2 dodaje się pkt  2a w  brzmi eniu:  
„2a) pkt 4, w  zakresie stacji gazu ziemnego i  stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, 
bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i  pkt 4a – 
wymierza Dyrektor TDT;”,  
– uchyla się pkt  3, 
b) w ust. 2 w zdaniu pierwszym wyrazy „art. 45  ust. 1 pkt 1–3, 7, 8 i  12” zastępuje się wyrazami „art. 45  ust. 1 
pkt 1–3, 7 i  8”, 
c) w ust.  5 wyrazy „art. 45  ust. 1 pkt 4, 5 i  11” zastępuje się wyrazami „art. 45  ust. 1 pkt 4, z wyłączeniem postę-
powań dotyczący ch stacji gazu ziemnego i  stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach 
kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i  pkt 11”, 
d) uchyla się ust.  6, 
e) dodaje się ust.  7 w brzmieniu:  
„7. Dyrektor TDT wy mierza karę, o  której mowa w  art. 45 ust. 1 pkt 4, w zakresie stacji gazu ziemnego 
i stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przy-
stani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i  pkt 4a, w  drodze decyzji , od której przysługuje odwołanie do ministra 
właściwego do spraw transportu.”;  
31) w art.  47 w  pkt 3 wyrazy „ust. 6” zastępuje się wyrazami „ust. 7”;  
32) uchyla się art.  64–66; 
33) w art.  68: 
a) w ust.  1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „we flocie użytkowanych pojazdów” zastępuje się wyrazami 
„we flocie użytkowanych pojazdów samochodowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym”,  
b) w ust.  2 wyrazy „we flocie użytkowanych pojazdów” zastępuje się wyrazami „we flocie użytkowanych pojaz-
dów samochodowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym”,  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 2269  
 
 c) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Jednostka samorządu terytorialnego, o  której mowa w  art. 35 ust. 2, od dnia 1  stycznia 2022  r. wyko-
nuje, zleca lub powierza wykonywanie zadań publicznych, o  których mowa w  art. 35 ust. 2 pkt 1, podmiotom, 
których łączny udział pojazdów elektrycznych lub pojazdów napędzanych gazem ziemnym we flocie pojazdów 
samochodowych w  rozumieniu art.  2 pkt 33 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym uży-
wanych przy wykonywaniu tego zadania wynosi co najmniej 10%. Przepisu nie stosuje się do zlecania lub po-
wierzania wykonania zadania publicznego, do którego nie stosuje się ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – Prawo 
zamówień publicznych, oraz do wykonywania, zlecania lub powierzania zadań publicznych dotyczących let -
niego i  zimowego utrzymania dróg polegającego na mechanicznej metodzie oczyszczania jezdni ulic, w  szcze -
gólności zamiataniu i  zmywaniu oraz zapobieganiu i  zwalczaniu śliskości zimowej, w  tym gołoledzi i  usuwaniu 
śniegu.”,  
d) w ust.  4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Jednostka samorządu terytorialnego, o  której mowa w  art. 36 ust. 1, zapewnia udział autobusów zeroemi syj-
nych lub autobusów napędzanych biometanem w  użytkowanej flocie pojazdów co najmniej:”;  
34) po art.  68 dodaje się art.  68a–68e w  brzmieniu:  
„Art.  68a. 1. Zamawiający zapewnia, aby:  
1) udział pojazdów kategorii M 1, M 2 i N1, o których mowa w  art. 4 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia Parlamentu 
Euro pejskiego i  Rady (UE) 2018/858 z  dnia 30  maja 2018  r. w sprawie homologacji i  nadzoru rynku pojaz dów 
silnikowych i  ich przyczep oraz układów, komponentów i  oddzielnych zespołów technicznych przezna czonych 
do tych  pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr  715/2007 i  (WE) nr  595/2009 oraz uchy lającego 
dyrektywę 2007/46/WE (Dz.  Urz. UE  L 151 z  14.06.2018, str.  1, z późn. zm.6)), zwanego dalej „roz porzą -
dzeniem 2018/858”, elektrycznych lub napędzanych wodorem, w całkowitej liczbie pojazdów tych kate gorii 
objętych zamówieniami, o  których mowa w  art. 68b, do dnia 31  grudnia 2030  r., wynosił co najmniej 22%, 
z tym że do dnia 31  grudnia 2025  r. do tego udziału, wlicza się pojazdy hybrydowe lub napędzane gazem 
ziemn ym o  maksymalnej emisji 50  g CO 2/km i  emisji zanieczyszczeń w  rzeczywistych warunkach jazdy 
poniżej 80% dopuszczalnych wartości emisji;  
2) udział pojazdów kategorii N 2 i N3, o których mowa w  art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2018/858, napędzanych 
paliwam i alternatywnymi w  całkowitej liczbie pojazdów tych kategorii objętych zamówieniami, o  których 
mowa w  art. 68b, wynosił co najmniej:  
a) 7% – do dnia 31  grudnia 2025  r., 
b) 9% – od dnia 1  stycznia 2026  r. do dnia 31  grudnia 2030  r.; 
3) udział autobusów zali czanych do kategorii M 3, o której mowa w  art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2018/858, 
klasy I  i klasy A, o  których mowa w  art. 3 pkt 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) 
nr 661/2009 z  dnia 13  lipca 2009  r. w sprawie wymagań techniczny ch w  zakresie homologacji typu pojazdów 
silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, 
części i  oddzielnych zespołów technicznych (Dz.  Urz. UE  L 200 z  31.07.2009, str.  1, z późn. zm.7)), wykorzy-
stują cych do napędu paliwa alternatywne, w  całkowitej liczbie autobusów objętych zamówieniami, o  których 
mowa w  art. 68b, z  zastrzeżeniem że połowa tego udziału ma być osiągnięta przez autobusy zeroemisyjne, wy-
nosił co najmniej:  
a) 32% – do dnia 31  grudnia 2025  r., 
b) 46% – od dnia 1  stycznia 2026  r. do dnia 31  grudnia 2030  r. 
2. Udziały pojazdów w  całkowitej liczbie pojazdów objętych zamówieniami, o  których mowa w  ust. 1, zwane 
dalej „minimalnymi udziałami”, dotyczą łącznie wszystkich zamówień wymienionych w  ust. 1, udzielonych przez 
zamawiającego w  okresach do dnia 31  grudnia 2025  r. oraz od dnia 1  stycznia 2026  r. do dnia 31  grudnia 2030  r. 
3. Do minimalnych udziałów można zaliczyć pojazdy, które w  wyniku modernizacji spełniają wymagania dla 
pojazdów, o  któryc h mowa w  ust. 1, potwierdzone badaniem technicznym przed dopuszczeniem do ruchu.  
                                                           
6) Zmiany wymienion ego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 19 z 21.01.2021, str.  2. 
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 108 z  28.04.2011, str.  13, Dz.  Urz. UE  L 337 z  20.12.2011, 
str. 27, Dz.  Urz. UE  L 160 z  21.06.2012, str.  8, Dz.  Urz. UE  L 28 z  04.02.2015, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 308 z  25.11.2015, str.  11, 
Dz. Urz. UE  L 165 z  23.06.2016, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 95 z 04.04.2019, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 325 z  16.12.2019, str.  1. 
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 2269  
 
 4. W przypadku zamówień, o  których mowa w  art. 68b pkt  1, na potrzeby oceny zgodności z  minimalnymi 
udziałami uwzględnia się liczbę pojazdów samochodowych nabytych, wziętych w  leasing, wynajętych lub dzier -
żawio nych z  opcją zakupu na podstawie każdej umowy.  
5. W przypadku zamówień, o  których mowa w  art. 68b pkt  2 i 3, na potrzeby oceny zgodności z  minimalnymi 
udziałami uwzględnia się liczbę pojazdów samochodowych, które mają b yć wykorzystywane do świadczenia usług 
objętych każdą umową.  
6. Dopuszcza się realizację zamówień wspólnych, o  których mowa w  art. 38 ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – 
Prawo zamówień publicznych, pod warunkiem że uczestnicy tego zamówienia zachowają łącz nie minimalne udziały, 
o których mowa w  ust. 1, określone dla poszczególnych okresów, o  których mowa w  ust. 2. 
Art. 68b. Przepisy art.  68a stosuje się do zamówień:  
1) o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, udzielanych na podstawie umowy  sprzedaży, leasingu, 
najmu lub dzierżawy z  opcją zakupu pojazdu samochodowego udzielaną przez zamawiającego, jeżeli do udzie-
lenia tych zamówień mają zastosowanie przepisy ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – Prawo zamówień pub -
licznych;  
2) których przedmiot em są usługi w  zakresie drogowego publicznego transportu zbiorowego o  wartości przekra-
czającej wartość progową określoną w  art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr  1370/2007  Parlamentu Europej-
skiego i  Rady z  dnia 23  października 2007  r. dotyczącego usług publi cznych w  zakresie kolejowego i  drogo -
wego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr  1191/69 i  (EWG) nr  1107/70  
(Dz. Urz. UE  L 315 z  03.12.2007, str.  1, z późn. zm.8)); 
3) o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, jeż eli do udzielenia tych zamówień mają zastosowanie 
przepisy ustawy z  dnia 11  września 2019  r. – Prawo zamówień publicznych, i  których przedmiotem są usługi 
oznaczone następującymi kodami Wspólnego Słownika Zamówień (CPV), o  których mowa w  załączniku I  do 
rozporządzenia (WE) nr  2195/2002  Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 5  listopada 2002  r. w sprawie 
Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (Dz.  Urz. UE  L 340 z  16.12.2002, str.  1, z późn. zm.9)): 
a) CPV 60112000 -6, w zakresie publicznego transportu drogowego,  
b) CPV 60130000 -8, w zakresie specjalistycznego transportu drogowego osób,  
c) CPV 60140000 -1, nieregularny transport osób,  
d) CPV 90511000 -2, wywóz odpadów,  
e) CPV 60160000 -7, drogowy transport przesyłek pocztowych,  
f) CPV 60161000 -4, w zakresie transportu  paczek,  
g) CPV 64121100 -1, dostarczanie poczty,  
h) CPV 64121200 -2, dostarczanie paczek.  
Art. 68c. Zamawiający, do dnia 31  stycznia każdego roku, przekazują ministrowi właściwemu do spraw trans-
portu informację za poprzedni rok o  liczbie i  kategoriach pojaz dów objętych zamówieniami, o  których mowa 
w art. 68b, w  tym o  pojazdach elektrycznych, pojazdach napędzanych wodorem oraz pojazdach napędzanych innymi 
paliwami alternatywnymi.  
Art. 68d. 1. Minister właściwy do spraw transportu:  
1) monitoruje poziom osiągni ęcia minimalnych udziałów, w  szczególności na podstawie danych dostarczonych 
przez Komisję Europejską w  ramach bazy danych Tenders Electronic Daily;  
2) dokonuje corocznie oceny poziomu osiągnięcia minimalnych udziałów;  
3) na podstawie oceny, o  której mowa w pkt 2, co 3  lata sporządza sprawozdanie;  
4) przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie, o  którym mowa w  pkt 3, w terminie do dnia 18  kwietnia każ-
dego trzeciego roku objętego sprawozdaniem.  
                                                           
8) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszon e w Dz. Urz. UE  L 240 z  16.09.2015, str.  65 i Dz. Urz. UE  L 354 z  23.12.2016 , 
str. 22. 
9) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 329 z  17.12.2003, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 74 z 15.03.2008,  
str. 1 i Dz. Urz. UE  L 188 z  18.07.2009,  str. 14. 
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 2269  
 
 2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, zawiera w  szczeg ólności informacje  o: 
1) działaniach podjętych w  celu zwiększenia udziału zamówień na pojazdy, o  których mowa w  art. 68a ust.  1; 
2) działaniach planowanych do podjęcia w  celu zwiększenia wielkości udziału pojazdów, o  których mowa w  art. 68a 
ust. 1, w ogóln ej liczbie udzielanych zamówień;  
3) liczbie i  kategoriach pojazdów objętych zamówieniami, o  których mowa w  art. 68b. 
Art. 68e. Przepisu art.  68a nie stosuje się do pojazdów:  
1) o których mowa w  art. 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2018/858 oraz w  pkt 5.2–5.5 i pkt 5.7 części A  załącz nika I 
do tego rozporządzenia;  
2) kategorii M 3, o których mowa w  art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2018/858, innych niż pojazdy klasy I  i klasy  A, 
o których mowa w  art. 3 pkt 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  661/2009 z  dnia 
13 lipca 2009  r. w sprawie wymagań technicznych w  zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych doty-
czących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i  oddziel nych  
zespołów technicznych .”; 
35) w art.  76 w  ust. 2 wyrazy „31  grudnia 2021  r.” zastępuje się wyrazami „31  grudnia 2022  r.”; 
36) w art.  84 uchyla się pkt  1. 
Art. 2. W ustawie z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks wykroczeń (Dz.  U. z 2021  r. poz.  2008 i  2052) art.  96c otrzy -
muje brzmieni e: 
„Art.  96c. Kto nie przestrzega zakazu wjazdu do strefy czystego transportu podlega karze grzywny do 500  zło-
tych.”.  
Art. 3. W ustawie z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1128, 
z późn. zm.10)) w art. 23: 
1) w ust.  1: 
a) w pkt  4: 
– lit. a i b otrzymują brzmienie:  
„a) 225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w  rozumieniu 
art. 2 pkt 12 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych (Dz.  U. 
z 2021  r. poz.  110, 1093 i  2269 ) oraz w  przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napę-
dzanym wodorem w  rozumieniu art.  2 pkt 15 tej ustawy,  
b) 150 000 zł – jeśli emisja CO 2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie da-
nych zawartych w  centralnej ewidencji pojazdów, o  której mowa w  art. 80a ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, wynosi mniej niż 50  g na kilometr,”,  
– dodaje się lit.  c w brzmieniu:  
„c) 100 000 zł – jeśli emisja CO 2 silnika spalinowego samoc hodu osobowego, określona na podstawie da-
nych zawartych w  centralnej ewidencji pojazdów, o  której mowa w  art. 80a ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50  g na kilometr;”,  
b) pkt 47a otrzymuje brzmienie:  
„47a)  dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z  umowy leasingu, o  której mowa w  art. 23a 
pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o  podobnym charakterze, z  wyjątkiem opłat z  tytułu 
składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w  wysokości przekr aczającej ich  część ustaloną w  takiej 
proporcji, w  jakiej kwota, o  której mowa w  pkt 4 odpowiednio w  lit. b lub c, pozostaje do wartości samo-
chodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy;”;  
2) ust. 5e otrzymuje brzmienie:  
„5e. W przypadku samochodu osobow ego będącego pojazdem elektrycznym w  rozumieniu art.  2 pkt 12 usta-
wy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych oraz w  przypadku samochodu osobo-
wego będącego pojazdem napędzanym wodorem w  rozumieniu art.  2 pkt 15 tej ustawy kw ota limitu, o  którym mowa 
w ust. 1 pkt 47a, wynosi 225  000 zł.”. 
                                                           
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021  r. poz.  1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 
2071, 2105 , 2133  i 2232 . 
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 2269  
 
 Art. 4. W ustawie z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1800, 
1927, 2105 i  2106) w  art. 16: 
1) w ust.  1: 
a) w pkt  4: 
– lit. a i b otrzymują brzmienie:  
„a) 225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w  rozumieniu 
art. 2 pkt 12 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych (Dz.  U. 
z 2021  r. poz.  110, 1093 i  2269 ) oraz w  przypadk u samochodu osobowego będącego pojazdem napę-
dzanym wodorem w  rozumieniu art.  2 pkt 15 tej ustawy,  
b) 150 000 zł – jeśli emisja CO 2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie da-
nych zawartych w  centralnej ewidencji pojazdów, o  której mo wa w  art. 80a ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym (Dz.  U. z 2021  r. poz.  450, z późn. zm.11)), wynosi mniej niż 50  g 
na kilometr,”,  
– dodaje się lit.  c w brzmieniu:  
„c) 100 000 zł – jeśli emisja CO 2 silnika spalinowego samochodu osobow ego, określona na podstawie da-
nych zawartych w  centralnej ewidencji pojazdów, o  której mowa w  art. 80a ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50  g na kilometr;”,  
b) pkt 49a otrzymuje brzmienie:  
„49a)   dotyczący ch samochodu osobowego opłat wynikających z  umowy leasingu, o  której mowa w  art. 17a pkt 1, 
umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o  podobnym charakterze, z  wyjątkiem opłat z  tytułu składek 
na ubezpieczenie samochodu osobowego, w  wysokości przekraczającej ich część ustaloną w  takiej pro-
porcji, w  jakiej kwota, o  której mowa w  pkt 4 odpowiednio lit.  b lub c, pozostaje do wartości samochodu 
osobowego będącego przedmiotem tej umowy;”;  
2) ust. 5e otrzymuje brzmienie:  
„5e. W przypadku samochodu osobowego będącego  pojazdem elektrycznym w  rozumieniu art.  2 pkt 12 usta-
wy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych oraz w  przypadku samochodu osobo-
wego będącego pojazdem napędzanym wodorem w  rozumieniu art.  2 pkt 15 tej ustawy kwota limitu, o którym mowa 
w ust. 1 pkt 49a, wynosi 225  000 zł.”. 
Art. 5. W ustawie z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne (Dz.  U. z 2021  r. poz.  716, 868, 1093, 1505, 
1642 i  1873) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  5 w ust. 1a pkt  2 otrzymuje brzmien ie: 
„2) umowy sprzedaży tej energii zawieranej z  operatorem ogólnodostępnej stacji ładowania.”;  
2) w art.  7: 
a) ust. 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a. Przepis ust.  1 w zakresie przyłączenia do sieci w  pierwszej kolejności stosuje się także do infrastruk-
tury ład owania drogowego transportu publicznego, a  następnie  ogólnodostępnej stacji ładowania obejmującej 
wyłącznie punkty ładowania o  dużej mocy w  rozumieniu art.  2 pkt 19 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elek-
tromobilności i  paliwach alternatywnych.”,  
b) po ust. 1a dodaje się ust.  1b i 1c w  brzmieniu:  
„1b. W przypadku braku możliwości przyłączenia do sieci ogólnodostępnej stacji ładowania, o  której mowa  
w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne, w  terminie 14  dni dla grupy przyłączeniowej IV i  V, oraz w  termin ie 
60 dni dla grupy przyłączeniowej III, powiadamia o  tym pisemnie podmiot ubiegający się o  przyłączenie 
i wskazuje maksymalną dostępną moc przyłączeniową w  miejscu wskazanym we wniosku.  
                                                           
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 463, 694, 720, 1641, 1997, 2165 i  2269.  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 2269  
 
 1c. Jeżeli podmiot ubiegający się o  przyłączenie do sieci ogólnodostę pnej stacji ładowania, o  której mowa 
w ust. 1a, w  terminie 14  dni od dnia otrzymania powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1b: 
1) wyraził zgodę na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne wielkość mocy przyłączeniowej, 
przedsiębiorstwo to wydaje warunki przyłączenia,  
2) nie wyraził zgody na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne wielkość mocy przyłączeniowej, 
przedsiębiorstwo to odmawia wydania warunków przyłączenia  
– przy czym bieg terminu, o  którym mowa w  ust. 8g, ulega zawieszeniu do d nia otrzymania zgody od podmiotu 
ubiegającego się o  przyłączenie.”;  
3) w art.  8 w ust. 1 po wyrazach „odnawialnego źródła energii” dodaje się wyrazy „lub infrastruktury ładowania dro-
gowego transportu publicznego, lub ogólnodostępnej stacji ładowania, o  której mowa w  art. 7 ust. 1a”; 
4) w art.  9c w  ust. 3 pkt 11 otrzymuje brzmienie:  
„11) planowanie rozwoju sieci dystrybucyjnej z  uwzględnieniem przedsięwzięć związanych z  efektywnością ener-
getyczną, zarządzaniem popytem na energię elektryczną lub rozwojem mocy  wytwórczych, budową ogólno -
dostępnych stacji ładowania oraz infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego, w  rozumieniu 
art. 2 pkt 3 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych, przyłączanych do 
sieci dystry bucyjnej;”;  
5) art. 11za otrzymuje brzmienie:  
„Art.  11za.  Sprzedawca energii elektrycznej, operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, opera-
tor systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz inne podmioty w  celu realizacji procesów rynku energ ii 
i wymiany informacji rynku energii za pośrednictwem centralnego systemu informacji rynku energii w  zakresie rea-
lizacji tych procesów wykorzystują systemy informacyjne współpracujące z  centralnym systemem informacji rynku 
energii w  sposób określony w  instrukcji, o  której mowa w  art. 9g ust.  5c.”.  
Art. 6. W ustawie z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym (Dz.  U. z 2021  r. poz.  450, z późn. zm.12)) 
w art. 148a ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Do dnia 1  stycznia 2026  r. dopuszcza się poruszanie się pojazdów elektrycznych, o  których mowa w  art. 2 
pkt 12 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych, oraz pojazdów napędzanych 
wodorem, o  których mowa w  art. 2 pkt 15 tej ustawy, po wyznaczonych przez zarządcę drogi pasac h ruchu dla auto-
busów.”.  
Art. 7. W ustawie z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym (Dz.  U. z 2021  r. poz.  272) wprowadza się na-
stępujące zmiany:  
1) w art.  37 pkt 20 otrzymuje brzmienie:  
„20) wydawanie opinii, o  których mowa w  art. 15 ust. 1, art.  26 ust. 1 i art. 29b ust.  1 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. 
o elektromobilności i  paliwach alternatywnych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  110, 1093 i  2269 ), przeprowadzanie ba-
dań, o  których mowa w  art. 16, art.  27 i art. 29c tej ustawy, oraz przeprowadzanie kont roli, o  której mowa 
w art. 29f ust.  1 i 2 tej ustawy, z  wyłączeniem wydawania opinii, przeprowadzania badań i  przeprowa dzania 
kontroli, których przedmiotem są stacje gazu ziemnego i  stacje wodoru, zainstalowane na obszarach kolejo-
wych, bocznicach kolejow ych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej.”;  
2) w art.  44 w  ust. 1: 
a) pkt 9 i  10 otrzymują brzmienie:  
„9) przeprowadzanie badań, o  których mowa w  art. 18 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. 
o elektromobilności i  paliwach alternatywnych, oraz badań, o  których mowa w  art. 27 ust. 1 i art. 29c tej 
ustawy, których przedmiotem są stacje gazu ziemnego i  stacje wodoru, zainstalowane na obszarach kole-
jowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej;  
10) wydawanie opinii, o  których mowa w  art. 18a ust.  1 i art. 28a ust.  1 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. 
o elektromobilności i  paliwach alternatywnych, oraz opinii, o  których mowa w  art. 26 ust. 1 i art. 29b us t. 1 
tej ustawy, których przedmiotem są stacje gazu ziemnego i  stacje wodoru, zainstalowane na obszarach ko-
lejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej;”,  
                                                           
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 463, 694, 720, 1641, 1997 i  2165 . 
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 2269  
 
 b) po pkt  10 dodaje się pkt  10a w  brzmieniu:  
„10a ) przeprowadzanie kontroli, o  której mowa w  art. 29f ust.  3 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektro -
mobilności i  paliwach alternatywnych, której przedmiotem są stacje gazu ziemnego i  stacje wodoru, za -
instalowane na obszarach kolejowych, bocznicach kol ejowych, na terenie portów i  przystani morskich 
oraz żeglugi śródlądowej;”.  
Art. 8. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1973 i  2127) wpro -
wadza  się następujące zmiany:  
1) w art.  400h w  ust. 2 pkt 9 otrzymu je brzmienie:  
„9) zatwierdzanie wniosków Zarządu Narodowego Funduszu w  sprawach nabywania obligacji, obejmowania lub 
nabywania akcji i  udziałów w  spółkach, wnoszenia udziałów do spółek, a  także obejmowania lub nabywania 
jednostek uczestnictwa lub certyfika tów inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych oraz prawa uczestnictwa al-
ternatywnej spółki inwestycyjnej lub instytucji wspólnego inwestowania, o  których mowa w  przepisach ustawy 
z dnia 27  maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi 
(Dz. U. z 2021  r. poz.  605, 1595 i  2140);”;  
2) w art.  401c w  ust. 9c: 
a) pkt 9  otrzymuje brzmienie:  
„9) dofinansowanie zakupu nowych pojazdów lub jednostek pływających zasilanych biopaliwami ciekłymi, 
sprężonym gazem ziemnym (CNG)  lub skroplonym gazem ziemnym (LNG), w  tym pochodzącym z  bio-
metanu, lub wodorem, lub wykorzystujących do napędu energię elektryczną;”,  
b) po pkt  9 dodaje się pkt  9a w  brzmieniu:  
9a) udzielanie dopłat, o  których mowa w  art. 411 ust. 1 pkt 2 lit. e, jeżeli przedmiotem umów, w  ramach któ-
rych udzielane są te dopłaty, jest leasing nowych pojazdów lub jednostek pływających zasilanych biopali-
wami ciekłymi, sprężonym gazem ziemnym (CNG) lub skroplonym gazem ziemnym (LNG), w  tym po-
chodzącym z  biometanu, lub wodorem , lub wykorzystujących do napędu energię elektryczną;”,  
c) uchyla się pkt  12; 
3) w art.  411 po ust.  6a dodaje się ust.  6b w  brzmieniu:  
„6b. Narodowy Fundusz może obejmować lub nabywać jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne 
funduszy inwestycyjn ych oraz prawa uczestnictwa alternatywnej spółki inwestycyjnej lub instytucji wspólnego in-
westowania, o  których mowa w  przepisach ustawy z  dnia 27  maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarzą dza-
niu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, za zgodą m inistra właściwego do spraw klimatu i  ministra właści-
wego do spraw finansów publicznych, jeżeli jest to związane z  rozwojem przemysłu i  usług w  zakresie ochrony śro-
dowiska.”.  
Art. 9. W ustawie z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1212 i  1997) w  art. 6 
w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) kategorii B uprawnia do kierowania:  
a) motocyklem o  pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej 125  cm3, mocy nieprzekraczającej 11  kW 
i stosunku mocy do masy własnej nieprzekracza jącym 0,1  kW/kg, lub motocyklem trójkołowym, pod wa-
runkiem że osoba posiada prawo jazdy kategorii B od co najmniej 3  lat, 
b) pojazdem samochodowym zasilanym paliwami alternatywnymi o  dopuszczalnej masie całkowitej przekra-
czającej 3,5  t oraz nieprzekraczającej 4250  kg, jeżeli przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej 3,5  t 
wynika z  zastosowania paliw alternatywnych, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 66 ust. 5 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, a  informacja o  tym przekro-
czeniu jest odnotowana w  dowodzie rejestracyjnym, pod warunkiem że osoba posiada prawo jazdy kate-
gorii B od co najmniej 2  lat.”.  
Art. 10. W ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1420) w art. 69 
w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach „art. 52  ust. 4” dodaje się wyrazy „i  8”. 
Art. 11. W ustawie z  dnia 11  września 2019  r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1129, 1598 
i 2054) wprowadza się następujące zmiany:  
1) uchyla się art.  244; 
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 2269  
 
 2) w art.  364 w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) dostawy energii oraz paliw do wytwarzania energii, a  także zakup świadectw pochodzenia lub świadectw po-
chodzenia biogazu rolniczego, w  celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 52 ust. 1 pkt 1 usta wy 
z dnia 20  lutego 2015  r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.  U. z  2021  r. poz.  610, 1093 i  1873), zakup 
świadectw efektywności energetycznej, w  celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 10 ust. 1 pkt 2 
ustawy z  dnia 20  maja 2016  r. o efektywności energetycznej (Dz.  U. z 2021  r. poz.  2166), oraz zakup gwaran-
cji pochodzenia, o  których mowa w  art. 120 ust. 1 ustawy z  dnia 20  lutego 2015  r. o odnawialnych źródłach 
energii;”;  
3) w art.  417 w  ust. 1 skreśla się zdanie drugie.  
Art. 12. W ustawie z  dnia 2 marca 2020  r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z  zapobieganiem, przeciw -
działaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.  U. 
z 2021  r. poz.  2095, 2120 , 2133  i 2262 ) w art. 31zzh dodaje się us t. 8 w brzmieniu:  
„8. Spółka prowadząca giełdową izbę rozrachunkową oraz spółka wykonująca funkcję giełdowej izby roz -
rachunkowej  na podstawie art.  68a ust.  14 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi 
stosuje przepisy ust.  1–7 również do dnia 30  czerwca 2022  r.”. 
Art. 13. W ustawie z  dnia 20  maja 2021  r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  1093, 1505 i  1642) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  1 w pkt 20 w  dodawanym:  
a) art. 11z w  ust. 1 wyrazy „  , operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz operator ogólnodostęp-
nej stacji ładowania realizuje proces wymiany informacji rynku energii” zastępuje się wyrazami „oraz operator 
systemu przesyłowego elektroenergetycznego realiz uje proces wymiany informacji rynku energii”,  
b) art. 11zb:  
– w ust.  4 skreśla się wyrazy „  , operator ogólnodostępnej stacji ładowania”,  
– w ust.  5 skreśla się wyrazy „oraz operator ogólnodostępnej stacji ładowania”,  
c) art. 11zc:  
– w ust.  1: 
– – uchyla s ię pkt  6, 
– – w części wspólnej wyrazy „pkt 2 –9” zastępuje się wyrazami „pkt 2 –5 i 7–9”, 
– w ust.  2 wyrazy „ust. 1  pkt 3–6” zastępuje się wyrazami „ust. 1  pkt 3–5”, 
– w ust.  3: 
– – we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „pkt 3 –9” zastępuje się wyrazami „pkt 3–5 i 7–9”, 
– – uchyla się pkt  7, 
d) w art.  11zd w  ust. 1 wyrazy „pkt 3 –9” zastępuje się wyrazami „pkt 3 –5 i 7–9”, 
e) art. 11zg w  ust. 1 uchyla się pkt  5; 
2) uchyla się art.  9; 
3) w art.  19 i art. 20 skreśla się wyrazy „oraz operatorzy ogólnodostępnych sta cji ładowania w  rozumieniu art.  2 pkt 7 
ustawy zmienianej w  art. 9”; 
4) w art.  37 w  pkt 6 wyrazy „  , art. 8 pkt 6 oraz art.  9” zastępuje się wyrazami „oraz art.  8 pkt 6”. 
Art. 14. Minister właściwy do spraw transportu informuje Komisję Europejską do dnia 2  sierpnia 2022  r. o dzia-
łaniach podjętych w  celu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/1161 z  dnia 20  czerwca 
2019  r. zmieniającej dyrektywę 2009/33/WE w  sprawie promowania ekologicznie czystych i  energooszczędnych pojaz-
dów transpo rtu drogowego (Dz.  Urz. UE  L 188 z  12.07.2019, str.  116) oraz o  działaniach planowanych do podjęcia 
w celu zwiększenia wielkości udziału pojazdów, o  których mowa w  art. 68a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, w ogólnej 
liczbie udzielanych zamówień.  
Art. 15. Minister właściwy do spraw transportu po raz pierwszy przekaże Komisji Europejskiej sprawozdanie, 
o którym mowa w  art. 68d ust.  1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia 18  kwietnia 2026  r. 
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 2269  
 
 Art. 16. Informację, o  której mowa w  art. 68c ustawy  zmienianej w  art. 1, podmioty obowiązane do jej przekazania 
po raz pierwszy przekazują ministrowi właściwemu do spraw transportu w  terminie do dnia 31  stycznia 2022  r. Informa-
cja ta obejmuje dane za okres od dnia 2  sierpnia 2021  r. do dnia 31  grudnia 2021  r. 
Art. 17. Przepisy art.  68a, art.  68b i  art. 68e ustawy zmienianej w  art. 1 stosuje si ę do post ępowa ń o udzielenie za-
mówienia publicznego wszcz ętych po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 18. 1. Indywidualne kody identyfikacyjne nadane operator om ogólnodostępnych stacji ładowania, dostawcom 
usługi ładowania oraz operatorom stacji gazu ziemnego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają się indywidu-
alnymi kodami identyfikacyjnymi w  rozumieniu art.  41b ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Operator stacji wodoru, który przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy rozpoczął świadczenie usługi tanko-
wania wodoru, składa wniosek o  nadanie indywidualnego kodu identyfikacyjnego, o  którym mowa w  art. 41b ust.  1 usta-
wy zmienianej w  art. 1, w terminie 60  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania, dostawca usługi ładowania, operator stacji gazu ziemnego i  operator 
stacji wodoru świadczący usługę tankowania wodoru, który posiada kod nadany w  innym pań stwie członkowskim Unii 
Europejskiej, z  którym Rzeczpospolita Polska nawiązała współpracę w  zakresie wzajemnego uznawania kodów, składa 
wniosek o  uznanie tego kodu w  terminie 60  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 19. Operator ogólnodostępn ej stacji ładowania oraz operator stacji gazu ziemnego przekazują do Ewidencji 
Infrastruktury Paliw Alternatywnych informację, o  której mowa w  art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmie niu 
nadanym niniejszą ustawą, w  zakresie stosowanej przez tego operatora metody płatności za świadczone przez niego 
odpowiednio usługi ładowania lub usługi tankowania gazu ziemnego, w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 20. Strefy czystego transportu ustanowione przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają się strefami 
czystego transportu w  rozumieniu art.  39 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 21. Oznaczenia pojazdów wydane przez wójta, bur mistrza albo prezydenta miasta na podstawie art.  39 ust. 2 
ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, pozostają ważne.  
Art. 22. Przepis art.  39 ust. 9 ustawy zmienianej w  art. 1 stosuje się po upływie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
przepisów wydanych na podstawie art.  39 ust. 13 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 23. 1. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy podmioty eksploatujące punkty bunkrowania skroplonego 
gazu ziemnego (LNG), o  których mowa w  art. 28 ust. 3 i 3a ustawy zmienia nej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, 
stają się operatorami punktów bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) w  rozumieniu art.  2 pkt 7a ustawy zmie -
nianej w  art. 1. 
2. W odniesieniu do punktów bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG), których ek sploatację rozpoczęto:  
1) przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy,  
2) po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy , a przed dniem wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na 
podstawie art.  29 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym  niniejszą ustawą  
– obowiązki, o  których mowa w  art. 28b–28d ustawy zmienianej w  art. 1, realizuje się po raz pierwszy w  terminie 12  mie-
sięcy od dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  29 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 24. 1. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego po raz pierwszy ogłasza przetarg, o  którym 
mowa w  art. 3a ust.  2 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejs zej ustawy.  
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki opracowuje wytyczne, o  których mowa w  art. 3a ust.  6 ustawy zmienianej 
w art. 1, w terminie 5  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przeprowadza dla danej  ogólnodostępnej stacji ładowania konsultacje rynko-
we, o  których mowa w  art. 3b ustawy zmienianej w  art. 1, po raz pierwszy nie później niż w  terminie 5  lat od dnia otrzy-
mania po raz pierwszy informacji, o  której mowa w  art. 3a ust.  4 ustawy zmienianej w  art. 1. 
4. W przypadku ogólnodostępnych stacji ładowania, dla których przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy ope-
rator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego nie wyłonił operatora ogólnodostępnej stacji ładowania zgodnie 
z art. 65 ust. 3 ustawy  zmienianej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, operator ogólnodostępnej stacji ładowania wy-
znaczony zgodnie z  art. 65 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wykonuje swoje zadania do 
czasu przekazania wykonywania zadań operatora ogólnodostępnej stacji ładowania innemu podmiotowi lub sprzedaży 
przez operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego ogólnodostępnej stacji ładowania.  
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 2269  
 
 5. Do postępowań o  wyznaczenie przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki operatora ogólnodostęp nej stacji łado-
wania zgodnie z  art. 65 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i  niezakończonych 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 25. Do: 
1) rozpoczętej budowy ogólnodo stępnej stacji ładowania, która nie została oddana do eksploatacji przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy,  
2) budowy ogólnodostępnej stacji ładowania nierozpoczętej przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, której ter-
min przyłączenia przez oper atora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, zgodnie z  programem przyłącza-
nia, o  którym mowa w  art. 62 ust. 11 ustawy zmienianej w  art. 1, upływa w  dniu 31  grudnia 2021  r. 
– stosuje się przepisy art.  45 ust. 1 pkt 12 i ust. 2 pkt 5, art.  64 i art. 65 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychcza-
sowym oraz przepis art.  67 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 26. 1. W budynkach niemieszkalnych, z  którymi związanych jest więcej niż 20  stanowisk postojowych, właści-
ciel lub zarządca budynku, w  terminie do dnia 1  stycznia 2025  r., instaluje co najmniej jeden punkt ładowania oraz kanały 
na przewody i  kable elektryczne, aby umożliwić zainstalowanie punktów ładowania na co najmniej 1  na 5 stanowisk po-
stojowych, jeżeli te stanowiska postojowe:  
1) znajduj ą się wewnątrz budynku lub  
2) przylegają do budynku.  
2. Przez przyleganie do budynku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, rozumie się powiązanie z  tym budynkiem, pod 
względem własności lub używania na podstawie innego tytułu prawnego, parkingu, który:  
1) bezpośr ednio przylega do tego budynku lub  
2) nie przylega bezpośrednio do tego budynku.  
3. Do budynków niemieszkalnych, o  których mowa w  ust. 1, przepisy art.  12a ust.  5 i 6 ustawy zmienianej w  art. 1 sto-
suje się odpowiednio.  
Art. 27. 1. Przepisów art.  12a ust.  1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 1 nie stosuje się, w  przypadku gdy przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) został złożony wniosek o  pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o  zatwierdzenie projektu budowlanego, odrębny 
wniosek o  wydanie odrębnej decyz ji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu 
architektoniczno -budowlanego, wniosek o  zmianę pozwolenia na budowę, wniosek o  pozwolenie na wznowienie 
robót budowlanych lub wniosek o  zatwierdzenie zamiennego projektu budowlan ego albo projektu zagospodarowania 
działki lub terenu lub projektu architektoniczno -budowlanego;  
2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych, w  przypadku gdy nie jest wymagane uzy-
skanie decyzji o  pozwoleniu na budowę;  
3) została wydana decyzja o  pozwoleniu na budowę, odrębna decyzja o  zatwierdzeniu projektu budowlanego, odrębna 
decyzja o  zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub odrębna decyzja o  zatwierdzeniu projektu 
architektoniczno -budowlanego.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się również w  przypadku, gdy jest wymagane sporządzenie projektu technicznego.  
Art. 28. Stacje ładowania wybudowane i  oddane do eksploatacji przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
mogą nie spełniać wymogu w  zakresie liczby stanowisk postojowych określonego w  art. 2 pkt 27 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 29. 1. Podmioty eksploatujące w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy stacje wodoru, w  celu ich dalszej eks-
ploatacji są obowiązane w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podsta-
wie art.  29d ustawy zmienianej w  art. 1 dostosować je do wymagań określonych w  ustawie zmienianej w  art. 1 w brzmie -
niu nadanym niniejszą ustawą oraz w  tych przepisach wykonawczych,  a także złożyć do Prezesa Urzędu Dozoru Tech-
nicznego, a  w przypadku gdy stacje wodoru są zainstalowane na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, 
na terenie portów lub przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej – do Dyrektora Transportowego Dozoru T echniczne-
go, wniosek o  przeprowadzenie badania zezwalającego na ich dalszą eksploatację.  
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 2269  
 
 2. Podmioty, które rozpoczęły eksploatację albo budowę stacji wodoru po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
a przed dniem wejścia w  życie przepisów wykonawczych, w ydanych na podstawie art.  29d ustawy zmienianej w  art. 1, 
w celu ich dalszej eksploatacji lub jej rozpoczęcia są obowiązane w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie prze -
pisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  29d, dostosować się do wymagań okr eślonych w  ustawie zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz w  tych przepisach wykonawczych, a  także złożyć do Prezesa Urzędu 
Dozoru Technicznego, a  w przypadku gdy stacje wodoru są zainstalowane na obszarach kolejowych, bocznicach kole jo-
wych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej – do Dyrektora Transportowego Dozoru Tech-
nicznego, wniosek o  przeprowadzenie badania zezwalającego na dalszą eksploatację lub jej rozpoczęcie.  
Art. 30. Do pojazdów wprowadzonych do ewi dencji środków trwałych i  wartości niematerialnych i  prawnych po-
datnika przed dniem wejścia w  życie art.  23 ust. 1 pkt 4 i 47a oraz ust.  5e ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nada-
nym niniejszą ustawą, i  art. 16 ust. 1 pkt 4 i 49a oraz ust.  5e ustawy z mienianej w  art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w  art. 3 i art. 4, w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 31. Przepisy art.  7 ustawy zmienianej w  art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do wniosk ów 
o wydanie warunków przyłączenia złożonych po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 32. Do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  29 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, albo zmienionych zgodnie z  art. 37 ust. 1 w zakresie dodania przepisów 
dotyczących działań Transportowego Dozoru Technicznego, do przeprowadzania badań i  kontroli stacji gazu ziemnego 
zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie po rtów i  przystani morskich oraz żeglugi 
śródlądowej stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  29 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu 
dotychczasowym, a  opłaty za wydanie opinii i  przeprowadzenie badań stacji gazu ziemnego zainstalow anych na obsza-
rach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i  przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, w  wysokości 
określonej w  tych przepisach wykonawczych , stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.  
Art. 33. Wysokość opłat za n adanie indywidualnego kodu identyfikacyjnego, uznanie kodu oraz utrzymanie go 
w systemie teleinformatycznym na rok 2022  minister właściwy do spraw energii może określić bez zachowania terminu, 
o którym mowa w  art. 41b ust.  5 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 34. 1. Minister właściwy do spraw energii po raz pierwszy ogłasza porównanie cen, o  którym mowa w  art. 41a 
ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, na podstawie cen z  pierwszego kwartału 2022  r. 
2. Obowiązek, o  którym mowa w  art. 41 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
po raz pierwszy stosuje się w  terminie 7  dni od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw energii porównania 
cen zgodnie z  ust. 1. 
Art. 35. Do realizacji obowiązków, o  których mowa w  art. 35 ustawy zmi enianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym ni-
niejszą ustawą, można zaliczyć pojazdy napędzane gazem ziemnym w  rozumieniu art.  2 pkt 14 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, jeżeli były przedmiotem umowy sprzedaży zawartej przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
Art. 36. Do postępowań o  udzielenie zamówienia, o  których mowa w  ustawie zmienianej w  art. 11, wszczętych 
i niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art.  364 ust. 1 pkt 1 ustawy zmie-
nianej  w art. 11, w  brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 37. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  29 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 za-
chowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  29 ust. 1 ustawy zmi enianej 
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniej-
szej ustawy, i  mogą być zmieniane na podstawie art.  29 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą.  
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  42 ust. 11 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  42 ust. 11 ustawy zmienianej 
w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, i  mogą być zmieniane na pod-
stawie art.  42 ust. 11 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 38. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  41 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 1, 
w brzmie niu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podsta-
wie art.  41 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 36  mie-
sięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej  ustawy i  mogą być zmieniane na podstawie art.  41 ust. 6 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 2269  
 
 Art. 39. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  69 ustawy zmienianej w  art. 10, w  brzmie -
niu dotychczasowym, zach owują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  69 
ustawy zmienianej w  art. 10, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia 
wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 40. 1. Maksyma lny limit wydatków z  budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań naczelnych 
i centralnych organów administracji państwowej wynikających z  art. 26 wynosi w:  
1) 2021  r. – 8 877 250 zł; 
2) 2022  r. – 8 877 250 zł; 
3) 2023  r. – 8 877 250 zł; 
4) 2024  r. – 8 877 250 zł; 
5) 2025  r. – 0 zł; 
6) 2026  r. – 0 zł; 
7) 2027  r. – 0 zł; 
8) 2028  r. – 0 zł; 
9) 2029  r. – 0 zł; 
10) 2030  r. – 0 zł. 
2. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków 
określonego w  ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu realizacji obowiązku dostosowania 
budynków niemieszkalnych zgodnie z  art. 26. 
3. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, jest minister 
właści wy do spraw budżetu, finansów publicznych oraz instytucji finansowych.  
4. Naczelne i  centralne organy administracji państwowej są odpowiedzialne za wdrożenie mechanizmu korygują -
cego, o  którym mowa w  ust. 2. 
Art. 41. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 35 oraz art.  12, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 13:  
a) pkt 1  lit. a–d, pkt  2 i 4, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2024  r., 
b) pkt 1  lit. e, który wchodzi w  życie  z dniem 1  stycznia 2024  r.; 
3) art. 1  pkt 19 i 20, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2025  r.; 
4) art. 3  pkt 1 lit. a tiret pierwsze w  zakresie lit.  b oraz tiret drugie i  lit. b oraz art.  4 pkt 1 lit. a tiret pierwsze w  zakresie 
lit. b oraz tiret dr ugie i  lit. b, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2026  r.; 
5) art. 1  pkt 21, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2028  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej:  A. Duda