DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  2 marca 2022  r. 
Poz. 503 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
z dnia  28 stycznia 2022  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2021  r. poz. 741), 
z uwzględnieniem zmian wprowadzonych : 
1) ustawą z dnia 30 marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale 
społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz.  784), 
2) ustawą z dnia 20 kwietnia 2021  r. o zmianie ustaw regulujących przygotowanie i  realizację kluczowych inwestycji 
w zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej  (Dz. U. poz.  922), 
3) ustawą  z dnia 17  września 2021  r. o zmianie ustawy o  odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  1873),  
4) ustawą  z dnia 17  września 2021  r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o  planowaniu i  zagospo darowa-
niu przestrzennym  (Dz. U. poz.  1986)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  26 stycznia  2022 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) odnośnika nr 1 oraz art. 26 ust. 4 i art. 29  ustawy z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu 
informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania 
na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. po z. 784),  które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2011/92/UE 
z dnia 13  grudnia 2011  r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i  prywat-
ne na środo wisko (Dz.  Urz. UE  L 26 z 28.01.2012, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 124 z  25.04.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 174 
z 03.07.2015, str.  44 oraz Dz.  Urz. UE  L 245 z  25.09.2019 , str. 10).” 
Art. 26. „4. Do postępowań dotyczących decyzji o  środowiskowych uwarunkowaniach, wszczętych i  niezakoń-
czonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych 
w art. 1–25, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z  tym że organ właściwy do wydania decyzji o  środowisk owych 
uwarunkowaniach, w  przypadku gdy przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy:  
1) nie podał do publicznej wiadomości informacji zgodnie z  art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu 
dotychczasowym, realizuje obowiązki, o  których mowa w  art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
2) podał do publicznej wiadomości informacje zgodnie z  art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w  brzmieniu 
dotychczaso wym, nie jest obowiązany do realizacji obowiązków, o  których mowa w  art. 85 ust. 3 ustawy zmie-
nianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.”  
„Art. 29. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
  
Dziennik  Ustaw – 2 – Poz. 503 
 
2) art. 9, art. 11, art. 1 6–18 i art. 24  ustawy z dnia 20 kwietnia 2021  r. o zmianie ustaw regulujących przygotowanie 
i realizację kluczowych inwestycji w  zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej (Dz. U. poz. 922) , które sta-
nowią:  
„Art. 9. 1. Do postępowań w  sprawie wydania dec yzji o  lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji 
o warunkach zabudowy wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy decyzją osta-
teczną, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w  art. 2 w brzmieniu dotychczasowym.  
2. Do postępowań w  sprawie sporządzenia studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzenne-
go gminy lub miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w  których rada gminy podjęła uchwałę o  przy-
stąpieniu do odpowiednio sporządzania studium uwarun kowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy 
lub miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się 
przepisy ustawy zmienianej w  art. 2 w brzmieniu dotychczasowym. ” 
„Art. 11. Do postępowa ń w sprawach dotyczących strategicznej inwestycji w  zakresie sieci przesyłowych 
wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy 
dotychczasowe. ” 
„Art. 16. Do postępowań w  sprawie pozwolenia  na budowę, pozwolenia na rozbiórkę oraz zgłoszenia dotyczącego  
robót budowlanych w  zakresie strategicznej inwestycji w  zakresie sieci przesyłowej, wszczętych i  niezakończonych 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się p rzepisy ustawy zmienianej w  art. 5 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 17. Do postępowań w  sprawie wydania decyzji o  pozwoleniu na użytkowanie strategicznej inwestycji w  za-
kresie  sieci przesyłowej, wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy decyzją osta-
teczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 18. Do postępowań w  sprawie zgody wodnoprawnej dla strategicznej inwestycji w  zakresie sieci przesył o-
wej, wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się 
przepisy dotychczasowe. ” 
„Art. 24. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
3) art. 19 i art. 22  ustawy z dnia 17  września  2021  r. o zmianie ustawy o  odnawialnych źródłach energii oraz niektórych 
innych ustaw (Dz.  U. poz.  1873),  które stanowią:  
„Art. 19. 1. Do studiów uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin sporządzonych 
przed dniem wejścia w  życie niniej szej ustawy oraz projektów studiów uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania 
przestrzennego gmin opracowanych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, zaopiniowanych pozytywnie przez 
komisj ę urbanistyczno -architektoniczną, stosuje się przepisy ustawy  zmienianej w  art. 5, w brzmieniu dotychczaso-
wym.  
2. Do zmiany studiów uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin sporządzonych przed 
dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy oraz studiów przyjętych na postawie projektów studiów uwarunkowa ń i kie-
runków  zagospodarowania przestrzennego gmin opracowanych oraz zaopiniowanych pozytywnie przez komisję 
urbanistyczno -architektoniczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej  
w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. ” 
„Art. 22. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 4 lit. b–d i pkt 16 lit. b–f, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.; 
2) art. 1  pkt 6, który wchodzi w  życie z  dniem 1  lutego 2022  r.; 
3) art. 1  pkt 33 lit. c i art. 15, które wchodzą w  życie po upływie 12  miesięcy od dnia ogłoszenia. ”; 
4) art. 4 i art. 6  ustawy z dnia 17  września 2021  r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o  planowaniu  
i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.  U. poz.  1986), które stanowią:  
„Art.  4. Do spraw ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania warunków zabudowy, wszczętych  
i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy 
zmienianej w  art. 2 w brzmieniu dotychczasowym. ” 
„Art. 6. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 2  miesięcy od dnia ogłoszenia. ”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 503 
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 28 stycznia 2022  r. (poz . 503) 
USTAWA  
z dnia 27  marca 2003  r. 
o planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa:  
1) zasady kształ towania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i  organy administracji rządowej,  
2) zakres i  sposoby postępowania w  sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagos -
podarowania i  zabudowy  
– przyjmując ład przestrzenny i  zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.  
2. W planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza:  
1) wymagania ładu przestrzennego, w  tym urbanistyki i  architektury;  
2) walory architektoniczne i  krajobrazowe;  
3) wymagania ochrony środowiska, w  tym gospodarowania wodami i  ochrony gruntów rolnych i  leśnych;  
4) wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i  zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;  
5) wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i  mienia, a także potrzeby osób ze szczególnymi pot rzebami, 
o których mowa w  ustawie z  dnia 19  lipca 2019  r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami 
(Dz. U. z 2020 r.  poz. 1062); 
6) walory ekonomiczne przestrzeni;  
7) prawo własności;  
8) potrzeby obronności i  bezpieczeństwa państwa;  
9) potrzeby interesu publicznego;  
10) potrzeby w  zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w  szczególności sieci szerokopasmowych ; 
11) zapewnienie udziału społeczeństwa w  pracach nad studium uwarunkowań i  kierunków z agospodarowania  prze-
strzennego gminy, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz planem zagospodarowania  prze-
strzennego województwa, w  tym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej;  
12) zachowanie jawności i  przejrzystości procedur planist ycznych;  
13) potrzebę zapewnienia odpowiedniej ilości i  jakości wody, do celów zaopatrzenia ludności.  
3. Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i  korzystania  z terenu, organ 
waży interes publiczny i  interesy prywa tne, w  tym zgłaszane w  postaci wniosków i  uwag, zmierzające  do ochrony istnieją-
cego stanu zagospodarowania terenu, jak i  zmian w  zakresie jego zagospodarowania,  a także analizy ekonomiczne, środo-
wiskowe i  społeczne.  
4. W przypadku sytuowania nowej zabudowy , uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego, efektywnego  gospoda-
rowania przestrzenią oraz walorów ekonomicznych przestrzeni następuje poprzez:  
1) kształtowanie struktur przestrzennych przy uwzględnieniu dążenia do minimalizowania transportochłonności  układ u 
przestrzennego;  
2) lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej w  sposób umożliwiający mieszkańcom maksymalne wykorzystanie  
publicznego transportu zbiorowego jako podstawowego środka transportu;  
3) zapewnianie rozwiązań przestrzennych, ułatwiających przemi eszczanie się pieszych i  rowerzystów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 503 
 
4) dążenie do planowania i  lokalizowania nowej zabudowy:  
a) na obszarach o  w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno -przestrzennej, w  granicach jednostki osadni-
czej w rozumieniu  art. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 29  sierpnia 2003  r. o urzędowych nazwach miejscowości i  obiektów fizjo-
graficznych  (Dz. U. z 201 9 r. poz. 1443 ), w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy,  
b) na terenach położonych na obszarach innych niż wymienione  w lit. a, wyłącznie w  sytuacji braku dostatecznej  
ilości terenów przeznaczonych pod dany rodzaj zabudowy położonych na obszarach,  o których mowa  w lit. a; 
przy czym w  pierwszej kolejności na obszarach w  najwyższym stopniu przygotowanych  do zabudowy, przez co 
rozum ie się obszary charakteryzujące się najlepszym dostępem do  sieci komunikacyjnej oraz najlepszym stop-
niem wyposażenia w  sieci wodociągowe, kanalizacyjne,  elektroenergetyczne, gazowe, ciepłownicze oraz sieci 
i urządzenia telekomunikacyjne, adekwatnych  dla nowej, planowanej zabudowy.  
Art. 2. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) „ładzie przestrzennym ” – należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość 
oraz uwzględnia w  uporządkowanych relacjach wszelkie uw arunkowania i  wymagania funkcjonalne, społeczno -
-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno -estetyczne;  
2) „zrównoważonym rozwoju ” – należy przez to rozumieć rozwój, o  którym mowa  w art. 3 pkt 50 ustawy z  dnia 27 kwiet-
nia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2021  r. poz. 1973 , 2127  i 2269 ); 
3) „środowisku ” – należy przez to rozumieć środowisko, o  którym mowa  w art. 3 pkt 39 ustawy z  dnia 27  kwietnia 
2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
4) „interesie publicznym ” – należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i  działań, uwzględniających zobiektywizo-
wane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności, związanych z  zagospodarowaniem przestrzennym;  
5) „inwestycji celu publicznego ” – należy przez to rozumieć działania o  znaczeniu lokalnym (gminnym) i  ponadlokalnym  
(powiatowym, wojewódzkim i  krajowym), a  także krajowym (obejmującym również inwestycje  międzynarodowe 
i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropol italny) bez względu na status podmiotu  po-
dejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów,  o których mowa  w art. 6 ustawy 
z dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 ); 
6) „obszarze przestrzeni publicznej ” – należy przez to rozumieć obszar o  szczególnym znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb  
mieszkańców, poprawy jakości ich życia i  sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego poło-
żenie  oraz cechy funkcjonalno -przestrzenne, określony w  studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania 
przestrzennego gminy;  
6a) (uchylony)  
6b) (uchylony) 
7) (uchylony)  
8) (uchylony)  
9) (uchylony)  
10) „dobrach kultury współczesnej ” – należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra kultury, takie jak pomniki, 
miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i  detale, zespoły budynków, założenia urbanistyczne i  krajobrazowe, będące 
uznanym dorobkiem współcześnie żyjących pokoleń, jeżeli cechu je je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;  
11) „terenie zamkniętym ” – należy przez to rozumieć teren zamknięty, o  którym mowa  w art. 2 pkt 9 ustawy z  dnia 
17 maja 1989  r. – Prawo geodezyjne i  kartograficzne ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 ); 
12) „działce  budowlanej ” – należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy 
geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w  urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi  
realizacji obiektów budowlanych wyni kające z  odrębnych przepisów i  aktów prawa miejscowego;  
13) „uzbrojeniu terenu ” – należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia i  przewody, o  których mowa  
w art. 143 ust. 2 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami;  
14) „dostępie do drogi publicznej ” – należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez 
drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej;  
15) „standardach ” – należy przez to rozumieć zbiory i  zakresy w ymagań dotyczących opracowań i  dokumentów planistycz-
nych  oraz zasady stosowania w  nich parametrów dotyczących zagos podarowania przestrzennego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 503 
 
16) „parametrach i  wskaźnikach urbanistycznych ” – należy przez to rozumieć parametry i  wskaźniki usta nawiane w  doku-
mentach  planistycznych, zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie  art. 10 ust. 4, art. 16 ust. 2 i art. 40; 
16a) „reklamie ” – należy przez to rozumieć upowszechnianie w  jakiejkolwiek wizualnej formie informacji  promującej 
osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub ruchy społeczne;  
16b) „tablicy reklamowej ” – należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji  reklamy 
wraz z  jego elementami konstrukcyjnymi i  zamocowaniami, o  płaskiej powierzchni służącej  ekspozycji reklamy, 
w szczególności baner reklamowy, reklamę naklejaną na okna budynków i  reklamy  umieszczane na rusztowaniu, 
ogrodzeniu lub wyposażeniu placu budowy, z  wyłączeniem drobnych  przedmiotów codziennego użytku wykorzy-
stywany ch zgodnie z  ich przeznaczeniem;  
16c) „urządzeniu reklamowym ” – należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący  ekspozycji 
reklamy wraz z  jego elementami konstrukcyjnymi i  zamocowaniami, inny niż tablica reklamowa,  z wyłączeniem 
drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z  ich przeznaczeniem;  
16d) „szyldzie ” – należy przez to rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą  o działalności pro-
wadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa  lub urządzenie reklamowe  się znajdują;  
16e) „krajobrazie ” – należy przez to rozumieć postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierającą elementy przyrodnicze  lub 
wytwory cywilizacji, ukształtowaną w  wyniku działania czynników naturalnych lub działalności  człowieka;  
16f) „krajobrazie priorytetowym ” – należy przez to rozumieć krajobraz szczególnie cenny dla społeczeństwa ze  względu 
na swoje wartości przyrodnicze, kulturowe, historyczne, architektoniczne, urbanistyczne, ruralistyczne lub estetyczno -
-widokowe,  i jako taki wymagający zachowania lub określenia zasad i  warunków  jego kształtowania;  
17) „walorach ekonomicznych przestrzeni ” – należy przez to rozumieć te cechy prze strzeni, które można określić w katego-
riach  ekonomicznych;  
18) „wartości nieruchomości ” – należy przez to rozumieć wartość rynkową nieruchomości;  
19) „powierzchni sprzedaży ” – należy przez to rozumieć tę część ogólnodostępnej powierzchni obiektu handlowego 
stanowiącego całość techniczno -użytkową, przeznaczonego do sprzedaży detalicznej, w  której odbywa się bezpo-
średnia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej powierzchni usług i  gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do 
której zalicza się powierzchnie magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji wystawowej itp.) ; 
20) „uniwersalnym projektowaniu” – należy przez to rozumieć uniwersalne projektowanie, o  którym mowa w  art. 2 pkt 4 
ustawy z  dnia 19  lipca 2019  r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami ; 
20a)1) „urządzeniach innych niż wolnostojące” – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne zamontowane na budynku;  
21) „średniookresowej strategii rozwoju kraju” – należy przez to rozumieć strategię, o  której mowa w  art. 9 pkt 2 ustawy 
z dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1057 ). 
Art. 3. 1. Kształtowanie i  prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarun-
kowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, 
z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i  wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamknię-
tych, należy do zadań własnych gminy.  
2. Prowadzenie, w  granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i  studiów z  zakresu zagospodarowania przestrzen-
nego, odnoszących się do obszaru powiatu i  zagadnień jego rozwoju, należy do zadań samorządu powiatu.  
2a. Kształtowanie i  prowadzenie polityki przestrzennej na obszarze związku metropolitalnego (obszarze metropolital-
nym) należy do zadań związku metropoli talnego, jeżeli został utworzony.  
3. Kształtowanie i  prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w  tym uchwalanie planu zagospodarowania 
przestrzennego województwa, należy do zadań samorządu województwa.  
4. Kształtowanie i  prowadzenie polityki przestrzennej państwa należy do zadań Rady Ministrów.  
Art. 4. 1. Ustalenie przeznaczenia tere nu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów za-
gospodarowania i  warunków zabudowy terenu następuje w  miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.  
1a. W odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego  i wyłącznej strefy ekonomicznej 
przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu pub licznego oraz sposób zagospodarowania i  warunki zabudowy 
terenu określa się na podstawie przepisów ustawy z  dnia 21  marca 1991  r. o obszarach morskich Rzeczypospolite j Polskiej 
i administracji morskiej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 2135  oraz z 2021 r. poz. 234  i 1718 ). 
 
1) Dodany przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 17  września 2021  r. o zmianie ustawy o  odnawialnych źródłach energii oraz niektórych 
innych ustaw (Dz.  U. poz.  1873), która weszła w życie z dniem 30 października 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 503 
 
2. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania 
i warunków zabudowy terenu następuje w  drodze decyz ji o warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu, przy czym:  
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w  drodze decyzji o  lokalizacji inwestycji celu publicznego;  
2) sposób zagospodarowania terenu i  warunki zabudowy dla innych inwestycji ustal a się w  drodze decyzji o  warunkach 
zabudowy.  
3. W odniesieniu do terenów zamkniętych w  miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego  ustala się tylko 
granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W  strefach ochro nnych ustala się ograniczenia w zagospodarowa-
niu i korzystaniu z  terenów, w  tym zakaz zabudowy.  
4. Przepisów  ust. 3 nie stosuje się do terenów zamkniętych ustalanych przez ministra właściwego do spraw transportu.  
Art. 5. Projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, stud ium uwarunkowań i  kierunków zagos -
podarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sporządzają osoby, które 
spełniają jeden z  warunków:  
1) nabyły uprawnienia do projektowania w  planowaniu przestrzennym na podstawie us tawy z  dnia 12  lipca 1984  r. o pla-
nowaniu  przestrzennym ( Dz. U. z 1989  r. poz. 99, 178 i 192, z  1990  r. poz. 198 i 505 oraz  z 1993  r. poz. 212); 
2) nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie  art. 51 ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. o zagospodarowaniu przestrzen-
nym ( Dz. U. z 1999  r. poz. 139, z  późn. zm.2)); 
3) posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskane na pod-
stawie ustawy z  dnia 15  grudnia 2000  r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz 
urbanistów ( Dz. U. z 2013 r. poz. 932 i 1650 ); 
4) posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w  zakresie architektury, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej;  
5) posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w  zakresie innym niż określony  w pkt 4 oraz ukończyły studia po -
dyplomowe w  zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej;  
6) są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowsk iego 
Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym, 
którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do projektowania zagospodarowania przestrzeni i  zagospodarowania prze-
strzennego w  skali lokalnej i  regionalnej od powiadające wymaganiom określonym  w pkt 4 lub 5. 
Art. 6. 1. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z  innymi przepisami, sposób  
wykonywania prawa własności nieruchomości.  
2. Każdy ma prawo, w  granicach określonych ustaw ą, do:  
1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z  warunkami ustalonymi w  miejscowym planie zagos -
podarowania  przestrzennego albo decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to 
chronionego prawem interes u publicznego oraz osób trzecich;  
2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek 
organizacyjnych.  
Art. 7. Rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o  nieuwzg lędnieniu od-
powiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag 
dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag 
dotyczących projektu tego  planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa – nie 
podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.  
Art. 8. 1. Organem doradczym minist ra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania prze-
strzennego or az mieszkalnictwa  w sprawach planowania i  zagospodarowania przestrzennego jest Główna Komisja Urbani-
styczno -Architektoniczna.  
2. Minister właś ciwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa  
powołuje i odwołuje przewodniczącego i  członków komisji, o  której mowa  w ust. 1, oraz ustala, w  drodze zarządzenia, 
regulamin określający organizację i  tryb jej działania.  
 
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. poz. 412 i 1279, z 2000 r. poz. 136, 1157 i  1268,  
z 2001 r. poz. 42, 124, 1085, 1229 i 1804 oraz z 2002 r. poz. 253, 984 i 1112.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 503 
 
3. Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z  zastrzeżeniem  ust. 4 i 5, odpowiednio 
wojewódzką albo gminną komisję urbanistyczno -architektoniczną, jako organ doradczy, oraz ustala, w  drodze regulaminu, 
jej organizację i  tryb działania.  
4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji urbanis tyczno -architektonicznej powoła-
nej w  innej gminie pełnienie funkcji organu doradczego, na mocy porozumienia zawartego z  odpowiednim wójtem, bur-
mistrzem lub prezydentem miasta.  
5. Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje urbanisty czno -architektoniczne jako organy 
doradcze starostów powiatów oraz, na podstawie stosownych porozumień, wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów 
miast wchodzących w  skład tych powiatów, które nie powołały gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pe łnienia 
organu doradczego komisji powołanej w  innej gminie, w  trybie określonym  w ust. 4. 
6. Organ doradczy, o  którym mowa  w ust. 1, składa się z  osób o  wykształceniu i  przygotowaniu fachowym związanym  
bezpośrednio z  teorią i  praktyką planowania przestrzen nego.  
Art. 8a. 1. W  związku z  przetwarzaniem przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, marszałka województwa, wojewodę,  
zarząd województwa albo zarząd związku metropolitalnego danych osobowych, uzyskanych w  toku prowadzenia postę-
powań dotyczących sporząd zania aktów planistycznych, o  których mowa w  ustawie,  prawo, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1 
lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób 
fizycznych w  związku z  przetwarzaniem danych o sobowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchy-
lenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o  ochronie danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. 
zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, przysługuje, jeżeli nie wpływa na ochronę praw i  wolności osoby, od 
której dane te pozyskano.  
2. W przypadku gdy okres przechowywania danych osobowych, o  których mowa w  ust. 1, nie wynika z  przepisów 
ustawy z  dnia 14  lipca 1983  r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach (Dz.  U. z 2020 r. poz.  164), organy, o  których  
mowa w  ust. 1, przechowują dane przez okres ustalony zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  6 ust. 2b ustawy 
z dnia 14  lipca 1983  r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach.  
3. Dane osobowe,  o których mowa w  ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgod-
nemu z  prawem dostępowi lub przekazaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w  poufności.  
Art. 8b. Wystąpienie z  żądaniem, o  którym mowa w  art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wpływ a na przebieg 
i wynik postępowań dotyczących  sporządzania aktów planistycznych.  
Art. 8c. Wnioski lub uwagi dotyczące studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, 
projektu tego studium, miejscowego planu zagospodarowania przestrzen nego, projektu tego planu, projektu uchwały usta-
lającej zasady i  warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i  urządzeń reklamowych oraz ogro-
dzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z  jakich mogą być wykonane, projektu 
audytu krajobrazowego albo planu zagospodarowania przestrzennego województwa mogą być wnoszone w  formie papie-
rowej lub elektronicznej, w  tym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w  szczególności poczty elektronicznej 
lub form ularzy zamieszczonych przez organ sporządzający projekt tego dokumentu w  Biuletynie Informacji Pub licznej na 
swojej stronie podmiotowej, a  także w  innej formie jeżeli zostanie ona określona przez ten organ odpowiednio w  ogłosze-
niu dokonanym na podstawie a rt. 11 pkt 1 i 7, art.  17 pkt 1 i 9, art.  37b ust.  2 pkt 8, art.  38b ust.  2 pkt 4 albo art.  41 ust. 1 
pkt 1. Wnoszący uwagi lub wnioski podaje swoje imię i  nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania albo siedziby.  
Art. 8d. 1. Organ sporządzający projekt s tudium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy  
albo miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi dyskusję publiczną dotyczącą projektu tego dokumentu  
w sposób umożliwiający zabieranie głosu, zadawanie pytań i  składanie u wag.  
2. Jeżeli organ, o  którym mowa w  ust. 1, prowadzi dyskusję publiczną za pomocą środków porozumiewania się na 
odległość, czyni to w  sposób umożliwiający:  
1) zabieranie głosu, zadawanie pytań i  składanie uwag przez jednoczesną transmisję obrazu i  dźwięk u, oraz  
2) zadawanie pytań i  składanie uwag w  formie zapisu tekstowego.  
 
3) Zmiana wymienioneg o rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 503 
 
Rozdział 2  
Planowanie przestrzenne w  gminie  
Art. 9. 1. W  celu określenia polityki przestrzennej gminy, w  tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, 
rada gminy podejmuje uchwałę o  przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania 
przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium ”. 
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część tekstową i  graficzną, uwzględniając 
ustalenia strategii rozwoju województwa i  planu zagospodarowania przestrzennego województwa, a  także strategii rozwoju  
ponadlokalnego o raz strategii rozwoju gminy, o  ile gmina dysponuje takim opracowaniem.  
3. Studium sporządza się dla obszaru w  granicach administracyjnych gminy.  
3a. Zmiana studium dla części obszaru gminy wymaga dokonania, zarówno w  części tekstowej jak i  graficznej studi um, 
zmian w  odniesieniu do wszystkich treści, które w  wyniku wprowadzonej zmiany przestają być aktualne,  w szczególności 
zmian w  zakresie określonym  w art. 10 ust. 1. 
4. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.  
5. Studium nie jest aktem prawa miejscowego.  
Art. 10. 1. W  studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w  szczególności z:  
1) dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i  uzbrojenia terenu;  
2) stanu ładu przestrzennego i  wymogów jego ochrony;  
2a) diagnozy, o  której mowa w  art. 10a ust.  1 ustawy z  dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju,  
przygotowanej na potrzeby strategii rozwoju gminy;  
3) stanu środowiska, w  tym stanu rolniczej i  leśnej przestrzeni produkcyjnej, wielkości i  jakości zasobów  wodnych oraz 
wymogów ochrony środowiska, przyrody i  krajobrazu, w  tym krajobrazu kulturowego;  
4) stanu dziedzictwa kulturowego i  zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;  
4a) rekomendacji i  wniosków zawartych w  audycie krajobrazowym lub określenia przez audyt krajobrazowy granic krajo-
brazów  priorytetowych;  
5) warunków i  jakości życia mieszkańców, w  tym ochrony ich zdrowia, oraz za pewnienia dostępności osobom 
ze szczególnymi potrzebami, o  których mowa w  ustawie z  dnia 19  lipca 2019  r. o zapewnianiu dostępności osobom 
ze szczególnymi potrzebami, zgodnie z  uniwersalnym projektowaniem;  
6) zagrożenia bezpieczeństwa ludności i  jej mienia;  
7) potrzeb i  możliwości rozwoju gminy, uwzględniających w  szczególności:  
a) analizy ekonom iczne, środowiskowe i  społeczne,  
b) prognozy demograficzne, w  tym uwzględniające, tam gdzie to uzasadnione, migracje na obszarach funkcjonal-
nych w  rozumieniu art.  5 pkt 6a ustawy z  dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju,  
c) możliwo ści finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i  infrastruktury technicznej,  a także 
infrastruktury społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,  
d) bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę;  
8) stanu prawnego gruntów;  
9) występowani a obiektów i  terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych;  
10) występowania obszarów naturalnych zagrożeń geologicznych;  
11) występowania udokumentowanych złóż kopalin, zasobów wód podziemnych oraz udokumentowanych kompleksów 
podziemnego składowani a dwutlenku węgla;  
12) występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów odrębnych;  
13) stanu systemów komunikacji i  infrastruktury technicznej, w  tym stopnia uporządkowania gospodarki wodno -ściekowej , 
energetycznej oraz gospodarki o dpadami;  
14) zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych;  
15) wymagań dotyczących ochrony przeciwpowodziowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 503 
 
2. W studium  określa się w  szczególności:  
1) uwzględniające bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 7 lit. d: 
a) kierunki zmian w  strukturze przestrzennej gminy oraz w  przeznaczeniu terenów, w  tym wynikające z  audytu krajo-
brazowego , 
b) kierunki i  wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w  tym tereny przeznaczone  pod 
zabudowę oraz tereny wyłączone spod zabudowy;  
2) (uchylony)  
3) obszary oraz zasady ochrony środowiska i  jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu, w  tym krajobrazu  kulturo-
wego i  uzdrowisk;  
4) obszary i  zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i  zabytków ora z dóbr kultury współczesnej;  
5) kierunki rozwoju systemów komunikacji i  infrastruktury technicznej;  
6) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o  znaczeniu lokalnym;  
7) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu public znego o  znaczeniu ponadlokalnym, zgodnie z ustale-
niami planu zagospodarowania przestrzennego województwa;  
8) obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego  na pod-
stawie przepisów odrębnych, w  tym obszar y wymagające przeprowadzenia scaleń  i podziału nieruchomości, a  także 
obszary przestrzeni publicznej;  
9) obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w  tym obszary 
wymagające zmiany przeznaczenia gruntów ro lnych i  leśnych na cele nierolnicze i  nieleśne;  
10) kierunki i  zasady kształtowania rolniczej i  leśnej przestrzeni produkcyjnej;  
11) obszary szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszary osuwania się mas ziemnych;  
12) obiekty lub obszary, dla których wyzna cza się w  złożu kopaliny filar ochronny;  
13) obszary pomników zagłady i  ich stref ochronnych oraz obowiązujące na nich ograniczenia prowadzenia działalności 
gospodarczej, zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 7  maja 1999  r. o ochronie terenów byłych hitlerows kich obozów 
zagłady ( Dz. U. z 2015  r. poz. 2120 ); 
14) obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji;  
14a) obszary zdegradowane;  
15) granice terenu zamkniętego i  jego strefy ochronnej, w  tym stref ochronnych wynikających z  decyzji lokalizacyjnych 
wydanych przez Komisję Planowania przy Radzie Ministrów w  związku z  realizacją inwestycji w  zakresie obronności  
i bezpieczeństwa państwa;  
16) (uchylony)  
2a.4) Jeżeli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów, na których rozmieszczone będą urządzenia wy-
twarzające energię z  odnawialnych źródeł energii o  mocy zainstalowanej większej niż 500  kW, a  także ich stref ochron-
nych związanych z  ograniczeniami w  zabudowie oraz zagospodarowaniu i  użytkowaniu terenu, w  studium u stala się ich 
rozmieszczenie, z  wyłączeniem:  
1) wolnostojących urządzeń fotowoltaicznych, o  mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1000  kW zlokali-
zowanych na gruntach rolnych stanowiących użytki rolne klas V, VI, VIz i  nieużytki – w rozumieniu p rzepisów wy-
danych na podstawie art.  26 ust. 1 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne i  kartograficzne;  
2) urządzeń innych niż wolnostojące.  
3. Obowiązek przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w  przypadku, 
o którym mowa  w ust. 2 pkt 8, powstaje po upływie 3  miesięcy od dnia ustanowienia tego obowiązku.  
3a. Jeżeli na terenie gminy przewiduje się lokalizację obiektów handlowych o  powierzchni sprzedaży powyżej 2000  m2, 
w studium określa się obszary, na których mogą być one sytuowane.  
3b. Lokalizacja obiektów, o  których mowa  w ust. 3a, może nastąpić wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagos -
podarowania  przestrzennego.  
 
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 503 
 
4. Minister właś ciwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzen nego oraz mieszkalnictwa  
określi, w  drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu studium w  części tekstowej i  graficznej, uwzględniając  
w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, 
nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.  
5. Dokonując bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, kolejno:  
1) formułuje się, na podstawie analiz ekonomicznych, środowiskowych, społecznych, prognoz demograficznych  oraz 
możliw ości finansowych gminy, o  których mowa  w ust. 1 pkt 7 lit. a–c, maksymalne w  skali  gminy zapotrzebowanie 
na nową zabudowę, wyrażone w  ilości powierzchni użytkowej zabudowy,  w podziale na funkcje zabudowy;  
2) szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów o  w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno -
-przestrzennej w  granicach jednostki osadniczej w  rozumieniu  art. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 29 sierpnia 2003  r. o urzę-
dowych nazwach miejscowości i  obiektów fizjograficznych, rozu mianą jako  możliwość lokalizowania na tych obsza-
rach nowej zabudowy, wyrażoną w  powierzchni użytkowej zabudowy,  w podziale na funkcje zabudowy;  
3) szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów przeznaczonych w  planach miejscowych  pod zabudo-
wę, innych niż wymienione  w pkt 2, rozumianą jako możliwość lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy,  wy-
rażoną w  powierzchni użytkowej zabudowy, w  podziale na funkcje zabudowy;  
4) porównuje się maksymalne w  skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę , o którym mowa  w pkt 1, oraz sumę 
powierzchni użytkowej zabudowy, w  podziale na funkcje zabudowy, o  której mowa  w pkt 2 i 3, a następnie, gdy 
maksymalne w  skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, o  którym mowa  w pkt 1: 
a) nie przekracza sumy powierzchni użytkowej zabudowy, w  podziale na funkcje zabudowy – nie przewiduje  się 
lokalizacji nowej zabudowy poza obszarami, o  których mowa  w pkt 2 i 3, 
b) przekracza sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w  podziale na funkcje zabudowy – bilans terenów  pod 
zabudowę uzupełnia się o  różnicę tych wielkości wyrażoną w  powierzchni użytkowej zabudowy,  w podziale na 
funkcje zabudowy, i  przewiduje się lokalizację nowej zabudowy poza obszarami,  o których mowa  w pkt 2 i 3, 
maksymalnie w  ilości wynikającej z  uzupełni onego bilansu;  
5) określa się:  
a) możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i  infrastruktury technicznej  oraz spo-
łecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,  
b) potrzeby inwestycyjne gminy wynikające z  konieczności realizac ji zadań własnych, związane z  lokalizacją nowej 
zabudowy  na obszarach, o  których mowa  w pkt 2 i 3, oraz w  przypadku, o  którym  mowa  w pkt 4 lit. a, poza tymi 
obszarami;  
6) w przypadku gdy potrzeby inwestycyjne, o  których mowa  w pkt 5 lit. b, przekraczają możliwości finansowania,  
o których mowa  w pkt 5 lit. a, dokonuje się zmian w  celu dostosowania zapotrzebowania na nową  zabudowę do moż-
liwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i  infrastruktury technicznej  oraz społecznej.  
6. Działania, o  których mowa  w ust. 5, mogą wymagać powtórzenia, na zasadzie analizy wariantów lub realizacji  
procesu iteracyjnego, oraz powtórzenia wszystkich lub części z  nich, także w  połączeniu z  innymi czynnościami  przepro-
wadzanymi w  ramach prac nad projektem studium.  
7. Określając zapotrzebowanie na nową zabudowę, o  którym mowa  w ust. 5 pkt 1, bierze się pod uwagę:  
1) perspektywę nie dłuższą niż 30  lat; 
2) niepewność procesów rozwojowych wyrażającą się możliwością zwiększenia zapotrzebowania w  stosun ku do wyni-
ków analiz nie więcej niż o  30%. 
Art. 11. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o  przystąpieniu do sporzą-
dzania studium, kolejno:  
1) ogłasza w  prasie miejscowej, przez obwieszczenie oraz udostępnienie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej 
na swojej stronie podmiotowej, a  także w  sposób zwyczajowo przyjęty w  danej miejscowości, o  podjęciu uchwały 
o przystąpieniu do sporządzania studium, określając formę, miejsce i  termin składania wniosków dotyczących studium , 
nie krótszy jednak niż 21  dni od dnia ogłoszenia;  
2) zawiadamia na piśmie o  podjęciu uchwały o  przystąpieniu do sporządzania studium instytucje i  organy właści we do 
uzgadniania i  opiniowania projektu studium;  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 503 
 
3) sporządza projekt studium, rozpatrując wnioski, o  których mowa w  pkt 1, uwzględniając ustalenia planu zagospoda-
rowania przestrzennego województwa, a  także strategii rozwoju ponadlokalnego oraz strategii rozwoju gminy, jeżeli 
takie strategie istnieją;  
4) uzyskuje od gminnej lub innej właściwej, w  rozumieniu art.  8, komisji urbanistyc zno-architektonicznej opinię o projekcie  
studium;  
5) występuje o  uzgodnienie projektu studium z  zarządem województwa w  zakre sie jego zgodności z  ustaleniami planu 
zagospodarowania przestrzennego województwa, z  Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie w  zakresie  
dotyczącym zabudowy i  zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz 
występ uje o  opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w  projekcie studium do:  
a) starosty powiatowego,  
b) gmin sąsiednich,  
c) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków,  
d) właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,  
e) dyrektora w łaściwego urzędu morskiego w  zakresie zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego oraz 
morskich portów i  przystani,  
f) właściwego organu nadzoru górniczego w  zakresie zagospodarowania terenów górniczych,  
g) właściwego organu administracji geologicz nej, 
h) ministra właściwego do spraw zdrowia w  zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej,  
i) regionalnego dyrektora ochrony środowiska,  
j) właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i  wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w  zakresie:  
– lokalizacji nowych zakładów o  zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,  
– zmian, o  których mowa w  art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, 
w istniejących zakładach o  zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,  
– nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i  terenów zabudowy mieszkaniowej 
w sąsiedztwie zakładów o  zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, w  przypadku gdy 
te inwestycje, obszar y lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii,  
k) właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego , 
l) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w  zakresie ustalonym w  art. 86 ust. 7 i art. 877 pkt 1 ustawy z  dnia 3  lipca 
2002  r. – Prawo l otnicze (D z. U. z 2020 r. poz.  1970 oraz z  2021  r. poz. 784, 847 i  1898 ), 
m) podmiotu zarz ądzającego w  rozumieniu ustawy z  dnia 20  grudnia 1996  r. o portach i  przystaniach morskich (Dz.  U. 
z 2021 r. poz.  491 i 1873 ), w zakresie zagospodarowania portu lub przystani morskiej , 
n)5) operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżą-
cych w  odległości nie większej niż:  
– 40 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższ ych napięć, w  przypadku gdy górne napięcie 
tej linii elektroenergetycznej jest równe 220  kV lub większe niż 220  kV, 
– 70 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w  przypadku gdy górne napięcie 
tej linii elektroenergetycznej jest równe 750  kV lub większe niż 750  kV, 
o)5) operatora systemu przesyłowego gazowego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżących w  odległości 
nie więks zej niż:  
– 65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o  średnicy mniejszej niż 500  mm lub równej 500  mm, 
– 100 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o  średnicy większej niż 500  mm; 
6) wprowadza zmiany wynikające z  uzyskanych opinii i  dokonanych u zgodnień;  
 
5) Doda na przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021  r. o zmianie ustaw regulujących przygotowanie i  realizację kluczowych 
inwestycji w  zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej  (Dz. U. poz. 922), która weszła w życie z dniem 27 maja 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 503 
 
7) ogłasza, w  sposób określony w  pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na okres co najmniej 
7 dni przed dniem wyłożenia i  wykłada ten projekt do publicznego wglądu, t akże przez jego udostępnienie w Biule-
tynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 21  dni oraz organizuje w  tym czasie 
co najmniej jedną dyskusję publiczną nad przyjętymi w  tym projekcie studium rozwiązaniami;  
8) wyznacza w  ogłoszeniu, o  którym mowa w  pkt 7, termin , w którym osoby prawne i  fizyczne oraz jednostki organiza-
cyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium, nie krótszy niż 21  dni od 
dnia zakończenia okresu wyłożenia studium;  
9) przedstawia radzie gminy do uchwalenia p rojekt studium wraz z  listą nieuwzględnionych uwag, o  których mowa w  pkt 8. 
Art. 11a. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporzą-
dzenia 2016/679, oraz informuje o  ograniczeniu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1, w związku z  realizacją czynności, o  których  
mowa w:  
1) art. 11  pkt 3, 7 i  9 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie;  
2) art. 11  pkt 1 i 8 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej, na swojej stronie internetowej i  w widocznym mi ejscu w  swojej siedzibie oraz w obwiesz czeniu, 
o którym mowa  w art. 11 pkt 1, albo w  ogłoszeniu, o  którym mowa w  art. 11 pkt 7. 
Art. 12. 1. Studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o  sposobie rozpatrzenia uwag, o  których mowa 
w art. 11 pkt 9. Tekst i  rysunek studium oraz rozstrzygnięcie o  sposobie roz patrzenia uwag stanowią załączniki do uchwały  
o uchwaleniu studium.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchw ałę o  uchwaleniu studium wraz z załącznikami,  
o których mowa  w ust. 1, oraz dokumentacją prac planistycznych w  celu ocen y ich zgodności z  przepisami prawnymi.  
3. Jeżeli rada gminy nie uchwaliła studium, nie przystąpiła do jego zmiany albo, uchwalając studium, nie określiła 
w nim obszarów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o  znaczeniu krajowym, wojewódzkim i  metropol italnym, 
ujętych w  planie zagospodarowania przestrzennego województwa, wojewoda, po podjęciu czynności zmierzających do 
uzgodnienia terminu realizacji tych inwestycji i  warunków wprowadzenia tych inwestycji do studium, wzywa radę gminy 
do uchwalenia studiu m lub jego zmiany w  wyznaczonym terminie.  Po bezskutecznym upływie tego terminu wojew oda 
sporządza miejscowy plan za gospodarowania przestrzennego albo jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie 
gminy, w  zakresie koniecznym dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydaje w  tej sprawie zarządzenie  
zastępcze. Przyjęty w  tym trybie plan wywołuje skutki prawne takie jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.  
4. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 3, koszty sporządzenia planu ponosi w  całości gmina, której obszaru dotyczy 
zarządzenie zastępcze.  
Art. 13. 1. Koszty sporządzenia studium obciążaj ą budżet gminy.  
2. Koszty sporządzenia lub zmiany studium w ynikające z  rozmieszczenia inwe stycji celu publicznego o  znaczeniu 
ponadlok alnym lub metropolitalnym obcią żają odpowiednio budżet państwa, budżet województwa, budżet związku me-
tropolitalnego albo b udżet powiatu.  
Art. 14. 1. W  celu ustalenia przeznaczenia terenów, w  tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposo-
bów ich zagospodarowania i  zabudowy  rada gminy podejmuje uchwałę o  przystąpieniu do sporządzenia miejscowego 
planu zagospodarowan ia przestrzennego, zwanego dalej „planem miejscowym ”, z zastrzeżeniem  ust. 6. 
2. Integralną częścią uchwały, o  której mowa  w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru obję-
tego projektem planu.  
3. Plan miejscowy, w  wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i  leśnych na cele nierolnicze 
i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w  studium.  
4. Uchwałę, o  której mowa  w ust. 1, rada gminy podejmuje z  własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, bu rmistrza  
albo prezydenta miasta.  
5. Przed podjęciem uchwały, o  której mowa  w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy doty-
czące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i  stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z  ustaleniami  stu-
dium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.  
6. Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych, z  wyłączeniem terenów zamkniętych ustalanych 
przez ministra właściwego do spr aw transportu.  
7. Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne.  
8. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 503 
 
Art. 15. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część teks tową  
i graficzną, zgodnie z  zapisami studium oraz z  przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem,  wraz 
z uzasadnieniem. W  uzasadnieniu przedstawia się w  szczególności:  
1) sposób realizacji wymogów wynikających  z art. 1 ust. 2–4; 
2) zgodność z  wynikami analizy, o  której mowa w  art. 32 ust. 1, wraz z  datą uchwały rady  gminy, o  której mowa w  art. 32 
ust. 2, oraz sposób uwzględnienia uniwersalnego projektowania;  
3) wpływ na finanse publiczne, w  tym budżet gminy.  
2. W planie miejscowym ok reśla się obowiązkowo:  
1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o  różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospoda-
rowania;  
2) zasady ochrony i  kształtowania ładu przestrzennego;  
3) zasady ochrony środowiska, przyrody i  krajobrazu;  
3a) zasady kształtowania krajobrazu;  
4) zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i  zabytków, w  tym krajobrazów kulturowych, oraz dóbr kultury współczes nej; 
5) wymagania wynikające z  potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;  
6) zasady kształtowania zabudowy  oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i  minimalną intensywność 
zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w  odniesieniu do powierzchni działki budowlanej,  
minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w  odniesieniu  do powierzchni działki budowlanej, 
maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania w  tym miejsca przeznaczone na parkowanie  
pojazdów zaopatrzonych w  kartę parkingową i  sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i  gabaryty obiektów;  
7) granice i  sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na podstawie odrębnych przepisów,  
terenów górniczych, a  także obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, obszarów  osuwania się mas ziemnych, 
krajobrazów priorytetowych określony ch w  audycie krajobrazowym oraz w  planach zagospodarowania przestrzennego  
województwa;  
8) szczegółowe zasady i  warunki scalania i  podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;  
9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w  ich użyt kowaniu, w  tym zakaz zabudowy;  
10) zasady modernizacji, rozbudowy i  budowy systemów komunikacji i  infrastruktury technicznej;  
11) sposób i  termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i  użytkowania terenów;  
12) stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o  której mowa  w art. 36 ust. 4. 
2a. Plan miejscowy przewidujący lokalizację obiektu handlowego, o  którym mowa  w art. 10 ust. 3a, sporządza się dla 
terenu położonego na obszarze obejmującym co najmniej obszar, na którym powinny nastąpić zmiany w  strukturze funk-
cjonalno -przestrzennej, w  wyniku realizacji tego obiektu.  
3. W planie miejscowym określa się w  zależności od potrzeb:  
1) granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i  podziałów nieruchomości;  
2) granice o bszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i  infrastruktury technicznej;  
3) granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;  
3a) granice terenów pod budowę urządzeń, o  których mowa  w art. 10 ust. 2a, oraz granice ich stref ochronnych związa-
nych z ograniczeniami w  zabudowie, zagospodarowaniu i  użytkowaniu terenu oraz występowaniem znaczącego od-
działywania tych urządzeń na środowisko;  
4) granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o  których mowa  w art. 10 ust. 3a; 
4a) granice terenów rozmiesz czenia inwestycji celu publicznego o  znaczeniu lokalnym;  
4b) granice terenów inwestycji celu public znego o  znaczeniu ponadlokalnym  umieszczonych w  planie zagospodarowania 
przestrzennego województwa lub w  ostatecznych decyzjach o  lokalizacji drogi krajowej,  wojewódzkiej lub powiato-
wej, linii kolejowej o  znaczeniu państwowym, lotniska u żytku publicznego, inwestycji w zakresie terminalu, przed-
sięwzięcia Euro 2012 lub decyzji lokalizacyjnych wydanych przez Komisję Planowania przy Radzie Ministrów 
w związku z  realizacją inwestycji w  zakresie obronności i  bezpieczeństwa państwa;  
5) granice terenów rekreacyjno -wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 503 
 
6) granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a  także ograniczenia dotyczące  prowadzenia na ich terenie 
działalności gospodarczej, określone w  ustawie z  dnia 7  maja 1999  r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obo-
zów zagłady;  
7) granice terenów zamkniętych, i  granice stref ochronnych terenów zamkniętych;  
8) sposób usytuowania o biektów budowlanych w  stosunku do dróg i  innych terenów publicznie dostępnych oraz do 
granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych oraz pokrycie dachów;  
9) (uchylony)  
10) minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych.  
4. Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia również lokalizację mikroinstalacji 
w rozumieniu art.  2 pkt 19 ustawy z  dnia 20  lutego 2015  r. o odnawialnych źródłach energii  (Dz. U. z 2021  r. poz. 610, 
1093 , 1873  i 2376 ) również w  przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia planu miejsco-
wego zakazują lokalizacji takich instalacji.  
Art. 16. 1. Plan miejscowy sporządza się w  skali 1:1000, z  wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych  
albo w  przypadku  ich braku map katastralnych, gromadzonych w  państwowym zasobie geodezyjnym i  kartograficznym. 
W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w  skali 1:50 0 lub 1:2000, a  w przypadkach 
planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zaka-
zu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w  skali 1:5000.  
2. Minister właś ciwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa  
określi, w  drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu miejscowego w  części tekstowej i  graficznej, uwzględniając  
w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, 
nazewnictwa, standardów oraz sposo bu dokumentowania prac planistycznych.  
3. (uchylony)  
Art. 17. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o  przystąpieniu do sporządzania  
planu miejscowego kolejno:  
1) ogłasza w  prasie miejscowej, przez obwieszczenie oraz udo stępnienie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej 
na swojej stronie podmiotowej, a  także w  sposób zwyczajowo przyjęty w  danej miejscowości, o  podjęciu uchwały 
o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i  termin składania wniosk ów do planu, nie krótszy 
niż 21  dni od dnia ogłoszenia;  
2) zawiadamia, na piśmie, o  podjęciu uchwały o  przystąpieniu do sporządzania planu instytucje i  organy właściwe do 
uzgadniania i  opiniowania planu;  
3) (uchylony)  
4) sporządza projekt planu miejscowego  rozpatrując wnioski, o  których mowa  w pkt 1, wraz z  prognozą oddziaływania 
na środowisko;  
5) sporządza prognozę skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego, z  uwzględnieniem  art. 36; 
6) występuje o:  
a) opinie o  projekcie planu do:  
– gminnej lub innej  właściwej, w  rozumieniu  art. 8, komisji urbanistyczno -architektonicznej,  
– wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast, graniczących z  obszarem objętym planem, w  zakresie 
rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o  znaczeniu lokalnym,  
– regionaln ego dyrektora ochrony środowiska,  
– właściwych organów administracji geologicznej w  zakresie udokumentowanych złóż kopalin i  wód podziemnych,  
– (uchylone)  
– właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i  wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w  zakres ie 
lokalizacji nowych zakładów o  zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, zmian, 
o których mowa  w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, w istnie-
jących zakładach o  zwiększonym lub dużym ryzyku wy stąpienia poważnych awarii i  nowych inwestycji  oraz 
rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i  terenów zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów 
o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, w  przypadku gdy te inwestycje, obszary 
lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii,  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 503 
 
– właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,  
– starosty, jako właściwego organu ochrony środowiska w  zakresie terenów zagrożonych osuwaniem się mas  
ziemnych,  
–6) operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżą-
cych w odległości nie większej niż:  
– – 40 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w  przypadku gdy górne napięcie  
tej linii elektroe nergetycznej jest równe 220  kV lub większe niż 220  kV, 
– – 70 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w  przypadku gdy górne napięcie  
linii elektroenergetycznej jest równe 750  kV lub większe niż 750  kV, 
–7) operatora system u przesyłowego gazowego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntó w leżących w od-
ległości nie większej niż:  
– – 65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o  średnicy mniejszej niż 500  mm lub równej 500  mm, 
– – 100 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśn ienia o  średnicy większej niż 500  mm, oraz  
b) uzgodnienie projektu planu z:  
– wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w  zakresie  odpowiednich zadań rządowych i samo-
rządowych,  
– organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepis ów odrębnych,  
– właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa drogowego lub 
zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę,  
– właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa pańs twa, 
– dyrektorem właściwego urzędu morskiego w  zakresie zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego 
oraz morskich portów i  przystani,  
– właściwym organem nadzoru górniczego w  zakresie zagospodarowania terenów górniczych,  
– ministrem właściwym do s praw zdrowia w  zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej,  
– właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków w  zakresie kształtowania zabudowy i  zagospodarowania 
terenu,  
– zarządem województwa w  zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowe go, o  którym mowa w  art. 38a, 
– dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 
w zakresie dotyczącym zabudowy i  zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagro-
żenia powodzią , 
– Prezesem Ur zędu  Transportu Kolejowego, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do linii 
kolejowej o  znaczeniu państwowym lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na b ezpieczeństwo ruchu 
kolejowego, oraz  
– podmiotem zarz ądzającym w  zakresie zagospodarowania w łaściwego portu lub przystani morskiej oraz  
c) zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i  leśnych na cele nierolnicze i  nieleśne, jeżeli wymagają tego 
przepisy odrębne;  
7) (uchylony)  
8) (uchylony)  
9) wprowadza zmiany wynikające z  uzyskanych opinii i  dokonanych uzgodnień oraz ogłasza, w  sposób okreś lony 
w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7  dni przed dniem wyłożenia i  wykłada 
ten projekt wraz z  prognozą oddziaływania na środowisko d o publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie 
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 21  dni oraz organizuje 
w tym czasie co najmniej jedną dyskusję publiczną nad przyjętymi w  projekcie planu rozwiązani ami; 
10) (uchylony)  
 
6) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
7) Dodane przez art. 2 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 503 
 
11) wyznacza w  ogłoszeniu, o  którym mowa  w pkt 9, termin, w  którym osoby fizyczne i  prawne oraz jednostki organiza-
cyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14  dni od 
dnia zakończ enia okresu wyłożenia projektu planu;  
12) rozpatruje uwagi, o  których mowa  w pkt 11, w  terminie nie dłuższym niż 21  dni od dnia upływu terminu ich składania;  
13) wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z  rozpatrzenia uwag, o  których mowa  w pkt 11, 
a następnie w  niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia;  
14) przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z  listą nieuwzględnionych uwag, o  których mowa  w pkt 11. 
Art. 17a. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporzą-
dzenia  2016/679, oraz informuje o  ograniczeniu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1, w związku z  realizacją czynności, o  których  
mowa w:  
1) art. 17  pkt 4, 9 i  12–14 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie In formacji Publicznej na swojej 
stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie;  
2) art. 17  pkt 1 i 11 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowe j, na swojej stronie internetowej, w  widocznym mi ejscu w  swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, 
o którym mowa w  art. 17 pkt 1, albo w  ogłoszeniu, o  którym mowa w  art. 17 pkt 9. 
Art. 18. 1. Uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto k westionuje ustalenia przyjęte w projekcie 
planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o  którym mowa  w art. 17 pkt 9. 
2. Uwagi do projektu planu należy wnieść w  terminie wyznaczonym w  ogłoszeniu, o  którym mowa w  art. 17 pkt  11. 
3. (uchylony)  
Art. 19. 1. Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w  przedstawionym do uchwalenia projekcie planu 
miejscowego, w  tym także w  wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu – czynności, o  których mowa  w art. 17, ponawia się  
w zakresie niezbędnym do dokonania tyc h zmian.  
2. Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą.  
Art. 20. 1. Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając 
jednocześnie o  sposobie rozpatrzenia uwag do  projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w  planie, inwestycji 
z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie 
z przepisami o  finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi  treść uchwały, część graficzna oraz wymagane roz-
strzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o  której mowa  w ust. 1, wraz z załączni-
kami oraz dokumentacją prac planistycznych w  celu oceny ich zgodności z  przepisami prawnymi.  
Art. 21. 1. Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z  zastrzeżeniem  ust. 2. 
2. Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają:  
1) budżet państwa – jeżeli jest on w  całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji celu 
publicznego o  znaczeniu krajowym;  
2) budżet województwa – jeżeli jest on w  całości lub w  części bezpośrednią konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji 
celu publicznego o  znaczeniu wojew ódzkim;  
3) budżet powiatu – jeżeli jest on w  całości lub w  części bezpośrednią konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji celu 
publicznego o  znaczeniu powiatowym;  
4) inwestora realizującego inwestycję celu publicznego – w części, w  jakiej jest on bezpośred nią konsekwencją zamiaru 
realizacji tej inwestycji.  
Art. 22. Jeżeli plan miejscowy obejmuje obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i  podziałów nieruchomości, rada  
gminy, po jego uchwaleniu, podejmuje uchwałę o  przystąpieniu do scalenia i  podziału nieruc homości, zgodnie z  przepisami  
o gospodarce nieruchomościami.  
Art. 23. Organy, o  których mowa w  art. 11 pkt 4 i 5 oraz art.  17 pkt 6, w  zakresie swojej właściwości rzeczowej 
i miejscowej są obowiązane do współpracy przy sporządzaniu odpowiednio projektu studium albo projektu planu miej-
scowego, polegającej na wyrażaniu opinii, składaniu wniosków oraz udostępnianiu informacji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 503 
 
Art. 24. 1. Organy, o  których mowa w  art. 11 pkt 5 oraz art.  17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub 
miejscow ej, opiniują i  uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgod-
nień dokonuje się w  trybie art.  106 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. 
z 2021  r. poz.  735, 1491 i  2052 ), przy czym uzgodnienia projektu planu miejscowego z  dyrektorem regionalnego zarządu 
gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w  zakresie dotyczącym zabudowy i  zagospodaro-
wania  terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia po wodzią dokonuje się w  drodze decyzji, o  której mowa 
w art. 166 ust. 5 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne (Dz.  U. z 2021  r. poz.  2233  i 2368 oraz z 2022 r. poz.  88). 
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium  albo projekt planu miejscowego 
w przypadku, w  którym organy, o  których mowa  w ust. 1, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić.  
Art. 25. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii  
przez organy, o  których mowa w  art. 11 pkt 4 i 5 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy niż 14  dni i nie dłuższy niż 30  dni od dnia 
udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z  prognozą oddziaływania na środowisko.  
1a. Organ uzgadniający  albo opiniujący może w  uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza albo pre-
zydenta miasta, o  zmianę terminu, o  którym mowa  w ust. 1, wskazując termin nie dłuższy niż 30  dni na przedstawienie 
opinii albo dokonanie uzgodnienia.  
2. Nieprzedstawie nie stanowiska lub warunków, o  których mowa  w art. 24 ust. 2, w terminie, o  którym mowa  w ust. 1 i 1a, 
uważa się za równoznaczne odpowiednio z  uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu.  
Art. 26. 1. Organ, z  którym uzgodniono projekt studium  lub projekt planu miejscowego, ponosi koszty zmiany tych 
projektów, spowodowane późniejszą zmianą stanowiska.  
2. Jeżeli organ, o  którym mowa  w ust. 1, działa w  ramach zespolonej administracji powiatowej lub w  ramach samo-
rządu województwa i  wykonuje zadania z  zakresu administracji rządowej, Skarb Państwa ponosi koszty zmiany studium 
i planu miejscowego lub ich projektów jedynie wówczas, gdy zmiana stanowiska organu wynika ze zmiany ustawy lub 
z wiążących ten organ nowych ustaleń właściwego organu administracji r ządowej.  
Art. 27. Zmiana studium lub planu miejscowego następuje w  takim trybie, w  jakim są one uchwalane.  
Art. 28. 1. Istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich spo-
rządzania,  a także naruszenie właści wości organów w  tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy  w całości 
lub części.  
2. Jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały w  sprawie studium lub planu miej-
scowego, stanie się prawomocne z  powodu niezłożenia pr zez gminę, w  przewidzianym terminie, skargi do sądu admini-
stracyjnego lub jeżeli skarga zostanie przez sąd odrzucona albo oddalona, czynności, o  których mowa  w art. 11 i 17, po-
nawia się w  zakresie niezbędnym do doprowadzenia do zgodności projektu studium l ub planu z  przepisami prawnymi.  
Art. 29. 1. Uchwała rady gminy w  sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w  życie w  niej 
określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia w  dzienniku urzędowym województwa.  
2. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, podlega również publikacji na stronie internetowej gminy.  
Art. 30. 1. Każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania z  nich wypisów i  wyrysów.  
1a. Osoba ze szczególnymi potrzebami, o  której mowa w  ustawie z  dnia 19  lipca 2019  r. o zapewnianiu dostępności  
osobom ze szczególnymi potrzebami, ma prawo do zapoznania się z  treścią studium i  planu miejscowego w  zrozumiały 
dla niej sposób w  terminie 14  dni od dnia zgłoszenia wniosku o  udostępnienie treści st udium lub planu miejscowego, 
w szczególności z  wykorzystaniem środków wspierających komunikowanie się, o  których mowa w  art. 3 pkt 5 ustawy 
z dnia 19  sierpnia 2011  r. o języku migowym i  innych środkach komunikowania się (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1824).  
2. (uchylony)  
Art. 31. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr planów miejscowych oraz wniosków o  ich sporzą-
dzenie lub zmianę, gromadzi materiały z  nimi związane oraz odpowiada za przechowywanie ich oryginałów, w  tym rów-
nież uchylonych i  nieobowiązujących.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię uchwalonego studium lub planu 
miejscowego, nie później niż w  dniu ich wejścia w  życie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 503 
 
Art. 32. 1. W  celu oceny aktualności studium i  planów miejscowych wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje 
analizy zmian w  zagospodarowaniu przestrzennym gminy, ocenia postępy w  opracowywaniu planów miejscowych i opra-
cowuje wieloletnie programy ich sporządzania w  nawiązaniu do ustaleń studium, z  uwzględ nieniem decyzji zamieszczo-
nych w  rejestrach, o  których mowa  w art. 57 ust. 1–3 i art. 67, oraz wniosków w  sprawie sporządzenia lub zmiany planu 
miejscowego.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje radzie gminy wyniki analiz, o  których mowa  w ust. 1, po uzys -
kaniu opinii gminnej lub innej właściwej, w  rozumieniu  art. 8, komisji urbanistyczno -archi tektonicznej, co najmniej raz 
w czasie kadencji rady. Rada gminy podejmuje uchwałę w  sprawie aktualności st udium i  planów miejscowych, a  w przy-
padku uznania ich za nieaktualne, w  całości lub w  części, podejmuje działania, o  których mowa  w art. 27. 
3. Przy podejmowaniu uchwały, o  której mowa  w ust. 2, rada gminy bierze pod uwagę w  szczególności zgodność 
studium albo planu miejscowego z  wymogami wyn ikającymi z  przepisów  art. 10 ust. 1 i 2, art. 15 oraz art.  16 ust. 1. 
Art. 33. Jeżeli w  wyniku zmiany ustaw zachodzi konieczność zmiany studium lub planu miejscowego, czynności, 
o których mowa  w art. 11 i 17, wykonuje się odpowiednio w  zakresie niezbędnym  do dokonania tych zmian.  
Art. 34. 1. Wejście w  życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów zagospodaro-
wania przestrzennego lub ich części odnoszących się do objętego nim terenu.  
2. Utrata mocy obowiązującej planu miejscowego n ie powoduje wygaśnięcia decyzji administracyjnych wydanych na 
podstawie tego planu, z  zastrzeżeniem  art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 2. 
Art. 35. Tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w  sposób dotychczaso-
wy do czasu ich za gospodarowania zgodnie z  tym planem, chyba że w  planie ustalono inny sposób ich tymczasowego 
zagospodarowania.  
Art. 36. 1. Jeżeli w  związku z  uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z  nieruchomości lub jej 
części w dotychczasowy sposób l ub zgodnie z  dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, 
właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z  uwzględnieniem ust.  2 i art. 371 ust. 1, żądać od gminy albo 
od władającego terenem zamkniętym, jeżeli uchwalenie planu lub jego zmiana spowodowane były potrzebami obronności 
i bezpieczeństwa państwa:  
1) odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo  
2) wykupienia nieruchomości lub jej części.  
1a. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, jeżeli treść pl anu miejscowego powodująca skutek, o  którym mowa w  ust. 1, nie sta-
nowi samodzielnego ustalenia przez gminę społeczno -gospodarczego przeznaczenia terenu oraz sposobu korzystania z  niego , 
ale wynika z:  
1) uwarunkowań hydrologicznych, geologicznych, geomorfo logicznych lub przyrodniczych dotyczących występowania 
powodzi i  związanych z  tym ograniczeń, określonych na podstawie przepisów odrębnych;  
2) decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych przez inne niż organy gminy,  
organy administracji publicznej lub Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie;  
3) zakazów lub ograniczeń zabudowy i  zagospodarowania terenu, określonych w  przepisach ustaw lub aktów, w  tym 
aktów prawa miejscowego, wydanych na ich podstawie.  
2. Realizacja roszczeń, o  których mowa w  ust. 1, może nastąpić również w  drodze zaoferowania przez gminę właścicie-
lowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zamiennej. Z  dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia wygasają.  
3. Jeżeli, w  związku z  uchwaleniem planu mi ejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, 
a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i  nie skorzystał z  praw, o  których mowa  w ust. 1 i 2, może 
żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomośc i. 
4. Jeżeli w  związku z  uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą w artość nieruchomości wzrosła, a właści-
ciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę 
ustaloną w  tym planie, okre śloną w  stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem 
własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 503 
 
4a. Opłaty, o  której mowa  w ust. 4, nie pobiera się w  przypadku nieodpłatn ego przeniesienia przez rolnika własności 
nieruchomości wchodzących w  skład gospodarstwa rolnego na następcę w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 20 grudnia 
1990  r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz. U. z 2021 r. poz. 266, 1535 i  1621 ) albo przepisów  w sprawie szczegóło-
wych  warunków i  trybu przyznawania pomocy finansowej w  ramach działania „Renty strukturalne ” objętego Programem 
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 –2013  wydanych na podstawie  art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 7  marca 
2007  r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z  udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  
Obszarów Wiejskich8) (Dz. U. z 2020 r. poz. 1371 oraz z  2021  r. poz.  904). W przypadku zbycia przez następcę nieruch o-
mości przekazanych przez rolnika przepisy o  opłacie, o  której mowa  w ust. 4, stosuje się odpowiednio.  
5. W razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w  sprawie planu miejscowego, w  części lub w  całości, od-
szkodowanie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1, albo opłata, o  której mowa  w ust. 4, podlegają zwrotowi odpowiednio na 
rzecz gminy lub na rzecz aktualnego właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości.  
6. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 3, w razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w  sprawie planu 
miejscowego w  części lub w  całości gmina może żądać od aktualnego właściciela albo użytkownika wieczystego nie -
ruchomości zwrotu kwoty stanowiącej równowartość wypłaconego odszkodowania.  
Art. 37. 1.9) Wysokość odszkodowania z  tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o  którym mowa  w art. 36 ust. 3, 
oraz wysokość opłaty z  tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o  której mowa  w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej 
sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartoś ci nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną 
przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a  jej wartością, 
okreś loną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązująceg o przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu 
wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.  
2. (uchylony)  
3. Roszczenia, o  których mowa  w art. 36 ust. 3, można zgłaszać w  terminie 5  lat od dnia, w  którym plan miejscowy 
albo jego zmiana stały s ię obowiązujące.  
4. Przepis  ust. 3 stosuje się odpowiednio do opłat, o  których mowa  w art. 36 ust. 4. 
5. Notariusz, w  terminie 7  dni od dnia sporządzenia umowy, której przedmiotem jest zbycie nieruchomości, w  formie 
aktu notarialnego, jest zobowiązany przesłać wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta wypis z  tego aktu.  
6. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę, o  której mowa  w art. 36 ust. 4, w drodze decyzji, bezzwłocznie  
po otrzymaniu wypisu z  aktu notarialnego, o  którym  mowa  w ust. 5. 
7. Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, której wartość wzrosła w  związku z  uchwaleniem lub zmianą  
planu miejscowego, przed jej zbyciem może żądać od wójta, burmistrza albo prezydenta miasta ustalenia, w  drodze  decyzji, 
wysoko ści opłaty, o  której mowa  w art. 36 ust. 4. 
8. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia okresowo – odpowiednio do potrzeb, lecz co najmniej raz 
w roku – na sesji rady gminy informację o  zgłoszonych żądaniach, o  których mowa  w art. 36 ust. 1–3 i ust. 5, i wydanych 
decyzjach, o  których mowa  w ust. 6 i 7. 
9. Wykonanie obowiązku wynikającego z  roszczeń, o  których mowa  w art. 36 ust. 1–3, następuje w  terminie  6 mie-
sięcy od dnia złożenia wniosku, chyba że strony postanowią inaczej. W  przypadku opóźnienia  w wypłacie odszkodowania  
lub wykupie nieruchomości właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługują  odsetki ustawowe 
za opóźnienie.  
10. Spory w  sprawach, o  których mowa  w art. 36 ust. 1–3 i ust. 5, rozstrzygają sądy powszechne.  
 
8) Obecnie tytuł ustawy brzmi: o  wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z  udziałem środków Europ ejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  
Rozwoju Obszarów Wiejskich w  ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 20 07–2013, na podstawie art.  65 pkt  1 
ustawy z dnia 20  lutego 2015  r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z  udziałem środków Europejskieg o Funduszu Rolnego na rzecz  
Rozwoju Obszarów Wiejskich w  ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 –2020  (Dz. U. poz. 349), która weszła  
w życie z  dniem 15  marca 2015  r. 
9) Utracił moc z dniem 30 maja 2019 r., rozumiany w ten sposób, że pozwal a na ustalenie mniej korzystnego przeznaczenia nierucho-
mości niż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., na podstawie wyroku 
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt SK 22/16 (Dz. U. poz. 1009).  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 503 
 
11. Wartość nieruchomości określa się na podstawie:  
1) w sytuacji gdy na skutek uchwalenia planu miejscowego dla terenów dotychczas nieobjętych takim planem albo 
nieobjętych obowiązującym w  dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym niemożliw e lub istotnie ograniczone 
stało się dalsze faktyczne użytkowanie terenu i  gruntu w  sposób zgodny z  mającym miejsce w  dniu uchwalenia planu 
miejscowego faktycznym użytkowaniem – wyłącznie faktycznego użytkowania terenu i  gruntu oraz dostępu do ist-
niejących  w dniu wejścia w  życie planu miejscowego dróg publicznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, elek-
troenergetycznych , gazowych, ciepłowniczych oraz telekomunikacyjnych;  
2) w sytuacji gdy na skutek zmiany planu miejscowego lub uchwalenia planu miejscowe go dla terenu objętego obowią-
zującym w  dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym, korzystanie z  nieruchomości lub jej części w  sposób 
zgodny z  dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone – dotychczasowego prze-
znaczenia wy nikającego z  planu miejscowego, który jest zmieniany lub uchylany.  
12. W odniesieniu do zasad określania wartości nieruchomości oraz zasad określania skutków finansowych uchwala-
nia lub zmiany planów miejscowych, a  także w  odniesieniu do osób uprawnionych d o określania tych wartości i  skutków 
finansowych stosuje się przepisy ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nie ruchomościami, o  ile przepisy tej 
ustawy nie stanowią inaczej.  
Art. 371. 1. Jeżeli w  związku z  uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, w  wyniku uwzględnienia ograni-
czeń w  zabudowie i  zagospodarowaniu terenu związanych z  lokalizacją lot niczego urządzenia naziemnego i powierzchni 
ograniczających zabudowę, o  których mowa w  art. 86 ust. 7 ustawy z  dnia 3  lipca 2002  r. – Prawo lotnicze , korzystanie 
z nieruchomości lub jej części w  dotychczasowy sposób lub zgodnie z  dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemoż-
liwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od Polskiej Agencji 
Żeglugi Powiet rznej:  
1) odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo  
2) wykupienia nieruchomości lub jej części.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy art.  36 ust. 2, 3, 5 i  6 oraz art.  37 ust. 1, 3, 5, 9 –11 stosuje się od-
powiednio.  
Art. 37a. 1. Rada g miny może ustalić w  formie uchwały zasady i  warunki sytuowania obiektów małej architektury,  
tablic reklamowych i  urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje  materiałów 
budowlanych, z  jakich mogą być wykonane.  
2. W odniesieniu do szyldów w  uchwale, o  której mowa  w ust. 1, określa się zasady i  warunki ich sytuowania, gabaryty 
oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność.  
3. W uchwale, o  której mowa  w ust. 1, rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń oraz tablic reklamowych  
i urządzeń reklamowych, z  wyłączeniem szyldów.  
4. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego.  
5. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, dotyczy całego obszaru gminy, z  wyłączeniem terenów zamkniętych ustalonych  
przez inne organy niż ministra właściwego do spraw transportu.  
6. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, może przewidywać różne regulacje dla różnych obszarów gminy określając 
w sposób  jednoznacz ny granice tych obszarów.  
7. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 6, uchwała, o  której mowa  w ust. 1, może zawierać załącznik graficzny  wraz 
z opisem, jednoznacznie określającym ich granice.  
8. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, w zakresie dotyczącym ogrodzeń, nie ma zastosowania do ogrodzeń autostrad  
i dróg ekspresowych oraz ogrodzeń linii kolejowych.  
9. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, określa warunki i  termin dostosowania istniejących w  dniu jej wejścia  w życie 
obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tabli c reklamowych i  urządzeń reklamowych do zakazów, zasad  i warunków 
w niej określonych, nie krótszy niż 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie uchwały.  
10. Uchwała, o  której mowa  w ust. 1, może:  
1) wskazywać rodzaje obiektów małej architektury, które nie wymagają dostosowania do zakazów, zasad lub warunków  
określonych w  uchwale;  
2) wskazywać obszary oraz rodzaje ogrodzeń dla których następuje zwolnienie z  obowiązku dostosowania ogrodzeń  
istniejących w  dniu jej wejścia w  życie do zakazów, zasad lub warunków  określonych w  uchwale.  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 503 
 
Art. 37b. 1. Przed podjęciem uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1, rada gminy podejmuje uchwałę  o przygoto-
waniu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) projektu uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1. 
2. Wójt (burmistrz, p rezydent miasta) niezwłocznie:  
1) podaje do publicznej wiadomości, w  tym przez udostępnienie w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej, informację o  podjęciu przez radę gminy uchwały, o  której mowa w  ust. 1; 
2) sporządza projekt uchw ały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1; 
3) zasięga opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska o  projekcie uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1; 
4) uzgadnia projekt uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1, z wojewódzkim konserwatorem zabytków w  zakresie  
kształtowania zabudowy i  zagospodarowania terenu;  
5) uzgadnia projekt uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1, z ministrem właściwym do spraw zdrowia w  zakresie  
zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej;  
6) zasięga opinii właściw ego organu Państwowej Straży Pożarnej o  projekcie uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1; 
7) zasięga opinii marszałka województwa o  projekcie uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1; 
8) ogłasza w  prasie lokalnej, przez obwieszczenie oraz udostępnienie i nformacji w  Biuletynie Informacji Pub licznej  na 
swojej stronie podmiotowej, a  także w  sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie o  wyłożeniu projektu uchwały, 
o której mowa w  art. 37a ust.  1, do publicznego wglądu na co najmniej 7  dni przed terminem wyło żenia i  wykłada ten 
projekt do publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej, na okres co najmniej 21  dni; w  czasie wyłożenia i  przez okres 14  dni po zakończeniu okresu wyłożenia 
zbiera uwagi do tego projektu.  
3. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie rozpatruje zgłoszone uwagi przez podmioty, o  których mowa  w ust. 2, 
i sporządza listę nieuwzględnionych uwag.  
4. Brak zajęcia stanowiska w  terminie miesiąca od dnia otrzymania proje ktu uchwały, o  której mowa  w art. 37a ust. 1, 
przez organy wymienione  w ust. 2 pkt 4 i 5 uznaje się za uzgodnienie projektu uchwały w  przedłożonym brzmieniu.  
5. W przypadku niewyrażenia opinii w  terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały, o  której mowa  w art. 37a 
ust. 1, przez organy wymienione  w ust. 2 pkt 3, 6 i 7 wymóg zasięgnięcia opinii uznaje się za spełniony.  
6. Rada gminy uchwalając uchwałę, o  której mowa  w art. 37a ust. 1, rozstrzyga jednocześnie o  sposobie rozpatrzenia  
uwag nieuwzględnionych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).  
7. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
2016/679, oraz informuje o  ograniczeniu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1, w  zwią zku z  realizacją czynności, o  których 
mowa w:  
1) ust. 3  – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmioto-
wej, na swojej stronie internetowej oraz w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie;  
2) ust. 2 pkt 8 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie pod-
miotowej, na swojej stronie internetowej, w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie oraz w  obwieszczeniu, o  którym 
mowa w  ust. 2 pkt 8. 
Art. 37c. Przep isów dotyczących reklam nie stosuje się do upowszechniania informacji wyłącznie:  
1) trwale upamiętniającej osoby, instytucje lub wydarzenia;  
2) o charakterze religijnym, związanym z  działalnością kościołów lub innych związków wyznaniowych, jeżeli tablica  
reklamowa lub urządzenie reklamowe sytuowane są w  granicach terenów użytkowanych jako miejsca  kultu i  działal-
ności religijnej oraz cmentarzy.  
Art. 37d. 1. Podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z  przepisami  uchwały, 
o której mowa  w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej.  
2. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o  którym mowa  w ust. 1, karę pieniężną wymierza się odpowiednio  
właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego,  na 
których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe.  
3. Karę pieniężną wymierza, w  drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta).  
4. Karę pieniężną wymierza się od dnia, w  którym organ wszczął postępowanie w  sprawie,  do dnia dostosowania   
tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o  których mowa  w ust. 1, albo usunięcia tablicy  lub urzą-
dzenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 503 
 
5. W przypadku, gdy w  dniu wydania decyzji, o  której mowa  w ust. 3, tablica reklamowa lub urządzenie reklamow e 
nie są zgodne z  przepisami, o  których mowa  w ust. 1, w decyzji tej określa się:  
1) wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w  sprawie do dnia wydania decyzji, oraz  
2) obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklam owego do przepisów, o  których mowa  w ust. 1, 
albo usunięcia tablicy lub urządzenia.  
6. Decyzja, o  której mowa  w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w  części dotyczącej obowiązku, o  którym  
mowa  w ust. 5 pkt 2. 
7. Po wykonaniu obowiązku, o  którym mowa  w ust. 5 pkt 2, organ określa, w  drodze decyzji, wysokość kary  pie-
niężnej za okres od dnia wydania decyzji, o  której mowa  w ust. 5, odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej  
lub urządzenia reklamowego do przepisów, o  których mowa  w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.  
8. Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego 
służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w  metrach kwadratowych oraz 4 0-krotności uchwalonej przez  radę gminy stawki 
części zmiennej opłaty reklamowej, o  której mowa  w art. 17a ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokal-
nych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1170  oraz z 2021  r. poz.  401, 1558, 2192 i  2290 ), powiększony o  40-krotność uchwalonej przez 
radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego 
z przepisami, o  których mowa  w ust. 1. 
9. Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o  których mowa  w ust. 1, wysokość kary  
pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji  
reklamy, wyrażonej w  metrach kwadratowych oraz 4 0-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty  reklamowej, 
o które j mowa  w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokalnych,  powiększony 
o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o  której mowa  w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za 
każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z  przepisami, o  których  mowa  w ust. 1. 
10. Jeśli kształt urządzenia reklamowego uniemożliwia wyznaczenie pola powierzchni służącej ekspozycji reklamy,  
o którym mowa  w ust. 8 lub  9, wysokość kary pi eniężnej zależy od pola powierzchni bocznej prostopadłościanu opisanego  
na urządzeniu reklamowym.  
11. Kara pieniężna stanowi dochód gminy.  
Art. 37e. W sprawach nieuregulowanych, dotyczących kar pieniężnych, o  których mowa  w art. 37d, stosuje się odpo-
wiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2021  r. poz. 1540, 1598, 2076, 
2105 , 2262  i 2328 ), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).  
Art. 37f. 1. Rada gminy może uchwalić dla obszaru rewitalizacji, o  którym mowa w  rozdziale 3  ustawy z  dnia 9 paź-
dziernika 2015  r. o rewitalizacji ( Dz. U. z 2021 r. poz. 485), miejscowy plan rewitalizacji, jeżeli uchwalony został  gminny 
program rewitalizacj i, o którym mowa w  rozdziale 4  tej ustawy.  
2. Miejscowy plan rewitalizacji jest szczególną formą planu miejscowego.  
3. Jeżeli na całości albo części obszaru rewitalizacji obowiązuje plan miejscowy i  został uchwalony gminny  program 
rewitalizacji, miejscowy plan rewitalizacji można również uchwalić w  wyniku zmiany planu miejscowego.  
Art. 37g. 1. Rada gminy może uchwalić miejscowy plan rewitalizacji dla całości albo części obszaru rewitalizacji.  
W przypadku gdy stan zagospodarowania nieruchomości położonych w  zwartym obszarze projektowanego planu nie wskazu-
je na konieczność dokonania w  tym zakresie zmian, gmina może wyłączyć te nieruchomości  z obszaru objętego planem.  
2. W miejscowym planie rewitalizacji, poza elementami wymienionymi  w art. 15 ust. 2 i 3, określa się  w zależności 
od potrzeb:  
1) zasady kompozycji przestrzennej nowej zabudowy i  harmonizowania planowanej zabudowy z  zabudową istniejącą;  
2) ustalenia dotyczące charakterystycznych cech elewacji budynków;  
3) szczegółowe ustalenia dotyczące zagospo darowania i  wyposażenia terenów przestrzeni publicznych, w  tym urządza-
nia i sytuowania zieleni, koncepcji organizacji ruchu na drogach publicznych oraz przekrojów ulic;  
4) zakazy i  ograniczenia dotyczące działalności handlowej lub usługowej;  
5) maksymalną powierzchnię sprzedaży obiektów handlowych, w  tym obszary rozmieszczenia obiektów handlowych  
o wskazanej w  planie maksymalnej powierzchni sprzedaży i  ich dopuszczalną liczbę;  
6) zakres niezbędnej do wybudowania infrastruktury technicznej, społecznej lub lo kali – w przypadkach, o  których mowa  
w art. 37i. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 503 
 
3. Część graficzną miejscowego planu rewitalizacji sporządza się, w  zależności od potrzeb, w  skali od 1:100  do 1:1000.  
4. Na potrzeby postępowania w  sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu rewitaliz acji sporządza się  
i publikuje wizualizacje projektowanych rozwiązań tego planu, składające się co najmniej z  koncepcji urbanistycznej  
obszaru objętego planem, modelu struktury przestrzennej tego obszaru oraz widoków elewacji.  
5. Ustalenia, o  których mowa  w ust. 2 pkt 3, w zakresie organizacji ruchu na drogach publicznych, stają się  obowią-
zujące dla uczestników ruchu po wprowadzeniu przez organ zarządzający ruchem nowej organizacji ruchu, zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie  art. 10 ust. 12 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym  (Dz. U. 
z 2021 r. poz. 450, z późn. zm.10)). 
6. Ustalenia, o  których mowa  w ust. 2 pkt 4, wchodzą w  życie w  terminie określonym w  miejscowym planie  rewitali-
zacji, wynoszącym od 6  do 12  miesięcy od dnia jego wejścia w  życie. Przepisu  art. 35 nie stosuje się.  
Art. 37h. 1. W  razie ograniczenia sposobu korzystania z  nieruchomości na skutek ustanowienia regulacji,  o których 
mowa  w art. 37g ust. 2 pkt 4, na żądanie poszkodowanego właściwy starosta ustala, w  drodze decyzji, wysokość  odszko-
dowania. Od decyzji starosty odwołanie nie przysługuje.  
2. Strona niezadowolona z  przyznanego odszkodowania może w  terminie 30  dni od dnia doręczenia jej decyzji,  
o której mowa  w ust. 1, wnieść powództwo do sądu powszechnego. Droga sądowa przysługuje także w  razie niewydania  
decyzji przez właściwy organ w  terminie 3  miesięcy od dnia zgłoszenia żądania przez poszkodowanego.  
3. Organem obowiązanym do wypłaty odszkodowania jest gmina.  
4. Uzyskanie odszkodowania nie wyłącza roszczeń, o  których mowa  w art. 36. 
Art. 37i. 1. W  miejscowym planie rewitalizacji można określić, w  odniesieniu do nieruchomości niezabudowanej,  że 
warunkiem realizacji na niej inwestycji głównej jest zobowiązanie się inwestora d o budowy na swój koszt i  do nieodpłat-
nego przekazania na rzecz gminy inwestycji uzupełniających w  postaci infrastruktury technicznej, społecznej  lub lokali 
mieszkalnych – w zakresie wskazanym w  tym planie. Przepisu  art. 49 § 2 ustawy z  dnia 23  kwietnia  1964 r. – Kodeks 
cywilny ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320  oraz z  2021  r. poz.  1509  i 2459 ) w przypadku realizacji infrastruktury tech-
nicznej  nie stosuje się.  
2. Inwestycją główną nie może być inwestycja celu publicznego.  
3. W ramach inwestycji uzupełniających możliwe jest również zobowiązanie inwestora do budowy na swój  koszt i  do 
nieodpłatnego przekazania na rzecz gminy lokali innych niż mieszkalne przeznaczonych na potrzeby działalności  kultural-
nej, społecznej, edukacyjnej lub sportowej, wykon ywanej przez podmioty prowadzące działalność na  obszarze rewitaliza-
cji, których głównym celem nie jest osiągnięcie zysku.  
4. Wymiar zobowiązań, o  których mowa  w ust. 1, jest proporcjonalny do wzrostu wartości nieruchomości  w wyniku 
uchwalenia albo zmiany m iejscowego planu rewitalizacji.  
5. Inwestor zobowiązuje się do realizacji inwestycji uzupełniających zawierając z  gminą umowę urbanistyczną,  
w której określa się w  szczególności, zgodnie z  miejscowym planem rewitalizacji, zakres, specyfikację techniczną  i termin 
wykonania niezbędnych robót budowlanych oraz termin przekazania gminie wybudowanych obiektów lub  urządzeń. 
Umowa urbanistyczna może przewidywać etapowanie wykonywania robót budowlanych oraz spełniania  innych warun-
ków w  niej określonych.  
6. Umowa urb anistyczna jest zawierana pod rygorem nieważności w  formie aktu notarialnego.  
7. Zawarcie umowy urbanistycznej stanowi warunek uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji głównej  lub jej 
części.  
8. Nieodpłatne przekazanie na rzecz gminy zrealizowanej inw estycji uzupełniającej, a  w przypadku gdy stanowi  ona 
część obiektu budowlanego, zakończenie robót budowlanych dotyczących inwestycji uzupełniającej, stanowi  warunek 
przystąpienia do użytkowania obiektów budowlanych stanowiących inwestycję główną.  
9. Spełn ienie warunków, o  których mowa  w ust. 8, wójt, burmistrz albo prezydent miasta potwierdza w  drodze  za-
świadczenia.  
10. W przypadku zawarcia przez inwestora umowy urbanistycznej w  odniesieniu do nieruchomości, na której miejscowy  
plan rewitalizacji przewiduj e budowę inwestycji głównej, opłaty, o  której mowa  w art. 36 ust. 4, oraz opłaty, o  której mowa  
w art. 144 ust. 1 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami, nie pobiera  się. 
 
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.  U. z 2021  r. poz.  463, 694, 720, 1641, 1997 , 2165 , 2269  
i 2328 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 503 
 
Art. 37j. 1. Komitet Rewitalizacji, o  którym mowa  w art. 7 ustawy z  dnia 9  października 2015  r. o rewitalizacji, opiniuje  
projekt miejscowego planu rewitalizacji oraz prognozę skutków finansowych jego uchwalenia.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta występuje o  opinię, o  której mowa  w ust. 1, równole gle z wystąpieniem 
o opinie, o  których mowa  w art. 17 pkt 6 lit. a, wyznaczając termin na przedstawienie opinii, o  której  mowa  w ust. 1, wy-
noszący od 14  do 30  dni. 
3. Komitet Rewitalizacji może w  uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza albo  prezydenta  miasta 
o zmianę terminu, o  którym mowa  w ust. 2, na termin nie dłuższy niż 45  dni od dnia otrzymania projektu  miejscowego 
planu rewitalizacji do zaopiniowania.  
4. Nieprzedstawienie opinii w  terminie, o  którym mowa  w ust. 2 i 3, uważa się za równoznaczne z  rezygnacją z  prawa  
jej wyrażenia.  
5. Rada gminy uchwala miejscowy plan rewitalizacji po stwierdzeniu, w  odrębnej uchwale, że nie narusza on  ustaleń 
studium oraz gminnego programu rewitalizacji.  
Art. 37k. W przypadku uwzględnienia przez wojew ódzki sąd administracyjny skargi na miejscowy plan rewitalizacji  
przepisu  art. 152 ustawy z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi  (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 2325 , z 2020 r.  poz. 2299 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54 , 159 i 1598 ) nie stosuje się.  
Art. 37l. 1. Jeżeli przewiduje to gminny program rewitalizacji, równolegle z  procedurą opracowania  i uchwalenia 
miejscowego planu rewitalizacji przeprowadza się procedurę scalenia i  podziału nieruchomości, o  której mowa w  rozdziale 2 
działu III ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami.  
2. Rada gminy w  uchwale o  przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu rewitalizacji rozstrzyga  o przystąpie-
niu do scalenia i  podziału nieruchomości, określając granice zewnętrzne gruntów objętych scaleniem  i podziałem.  
3. Rada gminy, po wejściu w  życie uchwały o  miejscowym planie rewitalizacji, podejmuje uchwałę o  scaleniu  i po-
dziale nieruchomości, o  której mowa  w art. 104 ust. 1 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospo darce nieruchomościami,  
zgodnie z  ustaleniami tego planu.  
4. W przypadku stwierdzenia nieważności miejscowego planu rewitalizacji, uchwała o  scaleniu i  podziale nierucho-
mości  zachowuje moc.  
5. W przypadku gdy skarga o  stwierdzenie nieważności uchwały o  miejscowym planie rewitalizacji zawiera zarzuty  
w zakresie naruszenia zasad sporządzania tego planu w  zakresie, o  którym mowa  w art. 15 ust. 2 pkt 8 – zakresem  zaskar-
żenia obejmuje się również uchwałę w  sprawie zatwierdzenia scalenia i  podziału nieruchomości.  Sąd administracyjny,  
orzekając o  nieważności uchwały o  miejscowym planie rewitalizacji, orzeka również o  nieważności  uchwały w  sprawie 
zatwierdzenia scalenia i  podziału nieruchomości.  
6. Do scalenia i  podziału nieruchomości, w  zakresie nieuregulowanym  w ust. 1–5, stosuje się przepisy ustawy  z dnia 
21 sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami.  
Art. 37m.  Minister właściwy do  spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkal-
nictwa określi, w  drodze rozporząd zenia, wymagany:  
1) zakres projektu miejscowego planu rewitalizacji w  części tekstowej w  zakresie ustaleń, o  których mowa  w art. 37g 
ust. 2, uwzględniając w  szczególności potrzebę zapewnienia czytelności i  jednolitego rozumienia  stosowanych pojęć;  
2) zakres i  formę wizualizacji ustaleń miejscowego planu rewitalizacji, o  której mowa  w art. 37g ust. 4, uwzględniając  
w szczególności potrzebę zapewnienia kompletności, czytelności i  powszechnej dostępności wizualizacji.  
Art. 37n. 1. W  zakresie nieuregulowan ym przepisami  art. 37f–37m do miejscowego planu rewitalizacji stosuje  się 
przepisy dotyczące planu miejscowego.  
2. Ilekroć w  przepisach niniejszej ustawy albo przepisach odrębnych jest mowa o  miejscowym planie zagospodaro-
wania  przestrzennego, planie miejscowym lub planach zagospodarowania przestrzennego, należy przez to rozumieć  rów-
nież miejscowy plan rewitalizacji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 503 
 
Rozdział 2a  
(uchylony)  
Rozdział 3  
Planowanie przestrzenne w  województwie  
Art. 38. Organy samorządu województwa spo rządzają plan zagospodarowania przestrzennego województwa, prowadzą 
analizy i  studia oraz opracowują koncepcje i  programy, odnoszące się do obszarów i  problemów zagospodarowania prze-
strzennego odpowiednio do potrzeb i  celów podejmowanych w  tym zakresie pra c, a także sporządzają audyt krajobrazowy.  
Art. 38a. 1. Dla obszaru województwa sporządza się, nie rzadziej niż raz na 20  lat, audyt krajobrazowy.  
2. Audyt krajobrazowy identyfikuje krajobrazy występujące na całym obszarze województwa, określa ich cechy  
charakterystyczne oraz dokonuje oceny ich wartości.  
3. Audyt krajobrazowy, w  szczególności:  
1) określa:  
a) krajobrazy występujące na obszarze danego województwa,  
b) lokalizację krajobrazów priorytetowych;  
2) wskazuje lokalizację i  granice:  
a) parków kulturow ych, 
b) parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego krajobrazu,  
c) obiektów znajdujących się na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów  Biosfery 
UNESCO (MaB) lub obszarów i  obiektów proponowanych do umieszczenia na tych listach;  
3) wskazuje:  
a) zagrożenia dla możliwości zachowania wartości krajobrazów, o  których mowa  w pkt 1 lit. b, oraz wartości  kra-
jobrazów w  obrębie obszarów lub obiektów, o  których mowa  w pkt 2, 
b) rekomendacje i  wnioski dotyczące kształtowania i  ochrony krajobrazów, o  których mowa  w pkt 1 lit. b, oraz 
krajobrazów w  obrębie obszarów lub obiektów, o  których mowa  w pkt 2, w szczególności poprzez  wskazanie 
obszarów, które powinny zostać objęte formami ochrony przyrody, o  których mowa  w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 
ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1098  i 1718  oraz z 202 2 r. poz.  84), 
c) lokalne formy architektoniczne zabudowy w  obrębie krajobrazów, o  których mowa  w pkt 1 lit. b. 
4. Rekomendacje i  wnioski, o  których mowa  w ust. 3 pkt 3 lit. b, nie mogą być sprzeczne z  celami i  sposobami ochrony  
obszarów i  obiektów, o  których mowa  w ust. 3 pkt 2, określonymi na podstawie ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie  
przyrody lub ustawy z  dnia 23  lipca 2003  r. o ochronie zabytków i  opiece nad zabytkami ( Dz. U. z 2021 r. poz. 710 i  954). 
5. Audyt krajobrazowy może wskazywać te obszary objęte formami ochrony przyrody, o  których mowa  w art. 6 
ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody, które ze względu na znaczący spadek  wartości 
krajobrazu wymagają pogłębionej analizy zasadności ich dalszej ochrony.  
6. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) stosowaną przy sporządzan iu audytów krajobrazowych klasyfikację krajobrazów opracowaną w  oparciu  w szczegól-
ności o  takie kryteria jak charakter dominujących w  krajobrazie czynników, rzeźba terenu i  pokrycie terenu,  
2) sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania kra jobrazów priorytetowych,  
3) sposób uwzględnienia w  audycie krajobrazowym obiektów, w  tym krajobrazów, wpisanych na listę Światowego  
Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB), parków narodowych, rezerwatów  
i innych form ochrony prz yrody wskazanych  w art. 6 ust. 1 pkt 1–9 ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie 
przyrody, obiektów wskazanych  w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 23  lipca 2003  r. o ochronie zabytków  i opiece nad 
zabytkami,  
4) szczegółowy zakres i  metodologię audytu krajobrazowego  
– mając na względzie zapewnienie właściwej ochrony krajobrazów i  możliwości ich kształtowania oraz konieczność  
zachowania krajobrazów będących źródłem tożsamości narodu polskiego, a  także mając na uwadze, by krajobraz był  
ocen iany w  szczególności z  punktu widzenia przyrodniczego i  kulturowego znaczenia danego krajobrazu, częstości występo -
wania  na obszarze kraju oraz stanu zachowania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 503 
 
Art. 38b. 1. Projekt audytu krajobrazowego sporządza zarząd województwa.  
2. Zarząd wojewód ztwa przed przedłożeniem projektu audytu krajobrazowego do uchwalenia przez sejmik woje-
wództwa:  
1) informuje w  drodze obwieszczenia oraz udostępnienia informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie  
podmiotowej, o  przystąpieniu do sporządza nia projektu audytu krajobrazowego;  
2) zasięga opinii o  projekcie od:  
a) regionalnego dyrektora ochrony środowiska,  
b) dyrektorów parków narodowych i  krajobrazowych położonych w  granicach województwa,  
c) wojewódzkiego konserwatora zabytków,  
d) rad gmin położonych na terenie województwa  
– z zastrzeżeniem, że brak zajęcia stanowiska w  terminie 30  dni od dnia otrzymania projektu audytu krajobrazowego  
uznaje się za wyrażenie pozytywnej opinii o  projekcie w  przedłożonym brzmieniu;  
3) może wprowadzić zmiany wy nikające z  uzyskanych opinii;  
4) ogłasza w  prasie regionalnej, przez obwieszczenie w  urzędzie marszałkowskim oraz udostępnienie informacji w Biule-
tynie  Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, o  wyłożeniu projektu do pub licznego wglądu na co naj-
mniej 7  dni przed dniem wyłożenia i  wykłada ten projekt do publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie 
w Biuletynie Informacji Publicznej na s wojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 30  dni; 
5) w czasie wyłożenia i  przez okres 14  dni po zakończeniu okresu wyłożenia zbiera uwagi do projektu;  
6) rozpatruje zgłoszone uwagi sporządzając listę nieuwzględnionych uwag.  
3. Na zgłoszone przed uchw aleniem audytu krajobrazowego żądanie gminy, której opinia nie została uwzględniona  
w projekcie audytu krajobrazowego, sejmik województwa rozstrzyga w  formie uchwały o  zasadności nieuwzględnienia  
opinii przez zarząd województwa ; rozstrzygnięcie sejmiku woj ewództwa jest wiążące.  
4. Audyt krajobrazowy uchwala sejmik województwa, rozstrzygając jednocześnie o  sposobie rozpatrzenia  uwag nie-
uwzględnionych przez zarząd województwa.  
5. Zmiana audytu krajobrazowego następuje w  takim trybie, w  jakim jest on uchwalany . 
6. Zarząd województwa wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz infor-
muje  o ograniczeniu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1, w związku z  realizacją czynności, o  których mowa w:  
1) ust. 2  pkt 5 i 6 – przez udostępni enie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie 
podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie;  
2) ust. 2  pkt 4 – przez udostępnienie  stosownych informacji w Biuletynie Informacji Pub licznej na swojej stronie pod-
miotowej , na swojej stronie internetowej , w widocznym miejscu w  swojej siedzibie oraz w  obwieszczeniu, o  którym 
mowa w  ust. 2 pkt 4. 
Art. 39. 1. Sejmik województwa podejmuje uchwałę o  przystąpieniu do sporządzania planu zagospodarowania prze-
strzennego województwa.  
2. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa sporządza się dla obszaru w  granicach administracyjnych 
województwa.  
3. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii  rozwoju wojewódz-
twa oraz rekomendacje i  wnioski zawarte w  audycie krajobrazowym, oraz określa się w  szczególności:  
1) podstawowe elementy sieci osadniczej województwa i  ich powiązań komunikacyjnych oraz infrastrukturalnych, 
w tym kierunki powiązań transgr anicznych;  
2) system obszarów chronionych, w  tym obszary ochrony środowiska, przyrody i  krajobrazu kulturowego, ochrony 
uzdrowisk oraz dziedzictwa kulturowego i  zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;  
3) rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o  znaczeniu ponadlokalnym;  
4) (uchylony)  
5) (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 503 
 
6) obszary szczególnego zagrożenia powodzią;  
7) granice terenów zamkniętych i  ich stref ochronnych;  
8) obszary występowania udokumentowanych złóż kopalin i  udokumentowanych kompleksów podzi emnego składowa-
nia dwutlenku węgla.  
4. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia średniookresowej strategii 
rozwoju kraju.  
4a. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się uwarunkowania wynikające z diagnozy,  
o której mowa w  art. 10a ust.  1 ustawy z  dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przygotowanej 
na potrzeby strategii rozwoju województwa.  
5. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa umieszcza się t e inwestycj e celu publicznego o znacze-
niu ponadlokalnym, o  których mowa  w ust. 3 pkt 3, które zostały ustalone w  dokumentach przyjętych przez Sejm Rzeczy-
pospolitej Polskiej, Radę Ministrów, właściwego ministra lub sejmik województwa, zgodnie z  ich właściwością.  
6. Dla miasta będącego siedzibą władz samorządu województwa lub wojewody i  powiązanego z  nim funkcjonalnie 
obszaru może być sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego jako część planu zagospodarowania przestrzennego  
województwa.  
7. (uchylony)  
Art. 39a. W celu zapewnienia spójności plan zagospodarowania przestrzennego województwa dostosowuje się do 
strategii rozwoju województwa po jej aktualizacji, w  zakresie, w  jakim aktualizacja strategii dotyczy sytuacji przestrzennej 
województwa.  
Art. 40. Minister właśc iwy do  spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkal-
nictwa określi, w  drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu zagospodarowania przestrzennego wojewódz-
twa w  części tekstowej i  graficznej, uwzględniając w  szczegó lności  wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali 
opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac plani-
stycznych.  
Art. 41. 1. Po podjęciu przez sejmik województwa uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu zagospodarowa-
nia przestrzennego województwa marszałek województwa kolejno:  
1) ogłasza w  prasie ogólnopolskiej, przez obwieszczenie w  urzędach gmin, starostwach powiatowych, urzędzie mar-
szałkowskim i  urzędzie wojewódzki m oraz udostępnienie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej 
stronie podmiotowej, o  podjęciu uchwały o  przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i  termin 
składania wniosków dotyczących planu, nie krótszy niż 3  miesiące od dnia ogłoszenia;  
2) zawiadamia na piśmie o  podjęciu uchwały o  przystąpieniu do sporządzania planu instytucje i  organy właściwe do 
uzgadniania i  opiniowania planu;  
3) rozpatruje wnioski, o  których mowa  w pkt 1; 
4) sporządza projekt planu zagospodarowania  przestrzennego województwa wraz z  prognozą oddziaływania na środowisko;  
5) uzyskuje od wojewódzkiej komisji urbanistyczno -architektonicznej opinię o  projekcie planu;  
5a) występuje o  uzgodnienie projektu planu z  dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gos -
podarstwa Wodnego Wody Polskie;  
6) występuje o  opinię o  projekcie planu do właściwych instytucji i  organów, a  także do wojewody, zarządów powiat ów, 
zarządów związków metropoli talnych, wójtów, burmistrzów gmin i  prezydentów  miast położonych na terenie 
województwa oraz rządowych  i samorządowych organów admini stracji publicznej na terenach przyległych do granic 
województwa oraz uzgadnia projekt z  organami określonymi w  przepisach odrębnych;  
6a) (uchylony)  
7) przedstawia projek t planu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w  celu stwierdzenia jego zgodności  
ze średniookresową strategią rozwoju kraju;  
8) przedstawia projekt planu sejmikowi województwa do uchwalenia.  
2. Do opiniowania i  uzgadniania projektu planu zago spodarowania przestrzennego województwa stosuje się odpo-
wiednio przepisy art.  23–26, z  wyjątkiem terminu dokonania uzgodnień i  przedstawienia opinii, który wynosi 40  dni od 
dnia udostępnienia projektu planu wraz z  prognozą oddziaływania na środowisko.  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 503 
 
2a. W przypadku braku stanowiska organu opiniującego lub uzgadniającego, w  terminie ustalonym zgodnie z  ust. 2, 
projekt planu zagospodarowania przestrzennego województwa uznaje się za uzgodniony.  
3. Marszałek województwa wykonuje obowiązek, o  którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz 
informuje o  ograniczeniu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  1, w związku z  realizacją czynności, o  których mowa w:  
1) ust. 1  pkt 3 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie pod-
miotowej, na swojej stronie internetowej oraz w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie;  
2) ust. 1  pkt 1 – przez udostępnienie stosownych informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie pod-
miotowej, na swojej stronie inter netowej, w  widocznym miejscu w  swojej siedzibie oraz w  obwieszczeniu, o  którym 
mowa w  ust. 1 pkt 1. 
Art. 42. 1. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa uchwala sejmik województwa.  
2. Uchwałę sejmiku województwa o  uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego wojew ództwa wraz z doku-
mentacją prac planistycznych marszałek województwa przekazuje wojewodzie w  celu oceny zgodności z  przepisami praw-
nymi oraz ogłoszenia w  wojewódzkim dzienniku urzędowym.  
3. Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego w ojewództwa następuje w  trybie, w  jakim jest uchwalany ten plan.  
Art. 43. 1. Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa obciążają budżet województwa, 
z zastrzeżeniem  ust. 2. 
2. Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzen nego województwa obciążają budżet państwa albo inwes -
tora realizującego inwestycję celu publicznego o  znaczeniu krajowym w  części, w  jakiej sporządzenie tego planu jest bez-
pośrednią konsekwencją zamierzeń realizacji tej inwestycji.  
Art. 44. 1. Ustalenia pl anu zagospodarowania przestrzennego województwa wprowadza się do planu miejscowego 
po uprzednim uzgodnieniu terminu realizacji inwestycji celu publicznego o  znaczeniu ponadlokalnym i  warunków wpro-
wadzenia ich do planu miejscowego.  
2. Uzgodnienia, o  których  mowa  w ust. 1, przeprowadza marszałek województwa z  wójtem, burmistrzem albo prezy-
dentem miasta.  
3. Koszty wprowadzenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego województwa do planu miejscowego oraz  
zwrotu wydatków na odszkodowania, o  których mowa  w art. 36, a  także kwoty przeznaczone na pokrycie zwiększonych 
kosztów realizacji zadań gminnych są ustalane w  umowie zawartej pomiędzy marszałkiem województwa a  wójtem, bur-
mistrzem albo prezydentem miasta. Przepisy  art. 21 stosuje się odpowiednio.  
4. Spory dotyczące spraw, o  których mowa  w ust. 1–3, rozstrzygają sądy powszechne.  
Art. 45. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa podlega okresowej ocenie. Zarząd województwa, co naj-
mniej  raz w  czasie kadencji sejmiku, dokonuje przeglądu zmian w  zagospod arowaniu przestrzennym, opracowuje raport 
o jego stanie w  zakresie określonym  w art. 39 ust. 3 oraz sporządza ocenę realizacji inwestycji, o  których mowa  w art. 39 
ust. 5, podlegającą zaopiniowaniu przez wojewódzką komisję urbanistyczno -architektoniczną. Wyniki tego przeglądu oraz 
raport jest przedstawiany sejmikowi województwa oraz przekazywany do wiadomości  minist rowi właściw emu do spraw 
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa . 
Rozdział 4  
Planowanie  przestrzenne na szczeblu krajowym  
Art. 46. (uchylony)  
Art. 46a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje współpracę transgraniczną i przygraniczną  
w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego.  
Art. 47. (uchylony)  
Art. 47a. (uchylony)  
Art. 48. (uchylony) 
Art. 49. (uchylony) 
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 503 
 
Rozdział 4a  
(uchylony)  
Rozdział 5  
Lokalizacja inwestycji celu publicznego i  ustalanie warunków zabudowy w  odniesieniu do innych inwestycji  
Art. 50. 1. Inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego 
braku – w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Warunek, o  którym mowa w  art. 61 ust.  1 
pkt 4, stosuje się odpowiednio.  
1a. Przepisu art.  61 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do inwestycji celu publicznego w  przypadkach uzasadnionych potrze-
bami obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony granicy państwowej, a  także do inwestycji celu publicznego 
z zakresu łączności publicznej.  
2. Nie wymagają wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego roboty budowlane:  
1) polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu 
i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej, a  także nie są zaliczone do 
przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w  sprawie oceny  oddziaływania na środowisko, w rozu-
mieniu  przepisów o  ochronie środowiska, albo  
2) niewymagające pozwolenia na budow ę. 
2a. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowa sieci, o  których mowa w  art. 29 
ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane (Dz.  U. z 2021 r. poz. 2351 oraz z 2022 r. poz. 88 ), wymaga 
uzyskania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.  
2b. W przypadku gdy wniosek o  wydanie decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczy inwestycji , 
której lokalizacja, zgodnie z  przepisami odrębnymi, może nastąpić wyłącznie w  oparciu o  ustalenia planu  miejscowego, 
organ odmawia wszczęcia postępowania.  
2c. Inwestor realizujący inwestycję celu publicznego, o któr ej mowa w ust. 2, może wystąpić z wnioskiem o wydanie 
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego związanej z obronnością  i bezpieczeństwem państwa albo 
ochroną granicy państwowej.  
3. (uchylony)  
4. Sporządzenie projektu decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powierza się osobie, o  której 
mowa  w art. 5, albo osobie wpisa nej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane  
do projektowania bez ograniczeń w  specjalności architektonicznej albo uprawnien ia budowlane do projektowania i kiero-
wania robotami budowlanymi bez ograniczeń w  specjalnoś ci architektonicznej.  
Art. 51. 1. W  sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w  odniesieniu do:  
1) inwestycji celu publicznego o  znaczeniu krajowym i  wojewódzkim – wójt, bu rmistrz albo prezydent miasta w  uzgod -
nieniu  z marsz ałkiem województwa;  
2) inwestycji celu publicznego o  znaczeniu powiatowym i  gminnym – wójt, burmistrz albo prezydent miasta;  
3) inwestycji celu publicznego na teren ach zamkniętych – wojewoda.  
4) (uchylony)  
2. W przypadku niewydania przez właściwy organ dec yzji w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publiczne-
go w  terminie 65  dni od dnia złożenia wniosku o  wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organo-
wi, w  drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w  wysokości 500  zł za każdy dzień zwłoki. 
Wpływy z  kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.  
2a. Organem wyższego stopnia w  sprawach określonych  w ust. 2 jest wojewoda.  
2b. Karę pieniężną uiszcza się w  terminie 14  dni od dnia doręczenia postanowienia, o  którym mowa  w ust. 2. 
W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej, podlega ona ściągnięciu w  trybie przepisó w o postępowani u egzekucyjnym 
w administracji.  
2c. Do terminu, o  którym mowa  w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w  przepisach prawa do d okonania 
określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z  winy strony albo 
z przyczyn niezależnych od organu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 503 
 
2d. Kary pieniężnej za zwłokę nie wymierza się, a wszczęte postępowania w sprawie wymierzenia kary um arza się, 
jeżeli od dnia wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego przez organ pierwszej instancji 
upłynęły 3 lata.  
2e.11) Postępowanie w  sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 2, wszczyna się z urzędu, jeżeli pod-
miot, który wystąpił z  wnioskiem o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, wniesie żądanie wy mierzenia tej kary.  
2f.11) Żądanie, o którym mowa w  ust. 2e, wnosi się za pośrednictwem organu właściwego do wydania decyzji w  sprawie  
ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.  
2g.11) Organ  właściwy do wydania decyzji w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest obowiązany  
przekazać żądanie, o  którym mowa w  ust. 2e, organowi wyższego stopnia w  terminie 7  dni od dnia jego otrzymania, 
a w przypadku wniesienia żądania przed dniem wydania tej decyzji – w terminie 7  dni od dnia jej wydania. Organ właściwy  
do wydania decyzji w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego przekazuje żądanie wraz z  niezbędnymi 
odpisami akt sprawy. Odpisy mogą zostać sporządzone w  form ie dokumentu elektronicznego.  
2h.11) W decyzji w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zamieszcza się pouczenie o  prawie do 
wniesienia żądania , o którym mowa w  ust. 2e. 
2i.11) Stroną postępowania w  sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 2, jest organ właściwy do 
wydania decyzji w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.  
3. W przypadku inwestycji celu publicznego wykraczającej poza obszar jednej gminy decyzję o  ustaleniu lokalizacji 
inwestycji celu publicznego wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta,  na którego obszarze właściwości znajduje się 
największa część terenu, na którym ma być realizowana ta inwestycja, w  porozumieniu z  zainteresowanymi wójtami, bur-
mistrzami albo prezydentami miast.  
Art. 52. 1. Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publiczneg o następuje na wniosek inwestora.  
2. Wniosek o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać:  
1)12) mapę zasadniczą lub, w  przypadku jej braku, mapę ewidencyjną, pochodzące z  państwowego zasobu geodezyjnego 
i kartograficznego, obejmujące teren, którego wniosek dotyczy, wraz z  obszarem, na który inwestycja będzie oddzia-
ływać, w  skali 1:500 lub 1:1000, a  w stosunku do inwestycji liniowych również w  skali 1:2000, w  postaci:  
a) elektronicznej – w obowiązującym pa ństwowym systemie odniesień przestrzennych albo  
b) papierowej;  
1a)13) określenie granic terenu objętego wnioskiem;  
2) charakterystykę inwestycji, obejmującą:  
a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków , a także 
innych potrzeb w  zakresie infrastruktury technicznej, a  w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania 
odpadów,  
b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i  zagospodarowania 
terenu, w  tym przeznacz enia i  gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu pod-
legającej przekształceniu, przedstawione w  formie opisowej i  graficznej,  
c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpł yw na 
środowisko;  
3) w przypadku lokalizacji składowiska odpadów:  
a) docelową rzędną składowiska odpadów,  
b) roczną i  całkowitą ilość składowanych odpadów oraz rodzaje składowanych odpadów,  
c) sposób gromadzenia, oczyszczania i  odprowadzania ścieków,  
d) sposób gromadzenia, oczyszczania i  wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego.  
 
11) Dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17  września 2021  r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o  planowaniu 
i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.  U. poz.  1986), która weszła w życie z dniem 3 stycznia 2022 r.  
12) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
13) Dodany przez art. 2 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 503 
 
3. Nie można uzależnić wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od zobowiązania się 
wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębny mi przepisami świadczeń lub warunków.  
4.14) Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć wraz z  wnioskiem o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicz-
nego  kopię dokumentu. Przepis art.  76a §  4 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowie dnio.  
Art. 53. 1. O wszczęciu postępowania w  sprawie wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego 
oraz postanowieniach i  decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w  drodze obwieszczenia, a  także w  sposób 
zwyczajowo przyjęt y w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i  użytkowników wieczystych nieruchomości, na 
których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie.  
2. W postępowaniu w  sprawie wydania decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przepisu  art. 31 § 4 
Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.  
2a. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może występować na prawach strony w  postępowaniu w  sprawie 
ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z  zakresu łączności publicznej w  rozumieniu ustawy z  dnia 21  sierpnia 
1997  r. o gospodarce nieruchomościami. Do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosuje się przepisy Kodeksu 
postępowania administracyjnego dotyczące prokuratora.  
3. Właś ciwy organ w  postępowaniu związanym z  wydaniem decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicz-
nego dokonuje analizy:  
1) warunków i  zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z  przepisów odrębnych;  
2) stanu faktycznego i  prawnego  terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji.  
4. Decyzje, o  których mowa  w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z:  
1) ministrem właściwym do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych w  miejscowościach uzdrowis -
kowych , zgodn ie z odrębnymi przepisami;  
2) wojewódzkim konserwatorem zabytków – w odniesieniu do obszarów i  obiektów objętych formami ochrony zabytków, 
o których mowa  w art. 7 ustawy z  dnia 23  lipca 2003  r. o ochronie zabytków i  opiece nad zabytkami oraz ujętych 
w gmin nej ewidencji zabytków;  
3) dyrektorem właściwego urzędu morskiego – w odniesieniu do obszarów pasa technicznego, pasa ochronnego oraz 
morskich portów i  przystani;  
4) właściwym organem nadzoru górniczego – w odniesieniu do terenów górniczych;  
5) właściwym o rganem administracji geologicznej – w odniesieniu do udokumentowanych złóż kopalin i  wód podziem-
nych;  
5a) starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska – w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas 
ziemnych;  
6) organami właściwymi w  sprawa ch ochrony gruntów rolnych i  leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do 
gruntów wykorzystywanych na cele rolne i  leśne w  rozumieniu przepisów o  gospodarce nieruchomościami;  
7) dyrektorem parku narodowego – w odniesieniu do obszarów położonych w  granicach parku i  jego otuliny;  
8) regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w odniesieniu do innych niż wymienione  w pkt 7 obszarów objętych 
ochroną na podstawie przepisów o  ochronie przyrody;  
9) właściwym zarządcą drogi – w odniesieniu do obszarów przyleg łych do pasa drogowego;  
9a) Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego – w odniesieniu do obszarów przyległych do linii kolejowej o  znaczeniu 
państwowym;  
10) (uchylony)  
10a) wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w  zakresie zadań rządowych albo samorzą dowych, służących 
realizacji inwestycji celu publicznego, o  których mowa  w art. 39 ust. 3 pkt 3 – w odniesieniu do terenów, przezna-
czonych na ten cel w  planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie  art. 67 ustawy, o  której mowa  w art. 88 
ust. 1; 
 
14) Dodany przez art. 2 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 503 
 
11) ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej albo dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Pań-
stwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w  odniesieniu do:  
a) przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego orga nem właściwym 
jest minister właściwy do spraw gospodarki wodnej albo Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,  
b) obszarów, o  których mowa w  art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne, w  zakresie 
warunków zabudowy i zagospodarowania terenu;  
12) właściwym organem Państwowej Straży Pożarnej i  wojewódzkim inspektorem ochrony środowiska – w odniesieniu do:  
a) lokalizacji zakładów nowych w  rozumieniu  art. 243a  pkt 4 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo  ochrony 
środowiska,  
b) zmian, o  których mowa  w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska,  
w istniejących zakładach o  zwiększonym ryzyku lub zakładach o  dużym ryzyku wystąpienia poważnej  awarii 
przemysłowej,  
c) nowych inwestycji w  sąsiedztwie zakładów o  zwiększonym ryzyku lub zakładów o  dużym ryzyku wystąpienia  
poważnej awarii przemysłowej w  przypadku, gdy te inwestycje zwiększają ryzyko lub skutki poważnych  awarii ; 
13) Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego w  zakresie ust alonym w  art. 86 ust. 7 ustawy z  dnia 3  lipca 2002  r. – Prawo 
lotnicze, a  w zakresie ustalonym w  art. 877 pkt 1 tej ustawy z  Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego, właściwymi 
organami wojskowymi oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;  
14) podmiotem zarządzającym – w odniesieniu do obszaru właściwego portu lub przystani, z  wyłączeniem morskich 
portów wojennych i  terenów zamkniętych zlokalizowanych w  granicach portu lub przystani morskiej ; 
15) właściwym organem wojskowym – w odniesieniu do st ref ochronnych terenów zamkniętych ustalonych przez Ministra  
Obrony Narodowej.  
5. Uzgodnień, o  których mowa  w ust. 4, dokonuje się w  trybie  art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, 
z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W  przypadku n iezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający 
w terminie 2  tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o  uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane.  
5a. W przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przez organy , 
o których mowa w  ust. 4 pkt 10a, z  uwagi na zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samo-
rządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o  których mowa w  art. 39 ust. 3 pkt 3, postępowanie admini-
stracyjne w  sprawie  ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie dłuższy niż 9  miesięcy od 
dnia złożenia wniosku.  Jeżeli w  okresie zawieszenia postępowania administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu 
albo nie ustalono lokalizacji inwestycj i celu publicznego, związanej z  tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku 
tego uzgodnienia.  
5b. Przepisu, o  którym mowa  w ust. 4 pkt 8, nie stosuje się do inwestycji, dla których przeprowadzono ocenę oddzia-
ływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodn ie z ustawą z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji 
o środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko 
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2373  i 2389 ), w trakcie której uzgodniono reali zację przedsięwzięcia z  regionalnym dyrektorem 
ochrony środowiska.  
5c. Niewyrażenie stanowiska w  terminie 21  dni od dnia otrzymania projektu decyzji, o  której mowa  w art. 51 ust. 1, 
przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie decyzji.  
5d. Uzgodnienia decyzji, o  których mowa w  art. 51 ust. 1, z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej 
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w  zakresie zabudowy i  zagospodarowania terenu położonego na 
obszarach, o  których mowa w  art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne, dokonuje się w  drodze 
decyzji, o  której mowa w  art. 166 ust. 5 tej ustawy.  
5e.15) Przed wydaniem decyzji, o  których mowa w  art. 51 ust. 1, właściwy organ w  postępowaniu związanym z  wy-
daniem decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego występuje o  opinię:  
1) operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżących 
w odległości nie większej niż:  
a) 40 metrów od osi istniej ącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w  przypadku gdy górne napięcie tej 
linii elektroenergetycznej jest równe 220  kV lub większe niż 220  kV, 
b) 70 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w  przypadku gdy górne  napięcie tej 
linii elektroenergetycznej jest równe 750  kV lub większe niż 750  kV; 
 
15) Dodany przez art. 2 pk t 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 503 
 
2) operatora systemu przesyłowego gazowego w  zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżących w odległości 
nie większej niż:  
a) 65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnie nia o  średnicy mniejszej niż 500  mm lub równej 500  mm, 
b) 100 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o  średnicy większej niż 500  mm. 
5f.15) Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego gazowego przed-
stawia opinię, o  której mowa w  ust. 5e, w  terminie nie dłuższym niż 2  tygodnie od dnia otrz ymania wniosku o  jej przed-
stawienie. Nieprzedstawienie opinii w  tym terminie uważa się za przedstawienie opinii pozytywnej.  
6. Odwołanie od decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, okreś -
lać istotę i  zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.  
7. Nie stwierdza się nieważności decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od dnia jej dorę-
czenia lub ogłoszenia upłynęło 12  miesięcy. Art.  158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.  
8. Nie uchyla się decyzji o  ustaleniu lokalizacji celu publicznego w  przypadku wznowienia postępowania na podstawie  
art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli u płynęło 12  miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogło-
szenia.  
Art. 54. Decyzja o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa:  
1) rodzaj inwestycji;  
2) warunki i  szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z  przepisów  odrębnych, 
a w szczególności w  zakresie:  
a) warunków i  wymagań ochrony i  kształtowania ładu przestrzennego,  
b) ochrony środowiska i  zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i  zabytków oraz dóbr kultury współczesnej,  
c) obsługi w  zakresie infrastruktury technicznej i  komunikacji,  
d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich,  
e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych;  
3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w  odpowiedniej skali, z  zastrzeżeniem  art. 52 ust. 2 pkt 1. 
Art. 55. Decyzja o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o  pozwoleniu na 
budowę.  
Art. 56. Nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jes t 
zgodne z  przepisami odrębnymi. Przepis  art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji 
inwestycji celu publicznego.  
Art. 57. 1. Marszałek województwa prowadzi rejestr wydanych decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji cel u pub -
licznego o  znaczeniu krajowym i  wojewódzkim.  
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu 
publicznego o  znaczeniu powiatowym i  gminnym.  
3. Wojewoda prowadzi rejestr wydanych decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na terenach  
zamkniętych.  
4. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazuje marszałkowi województwa kopie decyzji, o  których mowa  
w ust. 1 i 2, w terminie 7  dni od dnia ich wydania.  
Art. 58. 1. Postępowanie administracyjne w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego można zawiesić  
na okres nie dłuższy niż 12  miesięcy od dnia złożenia wniosku o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, 
burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i  wydaje decyzję w  sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu 
publicznego, jeżeli:  
1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o  przystąpieniu do spo-
rządzania planu miejscowego albo  
2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.  
2. Jeżeli decyzja o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wywołuje skutki, o  których mowa  w art. 36, 
przepisy  art. 36 oraz art.  37 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 503 
 
Art. 59. 1. Zmiana zagospodarowania terenu w  przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu 
budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a  także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub 
jego części, z  zastrzeżeniem  art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w  drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis  
art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolen ia na budowę, 
z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku.  
2a.16) W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowa obiektów budowlanych, 
o których mowa w  art. 29 ust. 1 pkt 1, 1a, 3 i  pkt 16 lit. b ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, wymaga uzyska-
nia decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu.  
3. W przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o  której mowa  w ust. 2, bez uzyskania decyzji o  warunkach zabu-
dowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w  drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczys -
temu ni eruchomości:  
1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w  którym należy wystąpić z  wnioskiem o  wydanie decyzji 
o ustaleniu warunków zabudowy, albo  
2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania.  
Art. 60. 1. Decyzję o  warunkach zabudowy w ydaje, z  zastrzeżeniem  ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po 
uzgodnieniu z  organami, o  których mowa  w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami 
odrębnymi.  
1a. Do decyzji o  warunkach zabudowy stosuje się  art. 53 ust. 5b i 5c. 
2. (uchylony)  
3. Decyzje o  warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda.  
4. Sporządzenie projektu decyzji o  ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o  której mowa  w art. 5, albo 
osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania 
bez ograniczeń w  specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i  kierowania robotami 
budowlanymi bez ograniczeń w  specjalności architektoniczn ej. 
Art. 61. 1. Wydanie decyzji o  warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w  przypadku łącznego spełnienia następu-
jących warunków:  
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z  tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w  sposób pozwalający na 
określe nie wymagań dotyczących nowej zabudowy w  zakresie kontynua cji funkcji, parametrów, cech i wskaźników 
kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w  tym gabarytów i  formy architektonicznej obiektów budowla-
nych , linii zabudowy oraz intensywności wyko rzystania terenu;  
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;  
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z  uwzględnieniem  ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budow -
lanego;  
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnyc h i leśnych na cele nierolnicze i  nieleśne 
albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie  art. 67 
ustawy, o  której mowa  w art. 88 ust. 1; 
5) decyzja jest zgodna z  przepisami odrębnymi ; 
6)17) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w  obszarze:  
a) w stosunku do którego decyzją o  ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w  zakresie sieci przesyłowej, 
o której mowa w  art. 5 ust. 1 ustawy z  dnia 24  lipca 2015  r. o przygotowaniu i  realizacji str ategicznych inwestycji  
w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021  r. poz.  428, 784 i  922), ustanowiony został zakaz, o  którym mowa 
w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,  
b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,  
c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.  
 
16) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 3  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 11. 
17) Dodany przez art. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 503 
 
2. Przepisów  ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na 
ten cel w  planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie  art. 67 ust. 1 ustawy, o  której mowa  w art. 88 ust. 1. 
2a. (uchylony)  
3. Przepisów ust.  1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i  urządzeń infrastruktury tech-
nicznej, a  także instalacji odnawialnego źródła energii w  rozumieniu art.  2 pkt 13 ustawy z  dnia 20  lutego 20 15 r. o odna-
wialnych źródłach energii.  
4. Przepisów  ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w  przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rol-
nego związanego z  tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w  danej gminie.  
5. Waru nek, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie za-
gwarantowane w  drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a  inwestorem.  
5a.18) W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i  zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół 
terenu, o  którym mowa w  art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku 
o ustalenie warunków zabudowy obszar a nalizowany w  odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, 
jednak nie mniejszej niż 50  metrów, i  przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i  zagospodarowania terenu  
w zakresie warunków, o  których mowa w  ust. 1. Przez front t erenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, 
która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z  której odbywa się główny wjazd na działkę.  
6. Minister właściwy do  spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszka lnictwa 
określi, w  drodze rozporządzenia, sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i  zagospoda rowania terenu 
w przypadku braku planu miejscowego.  
7. W rozporządzeniu, o  którym mowa  w ust. 6, należy określić wymagania dotyczące ustalania:  
1) linii zabudowy;  
2) wielkości powierzchni zabudowy w  stosunku do powierzchni działki albo terenu;  
3) szerokości elewacji frontowej;  
4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki;  
5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wy sokości kalenicy i  układu połaci dachowych).  
Art. 62. 1. Postępowanie administracyjne w  sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie 
dłuższy niż 9  miesięcy od dnia złożenia wniosku o  ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezy dent miasta 
podejmuje postępowanie i  wydaje decyzję w  sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:  
1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o  przystąpieniu do spo-
rządzania planu miejscowego albo  
2) w okresie  zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.  
1a. W przypadku podjęcia przez radę gminy uchwały, o  której mowa  w art. 8 lub art.  25 ustawy z  dnia 9 października 
2015  r. o rewitalizacji, w  której przewidziano zakaz wydawania dec yzji o  warunkach zabudowy dla  wszystkich albo okreś -
lonych w  tej uchwale zmian sposobu zagospodarowania terenu, organ:  
1) odmawia wszczęcia postępowania w  sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli wnioskowana inwestycja  jest 
objęta zakazem określonym w  tej uchwale;  
2) zawiesza postępowanie w  sprawie wydania albo zmiany decyzji o  warunkach zabudowy, wszczęte  i niezakończone 
przed dniem wejścia w  życie tej uchwały, jeżeli wnioskowana inwestycja jest objęta zakazem  określonym w  tej 
uchwale;  
3) podejmuje zawieszone postępowanie w  sprawie wydania albo zmiany decyzji o  warunkach zabudowy,  w przypadku 
utraty mocy obowiązującej tej uchwały, jeżeli dla terenu objętego wnioskiem o  wydanie albo  zmianę decyzji o  wa-
runkach zabudowy nie obowiązuje plan mie jscowy.  
2. Jeżeli wniosek o  ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w  odniesieniu do którego istnieje obowiązek 
sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w  sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do 
czasu uchwalenia planu.  
Art. 63. 1. W  odniesieniu do tego samego terenu decyzję o  warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu 
wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom i  właścicielowi lub użytkownikowi 
wieczystemu nieruchomości.  
 
18) Dodany przez art. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 503 
 
2. Decyzj a o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i  uprawnień osób trzecich.  
Informację tej treści zamieszcza się w  decyzji.  
3. Jeżeli decyzja o  warunkach zabudowy wywołuje skutki, o  których mowa  w art. 36, przepisy  art. 36 oraz art.  37 
stosuje się odpowiednio. Koszty realizacji roszczeń, o  których mowa  w art. 36 ust. 1 i 3, ponosi inwestor, po uzyskaniu 
ostatecznej decyzji o  pozwoleniu na budowę.  
4. Wnioskodawcy, który nie uzyskał prawa do terenu, nie przysługuje roszczenie o  zwrot nakładów poniesionych 
w związku z  otrzymaną decyzją o  warunkach zabudowy.  
5. Organ, który wydał decyzję, o  której mowa  w art. 59 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja  
została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w  tej 
decyzji. Stronami w  postępowaniu o  przeniesienie decyzji są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane jej 
przeniesienie.  
Art. 64. 1.19) Przepisy art.  51 ust. 2–3, art.  52, art.  53 ust. 3–5a i 5c–5f oraz art.  54–56 stosuje się odpowiednio do decyzji  
o warunkach zabudowy, z  tym że:  
1) termin, o  którym mowa w  art. 51 ust. 2, wynosi 90  dni, a  w przypadku decyzji o  warunkach zabudowy doty czącej 
obiektu budowlanego, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, ter-
min ten wynosi 21  dni; 
2) w odniesieniu do decyzji o  warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1 
pkt 1a ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, termin, o  którym mowa w  art. 53 ust. 5 zdanie drugie, wynosi  
7 dni; 
3) jeżeli regionalny dyrektor ochrony środowiska w  terminie 7  dni od dnia otrzymania projektu decyzji o  warun kach 
zabudo wy dotyczącej obiektu budowlanego, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – 
Prawo budowlane, nie zawiadomi organu o  konieczności przeprowadzenia oględzin terenu, termin, o  którym mowa 
w art. 53 ust. 5c, wynosi 7  dni. 
2. W przyp adku planowanej budowy obiektu handlowego wniosek o  ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać 
określenie  powierzchni sprzedaży.  
Art. 64a.20) 1. Stroną postępowania o  wydanie decyzji o  warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego, o  którym  
mowa w  art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z  dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, jest wnioskodawca.  
2. W postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 1, granice obszaru analizowanego, o  którym mowa w  art. 61 ust.  5a, wy-
znacza się w  odległości nie mniejszej niż trzykrotna szero kość frontu terenu, o  którym mowa w  art. 52 ust.  2 pkt 1a, jed-
nak nie mniejszej niż 50  metrów oraz nie większej niż 200  m. 
3. Odstępuje się od uzasadnienia decyzji, o  której mowa w  ust. 1, gdy uwzględnia ona w  całości żądanie strony.  
4. Do decyzji, o której mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14  Kodeksu postępowania administra-
cyjnego, z  wyjątkiem przepisów o  milczącym załatwieniu sprawy.  
5. Do decyzji, o  której mowa w  ust. 1, nie stosuje się przepisów art.  10 i art. 79a Kodeksu po stępowania admini -
stracyjnego.  
Art. 64b.20) 1. Wniosek o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz wniosek o  ustalenie warunków zabudo-
wy składa się na formularzu wniosku o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego albo warunków zabudowy w:  
1) postaci papierowej albo  
2) formie dokumentu elektronicznego.  
2. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz  mieszkalnictwa 
określi, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicz nego albo warun-
ków zabudowy, w  tym w  formie dokumentu elektronicznego w  rozumieniu ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyza-
cji dz iałalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2021  r. poz.  2070), mając na względzie łatwość 
stosowania formularza oraz zapewnienie przejrzystości danych zamieszczanych w  formularzu.  
3. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa 
udostępnia formularz wniosku o  ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego albo warunków zabudowy w  Biuletynie 
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.  
 
19) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
20) Dodany przez art. 2 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 11. 
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 503 
 
Art. 65. 1. Organ , który wydał decyzję o  warunkach zabudowy albo decyzję o  ustaleniu lokalizacji celu publicznego, 
stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli:  
1) inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę;  
2) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne n iż w wydanej decyzji.  
2. Przepisu  ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o  pozwoleniu na budowę.  
3. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o  których mowa  w ust. 1, następuje w  trybie  art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postę-
powania administracyjnego.  
Art. 66. 1. Organy wydające decyzje w  indywidualnych sprawach z  zakresu administracji publicznej, które dotyczą 
zagospodarowania terenu, są obowiązane przesyłać ich odpisy do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.  
2. Organy, które w  terminie 7  dni od dnia wydania decyzji, o  których mowa  w ust. 1, nie prześlą odpisów tych decyzji,  
ponoszą na zasadach ogólnych odpowiedzialność za szkodę tym wyrządzoną.  
Art. 66a.21) Do decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu pu blicznego oraz decyzji o  warunkach zabudowy, po-
przedzonych decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art.  72 ust. 6 i 6a ustawy z  dnia 3  paź-
dziernika 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństw a w ochronie środowiska 
oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
Art. 67. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o  ustaleniu warunków zabudowy.  
2. Minister właściwy do  spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa 
określi, w  drodze rozporządzenia, wzór rejestrów decyzji, o  których mowa  w ust. 1 oraz w art. 57, uwzględniając w szcze-
gólności datę wydania decyzji oraz ustalenia w  niej zawarte, a  także oznaczenie nieruchomości, której ona dotyczy.  
3. Minister właś ciwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa  
określi, w  drodze rozporządzenia, stosowane w  decyzji o  ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w  decyzji 
o warunkach zabudowy oznaczenia i  nazewnictwo, mając w  szczególności na uwadze wymagania, o  których mowa  w art. 54 
i art. 61 ust. 1 pkt 1. 
Rozdział 5a  
Zbiory danych przestrzennych  
Art. 67a. 1. Organy właściwe do sporządzania projektów aktów, o  których mowa w  ust. 2, tworzą oraz prowadzą, 
w tym aktualizują i  udostępniają, zbiory danych przestrzennych w  rozumieniu art.  3 pkt 11 ustawy z  dnia 4 marca 2010  r. 
o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.  U. z 2021 r. poz.  214), zwane dalej „zbiorami”.  
2. Zbiory obejmują dane przestrzenne tworzone dla następujących aktów:  
1) planów zagospodarowania przestrzennego województwa;  
2) studiów;  
3) planów miejscowych;  
4) miejscowych planów odbudowy;  
5) miejscowych planów rewitalizacji.  
3. Dane przestrzenne tworzone dla aktów, o  których mowa w  ust. 2, obejmują co najmniej:  
1) lokalizację przestrzenną obszaru objętego aktem w  postaci wektorowej w  obowią zującym państwowym systemie 
odniesień przestrzennych;  
2) atrybuty zawierające informacje o  akcie;  
3) część graficzną aktu w  postaci cyfrowej reprezentacji z  nadaną georeferencją w  obowiązującym państwowym systemie 
odniesień  przestrzennych.  
4. Zbiór opisuje  się metadanymi infrastruktury informacji przestrzennej w  zakresie zagospodarowania przestrzennego.  
5. Dane przestrzenne tworzone dla aktów, o  których mowa w  ust. 2, stanowią załącznik do uchwały przyjmującej akt 
lub wydanego zarządzenia zastępczego, o  którym mowa w  art. 67c ust.  5. 
 
21) Dodany przez art. 7 ustawy z dnia 30 marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, 
udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocen ach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 784), która weszła w życie z dniem 13 maja 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 503 
 
Art. 67b. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkal-
nictwa określi, w  drodze rozporządzenia, sposób tworzenia oraz prowadzenia, w  tym aktualizacji i udost ępniania, zbiorów 
uwzględniający zakres informacyjny, strukturę, format i  rozdzielczość przestrzenną danych gromadzonych w  zbiorach 
oraz zakres informacyjny i  strukturę metadanych infrastruktury informacji przestrzennej w  zakresie zagospodarowania 
przestrz ennego, mając na uwadze zapewnienie spójności i  aktualności danych dotyczących aktów, o  których mowa 
w art. 67a ust.  2, oraz zasadę interoperacyjności, o  której mowa w  przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej.  
Art. 67c. 1. Organy, o których mowa w  art. 67a ust.  1, tworzą i  aktualizują  dane przestrzenne dla aktów, o których 
mowa w  art. 67a ust.  2, w toku prowadzonej procedury planistycznej, przy czym dane, o  których mowa w  art. 67a ust.  3 
pkt 1 i 2, tworzone są najpóźniej w  terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały w  sprawie przystąpienia do sporządzenia 
danego aktu albo jego zmiany.  
2. Zbiór podlega aktualizacji i  udostępnianiu w  ramach infrastruktury informacji przestrzennej najpóźniej w  terminie 
30 dni od dnia:  
1) ogłoszenia w  wojew ódzkim dzienniku urzędowym aktu albo jego zmiany;  
2) uchwalenia aktu albo jego zmiany – w przypadku aktów niepodlegających ogłoszeniu w  wojewódzkim dzienniku 
urzędowym;  
3) wydania rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody;  
4) wydania wyroku sądu administracyjne go dotyczącego aktu;  
5) przekazania danych, o  którym mowa w  ust. 4 i 5. 
3. Organy, o  których mowa w  art. 67a ust.  1, udostępniają nieodpłatnie dane przestrzenne tworzone dla aktów, o  których  
mowa w  art. 67a ust.  2, za pośrednictwem usług, o  których mowa w  art. 9 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z  dnia 4  marca 2010  r. 
o infrastrukturze informacji przestrzennej.  
4. W przypadku zmiany granic gmin polegającej na wyłączeniu części obszaru gminy i  jego włączeniu do sąsiedniej 
gminy, gmina, której obszar wyłączono, przekazuj e gminie, do które j obszar włączono, najpóźniej w terminie 14  dni od 
dnia zmiany granic, kopie danych przestrzennych tworzonych dla aktów, o  których mowa w  art. 67a ust.  2, dotyczących 
tego obszaru.  
5. W przypadku wydania zarządzenia zastępczego w  sprawie:  
1) przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany dla obszaru, którego dotyczy bez-
czynność gminy, w  zakresie koniecznym dla lokalizacji inwestycji celu publicznego,  
2) wprowadzenia obszaru udokumentowanego złoża kopaliny albo  obszaru udokumentowanego kompleksu podziemnego  
składowania dwutlenku węgla do studium  
– dane przestrzenne dla aktów, o  których mowa w  art. 67a ust.  2 pkt 2 i 3, tworzy wojewoda, a  następnie przekazuje je 
organowi właściwemu, najpóźniej w  terminie 14  dni o d dnia wydania zarządzenia.  
Rozdział 6  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 68–82. (pominięte)  
Rozdział 7  
Przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 83. Ilekroć w  odrębnych przepisach jest mowa o „koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowania kraju ”, 
należy przez to rozumieć koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju.  
Art. 84. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy uchylonej przepisem  art. 88 ust. 1 albo  odsyłają  
ogólnie do przepisów tej ustawy, stosu je się w  tym zakresie właściwe przepisy niniejszej ustawy.  
Art. 85. 1. Do spraw wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się  
przepisy dotychczasowe.  
2. Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego woje-
wództw, w  stosunku do których podjęto uchwałę o  przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono 
o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zos tało zakończone przed dniem wejścia 
w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 503 
 
Art. 86. Ustalenia w  drodze decyzji warunków zabudowy wymaga zmiana spo sobu zagospodarowania terenu, o której  
mowa  w art. 59 ust. 1, jeżeli na terenie tym obowiązuje pl an uchwalony przed dniem 1  stycznia 1995  r. Przepisu  art. 61 
ust. 1 pkt 1 nie stosuje się.  
Art. 87. 1. Studia uwarunkowań i  kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz plany miejscowe uchwa-
lone po dniu 1  stycznia 1995  r. zachowują moc.  
2. Plany zag ospodarowania przestrzennego województw uchwalone po dniu 1  stycznia 1999  r. zachowują moc.  
3. Obowiązujące w  dniu wejścia w  życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone 
przed dniem 1  stycznia 1995  r. zachowują moc do czasu uchwal enia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31  grudnia 
2003  r. 
3a. Jeżeli uchwalenie planu miejscowego nastąpiło po dniu 31  grudnia 2003  r. w związku z  utratą mocy przez miej-
scowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed dniem 1  stycznia 1995  r., przepisu  art. 37 ust. 1 zdanie  
drugie niniejszej ustawy, w  odniesieniu do wzrostu wartości nieruchomości, nie stosuje się, o  ile wartość nieruchomości 
określona przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu ustalonego w  miejscowym planie zagospodarowani a przestrzennego 
uchwalonym przed dniem 1  stycznia 1995  r. jest większa, niż wartość nieruchomości określona przy uwzględnieniu fak-
tycznego sposobu jej wykorzystywania po utracie mocy tego planu. W  takim przypadku wzrost wartości nieruchomości, 
o którym mo wa w art. 36 ust. 4, stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przezna-
czenia terenu obowiązującego po uchwaleniu planu miejscowego a  jej wartością określoną przy uwzględnieniu przezna-
czenia terenu ustalonego w  planie miejs cowym uchwalonym przed dniem 1  stycznia 1995  r. 
4. Sejmiki województw, które do dnia wejścia w  życie ustawy nie uchwaliły planów zagospodarowania przestrzenne-
go województwa, oraz gminy, które dotychczas nie sporządziły studium, sporządzą i  uchwalą odpowied nio plany zagos -
podarowania  przestrzennego województwa bądź studium, w  terminie roku od dnia wejścia w  życie ustawy, zgodnie z  jej 
wymaganiami.  
Art. 88. 1. Traci moc ustawa z  dnia 7  lipca 1994  r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999  r. poz. 139, 
z późn. zm.22)), z zastrzeżeniem  ust. 2. 
2. W odniesieniu do planów zagospodarowania przestrzennego gmin, o  których mowa  w art. 87 ust. 3, przepisy  art. 31a 
ustawy wymienionej  w ust. 1 zachowują moc do czasu utraty mocy albo uchylenia tych planów.  
Art. 89. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 2  miesięcy od dnia ogłoszenia23). 
 
22) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 1999  r. poz.  412 i  1279, z  2000  r. poz.  136, 1157 i  1268, 
z 2001  r. poz. 42, 124, 1085,  1229  i 1804  oraz z 2002  r. poz. 253, 984 i 1112 . 
23) Ustawa została ogłoszona w  dniu 10  maja 2003  r.