DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  6 kwi etnia 2021  r. 
Poz. 623 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  1 marca 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo atomowe  
1. Na podstawie art.  16 ust.  1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe  (Dz. U. z 2019 r. poz.  1792 ), z uwzględnieniem zmian 
wprowadzonych :  
1) ustawą z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 284) , 
2) ustawą z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ust awy o  Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz. 322 i 374 ) 
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  24 lutego  2021 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje : 
1) art. 98 ust. 1,  art. 105 ust. 2,  art. 113 i art. 114 ustawy z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach  administr a-
cji rządowej oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 284), które stanowi ą: 
Art. 98. „1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe, z  tym że sprawy te toczą się przed organami, które przejęły zadania i  kompetencje na po d-
stawie niniejszej ustawy, z  zastrzeżeniem art.  99.” 
Art. 105. „2. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki i  wiceprezesi Państwowej Agencji Atomistyki oraz Główny  
Inspektor Ochrony Środowiska i  zastępca Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołani przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy pełnią swoje fu nkcje.”  
„Art. 113. Dotychczasowe przepisy wydane na podstawie:  
1) art. 113 ustawy zmienianej w  art. 20, 
2) art. 400d ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 22, 
3) art. 166  ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 72 
– zachowują moc.  
Art. 114. Ustawa wchodzi w  życie po upł ywie 7  dni od dnia ogłoszenia, z  wyją tkiem art.  106 ust. 4, art.  107 ust. 2 
i art. 108 ust. 2, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”; 
2) art. 20 ustawy z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 322  i 374 ), który stanowi:  
„Art. 20. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem  15 marca 2020  r., z wyjątkiem art.  1 pkt 8, art.  2–6, art.  8–13, art. 17  
ust. 1, 5 i  6 oraz art.  19, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2020  r.”. 
Marszałek  Sejmu: E. Witek  
 
              
Dzie nnik Ustaw  – 2 – Poz. 623 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 1 marca 2021  r. (poz . 623) 
USTAWA  
z dnia 29  listopada 2000  r. 
Prawo atomowe1) 
Rozdział 1  
Prze pisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa:  
1) działalność w  zakresie pokojowego wykorzystywania energii atomowej związaną z  rzeczywistym i  potencjalnym  nara-
żeniem na promieniowanie jonizujące od sztucznych źródeł promieniotwórczych, materiałów jądrowych, urządzeń 
wytwarzających promieniowanie jonizujące, odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego;  
2) obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej tę działalno ść; 
3) organy właściwe w  sprawach bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) zasady odpowiedzialności cywilnej za szkody jądrowe;  
5) zasady wypełniania zobowiązań międzynarodowych, w  tym w  ramach Unii Europejskiej, dotyczących bezpiecze ń-
stwa jąd rowego, ochrony przed promieniowaniem jonizującym oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych i  kontroli 
technologii jądrowych.  
2. Ustawa określa także kary pieniężne za naruszenie przepisów dotyczących bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony 
radiologicznej oraz try b ich nakładania.  
3. Ustawę stosuje się również do działalności wykonywanej w  warunkach zwiększonego, w  wyniku działania czł o-
wieka, narażenia na naturalne promieniowanie jonizujące.  
4. Ustawa ponadto określa zasady monitorowania skażeń promieniotwórczych i  reguluje działania podejmowane  w przy-
padku zdarzeń radiacyjnych, jak również w  przypadku długotrwałego narażenia w  następstwie zdarzenia radiacyjnego lub 
działalności wykonywanej w  przeszłości.  
5. Ustawa określa również szczególne zasady ochrony osób prz ed zagrożeniami wynikającymi ze stosowania pr o-
mieniowania jonizującego w  celach medycznych lub w  celu obrazowania pozamedycznego.  
Art. 2. Wykonywanie działalności, o  której mowa w  art. 1 ust.  1 pkt  1 i ust. 3, jest dopuszczalne po zastosowaniu 
określonych w przepisach środków dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony życia i  zdrowia ludzi, jak również be z-
pieczeństwa mienia i  ochrony środowiska.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji transpozycji następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:  
1) dyrektywy Rady 89/618/Euratom z  dnia 27  listopada 1989  r. w sprawie informowania ogółu społeczeństwa o  środkach ochrony 
zdrowia, które będą stosowane oraz działaniach, jakie należy podjąć w  przypadku pogotowia radiologicz nego (Dz. Urz. WE L 357  
z 07.12.1989, str. 31; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  1, str. 366);  
2) dyrektywy Rady 90/641/Euratom z  dnia 4  grudnia 1990  r. w sprawie praktycznej ochrony pracowników zewnętrznych, naraż o-
nych na promieniowanie  jonizujące podczas pracy na terenie kontrolowanym (Dz. Urz. WE L 349  z 13.12.1990, str. 21, z  późn. 
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t.  1, str. 405, z  późn. zm.);  
3) dyrektywy Rady 92/3/Euratom z  dnia 3  lutego 1992  r. w sprawie nadzor u i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych między  
Państwami Członkowskimi oraz do Wspólnoty i  poza jej obszar (Dz. Urz. WE L 35  z 12.02.1992, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie 
wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  2, str. 90);  
4) dyrektywy Rady 96/29/Euratom z  dnia 13  maja 1996  r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w  zakresie ochrony 
zdrowia pracowników i  ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z  promieniowa nia jonizującego (Dz. Urz. WE 
L 159 z 29.06.1996, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wyda nie specjalne, rozdz. 5, t.  2, str. 291);  
5) dyrektywy Rady 97/43/Euratom z  dnia 30  czerwca 1997  r. w sprawie ochrony zdrowia osób fizycznych przed niebezpieczeństwem 
wynikającym z  promieniowania jonizującego związanego z  badaniami medycznymi oraz uchylają cej dyrektywę 84/466/Euratom 
(Dz. Urz. WE L 180  z 09.07.1997, str. 22, z  późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  3, str. 332, z  późn. zm.);  
6) dyrektywy Rady 2003/122/Euratom z  dnia 22  maja 2003  r. w sprawie kontroli wysoce radioakt ywnych źródeł zamkniętych  i od-
padów radioaktywnych (Dz. Urz. UE L 346  z 31.12.2003, str. 57; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, str. 694).   
              
Dzie nnik Ustaw  – 3 – Poz. 623 
 
 Art. 3. W rozumieniu niniejszej ustawy użyte określenia oznaczają:  
1) audyt kliniczny – systematyczną kontrolę l ub przegląd medycznych procedur radiologicznych, mające na celu pole p-
szenie jakości udzielanych pacjentowi świadczeń zdrowotnych poprzez usystematyzowaną analizę, w  ramach której 
praktyka, procedury i  wyniki radiologiczne są porównywane z  uznanymi standard ami oraz, w  razie konieczności, 
mody fikację dotychczasowego postępowania lub wprowadzenie nowych standardów;  
1a) awaria projektowa – warunki awaryjne obiektu jądrowego uwzględnione w  projekcie obiektu jądrowego zgodnie 
z ustalonymi wymaganiami projektowan ia, w  których uszkodzenie paliwa oraz uwolnienia substancji promieni o-
twórczych są utrzymywane w  ustalonych granicach;  
1b) badanie przesiewowe – badanie diagnostyczne z  wykorzystaniem urządzeń radiologicznych przeprowadzane w  celu 
wczesnego diagnozowania ch orób w  grupach ryzyka;  
2) bezpieczeństwo jądrowe – osiągnięcie odpowiednich warunków eksploatacji, zapobieganie awariom i  łagodzenie ich 
skutków, czego wynikiem jest ochrona pracowników i  ludności przed zagrożeniami wynikającymi z  promieniowania 
jonizujące go z obiektów jądrowych;  
2a) ciężka awaria – warunki awaryjne obiektu jądrowego, poważniejsze niż awarie projektowe, prowadzące do znacz ą-
cej degradacji rdzenia reaktora i  mogące prowadzić do znaczących uwolnień substancji promieniotwórczych;  
2b) członek ek ipy awaryjnej – osobę pełniącą określoną funkcję podczas zdarzenia radiacyjnego, która może zostać  nara-
żona podczas wykonywania zadań w  związku ze zdarzeniem radiacyjnym – w szczególności pracownika jednostki 
organizacyjnej, w  której wystąpiło zdarzenie r adiacyjne, pracownika organu, funkcjonariusza służby lub żołnierza – 
biorącą udział w  likwidacji zagrożenia, w  tym w  działaniach ratowniczych, lub usuwaniu skutków zdarzenia radi a-
cyjnego;  
3) dawka graniczna – wartość dawki promieniowania jonizującego, wyra żoną jako:  
a) dawka skuteczna (efektywna), w  tym obciążająca dawka skuteczna (efekt ywna) określona w  załączniku nr  1 do 
ustawy, lub  
b) dawka równoważna  
– dla określonych osób, pochodzącej od kontrolowanej działalności zawodowej, której, poza przypadkami przew i-
dzianymi w  przepisach ustawy, nie wolno przekroczyć;  
4) dawka pochłonięta – dawkę pochłoniętą określoną w  załączniku nr  1 do ustawy;  
5) dawka równoważna – dawkę równoważną określoną w  załączniku nr  1 do ustawy;  
6) dawka skuteczna (efektywna) – dawkę skuteczną (efektywną) określoną w  załączniku nr  1 do ustawy;  
6a) diagnostyczny poziom referencyjny – poziom dawki w  rentgenodiagnostyce i  w radiologii zabiegowej lub, w  przy-
padku produktów radiofarmaceutycznych, poziom aktywności tych produktów w  odniesie niu do typowych badań 
diagnostycznych i  zabiegów, którym poddawani są pacjenci o  standardowej budowie ciała lub które przeprowadzane 
są na standardowych fantomach w  odniesieniu do szeroko określonych kategorii sprzętu;  
6b) działania interwencyjne – działan ia, które zapobiegają narażeniu lub ograniczają narażenie ludzi, jak również zap o-
biegają skażeniu lub zmniejszają skażenie środowiska w  wyniku zdarzenia radiacyjnego lub sytuacji narażenia istni e-
jącego, polegające na oddziaływaniu na źródło promieniowania jonizującego, źródło skażeń promieniotwórczych, 
drogi rozprzestrzeniania skażeń promieniotwórczych, ludzi oraz na środowisko;  
6c) działania naprawcze – usunięcie źródła promieniowania jonizującego lub ograniczenie wartości jego aktywności lub 
ilości, przer wanie dróg narażenia lub ograniczenie wpływu tych dróg w  celu uniknięcia lub ograniczenia dawek, kt ó-
re mogłyby zostać otrzymane w  sytuacji narażenia istniejącego;  
6d) ekspozycja medyczna – ekspozycję na promieniowanie jonizujące osób w  ramach medycznych pr ocedur radio - 
logicznych, mającą na celu przyniesienie korzyści dla ich zdrowia, a  także ekspozycję opiekunów oraz osób uczes t-
niczących w  eksperymentach medycznych lub badaniach klinicznych;  
6e) ekspozycja niezamierzona – ekspozycję medyczną, która w  znacz ącym stopniu różni się od ekspozycji medycznej 
przewidzianej dla danego celu;  
7) (uchylony)  
71) funkcja bezpieczeństwa – funkcję, którą dla zapewnienia bezpieczeństwa wypełnia system, element konstrukcji lub 
element wyposażenia obiektu jądrowego;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 4 – Poz. 623 
 
 7a) jedno stka ochrony zdrowia – jednostkę organizacyjną będącą podmiotem wykonującym działalność leczniczą  w rozu-
mieniu art. 2  ust. 1  pkt 5  ustawy z  dnia 15  kwietnia 2011  r. o działalności leczniczej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 295, 567 , 
1493 , 2112 , 2345 i 2401 ); 
8) jednostka organizacyjna – wykonującą działalność związaną z  narażeniem:  
a) osobę fizyczną,  
b) osobę prawną,  
c) państwową jednostkę organizacyjną,  
d) samorządową jednostkę organizacyjną,  
e) organizację społeczną lub  
f) niebędącą osobą prawną jednostkę organ izacyjną, której ustawa przyznaje zdolność prawną;  
8a) lekarz kierujący – lekarza, lekarza dentystę lub inną osobę upoważnioną do kierowania osób na medyczne procedury 
radiologiczne;  
8b) lekarz prowadzący – lekarza, lekarza dentystę lub inną osobę upoważni oną do przyjęcia odpowiedzialności za po d-
danie pacjenta ekspozycji medycznej;  
8c) kultura bezpieczeństwa – zespół podstawowych wartości, postaw i  zachowań, zarówno grupowych, jak i indywidua l-
nych , nadających priorytet zagadnieniom ochrony i  bezpieczeństwa przed innymi celami;  
9) likwidacja obiektu jądrowego – doprowadzenie obiektu lub urządzenia do stanu niewymagającego ograniczeń z  pun-
ktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  wykonywaniu dowolnej działalności;  
10) (uchylony)  
10a) limity i  warunki eksploatacyjne – określony w  zezwoleniu na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem , pole-
gającej na rozruchu lub eksploatacji obiektu jądrowego zbiór wymagań, ustalający graniczne wartości parametrów 
eksploatacyjnych obiektu jądrowe go, wymaganą dyspozycyjność funkcjonalną i  wydajność urządzeń tego obiektu oraz  
obsadę pracownikami;  
10b) materiał budowlany – wyrób budowlany przeznaczony do włączenia w  sposób trwały do budynku lub jego części, 
którego właściwości użytkowe mają wpływ na właściwości użytkowe budynku w  odniesieniu do narażenia jego 
mieszkańców na promieniowanie jonizujące;  
11) materiał jądrowy – rudy, materiały wyjściowe (źródłowe) lub specjalne materiały rozszczepialne, o  których mowa 
w art. 197 Traktatu ustanawiającego Eu ropejską Wspólnotę Energii Atomowej, zwanego dalej „Traktatem Euratom ”; 
11a) materiał promieniotwórczy – materiał zawierający substancje promieniotwórcze;  
12) medycyna nuklearna – działalność diagnostyczną związaną z  podawaniem pacjentom produktów radiofar maceutyc z-
nych, a  także leczenie polegające na zamierzonym wprowadzeniu do ustroju terapeutycznych ilości produktów radi o-
farmaceutycznych;  
12a) medyczna pracownia rentgenowska – pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, przeznaczonych do stosowania apar a-
tów ren tgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej lub radio -
terapii schorzeń nienowotworowych;  
13) (uchylony)  
14) (uchylony)  
15) narażenie – proces, w  którym organizm ludzki podlega napromienieniu promieniowaniem  jonizującym:  
a) zewnętrznemu lub jest wystawiony na możliwość takiego napromienienia (narażenie zewnętrzne) lub  
b) wewnętrznemu lub jest wystawiony na możliwość takiego napromienienia (narażenie wewnętrzne);  
15a) narażenie na radon – narażenie na pochodne  radonu;  
15b) narażenie przypadkowe – narażenie w  wyniku wypadku osób innych niż członkowie ekip awaryjnych;  
16) narażenie wyjątkowe – narażenie członka ekipy awaryjnej w  sytuacji zdarzenia radiacyjnego;  
161) narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego – zamierzone narażenie w  wyniku obrazowania, którego głó w-
nym celem nie jest przyniesienie korzyści zdrowotnej osobie poddawanej narażeniu;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 5 – Poz. 623 
 
 162) natychmiastowe działania interwencyjne – działania interwencyjne podejmowane bezpośrednio po wystąpieniu zda -
rzenia radiacyjnego, których opóźnione podjęcie wiązałoby się ze znacznym obniżeniem ich skuteczności;  
16a) normalna eksploatacja – eksploatację obiektu jądrowego w  zakresie limitów i  warunków eksploatacyjnych;  
17) obiekt jądrowy – elektrownię jądrową, reakto r badawczy, zakład wzbogacania izotopowego, zakład wytwarzania paliwa  
jądrowego, zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego, przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego, a  także 
bezpośrednio związany z  którymkolwiek z  tych obiektów i  znajdujący się na jego terenie obiekt służący do przech o-
wywania odpadów promieniotwórczych;  
18) objętość tarczowa – objętość guza nowotworowego lub innych tkanek, które są napromieniane w  celu osiągnięcia 
planowanego efektu terapeutycznego;  
19) ochrona fizyczna – całokształt prz edsięwzięć organizacyjnych i  technicznych, mających na celu skuteczne zabezpi e-
czenie materiałów jądrowych i  obiektów jądrowych przed aktami terroru, dywersji, sabotażu i  kradzieży;  
20) ochrona radiologiczna – zapobieganie narażeniu ludzi i  skażeniu środowi ska, a  w przypadku braku możliwości z a-
pobieżenia takim sytuacjom – ograniczenie ich skutków do poziomu tak niskiego, jak tylko jest to rozsądnie osiąga l-
ne, przy uwzględnieniu czynników ekonomicznych, społecznych i  zdrowotnych;  
21) ochrona radiologiczna pac jenta – zespół czynności i  ograniczeń zmierzających do zminimalizowania narażenia p a-
cjenta na promieniowanie jonizujące, które nie będzie nadmiernie utrudniało lub uniemożliwiało uzyskania pożąd a-
nych i  uzasadnionych informacji diagnostycznych lub efektów l eczniczych;  
22) odpady promieniotwórcze – materiały stałe, ciekłe lub gazowe, zawierające substancje promieniotwórcze lub skaż o-
ne tymi substancjami, których wykorzystanie nie jest przewidywane ani rozważane, zakwalifikowane do kategorii 
odpadów wymienionyc h w art. 47, w  tym wypalone paliwo jądrowe przeznaczone do składowania; niniejsza defin i-
cja nie ma zastosowania do rozdziału 8a;  
23) ogranicznik dawki (limit użytkowy dawki) – ograniczenie przewidywanych dawek indywidualnych, wyrażonych 
jako dawki skuteczn e (efektywne) lub dawki równoważne, które mogą pochodzić od określonego źródła promieni o-
wania jonizującego, uwzględnione podczas planowania ochrony radiologicznej w  celach związanych z  optymalizacją;  
23a) operacyjne poziomy interwencyjne – poziomy bezpoś rednio mierzalnych wartości fizycznych wskazujące na możl i-
wość przekroczenia poziomów interwencyjnych;  
23b) opiekun – osobę, która w  sposób świadomy i  dobrowolny poddaje się narażeniu na działanie promieniowania joniz u-
jącego przez pomoc, poza swoją pracą zawodową, we wspieraniu osób poddawanych aktualnie lub w  przeszłości 
ekspozycji medycznej lub przez towarzyszenie tym osobom;  
23c) osoba kierująca działaniami ekipy awaryjnej – organ, dowódcę, komendanta, szefa służby, inspekcji i  sił zbrojnych, 
których pr acownicy, funkcjonariusze lub żołnierze biorą udział jako członkowie ekip awaryjnych w  likwidacji zagro -
żenia, w  tym w  działaniach ratowniczych, lub usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego;  
24) postępowanie z  odpadami promieniotwórczymi – działania związan e z przetwarzaniem, przemieszczaniem, przecho -
wywaniem lub składowaniem odpadów promieniotwórczych, włącznie z  odprowadzaniem odpadów promieniotwó r-
czych do środowiska, z  wyłączeniem transportu odpadów promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjne j; 
25) postępowanie z  wypalonym paliwem jądrowym – działania związane z  przerobem, przemieszczaniem lub przech o-
wywaniem wypalonego paliwa jądrowego, z  wyłączeniem transportu wypalonego paliwa jądrowego poza terenem 
jednostki organizacyjnej;  
25a) postulowan e zdarzenie inicjujące – zdarzenie zidentyfikowane przy projektowaniu obiektu jądrowego jako mogące 
prowadzić do przewidywanego zdarzenia eksploatacyjnego lub warunków awaryjnych;  
26) poziom interwencyjny – liczbową wartość dawki skutecznej lub równoważnej  możliwej do uniknięcia albo poziom 
zawartości izotopów promieniotwórczych w  żywności, wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi i  środkach 
żywienia zwierząt, których możliwość przekroczenia oznacza konieczność rozważenia podjęcia określonych działań 
interwencyjnych;  
26a) poziom odniesienia – poziom dawki skutecznej (efektywnej), dawki równoważnej lub stężenia promieniotwórczego 
w przypadku zdarzenia radiacyjnego lub w  sytuacji narażenia istniejącego, powyżej którego za niewłaściwe uznaje się  
dopuszczenie do występowania narażenia;  
27) (uchylony)  
              
Dzie nnik Ustaw  – 6 – Poz. 623 
 
 28) pracodawca zewnętrzny – pracodawcę zatrudniającego pracowników, o  których mowa w  art. 17 ust.  1 pkt  1, prow a-
dzących dowolną działalność na terenie kontrolowanym u innego pracodawcy;  
28a) pracownia  – pracownię akceleratorową, pracownię izotopową i  pracownię rentgenowską;  
28b) pracownia akceleratorowa – zespół pomieszczeń z  zainstalowanym akceleratorem, w  skład których wchodzi co na j-
mniej jedno pomieszczenie do napromieniania;  
28c) pracownia izotopow a – pomieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych do pracy z  otwartymi lub zamkni ę-
tymi źródłami promieniotwórczymi oraz urządzeniami zawierającymi zamknięte źródła promieniotwórcze;  
28d) pracownia rentgenowska – pomieszczenie przeznaczone do pracy z  aparatem rentgenowskim lub zespół pomieszczeń 
składających się przynajmniej z  jednego pomieszczenia do pracy z  aparatem rentgenowskim;  
29) pracownik – pracownika w  rozumieniu przepisów Prawa pracy, osobę wykonującą pracę na podstawie innej niż 
stosunek pra cy, jak również osobę wykonującą działalność na własny rachunek, którzy w  warunkach narażenia na 
promieniowanie jonizujące mogą otrzymać dawki przekraczające wartości dawek granicznych określonych dla osób 
z ogółu ludności;  
30) pracownik zewnętrzny – praco wnika, zatrudnionego przez pracodawcę zewnętrznego lub wykonującego działalność 
na własny rachunek, wykonującego dowolną działalność na terenie kontrolowanym lub terenie nadzorowanym, za 
który nie jest odpowiedzialny ani on, ani jego pracodawca;  
31) prakty kant – osobę odbywającą szkolenie lub praktykę w  jednostce organizacyjnej w  celu uzyskania określonych 
umiejętności;  
31a) produkt radiofarmaceutyczny – produkt leczniczy w  rozumieniu art. 2  pkt 32  ustawy z  dnia 6  września 2001  r. – 
Prawo farmaceutyczne (Dz . U. z 2020 r. poz. 944, 1493 i 2112  oraz z 2021 r. poz. 97 ) zawierający substancję pr o-
mieniotwórczą;  
32) program zapewnienia jakości – system działań gwarantujący spełnienie określonych wymagań bezpieczeństwa j ą-
drowego i  ochrony radiologicznej oraz przepr owadzenie sprawnego postępowania w  przypadku wystąpienia zdarz e-
nia radiacyjnego w  zależności od prowadzonej działalności, a  w przypadku działalności z  materiałami jądrowymi lub 
obiektami jądrowymi – gwarantujący także spełnienie wymagań ochrony fizycznej;  
33) promieniowanie jonizujące – promieniowanie składające się z  cząstek bezpośrednio lub pośrednio jonizujących albo 
z obu rodzajów tych cząstek lub fal elektromagnetycznych o  długości do 100  nm (nanometrów);  
34) promieniowanie naturalne – promieniowanie j onizujące emitowane ze źródeł pochodzenia naturalnego ziemskiego 
i kosmicznego;  
35) przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego – obiekt jądrowy przeznaczony do b ezpiecznego, stabilnego i chronio -
nego przechowywania wypalonego paliwa jądrowego po jego wyłado waniu z  reaktora lub basenu przy reaktorze, 
a przed przekazaniem do przerobu lub składowania w  charakterze odpadu promieniotwórczego;  
36) przechowywanie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego – magazynowanie odpadów pr o-
mieniotwórczych l ub wypalonego paliwa jądrowego z  zamiarem ponownego ich wydobycia;  
37) przerób wypalonego paliwa jądrowego – proces lub działanie zmierzające do wydobycia części lub wszystkich iz o-
topów promieniotwórczych z  wypalonego paliwa jądrowego w  celu ich dalszego w ykorzystania;  
38) przetwarzanie materiałów jądrowych – proces lub działanie zmierzające do zmiany postaci fizycznej lub chemicznej 
(konwersja) materiału jądrowego, począwszy od konwersji rudy uranu lub toru, aż do uzyskania materiału w  postaci 
paliwa jądro wego lub dowolnej postaci, nadającej się do innych zastosowań tych materiałów, w  tym przerób wyp a-
lonego paliwa jądrowego oraz przetwarzanie odpadów promieniotwórczych zawierających materiały jądrowe;  
39) przetwarzanie odpadów promieniotwórczych – proces lub działanie zmierzające do minimalizacji objętości odpadów, 
segregację odpadów według kategorii lub podkategorii oraz przygotowanie ich do transportu lub składowania;  
39a) przewidywane zdarzenie eksploatacyjne – proces eksploatacyjny odbiegający od norma lnej eksploatacji, którego 
wystąpienie jest przewidywane co najmniej jeden raz podczas okresu eksploatacji obiektu jądrowego, ale który – 
dzięki zastosowaniu odpowiednich rozwiązań projektowych – nie spowoduje znaczącego uszkodzenia systemów lub 
elementów konstrukcji lub wyposażenia ważnych dla bezpieczeństwa obiektu jądrowego, a  także nie doprowadzi do 
powstania warunków awaryjnych;  
40) radiologia zabiegowa – stosowanie technik obrazowania rentgenowskiego w  celu ułatwienia wprowadzania i  prze-
mieszczania u rządzeń w  ciele ludzkim do celów diagnostycznych lub terapeutycznych;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 7 – Poz. 623 
 
 41) radioterapia – działalność terapeutyczną przeprowadzaną promieniowaniem jonizującym, poza metodami medycyny 
nuklearnej, w  tym: 
a) terapię powierzchniową dla leczenia nowotworów położ onych w  skórze człowieka oraz terapię głęboką dla 
leczenia nowotworów i  niektórych innych zmian chorobowych położonych w  narządach i  tkankach o  innej loka -
lizacji (teleradioterapia),  
b) wprowadzanie źródła promieniotwórczego bezpośrednio do narządów wewnęt rznych śródtkankowo, dojamowo 
lub umieszczanie go na powierzchni ciała pacjenta (brachyterapia);  
42) rentgenodiagnostyka – wszelką działalność diagnostyczną związaną z  wykorzystaniem aparatów rentgenowskich;  
43) skażenie promieniotwórcze – niezamierzoną lu b niepożądaną obecność substancji promieniotwórczych:  
a) na powierzchni lub w  ciałach stałych, cieczach lub gazach,  
b) wewnątrz lub na powierzchni ciała ludzkiego;  
44) składowanie odpadów promieniotwórczych – złożenie odpadów promieniotwórczych w  składowis ku odpadów 
promieniotwórczych bez zamiaru ponownego ich wydobycia;  
44a) specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej – specjalistę w  dziedzinie fizyki medycznej, o  którym mowa w  przepisach 
ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedzinach mających zastosowanie w  ochronie 
zdrowia (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1169 i 1493 ); 
44b) strefa planowania awaryjnego – obszar wokół terenu jednostki organizacyjnej, dla którego planuje się i  przygotowuje 
do podjęcia we właściwym czasie działania interw encyjne, w  przypadku wystąpienia w  tej jednostce organizacyjnej 
zdarzenia radiacyjnego powodującego lub mogącego spowodować powstanie zagrożenia poza terenem jednostki o r-
ganizacyjnej, w  celu uniknięcia lub znaczącego ograniczenia skutków radiologicznych zd arzenia radiacyjnego dla 
zdrowia osób z  ogółu ludności;  
45) substancja promieniotwórcza – substancję zawierającą jeden lub więcej izotopów promieniotwórczych o  takiej  
aktywności lub stężeniu promieniotwórczym, które nie mogą być pominięte z  punktu widzeni a ochrony radiologicznej;  
46) (uchylony)  
46a) sytuacja narażenia istniejącego – sytuację narażenia, która już istnieje w  momencie konieczności podjęcia decyzji 
dotyczącej jej kontroli i  która nie wymaga lub przestała wymagać podjęcia pilnych działań;  
47) szkoda dla zdrowia człowieka – oszacowane ryzyko skrócenia długości i  pogorszenia jakości życia ludzi w nastę p-
stwie narażenia na promieniowanie jonizujące; obejmuje straty wynikające ze skutków somatycznych, nowotworów 
i poważnych zaburzeń genetycznych;  
47a) średnioroczne stężenie radonu – wartość stężenia radonu oszacowaną na podstawie pomiarów tego stężenia w  okre-
sie nie krótszym niż jeden miesiąc, odpowiadającą średniemu stężeniu radonu w  powietrzu w  okresie roku kalend a-
rzowego;  
47b) teleradiologia – elektroniczne przesyłanie obrazów radiologicznych, w  celu ich opisu lub konsultacji, z jednego miejsca  
do innego miejsca za pomocą łączy do transmisji zapewnionych przez dostawcę niezależnego od jednostki ochrony 
zdrowia, w  której obraz powstał; przesyłanie t o nie obejmuje przesyłania obrazów na włas ny użytek w  ramach je d-
nostki ochrony zdrowia;  
48) teren kontrolowany – teren o  kontrolowanym dostępie, objęty specjalnymi przepisami mającymi na celu ochronę 
przed promieniowaniem jonizującym lub rozprzestrzenian iem się skażeń promieniotwórczych;  
49) teren nadzorowany – teren objęty specjalnym nadzorem, w  celu ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
49a) typ zamkniętego źródła promieniotwórczego – oznaczenie katalogowe źródła lu b zespół cech konstrukcyjnych i para-
metrów  fizycznych charakteryzujących punktowe, powierzchniowe oraz liniowe źródło promieniotwórcze, w  tym  
rodzaj wykorzystywanego promieniowania jonizującego;  
50) urządzenia radiologiczne – źródła promieniowania jonizującego lub urządzenia służące do  detekcji promieniowania 
jonizującego, wykorzystywane do celów leczniczych lub diagnostycznych;  
501) uszczerbek na zdrowiu – możliwe do klinicznego zaobserwowania u osób lub ich potomstwa szkodliwe skutki, które 
pojawiają się natychmiast albo z  opóźnieniem ; w przypadku skutków pojawiając ych się z opóźnieniem zakłada się 
prawdopodobieństwo, a  nie pewność ich wystąpienia;  
50a) warunki awaryjne – odchylenia od normalnej eksploatacji obiektu jądrowego poważniejsze niż przewidywane zd a-
rzenia eksploatacyjne;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 8 – Poz. 623 
 
 50b) warunki projektowe – warunki występujące przy normalnej eksploatacji obiektu jądrowego, przewidywanych zd a-
rzeniach eksploatacyjnych i  podczas awarii projektowych, uwzględnione w  projekcie obiektu jądrowego, zgodnie 
z ustalonymi kryteriami projektowania i  przy zachowawczym podejściu;  
51) wypalone paliwo jądrowe – paliwo jądrowe, które zostało napromieniowane w  rdzeniu reaktora oraz na stałe usuni ę-
te z rdzenia;  
51a) wyprzedzające działania interwencyjne – działania interwencyjne podejmowane przed uwolnieniem  substancji pr o-
mieniotwórczej lub krótko po tym uwolnieniu, lub przed wystąpieniem narażenia, w  celu uniknięcia lub ograniczenia 
wystąpienia poważnych skutków deterministycznych zdarzenia radiacyjnego, na podstawie oceny aktualnego stanu 
i prognozy rozwoju  sytuacji awaryjnej;  
51b) wyrób powszechnego użytku – przyrząd lub przedmiot:  
a) do którego w  sposób zamierzony zostały wprowadzone izotopy promieniotwórcze lub w  którym zostały one w y-
tworzone przez aktywację, lub  
b) który wytwarza promieniowanie jonizując e 
– który może być sprzedawany lub udostępniany osobom z  ogółu ludności bez nadzoru i  kontroli regulacyjnej po 
sprzedaży lub udostępnieniu;  
52) wzbogacanie izotopowe – proces polegający na rozdzielaniu izotopów uranu w  celu zwiększenia zawartości uranu 235  
w produkcie wyjściowym;  
53) zagrożenie – narażenie, którego wystąpienie nie jest pewne, lecz które może być skutkiem zdarzenia lub serii zdarzeń 
o charakterze probabilistycznym, w  tym awarii sprzętu i  błędów eksploatacyjnych;  
54) zamknięcie składowiska od padów promieniotwórczych – zaprzestanie dostarczania odpadów promieniotwórczych do 
składowiska, na podstawie decyzji właściwego organu, oraz wykonanie prac koniecznych do zapewnienia bezpi e-
czeństwa składowiska;  
54a) zamknięte źródło promieniotwórcze – źródło promieniotwórcze o  takiej budowie, która w  warunkach określonych 
dla jego stosowania uniemożliwia przedostanie się do środowiska zawartej w  nim substancji promieniotwórczej;  
55) zdarzenie radiacyjne – nietypową sytuację lub zdarzenie związane ze źródłem  promieniowania jonizującego, wym a-
gające podjęcia pilnych działań interwencyjnych w  celu:  
a) złagodzenia poważnych niepożądanych skutków dla zdrowia ludzi, ich bezpieczeństwa, jakości życia, mienia 
lub środowiska lub  
b) zmniejszenia ryzyka, które mogłoby d oprowadzić do poważnych niepożądanych skutków, o  których mowa w  lit. a; 
551) zintegrowany system zarządzania – system zarządzania obejmujący elementy związane z  bezpieczeństwem, zdr o-
wiem, środowiskiem, zapewnieniem jakości, kwestiami ekonomicznymi oraz och roną fizyczną, dający priorytet be z-
pieczeństwu jądrowemu przez zapewnienie, że wszystkie decyzje są podejmowane po analizie ich wpływu na be z-
pieczeństwo jądrowe, ochronę radiologiczną, ochronę fizyczną i  zabezpieczenia materiałów jądrowych;  
55a) źródło nie kontrolowane – źródło promieniotwórcze, z  którym działalność podlega reglamentacji zgodnie z  art. 4, a  które  
nie jest objęte nadzorem i  kontrolą regulacyjną albo zostało nimi objęte, ale kontrola i  nadzór nad tym źródłem zost a-
ły przerwane, w  szczególności z powodu porzucenia, zaginięcia, kradzieży, umieszczenia w  miejscu do tego nieprz e-
znaczonym albo niezgodnego z  prawem przekazania tego źródła;  
56) źródło promieniotwórcze – źródło promieniowania jonizującego zawierające materiał promieniotwórczy w  celu w y-
korzystania promieniotwórczości tego materiału;  
57) źródło promieniowania jonizującego – czynnik, który może spowodować narażenie, w  szczególności przez emitow a-
nie promieniowania jonizującego lub uwalnianie materiału promieniotwórczego;  
58) źródło wysokoakt ywne – zamknięte źródło promieniotwórcze zawierające izotop promieniotwórczy, którego aktyw-
ność jest równa wartości poziomu progowego aktywności P 2 podanej w  załączniku nr 2  do ustawy lub wyższa od niej.  
Rozdział 2  
Zezwolenia w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej  
Art. 4. 1. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, transporcie lub stosowaniu materiałów jądrowych, materiałów pr o-
mieniotwórczych lub źródeł promienio twórczych, z  wyłączeniem przetwarzania, przechowywania, transportu lub 
stosowania odpadów zawierających substancje promieniotwórcze niebędących odpadami promieniotwórczymi,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 9 – Poz. 623 
 
 2) budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych,  
3) budowie, e ksploatacji lub zamknięciu składowisk odpadów promieniotwórczych,  
4) obrocie materiałami lub źródłami, o  których mowa w  pkt 1, z  wyłączeniem obrotu odpadami zawierającymi substa n-
cje promieniotwórcze niebędącymi odpadami promieniotwórczymi,  
5) przechowywani u, transporcie, przetwarzaniu lub składowaniu odpadów promieniotwórczych,  
6) przechowywaniu, transporcie lub przerobie wypalonego paliwa jądrowego lub obrocie tym paliwem,  
7) wzbogacaniu izotopowym,  
8) eksploatacji lub zamknięciu kopalni rudy uranu,  
9) produkowaniu, instalowaniu, stosowaniu lub obsłudze urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze lub obrocie 
tymi urządzeniami,  
10) uruchamianiu lub stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące,  
11) uruchamianiu pracowni, w  których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w  szczególności pr a-
cowni rentgenowskich lub medycznych pracowni rentgenowskich,  
12) zamierzonym dodawaniu substancji promieniotwórczych w  procesie produkcyjnym:  
a) wyrobów powszechnego użytku,  
b) wyrobów medycz nych, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych,  wypo -
sażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro lub aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, 
w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach medycznych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 186 i  1493  
oraz z 2021 r. poz.  255), 
13) obrocie wyrobami lub wyposażeniem, o  których mowa w  pkt 12,  
14) przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium wyrobów lub wyposażenia, 
o których mo wa w  pkt 12,  
15) przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium wyrobów powszechnego użytku, 
do których dodano substancje promieniotwórcze,  
16) zamierzonym podawaniu substancji promieniotwórczych ludziom lub zwierzętom w  celu medycznej lub weteryn a-
ryjnej diagnostyki, leczenia lub badań naukowych,  
17) aktywacji materiału powodującej wzrost aktywności w  wyrobie powszechnego użytku, której w  czasie wprowadz a-
nia tego wyrobu do obrotu nie można pominąć z  punktu widzenia ochrony r adiologicznej  
– wymaga zezwolenia, zgłoszenia albo powiadomienia w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, 
z zastrzeżeniem art. 6  pkt 1.  
1a. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) wydobywaniu ropy naftowej lu b gazu ziemnego,  
2) wydobywaniu rud metali, z  wyjątkiem rudy uranu,  
3) wykorzystaniu wód termalnych do produkcji energii,  
4) wydobywaniu lub przerobie fosforytów, w  tym produkcji fosforu, kwasu fosforowego lub nawozów fosforowych,  
5) uzdatnianiu lub filtrowaniu wód podziemnych,  
6) produkcji surówki z  rudy żelaza,  
7) pozyskiwaniu pierwiastków ziem rzadkich z  monacytu,  
8) produkcji cyny, ołowiu lub miedzi,  
9) produkcji cyrkonu lub cyrkonii,  
10) produkcji pigmentu TiO 2, 
11) eksploatacji elektrowni węglow ych, w  tym konserwacji kotłów,  
12) produkcji cementu, w  tym konserwacji pieców klinkierowych,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 10 – Poz. 623 
 
 13) przerobie rudy niobu lub tantalu,  
14) produkcji związków toru lub wytwarzaniu produktów zawierających tor,  
15) wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, w  których,  mimo podjęcia działań zgodnie z  zasadą optymalizacji, stężenie 
radonu wewnątrz pomieszczeń w  tych miejscach pracy przekracza poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b,  
16) wykonywaniu pracy w  miejscach pracy pod ziemią, w  których, mimo podjęcia działań  zgodnie z  zasadą optymaliz a-
cji, poziom stężenia energii potencjalnej alfa krótkożyciowych produktów rozpadu radonu w  tych miejscach pracy 
wskazuje na możliwość otrzymania przez pracownika dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 1  mSv (milisiwert)  
roczn ie 
– wymaga powiadomienia w  zakresie ochrony radiologicznej, z  zastrzeżeniem art. 6a.  
1b. Nie jest dopuszczalne rozcieńczanie materiałów promieniotwórczych powstałych w  wyniku wykonywania dzi a-
łalności, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, jeżeli mogłoby to spowo dować wyłączenie działalności z  nimi spod obowiązku 
uzyskania zezwolenia, dokonania zgłoszenia lub powiadomienia.  
1c. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia lub przyjęcia powiadomienia, na wniosek kiero w-
nika jednostki organizacyjnej, wy daje, w  drodze decyzji administracyjnej, zgodę na rozcieńczanie materiałów promieni o-
twórczych powstałych w  wyniku wykonywania działalności, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, jeżeli względy bezpiecze ń-
stwa jądrowego i  ochrony radiologicznej nie stoją temu na pr zeszkodzie.  
2. Działalność polegająca na dodawaniu substancji promieniotwórczych do żywności, pasz, zabawek, osobistych 
ozdób lub produktów kosmetycznych, przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium 
takich wyrobów, do kt órych dodano substancje promieniotwórcze, jest zabroniona.  
2a. Działalność polegająca na:  
1) aktywacji materiałów dodanych do zabawek lub osobistych ozdób powodującej wzrost aktywności w  zabawce lub 
osobistej ozdobie, której w  czasie wprowadzania tej zabaw ki lub osobistej ozdoby do obrotu nie można pominąć 
z punktu widzenia ochrony radiologicznej,  
2) przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozie z  tego terytorium zabawek lub osobistych ozdób, 
o których mowa w  pkt 1  
– jest zabroniona.  
3. Dzia łalność polegająca na obrocie odpadami promieniotwórczymi jest zabroniona.  
4. Usługodawca z  państwa członkowskiego w  rozumieniu art. 3  pkt 10  ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach 
uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1252 i 2255 ) może wykonywać działalność, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, po 
uzyskaniu zezwolenia, dokonaniu zgłoszenia albo dokonaniu powiadomienia, z  zastrzeżeniem art. 6  pkt 1 i  art. 6a.  
Art. 5. 1. Wniosek o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o  której mowa w  art. 4 ust.  1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki organizacyjnej ubiegającej się o  wydanie zezwolenia, jej siedzibę i  adres;  
2) w przypadku przedsiębiorców – numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile taki numer posiada;  
3) określenie rodzaju, zakresu i  miejsca wykonywania działalności związanej z  narażeniem.  
1a. Do wniosku dołącza się dokumenty wymienione w  przepisach wydanych na podstawie art.  6 pkt  2. 
1b. Jeżeli treść dołączonych do wniosku dokumentów jest niewystarczająca dla wykazania, że wymagane przepisami 
prawa warunki wykonywania działalności związanej z  narażeniem zostały spełnione, organ wydający zezwolenie albo  przyj -
mujący zgłoszenie, mając na wz ględzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochr o-
ny fizycznej oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych, może:  
1) przeprowadzić kontrolę spełniania warunków bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycz nej 
lub zabezpieczeń materiałów jądrowych u wnioskodawcy lub  
2) zażądać wykonania na koszt wnioskodawcy badań lub ekspertyz w  celu stwierdzenia spełniania warunków bezpi e-
czeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materia łów jądrowych, lub  
3) zażądać dodatkowych informacji wykazujących spełnianie wymagań bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radio -
logicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 11 – Poz. 623 
 
 1c. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1b pkt 1, przepisy rozdzi ału 9  stosuje się odpowiednio.  
2. Złożenia wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o  której mowa w  art. 4 ust.  1, albo zgł o-
szenia wykonywania tej działalności dokonuje kierownik jednostki organizacyjnej.  
3. Prezes Państwowej Agencji Atomi styki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, wydaje zezwolenia, przyjmuje zgłosz e-
nia oraz przyjmuje powiadomienia w  zakresie wykonywania działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  
ust. 1. 
4. Zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem polegającej na:  
1) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich w  medycznej pracowni rentgenowskiej oraz uruchamianiu 
takiej pracowni,  
2) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej , radi o-
terapii powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych poza medyczną pracownią rentgenowską  
– wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.  
4a.2) Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4, dla jednostek ochrony zdrowia podległych Ministrowi Obrony Narod o-
wej lub nadzorowanych przez niego albo dla których jest on podmiotem tworzącym – wydaje komendant wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważniony przez niego wojskowy inspektor sanitarny wojskowego ośrodka m e-
dycyny prewencyjnej.  
5. Wydanie zezwolenia albo przyjęcie zgłoszenia następuje po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem 
warunki wykonywania działalności związanej z  narażeniem, wymagającej zezwolenia albo zgłoszenia.  
5a. Warunkiem wydania zezwolenia na wykonywanie dzia łalności ze źródłem wysokoaktywnym jest ponadto zawa r-
cie przez jednostkę organizacyjną składającą wniosek o  wydanie zezwolenia:  
1) umowy z  wytwórcą lub dostawcą źródła wysokoaktywnego zawierającej zobowiązanie wytwórcy lub dostawcy do 
odbioru źródła po zak ończeniu działalności z  nim i  zapewnienia dalszego postępowania z  tym źródłem oraz regul u-
jącej sposób zabezpieczenia finansowego kosztów odbioru źródła i  postępowania ze źródłem albo  
2) umowy z  państwowym przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, o  którym  mowa w  art. 114 ust.  1, zawierającej 
zobowiązanie tego przedsiębiorstwa do odbioru źródła po zakończeniu działalności z  nim i  zapewnienia dalszego p o-
stępowania z  tym źródłem oraz regulującej sposób zabezpieczenia finan sowego kosztów odbioru źródła i postę po-
wania ze źródłem.  
5b. Zabezpieczenie finansowe, o  którym mowa w  ust. 5a pkt  2, może polegać na:  
1) dokonaniu przez jednostkę organizacyjną wykonującą działalność ze źródłem wysokoaktywnym jednorazowej wpł a-
ty albo dokonywaniu przez nią systematycznych wpł at przeznaczonych na po krycie kosztów odbioru źródła i postę-
powania z  takim źródłem na wydzielony, oprocentowany rachunek państwowego przedsiębiorstwa użyteczności pub -
licznej , o którym mowa w  art. 114 ust.  1, służący wyłącznie do gromadzenia środków prze znaczonych na pokrycie 
takich kosztów lub  
2) złożeniu przez jednostkę organizacyjną wykonującą działalność ze źródłem wysokoaktywnym państwowemu prze d-
siębiorstwu użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114 ust.  1 – poręczenia bankowego, gwarancji bankowej, 
gwarancji ubezpieczeniowej lub weksla z  poręczeniem wekslowym banku.  
5c. Wysokość zabezpieczenia nie może przekraczać kosztów odbioru i  postępowania ze źródłem wysokoaktywnym 
danego typu określonych w  cenniku, o  którym mowa w  art. 118 ust.  2. 
5d. Przepisu ust.  5a nie stosuje się do działalności polegającej na składowaniu i  przechowywaniu źródła wysoko -
aktywnego przez państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114 ust.  1, oraz do działa l-
ności polegającej na transporcie  takiego źródła.  
5e. Prezes Agencji, kierując się względami ochrony radiologicznej, może w  przypadku źródła wysokoaktywnego 
przywożonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzależnić wydanie zezwolenia od zawarcia przez jednostkę org a-
nizacyjną składają cą wniosek o  wydanie zezwolenia umowy, o  której mowa w  ust. 5a pkt 1, jeżeli postępowanie z  tym 
źródłem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po zakończeniu działalności z  tym źródłem przez jednostkę organizacy j-
ną może być niemożliwe lub znacznie utrudni one. 
6. (uchylony)  
                                                           
2) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 1 ustawy  z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy  o Państwowej Inspekcji Sanitarnej 
oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 322 i 374 ), która weszła w  życie z  dniem 1 5 marca  2020 r.; wszedł  w życie z  dniem 
1 lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 12 – Poz. 623 
 
 7. Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony, chyba że jednostka organizacyjna ubiegająca się o  wydanie zezw o-
lenia złoży wniosek o  wydanie zezwolenia na czas oznaczony.  
7a. Wydanie, odmowa wydania oraz cofnięcie zezwolenia, a  także przy jęcie i  odmowa przyjęcia zgłoszenia, następ u-
ją w drodze decyzji administracyjnej.  
7b. Zezwolenie zawiera, jeżeli jest to niezbędne, określenie warunków wykon ywania działalności związanej z nara-
żeniem.  
7c. W postępowaniu o  zmianę zezwolenia przepisy dotyczą ce wydania zezwolenia stosuje się odpowiednio do zakr e-
su zmiany.  
8. Organy, o  których mowa w  ust. 3 i 4, prowadzą rejestr jednostek organizacyjnych, których działalność wymaga co 
najmniej zgłoszenia.  
9. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zg łaszać organowi wydającemu zezwolenie wszelkie zmiany 
danych określonych w  zezwoleniu.  
10. Przepis ust.  9 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia.  
11. Organ wydający zezwolenie cofa zezwolenie, w  przypadku gdy:  
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące jedn ostce organizacyjnej wykonywania objętej zezwoleniem działalności  
związanej z  narażeniem;  
2) jednostka organizacyjna przestała spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do prowadzenia działa l-
ności określonej w  zezwoleniu;  
3) jednostka organizac yjna nie usunęła, w  wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie terminie, stanu faktycznego 
lub prawnego niezgodnego z  warunkami określonymi w  zezwoleniu lub z  przepisami regulującymi działalność obj ę-
tą zezwoleniem;  
4) jednostka organizacyjna nie wykonała sankcji nałożonych na nią przez Komisję Europejską na podstawie art.  83 
Traktatu Euratom;  
5) jednostka organizacyjna nie zastosowała się do nakazu lub zakazu, o  którym mowa w  art. 68 ust.  1, lub nie wykonała 
decyzji, o  której mowa w  art. 68b ust.  1. 
12. W decyzji o  cofnięciu zezwolenia należy określić sposób postępowania z  posiadanymi przez jednostkę organiz a-
cyjną materiałami jądrowymi, źródłami promieniotwórczymi, odpadami promieniotwórczymi oraz wypalonym paliwem 
jądrowym.  
13. Koszty postępowania, o  który m mowa w  ust. 12, ponosi jednostka organizacyjna, której cofnięto zezwolenie.  
14. Za wydanie zezwolenia pobiera się opłatę skarbową w  wysokości określonej w  przepisach o  opłacie skarbowej.  
15. Prezes Agencji przekazuje niezwłocznie Szefowi Agencji Bezpiecz eństwa Wewnętrznego kopie wydanych dec y-
zji administracyjnych w  sprawie wydania, odmowy wydania albo cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności, o któ-
rej mowa w  art. 4 ust.  1. 
16. Do wykonywania działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 ust. 1, wymagającej powiadomi e-
nia, można przystąpić, jeżeli w  terminie 30  dni od dnia doręczenia powiadomienia Prezes Agencji nie wniesie, w  drodze 
decyzji administracyjnej, sprzeciwu i  nie później niż po  upływie 2  lat od określonego w powiadomieniu t erminu rozp o-
częcia wykonywania działalności związanej z  narażeniem.  
17. Powiadomienie o  wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki organizacyjnej dokonującej powiadomienia, jej siedzibę i adres;  
2) w przypadku przedsiębiorców – numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym oraz numer 
identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile podmiot takie numery posiada;  
3) określenie rodzaju, zakresu i  miejsca wykonywania działalności objętej powiadomieniem, a  także stężenia promi e-
niotwórczego lub aktywności źródeł promieniowania jonizującego, z  którymi będzie wykonywana działalność objęta 
powiadomieniem;  
4) określenie zakładanego narażenia pracowników i  osób z  ogółu ludności w  wyniku w ykonywania działalności objętej 
powiadomieniem;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 13 – Poz. 623 
 
 5) uzasadnienie podjęcia działalności objętej powiadomieniem oraz  planowane metody monitoringu i optymalizacji nar a-
żenia;  
6) określenie terminu rozpoczęcia wykonywania działalności objętej powiadomieniem.  
18. W razie konieczności uzupełnienia powiadomienia Prezes Agencji nakłada na powiadamiającego, w  drodze p o-
stanowienia, obowiązek dokonania tego uzupełnienia w  określonym terminie.  
19. Prezes Agencji wnosi sprzeciw w  drodze decyzji administracyjnej, jeżeli:  
1) wykonywanie działalności objętej powiadomieniem jest zabronione albo wymaga uzyskania zezwolenia albo dok o-
nania zgłoszenia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) z treści powiadomienia wynika, że wykonywanie działalności objętej powiadomieniem może naruszać  wymagania 
ochrony  radiologicznej wynikające z  przepisów prawa;  
3) powiadamiający nie uzupełnił powiadomienia w  określonym terminie.  
20. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek organizacyjnych wyko nujących działalność związaną z narażeniem, o  któ-
rej mowa w  art. 4  ust. 1, wymagającą powiadomienia.  
Art. 51. 1. Powiadomienia o  wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem:  
1) o której mowa w  art. 4  ust. 1a pkt 1, 2 i  16, 
2) polegającej na wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, o  których mowa w  art. 4  ust. 1a pkt 15, podlegających nadz o-
rowi organów nadzoru górniczego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne 
i górnicze (Dz.  U. z 2020  r. poz. 1064 , 1339  i 2320  oraz z 2021 r. poz.  234) 
– przyjmuje dyrektor okręgowego urzędu górniczego.  
2. Powiadomienia o  wykonywaniu działalności związanej z  narażeniem:  
1) o której mowa w  art. 4  ust. 1a pkt 3 –14, 
2) polegającej na wykonywaniu pracy w  miejscach pracy, o  których mowa w  art. 4  ust. 1a pkt 15, niepodlegających 
nadzorowi organów na dzoru górniczego  
– przyjmuje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.  
3. Do wykonywania działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1a, można przystąpić, jeżeli 
w terminie 30  dni od dnia doręczenia powiadomienia właściwy organ nie wn iesie, w  drodze decyzji administracyjnej , sprze -
ciwu i  nie później niż po upływie 2  lat od określonego w  powiadomieniu terminu rozpoczęcia wykonywania działalności.  
4. Powiadomienie, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1a, zawiera elementy, o  których mowa w  art. 5  ust. 17, a  także i n-
formację o  ilości, rodzaju, aktywności i  stężeniu promieniotwórczym odpadów, które powstaną w  wyniku wykonywania 
działalności związanej z  narażeniem objętej powiadomieniem, zawierających substancje promieniotwórcze.  
5. W razie konieczno ści uzupełnienia powiadomienia właściwy organ nakłada na powiadamiającego, w  drodze p o-
stanowienia, obowiązek dokonania tego uzupełnienia w  określonym terminie.  
6. Właściwy organ wnosi sprzeciw w  drodze decyzji administracyjnej, jeżeli:  
1) wykonywanie działalności związanej z  narażeniem objętej powiadomieniem jest zabronione albo wymaga uzyskania 
zezwolenia albo dokonania zgłoszenia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) z treści powiadomienia wynika, że wykonywanie działalności związanej z  narażeniem obję tej powiadomieniem może 
naruszać wymagania ochrony radiologicznej wynikające z  przepisów prawa;  
3) powiadamiający nie uzupełnił powiadomienia w  określonym terminie.  
7. Organy, o  których mowa w  ust. 1 i  2, prowadzą, każdy w  zakresie swojej właściwości, reje stry jednostek orga-
nizacyjnych wykonujących działalność związaną z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1a, wymagającą powiado mienia.  
Art. 5a. 1. Jednostka organizacyjna wykonująca działalność wymagającą zezwolenia nie może przekazać materiałów 
jądrow ych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie źródła, odpadów promieniotwórczych ani wypal o-
nego paliwa jądrowego jednostce organizacyjnej nieposiadającej zezwolenia na wykonywanie z  nimi działalności.  
2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiedni o do działalności, której wykonywanie wymaga zgłoszenia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 14 – Poz. 623 
 
 Art. 5b. 1. Ustala się poziom odniesienia dla narażenia zewnętrznego ludzi na promieniowanie gamma emitowane 
przez materiały budowlane wewnątrz pomieszczeń wynoszący 1  mSv rocznie.  
2. W materiałach b udowlanych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 6b, przed ich wprowadzeniem 
do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oznacza się stężenie promieniotwórcze naturalnych izotopów promi e-
niotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232. Oznaczenia stężenia promieniotwórczego izotopu toru Th -232 można 
dokonać także przez oznaczenie stężenia promieniotwórczego produktów rozpadu izotopu toru Th -232. 
3. Oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potas u K-40, radu Ra -226 
i toru Th-232 w  materiałach budowlanych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 6b dokonują laboratoria 
posiadające akredytację w  zakresie prowadzenia takich oznaczeń.  
4. Laboratoria dokonujące oznaczeń stężenia promienio twórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych  po-
tasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 6b  
niezwłocznie informują organy nadzoru budowlanego właściwe w  sprawach wyrobów budow lanych o  przekroczeniu war -
tości wskaźnika stężenia promieniotwórczego określonej w  przepisach wydanych na podstawie art. 6b, a  na żądanie tych 
organów – także o  wynikach oznaczeń.  
5. Określając poziom narażenia zewnętrznego ludzi na promieniowanie gamma e mitowane wewnątrz pomieszczeń 
przez materiały budowlane określone w  przepisach wydanych na podstawie art. 6b, bierze się pod uwagę w  szczególności:  
1) wartość wskaźnika stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra-226 
i toru Th -232; 
2) przeznaczenie budynku, w  którym materiał budowlany ma być zastosowany;  
3) planowane zastosowanie materiału budowlanego w  budynku.  
Art. 6. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) przypadki, w  których:  
a) wykonywanie działalności związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, nie wymaga uzyskania zezw o-
lenia, dokonania zgłoszenia albo dokonania powiadomienia,  
b) działalność związana z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, może być wykonywana na podstawie zg łoszenia,  
c) działalność związana z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, może być wykonywana na podstawie powi a-
domienia  
– ustalając graniczne wartości aktywności całkowitej lub stężenia promieniotwórczego izotopów promieniotwó r-
czych jako kryteria zwo lnienia z  obowiązku uzyskania zezwolenia, dokonania zgłoszenia albo dokonania powiad o-
mienia, kierując się koniecznością zapewnienia odpowiedniej ochrony radiologicznej pracownikom i  osobom z  ogółu  
ludności, a  także mając na względzie zagrożenie, jakie  potencjalnie może wiązać się z wykonywaniem danej działa l-
ności;  
2) dokumenty wymagane przy składaniu wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej  z nara-
żeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, albo przy zgłoszeniu wykonywania tej działalności, konieczne dla potwierdz e-
nia przez wnioskodawcę spełnienia warunków bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, z  uwzględ -
nieniem specyfiki poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, kierując się koniecznością zapewnienia  możli -
wości oceny, czy zostały spełnione wymagania bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, oraz mając na 
względzie zagrożenie, jakie potencjalnie może wiązać się z  wykonywaniem danej działalności.  
Art. 6a. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzeni a, przypadki, w  których wykonywanie działalności związ a-
nej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1a, nie wymaga powiadomienia, ustalając graniczne wartości stężenia pr o-
mieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych jako kryteria zwolnienia z  obowiązku powiadomienia oraz 
kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej ochrony ludzi przed skutkami promieniowania jonizującego pochodz ą-
cego od naturalnych izotopów promieniotwórczych.  
Art. 6b. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) materiały budowlane, w  których, przed ich wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oznacza  
się stężenie promieniotwórcze naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232, 
2) wymagania dotyczące dokonywan ia oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwó r-
czych potasu K -40, radu Ra -226 i  toru Th -232 w  materiałach budowlanych, o  których mowa w  pkt 1, w  szcze gól-
ności sposób pobierania próbek i  ich pomiaru oraz czynniki uwzględniane  przy interpretacji wyników pomiaru, 
a także sposób wyznaczania wskaźnika stężenia promieniotwórczego tych izotopów,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 15 – Poz. 623 
 
 3) wartość wskaźnika stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K -40, radu Ra -226 
i toru Th -232 w  materia łach budowlanych, o  których mowa w  pkt 1, przekroczenie której wymaga poinformowania 
organów nadzoru budowlanego  
– kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej ochrony ludzi przed skutkami promieniowania jonizującego poch o-
dzącego od naturalnych izotop ów promieniotwórczych.  
Rozdział 3  
Bezpieczeństwo jądrowe i  ochrona radiologiczna oraz ochrona zdrowia pracowników  
Art. 7. 1. Za przestrzeganie wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej odpowiada kierownik jed -
nostki organizacyjnej.  
1a. Za zapewnienie ochrony radiologicznej członków ekipy awaryjnej odpowiada:  
1) w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej jednostki organizacyjnej, zwanej dalej „wewnętrzną ekipą awaryjną” – 
kierownik jednostki organizacyjnej;  
2) w przypadku zewnętrznej w  stosunku do jednostki organizacyjnej ekipy awaryjnej, zwanej dalej „zewnętrzną ekipą 
awaryjną” – osoba kierująca działaniami ekipy awaryjnej.  
1b. Za zapewnienie ochrony radiologicznej pracowników narażon ych na radon w  miejscu pracy, w przypadku gdy 
mimo podjęcia dz iałań zgodnie z  zasadą optymalizacji stężenie radonu wewnątrz pomieszczeń w  tych miejscach pracy 
przekracza poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej 
działalność, w  której pracownicy są narażeni na takie zwiększone narażenie na radon.  
1c. Za zapewnienie ochrony radiologicznej osób uczestniczących w  rekultywacji skażonego terenu, dekontaminacji 
budynków lub innych konstrukcji w  sytuacji narażenia istniejącego odpowiada osoba kierująca realizacją dz iałań napra w-
czych w  sytuacji narażenia istniejącego.  
1d. Za zapewnienie ochrony radiologicznej członków załogi statku powietrznego narażonych na promieniowanie 
kosmiczne odpowiada operator statku powietrznego.  
1e. Do ochrony radiologicznej członków ekip aw aryjnych oraz osób, o  których mowa w  ust. 1c, stosuje się odp o-
wiednio przepisy ustawy dotyczące ochrony radiologicznej pracowników.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność wymagającą zezwolenia opracowuje i  wdraża pr o-
gram zapewnienia jakości.  
2a. Program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  ust. 2, obejmuje w  szczególności:  
1) podział między pracownikami jednostki organizacyjnej odpowiedzialności oraz zadań w  zakresie bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
2) sposób realizacji wymagań dotyczących funkcjonowania, konserwacji i  utrzymania źródeł promieniowania jonizuj ą-
cego oraz dotyczących wyposażenia związanego z  tymi źródłami;  
3) sposób zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych przed uszkodzeniem, kradzieżą i  dostaniem  się w  ręce osób nie -
uprawnionych;  
4) system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  art. 86d.  
2b. Program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  ust. 2, w  jednostce ochrony zdrowia obejmuje również:  
1) systematycznie planowane i  wykonyw ane działania konieczne dla zapewnienia ochrony radiologicznej osób podd a-
wanych ekspozycjom medycznym, o  których mowa w  art. 33a, w  celu zminimalizowania prawdopodobieństwa w y-
stąpienia i  skali ekspozycji niezamierzonych lub narażeń przypadkowych;  
2) w przypadku radioterapii – ocenę ryzyka wystąpienia ekspozycji niezamierzonych lub narażeń przypadkowych;  
3) wdrożenie wewnętrznego systemu rejestracji i  analizy zdarzeń obejmujących lub potencjalnie obejmujących eksp o-
zycje niezamierzone lub narażenia przypadko we, odpowiednio do zagrożenia powodowanego przez działalność w y-
konywaną przez tę jednostkę;  
4) w sytuacji ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego – przygotowanie informacji dla lekarza kieruj ą-
cego oraz lekarza prowadzącego, a  także pacjenta l ub jego przedstawiciela, o  ekspozycji niezamierzonej lub naraż e-
niu przypadkowym oraz o  wynikach analizy tej ekspozycji lub tego narażenia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 16 – Poz. 623 
 
 3. Wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonuj ą-
cej działa lność wymagającą zezwolenia sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej. 
W jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji  
lub likwidacji obiektów jądrowy ch osoba posiadająca uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej sprawuje także 
wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego.  
4. Wymaganie, o  którym mowa w  ust. 3, nie dotyczy jednostki organizacyjnej wykonującej działalność pol egającą na 
stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów weterynaryjnych pracujących w  systemie zdjęciowym oraz jednostki o r-
ganizacyjnej wykonującej działalność polegającą na stosowaniu urządzeń rentgenowskich przeznaczonych do kontroli 
osób, przesyłek i  bagażu. 
5. Wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w  jednostkach ochrony zdrowia w y-
konujących działalność polegającą na:  
1) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich w  medycznej pracowni rentgenowskiej lub uruchamianiu 
takich pracowni, lub  
2) uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, radio -
terapii powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych poza medyczną pracownią rentgenowską  
– sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej dla tych działalności.  
5a. Wymaganie, o  którym mowa w  ust. 5, nie dotyczy jednostki ochrony zdrowia wykonującej działalność związaną 
z narażeniem polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznyc h zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów ren t-
genowskich służących wyłącznie do tego celu lub wykonującej działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na 
wykonywaniu densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego  celu.  
6. Uprawnienie, o  którym mowa w  ust. 3 lub 5, nadaje się osobie, która:  
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;  
3) zdała, nie wcześniej niż 2  lata przed dniem wystąpienia z  wnioskiem o  nadanie uprawnień, egzamin z  zakresu odb y-
tego szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 71 ust. 11 lub 12;  
4) posiada orzeczenie lekarskie o  braku przeciwwskazań do pracy w  warunkach narażenia, wydane w  trybie określ o-
nym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  229 §  8 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks 
pracy (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1320 ); 
5) posiada odpowiedni do typu nadanych uprawnień staż pracy w  warunkach narażenia, określony w  przepisach wyd a-
nych na  podstawie art. 71 ust. 11 lub 12.  
6a. Szkolenia, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 71 ust. 11 lub 12, mogą prowadzić jednos tki, 
które:  
1) dysponują kadrą dydaktyczną składającą się z  osób posiadających wykształcenie wyższe, wiedzę i  doświadczenie 
zawodowe w  dziedzinie podstaw technologii jądrowych oraz bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, zgod -
nie z zakresem prowadzonych szkoleń;  
2) posiadają obiekty, urządzenia i  wyposażenie umożliwiające prowadzenie ćwiczeń praktycznych  objętych tematyką 
szkolenia lub zapewniają do nich dostęp;  
3) posiadają szczegółowe programy szkoleń.  
6b. Jednostki prowadzące szkolenia są obowiązane prowadzić dzienniki zajęć, do których wpisuje się tematykę i  czas 
trwania poszczególnych zajęć, oraz listy osób biorących udział w  szkoleniach, zawierające imiona i  nazwiska oraz numery 
PESEL osób biorących udział w  szkoleniu, i  przechowywać te dzienniki i  listy co najmniej przez 5  lat od dnia zakończ e-
nia szkolenia.  
7. Z wymogu odbycia szkolenia, o  którym  mowa w  ust. 6 pkt  3, zwalnia się osoby, które:  
1) w dniu złożenia wniosku o  dopuszczenie do egzaminu posiadały uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej  i ubie-
gają się o  uprawnienia tego samego typu lub  
2) ukończyły w  okresie ostatnich 5  lat studia w yższe na kierunkach zawierających w  programach studiów zagadnienia 
z zakresu dozymetrii i  ochrony radiologicznej wraz z  zajęciami praktycznymi w  warunkach narażenia, w  minima l-
nym wymiarze 30  godzin wykładów i  30 godzin zajęć praktycznych, poprzedzonych wyk ładem i  zajęciami pra k-
tycznymi z  fizyki, łącznie z  fizyką współczesną, lub  
              
Dzie nnik Ustaw  – 17 – Poz. 623 
 
 3) posiadają wykształcenie wyższe i  co najmniej trzyletni staż pracy w  warunkach narażenia nabyte w  jednostce organ i-
zacyjnej wykonującej działalność na podstawie zezwolenia, o  który m mowa w  art. 4 ust.  1, w  okresie 5  lat przed 
dniem złożenia wniosku o  dopuszczenie do egzaminu.  
7a. Szkolenie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 71 ust. 11 lub 12, może rozpocząć osoba, 
która posiada orzeczenie lekarskie, o  którym mowa  w ust. 6  pkt 4. Osoba ta przedstawia to orzeczenie kierownikowi je d-
nostki prowadzącej szkolenie przed rozpoczęciem szkolenia.  
7b. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie niezwłocznie wydaje osobie, która odbyła szkolenie, dokument p o-
twierdzający jego od bycie.  
7c. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, zdaje egzamin, o  którym mowa 
w ust. 6 pkt 3, po odbyciu szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 71 ust. 11 lub 12, 
a w przypadku, o  którym mowa w  ust. 7 – po dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia.  
7d. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, na wniosek osoby ubiegającej się o  na-
danie uprawnień, dopuszcza tę osobę do egzaminu bez konieczności odbycia s zkolenia, po stwierdzeniu spełnienia w y-
mogów, o  których mowa w  ust. 7. O  dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia organ właściwy do 
nadania uprawnień zawiadamia osobę ubiegającą się o  nadanie uprawnień w  terminie 30  dni od dnia złożenia przez nią 
wnios ku. Odmowa dopuszczenia do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia następuje w  drodze decyzji administr a-
cyjnej.  
7e. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, wyznacza, na wniosek kierownika je d-
nostki prowadzące j szkolenie, termin egzaminu na dzień przypadający nie później niż 30  dni od dnia poinformowania 
tego organu o  zakończeniu szkolenia i  zawiadamia o  tym kierownika jednostki prowadzącej szkolenie nie później niż 
14 dni przed dniem egzaminu. W  przypadku dopu szczenia osoby ubiegającej się o  nadanie uprawnień do egzaminu bez 
konieczności odbycia szkolenia, organ właściwy do nadania uprawnień zawiadamia tę osobę o  terminie i  miejscu egzam i-
nu nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu.  
7f. Wniosek, o  którym mowa  w ust. 7e, zawiera informację o  przewidywanym terminie zakończenia szkolenia oraz 
o przewidywanej liczbie osób, które przystąpią do egzaminu na uprawnienia określonego typu.  
7g. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, zamieszcz a informację o  terminie 
i miejscu egzaminu, wysokości opłaty za egzamin oraz o  numerze rachunku bankowego, na który należy wnieść opłatę, 
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ, niezwłocznie po wyznacz e-
niu terminu egzaminu.  
7h. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, która nie przystąpiła do egzaminu, 
może złożyć do organu właściwego do nadania uprawnień wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkole nie; przepisy ust. 7e stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy ust. 7d i  7e 
stosuje się odpowiednio.  
7i. Egzamin dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  któryc h mowa w  ust. 3, obejmuje zagadnienia z  zakresu  
szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań i  3 zadania obliczeniowe lub problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuje 5  pytań.  
7j. Egzamin dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 5, obejmuje zagadnienia z  zakresu  
szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań typu zamkniętego i  3 zadania obliczeniowe lub problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuje 3  pytania.  
7k. Osoba, która nie zdała egzaminu, może złożyć do organu właściwego do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3  
lub 5, wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepisy ust. 7e stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy ust. 7d i  7e 
stosuje się odpowiednio.  
8. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, może wystąpić zainteresowana osoba lub ki e-
rownik je dnostki organizacyjnej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 18 – Poz. 623 
 
 9. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, nadaje się na okres 5  lat. 
10. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 3, nadaje Prezes Agencji w  drodze decyzji administracyjnej. W  zależności 
od rodzaju działalności związanej z  narażeniem , do której nadzorowania będzie uprawniony inspektor ochrony radio - 
logicznej, nadaje się odpowiedni typ uprawnień inspektora ochrony radiologicznej.  
11. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia szkoleń dla osób ubiegających si ę 
o uprawnienia, o  których mowa w  ust. 3. 
12. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 5, nadaje Główny Inspektor Sanitarny w  drodze decyzji administracyjnej. 
W zależności od rodzaju działalności związanej z  narażeniem, do której nadzorowania będzie uprawniony i nspektor ochrony  
radiologicznej, nadaje się odpowiedni typ uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w  pracowniach stosujących apar a-
ty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej,  radioterapii powierzchniowej i radioterapii 
schorz eń nienowotworowych.  
13. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia szkoleń dla osób ubieg a-
jących się o  uprawnienia, o  których mowa w  ust. 5. 
14. Rejestry, o  których mowa w  ust. 11 i 13, zawierają:  
1) nazwę i  adres je dnostki;  
2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elektronicznej jednostki;  
3) informacje o  rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.  
14a. Wpis jednostki prowadzącej szkolenie do rejestru, o  którym mowa w  ust. 11 albo 13, n astępuje na wniosek kie -
rownika jednostki prowadzącej szkolenie, po stwierdzeniu przez organ prowadzący rejestr spełnienia warunków, 
o których mowa w  ust. 6a.  
14b. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 14a, kierownik jednostki prowadzącej szkolenie dołącza dok umenty i  infor -
macje potwierdzające spełnienie warunków, o  których mowa w  ust. 6a, oraz programy szkoleń, o  których mowa w  ust. 6a 
pkt 3.  
14c. Po wpisaniu jednostki prowadzącej szkolenia do rejestru, o  którym mowa w  ust. 11 albo 13, organ prowadzący 
rejest r niezwłocznie wydaje kierownikowi tej jednostki zaświadczenie o  uzyskaniu wpisu do rejestru.  
15. Organ prowadzący rejestr udostępnia dane zgromadzone w  rejestrach, o  których mowa w  ust. 11 i 13, na swoich 
stronach podmiotowych Biuletynu Informacji Publicz nej. 
16. Organ właściwy do nadania uprawnień, o  których mowa w  ust. 3 lub 5, cofa te uprawnienia osobie je posiadaj ą-
cej w  drodze decyzji administracyjnej w  przypadku:  
1) utraty przez tę osobę pełnej zdolności do czynności prawnych;  
2) stwierdzenia w  wyniku  kontroli, o  której mowa w  art. 63 ust.  1, niewykonywania albo nienależytego wykonywania 
obowiązków określonych w  ustawie lub w  przepisach wydanych na jej podstawie.  
Art. 71. 1. Prezes Agencji powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  zakresie upr awnień,  o których mowa w  art. 7  
ust. 3, w  składzie od 12  do 14  osób spośród specjalistów z  zakresu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej. 
Dwóch członków komisji egzaminacyjnej Prezes Agencji powołuje w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej , 
a kolejnych dwóch – w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych. Prezes Agencji wyznacza prz e-
wodniczącego komisji spośród członków komisji.  
2. Główny Inspektor Sanitarny powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  zakresie uprawnień, o  których mo wa 
w art. 7  ust. 5, w  składzie od 100  do 120  osób. Główny Inspektor Sanitarny wyznacza przewodniczącego komisji spośród 
członków komisji.  
3. Członkom komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1 i  2, za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym prz y-
sługuje:  
1) wynagrodzenie;  
2) zwrot kosztów podróży i  noclegów na zasadach określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 usta-
wy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
3a. Do przeprowadzenia egzaminu przewodniczący komisji, o  której mowa w  ust. 1 l ub 2, każdorazowo wyznacza 
skład egzaminacyjny właściwy dla danego typu uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w  liczbie od 3  do 5 osób, 
w tym przewodniczącego składu i  sekretarza.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 19 – Poz. 623 
 
 4. Jeżeli egzaminowanym jest żołnierz zawodowy, w  pracach składu egzam inacyjnego komisji egzaminacyjnej dla 
osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust.  3, uczestniczy członek powołany przez Prezesa 
Agencji w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej.  
5. Jeżeli egzaminowanym jest funkcjonariusz słu żb podległych albo nadzorowanych przez ministra właściwego do 
spraw wewnętrznych, w  pracach składu egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej dla osób ubiegających się o  nadanie 
uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust.  3, uczestniczy członek powołany przez P rezesa Agencji w  porozumieniu z mini-
strem właściwym do spraw wewnętrznych.  
6. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi występujący z  wnioskiem o  ich n a-
danie.  
7. Koszty egzaminu ponosi się w  formie opłaty stanowiącej dochód budże tu państwa. Opłata nie może przekraczać 
15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym egzamin, 
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20  pkt 1  lit. a  ustawy z  dnia 17  grudnia 
1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.  U. z 2021 r. poz. 291). 
8. Opłata, o  której mowa w  ust. 7, jest wnoszona:  
1) po odbyciu szkolenia albo po dopuszczeniu przez organ właściwy do nadania uprawnie ń, o których mowa w art. 7 
ust. 3 lub 5, do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia;  
2) odpowiednio na rachunek właściwego organu, o  którym mowa w  pkt 1, nie później niż w  terminie 7  dni przed dniem 
egzaminu.  
9. W przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie upr awnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3 
lub 5, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, wniesioną opłatę, o  której mowa w  ust. 7, zalicza się na poczet egzaminu 
w kolejnym wyznaczonym terminie.  
10. Opłatę, o  której mowa w  ust. 7, zwraca się w  przypadk u nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie 
uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 3 lub 5, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, na złożony do organu właściw e-
go do nadania uprawnień w  terminie 30  dni od dnia egzaminu wniosek o  zwrot opłaty. Opł atę zwraca się w  terminie 
30 dni od dnia złożenia wniosku, na wskazany we wniosku rachunek bankowy lub rachunek w  spółdzielczej kasie  
oszczędnościowo -kredytowej.  
11. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) typy uprawnień, o  których mowa w  art. 7 ust. 3, rodzaje działalności, do których nadzorowania uprawniają, oraz 
szczegółowe warunki nadawania tych uprawnień,  
2) sposób przeprowadzania oraz sposób ustalania wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, 
o których mowa w  art. 7  ust. 3, oraz wysokość opłaty za ten egzamin,  
3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, oraz wysokość wynagr o-
dzenia członków tej komisji za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym,  
4) zakresy szkoleń i  formy organi zowania szkoleń dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 7  ust. 3,  
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 3, oraz wykaz dokumentów dołączanych do 
wniosku  
– w celu zapewnienia przestrzegania wymaga ń bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organiz a-
cyjnej, a  także zapewnienia wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego p o-
ziomu prowadzonych szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwal ający na efektywną weryfikację wiedzy 
i umiejętności osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, oraz mając na względzie, że wysokość opłaty egzaminacyjnej 
ma rekompensować koszty zorganizowania i  przeprowadzenia egzaminu, a  wysokość wynagrodzenia członków komisji 
egzaminacyjnej ma oddawać nakład pracy przez nich wykonanej w  celu przeprowadzenia egzaminu.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) typy uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 5, rodzaje działalności, do któryc h nadzorowania uprawniają, oraz 
szczegółowe warunki nadawania tych uprawnień,  
2) sposób przeprowadzania oraz sposób ustalania wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, 
o których mowa w  art. 7  ust. 5, oraz wysokość opłaty za ten egzamin , 
              
Dzie nnik Ustaw  – 20 – Poz. 623 
 
 3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, oraz wysokość wynagr o-
dzenia członków tej komisji za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym,  
4) zakresy szkoleń i  formy organizowania szkoleń dla osób ubiegających się  o nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 7  ust. 5,  
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 5, oraz wykaz dokumentów dołączanych do 
wniosku  
– mając na celu zapewnienie przestrzegania wymagań ochrony radiologicznej w  jednost ce organizacyjnej oraz zapewni e-
nie wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego poziomu prowadzonych szk o-
leń oraz przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwalający na efektywną weryfikację wiedzy i  umiejętności osób ubieg a-
jących się o  nadanie uprawnień, oraz mając na względzie, że wysokość opłaty egzaminacyjnej ma rekompensować koszty 
zorganizowania i  przeprowadzenia egzaminu, a  wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej ma oddawać 
nakład pracy przez nich wykonyw anej w  celu przeprowadzenia egzaminu.  
Art. 72. 1. Do zakresu obowiązków inspektora ochrony radiologicznej oraz inspektora ochrony radiologicznej w  jed-
nostkach ochrony zdrowia wykonujących działalność, o  której mowa w  art. 7  ust. 5, należy nadzór nad przes trzeganiem 
przez jednostkę organizacyjną wymagań ochrony radiologicznej, w  szczególności:  
1) nadzór nad przestrzeganiem prowadzenia działalności według procedur wewnętrznych i  instrukcji pracy oraz nad 
prowadzeniem dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa ją drowego i  ochrony radiologicznej, w  tym dotyczącej pr a-
cowników i  innych osób przebywających w  jednostce organizacyjnej w  warunkach narażenia, z  wyjątkiem ochrony 
radiologicznej pacjentów poddanych terapii i  diagnostyce z  wykorzystaniem promieniowania joniz ującego;  
2) tworzenie lub udział w  tworzeniu procedur wewnętrznych i  instrukcji pracy dotyczącej bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej;  
3) nadzór nad spełnianiem warunków dopuszczających pracowników do zatrudnienia na danym stanowisku pracy, 
w tym dotyczących szkolenia pracowników na stanowisku pracy w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radi o-
logicznej ; 
4) opracowanie programu pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy, programu pomiarów dawek indywidua l-
nych oraz ewidencji dawek indywid ualnych i  przedstawienie tych programów i  ewidencji do zatwierdzenia kiero w-
nikowi jednostki organizacyjnej;  
5) nadzór nad realizacją programów, o  których mowa w  pkt 4;  
6) prowadzenie wykazu źródeł promieniowania jonizującego;  
7) prowadzenie okresowych ocen  stanu systemów bezpieczeństwa i  ostrzegania;  
8) informowanie i  szkolenie pracowników w  zakresie ochrony radiologicznej;  
9) dokonywanie wstępnej oceny narażenia pracowników na podstawie wyników pomiarów dawek indywidualnych lub 
pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy i  przedstawianie jej kierownikowi jednostki organizacyjnej;  
10) ustalanie wyposażenia jednostki organizacyjnej w  środki ochrony indywidualnej, przyrządy dozymetryczne oraz inne 
wyposażenie służące do ochrony pracowników przed promieniowanie m jonizującym, a  także nadzór nad działaniem 
aparatury dozymetrycznej, sygnalizacji ostrzegawczej i  prawidłowym oznakowaniem miejsc pracy ze źródłami pr o-
mieniowania jonizującego;  
11) współpraca ze służbą bezpieczeństwa i  higieny pracy albo osobami wykonują cymi zadania tej służby, osobami wdr a-
żającymi program zapewnienia jakości, służbami przeciwpożarowymi i  ochrony środowiska w  zakresie ochrony 
przed promieniowaniem jonizującym;  
12) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii w  zakresie ochrony p rzed promieniowaniem jonizującym, 
stosownie do charakteru działalności i  typu posiadanych uprawnień, w  szczególności w  odniesieniu do:  
a) optymalizacji i  ograniczników dawki (limitów użytkowych dawki),  
b) obiektów, instalacji oraz stosowania źródeł promien iowania jonizującego i  ich wymiany,  
c) wyznaczania terenów kontrolowanych i  nadzorowanych,  
d) klasyfikacji pracowników,  
e) pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy i  pomiarów dawek indywidualnych,  
f) wyposażenia w  przyrządy dozymetryczne,  
g) programów zapewniania jakości,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 21 – Poz. 623 
 
 h) monitoringu środowiska,  
i) postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym,  
j) zapobiegania zdarzeniom radiacyjnym i  wypadkom,  
k) przygotowania na wypadek zdarzenia radiacyjnego oraz reagowania w  przypadku wy stąpienia takiego zdarzenia,  
l) szkoleń pracowników oraz dopuszczenia ich do pracy w  warunkach narażenia;  
13) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z  wnioskiem o  wstrzymanie prac w  warunkach narażenia, 
w przypadku naruszenia warunków zezwolen ia, o którym mowa w  art. 4  ust. 1, lub wymagań bezpieczeństwa jądr o-
wego i  ochrony radiologicznej, oraz niezwłoczne informowanie o  tym organu, który wydał zezwolenie;  
14) nadzór nad postępowaniem wynikającym z  zakładowego planu postępowania awaryjnego, w  przypadku gdy na ter e-
nie jednostki organizacyjnej zaistnieje zdarzenie radiacyjne;  
15) udział w  działaniach podejmowanych w  zakresie zapobiegania zdarzeniom radiacyjnym, przygotowania do takich  zda-
rzeń i  reagowania na nie;  
16) nadzór nad postępowaniem ze źr ódłami promieniotwórczymi, materiałami jądrowymi oraz odpadami promieni o-
twórczymi w  przypadku przekształcenia jednostki organizacyjnej albo zakończenia przez nią działalności oraz ni e-
zwłoczne informowanie organu, który wydał zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, o  naruszeniu wymagań 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  tym zakresie.  
2. Obowiązki, o  których mowa w  ust. 1  pkt 1, 2, 5 –8 i 15, może również wykonywać pracownik jednostki organiz a-
cyjnej nieposiadający uprawnień inspektora ochro ny radiologicznej, wyznaczony na piśmie przez kierownika jednostki 
organizacyjnej i  przeszkolony w  zakresie wykonywania tych obowiązków przez inspektora ochrony radiologicznej spr a-
wującego w  tej jednostce organizacyjnej wewnętrzny nadzór, o  którym mowa w  art. 7 ust. 3 lub 5.  
3. Do zakresu uprawnień inspektora ochrony radiologicznej oraz insp ektora ochrony radiologicznej w jednostkach 
ochrony zdrowia wykonujących działalność, o  której mowa w  art. 7  ust. 5, należy:  
1) występowanie do kierownika jednostki orga nizacyjnej z  wnioskiem o  zmianę warunków pracy pracowników, 
w szcze gólności w  przypadku gdy wyniki pomiarów dawek indywidualnych lub pomiarów dozymetrycznych uz a-
sadniają taki wniosek;  
2) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii, w  ramach bad ania i  sprawdzania urządzeń ochronnych  i przy-
rządów pomiarowych, w  zakresie skuteczności stosowanych środków i  technik ochrony przed promieniowaniem j o-
nizującym oraz sprawności i  właściwego użytkowania przyrządów pomiarowych;  
3) sprawdzanie kwalifikacji p racowników w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz wyst ę-
powanie z  wynikającymi z  tego sprawdzenia wnioskami do kierownika jednostki organizacyjnej;  
4) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z  wnioskiem o  wprowadzenie zmian w  instrukcjach pracy,  
w przypadku gdy wnioskowane zmiany nie zwiększają ograniczników dawki (limitów użytkowych dawki) określ o-
nych w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1.  
Art. 73. Ilekroć w  ustawie jest mowa o  inspektorze ochrony radiologiczne j, należy przez to rozumieć osobę posiad a-
jącą uprawnienia, o  których mowa w  art. 7 ust.  3, a także osobę posiadającą uprawnienia, o  których mowa w  art. 7 ust.  5. 
Art. 7a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zasięga opinii inspektora ochrony radiologiczne j na temat badania 
i sprawdzania urządzeń ochronnych i  przyrządów dozymetrycznych, obejmującej w  szczególności:  
1) ocenę urządzeń mających wpływ na ochronę radiologiczną – przed dopuszczeniem do ich stosowania;  
2) dopuszczenie do stosowania nowych lub zmod yfikowanych źródeł promieniowania jonizującego, z  punktu widzenia 
ochrony radiologicznej;  
3) sprawdzanie skuteczności stosowanych środków i  technik ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
4) wzorcowanie przyrządów dozymetrycznych, sprawdzanie ich sprawn ości i  właściwego użytkowania, a  także ich 
konserwacji;  
5) ocenę obiektu lub instalacji z  punktu widzenia ochrony radiologicznej – przed dopuszczeniem ich do eksploatacji.  
2. Przepisów ust. 1  nie stosuje się do jednostek ochrony zdrowia wyko nujących działa lność związaną z narażeniem 
polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich 
służących wyłącznie do tego celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na wykon y-
waniu de nsytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 22 – Poz. 623 
 
 Art. 8. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej przed podjęciem działalności związanej z  wprowadzeniem nowych 
rodzajów zastosowań promieniowania jonizującego sporządza uzasadnienie, które powinno wykazać, że spodziewane w  wy-
niku wykonywania tej działalności korzyści naukowe, ekonomiczne, społeczne i  inne będą większe niż możliwe, powo do-
wane przez tę działalność, szkody dla zdrowia człowieka i  stanu środowiska.  
2. W przypadku zaistnienia nowych istotnych okoliczności dotyczących skutków wykonywanej działalności, a  także 
pojawienia się istotnych informacji na temat innych niż stosowane w  tej działalności technik i  technologii, kierownik 
jednostki organizacyjnej jest obow iązany dokonać weryfikacji uzasadnienia, uwzględniając te same czynniki, których  
uwzględ nienie jest wymagane przy sporządzaniu uzasadnienia.  
3. Przepisów ust. 1 i  2 nie stosuje się do ekspozycji medycznych.  
Art. 8a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej w ykonującej działalność ze źródłami promieniotwórczymi, materi a-
łami jądrowymi lub odpadami promieniotwórczymi niezwłocznie zawiadamia na piśmie organ, który wydał zezwolenie, 
przyjął zgłoszenie albo przyjął powiadomienie, o  przewidywanym przekształceniu jed nostki organizacyjnej albo zako ń-
czeniu przez nią działalności i  uzgadnia z  nim, na piśmie, sposób postępowania z  posiadanymi źródłami promieniotwó r-
czymi, materiałami jądrowymi lub odpadami promieniotwórczymi, a  także przeprowadza na koszt jednostki organiz acyj-
nej kontrolę dozymetryczną oraz dekontaminację miejsca wykonywania działalności i  jego otoczenia po zakończeniu 
działalności.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność, o  której mowa w  ust. 1, niezwłocznie zawiadamia 
organ, który wy dał zezwolenie, przyjął zgłoszenie albo przyjął powiadomienie, o  złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego, 
zgłoszeniu wniosku o  ogłoszenie upadłości albo o  otwarciu postępowania układowego lub przyspieszonego postępowania 
układowego.  
3. W przypadku otwarcia p ostępowania sanacyjnego obejmującego jednostkę organizacyjną wykonującą działalność, 
o której mowa w  ust. 1, zarządca niezwłocznie zawiadamia o  tym organ, który wydał zezwolenie, przyjął zgłoszenie albo 
przyjął powiadomienie.  
4. O ogłoszeniu upadłości jedn ostki organizacyjnej wykonującej działalność, o  której mowa w  ust. 1, syndyk niezwłocz -
nie zawiadamia organ, który wydał zezwolenie, przyjął zgłoszenie albo przyjął powiadomienie.  
Art. 8b. Przepisy ustawy dotyczące kierownika jednostki organizacyjnej stosu je się odpowiednio do:  
1) syndyka – w przypadku wydania orzeczenia o  ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej;  
2) zarządcy – w przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego dotyczącego jednostki organizacyjnej.  
Art. 9. 1. Kierownik jednostki organizacyj nej zapewnia wykonywanie działalności związanej z  narażeniem zgodnie 
z zasadą optymalizacji wymagającą, żeby – przy rozsądnym uwzględn ieniu czynników ekonomicznych i społecznych oraz 
aktualnego stanu wiedzy technicznej – liczba narażonych pracowników i  osób z ogółu ludności oraz prawdopodobieństwo 
ich narażenia były jak najmniejsze, a  otrzymywane przez nich dawki promieniowania jonizującego były możliwie małe.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadza ocenę narażenia pracowników oraz osób z  ogółu l udności. 
W przypadku gdy z  przeprowadzonej oceny, przy uwzględnieniu zasady optymalizacji, o  której mowa w  ust. 1, wynika 
konieczność ograniczenia tego narażenia, kierownik jednostki organizacyjnej ustala dla pracowników oraz osób z  ogółu 
ludności ogranicz niki dawek (limity użytkowe dawek) i  podejmuje działania w  celu ograniczenia narażenia, tak żeby 
otrzymane przez nich dawki promieniowania jonizującego były nie wyższe niż ustalone dla nich ograniczniki dawek (limity  
użytkowe dawek).  
2a. Organ właściwy do wydania zezwolenia albo przyjęcia zgłoszenia może, kierując się względami ochrony 
radiologicznej, określić, w  drodze decyzji administracyjnej, ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) dla 
pracowników lub osób z  ogółu ludności dla danej działalności na ni ższym poziomie niż ustalone przez kierownika 
jednostki organi zacyjnej, jeżeli ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) ustalone przez kierownika jednostki 
organizacyjnej nie zapewniają wykonywania działalności zgodnie z  zasadą optymalizacji, o  której mo wa w  ust. 1.  
3. Jeżeli ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) zostaną ustalone w  zezwoleniu, to możliwość ich przekrocz e-
nia podlega zgłoszeniu przez kierownika jednostki organizacyjnej organowi, który wydał zezwolenie.  
Art. 9a. 1. Prezes Agencji może w  zezwoleniu nałożyć na jednostkę organizacyjną obowiązek utworzenia wyspecj a-
lizowanej, wyodrębnionej organizacyjnie służby ochrony radiologicznej, wspomagającej inspektora ochrony radiologic z-
nej w  wykonywaniu zadań z  zakresu ochrony radiologicznej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 23 – Poz. 623 
 
 2. Wysp ecjalizowana służba ochrony radiologicznej, o  której mowa w  ust. 1, może być wspólna dla kilku jednostek 
organizacyjnych, jeżeli kierownicy tych jednostek tak postanowią w  zawartej umowie.  
Art. 10. 1. Pracownik może być zatrudniony w  warunkach narażenia po  orzeczeniu braku przeciwwskazań do taki e-
go zatrudnienia wydanym przez lekarza posiadającego odpowiednie kwalifikacje, zwanego dalej „uprawnionym lek a-
rzem ”. 
2. Kwalifikacje uprawnionego lekarza, tryb wydawania i  przechowywania orzeczeń oraz  rodzaje i częstotliwość 
badań stanu zdrowia pracowników zatrudnionych w  warunkach narażenia określają przepisy prawa pracy, chyba że 
ustawa stanowi inaczej.  
Art. 11. 1. Do pracy przy materiale jądrowym, źródle promieniowania jonizującego, odpadach promieniotwórczy ch 
lub wypalonym paliwie jądrowym, a  także do pracy w  obiekcie jądrowym, można dopuścić pracownika, który posiada 
odpowiednią do stanowiska pracy znajomość wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz niezbę d-
ne umiejętności w  zakresie okr eślonym przez programy szkoleń, o  których mowa w  ust. 2. 
2. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić prowadzenie wstępnych i  okresowych – nie rza-
dziej niż co 5  lat, a  w przypadku obiektów jądrowych w  terminach określonych w  zezwoleniu na  wykonywanie działalności  
związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji takich obiektów – szkoleń praco w-
ników w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, zgodnie z  opracowanym przez siebie programem . 
Szkoleniem są również objęci pracownicy uczestniczący w  transporcie materiałów jądrowych, źródeł promieniotwó r-
czych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego.  
3. Szkolenia, o  których mowa w  ust. 2, obejmują w  szczególności:  
1) ogólne procedury ochrony radiologicznej i  podejmowane środki ostrożności związane z  działalnością wykonywaną 
przez  jednostkę organizacyjną;  
2) procedury ochrony radiologicznej i  podejmowane środki ostrożności związane z  konkretnym stanowiskiem pracy;  
3) procedury  wykonywania czynności roboczych na konkretnym stanowisku pracy;  
3a) informację o  zagrożeniach dla zdrowia związanych z  pracą wykonywaną na konkretnym stanowisku pracy, pow o-
dowanych przez promieniowanie jonizujące;  
3b)  informację o  znaczeniu, jakie ma spe łnianie wymagań prawn ych, technicznych, medycznych i organizacyjnych;  
3c) plany postępowania w  przypadku zdarzeń radiacyjnych oraz procedury postępowania w  takich przypadkach;  
4) informację o  możliwych skutkach utraty kontroli nad materiałem jądrowym, źród łem promieniowania jonizującego 
lub odpadem promieniotwórczym, z  którym jest wykonywana działalność;  
4a) w przypadku działalności ze źródłem wysokoaktywnym – szczególne wymogi w  zakresie bezpiecznego zarządzania 
i kontroli źródeł wysokoaktywnych;  
5) w przy padku kobiet – także informację o  konieczności niezwłocznego powiadomienia kierownika jednostki organ i-
zacyjnej o  ciąży oraz informację o  ryzyku skażenia promieniotwórczego dziecka karmionego piersią przez matkę, 
w przypadku gdy istnieje możliwość skażenia promieniotwórczego ciała matki;  
6) w przypadku elektrowni jądrowej – szkolenia przewidujące wykonywanie czynności roboczych na symulatorach 
rzeczywistych urządzeń jądrowych takiej elektrowni, a  w przypadku reaktora badawczego – szkolenia na specjal i-
styczny m oprogramowaniu odwzorowującym urządzenia i  działanie reaktora badawczego.  
4. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku zewnętrznej ek i-
py awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członko m ekipy awaryjnej, nie rzadziej niż co 2  lata, 
wstępne i  okresowe:  
1) szkolenia, o  których mowa w  ust. 2, dostosowane do specyfiki pracy ekipy awaryjnej;  
2) szkolenie przygotowujące do działania w  przypadku zdarzenia radiacyjnego, obejmujące w  szczególnośc i: 
a) podstawowe zasady ochrony radiologicznej,  
b) informacje o  biologicznych skutkach promieniowania jonizującego, w  tym zagrożenia dla zdrowia,  
c) informacje o  działaniu i  obsłudze przyrządów dozymetrycznych,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 24 – Poz. 623 
 
 d) działania interwencyjne w  przypadku zdarzeń radiacyjnych,  
e) podstawowe wielkości i  jednostki w  dozymetrii promieniowania jonizującego,  
f) sposób i  zakres realizacji zadań zgodnie z  odpowiednim planem postępowania awaryjnego, obowiązującymi 
procedurami i  instrukcjami,  
g) opis znanych zdarzeń  radiacyjnych o  istotnym znaczeniu,  
h) kontrolę narażenia pracowników i  osób z  ogółu ludności,  
i) pomiary mocy dawki i  skażeń promieniotwórczych,  
j) środki ochrony indywidualnej,  
k) podstawowe zasady dekontaminacji osób, terenu i  mienia, w  tym usuwania ska żeń z  powierzchni roboczych 
i sprzętu oraz skażeń osobistych.  
5. Szczegółowy zakres i  formę szkoleń, o  których mowa w  ust. 4, dostosowuje się do zadań przewidzianych do real i-
zacji przez członka ekipy awaryjnej. Szkolenia te obejmują też ćwiczenia praktyczn e, jeżeli są one konieczne dla przyg o-
towania członka ekipy awaryjnej do realizacji przewidzianych dla niego zadań.  
6. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku zewnętrznej 
ekipy awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członkom ekipy awaryjnej otrzymywanie regularnie 
aktualizowanych, w  tym niezwłocznie po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego, informacji na temat zagrożeń dla zdrowia 
związanych z  udziałem w  pracach ekipy awaryjnej oraz o  środkach ochronnych, jakie należy stosować, z  uwzględnieniem 
zakresu zdarzenia radiacyjnego oraz rodzaju działań podejmowanych przez ekipę awaryjną.  
7. Osoba odpowiedzialna za zapewnienie szkoleń, o  których mowa w  ust. 2 i  4, dokumentuje ich realizację, odnot o-
wując:  
1) datę i  miejsce szkolenia;  
2) osoby biorące udział w  szkoleniu, z  podaniem ich imion i  nazwisk oraz numerów PESEL, jeżeli je posiadają;  
3) osoby prowadzące szkolenie, z  podaniem ich imion i  nazwisk;  
4) tematykę i  zakres szkolenia;  
5) formę szkolen ia. 
8. Osoba odpowiedzialna za zapewnienie szkoleń, o  których mowa w  ust. 2 i  4, przechowuje dokumentację, o  której 
mowa w  ust. 7, przez okres nie krótszy niż 6  lat od dnia zakończenia szkolenia.  
Art. 11a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na roz -
ruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych powołuje komisję do spraw kontroli kwalifikacji zawodowych pra -
cowników, która w  drodze egzaminu sprawdza wiedzę pracowników nabytą w  trakcie szkolen ia, o którym mowa w  art. 11 
ust. 2. 
2. Do pracy w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, 
eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych nie może zostać dopuszczona osoba, która uzyskała negatywny wyn ik 
egzaminu, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 11b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ro z-
ruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego opracowuje co najmniej raz na 3  lata krótkookresowe plany szkol e-
niowe pracowników oraz co najmniej raz na 10  lat długookresowe plany szkolenia pracowników.  
2. Plany, o  których mowa w  ust. 1, zatwierdza Prezes Agencji.  
Art. 12. 1. W jednostce organizacyjnej na stanowisku mającym istotne znaczenie dla zapewni enia bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej w  ramach określonej specjalności może być zatrudniona wyłącznie osoba posiadająca 
uprawnienia do zajmowania stanowiska o  tej specjalności nadane przez Prezesa Agencji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 25 – Poz. 623 
 
 2. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1, nadaje, w  drodze decyzji administracyjnej, Prezes Agencji osobom, które:  
1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) posiadają orzeczenie lekarskie o  braku przeciwwskazań do pracy w  warunkach narażenia, wydane w  trybie określ o-
nym w  przepi sach wykonawczych wydanych na podstawie art.  229 §  8 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks 
pracy;  
3) posiadają wykształcenie i  staż pracy odpowiednie dla danej specjalności w  zakresie stanowiska mającego istotne 
znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa  jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) zdały, nie wcześniej niż 2  lata przed dniem wystąpienia z  wnioskiem o  nadanie uprawnień, egzamin z  zakresu odb y-
tego szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 12b ust. 1.  
2a. Szkolenie, o  którym  mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 12b ust. 1, może rozpocząć osoba, która p o-
siada orzeczenie lekarskie, o  którym mowa w  ust. 2  pkt 2. Osoba ta przedstawia to orzeczenie kierownikowi jednostki 
prowadzącej szkolenie przed rozpoczęciem szkolenia.  
2b. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie niezwłocznie wydaje osobie, która odbyła szkolenie, dokument p o-
twierdzający jego odbycie.  
3. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1, nadaje się na okres 5  lat, z  tym że uprawnienia dla osób, które mogą być 
zatrud nione na stanowisku mającym istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologic z-
nej w  obiekcie jądrowym, nadaje się na okres 3  lat. 
4. Obowiązku odbycia szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ar t. 12b, nie 
stosuje się do osób, które przez ostatnie 12  miesięcy przed dniem złożenia wniosku o  dopuszczenie do egzaminu były 
zatrudnione na stanowisku mającym istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologic z-
nej i ubiegają się ponownie o  uprawnienie do zatrudnienia na stanowisku mającym istotne znaczenie dla bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej o  tej samej specjalności lub specjalności, dla której jest wymagany ten sam zakres 
szkolenia.  
5. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, przedstawia corocznie kierownikowi jednostki organizacyjnej orzeczenie, o  którym  
mowa w  ust. 2 pkt  2. 
6. Uprawnienia do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji  
lub likwidacji obiektu jądrowego uprawniają do zajmowania takiego stanowiska tylko w  jednostce organizacyjnej wsk a-
zanej w  uprawnieniu.  
Art. 12a. 1. Z wnioskiem o  nadanie u prawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, występuje kierownik jednostki  
organizacyjnej, w  której ma być zatrudniona osoba na stanowisku wymagającym posiadania takich uprawnień, lub ta osoba . 
1a. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień do zajmowania stanowiska ma jącego istotne znaczenie dla zapewnienia be z-
pieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na b u-
dowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego występuje kierownik jednostki organ izacyjnej, w  której 
ma być zatrudniona osoba na stanowisku wymagającym posiadania takich uprawnień.  
2. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi występujący z  wnioskiem o  ich 
nadanie.  
2a. Szkolenie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 12b ust. 1, mogą prowadzić jednostki, które:  
1) dysponują kadrą dydaktyczną składającą się z  osób posiadających  wykształcenie wyższe, wiedzę i doświadczenie 
zawodowe w  dziedzinie podstaw technologii jądrowych oraz bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, 
zgodnie z  zakresem prowadzonych szkoleń;  
2) posiadają obiekty, urządzenia i  wyposażenie umożliwiające prowadzenie ćwiczeń praktycznych objętych tematyką 
szkolenia lub zapewniają do nich dostęp;  
3) posiadają szczegółowe p rogramy szkoleń.  
2b. Jednostki prowadzące szkolenia są obowiązane prowadzić dzienniki zajęć, do których wpisuje się tematykę i  czas 
trwania poszczególnych zajęć, oraz listy zawierające imiona i  nazwiska oraz numery PESEL osób biorących udział 
w szkoleniach , a także przechowywać te dzienniki i  listy co najmniej przez 5  lat od dnia zakończenia szkolenia.  
3. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia dla osób ubiegających się 
o uprawnienia, o  których mowa w  art. 12 ust.  1. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 26 – Poz. 623 
 
 4. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) nazwę i  adres jednostki;  
2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elektronicznej jednostki;  
3) informacje o  rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.  
4a. Wpis jednostki prowadzącej szkolenie do rejestru, o  którym mowa w  ust. 3, następuje na wniosek kierownika 
jednostki prowadzącej szkolenie, po stwierdzeniu przez Prezesa Agencji spełnienia warunków, o  których mowa w  ust. 2a.  
4b. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 4a, kierow nik jednostki prowadzącej szkolenie dołącza dokumenty i  infor -
macje potwierdzające spełnienie warunków, o  których mowa w  ust. 2a, oraz programy szkoleń, o  których mowa w  ust. 2a 
pkt 3.  
4c. Po wpisaniu jednostki prowadzącej szkolenia do rejestru, o  którym m owa w  ust. 3, Prezes Agencji niezwłocznie 
wydaje kierownikowi tej jednostki zaświadczenie o  uzyskaniu wpisu do rejestru.  
5. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w  rejestrze, o  którym mowa w  ust. 3, na swoich stronach podmi o-
towych Biuletynu Informacji  Publicznej.  
5a. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, zdaj e egzamin, o  którym mowa 
w art. 12 ust. 2  pkt 4, po odbyciu szkolenia, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 12b ust. 1, 
a w przypadku, o  którym  mowa w  art. 12  ust. 4  – po dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia.  
5b. Prezes Agencji, na wniosek osoby ubiegającej się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, dopus z-
cza tę osobę do egzaminu bez konieczności odbycia szko lenia, po stwierdzeniu spełnienia wymogów, o  których mowa 
w art. 12  ust. 4. O  dopuszczeniu do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia Prezes Agencji zawiadamia osobę ubi e-
gającą się o  nadanie uprawnień w  terminie 30  dni od dnia złożenia przez nią wniosk u. Odmowa dopuszczenia do egzam i-
nu bez konieczności odbycia szkolenia następuje w  drodze decyzji administracyjnej.  
5c. Prezes Agencji wyznacza, na wniosek kierownika jednostki prowadzącej szkolenie, termin egzaminu na dzień 
przypadający nie później niż 30  dni od dnia poinformowania Prezesa Agencji o  zakończeniu szkolenia i  zawiadamia o  tym 
kierownika jednostki prowadzącej szkolenie nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu. W  przypadku dopuszczenia 
osoby ubiegającej się o  nadanie uprawnień do egzaminu bez  konieczności odbycia szkolenia, Prezes Agencji zawiadamia 
tę osobę o  terminie i  miejscu egzaminu nie później niż 14  dni przed dniem egzaminu.  
5d. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 5c, zawiera informację o  przewidywanym terminie zakończenia szkolenia oraz 
o przewidywanej liczbie osób, które przystąpią do egzaminu na uprawnienia określonego typu.  
5e. Prezes Agencji zamieszcza informację o  terminie i  miejscu egzaminu, wysokości opłaty za egzamin oraz o  numerze  
rachunku bankowego, na który należy wnieść opłatę, w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, 
niezwłocznie po wyznaczeniu terminu egzaminu.  
5f. Osoba ubiegająca się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, która nie przystąpiła do egzaminu, 
może złożyć do Prezesa Agencji w niosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepisy ust. 5c stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy ust. 5b i  5c 
stosuje się odpowiedni o. 
5g. Egzamin dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, obejmuje zagadnienia 
z zakresu szkolenia i  składa się z:  
1) części pisemnej, która obejmuje test złożony z  30 pytań i  3 zadania obliczeniowe lub problemowe;  
2) części ustnej, która obejmuje 5  pytań.  
5h. Osoba, która nie zdała egzaminu, może złożyć do Prezesa Agencji wniosek o:  
1) wyznaczenie nowego terminu egzaminu – jeżeli odbyła szkolenie; przepis ust. 5c stosuje się odpowiednio;  
2) dopuszczenie do egzaminu bez  konieczności odbycia szkolenia – jeżeli nie odbyła szkolenia; przepisy ust. 5b i  5c 
stosuje się odpowiednio.  
6. Prezes Agencji powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  składzie od 12  do 14  osób spośród specjalistów 
z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej. Dwóch członków komisji egzaminacyjnej Prezes Agencji 
powołuje w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej, a  kolejnych dwóch – w porozumieniu z  ministrem właściwym 
do spraw wewnętrznych. Do przeprowadzenia egzaminu, o  którym mowa w  art. 12 ust.  2 pkt  4, przewodniczący komisji 
każdorazowo wyznacza skład egzaminacyjny w  liczbie od 3  do 5 osób.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 27 – Poz. 623 
 
 7. Członkom komisji egzaminacyjnej za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym przysługuje wynagrodzenie oraz 
zwrot poniesionych kosztów podróży i  noclegów, według zasad określonych w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
8. Jeżeli egzaminowanym jest żołnierz zawodowy, w  pracach składu egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej  uczest -
niczy człone k powołany przez Prezesa Agencji w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej.  
9. Jeżeli egzaminowanym jest funkcjonariusz służb podległych albo nadzorowanych przez ministra właściwego do 
spraw wewnętrznych, w  pracach składu egzaminacyjnego komisji egzamina cyjnej uczestniczy członek powołany przez 
Prezesa Agencji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.  
10. Koszty egzaminu ponosi się w  formie opłaty stanowiącej dochód budżetu państwa. Opłata nie może przekraczać 
15% kwoty przeciętnego wyna grodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym egzamin, 
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20  pkt 1  lit. a  ustawy z  dnia 17  grudnia 
1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecz nych.  
11. Opłata, o  której mowa w  ust. 10, jest wnoszona:  
1) po odbyciu szkolenia albo po dopuszczeniu przez Prezesa Agencji do egzaminu bez konieczności odbycia szkolenia;  
2) na rachunek bankowy Państwowej Agencji Atomistyki, nie później niż w  terminie 7  dni przed dniem egzaminu.  
12. W przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie u prawnień, o  których mowa w  art. 12 ust. 1, 
do egzaminu w  wyznaczonym terminie, wniesioną opłatę, o  której mowa w  ust. 10, zalicza się na poczet egzaminu 
w kolejnym wyznaczonym terminie.  
13. Opłatę, o  której mowa w  ust. 10, zwraca się w  przypadku nieprzystąpienia przez osobę ubiegającą się o  nadanie 
uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, do egzaminu w  wyznaczonym terminie, na złożony do Prezesa Agencji 
w terminie 30  dni od dnia egzaminu wniosek o  zwrot opłaty. Opłatę zwraca się w  terminie 30  dni od dnia złożenia wnio-
sku, na wskazany we wniosku rachunek bankowy lub rachunek w  spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej.  
Art. 12b. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:  
1) specjalności w  zakresie stanowiska, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, i  szczegółowe warunki nadawania uprawnień 
do zajmowania stanowiska o  danej specjalności,  
2) sposób przeprowadzania oraz sposób ustalania wyniku egzaminu, o  którym mowa w  art. 12  ust. 2  pkt 4, oraz wys o-
kość opłaty za ten egzamin,  
3) sposób pracy składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  art. 12a ust. 6, oraz wysokość 
wynagrodzenia członków tej komisji za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjny m, 
4) zakresy szkoleń i  formy organizowania szkoleń dla osób ubiegających się o  nadanie uprawnień, o  których mowa 
w art. 12  ust. 1,  
5) zawartość wniosku o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 12  ust. 1, oraz wykaz dokumentów dołączanych do 
tego wniosku  
– w celu zapewnienia przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organiz a-
cyjnej, a  także zapewnienia wysokiego poziomu wiedzy i  umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego p o-
ziomu prowadzonych szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w  sposób pozwalający na efektywną weryfikację wiedzy 
i umiejętności osób ubiegających się o  nadanie uprawnień oraz mając na względzie, że wysokość opłaty egzaminacyjnej 
ma rekompensować koszty zorganizowania i  przeprowadzenia egzaminu, a  wysokość wynagrodzenia członków komisji 
egzaminacyjnej za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym ma oddawać nakład pracy przez nich wykonanej w  celu 
przeprowadzenia egzaminu.  
2. (uchylony)  
Art. 12c. 1. W  jednostce organizacyjnej wykonującej dzi ałalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, 
eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej do wykonywania czynności, mających istotne znaczenie dla zapewnienia 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej dopuszcza się osoby, które posiad ają uprawnienia do wykonywania 
tych czynności. Przepisu art.  12 nie stosuje się.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 28 – Poz. 623 
 
 2. Czynności, o  których mowa w  ust. 1, obejmują czynności bezpośrednio związane z  zarządzaniem elektrownią j ą-
drową, eksploatacją elektrowni jądrowej oraz gospodarką paliwem ją drowym i odpadami promieniotwórczymi w elek-
trowni jądrowej.  
3. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1, nadaje, w  drodze decyzji administracyjnej, Prezes Agencji osobom, które:  
1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) posiadają orzeczenie lekarsk ie o braku przeciwwskazań do pracy w  warunkach narażenia, wydane w  trybie określ o-
nym w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  229 §  8 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks 
pracy;  
3) posiadają zaświadczenie o  niewykazywaniu zaburzeń psychicz nych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 19  sierpnia 
1994  r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.  U. z 2020 r. poz. 685), oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania psych o-
logicznego ; 
4) posiadają wykształcenie i  staż pracy niezbędny do wykonywania w  elektrowni jądrowej czynności objętej uprawni e-
niem;  
5) zdały egzamin z  zakresu odbytego szkolenia teoretycznego i  praktycznego, o  którym mowa w  przepisach wykona w-
czych wydanych na podstawie art.  12d ust.  8. 
4. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1, nadaje się na okres  3 lat. 
5. Z wymogu odbycia szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3 pkt  5, zwalnia się osoby, które w  dniu złożenia wniosku 
o dopuszczenie do egzaminu posiadały uprawnienia do wykonywania czynności objętych wnioskiem.  
6. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, przedstawi a corocznie kierownikowi jednos tki organizacyjnej orzeczenie i za-
świadczenie, o  których mowa w  ust. 3 pkt  2 i 3. 
Art. 12d. 1. Z wnioskiem o  nadanie uprawnień do wykonywania czynności mających istotne znaczenie dla zape w-
nienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną 
z narażeniem polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej występuje kierownik jednostki o r-
ganizacyjnej, w  której ma być zatrudniona osoba wykonująca te czynności.  
2. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi występujący z  wnioskiem o  ich 
nadanie, który zapewnia także szkolenie praktyczne.  
3. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia szkoleń teor etycznych dla osób ubieg a-
jących się o  uprawnienia, o  których mowa w  art. 12c ust.  1. 
4. W rejestrze, o  którym mowa w  ust. 3, gromadzi się następujące dane:  
1) nazwę i  adres jednostki;  
2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elek tronicznej jednostki;  
3) informacje o  rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.  
5. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w  rejestrze, o  którym mowa w  ust. 3, na swoich stronach podmi o-
towych Biuletynu Informacji Publicznej.  
6. Prezes Agencji powołuje i  odwołuje komisję egzaminacyjną w  składzie od 12  do 14  osób spośród specjalistów 
z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej. Do przeprowadzenia egzaminu, o  którym mowa w  art. 12c 
ust. 3 pkt  5, przewodniczący komisji każdorazowo w yznacza skład egzaminacyjny w  liczbie 5  osób.  
7. Członkom komisji egzaminacyjnej za uczestnictwo w  składzie egzaminacyjnym przysługuje wynagrodzenie oraz 
zwrot poniesionych kosztów podróży i  noclegów, według zasad określonych w  przepisach wydanych na podst awie 
art. 775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
8. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wykaz czynności, o  których mowa w  art. 12c ust.  2, 
2) szczegółowe warunki i  tryb nadawania przez Prezesa Agencji uprawnień do wykonywa nia tych czynności, tryb pracy  
komisji egzaminacyjnej i  składów egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej , sposób i  tryb przygotowania i przepr o-
wadzania egzaminów, sposób wnoszenia opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wysokość wynagrodzenia członków 
komisji e gzaminacyjnej,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 29 – Poz. 623 
 
 3) wymagane zakresy szkoleń, w  tym szkoleń praktycznych, warunki, jakie muszą spełniać jednostki przeprowadzające 
szkolenia, formy organizowania szkoleń, a  także tryb uzyskiwania wpisu do rejestru, o  którym mowa w  ust. 3 
– mając na celu osią gnięcie niezbędnego dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej poziomu 
umiejętności osób wykonujących czynności mających istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej w ykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ro z-
ruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej.  
9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, zakres badań psychiatrycznych i psycho -
logicznych, koniecznych do  uzyskania zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 12c ust.  3 pkt  3, wykaz istotnych zaburzeń 
funkcjonowania psychologicznego uniemożliwiających uzyskanie uprawnień do wykonywania czynności mających isto t-
ne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, a  także kwa lifikacje lekarzy i psycho -
logów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich i  psychologicznych osób ubiegających się o  nadanie upra w-
nień, kierując się koniecznością zapewnienia, że osoby, którym nadaje się uprawni enia, nie wykazują zaburzeń psychic z-
nych lub istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego.  
Art. 12e. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ro z-
ruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni j ądrowej zawiadamia Prezesa Agencji o  wystąpieniu przerwy w  wykonyw a-
niu przez pracownika czynności objętych uprawnieniem, o  którym mowa w  art. 12c ust.  1, trwającej dłużej niż 6  miesięcy.  
2. W przypadku wystąpienia przerwy w  wykonywaniu czynności objętych u prawnieniem, o  którym mowa w  art. 12c 
ust. 1, trwającej dłużej niż:  
1) 6 miesięcy – przed ponownym dopuszczeniem pracownika do wykonywania tych czynności kierownik jednostki 
organizacyjnej kieruje go do odbycia szkolenia praktycznego, o  którym mowa w  art. 12c ust.  3 pkt  5; 
2) 12 miesięcy – przed ponownym dopuszczeniem pracownika do wykonywania tych czynności kierownik jednostki 
organizacyjnej kieruje go do odbycia szkolenia teoretycznego i  praktycznego, o  których mowa w  art. 12c ust.  3 pkt  5. 
Art. 12f. Prezes Agencji, w  drodze decyzji administracyjnej, cofa uprawnienia, o  których mowa w  art. 12 ust.  1, oraz 
uprawnienia, o  których mowa w  art. 12c ust.  1, osobie je posiadającej w  przypadku:  
1) utraty przez tę osobę pełnej zdolności do czynności prawnych;  
2) utraty przez tę osobę odpowiednich warunków zdrowotnych lub psychicznych;  
3) stwierdzenia wykonywania obowiązków na stanowisku mającym istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej albo czynności objętych uprawnieniem w  sposób zagrażający bezpieczeństwu 
jądrowemu lub ochronie radiologicznej.  
Art. 12g. 1. Wnioski o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 3 i  5 oraz art. 12  ust. 1, oraz  załącz niki do tych 
wniosków, składa się w  formie pisemnej w  postaci papierowej lub elektronicznej.  
2. Załączniki do wniosków o  nadanie uprawnień, o  których mowa w  art. 7  ust. 3 i  5 oraz art. 12  ust. 1, złożonych 
w postaci elektronicznej są przekazywane również w  postaci elektronicznej.  
3. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i  2, składane w  postaci elektronicznej, są opatrywane kwalifikowanym po d-
pisem elektronicznym albo podpisem zaufanym.  
Art. 12h. 1. Wnioski, o  których mowa w  art. 7  ust. 14a i  art. 12a ust. 4a, oraz załącznik i, o których mowa w  art. 7 
ust. 14b i  art. 12a ust. 4b,  składa się w  formie pisemnej w  postaci papierowej lub elektronicznej.  
2. Załączniki do wniosków, o  których mowa w  art. 7  ust. 14a i  art. 12a ust. 4a, złożonych w  postaci elektronicznej są 
przekazywane również w  postaci elektronicznej.  
3. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i  2, składane w  postaci elektronicznej, są opatrywane kwalifikowanym po d-
pisem elektronicznym albo podpisem zaufanym.  
Art. 13. 1. Dawki graniczne obejmują sumę dawek pochodzących od narażenia zewnętrznego i  wewnętrznego.  
1a. W przypadku pr acowników dawki graniczne obejmują sumę rocznego narażenia pracownika ze wszystkich dzi a-
łalności związanych z  narażeniem, narażenia na radon w  miejscach pracy wymagające go powiadomienia zgodnie z  art. 4 
ust. 1a oraz narażenia w  sytuacji narażenia istniejąc ego. 
1b. W przypadku osób z  ogółu ludności dawki graniczne obejmują sumę rocznego narażenia osób z  ogółu ludności 
ze wszystkich działalności związanych z  narażeniem.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 30 – Poz. 623 
 
 2. Dawki graniczne nie obejmują narażenia na promieniowanie naturalne, jeżeli narażenie to  nie zostało zwiększone 
w wyniku działalności człowieka, w  szczególności nie obejmują narażenia pochodzącego od radonu w  budynkach mies z-
kalnych, od naturalnych nuklidów promieniotwórczych wchodzących w  skład ciała ludzkiego, od promieniowania kos-
micznego na poziomie ziemi, jak również narażenia nad powierzchnią ziemi od nuklidów promieniotwórczych znajduj ą-
cych się w  nienaruszonej skorupie ziemskiej.  
Art. 14. 1. Suma dawek promieniowania jonizującego dla pracowników oraz osób z  ogółu ludności nie może, z  za-
strzeżeniem art. 19  ust. 1 i  art. 20, przekraczać dawek granicznych określonych w  załączniku nr 4  do ustawy.  
1a. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  którym mowa 
w art. 4  ust. 1 lub 1a, może, ze względu  na szczególne warunki lub okoliczności wykonywania działalności związanej 
z narażeniem, wyrazić zgodę na podwyższenie dawki granicznej zgodnie z  załącznikiem nr 4.  
1b. Kobieta, od chwili zawiadomienia kierownika jednostki organizacyjnej, a  w przypadku kob iety będącej praco w-
nikiem zewnętrznym – pracodawcy zewnętrznego, że jest w  ciąży, nie może pracować w  warunkach prowadzących do 
otrzymania przez mające urodzić się dziecko dawki skutecznej (efektywnej) przekraczającej 1  mSv.  
1c. Kobieta karmiąca piersią ni e może pracować w  warunkach narażenia na skażenie promieniotwórcze.  
1d. Osoby w  wieku poniżej 18  lat mogą pracować w  warunkach narażenia jedynie w  celu nauki lub przy uczenia do z a-
wodu.  
2. Dawek granicznych nie stosuje się do osób poddawanych działaniu pr omieniowania jonizującego w  celach m edycz-
nych , o których mowa w  art. 33a ust.  1. 
Art. 15. (uchylony)  
Art. 16. 1. W sytuacji narażenia przypadkowego ocenie podlegają dawki promieniowania jonizującego otrzymane 
przez narażoną osobę.  Narażenie to nie dotyczy sytuacji, o której mowa w art. 20 ust. 1.  
2. Oceny narażenia, o  którym mowa w  ust. 1, dokonuje kierownik jednostki organizacyjnej, na terenie której nastąp i-
ło narażenie, albo Prezes Agencji, jeżeli ustalenie takiej jednostki nie jest możliwe.  
Art. 17. 1. W  celu dostosowania sposobu oceny zagrożenia pracowników w  jednostkach organizacyjnych do jego 
spodziewanego poziomu, w  zależności od wielkości zagrożenia, wprowadza się dwie kategorie pracowników:  
1) kategorię A  obejmującą pracowników, którzy mogą być nara żeni na:  
a) dawkę skuteczną (efektywną) przekraczającą 6  mSv w  ciągu roku lub  
b) dawkę równoważną przekraczającą 15  mSv rocznie dla soczewek oczu lub 150  mSv rocznie dla skóry lub kończyn;  
2) kategorię B obejmującą pracowników, którzy nie zostali zaliczeni  do kategorii A.  
2. Ocena narażenia pracowników prowadzona jest na podstawie kontrolnych pomiarów dawek indywidualnych lub 
pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy.  
3. Pracownicy kategorii A  podlegają ocenie narażenia prowadzonej na podstawie systematyc znych pomiarów dawek 
indywidualnych, a  jeżeli mogą być narażeni na skażenie wewnętrzne mające wpływ na poziom dawki skutecznej dla tej 
kategorii pracowników, podlegają również pomiarom skażeń wewnętrznych.  
4. Pracownicy kategorii B podlegają ocenie narażen ia prowadzonej na podstawie pomiarów dozymetrycznych w  śro-
dowisku pracy w  sposób pozwalający stwierdzić prawidłowość zaliczenia pracowników do tej kategorii, chyba że kiero w-
nik jednostki organizacyjnej zadecyduje o  objęciu ich systematycznymi pomiarami da wek indywidualnych. Zezwolenie 
może zawierać warunek prowadzenia oceny narażenia pracowników kategorii B wykonujących prace określone w  tym 
zezwoleniu na podstawie pomiarów dawek indywidualnych.  
5. W przypadku gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy  lub niewłaściwy, ocena dawki indywidualnej 
otrzy manej przez pracownika kategorii A  może być dokonana na podstawie:  
1) wyników pomiarów dawek indywidualnych przeprowadzonych dla innych narażonych pracowników tej kategorii lub  
2) wyników pomiarów dozymetry cznych w  środowisku pracy, lub  
3) metod obliczeniowych, o  których mowa w  ust. 5a.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 31 – Poz. 623 
 
 5a. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia lub przyjęcia powiadomienia, o  których mowa 
w art. 4  ust. 1 lub 1a, na wniosek kierownika jednostki organizacyj nej, zatwierdza, w  drodze decyzji administracyjnej, metody  
obliczeniowe stanowiące podstawę oceny dawki indywidualnej otrzymanej przez pracownika kategorii A, w  przypadku 
gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy lub niewłaściwy.  
5b. Kierownik jednost ki organizacyjnej na bieżąco informuje pracownika o  wynikach oceny narażenia tego praco w-
nika. W  przypadku gdy pracownik jest objęty oceną dawek indywidualnych, kierownik jednostki organizacyjnej inform u-
je tego pracownika w  szczególności o  otrzymanych przez  pracownika dawkach indywidualnych.  
5c. Na żądanie pracownika kierownik jednostki organizacyjnej, a  w przypadku pracownika zewnętrznego – także 
pracodawca, niezwłocznie informują pracownika o  wynikach oce ny narażenia, w  szczególności o otrzymanych przez te go 
pracownika dawkach indywidualnych oraz o  wynikach pomiarów stanowiących podstawę oceny narażenia.  
6. Zaliczenia pracowników zatrudnionych w  warunkach narażenia do kategorii A  lub B dokonuje kierownik jednos t-
ki organizacyjnej, w  zależności od przewidywan ego poziomu narażenia tych pracowników.  
7. Ze względu na zdolność do wykonywania pracy w  grupie pracowników kategorii A  ustala się następującą klasy -
fikację medyczną: zdolny, zdolny pod pewnymi warunkami, niezdolny.  
7a. Klasyfikacji medycznej pracownika ka tegorii A  dokonuje uprawniony lekarz, który sprawuje nadzór medyczny 
nad tym pracownikiem.  
8. Pracownik nie może być zatrudniony na określonym stanowisku w  kategorii A, jeżeli uprawniony lekarz wydał 
orzeczenie, że jest on niezdolny do wykonywania takiej p racy.  
Art. 18. 1. W  celu dostosowania działań i  środków ochrony radiologicznej pracowników do wielkości i  rodzajów 
zagrożeń, kierownik jednostki organizacyjnej wprowadza podział lokalizacji miejsc pracy na:  
1) tereny kontrolowane, tam, gdzie istnieje możli wość otrzymania dawek określonych dla pracowników kategorii A, 
istnieje możliwość rozprzestrzeniania się skażeń promieniotwórczych lub mogą występować duże zmiany mocy 
dawki promieniowania jonizującego;  
2) tereny nadzorowane, tam, gdzie istnieje możliwość otrzymania dawek określonych dla pracowników kategorii B 
i które nie zostały zaliczone do terenów kontrolowanych.  
2. Za spełnienie wymagań określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  25 pkt  2 dla terenów kontrolow a-
nych i  nadzorowanych jest odpowied zialny kierownik jednostki organizacyjnej, który podejmuje określone działania 
w celu spełnienia tych wymagań po zasięgnięciu opinii inspektora ochrony radiologicznej i  lekarza medycyny pracy.  
Art. 18a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wdraża i prowadzi w  jednostce organizacyjnej system rejestracji 
i analizy wystąpienia narażenia przypadkowego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej w  razie wystąpienia narażenia przypadkowego niezwłocznie dokonuje analizy 
przyczyn, przebiegu i  skutków tego naraż enia.  
3. Wnioski z  analizy, o  której mowa w  ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej uwzględnia w  organizacji pracy 
jednostki organizacyjnej oraz przekazuje niezwłocznie organowi właściwemu do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłosz e-
nia lub przyjęcia powiad omienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a.  
Art. 19. 1. W  szczególnych przypadkach, z  wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych, pracownicy kategorii A, za ich zg o-
dą i za zgodą Prezesa Agencji, mogą otrzymać określone przez Prezesa Agencji dawki przekraczające wartości dawek 
granicznych, jeżeli jest to konieczne dla wykonania określonego zadania w  określonym miejscu pracy i  w określonym 
czasie.  
2. Niedopuszczalne jest narażenie, o  którym mowa w  ust. 1, praktykantów, uczniów, studentów oraz kobiet w  ciąży, 
a kobiet karmiących piersią, jeżeli w  wyniku narażenia jest prawdopodobne powstanie skażeń promieniotwórczych ciała.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany uzasadnić konieczność narażenia, o  którym mowa w  ust. 1, 
i z wyprzedzeniem szczegółowo omów ić związane z  tym kwestie z  zainteresowanymi pracownikami – ochotnikami lub 
ich przedstawicielami, oraz z  uprawnionym lekarzem i  inspektorem ochrony radiologicznej, a  także poinformować zaint e-
resowanych pracowników – ochotników o  ryzyku związanym z  narażen iem, o  którym mowa w  ust. 1, i o niezbędnych 
środkach ostrożności.  
4. Postępowanie w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1 i 3, wymaga udokumentowania w  formie pisemnej.  
5. Otrzymane przez pracownika dawki, o  których mowa w  ust. 1, są oddzielnie rejestrowane w  dokumentacji okreś -
lonej w  art. 30 ust.  3. Otrzymanie tych dawek nie może powodować odsunięcia pracownika od normalnych zajęć lub prz e-
sunięcia go na inne stanowisko bez jego zgody, z  zastrzeżeniem art.  31 ust.  2 i 3. 
6. Przepisy ust. 1 –5 stosuje się odpow iednio do członków załóg statków kosmicznych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 32 – Poz. 623 
 
 Art. 20. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego należy dołożyć starań, o  ile jest to możliwe, żeby członek ekipy 
awaryjnej nie otrzymał dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników.  
2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o  którym mowa w  ust. 1, nie jest możliwe, dawki skuteczne (efektywne) 
otrzymane przez członków ekip awaryjnych muszą mieścić się w  zakresie poziomów odniesienia dawek skutecznych 
(efektywnych) określonych w  odpowiednim  planie postępowania awaryjnego.  
3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych), o  których mowa w  ust. 2, ustala się na pozi o-
mie poniżej 100  mSv, z  wyjątkiem przypadku narażenia wyjątkowego, o  którym mowa w  ust. 4.  
4. W przypadku narażeni a wyjątkowego wynikającego z  działań mających na celu:  
1) ratowanie życia ludzkiego,  
2) zapobieżenie groźnym dla zdrowia skutkom promieniowania jonizującego,  
3) zapobieżenie wystąpieniu katastrofalnych warunków  
– wartości poziomów odniesienia dawki skutecz nej (efektywnej) określone w  odpowiednim planie postępowania awary j-
nego mogą przekraczać 100  mSv, ale nie mogą przekraczać 500  mSv.  
5. Osobami podejmującymi działania, o  których mowa w  ust. 4, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podj ę-
ciem tych działań zostali poinformowani, w  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – przez kierownika jednostki organ i-
zacyjnej, a  w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej – przez osobę kierującą działaniami ekipy awaryjnej, o  związanym 
z ich działaniem ryzyku dla zdrow ia i dostępnych środkach ochrony, a  następnie dobrowolnie podjęli decyzję o  udziale 
w działaniach. Rezygnacja z  udziału w  działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy.  
6. Niezwłocznie po zakończeniu działań, w  których członkowie eki p awaryjnych mogli być narażeni na otrzymanie 
dawek, o  których mowa w  ust. 3 lub 4, są oni informowani, w  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – przez kierown i-
ka jednostki organizacyjnej, a  w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej – przez osobę kierującą d ziałaniami ekipy aw a-
ryjnej, o  otrzymanych dawkach i  wynikającym z  tego ryzyku dla zdrowia.  
7. Członkowie ekip awaryjnych, którzy otrzymali dawki, o  których mowa w  ust. 3 lub 4, nie mogą być odsunięci od 
dalszej pracy zawodowej w  warunkach narażenia bez ich  zgody, z  zastrzeżeniem art. 31  ust. 2 i  3. 
8. Kierownik jednostki organizacyjnej – w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a  w przypadku zewnętrznej ek i-
py awaryjnej – osoba kierująca działaniami tej ekipy, niezwłocznie kieruje członka ekipy awaryjnej, kt óry otrzymał dawkę 
określoną w  ust. 4, na badania lekarskie. Przepisy art. 31  ust. 2 i  3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 20a. 1. W  przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej – kierowni k jednostki organizacyjnej, a  w przypadku z e-
wnętrznej ekipy awaryjnej – osoba k ierująca działaniami tej ekipy, zapewnia członkom ekipy awaryjnej:  
1) opiekę medyczną oraz niezbędne środki ochrony indywidualnej i  sprzęt dozymetryczny, stosownie do warunków 
narażenia w  przypadku zdarzenia radiacyjnego;  
2) prowadzenie pomiarów dawek indy widualnych albo pomiarów dozymetrycznych na miejscu zdarzenia radiacyjnego 
oraz rejestrowanie danych w  tym zakresie.  
2. Pomiary dozymetryczne, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2, prowadzi się tak, żeby możliwe było dokonanie oceny 
dawek indywidualnych dla każde go członka ekipy awaryjnej uczestniczącego w  działaniach ekipy awaryjnej.  
Art. 21. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej obowiązany jest prowadzić rejestr dawek indywidualnych otrzym y-
wanych przez pracowników zaliczonych do kategorii A  na podstawie wyników pomiarów i  ocen, o  których mowa w  ust. 2. 
2. Pomiary dawek indywidualnych oraz pomiary służące ocenie dawek od narażenia wewnętrznego są dokonywane 
przez podmioty posiadające akredytację otrzymaną na podstawie odrębnych przepisów, z  zastrzeżeniem ust.  4 i 5. 
3. Centralny rejestr dawek, o  których mowa w  ust. 1, prowadzi Prezes Agencji na podstawie wyników pomiarów 
i ocen, o  których mowa w  ust. 2, otrzymywanych od kierownika jednostki organizacyjnej.  
4. Inspektor ochrony radiologicznej, do czasu dokonania pom iarów dawek indywidualnych oraz pomiarów służących 
ocenie dawek od narażenia wewnętrznego przez podmiot posiadający akredytację, dokonuje wstępnej operacyjnej oceny 
dawek indywidualnych otrzymanych przez pracowników zewnętrznych wykonujących działalność na  terenie kontrolow a-
nym w  jednostce organizacyjnej.  
5. Inspektor ochrony radiologicznej może, do czasu dokonania pomiarów dawek indywidualnych oraz pomiarów 
służących ocenie dawek od narażenia wewnętrznego przez podmiot posiadający akredytację, dokonać wstę pnej operacy j-
nej oceny dawek indywidualnych otrzymanych przez innych niż pracownicy zewnętrzni pracowników wykonujących 
pracę w  jednostce organizacyjnej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 33 – Poz. 623 
 
 Art. 22. 1. Przed zatrudnieniem pracownika w  warunkach narażenia kierownik jednostki organizacyjnej je st obowi ą-
zany wystąpić do Prezesa Agencji z  wnioskiem o  informację z  centralnego rejestru dawek o  dawkach otrzymanych przez 
tego pracownika w  roku kalendarzowym, w  którym występuje z  wnioskiem, oraz w  okresie czterech poprzednich lat k a-
lendarzowych.  
2. W sytuacji, o  której mowa w  ust. 1, Prezes Agencji przekazuje informację o  dawkach otrzymanych przez praco w-
nika:  
1) przed dniem zarejestrowania pracownika w  centralnym rejestrze dawek – na podstawie informacji uzyskanych od 
instytutów badawczych,  które przed dniem powstania centralnego rejestru dawek prowadziły pomiary dawek ind y-
widualnych oraz ocenę dawek od narażenia wewnętrznego;  
2) w roku kalendarzowym, w  którym złożono wniosek – na podstawie informacji uzyskanych od kierownika jednostki 
organizacyjnej, w  której pracownik był w  tym roku zatrudniony.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2, informacje o  narażeniu pracownika dyrektor instytutu badawczego, 
o którym mowa w  ust. 2 pkt  1, oraz kierownik jednostki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 2 pkt  2, pr zekazują nie -
odpłatnie Prezesowi Agencji, na jego wniosek, w  terminie 14  dni od dnia otrzymania wniosku.  
Art. 23. 1. Działalność zawodowa związana z  występowaniem promieniowania naturalnego prowadzącego do wzrostu 
narażenia pracowników lub ludności, istotn ego z  punktu widzenia ochrony radiologicznej, wymaga oceny tego narażenia.  
2. Ocena narażenia dokonywana jest na podstawie pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
Art. 23a. Jeżeli w  następstwie działalności wykonywanej w przeszłości, w  szczególności polegającej na wydobyciu 
i przerobie rud uranu oraz na gromadzeniu osadów promieniotwórczych wód kopalnianych, utrzymuje się skażenie pr o-
mieniotwórcze środowiska istotne z  punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony ra diologicznej, użytkownik 
terenu, na którym utrzymuje się to skażenie, wyznacza granice tego terenu, prowadzi na nim pomiary kontrolne narażenia, 
a jeżeli jest to uzasadnione, także reguluje dostęp do tego terenu oraz wykorzystanie ziemi i  położonych na nim  budynków.  
Art. 23b. Ustala się poziom odniesienia dla średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu w  powietrzu w:  
1) miejscach pracy wewnątrz pomieszczeń oraz  
2) pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi  
– w wysokości 300  Bq/m3 (bekereli na metr  sześcienny).  
Art. 23c. 1. Kierownicy jednostek wykonujących działalność, w  której występują miejsca pracy:  
1) zlokalizowane wewnątrz pomieszczeń na poziomie parteru lub piwnicy na terenach, na których średnioroczne stęż e-
nie promieniotwórcze radonu w  powie trzu w  znacznej liczbie budynków może przekroczyć poziom odniesienia, 
o którym mowa w  art. 23b,  
2) pod ziemią,  
3) związane z  uzdatnianiem wód podziemnych na terenach, na których średnioroczne stężenie promieniotwórcze rad o-
nu w  powietrzu w  znacznej liczbie budynków może przekroczyć poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b  
– zapewniają w  tych miejscach pracy pomiar stężenia radonu lub stężenia energii potencjalnej alfa krótkożyciowych pr o-
duktów rozpadu radonu.  
2. Kierownicy jednostek wykonujących działaln ość, w  których występują miejsca pracy, o  których mowa w  ust. 1, 
zapewniają optymalizację narażenia pracowników wykonujących pracę w  tych miejscach pracy oraz informują na bieżąco 
na piśmie takich pracowników o  zwiększonym narażeniu na radon, wynikach pomi arów stężenia radonu lub stężenia 
energii potencjalnej alfa krótkożyciowych produktów rozpadu radonu w  miejscu pracy, otrzymanych przez nich dawkach 
promieniowania oraz działaniach podejmowanych w  celu ograniczenia narażenia na radon w  miejscu pracy.  
3. W przypadku gdy w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1  pkt 1, wynik pomiaru, o  którym mowa w  ust. 1, 
wskazuje na możliwość przekroczenia poziomu odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, kierownicy jednostek podejmują 
działania zapewniające ograniczenie nar ażenia pracowników na radon.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 34 – Poz. 623 
 
 4. W przypadku gdy w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2 lub 3, narażenie pracowników na otrzymanie 
dawki skutecznej (efektywnej) jest większe niż 1  mSv rocznie, kierownicy jednostek podejmują działania zapewniające 
ograniczenie narażenia pracowników na radon.  
5. Pracowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1, którzy mogą być narażeni na 
otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 6  mSv rocznie, kwalifikuje się jako pracowników kat egorii A.  
6. Pracowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1  pkt 1, w  których – mimo podjęcia 
działań zgodnie z  zasadą optymalizacji – stężenie promieniotwórcze radonu przekracza poziom odniesienia, o  którym 
mowa w  art. 23b, ale k tórzy nie są narażeni na otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej niż 6  mSv, oraz pr a-
cowników wykonujących pracę w  miejscach pracy, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2 i  3, którzy mogą być narażeni na 
otrzymanie dawki skutecznej (efektywnej) większej ni ż 1 mSv rocznie, ale nie większej niż 6  mSv rocznie, kwalifikuje się 
jako pracowników kategorii B.  
7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, tereny, na których średnioroczne stężenie 
promieniotwórcze radonu w  powietrzu wewnątr z pomieszczeń w  znacznej liczbie budynków może przekraczać poziom 
odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b, mając na względzie konieczność zapewnienia odpowiedniej ochrony radiologic z-
nej pracowników wykonujących pracę w  warunkach zwiększonego narażenia na rad on. 
Art. 23d. 1. Zbywca budynku, lokalu lub pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi oraz wynajmujący budynek, 
lokal lub pomieszczenie, przeznaczone na pobyt ludzi, przekazuje na żądanie nabywcy lub najemcy takiego budynku, 
lokalu lub pomieszczenia info rmację o  wartości średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu w  powietrzu o d-
powiednio w  budynku, lokalu lub pomieszczeniu.  
2. Przepisu ust. 1  nie stosuje się do wynajmujących nieprowadzących działalności gospodarczej w  zakresie wynajmu 
budynków, lok ali lub pomieszczeń.  
3. Informacja, o  której mowa w  ust. 1, wskazuje:  
1) wartość średniorocznego stężenia promieniotwórczego radonu w  powietrzu odpowiednio w  budynku, lokalu albo 
pomieszczeniu;  
2) porównanie wartości, o  której mowa w  pkt 1, z  wartością poziomu odniesienia dla średniorocznego stężenia promi e-
niotwórczego radonu w  powietrzu w  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, o  którym mowa w  art. 23b;  
3) podstawę faktyczną sporządzenia informacji, w  szczególności wyniki pomiarów, w  oparciu o  które sporządzono 
informację, oraz podmiot, który przeprowadził pomiary.  
4. Pomiary, o  których mowa w  ust. 3  pkt 3, prowadzą laboratoria, które posiadają akredytację w  zakresie prowadz e-
nia takich pomiarów. Laboratoria te przygotowują informację, o  której mow a w ust. 1.  
5. Laboratoria prowadzące pomiary, o  których mowa w  ust. 3  pkt 3, informują niezwłocznie państwowego woj e-
wódzkiego inspektora sanitarnego o  przypadkach przekroczenia wartości średniorocznego stężenia promieniotwórczego 
radonu w  powietrzu w  pomi eszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, o  którym mowa w  art. 23b.  
Art. 23e. 1. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi działania mające na celu identyfikację terenów, na których w e-
wnątrz pomieszczeń w  znacznej liczbie budynków poziom średniorocznego stężeni a promieniotwórczego radonu 
w powietrzu może przekroczyć poziom odniesienia, o  którym mowa w  art. 23b.  
2. Informacje o  wynikach działań, o  których mowa w  ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny przekazuje na bieżąco m i-
nistrowi właściwemu do spraw zdrowia.  
3.3) Państwowa Inspekcja Sanitarna udziela porad i  informacji w  zakresie narażenia na radon  w pomieszczeniach 
oraz związanych z  narażeniem na radon zagrożeń dla zdrowia, na temat znaczenia przeprowadzania pomiarów radonu 
oraz na temat dostępnych środków technic znych służących ograniczeniu występujących stężeń radonu.  
Art. 23f. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia we współpracy z  Głównym Inspektorem Sanitarnym opracowuje 
krajowy plan działania w  przypadku długoterminowych zagrożeń wynikających z  narażenia na rad on w  budynkach prz e-
znaczonych na pobyt ludzi oraz w  miejscach pracy, zwany dalej „krajowym planem działania w  przypadku narażenia na 
radon”.  
                                                           
3) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2; wszedł  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 35 – Poz. 623 
 
 2. Krajowy plan działania w  przypadku narażenia na radon określa:  
1) cele, jakie należy osiągnąć w  zakresie ochrony  przed narażeniem na promieniowanie jonizujące powodowanym 
przez radon w  miejscach pracy, budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, a  także 
w zakresie ograniczenia ryzyka wystąpienia nowotworu płuc w  związku z  narażeniem na radon  w perspektywie dł u-
goterminowej w  odniesieniu do osób palących i  niepalących;  
2) działania, jakie powinny być podejmowane dla osiągnięcia celów,  o których mowa w  pkt 1, wraz z harmonogramem 
ich prowadzenia;  
3) sposób finansowania badań dotyczących radonu o raz badań dot yczących środków naprawczych, w szczególności 
w odniesieniu do budynków przeznaczonych na pobyt ludzi z  bardzo wysokimi stężeniami radonu;  
4) przydział działań organom, jednostkom i  służbom podległym lub nadzorowanym przez ministra właściwego do 
spraw zdrowia, mechanizmy koordynacyjne i  dostępne zasoby w  celu realizacji krajowego planu działania w  przy-
padku narażenia na radon.  
3. Przy określeniu działań, o  których mowa w  ust. 2  pkt 2, bierze się pod uwagę potrzebę i  możliwość określenia 
w krajowym planie działania w  przypadku narażenia na radon:  
1) strategii służącej prowadzeniu badań w  zakresie stężeń radonu w  pomieszczeniach lub w  powietrzu gruntowym 
w celu oszacowania rozkładu stężeń radonu w  budynkach, zarządzania danymi pomiarowymi o raz ustanowieniu innych  
istotnych parametrów, takich jak rodzaje podłoża gruntowego i  skały, przepuszczalność oraz zawartość radu Ra -226 
w podłożu gruntowym lub w  glebie;  
2) sposobu podejścia, danych i  kryteriów stosowanych do identyfikacji terenów, o  których mowa w  art. 23e ust. 1, lub 
określenia innych parametrów, które mogą być stosowane jako konkretne wskaźniki sytuacji potencjalnie wysokiego 
narażenia na radon;  
3) rodzajów:  
a) miejsc pracy,  
b) budynków dostępnych publicznie, w  szczególności szkół i  szpitali 
– w których konieczne są pomiary na podstawie oceny ryzyka;  
4) strategii ograniczenia narażenia na radon w  budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi oraz zajmowania się w  pierw -
szej kolejności sytuacją potencjalnie wysokiego narażenia na radon;  
5) strategii dotyczącej ułatwienia stosowania środków naprawczych w  istniejących budynkach;  
6) strategii, w  tym metod i  narzędzi, na rzecz zapobiegania przenikaniu radonu do nowych budynków, łącznie z  iden-
tyfikacją materiałów budowlanych charakteryzujących s ię znaczną emisją radonu;  
7) strategii na rzecz komunikacji w  celu podniesienia świadomości społecznej oraz informowania organów samorządu 
terytorialnego, pracodawców i  pracowników o  zagrożeniac h związanych z  radonem, w  tym o zagrożeniach dla osób 
palących ; 
8) wskazówek w  sprawie metod i  narzędzi pomiarowych oraz środków naprawczych, z  uwzględnieniem kryteriów 
służących akredytacji laboratoriów prowadzących pomiary, o  których mowa w  art. 23d ust. 4.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza krajowy plan  działania w  przypadku narażenia na radon w  Dzienniku 
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia we współpracy z  Głównym Inspektorem Sanitarnym dokonuje przeglądu 
krajowego planu działania w  przypadku naraże nia na radon nie rzadziej niż co 4  lata, a  w razie potrzeby dokonuje zmiany 
tego planu.  
Art. 23g. 1. Prezes Agencji:  
1) organizuje kampanie promujące stosowanie środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do nowych 
budynków;  
2) prowadzi działa nia informacyjno -edukacyjne oraz szkoleniowe o  dostępnych środkach zapobiegania przenikaniu radonu  
do nowych budynków;  
3) monitoruje stosowanie środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do nowych budynków;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 36 – Poz. 623 
 
 4) może współpracować w  zakresie s praw określonych w  pkt 1 i  2 z samorządami zawodowymi architektów i  inżyni e-
rów budownictwa oraz innymi organizacjami zawodowymi i  stowarzyszeniami zawodowymi, organami samorządu 
terytorialnego, a  także specjalistami z  zakresu ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
5) może określać dobre praktyki dotyczące technik i  środków zapobiegających przenikaniu radonu do nowych budynków;  
6) zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej informacje o  instrumentach służących 
finansowaniu  środków mających na celu zapobieganie przenikaniu radonu do nowych budynków oraz dobre prakt y-
ki, o których mowa w  pkt 5.  
2. Główny Inspektor Sanitarny:  
1) organizuje kampanie promujące stosowanie środków mających na celu ograniczenie średniorocznego stęże nia rad o-
nu w  budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi;  
2) prowadzi działania informacyjno -edukacyjne oraz szkoleniowe o  dostępnych środkach ograniczenia stężenia radonu 
w budynkach, lokalach i  pomieszczeniach przeznaczonych na p obyt ludzi;  
3) monitoruje stosowanie środków mających na celu ograniczenie śr edniorocznego stężenia radonu w budynkach, lok a-
lach i  pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi;  
4) może współpracować w  zakresie spraw określonych w  pkt 1 i  2 z samorządami z awodowymi architektów i  inżyni e-
rów budownictwa oraz innymi organizacjami zawodowymi i  stowarzyszeniami zawodowymi, organami samorządu 
terytorialnego, a  także specjalistami z  zakresu pomiarów radonu i  ochrony przed promieniowaniem jonizującym;  
5) może okreś lać dobre praktyki dotyczące sposobu pomiarów stężenia radonu w  glebie i  w pomieszczeniach;  
6) zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej informacje o  instrumentach służących 
finansowaniu środków mających na celu ograniczen ie śr edniorocznego stężenia radonu w budynkach, lokalach 
i pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi oraz dobre praktyki, o  których mowa w  pkt 5.  
Art. 23h. 1. Operator statku powietrznego, w  którym pochodząca od promieniowania kosmicznego dawka skuteczna 
(efektywna) promieniowania jonizującego, jaką może otrzymać członek załogi statku powietrznego, może przekroczyć 
1 mSv rocznie, jest obowiązany:  
1) zapewnić ocenę dawek promieniowania jonizującego, jakie mogą otrzymać członkowie załóg statków pow ietrznych;  
2) przy planowaniu lotów uwzględniać wyniki ocen, o  których mowa w  pkt 1, a  także stosować ograniczenia udziału 
w lotach członków załóg statków powietrznych, którzy są zagrożeni otrzymaniem podwyższonej dawki promieni o-
wania jonizującego, w  celu niedopuszczenia do przekroczenia dawek granicznych;  
3) informować członków załóg statków powietrznych, których to dotyczy, o  zagrożeniach dla zdrowia związanych 
z promieniowaniem kosmicznym oraz o  wartości otrzymanych przez nich dawek promieniowania jonizu jącego;  
4) w przypadku kobiet będących członkami załóg statków powietrznych, które zgłosiły, że są w  ciąży – zapewnić, żeby 
dawka równoważna dla mającego się urodzić dziecka była na najniższym rozsądnie osiągalnym poziomie i  żeby było 
mało prawdopodobne, ż e przekroczy 1  mSv przynajmniej przez pozostały okres ciąży.  
2. W przypadku gdy pochodząca od promieniowania kosmicznego dawka skuteczna (efektywna) promieniowania 
jonizującego, jaką mogą otrzymać członkowie załogi statku powietrznego, może przekroczyć 6  mSv rocznie, stosuje się 
wymagania określone w  art. 7a, art. 9  ust. 1, art. 10, art. 11  ust. 2 i  ust. 3  pkt 5, art. 17, art. 19, art. 21 –23, art. 26, art. 27 
i art. 29 –32. 
Art. 24. Narażenie ogółu ludności w  wyniku stosowania promieniowania jonizującego pod lega regularnej ocenie 
dokonywanej przez Prezesa Agencji i  jest przedstawiane w  sprawozdaniu, o  którym mowa w  art. 110 pkt  13. 
Art. 25. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wskaźniki pozwalające na wyznaczenie dawek promieniowania jonizujące go stosowane przy ocenie narażenia oraz 
sposób i  częstotliwość dokonywania oceny narażenia pracowników i  osób z  ogółu ludności, uwzględniając wartości 
i zależności zalecane w  rozdziałach 4 i  5 publikacji Międzynarodowej Komisji Ochrony Radiologicznej (ICRP ) nr 116  
w celu oszacowania dawek pochodzących z  narażenia zewnętrznego oraz w  rozdziale 1  publikacji ICRP nr 119 
w celu oszacowania dawek pochodzących z  narażenia wewnętrznego i  ich aktualizacjach oraz kierując się koniec z-
nością zapewnienia ochrony radiol ogicznej pracownikom i  osobom z  ogółu ludności;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 37 – Poz. 623 
 
 2) podstawowe wymagania dotyczące terenów kontrolowanych i  nadzorowanych, w  tym w  szczególności:  
a) sposób oznakowania tych terenów, z  uwzględnieniem wzorów znaków ostrzegawczych dla oznakowania granic 
terenu  kontrolowanego i  nadzorowanego,  
b) warunki dostępu i  opuszczania tych terenów dla pracowników i  innych osób,  
c) warunki, jakie muszą być spełnione dla wykonywania pomiarów dozymetrycznych w  środowisku pracy na tych 
terenach, w  szczególności odnośnie do za kresu programu pomiarów i  wymagań, jakie muszą spełniać osoby 
wykonujące pomiary  
– kierując się koniecznością zapewnienia ochrony radiologicznej pracownikom i  osobom z  ogółu ludności przebyw a-
jącym na tych terenach.  
Art. 26. Kierownik jednostki organizacyjn ej zatrudniającej pracowników w  warunkach narażenia jest obowiązany 
zapewnić:  
1) opiekę medyczną pracownikom oraz niezbędne środki ochrony indywidualnej i  sprzęt dozymetryczny, stosownie do 
warunków narażenia;  
2) prowadzenie pomiarów dawek indywidualnych a lbo pomiarów dozymetrycznych w  środowisku  pracy zgodnie 
z art. 17 ust.  3 i 4 oraz rejestrowanie danych w  tym zakresie ; 
3) w przypadku działalności, które mogą prowadzić do uwolnień substancji promieniotwórczych do środowiska – opra-
cowanie i  wdrożenie proce dur pomiaru i  oceny narażenia osób z  ogółu ludności, prowadzenie pomiarów, a  także r e-
jestrowanie wyników tych pomiarów oraz wyników oceny narażenia osób z  ogółu ludności;  
4) odpowiedni dobór, właściwe użytkowanie, sprawdzenie sprawności i  konserwację przyrządów dozymetrycznych 
oraz ich wzorcowanie.  
Art. 27. 1. Przyrządy dozymetryczne stosowane do kontroli i  oceny narażenia, niepodlegające obowiązkowi kontroli 
metrologicznej określonej w  przepisach o  miarach, powinny posiadać świadectwo wzorcowania.  
2. Świadectwo wzorcowania, o  którym mowa w  ust. 1, wydaje laboratorium pomiarowe posiadające akredytację 
otrzymaną na podstawie odrębnych przepisów.  
Art. 28. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące:  
1) rejestracji dawek indywidualnych, uwzględniając w  szczególności:  
a) zawartość i  sposób prowadzenia rejestru dawek indywidualnych prowadzonego przez kierownika jednostki o r-
ganizacyjnej oraz centralnego rejestru dawek indywidualnych, długość okresu rejestracyjnego, okres prze cho-
wywania danych w  tych rejestrach, okres przechowywania dokumentów stanowiących podstawę dokonywania 
wpisów do rejestrów, tryb sporządzania kopii danych zawartych w  rejestrach oraz okres ich przechowywania, 
a także wzór karty zgłoszeniowej do centralnego  rejestru dawek indywidualnych i  wzór karty ewidencyjnej ce n-
tralnego rejestru dawek indywidualnych,  
b) podmioty, którym mogą być przekazywane dane z  rejestru dawek indywidualnych prowadzonego przez kiero w-
nika jednostki organizacyjnej oraz z  centralnego rej estru dawek indywidualnych, terminy przekazywania d a-
nych, a  także zawartość wniosku o  udostępnienie danych z  centralnego rejestru dawek indywidualnych,  
c) narażenia, o  których mowa w  art. 16  ust. 1, art. 19  ust. 1, art. 20 i  art. 23c ust. 5, w  tym wyniki p omiarów doz y-
metrycznych,  
d) wykaz instytutów badawczych, o  których mowa w  art. 22  ust. 2  pkt 1  
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia aktualnej informacji o  dawkach indywidualnych otrzymanych przez 
pracowników i  inne osoby narażone na promieniowanie jo nizujące;  
2) sprzętu dozymetrycznego, uwzględniając wymagania techniczne przy stosowaniu sprzętu w  warunkach normalnych 
i w sytuacji zdarzeń radiacyjnych.  
Art. 29. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić pracownikom zewnętrznym ochro nę radio - 
logiczną równoważną ochronie, jaką zapewnia pracownikom zatrudnionym w  jednostce organizacyjnej.  
2. Każdemu pracownikowi zewnętrznemu Prezes Agencji wydaje indywidualny dokument narażenia pracownika 
zewnętrznego (paszport dozymetryczny), w  którym  pracodawca zewnętrzny i  kierownik jednostki organizacyjnej umies z-
czają informacje określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3 pkt  2. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 38 – Poz. 623 
 
 3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcy zewnętrznego i  pracownika zewnętrznego 
w zakresie ochrony radiologicznej pracowników zewnętrznych narażonych podczas pracy na terenie kontrolowanym 
lub terenie nadzorowanym, uwzględniając sposoby ochrony stosowane wobec pracowników jednostki org anizacyjnej;  
2) informacje umieszczane przez kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcę zewnętrznego i  uprawnionego lek a-
rza w  paszporcie dozymetrycznym, mając na uwadze dostarczenie informacji zapewniających objęcie pracownika 
ochroną przed promieniow aniem;  
3) tryb wydawania oraz wzór paszportu dozymetrycznego, uwzględniając konieczność nadania każdemu paszportowi 
indywidualnego numeru, a  także zapewnienie umieszczenia informacji, o  których mowa w  pkt 2. 
Art. 30. 1. Za nadzór medyczny nad pracownikami kategorii A  odpowiedzialny jest kierownik jednostki organizacyjnej 
oraz uprawniony lekarz, któremu zapewnia się dostęp do informacji niezbędnych do wydania orzeczenia o  zdolności tych 
pracowników do wykonywania określonej pracy, łącznie z  informacją o  waru nkach środowiskowych w  miejscu pracy.  
2. Nadzór medyczny, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje wstępne badania lekarskie pracownika przed jego zatru d-
nieniem dla określenia, czy pracownik może być zatrudniony w  kategorii A, oraz okresowe badania lekarskie przep rowa-
dzane co najmniej raz w  roku, które pozwalają stwierdzić, czy pracownik może nadal wykonywać swoje obowiązki.  
3. Dla każdego pracownika kategorii A  uprawniony lekarz zakłada dokumenta cję medyczną, prowadzoną i aktual i-
zowaną przez cały okres zaliczenia do tej kategorii. Dokumentacja jest przechowywana do dnia osiągnięcia przez praco w-
nika wieku 75  lat, jednak nie krócej niż przez 30  lat od dnia zakończenia przez niego pracy w  warunkach narażenia.  
4. Dokumentacja medyczna obejmuje informacje o  rodzaju wykonywanej pracy, wynikach badań lekarskich prz e-
prowadzonych przed podjęciem zatrudnienia w  kategorii A  i o wynikach badań okresowych oraz rejestr dawek, o  którym 
mowa w  art. 21 ust.  1. 
5. Po ustaniu zatrudnienia w  warunkach narażenia uprawniony lekarz mo że zalecić kontynuację nadzoru medyczn e-
go, jeżeli uzna to za konieczne dla ochrony zdrowia pracownika.  
Art. 31. 1. W przypadku stwierdzonego przekroczenia którejkolwiek z  dawek granicznych określonych dla praco w-
ników w  załączniku nr 4  do ustawy, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować pracownika na bad a-
nia lekarskie.  
2. Dalsza praca w  warunkach narażenia wymaga zgody uprawnionego lekarza.  
3. W przypadku braku zgody uprawnionego lekarza na dalsze zatrudnienie pracownika w  warunkach naraż enia st o-
suje się odpowiednio przepisy prawa pracy odnoszące się do pracownika, u którego stwierdzono objawy wskazujące na 
powstanie choroby zawodowej.  
Art. 32. Od orzeczeń lekarskich, o  których mowa w  art. 17 ust.  7a i 8 oraz w  art. 31 ust.  2, pracownikowi  służy o d-
wołanie do sądu pracy.  
Art. 32a. Przepisy art. 10, art. 11, art. 14, art. 17, art. 21, art. 22, art. 23c, art. 26 i  art. 29 –32 stosuje się odpowiednio 
do uczniów, studentów i  praktykantów.  
Art. 32b. Kierownik jednostki organizacyjnej na bieżąco in formuje pracowników o  stanie ochrony radiologicznej 
w tej jednostce organizacyjnej, rozwiązaniach w  zakresie ochrony radiologicznej mających bezpośredni lub po średni wpływ  
na poziom ochrony radiologicznej pracowników oraz o  ich poziomie narażenia, w  tym o otrzymanych przez nich dawkach 
promieniowania jonizującego.  
Art. 32c. 1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związ a-
ną z narażeniem, o  której mowa w  art. 4  ust. 1  pkt 1 lub 4 –16, informacji o  wpływie działalności wykonywanej przez tę 
jednostkę organizacyjną na zdrowie ludzi i  na środowisko oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substancji 
promieniotwórczych do środowiska w  związku z  wykonywaniem tej działalności, a  w przypadku nowych rodzajów zasto-
sowań promieniowania jonizującego w  tej jednostce organizacyjnej – także informacji o  uzasadnieniu wykonywania tej 
działalności. Kierownik jednostki organizacyjnej udziela informacji niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o  udzielenie 
informacji.  
2. Kiero wnik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, o  której mowa w  art. 4 
ust. 1 pkt 1 lub 4 –16, zamieszcza na stronie internetowej jednostki organizacyjnej, nie rzadziej niż co 12  miesięcy, info r-
mację o  wpływie działalności wykon ywanej przez jednostkę organizacyjną na zdrowie ludzi i  na środowisko oraz o  wiel-
kości i  składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych do środowi ska w  związku z wykonywaniem tej 
działalności.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 39 – Poz. 623 
 
 Art. 33. 1. W  celu zapewnienia bezpieczeństwa jądr owego i  ochrony radiologicznej kraju przy stosowaniu promieni o-
wania  jonizującego w  warunkach normalnych i  w sytuacji zdarzeń radiacyjnych minister właściwy do spraw  energii  może 
udzielać dotacji celowych na wykonywanie działalności, o  której mowa w  ust. 2. 
2. Dotacja może być przeznaczona na:  
1) eksploatację badawczych reaktorów jądrowych;  
2) likwidację badawczych reaktorów jądrowych;  
3) utrzymanie i  rozwój programów zapewnienia jakości związanych z  wykorzystaniem przez podmioty, o  których mowa  
w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i  4–8 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 85, 374, 695, 875 i 1086  oraz z 2021 r. poz.  159), wiązek promieniowania jonizującego na potrzeby medyczne 
do celów innych niż diagno styka i radioterapia;  
4) zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej lub ochrony fizycznej obiektów jądrowych i  mate -
riałów jądrowych w  jednostkach organizacyjnych działających w  Otwocku -Świerku;  
5) sporządzanie ocen oddziaływania obiektów jądrowyc h, miejsc wydobywania rud uranu i  toru oraz składowisk odp a-
dów promieniotwórczych na środowisko oraz wykonywanie badań i  analiz niezbędnych do sporządzenia tych ocen;  
6) utrzymanie wzorców promieniowania jonizującego oraz utrzymanie i  rozwój systemów zapew nienia jakości wzo r-
cowania przyrządów dozymetrycznych;  
7) akredytację laboratoriów wykonujących działalność, o  której mowa w  art. 21 ust.  2 oraz art.  27 ust.  2; 
8) inwestycje służące wykonywaniu działalności, o  której mowa w  pkt 1–7. 
3. (uchylony)  
4. Wysok ość dotacji nie może być większa niż koszty poniesione w  związku z  wykonywaną działalnością, pomnie j-
szone o  dochody uzyskane z  tej działalności i  środki pochodzące z  innych źródeł, a  ponadto w  przypadku działalności, 
o której mowa w  ust. 2 pkt  1, 3, 4, 6 i  7, nie może przekraczać 85% kosztów wykonywanej działalności.  
5. Dotacja może być udzielona podmiotowi, który spełnia następujące warunki:  
1) złożył w  terminie wniosek o  udzielenie dotacji;  
2) dysponuje potencjałem technicznym, w  szczególności sprzętem, a paraturą i  infrastrukturą techniczną, umożliwiaj ą-
cym prawidłowe wykonywanie działalności będącej przedmiotem wniosku;  
3) posiada potencjał finansowy umożliwiający współfinansowanie działalności będącej przedmiotem wniosku;  
4) dysponuje pracownikami o kwalifikacjach i  doświadczeniu niezbędnych do wykonywania działalności będącej 
przed miotem wniosku;  
5) zapewnia wykonywanie prac lub czynności przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, o  ile takie uprawni e-
nia są wymagane;  
6) jest organizacją prowadzącą badania i  upowszechniającą wiedzę w  rozumieniu art. 2  pkt 83  rozporządzenia Komisji 
(UE) nr 651/2014  z dnia 17  czerwca 2014  r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z  rynkiem wewnętrznym 
w zastosowaniu art. 107 i  108 Traktatu (Dz. Urz. UE  L 187  z 26.06.2014, str. 1, z  późn. zm.4)). 
6. Minister właściwy do spraw  energii  dokonuje oceny wniosku o  udzielenie dotacji pod względem merytorycznym 
i finansowym, w  tym analizy wpływu działalności będącej przedmiotem wniosku o  udzielenie dotacji na st an bezpiecze ń-
stwa jądrowego i  ochrony radiologicznej kraju.  
7. Wniosek złożony po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.  
8. W przypadku złożenia niekompletnego wniosku minister właściwy do spraw  energii  wzywa podmiot, który złożył 
wniosek, do uzupełnien ia go w  terminie 7  dni od dnia otrzymania wezwania.  
9. Wniosek nieuzupełniony w  terminie, o  którym mowa w  ust. 8, pozostawia się bez rozpatrzenia.  
10. Na podstawie oceny, o  której mowa w  ust. 6, minister właściwy do spraw  energii  udziela dotacji i  określa jej w y-
sokość albo odmawia jej udzielenia, o  czym zawiadamia na piśmie podmiot, który złożył wniosek o  udzielenie dotacji.  
11. (uchylony)  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE L 329  z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149  z 07.06.2 016, 
str. 10, Dz. Urz. UE L 156  z 20.06.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236  z 14.09.2017, str. 28 i  Dz. Urz. UE L 26  z 31.01.2018, str. 53.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 40 – Poz. 623 
 
 12. (uchylony)  
13. (uchylony)  
14. (uchylony)  
15. (uchylony)  
16. (uchylony)  
17. (uchylony)  
18. (uchylony)  
19. (uchylony)  
20. (uchylony)  
21. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór wniosku o  udzielenie dotacji i  termin składania wniosku oraz dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku,  
2) termin zawiadomienia przez ministra właściwego do spraw  energii  podmio tu, który złożył wniosek o  udzielenie 
dotacji, o  udzieleniu dotacji i  jej wysokości albo o  odmowie udzielenia dotacji,  
3) sposób dokumentowania wykorzystania dotacji  
– kierując się koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez ubiegających się o udzielenie dotacji speł-
niania warunków jej udzielenia oraz kontroli wykorzystania dotacji, a  także prawidłowego jej rozliczenia przez wykonawcę.  
Rozdział 3a  
Stosowanie promieniowania jonizującego w  celach medycznych oraz w  celu obrazowania pozamedycznego  
Art. 33a. Stosowanie promieniowania jonizującego w  celach medycznych obejmuje ekspozycje medyczne:  
1) osób poddawanych badaniom diagnostycznym, zabiegom lub leczeniu,  
2) osób poddawanych badaniom przesiewowym,  
3) osób uczestniczących w  eksperymentach medycznych lub badaniach klinicznych,  
4) opiekunów  
– zwanych dalej „osobami poddawanymi ekspozycji medycznej”.  
Art. 33b. Osoby poddawane ekspozycji medycznej podlegają ochronie r adiologicznej, która obejmuje w szczególności  
uzasadnienie ekspozycji medyczne j, o którym mowa w  art. 33c, i  optymalizację, o  której mowa w  art. 33d.  
Art. 33c. 1. Przeprowadzenie ekspozycji medycznej wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie to wskazuje przewagę 
spodziewanych korzyści diagnostycznych lub leczniczych, w  tym bezpośrednich kor zyści zdrowotnych dla osoby podd a-
nej ekspozycji medycznej oraz korzyści dla społeczeństwa, nad uszczerbkiem na zdrowiu, który ekspozycja medyczna 
może spowodować u osoby poddanej takiej ekspozycji lub u jej potomstwa. W  przypadku ekspozycji medycznej opiek u-
nów w  jej uzasadnieniu uwzględnia się również spodziewane korzyści i  szkody dla tych osób.  
2. W uzasadnieniu, o  którym mowa w  ust. 1, bierze się pod uwagę korzyści i  rodzaje ryzyka związane ze stosow a-
niem alternatywnych metod służących temu samemu celowi,  prowadzących do mniejszego narażenia w  wyniku ekspoz y-
cji medycznej lub nienarażających na działanie promieniowania jonizującego.  
3. Zastosowanie szczegółowej medycznej procedury radiologicznej, o  której mowa w  art. 33f ust. 1, zgodnej z  wzor -
cową medyczną  procedurą radiologiczną dla standardowych ekspozycji medycznych, o  której mowa w  art. 33t ust. 1, jest 
równoznaczne z  uzasadnieniem, o  którym mowa w  ust. 1. W  takim przypadku uzasadnienie nie jest wymagane.  
4. Skierowanie pacjenta na badanie diagnostyczne , zabieg lub leczenie albo zlecenie wykonania badania diagn o-
stycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, wynika z  uzasadnionego przekonania 
lekarza kierującego, że wynik dostarczy informacji, które przyczynią się do postawi enia prawidłowego rozpoznania lub 
wykluczenia choroby, oceny jej przebiegu i  postępów leczenia lub uzyska się zamierzony efekt terapeutyczny.  
5. Badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, które nie są uzasa d-
nione zgodnie z  przepisami ust. 1 –3, mogą być uzasadnione jedynie ze względu na szczególne okoliczności, które ocenia się  
indywidualnie.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 41 – Poz. 623 
 
 6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, lekarz kierujący pacjenta na badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie 
albo zleca jący wykonanie badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, 
umieszcza w  dokumentacji medycznej pacjenta skierowanie na badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie albo zlecenie 
wykonania badania diagnostycznego , zabiegu lub leczenia oraz indywidualne uzasadnienie.  
7. Wykonanie ekspozycji medycznej niezgodnie z  przepisami ust. 1 –6 jest niedopuszczalne.  
Art. 33d. 1. Badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, wymaga 
optymalizacji ochrony radiologicznej pacjenta.  
2. W badaniach diagnostycznych z  zastosowaniem promieniowania jonizującego ogranicza się dawki skuteczne 
(efektywne) otrzymywane przez pacjentów do możliwie najniższego poziomu, przy uwzględnieniu czynników ekon o-
micznych i  społecznych, który zapewni uzyskanie wyniku badania o  założonej jakości diagnostycznej. Optymalizacja 
ochrony radiologicznej pacjenta jest także realizowana przez redukcję badań niepotrzebnie powtarzanych.  
3. W radiologii zabiegowej, poza wymaga niami określonymi w  ust. 2, podejmuje się niezbędne kroki mające na celu 
zapobieżenie popromiennym uszkodzeniom skóry i  tkanek pod nią położonych w  wyniku stosowania długotrwałej eksp o-
zycji, w  szczególności wiązką promieniowania rentgenowskiego o  dużej moc y dawki.  
4. W radioterapii optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta wymaga możliwie maksymalnej ochrony zdrowych 
narządów i  tkanek przed promieniowaniem jonizującym przy podaniu indywidualnie planowanej i  zleconej dawki ter a-
peutycznej w  określonym reż imie czasowym.  
5. W leczeniu za pomocą produktu radiofarmaceutycznego o  zleconej aktywności optymalizacja ochrony radio -
logicznej pacjenta wymaga możliwie maksymalnej ochrony zdrowych narządów i  tkanek przed promieniowaniem joniz u-
jącym.  
Art. 33e. 1. Kobiet y w wieku rozrodczym, kobiety w  ciąży, kobiety karmiące piersią, osoby poniżej 16. roku życia, 
a także opiekunowie oraz osoby z  otoczenia i  rodziny pacjentów poddawanych leczeniu za pomocą produktów radiofa r-
maceutycznych lub zamkniętych źródeł promieniowan ia jonizującego wprowadzanych na stałe do organizmu, podlegają 
szcze gólnej ochronie w  związku z  ekspozycją medyczną.  
2. Lekarz kierujący oraz lekarz prowadzący mają obowiązek uzyskania od kobiety poddawanej ekspozycji medyc z-
nej informacji, czy jest ona w ciąży lub czy karmi piersią, chyba że nie jest to istotne z  punktu widzenia zastosowanej 
medycznej procedury radiologicznej.  
3. W przypadku ekspozycji medycznej z  zakresu radioterapii, leczenia za pomocą produktów radiofarmaceutycznych 
lub radiologii zab iegowej, lekarz prowadzący jest obowiązany upewnić się, czy kobieta poddawana ekspozycji medycznej 
nie jest w  ciąży, chyba że nie jest to istotne z  punktu widzenia zastosowanej medycznej procedury radiologicznej.  
4. W przypadku gdy kobieta poddawana ekspoz ycji medycznej jest w  ciąży lub gdy ciąży nie można wykluczyć, 
zwraca się szczególną uwagę na uzasadnienie, o  którym mowa w  art. 33c, wskazania medyczne oraz optymalizację, 
o której mowa w  art. 33d, biorąc pod uwagę zarówno kobietę w  ciąży, jak i  nienarodz one dziecko, ze szczególnym 
uwzględnieniem medycznych procedur radiologicznych:  
1) obejmujących obszar brzucha lub miednicy;  
2) w przypadku medycyny nuklearnej – także mogących prowadzić do otrzymania przez nienarodzone dziecko dawki 
przekraczającej 5  mSv.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, jednostka ochrony zdrowia jest obowiązana przeprowadzić dla nienar o-
dzonego dziecka ocenę dawki lub weryfikację zaaplikowanej aktywności.  
6. W przypadku kobiety karmiącej piersią, w  medycynie nuklearnej, w  zależności  od medycznej procedury radio -
logicznej, zwraca się szczególną uwagę na uzasadnienie, o  którym mowa w  art. 33c, w  szczególności na pilność wykon y-
wania procedury, oraz na optymalizację, o  której mowa w  art. 33d, biorąc pod uwagę zarówno kobietę, jak i  dziec ko. 
7. Jednostki ochrony zdrowia udostępniają w  swoich pomieszczeniach, w  miejscach publicznie dostępnych, inform a-
cje o  szczególnej ochronie kobiet w  wieku rozrodczym, kobiet w  ciąży i  kobiet karmiących piersią, poddawanych eksp o-
zycjom medycznym.  
8. W przypadku osób uczestniczących w  eksperymentach medycznych l ub badaniach klinicznych oraz w przypadku 
opiekunów ochrona radiologiczna obejmuje również ustanowienie i  stosowanie przez jednostkę ochrony zdrowia ogr a-
niczników dawki (limitów użytkowych dawki).  
              
Dzie nnik Ustaw  – 42 – Poz. 623 
 
 9. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 8, ograniczniki dawki (limity użytkowe dawki) są ustanawiane w  formie 
indywidualnych dawek skutecznych (efektywnych) lub dawek równoważnych w  określonym czasie.  
10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania w  zakresie szczególnej 
ochrony w  związku z  ekspozycją medyczną w  badaniach diagnostycznych, zabiegach i  leczeniu kobiet w  wieku rozro d-
czym, kobiet w  ciąży, kobiet karmiących piersią, osób poniżej 16. roku życia, a  także opiekunów oraz osób z  otoczenia 
i rodziny pacjentów, uwzględniając uwarunkowania związane z  uzasadnieniem, o  którym mowa w  art. 33c, i  optymaliz a-
cją, o  której mowa w  art. 33d, praktyczne aspekty medycznych procedur radiologicznych, zapewnienie wysokiej jakości 
świad czonych usług medycznych i  specyfikę wykonywania ekspozycji medycznej.  
Art. 33f. 1. Wykonanie badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia, z  zastosowaniem promieniowania jonizuj ą-
cego, odbywa się zgodnie ze szczegółowymi medycznymi procedurami radiologicz nymi opracowanymi w  jednostce 
ochrony zdrowia, zwanymi dalej „procedurami szczegółowymi”.  
2. Procedura szczegółowa zawiera:  
1) opis postępowania odnoszącego się do stosowanych w  jednostce ochrony zdrowia urządzeń radiologicznych 
i urządzeń pomocniczych, a  także do kategorii osób podlegających badaniu diagnostycznemu, zabiegowi lub lecz e-
niu z  użyciem takich urządzeń;  
2) informacje dotyczące wyniku zastosowania procedury szczegółowej, w  tym informacje dotyczące narażenia osób, 
o których mowa w  pkt 1;  
3) inne niż wskazane w  pkt 1 i  2 istotne informacje o  sposobie wykonania badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia.  
3. Procedury szczegółowe stosowane w  jednostce ochrony zdrowia podlegają ocenie ich poprawności i  aktualności 
podczas audytu klinicznego wewnętr znego i  audytu klinicznego zewnętrznego, o  których mowa w  art. 33u ust. 1.  
Art. 33g. 1. Przy stosowaniu procedur szczegółowych jednostka ochrony zdrowia stosuje diagnostyczne poziomy r e-
ferencyjne dla badań rentgenodiagnostycznych, badań diagnostycznych z  zakresu medycyny nuklearnej oraz z  zakresu 
radiologii zabiegowej.  
2. Diagnostyczne poziomy referencyjne podlegają, nie rzadziej niż co 5  lat, przeglądowi dokonywanemu przez Kr a-
jowe Centrum Ochrony Radiologicznej w  Ochronie Zdrowia, zwane dalej „Krajowym Cen trum”. Krajowe Centrum prz e-
kazuje na piśmie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wyniki przeglądu diagnostycznych poziomów referencyjnych 
w terminie do dnia 31  marca roku następującego po roku, w  którym przegląd został przeprowadzony.  
3. Minister właściw y do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, diagnostyczne poziomy referencyjne, 
o których mowa w  ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia ich aktualności oraz bezpieczeństwo pacjentów 
poddawanych medycznym procedurom radiologicznym.  
Art. 33h. 1. Lekarz kierujący oraz lekarz prowadzący biorą udział w  stosowaniu procedur szczegółowych związ a-
nych z  ekspozycją medyczną w  zakresie odpowiadającym posiadanym uprawnieniom.  
2. Do zadań osób, o  których mowa w  ust. 1, należy odpowiednio:  
1) uzasadni enie ekspozycji medycznej zgodnie z  przepisami art. 33c;  
2) optymalizacja dawek w  dążeniu do ich ograniczenia przy jednoczesnym zachowaniu warunków dla uzyskania ocz e-
kiwanej informacji klinicznej lub oczekiwanego efektu terapeutycznego;  
3) kliniczna ocena wyniku badania diagnostycznego, zabiegu lub efektu terapeutycznego oraz przekazywanie inform a-
cji lub dokumentacji radiologicznej innym lekarzom zaangażowanym w  proces badania diagnostycznego, zabiegu 
lub leczenia;  
4) w przypadku badania diagnostycznego lub  leczenia za pomocą izotopów promieniotwórczych – udzielanie pacje n-
towi, jego przedstawicielowi ustawowemu oraz osobom upoważnionym przez pacjenta lub jego przedstawiciela 
ustawowego informacji na temat zagrożeń związanych z  promieniowaniem jonizującym ora z przekazanie odpowie d-
nich instrukcji mających na celu ograniczenie dawek w  stosunku do osób mających kontakt z  pacjentem, w  tym 
opiekunów, w  przypadku procedur terapeutycznych; instrukcje te mają formę pisemną i  są przekazywane przed 
opuszczeniem jednostk i ochrony zdrowia;  
5) współpraca, w  przypadkach gdy zachodzi taka potrzeba, z  innymi specjalistami i  personelem w  zakresie aspektów 
praktycznych medycznych procedur radiologicznych, a  także uzyskiwanie informacji o  wynikach poprzednich badań 
diagnostycznych, zabiegów lub leczenia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 43 – Poz. 623 
 
 3. Wykonywanie w  jednostce ochrony zdrowia zadań polegających na:  
1) optymalizacji ochrony radiologicznej pacjentów i  innych osób poddawanych ekspozycjom medycznym, w  tym na 
stosowaniu i  wykorzystywaniu diagnostyczny ch poziomów referencyjnych tam, gdzie ma to zastosowanie,  
2) definiowaniu kryteriów jakości urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych na potrzeby programu zape w-
nienia jakości, o  którym mowa w  art. 7  ust. 2,  
3) przygotowywaniu specyfikacji techniczny ch urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych oraz wyborze urz ą-
dzeń wymaganych do prowadzenia pomiarów w  zakresie ochrony przed promieniowaniem jonizującym,  
4) analizie zdarzeń obejmujących lub potencjalnie obejmujących ekspozycje niezamierzone lub n arażenia przypadk o-
we, o  których mowa w  art. 33m ust. 1  
– wymaga specjalistycznej wiedzy z  zakresu fizyki medycznej.  
4. Zadania określone w  ust. 3 w  zakresie radioterapii wykonuje w  jednostce ochrony zdrowia specjalista w  dziedzinie 
fizyki medycznej.  
5. Na wniosek lekarza lub operatora urządzenia służącego do napromieniania w  jednostce ochrony zdrowia prow a-
dzącej działalność w  zakresie radioterapii specjalista w  dziedzinie fizyki medy cznej bierze udział w procedurze napromienia -
nia pacjenta.  
6. W przypadku g dy specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej pełni w  jednostce ochrony zdrowia prowadzącej dzi a-
łalność w  zakresie radioterapii funkcję kierownika zespołu specjalistów w  dziedzinie fizyki medycznej, jest on odpowi e-
dzialny za planowanie leczenia w  tej jednos tce ochrony zdrowia.  
7. Zadania określone w  ust. 3 w  zakresie medycyny nuklearnej wykonuje w  jednostce ochrony zdrowia specjalista 
w dziedzinie fizyki medycznej lub osoba dopuszczona przez kierownika jednostki ochrony zdrowia do wykonywania tych 
zadań, zwa na dalej „fizykiem medycznym w  zakresie medycyny nuklearnej”.  
8. Kierownik jednostki ochrony zdrowia może dopuścić do wykonywania zadań określonych w  ust. 3  fizyka 
medycznego w  zakresie medycyny nuklearnej, który:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub rów norzędny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku fizyki, biofizyki, 
fizyki medycznej, fizyki technicznej lub inżynierii biomedycznej oraz  
2) wykonywał nie krócej niż 2  lata w  okresie ostatnich 3  lat czynności zawodowe w  dziedzinie medycyny nuklearnej, 
oraz 
3) ukończył:  
a) kurs fizyka medycznego w  zakresie medycyny nuklearnej, zgodny z  programem opracowanym przez Centrum 
Medyczne Kształcenia Podyplomowego w  porozumieniu z  konsultantem kraj owym w  dziedzinie fizyki medycznej  
oraz konsultantem krajowym w  dziedzinie medycyny nuklearnej, lub  
b) moduł ogólny i  moduł z  medycyny nuklearnej, zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego prowadzonego 
przez jednostkę posiadającą akredytację do prowadzeni a szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie fizyki 
medycznej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedzi -
nach mających zastosowanie w  ochronie zdrowia.  
9. Zadania określone w  ust. 3 w  zakresie rentgenodiagnostyki lub radiologii zabiegowej wykonuje w  jednostce 
ochron y zdrowia specjalista w  dziedzinie fizyki medycznej lub osoba dopuszczona przez kierownika jednostki ochrony 
zdrowia do wykonywania tych zadań, zwana dalej „fizykiem medycznym w  zakresie rentgenodiagnostyki i  radiologii 
zabiegowej”.  
10. Kierownik jednostki  ochrony zdrowia może dopuścić do wykonywania zadań określonych w  ust. 3  fizyka 
medycznego w  zakresie rentgenodiagnostyki i  radiologii zabiegowej, który:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku fizyki, biofizyki, 
fizyki medycznej, fizyki technicznej lub inżynierii biomedycznej oraz  
2) wykonywał nie krócej niż 2  lata w  okresie ostatnich 3  lat czynności zawodowe w  dziedzinie rentgenodiagnostyki lub 
radiologii zabiegowej, oraz  
3) ukończył:  
a) kurs fizyka me dycznego w  zakresie rentgenodiagnostyki i  radiologii zabiegowej, zgodny z  programem oprac o-
wanym przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w  porozumieniu z  konsultantem krajowym  w dzie-
dzinie fizyki medycznej oraz konsultantem kra jowym w  dziedzinie r adiologii i diagnostyki obrazowej, lub  
              
Dzie nnik Ustaw  – 44 – Poz. 623 
 
 b) moduł ogólny i  moduł z  diagnostyki obrazowej, zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego prowadzo -
nego przez jednostkę posiadającą akredytację do prowadzeni a szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie fizyki 
medy cznej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedz i-
nach mających zastosowanie w  ochronie zdrowia.  
11. Przepisu ust. 9  nie stosuje się do jednostki ochrony zdrowia, jeżeli z  dokumentacji żadnej procedury s zczegół o-
wej, na podstawie której w  jednostce ochrony zdrowia są wykonywane badania diagnostyczne lub zabiegi, nie wynika, że 
badanie diagnostyczne lub zabieg wiąże się albo może się wiązać z  istotnym z  punktu widzenia ochrony radiologicznej 
narażeniem pacj enta.  
12. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przed dopuszczeniem osoby do wykonywania zadań, o  których mowa 
w ust. 3, weryfikuje spełnienie przez nią wymagań, o  których mowa w  ust. 4 i  7–10. 
13. Dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w  Biuletynie Informacji Publicznej Centrum 
Medycznego Kształcenia Podyplomowego ogłasza na stronie podmiotowej programy kurs ów, o  których mowa w  ust. 8 
pkt 3 lit. a oraz w  ust. 10  pkt 3  lit. a.  
14. Podmioty prowadzące kursy, o  których mowa w  ust. 8  pkt 3  lit. a oraz w  ust. 10  pkt 3  lit. a, wydają osobom, kt ó-
re ukończyły te kursy, zaświadczenia o  ukończeniu kursu.  
15. Jednostki akredytowane prowadzące moduły, o  których mowa w  ust. 8  pkt 3  lit. b oraz w  ust. 10  pkt 3  lit. b, w y-
dają osobom, które ukończyły moduł, za świadczenia o  ukończeniu modułu.  
16. Zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 14, zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  adres siedziby podmiotu prowadzącego kurs;  
2) numer zaświadczenia;  
3) imiona i  nazwisko oraz numer PESEL osoby, dla której jest wydawane zaświa dczenie, jeżeli go posiada;  
4) określenie zakresu odbytego kursu;  
5) termin przeprowadzonego kursu;  
6) miejscowość i  datę wystawienia zaświadczenia;  
7) pieczęć imienną i  podpis osoby reprezentującej podmiot prowadzący kurs;  
8) pieczęć podmiotu prowadzącego  kurs.  
17. Zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 15, zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  adres siedziby podmiotu prowadzącego moduł szkolenia specjalizacyjnego;  
2) numer zaświadczenia;  
3) imiona i  nazwisko oraz numer PESEL osoby, dla której jest wydawane zaświadczenie, jeżeli go posiada;  
4) określenie zakresu odbytego modułu szkolenia specjalizacyjnego;  
5) termin przeprowadzonego modułu szkolenia specjalizacyjnego;  
6) miejscowość i  datę wystawienia zaświadczenia;  
7) pieczęć imienną i  podpis osoby reprezent ującej podmiot prowadzący moduł szkolenia specjalizacyjnego;  
8) pieczęć podmiotu prowadzącego moduł szkolenia specjalizacyjnego.  
18. Podmiot prowadzący kurs lub moduł szkolenia specjalizacyjnego prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń, o  któ-
rych mowa w  ust. 14 lub 15.  
Art. 33i. 1. Lekarz kierujący na badanie diagnostyczne, zabieg lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jon i-
zującego, odpowiada za poprawność uzasadnienia skierowania.  
2. Lekarz prowadzący jest obowiązany ocenić poprawność uzasadnienia skie rowania oraz odpowiada za wybór o d-
powiedniej procedury szczegółowej i  jej poprawne zastosowanie.  
3. Lekarz prowadzący radioterapię lub leczenie za pomocą produktów radiofarmaceutycznych, po zakończeniu radio -
terapii lub leczenia, informuje o  przebiegu lecz enia lekarza kierującego na leczenie za pomocą promieniowana jonizującego.  
4. W przypadku gdy jest to możliwe przed wykonaniem ekspozycji medycznej lekarz prowadzący zapewnia pacje n-
towi, jego przedstawicielowi ustawowemu, osobie przez niego upoważnionej or az opiekunowi otrzymanie odpowiednich 
informacji dotyczących korzyści i  zagrożeń związanych z  narażeniem.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 45 – Poz. 623 
 
 Art. 33j. 1. Jednostka ochrony zdrowia:  
1) prowadzi ewidencję urządzeń radiologicznych i  poddaje ją aktualizacji nie rzadziej niż co 3  miesiące;  
2) zapewnia kontrolę parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych zgodnie z  przepisami 
art. 33l.  
2. Ewidencja, o  której mowa w  ust. 1  pkt 1, zawiera informacje określone w  przepi sach wydanych na podstawie 
art. 33r ust. 10.  
3. W przypad ku dokonania zmiany w  ewidencji, o  której mowa w  ust. 1  pkt 1, jednostka ochrony zdrowia, w  termi-
nie 14  dni od dnia dokonania zmiany, informuje o  dokonanej zmianie właściwy organ, który wydał zezwolenie na wyk o-
nywanie działalności związanej z  narażeniem.  
Art. 33k. Jednostka ochrony zdrowia zapewnia, żeby sprzęt stosowany:  
1) we fluoroskopii posiadał wzmacniacz obrazu lub inne równoważne urządzenie, a  także urządzenie służące do aut o-
matycznej kontroli mocy dawki;  
2) w radiologii zabiegowej posiadał urządzeni e lub funkcję informującą upoważniony do wykonywania medycznej 
procedury radiologicznej personel o  ilości promieniowania jonizującego wytwarzanego przez ten sprzęt w  czasie re a-
lizacji medycznej procedury radiologicznej;  
3) w teleradioterapii o  nominalnej e nergii wiązki przekraczającej 1  MeV (megaelektronowolt) posiadał urządzenie do 
weryfikacji kluczowych parametrów leczenia;  
4) w radiologii zabiegowej i  tomografii komputerowej oraz do celów planowania, prowadzenia i  weryfikacji leczenia 
posiadał urządzenie  lub funkcję informującą lekarza prowadzącego po zakończeniu medycznej procedury radiol o-
gicznej o  odpowiednich parametrach pozwalających oszacować dawkę, którą otrzymał pacjent;  
5) w radiologii zabiegowej i  tomografii komputerowej umożliwiał umieszczanie w  zapisie badania diagnostycznego lub 
zabiegu informacji o  parametrach, o  których mowa w  pkt 4.  
Art. 33l. 1. Urządzenia radiologiczne oraz urządzenia pomocnicze stosowane w  jednostkach ochrony zdrowia wyk o-
nujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, medycyny 
nuklearnej oraz radioterapii, podlegają kontroli ich parametrów fizycznych.  
2. Kontrola, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje wykonywanie testów:  
1) odbiorczych;  
2) eksploatacyjnych.  
3. Testy eksploatacyjne urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony 
zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej 
lub medycyny nuklearnej, dzielą  się na testy:  
1) podstawowe;  
2) specjalistyczne.  
4. Niedopuszczalne jest stosowanie urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, w  przypadku gdy:  
1) nie zostały wykonane testy, o  których mowa w  ust. 2;  
2) uzyskane wyniki testów eksploatacyjnych przek raczają dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych parametrów 
tych urządzeń określone w  przepisach wydanych na podstawie ust. 16;  
3) uzyskane wyniki testów eksploatacyjnych przekraczają dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych parametrów 
urządzeń radio logicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprowadzania badań przesiewowych, 
jeżeli odchylenia te zostały określone w  przepisach wydanych na podstawie ust. 17;  
4) uzyskane wyniki testów eksploatacyjnych przekraczają dopuszczalne odchylenia bada nych fizycznych parametrów 
urządzeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do wykonywania ekspozycji związanych z  nara-
żeniem w  celu obrazowania pozamedycznego, jeżeli odchylenia te zostały określone w  przepisach wydanych na po d-
stawie ust. 1 8; 
5) testy eksploatacyjne tych urządzeń nie są wykonywane z  częstotliwością określoną w  przepisach wydanych na po d-
stawie ust. 16;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 46 – Poz. 623 
 
 6) dla testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprowadzania 
badań przesi ewowych została określona częstotliwość ich wykonywania w  przepisach wydanych na podstawie ust. 17  
i testy te nie są wykonywane z  tą częstotliwością;  
7) dla testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych lub urządzeń pomocniczych stosowanych do wykonywan ia 
ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego została określona częstotliwość ich w y-
konywania w  przepisach wydanych na podstawie ust. 18 i  testy te nie są wykonywane z  tą częstotliwością.  
5.W przypadkach, o  których mowa w  ust. 4  pkt 2–4, urządzenie radiologiczne lub urządzenie pomocnicze może być 
stosowane wyłącznie w  takim zakresie, w  jakim uzyskany negatywny wynik testu eksploatacyjnego nie wpływa na dane 
zastosowanie kliniczne urządzenia radiologicznego lub urządzenia pomocnicze go. 
6. Testy odbiorcze urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych polegają na sprawdzeniu co najmniej:  
1) kompletności i  jednoznaczności oznaczeń i  opisów na elementach tych urządzeń;  
2) kompletności dokumentacji i  specyfikacji technicznej tych ur ządzeń;  
3) zgodności wartości zmierzonych lub odczytanych parametrów fizycznych tych urządzeń z  wartościami parametrów 
fizycznych określonych w  specyfikacji technicznej tych urządzeń.  
7. Testy odbiorcze urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych s ą wykonywane niezwłocznie po ich:  
1) instalacji,  
2) naprawie przeprowadzonej w  zakresie, który może mieć wpływ na jakość diagnostyczną uzyskiwanego obrazu lub 
na dawkę, jaką otrzymuje pacjent  
– przez osoby upoważnione przez kierownika jednostki ochrony zdr owia, przy udziale przedstawicieli odpowiednio d o-
stawcy lub podmiotu uprawnionego do instalowania, uruchamiania lub obsługi tych urządzeń.  
8. Testy podstawowe urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony 
zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej 
lub medycyny nuklearnej, są wykonywane przez osoby upoważnione przez kierownika jednostki ochrony zdrowia do 
obsługi urządzeń radiologicznych.  
9. Testy eksploatacyjne urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony 
zdrowia wykonujących badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu radioterapii, oraz testy specjalistyczne 
urządzeń radiologicznych oraz u rządzeń pomocniczych stosowanych w  jednostkach ochrony zdrowia wykonujących b a-
dania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej lub medycyny nuklearnej, 
są wykonywane przez:  
1) podmiot posiadający akredytację w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny 
zgod ności i  nadzoru rynku (Dz.  U. z 2019  r. poz. 544  oraz z 20 20 r. poz.  1086 ); 
2) specjalistę w  dziedzinie fizyki medycznej lub specjalistę w  dziedzinie inżynierii medycznej, zatru dnionych w  jednostce  
ochrony zdrowia, w  której są wykonywane testy.  
10. Testy, o  których mowa w  ust. 9, mogą wykonywać również osoby zatrudnione w  jednostce ochrony zdrowia 
i upoważnione przez jej kierownika do obsługi urządzeń radiologicznych oraz urządze ń pomocniczych, w  zakresie okreś -
lonym w  upoważnieniu, pod nadzorem specjalisty w  dziedzinie fizyki medycznej lub specjalisty w  dziedzinie inżynierii 
medycznej, zatrudnionych w  tej jednostce ochrony zdrowia.  
11. Testy, o  których mowa w  ust. 9, mogą wykonyw ać osoby, o  których mowa w  ust. 9  pkt 2 lub ust. 10, w  przypa d-
ku gdy jednostka ochrony zdrowia:  
1) zapewni spójność pomiarową;  
2) przeprowadzi udokumentowane badania polegające na:  
a) wykonaniu tych testów dla wszystkich rodzajów posiadanych urządzeń radio logicznych i  urządzeń pomocn i-
czych w  zakresie odpowiadającym w  pełni zakresowi:  
– testów eksploatacyjnych w  radioterapii lub testów specjalistycznych określonemu w  przepisach wydanych na 
podstawie ust. 16,  
– testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych  i urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprowadz a-
nia badań przesiewowych określonemu w  przepisach wydanych na podstawie ust. 17, jeżeli zakres ten został 
określony w  tych przepisach,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 47 – Poz. 623 
 
 – testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocnic zych stosowanych do wykonywania 
ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego określonemu w  przepisach w y-
danych na podstawie ust. 18, jeżeli zakres ten został określony w  tych przepisach,  
b) porównaniu uzyskanych wyników, nie rzadzie j niż co 4  lata, z  wynikami testów wykonanych na tym samym 
urządzeniu przez specjalistów z  innej jednostki ochrony zdrowia.  
12. Wyposażenie pomiarowe używane do wykonywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych oraz 
urządzeń pomocniczych stosowa nych w  jednostkach ochrony zdrowia podlega wzorcowaniu i  sprawdzaniu. Pozostałe 
wyposażenie używane do wykonywania takich testów podlega sprawdzaniu.  
13. Z kontroli parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych wykonujący kontro lę 
sporządza protokół wyników testów, o  których mowa w  ust. 2.  
14. Jednostka ochrony zdrowia przechowuje protokoły wyników testów, o  których mowa w  ust. 2, przez okres nie 
krótszy niż 10  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym testy zostały wyko nane.  
15. Jednostka ochrony zdrowia przekazuje właściwemu organowi, który wydał zgodę na prowadzenie działalności 
związanej z  narażeniem, o  której mowa w  art. 33p albo art. 33q, informację o  uzyskanych negatywnych wynikach testów 
eksploatacyjnych w  radiote rapii lub testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych 
i podjętych środkach naprawczych, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania protokołów wyników tych testów.  
16. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządz enia, zakres oraz częstotliwość wykonywania 
testów eksploatacyjnych, a  także dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych parametrów dla urządzeń radiologicznych 
oraz urządzeń pomocniczych, mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości świadczeń zdrowotny ch realizowanych 
przy użyciu takich urządzeń, specyfikę poszczególnych urządzeń oraz uwzględniając zalecenia i  wytyczne międzynar o-
dowych organizacji zajmujących się stosowaniem promieniowania jonizującego.  
17. Minister właściwy do spraw zdrowia może określ ić, w  drodze rozporządzenia, zakres oraz częstotliwość wyk o-
nywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do przeprowadzania 
badań przesiewowych, a  także dopuszczalne odchylenia badanych fizycznych parametrów t akich urządzeń, mając na 
względzie zapewnienie wysokiej jakości badań przesiewowych realizowanych przy użyciu takich urządzeń, specyfikę 
poszczególnych urządzeń, bezpieczeństwo osób poddawanych badaniom przesiewowym oraz uwzględniając zalecenia 
i wytyczne międzynarodowych organizacji zajmujących się stosowaniem promieniowania jonizującego.  
18. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres oraz częstotliwość wyk o-
nywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych stosowanych do wykonywania 
ekspozycji związanych z  narażeniem w  celu obrazowania pozamedycznego, mając na względzie zapewnienie szczególnie 
wysokiej jakości takich ekspozycji, specyfikę poszczególnych urządzeń, bezpieczeństwo osób podda wanych takim eksp o-
zycjom oraz uwzględniając zalecenia i  wytyczne międzynarodowych organizacji zajmujących się stosowaniem promi e-
niowania jonizującego.  
Art. 33m.  1. W  przypadku wystąpienia w  jednostce ochrony zdrowia ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przy-
padkowego, kierownik tej jednostki ochrony zdrowia niezwłocznie:  
1) kwalifikuje to zdarzenie do odpowiedniej kategorii ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego;  
2) przeprowadza, w  ramach wewnętrznego systemu rejestracji i  analizy zdarzeń, o którym mowa w  art. 7  ust. 2b pkt 3, 
postępowanie wyjaśniające w  celu ustalenia przyczyn i  okoliczności wystąpienia ekspozycji niezamierzonej lub n a-
rażenia przypadkowego oraz podjęcia niezbędnych działań;  
3) przekazuje na piśmie informację o  wystąpieniu e kspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego oraz 
o kategorii, do której to zdarzenie zakwalifikował, właściwemu konsultantowi krajowemu lub właściwemu konsu l-
tantowi wojewódzkiemu, w  odpowiedniej dziedzinie medycyny związanej ze stosowaniem promien iowania jonizuj ą-
cego, oraz Krajowemu Centrum.  
2. Konsultant, któremu przekazano informację, o  której mowa w  ust. 1  pkt 3, niezwłocznie przeprowadza na jej po d-
stawie weryfikację prawidłowości kwalifikacji ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkoweg o do odpowiedniej 
kategorii.  
3. W przypadku gdy w  wyniku weryfikacji, o  której mowa w  ust. 2, konsultant stwierdzi, że ekspozycja niezami e-
rzona lub narażenie przypadkowe są istotne z  punktu widzenia ochrony radiologicznej pacjenta, występuje niezwłocznie 
do ministra właściwego do spraw zdrowia z  wnioskiem o  powołanie komisji do zbadania okoliczności i  przyczyn wyst ą-
pienia tej ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje komisję, o  której mowa w  ust. 3, niezwłocznie po otrzymaniu wnios -
ku, o którym mowa w  ust. 3.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 48 – Poz. 623 
 
 5. Minister właściwy do spraw zdrowia informuje konsultanta, o  którym mowa w  ust. 3, oraz kierownika jednostki 
ochrony zdrowia o  powołaniu komisji, o  której mowa w  ust. 3.  
6. W skład komisji, o której mowa w  ust. 3, wchodzi:  
1) konsultant krajowy w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej albo radiologii i  diagnostyki obr a-
zowej – odpowiednio do dziedziny, w  której wystąpiła ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe;  
2) nie więcej niż 3  przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia;  
3) przedstawiciel Prezesa Agencji – w przypadku gdy ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe wystąpiły 
w jednostce ochrony zdrowia prowadzącej działalność, o  której mowa w  art. 33p ust. 1.  
7. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przedstawia konsultantowi, któremu przekazał informację, o  której mowa 
w ust. 1  pkt 3, a  w przypadku powołania komisji, o  której mowa w  ust. 3  – komisji, wyniki postępowania wyjaśniającego, 
o którym mo wa w  ust. 1  pkt 2, w  terminie 30  dni od dnia wystąpienia ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypa d-
kowego.  
8. Konsultant, któremu przedstawiono wyniki postępowania wyjaśniającego, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 2, a  w przy-
padku  powołania komisji, o  której mowa w  ust. 3  – komisja, niezwłocznie po otrzymaniu tych wyników przeprowadza na 
ich podstawie weryfikację prawidłowości działań jednostki ochrony zdrowia podjętych w  wyniku postępowania wyjaśni a-
jącego, a  także ustala przyczyny i  okoliczności wystąpieni a ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego.  
9. Konsultant, któremu przekazano informację, o  której mowa w  ust. 1  pkt 3, a  w przypadku powołania komisji, 
o której mowa w  ust. 3  – komisja, przekazuje ustalenia, o  których mowa w  ust. 8, do Krajow ego Centrum w  terminie 
14 dni od dnia zakończenia czynności, o  których mowa w  ust. 8.  
10. Krajowe Centrum umieszcza na swojej stronie internetowej informacje dotyczące ochrony przed promieniow a-
niem jonizującym w  zakresie ekspozycji medycznych wynikające z  ustaleń, o  których mowa w  ust. 8, w sposób uniemo ż-
liwiający identyfikację jednostki ochrony zdrowia.  
11. Krajowe Centrum, na podstawie informacji, o  których mowa w  ust. 1  pkt 3, prowadzi Centralny Rejestr Eksp o-
zycji Niezamierzonych i  Narażeń Przypadkowych.  Rejestr jest jawny, z  wyłączeniem danych pozwalających na identyf i-
kację jednostki ochrony zdrowia.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) kategorie ekspozycji niezamierzonych i  narażeń przypadkowych oraz kryteria kwali fikowania tych ekspozycji i  nara-
żeń do odpowiednich kategorii,  
2) działania, które należy podjąć w  jednostce ochrony zdrowia po wystąpieniu ekspozycji niezamierzonej lub narażenia 
przypadkowego, właściwe dla kategorii, do której ta ekspozycja lub narażeni e zostały zakwalifikowane, w  tym dzi a-
łania służące ograniczeniu negatywnych skutków zdrowotnych dla pacjentów, wobec których doszło do ekspozycji 
niezamierzonej lub narażenia przypadkowego,  
3) zakres informacji objętych rejestrem, o  którym mowa w  ust. 11  
– mając na względzie konieczność stałego monitorowania stanu ochrony radiologicznej i  zapewnienia bezpieczeństwa 
pacjentów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym oraz nieobejmowanie rejestrem danych osobowych.  
Art. 33n. 1. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jon i-
zującego, a  także osoba nadzorująca ich wykonywanie, są obowiązani do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji z  za-
kresu ochrony radiologicznej pacjenta.  
2. W celu wykonania obowiązku,  o którym mowa w  ust. 1, osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub 
leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, a  także osoba nadzorująca ich wykonywanie, są obowiązani 
uzyskać co najmniej 20  punktów szkoleniowych w  ciągu kolejnych 5  lat. 
3. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, 
a także osoba nadzorująca ich wykonywanie, wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, przez:  
1) ukończenie szkolenia w  dziedzinie ochrony radi ologicznej pacjenta, kończącego się wewnętrznym egzaminem i  uzys-
kaniem  certyfikatu potwierdzającego ukończenie tego szkolenia oraz zdanie egzaminu, lub  
2) ukończenie innego niż wskazane w  pkt 1  szkolenia obejmującego tematykę ochrony radiologicznej, bezp iecznego 
stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych, medycznych zastosowań promieniowania jonizuj ą-
cego lub metod i  procedur badań parametrów technicznych urządzeń radiologicznych oraz uzyskanie zaświadczenia 
o ukończeniu każdego z  tych szko leń, lub  
              
Dzie nnik Ustaw  – 49 – Poz. 623 
 
 3) udział w  krajowych lub międzynarodowych kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych p o-
święconych zagadnieniom, o  których mowa w  pkt 2, lub  
4) wygłoszenie wykładu lub wystąpienia w  zakresie zagadnień, o  których mowa w  pkt 2, na krajowym lub międzynar o-
dowym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym.  
4. Osoba wykonująca badania diagnostyczne, zabiegi lub leczenie, z  zastosowaniem promieniowania jonizującego, 
a także osoba nadzorująca ich wykonywanie, otrzymuje za:  
1) ukończenie szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1  – 20 punktów szkoleniowych;  
2) ukończenie szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 2  – 1 punkt szkoleniowy za każdą godzinę ukończonego szkolenia;  
3) udział w  krajowym lub międzynarodowym kongresie, zjeździe,  konfer encji lub sympozjum naukowym, o którym mowa  
w ust. 3  pkt 3  – 5 punktów szkoleniowych;  
4) wygłoszenie wykładu lub wystąpienia, o  których mowa w  ust. 3  pkt 4  – 10 punktów szkoleniowych.  
5. Punkty szkoleniowe za wygłoszenie wykładu lub wystąpienia o  tej samej treści mogą być przyznane na podstawie 
ust. 4  pkt 4  tylko raz.  
6. Punkty szkoleniowe, o  których mowa w  ust. 4  pkt 3 i  4, dotyczące jednego wydarzenia nie sumują się.  
7. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr podmiotów uprawnion ych do prowadzen ia szkolenia, o którym m owa 
w ust. 3  pkt 1.  
8. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1, może prowadzić podmiot, który:  
1) dysponuje:  
a) kadrą dydaktyczną składającą się z  osób posiadających wyższe wykształcenie, wiedzę i  doświadczenie zawod o-
we, zgodne z zakresem prowadzonych szkoleń, w  szczególności w  dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta,  
b) egzaminatorami spełniającymi wymogi, o  których mowa w  lit. a,  
c) kierownikiem szkolenia posiadającym tytuł zawodowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukońc zeniu st u-
diów wyższych na kierunku w  dziedzinie nauk ścisłych i  przyrodniczych lub w  dziedzinie nauk medycznych 
i nauk o  zdrowiu oraz legitymującym się nie krótszym niż dziesięcioletni stażem pracy w  zakresie zastosowania 
promieniowania jonizującego w  celach medycznych lub w  ochronie radiologicznej pacjenta;  
2) dysponuje obiektami i  wyposażeniem umożliwiającymi prowadzenie szkolenia;  
3) stosuje jednolity system oceny wykładów, kadry dydaktycznej i  organizacji szkolenia i  egzaminu;  
4) uzyskał wpis do rejestr u, o którym mowa w  ust. 7.  
9. Podmiot prowadzący szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1, jest obowiązany:  
1) zapewnić warunki organizacyjno -techniczne umożliwiające prawidłowe prowadzenie szkoleń;  
2) zapewnić prowadzenie szkoleń przez osoby, o  których mo wa w  ust. 8  pkt 1  lit. a i c; 
3) informować Głównego Inspektora Sanitarnego o  planowanych terminach i  miejscach prowadzenia szkoleń, nie pó ź-
niej niż na 14  dni przed dniem ich rozpoczęcia;  
4) prowadzić szkolenia zgodnie z  ramowym programem szkoleń określony m w przepisach wydanych na podstawie ust. 19;  
5) prowadzić dokumentację związaną z  organizacją i  przebiegiem szkolenia, w  szczególności regulaminy szkolenia  i pro-
tokoły przebiegu egzaminu, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1; dokumentacja zawiera w  szczególności  dane osobowe 
uczestnika szkolenia oraz osoby prowadzącej szkolenie obejmujące imiona i  nazwisko oraz numer PESEL, a  w przy-
padku uczestnika szkolenia lub osoby prowadzącej szkolenie, nieposiadających obywatelstwa polskiego – nazwę 
i numer dokumentu potwie rdzającego tożsamość tych osób;  
6) udostępniać niezwłocznie dokumentację związaną z  prowadzeniem szkolenia na żądanie Głównego Inspektora San i-
tarnego;  
7) przekazać niezwłocznie uczestnikowi szkolenia podpisany przez kierownika szkolenia i  egzaminatora cert yfikat 
potwierdzający ukończenie szkolenia i  zdanie egzaminu;  
8) przekazywać Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu wykaz osób, które uzyskały certyfikat, o  którym mowa w  pkt 7, 
w tym ich dane osobowe, o  których mowa w  pkt 5, w  terminie 14  dni od dnia wydania c ertyfikatu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 50 – Poz. 623 
 
 10. Wpisu do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, dokonuje się na wniosek zawierający:  
1) imię, nazwisko oraz adres i  miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) numer wnioskodawcy w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile taki numer posiada;  
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, o  ile taki numer posiada;  
4) numer REGON wnioskodawcy, o  ile taki numer został nadany;  
5) wskazanie zakresu, w  jakim wnioskodawca zamierza prowadzić szkolenia;  
6) listę członków kadr y dydaktycznej i  egzaminatorów oraz wskazanie kierownika szkolenia.  
11. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 7, jest jawny i  zawiera:  
1) informacje, o  których mowa w  ust. 10  pkt 1 i  5; 
2) numer wpisu do rejestru;  
3) datę wpisu do rejestru.  
12. Główny Inspektor Sa nitarny zamieszcza dane zawarte w  rejestrze, o  którym mowa w  ust. 7, w  Biuletynie Info r-
macji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.  
13. Główny Inspektor Sanitarny niezwłocznie wydaje podmiotowi wpisanemu do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, 
zaświadczeni e o wpisie do rejestru.  
14. Podmiot prowadzący szkolenia wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, jest obowiązany informować 
Głównego Inspektora Sanitarnego o:  
1) zmianie danych podlegających wpisowi do rejestru, w  terminie 14  dni od dnia zdarzenia, kt óre spowodowało zmianę 
tych danych;  
2) zaprzestaniu wykonywania działalności polegającej na prowadzeniu szkoleń w  zakresie objętym wpisem do rejestru, 
w terminie 14  dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.  
15.5) Główny Inspektor Sanitarny pro wadzi kontrolę podmiotów wpisanych do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, 
w zakresie spełniania wymogów określonych w  ust. 9, na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 14  marca 
1985  r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w  szczególności w  zakresie re alizacji programu szkolenia i  kwalifikacji kadry 
dydaktycznej.  
16. W przypadku niespełniania przez podmiot wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, wymogów okreś lonych 
w ust. 9, Główny Inspektor Sanitarny nakazuje, w  drodze zaleceń pokontrolnych, usun ięcie uchybień w  wyznaczonym 
terminie.  
17. W przypadku:  
1) rażącego naruszenia przez podmiot wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7, wymogów określonych w  ust. 9 
lub 
2) uniemożliwienia lub utrudnienia przeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  ust. 15,  lub 
3) nieusunięcia w  wyznaczonym terminie uchybień, o  których mowa w  ust. 16, lub  
4) zaprzestania wykonywania działalności w  zakresie objętym wpisem do rejestru, o  którym mowa w  ust. 7  
– Główny Inspektor Sanitarny wykreśla, w  drodze decyzji administracyj nej, podmiot z  rejestru, o  którym mowa w  ust. 7.  
18. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 2, mogą prowadzić podmioty, które spełniają wymogi określone w  prze-
pisach ust. 8  pkt 1 i  2. 
19. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) formy szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1, i  jego ramowy program,  
2) zakres tematyczny szkolenia, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 2,  
3) wzór certyfikatu, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 1, oraz wzór zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 3  pkt 2  
– mając na wzgl ędzie zapewnienie wysokiej jakości wykonywanych badań diagnostycznych, zabiegów lub leczenia z  za-
stosowaniem promieniowania jonizującego.  
                                                           
5) Zdanie drugie skreślone  przez art.  2 pkt 3 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2; wszedł  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 51 – Poz. 623 
 
 Art. 33o. Konsultanci krajowi w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej, radiologii i  diagnostyki  
obrazowej, fizyki medycznej, inżynierii medycznej, a  także w  tych dziedzinach medycyny, w  których wykonuje się zabi e-
gi z zakresu radiologii zabiegowej, w  opracowywanych programach specjalizacji uwzględniają szkolenie z  ochrony radio -
logicznej pacjenta, w  zakresie zgodnym z  zaleceniami Unii Europejskiej, i  konsultują program tego szkolenia z  Krajowym 
Centrum.  
Art. 33p. 1. Prowadzenie działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych, polegającej na udzielaniu 
świadczeń zdrowotnych z  zakresu radioterapi i i leczenia za pomocą produktów radiofarmaceutycznych, wymaga zgody 
Głównego Inspektora Sanitarnego.  
2.6) W przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez 
niego albo dla których jest on podmiotem tworząc ym, zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje Główny Inspektor Sanitarny 
Wojska Polskiego.  
3. Wydanie, odmowa wydania i  cofnięcie zgody na prowadzenie działalności, o  której mowa w  ust. 1, następuje 
w drodze  decyzji administracyjnej.  
4. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 4  ust. 1.  
5. Wniosek o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, adres, numer telefonu, n umer faksu oraz adres poczty elektr o-
nicznej;  
2) resortowy kod identyfikacyjny oraz numer REGON, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) przewidywany termin  rozpoczęcia działalności, a  jeżeli działalność ma być prowadzona przez czas oznaczony – 
także okres prowadzenia działalności, nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane z ezwolenie, o  którym mowa 
w art. 4 ust. 1;  
5) informacje dotyczące nazwy i  siedziby  organu wydającego zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1, oraz daty 
wydania tego zezwolenia;  
6) zakres działalności związanej z  ekspozycją medyczną;  
7) informację o  wykonaniu wszystkich testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocn iczych;  
8) wykaz pracowni medycznych jednostki ochrony zdrowia, które będą prowadzić działalność objętą zgodą, wraz z  ich 
adresami.  
6. Do wniosku o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) kopię zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) imienny wykaz osób wykonujących czynności z  zakresu związane go z ekspozycją medyczną wraz z określeniem ich 
kwalifikacji, w  szczególności odbytych specjalizacji, staży i  kształcenia ustawicznego;  
3) procedury szczegółowe, które będą stosowane, wraz z  uzasa dnieniem , o którym mowa w  art. 33c, a  w przypadku 
stosowania procedur szczegółowych zgodnych z  wzorcowymi medycznymi procedurami radiologicznymi dla sta n-
dardowych ekspozycji medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust. 1  – wykaz procedur szczegółowych wraz 
z podaniem wzorcowych medycznych procedur radiologicznych dla standardowych ekspozycji medycznych, według 
których je opracowano;  
4) w przypadku gdy wnioskowana działalność obejmuje p rocedury szczegółowe związane z niekonwencjonalnymi 
wysokospecjalistycznymi  technikami napromieniania lub niekonwencjonalnymi sposobami frakcjonowania dawki 
promieniowania jonizującego – informację o  sposobie kwalifikacji pacjentów do proponowanej techniki leczenia;  
5) wykaz urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych wraz z  podaniem ich podstawowych parametrów i  daty 
uruchomienia;  
6) kopię protokołu wyników wszystkich testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych;  
7) oświadczenie kierownika jednostki ochrony zdrowia o  wdrożeniu programu zapewnienia  jakości, o  którym mowa w  art. 7  
ust. 2.  
                                                           
6) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2; wszedł  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 52 – Poz. 623 
 
 7. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana jednostce ochrony zdrowia, która:  
1) posiada zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o  kwalifikacjach odpowiednich do działalności, jaką zamierza prowadzić ta 
jednostka;  
3) dysponuje urządzeniami radiologicznymi i  urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do wykonywania badań diag -
nostycznych lub leczenia;  
4) stosuje właściwe dla prowadzonej działalności medyczne procedury ra diologiczne;  
5) wdrożyła program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  art. 7  ust. 2.  
8. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu pozytywnej opinii odpowiednio konsultanta krajow e-
go w  dziedzinie radioterapii onkologicznej albo konsultanta k rajowego w  dziedzinie medycyny nuklearnej, a  w przypadku 
zgody wydawanej przez:  
1) Głównego Inspektora Sanitarnego – także pozytywnej opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;  
2) Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego – także pozyt ywnej opinii właściwego komendanta wojskow e-
go ośrodka medycyny prewencyjnej.  
9. Podmioty, o  których mowa w  ust. 8, wydają opinię w  zakresie swojej właściwości, nie później niż w  terminie 
14 dni od dnia otrzymania wniosku o  wydanie opinii.  
10. W zgodzie, o  której mowa w  ust. 1, określa się:  
1) zakres działalności;  
2) miejsce prowadzenia działalności;  
3) termin rozpoczęcia działalności, w  przypadku gdy zgoda jest wydawana na czas nieoznaczony, albo okres, na który 
jest wydawana zgoda; okres ten nie może być d łuższy niż czas, na który wydano zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4  
ust. 1; 
4) wykaz, o  którym mowa w  ust. 5  pkt 8.  
11. Odmowa wydania zgody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  przypadku:  
1) gdy jednostka ochrony zdrowia nie posiada zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) gdy jednostka ochrony zdrowia nie spełnia wymagań określonych w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 14;  
3) braku pozytywnej opinii, o  której mowa w  ust. 8.  
12. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, cofa się, w  przypadku gdy : 
1) nastąpiło cofnięcie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania określone w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na podst a-
wie ust. 14.  
13. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi centralny rejestr decyz ji administracyjnych w  sprawach wydania, odmowy 
wydania i  cofnięcia zgody, o  której mowa w  ust. 1.  
14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, minimalne wymagania, jakie mają spe ł-
niać jednostki ochrony zdrowia prowadzące działa lność, o  której mowa w  ust. 1, uwzględniając wymagania dotyczące:  
1) wyposażenia w  urządzenia radiologiczne i  urządzenia pomocnicze,  
2) liczebności i  kwalifikacji personelu biorącego udział w  wykonywaniu poszczególnych rodzajów medycznych proc e-
dur radiolog icznych  
– mając na względzie bezpieczeństwo personelu i  pacjentów tych jednostek ochrony zdrowia, w  tym także konieczność 
zapewnienia personelu o  właściwych kwalifikacjach przy wykonywaniu medycznych procedur radiologicznych związ a-
nych z  istotnym z  punktu widzenia ochrony radiologicznej narażeniem pacjenta.  
Art. 33q. 1. Prowadzenie działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych, polegającej na udzielaniu 
świadczeń zdrowotnych z  zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej lub diagnostyki zwią zanej z  podawaniem 
pacjentom produktów radiofarmaceutycznych, wymaga zgody państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 53 – Poz. 623 
 
 2.7) W przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez 
niego albo dla których je st on podmiotem tworzącym, zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje komendant wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważniony przez niego wojskowy inspektor sanitarny wojskowego ośrodka 
medycyny prewencyjnej.  
3. Wydanie, odmowa wydania i  cofnięcie zg ody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  drodze decyzji administracyjnej.  
4. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż czas, na który zostało wydane zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 4  ust. 1.  
5. Wniosek o  wydanie zgody, o  której mow a w ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, adres, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty elektr o-
nicznej;  
2) resortowy kod identyfikacyjny oraz numer REGON, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko, numer te lefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) przewidywany termin rozpoczęcia działalności, a  jeżeli działalność ma być prowadzona przez czas oznaczony – 
także okres prowadzenia działalności, nie dłuższy niż czas, na któr y zostało wydane z ezwolenie, o  którym mowa 
w art. 4 ust. 1;  
5) informacje dotyczące nazwy i  siedziby organu wydającego zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1, oraz daty 
wydania tego zezwolenia;  
6) zakres działalności związanej z  narażeniem lub będącej częścią medycznych procedur radiologicznych;  
7) informację o  wykonaniu wszystkich testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych;  
8) wykaz medycznych pracowni rentgenowskich jednostki ochrony zdrowia, które będą prowadzić działal ność objętą 
zgodą, wraz z  ich adresami.  
6. Do wniosku o  wydanie zgody, o  której mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) kopię zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) imienny wykaz osób wykonujących czynności z  zakresu związane go z ekspozycją medyczną wraz z określeniem ich 
kwalifikacji, w  szczególności odbytych specjalizacji, staży i  kształcenia ustawicznego;  
3) procedury szczegółowe, które będą stosowane, wraz z  uzasadnieniem , o którym mowa w  art. 33c, a  w przypadku 
stosowania procedur szczegółowych zgodnych z wzorcowymi medycznymi procedurami radiologicznymi dla sta n-
dardowych ekspozycji medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust. 1  – wykaz procedur szczegółowych wraz 
z podaniem wzorcowych medycznych procedur radiologicznych dla standardowych ekspozycji medyczn ych, według 
których je opracowano;  
4) wykaz urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, w  tym urządzeń pomocniczych wykorzystywanych w  ra-
mach  teleradiologii, wraz z  podaniem ich podstawowych parametrów i  daty uruchomienia;  
5) kopię protokołu wyników  wszystkich testów specjalistycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, 
w tym urządzeń pomocniczych wykorzystywanych w  ramach teleradiologii;  
6) oświadczenie kierownika jednostki ochrony zdrowia o  wdrożeniu programu zapewnienia jakości, o  którym mowa 
w art. 7 ust. 2.  
7. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana jednostce ochrony zdrowia, która:  
1) posiada zezwolenie, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o  kwalifikacjach odpowiednich do działalności, jaką  zamierza prowadzić ta 
jednostka;  
3) dysponuje urządzeniami radiologicznymi i  urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do wykonywania badań diagno -
stycznych  lub zabiegów;  
4) stosuje właściwe dla prowadzonej działalności medyczne procedury radiologiczne;  
5) wdrożyła program zapewnienia jakości, o  którym mowa w  art. 7  ust. 2.  
                                                           
7) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 5 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2; wszedł  w życie z  dniem 1 lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 54 – Poz. 623 
 
 8. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu pozytywnej opinii odpowiednio właściwego mie j-
scowo konsultanta wojewódzkiego w  dziedzinie radiologii i  diagnostyki obrazowej alb o konsultanta wojewódzkiego w  dzie-
dzinie  medycyny nuklearnej.  
9. Opinię, o  której mowa w  ust. 8, konsultanci wojewódzcy wydają nie później niż w  terminie 21  dni od dnia otrz y-
mania wniosku o  wydanie opinii.  
10. W zgodzie, o  której mowa w  ust. 1, określa si ę: 
1) zakres działalności;  
2) miejsce prowadzenia działalności;  
3) termin rozpoczęcia działalności, w  przypadku gdy zgoda jest wydawana na czas nieoznaczony, albo okres, na który 
jest wydawana zgoda; okres ten nie może być dłuższy niż okres, na który wydan o zez wolenie, o  którym mowa 
w art. 4 ust. 1;  
4) wykaz, o  którym mowa w  ust. 5  pkt 8.  
11. Odmowa wydania zgody, o  której mowa w  ust. 1, następuje w  przypadku:  
1) gdy jednostka ochrony zdrowia nie posiada zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) gdy jednostka ochrony zdrowia nie spełnia wymagań określonych w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 13;  
3) braku pozytywnej opinii, o  której mowa w  ust. 8.  
12. Zgodę, o  której mowa w  ust. 1, cofa się, w  przypadku gdy:  
1) nastąpiło cofnięcie zezw olenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1;  
2) jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania określone w  ust. 7 lub w  przepisach wydanych na podst a-
wie ust. 13.  
13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, minimalne wymagania , jakie mają spe ł-
niać jednostki ochrony zdrowia prowadzące działalność, o  której mowa w  ust. 1, uwzględniając wymagania dotyczące:  
1) wyposażenia w  urządzenia radiologiczne i  urządzenia pomocnicze,  
2) liczebności i  kwalifikacji personelu biorącego udział w  wykonywaniu poszczególnych rodzajów medycznych proc e-
dur radiologicznych  
– mając na względzie bezpieczeństwo personelu i  pacjentów tych jednostek ochrony zdrowia, w  tym także konieczność 
zapewnienia personelu o  właściwych kwalifikacjach przy wykonywaniu me dycznych procedur radiologicznych związ a-
nych z  istotnym z  punktu widzenia ochrony radiologicznej narażeniem pacjenta.  
14. Przepisów ust. 1 –13 nie stosuje się do wykonywania działalności związanej z  narażeniem polegającej jedynie na 
wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do 
tego celu lub wykonywania działal ności związanej z  narażeniem polegającej jedynie na wykonywaniu densytometrii kości 
za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu.  
Art. 33r. 1. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi Krajową Bazę Urządzeń Radiologicznych, zwaną dalej „Kra jową 
Bazą”.  
2. W Krajowej Bazie są przetwarzane informacje o:  
1) jednostkach ochrony zdrowia będących stroną decyzji administracyjnych w  sprawie wydania, zmiany albo cofnięcia:  
a) zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1,  
b) zgody, o  której mowa w  art. 33 p lub art. 33q;  
2) urządzeniach radiologicznych, których dotyczyły negatywne wyniki testów, o  których mowa w  art. 33l ust. 15;  
3) urządzeniach radiologicznych znajdujących się w  jednostkach ochrony zdrowia, o  których mowa w  pkt 1.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 55 – Poz. 623 
 
 3. Krajowa Baza zawiera:  
1) oznaczenie jednostki ochrony zdrowia, jej siedzibę, adres, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty elektr o-
nicznej;  
2) resortowy kod identyfikacyjny oraz numer REGON jednostki ochrony zdrowia, o  ile taki numer został nadany;  
3) imię i  nazwisko, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
4) rodzaj i  zakres działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych;  
5) rodzaj i  adres pracowni wykorzystywanej w  działalności prowadzącej do ekspozycji medycznej,  w której jest wyk o-
nywana działalność związana z  narażeniem w  celach medycznych;  
6) datę podjęcia działalności związanej z  narażeniem w  celach medycznych i  termin jej zakończenia, jeżeli działalność 
jest wykonywana przez czas oznaczony;  
7) numer i  datę dec yzji administracyjnej w  sprawie wydania, zmiany albo cofnięcia:  
a) zezwolenia na uruchomienie pracowni, o  której mowa w  pkt 5, wraz z  nazwą organu wydającego zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 4  ust. 1,  
b) zgody, o  której mowa w  art. 33p albo art. 33q, wraz z nazwą organu wydającego zgodę;  
8) informacje dotyczące urządzeń radiologicznych.  
4. Krajowa Baza jest prowadzona w  sposób, który umożliwia ustalenie jednostki ochrony zdrowia, w  której znajduje się  
dane urządzenie radiologiczne, oraz urządzeń radiologicz nych znajdujących się w  danej jednostce ochrony zdrowia.  
5. Administratorem danych zawartych w  Krajowej Bazie jest Główny Inspektor Sanitarny.  
6. Z Krajowej Bazy udostępnia się informacje dotyczące liczby urządzeń radiologicznych i  pracowni, o  których mowa  
w ust. 3  pkt 5 i  8, z podziałem na rodzaje urządzeń i  pracowni dla całego kraju i  według stanu na koniec poprzedniego 
roku kalendarzowego.  
7. W zakresie innym niż określony w  ust. 6  dostęp do Krajowej Bazy mają wyłącznie podmioty upoważnione przez 
Główneg o Inspektora Sanitarnego.  
8. Organy właściwe w  zakresie wydawania decyzji administracyjnych w  sprawie wydania, zmiany albo cofnięcia:  
1) zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1,  
2) zgody, o  której mowa w  art. 33p lub art. 33q  
– są obowiązane w  terminie 1 4 dni od dnia, w  którym decyzja administracyjna stała się ostateczna, do wprowadzania 
informacji w  Krajowej Bazie w  zakresie wynikającym z  wydanych decyzji.  
9. Główny Inspektor Sanitarny zapewnia organom, o  których mowa w  ust. 8, dostęp do Krajowej Bazy.  
10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji zawartych 
w Krajowej Bazie dotyczących poszczególnych kategorii urządzeń radiologicznych, mając na względzie bezpieczeństwo 
pacjentów poddawanych medyczny m procedurom radiologicznym.  
Art. 33s. 1. Przy ministrze właściwym do spraw zdrowia działają komisje do spraw procedur i  audytów klinicznych 
zewnętrznych w  zakresie:  
1) radioterapii,  
2) medycyny nuklearnej,  
3) radiologii i  diagnostyki obrazowej  
– zwane dal ej „komisjami procedur i  audytów”.  
2. Komisje procedur i  audytów:  
1) odpowiadają za opracowanie wzorcowych medycznych procedur radiologicznych dla standardowych ekspozycji 
medycznych, o  których mowa w  art. 33t ust. 1;  
2) przeprowadzają w  jednostkach ochrony zdrowia audyty kliniczne zewnętrzne, o  których mowa w  art. 33u ust. 1  pkt 2;  
3) przeprowadzają ocenę jakości prowadzonych badań przesiewowych oraz wyników t ych badań, o  której mowa 
w art. 33zc ust. 1.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 56 – Poz. 623 
 
 3. W skład komisji procedur i  audytów wchodzą:  
1) konsultant krajowy w  dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej albo radiologii i  diagnostyki obr a-
zowej – odpowiednio do zakresu, o  którym mowa w  ust. 1  – jako przewodniczący komisji;  
2) powołani przez ministra właściwego do spraw zdrowi a: 
a) konsultant krajowy w  dziedzinie fizyki medycznej albo jego przedstawiciel,  
b) dwaj przedstawiciele ministra właściwego do spraw zdrowia,  
c) przedstawiciel ministra właściwego do spraw wewnętrznych,  
d) przedstawiciel Ministra Obrony Narodowej,  
e) od 3 do 5 osób spośród kandydatów wskazanych przez samorząd zawodowy lekarzy i  lekarzy dentystów,  
f) od 2 do 10  osób spośród kandydatów wskazanych przez towarzystwo naukowe, którego statutowa działalność 
wiąże się ze stosowaniem promieniowania jonizującego w  celach medycznych, odpowiednio do zakresu, o  którym  
mowa w  ust. 1.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje członków komisji procedur i  audytów, o  których mowa w  ust. 3 
pkt 2, mając na względzie sprawność prac komisji oraz konieczność zapewnienia udzi ału w  składach poszczególnych 
komisji wyłącznie osób posiadających wiedzę lub doświadczenie w  zakresie stosowania promieniowania jonizującego 
w celach medycznych, odpowiednio do zakresu, o  którym mowa w  ust. 1.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuj e członków komisji procedur i  audytów. W  przypadku przedstaw i-
cieli ministra właściwego do spraw wewnętrznych i  Ministra Obrony Narodowej odwołanie następuje po uzyskaniu poz y-
tywnej opinii właściwego ministra.  
6. Komisje procedur i  audytów działają na podst awie ustalonych przez siebie regulaminów pracy, zatwierdzonych 
przez ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 33t. 1. Komisja procedur i  audytów odpowiada za opracowanie wzorcowych medycznych procedur radio -
logicznych dla standardowych ekspozycji medyczn ych, zwanych dalej „procedurami wzorcowymi”, mogących stanowić 
podstawę opracowania procedur szczegółowych.  
2. Procedura wzorcowa zawiera:  
1) opis postępowania odnoszącego się do rodzajów urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych, a  także kategorii  
pacjentów podlegających badaniu diagnostycznemu, zabiegowi lub leczeniu z  użyciem takich urządzeń;  
2) informacje dotyczące wyniku zastosowania procedury wzorcowej, w  tym informacje dotyczące narażenia pacjenta;  
3) inne niż wskazane w  pkt 1 i  2 istotne info rmacje o  sposobie wykonania badania diagnostycznego, zabiegu lub leczenia.  
3. W celu realizacji zadania, o  którym mowa w  ust. 1, komisja procedur i  audytów:  
1) opracowuje wykaz procedur wzorcowych;  
2) wskazuje składy zespołów autorów opracowujących procedury wzorcowe objęte wykazem, o  którym mowa w  pkt 1, 
spośród osób wyróżniających się wiedzą teoretyczną lub praktyczną w  zakresie stosowania promieniowania joniz u-
jącego w  celach medycznych, i  informuje na piśmie ministra właściwego do spraw zdrowia o  ustalonych składach 
zespołów autorów;  
3) przyjmuje procedury wzorcowe opracowane przez wskazane zespoły autorów w  trybie określonym w  regulaminie, 
o którym mowa w  art. 33s ust. 6.  
4. Składy zespołów autorów, o  których mowa w  ust. 3  pkt 2, są publikowane w  Biuletynie Informacji Publicznej na 
stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw zdrowia.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w  drodze obwieszczenia, procedury wzorcowe oraz ich wykaz, po 
zweryfikowaniu spójności tych procedur z  przepisami p rawa.  
6. Komisja procedur i  audytów, nie rzadziej niż co rok, dokonuje przeglądu procedur wzorcowych objętych wyk a-
zem, o  którym mowa w  ust. 5, oraz przeglądu nowych rodzajów zastosowań promieniowania jonizującego w  celach medyc z-
nych . 
              
Dzie nnik Ustaw  – 57 – Poz. 623 
 
 7. W przypadku gdy prz egląd, o  którym mowa w  ust. 6, uzasadnia potrzebę zmiany wykazu procedur wzorcowych, 
w szczególności w  przypadku pojawienia się nowych danych o  skuteczności lub konsekwencjach stosowania obowiązuj ą-
cych procedur wzorcowych albo uzasadnienia nowych rodzajów zastosowań promieniowania jonizującego, komisja pr o-
cedur i  audytów przekazuje ministrowi właściwem u do spraw zdrowia informację o potrzebie:  
1) zmiany procedury wzorcowej;  
2) wprowadzenia do wykazu, o  którym mowa w  ust. 5, nowej procedury wzorcowej;  
3) wykreślenia procedury wzorcowej z  wykazu, o  którym mowa w  ust. 5.  
8. W przypadku konieczności zmiany procedury wzorcowej albo wprowadzenia nowej procedury wzorcowej do w y-
kazu, o  którym mowa w  ust. 5, przepisy ust. 3  pkt 2 i  3 oraz ust. 4 i  5 stosuje się odpow iednio.  
9. Obsługę administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów w  zakresie opracowania procedur wzorcowych 
zapewnia Krajowe Centrum.  
10. W ramach obsługi, o  której mowa w  ust. 9, Krajowe Centrum w  szczególności:  
1) zawiera umowy z  osobami wchodzą cymi w  skład zespołów, o  których mowa w  ust. 3  pkt 2;  
2) wypłaca wynagrodzenia autorom procedur wzorcowych na podstawie umów, o  których mowa w  pkt 1;  
3) dokonuje zwrotu kosztów podróży członków komisji procedur i  audytów odbywanych w  związku z opracowaniem  
procedur wzorcowych, w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach dotyczących należności przysługuj ą-
cych pracownikowi zatrudnionemu w  państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z  tytułu podróży 
służbowej;  
4) przechowuje dokumentację zwi ązaną z  obsługą administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów w  zakresie 
opracowania procedur wzorcowych przez okres nie krótszy niż 5  lat od dnia wytworzenia tej dokumentacji.  
Art. 33u. 1. Jednostki ochrony zdrowia stosujące medyczne procedury ra diologiczne podlegają audytom klinicznym:  
1) wewnętrznym;  
2) zewnętrznym.  
2. Przepisu ust. 1  pkt 2  nie stosuje się do jednostek ochrony zdrowia wykonujących działalność związaną z  nara-
żeniem polegającą jedynie na wykonywaniu stomatologicznych zdjęć wewnąt rzustnych za pomocą aparatów rentgeno w-
skich służących wyłącznie do tego celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na w y-
konywaniu densytometrii kości za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu.  
Art. 33v. 1. Audyt kliniczny wewnętrzny jest przeprowadzany nie rzadziej niż co rok, a  także:  
1) w razie potrzeby – na pisemne polecenie kierownika jednostki ochrony zdrowia;  
2) w radiologii zabiegowej – po każdym incydencie prowadzącym do popromiennego us zkodzenia skóry.  
2. Termin przeprowadzenia audytu klinicznego wewnętrznego określa kierownik jednostki ochrony zdrowia.  
3. Do przeprowadzenia audytu klinicznego wewnętrznego kierownik jednostki ochrony zdrowia wyznacza co na j-
mniej dwie osoby o  różnych spec jalnościach, posiadające kwalifikacje odpowiednie do zakresu udzielanych przez je d-
nostkę ochrony zdrowia świadczeń zdrowotnych.  
4. W jednostkach ochrony zdrowia wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na wyk o-
nywaniu stomatologiczn ych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego 
celu lub wykonujących działalność związaną z  narażeniem polegającą jedynie na wykonywaniu densytometrii kości za 
pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do t ego celu, do przeprowadzenia audytu klinicznego wewnętr z-
nego kierownik jednostki ochrony zdrowia wyznacza co najmniej dwie osoby, które są uprawnione do stosowania m e-
dycznych procedur radiologicznych podlegających temu audytowi. Przepisu nie stosuje się do  działalności prowadzonej 
osobiście, w  której audyt wewnętrzny może być przeprowadzony przez jedną osobę, która jest uprawniona do stosowania 
medycznych procedur radiologicznych podlegających temu audytowi.  
5. Osoby, o  których mowa w  ust. 3 i  4, przeprowad zają audyt kliniczny wewnętrzny na podstawie pisemnego up o-
ważnienia kierownika jednostki ochrony zdrowia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 58 – Poz. 623 
 
 6. Z przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego osoby, o  których mowa w  ust. 3 i  4, w terminie 14  dni od 
dnia zakończenia tego audytu, sporządza ją pisemny raport zawierający:  
1) przegląd procedur szczegółowych stosowanych w  jednostce ochrony zdrowia, w  ramach którego wyodrębnia się:  
a) analizę procedur szczegółowych oraz praktyki ich stosowania, w  tym liczbę zastosowań procedur szczegół o-
wych w  podziale na pacjentów dorosłych oraz pacjentów do 16. roku życia, w  podziale na płeć,  
b) dane pozwalające określić wielkość narażenia pacjentów dorosłych oraz pacjentów do 16. roku życia, w  po-
dziale na płeć, oraz porównanie tych wielkości z  diagnostycznymi p oziomami referencyjnymi, w  przypadku gdy 
zostały określone;  
2) w razie konieczności – zalecenia dotyczące zmiany procedur szczegółowych lub wprowadzenia nowych procedur 
szczegółowych.  
7. Raport z  przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego jest przeka zywany kierownikowi jednostki ochrony  
zdrowia. Kierownik jednostki ochrony zdrowia przekazuje niezwłocznie kopię raportu właściwej komisji procedur i  audytów.  
8. Przewodniczący właściwej komisji procedur i  audytów przekazuje niezwłocznie kopię raportu do K rajowego Ce n-
trum.  
9. Kierownik jednostki ochrony zdrowia niezwłocznie usuwa wszelkie nieprawidłowości stwierdzone w  trakcie audytu  
klinicznego wewnętrznego oraz wprowadza zalecenia, o  których mowa w  ust. 6  pkt 2.  
Art. 33w.  1. Audyt kliniczny zewnętrzny jes t przeprowadzany przez komisję procedur i  audytów przy pomocy p o-
woływanych przez tę komisję zespołów audytorskich, w  skład których wchodzi dwóch albo trzech audytorów, w  tym 
jeden audytor wiodący.  
2. Powołanie członków zespołu audytorskiego do przeprowadze nia audytu klinicznego zewnętrznego w  jednostce 
ochrony zdrowia następuje nie później niż 2  miesiące przed dniem rozpoczęcia audytu w  jednostce ochrony zdrowia.  
3. Audytorzy są wybierani przez komisję procedur i  audytów spośród osób zgłoszonych ministrowi właściwemu do 
spraw zdrowia przez towarzystwa naukowe, których statutowa działalność wiąże się ze stosowaniem promieniowania 
jonizującego w  celach medycznych, konsultantów wojewódzkich lub konsultantów krajowych, w  odpowiedniej dziedz i-
nie. Komisja procedur  i audytów dokonuje wyboru audytorów, mając na względzie konieczność zapewnienia udziału 
w pracach zespołów audytorskich wyłącznie osób posiadających wiedzę lub doświadczenie w  zakresie stosowania pr o-
mieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
4. Ministe r właściwy do spraw zdrowia zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiot o-
wej informację o  możliwości zgłaszania kandydatów na audytorów oraz listę zgłoszonych kandydatów na audytorów.  
5. Komisja procedur i  audytów zawiadamia jedn ostkę ochrony zdrowia o  zamiarze przeprowadzenia audytu klinic z-
nego zewnętrznego, a  także o  zakresie tego audytu, nie później niż 14  dni przed dniem rozpoczęcia audytu.  
6. Maksymalny czas wykonywania czynności związanych z  przeprowadzeniem audytu kliniczne go zewnętrznego na 
terenie jednostki ochrony zdrowia wynosi 3  dni. 
7. Obsługę administracyjno -techniczną komisji procedur i  audytów w  zakresie prowadzenia audytów klinicznych  ze-
wnętrz nych zapewnia Krajowe Centrum, które w  szczególności:  
1) przyjmuje wnos zone przez jednostki ochrony zdrowia opłaty za przeprowadzenie audytu klinicznego zewnętrznego;  
2) zawiera z  audytorami umowy, których przedmiotem jest przeprowadzenie audytu klinicznego zewnętrznego;  
3) wypłaca wynagrodzenia audytorom na podstawie umów, o których mowa w  pkt 2;  
4) dokonuje zwrotu kosztów podróży audytorów odbywanych w  związku z  przeprowadzaniem audytów klinicznych 
zewnętrznych, w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach dotyczących należności przysługujących pr a-
cownikowi zatrudnio nemu w  państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z  tytułu podróży służbowej;  
5) ponosi koszty organizacyjne związane z  przeprowadzeniem audytów klinicznych zewnętrznych;  
6) przechowuje dokumentację związaną z  przeprowadzonym w  jednostkach ochr ony zdrowia audytem klinicznym 
zewnętrznym przez okres nie krótszy niż 12  lat od dnia zakończenia audytu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 59 – Poz. 623 
 
 8. Komisja procedur i  audytów opracowuje, nie później niż do dnia 30  czerwca każdego roku, plan przeprowadzenia 
audytów klinicznych zewnętrznych na ro k następny, obejmujący:  
1) wykaz rodzajów działalności, które podlegać będą audytowi klinicznemu zewnętrznemu;  
2) zakres audytów klinicznych zewnętrznych, w  szczególności wskazanie rodzaju procedur szczegółowych podlegaj ą-
cych sprawdzeniu w  ramach audytu kl inicznego zewnętrznego;  
3) planowaną liczbę jednostek ochrony zdrowia objętych audytem klinicznym zewnętrznym.  
9. Plan przeprowadzenia audytów klinicznych zewnętrznych, o  którym mowa w  ust. 8, jest niezwłocznie publikow a-
ny na stronie internetowej Krajowego  Centrum.  
10. W przypadku powzięcia przez komisję procedur i  audytów informacji uzasadniającej konieczność niezwłocznego 
przeprowadzenia audytu klinicznego zewnętrznego w  jednostce ochrony zdrowia komisja może niezwłocznie przeprow a-
dzić w  tej jednostce aud yt kliniczny zewnętrzny nieobjęty planem przeprowadzenia audytów klinicznych zewnętrznych, 
o którym mowa w  ust. 8.  
11. Audytorzy mają prawo do:  
1) wstępu na teren jednostki ochrony zdrowia, w  której jest przeprowadzany audyt kliniczny zewnętrzny;  
2) wglądu  do dokumentacji medycznej w  zakresie niezbędnym do przeprowadzenia audytu klinicznego zewnętrznego 
na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 6  listopada 2008  r. o prawach pacjenta i  Rzeczniku Praw 
Pacjenta (Dz.  U. z 2020 r. poz. 849) w sposób uni emożliwiający identyfikację pacjenta;  
3) wglądu do innej niż wskazana w  pkt 2  dokumentacji w  zakresie niezbędnym do przeprowadzenia audytu klinicznego 
zewnętrznego, w  szczególności dotyczącej pracowników jednostki ochrony zdrowia lub jej struktury.  
12. Audytor przeprowadza audyt kliniczny zewnętrzny na podstawie wydawanego przez przewodniczącego właśc i-
wej komisji procedur i  audytów pisemnego, imiennego upoważnienia zawierającego:  
1) imię i  nazwisko audytora;  
2) numer i  serię dowodu osobistego audytora;  
3) wskazanie jednostki ochrony zdrowia, w  której ma być przeprowadzony audyt;  
4) wskazanie zakresu audytu;  
5) w przypadku audytora wiodącego – wskazanie, że jest audytorem wiodącym;  
6) okres ważności upoważnienia;  
7) podpis przewodniczącego właściwej komisji p rocedur i  audytów.  
13. Zespół audytorski, w  terminie 14  dni od dnia zakończenia audytu klinicznego zewnętrznego, sporządza pisemny 
raport z  przeprowadzonego audytu i  przekazuje go niezwłocznie kierownikowi jednostki ochrony zdrowia, w  której 
przeprowadzono  audyt kliniczny zewnętrzny, oraz przewodniczącemu komisji procedur i  audytów.  
14. W terminie 14  dni od dnia otrzymania raportu, o  którym mowa w  ust. 13, jednostka ochrony zdrowia, w  której 
przeprowadzono audyt kliniczny zewnętrzny, może wnieść zastrzeżenia do raportu do przewodniczącego komisji proc e-
dur i audytów.  
15. W przypadku wniesienia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, komisja procedur i  audytów po zbad a-
niu sprawy, w  szczególności po analizie raportu i  wniesionych do niego zas trzeżeń, oraz po zasięgnięciu opinii zespołu 
audytorskiego, który przeprowadził audyt kliniczny zewnętrzny, dotyczącej tych zastrzeżeń, może zastrzeżenia uwzglę d-
nić albo odrzucić.  
16. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13 , przez komisję procedur i  audytów, 
przewodniczący komisji procedur i  audytów zleca zespołowi audytorskiemu, który przeprowadził audyt kliniczny z e-
wnętrzny, uwzględnienie w  raporcie wniesionych zastrzeżeń, w  wyznaczonym terminie, nie dłuższym niż 14  dni od  dnia 
otrzymania zlecenia przez zespół audytorski. Przepis ust. 13  stosuje się odpowiednio.  
17. W przypadku odrzucenia zastrzeżeń do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, przez komisję procedur i  audytów, 
komisja procedur i  audytów sporządza pisemne uzasadnien ie odrzucenia zastrzeżeń oraz niezwłocznie przekazuje je ki e-
rownikowi jednostki ochrony zdrowia, w  której przeprowadzono audyt kliniczny zewnętrzny.  
18. Po uwzględnieniu lub odrzuceniu zastrzeżeń wniesionych do raportu, o  którym mowa w  ust. 13, oraz w  przy-
padku nie wniesienia do niego zastrzeżeń, raport ten jest ostateczny.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 60 – Poz. 623 
 
 19. Ostateczny raport, o  którym mowa w  ust. 13, oraz pisemne uzasadnienie odrzucenia zastrzeżeń do raportu są 
przekazywane niezwłocznie przez przewodniczącego komisji procedur i  audytów  do Krajowego Centrum.  
20. Zespół audytorski kończy swoją pracę z  dniem, w  którym raport, o  którym mowa w  ust. 13, z  audytu stał się 
ostateczny.  
21. Audytorzy wykonują swoje zadania za wynagrodzeniem. Wysokość wynagrodzenia audytora stanowi iloczyn 
liczby urządzeń radiologicznych objętych zgodą, o  której mowa odpowiednio w  art. 33p ust. 1 lub 2 albo art.  33q ust. 1 
lub 2, wykorzystywanych do prowadzania procedur szczegółowych podlegających audytowi klinicznemu zewnętrznemu 
oraz odpowiedniej części przeciętn ego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z  zysku  
w pierwszym kwartale roku poprzedniego ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, wynoszącej:  
1) 90% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowad zanego w  zakresie radioterapii onkologicznej lub 
medycyny nuklearnej;  
2) 50% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie rentgenodiagnostyki lub radi o-
logii zabiegowej.  
22. Koszty przeprowadzania audytów klinicznych zewnętrznyc h ponoszą jednostki ochrony zdrowia.  
23. Jednostka ochrony zdrowia objęta audytem klinicznym zewnętrznym wnosi, przed rozpoczęciem audytu, na r a-
chunek bankowy Krajowego Centrum opłatę za przeprowadzenie audytu w  wysokości stanowiącej iloczyn liczby urz ą-
dzeń radiologicznych wykorzystywanych do przeprowadzenia procedur szczegółowych podlegających audytowi, na które 
jednostka ochrony zdrowia objęta audytem posiada zgodę, o  której mowa odpowiednio w  art. 33p ust. 1 lub 2 albo art. 33q  
ust. 1 lub 2, oraz odpowie dniej części przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłat 
nagród z  zysku w  pierwszym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, 
wynoszącej:  
1) 90% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie radioterapii onkologicznej lub 
medycyny nuklearnej;  
2) 50% – w przypadku audytu klinicznego zewnętrznego przeprowadzanego w  zakresie rentgenodiagnostyki lub radi o-
logii zabiegowej.  
24. Opłata, o  której mowa w  ust. 23 , stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 33x. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy zakres audytów klinicznych wewnętrznych oraz audytów klinicznych zewnętrznych,  
2) wzór raportu z  przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego oraz wzór raportu z  przeprowadzonego audytu 
klinicznego zewnętrznego  
– mając na względzie poprawę jakości i  wyników opieki nad pacjentem oraz zapewnienie wysokiej jakości świadczonych 
usług medycznych, a  także bezpieczeństwo pacjen tów poddawanych medycznym procedurom radiologicznym oraz 
konieczność weryfikacji diagnostycznych poziomów referencyjnych i  skuteczność okresowej oceny narażenia ludności 
wynikającego z  medycznych zastosowań promieniowania jonizującego.  
Art. 33y. 1. W  przyp adku gdy w  związku z  przeprowadzonym audytem klinicznym zewnętrznym w  ocenie komisji 
procedur i  audytów jednostka ochrony zdrowia przestała spełniać wymagania prowadzenia działalności określone w  art. 
33p ust. 7 albo w  art. 33q ust. 7 lub w  przepisach wyda nych na podst awie art. 33p ust. 14 albo art.  33q ust. 13, prze wod-
niczący tej komisji niezwłocznie informuje o  tym organ, który wydał zgodę, o  której mowa odpowiednio w  art. 33p ust. 1 
lub 2 albo art. 33q ust. 1 lub 2.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przewodniczący komisji procedur i  audytów wraz z  informacją, o  której 
mowa w  ust. 1, może przedstawić zakres środków naprawczych, które jednostka ochrony zdrowia powinna podjąć dla 
przywrócenia zgodności z  wymaganiami prowadzenia działalności.  
Art. 33z. 1. Eksperyment medyczny, badanie kliniczne produktu leczniczego i  badanie kliniczne wyrobu medyczn e-
go, związane z  ekspozycją medyczną, poza wymaganiami określonymi w  przepisach ustawy z  dnia 5  grudnia 1996  r. 
o zawodach lekarza i  lekarza dentysty (Dz.  U. z 2020 r. poz. 514 , z późn. zm.8)) lub ustawy z  dnia 6  września 2001  r. – 
Prawo farmaceutyczne albo ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach medycznych, mogą być przeprowadzone, jeżeli:  
1) oczekiwane potencjalne korzyści przewyższają niepożądane skutki na promienienia dla osób poddawanych ekspoz y-
cji medycznej;  
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020 r. poz. 567, 1291, 1493 , 2112 , 2345 i 2401 oraz 
z 2021 r. poz.  159. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 61 – Poz. 623 
 
 2) ustalono ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) dla osób, w  odniesieniu do których nie oczekuje się bezp o-
średniej korzyści medycznej wynikającej z  ekspozycji medycznej;  
3) weźmie w  nich udział jak najmniejsza liczba osób, przy możliwie małych dawkach promieniowania jonizującego lub 
małych aktywnościach produktów radiofarmaceutycznych, zapewniających uzyskanie oczekiwanej informacji kl i-
nicznej lub oczekiwanego efektu terapeutycznego na założonym poziomie prawdopodobieństwa znamienności stat y-
stycznej;  
4) lekarz kierujący na eksperyment medyczny lub badanie kliniczne lub lekarz wykonujący procedurę medyczną 
w ramach eksperymentu medycznego lub badania klinicznego określi, indywidualnie dla każdej z osób, w  odnie sieniu 
do których oczekuje się bezpośredniej korzyści diagnostycznej lub terapeutycznej wynikającej z  eksperymentu 
medycznego lub badania klinicznego, docelowe poziomy dawek;  
5) w ramach eksperymentu medycznego lub badania klinicznego jest  stosowana procedura szczegółowa opracowana na 
podstawie procedury wzorcowej objętej wykazem, o  którym mowa w  art. 33t ust. 5, a  w przypadku, w  którym po d-
stawą zastosowania procedury szczegółowej nie jest procedura wzorcowa objęta tym wykazem – procedura s zczeg ó-
łowa została zatwierdzona przez konsultanta krajowego właściwego dla danej dziedziny zastosowania promieniow a-
nia jonizującego.  
2. W eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym produktu leczniczego oraz badaniu klinicznym wyrobu medyc z-
nego , związanym z ekspozycją medyczną, nie mogą uczestniczyć:  
1) kobiety w  ciąży;  
2) osoby, które w  okresie poprzedzających 10  lat brały udział w  eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym pr o-
duktu leczniczego lub badaniu klinicznym  wyrobu medycznego, związanym z  ekspozy cją medyczną, lub były po d-
dane radioterapii i  otrzymały z  tego tytułu dawkę skuteczną (efektywną) przekraczającą 10  mSv.  
3. W eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym produktu leczniczego oraz badaniu klinicznym wyrobu medyc z-
nego , związanym z  ekspozycją  medyczną z  zakresu medycyny nuklearnej, nie mogą uczestniczyć również kobiety ka r-
miące piersią.  
4. Osobie biorącej udział w  eksperymencie medycznym, badaniu klinicznym produktu leczniczego lub badaniu kl i-
nicznym wyrobu medycznego, związanym z  ekspozycją m edyczną, należy zapewnić na piśmie informację o:  
1) sposobie stosowania izotopów promieniotwórczych lub promieniowania jonizującego w  odniesieniu do tej osoby;  
2) oczekiwanych potencjalnych korzyściach z  eksperymentu medycznego lub badania klinicznego prze wyższających 
niepożądane skutki napromienienia dla osoby poddawanej ekspozycji medycznej;  
3) ustalonych ogranicznikach dawek (limitach użytkowych dawek) w  przypadku osób, w  odniesieniu do których nie 
oczekuje się bezpośredniej korzyści medycznej wynikające j z ekspozycji medycznej;  
4) docelowych poziomach dawek w  przypadku osób, w  odniesieniu do których oczekuje się bezpośredniej korzyści 
diagnostycznej lub terapeutycznej wynikającej z  eksperymentu medycznego lub badania klinicznego.  
Art. 33za.  1. Badania pr zesiewowe organizuje się za zgodą ministra właściwego do spraw zdrowia.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia udziela zgody, o  której mowa w  ust. 1, na wniosek podmiotu zamierzającego 
zorganizować badania przesiewowe, jeżeli podmiot ten:  
1) wykaże, że:  
a) korzyści zdrowotne związane z  danym badaniem przesiewowym przewyższają znacznie możliwe szkodliwe n a-
stępstwa tego badania,  
b) nie ma innych metod rozpoznawczych o  podobnej skuteczności jak badania przesiewowe, obciążonych mnie j-
szym ryzykiem,  
c) jednostka o chrony zdrowia uczestnicząca w  prowadzeniu badań przesiewowych dysponuje urządzeniami radi o-
logicznymi oraz urządzeniami pomocniczymi, niezbędnymi do przeprowadzania takich badań;  
2) przedstawi zasady dokumentowania przebiegu badań przesiewowych umożliwiają ce przeprowadzenie oceny, o  której  
mowa w  art. 33zc;  
3) przedstawi pozytywną opinię konsultanta krajowego w  odpowiedniej dziedzinie medycyny związanej ze stosow a-
niem promieniowania jonizującego, o  której mowa w  ust. 3.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 62 – Poz. 623 
 
 3. Konsultant krajowy, o  którym mowa w ust. 2  pkt 3, wydaje opinię dotyczącą zasadności badań przesiewowych, na 
wniosek podmiotu, który zamierza zorganizować badania przesiewowe, mając na względzie przekazane mu przez ten 
podmiot informacje w  zakresie określonym w  ust. 2  pkt 1 i  2. 
4. W prowa dzeniu badań przesiewowych z  zastosowaniem promieniowania jonizującego może uczestniczyć wyłąc z-
nie jednostka ochrony zdrowia, o  której mowa w  ust. 2  pkt 1  lit. c, która posiada zgodę, o  której mowa w  art. 33q ust. 1 
lub 2, w  zakresie zgodnym z  zakresem bad ań przesiewowych.  
5. Lekarz przeprowadzający badanie przekazuje osobom uczestniczącym w  badaniach przesiewowych, ich przedst a-
wicielom ustawowym oraz osobom przez nich upoważnionym informacje na temat zagrożeń związanych z  promienio -
waniem jonizującym oraz odpowiednie instrukcje mające na celu ograniczenie dawek w  stosunku do osób mających ko n-
takt z  osobą poddawaną badaniom przesiewowym. Instrukcje te mają formę pisemną i  są przekazywane przed opuszcz e-
niem jednostki ochrony zdrowia.  
Art. 33zb.  1. Podmiot organizujący badania przesiewowe jest obowiązany do:  
1) dokumentowania przebiegu badań przesiewowych zgodnie z  zasadami, o  których mowa w  art. 33za ust. 2  pkt 2;  
2) udostępniania dokumentacji dotyczącej przebiegu badań przesiewowy ch właściwej komisji proce dur i audytów na 
wniosek przewodniczącego tej komisji.  
2. Udostępnienie dokumentacji komisji procedur i  audytów następuje w  terminie 7  dni od dnia otrzymania wniosku.  
Art. 33zc.  1. Komisja procedur i  audytów, na podstawie dokumentacji dotyczącej przebiegu badań przesiewowych 
udostępnionej zgodnie z  przepisami art. 33zb, przeprowadza ocenę jakości prowadzonych badań przesiewowych oraz 
wyników tych badań. Ocena jest przeprowadzana przynajmniej raz w  okresie prowadzenia badań przesiewowych, jednak 
nie rzadziej  niż co 3  lata, licząc od dnia wydania zgody, o  której mowa w  art. 33za ust. 1.  
2. Przeprowadzając ocenę, o  której mowa w  ust. 1, komisja procedur i  audytów analizuje w  szczególności, czy k o-
rzyści z  danego badania przesiewowego przewyższają znacznie możliw e szkodliwe następstwa tego badania, czy są d o-
stępne inne metody diagnostyczne o  podobnej skuteczności jak badania przesiewowe, obciążone mniejszym ryzykiem, 
a także, czy jednostki ochrony zdrowia uczestniczące w  prowadzeniu badań przesiewowych dysponują u rządzeniami 
radiologicznymi oraz urządzeniami pomocniczymi niezbędnymi do przeprowadzania takich badań.  
3. Komisja procedur i  audytów przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w  terminie 3  miesięcy od 
dnia przeprowadzenia oceny, o  której mowa w  ust. 1, pisemny raport z  przeprowadzonej oceny, zawierający w  szczegól -
ności opinię co do zasadności kontynuowania albo zaprzestania badań przesiewowych objętych oceną.  
4. Komisja procedur i  audytów może postanowić o  opracowaniu procedury wzorcowej dla bada ń przesiewowych, 
mogącej stanowić podstawę opracowania procedur szczegółowych dla badań przesiewowych.  
5. Do procedur wzorcowych, o  których mowa w  ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 33t ust. 2 –10. 
Art. 33zd.  1. Minister właściwy do spraw zdrowia  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej oraz 
szczegółowe wymagania dla urządzeń radiologicznych oraz urządzeń pomocniczych,  
2) maksymalne wartości ograni czników dawek (limitów użytkowych da wek) dla osób uczestniczących w eksperyme n-
tach medycznych, badaniach klinicznych produktów leczniczych lub badaniach klinicznych wyrobów medycznych, 
związanych z  ekspozycją medyczną, oraz dla opiekunów,  
3) wymagane zależ ności między oczekiwaną korzyścią eksperymentów medycznych, badań klinicznych produktów  lecz-
niczych lub badań klinicznych wyrobów medycznych, związanych z  ekspozycją medyczną, a  wielkością ryzyka i  dawką  
skuteczną (efektywną)  
– mając na względzie konieczn ość ograniczenia dawek w  rentgenodiagnostyce, radiologii zabiegowej i  diagnostyce zwi ą-
zanej z  podawaniem pacjentom produktów radiofarmaceutycznych, zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług 
medycznych i  specyfikę wykonywania ekspozycji na promieniowa nie jonizujące w  celach medycznych oraz praktyczne 
aspekty stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dla urządzeń  radio -
logicznych oraz urządzeń pomocniczych, stosowanych do prowadzenia badań przesiewowych, mając na względzie be z-
pieczeństwo osób poddawanych badaniom przesiewowym oraz różnorodność medycznych procedur radiologicznych sto -
sowanych w  ramach takich badań.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 63 – Poz. 623 
 
 3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dla urządzeń radio -
logicznych oraz urządzeń pomocniczych, stosowanych do wykonywania ekspozycji w  wyniku obrazowania pozamedyc z-
nego, mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osób po ddawanych takim ekspozycjom oraz niemedyc z-
ny cel takich ekspozycji.  
Art. 33ze.  1. Krajowe Centrum jest państwową jednostką budżetową.  
2. Krajowym Centrum kieruje i  reprezentuje je na zewnątrz dyrektor Krajowego Centrum, który wykonuje zadania 
przy pomocy z astępców dyrektora Krajowego Centrum.  
3. Dyrektor Krajowego Centrum jest powoływany i  odwoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia. Z a-
stępcy dyrektora Krajowego Centrum są powoływani i  odwoływani przez dyrektora Krajowego Centrum.  
4. Minister właś ciwy do spraw zdrowia określi, w  drodze zarządzenia, organizację oraz tryb działania Krajowego 
Centrum, mając na względzie zapewnienie monitorowania stanu ochrony radiologicznej niezbędnego przy stosowaniu 
promieniowania jonizującego w  celach medycznych.  
5. Do zadań Krajowego Centrum należy:  
1) monitorowanie stanu ochrony radiologicznej wynikającego ze stosowania promieniowania jonizującego w  celach 
medycz nych w  oparciu o:  
a) działalność kontrolną Państwowej Inspekcji Sanitarnej,  
b) raporty z przeprowadzonych audytów klinicznych wewnętrznych i  audytów klinicznych zewnętrznych, o  których  
mowa w  art. 33v ust. 6 oraz art. 33w ust. 19,  
c) informacje uzyskiwane z  kontroli dawek indywidualnych, oceny narażenia ludności pochodzącego od źródeł 
promieniowania jonizującego stosowanych w  celach medycznych,  
d) badania naukowe,  
e) dane z  krajowych rejestrów i  baz danych dotyczących wykorzystania promieniowania jonizującego w  celach 
medycznych, w  tym stosowania procedur szczegółowych;  
2) przeprowadzanie pr zeglądów diagnostycznych poziomów referencyjnych;  
3) składanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rocznych sprawozdań z  oceny wdrożenia wymagań bezpieczn e-
go stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych;  
4) zapewnienie wsparcia merytoryczn ego i  fachowego doradztwa dla komórek organizacyjnych higieny radiacyjnej 
Państwowej Inspekcji Sanitarnej w  zakresie medycznych zastosowań promieniowania jonizującego;  
5) wydawanie opinii, o  których mowa w  ust. 8;  
6) obsługa administracyjno -techniczna dzi ałalności komisji procedur i  audytów w  zakresie opracowania procedur wzo r-
cowych, przeprowadzania audytów klinicznych zewnętrznych oraz przeprowadzania okresowej oceny jakości wyk o-
nywania badań przesiewowych oraz wyników tych badań;  
7) prowadzenie Centralne go Rejestru Danych o  Ekspozycjach Medycznych oraz Centralnego Rejestru Ekspozycji Ni e-
zamierzonych i  Narażeń Przypadkowych;  
8) opiniowanie projektów przepisów w  dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta;  
9) udział w  komisjach powoływanych do zbadania okoli czności i  przyczyn ekspozycji niezamierzonych lub narażeń 
przypadkowych;  
10) konsultowanie – w zakresie ochrony radiologicznej pacjenta – programów kształcenia, kształcenia podyplomowego 
oraz szkoleń specjalistycznych dla personelu medycznego oraz innych o sób stosujących medyczne procedury radi o-
logiczne;  
11)9) współpraca z  Prezesem Agencji, Głównym Inspektorem Sanitarnym oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym Wojska 
Polskiego;  
12) współpraca z  krajową jednostką akredytującą w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 13 kwietnia 2016  r. o syste -
mach oceny zgodności i  nadzoru rynku w  zakresie realizacji kontroli parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych;  
13) przeprowadzanie w  okresach 5 -letnich oceny dawki dla ludności, wynikającej z  medycznych zastosowań promi e-
niowania jonizującego.  
                                                           
9) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 6 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2; wszedł  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 64 – Poz. 623 
 
 6. Krajowe Centrum może prowadzić działalność polegającą na:  
1) prowadzeniu szkoleń z  zakresu ochrony radiologicznej;  
2) opracowywaniu, tłumaczeniu oraz rozpowszechnianiu publikacji związanych ze stosowaniem promieniowania jon i-
zującego  w celach medycznych;  
3) wykonywaniu pomiarów fizycznych i  badań dla celów ochrony radiologicznej pacjenta, w  tym z  zakresu kontroli 
parametrów fizycznych urządzeń radiologicznych i  urządzeń pomocniczych.  
7. Działalność, o  której mowa w  ust. 6, może być pr owadzona odpłatnie. Wpływy z  tej działalności stanowią dochód 
budżetu państwa.  
8. Krajowe Centrum wydaje, na wniosek zainteresowanego podmiotu, opinie w  sprawach związanych z  możliwością 
wystąpienia uszczerbku na zdrowiu w  wyniku ekspozycji medycznej. Opin ia jest wydawana bez zbędnej zwłoki.  
9. Krajowe Centrum składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia sprawozdanie z  oceny wdrożenia wymagań 
bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego w  celach medycznych w  terminie do dnia 30  czerwca każdego 
roku,  za poprzedni rok kalendarzowy.  
Art. 33zf.  1. Krajowe Centrum prowadzi Centralny Rejestr Danych o  Ekspozycjach Medycznych. Rejestr jest jawny, 
z wyłączeniem danych pozwalających na identyfikację jednostki ochrony zdrowia, w  której ekspozycja medyczna zosta ła 
wykonana.  
2. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera dane o  liczbie zastosowań medycznych procedur radiologicznych 
w podziale na płeć oraz wiek, a  także o  wielkości narażenia związanego z  zastosowaniem tych procedur.  
3. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1,  jest prowadzony w  oparciu o  raporty, o  których m owa w  art. 33v ust. 6 oraz 
art. 33w ust. 19, oraz dane z  krajowych rejestrów i  baz danych dotyczących wykorzystania promieniowania jonizującego 
w celach medycznych, w  tym stosowania procedur szczegółowych.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, zakres informacji zawartych w  rejestrze, 
o którym mowa w  ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia kompleksowej informacji o  ekspozycjach m edycz-
nych . 
Art. 33zg.  1. Narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego może się odbywać z  wykorzystaniem:  
1) urządzeń radiologicznych;  
2) urządzeń niebędących urządzeniami radiologicznymi.  
2. Narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego z  wykorzystaniem urządzeń radiologicznych obejmuje eksp o-
zycje służące:  
1) ocenie stanu zdrowia osób do celów związanych z:  
a) zatrudnieniem,  
b) imigracją,  
c) ubezpieczeniem;  
2) ocenie fizycznego rozwoju dzieci i  młodzieży pod kątem kariery sportowej, tanecznej lub kariery w  innej dziedzinie 
opartej na sprawnoś ci fizycznej;  
3) ocenie wieku osób;  
4) identyfikacji obiektów ukrytych w  ciele ludzkim.  
3. Narażenie w  wyniku obrazowania pozamedycznego z  wykorzystaniem urządzeń niebędących urządzeniami radi o-
logicznymi obejmuje ekspozycje służące:  
1) wykrywaniu obiektów ukrytych na powierzchni ciała ludzkiego lub przymocowanych do ciała ludzkiego;  
2) wykrywaniu ukrytych osób w  ramach kontroli ładunku;  
3) realizacji celów ochrony prawnej lub celów związanych z  bezpieczeństwem.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 65 – Poz. 623 
 
 Art. 33zh.  1. Ekspozycje, o  których mowa w  art. 33zg ust. 2 i  3, wymagają uzasadnienia. Uzasadnienie polega na 
wykazaniu przewagi całkowitych potencjalnych korzyści dla osoby poddanej narażeniu lub korzyści dla społeczeństwa 
nad indywidualną szkodą, którą ekspozycja może spowodować u osoby poddanej na rażeniu w  wyniku obrazowania p o-
zamedycznego lub jej potomstwa, z  uwzględnieniem cech indywidualnych osoby poddawanej ekspozycji.  
2. Uzasadnienie ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 3  pkt 2, polega na wykazaniu przewagi całkowitych p o-
tencjalnych korz yści dla społeczeństwa nad indywidualną szkodą, którą ekspozycja może spowodować u osoby potencja l-
nie ukrytej w  ładunku, poddanej narażeniu w  wyniku obrazowania pozamedycznego.  
3. Poddanie osoby ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 2 i  3, wymaga:  
1) poinformowania tej osoby o  celu ekspozycji, jej skutkach oraz potencjalnym zagrożeniu dla zdrowia, jakie może być 
związane z  ekspozycją;  
2) pisemnej zgody tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego.  
4. Przepisu ust. 3  nie stosuje się do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 3  pkt 2.  
5. Zgoda, o  której mowa w  ust. 3  pkt 2, nie jest wymagana w  przypadku ekspozycji, o  których mowa w  art. 33zg 
ust. 2 pkt 4 oraz ust. 3  pkt 1 i  3, jeżeli sąd, a  w postępowaniu przygotowawczym prokurator, udzieli zezwolenia na prz e-
prowadzenie takiej ekspozycji bez zgody osoby mającej być poddaną ekspozycji, ze względu na bezpieczeństwo public z-
ne lub podejrzenie popełnienia przestępstwa.  
6. Na postanowienie w  przedmiocie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 5, osobie mającej być p oddaną ekspozycji 
bez jej zgody przysługuje zażalenie w  trybie ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.  U. 
z 2020  r. poz. 30, z późn. zm.10)). 
7. Zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 5, nie udziela się, jeżeli identyfikacja obiektów ukrytych w  ciele ludzkim, w y-
krycie obiektów ukrytych na powierzchni ciała ludzkiego lub przymocowanych do ciała ludzkiego lub realizacja celu 
ochrony prawnej lub związanego z  bezpieczeństwem są możliwe przy użyciu środków i  procedur innych niż przeprow a-
dzenie ekspozycji w  wyniku obrazowania pozamedycznego.  
8. Dzieci, kobiety w  wieku rozrodczym i  kobiety w  ciąży podlegają s zczególnej ochronie w  związku z ekspozycją 
w wyniku obrazowania pozamedycznego.  
Art. 33zi.  1. Ekspozycje, o  których mowa w  art. 33zg ust.  2, mogą zostać przeprowadzone wyłącznie na podstawie 
pisemnego zlecenia wystawionego przez osobę uprawnioną zgodnie z  przepisami dotyczącymi kierowania osób na m e-
dyczne procedury radiologiczne.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w  porozumieniu z  minist rem właściwym do spraw pracy określi, w  drodze 
rozporządzenia, zakres informacji objętych zleceniem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzenie ekspozycji, o  których 
mowa w  art. 33zg ust. 2  pkt 1  lit. a oraz c, a  także wzór tego zlecenia.  
3. Minister właśc iwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, 
w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych zleceniem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzenie ekspozycji, 
o których mowa w  art. 33zg ust. 2  pkt 1  lit. b, p kt 3 oraz 4, a  także wzór tego zlecenia.  
4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, 
w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych zleceniem, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzeni e ekspozycji, 
o których mowa w  art. 33zg ust. 2  pkt 2, a  także wzór tego zlecenia.  
5. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 2 –4, właściwy minister kieruje się koniecznością zapewnienia i n-
formacji niezbędnych dla bezpiecznego przeprowadzenia ekspozyc ji, w tym zastosowania właściwej medycznej proced u-
ry radiologicznej, a  także umożliwiających weryfikację zlecenia, o  którym mowa w  ust. 1, na przeprowadzenie ekspozycji 
pod kątem spełnienia wymagań określonych w  art. 33zh ust. 1.  
Art. 33zj.  1. Ekspozycja, o której mowa w  art. 33zg ust. 2, może być przeprowadzona wyłącznie:  
1) w jednostkach ochrony zdrowia posiadających zgodę, o  której mowa w  art. 33q, w  zakresie odpowiadającym zlec e-
niu, o  którym mowa w  art. 33zi ust. 1;  
2) zgodnie z  procedurą szczegółową.  
2. Do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 2, stosuje się przepisy art. 33c ust. 1 –3. 
                                                           
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020 r. poz. 413, 568, 1086, 1458 i 2320 oraz  z 2021  r. 
poz. 155. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 66 – Poz. 623 
 
 Art. 33zk.  1. Komisja procedur i  audytów może postanowić o  opracowaniu procedury wzorcowej dla ekspozycji 
w wyniku  obrazowania pozamedycznego, o  których mowa w  art. 33zg ust. 2, mogącej stanowić podstawę opracowania 
procedur szczegółowych dla ekspozycji w  wyniku obrazowania pozamedycznego, o  których mowa w  art. 33zg ust. 2.  
2. Do procedur wzorcowych, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 33t u st. 2–10. 
Art. 33zl.  1. Do ekspozycji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 2, nie stosuje się przepisów dotyczących ograniczników 
dawek (limitów użytkowych dawek) dla osób z  ogółu ludności oraz dawek granicznych dla osób z  ogółu ludności.  
2. W przypadku ekspozy cji, o  której mowa w  art. 33zg ust. 3, kierownik jednostki organizacyjnej, w  której ma być 
przeprowadzona ekspozycja, ustala ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) dla osób poddawanych ekspozycji na 
poziomie znacznie poniżej dawki granicznej dla osób z  ogółu ludności.  
Art. 33zm.  Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, formę i  szczegółowy zakres pr o-
cedur wzorcowych i  procedur szczegółowych, mając na względzie zagrożenie wynikające z  narażenia osoby poddawanej 
ekspozycji.  
Rozd ział 4  
Obiekty jądrowe  
Art. 34. Zabronione jest wykonywanie przez jednostkę organizacyjną działalności związanej z  narażeniem, poleg a-
jącej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego w  sytuacji, w  której jednostka ta nie spełnia 
wymagań bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
Art. 35. 1. Za zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej i  zabezpieczeń 
materiałów jądrowych odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej posiadającej zezwolenie na wykonywanie działa l-
ności związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego.  
1a. Odpowiedzialność, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje także odp owiedzialność kierownika jednostki organi zacyj-
nej za działania podwykonawców oraz dostawców mogące mieć wpływ na dotyczący obiektu jądrowego stan bezpiecze ń-
stwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
1b. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia, że podwykonawcy i  dostawcy, których działania mogą mieć wpływ  
na dotyczący obiektu jądrowego stan bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpi e-
czeń materiałów jądrowych, ut rzymują zasoby kadrowe odpowiednie do realizacji tych działań.  
2. Odpowiedzialność, o  której mowa w  ust. 1, ustaje z  dniem zatwierdzenia przez Prezesa Agencji raportu z likwid a-
cji obiektu jądrowego.  
3. Niezależnie od obowiązków kierownika jednostki organiz acyjnej w  procesie budowy obiektu jądrowego obowi ą-
zek spełnienia wymagań bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej i  zabezpieczeń materiałów 
jądrowych spoczywa także na innych uczestnikach procesu inwestycyjnego, odpowiednio do za kresu ich zadań.  
4. W procesie lokalizacji, projektowania, budowy, rozruchu, eksploatacji, w  tym napraw, modyfikacji i  modernizacji 
obiektu jądrowego, a  także w  procesie jego likwidacji, należy st osować rozwiązania techniczne i organizacyjne:  
1) które są n iezbędne do spełnienia wymagań, o  których mowa w  art. 9  ust. 1, na wszystkich etapach funkcjonowania 
obiektu jądrowego;  
2) mające na celu zapobieganie awariom, a  w przypadku wystąpienia awar ii – ograniczenie ich skutków i uniknięcie:  
a) wczesnych uwolnień substancji promieniotwórczych wymagających podjęcia działań interwencyjnych poza ter e-
nem obiektu jądrowego, na których przeprowadzenie nie byłoby wystarczającego czasu,  
b) dużych uwolnień substancji promieniotwórczych wymagających podjęcia działań interwen cyjnych poza terenem 
obiektu jądrowego, których przeprowadzenie nie mogłoby być ograniczone w  przestrzeni lub czasie.  
Art. 35a. 1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związ a-
ną z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego pisemnej informacji o  stanie be z-
pieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej obiektu jądrowego, jego wpływie na zdrowie ludzi i  na środowisko nat u-
ralne oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwol nień substancji promieniotwórczych z  obiektu jądrowego do środowiska.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, eks-
ploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego zamieszcza na stronie interneto wej jednos tki, nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy , 
informację o  stanie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej obiektu jądrowego, jego wpływie na zdrowie 
ludzi i  na środowisko naturalne oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych z  obiektu  
jądrowego do środowiska.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 67 – Poz. 623 
 
 3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, eks -
ploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego informuje niezwłocznie Prezesa Agencji, wojewo dę, władze powiatu oraz wł a-
dze gminy, na której terenie jest zlokalizowany obiekt jądrowy, oraz władze gmin sąsiadujących z  tą gminą o  zdarzeniach 
w obiekcie jądrowym mogących spowodować lub powodujących powstanie zagrożenia.  
4. Kierownik jednostki organiz acyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, 
eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego zamieszcza na stronie internetowej jednostki organizacyjnej oraz przekazuje 
Prezesowi Agencji informację o  zaistniałych w  okresie p oprzednich 12  miesięcy zdarzeniach w  obiekcie jądrowym pow o-
dujących powstanie zagrożenia.  
5. Prezes Agencji udostępnia na zasadach określonych w  przepisach o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego 
ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska  oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko:  
1) informacje o  stanie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej obiektów jądrowych, ich wpływie na zdr o-
wie ludzi i  środowisko naturalne;  
2) informacje o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substanc ji promieniotwórczych z  obiektów jądrowych do śro -
dowiska ; 
3) informacje o  zdarzeniach w  obiekcie jądrowym powodujących powstanie zagrożenia;  
4) informacje o  wydanych zezwoleniach dotyczących obiektów jądrowych;  
5) coroczne oceny stanu bezpieczeństwa nadzo rowanych obiektów jądrowych.  
6. Informacje dotyczące ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych oraz informacje stanowiące tajemn i-
cę przedsiębiorstwa w  rozumieniu przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie podlegają udostępnieniu.  
7. Prezes Agencji, kierując się względami bezpieczeństwa jądrowego, może w  drodze decyzji administracyjnej nał o-
żyć na kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, 
eksploatacji lub likwidacji obiektu ją drowego, obowiązek poddania przeglądowi określonych aspektów technicznych 
i organizacyjnych związanych z  funkcjonowaniem obiektu jądrowego.  
8. W decyzji, o  której mowa w  ust. 7, Prezes Agencji określa:  
1) szczegółowy zakres przeglądu, kierując się zaleceniami Komisji Europejskiej lub grup eksperckich wskazanych 
przez Komisję Europejską;  
2) termin, w  którym kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany złożyć Prezesowi Agencji raport z  przeglądu, 
mając na względzie szczegółowy zakres przeglądu, a także czas niezbędny do przeprowadzenia przeglądu oraz do 
sporządzenia raportu z  przeglądu.  
9. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, eks -
ploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, na po dstawie decyzji, o  której mowa w  ust. 7, poddaje określone aspekty tec h-
niczne i  organizacyjne związane z  funkcjonowaniem obiektu jądrowego przeglądowi.  
10. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozr uchu, 
eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, w  terminie określonym w  decyzji, o  której mowa w  ust. 7, składa Prezes o-
wi Agencji raport z  przeglądu, zawierający:  
1) opis działań podjętych w  ramach przeglądu;  
2) opis dokonanych w  ramach przeglądu usta leń wraz z  odniesieniem tych ustaleń do stanu obiektu jądrowego oraz do 
wymogów bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów j ą-
drowych;  
3) propozycje zmian, jakie należy wprowadzić w  obiekcie jądrowym lub w jego funkcjonowaniu w  wyniku dokonan e-
go przeglądu, oraz propozycję terminu ich wprowadzenia.  
11. Termin, o  którym mowa w  ust. 8  pkt 2, może zostać przedłużony przez Prezesa Agencji na umotywowany wni o-
sek kierownika jednostki organizacyjnej.  
12. Prezes Ag encji na podstawie raportu, o  którym mowa w  ust. 10, sporządza krajowe sprawozdanie z  przeglądu 
określonych aspektów technicznych i  organizacyjnych związanych z  funkcjonowaniem obiektów jądrowych.  
13. Prezes Agencji poddaje krajowe sprawozdanie, o  którym m owa w  ust. 12, analizie, do udziału w  której zaprasza 
przedstawicieli organów dozorów jądrowych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz, w  charakterze obserwatora, 
przedstawicieli Komisji Europejskiej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 68 – Poz. 623 
 
 14. Prezes Agencji nakłada na jednostkę organizacy jną wykonującą działalność związaną z  narażeniem, polegającą 
na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, w  drodze decyzji administracyjnej, obowiązek wprowadzenia 
zmian w  obiekcie jądrowym lub jego funkcjonowaniu, jeżeli konieczność wprowad zenia takich zmian wynika z  analizy, 
o której mowa w  ust. 13.  
15. Prezes Agencji ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej:  
1) decyzję, o  której mowa w  ust. 14,  
2) krajowe sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 12,  
3) wyniki anal izy, o  której mowa w  ust. 13  
– z wyłączeniem informacji dotyczących ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych, a  także informacji st a-
nowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w  rozumieniu przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.  
16.11) Prezes A gencji niezwłocznie przekazuje wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13, ministrowi właściwemu do 
spraw  klimatu , ministrowi właściwemu do spraw energii oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.  
17.11) Minister właściwy do spraw  klimatu , we współpracy z  ministrem właściwym do spraw energii oraz ministrem 
właściwym do spraw wewnętrznych, opracowuje krajowy plan działania w  zakresie podniesienia poziomu bezpie czeństwa 
jądrowego krajowych obiektów jądrowych, w  przypadku gdy wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13, to uzasadniają.  
18. Krajowy plan działania, o  którym mowa w  ust. 17, zawiera w  szczególności:  
1) wyniki analizy, o  której mowa w  ust. 13, wraz ze wska zaniem obszarów wymagających poprawy;  
2) cele do osiągnięcia w  zakresie, o  którym mowa w  pkt 1;  
3) harmonogram osiągania celów, o  których mowa w  pkt 2;  
4) działania, jakie należy podjąć dla osiągnięcia celów, o  których mowa w  pkt 2, wraz z  przypisaniem ich  do odp o-
wiednich organów lub służb.  
19.11) Minister właściwy do spraw  klimatu  ogłasza krajowy plan działania, o  którym mowa w  ust. 17, w  Dzienniku 
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
20. W przypadku awarii w  obiekcie jądrowym prowadzącej do sytuacji, która wymagałaby podjęcia działań poza 
terenem obiektu jądrowego  lub podjęcia środków ochrony osób z  ogółu ludności, Prezes Agencji niezwłocznie nakłada, 
w drodze decyzji administracyjnej, na kierownika jednostki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 7, obowiązek 
przeprowadzenia przeglądu określonych aspektów techniczny ch i organizacyjnych związanych z funkcjonowaniem 
obiektu jądrowego. Przepisy ust. 8 –19 stosuje się odpowiednio.  
Art. 35b. 1. Obiekt jądrowy lokalizuje się na terenie, który umożliwia zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego, 
ochrony radiologicznej i  ochrony f izycznej podczas rozruchu, eksploatacji i  likwidacji tego obiektu, a  także przeprow a-
dzenie sprawnego postępowania awaryjnego w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego.  
2. Przed wyborem lokalizacji obiektu jądrowego inwestor przeprowadza badania i  pomi ary terenu, a  na ich podst a-
wie ocenę terenu przeznaczonego pod lokalizację obiektu jądrowego. Ocena ta dotyczy:  
1) warunków sejsmicznych, tektonicznych, geologiczno -inżynierskich, hydrogeologicznych, hydrologicznych i meteorolo -
gicznych ; 
2) zdarzeń zewnęt rznych będących skutkiem działalności człowieka;  
3) zdarzeń zewnętrznych będących skutkiem działania sił przyrody;  
4) gęstości zaludnienia i  sposobu zagospodarowania terenu;  
5) możliwości realizacji planów postępowania awaryjnego w  sytuacji wystąpienia zda rzenia radiacyjnego.  
3. Na podstawie oceny terenu przeznaczonego pod lokalizację obiektu jądrowego inwestor opracowuje raport lokal i-
zacyjny i  przedstawia go Prezesowi Agencji. Raport lokalizacyjny podlega ocenie Prezesa Agencji w  toku postępowania 
o wydani e zezwolenia na budowę obiektu jądrowego.  
                                                           
11) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  20 pkt 1  ustawy z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach administracji rządowej 
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w  życie z  dniem 29 lutego 2020  r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 69 – Poz. 623 
 
 4. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres przeprowadzania oceny terenu przezn a-
czonego pod lokalizację obiektu jądrowego, przypadki wykluczające możliwość uznania terenu za spełniający w ymogi, 
o których mowa w  ust. 1, a także wymagania dotyczące raportu lokalizacyjnego dla obiektu jądrowego, mając na uwadze 
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej i  ochrony fizycznej podczas rozruchu, ek s-
ploatacji i  likwida cji tego obiektu oraz możliwość przeprowadzenia sprawnego postępowania awaryjnego w  przypadku 
wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, a  także biorąc pod uwagę zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej 
wydane w  tym zakresie.  
Art. 36. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu przeznaczonego 
pod budowę obiektu jądrowego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu i  zagos podaro-
waniu przestrzennym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 293, 471, 782, 1086  i 1378  oraz z 202 1 r. poz.  11) wydaje tę decyzję po uzys -
kaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
2. W przypadku gdy obiekt jądrowy został umieszczony w  projekcie miejscowego planu zagospodarowa nia prz e-
strzennego lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa, projekt planu wymaga uzgodnienia z  Prezesem 
Agencji w  trybie określonym w  przepisach ustawy, o  której mowa w  ust. 1.  
Art. 36a. 1. Przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę inwestor obiektu jądrowego może 
wystąpić do Prezesa Agencji z  wnioskiem o  wydanie wyprzedzającej opinii dotyczącej planowanej lokalizacji obiektu 
jądro wego.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) oznaczenie inwestora, jego siedzibę i  adres; 
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile podmiot taki numer posiada;  
3) określenie rodzaju obiektu jądrowego, którego dotyczy wniosek;  
4) określenie granic terenu, na którym ma być zlokalizowany obiekt jądrowy.  
3. Do wniosku inwestor dołącza raport lokalizacyjny.  
4. Prezes Agencji wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 1, w  terminie 6  miesięcy od dnia złożenia wniosku.  
5. Za wydanie wyprzedzającej opinii dotyczącej planowanej lokalizacji elektrowni jądrowej inwestor wnosi opłatę 
w wysokości 198  000 zł na rachunek Państwowej Agencji Atomistyki. Opłata ta stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 36b. W projekcie i  procesie budowy obiektu jądrowego nie stosuje się rozwiązań i  technologii, które nie zostały 
sprawdzone w  praktyce w  obiektach jądrowych lub za pomocą prób, badań oraz analiz.  
Art. 36c. 1. Projekt obiektu jądrowego:  
1) uwzględnia konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej i  ochrony fizycznej po d-
czas budowy, rozruchu, eksploatacji, w  tym napraw i  modernizacji, a także likwidacji tego obiektu oraz możliwość 
przeprowadzenia sprawnego postępowania awaryjnego w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;  
2) uwzględnia sekwencję poziomów bezpieczeństwa zapewniających zapobieganie powstawaniu odchyleń od waru n-
ków no rmalnej eksploatacji, przewidywanych zdarzeń eksploatacyjnych, awarii przewidzianych w  założeniach pr o-
jektowych i  wykraczających poza te założenia ciężkich awarii, a  jeżeli nie uda się zapobiec tym odchyleniom, zd a-
rzeniom czy awariom – kontrolowanie ich or az minimalizację radiologicznych skutków awarii;  
3) zawiera rozwiązania, które umożliwiają pewną, stabilną, łatwą i  bezpieczną w  zarządzaniu eksploatację obiektu jądr o-
wego , ze szczególnym uwzględnieniem czynników związanych ze współdziałaniem człowieka i  eksploatowanych 
systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia, w  tym urządzeń, o  których mowa w  przepisach wykona w-
czych wydanych na podstawie art.  5 ust.  4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 272). 
2. (uchylony)  
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologic z-
nej, jakie ma uwzględniać projekt obiektu jądrowego, dla różnych rodzajów obiektów jądrowych, mając na uwadze k o-
nieczność zapewnienia bezpieczeństw a jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej i  zabezpieczeń materiałów 
jądrowych podczas rozruchu, eksploatacji i  likwidacji obiektu jądrowego oraz możliwość przeprowadzenia sprawnego 
postępowania awaryjnego w  przypadku wystąpienia zdarzenia radi acyjnego, a  także biorąc pod uwagę wydane w  tym 
zakresie zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia Zachodnioeuropejskich Organów 
Nadzoru Instalacji Jądrowych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 70 – Poz. 623 
 
 4. Systemy teleinformatyczne będące elementami teleinformatycznej in frastruktury krytycznej przeznaczonej do 
nadzoru przebiegu procesu technologicznego lub produkcyjnego w  obiektach jądrowych projektuje się, buduje i  eks-
ploatuje w  sposób odpowiadający wymogom bezpieczeństwa teleinformatycznego, określonych w  przepisach o  ochronie 
informacji niejawnych dla systemów i  sieci teleinformatycznych służących do przetwarzania informacji niejawnych  o klau-
zuli „tajne ”. Podmiotem właściwym w  sprawie akredytacji tych systemów i  sieci jest Agencja Bezpieczeństwa Wewnętr z-
nego.  
Art. 36d. 1. Inwestor przed wystąpieniem do Prezesa Agencji z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę obie k-
tu jądrowego przeprowadza analizy bezpieczeństwa w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego, z  uwzględnieniem czynnika 
technicznego i  środowiskowego, i  poddaje je weryfikacji, w  której nie mogą uczestn iczyć podmioty biorące udział  w opra-
cowaniu projektu obiektu jądrowego.  
2. Na podstawie wyników analiz bezpieczeństwa inwestor opracowuje wstępny raport bezpieczeństwa, który prze d-
stawia Prezesowi Agencji wraz z  wnios kiem o  wydanie zezwolenia na budowę.  
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, zakres i  sposób przeprowadzania analiz bezpieczeństwa, 
a także zakres wstępnego raportu bezpieczeństwa, mając na uwadze, aby zakres tych analiz był odpowiedni do uzysk ania 
informacji odnośnie do wpływu projektowanego obiektu jądrowego na stan bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio - 
logicznej, a  także biorąc pod uwagę zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia Zacho d-
nioeuropejskich Organów N adzoru Instalacji Jądrowych wydane w  tym zakresie.  
Art. 36e. 1. Obiekt jądrowy jest budowany w  sposób zapewniający bezpieczeństwo jądrowe oraz ochronę radiologiczną  
pracowników i  ludności, zgodnie z  zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz zgodnie z  wdrożonym zintegrow a-
nym systemem zarządzania.  
2. Jeżeli w  toku budowy obiektu jądrowego powstanie konieczność dokonania odstępstwa od wymagań zawartych 
w zezwoleniu wydanym przez Prezesa Agencji na podstawie art. 4  ust. 1, odstępstwo takie wymaga:  
1) uzysk ania zgody Prezesa Agencji – w przypadku gdy odstępstwo jest istotne, to znaczy ma wpływ na bezpiecze ń-
stwo jądrowe, ochronę radiologiczną, ochronę fizyczną lub zabezpieczenia materiałów jądrowych;  
2) uprzedniego poinformowania Prezesa Agencji – w przypadku  gdy odstępstwo nie jest istotne.  
3. Prezes Agencji może określić w  zgodzie, o  której mowa w  ust. 2  pkt 1, warunki, na jakich można dokonać odstę p-
stwa od wymagań zawartych w  zezwoleniu.  
4. W przypadku niewystąpienia o  zgodę, o  której mowa w  ust. 2  pkt 1, P rezes Agencji niezwłocznie, w  drodze dec y-
zji administracyjnej, zakazuje dokonania odstępstwa od wymagań zawartych w  zezwoleniu.  
5. W przypadku niepoinformowania Prezesa Agencji o  odstępstwie nieistotnym, Prezes Agencji, kierując się wzgl ę-
dami bezpieczeństw a jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczenia materiałów jądrowych, 
może w  drodze decyzji administracyjnej zakazać dokonania odstępstwa od wymagań zawartych w  zezwoleniu.  
Art. 36f. 1. Wokół obiektu jądrowego tworzy się obszar ograniczonego użytkowania, na zasadach określonych 
w ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1219, 1378, 1565 , 2127  i 2338 ). 
2. Obszar ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego obejmuje teren, na zewnątrz którego:  
1) w stanach eksploatacyjnych obiektu jądrowego obejmujących normalną eksploatację oraz przewidywane zdarzenia 
eksploatacyjne roczna dawka skuteczna (efektywna) od wszystkich dróg narażenia nie przekroczy 0,3  milisiwerta 
(mSv);  
2) w razie  awarii bez stopienia rdzenia roczna dawka skuteczna (efektywna) od wszystkich dróg narażenia nie przekr o-
czy 10  milisiwertów (mSv).  
3. Przy szacowaniu dawki skutecznej (efektywnej), o  której mowa w  ust. 2, uwzględnia się dane i  informacje dotyczące:  
1) parametrów obiektu jądrowego, w  tym jego konstrukcji i  stosowanych środków bezpieczeństwa, charakterystyki 
przewidywanych uwolnień substancji promieniotwórczych do otoczenia w  warunkach normalnej eksploatacji, w  czasie  
przewidywanych zdarzeń eksploatacyjnych i w warunkach awaryjnych, oraz rodzaju materiałów jądrowych znajd u-
jących się w  obiekcie jądrowym;  
2) lokalizacji obiektu jądrowego, w  tym warunków środowiska przyrodniczego istniejącego w  rejonie obiektu jądrow e-
go, w  szczególności: ukształtowania terenu, b udowy geologicznej, warunków klimatycznych, z  uwzględnieniem na j-
bardziej niekorzystnych warunków meteorologicznych, hydrologicznych, zagospodarowania gruntów oraz p o-
wierzchniowych wód płynących i  stojących w  rejonie obiektu jądrowego;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 71 – Poz. 623 
 
 3) procedur eksploata cji obiektu jądrowego w  warunkach normalnych;  
4) rozkładów dawek promieniowania jonizującego dla różnych odległości od obiektu jądrowego, odpowiadających 
przewidzianym w  projekcie obiektu jądrowego stanom eksploatacyjnym i  awaryjnym;  
5) innych czynników mo gących mieć wpływ na ocenę zagrożenia radiacyjnego na obszarze ograniczonego użytkowania.  
4. Określenie granic obszaru ograniczonego użytkowania wymaga pozytywnej opinii Prezesa Agencji.  
Art. 36g. 1. Ograniczenia w  zakresie przeznaczenia terenu, wymagania techniczne dotyczące budynków oraz sposób 
korzystania z  terenu, o  których mowa w  art. 135 ust.  3a ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, 
mogą dotyczyć w  szczególności wznoszenia budynków mieszkalnych, budynków zamieszkania zbiorowego  oraz budy n-
ków użyteczności publicznej, a  także wykonywania działalności gospodarczej niezwiązanej z  działalnością obiektu jądrow e-
go, mogącej niekorzystnie oddziaływać na obiekt jądrowy.  
2. Określenie ograniczeń w  zakresie przeznaczenia terenu, wymagań tec hnicznych dotyczących budynków i  sposobu 
korzystania z  terenu, w  tym ocena oddziaływania wykonywanej działalności gospodarczej na obiekt jądrowy, wymaga 
pozytywnej opinii Prezesa Agencji.  
Art. 36h. W przypadku zmiany danych lub informacji uwzględnianych pr zy szacowaniu dawki skutecznej (efektywnej)  
granice obszaru ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego określa się ponownie.  
Art. 36i. W sytuacji zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może przekroczyć granice terenu obiektu jądrow e-
go, zabra nia się wkraczania na obszar ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego osób niebiorących udziału 
w działaniach mających na celu likwidację zagrożenia lub usunięcie skutków zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 36j. 1. Dla każdego systemu oraz elementu konst rukcji i  wyposażenia obiektu jądrowego, mającego istotne zn a-
czenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, w  tym dla oprogramowania sterowania i  kontroli, 
określa się klasę bezpieczeństwa – w zależności od stopnia, w  jakim te systemy oraz elementy wpływają na bezpiecze ń-
stwo jądrowe i  ochronę radiologiczną obiektu jądrowego.  
2. Przy określaniu klasy bezpieczeństwa uwzględnia się:  
1) funkcję bezpieczeństwa zapewnianą lub częściowo realizowaną przez klasyfikowany system lub element konstr ukcji 
lub wyposażenia obiektu jądrowego;  
2) bezpośredni wpływ na ciągłość realizacji funkcji bezpieczeństwa w  przypadku uszkodzenia klasyfikowanego syst e-
mu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia w  trakcie normalnej eksploatacji obiektu jądrowego, a  także  w czasie 
awarii;  
3) możliwe wystąpienie w  wyniku uszkodzenia klasyfikowanego systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia 
postulowanego zdarzenia inicjującego mogącego doprowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego;  
4) prawdopodobieństwo, że klasy fikowany system lub element konstrukcji lub wyposażenia będą niezbędne dla wyk o-
nania wymaganej funkcji bezpieczeństwa.  
3. Dokumentację dotyczącą klasyfikacji bezpieczeństwa, o  której mowa w  ust. 1, przedstawia się do zatwierdzenia 
Prezesowi Agencji wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę obiektu jądrowego. Dokumentacja ta zawiera 
w szczególności:  
1) wykaz systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia, składających się na obiekt jądrowy;  
2) przyporządkowanie systemów i  elementów konstrukcji oraz wyposażenia obiektu jądrowego do poszczególnych klas 
bezpieczeństwa;  
3) dokumentację techniczną przedstawiającą fizyczne położenie systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia 
w obrębie obiektu jądrowego.  
Art. 36k. 1. Jednostka organizacyjna wykonując a działalność związaną z  narażeniem, polegającą na budowie, roz -
ruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego posiada zintegrowany system zarządzania.  
2. Zintegrowany system zarządzania obejmuje:  
1) politykę jakości;  
2) program zapewnienia jakości;  
3) opis systemu zarządzania;  
4) opis struktury organizacyjnej;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 72 – Poz. 623 
 
 5) opis odpowiedzia lności, obowiązków, uprawnień i wzajemnych oddziaływań w dziedzinach zarządzania, real izacji i ocen;  
6) opis wzajemnych oddziaływań z  podmiotami zewnętrznymi;  
7) opis procesów zachodzących w  jednostce organizacyjnej wraz z  informacjami pomocniczymi wyjaśniającymi, w  jaki 
sposób dokonuje się przygotowania, przeglądu, wykonania, dokumentowania, oceny i  ulepszania działalności;  
8) przyjętą klasyfikację bezpieczeństwa syste mów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia obiektu jądrowego;  
9) wstępny raport bezpieczeństwa lub raport bezpieczeństwa obiektu ; 
10) politykę kultury bezpieczeństwa, rozumianą jako wspólnie ustalone i  realizowane zobowiązanie kierownictwa i  pra-
cowników , zapewniające praktyczne funkcjonowanie kultury bezpieczeństwa w  jednostce organizacyjnej.  
3. Dokumentację opisującą zintegrowany system zarządzania przedkłada się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji 
wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na wykonywanie dzi ałalności związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, 
rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego.  
4. Wykonawcy oraz dostawcy systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia obiektu jądrowego, a  także w y-
konawcy prac wykonywanych przy budo wie i  wyposażeniu obiektu jądrowego, posiadają wdrożone odpowiednie systemy 
jakości prowadzonych prac.  
Art. 37. 1. Organy dozoru jądrowego oraz w  zakresie swoich kompetencji inne organy, o  których mowa w  art. 66 
ust. 3, mogą kontrolować wykonawców i  dostaw ców systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia obiektu jądr o-
wego, a  także wykonawców prac prowadzonych przy budowie, wyposażeniu, rozruchu, eksploatacji i  likwidacji obiektu 
jądrowego w  zakresie systemów, elementów i  prac istotnych ze względu na bez pieczeństwo jądrowe i  ochronę radio - 
logiczną oraz bezpieczne funkcjonowanie urządzeń, o  których mowa w  przepisach wykonawczych wydanych na podst a-
wie art.  5 ust.  4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym.  
2. Kontrola, o  której mowa w  ust. 1, polega na sprawdzaniu wybranych systemów oraz elementów konstrukcji 
i wyposażenia obiektu jądrowego, gotowych oraz będących w  trakcie wytwarzania, a  także na sprawdzeniu prac w  obiekcie  
jądrowym w  trakcie ich wykonywania.  
3. W umowach z  wykonawcami i  dostawcami, o  których mowa w  ust. 1, zapewnia się możliwość wykonywania 
przez organy dozoru jądrowego czynności kontrolnych, o  których mowa w  ust. 2. 
4. W toku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, organy dozoru jądrowego mogą występować z  wnioskiem o  wydanie 
opinii do właściwych organów administracji publicznej, w  szczególności Urzędu Dozoru Technicznego, oraz, jeżeli jest to 
podyktowane koniecznością dokonywania ocen wymagających określonej specjalistycznej wiedzy z  różnych dziedzin  zwią -
zanych z  zapewnieniem bez pieczeństwa jądrowego:  
1) laboratoriów i  organizacji eksperckich autoryzowanych przez Prezesa Agencji – w przypadku kontroli wykonawców 
i dostawców systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia elektrowni jądrowej, a  także wykonawców prac 
prowadzonych przy budowie, wyposażeniu i  likwidacji takiej elektrowni;  
2) biegłych, ekspertów i  laboratoriów – w przypadku kontroli wykonawców i  dostawców systemów oraz elementów 
konstrukcji i  wyposażenia innych obiektów jądrowych, a  także wykonawców prac prowadzonych przy budowie, 
wyposażeniu i  likwidacji takich obiektów.  
5. W przypadku stwierdzenia w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, że określony system lub element konstru k-
cji lub wyposażenia obiektu jądrowego może mieć negatywny wpływ na stan bezpieczeństwa ją drowego i  ochrony radio -
logicznej obiektu jądrowego, Prezes Agencji zakazuje jednostce organizacyjnej wyk onującej działalność związaną z nara-
żeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, zastosowania tego systemu l ub 
elementu w  obiekcie jądrowym.  
6. W przypadku stwierdzenia w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, że określone prace w  obiekcie jądrowym są 
prowadzone w  sposób mogący mieć negatywny wpływ na stan bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej obie k-
tu jądrowego, Prezes Agencji nakazuje jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, poleg a-
jącą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego wstrzymanie tych prac.  
Art. 37a. 1. Obiekt jądrowy uruchamia się i eksploatuje w  sposób zapewniający bezpieczeństwo jądrowe oraz 
ochronę radiologiczną pracowników i  ludności, zgodnie z  zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz wdrożonym 
w jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania.  
2. Rozruch obiek tu jądrowego przeprowadza się zgodnie z  zatwierdzonym przez Prezesa Agencji na wniosek ki e-
rownika jednostki organizacyjnej programem rozruchu obiektu jądrowego, który obejmuje wykaz testów rozruchowych 
systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia obie ktu jądrowego oraz procedury ich wykonywania, w  tym: 
1) testy przedeksploatacyjne, w  tym wymagane przepisami o  dozorze technicznym;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 73 – Poz. 623 
 
 2) testy załadunku paliwa i  podkrytyczności;  
3) początkowe testy krytyczności i  pracy na niskiej mocy;  
4) testy mocy.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej przedstawia na bieżąco Prezesowi Agencji wyniki testów rozruchowych obiektu  
jądrowego.  
4. Rozruch obiektu jądrowego dokumentuje się w  dokumentacji rozruchowej obiektu jądrowego.  
Art. 37b. 1. Prezes Agencji wydaje decyzję o  wstrzymaniu rozruchu obiektu jądrowego, w  przypadku gdy wyniki 
testów rozruchowych obiektu jądrowego wskazują na możliwość powstania zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego lub 
możliwość, że obiekt jądrowy nie będzie spełniał wymagań bezpieczeństwa jądrowego.  
2. Prezes Agencji zatwierdza raport z  rozruchu obiektu jądrowego przedstawiający wyniki rozruchu. Raport składa 
się w  terminie określonym w  zezwoleniu na rozruch obiektu jądrowego.  
3. Prezes Agencji występuje do Rady do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochr ony Radiologicznej z  wnioskiem 
o wydanie opinii dotyczącej raportu, o  którym mowa w  ust. 2. 
4. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochrony Radiologicznej wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 3, w ter-
minie miesiąca od dnia otrzymania wniosku.  
Art. 37c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ek s-
ploatacji obiektu jądrowego:  
1) prowadzi dokumentację eksploatacyjną obiektu jądrowego, w  której dokumentuje na bieżąco eksploatację obiektu 
jądrowego;  
2) wprowadza rozwiązania techniczne i  organizacyjne, zapewniające gromadzenie i  analizowanie na bieżąco param e-
trów pracy obiektu jądrowego istotnych dla bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz uwzględnianie 
doświadczeń eksploatacyjnych;  
3) na bieżąco przekazuje Prezesowi Agencji informacje o  parametrach pracy obiektu jądrowego istotnych dla bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) na bieżąco przekazuje Prezesowi Urzędu Dozoru Technicznego informacje o  funkcjonowaniu urządzeń, o  których 
mowa w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  5 ust.  4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze 
technicznym, zainstalowanych i  eksploatowanych w  elektrowni jądrowej.  
2. Prezes Urzędu Dozoru Technicznego informuje Prezesa Agencji o  niezg odnym z  przepisami ustawy z  dnia 
21 grudnia 2000  r. o dozorze technicznym eksploatowaniu urządzeń, o  których mowa w  przepisach wykonawczych w y-
danych na podstawie art.  5 ust.  4 tej ustawy.  
3. Prezes Agencji może wydać nakaz zmniejszenia mocy lub wyłączenia obiektu jądrowego z  eksploatacji, jeżeli 
z jego oceny lub z  otrzymanej od Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego informacji, o  której mowa w  ust. 2, dotyczącej 
niezgodnego z  przepisami ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym eksploatowania urząd zeń, o  których 
mowa w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  5 ust.  4 tej ustawy, wynika, że dalsza eksploatacja tego 
obiektu zagraża bezpieczeństwu jądrowemu lub ochronie radiologicznej.  
4. Ponowne zwiększenie mocy lub uruchomienie obiektu jąd rowego wymaga pisemnej zgody Prezesa Agencji, w y-
dawanej po stwierdzeniu, iż dalsza eksploatacja tego obiektu nie zagraża bezpieczeństwu jądrowemu i  ochronie radio - 
logicznej.  
5. Włączenie obiektu jądrowego do eksploatacji po okresie wyłączenia dłuższym niż  12 miesięcy następuje na po d-
stawie zezwolenia Prezesa Agencji na eksploatację obiektu jądrowego, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa 
Urzędu Dozoru Technicznego w  zakresie bezpieczeństwa technicznego urządzeń, o  których mowa w  przepisach wyk o-
nawczych wydanych na podstawie art.  5 ust.  4 ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym, zainstalowanych 
i eksploatowanych w  elektrowni jądrowej.  
Art. 37d. 1. Modyfikacja lub modernizacja systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu j ądrowego 
mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, a  także uruchomienie reakt o-
ra po przerwie na modyfikację lub modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, 
wymaga pisemnej zgody Prezesa Agencji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 74 – Poz. 623 
 
 1a. W przypadku elektrowni jądrowej pisemnej zgody Prezesa Agencji wymaga również ponowne uruchomienie r e-
aktora po przerwie na załadunek paliwa jądrowego.  
1b. Prezes Agencji, wydając zgodę, o  której mowa w  ust. 1, może określić warunki przeprowadzenia modyfikacji lub 
modernizacji, w  tym dotyczące możliwości próbnego uruchomienia reaktora w  celu sprawdzenia wprowadzonych mod y-
fikacji lub modernizacji, mając na uwadze względy bezpieczeństwa jądrowego.  
2. Naprawa, modernizacja lub mo dyfikacja urządzeń, o  których mowa w  przepisa ch wydanych na podstawie art. 5 
ust. 4  ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym, zainstalowanych w  elektrowni jądrowej wymaga uzgo d-
nienia z  Urzędem Dozoru Technicznego.  
Art. 37e. 1. Kierownik jedno stki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ek s-
ploatacji obiektu jądrowego, przeprowadza ocenę okresową bezpieczeństwa jądrowego tego obiektu, zwaną dalej „oceną 
okresową bezpieczeństwa”, pod względem zgodności z  zezwol eniem, przepisami prawa i  normami krajowymi i  między -
narodowymi dotyczącymi standardów bezpieczeństwa jądrowego oraz bezpiecznego funkcjonowania urządzeń, o  których 
mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 5  ust. 4  ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o dozorze technicznym, ze 
szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych ze starzeniem się urządzeń, systemów oraz elementów konstrukcji 
i wyposażenia wchodzących w  skład obiektu jądrowego, doświadczeń eksploatacyjnych, najnowszych wyników badań 
naukowych i  postępów w  dziedzinie standardów międzynarodowych – mając na względzie realizację celu określonego 
w art. 35  ust. 4  pkt 2. W  ocenie okresowej bezpieczeństwa wskazuje się także zmiany wprowadzone w  obiekcie jądrowym 
od dnia dokonania poprzedniej oceny okreso wej bezpieczeństwa lub od dnia rozruchu obiektu jądrowego.  
2. Ocena okresowa bezpieczeństwa jest przeprowadzana z  częstotliwością określoną w  zezwoleniu na eksploatację 
obiektu jądrowego, jednak nie rzadziej niż co 10  lat. 
3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
obiektu  jądrowego sporządza szczegółowy plan oceny okresowej bezpieczeństwa, który przedstawia do zatwierdzenia 
Prezesowi Agencji.  
4. W przypadku elektrowni jądrowych przed zatwierdzeniem szczegółowego planu oceny okresowej bezpieczeństwa 
Prezes Agencji zasięga opinii Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego w  zakresie dotyczącym bezpiecznego funkcjonow a-
nia urządzeń, o  których mowa w  przepisach wykonawczych wydanych na podsta wie art.  5 ust.  4 ustawy z  dnia 21  grudnia 
2000  r. o dozorze technicznym.  
5. Na podstawie oceny okresowej bezpieczeństwa kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji obiektu jądrowego sporządz a raport z  oceny okresowej bezpieczeństwa 
i w terminie określonym w  zezwoleniu na eksploatację obiektu jądrowego przedstawia go Prezesowi Agencji do zatwie r-
dzenia.  
6. Prezes Agencji występuje do Rady do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochrony Radiologiczn ej z wnioskiem 
o wydanie opinii dotyczącej raportu, o  którym mowa w  ust. 5. 
7. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochrony Radiologicznej przedstawia opinię, o  której mowa w  ust. 6, 
w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku o  jej wydanie.  
8. Prezes Agencji wydaje decyzję w  przedmiocie zatwierdzenia raportu, o  którym mowa w  ust. 5, w terminie 6  mie-
sięcy od dnia jego otrzymania.  
9. W przypadku odmowy zatwierdzenia raportu, o  którym mowa w  ust. 5, dalsza eksploatacja obiektu jądrowego jest 
zabronion a od dnia wydania decyzji w  tej sprawie.  
10. Zakaz, o  którym mowa w  ust. 9, przestaje obowiązywać od dnia wydania przez Prezesa Agencji decyzji o za-
twierdzeniu raportu z  oceny okresowej bezpieczeństwa.  
11. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, z akres oceny okresowej bezpieczeństwa oraz zakres raportu 
z tej oceny dla różnych rodzajów obiektów jądrowych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowej i  wia-
rygodnej informacji o  funkcjonowaniu systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia  obiektu jądrowego mających 
istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz kierując się wydanymi w  tym 
zakresie zaleceniami Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej i  Stowarzyszenia Zachodnioeuropejskich Organów 
Nadzoru Instalacji Jądrowych.  
Art. 38. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące rozruchu i  eksploatacji obiektów 
jądrowych, w  tym w  szczególności wymagania dotyczące:  
1) limitów i  warunków eksploatacyjnych obiektu jądrowego,  
2) postępowania z  paliwem jądrowym, w  tym jego załadunku do obiektu jądrowego,  
              
Dzie nnik Ustaw  – 75 – Poz. 623 
 
 3) obowiązkowych testów rozruchowych systemów oraz elementów konstrukcji i  wyposażenia obiektu jądrowego,  
4) zawartości dokumentacji rozruchowej obiektu jądrowego oraz raportu z  rozruchu obiektu jądrowego,  
5) zawartości dokumentacji eksploatacyjnej obiektu jądrowego  
– mając na celu konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz biorąc pod uwagę 
wydane w  tym zakresie zalecenia Międzynarodowej Agencji Ene rgii Atomowej oraz Stowarzyszenia Zachodnioeurope j-
skich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych.  
Art. 38a. Obiekt jądrowy likwiduje się w  sposób zapewniający bezpieczeństwo jądrowe oraz ochronę radiologiczną 
pracowników i  ludności, zgodnie z  zezwoleniem Preze sa Agencji oraz wdrożonym w  jednostce organizacyjnej zintegr o-
wanym systemem zarządzania.  
Art. 38b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę, 
rozruch lub eksploatację obiektu jądrowego opracowuje pr ogram likwidacji obiektu jądrowego i  przedstawia go do  zatwier -
dzenia Prezesowi Agencji wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia.  
2. W toku eksploatacji obiektu jądrowego program, o  którym mowa w  ust. 1, podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz 
na pięć lat, a w przypadku nieuwzględnionego w  tym programie zakończenia eksploatacji obiektu jądrowego – nie-
zwłocznie po zakończeniu jego eksploatacji. Zaktualizowany program likwidacji obiektu jądrowego przedstawia się do 
zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z  progno zą kosztów likwidacji obiektu jądrowego.  
Art. 38c. 1. Z zakończenia likwidacji obiektu jądrowego kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działa l-
ność związaną z  narażeniem, polegającą na likwidacji obiektu jądrowego sporządza raport z  likwidacji obie ktu jądrowego, 
który przedstawia Prezesowi Agencji do zatwierdzenia w  terminie określonym w  zezwoleniu na likwidację obiektu jądr o-
wego.  
2. Za dzień zakończenia likwidacji obiektu jądrowego uznaje się dzień zatwierdzenia przez Prezesa Agencji raportu 
z jego likwidacji.  
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologic z-
nej dla etapu likwidacji różnych rodzajów obiektów jądrowych, a  także zawartość raportu z  likwidacji obiektu jądrowego, 
biorąc pod uwag ę zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia Zachodnioeuropejskich 
Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych wydane w  tym zakresie.  
Art. 38d. 1. Na pokrycie kosztów związanych z  finansowaniem końcowego postępowania z  wypalonym paliwe m  
jądrowym i  odpadami promieniotwórczymi oraz kosztów likwidacji elektrowni jądrowej jednostka organizacyjna, która 
otrzymała zezwolenie na eksploatację elektrowni jądrowej, tworzy wyodrębniony fundusz specjalny, zwany dalej „fundu-
szem likwidacyjnym ”, z przypisanym do niego wyodrębnionym rachunkiem bankowym, na który raz na kwartał dokonuje 
wpłaty. Środki te mogą być lokowane na lokatach terminowych lub przeznaczone na zakup obligacji długoterminowych 
emitowanych przez ministra właściwego do spraw finansów  publicznych.  
2. Wpłata, o  której mowa w  ust. 1, dokonywana jest od każdej wyprodukowanej w  elektrowni jądrowej megawato -
godziny energii elektrycznej.  
3. Wpłaty, o  której mowa w  ust. 1, dokonuje się w  terminie do 15  dnia miesiąca następującego po kwartale,  którego 
opłata dotyczy. Wpłata dotyczy okresu od pierwszego dnia kwartału następującego po kwartale, w  którym jednostka ta 
wyprodukowała pierwszą megawatogodzinę energii w  danej elektrowni jądrowej, do dnia rozpoczęcia likwidacji tej ele k-
trowni.  
4. Środki  zgromadzone na funduszu likwidacyjnym przeznacza się na pokrycie kosztów końcowego postępowania 
z odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym, pochodzącymi z  elektrowni jądrowej, oraz na pokr y-
cie kosztów likwidacji tej elektrowni.  
5. Kierowni k jednostki organizacyjnej, która otrzymała zezwolenie na eksploatację lub likwidację elektrowni jądr o-
wej, dokonuje wypłaty środków z  funduszu likwidacyjnego po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw  
energii.  
6. Kierownik jednostki, która  otrzymała zezwolenie na eksploatację lub likwidację elektrowni jądrowej, w  terminie 
do 20. dnia miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy opłata, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw 
energii kwartalne sprawozdanie o  wysokości wpłat dokonan ych na fundusz likwidacyjny oraz o  ilości wyprodukowanych 
w tym kwartale megawatogodzin energii elektrycznej.  
7. Jeżeli opóźnienie w  dokonaniu wpłaty, o  której mowa w  ust. 1, wynosi co najmniej 12  miesięcy, minister właśc i-
wy do spraw energii składa do Prez esa Agencji wniosek o  wydanie nakazu zawieszenia eksploatacji elektrowni jądrowej.  
7a. Prezes Agencji wydaje nakaz zawieszenia eksploatacji elektrowni jądrowej niezwłocznie po otrzymaniu wniosku, 
o którym mowa w  ust. 7.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 76 – Poz. 623 
 
 8. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość wpłaty na pokrycie kosztów końcowego postępow a-
nia z  wypalonym paliwem jądrowym i  odpadami promieniotwórczymi oraz na pokrycie kosztów likwidacji elektrowni 
jądrowej dokonywanej przez jednostkę organizacyjną, która otrzymała zezwole nie na eksploatację elektrowni jądrowej, 
biorąc pod uwagę przewidywany okres eksploatacji elektrowni jądrowej, ilość wyprodukowanych przez nią odpadów 
promieniotwórczych, w  tym wypalonego paliwa jądrowego, koszt końcowego postępowania z  tymi odpadami, a  także koszt  
likwidacji elektrowni jądrowej.  
9. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wzór kwartalnego sprawozdania o  wysokości uiszczonej wpł a-
ty na fundusz likwidacyjny, kierując się koniecznością zapewnienia rzetelnej informacji o  wysokości należ nej i dokonanej 
wpłaty na fundusz likwidacyjny.  
Art. 38e. W postępowaniach, o  których mowa w  art. 37 ust.  5 i 6, art.  37b, art.  37c ust.  3 i 4, art.  37d, art.  37e ust.  8, 
art. 38b ust.  2, art.  38c ust.  1 i art. 38d ust.  7, przepisu art.  31 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania 
administracyjnego (Dz.  U. z 2020 r. poz. 256, 695 , 1298  i 2320  oraz z 2021 r. poz. 54  i 187 ) nie stosuje się.  
Art. 38f. Do wydawania zezwoleń na wykonywanie działalności, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  2, stosuje s ię 
przepisy niniejszego rozdziału i  rozdziału 2, z  wyjątkiem art.  5 ust.  5a–5d. 
Art. 38g. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  2, może zostać wydane je d-
nostce organizacyjnej, która:  
1) spełnia wymagania bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz zabezpieczeń mat e-
riałów jądrowych;  
2) posiada środki finansowe niezbędne do zapewnienia:  
a) bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz zabezpieczeń mater iałów jądrowych 
na poszczególnych etapach działalności obiektu jądrowego, do zakończenia jego likwidacji,  
b) w przypadku zezwolenia na budowę obiektu jądrowego – ukończenia budowy obiektu jądrowego;  
3) zatrudnia pracowników o  kwalifikacjach niezbędnych do wykonywania działalności objętej wnioskiem.  
2. W celu wykazania posiadania niezbędnych środków finansowych, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2 lit.  a, jednostka 
organizacyjna dołącza do wniosku:  
1) dokumenty potwierdzające ich posiadanie, a  w szczególności wyci ąg z rachunku bankowego, na którym zgromadz o-
no te środki, gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową;  
2) raport zawierający symulację niezbędnych potrzeb finansowych, wynikających z  tego obowiązku.  
3. W celu wykazania posiadania niezbędnych środków finan sowych, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2 lit.  b, jednostka 
organizacyjna dołącza do wniosku:  
1) dokumenty potwierdzające posiadanie lub możliwości pozyskania środków finansowych , o których mowa w  ust. 1 pkt  2 
lit. b, wraz ze schematem finansowania;  
2) raport zawierający symulację niezbędnych potrzeb finansowych, wynikających z  tego obowiązku.  
Art. 39. 1. Prezes Agencji rozpatruje wniosek o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działaln ości związanej z nara-
żeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej po uiszczeniu przez wniosk o-
dawcę opłaty.  
2. Opłata, o  której mowa w  ust. 1, wynosi – w przypadku wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności  
związanej z  narażeniem, polegającej na:  
1) budowie elektrowni jądrowej – 5 000 000 zł; 
2) rozruchu elektrowni jądrowej – 1 900 000 zł; 
3) eksploatacji elektrowni jądrowej – 1 900 000 zł; 
4) likwidacji elektrowni jądrowej – 2 000 000 zł. 
3. Opłata, o  której mowa w  ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa i  jest wnoszona na rachu nek Państwowej Age n-
cji Atomistyki.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 77 – Poz. 623 
 
 Art. 39a. 1. Prezes Agencji wydaje decyzję w  sprawie zezwolenia:  
1) na budowę obiektu jądrowego – w terminie 24  miesięcy,  
2) na rozruch obiektu jądrowego – w terminie 9  miesięcy,  
3) na eksploatację obiektu jądrowego – w terminie 6  miesięcy,  
4) na likwidację obiektu jądrowego – w terminie 9  miesięcy  
– od dnia złożenia wniosku wraz z  wymaganymi dokumentami.  
2. Przepisy ust. 1  stosuje się odpowiednio do zmiany decyzji wskazanych w  tych przepisach.  
Art. 39b. 1. Przed złożeniem  wniosku o  wydanie zezwolenia inwestor może z wrócić się do Prezesa Agencji z wnios -
kiem o  wydanie ogólnej opinii dotyczącej planowanych rozwiązań organizacyjno -technicznych w  przyszłej działalności 
oraz projektów dokumentów, które należy złożyć wraz z  wnio skiem o  wydanie zezwolenia.  
2. Prezes Agencji wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 6  miesięcy, a  w przypadkach szczególnie sko m-
plikowanych – w terminie 9  miesięcy od dnia złożenia wniosku.  
Art. 39c. Do postępowania o  wydanie zezwolenia nie sto suje się przepisu art.  31 §  4 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 39d. 1. Po wpłynięciu wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem p o-
legającej na budowie obiektu jądrowego Prezes Agencji niezwłocznie ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na str o-
nach podmiotowych Prezesa Agencji treść wniosku o  wydanie zezwolenia wraz ze skróconym raportem bezpieczeństwa 
oraz informację o:  
1) wszczęciu postępowania w  sprawie wydania zezw olenia na budowę obiektu jądrowego;  
2) możliwości składania uwag i  wniosków;  
3) sposobie i  miejscu składania uwag i  wniosków, wskazując jednocześnie 21 -dniowy termin ich składania;  
4) terminie i  miejscu rozprawy administracyjnej, w  przypadku, o  którym mowa  w ust. 3. 
2. Uwagi i  wnioski, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2, można wnosić:  
1) pisemnie;  
2) ustnie do protokołu;  
3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, bez konieczności opatrywania ich kwalifikowanym podpisem elektr o-
nicznym . 
3. Rozprawa, o  której  mowa w  art. 89 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, 
jest otwarta dla społeczeństwa.  
4. Prezes Agencji w  uzasadnieniu decyzji podaje informacje o  udziale społeczeństwa w  postępowaniu oraz o  tym, 
w jaki sposób zostały uw zględnione uwagi i  wnioski, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2. 
5. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, Prezes Agencji ogłasza w  prasie obejmującej swoim zasięgiem gminę, 
w której granicach znajduje się teren objęty wnioskiem o  wydanie zezwolenia, oraz gminy są siadujące z  tą gminą.  
Art. 39e. 1. W  toku oceny wniosku o  wydanie zezwolenia Prezes Agencji może:  
1) przeprowadzać kontrole w  miejscu, w  którym jest lub ma być wykonywana działalność objęta wnioskiem;  
2) korzystać z  pomocy:  
a) laboratoriów i  organizacji ek sperckich autoryzowanych przez Prezesa Agencji – w przypadku elektrowni jądrowej,  
b) biegłych, ekspertów i  laboratoriów – w przypadku innych obiektów jądrowych;  
3) żądać wykonania badań lub ekspertyz w  celu stwierdzenia, czy są spełnione warunki bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej.  
2. Koszty uzasadnionych czynności dokonywanych w  toku oceny wniosku o  wydanie zezwolenia przez laboratoria 
i organizacje eksperckie oraz biegłych, ekspertów i  laboratoria, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2, oraz wykonania badań lub 
ekspertyz, o  których mowa w  ust. 1 pkt  3, ponosi jednostka organizacyjna występująca z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia.  
3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w  przedmiocie wydania wyprzedzającej opinii dot y-
czącej planowanej lokalizacji obiektu jądrowego, o  której mowa w  art. 36a, oraz do postępowania w  przedmiocie ogólnej 
opinii dotyczącej planowanych rozwiązań organizacyjno -technicznych w  przyszłej działalności, o  której mowa w  art. 39b. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 78 – Poz. 623 
 
 Art. 39f. 1. Przed wyd aniem zezwolenia Prezes Agencji występuje do Rady do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego 
i Ochrony Radiologicznej z  wnioskiem o  wydanie opinii dotyczącej projektu tego zezwolenia, przedkładając jednocześnie 
wniosek o  wydanie zezwolenia wraz z  załączonymi dokume ntami.  
2. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochrony Radiologicznej przedstawia opinię, o  której mowa w  ust. 1, 
w terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania projektu zezwolenia.  
3. W terminie miesiąca od dnia otrzymania opinii Rady do spraw Bezpieczeństw a Jądrowego i  Ochrony Radio -
logicznej Prezes Agencji przedstawia wnioskodawcy projekt zezwolenia.  
4. W terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu zezwolenia wnioskodawca może przedstawić Prezesowi Agencji 
swoje uwagi do tego projektu.  
Art. 39g. W zezwol eniu określa się warunki wykonywania działalności objętej tym zezwoleniem, w  szczególności  
w zakresie:  
1) wymogów projektowych;  
2) obowiązków jednostki organizacyjnej w  zakresie bezpieczeństwa obiektu jądrowego, urządzeń, pracowników, społ e-
czeństwa i  środowiska, w  tym ochrony przed promieniowaniem;  
3) konserwacji obiektu jądrowego;  
4) modernizacji obiektu jądrowego;  
5) planowania i  procedur awaryjnych;  
6) zarządzania obiektem jądrowym;  
7) limitów i  warunków eksploatacyjnych;  
8) uprawnień pracowników obiekt u jądrowego;  
9) zgłaszania organom dozoru jądrowego przewidywanych zdarzeń eksploata cyjnych i  warunków awaryjnych w obiek-
cie jądrowym;  
10) prac i  czynności w  obiekcie jądrowym, których wykonywanie wymaga obecności inspektora dozoru jądrowego.  
Art. 39h. 1. W przypadku stwierdzenia – w szczególności w  wyniku oceny raportów z  ocen okresowych – że jest to 
niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń mat e-
riałów jądrowych, Prezes Agencji może dokon ać zmiany warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem.  
2. Przepisy art.  39e i  art. 39f stosuje się odpowiednio.  
Art. 39i. 1. Przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę obiektu jądrowego wnioskodawca 
jest obowiązany uzyskać:  
1) decyzję o  środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz 
o ocenach oddziaływania na środow isko (Dz.  U. z 2021 r. poz. 247); 
2) opinię Komisji Europejskiej, wydaną na podstawie art.  43 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii 
Atomowej (Euratom).  
2. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt  1, właściwy organ zasięga opinii P rezesa Agencji, przesyłając 
mu projekt decyzji oraz wniosek o  wydanie decyzji wraz z  załączonymi dokumentami.  
3. Do opinii Prezesa Agencji, o  której mowa w  ust. 2, nie stosuje się przepisu art. 106  § 5 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania  administracyjnego.  
Art. 39j. Przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na rozruch obiektu jądrowego wnioskodawca uzys -
kuje opinię Komisji Europejskiej, wydaną na podstawie art.  37 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii 
Atomowej ( Euratom).  
Art. 39k. Wydanie zezwolenia na budowę albo likwidację obiektu jądrowego jest warunkiem uzyskania pozwolenia 
na budowę, użytkowanie i  rozbiórkę tego obiektu, wydawanego na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 
7 lipca 1994  r. – Prawo bu dowlane (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1333 , 2127  i 2320 oraz z 202 1 r. poz.  11, 234 i 282 ). 
              
Dzie nnik Ustaw  – 79 – Poz. 623 
 
 Rozdział 4a  
Informacja społeczna w  zakresie obiektów energetyki jądrowej  
Art. 39l. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o:  
1) obiekcie energetyki jądrowej – należy prz ez to rozumieć elektrownię jądrową lub działający na potrzeby energetyki 
jądrowej:  
a) zakład wzbogacania izotopowego,  
b) zakład wytwarzania paliwa jądrowego,  
c) zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego,  
d) przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego,  
e) obiekt do przechowywania odpadów promieniotwórczych będący obiektem jądrowym w  rozumieniu art.  3 pkt  17; 
2) społeczności lokalnej – należy przez to rozumieć mieszkańców:  
a) gminy lub gmin, na których terenie zrealizowana została lub realizowana będzie inwes tycja w  zakresie budowy 
obiektu energetyki jądrowej,  
b) gmin, których granice znajdują się w  odległości nie większej niż 15  km od granic nieruchomości, na której zre a-
lizowana została lub realizowana będzie inwestycja, o  której mowa w  lit. a. 
Art. 39m.  1. Inwestor obiektu energetyki jądrowej, nie później niż z  dniem złożenia wniosku o  wydanie zezwolenia 
na budowę obiektu jądrowego, o  którym mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  2, tworzy Lokalne Centrum Informacyjne, zwane dalej 
„Lokalnym Centrum ”. 
2. Inwestor obiektu en ergetyki jądrowej, a  następnie kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność  zwią -
zaną z  narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu energetyki jądrowej, prowadzą 
Lokalne Centrum do dnia zakończenia likwida cji obiektu energetyki jądrowej.  
3. Do zadań Lokalnego Centrum należy w  szczególności:  
1) gromadzenie i  udostępnianie bieżących informacji na temat pracy obiektu energetyki jądrowej;  
2) gromadzenie i  udostępnianie bieżących informacji na temat stanu bezpie czeństwa jądrowego i  ochrony radiologic z-
nej wokół obiektu energetyki jądrowej;  
3) współpraca z  organami administracji, państwowymi osobami prawnymi oraz innymi jednostkami organizacyjnymi  
w prowadzeniu działań związanych z  informacją społeczną, edukacją, popularyzacją oraz informacją naukowo -tech-
niczną  i prawną w  zakresie energetyki jądrowej oraz bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej obiektu 
energetyki jądrowej.  
4. Informacje, o  których mowa w  ust. 3 pkt  1 i 2, Lokalne Centrum zamieszcza na swoich stronach internetowych 
oraz w  wydawanym przez siebie lokalnym biuletynie informacyjnym.  
5. Lokalne Centrum może być utworzone dla więcej niż jednego obiektu energetyki jądrowej, pod warunkiem że 
obiekty te są usytuowane w  swoim bezpośrednim sąsiedztwie.  
Art. 39n. 1. Społeczność lokalna może utworzyć Lokalny Komitet Informacyjny, zwany dalej „Komitetem ”. 
2. W skład Komitetu wchodzą:  
1) przedstawiciele gmin wyznaczeni przez wójtów (burmistrzów, prezydentów) w  liczbie nie większej niż 1  z każdej  
z gmin, na terenie której zlokalizowany jest obiekt energetyki jądrowej;  
2) członkowie społeczności lokalnej, którzy łącznie spełniają następujące warunki:  
a) ukończyli 18  lat, 
b) korzystają z  pełni praw publicznych,  
c) złożyli zgłoszenie o  udziale w  pracach Komitetu w  urzędzie gminy, o  którym mowa w  pkt 1. 
3. W pracach Komitetu, z  głosem doradczym, mogą uczestniczyć eksperci zewnętrzni powołani przez Komitet.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 80 – Poz. 623 
 
 4. Do zadań Komitetu należy:  
1) zapewnienie społecznego monitoringu realizacji inwestycji w  zakre sie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz 
wyko nywanej działalności związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji tego  
obiektu;  
2) informowanie społeczności lokalnej o  działalności wykonywanej z  wykorzystaniem obie ktu energetyki jądrowej;  
3) reprezentowanie społeczności lokalnej wobec organów jednostki organizacyjnej realizującej inwestycję w  zakresie 
budowy obiektu energetyki jądrowej lub wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na budowie, 
rozruch u, eksploatacji lub likwidacji tego obiektu.  
5. W celu właściwego wykonywania swoich zadań Komitet może w  szczególności:  
1) każdorazowo wyznaczyć ze swego grona osoby, w  liczbie nie większej niż 5, uprawnione do wstępu na teren lub do 
pomieszczeń obiektu e nergetyki jądrowej w  celu realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 4 pkt  1; 
2) żądać dostępu do informacji na temat realizacji inwestycji w  zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub d o-
kumentów dotyczących działalności prowadzonej z  wykorzystaniem tego  obiektu, z  wyłączeniem dokumentów z a-
wierających informacje, o  których mowa w  art. 35a ust.  6. 
6. Uprawnienie, o  którym mowa w  ust. 5 pkt  1, nie obejmuje prawa do wejścia na teren i  do pomieszczeń, do których 
dostęp jest niedopuszczalny ze względów bezpiec zeństwa jądrowego lub ochrony fizycznej.  
7. Wstęp na teren lub do pomieszczeń obiektu energetyki jądrowej, o  którym mowa w  ust. 5 pkt  1, odbywa się w y-
łącznie w  obecności wyznaczonego pracownika jednostki organizacyjnej.  
8. Obsługę administracyjno -organizac yjną komitetu oraz finansowanie jego działalności zapewnia gmina właściwa 
miejscowo dla obiektu energetyki jądrowej. W  przypadku gdy obiekt energetyki jądrowej zlokalizowany jest na obszarze 
więcej niż jednej gminy, obsługę administracyjno -organizacyjną or az finansowanie działania komitetu zapewnia gmina, 
na obszarze której znajduje się największa część obiektu energetyki jądrowej.  
9. Minister właściwy do spraw  energii  określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady tworzenia i  działania 
komitetów oraz  współpracy komitetów z  inwestorami obiektów energetyki jądrowej lub kierownikami jednostek organ i-
zacyjnych prowadzących działalność związaną z  narażeniem, mając na względzie zapewnienie społeczności lokalnej moż-
liwości pozyskiwania niezbędnych informacji o wpływie obiektu energetyki jądrowej na zdrowie ludzi i  środowisko naturalne.  
Art. 39o. W celu realizacji gminnej strategii informacyjnej, edukacyjnej i  promocyjnej w  zakresie energetyki jądr o-
wej gmina, na terenie której jest planowana lub realizowana inwestycja w  zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej 
lub na terenie której prowadzona jest działalność związana z  narażeniem, polegająca na budowie, rozruchu, eksploatacji 
lub likwidacji takiego obiektu, może utworzyć Gminny Punkt Informacyjny.  
Rozdzia ł 4b 
Strategia i  polityka w  zakresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej  
Art. 39p. 1.11) Minister właściwy do spraw  klimatu  opracowuje, nie rzadziej niż co 10  lat, strategię i  politykę w  za-
kresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej Rzeczypospolitej Polskiej , zwaną dalej „strategią 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej”, uwzględni ając założenia długookresowej i średniookresowej strat e-
gii rozwoju kraju, o  których mowa w  przepisach ustawy z  dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozw o-
ju (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1295  i 2020 oraz z 2020 r. poz.  1378  i 2327 ). 
2. Strategia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej określa w  szczególności:  
1) cele strategii bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
2) opis prawnych uwarunkow ań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
3) opis aktualnego stanu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) zasady bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
5) kierunki działań mających na celu rozwój bezpieczeństwa jądrow ego i  ochrony radiologicznej, uwzględniając  w szcze -
gólności konieczność zapewnienia:  
a) odpowiednich środków finansowych na potrzeby bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej,  
b) odpowiednich kadr na potrzeby bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony rad iologicznej,  
c) promocji przywództwa na rzecz bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz kultury bezpieczeństwa . 
              
Dzie nnik Ustaw  – 81 – Poz. 623 
 
 3.11) Rada Ministrów, na wniosek mini stra właściwego do spraw  klimatu , przyjmuje strategię bezpieczeństwa jądr o-
wego i  ochrony radiologicznej w  drodze uchwały.  
4. Uchwała, o  której mowa w  ust. 3, wraz ze strategią bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, podlega 
ogłoszeniu w  Dziennik u Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
5. Przepisy ust. 3 i  4 stosuje się odpowiednio do aktualizacji strategii bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio - 
logicznej.  
Art. 39q.11) 1. Minister właściwy do spraw  klimatu  opracowuje, nie rzadziej niż co 5  lat, w  terminie do dnia 30  czerwca  
danego roku, sprawozdanie z  realizacji strategii bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej i  przedkłada je Radzie  
Ministrów.  
2. Minister właściwy do spraw  klimatu  ogłasza, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej  
Polskiej „Monitor Polski”, przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie z  realizacji strategii bezp ieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej.  
Rozdział 5  
Materiały i  technologie jądrowe  
Art. 40. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:  
1) dokumentacja jądrowa:  
a) dokumenty dotyczące pochodzenia, stanu lub ruchu materiałów jądrowych,  
b) deklaracje, powiadomienia (notyfikacje) i  sprawozdania przekazywane do Komisji Europejskiej, dotyczące m a-
teriałów jądrowych i  urządzeń, w  których materiały jądrowe były, są lub mają być stosowane, przetwarzane, 
przechowywane lub transportowan e, 
c) dokumenty dotyczące pracy urządzeń, o  których mowa w  lit. b, 
d) dokumentację projektowo -eksploatacyjną zawierającą podstawowe charakterystyki techniczne obiektu wskazane 
w przepisach Unii Europejskiej dotyczących zabezpieczeń materiałów jądrowych,  
e) deklaracje i  plany działania związane z  wykorzystaniem materiałów jądrowych,  
f) oceny, zalecenia, polecenia i  decyzje Komisji Europejskiej w  sprawach dotyczących zabezpieczeń materiałów 
jądrowych;  
1a) deklaracja dla terenu obiektu – ogólny opis każdego bu dynku dla terenu obiektu, łącznie z  opisem sposobu jego 
wykorzystania i  zawartości, wraz z  mapą terenu obiektu, który Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana dostarczyć 
Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) zgodnie z  art. 2 lit. a pkt (iii) Protok ołu dodatkowego;  
2) ewidencja materiałów jądrowych – dokumentowanie zgodnie z  wymaganiami zabezpieczeń materiałów jądrowych, 
oddzielnie dla każdego rejonu bilansu materiałowego, w  oparciu o  prowadzoną rachunkowość materiałową, inform a-
cji o stanie inwentarz a materiałów wyjściowych i  specjalnych materiałó w rozszczepialnych, dotyczące w szczegól -
ności ilości, rodzaju, lokalizacji, zmian w  inwentarzu oraz pochodzenia i  przeznaczenia tych materiałów;  
3) Euratom – Europejską Wspólnotę Energii Atomowej;  
3a) inspek torzy Euratomu – inspektorów Komisji Europejskiej do spraw zabezpieczeń materiałów jądrowych wyznacz o-
nych do działania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z  art. 81 Traktatu Euratom;  
3b) inspektorzy MAEA – inspektorów MAEA do spraw zabezpieczeń  materiałów jądrowych wyznaczonych do działania 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z  art. 85 Porozumienia;  
4) kontrola technologii jądrowych – działania podejmowane w  celu stwierdzenia, czy działalność badawczo -rozwojowa, 
zdefiniowana w  art. 18 lit.  a Protokołu dodatkowego, działalność wytwórcza wymieniona w  aneksie I  do Protokołu 
dodatkowego, oraz urządzenia, części urządzeń i  materiały wymienione w  aneksie II do Protokołu dodatkowego, 
a także pozyskiwane z  zagranicy lub przekazywane za granic ę technologie jądrowe, dotyczą zastosowań nieprow a-
dzących do wykorzystania materiałów jądrowych w  sposób n iezgodny z  wymaganiami Układu o nierozprzestrzeni a-
niu broni jądrowej;  
4a) lokalizacja poza obiektem – urządzenie lub lokalizację, które są określone w  art. 18 lit.  j Protokołu dodatkowego;  
4b) materiały wyjściowe – materiały należące do materiałów jądrowych, zdefiniowane w  art. 197 ust.  3 Traktatu Euratom;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 82 – Poz. 623 
 
 5) obiekt – obiekt zdefiniowany w  art. 98 ust.  2 lit. I Porozumienia;  
5a) podstawowe zagrożenie pr ojektowe – dokument zawierający charakterystykę, a  w szczególności cechy, motywację, 
zamiary, możliwości oraz sposoby działania podmiotów, zarówno z  wewnątrz, jak i  spoza jednostki organizacyjnej, 
mogących dążyć do czynów takich jak kradzież, nieupoważnion e użycie, cyberatak, akt terroru lub sabotaż, które 
uwzględnia się przy opracowywaniu systemu ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych;  
6) Porozumienie – Porozumienie między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niem iec, Irlandią,  
Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Europejską Wspólnotą Energii 
Atomowej a  Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczące wprowadzenia w  życie artykułu III ustępy 1 i  4 
Układu o  nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, podpisane w  Brukseli dnia 5  kwietnia 1973  r.; 
7) Protokół dodatkowy – Protokół dodatkowy do Porozumienia między Republiką Austrii, Królestwem Belgii, Król e-
stwem Danii, Republiką Finlandii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Irla ndią, Republiką Włoską, 
Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Portugalską, Królestwem Hiszpanii, Król e-
stwem Szwecji, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a  Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotycz ą-
cego wprowadzenia w  życie  artykułu III ustępy 1 i  4 Układu o  nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, podpisany 
w Wiedniu dnia 22  września 1998  r.; 
8) rejon bilansu materiałowego – obszar na terenie obiektu lub poza nim określony w  art. 98 ust.  2 lit. M Porozumienia;  
8a) specjalne ma teriały rozszczepialne – materiały należące do materiałów jądrowych  zdefiniowane w  art. 197 ust.  1 
Traktatu Euratom;  
8b) środki techniczne zabezpieczeń – aparaty kontrolne i  pomiarowe, przyrządy wykrywające promieniowanie jonizuj ą-
ce, urządzenia obserwacyjno -rejestrujące, urządzenia sygnalizujące stan lub sposób działania obiektu,  środki zam y-
kające, w  tym pieczęcie zabezpieczające, oraz urządzenia służące do przekazywania informacji na odległość, w  tym 
także poza granice państwa, instalowane w  celu uzyskiwania ciągłej informacji o  ilości i  jakości materiałów jądr o-
wych podlegających zabezpieczeniom;  
9) technologie jądrowe – technologie związane z  jądrowym cyklem paliwowym, w  szczególności:  
a) służące do wytwarzania, przetwarzania, wzbogacania izotop owego lub stosowania materiałów wyjściowych (źród -
łowych ) lub specjalnych materiałów rozszczepialnych w  obiektach jądrowych,  
b) stosowane w  postępowaniu z  wysoko - i średnioaktywnymi odpadami promieniotwórczymi zawierającymi specjalne  
materiały rozszczepial ne, 
c) służące do wytwarzania urządzeń lub ich części niezbędnych do wytwarzania, przetwarzania, napromieniowania 
lub stosowania materiałów wyjściowych (źródłowych), specjalnych materiałów rozszczepialnych, ciężkiej wody,  
deuteru, trytu lub jądrowo czysteg o grafitu;  
10) teren obiektu – teren obiektu zdefiniowany w  art. 18 lit.  b Protokołu dodatkowego;  
11) Układ – Układ o  nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzony w  Moskwie, Waszyngtonie i  Londynie dnia 1  lipca  
1968  r. (Dz.  U. z 1970  r. poz.  60); 
12) zabezpieczenia materiałów jądrowych – zespół środków prawnych i  organizacyjnych oraz rozwiązań praktycznych, 
ustanowionych w  ramach Układu, Porozumienia, Protokołu dodatkowego i  Traktatu Euratom oraz przepisów wyd a-
nych na jego podstawie, w  zamiarze niedopu szczenia do wykorzystania materiałów jądrowych stosowanych w  po-
kojowej działalności do wytwarzania broni jądrowej, innych jądrowych urządzeń wybuchowych lub do celów ni e-
znanych.  
Art. 41. 1. Materiały jądrowe, z  wyjątkiem rud uranu i  toru, podlegają ochron ie fizycznej.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  materiałami jądrowymi opracowuje system  
ochrony fizycznej, który zatwierdza Prezes Agencji.  
3. Nadzór nad systemem ochrony fizycznej sprawuje Prezes Agencji na zasadach określonych w  rozdziale 9.  
Art. 41a. 1. Podejmowanie i  prowadzenie działalności polegającej na wykorzystywaniu materiałów jądrowych lub 
technologii jądrowych do budowy broni jądrowej lub jądrowych ładunków wybuchowych jest zabronione.  
2. Prezes Agencji koo rdynuje wypełnianie zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej w  zakresie zabezpieczeń materi a-
łów jądrowych i  kontroli technologii jądrowych, prowadzi krajowy system gromadzenia i  przetwarzania danych związ a-
nych z  wypełnianiem tych zobowiązań oraz bilansuje stan  ilościowy materiałów wyjściowych i  specjalnych materiałów 
rozszczepialnych w  kraju.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 83 – Poz. 623 
 
 3. W celu uzyskania potwierdzenia, że zakaz, o  którym mowa w  ust. 1, jest przestrzegany, a  zobowiązania przyjęte 
przez Rzeczpospolitą Polską w  zakresie zabezpieczeń materi ałów jądrowych i  kontroli technologii jądrowych są w  sposób 
właściwy wypełniane, organy dozoru jądrowego prowadzą kontrolę obejmującą:  
1) materiały wyjściowe i  specjalne materiały rozszczepialne wytwarzane, przetwarzane, przechowywane, stosowane lub 
transp ortowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające ewidencji materiałów jądrowych, z  wyjątkiem 
materiałów przewożonych tranzytem przez to terytorium;  
2) dokumentację jądrową;  
3) pomieszczenia i  urządzenia znajdujące się na terenie obiektu;  
4) miejsca, w  których mogą występować ślady działalności z  materiałami jądrowymi lub technologiami jądrowymi, 
w szczególności wycofane z  eksploatacji obiekty i  lokalizacje poza obiektami;  
5) miejsca, w  których mogą występować ślady wydobycia lub przerobu rud ur anu i  toru;  
6) miejsca składowania odpadów promieniotwórczych, które mogą zawierać specjalne materiały rozszczepialne;  
7) miejsca, w  których wykorzystuje się materiały jądrowe do celów niejądrowych;  
8) miejsca, w  których znajdują się materiały wyjściowe, które nie osiągnęły składu i  stopnia czystości kwalifikujących 
je do wykorzystania do produkcji paliwa jądrowego lub do wzbogacania izotopowego;  
9) działalność badawczo -rozwojową w  zakresie technologii jądrowych zdefiniowaną w  art. 18 lit.  a Protokołu doda t-
kowego;  
10) wytwarzanie części urządzeń oraz urządzeń i  materiałów wymienionych w  załączniku numer I  do Protokołu doda t-
kowego;  
11) przywóz oraz wywóz urządzeń, części urządzeń i  materiałów wymienionych w  załączniku numer II do Protokołu 
dodatkowego.  
4. W związku z  prowadzoną kontrolą organy dozoru jądrowego mają prawo:  
1) dostępu o  każdej porze do materiałów, urządzeń i  ich części, pomieszczeń i  miejsc, o  których mowa w  ust. 3; 
2) wglądu do dokumentacji, o  której mowa w  ust. 3; 
3) do żądania pisemnych lub ustnych informacji dotyczących działalności z  materiałami, technologiami, urządzeniami 
i częściami urządzeń, o  których mowa w  ust. 3. 
5. Przepis ust.  1 nie narusza przepisów o  obrocie z  zagranicą towarami, technologiami i  usługami o  znaczeniu strat e-
gicznym  dla bezpieczeństwa państwa, a  także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i  bezpieczeństwa.  
6. O prowadzeniu kontroli działalności badawczo -rozwojowej w  zakresie technologii jądrowych, w szczególności 
w odniesieniu do wieloletnich planów takiej działaln ości, Prezes Agencji informuje ministra właściwego do spraw szko l-
nictwa wyższego i  nauki w  terminie 14  dni od dnia rozpoczęcia kontroli.  
Art. 41b. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność z  materiałami jądrowymi w  obiekcie lub 
lokalizacj i poza obiektem:  
1) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom MAEA dokonanie kontroli prow a-
dzonej przez siebie działalności w  zakresie określonym wymaganiami zabezpieczeń materiałów jądrowych, zape w-
niając w  szczególności dos tęp do dokumentacji jądrowej, materiałów jądrowych, budynków, pomieszczeń i  urządzeń 
obiektu lub lokalizacji poza obiektem oraz do środków technicznych zabezpieczeń zainstalowanych lub zdeponow a-
nych przez inspektorów Euratomu lub MAEA;  
2) dostarcza Prezeso wi Agencji kopie dokumentacji jądrowej przekazywanej Komisji Europejskiej oraz od niej otrz y-
mywanej w  ciągu jednego dnia roboczego od jej wysłania albo otrzymania;  
3) przekazuje Prezesowi Agencji na jego żądanie wyjaśnienia dotyczące danych zawartych w  dokumentacji jądrowej, 
w zakresie i  terminie określonych w  żądaniu;  
4) przekazuje organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu i  inspektorom MAEA informacje o  działalności eks-
ploatacyjnej, o  której mowa w  art. 2 lit. a pkt (ii) Protokołu dodatkowego, w  zakresie i  terminie określonych w żądaniu;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 84 – Poz. 623 
 
 5) w przypadku stwierdzenia utraty materiału jądrowego wskutek nadzwyczajnego zdarzenia lub okoliczności, a  także 
jeżeli nastąpiło jego niedozwolone użycie, niezwłocznie informuje o  tym Prezesa Agencji, podając:  
a) ilość i rodzaj utraconego albo użytego w  niedozwolony sposób materiału jądrowego,  
b) rejon bilansu materiałowego, w  którym materiał był objęty ewidencją,  
c) określenie przyczyn i  okoliczności utraty lub niedozwolonego użycia materiału jądrowego,  
d) opis dzia łań podjętych w  celu przeciwdziałania skutkom utraty lub niedozwolonego użycia materiału jądrowego 
oraz w  celu zapobieżenia podobnym zdarzeniom w  przyszłości;  
6) zapewnia warunki niezbędne do instalowania uzgodnionych z  inspektorami Euratomu oraz inspektor ami MAEA  środ-
ków technicznych zabezpieczeń;  
7) zapewnia zachowanie w  stanie nienaruszonym integralności barier fizycznych i  pieczęci chroniących przed nieup o-
ważnionym dostępem do materiałów jądrowych, urządzeń, wzorców, próbek oraz środków technicznych zabezpi e-
czeń, zamkniętych przez inspektorów Euratomu lub inspektorów MAEA za pomocą barier fizycznych i  pieczęci, 
a w przypadku stwierdzenia naruszenia integralności barier fizycznych lub pieczęci niezwłocznie informuje o  tym 
Prezesa Agencji, podając:  
a) przyczyny i  okoliczności naruszenia,  
b) opis działań podjętych w  celu przeciwdziałania skutkom naruszenia oraz w  celu zapobieżenia naruszeniom  w przy-
szłości;  
8) organizuje wysyłanie próbek pobranych dla lub przez inspektorów Euratomu lub inspektorów MAEA oraz odbiór 
i wysyłanie materiałów i  sprzętu służących inspektorom do kontroli;  
9) zapoznaje inspektorów Euratomu i  inspektorów MAEA ze specyficznymi wymaganiami ochrony radiologicznej 
obowiązującymi na terenie obiektu lub lokalizacji poza obiektem, wyposa ża ich w  niezbędne środki ochrony osobistej  
oraz prowadzi kontrolę dawek promieniowania jonizującego otrzymywanych przez inspektorów w  trakcie prow a-
dzonej kontroli.  
Art. 41c. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność z  materiałami jądrowym i w lokalizacji poza 
obiektem, wyznaczonej przez Prezesa Agencji w  uzgodnieniu z  Komisją Europejską, przekazuje Prezesowi Agencji 
w podanych przez niego zakresie i  terminie informacje niezbędne do sporządzenia zbiorczych sprawozdań dla Komisji 
Europejskiej , o których mowa w  art. 64, 67 i  68 Porozumienia.  
Art. 41d. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej działającej na terenie obiektu:  
1) przygotowuje projekt aktualizacji deklaracji dla terenu obiektu i  przekazuje ten projekt do uzgodnienia Prezesowi 
Agencji d o dnia 28  lutego każdego roku;  
2) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom MAEA dostęp do wskazanych 
przez nich zabudowań, pomieszczeń i  urządzeń jednostki na terenie obiektu, w  których nie znajdują się materiały 
wyjściowe lub specjalne materiały rozszczepialne:  
a) w terminie 2  godzin od przedstawienia przez inspektora MAEA pisemnego polecenia przeprowadzenia w  nich 
kontroli w  normalnych godzinach pracy jednostki organizacyjnej w  ramach dostępu uzupełniającego, o  którym 
mowa  w art. 5 lit.  a pkt (i) Protokołu dodatkowego, lub w  związku z  kontrolą prowadzoną na podstawie Por o-
zumienia,  
b) w terminie wskazanym w  zawiadomieniu o  decyzji przeprowadzenia kontroli, przekazanym przez Prezesa 
Agencji lub osobę przez niego upoważnioną z a pomocą faksu, poczty elektronicznej lub telefonicznie co na j-
mniej 8  godzin przed rozpoczęciem kontroli, w  przypadku gdy kontrola w  ramach dostępu uzupełniającego na 
podstawie Protokołu dodatkowego nie jest planowana w  zwykłych godzinach pracy jednostki l ub nie jest pl a-
nowana w  związku z  kontrolą prowadzoną na podstawie Porozumienia;  
3) w trakcie kontroli, o  której mowa w  pkt 2, umożliwia organom dozor u jądrowego, inspektorom MAEA i inspektorom  
Euratomu przeprowadzenie czynności, o  których mowa w  art. 6 lit. a Protokołu dodatkowego, oraz udziela im ni e-
zbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi czynnościami.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 85 – Poz. 623 
 
 2. W przypadku gdy na terenie obiektu działa więcej niż jedna jednostka organizacyjna, obowiązki, o  których mowa 
w ust. 1 pkt  1, wypełnia kierown ik jednostki organizacyjnej wyznaczonej przez Prezesa Agencji, aktualizując deklarację 
dla terenu obiektu w  oparciu o  dane przekazane mu przez kierowników wszystkich jednostek organizacyjnych działaj ą-
cych na terenie obiektu.  
3. W sytuacji, o  której mowa w  ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej wyznaczonej przez Prezesa Agencji prz e-
kazuje kierownikom innych jednostek organizacyjnych działających na terenie obiektu informację o  przedstawieniu przez 
inspektora MAEA pisemnego zawiadomienia o  kontroli, o  której mowa w  ust. 1 pkt  2 lit. a. 
Art. 41e. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność polegającą na składowaniu odpadów promi e-
niotwórczych zawierających specjalne materiały rozszczepialne lub na postępowaniu z  takimi odpadami:  
1) prowadzi do kumentację odpadów promieniotwórczych zawierających specjalne materiały rozszczepialne, wobec 
których MAEA wydała decyzję o  zakończeniu ewidencji, obejmującą informacje o  ilości zawartego w  nich plutonu, 
uranu -233, uranu wzbogaconego co najmniej w  20% w  izotopy uranu -233 lub uranu -235, ich koncentracji, postaci  
fizycznej, sposobie unieszkodliwienia oraz dacie przyjęcia do składowiska albo przechowalnika i  miejscu składow a-
nia albo przechowywania;  
2) informuje Prezesa Agencji o  planowanym przemieszczeniu poz a granice składowiska albo przechowalnika lub  o plano -
wanym przetwarzaniu odpadów promieniotwórczych zawierających materiały wymienione w  pkt 1, z podaniem, od-
powiednio, terminu przemieszczenia lub rozpoczęcia przetwarzania i  jego zakończenia, w  terminie c o najmniej 210  dni 
przed dniem rozpoczęcia przemieszczania lub przetwarzania;  
3) informuje Prezesa Agencji, w  terminie do dnia 15  stycznia każdego roku, o  dokonanych w  poprzednim roku kalend a-
rzowym zmianach w  lokalizacji odpadów promieniotwórczych zawieraj ących specjalne materiały rozszczepialne 
wymienione w  pkt 1; 
4) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom MAEA dostęp do budynków i  urzą-
dzeń jednostki w  celu dokonania kontroli w  ramach dostępu uzupełniającego , o którym mow a w art. 5 lit.  a pkt (ii) 
Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa w  art. 6 lit.  b Protokołu doda t-
kowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi czynnościami.  
Art. 41f. Kierownik jednostki wykorzystującej materiały jądrowe do celów niejądrowych lub jednostki, w  posiada -
niu której znajdują się materiały wyjściowe o  składzie i  czystości niekwalifikujących ich do produkcji paliwa jądrowego 
lub do wzbogacania izotopowego:  
1) przekazuje Prezesowi  Agencji, w  terminie do dnia 31  marca każdego roku, informację, za okres poprzedniego roku 
kalendarzowego, o  ilości i  składzie chemicznym materiałów jądrowych, dacie ich przywozu lub pr zyjęcia i poch o-
dzeniu, dacie ich wywozu lub przekazania i  miejscu przez naczenia oraz sposobie ich wykorzystania lub planowan e-
go wykorzystania, z  podaniem terminu i  sposobu wykorzystania;  
2) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom MAEA dostęp do materiałów jądr o-
wych  w celu dokonania kontroli w  ramach dostępu uzupełniającego, o  którym mowa w  art. 5 lit.  a pkt (ii) Protokołu 
dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa w  art. 6 lit.  b Protokołu dodatkowego, 
oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi  czynnościami.  
Art. 41g. 1. Kierownik jednostki, która zamierza prowadzić działalność badawczo -rozwojową związaną z  jądrowym 
cyklem paliwowym, zdefiniowaną w  art. 18 lit.  a Protokołu dodatkowego, chociażby działalność ta nie podlegała obowiąz -
kowi  uzyskani a zezwolenia albo zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 4 ust.  1, przekazuje Prezesowi Agencji, nie później niż 
w ciągu 30  dni przed planowanym terminem rozpoczęcia tej działalności, informację zawierającą nazwę i  adres jednostki, 
która zamierza prowadzić dział alność, przedmiot i  cel działalności, datę planowanego rozpoczęcia działalności, miejsce 
i sposób jej prowadzenia, etapy realizacji i  planowany termin zakończenia działalności, nazwę i  adres jednostki zamawi a-
jącej oraz finansującej działalność.  
2. Kierownik jednostki, która prowadzi działalność badawczo -rozwojową związaną z  jądrowym cyklem paliwowym 
określoną w  art. 18 lit.  a Protokołu dodatkowego, przekazuje Prezesowi Agencji, do dnia 31  marca każdego roku, info r-
mację dotyczącą działalności w  minionym roku kalendarzowym, zawierającą nazwę i  adres jednostki, która prowadzi 
działalność, przedmiot i  cel działalności, datę rozpoczęcia działalności, miejsce i  sposób jej prowadzenia, etapy realizacji  
i planowany termin zakończenia działalności, nazwę i adres jednostki zamawiającej oraz finansującej działalność.  
3. Kierownik jednostki, o  której mowa w  ust. 1 lub 2, umożliwia organom dozoru jądrowego oraz inspektorom MAEA  
dostęp do miejsc, w  których działalność ma być lub jest prowadzona, w  celu dokonani a kontroli w  ramach dostępu uz u-
pełniającego, o  którym mowa w  art. 5 lit. b Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których 
mowa w  art. 6 lit.  c Protokołu dodatkowego, oraz udziela im nie zbędnych wyjaśnień związanych z przeprowadzan ymi 
czynnościami.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 86 – Poz. 623 
 
 Art. 41h. 1. Kierownik jednostki prowadzącej działalność w  zakresie wytwarza nia urządzeń, części urządzeń i mate-
riałów związanych z  technologiami jądrowymi, wymienionych w  załączniku numer I  do Protokołu dodatkowego, info r-
muje Prezesa Age ncji, w  terminie do dnia 31  marca każdego roku, o  działalności wykonywanej w  poprzednim roku kalend a-
rzowym , podając:  
1) nazwę i  adres jednostki, która prowadzi działalność;  
2) rodzaj wytworzonych lub skompletowanych urządzeń lub części urządzeń i  materiałó w oraz ich ilość;  
3) informację o  dokonanym wywozie urządzeń, części urządzeń i  materiałów, o  których mowa w  pkt 2, do innego mie j-
sca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza to terytorium, z  podaniem nazwy i  adresu ich odbiorcy oraz daty  
wywozu.  
2. Kierownik jednostki, o  której mowa w  ust. 1, umożliwia organom dozoru jądrowego i  inspektorom MAEA dostęp 
do budynków, w  których urządzenia, części urządzeń lub materiały wymienione w  załączniku numer I  do Protokołu d o-
datkowego są wytwarzane lub przechow ywane, w  celu dokonania kontroli w  ramach dostępu uzupełniającego, o  którym 
mowa w  art. 5 lit.  b Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa w  art. 6 lit.  c 
Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień zwią zanych z  przeprowadzanymi czynnościami.  
Art. 41i. 1. Kierownik jednostki dokonującej przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z  tego 
terytorium urządzeń, części urządzeń lub materiałów wymienionych w  załączniku numer II do Protokołu doda tkowego 
informuje Prezesa Agencji, w  terminie 30  dni od końca każdego kwartału, w  którym miał miejsce taki przywóz lub wywóz, o:  
1) ich rodzaju, sposobie identyfikacji oraz ilości;  
2) nazwie i  adresie odbiorcy, dacie odpowiednio przywozu lub wywozu oraz de klarowanym przez odbiorcę przezn a-
czeniu tych urządzeń, części urządzeń lub materiałów.  
2. Kierownik jednostki dokonującej przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej urządzeń, części urządzeń lub 
materiałów wymienionych w  załączniku numer II do Protok ołu dodatkowego umożliwia organom dozoru jądrowego 
i inspektorom MAEA dostęp do przywiezionych urządzeń, części urządzeń lub materiałów wymienionych w  załączniku 
numer II do Protokołu dodatkowego w  celu dokonania kontroli w  ramach dostępu uzupełniającego, o którym mowa 
w art. 5 lit. b Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa w  art. 6 lit. c Protokołu 
dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi czynnościami.  
Art. 41j. Kierownik jednost ki będącej odbiorcą końcowym urządzeń, części urządzeń lub materiałów wymienionych 
w załączniku numer II do Protokołu dodatkowego przywiezionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej umożliwia 
organom dozoru jądrowego i  inspektorom MAEA dostęp do nich w  celu dokonania kontroli w  ramach dostępu uzupełni a-
jącego, o  którym mowa w  art. 5 lit. b Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa 
w art. 6 lit.  c Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi czynnoś -
ciami.  
Art. 41k. 1. Użytkownik gruntów lub zabudowań znajdujących się poza terenem obiektu, w  tym miejsc, w  których 
znajdują się obiekty lub lokalizacje poza obiektami wycofane z  użytkowania, umożliwia inspektorom dozoru jądrowego 
oraz inspektorom MAEA dostęp do nich w  celu przeprowadzenia kontroli w  ramach dostępu uzupełniającego, o  którym 
mowa w  art. 5 lit.  a pkt (iii) oraz lit.  c Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o  których mowa  
w art. 6 lit.  a oraz d Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z  przeprowadzanymi 
czynnościami.  
2. Podczas kontroli, o  której mowa w  ust. 1, mogą być obecni inspektorzy Euratomu za zgodą Prezesa Agencji wyr a-
żoną w  zawiadomieniu o  przeprowadzeniu k ontroli.  
Art. 41l. Kierow nik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 41e, kierownik jednostki, o której mowa 
w art. 41f–41j, oraz użytkownik gruntów lub zabudowań, o  którym mowa w  art. 41k ust.  1, w  przypadku gdy ma być 
przeprowadzona kontrola w  ramach dostępu uzupełniającego na podstawie Protokołu dodatkowego, umożliwiają dostęp 
do nich odpowiednio organom dozoru jądrowego, inspektorom MAEA lub inspektorom Euratomu w  terminie wskazanym 
w zawiadomieniu o  planowanej kontroli, przekazanym przez Prezesa  Agencji lub osobę przez niego upoważnioną za 
pomocą faksu, poczty elektronicznej lub telefonicznie co najmniej 8  godzin przed rozpoczęciem kontroli.  
Art. 41l1. Do kontroli technologii jądrowych oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych w  zakresie nieuregulow anym 
w art. 41a –41l stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 9.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 87 – Poz. 623 
 
 Art. 41m.  1. Obiekty jądrowe podlegają ochronie fizycznej, nad którą nadzór sprawują Prezes Agencji oraz Szef 
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykon ującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na budowie, ro z-
ruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego, opracowuje i  wdraża system ochrony fizycznej.  
3. Prezes Agencji zatwierdza system ochrony fizycznej obiektu jądrowego po uzyskaniu poz ytywnej opinii Szefa Agen -
cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.  
4. Prezes Agencji sprawuje nadzór, o  którym mowa w  ust. 1, na zasadach określonych w  rozdziale 9.  
5. W ramach nadzoru, o  którym mowa w  ust. 1, upoważnionemu pisemnie funkcjonariuszowi Agencji Bezpiecze ń-
stwa Wewnętrznego przysługuje prawo do:  
1) swobodnego wstępu o  każdej porze do obiektów i  pomieszczeń kontrolowanego obiektu jądrowego;  
2) wglądu do dokumentów związanych z  systemem ochrony fizycznej kontrolowanego obiektu jądrowego;  
3) żądania udostępnienia do kontroli sieci lub systemów teleinformatycznych wykorzystywanych w  systemie ochrony 
fizycznej kontrolowanego obiektu jądrowego;  
4) przeprowadzania oględzin terenu, obiektów, pomieszczeń i  urządzeń kontrolowanego obiektu jądrowego;  
5) żądan ia od kierownika i  pracowników kontrolowanego obiektu jądrowego udzielania ustnych i  pisemnych wyjaśnień 
dotyczących aktów terroru, dywersji, sabotażu i  kradzieży oraz prób wejścia lub przebywania osób nieuprawnionych 
na terenie kontrolowanego obiektu jądr owego;  
6) korzystania z  pomocy biegłych i  specjalistów;  
7) wydawania pisemnych zaleceń mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.  
Art. 41n. Przy opracowywaniu, zatwierdzaniu i  opiniowaniu systemów ochrony fizy cznej, o  których mowa w  art. 41  
ust. 2 i  art. 41m, uwzględnia się podstawowe zagrożenie projektowe.  
Art. 41o. Prezes Agencji opracowuje podstawowe zagrożenie projektowe w  porozumieniu z:  
1) ministrem właściwym do spraw energii – w zakresie zagrożeń mających wpływ na wykorzystanie energi i jądrowej 
na potrzeby społeczno -gospodarcze kraju, w  szczególności zagrożeń funkcjonowania obiektów energetyki jądrowej;  
2) Komendantem Głównym Policji – w zakresie wykrywania, rozpoznawania, zapobiegania i  zwalczania przestępstw 
mogących stworzyć zagroż enie z  punktu widzenia ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych;  
3) Szefem Agencji Wywiadu – w zakresie rozpoznawania i  zwalczania zagrożeń dla materiałów i  obiektów jądrowych, 
pochodzących spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) Dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa – w zakresie zarządzania kryzysowego, ochrony infrastruktury 
krytycznej oraz monitorowania potencjalnych zagrożeń w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 26  kwietnia 2007  r. 
o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1856 oraz z 2021 r. poz.  159); 
5) Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej – w zakresie ochrony przeciwpożarowej;  
6) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie rozpoznawania, zapobiegania i  zwalczania zagrożeń 
o charakterze ter rorystycznym oraz rozpoznawania, zapobiegania i  wykrywania przestępstw pozostających w  za-
kresie właściwości Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;  
7) Komendantem Głównym Straży Granicznej – w zakresie liczby i  częstotliwości przemieszczania przez granicę pa ń-
stwa transportów materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie źródła, odpadów 
promieniotwórczych, wypalonego paliwa jądrowego i  innych substancji promieniotwórczych oraz odnotowanych 
przez Straż Graniczną nieprawidłowości w związku z  przemieszczaniem tych materiałów i  urządzeń przez granicę 
państwa, a  także przypadków prób przewozu przez granicę państwa materiałów, przedmiotów lub urządzeń mog ą-
cych stwarzać zagrożenie z  punktu widzenia ochrony fizycznej materiałów jądrowych  lub obiektów jądrowych.  
Art. 41p. 1. Prezes Agencji zawiadamia podmioty, o  których mowa w  art. 41o, o  przystąpieniu do opracowania pr o-
jektu podstawowego zagrożenia projektowego.  
2. Podmioty, o  których mowa w  art. 41o, w  terminie 14  dni od dnia otrzymania zawiadomienia, zgłaszają Prezesowi 
Agencji swoich przedstawicieli do udziału w  pracach związanych z  opracowaniem projektu podstawowego zagrożenia 
projektowego.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 88 – Poz. 623 
 
 3. Prezes Agencji powołuje Zespół do opracowania projektu podstawowego zagrożenia projektowego, zwany dalej 
„Zespołem”.  
4. W skład Zespołu wchodzą:  
1) przewodniczący Zespołu – Prezes Agencji albo wyznaczony przez niego pracownik Agencji;  
2) osoby wyznaczone przez Prezesa Agencji;  
3) przedstawiciele podmiotów, o  których mowa w  art. 41o, wyznaczeni na podstawie ust. 2.  
5. Zadaniem Zespołu jest opracowanie projektu podstawowego zagrożenia projektowego zaakceptowanego przez 
wszystkich członków Zespołu.  
6. Tryb pracy Zespołu określa regulamin przyjęty przez Zespół na pierwszym posiedzeniu.  
7. Opracowany pr zez Zespół projekt podstawowego zagrożenia projektowego jest przedstawiany przez Prezesa 
Agencji do akceptacji podmiotom, o  których mowa w  art. 41o.  
8. Niewyrażenie przez podmiot, któremu przedstawiono projekt podstawowego zagrożenia projektowego do akce p-
tacji, opinii o  projekcie w  terminie 30  dni od dnia jego otrzymania uważa się za akceptację projektu.  
9. Podstawowe zagrożenie projektowe uznaje się za opracowane, zgodnie z  art. 41o, po zaakceptowaniu projektu 
podstawowego zagrożenia projektowego, zgodnie  z ust. 7 i  8, przez wszystkie podmioty, o  których mowa w  art. 41o.  
10. Zespół kończy pracę z  dniem opracowania podstawowego zagrożenia projektowego zgodnie z  ust. 9.  
11. Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Prezes Agencji.  
Art. 41q. 1. Prezes Agencji,  po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, udostępnia na 
wniosek kierownika jednostki organizacyjnej informacje zawarte w  podstawowym zagrożeniu projektowym, w  zakresie 
niezbędnym do opracowania systemu ochrony fizycznej dla danego rodzaju działalności, albo odmawia udostępnienia tych  
informacji.  
2. Wniosek zawiera co najmniej:  
1) nazwę i  adres jednostki organizacyjnej;  
2) opis działalności, którą zamierza prowadzić jednostka organizacyjna;  
3) zakres informacji, które mają być udostę pnione.  
3. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w  celu wydania opinii, o  której mowa w  ust. 1, może zażądać od 
wnioskodawcy przekazania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów dla wyjaśnienia okoliczności związanych z  przed -
miotem wniosku.  
4. Organy admi nistracji rządowej, organy państwowe, organy jednostek samorządu terytorialnego oraz przedsiębio r-
cy prowadzący działalność w  zakresie użyteczności publicznej, na żądanie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 
udzielają informacji w  zakresie niezbędnym do wydania opinii, o  której mowa w  ust. 1.  
5. Opinię, o  której mowa w  ust. 1, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przekazuje w  terminie 30  dni od 
dnia doręczenia wniosku o  opinię.  
6. Odmowa udostępnienia informacji zawartych w  podstawowym zagrożeniu p rojektowym następuje w  drodze dec y-
zji administracyjnej.  
7. Prezes Agencji prowadzi wykaz kierowników jednostek organizacyjnych, którym udostępniono informacje zawa r-
te w podstawowym zagrożeniu projektowym.  
8. Prezes Agencji niezwłocznie informuje Szefa Agen cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o  zakresie udostępnionej 
informacji.  
Art. 41r. 1. Podstawowe zagrożenie projektowe podlega przeglądowi i  aktualizacji co 2  lata. 
2. W przypadku istotnej zmiany okoliczności zgłoszonej przez jeden z  podmiotów, o  których mowa w art. 41o, prz e-
gląd i  aktualizacja podstawowego zagrożenia projektowego następuje w  terminie wcześniejszym niż wskazany w  ust. 1.  
3. Do przeglądu i  aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego przepisy art. 41o i  art. 41p stosuje się odp o-
wiednio.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 89 – Poz. 623 
 
 Art. 41s. 1. W  przypadku aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego Prezes Agencji niezwłocznie info r-
muje kierownika jednostki organizacyjnej posiadającej zatwierdzony system ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub 
obiektów jądrowych o  aktualizacji podstawowego zagrożenia projektowego i  przesyła mu informacje, o  których mowa 
w art. 41q ust. 1, w  zakresie niezbędnym do aktualizacji tego systemu.  
2. Prezes Agencji wyznacza kierownikowi jednostki organizacyjnej termin na dokonanie weryfikacji i  aktualiz acji 
systemu ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych pod kątem zgodności systemu ze zaktualiz o-
wanym podstawowym zagrożeniem projektowym.  
Art. 41t. W przypadku powzięcia informacji o  możliwości wystąpienia zdarzeń opisanych w  podstawow ym zagro-
żeniu projektowym lub innych zdarzeń o  charakterze terrorystycznym przez jeden z  podmiotów, o  których mowa w  art. 41o, 
podmiot ten niezwłocznie powiadamia o  tym Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a  także pozostałe podmioty, 
o których mowa w  art. 41o, w  zakresie ich właściwości.  
Art. 42. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje przedsięwzięć organizacyjnych i  technicznych 
w zakresie ochrony fizycznej, materiały jądrowe podlegające ochronie fizycznej z  podziałem na kategorie or az sposób 
przeprowadzania kontroli, o  której mowa w  art. 41 ust.  3, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwego poziomu 
ochrony fizycznej dla poszczególnych kategorii materiałów jądrowych, a  także obiektów jądrowych oraz ocenę skutecz -
ności systemu oc hrony fizycznej.  
Art. 42a. 1. Budynki i  urządzenia niewchodzące w  skład obiektu jądrowego, których uszkodzenie lub zakłócenie 
pracy mogłoby spowodować skutki mające istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radio - 
logiczną, podlegają ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U.  
z 2020 r. poz.  838). 
2. Rada Ministrów może określić, w  drodze rozporządzenia, dodatkowe wymagania, jakim powinna odpowiadać ochr o-
na budyn ków i  urządzeń niewchodzących w  skład obiektu jądrowego, których uszkodzenie lub zakłócenie pracy mogłoby 
spowodować skutki mające istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, biorąc pod 
uwagę konieczność zapewnienia nale żytego poziomu bezpieczeństwa takich budynków i  urządzeń.  
Rozdział 6  
Źródła promieniowania jonizującego  
Art. 43. 1. Źródła promieniowania jonizującego podlegają kontroli, a  źródła promieniotwórcze podlegają także ew i-
dencji.  
2. Obowiązek prowadzenia kontroli źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencji źródeł promieniotwórczych, 
w tym ewidencji stanu i  ruchu źródeł promieniotwórczych, spoczywa na kierowniku jednostki organizacyjnej wykonuj ą-
cej działalność z  tymi źródłami.  
3. Kierownik jednostki o rganizacyjnej wykonującej działalność ze źródłami promieniotwórczymi ma obowiązek z a-
bezpieczyć je przed utratą, uszkodzeniem, kradzieżą lub dostaniem się w  ręce osób nieuprawnionych.  
4. (uchylony)  
5. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalno ść ze źródłami promieniotwórczymi niezwłocznie i n-
formuje Prezesa Agencji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o  utracie, kradzieży, znacznej utracie szcze l-
ności oraz nieupoważnionym użyciu źródła promieniotwórczego, a  także o  uwolnieniu substancj i promieniotwórczej z  tego 
źródła.  
6. Na potrzeby zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych, o  którym mowa w  ust. 3, źródła promieniotwórcze kwal i-
fikuje się do odpowiedniej kategorii.  
7. Kwalifikacji, o  której mowa w  ust. 6, dokonuje się na podstawie aktywn ości źródeł promieniotwórczych oraz dzi a-
łalności, w  których są stosowane.  
8. W przypadku zgromadzenia w  jednym miejscu więcej niż jednego źródła promieniotwórczego podstawę kwalif i-
kacji, o  której mowa w  ust. 6, stanowi całkowita aktywność zgromadzonych źró deł promieniotwórczych.  
9. Kierownik jednostki organizacyjnej:  
1) ustala poziom zabezpieczeń dla poszczególnych kategorii źródeł promieniotwórczych;  
2) ustala przedsięwzięcia organizacyjne i  techniczne zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych, cele zabezpiec zeń oraz 
funkcje zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych dla poszczególnych poziomów zabezpieczeń źródeł promieni o-
twórczych;  
3) opracowuje plan zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 90 – Poz. 623 
 
 10. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) kategorie źróde ł promieniotwórczych i  szczegółowe przesłanki kwalifikowania źródeł promieniotwórczych do tych 
kategorii,  
2) poziom zabezpieczeń dla poszczególnych kategorii źródeł promieniotwórczych,  
3) przedsięwzięcia organizacyjne i  techniczne zabezpieczeń źródeł promi eniotwórczych, cele zabezpieczeń oraz funkcje 
zabezpieczeń źródeł promieniotwórczych,  
4) minimalną zawartość planu zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych  
– mając na względzie konieczność odpowiedniego zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych przed utratą , uszkodz e-
niem, kradzieżą lub dostaniem się w  ręce osób nieuprawnionych oraz zapobieżenia powstaniu zdarzenia radiacyjnego 
związanego ze źródłami promieniotwórczymi.  
Art. 43a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wytwarzającej źródła wysokoaktywne ma obow iązek:  
1) nadać każdemu ze źródeł niepowtarzalny numer identyfikacyjny, a  jeżeli jest to możliwe, wygrawerować albo wybić 
ten numer w  sposób trwały na obudowie źródła i  jego pojemniku;  
2) w przypadku gdy nie jest możliwe wygrawerowanie albo wybicie numeru identyfikacyjnego na pojemniku lub na 
obudowie źródła, a  także w  przypadku pojemników transportowych wielokrotnego użytku – umieścić na pojemniku 
informację o  typie źródła;  
3) oznaczyć pojemnik ze źródłem, a  jeżeli jest to możliwe, także obudowę źródła, sy mbolem promieniowania jonizuj ą-
cego, którego wzór określa załącznik nr  3 do ustawy;  
4) dołączyć do źródła dokument zawierający numer identyfikacyjny źródła, wskazujący, że zostało ono oznaczone 
w sposób określony w  pkt 1–3, oraz potwierdzający czytelność te go oznaczenia;  
5) wraz ze źródłem dostarczyć jednostce organizacyjnej będącej odbiorcą źródła fotografie źródła i  pojemnika źródła 
tych samych typów.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej, która dostarcza lub udostępnia innej jednostce organizacyjnej źródł o wysoko - 
aktywne przywożone spoza terytorium Unii Europejskiej, ma obowiązek zapewnić, że dostarczone źródło posiada nadany 
przez wytwórcę niepowtarzalny numer identyfikacyjny oraz że pojemnik ze źródłem i  źródło są oznaczone w  sposób 
okreś lony w  ust. 1 pkt 1–3, a do źródła jest dołączony dokument, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  4. 
Art. 43b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłem wysokoaktywnym ma obowiązek:  
1) sprawić, żeby do źródła został dołączony dokument zawierający num er identyfikacyjny źródła, wskazujący, że zost a-
ło ono oznaczone w  sposób określony w  art. 43a ust.  1 pkt  1–3, oraz potwierdzający czytelność tego oznaczenia;  
2) przed przekazaniem źródła innej jednostce organizacyjnej sprawdzić, czy posiada ona zezwolenie Prezesa Agencji na 
działalność z  tym źródłem;  
3) niezwłocznie zawiadomić Prezesa Agencji o  kradzieży lub utracie źródła, a  także o  korzystaniu z  niego przez osobę 
nieuprawnioną;  
4) po zakończeniu działalności ze źródłem niezwłocznie przekazać źródło:  
a) jednostce organizacyjnej posiadającej zezwolenie na wykonywanie działalności z  takim źródłem albo  
b) państwowemu przedsiębiorstwu użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114 ust.  1, albo  
c) jednostce organizacyjnej, która źródło dostarczyła albo udostę pniła.  
2. Do dokumentu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1, dołącza się fotografie, o  których mowa w  art. 43a ust.  1 pkt  5, oraz, 
stosownie do okoliczności, fotografię typowego opakowania transportowego, urządzenia lub sprzętu, typu takiego, jak 
ten, w  którym zn ajduje się to źródło.  
2a. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłem wysokoaktywnym przekazuje źródło 
wysokoaktywne, które nie było stosowane od co najmniej 3  lat, do wytwórcy lub dostawcy tego źródła lub do państw o-
wego przedsięb iorstwa użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114  ust. 1, chyba że Prezes Agencji, na umotyw o-
wany wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, wyrazi, w  drodze decyzji administracyjnej, zgodę na dalszą działa l-
ność z  tym źródłem w  sytuacji, gdy prze rwa w  stosowaniu tego źródła jest uzasadniona procesem jego stosowania.  
2b. Odmowa udzielenia zgody, o  której mowa w  ust. 2a, następuje w  drodze decyzji administracyjnej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 91 – Poz. 623 
 
 3. Przepisów ust. 1 i  2a nie stosuje się do działalności polegającej na składowaniu i  przechowywaniu źródła wysok o-
aktywnego przez państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114  ust. 1, oraz do działa l-
ności polegającej na transporcie takiego źródła.  
4. Zezwolenie na wykonywanie działalności ze źródłem wysokoakt ywnym określa warunki wykonywania tej dzi a-
łalności, w  szczególności w  zakresie:  
1) obowiązków jednostki organizacyjnej wykonującej tę działalność;  
2) minimalnych kompetencji pracowników jednostki organizacyjnej, w  tym ich wiedzy i  przeszkolenia;  
3) minimalnych wymagań dla źródła wysokoaktywnego, jego pojemnika i  dodatkowego wyposażenia;  
4) procedur w  sytuacji zdarzeń radiacyjnych i  połączeń komunikacyjnych;  
5) instrukcji pracy;  
6) konserwacji źródła wysokoaktywnego, jego pojemnika i  dodatkowego wypos ażenia;  
7) postępowania ze źródłem wysokoaktywnym po zakończeniu z  nim działalności.  
Art. 43c. 1. Prezes Agencji prowadzi rejestr źródeł wysokoaktywnych, z  którymi jest wykonywana działalność, oraz 
innych zamkniętych źródeł promieniotwórczych stosowanych i  przechowywanych w  jednostkach organizacyjnych wyk o-
nujących na podstawie zezwolenia działalność polegającą na stosowaniu lub przechowywaniu zamkniętych źródeł pr o-
mieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła.  
2. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera określenie:  
1) jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłem;  
2) typu źródła;  
3) izotopu promieniotwórczego zawartego w  źródle;  
4) aktywności źródła w  momencie jego wytworzenia, a  jeżeli nie jest znana, w  momencie wprowadzenia źródła do 
obrotu albo wejścia w  posiadanie źródła przez jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność z  tym źródłem;  
5) w przypadku źródeł wysokoaktywnych, jeżeli jest to możliwe, także numeru identyfikacyjnego źródła.  
3. Kierownicy jednostek organizacyjnych wyk onujących działalność ze źródłami wysokoaktywnymi oraz kierownicy 
jednostek organizacyjnych wykonujących na podstawie zezwolenia działalność polegającą na stosowaniu lub przechow y-
waniu zamkniętych źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła przekazują Prezesowi Agencji 
kopie dokumentów ewidencji źródeł promieniotwórczych, w  tym źródeł wysokoaktywnych.  
4. Kopie dokumentów ewidencji źródeł promieniotwórczych, o  których mowa w  ust. 3, stanowią podstawę dokon y-
wania wpisów do rejestru, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 43d. 1. Kierownik jednostki, której pracownicy mogą w  trakcie pracy zetknąć się ze źródłami niekontrolow a-
nymi, w  szczególności kierownik jednostki zajmującej się magazynowaniem, sprzedażą lub przetwórstwem złomu metali, 
ma obowiąze k zapewnić tym pracownikom szkolenie obejmujące:  
1) informację o  możliwości natknięcia się na takie źródło;  
2) wizualne wykrywanie źródeł niekontrolowanych i  ich pojemników;  
3) podstawowe informacje o  promieniowaniu jonizującym i  jego skutkach;  
4) informac ję o działaniach, jakie należy podjąć w  przypadku wykrycia albo podejrzenia wykrycia źródła niekontrol o-
wanego.  
2. Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, Komendant Główny Policji, 
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarn ej, Główny Inspektor Transportu Drogowego, Dowódca Generalny Rodz a-
jów Sił Zbrojnych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Szef Służby Wywiadu Wo j-
skowego oraz Komendant Służby Ochrony Państwa zapewniają szkolenie, o  którym mowa w  ust. 1, podległym im funk-
cjonariuszom, pracownikom lub żołnierzom, którzy mogą zetknąć się ze źródłami niekontrolowanymi w  związku z  pełnioną  
służbą lub wykonywaną pracą.  
3. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 1 i  2, przeprowadza osoba posiadająca uprawnienia  inspektora ochrony radio -
logicznej, o  których mowa w  art. 7  ust. 3, lub inna osoba posiadająca wiedzę i  doświadczenie w  zakresie ochrony radio -
logicznej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 92 – Poz. 623 
 
 4. Prezes Agencji opracowuje i  udostępnia w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmio towej info r-
macje o  możliwości zetknięcia się ze źródłem niekontrolowanym oraz o  działaniach, jakie należy podjąć w  takiej sytuacji.  
5. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi działania mające na celu upowszechnianie informacji, o  których 
mowa w  ust. 4, wśród kierowników jednostek, o  których mowa w  ust. 1.  
Art. 43e. Prezes Agencji nie rzadziej niż co 10  lat przeprowadza kampanię odzyskiwania źródeł niekontrolowanych. 
W tym celu Prezes Agencji porównuje stan liczbowy źródeł promieniotwórczych znajdujących się w  jednostkach organ i-
zacyjnych z  dokumentami ewidencji tych źródeł i  rejestrem, o  którym mowa w  art. 43c ust. 1.  
Art. 43f. 1. Kierownicy jednostek zajmujących się przetwórstwem złomu metali niezwłocznie informują właściwych 
wojewodów o  stopieniu źródła niekontrolowanego lub innej operacji metalurgicznej na takim źródle albo o  podejrzeniu 
zajścia takiego zdarzenia.  
2. Kierownicy jednostek, o  których mowa w  ust. 1, oraz kierownicy jednostek zajmujących się skupem złomu metali 
o rocznej wielkoś ci większej niż 100  000 ton złomu zapewniają funkcjonowanie w  tych jednostkach systemów służących 
wykrywaniu źródeł niekontrolowanych.  
3. Kierownicy jednostek zajmujących się hurtowym importem wyrobów metalowych z  państw niebędących pa ń-
stwami członkowskimi  Unii Europejskiej zapewniają funkcjonowanie w  tych jednostkach systemów służących wykryw a-
niu skażeń promieniotwórczych w  takich wyrobach.  
4. W przypadku wykrycia skażeń promieniotwórczych w  wyrobach, o  których mowa w  ust. 3, kierownicy jednostek 
zajmujący ch się hurtowym importem wyrobów metalowych niezwłocznie informują o  tym właściwego wojewodę i  uzgad -
niają z  nim dalsze postępowanie z  takimi wyrobami. O  wykryciu tych skażeń promieniotwórczych kierownicy tych jedn o-
stek niezwłocznie informują także Prezes a Agencji.  
Art. 44. 1. Urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze lub wytwarzające promieniowanie jonizujące przed 
wprowadzeniem ich do eksploatacji podlegają kontroli w  zakresie ochrony radiologicznej. Kontrola ta nie obejmuje urz ą-
dzeń, które mogą być  stosowane w  działalności niewymagającej zezwolenia.  
2. Kontroli urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze dokonuje jednostka organizacyjna, która ma zezwol e-
nie na instalowanie tych urządzeń lub obrót nimi, a  kontroli urządzeń wytwarzających promienio wanie jonizujące dok o-
nuje jednostka organizacyjna, która ma zezwolenie na ich uruchamianie.  
Art. 44a. 1. Dostawca urządzenia wytwarzającego promieniowanie jonizujące lub urządzenia zawierającego źródło 
promieniotwórcze przekazuje nabywcy wraz z  tym urządze niem informację dotyczącą narażenia związanego z  urządz e-
niem, właściwego stosowania, testowania i  konserwacji urządzenia, a  także wykazującą, że konstrukcja urządzenia p o-
zwala ograniczyć narażenie do najniższego rozsądnie osiągalnego poziomu.  
2. Dostawca u rządzenia radiologicznego przekazuje nabywcy tego urządzenia wraz z  tym urządzeniem informację 
dotyczącą oceny ryzyka dla pacjentów oraz dostępnych elementów oceny klinicznej urządzenia radiologicznego.  
Art. 45. Rada Ministrów, kierując się koniecznością z apobiegania niekontrolowanemu narażeniu pracowników 
i osób z  ogółu ludności związanemu z  wykonywaniem pracy ze źródłami promieniowania jonizującego, określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowe warunki bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizują cego, uwzględniając:  
1) wymagania techniczne i  wymagania ochrony radiologicznej dotyczące pracowni stosujących źródła promieniotwórcze  
lub urządzenia zawierające takie źródła oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarzających promieniowanie joni-
zujące i  pracowni stosujących takie urządzenia, z  wyjątkiem aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej , 
radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i  radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz pracowni stos u-
jących takie aparaty, w  tym w  szczególnoś ci wzory tablic informacyjnych służących do oznakowania wejść do pr a-
cowni, wzór tablicy informacyjnej służącej do oznakowania miejsca przechowywania źródeł promieniotwórczych 
oraz podział pracowni izotopowych z  otwartymi źródłami promieniotwórczymi na klas y i kryteria tego podziału;  
2) wymagania dotyczące pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami zawierającymi takie źródła oraz urz ą-
dzeniami wytwarzającymi promieniowanie jonizujące stosowanymi poza pracowniami, o  których mowa w  pkt 1; 
3) sposób prow adzenia kontroli i  ewidencji, o  których mowa w  art. 43 ust.  1, częstotliwość przeprowadzania tej kontroli 
i sposób dokumentowania jej wyników, w  tym ustali wzory kart ewidencyjnych służących do prowadzenia ewidencji 
źródeł promieniotwórczych, okres przecho wywania tych kart i  innych dokumentów ewidencji, dokumenty ewidencji, 
których kopie stanowią podstawę wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 43c ust.  1, częstotliwość ich przekazyw a-
nia, a  także okres przechowywania tych kopii przez Prezesa Agencji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 93 – Poz. 623 
 
 Art. 46. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki bezpiecznej 
pracy z  urządzeniami radiologicznymi, uwzględniając:  
1) dodatkowe wymagania techniczne dotyczące takich urządzeń i  pracowni je stosujących nieokreślone w przepisach 
wydanych na podstawie art.  45; 
2) sposób prowadzenia nadzoru w  zakresie ochrony radiologicznej pacjenta.  
Rozdział 7  
Odpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe  
Art. 47. 1. Odpady promieniotwórcze kwalifikuje się ze względu na stężenie promieniotwórcze zawartych w  tych 
odpadach izotopów promieniotwórczych do następujących kategorii odpadów:  
1) niskoaktywnych;  
2) średnioaktywnych;  
3) wysokoaktywnych.  
1a. Kategorie odpadów promieniotwórczych mogą być podzielone na podkategorie ze względu n a okres połowiczn e-
go rozpadu i  stężenie promieniotwórcze zawartych w  tych odpadach izotopów promieniotwórczych.  
1b. Ciekłe odpady promieniotwórcze kwalifikuje się dodatkowo ze względu na aktywność izotopów promieniotwó r-
czych zawartych w  tych odpadach.  
1c. Wypalone paliwo jądrowe przeznaczone do składowania kwalifikuje się do kategorii odpadów promieniotwó r-
czych wysokoaktywnych.  
2. Wycofane z  użytkowania (zużyte) zamknięte źródła promieniotwórcze tworzą dodatkową kategorię odpadów pro -
mienio twórczych.  
3. Zużyte zamknięte źródła promieniotwórcze kwalifikowane są ze względu na poziom aktywności do podkategorii 
zużytych zamkniętych źródeł: niskoaktywnych, średnioaktywnych i  wysokoaktywnych, które ze względu na okres poł o-
wicznego rozpadu zawartych w  nich izotopó w dzieli się na krótkożyciowe i  długożyciowe.  
4. Nie kwalifikuje się do odpadów promieniotwórczych:  
1) mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w  związku z  wydobywaniem kopalin ze złóż,  
2) odpadów wydobywczych,  
3) niezanieczyszczonej gleby i  innych mater iałów występujących w  stanie naturalnym, wydobytych w  trakcie robót 
budowlanych,  
4) odpadów w  postaci osadów z  oczyszczania ścieków przemysłowych  
– zawierających naturalnie występujące izotopy promieniotwórcze o  sumarycznym stężeniu promieniotwórczym izoto pów 
Ra-226 i  Ra-228 nieprzekraczającym 1000  kBq/kg.  
5. Nie kwalifikuje się do odpadów promieniotwórczych ścieków przemysłowych zawierających naturalnie występ u-
jące izotopy promieniotwórcze o  sumarycznym stężeniu promieniotwórczym izotopów Ra -226 i  Ra-228 nieprzekraczaj ą-
cym 1000  kBq/m3. 
Art. 48. 1. Kwalifikacji odpadów promieniotwórczych dokonuje kierownik jednostki organizacyjnej, na terenie kt ó-
rej znajdują się odpady, a  w momencie przyjmowania odpadów kierownik jednostki organizacyjnej przyjmującej odpady 
promieniotwórcze.  
2. Kwalifikacji odpadów promieniotwórczych może dokonać Prezes Agencji w  przypadku:  
1) rozbieżności między kwalifikacją dokonaną przez kierownika jednostki organizacyjnej, na terenie której znajdują się 
odpady, a  kwalifikacją dokon aną przez kierownika jednostki organizacyjnej przyjmującej odpady;  
2) stwierdzenia nieprawidłowości w  kwalifikacji, o  której mowa w  ust. 1; 
3) niedokonania przez kierownika jednostki organizacyjnej kwalifikacji odpadów promieniotwórczych.  
3. Kwalifikacja odpadów promieniotwórczych dokonywana przez Prezesa Agencji następuje w  drodze decyzji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 94 – Poz. 623 
 
 4. Koszty kwalifikacji odpadów promieniotwórczych, dokonanej przez Prezesa Agencji, w  szczególności koszty 
badań i  pomiarów koniecznych do dokonania kwalifikacji odpadó w promieniotwórczych, ponosi:  
1) kierownik jednostki organizacyjnej, który dokonał nieprawidłowej kwalifikacji odpadów promieniotwórczych,  w przy-
padkach, o  których mowa w  ust. 2 pkt  1 lub 2;  
2) kierownik jednostki organizacyjnej, który nie dokonał kwalifi kacji odpadów promieniotwórczych.  
Art. 48a. 1. Jednostka organizacyjna, w  której powstają odpady promieniotwórc ze lub wypalone paliwo jądrowe, 
odpowiada za zapewnienie możliwości postępowania z  odpadami promieniotwórczymi oraz z  wypalonym paliwem j ą-
drowym,  w tym za zapewnienie finansowania tego postępowania, od momentu ich powstania aż po ich oddanie do skł a-
dowania, łącznie z  finansowaniem składowania.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej postępowanie z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypa lonym 
paliwem jądrowym odpowiada za bezpieczeństwo w  postępowaniu z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym 
paliwem jądrowym, w  szczególności za zapewnienie ochrony radiologicznej, a  tam, gdzie ma to zastosowanie, także 
ochrony fizycznej i  zabezpieczeń m ateriałów jądrowych.  
3. Odpowiedzialność, o  której mowa w  ust. 1 i 2, nie może zostać przeniesiona na inny podmiot.  
4. Odpowiedzialność, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje odpowiedzialność jednostki organizacyjnej, w  której p o-
wstało wypalone paliwo jądrowe, za odpady promieniotwórcze pochodzące z  przerobu tego paliwa, chyba że odpowi e-
dzialność za te odpady przejęła na podstawie pisemnego oświadczenia jednostka organizacyjna, która dokonała przerobu 
wypalonego paliwa jądrowego.  
Art. 48b. 1. Jednostka organizac yjna planuje i  wykonuje działalność związaną z  narażeniem w  sposób uniemożliwi a-
jący powstawanie odpadów promieniotwórczych.  
2. W przypadku gdy z  uwagi na charakter wykonywanej działalności związanej z  narażeniem nie jest możliwe speł-
nienie wymagania, o  którym mowa w  ust. 1, jednostka organizacyjna, w  której powstają odpady promieniotwórcze, zapewnia:  
1) powstawanie odpadów promieniotwórczych na najniższym rozsądnie osiągalnym poziomie zarówno pod względem 
objętości, aktywności, jak i  stężenia promieniotwórc zego;  
2) minimalizowanie wpływu tych odpadów na środowisko.  
3. W procesie lokalizacji, projektowania, budowy, eksploatacji i  zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych  
stosuje się rozwiązania techniczne i  organizacyjne, zgodne z  zasadą optymalizacji , o której mowa w  art. 9 ust.  1. 
Art. 48c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, w  której powstały odpady promieniotwórcze, przekazuje te odpady 
do składowania lub przetwarzania w  terminie określonym w  zezwoleniu. Zezwolenie może określać inny niż składow anie 
lub przetwarzanie sposób dalszego postępowania z  odpadami promieniotwórczymi.  
2. Przepisy ust.  1 stosuje się odpowiednio do wypalonego paliwa jądrowego, chyba że paliwo to stało się przedmi o-
tem obrotu.  
Art. 48d. Kierownik jednostki organizacyjnej wyko nującej działalność polegającą na rozruchu, eksploatacji lub 
likwidacji obiektu jądrowego będącego obiektem energetyki jądrowej w  rozumieniu art. 2  pkt 2  ustawy z  dnia 29  czerwca 
2011  r. o przygotowaniu i  realizacji inwestycji w  zakresie obiektów energetyk i jądrowej oraz inwestycji towarzyszących 
(Dz. U. z  2018  r. poz. 1537  oraz z 20 19 r. poz.  2020 ), w którym powstały odpady promieniotwórcze, przekazuje te 
odpady do składowania w  stanie stałym.  
Art. 49. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, w  której powsta ły albo do której zostały przekazane odpady promi e-
niotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, prowadzi na kartach ewidencyjnych ewidencję tych odpadów lub wypalonego 
paliwa jądrowego.  
1a. Kierownik jednostki organizacyjnej, o  którym mowa w  ust. 1, sporządza ka rtę ewidencyjną oraz jej kopię dla 
każdego opakowania z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym.  
1b. Karty, o  której mowa w  ust. 1a, nie sporządza się w  przypadku przekazania do jednostki organizacyjnej odpadów 
promieniotwórczych lub w ypalonego paliwa jądrowego, dla których karta ewidencyjna została sporządzona.  
1c. W karcie ewidencyjnej zamieszcza się informacje:  
1) charakteryzujące odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe i  opakowania, w  których one się znajdują;  
2) dotyczą ce pomiarów radiologicznych opakowań z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 95 – Poz. 623 
 
 3) o działaniach w  postępowaniu z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym;  
4) dotyczące wyników kontroli zgodności stanu odpadów promieniotwórczych z  informacjami zamieszczonymi w  karcie  
ewidencyjnej.  
1d. Karty ewidencyjne przekazuje się z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym przy  dzia-
łaniach w  postępowaniu z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym.  
2. (uchylony)  
3. Na podstawie kart ewidencyjnych, o  których mowa w  ust. 1, kierownik jednostki organizacyjnej:  
1) przyjmującej odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe w  celu ich przechowywania, przetwarzania, 
przerobu lub skła dowania, lub  
2) wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji oraz likwidacji obiektów  jądro -
wych  
– prowadzi, w  formie informatycznej bazy danych, wspólną ewidencję dla działań w  postępowaniu z  odpadami promieni o-
twórcz ymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym, zwaną dalej „wspólną ewidencją ”. 
4. Wspólna ewidencja obejmuje w  szczególności dane dotyczące:  
1) miejsca przechowywania lub składowania odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;  
2) kategorii, do któr ej zakwalifikowano odpady promieniotwórcze lub informacji, że jest to wypalone paliwo jądrowe;  
3) charakterystyki fizykochemicznej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;  
4) aktywności całkowitej i  stężenia promieniotwórczego każdego iz otopu promieniotwórczego zawartego w  odpadach 
promieniotwórczych lub w  wypalonym paliwie jądrowym;  
5) nazwy jednostki organizacyjnej, która przekazała odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe – w przy-
padku odpadów promieniotwórczych lub wypalon ego paliwa jądrowego przekazanych do przechowywania, przetw a-
rzania, przerobu lub składowania;  
6) działań w  postępowaniu z  odpadami promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym.  
5. Kierownik jednostki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 3, sporządza  kopię wspólnej ewidencji.  
6. Kopię wspólnej ewidencji sporządza się na informatycznych nośnikach danych według stanu na dzień 31  grudnia 
danego roku i  przechowuje się w  miejscu zapewniającym należytą ochronę przed utratą lub zniszczeniem.  
7. Kierownik jed nostki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 3, przekazuje na piśmie Prezesowi Agencji w  terminie 
do dnia 31  stycznia dane, o  których mowa w  ust. 4, obejmujące rok kalendarzowy poprzedzający przekazanie.  
8. Prezes Agencji, na podstawie danych, o  których mow a w ust. 4, bilansuje w  skali kraju odpady promieniotwórcze 
i wypalone paliwo jądrowe przekazane do przechowywania, przerobu, przetwarzania lub składowania oraz wytworzone 
w obiektach jądrowych, według stanu na dzień 31  grudnia każdego roku.  
Art. 49a. Kierownik jednostki organizacyjnej, o  której mowa w  art. 49 ust.  1, przeprowadza, nie rzadziej niż raz 
w roku, kontrolę zgodności stanu odpadów promieniotwórczych z  informacjami zamieszczonymi w  karcie ewidencyjnej.  
Art. 49b. Odpady promieniotwórcze zawierając e materiał jądrowy oraz wypalone paliwo jądrowe podlegają ochr o-
nie fizycznej zgodnie z  przepisami dotyczącymi ochrony fizycznej materiałów jądrowych.  
Art. 50. 1. Odpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe przechowuje się w  sposób zapewniający ochron ę 
ludzi i  środowiska pod względem ochrony radiologicznej w  warunkach normalnych i  w sytuacjach zdarzeń radiacyjnych, 
w szczególności zabezpieczając je przed rozlaniem, rozproszeniem lub uwolnieniem.  
2. Odpady promieniotwórcze przechowuje się w  sposób umożl iwiający ic h segregację według kategorii i podkategorii.  
3. Wejście do magazynu odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą informacyjną.  
4. Opakowania przeznaczone do przechowywania odpadów promieniotwórczych dostosowuje się do stanu skupienia 
i właści wości fizykochemicznych odpadów promieniotwórczych z  uwzględnieniem ich planowanego okresu przechow y-
wania i  dalszego postępowania z  tymi odpadami.  
5. Materiał, z  którego jest wykonane opakowanie przeznaczone do przechowywania odpadów promieniotwórczych, 
nie może wchodzić w  reakcje chemiczne z  odpadami promieniotwórczymi.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 96 – Poz. 623 
 
 Art. 50a. 1. Wypalone paliwo jądrowe, po okresie schładzania w  basenie pr zy reaktorze, przechowuje się w prze-
chowalniku mokrym (w środowisku wodnym) lub przechowalniku suchym (w środowisk u gazu obojętnego), w  warun -
kach zapewniających nieprzekroczenie na powierzchni wypalonego elementu paliwowego temperatury dopuszczalnej dla 
danego rodzaju paliwa jądrowego oraz zapobiegających wystąpieniu samopodtrzymującej się reakcji rozszczepienia (z a-
chowanie podkrytyczności).  
2. W obliczeniach wykazujących zachowanie podkrytyczności jest dozwolone uwzględnienie wypalenia przechowywa -
nego  wypalonego paliwa jądrowego.  
3. Zachowanie podkrytyczności zapewnia się w  szczególności przez:  
1) utrzymanie właściw ej odległości między poszczególnymi wypalonymi elementami paliwowymi;  
2) stosowanie pochłaniaczy neutronów.  
4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
przechowalnika wypalonego paliwa jąd rowego, przeprowadza kontrolę tego przechowalnika.  
5. Wejście do przechowalnika wypalonego paliwa jądrowego oznacza się tablicą informacyjną.  
Art. 51. (uchylony)  
Art. 52. 1. Odpady promieniotwórcze ciekłe lub gazowe, powstałe w  wyniku działalności, o  które j mowa w  art. 4 
ust. 1, mogą być odprowadzane do środowiska, o  ile ich stężenie promieniotwórcze w  środowisku może być pominięte 
z punktu  widzenia ochrony radiologicznej. Sposób odprowadzania odpadów, aktywność odprowadzanych odpadów i  ich 
dopuszczalne stężenie promieniotwórcze w  momencie odprowadzania do środowiska określa się w  zezwoleniu, mając na 
względzie występujące na świecie dobre praktyki w  tym zakresie oraz wyniki  optymalizacji ochrony przed promieniowaniem.  
1a. Jednostka organizacyjna, która zgodnie z  ust. 1  odprowadza odpady promieniotwórcze do środowiska:  
1) prowadzi monitoring uwolnień substancji promieniotwórczych do środowiska w  celu sprawdzenia, czy roczne d awki 
skuteczne (efektywne) od wszystkich dróg narażenia, otrzymywane przez osoby z  ogółu ludności, są utrzymywane 
na minimalnym rozsądnie osiągalnym poziomie, oraz prowadzi systematyczne analizy wyników tego monitoringu;  
2) niezwłocznie przedstawia na żąda nie Prezesa Agencji analizy, o  których mowa w  pkt 1.  
2. Odpady promieniotwórcze przeznaczone do składowania składuje się w  składowiskach odpadów promieniotwó r-
czych.  
3. Odpady promieniotwórcze składuje się wyłącznie w  stanie stałym, w  opakowaniach zapewniaj ących bezpiecze ń-
stwo ludzi i  środowiska pod względem ochrony radiologicznej, przy zapewnieniu odprowadzania ciepła i  niedopuszczeniu 
do powstania masy krytycznej oraz przy stałym prowadzeniu kontroli tych czynników w  okresie składowania, a  także po 
zamknię ciu składowiska.  
4. Wejście do składowiska odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą informacyjną.  
Art. 53. 1. Składowiska odpadów promieniotwórczych dzieli się na powierzchniowe i  głębokie.  
1a. (uchylony)  
2. Składowisko odpadów promieniotwórczych otr zymuje, w  drodze decyzji administracyjnej ministra właś ciwego do 
spraw energii, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.  
3. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odpadów 
Promieniotwórc zych, jeżeli co najmniej przez 11  miesięcy w  roku umożliwia:  
1) składowanie:  
a) odpadów promieniotwórczych krótkożyciowych niskoaktywnych i  średnioaktywnych,  
b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych krótkożyciowych niskoaktywnych i  średnioaktywnyc h; 
2) przechowywanie:  
a) odpadów promieniotwórczych długożyciowych niskoaktywnych i  średnioaktywnych,  
b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych długożyciowych niskoaktywnych i  średnioaktywnych.  
4. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odpadów Pro mienio -
twórczych , jeżeli co najmniej przez 11  miesięcy w  roku umożliwia składowanie wszystkich kategorii odpadów pro mienio -
twórczych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 97 – Poz. 623 
 
 5. Minister właściwy do spraw energii wydaje decyzję, o  której mowa w  ust. 2, na wniosek kierownika jednostki o r-
ganizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska odpadów promi e-
niotwórczych.  
6. Do wniosku o  nadanie statusu Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych kierow nik jednostki org a-
nizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska odpadów promieni o-
twórczych, dołącza kopię zezwolenia Prezesa Agencji na eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych oraz 
oświadczenie  o spełnieniu warunków określonych odpowiednio w  ust. 3 albo 4.  
7. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych przestanie spełniać którykolwiek z  warunków okreś -
lonych  odpowiednio w  ust. 3 albo 4, minister właściwy do spraw energii odbiera temu składowisku, w  drodze decyzji 
administracyjnej, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.  
Art. 53a. 1. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się, buduje, eksploatuje i  zamyka w  sposób uni e-
możliwiający otrzymanie przez osoby z ogółu ludności w  ciągu roku dawki skutecznej (efektywnej) ze wszystkich dróg 
narażenia przekraczającej wartość 0,1  mSv.  
2. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się na obszarach, na których środowisko przyrodnicze po d-
lega łagodnie przebiegają cej ewolucji, a  warunki nią kształtowane mogą być wiarygodnie prognozowane przez:  
1) 500 lat – w przypadku składowiska powierzchniowego;  
2) 10 000 lat – w przypadku składowiska głębokiego.  
3. Składowisko głębokie lokalizuje się w  formacjach geologicznych p osiadających miąższość i  rozciągłość niezbę d-
ne dla obiektów składowiska i  filarów ochronnych.  
Art. 53b. 1. Składowisk głębokich odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje się:  
1) na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych zjawisk, w tym: 
a) powodzi o  większym prawdopodobieństwie pojawienia się niż dla wody 1000 -letniej,  
b) zwiększonej aktywności sejsmicznej naturalnej lub indukowanej działalnością człowieka,  
c) zwiększonej aktywności tektonicznej oraz na przebiegu stref uskokowych,  
d) ruchów masowych ziemi,  
e) osiadania lub zapadania się terenu,  
f) zjawisk krasowych lub sufozyjnych,  
g) intensywnej erozji wgłębnej lub powierzchniowej;  
2) w obrębie obszarów aglomeracji miejskich i  skupionego osadnictwa oraz obszarach wyższej wartości s połecznej 
(kulturowej, rekreacyjnej i  zdrowotnej);  
3) w strefach ochronnych ujęć wody i  obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych;  
4) w strefach zasilania głównych i  użytkowych zbiorników wód podziemnych;  
5) w podziemnych wyrobiskach górniczych pows tałych w  wyniku wydobycia kopalin;  
6) na terenach górniczych wyznaczonych do działalności polegającej na wydobywaniu kopalin ze złóż;  
7) na obszarach, na których udokumentowano złoża kopalin, których miejsce występowania może być niesprzyjające 
dla lokalizacji składowiska;  
8) w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej w  rozumieniu ustawy z  dnia 21  marca 1991  r. o obszarach morskich 
Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji morskiej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2135 oraz z 2021 r. poz.  234). 
2. Składowi ska głębokie mogą być lokalizowane w  miejscach, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1 i 5, w przypadku w y-
kazania na podstawie ocen i  analiz, o  których mowa w  art. 53c ust.  1 i w art. 53d ust.  1, braku negatywnego wpływu 
czynników, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1 i 5, na bezpieczeństwo składowiska.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 98 – Poz. 623 
 
 3. Składowisk powierzchniowych odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje się na obszarach, o  których mowa 
w ust. 1, oraz:  
1) poniżej poziomu zwierciadła wód podziemnych i  na terenach, na których może występować stałe lub ok resowe po d-
tapianie obiektów składowiska;  
2) w rejonach charakteryzujących się krótkimi drogami krążenia wód powodującymi szybką migrację zanieczyszczeń 
do biosfery lub zbiorników podziemnych wód użytkowych;  
3) poniżej poziomu zwierciadła wód, rzek lub jezi or znajdujących się w  jego pobliżu;  
4) w rejonie zagrożonym podtapianiem, zatapianiem wodami pośniegowymi lub nawalnymi deszczami.  
4. Składowiska powierzchniowe lokalizuje się tak, żeby miały naturalną barierę geologiczną, zapewniającą właśc i-
wości izolacyj ne podłoża przez występowanie ciągłej warstwy utworów:  
1) słabo przepuszczalnych o  współczynniku filtracji nie większym niż 10-6–10-9 m/s i  miąższości nie mniejszej niż 50  m 
lub 
2) praktycznie nieprzepuszczalnych o  współczynniku filtracji nie większym niż 10-9 m/s i miąższości nie mniejszej niż 10  m. 
5. W miejscach, gdzie naturalna bariera geologiczna ma miąższość mniejszą niż określona w  ust. 4, jednak nie 
mniejszą niż 5  m dla utworów słabo przepuszczalnych i  1 m dla utworów praktycznie nieprzepuszczalnych , stosuje się 
sztucznie wykonaną barierę, która wraz z  barierą naturalną zapewni przepuszczalność nie większą niż określona w  ust. 4.  
Art. 53c. 1. Przed wyborem lokalizacji składowiska odpadów promieniotwórczych, inwestor przeprowadza badania 
i pomiary ter enu przeznaczonego pod lokalizację składowiska odpadów promieniotwórczych, a  na ich podstawie dokon u-
je oceny tego terenu.  
2. Ocena, o  której mowa w  ust. 1, dotyczy spełniania wymagań lokalizacyjnych, o  których mowa w  art. 53a i  w art. 53b, 
i obejmuje nastę pujące czynniki:  
1) społeczno -ekonomiczne, z  uwzględnieniem:  
a) warunków demograficznych,  
b) zagospodarowania przestrzennego,  
c) struktury własnościowej,  
d) wartości społecznych (kulturowych, rekreacyjnych i  zdrowotnych);  
2) geograficzno -przyrodnicze, z  uwzględnieniem:  
a) budowy geologicznej (strukturalnej) oraz jej ewolucji,  
b) geomorfologii oraz jej ewolucji,  
c) występowania zasobów naturalnych i  ich znaczenia,  
d) warunków hydrogeologicznych,  
e) warunków hydrologicznych,  
f) warunków meteorologicznych i klimatycznych,  
g) zagrożeń dla trwałej stabilności obszaru lokalizacyjnego ze strony procesów przyrodniczych i  związanych  z dzia-
łalnością gospodarczą,  
h) rozkładów stężeń izotopów promieniotwórczych w  gruncie, wodach powierzchniowych, wodach podziemnych  
i w atmosferze oraz analizy rozkładu mocy dawki promieniowania jonizującego według stanu na dzień przepr o-
wadzania oceny,  
i) warunków geochemicznych.  
Art. 53d. 1. Inwestor, przed wystąpieniem do Prezesa Agencji z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę sk ła-
dowiska odpadów promieniotwórczych, przeprowadza analizy bezpieczeństwa składowiska obejmujące w  szczególności:  
1) wpływ wybranej lokalizacji i  rozwiązań projektowych na bezpieczeństwo składowiska;  
2) technologię przygotowywania odpadów do składowania;  
3) oszacowanie rocznej dawki skutecznej (efektywnej) dla pracowników oraz osób z  ogółu ludności w  trakcie eksploata cji, 
zamknięcia oraz po zamknięciu składowiska.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 99 – Poz. 623 
 
 2. Inwestor opracowuje raport bezpieczeństwa składowiska odpadów p romieniotwórczych zawierając y w szczególności:  
1) wyniki oceny terenu, o  której mowa w  art. 53c ust.  1; 
2) dane wykorzystane do sporządzenia tej oceny, w  szczególności dokumentację geologiczną;  
3) wyniki analiz bezpieczeństwa, o  których mowa w  ust. 1; 
4) opis zintegrowanego systemu z arządzania;  
5) opis rozwiązań mających na celu zapewnienie długoterminowego bezpieczeństwa ludności i  środowiska po zamkni ę-
ciu składowiska.  
3. Raport, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się do wniosku o  wydanie zezwolenia na budowę składowiska.  
4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na eksploatację i  zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych doł ą-
cza się zaktualizowany raport, o  którym mowa w  ust. 2, wraz z  opisem zmian.  
Art. 54. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu p ublicznego dotyczącej skł a-
dowiska odpadów promieniotwórczych na podstawie przepisów ustawy z  dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu i  zagos -
podarowaniu przestrzennym wydaje tę decyzję po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji w  zakresie ochrony r a-
diologicznej i  ochrony fizycznej oraz pozytywnej opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w  zakresie ochr o-
ny fizycznej.  
2. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych zostało umieszczone w  projekcie miejscowego pl a-
nu zagospodarowania przestrzen nego lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa, projekt planu wymaga 
uzgodnienia w  trybie określonym w  przepisach ustawy, o  której mowa w  ust. 1, z:  
1) Prezesem Agencji – w zakresie ochrony radiologicznej oraz ochrony fizycznej;  
2) Szefem Agenc ji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie ochrony fizycznej.  
Art. 55. (uchylony)  
Art. 55a. (uchylony)  
Art. 55b. 1. W  składowiskach powierzchniowych można składować:  
1) odpady promieniotwórcze krótkożyciowe:  
a) niskoaktywne,  
b) średnioaktywne;  
2) zużyte zamknięte źródła promieniotwórcze krótkożyciowe:  
a) niskoaktywne,  
b) średnioaktywne,  
c) wysokoaktywne.  
2. W składowiskach głębokich można składować wszystkie kategorie odpadów promieniotwórczych.  
3. Prezes Agencji może w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  3, wyłączyć niektóre odpady promieni o-
twórcze z  możliwości składowania w  danym składowisku odpadów promieniotwórczych ze względu na ich właściwości 
fizykochemiczne, w  szczególności zawartość izotopów, właściwości palne, generowanie gazów, degradację biologiczną, 
zawartość wody, obecność związków kompleksujących, wybuchowość lub wydzielane ciepło.  
Art. 55c. 1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związ a-
ną z narażeniem, polegającą na ekspl oatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, pisemnej info r-
macji o stanie ochrony radiologicznej składowiska odpadów promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i  na środ o-
wisko  oraz o  wielkości i  o składzie izotopowym uwolnień subst ancji promieniotwórczych ze składowiska do środowiska.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych:  
1) zamieszcza na stronie interneto wej tej jednostki organizacyjnej, nie rzadziej niż co 12  miesięcy, informację o  stanie 
ochrony radiologicznej składowiska odpadów promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i  na środowisko 
oraz o  wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substancji p romieniotwórczych ze składowiska do środowiska;  
2) prowadzi działalność informacyjną i  edukacyjną dotyczącą funkcjonowania tego składowiska, w  szczególności w y-
daje biuletyn informacyjny dla mieszkańców gminy, na terenie której znajduje się składowisko, na temat funkcjon o-
wania składowiska odpadów promieniotwórczych, co najmniej dwa razy w  roku.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 100 – Poz. 623 
 
 3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych,  informuje niezwłocznie Prezesa Agencji, wojewodę, starostę 
oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na której terenie jest zlokalizowane składowisko, oraz wójta (bur -
mistrza, prezydenta miasta) gmin sąsiadujących z  tą gminą o  zdarzeniach w  składo wisku mogących spowodować lub 
powodujących powstanie zagrożenia.  
4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, zamieszcza na stronie in ternetowej tej jednostki oraz przek a-
zuje Prezesowi Agencji informację o  zaistniałych, w  okresie poprzednich 12  miesięcy, zdarzeniach powodujących p o-
wstanie zagrożenia.  
5. Prezes Agencji udostępnia na zasadach określonych w  przepisach o  udostępnianiu inform acji o  środowisku i  jego 
ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko informacje o:  
1) stanie ochrony radiologicznej składowisk odpadów promieniotwórczych, ich wpływie na zdrowie ludzi i  środowisko;  
2) wielkości i  składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowisk odpadów promieniotwó r-
czych do środowiska;  
3) zdarzeniach w  składowiskach odpadów promieniotwórczych powodujących powstawanie zagrożenia;  
4) wydanych zezwoleniach dotyczących  składowisk odpadów promieniotwórczych.  
6. Informacje dotyczące ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych oraz informacje stanowiące tajemn i-
cę przedsiębiorstwa w  rozumieniu przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie podlegają udostępnieniu.  
Art. 55d. 1. W  projekcie, w  procesie budowy, eksploatacji oraz zamknięcia składowiska odpadów promieniotwó r-
czych nie stosuje się rozwiązań i  technologii, które nie zostały sprawdzone w  praktyce w  składowiskach odpadów pr o-
mieniotwórczych lub za pomocą prób, badań oraz analiz.  
2. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia głębokich składowisk odpadów promieniotwórczych, 
w zakresie nieuregulowanym w  ustawie, stosuje się przepisy ustawy z  dnia 9  czerwc a 2011  r. – Prawo geologiczne i gór-
nicze (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1064, 1339 i 2320  oraz z 2021 r. poz.  234). 
3. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia powierzchniowych składowisk odpadów promieniotwór -
czych, w  zakresie nieuregulowanym w  ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane.  
Art. 55e. Projekt składowiska odpadów promieniotwórczych w  szczególności:  
1) uwzględnia konieczność zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz konieczność zachowania po d-
krytyczności podczas eksploat acji i  zamknięcia składowiska oraz po jego zamknięciu;  
2) uwzględnia sekwencję kolejnych barier ochronnych zapewniających spełnienie wymagań, o  których mowa w  pkt 1, 
nawet w  przypadku uszkodzenia jednej z  barier;  
3) zawiera rozwiązania, które umożliwiają p ewną, stabilną, łatwą i  bezpieczną w  zarządzaniu eksploatację i  zamknięcie 
składowiska odpadów promieniotwórczych;  
4) uwzględnia charakterystykę wybranej lokalizacji.  
Art. 55f. 1. Składowisko odpadów promieniotwórczych buduje się, eksploatuje oraz zamyka w  sposób zapewniający 
ochronę radiologiczną pracowników i  ludności, zgodnie z  zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz z  wdro -
żonym w  jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania. Do zintegrowanego systemu zarządzania stos u-
je się odpowi ednio przepisy art. 36k ust. 2.  
1a. Dokumentację opisującą zintegrowany system zarządzania przedkłada się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji 
wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z  narażeniem, polegającej na budowie, 
eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych.  
2. Po zamknięciu składowiska dawka skuteczna (efektywna) ze wszystkich dróg narażenia, jaką może otrzymać os o-
ba z ogółu ludności od tego składowiska w  ciągu roku, nie może przekroczyć warto ści 0,1  mSv.  
3. Zamknięte składowisko odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą informacyjną, o  której mowa w  art. 52 
ust. 4. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 101 – Poz. 623 
 
 Art. 55g. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na ek s-
ploatacji lub  zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, przeprowadza ocenę okresową bezpieczeństwa skł a-
dowiska, zwaną dalej „oceną okresową bezpieczeństwa ”, pod względem zgodności z  zezwoleniem, przepisami prawa oraz 
normami krajowymi i  międzynarodowymi dotycz ącymi standardów bezpieczeństwa dla składowisk. W  ocenie okresowej 
bezpieczeństwa wskazuje się zmiany wprowadzone w  składowisku od poprzedniej oceny okresowej bezpieczeństwa lub 
od rozpoczęcia eksploatacji składowiska.  
2. Ocenę okresową bezpieczeństwa prze prowadza się z  częstotliwością określoną w  zezwoleniu na eksploatację 
składowiska odpadów promieniotwórczych, jednak nie rzadziej niż co 15  lat. 
3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji  
składowiska odpadów promieniotwórczych, sporządza szczegółowy plan oceny okresowej bezpieczeństwa, który prze d-
stawia do zatwierdzenia Prezesowi Agencji. Zatwierdzenie planu okresowej oceny bezpieczeństwa następuje w  drodze 
decyzji.  
4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na eksploatacji 
składowiska odpadów promieniotwórczych, na podstawie oceny okresowej bezpieczeństwa, sporządza raport z  oceny 
okresowej bezpieczeństwa i  w terminie określonym w  zezwol eniu na eksploatację składowiska przedstawia go do z a-
twierdzenia Prezesowi Agencji.  
5. Prezes Agencji, przed zatwierdzeniem raportu, o  którym mowa w  ust. 4, zasięga, w  zakresie ochrony fizycznej, 
opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.  
6. Prezes Agencji wydaje decyzję w  przedmiocie zatwierdzenia raportu, o  którym mowa w  ust. 4, w terminie 6  mie-
sięcy od dnia jego otrzymania.  
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, zakres oceny okresowej bezpieczeństwa oraz zakres raportu 
z tej oceny dl a składowiska odpadów promieniotwórczych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowej 
i wiarygodnej informacji o  stanie bezpieczeństwa składowisk odpadów promieniotwórczych.  
Art. 55h. Konstrukcja składowiska odpadów promieniotwórczych umożliwia:  
1) ciągłą kontrolę spełnienia założeń projektowych dotyczących bezpieczeństwa składowiska;  
2) zamknięcie składowiska przed terminem przewidzianym w  projekcie – w przypadku zaistnienia takiej konieczności;  
3) wykonanie prac związanych z  zamknięciem składowiska;  
4) zachowanie naturalnych charakterystyk wybranej lokalizacji mających zapewnić długoterminowe bezpieczeństwo 
składowiska po jego zamknięciu;  
5) rozbudowę składowiska.  
Art. 55i. 1. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych po zakoń czeniu eksploatacji zamyka się 
zgodnie z  zezwoleniem Prezesa Agencji oraz wdrożonym w  jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządz a-
nia, w  sposób zabezpieczający w  szczególności przed:  
1) infiltracją wód opadowych w  głąb składowiska;  
2) nieświado mą penetracją przez człowieka;  
3) niszczącym działaniem roślin lub zwierząt.  
2. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych po zakończeniu eksploatacji zamyka się w  sposób określony 
w ust. 1 oraz w  sposób zabezpieczający przed wydostawaniem się ze skła dowiska produktów gazowych.  
3. Obszar składowiska głębokiego oraz składowiska powierzchniowego odpadów promieniotwórczych po zamknięciu  
podlega ochronie fizycznej zgodnie z  przepisami o  ochronie osób i  mienia, dostosowanej do zagrożenia, które może powstać  
ze strony składowiska w  wyniku nieświadomego albo celowego działania człowieka.  
Art. 55j. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę 
lub eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych, opracow uje program zamknięcia składowiska i  przedstawia 
go do zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia.  
2. Program, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera w  szczególności:  
1) przewidywany termin zakończenia eksploatacji składowiska;  
2) konce pcję zamknięcia składowiska uwzględniającą właściwości materiałów pokrywy składowiska;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 102 – Poz. 623 
 
 3) harmonogram prac niezbędnych do zamknięcia składowiska z  zapewnieniem długoterminowego bezpieczeństwa 
ludności i  środowiska zgodnie z  art. 53a; 
4) plan monitoringu ob szaru składowiska i  wokół składowiska po zamknięciu, uwzględniający charakterystykę odpadów;  
5) przewidywane ograniczniki dawki (limity użytkowe dawki) dla pracowników i  ludności w  trakcie prac mających na 
celu zamknięcie składowiska oraz po ich zakończeni u. 
3. Program, o  którym mowa w  ust. 1, aktualizuje się w  toku eksploatacji i  zamknięcia składowiska, nie rzadziej niż 
raz na 15  lat, a  w przypadku zakończenia eksploatacji składowiska z  przyczyny nieuwzględnionej w  tym programie – 
niezwłocznie po zakończen iu jego eksploatacji. Zaktualizowany program zamknięcia składowiska przedstawia się do 
zatwierdzenia Prezesowi Agencji. Prezes Agencji zatwierdza zaktualizowany program zamknięcia składowiska w  drodze 
decyzji.  
Art. 55k. 1. Kierownik jednostki organizacyjne j wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na  
zamknięciu składowiska, sporządza raport z  zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych, który przedstawia 
Prezesowi Agencji do zatwierdzenia w  terminie określonym w  zezwoleniu na zamknięcie składowiska odpadów promienio -
twórczych. Zakres raportu ustala Prezes Agencji w  zezwoleniu na zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.  
2. Prezes Agencji zatwierdza raport z  zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych w  drodze dec yzji. 
3. Za dzień zakończenia zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych uznaje się dzień zatwierdzenia przez 
Prezesa Agencji raportu z  jego zamknięcia.  
4. Do zamkniętego składowiska odpadów promieniotwórczych przepis art.  23a stosuje się odpowiedni o. 
Art. 55l. Prezes Agencji wydaje decyzję administracyjną w  sprawie zezwolenia na budowę, eksploatację lub z amknięcie  
składowiska odpadów promieniotwórczych w  terminie 12  miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz z  wyma ganymi dok u-
mentami.  
Art. 55m.  Do postę powania o  wydanie zezwolenia na budowę, eksploatację i  zamknięcie składowiska odpadów pro -
mieniotwórczych nie stosuje się przepisu art.  31 § 4 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administr a-
cyjnego.  
Art. 55n. 1. Prezes Agencji, po otrzyma niu wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej 
z narażeniem polegającej na budowie składowiska odpadów promieniotwórczych, niezwłocznie ogłasza na swoich str o-
nach podmiotowych w  Biuletynie Informacji Publicznej treść wniosku wraz ze  skróconym raportem bezpieczeństwa oraz 
informacje o:  
1) wszczęciu postępowania w  sprawie wydania zezwolenia na budowę składowiska;  
2) możliwości składania uwag i  wniosków;  
3) sposobie i  miejscu składania uwag i  wniosków, wskazując jednocześnie 21 -dniowy t ermin ich składania;  
4) terminie i  miejscu rozprawy administracyjnej.  
2. Uwagi i  wnioski, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2, można wnosić:  
1) pisemnie;  
2) ustnie do protokołu;  
3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, bez konieczności opatrywania ich kwalifikowanym podpisem elek -
tronicznym.  
3. Rozprawa, o  której mowa w  art. 89 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, 
jest otwarta dla społeczeństwa.  
4. Prezes Agencji w  uzasadnieniu decyzji podaje informacje o  udziale spo łeczeństwa w  postępowaniu oraz o  tym, 
w jaki sposób zostały uwzględnione uwagi i  wnioski, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2. 
5. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, Prezes Agencji ogłasza w  prasie obejm ującej swoim zasięgiem gminę,  
w której granicach znajduje  się teren objęty wnioskiem o  wydanie zezwolenia, oraz gminy sąsiadujące.  
Art. 55o. 1. W  toku oceny wniosku o  wydanie zezwolenia Prezes Agencji może:  
1) przeprowadzać kontrole w  miejscu, w  którym ma być wykonywana działalność objęta wnioskiem;  
2) korzystać  z pomocy biegłych, ekspertów i  laboratoriów;  
3) żądać wykonania badań lub ekspertyz w  zakresie spełnienia warunków ochrony radiologicznej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 103 – Poz. 623 
 
 2. Koszty uzasadnionych czynności dokonywanych w  toku oceny wniosku o  wydanie zezwolenia przez biegłych, 
ekspertów i  laboratoria, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2, oraz wykonania badań lub ekspertyz, o  których mowa w  ust. 1 
pkt 3, ponosi jednostka organizacyjna występująca z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia.  
Art. 55p. W zezwoleniu określa się warunki wykonywania działalności  objętej tym zezwoleniem, w  szczególności 
w zakresie:  
1) wskazania odpadów promieniotwórczych, które zostały wyłączone z  możliwości składowania w  danym składowisku;  
2) szczegółowych wymagań w  zakresie przygotowania odpadów promieniotwórczych do składowania  w danym skł a-
dowisku;  
3) planowania i  procedur awaryjnych.  
Art. 55q. 1. Prezes Agencji może dokonać zmiany warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem 
w przypadku stwierdzenia, że jest to niezbędne dla zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpi e-
czeń materiałów jądrowych.  
2. W postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 1, przepis art.  55o stosuje się odpowiednio.  
Art. 55r. 1. Przed wystąpieniem z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieni o-
twórczych wnioskod awca jest obowiązany uzyskać:  
1) decyzję o  środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, na zasadach określonych w  przepisach o  udostępnianiu 
informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływ a-
nia na środowisko;  
2) opinię Komisji Europejskiej, wydaną na podstawie art.  37 Traktatu Euratom.  
2. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt  1, organ właściwy do jej wydania zasięga opinii Prezesa 
Agencji, przesyłając mu projekt decyzji oraz wniosek o  wydanie decyzji wraz z  załączonymi dokumentami.  
Art. 55s. Wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych jest warunkiem uzyskania  
pozwo lenia na budowę tego składowiska, wydawanego na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 7 lipca 
1994  r. – Prawo budowlane.  
Art. 55t. Budowa składowiska odpadów promieniotwórczych jest inwestycją celu publicznego w  rozumieniu prze -
pisów ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1990  oraz z 2021 r. p oz. 11  
i 234). 
Art. 56. 1. Działalność w  zakresie postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym 
wykonywana jest przez przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o  którym mowa w  rozdziale 14.  
2. Działalność, o  której mowa w  ust. 1, z wyłączeniem działalności polegającej na składowaniu odpadów promieni o-
twórczych i  wypalonego paliwa jądrowego oraz ich transporcie do składowiska, może być wykonywana przez inną je d-
nostkę organizacyjną, jeżeli spełnia ona wymagania dotyczące bezpieczeństw a jądro wego i  ochrony radiologicznej i uzys-
ka zezwolenie. W  szczególności jednostka organizacyjna, w  której powstały odpady promieniotwórcze lub wypalone 
paliwo jądrowe, może je przetwarzać i  przechowywać przez czas określony w  zezwoleniu.  
Art. 57. 1. Gmi nie, na terenie której znajduje się Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych, przysługuje 
coroczna opłata z  budżetu państwa:  
1) od dnia przyjęcia pierwszego odpadu do składowiska do dnia podjęcia decyz ji o zamknięciu składowiska – w wyso-
kości 400% do chodów z  tytułu podatku od nieruchomości znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w  roku 
poprzednim, jednak nie większa niż 10  500 tys. zł;  
2) po podjęciu decyzji o  zamknięciu składowiska – w wysokości 50% dochodów z  tytułu podatku od nieruchomości 
znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w  roku zamknięcia składowiska, przez okres odpowiadający okres o-
wi eksploatacji składowiska.  
2. Opłata, o  której mowa w  ust. 1, jest przekazywana gminie z  budżetu państwa w  równych ratach kwartalnych, 
w terminie d o 14 dni od upływu ostatniego miesiąca kwartału.  
3. Rata kwartalna nie przysługuje gminie, jeżeli w  następstwie decyzji organów gminy albo powiatu, na którego  
obszarze położona jest gmina, nie było możliwe w  dowolnym okresie w  danym kwartale przyjmowanie odpadów promi e-
niotwórczych do składowiska.  
4. W przypadku niewykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 571 ust. 1 lub 4, rata kwartalna wypłacana za 
pierwszy kwartał następnego roku ulega pomniejszeniu o  30%.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 104 – Poz. 623 
 
 Art. 571. 1. Gmina, która otrzymała opłatę, o której mowa w  art. 57, upowszechnia na swoim terenie informację 
o wykorzystaniu tej opłaty. W  informacji wskazuje się w  szczególności podstawę otrzymywania opłaty przez gminę, kw o-
tę opłaty otrzymaną w  roku poprzednim oraz jej procentowy udział w  dochodac h i wydatkach gminy.  
2. Upowszechnianie informacji, o  której mowa w  ust. 1, odbywa się w  szczególności przez:  
1) zamieszczenie na stałe, w  widocznym miejscu, na stronie głównej strony internetowej gminy lub  
2) zamieszczenie w  formie ogłoszenia w  siedzibie urzędu gminy, lub  
3) ulotkę doręczaną wraz z  decyzją, o  której mowa w  art. 6  ust. 7  ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości  
i porządku w  gminach (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1439, 2320 i 2361 ) oraz w  art. 6  ust. 7  ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. 
o podatkach i  opłatach lokalnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1170 ). 
3. Koszty upowszechniania informacji, o  której mowa w  ust. 1, ponosi gmina.  
4. Gmina przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii roczne sprawozdanie z  wykonania obowiązku, o  którym  
mow a w ust. 1, w  terminie do 31  stycznia roku następnego.  
Art. 57a. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe przesłanki kwalifikowania odpadów promieniotwórczych do kategorii i  podkategorii,  
2) wzór karty ewidencyjnej i  sposób jej wypeł niania,  
3) okresy przechowywania kart ewidencyjnych, ich kopii oraz kopii wspólnej ewidencji,  
4) szczegółowe warunki przechowywania odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego,  
5) szczegółowe wymagania dla obiektów, pomieszczeń i  opakowań przeznaczonych do przechowywania poszczegó l-
nych kategorii odpadów promieniotwórczych,  
6) zakres przeprowadzania kontroli przechowalników wypalonego paliwa jądrowego,  
7) szczegółowe wymagania dla poszczególnych rodzajów składowisk w  zakresie ich eksploatacj i i budowy,  
8) szczegółowe wymagania w  zakresie przygotowania odpadów promieniotwórczych do składowania,  
9) sposób i  zakres przeprowadzania kontroli zgodności stanu odpadów promieniotwórczych z  informacjami zamies z-
czonymi w  karcie ewidencyjnej,  
10) wzory t ablic informacyjnych do oznaczania wejść do:  
a) przechowalnika wypalonego paliwa jądrowego,  
b) magazynu odpadów promieniotwórczych,  
c) składowiska odpadów promieniotwórczych  
– kierując się koniecznością zapewnienia spełnienia wymagań bezpieczeństwa w  dział aniach w  postępowaniu z  odpadami 
promieniotwórczymi lub z  wypalonym paliwem jądrowym oraz ochrony interesów przyszłych pokoleń.  
Art. 57b. 1. Odpady promieniotwórcze można składować w  państwie człon kowskim Unii Europejskiej lub w pań-
stwie trzecim, z  którym zawarto porozumienie w  sprawie składowania odpadów promieniotwórczych w  składowiskach 
odpadów promieniotwórczych.  
2. Porozumienie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera minister właściwy do spraw  energii . 
3. Minister właściwy do spraw energii powiadamia Komisję Europejską o  treści porozumienia, o  którym mowa w  ust. 1, 
przed dokonaniem przemieszczenia, o  którym mowa w  art. 62b pkt  10. 
Art. 57c. 1. Minister właściwy do spraw  energii  opracowuje krajowy plan postępowania z  odpadami promieniotwó r-
czymi i  wypalonym pali wem jądrowym, zwany dalej „krajowym planem postępowania z  odpadami ”. 
2. Krajowy plan postępowania z  odpadami określa w  szczególności:  
1) cele i  zadania w  zakresie postępowania z  odpadami promieniotwórczymi  i wypalonym paliwem jądrowym w Rzeczy - 
pospolitej Polskiej;  
2) etapy realizacji celów, o  których mowa w  pkt 1, wraz z  podaniem ram czasowych do osiągnięcia tych etapów;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 105 – Poz. 623 
 
 3) ilość wypalonego paliwa jądrowego i  odpadów promieniotwórczych ze ws kazaniem lokalizacji, zgodnie z klasyfik a-
cją odpadów promieniotwór czych, o  której mowa w  art. 47, z  uwzględnieniem prognozowanych, przyszłych ilości 
odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego, w  tym ilości pochodzących z  likwidacji obiektów 
energetyki jądrowej;  
4) koncepcje i  rozwiązania techniczne w  odnies ieniu do gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i  odpadami 
promieniotwórczymi od ich powstania aż do składowania;  
5) koncepcje działań podejmowanych po zamknięciu składowiska wraz ze wskazaniem okresu, w  jakim prowadzona 
będzie kontrola, oraz środków po dejmowanych w  celu zachowania wiedzy o  składowisku;  
6) działania badawcze, rozwojowe i  demonstracyjne, które są niezbędne do wdrożenia rozwiązań w  zakresie gospod a-
rowania wypalonym paliwem jądrowym i  odpadami promieniotwórczymi;  
7) wskazanie wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów obowiązków podmiotów zaangażowanych 
w realizację krajowego planu postępowania z  odpadami oraz najważniejszych wskaźników służących monitorowaniu 
jego realizacji;  
8) wysokość kosztów realizacji krajowego planu postępow ania z  odpadami wraz z  założeniami ich oceny i  rozkładem 
kosztów w  czasie;  
9) wskazanie obowiązujących rozwiązań finansowych w  zakresie gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym  i odpa -
dami promieniotwórczymi;  
10) wskazanie zawartych przez Rzeczpospolitą P olską umów międzynarodowych w  zakresie gospodarowania wypal o-
nym paliwem jądrowym lub odpadami promieniotwórczymi;  
11) wskazanie sposobu informowania pracowników i  ogółu społeczeństwa w  zakresie gospodarowania wypalonym paliwem  
jądrowym lub odpadami promien iotwórczymi;  
12) wskazanie sposobu udziału społeczeństwa w  procesie podejmowania decyzji w  sprawach związanych z gospodar o-
waniem wypalonym paliwem jądrowym lub odpadami promieniotwórczymi.  
3. Krajowy plan postępowania z  odpadami zawiera:  
1) część prognosty czną obejmującą okres nie krótszy niż 20  lat od dnia przyjęcia albo ostatniej aktualizacji;  
2) program działań wykonawczych wraz ze wskazanymi instrumentami jego realizacji.  
4. Krajowy plan postępowania z  odpadami aktualizuje się nie rzadziej niż raz na cz tery lata, uwzględniając postęp 
techniczny i  naukowy, dobre praktyki w  zakresie gospodarowania wypalonym paliwem i  odpadami promieniotwórczymi, 
a także wnioski i  zalecenia będące wynikiem przeglądu, o  którym mowa w  art. 57g. 
Art. 57d. 1. Rada Ministrów, na  wniosek ministra właściwego do spraw  energii , przyjmuje krajowy plan postępow a-
nia z  odpadami w  drodze uchwały.  
2. Uchwała, o  której mowa w  ust. 1, wraz z  krajowym planem postępowania z  odpadami, podlega ogłoszeniu  w Dzien -
niku Urzędowym Rzeczypospolitej P olskiej „Monitor Polski ”. 
3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio do aktualizacji krajowego planu postępowania z  odpadami.  
Art. 57e. 1. Minister właściwy do spraw  energii  przekazuje krajowy plan postępowania z  odpadami Komisji Eur o-
pejskiej niezwłocz nie po jego przyjęciu przez Radę Ministrów.  
2. Jeżeli w  wyniku aktualizacji krajowego planu postępowania z  odpadami dokonano istotnych zmian jego treści, 
minister właściwy do spraw  energii  powiadamia o  nich Komisję Europejską.  
3. Minister właściwy do spraw  energii  przedstawia wyjaśnienia lub informację o  zmianach wprowadzonych do kr a-
jowego planu postępowania z  odpadami w  terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania zapytania Komisji Europejskiej.  
Art. 57f. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje, co dwa lata, w  terminie do dnia 30  czerwca danego roku,  
sprawozdanie z  realizacji krajowego planu postępowania z  odpadami i  przedstawia je Radzie Ministrów.  
2. Minister właściwy do spraw  energii  ogłasza w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolit ej 
Polskiej „Monitor Polski ”, przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie z  realizacji  krajowego planu postępowania z od-
padami.  
Art. 57g. 1. Minister właściwy do spraw  energii , nie rzadziej niż raz na 10  lat, poddaje krajowy plan postępowania 
z odpadami i jego realizację międzynarodowemu przeglądowi zewnętrznemu.  
2. Informację o  wynikach przeglądu, o  którym mowa w  ust. 1, minister właściwy do spraw energii niezwłocznie  prze-
kazuje Komisji Europejskiej oraz właściwym organom państw członkowskich Unii Europ ejskiej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 106 – Poz. 623 
 
 Rozdział 8  
Transport materiałów jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego, odpadów promieniotwórczych 
i wypalonego paliwa jądrowego  
Art. 58. Materiały jądrowe przygotowuje się do transportu i  transportuje w  sposób uniemożliwiający wystąpienie samo-
podtrzymującej  się reakcji łańcuchowej rozszczepienia jądrowego i  z zachowaniem zasad ochrony fizycznej.  
Art. 59. Przygotowując do transportu i  transportując materiały jądrowe, źródła  promieniowania jonizującego, z wy-
łączeniem urządzeń wytwarzających p romieniowanie jonizujące, odpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe 
należy uwzględnić zagrożenia, jakie mogą stwarzać ich właściwości fizykochemiczne, a  także spełnić wymagania i  wa-
runki obowiązujące w  transporcie towarów niebezpiecznych, określon e w odrębnych przepisach.  
Art. 60. Narażenie osób uczestniczących w  transporcie, w  tym r ównież dokonujących załadunku i wyładunku prz e-
wożonych materiałów jądrowych, odpadów promieniotwórczych, wypalonego paliwa jądrowego i  źródeł promieniowania 
jonizujące go, z  wyłączeniem urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, podlega kontroli, a  otrzymane przez te 
osoby dawki promieniowania jonizującego nie mogą przekraczać dawek granicznych określonych dla pracowników 
w załączniku nr 4  do ustawy.  
Art. 61. Wym agania i  warunki dotyczące transportu na terenie jednostek organizacyjnych, które wytwarzają, prz e-
twarzają, stosują, przechowują i  składują materiały jądrowe, źródła promieniowania jonizującego, z  wyłączeniem urz ą-
dzeń wytwarzających promieniowanie jonizują ce, odpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe określa Prezes 
Agencji w  zezwoleniu.  
Art. 61a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na transporcie materiałów  jądro -
wych, źródeł promieniotwórczych, materiałów promie niotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa  
jądrowego, wymagającą zezwolenia, składa Prezesowi Agencji sprawozdanie z dokonanych w roku kalendarzowym 
transportów materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, materiałów promieniotwórcz ych, odpadów promienio -
twórczych lub wypalonego paliwa jądrowego.  Wymagania dotyczące sprawozdań Prezes Agencji określa w zezwoleniu.  
2. Przepis ust.  1 nie ma zastosowania do transportu na terenie jednostek organizacyjnych, o  którym mowa w  art. 61. 
Art. 62. 1. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo wywóz z  tego terytorium materiałów jądrowych, 
źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie źródła lub materiałów promieniotwórczych, a  także przywóz 
albo wywóz odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, odbywa się na podstawie zezwolenia, zgł o-
szenia albo powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1, i  w zakresie tego zezwolenia, zgłoszenia albo powiadomienia.  
1a. (uchylony)  
2. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej , wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  tranzyt przez to 
terytorium odpadów promieniotwórczych, o  których mowa w  art. 62b pkt  2, oraz wypalonego paliwa jądrowego wymaga 
dodatkowo zezwolenia albo zgody, o  których mowa w  rozdziale 8a.  
3. (uchylony)  
3a. Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze oraz materiały 
promieniotwórcze mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wywożone z  tego terytorium, jeżeli:  
1) przywozu lub wywozu dokonuje jednostka organizacyjna, która posiada zezwolenie w  zakresie bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1, obejmujące przywożone lub wywożone materiały  
jądrowe, źródła promieniotwórcze, urząd zenia zawierające takie źródła lub materiały promieniotwórcze, albo  
2) przywóz lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie źródła  
lub materiałów promieniotwórczych, z  którymi działalność może być wykonywa na na podstawie zgłoszenia w  zakre-
sie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1, a jednostka organizacyjna 
dokonała zgłoszenia tej działalności, albo  
3) przywóz lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promienio twórczych, urządzeń zawierających takie źr ó-
dła lub materiałów promieniotwórczych, z  którymi działalność może być wykonywana na podstawie powiadomienia 
w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1, a  jednostka organiz a-
cyjna dokonała powiadomienia o  tej działalności, albo  
4) przywóz lub wywóz dotyczy materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń zawierających takie źródła  
lub materiałów promieniotwórczych, z  którymi działalność nie wymaga zezwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, 
o których mowa w  art. 4  ust. 1.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 107 – Poz. 623 
 
 3b. Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze lub materiały pro -
mieniotwórcze, z  którymi działalność wymaga zezwolenia, zgłoszenia albo powiado mienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 , 
mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wywożone z  tego terytorium, jeżeli:  
1) ich przewóz odbywa się zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach dotyczących przewozu towarów niebe z-
piecznych , a w przypadku materiałów jądrowych jest zapewniona ich ochrona fizyczna, zgodnie z przepisami 
o ochronie fizycznej materiałów jądrowych;  
2) przewozu dokonuje jednostka organizacyjna:  
a) posiadająca zezwolenie na transport materiałów jądrowych, źródeł pro mieniotwórczych lub materiałów promieni o-
twórczych  – jeżeli jest wymagane zezwolenie,  
b) która dokonała zgłoszenia transportu, o  którym mowa w  lit. a – jeżeli transport może odbywać się na podstawie 
zgłoszenia,  
c) która dokonała powiadomienia o  transporcie,  o którym mowa w  lit. a  – jeżeli transport może odbywać się na 
podstawie powiadomienia;  
3) przewozowi towarzyszą:  
a) kopia:  
– zezwolenia na transport materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych lub materiałów promieniotwó r-
czych – jeżeli jest wymagane z ezwolenie,  
– decyzji administracyjnej o  przyjęciu zgłoszenia – jeżeli transport, o  którym mowa w  tiret pierwsze, może o d-
bywać się na podstawie zgłoszenia,  
– dokonanego powiadomienia – jeżeli transport, o  którym mowa w  tiret pierwsze, może odbywać się na po d-
stawie powiadomienia,  
b) w przypadku źródła promieniotwórczego:  
– wydane przez producenta świadectwo źródła, określające nazwę izotopu, aktywność źródła, postać fizyczną 
i chemiczną oraz rodzaj źródła,  
– deklaracja przewozu zamkniętego źródła promieniotwó rczego przywożonego z  państwa niebędącego czło n-
kiem Unii Europejskiej albo wywożonego do takiego państwa, sporządzona zgodnie z  wzorem stanowiącym 
załącznik nr 6  do ustawy, poświadczona przez właściwy organ kraju odbiorcy,  
c) w przypadku urządzenia zawiera jącego źródło promieniotwórcze – dokumenty, o  których mowa w  lit. b, a  także 
dokumenty identyfikujące urządzenie.  
3c. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 3b pkt 3, przedstawia się podczas kontroli granicznej funkcjonariuszowi 
Straży Granicznej.  
3d. Przywóz na  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamkniętego źródła promieniotwórczego albo wywóz zamkni ę-
tego źródła promieniotwórczego z  tego terytorium jest potwierdzany przez funkcjonariusza Służby Celno -Skarbowej  w de-
klaracji, o  której mowa w  ust. 3b pkt 3  lit. b tiret drugie.  
3e. Tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, urządzeń 
zawierających źródła promieniotwórcze i  materiałów promieniotwórczych może odbywać się, jeżeli zostały spełnione 
warunki, o  których mowa w  ust. 3b –3d. 
3f. Odbiorca, który przywiózł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub dostawca, który wywiózł z  tego teryt o-
rium materiały jądrowe, zamknięte źródła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze, z  któ-
rymi działalność wymaga zezwolenia, w  terminie 21  dni od dnia upływu kwartału, w  którym miał miejsce przywóz lub 
wywóz, zawiadamia na piśmie Prezesa Agencji o  przywiezionych lub wywiezionych w  okresie kwartału materiałach j ądro-
wych , zamkniętych źródłach promi eniotwórczych lub urządzeniach zawierających takie źródła.  
3g. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 3f, zawiera:  
1) nazwę i  adres dostawcy lub odbiorcy;  
2) nazwę izotopu, rodzaj źródła promieniotwórczego i  jego aktywność;  
3) w przypadku materiałów jądrowych  – masę w  gramach lub jednostkach wielokrotnych, a  dla paliwa jądrowego ró w-
nież rodzaj paliwa i  stopień wzbogacenia;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 108 – Poz. 623 
 
 4) w przypadku urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze – nazwę izotopu promieniotwórczego i aktywność 
źródła promieniotwórczego w  pojedynczym urządzeniu, typ urządzenia, nazwę producenta i  liczbę urządzeń;  
5) nazwę kraju, z  którego dokonano przywozu lub do którego dokonano wywozu;  
6) datę przywozu lub wywozu.  
3h. Przepisu ust. 3f nie stosuje się do zamkniętych źródeł promieniotwórczych  przywiezionych na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej z  innego państwa członkowskiego Unii E uropejskiej oraz wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej do takiego państwa.  
4. (uchylony)  
Art. 62a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w  drodze rozporządzenia, wykaz przejść gr a-
nicznych, przez które mogą być wwożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  wywożone z  tego terytorium materi a-
ły jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła, odpady promieni otwórcze i  wypalone paliwo  
jądrowe, kierując się koniecznością zapewnienia kontroli zgodności zgłoszonej przesyłki z  faktyczną jej zawartością oraz 
mając na względzie konieczność zapewnienia ochrony przed promieniowaniem jonizującym pracowników i  osób z  ogółu 
ludności.  
Rozdział 8a  
Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  
i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego  
Art. 62b. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:  
1) odbiorca – jednostka organizacyjna, do której jest dokonywane przemieszczenie odpadów promieniotwórczych lub 
wypalonego paliwa jądrowego;  
2) odpady promieniotwórcze – materiały stałe, ciekłe lub gazowe zawierające substancje promieniotwórcze lub skażone 
tymi substancjami, których wykorzystanie jest niecelowe lub niemożliwe i  w których aktywność całkowita oraz st ę-
żenie promieniotwórcze izotopów promieniotwórczych przekraczają wartości poziomów progowych aktywności  
całkowitej P 1 oraz stężenia promieniotwórczego izotopów promieniotwórczych określone w  załączniku nr  2 do ust a-
wy, w  tym wycofane z  użytkowania (zużyte) zamknięte źródła promieniotwórcze, z  wyjątkiem:  
a) wycofanych z  użytkowania (zużytych) zamkniętych źródeł promieniot wórczych przemieszczanych do dostawcy, 
wytwórcy albo obiektu przeznaczonego do przechowywania lub składowania zamkniętych źródeł promieni o-
twórczych,  
b) odpadów zawierających wyłącznie naturalne substancje promieniotwórcze, których obecność nie została spow o-
dowana działalnością człowieka;  
3) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;  
4) państwo pochodzenia – państwo, z  którego planuje się przeprowadzić lub przeprowadza się przemieszczenie odp a-
dów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa j ądrowego;  
5) państwo przeznaczenia – państwo, do którego planuje się przeprowadzić lub przeprowadza się przemieszczenie 
odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;  
6) państwo tranzytu – państwo, przez którego terytorium planuje się przeprow adzić lub przeprowadza się przemies z-
czenie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego, niebędące państwem pochodzenia ani pa ń-
stwem przeznaczenia;  
7) państwo trzecie – państwo, które nie jest państwem członkowskim;  
8) pierwsze państwo członk owskie – państwo członkowskie, którego organ celny, w  przypadku tranzytu odpadów 
promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przez obszar celny Wspólnoty, jest właściwy do podjęcia 
rozstrzygnięcia w  przedmiocie wprowadzenia odpadów promieniotwórczyc h lub wypalonego paliwa jądrowego na 
obszar celny Wspólnoty albo odmowy ich wprowadzenia;  
9) posiadacz – jednostka organizacyjna, która przed przeprowadzeniem przemieszczenia odpadów promieniotwórczych 
lub wypalonego paliwa jądrowego jest na mocy prawa za nie odpowiedzialna i  zamierza przeprowadzić ich prz e-
mieszczenie do odbiorcy;  
10) przemieszczenie – ogół czynności podejmowanych przy przewozie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego 
paliwa jądrowego z  państwa pochodzenia do państwa przeznaczenia;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 109 – Poz. 623 
 
 11) tranzyt – przewóz odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego z  państwa pochodzenia do pa ń-
stwa przeznaczenia przez terytorium państwa niebędącego państwem pochodzenia ani państwem przeznaczenia;  
12) właściwy organ – organ, który na mocy przepi sów państwa pochodzenia, państwa tranzytu lub państwa przeznacz e-
nia jest uprawniony do stosowania systemu nadzoru i  kontroli nad przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych 
i wypalonego paliwa jądrowego; w  Rzeczypospolitej Polskiej – Prezes Agencji;  
13) zezwolenie – zezwolenie, o  którym mowa w  art. 62c ust.  1; 
14) zgoda – zgoda, o  której mowa w  art. 62d ust.  1. 
Art. 62c. 1. Zezwolenia wydanego przez Prezesa Agencji wymaga:  
1) wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego;  
2) przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego  z pań-
stwa trzeciego;  
3) tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i  wypalonego p aliwa jądrowego, 
przemieszczanych pomiędzy państwami trzecimi, w  przypadku, gdy Rzeczpospolita Polska jest pierwszym państwem  
członkowskim.  
2. Warunkiem wydania zezwolenia jest:  
1) wydanie przez właściwy organ państwa członkowskiego będącego państwem tranz ytu zgody na tranzyt odpadów 
promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego oraz  
2) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1: 
a) wydanie przez właściwy organ państwa przeznaczenia zgody na przywóz na jego terytorium odpadów promi e-
niotw órczych lub wypalonego paliwa jądrowego,  
b) złożenie przez posiadacza zobowiązania do przyjęcia odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa j ą-
drowego w  sytuacji, gdy przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone oraz do pokrycia kosztów związ a-
nych z  nieukończeniem przemieszczenia;  
3) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  2, w sytuacji, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej przywożone są odpady promieniotwórcze w  celu innym niż składowanie lub wypalone paliwo jądrowe – za-
warcie pr zez odbiorcę umowy z  posiadaczem, uznanej przez właściwy organ państwa posiadacza, zobowiązującej 
posiadacza do odebrania:  
a) odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego w  sytuacji, gdy przemieszczenie nie będzie 
mogło być ukończone oraz  
b) odpadów promieniotwórczych powstałych w  wyniku przetworzenia odpadów promieniotwórczych objętych  wnios -
kiem o  wydanie zezwolenia na przemieszczenie, odpadów promieniotwórczych powstałych w  wyniku przerobu 
wypalonego paliwa jądrowego, innych produktów powst ałych w  wyniku przetworzenia odpadów promieni o-
twórczych lub przerobu wypalonego paliwa jądrowego;  
4) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  2, w sytuacji, gdy odpady promieniotwórcze są przyw o-
żone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  celu składowania:  
a) zawarcie przez odbiorcę umowy z  posiadaczem, uznanej przez właściwy organ państwa posiadacza, zobowiąz u-
jącej:  
– posiadacza do odebrania odpadów promieniotwórczych w  sytuacji, gdy przemieszczenie nie będzie mogło 
być ukończone,  
– odbior cę do składowania odpadów promieniotwórczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
b) posiadanie przez odbiorcę technicznych i  organizacyjnych możliwości składowania odpadów promieniotwórczych  
pochodzących z  zagranicy bez uszczerbku dla możliwości skład owania odpadów promieniotwórczych pocho -
dzących z  kraju;  
5) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  3 – zawarcie przez odbiorcę umowy z  posiadaczem, 
uznanej przez właściwy organ państwa posiadacza, zobowiązującej posiadacza do odebrania od padów promieni o-
twórczych lub wypalonego paliwa jądrowego w  sytuacji, gdy przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone.  
3. Prezes Agencji wydaje zezwolenie na wniosek:  
1) posiadacza – w przypadku wniosku o  wydanie zezwolenia na przemieszczenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1; 
2) odbiorcy – w przypadku wniosku o  wydanie zezwolenia na przemieszczenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  2; 
3) jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za organizację przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – 
w przypadku w niosku o  wydanie zezwolenia na przemieszczenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  3. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 110 – Poz. 623 
 
 4. Wniosek oraz dokumenty z  nim związane składane są w  języku polskim, z  tym, że na żądanie właściwych org a-
nów kraju przeznaczenia lub kraju tranzytu posiadacz ma obowiązek dosta rczyć Prezesowi Agencji poświadczone przez 
tłumacza przysięgłego ich tłumaczenie na język akceptowany przez te właściwe organy.  
5. Zezwolenie wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3  lata. 
6. Zezwolenie może zostać wydane na pojedyncze przemieszczen ie albo na wielokrotne przemieszczenia.  
7. Zezwolenie może zostać wydane na wielokrotne przemieszczenia przy łącznym spełnieniu następujących warunków:  
1) odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, których dotyczy wniosek mają zasadniczo takie sa me właś -
ciwości fizyczne, chemiczne i  promieniotwórcze;  
2) przemieszczenia zostaną przeprowadzone pomiędzy tym samym posiadaczem i  odbiorcą oraz będą podlegać tym 
samym właściwym organom;  
3) w sytuacji, gdy przemieszczenia wymagają tranzytu przez państwo t rzecie – przemieszczenia zostaną przeprowadz o-
ne przez to samo przejście graniczne, chyba, że odpowiednie właściwe organy uzgodniły między sobą inaczej.  
Art. 62d. 1. Zgody wydanej przez Prezesa Agencji wymaga:  
1) przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego  z pań-
stwa członkowskiego;  
2) tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego 
w przypadku innym niż określony w  art. 62c ust.  1 pkt 3. 
2. Warunkiem wydania zgody na przemieszczenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1, jest:  
1) w przypadku, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są przywożone odpady promieniotwórcze w  celu innym 
niż składowanie lub wypalone paliwo jądrowe – zawarcie pr zez odbiorcę z  posiadaczem umowy, o  której mowa 
w art. 62c ust.  2 pkt  3; 
2) w przypadku, gdy odpady promieniotwórcze są przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  celu skład o-
wania – spełnienie wymagań określonych w  art. 62c ust.  2 pkt  4. 
3. Preze s Agencji wydaje zgodę na wniosek:  
1) posiadacza, złożony za pośrednictwem właściwego organu państwa pochodzenia, w  przypadku:  
a) przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1, 
b) tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczy ch lub wypalonego paliwa  jądro -
wego przemieszczanych z  innego państwa członkowskiego do państwa trzeciego albo przemieszczanych pomię -
dzy państwami członkowskimi;  
2) odbiorcy, złożony za pośrednictwem właściwego organu państwa przeznaczenia – w przypadku t ranzytu przez ter y-
torium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przemieszcz a-
nych z  państwa trzeciego do państwa członkowskiego;  
3) jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za organizację przemieszczenia w  pierw szym państwie członkowskim, 
złożony za pośrednictwem właściwego organu tego państwa – w przypadku tranzytu przez terytorium Rzeczyposp o-
litej Polskiej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przemieszczanych pomiędzy pa ń-
stwami trzecimi, j eżeli Rzeczpospolita Polska nie jest pierwszym państwem członkowskim.  
4. Prezes Agencji może uzależnić wydanie zgody od spełnienia dodatkowych warunków, które nie mogą być ba r-
dziej rygorystyczne niż określone dla podobnego przemieszczenia dokonywanego pomi ędzy posiadaczem i  odbiorcą zna j-
dującymi się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
5. W sytuacji, gdy Prezes Agencji odmawia wydania zgody albo uzależnia jej wydanie od spełnienia dodatkowych 
warunków przedstawia on właściwemu organowi, który przedstawił wniosek o  udzielenie zgody, uzasadnienie oparte:  
1) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  1 – na przepisach regulujących postępowanie z  odpadami 
promieniotwórczymi lub wypalonym paliwem jądrowym lub na przepisach mających zast osowanie do przemies z-
czania materiałów promieniotwórczych;  
2) w przypadku przemieszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  2 – na przepisach mających zastosowanie do przemies z-
czania materiałów promieniotwórczych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 111 – Poz. 623 
 
 Art. 62e. 1. Zakazany jest wywóz z  terytorium Rz eczypospolitej Polski ej odpadów promieniotwórczych i wypalon e-
go paliwa jądrowego do:  
1) miejsca przeznaczenia położonego na południe od 60  stopnia szerokości geograficznej południowej;  
2) państwa trzeciego, które jest stroną Umowy o  partnerstwie między czł onkami grupy państw Afryki, Karaibów 
i Pacyfiku, z  jednej strony, a  Wspólnotą Europejską i  jej państwami członkowskimi, z  drugiej strony (Umowa AKPE – 
WE z  Kotonu);  
3) państwa trzeciego, które nie posiada możliwości administracyjnych, technicznych lub stru ktury regulacyjnej dla 
bezpiecznego postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym.  
1a. Zakazany jest wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa 
jądrowego w  celu składowania:  
1) przed zawarciem porozumienia, o  którym mowa w  art. 57b; 
2) do państwa trzeciego:  
a) niebędącego stroną umowy z  Europejską Wspólnotą Energii Atomowej obejmującej gospodarowanie wypal o-
nym paliwem jądrowym i  odpadami promieniotwórczymi lub stroną Wspó lnej konwenc ji bezpieczeństwa w po-
stępowaniu z  wypalonym paliwem jądrowym i  bezpieczeństwa w  postępowaniu z  odpadami promieniotwórcz y-
mi, sporządzonej w  Wiedniu dnia 5  września 1997  r. (Dz.  U. z 2002  r. poz.  1704), lub  
b) w którym nie istnieje program gospodarowania od padami promieniotwórczymi oraz ich trwałego składowania 
reprezentujący wysoki poziom bezpieczeństwa, lub  
c) w którym jednostka organizacyjna prowadząca działalność z  wykorzystaniem składowiska odpadów promieni o-
twórczych nie posiada zezwolenia na przywóz od padów promieniotwórczych do tego składowiska, lub  
d) w którym składowisko odpadów promieniotwórczych nie działa przed dokonaniem przemieszczenia lub nie jest 
zarządzane zgodnie z  wymogami ustanowionymi w  ramach programu, o  którym mowa w  lit. b. 
1b. Przepis u ust.  1a nie stosuje się do przemieszczania wypalonego paliwa jądrowego pochodzącego z  reaktora 
badawczego do dostawcy lub wytwórcy.  
2. Zakazany jest przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wypalonego paliwa jądrowego oraz odpadów 
promieniotwórczy ch w  celu składowania, z  zastrzeżeniem art.  62g. 
Art. 62f. 1. Do czynności związanych z  postępowaniem o  wydanie zezwolenia lub zgody na przywóz na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  tranzyt przez to terytor ium odpadów promieni o-
twórczych  i wypalonego paliwa jądrowego, w  szczególności do składania wniosku, udzielania zezwolenia oraz zgody 
stosuje się dokument standardowy, którego wzór określiła Komisja Europejska na podstawie art.  17 ust.  2 dyrektywy 
Rady 2006 /117/EURATOM z  dnia 20  listopada 2006  r. w sprawie nadzoru i  kontroli nad przemieszczaniem odpadów pro -
mieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego (Dz. Urz. UE L 337  z 05.12.2006, str. 21).  
2. Dokument standardowy, o  którym mowa w  ust. 1, oraz dokumenty dodatkowe wymagane przy składaniu wniosku 
o wydanie zezwolenia albo zgody towarzyszą każdemu przemieszczeniu, także w  sytuacji, gdy zezwolenie zostało wydane 
na wielokrotne przemieszczenia.  
Art. 62g. 1. Prezes Agencji wydaje odpowiednio zezwolenie albo zgo dę na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, wywóz z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych po 
ich przetworzeniu, odpadów promieniotwórczych powstałych w  wyniku przerobu wypalonego paliwa j ądrowego, innych 
produktów powstałych w  wyniku przetworzenia odpadów promieniotwórczych lub przerobu wypalonego paliwa jądrow e-
go, jeżeli poprzednio wydał zezwolenie albo zgodę na przywóz, wywóz lub tranzyt tych odpadów promieniotwórczych 
lub wypalonego pal iwa jądrowego w  celu ich przetworzenia lub przerobu.  
2. Prezes Agencji wydaje odpowiednio zezwolenie albo zgodę na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego, jeżeli poprzednio wydał zezwoleni e na ich wywóz, 
a przemieszczenie nie może zostać ukończone i  odbywa się na podstawie tego samego dokumentu standardowego.  
Art. 62h. 1. Prezes Agencji może podjąć decyzję o  przerwaniu przemieszczenia w  przypadku naruszenia warunków 
jego przeprowadzenia okr eślonych w  przepisach prawa, zezwoleniu lub zgodzie.  
2. O podjętej decyzji Prezes Agencji niezwłocznie powiadamia:  
1) w przypadku przemieszczenia pomiędzy państwami członkowskimi – właściwe organy innych państw zaangażow a-
nych w  przemieszczenie;  
2) w przypa dku przemieszczenia, w  które zaangażowane jest państwo trzecie – właściwy organ państwa pochodzenia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 112 – Poz. 623 
 
 3. W sytuacji, o  której mowa w  ust. 1, w przypadku:  
1) wywozu odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego z  terytorium Rzeczypospolitej Pols kiej, 
posiadacz ma obowiązek odebrać odpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe oraz pokryć koszty powstałe 
w związku z  nieukończeniem przemieszczenia;  
2) przywozu odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego na terytorium Rzeczypospol itej Polskiej 
z państwa trzeciego, odbiorca ma obowiązek pokryć koszty powstałe w  związku z  nieukończeniem przemieszczenia;  
3) tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrow e-
go przemieszczanych p omiędzy państwami trzecimi, jednostka organizacyjna odpowiedzialna za organizację prz e-
mieszczania w  pierwszym państwie członkowskim ma obowiązek pokryć koszty powstałe w  związku z  nieukoń cze-
niem przemieszczenia.  
Art. 62i. Prezes Agencji niezwłocznie informuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głó w-
nego Straży Granicznej i  Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o:  
1) wydaniu zezwolenia, o  którym mowa w  art. 62c ust.  1; 
2) wydaniu zgody, o  której mowa w  art. 62d ust.  1; 
3) podjęciu de cyzji, o  której mowa w  art. 62h ust.  1. 
Art. 62j. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, tryb postępowania w  sprawie udzielania zezwolenia 
oraz zgody, dokumenty jakie należy dołączyć do wniosku o  wydanie zezwolenia oraz do wniosku o  wydanie zgody , czy n-
ności, jakich dopełniają podmioty zaangażowane w  przemieszczenie i  Prezes Agencji po przeprowadzeniu przemieszcz e-
nia, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli nad przemieszczani em odpadów promieniotwórczych  
i wypalonego paliwa jądr owego.  
Rozdział 9  
Nadzór i  kontrola w  zakresie przestrzegania warunków bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej  
Art. 63. 1. Wykonywanie działalności związanej z  narażeniem podlega nadzorowi i  kontroli w  zakresie bezpiecze ń-
stwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
2. Nadzór i  kontrola, o  których mowa w  ust. 1, są wykonywane przez:  
1) organy dozoru jądrowego – jeżeli organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia 
powiadomienia jest Prezes Agencji;  
2)12) państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, Głównego Inspektora Sanitarnego, komendanta wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej lub upoważnionego przez niego wojskowego inspektora sanitarnego wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej, Głównego Inspektora Sanitar nego Wojska Polskiego – w zakresie:  
a) działalności, na której wykonywanie organy te wydają zezwolenie lub zgodę,  
b) działalności, o  której wykonywaniu przyjmują powiadomienie,  
c) ochrony radiologicznej pacjenta;  
3) dyrektora okręgowego urzędu górniczego – w zakresie działalności, o  której wykonywaniu przyjmuje powiadomienie ; 
4) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego – w zakresie obowiązków, o  których mowa w  art. 23h.  
2a. (uchylony)13) 
3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzeni a, sposó b sprawowania nadzoru i przepr o-
wadzania kontroli w  zakresie przestrzegania warunków ochrony radiologicznej w  jednostkach organizacyjnych stosuj ą-
cych aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i  radio -
terapii schorzeń nienowotworowych.  
4. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, sposób sprawowania nadzoru i  przeprowadzania kontroli  
w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i  Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przez orga ny doz o-
ru jądrowego, z  uwzględnieniem trybu przygotowania kontroli, dokumentowania czynności kontrolnych, sporządzania 
protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego i  informacji o  wynikach kontroli.  
                                                           
12) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  2 pkt 7 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2; weszła  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
13) Przez art.  2 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w  odnośniku  2; weszła  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 113 – Poz. 623 
 
 Art. 64. 1. Organami dozoru jądrowego, o  których mowa w  art. 63 ust.  2 pkt  1, są:  
1) Prezes Agencji jako naczelny organ dozoru jądrowego;  
2) (uchylony)  
3) inspektorzy dozoru jądrowego:  
a) I stopnia – uprawnieni do wykonywania kontroli w  jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność  zwią-
zaną z  narażeniem,  z wyjątkiem jednostek organizacyjnych wykonujących działalność, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 
pkt 2 lub 3,  
b) II stopnia – uprawnieni do wykonywania kontroli w  jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność  zwią -
zaną z  narażeniem , 
c) do spraw zabezp ieczeń – uprawnieni do wykonywania kontroli wyłącznie w  zakresie kontroli technologii jądr o-
wych i  zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
1a. Uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1  pkt 3  lit. a oraz b, nie obejmują uprawnienia do kontroli w  zakresie ko n-
troli tech nologii jądrowych i  zabezpieczeń materiałów jądrowych.  
2. (uchylony)  
3. Inspektorów dozoru jądrowego powołuje i  odwołuje Prezes Agencji.  
4. Do zadań organów dozoru jądrowego należy w  szczególności:  
1) wydawanie zezwoleń i  innych  decyzji w  sprawach związany ch z bezpieczeństwem jądrowym i  ochroną radiologic z-
ną, na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie;  
2) przeprowadzanie kontroli w  obiektach jądrowych oraz w  jednostkach organizacyjnych posiadających materiały jądrowe , 
źródła promieniowania jonizującego, o dpady promieniotwórcze i  wypalone paliwo jądrowe;  
3) wydawanie nakazów i  zakazów, o  których mowa w  art. 68 ust.  1. 
4) (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. Prezes Agencji jest organem wyższego stopnia w  stosunku do inspektorów dozoru jądrowego.  
Art. 65. 1. Inspektorem dozoru jądrowego może być osoba, która:  
1) posiada wykształcenie wyższe w  zakresie fizyki, chemii, kierunków technicznych lub innych w  specjalnościach  przy-
datnych w  dozorze jądrowym;  
2) nie była karana za przestępstwa umyślne;  
3) odbył a praktykę i  zdała egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora dozoru jądrowego I  stopnia lub inspektora 
dozoru jądrowego II stopnia, w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, lub inspektora dozoru 
jądrowego do spraw zabezpieczeń w  zakresie kontroli technologii jądrowych i  zabezpieczeń materiałów jądrowych 
przed komisją powołaną przez Prezesa Agencji;  
4) posiada orzeczenie lekarskie o  braku przeciwwskazań do pracy w  warunkach narażenia, wydane w  trybie określ o-
nym w  przepisach wykonaw czych wydanych na podstawie art.  229 §  8 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks 
pracy;  
5) jest pracownikiem Państwowej Agencji Atomistyki.  
2. Koszty praktyki, egzaminu oraz wymaganych badań lekarskich pokrywane są z  budżetu Państwowej Agencji 
Atomistyki . 
3. Prezes Agencji kieruje kandydata na inspektora dozoru jądrowego na praktykę, o  której mowa w  ust. 1 pkt  3, a po 
jej zakończeniu stwierdza odbycie przez kandydata tej praktyki.  
4. Prezes Agencji może zwolnić z  obowiązku odbycia praktyki – całkowicie lu b częściowo – kandydata na inspekt o-
ra dozoru jądrowego I  stopnia, który przez ostatnie dwa lata pełnił funkcję inspektora ochrony radiologicznej lub przez 
ostatnie pięć lat był zatrudniony w  warunkach narażenia w  jednostce organizacyjnej wykonującej działa lność wymagającą 
zezwolenia, o  którym mowa w  art. 4 ust.  1. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 114 – Poz. 623 
 
 5. Egzamin kwalifikacyjny, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 3, przeprowadzają komisje egzaminacyjne powołane przez 
Prezesa Agencji odpowiednio do przeprowadzenia egzaminu na stanowisko inspektora dozoru  jądrowego I  stopnia, 
inspektora dozoru jądrowego II stopnia albo inspektora dozoru jądrowego do spraw zabezpieczeń.  
6. Prezes Agencji powołuje i  odwołuje komisje egzaminacyjne w  składzie sześcioosobowym spośród specjalistów z  za-
kresu:  
1) technologii jądr owych;  
2) bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
3) gospodarki materiałami jądrowymi;  
4) postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym;  
5) prawa atomowego ; 
6) kontroli technologii jądrowych i  zabezpieczeń materiałów ją drowych.  
7. Członkom komisji egzaminacyjnych za uczestnictwo w  pracach komisji egzaminacyjnej przysługuje wynagrodz e-
nie oraz zwrot poniesionych kosztów podróży i  noclegów, według zasad określonych w  przepisach wykonawczych wyd a-
nych na podstawie art.  775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
8. Inspektorzy dozoru jądrowego są obowiązani stale podnosić swoją wiedzę i  kwalifikacje, w  szczególności przez 
uczestnictwo w  szkoleniach organizowanych lub wskazanych przez Prezesa Agencji. Koszty tych s zkoleń pokrywa Prezes 
Agencji.  
9. Inne niż Prezes Agencji organy administracji przeprowadzające kontrole w  obiektach jądrowych zapewniają praco w-
nikom  wykonującym te kontrole odpowiednie szkolenia z  zakresu zagadnień bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio -
logicznej w  zakresie ich właściwości i  kompetencji.  
10. Programy szkoleń, o  których mowa w  ust. 9, podlegają uzgodnieniu z  Prezesem Agencji.  
11. Koszty szkoleń, o  których mowa w  ust. 9, ponoszą organy przeprowadzające kontrolę.  
Art. 65a. 1. Organy dozoru jądrowego przeprowadzają:  
1) kontrole okresowe – zgodne z  planem kontroli zatwierdzonym przez Prezesa Agencji;  
2) kontrole doraźne – przeprowadzane w  przypadku wystąpienia okoliczności mających istotny wpływ na stan bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej jednostki organizacyjnej, w  której ma być przeprowadzona kontrola;  
3) kontrole ciągłe – przeprowadzane w  elektrowniach jądrowych na podstawie stałego upoważnienia.  
2. Inspektorzy dozoru jądrowego prowadzą kontrole na podstawie i  po doręczeni u upoważnienia do przeprowadzenia 
kontroli, wydanego przez Prezesa Agencji, oraz po okazaniu legitymacji służbowej wydanej przez Prezesa Agencji.  
3. W razie podejrzenia poważnego naruszenia wymagań bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony radiologicznej inspe k-
tor dozoru jądrowego może prowadzić kontrolę po okazaniu legitymacji służbowej. W  takim przypadku upoważnienie do 
przeprowadzenia kontroli doręcza się niezwłocznie kierownikowi kontrolowanej jednostki.  
4. Do przeprowadzenia kontroli okresowej i  doraźnej wy daje się upoważnienie jednorazowe, a  do przeprowadzania 
kontroli ciągłych – upoważnienie stałe, na okres nie dłuższy niż 2  lata. 
5. Upoważnienie zawiera co najmniej:  
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu kontroli;  
3) datę i  miejsce wystawieni a; 
4) imię i  nazwisko inspektora dozoru jądrowego uprawnionego do wykonywania kontroli oraz numer jego legitymacji 
służbowej, a  w przypadku gdy kontrolę przeprowadza więcej niż jeden inspektor dozoru jądrowego – wyznaczenie 
inspektora kierującego kontrolą,  który podpisuje protokół kontroli;  
5) oznaczenie kontrolowanej jednostki;  
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 115 – Poz. 623 
 
 7) wskazanie daty rozpoczęcia i  przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach kontrolowanej jednostki;  
10) okres, na jaki wydaje się upoważnienie stałe – w przypadku kontroli ciągłych w  elektrowniach jądrowych.  
6. W przypadku gdy w  kontroli okresowej uczestniczy biegły lub specjalista, upoważnienie do przeprow adzenia ko n-
troli zawiera także imię i  nazwisko tej osoby.  
7. Inspektor dozoru jądrowego wydaje imienne upoważnienie do uczestnictwa w  kontroli biegłemu lub specjaliście, 
o którym mowa w  ust. 6. 
8.11) Minister właściwy do spraw  klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej inspektora 
dozoru jądrowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia możliwości identyfikacji osób uprawnionych do przepr owa-
dzania kontroli.  
9. Prezes Agencji opracowuje ogólne programy kontroli dotyczące jednostek organizacyjnych wykonujących dzi a-
łalność związaną z  narażeniem danego rodzaju i  ogłasza je w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmi o-
towej.  
Art. 66. 1. Organy dozoru jądrowego w  związku z  prowadzoną kontrolą mają prawo do:  
1) swobodnego wstępu, z  niezbędnym sprzętem, o  każdej porze, na teren, do obiektów i  pomieszczeń kontrolowanej 
jednostki organizacyjnej, a  także do należących do niej środków transportu;  
2) wglądu do dokumentów, ksiąg oraz innych nośników informacji należących do kontrolowanej jednostki organiz a-
cyjnej, dotyczących bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
3) żądania sporządzenia oraz wydania kopii dokumentów i  nośników  informacji, o  których mowa w  pkt 2; 
4) sprawdzania, czy działalność kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest wykonywana zgodnie z  przepisami doty-
czącymi bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz z  wymaganiami i  warunkami,  określonymi w zezwo-
leniach;  
5) przeprowadzania w  zależności od potrzeb niezależnych pomiarów technicznych i  dozymetrycznych;  
6) żądania pisemnych lub ustnych informacji w  sprawach objętych kontrolą oraz wzywania i  przesłuchiwania kierown i-
ka i pracowników kontrolowanej jedn ostki organizacyjnej, a  także pracownika zewnętrznego lub praktykanta;  
7) pobierania próbek do badań laboratoryjnych;  
8) przeprowadzania oględzin terenu, obiektów, pomieszczeń i  urządzeń kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz 
należących do niej środkó w transportu;  
9) utrwalania przebiegu i  wyników oględzin, o  których mowa w  pkt 8, za pomocą aparatury i  środków technicznych 
służących do utrwalania obrazu i  dźwięku;  
10) zabezpieczania lub żądania zabezpieczenia dokumentów i  innych dowodów;  
11) w przypadk u kontroli elektrowni jądrowej – korzystania z  pomocy autoryzowanych przez Prezesa Agencji laborat o-
riów i  organizacji eksperckich, a  w przypadku kontroli innych jednostek organizacyjnych – korzystania z  pomocy 
biegłych i  ekspertów oraz laboratoriów.  
2. Kierownik kontrolowanej jednostki jest obowiązany umożliwić organom dozoru jądrowego przeprowadzenie kon-
troli, zapewniając odpowiednie warunki do jej przeprowadzenia, a  w szczególności umożliwić dokonanie czynności, o  któ-
rych mowa w  ust. 1. 
3. Koordynację w  zakresie kontroli i  nadzoru nad działalnością obiektów jądrowych, sprawowanych przez organy 
dozoru jądrowego oraz inne organy administracji, w  zakresie ich kompetencji i  właściwości, zapewnia system koordynacji 
kontroli i  nadzoru nad obiektami jądrowymi, z wany dalej „systemem koordynacji ”, który tworzą Prezes Agencji w  po-
rozumieniu z  Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Urzędem Dozoru Technicznego, Głównym Inspektorem 
Ochrony Środowiska, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Komendantem Głównym Państwowej  Straży Pożarnej, Głó w-
nym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, Głównym Inspektorem Pracy.  
4. Koordynacja, o  której mowa w  ust. 3, obejmuje w  szczególności:  
1) wzajemne informowanie się organów i  służb, o  których mowa w  ust. 3, o zamiarze przeprowadzenia kontro li w obiek cie 
jądrowym, o  przeprowadzonych kontrolach w  obiektach jądrowych i  ich wynikach, w  tym o  wykrytych nieprawid -
łowościach, a  także o  podjętych w  tym zakresie decyzjach i  działaniach;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 116 – Poz. 623 
 
 2) organizowanie wspólnych kontroli w  obiektach jądrowych;  
3) informowanie Prezesa Agencji przez inne organy o  zamiarze podjęcia w  stosunku do jednostki organizacyjnej bud u-
jącej, uruchamiającej lub eksploatującej obiekt jądrowy środków nadzorczych mogących mieć istotny wpływ na stan 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony  radiologicznej obiektu jądrowego;  
4) udostępnianie dokumentacji z  kontroli na wniosek innego organu;  
5) organizowanie wspólnych szkoleń;  
6) wymianę doświadczeń, w  szczególności w  zakresie doskonalenia metod kontroli;  
7) inicjowanie zmian w  przepisach praw a w obszarze objętym koordynacją;  
8) współpracę w  zakresie przygotowywania zaleceń organizacyjno -technicznych w  obszarze objętym koordynacją;  
9) wymianę informacji w  zakresie opiniowania projektów aktów normatywnych dotyczących kwestii objętych zakr e-
sem k oordynacji;  
10) wymianę informacji dotyczących stosowania przepisów regulujących kwestie objęte zakresem koordynacji.  
5. Koordynacja, o  której mowa w  ust. 3, odbywa się na trzech poziomach:  
1) kierowników urzędów i  służb;  
2) reprezentantów organów wyznaczo nych do szczegółowych zagadnień związanych z  koordynacją kontroli i  nadzoru 
nad działalnością obiektów jądrowych;  
3) pracowników realizujących czynności kontrolne w  obiekcie jądrowym.  
6. Systemem koordynacji kontroli i  nadzoru nad działalnością obiektów jądrowych kieruje Prezes Agencji, który:  
1) zapewnia bieżące funkcjonowanie systemu koordynacji;  
2) zwołuje w  zależności od potrzeb posiedzenia przedstawicieli organów współdziałających i  przewodniczy tym posi e-
dzeniom;  
3) jeżeli zaistnieje taka potrzeba – może zapraszać do udziału w  posiedzeniach, o  których mowa w  pkt 2, przedstawici e-
li innych organów i  służb, a  także:  
a) laboratoriów i  organizacji eksperckich autoryzowanych przez Prezesa Agencji, w  przypadku gdy posiedzenie 
systemu ma dotyczyć elektrowni j ądrowych,  
b) biegłych, ekspertów i  przedstawicieli laboratoriów, w  przypadku gdy posiedzenie systemu ma dotyczyć innych 
obiektów jądrowych;  
4) uwzględnia w  sprawozdaniu, o  którym mowa w  art. 110 pkt  13, informację o  funkcjonowaniu systemu koordynacji, 
a także dane istotne dla oceny bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej dostarczone przez inne organy.  
7. W ramach systemu koordynacji mogą być powoływane zespoły do spraw szczegółowych zagadnień związanych 
z koordynacją kontroli i  nadzoru nad działal nością obiektów jądrowych, w  skład których wchodzą reprezentanci wyzn a-
czani przez kierowników organów współdziałających. Powołując zespół, wyznacza się jego kierownika, a  także szczeg ó-
łowy zakres działania zespołu.  Przepis ust. 6  pkt 3  stosuje się odpowied nio.  
Art. 66a. 1. Autoryzację, o  której mowa w  art. 66  ust. 1  pkt 11, mogą uzyskać laboratoria i  organizacje eksperckie 
spełniające następujące wymagania:  
1) nie są:  
a) projektantami, wytwórcami, dostawcami, instalatorami lub  
b) przedstawicielami podmiotó w zaangażowanych w  projektowanie, budowę lub eksploatację elektrowni jądrowej, lub  
c) powiązane kapitałowo lub organizacyjnie z  podmiotami, o  których mowa w  lit. a i b; 
2) mają do dyspozycji niezbędny personel i  odpowiednie wyposażenie umożliwiające właści we przeprowadzenie zadań 
technicznych związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji;  
3) pracownicy wyznaczeni do wykonywania czynności związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji posiadają 
niezbędną wiedzę i  doświadczenie w  tym obszarze;  
4) gwarantują bezstronne przeprowadzenie czynności związanych z  wnioskowanym zakresem autoryzacji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 117 – Poz. 623 
 
 2. Laboratorium lub organizacja ekspercka, które chcą uzyskać autoryzację Prezesa Agencji, składają do niego wniosek  
o autoryzację w  określonym zakresie, do którego dołącz ają dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów, o  których 
mowa w  ust. 1. 
3. Wniosek o  autoryzację lub o  zmianę zakresu autoryzacji zawiera:  
1) nazwę i  adres jednostki ubiegającej się o  autoryzację lub o  zmianę zakresu autoryzacji, a  także jej numer telef onu, 
numer faksu i  adres poczty elektronicznej;  
2) określenie wnioskowanego zakresu autoryzacji albo jego zmiany.  
4. Prezes Agencji dokonuje autoryzacji oraz zmiany jej zakresu, a  także odmawia udzielenia autoryzacji w  drodze 
decyzji administracyjnej. W  decyzji tej określa się zakres i  czas trwania autoryzacji.  
4a. Prezes Agencji cofa autoryzację, w  przypadku gdy laboratorium lub organizacja ekspercka przestały spełniać 
którekolwiek z  wymagań, o  których mowa w  ust. 1.  
5. Przed wydaniem decyzji w  zakresie autoryzacji Prezes Agencji:  
1) ocenia dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę;  
2) może przeprowadzić kontrolę wstępną u wnioskodawcy w  celu weryfikacji spełniania wymagań, o  których mowa 
w ust. 1. 
6. W przypadku odmowy autoryzacji w  określonym zakresie je dnostka może wystąpić ze zmienionym wnioskiem, 
zawierającym zakres autoryzacji uzgodniony z  Prezesem Agencji.  
7. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek autoryzowanych, w  którym gromadzi następujące dane:  
1) nazwę i  adres jednostki autoryzowanej oraz jej  numer telefonu, numer faksu i  adres poczty elektronicznej;  
2) zakres autoryzacji jednostki organizacyjnej.  
8. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w  rejestrze, o  którym mowa w  ust. 7, na swoich stronach podmi o-
towych Biuletynu Informacji Publicznej.  
Art. 67. (uchylony)  
Art. 67a. 1. Czynności kontrolne wykonuje się w  obecności kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub 
osoby upoważnionej przez niego na piśmie.  
2. W przypadku nieobecności kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby przez niego upoważni o-
nej albo w  przypadku nieudzielenia upoważnienia, o  którym mowa w  ust. 1, czynności kontrolne można wykonywać  w obec -
ności innego pracownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub przywołanego świadka będącego funkcjonariuszem  
publicznym niezatrudnionym w  Państwowej Agencji Atomistyki.  
3. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się w  przypadku, gdy:  
1) istnieje podejrzenie poważnego naruszenia wymagań bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony radiologicznej;  
2) kierownik kontrolowanej jedn ostki organizacyjnej wyraził zgodę na wykonywanie czynności kontrolnych podczas 
jego nieobecności lub osoby przez niego upoważnionej;  
3) inspektor dozoru jądrowego przeprowadzający kontrolę podejmie decyzję o  przesłuchaniu pracownika kontrolow a-
nej jednostk i organizacyjnej bez udziału innych osób w  sytuacji podejrzenia naruszenia wymagań bezpieczeństwa 
jądrowego lub ochrony radiologicznej w  jednostce organizacyjnej;  
4) prowadzona jest kontrola ciągła w  elektrowni jądrowej.  
Art. 67b. 1. Organ dozoru jądrowego  może wydać postanowienie o  nieujawnianiu tożsamości pracownika kontrol o-
wanej jednostki organizacyjnej, udzielającego istotnej pomocy lub przekazującego nieznane wcześniej organowi dozoru 
jądrowego informacje, istotne z  punktu widzenia bezpieczeństwa jądro wego i  ochrony radiologicznej. Postanowienie doręcza  
się kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, organ dozoru jądrowego udostępnia kierownikowi kontrolowanej jednos t-
ki organizacyjnej protokół przesłuchan ia pracownika, którego dotyczy postanowienie o  nieujawnianiu tożsamości, w  spo-
sób uniemożliwiający ustalenie tożsamości tego pracownika.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 118 – Poz. 623 
 
 3. W terminie 3  dni od dnia doręczenia postanowienia, o  którym mowa w  ust. 1, kierownikowi kontrolowanej je d-
nostki org anizacyjnej przysługuje zażalenie do Prezesa Agencji na to postanowienie.  
4. Postępowanie w  sprawie zażalenia, o  którym mowa w  ust. 3, jest prowadzone bez udziału kierownika kontrolow a-
nej jednostki organizacyjnej i  jest objęte tajemnicą służbową.  
5. W przypadku uwzględnienia zażalenia, o  którym mowa w  ust. 3, protokół przesłuchania pracownika podlega 
zniszczeniu.  
Art. 67c. 1. Pobranie do badań niezbędnej liczby próbek, o  których mowa w  art. 66 ust.  1 pkt  7, dokumentuje się 
w protokole pobrania próbek, który  sporządza inspektor dozoru jądrowego. Jednocześnie pobiera się próbkę kontrolną 
w rozmiarze odpowiadającym rozmiarowi próbki pobranej do badań laboratoryjnych.  
2. Protokół, o  którym mowa w  ust. 1, sporządza się w  trzech egzemplarzach, z  których jeden egze mplarz przekazuje się  
kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej, drugi egzemplarz dołącza się do próbki kierowanej do badań lab o-
ratoryjnych, a  trzeci – pozostawia się w  dokumentacji inspektora dozoru jądrowego.  
3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej zapewnia zapakowanie próbek w  sposób zapobiegający zmi a-
nom wpływającym na ich jakość.  
4. Inspektor dozoru jądrowego nadzoruje czynności, o  których mowa w  ust. 3, i dokonuje zaplombowania próbek.  
5. Kierownik kontrolowanej jednostki  organizacyjnej przesyła próbki do laboratorium wskazanego przez inspektora 
dozoru jądrowego wraz z  wnioskiem inspektora dozoru jądrowego o  przeprowadzenie badań i  protokołem, o  którym mowa  
w ust. 1. Próbkę kontrolną przechowuje się w  kontrolowanej jednost ce organizacyjnej, w  warunkach uniemożliwiających 
zmianę jej jakości, do dnia otrzymania orzeczenia o  wyniku badań laboratoryjnych.  
6. Laboratorium przeprowadzające badania laboratoryjne próbek sporządza orzeczenie o  wyniku badań laboratory j-
nych próbek pob ranych podczas kontroli i  przekazuje orzeczenie inspektorowi dozoru jądrowego, który wystąpił z  wnios -
kiem o  ich zbadanie, oraz kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej.  
Art. 67d. Kontrolowana jednostka organizacyjna ponosi koszty wykonania bada ń laboratoryjnych oraz innych czy n-
ności wskazanych w  toku kontroli przez organy dozoru jądrowego, a  także opinii wydanych przez wskazane przez Prezesa 
Agencji laboratoria i  organizacje eksperckie, jak również biegłych, ekspertów i  laboratoria.  
Art. 67e. 1. Inspektor dozoru jądrowego sporządza protokół kontroli, który zawiera w  szczególności:  
1) nazwę, siedzibę i  adres kontrolowanej jednostki organizacyjnej;  
2) imię i  nazwisko inspektora dozoru jądrowego;  
3) wskazanie inspektora dozoru jądrowego kierującego kontrolą;  
4) numer i  datę upoważnienia inspektora dozoru jądrowego do przeprowadzenia kontroli;  
5) imiona i  nazwiska ekspertów lub biegłych uczestniczących w  kontroli oraz datę i  numer upoważnienia;  
6) imiona i  nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składa jących oświadczenia oraz udzielających informacji w  toku 
kontroli;  
7) określenie przedmiotu i  zakresu kontroli;  
8) opis dokonanych czynności kontrolnych oraz ustalenie stanu faktycznego;  
9) wzmiankę o  poinformowaniu kierownika kontrolowanej jednostki organ izacyjnej o  jego prawach i  obowiązkach oraz 
pouczenie o  prawie, sposobie i  terminie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w  protokole kontroli;  
10) informacje o  wydanych nakazach i  zakazach, o  których mowa w  art. 68 ust.  1; 
11) treść zaleceń wydanych przez inspektora dozoru jądrowego;  
12) wykaz załączników z  podaniem nazwy każdego załącznika;  
13) datę sporządzenia protokołu.  
2. Protokół kontroli podpisuje inspektor dozoru jądrowego oraz w  terminie 7  dni od dnia otrzymania protokołu ko n-
troli – kierownik  kontrolowanej jednostki organizacyjnej, a  także osoba upoważniona przez kierownika kontrolowanej 
jednostki organizacyjnej do reprezentowania go przy dokonywaniu czynności kontrolnych, jeżeli była obecna przy ich 
dokonywaniu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 119 – Poz. 623 
 
 3. Kierownik kontrolowanej jed nostki organizacyjnej oraz osoba przez niego upoważniona, o  której mowa w  ust. 2, 
mogą odmówić podpisania protokołu kontroli. W  takim przypadku składają w  terminie 5  dni od dnia otrzymania protok o-
łu kontroli pisemne wyjaśnienie co do przyczyn odmowy jego p odpisania. O  odmowie podpisania protokołu, przyczynie 
odmowy oraz o  złożeniu wyjaśnień albo o  odmowie ich złożenia inspektor dozoru jądrowego dokonuje wzmianki w  pro-
tokole kontroli.  
4. Załączniki do protokołu kontroli stanowią:  
1) notatki służbowe z  czynn ości mających znaczenie dla ustaleń kontroli, sporządzone przez inspektora dozoru jądrowego;  
2) poświadczone za zgodność z  oryginałem kopie decyzji mających znaczenie dla ustaleń kontroli;  
3) dokumenty albo ich kopie poświadczone za zgodność z  oryginałem l ub dokumenty sporządzone przez kontrolując e-
go poświadczone za zgodność z  dokumentacją źródłową, mające znaczenie dla ustaleń kontroli;  
4) wydane nakazy i  zakazy, o  których mowa w  art. 68 ust.  1. 
5. Protokół kontroli sporządza się w  dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z  których jeden przekazuje się kiero w-
nikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej.  
6. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może złożyć pisemne zastrzeżenia lub wyjaśnienia co do ust a-
leń zawartych w  protokole kontroli w  terminie 14 dni od dnia doręczenia mu protokołu kontroli, wskazując jednocześnie 
stosowne wnioski dowodowe.  
7. Inspektor dozoru jądrowego rozpatruje zgłoszone zastrzeżenia w  terminie 14  dni od dnia ich otrzymania.  
8. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń inspektor d ozoru jądrowego uzupełnia protokół kontroli i  przedstawia go 
ponownie do podpisu kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej. Przepis ust.  3 stosuje się odpowiednio.  
9. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe są prostowane przez inspektora dozoru  jądrowego i  parafowane na 
tekście protokołu. O  sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich lub rachunkowych inspektor dozoru jądrowego info r-
muje kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej.  
10. W przypadku kontroli okresowych lub doraźnych protokół s porządza się niezwłocznie po zakończeniu kontroli, 
a w przypadku kontroli ciągłych – raz w  miesiącu oraz niezwłocznie po stwierdzeniu nieprawidłowości istotnych dla be z-
pieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
Art. 68. 1. W  przypadku stwierdzenia w  czasie kontroli bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego lub 
ochrony radiologicznej organy dozoru jądrowego wydają nakazy lub zakazy, które zapewnią usunięcie takiego zagroż e-
nia, a  w szczególności:  
1) nakaz zmniejszenia mocy reaktora;  
2) nakaz zaw ieszenia eksploatacji obiektu jądrowego;  
3) nakaz wstrzymania instalowania określonych urządzeń;  
4) nakaz wstrzymania pracy z  określonym źródłem promieniowania jonizującego;  
5) zakaz wykonywania określonych prac lub czynności.  
2. Nakazy lub zakazy podlegaj ą natychmiastowemu wykonaniu i  są wydawane pisemnie, a  w wyjątkowych przypa d-
kach – ustnie, przy czym powinny być niezwłocznie potwierdzone na piśmie.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
Art. 68a. W przypadku stwierdzenia w  czasie kontroli okoliczności mających neg atywny wpływ na bezpieczeństwo 
jądrowe lub ochronę radiologiczną, które nie stanowią naruszenia wymagań bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radio -
logicznej, określonych w  przepisach prawa lub w  zezwoleniu, inspektor dozoru jądrowego może wydać zalecenie maj ące 
na celu poprawę stanu bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony radiologicznej w  kontrolowanej jednostce organizacyjnej.  
Art. 68b. 1. Na podstawie protokołu kontroli stwierdzającego stan faktyczny lub prawny niezgodny z  warunkami 
określonymi w  zezwoleniu lu b przepisami regulującymi działalność objętą zezwoleniem Prezes Agencji wydaje decyzję 
nakazującą usunięcie nieprawidłowości w  wyznaczonym terminie, w  szczególności nakazuje:  
1) przeprowadzenie przeglądu technicznego lub testów obiektu jądrowego lub jego c zęści w  przypadku konieczności 
sprawdzenia spełniania warunków bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 120 – Poz. 623 
 
 2) wprowadzenie działań zapobiegawczych mających na celu redukcję narażenia oraz prowadzenia ich monitoringu;  
3) wstrzymanie prowadzenia dział alności z  określonymi materiałami jądrowymi, źródłami promieniowania jonizując e-
go, odpadami promieniotwórczymi lub wypalonym paliwem jądrowym.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej, do której skierowano decyzję, jest obowiązany w  wyznaczonym terminie do 
zawiadomienia Prezesa Agencji o  sposobie usunięcia nieprawidłowości.  
Art. 68c. Treść decyzji, o  których mowa w  art. 68, art. 68b oraz art. 68d, Prezes Agencji niezwłocznie ogłasza 
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej. Ogłoszeniu n ie podlegają informacje dotyczące ochr o-
ny fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych, a  także informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w  rozumieniu  
przepisów o  zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.  
Art. 68d. W przypadku gdy odpadły lub uległy zmianie przesłanki wydania decyzji, o  której mowa w  art. 68 lub 
art. 68b, organ dozoru jądrowego uchyla albo zmienia tę decyzję, kierując się względami bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej.  
Art. 68e. Prezes Agencji uwzględnia wnioski z  wyników  kontroli, wydanych de cyzji, o  których mowa w  art. 68 oraz 
art. 68b, a  także zaleceń, o  których mowa w  art. 68a, przy w ydawaniu zaleceń technicznych i organizacyjnych w  zakresie 
bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
Art. 69. 1. Na podstawie pr otokołu kontroli stwierdzającego uchybienia inne niż określone w  art. 68b, mogące mieć 
wpływ na bezpieczeństwo jądrowe lub ochronę radiologiczną, Prezes Agencji może skierować do kierownika kontrol o-
wanej jednostki organizacyjnej wystąpienie pokontrolne w  sprawie usunięcia tych uchybień, wskazując termin ich usunięcia.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej, do którego skierowano wystąpienie pokontrolne, niezwłocznie informuje Pre -
zesa Agencji o  usunięciu uchybień, nie później jednak niż w  terminie 14  dni od dnia ich usunięcia.  
Art. 69a. 1. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej prowadzi i  przechowuje w  siedzibie jednostki ksią ż-
kę kontroli oraz przechowuje upoważnienia i  protokoły kontroli.  
2. W książce kontroli organ dozoru jądrowego dokonuje wpisów  o przeprowadzonych kontrolach, uwzględniając  
w szcze gólności:  
1) oznaczenie organu dozoru jądrowego;  
2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;  
3) zakres przedmiotowy kontroli;  
4) datę podjęcia i  zakończenia kontroli;  
5) informacje o  wydanych nakazach lub z akazach, o  których mowa w  art. 68 ust.  1; 
6) uzasadnienie wszczęcia kontroli bez upoważnienia.  
3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej dokonuje wpisów w  książce kontroli o  wykonaniu nakazów 
i zakazów, o  których mowa w  art. 68 ust.  1, decyzji na kazujących usunięcie nieprawidłowości, zaleceń pokontrolnych 
oraz wpisów o  uchyleniu tych nakazów, zakazów, decyzji lub zaleceń.  
Art. 69b. 1. W  przypadku wszczęcia kontroli kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej niezwłocznie ok a-
zuje kontrolującem u książkę kontroli.  
2. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest zwolniony z  obowiązku okazania książki kontroli, jeżeli jej 
okazanie jest niemożliwe ze względu na udostępnienie jej innemu organowi kontroli. W  takim przypadku kierownik ko n-
trolo wanej jednostki organizacyjnej okazuje książkę kontroli w  siedzibie organu dozoru jądrowego w  terminie trzech dni 
roboczych od dnia zwrotu tej książki przez organ kontroli.  
Art. 70. 1. W  postępowaniu w  sprawach nadzoru i  kontroli stosuje się przepisy Kodek su postępowania administr a-
cyjnego.  
2. (uchylony)  
Art. 70a. Nadzorowi i  kontroli, o  których mowa w  art. 63  ust. 1, wykonywanym na zasadach określonych w  niniej -
szym rozdziale, podlegają także jednostki, na terenie których mogą, w  szczególności w  wyniku dzia łalności prowadzonej 
w przeszłości, znajdować się materiały jądrowe, materiały promieniotwórcze, substancje promieniotwórcze, źródła pr o-
mieniotwórcze, urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze, odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądr o-
we, choc iażby nie wykonywały one działalności, o  której mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 121 – Poz. 623 
 
 Art. 71. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki przez kand y-
data na inspektora dozoru jądrowego, tryb stwierdzania odbycia tej prak tyki, sposób i  tryb przeprowadzania egzaminu 
kwalifikacyjnego na inspektora dozoru jądrowego, szczegółowe zadania komisji egzaminacyjnej oraz wysokość wyn a-
grodzenia komisji egzaminacyjnej, a  także wzór zaświadczenia o  zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego na in spektora dozoru 
jądrowego oraz dokumenty dołączane do wniosku o  powołanie na inspektora dozoru jądrowego, kierując się koniecznością  
zapewnienia wysokiego poziomu szkolenia kandydatów na inspektorów dozoru jądrowego oraz przeprowadzenia egzam i-
nu w sposób p ozwalający na efektywną weryfikację wiedzy tych kandydatów.  
Rozdział 10  
Ocena sytuacji radiacyjnej kraju  
Art. 72. 1. Prezes Agencji dokonuje systematycznej oceny sytuacji radiacyjnej kraju.  
2. W celu dokonania oceny, o  której mowa w  ust. 1, Prezes Agencji:  
1) zbiera, weryfikuje i  analizuje informacje otrzymywane ze stacji wczesnego wykrywania skażeń promieniotwórczych, 
zwanych dalej „stacjami ”, z placówek prowadzących pomiary skażeń promieniotwórczych, zwanych dalej „placó w-
kami ”, oraz od służb, które dyspon ują danymi potrzebnymi do oceny sytuacji radiacyjnej kraju, w  tym służby mete o-
rologicznej;  
2) weryfikuje i  analizuje informacje uzyskiwane z  innych źródeł;  
2a) przyjmuje i  weryfikuje informacje o  zdarzeniach radiacyjnych;  
3) tworzy bazy danych i  systemy informatyczne istotne dla oceny sytuacji radiacyjnej kraju;  
4) analizuje i  prognozuje rozwój sytuacji radiacyjnej kraju oraz zagrożenia ludności i  środowiska na podstawie info r-
macji, o  których mowa w  pkt 1 i 2, oraz danych zawartych w  bazach, o  których mow a w pkt 3. 
3. Zadania, o  których mowa w  ust. 2, Prezes Agencji realizuje przy pomocy wydzielonego w  strukturze Państwowej 
Agencji Atomistyki Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych.  
4. Czas pracy pracowników wykonujących zadania Centrum do Spraw Zdarzeń Radi acyjnych ustala Prezes Agencji 
na zasadach przewidzianych w  Kodeksie pracy. Nie narusza to innych przepisów w  zakresie czasu pracy zawartych 
w ustawie o  służbie cywilnej.  
Art. 72a. W przypadku gdy informacje otrzymane ze stacji i  placówek są niewystarczają ce do dokonania oceny s y-
tuacji radiacyjnej kraju, Prezes Agencji prowadzi pomiary mocy dawki promieniowania jonizującego i  skażeń promieni o-
twórczych w  wybranych miejscach na terenie kraju nieobjętych monitoringiem prowadzonym przez stacje i  placówki.  
Art. 73. 1.14) Stacje i  placówki, o  których mowa w  art. 72  ust. 2  pkt 1, działają w  Państwowej Agencji Atomistyki, 
w jednostkach Polskiej Akademii Nauk i  w jednostkach ministrów właściwych do spraw wewnętrznych,  klimatu , energii, 
szkolnictwa wyższego, rolnictwa,  zdrowia oraz Ministra Obrony Narodowej.  
2. Do zadań stacji należy:  
1) prowadzenie ciągłych pomiarów mocy dawki promieniowania gamma;  
2) automatyczne wykrywanie i  sygnalizowanie przekroczenia o  15% wartości mocy dawki, spowodowanego obecn o-
ścią sztucznych s ubstancji promieniotwórczych;  
3) natychmiastowe, automatyczne przesyłanie danych pomiarowych do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych;  
4) zapewnienie przesyłania danych pomiarowych w  sposób dostosowany do modeli obliczeniowych służących do oc e-
ny sytuacji r adiacyjnej.  
3. Do zadań placówek należy:  
1) wykrywanie, identyfikacja i  pomiar skażeń promieniotwórczych w  środowisku, artyk ułach rolno -spożywczych i pro-
duktach żywnościowych;  
2) wstępne opracowywanie wyników pomiarów i  przekazywanie ich Prezesowi Agencji . 
4. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, opracowują dla podległych im stacji i  placówek programy monitoringu radi a-
cyjnego środowiska.  
                                                           
14) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  20 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 11. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 122 – Poz. 623 
 
 Art. 74. Prezes Agencji koordynuje działania stacji i  placówek, a  w szczególności:  
1)14) współdziała z  ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych,  klimatu , energii, szkolnictwa wyższego, rolnictwa, 
zdrowia i  Ministrem Obrony Narodowej oraz z  Prezesem Polskiej Akademii Nauk;  
2) zatw ierdza techniki pomiarowe, programy pomiarowe i  organizację pomiarów;  
3) współpracuje z  właściwymi jednostkami innych państw w  zakresie wykrywania i  pomiarów skażeń promieniotwó r-
czych;  
4) w sytuacji prawdopodobieństwa wystąpienia lub wystąpienia zdarzenia radiacyjnego określa:  
a) częstotliwość przekazywania przez stacje wyników pomiarów do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych,  
b) miejsca, częstotliwość oraz zakres pomiarów wykonywanych przez placówki, a  także częstotliwość przekaz y-
wania przez nie wyników p omiarów do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych.  
Art. 75. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, wykaz stacji i  placówek oraz ich szczegółowe zadania, 
jak również sposoby wykonywania tych zadań, przyjmując za kryterium możliwość uzyskiwania dany ch niezbędnych dla 
dokonania oceny sytuacji radiacyjnej kraju.  
Art. 76. Prezes Agencji przyjmuje informacje o  zdarzeniach radiacyjnych na terenie kraju, w  szczególności uzysk i-
wane na podstawie art.  83 i art. 85 ust.  1, a w razie potrzeby udziela, w  oparciu  o uzyskane informacje, bezzwłocznej 
pomocy w  ocenie wielkości powstałego zagrożenia radiacyjnego oraz doradza w  zakresie likwidacji zagrożenia i  usuwa-
nia skutków zdarzenia.  
Art. 77. 1. Prezes Agencji, wykonując zadania wynikające z  międzynar odowego syst emu powiadamiania o zdarz e-
niach radiacyjnych w  zakresie wczesnego powiadamiania o  awarii jądrowej, pomocy w  przypadku awarii jądrowej lub 
zagrożenia radiacyjnego, ochrony fizycznej materiałów jądrowych i  o nielegalnym obrocie tymi materiałami, jak również 
realizując zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z  dwustronnych umów międzynarodowych, powołuje kr a-
jowe punkty kontaktowe.  
2. Do zadań krajowych punktów kontaktowych należy w  szczególności:  
1) przyjmowanie z  MAEA, Komisji Europejskiej oraz punk tów kontaktowych innych państw i  organizacji międzynar o-
dowych powiadomień o  awariach jądrowych, o  nieuprawnionym użyciu, przemieszczeniu, przetworzeniu materiałów 
jądrowych lub zawładnięciu nimi albo o  realnej groźbie popełnienia któregokolwiek z  tych czyn ów, o  kradzieży lub 
utracie źródła promieniotwórczego, w  tym wysokoaktywnego lub materiału promieniotwórczego, oraz o  odna le-
zieniu źródła niekontrolowanego lub materiału promieniotwórczego, a  także przyjmowanie próśb tych państw 
o udzielenie pomocy w  przypadku takich zdarzeń i  informowanie ich o  tym, czy pomoc może być udzielona, oraz 
o warunkach udzielenia i  zakresie tej pomocy;  
2) przekazywanie do MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych, o  których mowa w  pkt 1, powiad o-
mień o  powstałych na t erytorium Rzeczypospolitej Polskiej zdarzeniach radiacyjnych oraz przypadkach nieupra w-
nionego użycia, przemieszczenia, przetworzenia materiałów jądrowych lub zawładnięcia nimi albo o  realnej groźbie 
popełnienia któregokolwiek z  tych czynów na terytorium Rz eczypospolitej Polskiej albo innego państwa, o  kra-
dzieży lub utracie źródła promieniotwórczego, w  tym wysokoaktywnego lub materiału promieniotwórczego, oraz 
o odna lezieniu źródła niekontrolowanego lub materiału promieniotwórczego, a  także przekazywanie p róśb Rzecz y-
pospolitej Polskiej o  udzielenie pomocy w  przypadku takich zdarzeń;  
3) przekazywanie do punktów kontaktowych, o  których mowa w  pkt 1, innych informacji, do których udzielania 
Rzeczpospolita Polska jest obowiązana zgodnie z  zawartymi umowami międ zynarodowymi ; 
4) przekazywanie do punktów kontaktowych państw członkowskich Unii Europejskiej informacji o  wpłynięciu wniosku  
o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z  wyrobem powszechnego użytku, o  której mowa 
w art. 4  ust. 1  pkt 12 –15 lub 17, a  na wniosek państwa członkowskiego Unii Europejskiej także o  wydaniu zezwol e-
nia na wykonywanie takiej działalności, przyjęciu zgłoszenia albo przyjęciu powiadomienia o  wykonywaniu takiej 
działalności;  
5) wymiana informacji w  ramach współpracy z  innymi państwami w  sprawie przechodzenia od sytuacji zdarzenia r a-
diacyjnego do sytuacji narażenia istniejącego.  
Art. 78. Prezes Agencji może powierzyć wykonywanie zadań, o  których mowa w  art. 72a, art.  74, art.  76 i art. 77, 
instytucji wyspecjalizowanej w  dziedzinie ochrony radiologicznej.  
Art. 79. Na żądanie Prezesa Agencji instytucje, organizacje i  osoby posiadające dane i  informacje niezbędne dla an a-
lizy i  oceny sytuacji radiacyjnej kraju obowiązane są do ich nieodpłatnego udostępnienia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 123 – Poz. 623 
 
 Art. 80. Na podsta wie oceny sytuacji radiacyjnej kraju Prezes Agencji:  
1) ogłasza komunikaty dla ludności o  sytuacji radiacyjnej, w  tym o  poziomie skażeń promieniotwórczych w  warunkach 
normalnych i  w sytuacji zdarzeń radiacyjnych;  
2) informuje o  powstaniu zagrożenia publicz nego o  zasięgu wojewódzkim lub krajowym odpowiednio właściwego  woje -
wodę lub Radę Ministrów;  
3) przekazuje przewodniczącemu odpowiedniego rządowego zespołu do spraw kryzysowych informacje o  zdarzeniu  radia -
cyjnym oraz prognozy rozwoju sytuacji radiacyjnej kraju.  
Art. 81. Kwartalne komunikaty dla ludności o  sytuacji radiacyjnej kraju Prezes Agencji ogłasza w  Dzienniku Urz ę-
dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. W przypadku zdarzenia radiacyjnego informowanie ludności nast ę-
puje w  trybie określonym w  art. 92 ust.  3 i 4. 
Rozdział 11  
Postępowanie w  przypadku zdarzeń radiacyjnych oraz w  sytuacji narażenia istniejącego  
Art. 82. 1. Ze względu na zasięg skutków wyróżnia się następujące rodzaje zdarzeń radiacyjnych:  
1) zdarzenie powodujące zagrożenie jednostki organizacyjnej – zdarzenie radiacyjne, które powstało na terenie tej je d-
nostki, a  zasięg jego skutków nie przekracza granic jej terenu;  
2) zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim – zdarzenie radiacyjne, które powstało na t ere-
nie jednostki organizacyjnej albo poza nią w  czasie prowadzenia prac w  terenie lub w  czasie transportu materiałów  
jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego, odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego, 
a zasięg jego skutków nie przekra cza obszaru jednego województwa;  
3) zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym – zdarzenie radiacyjne określone w  pkt 2, jeżeli 
zasięg jego skutków przekracza lub może przekroczyć obszar jednego województwa.  
2. Każde zdarzenie radiacyjne zaistniałe na terenie kraju lub poza jego granicami, którego zasięg skutków przekracza 
granice Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym.  
Art. 82a. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego pracownik jednos tki organizacyjnej stwierdzający wystąpienie 
zdarzenia radiacyjnego niezwłocznie powiadamia o  tym zdarzeniu kierownika jednostki organizacyjnej oraz odpowie d-
niego inspektora ochrony radiologicznej, o  którym mowa w  art. 7  ust. 3 albo 5.  
2. Jeżeli zdarzenie radiacyjne wystąpiło w  trakcie prac wykonywanych przez pracowników jednostki organizacyjnej 
na terenie innej jednostki, powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, jest niezwłocznie przekazywane także kierownikowi 
tej jednostki.  
Art. 83. 1. W  przypadku zdarzeni a radiacyjnego kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zwi ą-
zaną z  narażeniem jest obowiązany:  
1) niezwłocznie zabezpieczyć miejsce zdarzenia radiacyjnego;  
2) niezwłocznie zgłosić zdarzenie radiacyjne odpowiedniemu organowi właściwemu do wydania zezwolenia, przyjęcia 
zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a;  
3) niezwłocznie zgłosić zdarzenie radiacyjne organom i  służbom właściwym do niesienia pomocy oraz organom 
i służbom właściwym w  sprawach zarządzan ia kryzysowego, a  w przypadku zdarzenia radiacyjnego mogącego p o-
wodować zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim lub krajowym – także wojewodzie;  
4) podjąć działania, w  tym działania interwencyjne, mające na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
5) dokonać wstępnej tymczasowej oceny okoliczności i  skutków zdarzenia radiacyjnego;  
6) udzielać odpowiednim organom i  służbom pomocy we wprowadzaniu działań interwencyjnych.  
2. W przypadku otrzymania powiadomienia o  zdarzeniu radiacyjnym powodującym zagrożenie o zasięgu wojewód z-
kim wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia radiacyjnego jest obowiązany:  
1) niezwłocznie zabezpieczyć miejsce zdarzenia radiacyjnego przy pomocy przedstawicieli służby, inspekcji lub straży 
podległych wojewodzie, jeżeli miejsce zdarzenia  radiacyjnego znajduje się poza terenem jednostki organi zacyjnej 
lub jeżeli kierownik jednostki organizacyjnej nie jest w  stanie zabezpieczyć miejsca zdarzenia radiacyjnego;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 124 – Poz. 623 
 
 2) niezwłocznie powiadomić o  zdarzeniu radiacyjnym Prezesa Agencji, inne organy i  służby właściwe do niesienia pomocy  
oraz organy i  służby właściwe w  sprawach zarządzania kryzysowego;  
3) niezwłocznie powiadomić o  zdarzeniu radiacyjnym ministra właściwego do spraw wewnętrznych za pośrednictwem 
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz Krajo wego Centrum Koordynacji Ratownictwa i  Ochrony Ludności, jeżeli  
rozwój sytuacji może prowadzić do zagrożenia o  skutkach przekraczających obszar jednego województwa albo jeżeli 
zagrożenie takie już wystąpiło;  
4) podjąć działania, w  tym działania interwencyj ne, mające na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
5) dokonać wstępnej tymczasowej oceny okoliczności i  skutków zdarzenia radiacyjnego.  
3. Pisemne potwierdzenie zgłoszenia i  powiadomienia jest przekazywane w  ciągu 3  godzin od uzyskania informa cji 
o zdarzeniu radiacyjnym odpowiednio przez:  
1) kierownika jednostki organizacyjnej – organom i  służbom, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2 i  3; 
2) wojewodę – organom i  służbom, o  których mowa w  ust. 2  pkt 2 i  3. 
4. Potwierdzenie, o  którym mowa w  ust. 3, zawi era: 
1) opis przebiegu zdarzenia radiacyjnego, z  podaniem dokładnej lokalizacji zdarzenia radiacyjnego, rodzaju obiektu lub 
insta lacji;  
2) wstępną ocenę zagrożenia, w  tym rodzaju i  aktywności substancji promieniotwórczych, które przedostały się do 
środowi ska; 
3) liczbę osób poszkodowanych w  wyniku zdarzenia radiacyjnego oraz wstępne oszacowanie ich narażenia na promi e-
niowanie jonizujące;  
4) wstępną ocenę rozmiaru skażeń promieniotwórczych, w  tym skażeń promieniotwórczych osób;  
5) informację o  podjętych działaniach mających na celu ograniczenie skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym zabezpi e-
czenie miejsca zdarzenia radiacyjnego;  
6) przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego i  jego skutków.  
5. Organ właściwy do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłosze nia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa 
w art. 4  ust. 1 lub 1a, powiadamia Prezesa Agencji o  zdarzeniu radiacyjnym w  terminie 3  dni od dnia uzyskania informacji 
o zdarzeniu radiacyjnym.  
Art. 83a. 1. Zabezpieczenie miejsca zdarzenia radiacyjnego, o  którym mowa w  art. 83  ust. 1  pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, 
realizuje się tak, żeby:  
1) uniemożliwić przebywanie osób postronnych w  miejscu zdarzenia radiacyjnego;  
2) zapobiec rozprzestrzenianiu się skażeń promieniotwórczych.  
2. Kierownik jednostki organizacyjn ej wykonującej działalność związaną z  narażeniem występuje o  pomoc w  zabez -
pieczeniu miejsca zdarzenia radiacyjnego do wojewody, jeżeli zabezpieczenie miejsca zdarzenia radiacyjnego przekracza 
możliwości jednostki organizacyjnej.  
Art. 83b. 1. W  przypadku z darzenia radiacyjnego z  terenu, na którym stwierdzono:  
1) 1000  Bq/cm2 dla izotopów gamma i  beta promieniotwórczych lub  
2) 100 Bq/cm2 dla izotopów alfa promieniotwórczych, lub  
3) moc dawki promieniowania przekraczającą poziom 100  μSv/h (mikrosiwertów na god zinę)  
– kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zapewnia niezwłoczne usunięcie osób 
poszkodowanych oraz innych osób niebiorących udziału w  postępowaniu awaryjnym.  
2. Teren, o  którym mowa w  ust. 1, zabezpiecza się prz ed dostępem osób postronnych. Kontroluje się także dostęp do 
tego terenu oraz prowadzi się monitoring radiologiczny na tym terenie i  wokół niego.  
3. Do wykonywania zadań, o  których mowa w  ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 84  ust. 2 –5. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 125 – Poz. 623 
 
 Art. 83c. 1. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego jest obowiązany do 
utrzymywania kontaktu z  organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomi e-
nia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1 a, organami i  służbami właściwymi do niesienia pomocy oraz organami i  służ-
bami właściwymi w  sprawach zarządzania kryzysowego w  trakcie przebiegu zdarzenia radiacyjnego aż do zakończenia tej 
akcji, w  celu:  
1) bieżącego informowania o  rozwoju sytuacji i  przekazywania danych potrzebnych do prowadzenia ocen i  prognoz 
zagrożenia;  
2) korzystania z  zaleceń i  informacji przekazywanych przez specjalistów wskazanych przez organ właściwy do wydania 
zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a, w  tym 
z wyników ocen zagrożenia i  pomiarów skażeń promieniotwórczych wykonanych przez stacje oraz placówki właś -
ciwe dla miejsca powstania zagrożenia;  
3) bieżącego przekazywania treści informacji o  zdarzeniu radiacyjnym prz eznaczonej dla społeczności lokalnej oraz 
wskazywania obszaru, na którym informacja ta jest rozpowszechniana.  
2. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zwraca się do Prezesa Agencji, 
w razie potrzeby, o  pomoc w  przeprowadzeniu pomiarów dozymetrycznych. Prezes Agencji kieruje na miejsce zdarzenia 
radiacyjnego ekipę dozymetryczną Prezesa Agencji, jeżeli z  jego oceny wynika konieczność skierowania takiej ekipy na 
miejsce zdarzenia radiacyjnego.  
3. Kierownik jednostki or ganizacyjnej zwraca się o  pomoc w  przeprowadzeniu pomiarów dozymetrycznych do właś -
ciwego terenowo państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, jeżeli z  oceny Prezesa Agencji nie wynika k o-
nieczność skierowania na miejsce zdarzenia radiacyjnego ekipy d ozymetrycznej Prezesa Agencji.  
Art. 83d. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego weryfikuje, w  porozu-
mieniu z  organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mo wa 
w art. 4  ust. 1 lub 1a, efektywność przeprowadzonych działań.  
Art. 83e. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego, a  także w  sytuacji narażenia istniejącego, kierujący akcją likwi -
dacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego dokłada starań, je żeli jest to możliwe, żeby osoby z  ogółu 
ludności nie otrzymały dawki skutecznej (efektywnej) przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla osób z  ogółu 
ludności.  
2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o  którym mowa w  ust. 1, nie jest możliwe, dawki otrzymane przez osoby 
z ogółu ludności powinny mieścić się w  zakresie poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) określonych 
w odpowiednim planie postępowania awaryjnego.  
3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) dla osób z  ogółu ludności w  przypadku zd a-
rzenia radiacyjnego powinny być co do zasady ustalone na poziomie poniżej 100  mSv.  
4. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) w  przypadku narażenia istniejącego co do z a-
sady powinny być ustalone na  poziomie poniżej 20  mSv.  
Art. 84. 1. Zdarzenie radiacyjne powodujące zagrożenie jednostki organizacyjnej, województwa albo kraju wymaga 
podjęcia stosownych działań interwencyjnych określonych odpowiednio w  zakładowym, wojewódzkim albo krajowym 
planie post ępowania awaryjnego.  
1a. Zakładowy plan postępowania awaryjnego opracowuje kierownik jednostki organizacyjnej.  
1b. W przypadku działalności związanej z  narażeniem zakwalifikowanej do I  lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z  za-
łącznikiem nr 5  do ustawy, kier ownik jednostki organizacyjnej uzgadnia projekt zakładowego planu postępowania aw a-
ryjnego z  wojewodą, komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej oraz komendantem wojewódzkim Policji.  
1c. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do kierowników jednostek org anizacyjnych wykonujących działalność związaną 
z narażeniem niewymagającą zezwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a, albo w y-
magającą tylko powiadomienia oraz do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działa lność wymagającą 
zgłoszenia zakwalifikowaną do III lub IV kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy.  
1d. Wojewódzki plan postępowania awaryjnego opracowuje wojewoda. Projekt wojewódzkiego planu postępowania 
awaryjnego wojewoda uzgadnia z  państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.  
1e. Krajowy plan postępowania awaryjnego opracowuje minister właściwy do spraw wewnętrznych. Minister właś -
ciwy do spraw wewnętrznych uzgadnia projekt krajowego planu postępowania awaryjnego z  Prezesem Agencji o raz min i-
strem właściwym do spraw administracji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 126 – Poz. 623 
 
 2. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie jednostki organizacyjnej akcją likwidacji zagrożenia  i usu-
wania skutków zdarzenia kieruje kierownik jednostki, na której terenie nastąpiło zdarzenie.  
3. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim akcją likwidacji zagrożenia 
i usuwania skutków zdarzenia kieruje wojewoda we współpracy z  państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, 
z zastrzeżeniem ust.  4. 
4. Jeżeli zdar zenie radiacyjne miało miejsce podczas transportu, akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zd a-
rzenia kieruje osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo przesyłki w  czasie transportu w  porozumieniu z  wojewodą właś -
ciwym dla miejsca zdarzenia działającym we współpracy z  państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.  
5. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowy m akcją likwidacji zagrożenia i usu-
wania skutków zdarzenia kieruje minister właściwy do spraw wewnętrznych przy pomocy  Prezesa Agencji.  
Art. 84a. W przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim państwowy woj e-
wódzki  inspektor sanitarny:  
1) zapewnia wsparcie merytoryczne wojewody w  zakresie:  
a) pomiarów dozymetrycznych i  spektrometrycznych n a miejscu zdarzenia radiacyjnego,  
b) oznaczeń laboratoryjnych, interpretacji wyników i  analiz,  
c) oceny zagrożenia i  rozwoju sytuacji awaryjnej,  
d) opracowania projektu informacji, o  której mowa w  art. 92a ust. 1;  
2) współpracuje z  wojewodą w  zakresie dzia łań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90.  
Art. 84b. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym Prezes Agencji:  
1) dokonuje identyfikacji zdarzenia radiacyjnego, weryfikując uzyskaną informację o  zdarzeniu radiacyj nym;  
2) określa przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego;  
3) ocenia potencjalny rozmiar i  zasięg skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym z  punktu widzenia konieczności wpr o-
wadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90;  
4) niezwłocznie  przekazuje informację o  zdarzeniu radiacyjnym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, aktual i-
zując  ją w zależności od dalszego przebiegu zdarzenia radiacyjnego.  
2. Informacja, o  której mowa w  ust. 1  pkt 4, zawiera:  
1) wskazanie źródła informacji o  zdarzeniu radiacyjnym oraz sposobu weryfikacji tej informacji;  
2) opis dotychczasowego przebiegu zdarzenia radiacyjnego, w  tym informacje, o  których mowa w  art. 83  ust. 4  pkt 3, 
i informacje o  stratach materialnych;  
3) przewidywany dalszy przebieg zdarzenia radiacyjnego;  
4) ocenę potencjalnego rozmiaru i  zasięgu skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym z  punktu widzenia konieczności 
podjęcia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90;  
5) opis dotychczasowych działań podjętych przez kierownika jednostki or ganizacyjnej, na terenie której wystąpiło 
zdarzenie radiacyjne, właściwych wojewodów i  Prezesa Agencji;  
6) propozycje działań mających na celu likwidację zagrożenia i  usunięcie skutków zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 84c. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego  powodującego zagrożenie o  zasięgu wojewódzkim albo krajowym 
Prezes Agencji może ustalić dla:  
1) stacji – częstotliwość przekazywania do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych wyników pomiarów skażeń pr o-
mieniotwórczych;  
2) placówek – miejsca, częstotliwość oraz zakres pomiarów wykonywanych przez placówki, a  także częstotliwość 
przekazywania przez nie wyników pomiarów do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych.  
2. W przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym Prezes Agencji na bi eżąco 
analizuje przebieg zdarzenia radiacyjnego i  ocenia jego skutki w  celu weryfikacji, aktua lizacji i przekazywania informacji, 
o której mowa w  art. 84b ust. 1  pkt 4.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 127 – Poz. 623 
 
 Art. 84d. 1. Prezes Agencji dokonuje wstępnej oceny zdarzenia radiacyjnego, a  w przypad ku gdy zdarzenie to może 
powodować skutki poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, powiadamia o  nim MAEA oraz państwa, na obszarze kt ó-
rych mogą wystąpić skutki tego zdarzenia. W  przypadku zmiany oceny zdarzenia radiacyjnego Prezes Agencji dokonuje 
aktuali zacji powiadomienia.  
2. W przypadku konieczności podjęcia działań mających na celu ograniczenie narażenia ludności Prezes Agencji 
powiadamia o  zdarzeniu radiacyjnym oraz o  zamiarze wprowadzenia takich działań Komisję Europejską oraz państwa 
członkowskie Un ii Europejskiej, które mogą być dotknięte skutkami tych działań, z  podaniem informacji określających 
przyczyny wprowadzania tych działań oraz danych istotnych dla ograniczenia przewidywanych radiologicznych skutków 
zdarzenia radiacyjnego dla tych państw. P rezes Agencji dokonuje aktualizacji powiadomienia odpowiednio do rozwoju 
sytuacji.  
3. Prezes Agencji w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 2, zamieszcza także treść informacji, o  której mowa 
w art. 92a ust. 1.  
4. Na wniosek Komisji Europejskiej Prezes Agen cji powiadamia ją o  treści informacji przekazywanej członkom ekip 
awaryjnych zgodnie z  art. 20  ust. 5.  
Art. 84e. 1. W  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o  zasięgu krajowym minister właściwy 
do spraw wewnętrznych, kierując akcją likwid acji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego, w  tym podczas 
prowadzenia działań interwencyjnych:  
1) usprawnia ruch osób i  towarów na terenach objętych skutkami zdarzenia radiacyjnego – w porozumieniu z  ministrem 
właściwym do spraw transportu o raz ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej;  
2) wprowadza odpowiedni do przebiegu zdarzenia radiacyjnego tryb działania jednostek ochrony zdrowia – w porozu-
mieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia;  
3) koordynuje wykorzystanie pododdziałów i  oddziałów sił zbrojnych skierowanych przez Ministra Obrony Narodowej – 
w porozumieniu z  tym ministrem;  
4) zapewnia sprawną wymianę informacji między organami i  służbami biorącymi udział w  akcji likwidacji zagrożenia 
i usuwania skutków zdarzenia radiacyjne go – w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji oraz 
ministrem właściwym do spraw łączności.  
2. W zależności od przebiegu zdarzenia radiacyjnego i  rozwoju sytuacji radiacyjnej minister właściwy do spraw w e-
wnętrznych, po zasięgnięciu opini i Prezesa Agencji, powiadamia wojewodów właściwych dla terenów, na których wyst ą-
piło skażenie promieniotwórcze, o  działaniach, jakie należy podjąć w  celu likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zd a-
rzenia radiacyjnego.  
Art. 84f. 1. Prezes Agencji uzgadnia z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz z  ministrem właściwym 
do spraw zagranicznych potrzebę wystąpienia do MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych innych pa ń-
stw i  organizacji międzynarodowych z  prośbą o  udzielenie pomocy w  likwidacj i zagrożenia lub usuwaniu skutków zd a-
rzenia radiacyjnego oraz treść tej prośby. Po dokonaniu uzgodnienia Prezes Agencji przekazuje prośbę za pośrednictwem 
krajowego punktu kontaktowego.  
2. Prezes Agencji informuje ministra właściwego do spraw wewnętrznych i ministra właściwego do spraw zagr a-
nicznych o  prośbie o  udzielenie pomocy w  likwidacji zagrożenia lub usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego zgłosz o-
nej przez MAEA, Komisję Europejską oraz punkty kontaktowe innych państw i  organizacji międzynarodowych za po-
średnictwem krajowego punktu kontaktowego.  
Art. 84g. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw transportu, minister właś ciwy do 
spraw gospodarki morskiej, minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw zagranicznych, minister 
właściwy do spraw informatyzacji, minister właściwy do spraw łączności, minister właściwy do spraw rolnictwa, minister 
właściwy do spraw finansów publicznych, Minister Obrony Narodowej oraz Prezes Agencji, wykonując zadania na p o-
trzeby przygotowania i  reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie o  zasięgu krajowym wymagające 
współdziałania między nimi, na bieżąco przekazują sobie informacje i  stanowiska konieczne do skutecznego prowadzenia 
działań niezbędnych do likwidacj i zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 85. 1. W  razie zdarzenia radiacyjnego spowodowanego przez nieznanego sprawcę służba, która pierwsza uz y-
skała informację o  zdarzeniu, zabezpiecza miejsce zdarzenia i  powiadamia o  zdarzeniu Prezesa  Agencji oraz wojewodę 
właściwego dla miejsca zdarzenia.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia kieruje woj e-
woda właściwy dla miejsca zdarzenia, podejmując stosowne działania interwencyjne określon e w wojewódzkim planie 
postępowania awaryjnego, z  zastrzeżeniem art.  84 ust.  5. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 128 – Poz. 623 
 
 Art. 86. W przypadku stwierdzenia podwyższonego poziomu mocy dawki promieniowania jonizującego lub wyst ą-
pienia skażeń promieniotwórczych, w  tym spowodowanych aktem terroru, z  wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych, o  których 
mowa w  art. 82, oraz w  przypadku znalezienia porzuconej substancji promieniotwórczej, w  tym źródła niekontrolowan e-
go, akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia kieruje wojewoda właściwy dla wojewódz twa, na którego 
obszarze stwierdzono podwyższony poziom mocy dawki promieniowania jonizującego, wystąpienie skażeń promieni o-
twórczych lub znaleziono porzuconą substancję promieniotwórczą, we współpracy z  państwowym wojewódzkim inspe k-
torem sanitarnym, podej mując stosowne działania interwencyjne określone w  wojewódzkim pl anie postępowania awary j-
nego, z zastrzeżeniem art.  84 ust.  5. 
Art. 86a. W przypadku wykrycia przez Straż Graniczną lub Służbę Celno -Skarbową próby nielegalnego przywozu 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancji promieniotwó r-
czej, o  ile nie doszło do zdarzenia radiacyjnego, właściwy terenowy organ Straży Granicznej lub kierownik jednostki 
organizacyjnej Krajowej Administracji Sk arbowej podejmuje działania określone w  procedurze postępowania opracow a-
nej odpowiednio przez Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej i  uzgod -
nionej z  Prezesem Agencji.  
Art. 86b. (uchylony)  
Art. 86c. 1. W sytuacji z darzenia radiacyjnego Prezes Agencji prowadzi działania mające na celu identyfikację mat e-
riałów jądrowych, źródeł, odpadów i  innych substancji promieniotwórczych będących przedmiotem nielegalnego obrotu 
lub nieznanego pochodzenia, a  odbioru, transportu, pr zechowywania i  składowania takich materiałów, źródeł, odpadów 
i substancji dokonuje państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o  którym mowa w  art. 114 ust.  1. 
2. W przypadku przyjmowania, weryfikacji i  przetwarzania przez Prezesa Agencji informac ji o zdarzeniach radi a-
cyjnych, a  także informacji o  próbach nielegalnego przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z  tery-
torium Rzeczypospolitej Polskiej substancji promieniotwórczych, obowiązki, o  których mowa w  art. 13 rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych w  związku  
z przetwarzaniem danych osobowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE  
(ogólne rozporządzenie o  ochronie danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. zm.15)), są realizowane przez 
udostępnienie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Prezesa Agencji, jego stronie inte r-
netowej oraz w  miejscu powszechnie dostępny m w siedzibie Agencji.  
3. Prezes Agencji informuje o  ograniczeniach, o  których mowa w  ust. 2, udos tępniając stosowne informacje  w Biu-
letynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Prezesa Agencji, jego stronie internetowej oraz w  miejscu p o-
wszechnie  dostępnym w  siedzibie Agencji.  
4. Okres przechowywania danych, o  których mowa w  ust. 2, ustala się zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie 
art. 6 ust. 2 ustawy z  dnia 14  lipca 1983  r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach (Dz.  U. z 2020 r. poz.  164). 
5. Dane osobowe, o  których mowa w  ust. 2, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgo d-
nemu z  prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadający ch pisemne upoważnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w  tajemnicy.  
Art. 86d. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje system zarządzania sytuacjam i zdarzeń radiacyjnych, 
jakie mogą mieć miejsce w  jednostce organizacyjnej.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej dokonuje analizy zagrożeń, jaki e mogą mieć miejsce w  związku z działal -
nością wykonywaną przez jednostkę organizacyjną, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na po d-
stawie art. 86g, oraz sporządza wnioski z  tej analizy.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje zakładowy plan postępowania awaryjnego, uwzględniając wnios -
ki z analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, w  szczególności mogące wystąpić scenariusze awaryjne.  
4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2;  
2) podział zadań i  obowiązków osób biorących udział w  akcji likw idacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radia -
cyjnego ; 
3) zakładowy plan postępowania awaryjnego oraz procedury i  instrukcje służące realizacji tego planu;  
                                                           
15) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 129 – Poz. 623 
 
 4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim;  
5) opis zasad ochron y zdrowia członków ekip awaryjnych;  
6) zakres i  formy przeprowadzania wstępnych i  okresowych szkoleń członków ekip awaryjnych;  
7) opis rozwiązań służących zapewnieniu ochrony radiologicznej członkom ekip awaryjnych;  
8) zasady informowania o  możliwości wyst ąpienia zdarzenia radiacyjnego oraz o  wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego;  
9) opis zasad współdziałania z  odpowiednimi organami, służbami, inspekcjami i  innymi podmiotami w  sprawach likw i-
dacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
10) kryteria przejścia z  fazy reagowania na zdarzenie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejącego.  
5. Kierownik jednostki organizacyjnej przesyła wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania przez 
jednostkę organizacyjną działalności związanej z  narażeniem zakładowy plan postępowania awaryjnego wraz z  wnios kami  
z analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji.  
6. Przepisów ust. 1 –5 nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących dz iałalność związaną 
z narażeniem niewymagającą zezwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a, albo w y-
magającą tylko powiadomienia oraz do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność wymagającą 
tylko zgłos zenia zakwalifikowaną do III lub IV kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy.  
Art. 86e. 1. Wojewoda opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o  zasięgu wojewódzkim, 
jakie mogą mieć miejsce na obszarze województwa.  
2. Wojewoda dokonuje analizy zagrożeń, jakie mogą wystąpić w  związku z  działalnościami wykonywanymi na ter e-
nie województwa, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art. 86g, oraz sporządza 
wnioski z  tej analizy.  
3. Wojewoda opraco wuje wojewódzki plan postępowania awaryjnego, a  w szczególności mogące wystąpić scenari u-
sze awaryjne, uwzględniając wnioski z  analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, oraz otrzymane od kierowników jedn o-
stek organizacyjnych zakładowe plany postępowania awa ryjnego i  wnioski z  analiz zagrożeń, o  których mowa w  art. 86d 
ust. 2.  
4. Wojewoda przesyła ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wojewódzki plan postępowania awaryjnego 
wraz z  wnioskami z  dokonanej przez siebie analizy zagrożeń, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji.  
5. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2;  
2) podział zadań i  obowiązków osób, organów i  służb biorących udział w  akcji likwidacji zagr ożenia i  usuwania sku t-
ków zdarzenia radiacyjnego;  
3) wojewódzki plan postępowania awaryjnego oraz procedury i  instrukcje służące realizacji tego planu;  
4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim, krajowym i  międzynarodowym;  
5) elementy, o  których mowa w  art. 86d ust. 4  pkt 5 –10. 
Art. 86f. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacy j-
nych mogących powodować zagrożenie o  zasięgu krajowym.  
2. Minister właściwy do spraw wewnętrz nych dokonuje analizy zagrożeń o  zasięgu krajowym, uwzględniając kat e-
goryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art. 86g, oraz sporządza wnioski z  tej analizy.  
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje krajowy plan postępowania awaryj nego, uwzględniając 
wnioski z  analizy zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2, oraz otrzymane od wojewodów wojewódzkie plany postępowania 
awaryjnego i  wnioski z  analiz zagrożeń, o  których mowa w  art. 86e ust. 2.  
4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjny ch, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) analizę zagrożeń, o  której mowa w  ust. 2;  
2) podział zadań i  obowiązków osób, organów i  służb biorących udział w  akcji likwidacji zagrożenia i  usuwania sku t-
ków zdarzenia radiacyjnego;  
3) krajowy plan postępowania awa ryjnego oraz procedury i  instrukcje służące realizacji tego planu;  
4) środki komunikacji, w  tym wymiany informacji na poziomie krajowym i  międzynarodowym;  
5) elementy, o  których mowa w  art. 86d ust. 4  pkt 5 –10. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 130 – Poz. 623 
 
 Art. 86g. Rada Ministrów określi, w  drodze ro zporządzenia, zakres analizy zagrożeń dokonywanej przez kierownika 
jednostki organizacyjnej, wojewodę i  ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz formę, w  jakiej kierownik je d-
nostki organizacyjnej i  wojewoda przedstawiają wnioski z  analizy zag rożeń zg odnie z  przepisami art.  86d ust. 5 i  art. 86e 
ust. 4, mając na względzie kompletność analizy i  czytelność wniosków oraz obowiązujące w  tym zakresie zalecenia MAEA.  
Art. 86h. 1. Działalność związana z  narażeniem jest kwalifikowana ze względu na zagrożenie m ogące powstać 
w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego związanego z  wykonywaniem takiej działalności do odpowiedniej kat e-
gorii zagrożeń zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowa ną do I  lub II kategorii zagrożeń , zgod nie 
z załącznikiem nr 5  do ustawy, zapewnia:  
1) funkcjonowanie na terenie jednostki organizacyjnej całodobowej służby awaryjnej dla celów reagowania awaryjnego;  
2) całodobową obecność na terenie jednostki organizacyjnej osoby upoważnionej do klasyfikacji zdarzeń radiacyjnych.  
Art. 86i. 1. Zakładowy, wojewódzki i  krajowy plan postępowania awaryjnego określają zadania w  zakresie:  
1) przygotowania do reagowania na zdarzenie radiacyjne i  sposób realizacji tych zadań;  
2) reagowania na zdarzenie radiacyjne i  sposób realizacji tych zadań;  
3) zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w  wyniku zdarzenia radiacyjnego i  sposób realizacji tych zadań.  
2. Zadania w  zakresie przygotowania do reagowania na zdarze nie radiacyjne obejmują w  szczególności:  
1) podział zadań, w  tym w  zakresie działań przeprowadzanych na terenie jednostki organizacyjnej;  
2) przygotowanie struktur uruchamianych w  sytuacji zdarzenia radiacyjnego, w  tym w  zakresie działań przeprowadz a-
nych n a terenie jednostki organizacyjnej;  
3) określenie kryteriów niezbędnych do uruchomienia planu postępowania awaryjnego;  
4) opracowanie na podstawie analizy zagrożeń strategii ochrony osób z  ogółu ludności i  pracowników jednostki organ i-
zacyjnej;  
5) wyznaczen ie poziomów odniesienia w  sytuacji narażenia istniejącego dla osób przebywających na terenie skażonym;  
6) wyznaczenie poziomów odniesienia na wypadek zdarzenia radiacyjnego dla osób z  ogółu ludności, pracowników 
jednostki organizacyjnej oraz członków ekip awaryjnych;  
7) opracowanie i  aktualizację procedur i  instrukcji w  zakresie reagow ania na zdarzenia radiacyjne, z uwzględnieniem 
wniosków z  ćwiczeń i  zdarzeń radiacyjnych;  
8) w przypadku zakładowego planu postępowania awaryjnego – zapewnienie spójności tego  planu z  systemem ochrony 
fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych;  
9) przygotowanie i  utrzymywanie zasobów niezbędnych do wykonania zadań ujętych w  planie postępowania awaryjnego;  
10) zapewnienie gotowości do wprowadzenia działań interwencyjn ych; 
11) określenie, w  przypadku:  
a) zakładowego planu postępowania awaryjnego – zasad współpracy ze służbami i  organami zaangażowanymi 
w postępowanie awaryjne,  
b) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego oraz krajowego planu postępowania awaryjnego – zasad koo r-
dynacji działań służb, organów i  innych instytucji krajowych oraz współpracy z  państwami, które mogą być d o-
tknięte skutkami zdarzeń radiacyjnych;  
12) opracowanie planów ćwiczeń i  szkoleń w  zakresie reagowania na zdarzenia radiacyjne;  
13) organizac ję okresowych ćwiczeń i  treningów w  celu weryfikacji poziomu przygotowania do reagowania na zdarz e-
nia radiacyjne i  jego doskonalenia;  
14) utrzymywanie baz danych niezbędnych do prognozowania rozwoju sytuacji radiacyjnej, likwidacji zagrożenia i  usu-
wania s kutków zdarzenia radiacyjnego;  
15) przygotowanie rozwiązań na wypadek zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej w  wy-
niku zdarzenia radiacyjnego.  
3. Przepisu ust. 2  pkt 15  nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych n iebędących operatorami lub 
właścicielami infrastruktury krytycznej.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 131 – Poz. 623 
 
 4. Zadania w  zakresie reagowania na zdarzenie radiacyjne obejmują w  szczególności:  
1) uruchomienie planu postępowania awaryjnego;  
2) uruchomienie niezbędnych struktur, w  tym sił i  środków,  zgodnie z  planem postępowania awaryjnego;  
3) powiadamianie i  wymianę informacji;  
4) informowanie ludności;  
5) udzielanie pomocy osobom poszkodowanym;  
6) ocenę zagrożenia, w  tym wielkości dawek promieniowania jonizującego i  skażeń promieniotwórczych;  
7) monitorowanie zagrożeń;  
8) zapewnienie ochrony radiologicznej osobom z  ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz członkom 
ekip awaryjnych, zgodnie z  ustalonymi poziomami odniesienia;  
9) uruchomienie niezbędnych działań interwencyjnych;  
10) analizę skuteczności prowadzonych działań interwencyjnych i  ich optymalizację;  
11) raportowanie i  dokumentowanie.  
5. Zadania w  zakresie zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w  wyniku zdarzenia radiacyjnego obe j-
mują w  szczególności:  
1) opracowa nie strategii zarządzania sytuacją narażenia istniejącego;  
2) podział zadań i  obowiązków;  
3) monitorowanie i  ocenę zagrożeń;  
4) wymianę informacji;  
5) usuwanie skutków zdarzenia radiacyjnego;  
6) uruchomienie niezbędnych działań naprawczych;  
7) analizę skut eczności prowadzonych działań naprawczych i  ich optymalizację;  
8) zapewnienie ochrony radiologicznej osobom z  ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz członkom 
ekip awaryjnych, zgodnie z  ustalonymi poziomami odniesienia;  
9) opracowanie wyt ycznych w  zakresie optymalizacji narażenia;  
10) informowanie ludności;  
11) raportowanie i  dokumentowanie.  
6. Strategia, o  której mowa w  ust. 5  pkt 1, zawiera:  
1) procedurę przejścia z  fazy reagowania na zdarzenie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejące go; 
2) główne cele do realizacji w  zakresie zarządzania sytuacją narażenia istniejącego;  
3) ocenę dostępnych działań interwencyjnych i  działań naprawczych;  
4) poziomy odniesienia dla sytuacji narażenia istniejącego i  optymalizację narażenia.  
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółową zawartość zakładowego, wojewódzkiego i  krajo -
wego planu postępowania awaryjnego, uwzględniając w  tych planach różne kategorie zagrożeń, jakie mogą powstać 
w związku z  wykonywaną działalnością z  naraże niem, oraz mając na względzie wydane w  tym zakresie zalecenia MAEA.  
8. W sytuacji narażenia istniejącego dotyczącej działalności z  naturalnie występującymi substancjami promieni o-
twórczymi prowadzonej na podstawie powiadomienia, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a, kierownik jednostki organ i-
zacyjnej wykonującej tę działalność może wystąpić do organu właściwego do przyjęcia powiadomienia o  wydanie opinii 
w zakresie możliwych do zastosowania środków monitorowania sytuacji radiacyjnej oraz działań interwencyjn ych. Organ 
przedstawia opinię w  terminie 30  dni od dnia otrzymania wniosku.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 132 – Poz. 623 
 
 Art. 86j. W sytuacji narażenia istniejącego i  wystąpienia istotnych, w  tym długotrwałych, skażeń promieniotwó r-
czych terenu lub środowiska w  wyniku zdarzenia radiacyjnego minister w łaściwy do spraw wewnętrznych opracowuje 
strategię zarządzania terenami skażonymi, która uzupełnia strategię zarządzania sytuacją narażenia istniejącego dla woj e-
wódzkiego i  krajowego planu postępowania awaryjnego i  zawiera:  
1) zamierzenia w  zakresie zarząd zania terenami skażonymi, w  tym długoterminowe cele strategiczne oraz odpowiadaj ą-
ce im poziomy odniesienia, o  których mowa w  art. 83e;  
2) kryteria wydzielania terenów dotkniętych skażeniami promieniotwórczymi oraz identyfikacji osób z  ogółu ludności 
dotkni ętych tymi skażeniami;  
3) analizę potrzeb w  zakresie niezbędnych środków ochronnych, które należy zastosować w  odniesieniu do terenów 
i osób z  ogółu ludności dotkniętych skażeniem promieniotwórczym, oraz określenie zakresu tych środków;  
4) analizę potrzeb w zakresie kontroli dostępu do terenów dotkniętych skażeniem promieniotwórczym lub wprowadz e-
nia ograniczeń dotyczących warunków życia na tych terenach;  
5) ocenę narażenia różnych grup ludności oraz ocenę środków, które są dostępne dla poszczególnych osób w  celu ko n-
troli ich narażenia;  
6) rozwiązania w  zakresie postępowania z  odpadami promieniotwórczymi powstałymi podczas usuwania skutków zd a-
rzenia radiacyjnego.  
Art. 86k. W sytuacji narażenia istniejącego, na terenie długotrwale skażonym w  wyniku zdarzenia r adiacyjnego, organ  
kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego może wyrazić zgodę na pobyt czasowy 
lub stały ludzi, w  tym prowadzenie lub wznowienie działalności społeczno -gospodarczej na tym terenie, pod warunkiem:  
1) wdrożenia strategii zarządzania terenami skażonymi, o  której mowa w  art. 86j;  
2) określenia dla danego terenu odpowiednich poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) w  sytuacji 
narażenia istniejącego;  
3) zapewnienia osobom przebywającym na tym te renie niezbędnych informacji o  sytuacji radiacyjnej, zagrożeniu oraz 
biologicznych skutkach promieniowania jonizującego;  
4) wskazania działań i  zachowań ludności mających na celu optymalizację narażenia;  
5) monitorowania sytuacji radiacyjnej na skażonym ob szarze oraz informowania ludności o  wynikach ocen sytuacji  radia -
cyjnej.  
Art. 86l. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, określa strefy planowania awary jnego:  
1) strefę planowania wyprzedzających działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą wewnętrzną”;  
2) strefę planowania natychmiastowych działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą zewnętrzną”.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działaln ość zakwalifikowaną do II kategorii zagrożeń, zgodnie 
z załącznikiem nr 5  do ustawy, określa strefę zewnętrzną na obszarze wokół tej jednostki organizacyjnej.  
Art. 86m.  1. Strefy, o  których mowa w  art. 86l, kierownik jednostki organizacyjnej określa na pod stawie wyników 
analiz bezpieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych o  prawdopodobieństwie wystąpienia równym lub 
większym niż raz na 107 lat, zidentyfikowanych w  raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności.  
2. Strefa wewnętrzna obejmuje  obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do 
I kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do wprowadzenia 
wyprzedzających działań interwencyjnych w  przypadku zdarze nia radiacyjnego w  celu uniknięcia lub ograniczenia ryzyka 
wystąpienia skutków deterministycznych narażenia osób z  ogółu ludności.  
3. Decyzję o  wprowadzeniu wyprzedzających działań interwencyjnych w  strefie wewnętrznej podejmuje wojewoda 
niezwłocznie po st wierdzeniu możliwości wystąpienia zagrożenia poza terenem jednostki organizacyjnej wykonującej  dzia-
łalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy.  
4. Strefa zewnętrzna obejmuje obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do 
I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do wpr o-
wadzenia natychmiastowych działań interwencyjnych w  przypadku zdarzenia radiacyjnego w  celu ogranic zenia ryzyka 
wystąpienia skutków stochastycznych narażenia osób z  ogółu ludności.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 133 – Poz. 623 
 
 5. Decyzję o  wprowadzeniu działań interwencyjnych, w  tym natychmiastowych działań interwencyjnych, w  strefie 
zewnętrznej podejmuje wojewoda niezwłocznie po stwierdzeniu, że:  
1) wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych uzyskane na podstawie wyników monitoringu radiacyjnego lub  
2) prognozy rozprzestrzeniania się substancji promieniotwórczych, lub  
3) istniejące warunki panujące w  jednostce organizacyjnej  
– wskazują na konie czność podjęcia takich działań.  
6. Do decyzji, o  których mowa w  ust. 3 i  5, nie stosuje się przepisów art. 88.  
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje działań, o  których mowa w  ust. 5, oraz wartości oper a-
cyjnych poziomów interwencyjnych  stanowiące podstawę do wprowadzenia w  strefie zewnętrznej tych działań, kierując 
się względami bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej oraz wydanymi w  tym zakresie zaleceniami MAEA.  
8. Prezes Agencji zatwierdza w  drodze decyzji administracyjnej strefy, o  których mowa w  art. 86l, po uzyskaniu op i-
nii właściwego wojewody co do wykonalności przeprowadzenia w  tych strefach działań interwencyjnych.  
9. Do wniosku o  zatwierdzenie stref, o  których mowa w  art. 86l, dołącza się:  
1) uzasadnienie;  
2) mapę adm inistracyjną z  naniesionymi granicami stref oraz wykaz gmin objętych tymi strefami;  
3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie stref, wraz z  opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów oblicz e-
niowych oraz przyjętymi scenariuszami i  danymi meteorologiczn ymi. 
10. W przypadku gdy strefa, o  której mowa w  art. 86l, przekracza obszar jednego województwa lub granice Rzecz y-
pospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację współdziałania odpowiednio mi ę-
dzy krajowymi lub zagraniczny mi organami właściwymi w  zakresie planowania i  przygotowania działań interwencyjnych 
w przypadku zdarzenia radiacyjnego.  
11. Kierownik jednostki organizacyjnej współdziała z  właściwym wojewodą w  celu zapewnienia właściwego prz y-
gotowania oraz reagowania na zdarzenia radiacyjne w  strefie, o  której mowa w  art. 86l.  
12. Do zmiany stref, o  których mowa w  art. 86l, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych stref.  
Art. 86n. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikow aną do I  lub II kategorii z a-
grożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, określa:  
1) dystans rozszerzonego planowania;  
2) dystans planowania spożycia i  kontroli towarów.  
2. Dystans rozszerzonego planowania obejmuje obszar, poza strefą zewnętrzną, na któr ym przewiduje się koniec z-
ność prowadzenia monitoringu radiacyjnego środowiska w  celu niezwłocznej identyfikacji terenów skażonych wymagaj ą-
cych wprowadzenia działań interwencyjnych, w  tym czasowego lub stałego przesiedlenia ludności, i  działań naprawczych.  
3. Dystans planowania spożycia i  kontroli towarów obejmuje obszar, poza dystansem rozszerzonego planowania, dla 
którego planuje się wprowadzenie działań interwencyjnych w  celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia w  wyniku uwo l-
nienia znaczących ilości subs tancji promieniotwórczych do środowiska, obejmujących:  
1) ochronę żywności, wody i  surowców przed skażeniem;  
2) zakaz lub ograniczenie spożywania skażonej żywności i  skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, ż y-
wienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym 
terenie.  
4. Dystanse, o  których mowa w  ust. 1, kierownik jednostki organizacyjnej określa na podstawie wyników analiz be z-
pieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych o  prawd opodobieństwie wystąpienia równym lub większym niż 
raz na 107 lat, zidentyfikowanych w  raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności.  
5. Prezes Agencji zatwierdza w  drodze decyzji administracyjnej dystanse, o  których mowa w  ust. 1, po uzys kaniu 
opinii właściwego wojewody oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych, co do wykonalności przeprowadzenia 
działań interwencyjnych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 134 – Poz. 623 
 
 6. Do wniosku o  zatwierdzenie dystansów, o  których mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) uzasadnienie;  
2) mapę administracyjną z naniesionymi granicami dystansów oraz wykaz gmin objętych tymi dystansami;  
3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie dystansów, wraz z  opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów obl i-
czeniowych oraz przyjętymi scenariuszami i  danymi meteorologicznymi . 
7. Do zmiany dystansów, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych d ystan-
sów. 
Art. 86o. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zakwalifikowanej do I  lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącz -
nikiem nr 5  do ustawy , opracowuje i  wdraża program monitoringu radiacyjnego środowiska na terenie i  poza terenem 
jednostki organizacyjnej, w  sytuacji normalnej oraz w  przypadku zdarzenia radiacyjnego.  
2. Program monitoringu radiacyjnego środowiska obejmuje strefy, o  których mo wa w  art. 86l, oraz dystans rozsz e-
rzonego planowania, o  którym mowa w  art. 86n ust. 1  pkt 1.  
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, zakres programu monitoringu radiacyjnego środowiska, o  którym  
mowa w  ust. 1, kierując się koniecznością zapewni enia wiarygodnych danych niezbędnych do oceny narażenia pracown i-
ków oraz osób z  ogółu ludności.  
Art. 86p. Na wypadek zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim albo 
krajowym wojewoda określa dla podległych organów i  służb rozwiązania organizacyjne i  techniczne zapewniające:  
1) niezwłoczną ocenę zagrożenia, w  tym ocenę rozwoju sytuacji awaryjnej;  
2) niezwłoczne podjęcie działań interwencyjnych, w  tym w  strefach, o  których mowa w  art. 86l, oraz na obszarach 
wyznaczonych dys tansami, o  których mowa w  art. 86n ust. 1;  
3) monitorowanie skażeń osób, sprzętu i  środków transportu, w  tym opuszczających strefę planowania awaryjnego, 
oraz ich dekontaminację;  
4) identyfikację osób poszkodowanych, w  tym skażonych promieniotwórczo wskute k zdarzenia radiacyjnego;  
5) udzielenie pomocy medycznej i  psychologicznej osobom poszkodowanym;  
6) ograniczenie i  kontrolę dostępu do stref, o  których mowa w  art. 86l;  
7) miejsca ewakuacji;  
8) rejestrację osób z  ogółu ludności w  miejscach ewakuacji;  
9) opiekę dla zwierząt, które pozostają na terenie, z  którego uprzednio ewakuowano ich właścicieli lub opiekunów.  
Art. 86q. 1. W  przypadku gdy na terenie województwa znajduje się jednostka organizacyjna wykonująca działalność 
zakwalifikowaną do I  kategorii zagr ożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, wojewoda zapewnia, że przynajmniej 
jedna funkcjonująca na terenie tego województwa jednostka ochrony zdrowia jest przygotowana do udzielania pomocy 
osobom poszkodowanym w  wyniku zdarzenia radiacyjnego spowodowan ego działalnością takiej jednostki organizacyjnej, 
w tym pracownikom tej jednostki organizacyjnej oraz osobom z  ogółu ludności przebywającym w  strefie, o  której mowa 
w art. 86l.  
2. Koszty przygotowania jednostki ochrony zdrowia do wykonywania zadania, o  którym mowa w  ust. 1, pokrywa 
jednostka organizacyjna wykonująca działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do 
ustawy.  
3. W przypadku gdy na terenie województwa znajduje się więcej niż jedna jednostka organizacyjna wykon ująca 
działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, koszty, o  których mowa 
w ust. 2, są pokrywane przez te jednostki w  częściach równych.  
4. Wysokość kosztów, o  których mowa w  ust. 2, oraz sposób i  terminy ich pokrywania określa umowa zawarta mi ę-
dzy wojewodą oraz jednostką organizacyjną, o  której mowa w  ust. 1.  
Art. 86r. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, której działalność wymaga określenia strefy, o  której mowa w  art. 86l,  
pokrywa koszty zakupu, przechowyw ania, dystrybucji, wymiany i  unieszkodliwienia preparatów ze stabilnym jodem 
niezbędnych do właściwego przygotowania i  prowadzenia działania interwencyjnego na terenie tej strefy.  
2. Zadania polegające na zakupie, przechowywaniu, dystrybucji, wymianie i  unieszkodliwianiu preparatów ze stabi l-
nym jodem realizuje wojewoda.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 135 – Poz. 623 
 
 3. Osoby z  ogółu ludności znajdujące się w  strefie wewnętrznej wyposaża się, w  terminie 3  miesięcy od dnia z a-
twierdzenia tej strefy, w  preparaty ze stabilnym jodem w  dawce zgodnej z  przepisa mi wydanymi na podstawie ust. 9.  
4. Wysokość kosztów, o  których mowa w  ust. 1, oraz sposób i  terminy ich pokrywania określa umowa zawarta mi ę-
dzy wojewodą oraz jednostką organizacyjną, o  której mowa w  ust. 1.  
5. Do opakowań preparatów ze stabilnym jodem woj ewoda dołącza informacje dotyczące stosowania tych prepar a-
tów określone w  przepisach wydanych na podstawie ust. 9.  
6. Wojewoda określa liczbę preparatów ze stabilnym jodem przeznaczonych do dystrybucji w  strefach, o  których 
mowa w  art. 86l, uwzględniając:  
1) liczbę osób przebywających stale lub czasowo w  tych strefach;  
2) liczbę osób pracujących i  dzieci uczęszczających do szkół lub przedszkoli w  tych strefach;  
3) liczbę łóżek w  szpitalach, obiektach, w  których świadczone są usługi hotelarskie, i  instytucja ch społecznych mies z-
czących się w  tych strefach;  
4) liczbę osób pełniących służbę wojskową w  tych strefach;  
5) liczbę osób osadzonych w  zakładach karnych oraz aresztach śledczych w  tych strefach;  
6) osoby biorące udział w  usuwaniu skutków zdarzeń radiacyjn ych w  tych strefach zgodnie z  wojewódzkim planem 
postępowania awaryjnego.  
7. Niezależnie od liczby preparatów ze stabilnym jodem, o  której mowa w  ust. 6, wojewoda tworzy zapasy prepar a-
tów ze stabilnym jodem na potrzeby prowadzenia działania interwencyjnego  w strefach, o  których mowa w  art. 86l, 
w wielkości 10% tej liczby.  
8. Wojewoda weryfikuje dane potrzebne do określenia liczby preparatów ze stabiln ym jodem, o  których mowa 
w ust. 6 i 7, nie rzadziej niż co 5  lat. 
9. Minister właściwy do spraw zdrowia okre śli, w  drodze rozporządzenia:  
1) dawki preparatów ze stabilnym jodem, w  jakie wyposaża się osoby z  ogółu ludności znajdujące się w  strefie w e-
wnętrznej,  
2) treść informacji, o  której mowa w  ust. 5  
– kierując się koniecznością zapewnienia właściwej ochrony o sób z  ogółu ludności znajdujących się w  strefie wewnętr z-
nej przed skutkami skażeń promieniotwórczych.  
Art. 86s. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii z a-
grożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ust awy, zapewnia rozwiązania organizacyjne i  techniczne oraz zasoby ludzkie 
gwarantujące prawidłową i  niezwłoczną realizację zadań w  przypadku zdarzenia radiacyjnego, w szczególności:  
1) ocenę stanu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, w  tym okr eślenie potencjalnego rozwoju sytuacji 
radiacyjnej i  jej skutków;  
2) monitorowanie i  ocenę zagrożenia, w  tym ocenę sytuacji radiacyjnej na terenie oraz poza terenem jednostki organ i-
zacyjnej, w  tym w  strefach, o  których mowa w  art. 86l;  
3) realizację zadań,  o których mowa w  art. 83  ust. 1;  
4) informowanie pracowników i  osób z  ogółu ludności o  zagrożeniu na terenie jednostki organizacyjnej oraz w  strefach,  
o których mowa w  art. 86l;  
5) pomoc medyczną osobom poszkodowanym na terenie jednostki organizacyjnej;  
6) wprowadzenie działań interwencyjnych zgodnie z  zakładowym planem postępowania awaryjnego;  
7) wstępną ocenę narażenia pracowników, osób poszkodowanych w  wyniku zdarzenia radiacyjnego, osób z  ogółu lu d-
ności przebywających w  strefach, o  których mowa w  art. 86l, członków ekip awaryjnych zaangażowanych w  dzia-
łania na terenie jednostki organizacyjnej;  
8) optymalizację podejmowanych działań;  
9) bieżące aktualizowanie ocen i  prognoz rozwoju sytuacji radiacyjnej;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 136 – Poz. 623 
 
 10) podejmowanie działań w  przypadku jednoczesneg o wystąpienia zdarzeń radiacyjnych w  kilku obiektach jądrowych 
znajdujących się na terenie tej samej jednostki organizacyjnej;  
11) ciągły monitoring sytuacji radiacyjnej w  miejscach zbiórek i  miejscach schronienia pracowników i  osób z  ogółu lud -
ności;  
12) rejestrację pracowników i  osób z  ogółu ludności w  miejscach zbiórek i  schronienia;  
13) klasyfikację zdarzenia radiacyjnego zgodnie z  Międzynarodową Skalą Zdarzeń Jądrowych i  Radiologicznych (INES);  
14) monitorowanie skażeń osób, sprzętu i  środków transportu oraz ich dekontaminację na terenie jednostki organizacyjnej;  
15) informowanie na bieżąco właściwych organów i  służb o  aktualnej sytuacji  w jednostce organizacyjnej i  o przewidy -
wanych zmianach tej sytuacji.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej  wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, zgodnie  
z załącznikiem nr 5  do ustawy, określa w  zakładowym planie postępowania awaryjnego minimalną liczbę pracowników, 
w tym członków ekip awaryjnych, niezbędną do prowadzania dział ań interwencyjnych w  przypadku zdarzenia radiacy j-
nego oraz zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  takiej sytuacji.  
Art. 86t. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność z akwalifikowaną do I, II lub III  kategorii 
zagrożeń, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, odpowiednio wyznacza, tworzy i  utrzymuje:  
1) drogi ewakuacji na terenie jednostki organizacyjnej;  
2) miejsca zbiórek, miejsca schronienia oraz miejsca dekontaminacji na wypadek zdarzenia radiacyjnego pracown ików 
i osób z  ogółu ludności przebywających na terenie jednostki organizacyjnej;  
3) system powiadamiania alarmowego na terenie jednostki organizacyjnej;  
4) preparaty ze stabilnym jodem dla pracowników i  osób z  ogółu ludności przebywających na terenie jedno stki organ i-
zacyjnej, jeżeli wyniki analiz potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych uzasadniają konieczność zaplanowania 
i wprowadzania na terenie jednostki organizacyjnej działania interwencyjnego polegającego na dystrybucji prepar a-
tów ze stabilnym jodem.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, 
zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, zapewnia funkcjonowanie:  
1) środków technicznych i  organizacyjnych, w  tym środków łączności satelitarnej, w celu natychmiastowego powiad a-
miania właściwych organów i  służb o  wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;  
2) środków technicznych i  organizacyjnych w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, w  celu ostrzegania ludności o  wystą -
pieniu lub  podejrzeniu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, zgodnych z  systemem wczesnego ostrzegania ludności 
nadzorowanym przez wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 26  kwietnia 
2007  r. o zarządzaniu kryzysowym.  
3. Minimalne wy magania dla środków, o  których mowa w  ust. 2  pkt 2, obejmują nadawanie sygnału dźwiękowego 
docierającego do całej ludności w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, oraz przekazywanie informacji za pośrednictwem 
audycji radiowych i  telewizyjnych z  wykorzystanie m wcześniej przygotowanych nagrań dźwiękowych i  wizualnych.  
4. W przypadku gdy w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, działa więcej niż jedna jednostka organizacyjna wykonująca 
działalność zakwalifikowaną do I  lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z  załącznikie m nr 5  do ustawy, obowiązek, o  którym 
mowa w  ust. 2  pkt 2, może być wspólnie wykonywany przez kierowników tych jednostek organizacyjnych, na zasadach 
określonych w  zawartej między nimi umowie, chyba że Prezes Agencji, ze względu na konieczność zapewnienia bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, określi inaczej w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 4  ust. 1.  
Art. 86u. 1. Na potrzeby reagowania na zdarzenia radiacyjne w  strefie, o  której mowa w  art. 86l, dla jednostki org a-
nizacyjnej wykonującej działa lność zakwalifikowaną do I  kategorii zagroż eń, zgodnie z  załącznikiem nr 5 do ustawy, 
kierownik jednostki organizacyjnej oraz wojewoda zapewniają redundantność sił i  środków niezbędnych do realizacji 
zadań określonych odpowiednio w  zakładowym albo wojewódz kim planie postępowania awaryjnego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I  kategorii zagrożeń, zgodnie 
z załącznikiem nr 5  do ustawy, tworzy awaryjny ośrodek zarządzania na terenie jednostki organizacyjnej oraz z apasowy 
awaryjny ośrodek zarządzania na zewnątrz strefy, o  której mowa w  art. 86l.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 137 – Poz. 623 
 
 Art. 86v. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację działań w  zakresie przygotowania 
i reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie publicz ne o zasięgu krajowym, w  tym współdziałania org a-
nów, służb i  instytucji wskazanych w  krajowym planie postępowania awaryjnego.  
2. Wojewoda zapewnia koordynację działań w  zakresie przygotowania i  reagowania na zdarzenia radiacyjne powo-
dujące zagrożenie publi czne o  zasięgu wojewódzkim, w  tym współdziałania organów, służb i  instytucji wskazanych  w woje -
wódzkim planie postępowania awaryjnego.  
Art. 86w.  Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zapewnia współdział a-
nie z  organ ami dochodzeniowo -śledczymi w  przypadku podejrzenia, że zdarzenie radiacyjne nastąpiło w  wyniku działań 
przestępczych, w  tym aktu terroru, i  koordynację działań przez podległe mu organy i  służby w  tym zakresie.  
Art. 87. Rada Ministrów określi, w  drodze ro zporządzenia:  
1) (uchylony)  
2) (uchylony)  
3) wartości poziomów interwencyjnych dla poszczególnych rodzajów działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, 
oraz kryteria odwołania tych działań, uwzględniając zalecenia właściwych organizacji międzynarodowych.  
Art. 88. 1. Decyzja o  wprowadzeniu działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, może być podjęta po:  
1) przekazaniu przez Prezesa Agencji informac ji, że w  wyniku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenia, o  któ-
rych mowa w  art. 82 ust.  1 pkt  2 i 3, może nastąpić przekroczenie poziomów interwencyjnych;  
2) stwierdzeniu w  wyniku analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych, że zmniejszeni e szkody związanej 
z promieniowaniem uzasadnia spowodowane przez te działania szkody i  koszty, w  tym koszty społeczne.  
2. Przy dokonywaniu analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, należy 
uwzględnić:  
1) dotychczasowy oraz przewidywany przebieg i  zasięg zdarzenia;  
2) występujące lub mogące wystąpić wartości dawek promieniowania jonizującego;  
3) liczebność grup osób zagrożonych;  
4) skutki zdrowotne tych działań;  
5) przewidywaną wysokość kosztów oraz skalę skutków ekonomi cznych i  społecznych tych działań.  
3. Rodzaj, skala i  czas trwania działań interwencyjnych są tak dobrane, żeby korzyści związane ze zmniejszeniem 
szkód dla zdrowia, pomniejszone o  szkody związane z  interwencją, były jak największe.  
Art. 89. 1. Wprowadzeni e działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, w  związku ze zdarzeniem radiacy j-
nym, którego zasięg skutków nie przekracza obszaru jednego województwa, następuje w  drodze aktu prawa miejscowego 
wydanego przez wojewodę właściwego dla miejsca zdarzenia.  
2. Wprowadzenie działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, w  związku ze zdarzeniem radiacyjnym, któr e-
go zasięg skutków przekracza obszar jednego województwa, następuje w  drodze rozporządzenia Rady Ministrów.  
3. Rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 2, oprócz ogłoszenia go w  Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, 
podaje się do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie w  miejscach publicznych na obszarze objętym działaniami 
interwencyjnymi oraz przez ogłoszenie w  środkach masowego przekazu na ty m obszarze.  
4. W aktach prawnych, o  których mowa w  ust. 1 i 2, określa się przyczyny, datę wprowadzenia oraz obszar i przew i-
dywany czas obowiązywania działań interwencyjnych, a  także rodzaj niezbędnych działań interwencyjnych.  
5. W sprawach publikacji aktó w prawnych, o  których mowa w  ust. 1 i 2, stosuj e się przepisy ustawy z  dnia 26 stycz-
nia 1984  r. – Prawo prasowe (Dz.  U. z 2018 r.  poz. 1914 ). 
6. Odwołanie działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, na całym obszarze ich obowiązywania lub na cz ęści 
tego obszaru następuje w  trybie przewidzianym dla ich ogłoszenia.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 138 – Poz. 623 
 
 Art. 90. Działaniami interwencyjnymi wprowadzanymi w  razie możliwości przekroczenia poziomów interwencyjnych są:  
1) ewakuacja;  
2) nakaz pozostania w  pomieszczeniach zamkniętych;  
3) podanie preparatów ze stabilnym jodem;  
4) zakaz lub ograniczenie: spożywania skażonej żywności i  skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, żywie -
nia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym 
terenie;  
5) czasowe przesiedlenie ludności;  
6) stałe przesiedlenie ludności.  
Art. 90a. 1. W  uzasadnionych przypadkach kierujący działaniami interwencyjnymi, o  których mowa w  art. 90, może 
wyrazić w  drodze decyzji administracyjnej zgodę osobie niebędącej czło nkiem ekipy awaryjnej na dostęp do obszaru, 
z którego ewakuowano ludność, jeżeli:  
1) obecność tej osoby na tym obszarze nie będzie negatywnie wpływać na efektywność prowadzonych działań inte r-
wencyjnych i  działań naprawczych;  
2) istnieje możliwość zapewnien ia tej osobie kontroli narażenia w  czasie przebywania na tym obszarze;  
3) zostanie zapewniona tej osobie informacja o  możliwych działaniach ochronnych, jakie należy podjąć we włas nym 
zakresie w  celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia, a  także o  możliwy ch negatywnych skutkach narażenia.  
2. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1, jest wydawana na uzasadniony wniosek osoby ubiegającej się o  uzyskanie tej zgody.  
Art. 91. Działaniami interwencyjnymi, o  których mowa w  art. 90, kieruje:  
1) wojewoda właściwy dla miejsca  zdarzenia radiacyjnego – w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego z a-
grożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim;  
2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego:  
a) zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym,  
b) zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim, gdy podjęcie i  prowadzenie działań interwencyjnych przekracza 
możliwości służb podległych wojewodzie.  
Art. 91a. W zakresie działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, wojewodzie są podporządkowane organ y 
i jednostki organizacyjne administracji rządowej i  samorządu województwa oraz inne siły i  środki wydzielone do jego  dys-
pozycji i  skierowane do wykonywania tych działań.  
Art. 91b. 1. W  przypadku wprowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, organ kierujący dzi a-
łaniami interwencyjnymi zapewnia:  
1) zabezpieczenie pozostawionego mienia oraz zapewnienie ewakuowanej lub przesiedlanej ludności miejsc pobytu 
czasowego albo stałego, transportu oraz warunków powrotu do miejsc zamieszkania po odwo łaniu ewakuacji 
i czasowego przesiedlenia – w przypadku ewakuacji, czasowego lub stałego przesiedlenia ludności;  
2) zaopatrzenie ludności w  niezbędne produkty żywnościowe i  wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz pomoc 
medyczną – w przypadku nakazu pozostania w  pomieszczeniach zamkniętych;  
3) dystrybucję preparatów ze stabilnym jodem – w przypadku konieczności podania tych preparatów;  
4) odbiór skażonej żywności, zamknięcie ujęć skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, bezpłatną dystr y-
bucję nieskażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludz i oraz nieskażonej żywności – w przypadku zakazu lub 
ograniczenia spożywania skażonej żywności i  skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi;  
5) bezpłatne udostępnienie nieskażonych środków ży wienia zwierząt i  wody oraz nadzór nad przestrzeganiem zakazu 
wypasu zwierząt na skażonym terenie – w przypadku zakazu lub ograniczenia żywienia zwierząt skażonymi środk a-
mi żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie;  
6) wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów;  
7) przygotowanie i  zapewnienie działania jednostek ochrony zdrowia odpowiednio do rozwoju sytuacji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 139 – Poz. 623 
 
 2. Wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów w  przypadku zdarzenia radiacyjn ego powoduj ą-
cego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim następuje w  drodze aktu prawa miejscowego wydanego przez właśc i-
wego wojewodę, a  w przypadku gdy obszar województwa przylega do granicy państwowej – wprowadzenie takich ogr a-
niczeń następuje po zasi ęgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych.  
3. Wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w  ruchu osób i  towarów w  przypadku zdarzenia radiacyjnego powoduj ą-
cego zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym następuje w  drodze rozporządzenia ministra właś ciwego do spraw w e-
wnętrznych.  
4. W aktach prawnych, o  których mowa w  ust. 2 i  3, określa się rodz aj, datę wprowadzenia, obszar i przewidywany 
czas obowiązywania ograniczeń.  
5. Przepisy art. 89  ust. 5 i  6 stosuje się odpowiednio.  
Art. 91c. 1. Kierownik jedn ostki organizacyjnej zapewnia usunięcie skażeń promieniotwórczych z  terenu jednostki 
organizacyjnej, w  której jest wykonywana działalność związana z  narażeniem, powstałych w  wyniku zdarzenia radiacy j-
nego związanego z  działalnością tej jednostki organizacyj nej. 
2. W przypadku skażeń promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej powstałych w  wyniku zdarzenia 
radiacyjnego związanego z  działalnością tej jednostki organizacyjnej kierownik jednostki organizacyjnej współdziała 
odpowiednio z  wojewodą alb o ministrem właściwym do spraw wewnętrznych w  usuwaniu skażeń promieniotwórczych 
i ponosi koszty usunięcia tych skażeń.  
Art. 92. 1. Ludność, która w  przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego mogłaby otrzymać dawkę promieniow a-
nia jonizującego przekraczającą dawkę graniczną dla ogółu ludności, jest okresowo informowana o  możliwych do zast o-
sowania środkach ochrony zdrowia oraz o  działaniach, jakie powinna podjąć w  razie wystąpienia zdarzenia radiacyjnego 
(informacja wyprzedzająca).  Informacja wyp rzedzająca jest aktualizowana w  miarę rozwoju sytuacji.   
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, grupy ludności, którym jest przekazywana informacja wyprz e-
dzająca, podmioty właściwe w  sprawie opracowywania i  przekazy wania informacji wyprzedzającej, zakres tej informacji 
oraz sposób i  częstotliwość jej przekazywania, mając na względzie potrzebę przygotowania ludności na wystąpienie zd a-
rzenia radiacyjnego, a  także uwzględniając rodzaje działalności, które w  przypadku zd arzenia radiacyjnego mogą prow a-
dzić do narażenia ludności na dawkę promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę graniczną.  
Art. 92a. 1. Po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego ludność, która może otrzymać dawkę promieniowania jonizuj ą-
cego przekraczającą dawkę graniczną dla osób z  ogółu ludności, jest niezwłocznie informowana o  tym zdarzeniu radi a-
cyjnym, podejmowanych działaniach oraz o  stosownych środkach ochrony zdrowia.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej przygotowuje projekt informacji, o  której mowa  w ust. 1, po wystąpieniu zd a-
rzenia radiacyjnego, którego rozwój prowadzi lub może prowadzić do zagrożenia o  skutkach sięgających poza teren je d-
nostki organizacyjnej, w  tym również zdarzenia radiacyjnego zaistniałego podczas transportu materiałów jądrowych , 
źródeł promieniotwórczych lub odpadów promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej.  
3. Kierownik jednostki organizacyjnej przekazuje projekt informacji, o  którym mowa w  ust. 2, niezwłocznie po jego 
przygotowaniu wojewodzie właściwemu dla miej sca zdarzenia radiacyjnego, a  także wskazuje obszar, na którym inform a-
cja ta powinna być rozpowszechniana.  
4. Wojewoda opracowuje informację, o  której mowa w  ust. 1, we współpracy z  państwowym wojewódzkim inspek -
torem sanitarnym, uwzględniając projekt info rmacji przekazany zgodnie z  ust. 3.  
5. Wojewoda przekazuje ludności informację, o  której mowa w  ust. 4, niezwłocznie po jej opracowaniu, przez ogł o-
szenie w  środkach masowego przekazu i  w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, a  następnie uaktual nia ją 
w miarę rozwoju sytuacji.  
6. Prezes Agencji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych opracowuje informację, o  której 
mowa w  ust. 1, dotyczącą zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym.  
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje ludności informację, o  której mowa w  ust. 6, niezwłocznie 
po jej opracowaniu, przez ogłoszenie w  środkach masowego przekazu na obszarze, którego mogą dotyczyć skutki zdarz e-
nia radiacyjnego, a  następnie uaktualnia j ą w miarę rozwoju sytuacji.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 140 – Poz. 623 
 
 8. Informacja, o  której mowa w  ust. 1, zawiera w  zależności od potrzeb:  
1) dane dotyczące rodzaju zdarzenia radiacyjnego, a  jeżeli to możliwe – dane dotyczące miejsca i  czasu jego wystąpi e-
nia oraz opis zdarzenia radiacyjnego, a  także dotychczasowy oraz przewidywany przebieg zdarzenia radiacyjnego, 
wraz z  określeniem rozmiaru i  zasięgu zaistniałych oraz przewidywanych skutków tego zdarzenia radiacyjnego;  
2) wskazanie działań lub zachowań ludności mających na celu uniknięcie skutkó w zdarzenia radiacyjnego, które, 
w zależności od rodzaju zdarzenia radiacyjnego, mogą obejmować zalecenia ograniczenia spożywania niektórych 
produktów żywnościowych, podstawowe reguły dotyczące higieny i  dekontaminacji ludzi, zalecenia dotyczące poz o-
stania  w pomieszczeniach zamkniętych, informacje dotyczące systemu dystrybucji preparatów ze stabilnym jodem 
oraz ustalenia organizacyjne dotyczące ewakuacji;  
3) uprzedzenie o  możliwości wprowadzenia działań interwencyjnych, o  których mowa w  art. 90, o  ile z przebiegu zd a-
rzenia radiacyjnego wynika możliwość wprowadzenia takich działań;  
4) wskazanie organów i  służb prowadzących akcję likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
5) jeżeli czas na to pozwala – podstawowe dane o  promieniowaniu jonizującym oraz o  skutkach jego oddziaływania na 
człowieka i  środowisko;  
6) wezwanie do słuchania komunikatów przekazywanych przez radio i  telewizję;  
7) zalecenia dotyczące postępowania:  
a) osób odpowiedzialnych za przedszkola, szkoły, szpitale, domy opie ki, hotele, zakłady karne, areszty śledcze i  inne 
obiekty, w  których przebywają większe grupy ludzi,  
b) grup zawodowych, które mogą być pomocne w  przypadku zdarzenia radiacyjnego.  
Art. 93. 1. Koszty działań interwencyjnych i  usuwania skutków zdarzenia radi acyjnego są pokrywane przez jednos t-
kę organizacyjną, z  której przyczyny powstało zdarzenie radiacyjne.  
2. W razie zdarzenia radiacyjnego niepowstałego z  przyczyny jednostki organizacyjnej koszty, o  których mowa 
w ust. 1, są pokrywane przez sprawcę tego zda rzenia, a  w razie zdarzenia, którego sprawca nie jest znany lub nie można 
od s prawcy uzyskać pokrycia kosztów oraz w  razie zdarzenia powstałego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej  – 
z budżetu  państwa.  
Art. 94. 1. Raport o  zdarzeniu radiacyjnym, po zak ończeniu działań interwencyjnych, niezwłocznie przekazuje:  
1) kierownik jednostki organizacyjnej – organowi właściwemu do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo prz y-
jęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4  ust. 1 lub 1a, w  przypadku zdarzenia ra diacyjnego powodującego z a-
grożenie jednostki organizacyjnej;  
2) wojewoda – ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Prezesowi Agencji, w  przypadku zdarzenia radi a-
cyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu wojewódzkim;  
3) minister właściwy do spraw wewnętrznych po opracowaniu we współpracy z  Prezesem Agencji – Prezesowi Rady 
Ministrów, w  przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o  zasięgu krajowym.  
2. Raport, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) opis przebiegu zdarzen ia radiacyjnego z  określeniem przyczyn tego zdarzenia;  
2) ogólną ocenę zagrożenia w  wyniku zdarzenia radiacyjnego;  
3) opis przebiegu likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
4) wskazanie liczby osób poszkodowanych wraz z  określeniem  rodzaju uszkodzeń ciała, oceną dawek pochłoniętych 
i skażeń promieniotwórczych tych osób;  
5) ocenę skażeń promieniotwórczych powierzchni roboczych stanowisk pracy i  skażeń promieniotwórczych środowiska;  
6) wykaz zastosowanych metod pomiarowych i  przyrządó w dozymetrycznych, sprzętu ochrony indywidualnej i  sprzętu 
użytego do likwidacji zagrożenia i  usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego;  
7) opis procedur zastosowanych przy usuwaniu skażeń promieniotwórczych pomieszczeń, terenu, środowiska lub osób;  
8) proto kół kontroli dozymetrycznej przeprowadzonej po usunięciu skutków zdarzenia radiacyjnego;  
9) wnioski ze zdarzania radiacyjnego i  opis działań zapobiegawczych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 141 – Poz. 623 
 
 Art. 95. 1. Jeżeli środki, którymi dysponuje organ kierujący akcją likwidacji zagrożenia i  usuwani a skutków zdarz e-
nia, są niewystarczające, organ ten może wprowadzić obowiązek świadczeń osobistych i  rzeczowych.  
2. Do spraw związanych ze świadczeniami, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące 
świadczeń w  celu zwalczania klęsk żywiołowych.  
Art. 96. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej i  wojewoda, każdy w  swoim zakresie, przeprowadzają okresowe 
ćwiczenia w  celu przeglądu i  aktualizacji planów postępowania awaryjnego.  
2. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje plan ćwiczeń, o  którym mowa w  art. 86i ust. 2  pkt 12, w  sposób 
zapewniający kompleksową, w  tym praktyczną, weryfikacj ę przygotowania na reagowanie w zidenty fikowanych sytuacjach  
awaryjnych.  
3. W przypadku o biektu jądrowego pierwsze ćwiczenie z  zakresu przygotowania i  postępowania awaryjnego na w y-
padek wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może wykraczać poza teren jednostki organizacyjnej, 
przeprowadza kierownik jednostki organizacyjnej przed pierwszym załadunkiem paliwa jądrowego do obiektu jądrowego. 
Zakres oraz scenariusz ćwiczenia kierownik jedn ostki organizacyjnej uzgadnia z wojewodą.  
4. Koszty ćwiczeń, o  których mowa w  ust. 1, ponoszą jednostka organizacyjna i  wojewoda, każdy w  swoi m zakresie.  
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przeprowadza okresowo, nie rzadziej niż co 3  lata, ćwiczenia w  celu 
przeglądu i  aktualizacji krajowego planu postępowania awaryjnego . Koszty ćwiczeń są pokrywane z budżetu ministra 
właściwego do spraw wewnętrznych.  
6. Ćwiczenia, o  których mowa w  ust. 1, są przeprowadzane w  przypadku:  
1) zakładowego planu postępowania awaryjnego dla jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikow a-
ną, zgodnie z  załącznikiem nr 5  do ustawy, do:  
a) I lub II ka tegorii zagrożeń – nie rzadziej niż co roku i  obejmują weryfikację wszystkich scenariuszy awaryjnych 
określonych w  zakładowym planie postępowania awaryjnego, a  w przypadku ćwiczeń w  zakresie współdziałania 
z zewnętrznymi ekipami awaryjnymi – nie rzadziej n iż co 3  lata, 
b) III lub IV kategorii zagrożeń – nie rzadziej niż co 2  lata; 
2) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego – nie rzadziej niż co 3  lata. 
7. Kierownik jednostki organizacyjnej przekazuje Prezesowi Agencji oraz wojewodzie wnioski z  ćwiczeń, o których 
mowa w  ust. 6  pkt 1  lit. a, w  terminie 30  dni od dnia zakończenia ćwiczeń.  
8. Dokumentacja ćwiczeń, o  których mowa w  ust. 1 i  5, wraz z  wnioskami z  tych ćwiczeń, jest przechowywana o d-
powiednio przez kierownika jednostki organizacyjnej, wojewodę i  ministra właściwego do spraw wewnętrznych przez 
okres nie krótszy niż 5  lat od dnia zakończenia ćwiczeń.  
Art. 97. 1. Po zdarzeniu radiacyjnym żywność i  środki żywienia zwierząt p odlegają kontroli na zgodność z maks y-
malnymi dozwolonymi poziomami skażeń promieniotwórczych, zgodnie z  przepisami obowiązującymi w  Unii Europe j-
skiej.  
2. Żywność i  środki żywienia zwierząt, w  których zawartość skażeń promieniotwórczych przekra cza poziomy, o któ-
rych mowa w  ust. 1, nie są wprowadzane do obrotu, a  także nie mogą by ć wywożone do państw niebędących członkami 
Unii Europejskiej.  
3. O każdym przypadku przekroczenia poziomów skażeń promieniotwórczych, o  których mowa w  ust. 1, jest info r-
mowana Komisja Europejska.  
4. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, podmioty  właściwe do:  
1) prowadzenia kontroli, o  której mowa w  ust. 1, 
2) wydawania decyzji o  niedopuszczeniu do obrotu lub o  zakazie wywozu do państw niebędących członkami Unii Euro -
pejskiej żywności i  środków żywienia zwierząt, o  których mowa w  ust. 2, 
3) inform owania Komisji Europejskiej w  sprawach, o  których mowa w  ust. 3 
– kierując się koniecznością zapewnienia wykonania przepisów obowiązujących w  Unii Europejskiej dotyczących maksy -
malnych dozwolonych poziomów skażeń radioaktywnych żywności i  środków żywienia  zwierząt po awarii jądrowej 
w Czar nobylu, jak i  po przyszłym zdarzeniu radiacyjnym.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 142 – Poz. 623 
 
 Art. 97a. Minister właściwy do spraw zdrowia monitoruje stan zdrowia osób poszkodowanych w  wyniku zdarzenia 
radiacyjnego, w  związku z  którym wprowadzono działania interwe ncyjne, o  których mowa w  art. 90.  
Art. 98. (uchylony)  
Art. 99. Rada Ministrów może określić, w  drodze rozporządzenia, poziom zawartości substancji promieniotwó r-
czych w  surowcach i  wyrobach przemysłowych przywożonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po zdarzeniach 
radiacyjnych, uwzględniając dawki graniczne promieniowania jonizującego i  sposób postępowania z  tymi wyrobami.  
Rozdział 12  
Odpowiedzialność cywilna za szkody jądrowe  
Art. 100. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:  
1) urządzenie jądrowe:  
a) reaktor jądrowy, z  wyjątkiem reaktora wykorzystywanego w  środkach transportu morskiego lub lotniczego jako 
źródło mocy bądź napędu, bądź w  innym celu,  
b) zakład używający paliwa jądrowego do produkcji materiału jądrowego lub zakład przetwarzania materiału 
jądrowego, łącznie z  zakładem przerobu wypalonego paliwa jądrowego,  
c) urządzenie, w  którym jest przechowywany lub składowany materiał jądrowy, z  wyjątkiem przechowywania 
związanego z  przewozem takiego materiału;  
2) reaktor jądrowy – urządzenie zawierające paliwo jądrowe w  stanie, w  którym samopodtrzymująca się reakcja łańc u-
chowa rozszczepienia jądrowego może następować bez dodatkowego źródła neutronów;  
3) paliwo jądrowe – materiał, który może wytwarzać energię przez samopodtrzymując ą się reakcję łańcuchową roz -
szczepienia jądrowego;  
4) materiał jądrowy:  
a) paliwo jądrowe, z  wyjątkiem uranu naturalnego lub uranu zubożonego, które może wytwarzać energię w  drodze 
samopodtrzymującej się reakcji łańcuchowej rozszczepienia jądrowego poza r eaktorem jądrowym, zarówno samo,  
jak i w połączeniu z  innymi materiałami,  
b) produkty lub odpady promieniotwórcze – materiał promieniotwórczy wytworzony w  procesie produkcji lub w y-
korzystywania paliwa jądrowego lub materiał, który stał się promieniotwórczy  przez napromieniowanie 
w związku z  tym procesem, z  wyłączeniem izotopów promieniotwórczych, które osiągnęły końcową fazę ich 
wytwarzania, tak aby mogły być wykorzystane dla celów naukowych, medycznych, rolniczych, handlowych lub 
przemysłowych;  
5) szkoda j ądrowa:  
a) szkodę na osobie,  
b) szkodę w  mieniu,  
c) szkodę w  środowisku jako dobru wspólnym – koszty zastosowanych środków mających na celu przywrócenie stanu 
środowiska naturalnego, jako dobra wspólnego, sprzed jego naruszenia, chyba że naruszenie jest ni eznaczne  
– w zakresie, w  jakim szkoda powstała lub wynika z  promieniowania jonizującego emitowanego przez jakiekolwiek 
źródło promieniowania wewnątrz urządzenia jądrowego lub emitowanego przez paliwo jądrowe, materiały promi e-
niotwórcze, odpady lub materiał  jądrowy, pochodzące z  urządzenia jądrowego, powstałe w  nim lub wprowadzone do 
niego, jeżeli wynikają one z  właściwości promieniotwórczych tej substancji lub z  połączenia właściwości promieni o-
twórczych z  trującymi, wybuchowymi lub innymi niebezpiecznymi wł aściwościami takiej substancji;  
6) środki przywracające stan środowiska sprzed jego naruszenia – wszelkie właściwie zastosowane środki mające na 
celu przywrócenie lub naprawienie uszkodzonych lub zniszczonych składników środowiska albo, gdy jest to uzasa d-
nione, wprowadzenie ich równoważnych odpowiedników zastępczych;  
7) środki zapobiegawcze – wszelkie właściwe środki podjęte po wypadku jądrowym celem zapobieżenia szkodzie 
jądrowej określonej w  pkt 5 lub jej zmniejszenia;  
              
Dzie nnik Ustaw  – 143 – Poz. 623 
 
 8) wypadek jądrowy – jakiekolwiek zd arzenie lub serię zdarzeń mających to samo źródło pochodzenia, które powodują 
szkodę jądrową lub poważne i  bezpośrednie zagrożenie jej powstaniem;  
9) osoba eksploatująca – podmiot eksploatujący urządzenie jądrowe;  
10) SDR – jednostkę rozrachunkową Międzynarodowego Funduszu Walutowego.  
Art. 100a.  1. Naprawienie szkody jądrowej następuje na zasadach określonych w  przepisach Kodeksu cywilnego, 
z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w  niniejszej ustawie.  
2. Naprawienie szkody jądrowej w  środowisku natu ralnym jako dobru wspólnym polega na zwrocie kosztów śro d-
ków przywracających stan środowiska naturalnego sprzed jego naruszenia zastosowanych przez upoważnione do tego 
organy lub na podstawie ich decyzji przez inne podmioty.  
3. Naprawienie szkody jądrowej obejmuje także zwrot kosztów środków zapobiegawczych.  
4. Jeżeli zastosowanie środków zapobiegawczych spowodowało szkodę na osobie, w  mieniu lub środowisku jako 
dobru wspólnym, szkodę taką traktuje się jak szkodę jądrową określoną w  art. 100 pkt  5. 
Art. 101. 1. Osoba eksploatująca ponosi wyłączną odpowiedzialność za szkodę jądrową spowodowaną wypadkiem 
jądrowym w  urządzeniu jądrowym lub związaną z  tym urządzeniem, chyba że szkoda nastąpiła bezpośrednio wskutek 
działań wojennych lub konfliktu zbrojnego.  
2. W czasie transportu materiałów jądrowych odpowiedzialność ponosi osoba eksploatująca urządzenie jądrowe, 
z którego ten materiał został wysłany, chyba że umowa z  odbiorcą stanowi inaczej.  
3. Jeżeli poszkodowany, na skutek umyślnego zachowania, przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, sąd 
może zwolnić całkowicie lub częściowo osobę eksploatującą z  obowiązku naprawienia szkody w  odniesieniu do szkody 
doznanej przez poszkodowanego.  
Art. 102. 1. Granicą odpowiedzialności osoby eksploatującej za szkodę j ądrową jest kwota stanowiąca równowa r-
tość w  złotych 300  000 000 SDR.  
2. Jeżeli roszczenia z  tytułu szkody jądrowej przekraczają kwotę, o  której mowa w  ust. 1, osoba eksploatująca ust a-
nawia fundusz ograniczenia odpowiedzialności. Do postępowania w  sprawie u stanowienia funduszu i  jego podziału stos u-
je się odpowiednio przepisy Kodeksu morskiego o  ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, z  zastrze -
żeniem ust.  3–5. 
3. W sprawach dotyczących ustanowienia funduszu i  jego podziału właściwy jest Sąd Okręgowy w  Warszawie.  
4. Wniosek o  wszczęcie postępowania w  sprawie ustanowienia funduszu i  jego podziału powinien odpowiadać ogó l-
nym warunkom wniosku o  wszczęcie postępowania, a  ponadto zawierać:  
1) nazwę urządzenia jądrowego;  
2) określenie wypadku jądrow ego, z  którego wynikają roszczenia, i  informacje o  postępowaniach zmierzających do  usta-
lenia przebiegu tego wypadku;  
3) określenie rodzaju roszczeń i  wierzycieli, na których zaspokojenie fundusz ma być przekazany, a  także informację 
o znanych wnioskodawcy  roszczeniach już dochodzonych przed sądem;  
4) oświadczenie o  gotowości ustanowienia funduszu, uzasadnienie jego wysokości, a  także określenie sposobu jego 
ustanowienia.  
5. Do wniosku należy dołączyć dokumenty obejmujące dane wpływające na wysokość fundus zu. 
Art. 103. 1. Osoba eksploatująca jest obowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za 
wyrządzoną szkodę jądrową.  
2. W przypadku transportu materiału jądrowego z  urządzenia jądrowego, osoba eksploatująca, niezależnie od ob o-
wiązk u, o którym mowa w  ust. 1, jest obowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za 
szkodę jądrową wyrządzoną w  czasie transportu.  
3. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym mowa w  ust. 1, powstaje nie później niż w  dniu poprz edza-
jącym dzień rozruchu urządzenia jądrowego, a  w przypadku urządzeń niewymagających rozruchu, nie później niż w  dniu 
poprzedzającym dzień rozpoczęcia eksploatacji urządzenia jądrowego.  
4. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym mowa w  ust. 2, po wstaje nie później niż w  dniu poprzedz a-
jącym dzień rozpoczęcia transportu materiału jądrowego z  urządzenia jądrowego.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 144 – Poz. 623 
 
 5. Ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, jest objęta odpowiedzialność cywilna 
osoby eksploatującej za szk ody jądrowe wyrządzone w  okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej. Zakład ubezpieczeń 
nie może umownie ograniczyć wypłaty odszkodowań.  
6. Z zastrzeżeniem ust.  7 minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia obowiązkowego, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, 
w odniesien iu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi równowartość w  złotych 
300 000 000 SDR.  
7. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia obowiązkowego:  
1) o którym mowa w  ust. 1, dla reaktora badawczego oraz dla urządzenia jądrowego, w  którym jest przechowywany lub 
składowany materiał jądrowy pochodzący z  reaktora badawczego,  
2) o którym mowa w  ust. 2, w przypadku transportu materiału jądrowego pochodzącego z  urządzeń jądrowych, o  których  
mowa w  pkt 1 
– w odniesieniu do jedn ego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia, nie może być niższa od kwoty sta-
nowiącej równowartość w  złotych 400  000 SDR, ani wyższa od kwoty stanowiącej równowartość w  złotych 5  000 000 SDR.  
8. W przypadku:  
1) gdy w  urządzeniu jądrowym, o  którym mowa w  ust. 7 pkt  1, przechowywany lub składowany jest także materiał 
jądrowy pochodzący z  urządzenia jądrowego innego niż urządzenie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt  1, 
2) łącznego transportu materiału jądrowego pochodzącego z  urządzeń jądrowych, o  których mowa w  ust. 7 pkt  1, oraz 
materiału jądrowego pochodzącego z  innych urządzeń jądrowych  
– minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia obowiązkowego, o  którym mowa odpowiednio w  ust. 1 i 2, w odniesieniu 
do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową  ubezpieczenia, jest równa kwocie, o  której mowa w  ust. 6. 
9. Do ustalenia równowartości w  złotych podanych w  ust. 6 i 7 kwot stosuje się kurs średni ogłoszony przez Nar o-
dowy Bank Polski po raz pierwszy w  roku, w  którym umowa ubezpieczenia została zawarta.  
10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw energii, 
określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia obowiązkowego:  
1) o którym mowa w  ust. 1 – dla urządzeń jąd rowych, o  których mowa w  ust. 7 pkt  1, 
2) o którym mowa w  ust. 2 – w przypadku transportu, o  którym mowa w  ust. 7 pkt  2 
– w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia, biorąc pod uwagę poszczególne 
typy urządzeń jądrowyc h, o których mowa w  ust. 7, rodzaje działalności w  nich wykonywanych, skalę potencjalnych 
zagrożeń, jakie niesie ze sobą ich wykorzystywanie, oraz społeczno -ekonomiczny charakter działalności osoby eksploat u-
jącej.  
Art. 103a.  1. Osoba eksploatująca urządzen ie jądrowe, z  którego ma zostać wysłany materiał jądrowy, jest obowi ą-
zana przekazać jednostce organizacyjnej dokonującej jego transportu wystawiony przez zakład ubezpieczeń dokument 
potwierdzający spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym  mowa w  art. 103 ust.  2. 
2. Dokument, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) nazwę i  adres siedziby zakładu ubezpieczeń;  
2) nazwę i  adres siedziby osoby eksploatującej;  
3) wskazanie:  
a) okresu ubezpieczenia,  
b) wysokości sumy gwarancyjnej;  
4) określenie mater iału jądrowego, którego transport jest objęty ubezpieczeniem;  
5) podpis osoby wystawiającej dokument, z  podaniem stanowiska służbowego.  
3. Do dokumentu, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się wydane przez organ dozoru jądrowego zaświadczenie, 
potwierdzające że osoba, o  której mowa w  ust. 2 pkt  2, jest osobą eksploatującą w  rozumieniu art.  100 pkt  9. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 145 – Poz. 623 
 
 Art. 103b.  1. Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym mowa 
w art. 103, są uprawnione organy dozoru jądrowego.  
2. Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym mowa w  art. 103, ustala się na podstawie dok u-
mentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie umowy tego ubezpieczenia, wystawionego osobie eksploatującej przez 
zakład ubezpieczeń.  
3. Osoba eksploatu jąca, która nie spełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o  którym mowa w  art. 103, 
jest obowiązana wnieść opłatę na rzecz budżetu państwa w  wysokości 20% minimalnej sumy gwarancyjnej tego ubezpi e-
czenia. Wniesienie opłaty nie zwalnia z  obowiązku zaw arcia umowy ubezpieczenia.  
4. Jeżeli osoba eksploatująca nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia, o  której mowa 
w art. 103, lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, organ dozoru jądrowego wzywa osobę eksploatującą, aby 
w terminie 30  dni: 
1) przedstawiła dokumenty potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia:  
a) o której mowa w  art. 103 ust.  1, w terminie określonym w  art. 103 ust.  3, 
b) o której mowa w  art. 103 ust.  2, w terminie określonym w  art. 103 ust.  4; 
2) w razie bra ku dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia, uiściła opłatę, o  której mowa w  ust. 3, 
oraz okazała dokumenty potwierdzające późniejsze zawarcie umowy ubezpieczenia.  
5. Opłata, o  której mowa w  ust. 3, podlega egzekucji w  trybie przepisó w o postępowaniu egzekucyjnym w admin i-
stracji.  
Art. 103c.  1. Jeżeli wypadek jądrowy, oprócz szkody w  mieniu lub środowisku, wyrządził również szkodę na osobie,  
10% sumy gwarancyjnej ubezpieczenia przeznacza się na zabezpieczenie roszczeń z  tytułu szkody jądrowej  na osobie.  
2. Jeżeli w  okresie 5  lat od dnia wypadku jądrowego roszczenia z  tytułu szkody na osobie dochodzone od osoby ek s-
ploatującej nie przewyższają łącznie sumy gwarancyjnej przeznaczonej wyłącznie na zaspokojenie takich roszczeń, poz o-
stała część sum y gwarancyjnej będzie przeznaczona na zaspokojenie roszczeń z  tytułu szkody w  mieniu lub w  śro-
dowisku, a  także roszczeń z  tytułu szkody na osobie, dochodzonych przed upływem 10  lat od dnia wypadku jądrowego.  
3. Skarb Państwa gwarantuje wypłatę odszkodowania z  tytułu szkody jądrowej:  
1) do wysokości kwoty, o  której mowa w  art. 102 ust.  1, oraz  
2) w zakresie, w  jakim szkoda nie została zaspokojona przez zakład ubezpieczeń z  tytułu zawartej umowy ubezpiecz e-
nia, o  której mowa w  art. 103, a  w przypad kach, o  których mowa w  art. 98 ust.  2 pkt  2 ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. 
o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli  
Komu nikacyjnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 2214 oraz z 2020 r. poz. 1180, 1639  i 2320 ), w zakresie, w  jakim szkoda 
nie została zaspokojona przez zakład ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.  
Art. 104. 1. Roszczenie o  odszkodowanie z  tytułu szkody jądrowej może być dochodzone bezpośrednio od zakładu 
ubezpieczeń.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, zakład ubezpieczeń może skorzystać z  ograniczenia odpowiedzialności 
oraz innych środków obrony przysługujących osobie eksploatującej.  
Art. 105. 1. Roszczenie o  naprawienie szkody jądrowej na osobie nie przedawnia się.  
2. Roszczenie o  naprawienie szkody jądrowej w  mieniu lub w  środowisku przedawnia się z  upływem trzech lat od 
dnia, w  którym poszkodowany dowiedział się lub powinien był się dowiedzieć o  szkodzie i  osobie odpowiedzialnej. 
Jednakże roszczenie wygasa z  upływem dzie sięciu lat od dnia wypadku jądrowego.  
3.11) Roszczenie o  naprawienie szkody w  środowisku przysługuje ministrowi właściwemu do spraw  klimatu . 
Art. 106. 1. W  przyp adku gdy szkoda jądrowa powstała w  wyniku wypadku jądrowego na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, sądami właściwymi do rozpatrywania pozwów w  sprawach odszkodowań za szkody jądrowe są sądy okręgowe.  
2. W sprawach postępowania w  zakresie odszkodowań stos uje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.  
3. W przypadku gdy szkoda jądrowa powstała w  wyniku wypadku jądrowego poza terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej, właściwość sądów do rozpatrywania pozwów w  sprawach odszkodowań za szkody jądrowe określa Konw encja 
wiedeńska o  odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową, sporządzona w  Wiedniu dnia 21  maja 1963  r. (Dz.  U. z 1990  r. 
poz. 370 i  371 oraz z  2011  r. poz.  9). 
              
Dzie nnik Ustaw  – 146 – Poz. 623 
 
 Art. 107. 1. Do urządzeń jądrowych, w  sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale, stosuje się odpowie d-
nio przepisy dotyczące obiektów jądrowych.  
2. W sprawach odszkodowań, w  zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy Kodeksu  
cywil nego.  
Art. 108. Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów o  świadcz eniach z  tytułu wypadków przy pracy 
i chorób zawodowych.  
Rozdział 12a  
Działania w  zakresie rozwoju energetyki jądrowej  
Art. 108a.  W ramach wykonywania zadań związanych z  wykorzystaniem energii atomowej na potrzeby społeczno - 
-gospodarcze kraju, minister właściwy do spraw energii podejmuje działania mające na celu rozwój energetyki jądrowej, 
w szczególności:  
1) opracowuje projekty planów i  strategii w  zakresie rozwoju i  funkcjonowania energetyki jądrowej w  Rzeczypospolitej 
Polskiej, w  tym projekt Programu polskiej energetyki jądrowej;  
2) koordynuje realizację planów i  strategii państwa w  zakresie rozwoju energetyki jądrowej i  przygotowuje założenia 
ich zmian;  
3) prowadzi działania związane z  informacją społeczną, edukacją i  popularyzacją oraz informacją nau kowo -techniczną 
i prawną w  zakresie energetyki jądrowej, z  zastrzeżeniem art.  110 pkt  6; 
4) podejmuje działania na rzecz:  
a) zapewnienia kompetentnych kadr dla energetyki jądrowej,  
b) rozwoju technologii jądrowych,  
c) udziału polskiego przemysłu w  realizac ji zadań w  zakresie energetyki jądrowej;  
5) monitoruje rynek uranu oraz rynek usług jądrowego cyklu paliwowego.  
Art. 108b.  1. Program polskiej energetyki jądrowej, zwany dalej „Programem ”, określa w  szczególności:  
1) cele i  zadania w  zakresie rozwoju oraz funkcjonowania energetyki jądrowej w  Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) plan prowadzenia działań związanych z  informacją społeczną, edukacją oraz informacją naukowo -techniczną i praw-
ną w  zakresie energetyki jądrowej;  
3) plan współpracy w  sprawach badań naukowyc h w zakresie energetyki jądrowej.  
2. Minister właściwy do spraw energii w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, opracowuje projekt Programu we 
współpracy z  ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki.  
Art. 108c.  1. Program jest opracowywany  zgodnie z  zasadą zrównoważonego rozwoju kraju i  zawiera:  
1) ocenę realizacji Programu za poprzedni okres;  
2) część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20  lat; 
3) program działań wykonawczych na okres 12  lat zawierający instrumenty jego realizac ji. 
2. Program opracowuje się co 4  lata. 
Art. 108d.  1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przyjmuje Program w  drodze uchwały.  
2. Program jest programem wieloletnim w  rozumieniu ustawy z  dnia 27  sierpnia 2009  r. o finansach publicznych 
(Dz. U. z 2021  r. poz.  305). 
3. Uchwałę Rady Ministrów, o  której mowa w  ust. 1, wraz z  Programem minister właściwy do spraw  energii  ogłasza 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
Art. 108e.  1. Minister właściwy do spr aw energii  opracowuje, co dwa lata, w  terminie do dnia 30  czerwca danego 
roku, sprawozdanie z  realizacji Programu i  przedkłada je Radzie Ministrów.  
2. Minister właściwy do spraw  energii  ogłasza, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolite j 
Polskiej „Monitor Polski ”, przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie z  realizacji Programu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 147 – Poz. 623 
 
 Rozdział 13  
Prezes Państwowej Agencji Atomistyki  
Art. 109. 1. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki jest centralnym organem administracji rządowej właściwym 
w sprawach bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej w  zakresie określonym ustawą.  
2.11) Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyło nionych w  drodze otwartego i konkure n-
cyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw  klimatu . Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.  
2a. Prezes Agencji jest powoływany na pięcioletnią kadencję i  może być ponownie powołany tylko raz. Po  upływie 
kadencji Prezes Agencji pełni swoją funkcję do czasu powołania jego następcy.  
2b. Prezes Agencji może zostać odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed upływem kadencji, na którą został 
powołany, wyłącznie w  przypadku:  
1) rażącego naruszenia prawa;  
2) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;  
3) orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpo wie-
dzial nością w  organach państwa;  
4) choroby trwale uniemożliw iającej wykonywanie zadań;  
5) złożenia rezygnacji;  
6) odmowy zaakceptowania przez Prezesa Rady Ministrów sprawozdania, o  którym mowa w  art. 110  pkt 13.  
3.11) Minister właściwy do spraw  klimatu , na wniosek Prezesa Agencji, powołuje wiceprezesów Agencji, spośród 
osób wyłonionych w  drodze otwartego i  konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do spraw  klimatu  odwołuje wic e-
prezesów Agencji.  
3a. Stanowisko Prezesa Agenc ji może zajmować osoba, która:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;  
2) jest obywatelem polskim;  
3) korzysta z  pełni praw publicznych;  
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
5) posiada kompetencje kierownicze;  
6) posiada co najmniej 6 -letni staż pracy, w  tym co najmniej 3 -letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;  
7) posiada wykształcenie i  wiedzę z  zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Agencji.  
3b. Informację o  nabor ze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w  miejscu 
powszechnie  dostępnym w  siedzibie Agencji oraz w  Biuletynie Informacji Publicznej Agencji i  Biuletynie Informacji Pub -
licznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie  powinno zawierać:  
1) nazwę i  adres Agencji;  
2) określenie stanowiska;  
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z  przepisów prawa;  
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;  
5) wskazanie wymaganych dokumentów;  
6) termin i  miejsce składania dokumen tów; 
7) informacje o  metodach i  technikach naboru.  
3c. Termin nie może być krótszy niż 10  dni od dnia opublikowania ogłoszenia w  Biuletynie Informacji Publicznej 
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.  
3d.11) Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw  
klimatu , liczący co najmniej 3  osoby, których wiedza i  doświadczenie dają rękojmię wyłonie nia najlepszych kandydatów. 
W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, 
na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 148 – Poz. 623 
 
 3e. Ocena wiedzy i  kompetencji kierowniczych, o  których mowa w  ust. 3d, może być dokonana na zlecenie zespołu 
przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.  
3f. Członek zespołu oraz osoba, o  której mowa w  ust. 3e, mają obowiązek zachowania w  tajemni cy informacji dot y-
czących osób ubiegających się o  stanowisko, uzyskanych w  trakcie naboru.  
3g.11) W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3  kandydatów, który ch przedstawia ministrowi właściwemu do 
spraw  klimatu . 
3h. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:  
1) nazwę i  adres Agencji;  
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;  
3) imiona, nazwiska i  adresy nie więcej niż 3  najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania 
przez nich wymagań określonych w  ogłoszeniu o  naborze;  
4) informację o  zastosowanych metodach i  technikach naboru;  
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonie nia kandydata;  
6) skład zespołu.  
3i. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej Age n-
cji i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o  wyniku naboru zawiera:  
1) nazwę i  adres Agencji;  
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;  
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w  rozumieniu przepisów Kodeksu cywiln e-
go albo informację o  niewyłonieniu kandydata.  
3j. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ogłoszenia o  naborze oraz 
o wyniku tego naboru jest bezpłatne.  
3k. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o  których mowa w  ust. 3, powołuje Prezes Agencji.  
3l. Do sposobu przeprowad zania naboru na stanowiska, o  których mowa w  ust. 3, stosuje się odpowiednio ust.  3a–3j. 
3m. Wskazany przez ministra właściwego do spraw  klimatu  wiceprezes Agencji tymczasowo, do czasu powołania 
nowego Prezesa Agencji, wykonuje obowiązki Prezesa Agencji w  przypadku:16)  
1) śmierci Prezesa Agencji;  
2) odwołania Prezesa Agencji przed upływem kadencji;  
3) stwierdzenia nieważności powołania Prezesa Agencji lub wystąpienia innych przyczyn nieobjęcia urzędu po dok o-
naniu powołania.  
4.11) Minister właściwy do spraw  klimatu  sprawuje nadzór nad Prezesem Agencji.  
Art. 110. Do zakresu działania Prezesa Agencji należy wykonywanie zadań związanych z  zapewnieniem bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej kraju, a  w szczególności:  
1) przygotowywanie projektów dokumentów dotyczących polityki państwa w  zakresie zapewnienia bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej uwzględniających program rozwoju energetyki jądrowej i zagrożenia wewnętr z-
ne i zewnętrzne;  
2) sprawowanie nadzoru nad działalnością powodującą lub mogącą powodować narażenie ludzi i  środowiska na pr o-
mieniowanie jonizujące oraz przeprowadzanie kontroli w  tym zakresie, w  tym wydawanie decyzji w  sprawach z e-
zwol eń i uprawnień oraz innych decyzji przewidzianych w  ustawie;  
3) wydawanie zaleceń technicznych i  organizacyjnych w  sprawach bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
4) wykonywanie zadań związanych z  oceną sytuacji radiacyjnej kraju w  warunkach no rmalnych i  w sytuacji zdarzeń 
radiacyjnych oraz przekazywanie właściwym organom i  ludności informacji o  tej sytuacji;  
                                                           
16) Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art.  20 pkt  1 ustawy,  o której mowa w  odnośniku 11. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 149 – Poz. 623 
 
 5) wykonywanie zadań wynikających z  zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej w  zakresie prowadzenia ewidencji i kontroli 
materiałów jądrowych , ochrony fizycznej materiałów i  obiektów jądrowych, szczególnej kontroli obrotu z  zagranicą 
towarami i  technologiami jądrowymi oraz innych zobowiązań wynikających z  umów międzynarodowych dotycz ą-
cych bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej;  
6) prowadzenie działań związanych z  komunikacją społeczną oraz informacją techniczną i  prawną w  zakresie bezpi e-
czeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej, w  tym przekazywanie ludności informacji na temat promieniowania 
jonizującego i  jego oddziaływania na zdro wie człowieka i  na środowisko oraz o  możliwych do zastosowania śro d-
kach w  przypadku zdarzeń radiacyjnych – z wyłączeniem promocji wykorzystania promieniowania jonizującego, 
a w szczególności promocji energetyki jądrowej, ze względu na zasadę niezależności dozoru jądrowego;  
7) współdziałanie z  organami administracji rządowej i  samorządowej w  sprawach związanych z  bezpieczeństwem  jądro -
wym i  ochroną radiologiczną oraz w  sprawie badań naukowych w  dziedz inie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony 
radiologicznej;  
8) wykonywanie zadań związanych z  obronnością i  obroną cywilną kraju oraz ochroną informacji niejawnych, wynik a-
jących z  odrębnych przepisów;  
9) przygotowywanie opinii, w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej do projektów działań tec h-
nicznych związanych z  pokojowym wykorzystywaniem energii atomowej, na potrzeby organów administracji rz ą-
dowej i  samorządowej;  
10) współpraca z  właściwymi jednostkami innych państw i  organizacjami międzynarodowymi w  zakresie objętym ustawą;  
11) opracowywanie pr ojektów aktów prawnych w  zakresie objętym ustawą i  uzgadn ianie ich w  trybie określonym  w regu-
laminie prac Rady Ministrów;  
12) opiniowanie projektów aktów prawnych opracowywanych przez uprawnione organy;  
13) przedstawianie Prezesowi Rady Ministrów, w  termi nie do dnia 30  czerwca każdego roku, do akceptacji rocznego 
sprawozdania ze swojej działalności za rok poprzedni oraz oceny stanu bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radi o-
logicznej kraju.  
Art. 111. Prezes Rady Ministrów może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Prezesa 
Agencji.  
Art. 112. 1. Prezes Agencji wykonuje swoje zadania przy pomocy Państwowej Agencji Atomistyki, zwanej dalej 
„Agencją ”. 
2. Przy Prezesie Agencji działa Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i  Ochrony Radiologicznej, zwana dalej 
„Radą ”, będąca organem doradczym i  opiniodawczym.  
3.11) Rada liczy nie więcej niż 10  członków, powoływanych przez ministra właści wego do spraw  klimatu , po zasięg -
nięciu opinii Prezesa Agencji, spośród specjalistów z  zakresu bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony 
fizycznej, geochemii pierwiastków promieniotwórczych, składowania i  zabezpieczeń materiałów jądrowych oraz innych 
specjalności istotnych ze względu na nadzór nad bezpieczeństwem jądrowym i  ochroną radiologiczną. Minister właściwy 
do spraw  klimatu  odwołuje członków Rady.  
3a. Spośród członków Rady minister właściwy do spraw  klimatu  powołuje:16)  
1) przewodniczącego;  
2) zastępcę przewodniczącego;  
3) sekretarza.  
4. W skład Rady może zostać powołana osoba, która posiada poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do 
dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne ”. 
5. Kadencja Rady trwa 4  lata. 
5a. Ustanie członkostwa w  Radzie następuje w  przypadku:  
1) odwołania członka Rady;  
2) pisemnej rezygnacji członka Rady;  
3) śmierci członka Rady.  
6. Członkom Rady przys ługuje wynagrodzenie miesięczne, płatne z  dołu, które ulega zmniejszeniu w  przypadku ni e-
obecności na posiedzeniach Rady – proporcjonalnie do liczby odbytych posiedzeń w  danym miesiącu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 150 – Poz. 623 
 
 7. Członkom Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdów, dojaz dów i  noclegów według zasad określ o-
nych w  przepisach wydanych na podstawie art.  775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
8. Do zadań Rady należy w  szczególności:  
1) opiniowanie na wniosek Prezesa Agencji:  
a) projektów zezwoleń na wykonywani e działalności, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  2, 
b) projektów aktów prawnych opracowywanych przez Prezesa Agencji,  
c) projektów zaleceń organizacyjno -technicznych wydawanych przez Prezesa Agencji;  
2) występowanie z  inicjatywami dotyczącymi usprawnienia  nadzoru nad wykony waniem działalności związanej z nara-
żeniem.  
9. Obsługę administracyjną Rady zapewnia Agencja.  
10. Przewodniczący Rady przekazuje Prezesowi Agencji w  terminie do dnia 31  stycznia każdego roku sprawozdanie 
z działalności Rady za rok poprzedni.  
11. Prezes Agencji niezwłocznie publikuje sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 10, w  Biuletynie Informacji Pub -
licznej, na swoich stronach podmiotowych.  
12.11) Minister właściwy do spraw  klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, sposób i  tryb pracy Rady oraz wys o-
kość wynagrodzenia przysługującego członkom Rady, mając na uwadze zakres zadań realizowanych przez Radę 
i efektywność jej funkcjonowania, a  także mając na uwadze to, by wysokość tego wynagrodzenia nie przekraczała dwu -
ipółkrotności kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, 
określa  ustawa budżetowa.  
Art. 113. 1.11) Minister właściwy do spraw  klimatu , w drodze zarządzenia, nadaje statut Agencji, określający jej 
organizację wewnętrzną.  
2. Szczegółową organizację oraz tryb pracy Agencji i  zakres zadań jej komórek organizacyjnych określa regulamin 
organizacyjny nadany, w  drodze zarządzenia, przez Prezesa Agencji.  
Art. 113a.  1. Prezes Agencji, nie rzadziej niż co 3  lata, przeprowadza ocenę funkcjonowania dozoru jądrowego oraz 
analizę obowiązującego stanu prawnego pod względem jego adekwatności do potrzeb zapewnienia bezpieczeństwa 
jądrowego i  ochrony radiologicznej.  
2. Prezes Agencji, nie rzadziej niż co 10  lat, poddaje funkcjonowanie krajowego systemu bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej, w  tym funkcjonowanie dozoru jądrowego, międzynarodowym przeglądom zewnętrznym.  
3.11) Informację o  wynikach oceny i  analizy, o  których mowa w  ust. 1, oraz przeglądu,  o którym mowa w  ust. 2, Pr e-
zes Agencji niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw  klimatu  i Prezesowi Rady Ministrów.  
4. Informację o  wynikach przeglądu, o  którym mowa w  ust. 2, Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje także Kom i-
sji Europejskiej  oraz właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.  
Rozdział 14  
Państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej „Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych ” 
Art. 114. 1. Tworzy się państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej pod nazwą „Zakład Unieszkodliwiania 
Odpadów Promieniotwórczych ” z siedzibą w  Otwocku -Świerku, zwane dalej „Zakładem ”, powołane do wykonywania 
działalności w  zakresie postępowania z  odpadami promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym, a  przede 
wszystki m do zapewnienia stałej możliwości składowania odpadów promieniotwórczych i  wypalonego paliwa jądrowego.  
1a. Zakład wykonuje również działalność polegającą na odbiorze, transporcie, przechowywaniu i  składowaniu mat e-
riałów jądrowych, źródeł promieniotwórczy ch oraz innych substancji promieniotwórczych.  
1b. Zakład wykonuje także działalność informacyjną, edukacyjną i  szkoleniową dotyczącą postępowania z  odpadami 
promieniotwórczymi i  wypalonym paliwem jądrowym oraz funkcjonowaniem składowiska odpadów promieniot wórczych.  
2. Zakład może również wykonywać działalność w  zakresie postępowania z  odpadami niebezpiecznymi, o  których 
mowa w  przepisach dotyczących odpadów, oraz inną działalność określoną w  statucie, o  którym mowa w  art. 121. 
Art. 115. 1. Zakład posiada os obowość prawną.  
2. Organy państwowe mogą podejmować decyzje w  zakresie działalności Zakładu tylko w  przypadkach przewidzi a-
nych ustawą.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 151 – Poz. 623 
 
 Art. 116. 1. Nadzór nad Zakładem oraz funkcję organu założycielskiego sprawuje minister właściwy do spraw energii.  
2. Minister właściwy do spraw  energii  przeprowadza kontrolę i  dokonuje corocznej oceny działalności Zakładu, kt ó-
rą przedstawia Prezesowi Rady Ministrów do dnia 31  maja roku następnego.  
3. Minister właściwy do spraw  energii  może zobowiązać dyrektora Zakładu do poprawy gospodarki Zakładu lub 
przedstawienia programu naprawczego i  jego realizacji. Program ten podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do 
spraw  energii . 
4. Minister właściwy do spraw  energii  w razie stwierdz enia, że decyzja dyrektora Zakładu jest sprzeczna z  prawem, 
wstrzymuje jej wykonanie i  zobowiązuje dyrektora do jej zmiany lub uchylenia.  
5. Dyrektorowi Zakładu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w  stosunku do decyzji podjętych przez ministra właś -
ciwego  do spraw  energii  na zasadach i  w trybie określonych w  przepisach o  przedsiębiorstwach państwowych.  
Art. 117. 1. Organem Zakładu jest dyrektor, który zarządza Zakładem i  reprezentuje go na zewnątrz.  
2. Dyrektora Zakładu powołuje i  odwołuje minister w łaściwy do spraw  energii . 
3. Dyrektor może powoływać i  odwoływać zastępców dyrektora oraz pełnomocników Zakładu, którzy działają samo - 
dzielnie w  granicach ich umocowania.  
4. Udzielenie pełnomocnictwa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.  
5. (uchy lony)  
6. W Zakładzie nie działają organy samorządu załogi przedsiębiorstwa.  
Art. 118. 1. Zakład występuje w  obrocie we własnym imieniu i  na własny rachunek.  
2. Zakład z  tytułu wykonywania działalności pobiera opłaty, których wysokość określa cennik usług Z akładu z a-
twierdzony przez ministra sprawującego nadzór nad Zakładem.  
2a. Cennik usług Zakładu jest udostępniany w  siedzibie i  na stronie internetowej Zakładu, w  terminie 7  dni od dnia 
zatwierdzenia tego cennika.  
2b. Zakład uzyskuje zgodę ministra właściweg o do spraw energii n a dokonanie czynności prawnej w zakresie rozp o-
rządzenia składnikami aktywów trwałych w  rozumieniu usta wy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunko wości (Dz.  U. 
z 2021 r. poz. 217 ), zaliczonymi do wartości niematerialnych i  prawnych, rzeczo wych aktywów trwałych lub inwestycji 
długoterminowych, w  tym oddania tych składników do korzystania innym podmiotom na podstawie umów prawa cywi l-
nego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa przedmiotu rozporządzenia  prze-
kracza równowartość w  złotych kwoty 50  000 euro, obliczonej na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narod o-
wy Bank Polski według stanu z  dnia wystąpienia o  zgodę.  
2c. Sprzedaż przez Zakład składników aktywów trwałych odbywa się w  drodze przetarg u publicznego zorga nizowa-
nego zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks  cywilny (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1740 i 2320 ). 
3. Do sprzedaży przez Zakład środków trwałych lub zorganizowanych części mienia i  gospodarowania nimi stosuje 
się przepisy obowiązujące przedsiębiorstwa państwowe.  
4. Środki trwałe nie mogą służyć do zaspokojenia zobowiązań pieniężnych Zakładu.  
Art. 119. 1. Zakład otrzymuje z  budżetu państwa dotację podmiotową na postępowanie z  odpadami promieniotwó r-
czymi i  wypalonym  paliwem jądrowym, eksploatację przechowalników wypalonego paliwa jądrowego pochodzącego 
z badawczych reaktorów jądrowych, działalność w  zakresie ochrony radiologicznej i  ochrony składowiska odpadów pr o-
mieniotwórczych oraz na odbiór, transport, przetwarzan ie, przechowywanie i  składowanie materiałów jądrowych, źródeł 
promieniotwórczych i  innych substancji promieniotwórczych, a  także na prowadzenie działal ności informacyjnej, eduk a-
cyjnej i  szkoleniowej dotyczącej postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym oraz 
funkcjonowania składowiska odpadów promieniotwórczych.  
1a. Zakład może otrzymywać dotację celową na dofinansowanie kosztów rea lizacji inwestycji związanych z wyko-
nywaniem działalności, o  której mowa w  art. 114 ust.  1 i 1a. 
1b. Dotacji, o  których mowa w  ust. 1 i  1a, udziela minister właściwy do spraw energii na wniosek dyrektora Zakładu.  
1c. Wniosek o  udzielenie dotacji podmiotowej zawiera:  
1) szczegółowe wskazanie zadań przewidzianych do realizacji w  ramach celów, o  których mowa w  ust. 1;  
2) wskazanie kwoty dotacji, o  jaką wnosi Zakład;  
3) uzasadnienie zapotrzebowania na dotację.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 152 – Poz. 623 
 
 1d. Do wniosku o  udzielenie dotacji podmiotowej dołącza się:  
1) zestawienie kosztów realizacji zadań w  danym roku, z  podziałem na źródła ich finanso wania;  
2) roczny zbiorczy plan finansowy Zakładu na rok, którego dotyczy wniosek.  
1e. Wniosek o  udzielenie dotacji celowej zawiera:  
1) szczegółowe określenie inwestycji;  
2) wskazanie kwoty dotacji oraz wysokości wkładu własnego Zakładu;  
3) uzasadnienie obejmujące w  szczególności:  
a) określenie potrzeb i  założeń inwestycji,  
b) oszacowanie efektów rzeczowych inwestycji,  
c) szacowaną wartość inwestycji,  
d) harmonogram realizacji inwestycji.  
1f. Wniosek o  udzielenie dotacji celowej na realizację obiektu budo wlanego w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 
7 lipca 1994  r. – Prawo budowlane zawiera dodatkowo:  
1) dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;  
2) kopię decyzji o  pozwoleniu na budowę, o  ile jest wymagane zgodnie z  obowi ązującymi przepisami.  
1g. Podstawą ustalenia wysokości dotacji jest:  
1) w przypadku dotacji podmiotowej – różnica między planowanymi kosztami koniecznymi do poniesienia przez Z a-
kład na zadania przewidziane do realizacji w  ramach celów określonych w  ust. 1  a planowanymi do osiąg nięcia 
przychodami z  tego tytułu;  
2) w przypadku dotacji celowej – łączna suma kosztów realizacji inwestycji związanych z  wykonywaniem działalności, 
o której mowa w  art. 114  ust. 1 i  1a. 
2. (uchylony)  
2a. Rozliczenie dotacji podmioto wej następuje na podstawie sprawozdania rocznego z  wykonywanej działalności fina n-
sowanej  z dotacji podmiotowej.  
2b. Rozliczenie dotacji celowej następuje na podstawie sprawozdania z  wykorzystania środków finansowych z  dotacji  
celowej.  
3. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza rozliczenie dotacji odpowiednio na podstawie sprawozdań,  o których 
mowa w  ust. 2a i  2b, przekazanych przez Zakład zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art. 120  ust. 2, zbadanych 
przez firmę audytorską w  zakresie prawidłowo ści wykorzystania środków dotacji zgodnie z  przeznaczeniem. Wyboru firmy  
audytorskiej dokonuje minister właściwy do spraw energii spośród ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu.  
Art. 119a.  W razie konieczności dokonania przez Zakład nieplanowanego o dbioru, transportu, przetwarzania, prz e-
chowywania lub składowania odpadów promieniotwórczych lub innych substancji promieniotwórczych pochodzących 
z nielegalnego obrotu, niewiadomego pochodzenia, z  działalności jednostki organizacyjnej, która kończąc dział alność, 
stała się niewypłacalna, lub powstałych w  wyniku skażenia środowiska, którego sprawca nie jest znany, koszty tych usług 
są pokrywane z  budżetu państwa.  
Art. 120. 1. Zakład prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu rzeczowo -finansow ego zatwie r-
dzanego przez ministra właściwego do spraw energii oraz na zasadach określonych w  przepisach o  gospodarce finansowej 
przedsiębiorstw państwowych, o  ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.  
1a. Roczny plan rzeczowo -finansowy sporządza się w  podziale na działalność objętą dotacją podmiotową i  celową 
oraz pozostałą działalność.  
1b. Dyrektor Zakładu przedstawia do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw energii roczny plan rzeczowo -
-finansowy w  terminie do dnia 30  listopada roku poprzedzająceg o rok obrotowy.  
1c. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza roczny plan rzeczowo -finansowy w  terminie do dnia 31  grudnia 
roku poprzedzającego rok obrotowy.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 153 – Poz. 623 
 
 1d. Zakład określa w  dokumentacji, o  której mowa w  art. 10  ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, z a-
sady prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla działalności związanej z  realizacją zadań,  o których mowa w  art. 119 
ust. 1, i dla pozostałej działalności gospodarczej, a  także  metody przypisywania kosztów i przychodów, oraz prowadzi tę 
ewidencję i  dokonuje przypisywania przychodów i  kosztów zgodnie z  tymi metodami.  
1e. Roczne sprawozdanie finansowe Zakładu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z  wymogami prz e-
prowadzania badań określonymi w  przepisach ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości i  ustawy z  dnia 
11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1415 ). 
1f. Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Zakładu dokonuje minister  właściwy 
do spraw energii spośród ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu.  
1g. Sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z  działalności oraz sprawozdanie z  badania dyrektor Zakładu przekazuje 
ministrowi właściwemu do spraw energii w  terminie do dnia 31  marca roku następującego po roku, którego dotyczy spr awo-
zdanie . 
1h. Zakład tworzy fundusze w  sposób określony w  przepisach usta wy z  dnia 31  stycznia 1989  r. o gospodarce fina n-
sowej przedsiębiorstw państwowych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1998). 
1i. Minister właś ciwy do spraw energii zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie z  działalności 
Zakładu w  terminie do dnia 30  kwietnia roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.  
1j. Zakład prowadzi:  
1) rachunek bieżący, służący do rozliczeń operacji finansowych związanych z  działalnością gospodarczą;  
2) wyodrębnioną ewidencję księgową przychodów i  kosztów ze środków z  dotacji.  
1k. Na żądanie ministra właściwego do spraw energii dyrektor Zakładu przedkłada kopie dokumentów potwierdzaj ą-
cych wyd atkowanie przez Zakład środków finansowych.  
1l. Decyzje w  sprawach finansowych Zakładu podejmuje dyrektor  Zakładu zgodnie z  przepisami o gospodarce finans o-
wej przedsiębiorstw państwowych oraz zatwierdzonym rocznym planem rzeczowo -finansowym.  
1m. Wynagrodz enia pracowników Zakładu są finansowane ze śro dków dotacji podmiotowej oraz z pozostałych 
przychodów w  proporcjach i  kwotach ustalonych w  rocznym  planie rzeczowo -finansowym, z zastrzeżeniem że środki 
dotacji podmiotowej są wykorzystywane wyłącznie na pokr ycie koniecznych, rzeczywistych kosztów wynagrodzeń pr a-
cowników Zakładu, które nie znajdują pokrycia w  przychodach.  
2. Minister właściwy do spraw energii określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb udzielania dotacji, o  których mowa w  art. 119  ust. 1 i  1a, w  tym terminy składania wniosków o  dotacje, sposób 
ustalania wysokości dotacji oraz sposób dokumentowania i  rozliczania dotacji, mając na względzie koniecz ność za-
pewnienia należytej realizacji zadań, na które jest udzielana dotacja, oraz efektywnego wykorz ystania środków finan -
sowych  pochodzących z  budżetu państwa;  
2) sposób ustalania opłat, o  których mowa w  art. 118  ust. 2, oraz zatwierdzania cennika usług Zakładu, mając na 
względzie konieczność ustalenia opłat w  wysokości umożliwiającej realizację zadań Zakładu;  
3) minimalną zawartość rocznego planu finansowo -rzeczowego Zakładu, mając na względzie konieczność zapewnienia 
przejrzystości i  rzetelnej informacji o  działalności Zakładu.  
Art. 121. 1. Szczegółowe zadania, organizację, tryb tworzenia jednostek z amiejscowych, system kontroli wewnętr z-
nej i sposób działania Zakładu określa statut Zakładu uwzględniający cele, dla któ rych Zakład został utworzony, o których 
mowa w  art. 114.  
2. Statut może przewidywać powołanie organów doradczych i  opiniodawczych dyrekt ora Zakładu.  
3. Statut nadaje Zakładowi, w  drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw  energii . 
Art. 122. Do Zakładu nie stosuje się przepisów ustawy z  dnia 30  sierpnia 1996  r. o komercjalizacji i  niektórych 
uprawnieniach pracowników (Dz.  U. z 2019 r. p oz. 2181 oraz z 2020 r. poz. 284 , 875, 1709  i 2400 ). 
              
Dzie nnik Ustaw  – 154 – Poz. 623 
 
 Rozdział 15  
Administracyjne kary pieniężne i  przepisy karne  
Art. 123. 1. Kierownikowi jednostki organizacyjnej:  
1) która bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom albo bez wymaganego zgłoszenia, albo bez wymag a-
nego powiadomienia wykonuje działalność, o  której mowa w  art. 4  ust. 1, albo dokonuje przywozu lub wywozu, 
o którym mowa w  art. 62  ust. 1,  
2) która bez wymaganego powiadomienia wykonuje działalność, o  której mowa w  art. 4  ust. 1a,  
3) który n ie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 8a ust. 1 i  2, albo zatrudnia pracowników bez uprawnień, kw a-
lifikacji lub umiejętności określonych w  przepisach ustawy,  
4) która dokonuje przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
lub tranzytu przez to terytorium odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego bez zezwolenia, 
o którym mowa w  art. 62c ust. 1, lub bez zgody, o  której mowa w  art. 62d ust. 1, lub wbrew ich warunkom,  
5) który będąc od powiedzialnym za bezpieczeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną, dopuszcza do narażenia praco w-
nika lub innej osoby z  naruszeniem przepisów art. 14  ust. 1, art. 19  ust. 1 –3 lub art. 20,  
6) który nie dopełnia obowiązków w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej przy pracy z  mate -
riałami jądrowymi, źródłami promieniowania jonizującego, odpadami promieniotwórczymi lub wypalonym paliwem 
jądrowym lub przy ich przygotowaniu do transportu, przechowywaniu lub składowaniu,  
7) która utraciła lub poz ostawiła bez właściwego zabezpieczenia powierzony jej materiał jądrowy, źródło promieni o-
wania jonizującego, odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe,  
8) który nie dopełnia obowiązku kontroli dozymetrycznej, kontroli źródeł promieniowania jonizuj ącego lub prowadzenia  
ewidencji materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa 
jądrowego,  
9) który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych w  zakresie bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej albo nie udziela informacji lub udziela informacji nieprawdziwej albo zataja prawdę w  za-
kresie bezpieczeństwa jądrowego i  ochrony radiologicznej,  
10) który nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 41b pkt 2 –9, art. 41c, art. 41d us t. 1 pkt 1 lub art. 41e pkt 1 –3, 
11) który nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 43a ust. 1 lub 2 lub art. 43b ust. 1,  
12) który nie przeprowadził przeglądu, o  którym mowa w  art. 35a ust. 7, albo przeprowadził ten przegląd niezgodnie 
z zakresem wyni kającym z  decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 35a ust. 7 oraz art. 35a ust. 8  pkt 1,  
13) który nie złożył w  wyznaczonym terminie raportu, o  którym mowa w  art. 35a ust. 10, albo złożył raport niezgodny 
z art. 35a ust. 10  
– wymierza się karę p ieniężną w  wysokości nieprzekraczającej pięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia 
w gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Główn e-
go Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20  pkt 1  lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach 
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
1a. Za czyny, o  których mowa w  ust. 1, kierownikowi jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną 
z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksp loatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej wymierza się karę pi e-
niężną w  wysokości nieprzekraczającej dwustukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej 
w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego 
na podstawie art.  20 pkt  1 lit.  a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Sp o-
łecznych.  
1b. Za czyny, o  których mowa w  ust. 1, jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem 
wymierza się karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia 
w gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Główn e-
go Urzędu Statysty cznego na podstawie art. 20  pkt 1  lit. a  ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach 
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 155 – Poz. 623 
 
 1c. Osobie prowadzącej jednoosobową działalność oraz każdemu ze wspólników spółki cywilnej, wykonującym  dzia-
łalność związ aną z  narażeniem, za czyny, o  których mowa w  ust. 1, wymierza się karę pieniężną w  wysokości nieprzekr a-
czającej pięćdziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej w  roku kalendarzowym 
poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszane go przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie a rt. 20 
pkt 1 lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
1d. Odpowiedzialności za czyny, o  których mowa w  ust. 1, na zasadach określonych w tych przepisach, podlega:  
1) syndyk – w przypadku wydania orzeczenia o  ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej;  
2) zarządca – w przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego dotyczącego jednostki organizacyjnej.  
1e. Operatorowi statku powietrznego, k tóry nie dopełnia któregokolwiek z  obowiązków, o  których mowa w  art. 23h, 
wymierza się karę pieniężną w  wysokości określonej w  ust. 1.  
2. Pracownikowi zatrudnionemu w  obiekcie jądrowym, który nie zawiadamia kierownika jednostki organizacyjnej 
lub organu do zoru jądrowego o  zdarzeniu lub stanie mogącym sprowadzić zagrożenie dla bezpieczeństwa jądrowego 
i ochrony radiologicznej, wymierza się karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej dwukrotności przeciętnego wyn a-
grodzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z  narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, ek s-
ploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej, która:  
1) wykonuje tę działalność bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom,  
2) wprowadza bez  pisemnej zgody Prezesa Agencji lub wbrew jej warunkom modyfikację lub modernizację systemu 
lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, mającego istotne znaczenie ze względu na bezpi e-
czeństwo jądrowe i  ochronę radiologiczną,  
3) uruchamia be z pisemnej zgody Prezesa Agencji reaktor po przerwie na modyfikację lub modernizację systemu lub 
elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, a  w przypadku elektrowni jądrowej – po przerwie na z a-
ładunek paliwa jądrowego do reaktora,  
4) prowadzi eksploatację elektrowni jądrowej mimo odmowy zatwierdzenia przez Prezesa Agencji raportu z  oceny 
okresowej bezpieczeństwa  
– wymierza się karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej pięćsetkrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia 
w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Główn e-
go Urzędu Statystycznego na podstawie art.  20 pkt  1 lit.  a ustawy z  dnia 17  grudnia 19 98 r. o emeryturach i  rentach  
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
Art. 124. 1. Kary pieniężne, o  których mowa w  art. 123, nakłada, w  formie decyzji administracyjnej:  
1) Prezes Agencji – jeżeli jest organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powi a-
domienia;  
2)17) Główny Inspektor Sanitarny, państwowy  wojewódzki inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny Wojska Po l-
skiego, komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub wojskowy inspektor sanitarny wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej – jeżeli organy te są właściwe do wydania zezwolenia lub zgody albo przyjęcia 
powiadomienia;  
3) dyrektor okręgowego urzędu górniczego – jeżeli jest organem właściwym do przyjęcia powiadomienia.  
1a. Karę pieniężną, o  której mowa w  art. 123  ust. 1e, nakłada, w  formie decyzji administracyjnej, Prezes Urzędu 
Lotnictwa Cywilnego.  
2. Decyzji, o  której mowa w  ust. 1 lub 1a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.  
3. Organy, o których mowa w ust. 1, wymierzaj ąc kar ę pieni ężną, bior ą pod uwag ę: 
1) stopie ń oraz czas trwania naruszenia obowi ązków;  
2) stopie ń zagrożenia wywołanego naruszeniem obowi ązków.  
                                                           
17) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2; wszedł  w życie z  dniem 1  lipca  2020 r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 156 – Poz. 623 
 
 Art. 125. 1. Nie można nałożyć kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5  lat. 
2. Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5  lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o  nałożeniu kary.  
Art. 126. 1. Kary, o  których mowa w  art. 123, podlegają, wraz z  odsetkami za zwłokę, egzekucji w  trybie określ o-
nym w  przepisach o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
2. Środki uzyskane z  tytułu kar pieniężnych są dochodami budżetu państwa.  
3. Do kar, o których  mowa w art. 123, nie stosuje si ę przepisów art. 189e oraz art. 189f § 2 i 3 ustawy z dnia 
14 czerwca 1960 r. – Kodeks post ępowania administracyjnego.  
Art. 127. Kto nie stosuje się do zakazu wypasu zwierząt na skażonym terenie lub zakazu żywienia zwierząt skażo-
nymi środkami żywienia zwierząt i  pojenia skażoną wodą  
– podlega karze aresztu lub grzywny.  
Art. 127a.  Kto nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 22 ust.  3, podlega karze grzywny.  
Art. 127b.  Kto nie dopełnia obowiązku, o  którym mowa w  art. 41f p kt 1, art.  41g ust.  1 lub 2, art.  41h ust.  1 lub 
art. 41i ust. 1, podlega karze grzywny.  
Art. 127c.  1. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 41b pkt  1, art.  41d ust.  1 
pkt 2, art.  41e pkt  4, art.  41f pkt  2, art.  41g ust.  3, art.  41h ust.  2, art.  41i ust.  2, art.  41j lub art.  41k ust.  1, podlega karze 
grzywny.  
2. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 48, art.  71, art.  72 lub art.  73 Poroz u-
mienia, o  którym mowa w  art. 40 pkt  6, podlega ka rze grzywny.  
3. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 81 Traktatu Euratom, podlega karze 
grzywny.  
Art. 127d.  Orzekanie w  sprawach o  czyny, o  których mowa w  art. 127–127c, następuje w  trybie Kodeksu postęp o-
wania w sprawach o  wykroczenia.  
Rozdział 16  
Przepisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 128. Wyodrębnione pod względem prawnym i  organizacyjnym z  mienia jednostki badawczo -rozwojowej Inst y-
tut Energii Atomowej z  siedzibą w  Otwocku -Świerku mienie Zakładu Do świadczalnego Unieszkodliwiania Odpadów 
Promieniotwórczych staje się mieniem Zakładu, o  którym mowa w  art. 114 ust.  1. 
Art. 129. Minister właściwy do spraw energii, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów public z-
nych, może wyposażyć Zakład w  mienie inne niż określone w  art. 128. 
Art. 130. (pominięty)  
Art. 131. Pracownicy zatrudnieni w  Zakładzie Doświadczalnym Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych 
Instytutu Energii Atomowej stają się pracownikami Zakładu zgodnie z  art. 231 Kodeksu pracy . 
Art. 132. Minister Obrony Narodowej w  odniesieniu do podległych mu jednostek organizacyjnych i  minister właściwy  
do spraw wewnętrznych w  odniesieniu do Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i  podległych mu jedn o-
stek organizacyjnych, po z asięgnięciu opinii Prezesa Agencji, określają, w  drodze zarządzenia, sposób wykonywania 
przepisów ustawy w  tych jednostkach.  
Art. 133. 1. Główny Inspektor Dozoru Jądrowego i  inspektorzy dozoru jądrowego, którzy zostali powołani lub uzyskali  
uprawnienia prz ed dniem wejścia w  życie ustawy, stają się odpowiednio Głównym Inspektorem Dozoru Jądrowego 
i inspektorami dozoru jądrowego w  rozumieniu ustawy.  
2. Zezwolenia wydane na podstawie ustawy, o  której mowa w  art. 138, zachowują ważność do upływu terminu okreś lo-
nego w  zezwoleniu.  
3. Uprawnienia uzyskane na podstawie art.  33 ust.  3 pkt  1 oraz ust.  4 ustawy, o  której mowa w  art. 138, zachowują 
ważność do upływu terminu określonego w  uprawnieniu.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 157 – Poz. 623 
 
 4. Zezwolenia związane z  nabywaniem i  stosowaniem substancji promienio twórczych, wydane na podstawie przepisów 
obowiązujących przed dniem wejścia w  życie ustawy, o  której mowa w  art. 138, w  szczególności na podstawie przepisów:  
1) rozporządzenia Rady Ministrów z  dnia 18  czerwca 1968  r. w sprawie bezpieczeństwa i  higieny prac y przy stosow a-
niu promieniowania jonizującego (Dz.  U. poz.  122),  
2) uchwały nr  266/64  Rady Ministrów z  dnia 29  sierpnia 1964  r. w sprawie użytkowania substancji promieniotwórczych,  
3) zarządzenia nr  23/70  Pełnomocnika Rządu do Spraw Wykorzystania Energii J ądrowej z  dnia 21  lipca 1970  r. w sprawie 
nabywania i  stosowania substancji promieniotwórczych  
– zachowują ważność do czasu zastąpienia ich zezwoleniami wydanymi na podstawie ustawy, jednak nie dłużej niż przez 
24 miesiące od dnia jej wejścia w  życie.  
5. Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych w  Różanie, określone w  przepisach wydanych na podstawie 
ustawy, o  której mowa w  art. 138, uznaje się za Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych w  rozumieniu ustawy.  
6. Postępowania wszczęte przed dni em wejścia w  życie ustawy toczą się do c hwili ich zakończenia zgodnie z przep i-
sami dotychczasowymi.  
Art. 134–137. (pominięte)  
Art. 138. Traci moc ustawa z  dnia 10  kwietnia 1986  r. – Prawo atomowe (Dz.  U. poz.  70, z  późn. zm.18)). 
Art. 139. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2002  r., z wyjątkiem:  
1) rozdziału 13 i  art. 136, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia19); 
2) art. 21 ust.  2 i art. 27 ust.  2, które wchodzą w  życie po upływie 24  miesięcy od dnia ogłoszenia.  
  
                                                           
18) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 1987  r. poz.  180, z  1991  r. poz.  28, z  1994  r. poz.  418, z  1995  r. poz.  515 
oraz z 1996  r. poz. 110 i 496. 
19) Ustawa została ogłoszona w  dniu 18  stycznia 2001  r. 
              
Dzie nnik Ustaw  – 158 – Poz. 623 
 
 Załączniki do ustawy z  dnia 29  listopada 2000  r. 
Załącznik nr  1 
 
OKREŚLENIA: DAWKI PO CHŁONIĘTEJ, DAWKI RÓ WNOWAŻNEJ,  
DAWKI SKUTECZNEJ (EF EKTYWNEJ), OBCIĄŻAJĄ CEJ DAWKI RÓWNOWAŻNE J  
ORAZ OBCIĄŻAJĄCEJ DA WKI SKUTECZNEJ (EFEK TYWNEJ)  
 
1. Dawka pochłonięta D: energia pochłonię ta w jednostce masy, wyrażona wzorem:  
 
D = dε̅
dm 
 
gdzie:  
– dε̅ oznacza średnią energię przekazaną przez promieniowanie jonizujące materii w  elemencie objętości,  
– dm oznacza masę materii w  elemencie objętości.  
 
Dawka pochłonięta oznacza dawkę uśrednioną w  tkance lub narządzie. Jednostką dawki pochłoniętej jest grej (Gy). Jeden 
grej równa się jednemu dżulowi na kilogram:  
1 Gy = 1  J kg-1 
 
2. Dawka równoważna H T: dawka pochłonięta w  tkance lub w  narządzie T, ważona dla rodzaju i  energii promieniowania R,  
wyrażona wzorem:  
 
HT = wRDT,R  
 
gdzie:  
– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą promieniowania R, uśrednioną w  tkance lub narządzie T,  
– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania R.  
 
Jeżeli pole promieniowania składa się z  różnych rodzajów promieniowania R o  różnych energiach charakteryzujących się 
różnymi wartościami w R, całkowitą dawkę równoważną H T oblicza się zgodnie ze wzorem:  
 
HT =∑wRDT ,R
R 
 
Jednostką dawki równoważnej jest siwert (Sv). Jeden siwert równa się jednemu dżulowi na kilogram: 1  Sv = 1 J kg-1. 
 
3. Dawka skuteczna (efektywna) E: suma ważonych dawek równoważnych od zewnętrznego i  wewnętrznego napromi e-
nienia tkanek i  narządów, wyrażona wzorem:  
 
E =∑wTHT  =∑wT∑wRDT ,R 
R T T 
 
              
Dzie nnik Ustaw  – 159 – Poz. 623 
 
 gdzie:  
– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą promieniowania R, uśrednioną w  tkance lub narządzie T,  
– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania R,  
– wT oznacza czynnik wagowy tkanki lub narządu T.  
 
Jednostką dawki skutecznej (efektywnej) jest siwert (Sv).  
 
4. Obciążaj ąca dawka równoważna H T(): dawka obliczona jako całka po czasie ( ) z mocy dawki równoważnej w  tkance 
lub narządzie T, będąca wynikiem wniknięcia substancji promieniotwórczej do organizmu, wyrażona wzorem:  
HT() =∫Ḣt0+
t0T(t)dt 
dla wniknięcia w  czasie t 0, gdzi e: 
– ḢT(t) oznacza moc dawki równoważnej w  tkance lub narządzie T w  czasie t,  
–  oznacza okres objęty całkowaniem w  latach.  
 
Dla zapewnienia zgodności z  dawkami granicznymi przyjmuje się, że  jest okresem wynoszącym 50  lat dla dorosłych, 
a w przypadku niemowląt i  dzieci – okresem do wieku 70  lat. Jednostką obciążającej dawki równoważnej jest siwert (Sv).  
 
5. Obciążająca dawka skuteczna (efektywna) E( ): suma obciążających dawek równoważnych bę dących wynikiem wni k-
nięcia substancji promieniotwórczej do organizmu, pomnożonych przez odpowiednie czynniki wagowe tkanek lub narz ą-
dów, wyrażona wzorem:  
 
E() =∑wTHT () 
T 
 
gdzie:  
– HT() oznacza obciążającą dawkę równoważną w  tkance lub narządzie T,  
– wT oznacza czynnik wagowy tkanki lub narządu T.  
 
Jednostką obciążającej dawki skutecznej (efektywnej) jest siwert (Sv).  
  
              
Dzie nnik Ustaw  – 160 – Poz. 623 
 
 Załącznik nr  2 
 
POZIOMY PROGOWE AKTY WNOŚCI ORAZ STĘŻENIA  PROMIENIOTWÓRCZEGO 
IZOTOPÓW  PROMIENIOTWÓRCZYCH  
Izotop promieniotwórczy  Aktywność ( Bq) 
P1 Aktywność (Bq)  
P2 Stężenie promienio -
twórcze (kBq/kg)  
1 2 3 4 
H-3 1,00E+09  2,00E+15  1,00E+06  
Be-7 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+03  
Be-10   3,00E+13    
C-11   6,00E+10    
C-14 1,00E+07  5,00E+13  1,00E+04  
O-15 1,00E+09    1,00E+02  
N-13   6,00E+10    
F-18 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Na-22 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Na-24 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Mg-28   2,00E+10    
Np.-26   3,00E+10    
Si-31 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Si-32   7,00E+12    
P-32 1,00E+05  1,00E+13  1,00E+03  
P-33 1,00E+08  2,00E+14  1,00E+05  
S-35 1,00E+08  6,00E+13  1,00E+05  
Cl-36 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+04  
Cl-38 1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Ar-37 1,00E+08    1,00E+06  
Ar-39   3,00E+14    
Ar-41 1,00E+09  5,00E+10  1,00E+02  
K-40 1,00E+06    1,00E+02  
K-42 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
K-43 1,00E+06  7,00E+10  1,00E+01  
Ca-45 1,00E+07  1,00E+14  1,00E+04  
Ca-47 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Sc-44   3,00E+10    
Sc-46 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Sc-47 1,00E+06  7,00E+11  1,00E+02  
Sc-48 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Ti-44   3,00E+10    
V-48 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
V-49   2,00E+15    
Cr-51 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Mn-51 1,00E+05    1,00E+01  
Mn-52 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Mn-52m 1,00E+05    1,00E+01  
              
Dzie nnik Ustaw  – 161 – Poz. 623 
 
 Mn-53 1,00E+09    1,00E+04  
Mn-54 1,00E+06  8,00E+10  1,00E+01  
Mn-56 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
Fe-52 1,00E+06  2,00E+10  1,00E+01  
Fe-55 1,00E+06  8,00E+14  1,00E+04  
Fe-59 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Fe-60   6,00E+10    
Co-55 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Co-56 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Co-57 1,00E+06  7,00E+11  1,00E+02  
Co-58 1,00E+06  7,00E+10  1,00E+01  
Co-58m 1,00E+07  7,00E+10  1,00E+04  
Co-60 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Co-60m 1,00E+06    1,00E+03  
Co-61 1,00E+06    1,00E+02  
Co-62m 1,00E+05    1,00E+01  
Ni-59 1,00E+08  1,00E+15  1,00E+04  
Ni-63 1,00E+08  6,00E+13  1,00E+05  
Ni-65 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Cu-64 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Cu-67   7,00E+11    
Zn-65 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Zn-69 1,00E+06  3,00E+13  1,00E+04  
Zn-69m 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Ga-67   5,00E+11    
Ga-68   7,00E+10    
Ga-72 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ge-68   7,00E+10    
Ge-71 1,00E+08  1,00E+15  1,00E+04  
Ge-77   6,00E+10    
As-72   4,00E+10    
As-73 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+03  
As-74 1,00E+06  9,00E+10  1,00E+01  
As-76 1,00E+05  2,00E+11  1,00E+02  
As-77 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+03  
Se-75 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Se-79   2,00E+14    
Br-76   3,00E+10    
Br-77   2,00E+11    
Br-82 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Kr-74 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-76 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-77 1,00E+09    1,00E+02  
Kr-79 1,00E+05    1,00E+03  
Kr-81 1,00E+07  3,00E+13  1,00E+04  
Kr-83m 1,00E+12    1,00E+05  
              
Dzie nnik Ustaw  – 162 – Poz. 623 
 
 Kr-85 1,00E+04  3,00E+13  1,00E+05  
Kr-85m 1,00E+10  5,00E+11  1,00E+03  
Kr-87 1,00E+09  9,00E+10  1,00E+02  
Kr-88 1,00E+09    1,00E+02  
Rb-81   1,00E+11    
Rb-83   1,00E+11    
Rb-84   7,00E+10    
Rb-86 1,00E+05  7,00E+11  1,00E+02  
Sr-82   6,00E+10    
Sr-85 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Sr-85m 1,00E+07  1,00E+11  1,00E+02  
Sr-87m 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Sr-89 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Sr-90+ 1,00E+04  1,00E+12  1,00E+02  
Sr-91 1,00E+05  6,00E+10  1,00E+01  
Sr-92 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Y-87   9,00E+10    
Y-88   3,00E+10    
Y-90 1,00E+05  5,00E+12  1,00E+03  
Y-91 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+03  
Y-91m 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Y-92 1,00E+05  2,00E+11  1,00E+02  
Y-93 1,00E+05  6,00E+11  1,00E+02  
Zr-88   2,00E+10    
Zr-93+ 1,00E+07    1,00E+03  
Zr-95 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Zr-97+ 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
Nb-93m 1,00E+07  3,00E+14  1,00E+04  
Nb-94 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Nb-95 1,00E+06  9,00E+10  1,00E+01  
Nb-97 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Nb-98 1,00E+05    1,00E+01  
Mo-90 1,00E+06    1,00E+01  
Mo-93 1,00E+08  3,00E+14  1,00E+03  
Mo-99 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Mo-101 1,00E+06    1,00E+01  
Tc-95m   1,00E+11    
Tc-96 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Tc-96m 1,00E+07  3,00E+10  1,00E+03  
Tc-97 1,00E+08    1,00E+03  
Tc-97m 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+03  
Tc-98   5,00E+10    
Tc-99 1,00E+07  3,00E+13  1,00E+04  
Tc-99m 1,00E+07  7,00E+11  1,00E+02  
Ru-97 1,00E+07  3,00E+11  1,00E+02  
Ru-103 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
              
Dzie nnik Ustaw  – 163 – Poz. 623 
 
 Ru-105 1,00E+06  8,00E+10  1,00E+01  
Ru-106+  1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Rh-99   1,00E+11    
Rh-101   3,00E+11    
Rh-102   3,00E+10    
Rh-102m    1,00E+11    
Rh-103m  1,00E+08  9,00E+14  1,00E+04  
Rh-105 1,00E+07  9,00E+11  1,00E+02  
Pd-103 1,00E+08  9,00E+13  1,00E+03  
Pd-109 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Ag-105 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
Ag-108m+  1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Ag-110m  1,00E+06  2,00E+10  1,00E+01  
Ag-111 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+03  
Cd-109 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+04  
Cd-113m    4,00E+13    
Cd-115 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Cd-115m  1,00E+06  3,00E+12  1,00E+03  
In-111 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
In-113m  1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
In-114m  1,00E+06  8,00E+11  1,00E+02  
In-115m  1,00E+06  4,00E+11  1,00E+02  
Sn-113 1,00E+07  3,00E+11  1,00E+03  
Sn-117m    5,00E+11    
Sn-119m    7,00E+13    
Sn-121m    7,00E+13    
Sn-123   7,00E+12    
Sn-125 1,00E+05  1,00E+11  1,00E+02  
Sn-126   3,00E+10    
Sb-122 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+02  
Sb-124 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Sb-125 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Sb-126   2,00E+10    
Te-121   1,00E+11    
Te-121m    1,00E+11    
Te-123m  1,00E+07  6,00E+11  1,00E+02  
Te-125m  1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Te-127 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Te-127m  1,00E+07  3,00E+12  1,00E+03  
Te-129 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Te-129m  1,00E+06  1,00E+12  1,00E+03  
Te-131 1,00E+05    1,00E+02  
Te-131m  1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Te-132 1,00E+07  3,00E+10  1,00E+02  
Te-133 1,00E+05    1,00E+01  
Te-133m  1,00E+05    1,00E+01  
              
Dzie nnik Ustaw  – 164 – Poz. 623 
 
 Te-134 1,00E+06    1,00E+01  
I-123 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+02  
I-124   6,00E+10    
I-125 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+03  
I-126 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
I-129 1,00E+05    1,00E+02  
I-130 1,00E+06    1,00E+01  
I-131 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
I-132 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
I-133 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
I-134 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
I-135 1,00E+06  4,00E+10  1,00E+01  
Xe-122   6,00E+10    
Xe-123   9,00E+10    
Xe-127   3,00E+11    
Xe-131m  1,00E+04  1,00E+13  1,00E+04  
Xe-133 1,00E+04  3,00E+12  1,00E+03  
Xe-135 1,00E+10  3,00E+11  1,00E+03  
Cs-129 1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Cs-131 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Cs-132 1,00E+05  1,00E+11  1,00E+01  
Cs-134 1,00E+04  4,00E+10  1,00E+01  
Cs-134m  1,00E+05  4,00E+10  1,00E+03  
Cs-135 1,00E+07    1,00E+04  
Cs-136 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Cs-137+  1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cs-138 1,00E+04    1,00E+01  
Ba-131 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Ba-133   2,00E+11    
Ba-133m    3,00E+11    
Ba-140+  1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
La-137   2,00E+13    
La-140 1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ce-139 1,00E+06  6,00E+11  1,00E+02  
Ce-141 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+02  
Ce-143 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Ce-144+  1,00E+05  9,00E+11  1,00E+02  
Pr-142 1,00E+05  1,00E+12  1,00E+02  
Pr-143 1,00E+06  3,00E+13  1,00E+04  
Nd-147 1,00E+06  6,00E+11  1,00E+02  
Nd-149 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Pm-143   2,00E+11    
Pm-144   4,00E+10    
Pm-145   1,00E+13    
Pm-147 1,00E+07  4,00E+13  1,00E+04  
Pm-148m    3,00E+10    
              
Dzie nnik Ustaw  – 165 – Poz. 623 
 
 Pm-149 1,00E+06  6,00E+12  1,00E+03  
Pm-151   2,00E+11    
Sm-145   4,00E+12    
Sm-151 1,00E+08  5,00E+14  1,00E+04  
Sm-153 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+02  
Eu-147   2,00E+11    
Eu-148   3,00E+10    
Eu-149   2,00E+12    
Eu-150b    2,00E+12    
Eu-150a    5,00E+10    
Eu-152 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Eu-152m  1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Eu-154 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Eu-155 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Eu-156   5,00E+10    
Gd-146   3,00E+10    
Gd-148   4,00E+11    
Gd-153 1,00E+07  1,00E+12  1,00E+02  
Gd-159 1,00E+06  2,00E+12  1,00E+03  
Tb-157   1,00E+14    
Tb-158   9,00E+10    
Tb-160 1,00E+06  6,00E+10  1,00E+01  
Dy-159   6,00E+12    
Dy-165 1,00E+06  3,00E+12  1,00E+03  
Dy-166 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+03  
Ho-166 1,00E+05  2,00E+12  1,00E+03  
Ho-166m   4,00E+10   
Er-169   2,00E+14    
Er-171 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Tm-167   6,00E+11    
Tm-170 1,00E+06  2,00E+13  1,00E+03  
Tm-171 1,00E+08  3,00E+14  1,00E+04  
Yb-169   3,00E+11    
Yb-175 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Lu-172   4,00E+10    
Lu-173   9,00E+11    
Lu-174   8,00E+11    
Lu-174m    6,00E+11    
Lu-177 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Hf-172   4,00E+10    
Hf-175   2,00E+11    
Hf-181 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Hf-182   5,00E+10    
Ta-178   7,00E+10    
Ta-179   6,00E+12    
Ta-182 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+01  
              
Dzie nnik Ustaw  – 166 – Poz. 623 
 
 W-178   9,00E+11    
W-181 1,00E+07  5,00E+12  1,00E+03  
W-185 1,00E+07  1,00E+14  1,00E+04  
W-187 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+02  
W-188   1,00E+12    
Re-184   8,00E+10    
Re-184m    7,00E+10    
Re-186 1,00E+06  4,00E+12  1,00E+03  
Re-188 1,00E+05  1,00E+12  1,00E+02  
Re-189   1,00E+12    
Os-185 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Os-191 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Os-191m  1,00E+07  1,00E+12  1,00E+03  
Os-193 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Os-194   7,00E+11    
Ir-189   1,00E+12    
Ir-190 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Ir-192 1,00E+04  8,00E+10  1,00E+01  
Ir-194 1,00E+05  7,00E+11  1,00E+02  
Pt-188   4,00E+10    
Pt-191 1,00E+06  3,00E+11  1,00E+02  
Pt-193   3,00E+15    
Pt-193m  1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Pt-195m    2,00E+12    
Pt-197 1,00E+06  4,00E+12  1,00E+03  
Pt-197m  1,00E+06  9,00E+11  1,00E+02  
Au-193   6,00E+11    
Au-194   7,00E+10    
Au-195   2,00E+12    
Au-198 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Au-199 1,00E+06  9,00E+11  1,00E+02  
Hg-194   7,00E+10    
Hg-195m    2,00E+11    
Hg-197 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+02  
Hg-197m  1,00E+06  7,00E+11  1,00E+02  
Hg-203 1,00E+05  3,00E+11  1,00E+02  
Tl-200 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Tl-201 1,00E+06  1,00E+12  1,00E+02  
Tl-202 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Tl-204 1,00E+04  2,00E+13  1,00E+04  
Pb-201   9,00E+10    
Pb-202   2,00E+11    
Pb-203 1,00E+06  2,00E+11  1,00E+02  
Pb-210+  1,00E+04  3,00E+11  1,00E+01  
Pb-212+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Bi-205   4,00E+10    
              
Dzie nnik Ustaw  – 167 – Poz. 623 
 
 Bi-206 1,00E+05  2,00E+10  1,00E+01  
Bi-207 1,00E+06  5,00E+10  1,00E+01  
Bi-210 1,00E+06  8,00E+12  1,00E+03  
Bi-210m    3,00E+11    
Bi-212+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Po-203 1,00E+06    1,00E+01  
Po-205 1,00E+06    1,00E+01  
Po-207 1,00E+06    1,00E+01  
Po-210 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+01  
At-211 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+03  
Rn-220+  1,00E+07    1,00E+04  
Rn-222+  1,00E+08  4,00E+10  1,00E+01  
Ra-223+  1,00E+05  1,00E+11  1,00E+02  
Ra-224+  1,00E+05  5,00E+10  1,00E+01  
Ra-225 1,00E+05  1,00E+11  1,00E+02  
Ra-226+  1,00E+04  4,00E+10  1,00E+01  
Ra-227 1,00E+06    1,00E+02  
Ra-228+  1,00E+05  3,00E+10  1,00E+01  
Ac-225   9,00E+10    
Ac-227   4,00E+10    
Ac-228 1,00E+06  3,00E+10  1,00E+01  
Th-226+  1,00E+07    1,00E+03  
Th-227 1,00E+04  8,00E+10  1,00E+01  
Th-228+  1,00E+04  4,00E+10  1,00E+00  
Th-229+  1,00E+03  1,00E+10  1,00E+00  
Th-230 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+00  
Th-231 1,00E+07  1,00E+13  1,00E+03  
Th-nat 1,00E+03    1,00E+00  
Th-234+  1,00E+05  2,00E+12  1,00E+03  
Pa-230 1,00E+06  1,00E+11  1,00E+01  
Pa-231 1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
Pa-233 1,00E+07  4,00E+11  1,00E+02  
U-230+  1,00E+05  4,00E+10  1,00E+01  
U-231 1,00E+07    1,00E+02  
U-232+  1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
U-233 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+01  
U-234 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
U-235+  1,00E+04  8,00E+07  1,00E+01  
U-236 1,00E+04  2,00E+11  1,00E+01  
U-237 1,00E+06    1,00E+02  
U-238+  1,00E+04    1,00E+01  
U-nat 1,00E+03    1,00E+00  
U-239 1,00E+06    1,00E+02  
U-240 1,00E+07    1,00E+03  
U-240+  1,00E+06    1,00E+01  
U wzb. 10 –20%   8,00E+08    
              
Dzie nnik Ustaw  – 168 – Poz. 623 
 
 U wzb. > 20%    8,00E+07    
Np.-235   1,00E+14    
Np.-236b    7,00E+09    
Np.-236a    8,00E+11    
Np.-237+  1,00E+03  7,00E+10  1,00E+00  
Np.-239 1,00E+07  5,00E+11  1,00E+02  
Np.-240 1,00E+06    1,00E+01  
Pu-234 1,00E+07    1,00E+02  
Pu-235 1,00E+07    1,00E+02  
Pu-236 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Pu-237 1,00E+07  2,00E+12  1,00E+03  
Pu-238 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-239 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-240 1,00E+03  6,00E+10  1,00E+00  
Pu-241 1,00E+05  3,00E+12  1,00E+02  
Pu-242 1,00E+04  7,00E+10  1,00E+00  
Pu-243 1,00E+07    1,00E+03  
Pu-244 1,00E+04  3,00E+08  1,00E+00  
Am-241 1,00E+04  6,00E+10  1,00E+00  
Am-242 1,00E+06    1,00E+03  
Am-242m+  1,00E+04  3,00E+11  1,00E+00  
Am-243+  1,00E+03  2,00E+11  1,00E+00  
Am-244   9,00E+10    
Cm-240   3,00E+11    
Cm-241   1,00E+11    
Cm-242 1,00E+05  4,00E+10  1,00E+02  
Cm-243 1,00E+04  2,00E+11  1,00E+00  
Cm-244 1,00E+04  5,00E+10  1,00E+01  
Cm-245 1,00E+03  9,00E+10  1,00E+00  
Cm-246 1,00E+03  2,00E+11  1,00E+00  
Cm-247 1,00E+04  1,00E+09  1,00E+00  
Cm-248 1,00E+03  5,00E+09  1,00E+00  
Bk-247   8,00E+10    
Bk-249 1,00E+06  1,00E+13  1,00E+03  
Cf-246 1,00E+06    1,00E+03  
Cf-248 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cf-249 1,00E+03  1,00E+11  1,00E+00  
Cf-250 1,00E+04  1,00E+11  1,00E+01  
Cf-251 1,00E+03  1,00E+11  1,00E+00  
Cf-252 1,00E+04  2,00E+10  1,00E+01  
Cf-253 1,00E+05  4,00E+11  1,00E+02  
Cf-254 1,00E+03  3,00E+08  1,00E+00  
Es-253 1,00E+05    1,00E+02  
Es-254 1,00E+04    1,00E+01  
Es-254m  1,00E+06    1,00E+02  
Fm-254 1,00E+07    1,00E+04  
              
Dzie nnik Ustaw  – 169 – Poz. 623 
 
 Fm-255 1,00E+06    1,00E+03  
Pu-239/Be -9   6,00E+10    
Am-241/Be -9   6,00E+10    
 
Liczby zapisano w  postaci wykładniczej, gdzie liczba po literze E oznacza wykładnik całkowity liczby 10.  
 
Uwaga:  
Izotopy opatrzone wskaźnikiem „+” lub „nat” (naturalny) oznaczają izotopy macierzyste znajdujące się w  stanie równ o-
wagi wiekowej ze swymi pochodnymi, podanymi poniżej. W  takich przypadkach wartości p oziomu progowego aktywności  
źródła niekontrolowanego podane w  tabeli odnoszą się tylko do izotopów macierzystych, gdyż uwzględniają one również 
udział izotopów pochodnych.  
 
Izotopy macierzyste  
 Izotopy pochodne  
 
1 2 
Sr-90+ 
 Y-90 
 
Zr-93+ 
 Nb-93m 
 
Zr-97+ 
 Nb-97 
 
Ru-106+  
 Rh-106 
 
Ag-108m+  
 Ag-108 
 
Cs-137+  
 Ba-137m  
 
Ba-140+  
 La-140 
 
Ce-144+  
 Pr-144 
 
Pb-210+  
 Bi-210, Po -210 
 
Pb-212+  
 Bi-212, Tl -208, Po -212 
 
Bi-212+  
 TI-208, Po -212 
 
Rn-220+  
 Po-216 
 
Rn-222+  
 Po-218, Pb -214, Bi -214, Po -214 
 
Ra-223+  
 Rn-219, Po -215, Pb -211, Bi -211, Tl -207 
 
Ra-224+  
 Rn-220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
Ra-226+  
 Rn-222, Po -218, Pb -214, Bi -214, Po -214, Pb -210, Bi -210, Po -210 
 
Ra-228+  
 Ac-228 
 
Th-226+  
 Ra-222, Rn -218, Po -214 
 
Th-228+  
 Ra-224, Rn -220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
              
Dzie nnik Ustaw  – 170 – Poz. 623 
 
 Th-229+  
 Ra-225, Ac -225, Fr -221, Ar -217, Bi -213, Po -213, Pb -209 
 
Th-nat 
 Ra-228, Ac -228, Th -228, Ra -224, Rn -220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
Th-234+  
 Pa-234m  
 
U-230+  
 Th-226, Ra -222, Rn -218, Po -214 
 
U-232+  
 Th-228, Ra -224, Rn -220, Po -216, Pb -212, Bi -212, Tl -208, Po -212 
 
U-235+  
 Th-231 
 
U-238+  
 Th-234, Pa -234m  
 
U-nat 
 Th-234, Pa -234m, U -234, Th -230, Ra -226, Rn -222, Po -218, Pb -214, Bi -214, Pb -210, 
Bi-210, Po -210, Po -214 
 
U-240+  
 Np.-240m  
 
Np.-237+  
 Pa-233 
 
Am-242m+  
 Am-242 
 
Am-243+  
 Np.-239 
 
  
              
Dzie nnik Ustaw  – 171 – Poz. 623 
 
 
Załącznik nr  3 
SYMBOL PROMIENIOWANI A JONIZUJĄCEGO  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
              
Dzie nnik Ustaw  – 172 – Poz. 623 
 
 Załącznik nr  4 
 
DAWKI GRANICZNE PROM IENIOWANIA JONIZUJĄC EGO  
 
I. Dla pracowników  
 
1. Dla pracowników dawka graniczna, wyrażona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 20  mSv w  ciągu roku kale n-
darzowego.  
2. W przypadku wyrażenia zgody, o  której mowa w  art. 14 ust. 1a ustawy, dawka, o  której mowa w  pkt 1, może być 
w danym roku kalendarzowym przekroczona do wartości 50  mSv,  o ile zgodę na takie przekroczenie wyda, ze względu na 
szczególne warunki lub okoliczności wykonywania działalności związanej z  narażeniem, organ właściwy do wydania 
zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 lub 1a ustawy.  
3. W  przypadku, o  którym mowa w  pkt 2, średnia roczna dawka skuteczna (efektywna) w  każdym okresie pięciu kole j-
nych lat kalendarzowych, w  tym lat, w  których dawka graniczna została przekroczona, nie może przekroczyć 20  mSv.  
4. Dawka gr aniczna, wyrażona jako dawka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1)  20 mSv – dla soczewki oka;  
2)  500 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napromienionej części skóry, niezależnie od 
napromienionej powierzchni;  
3)  500 mSv – dla kończyn zdefiniowanych jako dłonie, przedramiona, stopy i  kostki.  
5. Wartość, o  której mowa w  pkt 4 ppkt 1, może być w  pojedynczym roku kalendarzowym przekroczona do 50  mSv, 
jednakże w  każdym okresie pięciu kolejnych lat kalendarzowych, w  tym lat, w  których dawka graniczna została przekr o-
czona, nie może przekroczyć 100  mSv.   
 
II. Dla uczniów, studentów i  praktykantów  
 
1. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku 18  lat i powyżej, mają zastosowanie dawki graniczne ustalone 
w poz. I. 
2. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku od 16  lat do 18  lat, dawka graniczna, wyrażona jako dawka skuteczna 
(efektywna), z  zastrzeżeniem art.  14 ust. 1b i 1c ustawy, wynosi 6  mSv w  ciągu roku kalendarzowego, przy czym dawka 
graniczna, wyrażona jako da wka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1)  15 mSv – dla soczewki oka;  
2)  150 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napromienionej części skóry, niezależnie od 
napromienionej powierzchni;  
3)  150 mSv – dla kończyn zde finiowanych jako dłonie, przedramiona, stopy i  kostki.  
3. Dla uczniów, studentów i  praktykantów, w  wieku poniżej 16  lat, mają zastosowanie dawki graniczne ustalone w  poz. III. 
 
III. Dla osób z  ogółu ludności  
 
Dla osób z  ogółu ludności dawka graniczna, wyra żona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 1  mSv w  ciągu roku 
kalendarzowego, przy czym dawka graniczna, wyrażona jako dawka równoważna, wynosi w  ciągu roku kalendarzowego:  
1)  15 mSv – dla soczewki oka;  
2)  50 mSv – dla skóry, jako wartość średnia dla każdego obszaru 1  cm2 napromienionej części skóry, niezależnie od 
napromienionej powierzchni.   
              
Dzie nnik Ustaw  – 173 – Poz. 623 
 
 Załącznik nr  5 
 
KWALIFIKACJA DZIAŁAL NOŚCI ZWIĄZANEJ Z  NARAŻENIEM DO KATEGO RII ZAGROŻEŃ  
 
1. Kategoria  I – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić do wystąpienia na terenie jednostki organizacyjnej 
zdarzenia radiacyjnego skutkującego lub mogącego skutkować poważnymi efektami deterministycznymi poza terenem tej 
jednostki, uzasadniającymi uruchomienie wyprzedzających działań interwencyjnych, w  tym ewakuac ji, nakazu pozostania 
w pomieszczeniach zamkniętych, podania preparatów ze stabilnym jodem oraz innych pilnych działań interwencyjnych.  
 
Kategoria I  obejmuje rozruch, eksploatację i  likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej powyżej 
100 MW (megawatów) lub przechowalnik zawierający wypalone paliwo jądrowe w  ilości równoważnej rdzeniowi reakt o-
ra o mocy cieplnej 3000  MW.  
 
2. Kategoria II – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić do wystąpienia na terenie jednostki organizacy j-
nej zdarzenia radiacyjnego skutkującego lub mogącego skutkować efektami stochastycznymi narażenia osób z  ogółu lu d-
ności poza terenem tej jednostki uzasadniającymi uruchomienie pilnych działań interwencyjnych.  
 
Kategoria II obejmuje:  
1)  rozruch, eksploatację i  likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej powyżej 2  MW do 100  MW,  
przechowalnik zawierający wypalone paliwo jądrowe wymagające aktywnego chłodzenia, zakład wzbogacania izotop o-
wego, zakład wytwarzania paliwa jądrowego lub zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego;  
2)  eksploatację lub zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.  
 
3. Kategoria III – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić wyłącznie do wystąpienia zdarzenia radiacyjn e-
go powodującego za grożenie jednostki organizacyjnej, uzasadniającego uruchomienie pilnych działań interwencyjnych na 
terenie jednostki organizacyjnej.  
 
Kategoria III obejmuje:  
1)  rozruch, eksploatację i  likwidację obiektu jądrowego, takiego jak reaktor o  mocy cieplnej niep rzekraczającej 2  MW;  
2)  eksploatację i  zamknięcie kopalni rudy uranu;  
3)  wytwarzanie i  przetwarzanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, substancji promieniotwórczych 
lub źródeł promieniotwórczych oraz przetwarzanie odpadów promieniotwór czych, w  pracowni izotopowej niebędącej 
obiektem jądrowym;  
4)  produkowanie urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze;  
5)  zamierzone podawanie substancji promieniotwórczych ludziom i  zwierzętom w  celu medycznej lub weterynaryjnej 
diagnostyki, leczen ia lub badań naukowych oraz zamierzone dodawanie substancji promieniotwórczych w  procesie 
produkcyjnym wyrobów powszechnego użytku, wyrobów medycznych, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, 
wyposażenia wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medyczny ch do diagnostyki in vitro, aktywnych wyrobów 
medycznych do implantacji;  
6)  stosowanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, substancji promieniotwórczych, źródeł promi e-
niotwórczych lub urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze na tere nie jednostki organizacyjnej w  pracowni izot o-
powej i  poza tą pracownią oraz przechowywanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, źródeł promi enio-
twórczych  oraz odpadów promieniotwórczych na terenie jednostki organizacyjnej;  
7)  stosowanie ur ządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące na terenie jednostki organizacyjnej w  pracowni 
rentgenowskiej lub pracowni akceleratorowej oraz poza pracownią;  
8)  uruchamianie pracowni, w  których stosowane są źródła promieniowania jonizującego.  
              
Dzie nnik Ustaw  – 174 – Poz. 623 
 
 4. Kategor ia IV – działalności związane z  narażeniem mogące prowadzić do wystąpienia zdarzenia radiacyjnego uzasa d-
niającego uruchomienie pilnych działań interwencyjnych w  miejscu jego wystąpienia.  
 
Kategoria IV obejmuje:  
1)  stosowanie i  przechowywanie materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych lub źródeł promieniotwó r-
czych w  terenie;  
2)  transport materiałów jądrowych, materiałów promieniotwórczych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieni o-
twórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;  
3)  instalowanie i  obsługę urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze oraz obrót tymi urządzeniami;  
4)  uruchamianie urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące;  
5)  obrót materiałami jądrowymi, materiałami promieniotwórczymi, źródłami promieniotwórczymi lub wypalo nym paliwem  
jądrowym oraz obrót wyrobami powszechnego użytku, wyrobami medycznymi, wyrobami medycznymi do diagnostyki in 
vitro, wyposażeniem wyrobów medycznych, wyposażeniem wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro lub aktywnymi 
wyrobami medycznymi do im plantacji, do których w  procesie produkcyjnym dodano substancje promieniotwórcze, oraz 
przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  wywóz z  tego terytorium tych wyrobów;  
6)  znalezienie porzuconej substancji promieniotwórczej, w  tym źródła niekontrolo wanego w  miejscu publicznym,  w szcze -
gólności takim jak jednostka zajmująca się magazynowaniem, sprzedażą lub przetwórstwem złomu metali.  
 
5. Kategoria V – działalności związane z  narażeniem zlokalizowane poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, mogące 
prowadzić do wystąpienia zdarzenia radiacyjnego wskutek uwolnienia substancji promieniotwórczych w  ilości powoduj ą-
cej konieczność uruchomienia pilnych działań interwencyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
 
Kategoria V obejmuje reaktory jądrowe o  mocy cieplnej powyżej 100  MW, zlokalizowane w  odległości do 300  km od 
granicy Rzeczypospolitej Polskiej.  
  
              
Dzie nnik Ustaw  – 175 – Poz. 623 
 
 Załącznik nr  6 
 
WZÓR  
DEKLARACJA PRZEWOZU ZAMKNIĘTEGO ŹRÓDŁA P ROMIENIOTWÓRCZEGO  
DECLARATION OF SHIPM ENT OF THE SEALED RA DIOACTIVE SOURCE  
  
Odbiorca zamkniętych źródeł promieniotwórczych wypełnia punkty od 1  do 5 i  przekazuje niniejszą deklarację do właści -
wej władzy w  swoim kraju.  
The consignee of sealed radioactive sources must complete sections 1  to 5 and send this declaration to the competent 
autho rity in his country.  
Właściwa władza w  kraju odbiorcy wypełnia punkt 6 i  zwraca niniejszą deklarację odbiorcy.  
The competent authority of the consignee country must fill in section 6  and return this declaration to the consignee.  
Następnie, przed wysyłką zamkniętych źródeł promieniotwórczych, odbiorca przesyła niniejszą deklarację do dostawcy 
tych źródeł w  kraju dostawcy.  
Then, the consignee must send this declaration to the holder in the forwarding country prior to the shipment of the sealed 
sources.  
Wszy stkie punkty niniejszej deklaracji muszą zostać wypełnione, a  odpowiednie kratki zakreślone.  
All sections of this declaration must be completed and boxes ticked where appropriate.  
 
1. NINIEJSZA DEKLARACJA DOTYCZY:  
THIS DECLARATION CONCERNS:  
 
JEDNEGO PRZEW OZU  
SINGLE SHIPMENT   
 Niniejsza deklaracja jest ważna do chwili realizacji prz e-
wozu, o  ile punkt 6  nie stanowi inaczej  
/This declaration is valid until the shipment is completed 
unless otherwise stated in section 6  
oczekiwana data przewozu (jeżeli jest znana):  
expected date of shipment (if available):  
WIELOKROTNYCH PRZEWOZÓW  
SEVERAL SHIPMENTS   
 Niniejsza deklaracja jest ważna przez trzy lata, o  ile  
punkt 6 nie stanowi inaczej  
/This declaration is valid for three years unless otherwise 
stated in section 6  
2. ADRES DOCELOWY ŹRÓDŁA (ŹRÓDEŁ)  
DESTINATION OF THE SOURCE(S)  
 
Nazwa odbiorcy/Name of consignee:  
 
Osoba upoważniona do kontaktów Pan/Pani/Contact person Mr./Ms:  
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.: Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
  
 
              
Dzie nnik Ustaw  – 176 – Poz. 623 
 
 3. DOSTAWCA ŹRÓDŁA (ŹRÓDEŁ) W  KRAJU WYSYŁAJĄCYM  
HOLDER OF THE SOURCE(S) IN THE FORWARDING COUNTRY  
 
 
Nazwa dostawcy/Name of holder:  
 
Osoba upoważniona do kontaktów Pan/Pani/Contact person Mr./Ms:  
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.: Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
 
4. OPIS PRZEWOŻONEGO ŹRÓDŁA (PRZEWOŻONYCH ŹRÓDEŁ)  
DESCRIPTION OF THE SOURCE(S) INVOLVED IN THE SHIPMENT  
 
Izotop promieniotwórczy (izotopy promieni o-
twórcze)  
/Radionuclide(s)  
     
Maksymalna aktywność pojedynczego źródła 
(MBq)  
/Maximum activity of individual source 
(MBq)  
     
Liczba źródeł  
/Number of sources  
     
 
Jeżeli zamknięte źródło (źródła) jest (są) zainstalowane w  urządzeniu/przyrządzie/sprzęcie, to należy podać 
krótki opis tego urządzenia/przyrządu/sprzętu*:  
If sealed source(s) is (are) mounted in a  machinery/device/equipment, short description of the machi n-
ery/device/equipment should be given*:  
 
Podać (jeżeli to możliwe i  wymagane przez właściwą władzę):  
Indicate (if available and requested by the competent authority):  
krajową lub międzynarodową normę techniczną, której wymagania spełnia (spełniają) zamknięte źródło (źródła) 
oraz numer świadectwa*:  
national or international technical standard with which the sealed source(s) complies(y) and certificate number*:  
datę wygaśnięcia ważności świadectwa:  
date of expiry of certificate:  
nazwę producenta i  pozycję katalogową:  
name of the manufacturer and catalogue reference:  
 
 
5. DEKLARACJA OSOBY UPOWAŻNIONEJ  LUB ODPOWIEDZIALNEJ  
DECLARATION OF AUTHORIZED OR RESPONSIBLE PERSON  
 
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że informacja podana w  niniejszej deklaracji jest prawdziwa.  
I, the consignee, hereby certify that the information provided in this declaration is c orrect.  
  
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że uzyskałem zezwolenie na wykonywanie działalności ze źródłem (źr ódłami),  
zgłosiłem tą działalność lub powiadomiłem o  jej wykonywaniu, co upoważnia mnie do otrzymania źródła  
(źródeł) opisanego (opisanych) w  niniejszej deklaracji.  
I, the consignee, hereby certify that I  got permission to carry out activities with a  source (s), I  reported this activity  
or notified its performance, which entitles me to receive the source (s) des cribed in this declaration.   
              
Dzie nnik Ustaw  – 177 – Poz. 623 
 
 Numer zezwolenia lub decyzji o  przyjęciu zgłoszenia, lub data powiadomienia:  
The number of the permit or decision on acceptance of the application, or the date of the notification:  
  
 
Ja, odbiorca, niniejszym oświadczam, że spełniam wszystkie stosowne wymagania krajowe, odnoszące się 
do bezpiecznego przechowywania, wykorzystywania i  przekazania jako odpad źródła (źródeł) opisanego 
(opisanych) w  niniejszej deklaracji.  
I, the consignee, hereby certify that I  comply with all the  relevant national requirements, such as those relating to 
the safe storage, use or disposal of source(s) described in this declaration.  
 
Nazwisko/Name: Podpis/Signature:  
 
Data/Date:  
 
6. POTWIERDZENIE PRZEZ WŁAŚCIWĄ WŁADZĘ KRAJU ODBIORCY, ŻE ZAPOZNAŁA SIĘ 
Z NINIEJSZĄ DEKLARACJĄ  
CONFIRMATION BY THE COMPETENT AUTHORITY OF THE CONSIGNEE COUNTRY THAT IT HAS 
TAKEN NOTE OF THIS DECLARATION  
 
 
 
 
 
 
Pieczęć/Stamp:  
 
 
 
 
 
 
 
Nazwa właściwej władzy/N ame of the competent authority:  
 
 
 
Adres/Address:  
 
Tel./Tel.:  
 
Faks/Fax:  
 
Poczta elektroniczna/e -mail:  
 
Data/Date: ......................................  
 
Niniejsza deklaracja jest ważna do**/This declaration is valid until**: …………………………………..  
 
 
              
Dzie nnik Ustaw  – 178 – Poz. 623 
 
 7. POTWIERDZENIE PRZEZ SŁUŻBĘ CELNO -SKARBOWĄ PRZYWOZU/WYWOZU  
CUSTOMS SERVICE OF POLAND CONFIRMATION OF IMPORT/EXPORT  
Liczba źródeł/Number of Sources  Data/Date  Pieczęć/Stamp  
   
   
 
*  Należy podać w  języku polskim i  angielskim.  
 Must be given in Polish and English language.  
**  Odnośnie do terminu ważności deklaracji, patrz również punkt 1  na stronie 1.  
 Please see too section 1, page 1, for the guidance on the lengt h of time declaration is valid.