DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  26 kwietnia 2019  r. 
Poz. 786 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 4 kwietnia 2019  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o uzyskiwaniu tytułu spe cjalisty w dziedzinach 
mających  zastosowanie w ochronie zdrowia  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze  ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1523 oraz z 2018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do 
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 24 lutego 2017 r.  o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach 
mających zastosowanie w ochronie zdrowia  (Dz. U. poz. 599), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 
poz. 1669),  
2) ustawą z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 60)  
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 3 kwietnia 2019 r.  
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) art. 49 –51 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r.  o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie 
w ochroni e zdrowia  (Dz. U. poz. 599),  które stanowią:  
„Art. 49. W ustawie z  dnia 28  kwietnia 2011  r. o systemie informacji w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z  2016  r. 
poz. 1535, 1579 i  2020) w  art. 30 w  ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 w brzmieniu:  
„6) art. 46 ustawy z  dnia 24  lutego 2017  r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedzinach mających zastos o-
wanie w  ochronie zdrowia (Dz.  U. poz.  599).”.  
Art. 50. W ustawie z  dnia 25  września 2015  r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz.  U. poz.  1994) w  art. 152 dotyc h-
czasową treść oznacza się jako ust.  1 i dodaje się ust.  2 w brzmieniu:  
„2. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, która uzyskała wynik pozytywny z  części praktycznej PESoz, przyst ę-
puje wyłącznie do części teoretycznej PESFZ, pod warunkiem że od dnia  uzyskania tego wyniku nie upłynął 
okres dłuższy niż 3  lata.”.  
Art. 51. W ustawie z  dnia 9  października 2015  r. o zmianie ustawy o  systemie informacji w  ochronie zdrowia 
oraz niektórych innych ustaw (Dz.  U. poz.  1991, z późn. zm.a)) art.  44 otrzymuje brzmi enie:  
„Art.  44. Farmaceuta, który przed dniem 1  maja 2016  r. uzyskał pozytywny wynik z  części praktycznej 
PESF, przystępuje wyłącznie do części teoretycznej tego egzaminu, pod warunkiem że od dnia uzyskania tego 
wyniku nie upłynął okres dłuższy niż 3 lata.”.”;  
                                                           
a) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016 r. poz. 65, 580, 652, 832 , 1579  i 2020.  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 786 
 
 2) art. 350 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce 
(Dz. U. poz. 1669), który stanowi:  
„Art. 350. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 1,  art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogł o-
szenia;  
2) art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt 1, art. 127 pkt 33 –36 i 39 oraz 
art. 167, które wchodzą w życi e z dniem 1 stycznia 2019 r.”;  
3) art. 49 i art. 54  ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. z  2019 r. poz. 60),  które  stanowi ą: 
„Art. 49. Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejści a w życie niniejszej ustawy prowadzi się na po d-
stawie przepisów dotychczasowych.”  
„Art. 54. Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 marca 2019 r., z wyjątkiem:  
1) art. 45 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 45 pkt 3, który w chodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.;  
3) art. 23 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.;  
4) art. 26 pkt 2 oraz art. 45 pkt 1, 2, 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;  
5) art. 9 i art. 40 w zakresie wniosków składanych z a pośrednictwem systemu teleinformatycznego Zakładu Ube z-
pieczeń Społecznych, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.”.  
Marszałek Sejmu: M. Kuchciński  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 786 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 4 kwietnia 2019  r. (poz . 786) 
USTAWA  
z dnia 24  lutego 2017  r. 
o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w  dziedzinach mających zastosowanie w  ochronie zdrowia  
Art. 1. 1. Ustawa określa:  
1) zasady ustalania programu szkolenia specjalizacyjnego w  dziedzinie mającej zastosowanie w  ochronie zdrowia, zw a-
nej dalej „dziedziną ochrony zdrowia”;  
2) zasady uzyskiwania akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w  dziedzinie ochrony zdrowi a; 
3) zasady sprawowania nadzoru nad prowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego, w  tym przeprowadzania jego kontroli;  
4) warunki i  tryb uzyskiwania tytułu specjalisty w  dziedzinie ochrony zdrowia, w  tym przystępowania i  odbywania szk o-
lenia specjalizacyjnego,  a także organizacji i  przeprowadzania Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w  dziedz i-
nie ochrony zdrowia, zwanego dalej „PESoz”.  
2. Ustawa nie dotyczy osób wykonujących zawody medyczne, dla których zasady uzyskiwania tytułu specjalisty określają  
przepisy  regulujące wykonywanie tych zawodów.  
Art. 2. Tytuł specjalisty w  dziedzinie ochrony zdrowia, określonej w  przepisach wydanych na podstawie art. 46 pkt 1, 
można uzyskać:  
1) po ukończeniu w  ramach kształcenia podyplomowego jednostopniowego szkolenia specjalizacyjnego w  danej dzi e-
dzinie ochrony zdrowia na podstawie programu szkolenia specjalizacyjnego w  tej dziedzinie albo  
2) po uznaniu dotychczasowego dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu 
szkolenia specjalizacyjnego  w danej dziedzinie ochrony zdrowia  
– oraz po zdaniu PESoz.  
Art. 3. Osoba niebędąca obywatelem polskim przystępuje do szkolenia specjalizacyjnego i  odbywa je na warunkach 
i w sposób obowiązujący obywateli polskich.  
Art. 4. 1. Program szkolenia specjalizacy jnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia zawiera:  
1) założenia organizacyjno -programowe określające:  
a) cele kształcenia,  
b) przewidziane do uzyskania kompetencje zawodowe,  
c) sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;  
2) liczbę godzin szkolenia spec jalizacyjnego, w  tym stażu podstawowego;  
3) szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i  wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem szkolenia specj a-
lizacyjnego;  
4) moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i  metody kształcenia stosowane w  ramach poszczególnych modułów, 
w tym: 
a) kursy specjalizacyjne obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych wraz 
z liczbą godzin, w  tym kurs w  zakresie prawa medycznego,  
b) staże kierunkowe obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teo retycznej i  umiejętności praktycznych oraz inform a-
cje dotyczące miejsca odbywania, liczby godzin i  sposobu zaliczenia poszczególnych staży kierunkowych;  
5) formy i  metody samokształcenia, w  tym przygotowanie opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy 
oryginalnej, których temat odpowiada programowi szkolenia specjalizacyjnego;  
6) metody oceny wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych, w  tym: 
a) kolokwium z  zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 786 
 
 b) kolokwium z  zakresu wi edzy teoretycznej i  sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem danego 
stażu kierunkowego,  
c) sprawdzian z  zakresu objętego programem danego kursu specjalizacyjnego,  
d) ocenę opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej.  
2. Program szkolenia specjalizacyjnego określa także standardy kształcenia w  szkoleniu specjalizacyjnym dotyczące:  
1) liczebności i  kwalifikacji kadry dydaktycznej;  
2) bazy dydaktycznej do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;  
3) sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;  
4) wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody 
tej oceny.  
Art. 5. 1. Program szkolenia specjalizacyjnego opracowuje zespół ekspertów powoływany przez  dyrektora Centrum 
Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”.  
2. W skład zespołu ekspertów, o  którym mowa w  ust. 1, wchodzą:  
1) konsultant krajowy w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
2) 2 osoby posiadające tytuł specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia lub legitymujące się dorobkiem naukowym 
i zawodowym w  tej dziedzinie, zgłoszone przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie och rony zdrowia albo w dzie-
dzinie  pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
3) przedstawiciel stowarzyszeń zrzeszających osoby wykonujące zawód w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, który 
posiada tytuł specjalisty w tej dziedzinie albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, jeżeli został 
zgłoszony przez zarządy tych stowarzyszeń;  
4) przedstawiciel CMKP.  
3. Program szkolenia specjalizacyjnego opracowany przez zespół ekspertów, o  którym mowa w  ust. 1, i zredagowany 
przez CMKP zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.  
4. Zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia program szkolenia specjalizacyjnego CMKP zamies z-
cza na stronie internetowej CMKP i  w Systemie Monitorowania Kształcenia  Pracowników Medycznych, o  którym mowa 
w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy z  dnia 28  kwietnia 2011  r. o systemie informacji w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z  2019 r. 
poz. 408), zwanym dalej „SMK”.  
5. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  ust. 1, aktualizuje program  szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z  postępem 
wiedzy, nie rzadziej jednak niż raz na 5  lat. Przepisy ust.  3 i 4 stosuje się odpowiednio.  
6. Obsługę organizacyjną i  finansowanie pracy zespołu ekspertów, o  którym mowa w  ust. 1, zapewnia CMKP.  
Art. 6. 1. Sz kolenie specjalizacyjne w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, zwane dalej „szkoleniem specjalizacy j-
nym”, może być prowadzone przez podmiot, który został wpisany na listę jednostek posiadających akredytację. Listę je d-
nostek posiadających akredytację prowadzi dyrektor CMKP za pomocą SMK.  
2. Akredytację może uzyskać podmiot, który:  
1) prowadzi działalność odpowiadającą profilowi szkolenia specjalizacyjnego, które ma być prowadzone;  
2) spełnia standardy kształcenia w  szkoleniu specjalizacyjnym określone w  program ie szkolenia specjalizacyjnego;  
3) powołał zespół do spraw szkolenia specjalizacyjnego, którego zadaniem jest koordynowanie i  organizowanie szkol e-
nia specjalizacyjnego;  
4) zawarł porozumienia z  innymi podmiotami dotyczące prowadzenia kursów specjalizacyjny ch lub staży kierunkowych 
określonych w  programie szkolenia specjalizacyjnego, których prowadzenia nie może zapewnić w  ramach swojej 
struktury organizacyjnej;  
5) zawarł umowy dotyczące pełnienia obowiązków kierowników specjalizacji z  osobami spełniającymi wymagania, 
o których mowa w  art. 19 ust. 3; 
6) opracował regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 786 
 
 3. Regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 6, określa:  
1) maksymalną liczbę miejsc szkoleniowych na szkole nie specjalizacyjne;  
2) organizację szkolenia specjalizacyjnego, w  tym harmonogram kursów specjalizacyjnych i  staży kierunkowych;  
3) zakres obowiązków osób odbywających szkolenie specjalizacyjne;  
4) szczegółowy zakres obowiązków kierowników specjalizacji, opiekunów staży kierunkowych i  innych osób wchodz ą-
cych w  skład kadry dydaktycznej;  
5) metody sprawdzania wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych osób odbywających szkolenie specjalizacyjne;  
6) sposoby oceny organizacji i  przebiegu szkolenia specjal izacyjnego przez osoby odbywające szkolenie specjalizacyjne.  
4.1) Podmiot ubiegający się o  uzyskanie akredytacji składa do dyrektora CMKP, za pomocą SMK, wniosek o  udziel e-
nie akredytacji, w  postaci elektronicznej, opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym  albo 
podpisem osobistym . 
5. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, zawiera:  
1) nazwę i  adres siedziby podmiotu ubiegającego się o  uzyskanie akredytacji;  
2) określenie dziedziny ochrony zdrowia, w  której ma być prowadzone szkolen ie specjalizacyjne;  
3) liczebność i  kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i  praktyczne na kursach specjalizacy j-
nych i  stażach kierunkowych, ze wskazaniem posiadanych przez osoby wchodzące w  jej skład tytułów specjalisty, 
specjaliz acji, stopni lub tytułów naukowych;  
4) opis bazy dydaktycznej i  sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;  
5) plan realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;  
6) oświadczenie o  spełnianiu warunków, o  których mowa w  ust. 2. 
6. Do wniosku,  o którym mowa w  ust. 4, dołącza się:  
1) elektroniczną kopię dokumentów potwierdzających status prawny podmiotu ubiegającego się o  uzyskanie akredytacji;  
2) informacje o  dotychczasowym przebiegu działalności prowadzonej przez podmiot ubiegający się o  uzysk anie akred y-
tacji;  
3) elektroniczną kopię dokumentów potwierdzających spełnianie warunków, o  których mowa w  ust. 2. 
7. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, składa się nie później niż na 4  miesiące przed planowanym terminem rozpocz ę-
cia szkolenia specjalizacyjneg o. 
8. Dyrektor CMKP sprawdza pod względem formalnym wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, oraz dokumenty, 
o których mowa w  ust. 6, a w przypadku stwierdzenia braków formalnych wzywa, za pomocą SMK, podmiot ubiegający 
się o  uzyskanie akredytacji do ich usunięcia  w terminie 7  dni od dnia otrzymania wezwania. Po bezskutecznym upływie 
tego terminu wniosek pozostawia się bez rozpoznania.  
9. W celu uzyskania opinii w  sprawie spełni ania przez podmiot ubiegający się o  uzyskanie akredytacji warunków, 
o których mowa w  ust. 2, dyrektor CMKP powołuje zespół ekspertów w  składzie:  
1) 3 osoby zgłoszone przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, 
jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
2) przed stawiciel stowarzyszeń zrzeszających osoby wykonujące zawód w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, który 
posiada tytuł specjalisty w  tej dziedzinie albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, jeżeli został 
zgłoszony przez zarządy tych st owarzyszeń.  
10. Dyrektor CMKP wskazuje termin wydania opinii, o  której mowa w  ust. 9, nie krótszy jednak niż 2  miesiące.  
11. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  ust. 9, przekazuje swoją opinię dyrektorowi CMKP niezwłocznie po jej sp o-
rządzeniu, nie później je dnak niż w  terminie 7  dni od dnia jej sporządzenia. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, może być 
opiniowany w  trybie obiegowym, z  użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.  
                                                           
1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 42 ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. z  2019 r. poz. 60), która weszła w życie z dniem 4 marca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 786 
 
 12. Dyrektor CMKP:  
1) w przypadku gdy opinia, o  której mo wa w  ust. 9, jest pozytywna, dokonuje wpisu podmiotu ubiegającego się 
o uzyskanie akredytacji na listę jednostek posiadających akredytację, na okres 5  lat, wraz z  określeniem maksymalnej 
liczby miejsc szkoleniowych na szkolenie specjalizacyjne w  danej dzie dzinie ochrony zdrowia;  
2) w przypadku gdy opinia, o  której mowa w  ust. 9, jest negatywna, odmawia, w  drodze decyzji, wpisu podmiotu ubi e-
gającego się o  uzyskanie akredytacji na listę jednostek posiadających akredytację.  
13. Informację o  odmowie wpisu, o  której mowa w  ust. 12 pkt 2, dyrektor CMKP zamieszcza w  SMK.  
14. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 12 pkt 2, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
15. Dyrektor CMKP przed upływem okresu, o  którym mowa w  ust. 12 pkt 1, dokonuje oceny spełniania przez po d-
miot wpisany na listę jednostek posiadających akredytację, zwany dalej „jednostką szkolącą”, warunków, o  których mowa 
w ust. 2. Dyrektor CMKP występuje do jednostki szkolącej co najmniej na 6  miesięcy przed upływem okresu, o  którym 
mowa  w ust. 12 pkt 1, o przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnianie warunków, o  których mowa w  ust. 2. 
Przepisy ust.  2–14 stosuje się odpowiednio.  
16. Dyrektor CMKP zamieszcza i  aktualizuje na stronie internetowej CMKP oraz w  SMK listę jednostek posi adają-
cych akredytację.  
17. W przypadku gdy jednostka szkoląca przestała spełniać warunki, o  których mowa w  ust. 2, powiadamia o  tym 
niezwłocznie wojewodę i  dyrektora CMKP.  
18. Dyrektor CMKP, w  drodze decyzji, skreśla z  listy jednostek posiadających akredyt ację jednostkę szkolącą, która 
przestała spełniać warunki, o  których mowa w  ust. 2, albo nie realizuje programu szkolenia specjalizacyjnego.  
19. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 18, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 7. 1. Jednostki szkolące przekazują do wojewody, za pomocą SMK, informacje o  wolnych miejscach szkoleni o-
wych na szkolenie specjalizacyjne w  poszczególnych dziedzinach ochrony zdrowia co najmniej na 2  miesiące przed term i-
nem postępowania kwalifikacyjnego.  
2. Na p odstawie informacji, o  których mowa w  ust. 1, wojewoda ustala i  zamieszcza w  SMK, co najmniej na miesiąc 
przed terminem postępowania kwalifikacyjnego, informację o  liczbie wolnych miejsc szkoleniowych w  poszczególnych 
jednostkach szkolących na dane postępo wanie kwalifikacyjne, w  tym dla osób, o  których mowa w  art. 52. 
Art. 8. 1. Do szkolenia specjalizacyjnego może przystąpić osoba, która:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku określonym 
w przepisach wy danych na podstawie art.  46 pkt 3 oraz  
2) została zakwalifikowana do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w  postępowaniu kwalifikacyjnym.  
2. Do szkolenia specjalizacyjnego może przystąpić także osoba, która:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzę dny uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku innym niż określony 
w przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 3 oraz  
2) wykonywała co najmniej przez 2  lata w  ciągu ostatnich 5  lat czynności zawodowe zgodne z  programem szkolenia 
specjalizacyjnego w  dane j dziedzinie ochrony zdrowia i  uzyskała zgodę dyrektora CMKP na odbycie szkolenia sp e-
cjalizacyjnego, oraz  
3) została zakwalifikowana do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w  postępowaniu kwalifikacyjnym.  
Art. 9. 1. Konto w  SMK zakłada w  celu dokonywania czynności w  tym systemie:  
1) osoba, o  której mowa w  art. 8; 
2) kierownik specjalizacji.  
2. Warunkiem dokonywania przez osobę określoną w  ust. 1 czynności za pomocą SMK jest potwierdzenie tożsamości 
osoby, która konto założyła, i  weryfikacja uprawnień tej o soby.  
3. Potwierdzenia tożsamości, o  którym mowa w  ust. 2, dokonuje się na podstawie wniosku o  nadanie uprawnień:  
1)1) opatrzonego kwalifi kowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym  albo podpisem osobistym  lub 
2) potwierdzonego przez wojewodę w  zakresie tożsamości osoby, która konto założyła.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 786 
 
 4. Weryfikacji uprawnień, o  której mowa w  ust. 2, dokonuje w  stosunku do:  
1) osoby, o  której mowa w  art. 8 – wojewoda;  
2) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka szkoląca.  
Art. 10. 1. Osoba, o  której mowa w  art. 8 ust. 2 pkt 1, która wykonywała co najmniej przez 2  lata w  ciągu ostatnich 
5 lat czynności zawodowe zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego  w danej dziedzinie ochrony zdrowia, w  celu 
uzyskania zgody na odbycie szkolenia specjalizacyjnego składa wniosek do dyrektora CMKP.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) nume r PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
4) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
5) określenie przedmiotu wniosk u; 
6) nazwę ukończonej uczelni oraz uzyskany tytuł zawodowy;  
7) informację o:  
a) wykonywaniu czynności zawodowych zgodnych z  programem szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia,  
b) aktualnym miejscu zatrudnienia,  
c) posiadanym stopniu lub tytule naukowym,  
d) posiadanych tytułach specjalisty lub specjalizacjach.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) kopię:  
a) dyplomu ukończenia studiów wyższych,  
b) dokumentu potwierdzającego posiadanie stopnia lub tytułu naukowego,  
c) dyplomu potwierdzającego posiadanie tytułu specjalisty lub specjalizacji;  
2) kopię dokumentu potwierdzającego wykonywanie co najmniej przez 2  lata w  ciągu ostatnich 5  lat czynności zawod o-
wych zgodnych z  programem szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzini e ochrony zdrowia.  
4. Dyrektor CMKP sprawdza pod względem formalnym wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, oraz dokumenty, 
o których mowa w  ust. 3, a w przypadku stwierdzenia braków formalnych wzywa wnioskodawcę do ich usunięcia 
w terminie 7  dni od dnia otrzyman ia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek pozostawia się bez ro z-
poznania.  
5. Dyrektor CMKP w  celu uzyskania opinii w  sprawie wykonywania czynności zawodowych, o  których mowa 
w art. 8 ust. 2 pkt 2, przekazuje wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, wraz z  załączonymi do niego dokumentami zespołowi 
ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, oraz ustala termin i  miejsce posiedzenia tego zespołu.  
6. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, przekazuje opinię dyrektorowi CMKP niezwłocznie po jej spo-
rządzeniu, nie później jednak niż w  terminie 7  dni od dnia jej sporządzenia.  
7. Dyrektor CMKP na podstawie opinii, o  której mowa w  ust. 5, w drodze decyzji, wydaje zgodę na odbycie szkol e-
nia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo odma wia jej wydania.  
8. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 7, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 11. 1. Osoba ubiegająca się o  odbywanie szkolenia specjalizacyjnego składa, za pomocą SMK, do wojewody 
właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne, wniosek 
o rozpoczęcie tego szkolenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 786 
 
 2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
4) obywatelstwo (obywatelstwa);  
5) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
6) nazwę i  numer dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej oraz państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
7) informację o  posiadanym stopniu lub tytule naukowym;  
8) wykaz publikacji, których autorem albo współautorem jest wnioskodawca;  
9) wnioskowany tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się elektroniczną kop ię: 
1) dyplomu ukończenia studiów wyższych;  
2) dokumentu potwierdzającego okres wykonywania czynności zawodowych zgodnych z  programem szkolenia specjal i-
zacyjnego, o  których mowa w  art. 12 ust. 6 pkt 1; 
3) dokumentu potwierdzającego posiadanie stopnia lub t ytułu naukowego;  
4) zgody dyrektora CMKP na odbywanie szkolenia specjalizacyjnego – w przypadku osoby, o  której mowa w  art. 8 
ust. 2 pkt 1. 
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się w  terminie:  
1) od dnia 15  listopada do dnia 15  grudnia – na postępowa nie kwalifikacyjne przeprowadzane w  terminie od dnia 
16 grudnia do dnia 15  stycznia;  
2) od dnia 30  kwietnia do dnia 31  maja – na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane w  terminie od dnia 1  czerwca 
do dnia 30  czerwca.  
5. Wojewoda potwierdza elektroniczn ie zapisanie danych zawartych we wniosku, o  którym mowa w  ust. 1. 
6. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku, o  którym mowa 
w ust. 1, w okresie tygodnia przed upływem terminów, o  których mowa w  ust. 4, termin y te przedłuża się o  czas trwania 
awarii od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu przez operatora systemu następuje z  urzędu.  
Art. 12. 1. W  celu zakwalifikowania osoby ubiegającej się o  odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedz i-
nie ochrony  zdrowia do odbywania tego szkolenia wojewoda przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.  
2. Osoba ubiegająca się o  odbywanie szkolenia specjalizacyjnego może przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego 
tylko w  jednej dziedzinie ochrony zdrowia i  tylko w jednym województwie.  
3. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się dwa razy w  roku: w  terminie od dnia 16  grudnia do dnia 15  stycz-
nia oraz w  terminie od dnia 1  czerwca do dnia 30  czerwca.  
4. Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje ocenę spełniania warunkó w określonych w  art. 8 ust. 1 pkt 1 albo w  art. 8 
ust. 2 pkt 1 i 2 oraz – w przypadku gdy liczba osób spełniających te warunki jest większa niż liczba miejsc szkoleniowych 
– postępowanie konkursowe.  
5. Postępowanie konkursowe przeprowadza komisja powoływan a przez wojewodę spośród pracowników urzędu 
wojewódzkiego.  
6. W postępowaniu konkursowym przyznaje się punkty za:  
1) okres wykonywania czynności zawodowych zgodnych z  programem szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia – 1 punkt za każ dy rok wykonywania tych czynności, maksymalnie 10  punktów;  
2) posiadanie:  
a) stopnia naukowego – 2 punkty,  
b) tytułu naukowego – 5 punktów;  
3) autorstwo albo współautorstwo jednej publikacji – 0,5 punktu, maksymalnie 5  punktów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 786 
 
 7. W przypadku gdy co najmni ej 2 osoby ubiegające się o  odbywanie szkolenia specjalizacyjnego uzyskały tę samą 
liczbę punktów, uwzględnia się wynik studiów na dyplomie ukończenia studiów wyższych.  
8. W przypadku gdy co najmniej 2  osoby ubiegające się o  odbywanie szkolenia specjalizac yjnego mają ten sam wynik 
studiów na dyplomie ukończenia studiów wyższych, uwzględnia się średnią ocen uzyskaną w  okresie studiów liczoną do 
dwóch znaków po przecinku, ze wskazaniem skali ocen, jaka obowiązywała na uczelni.  
9. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 8, wojewoda niezwłocznie wzywa, za pomocą SMK, osobę ubiegającą się 
o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego do dostarczenia dokumentu poświadczającego średnią ocen, o  której mowa 
w ust. 8, albo jego elektronicznej kopii.  
10. Do odbywania szkolenia spe cjalizacyjnego kwalifikuje się osoby ubiegające się o  odbywanie szkolenia specjal i-
zacyjnego w  liczbie odpowiadającej liczbie wolnych miejsc szkoleniowych, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, w kolejności 
od najwyższego wyniku uzyskanego w  postępowaniu konkurso wym.  
11. O wyniku postępowania kwalifikacyjnego wojewoda zawiadamia, za pomocą SMK, osobę ubiegającą się 
o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego.  
12. Osoba, która nie została zakwalifikowana do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, może złożyć do wojewody  
wniosek o  weryfikację postępowania kwalifikacyjnego w  terminie 7  dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym m o-
wa w  ust. 11. O  wyniku weryfikacji wojewoda zawiadamia tę osobę, za pomocą SMK, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania 
wniosku.  
13. Osobie zakwa lifikowanej do odbywania szkolenia specjalizacyjnego wojewoda wskazuje, za pomocą SMK, je d-
nostkę szkolącą posiadającą wolne miejsce szkoleniowe.  
Art. 13. 1. Osobie zakwalifikowanej do odbywania szkolenia specjalizacyjnego wojewoda tworzy w  SMK elektr o-
niczn ą kartę przebiegu szkolenia specjalizacyjnego, zwaną dalej „EKS”, oraz określa w  niej planowaną datę rozpoczęcia 
szkolenia specjalizacyjnego.  
2. EKS zawiera:  
1) dane dotyczące osoby, o  której mowa w  ust. 1: 
a) imię (imiona) i  nazwisko,  
b) datę i  miejsce urodzenia,  
c) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer 
dokumentu oraz państwo jego wydania,  
d) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada,  
e) nazwę ukoń czonej uczelni oraz uzyskany tytuł zawodowy,  
f) numer i  datę wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych,  
g) informację o  posiadanym stopniu lub tytule naukowym;  
2) dane dotyczące przebiegu szkolenia specjalizacyjnego, w  tym nazwę i  adres siedziby jednostk i szkolącej;  
3) oznaczenie wojewody, który utworzył EKS.  
3. EKS z  wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia szkolenia specjalizacyjnego.  
Art. 14. Osoba zakwalifikowana do odbywania szkolenia specjalizacyjnego rozpoczyna je w  terminie nie dłuższym 
niż 3  miesiące, licząc od daty określonej w  EKS jako planowana data rozpoczęcia szkolenia. Kierownik specjalizacji p o-
twierdza w  EKS faktyczną datę rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego.  
Art. 15. 1. Dyrektor CMKP prowadzi rejestr osób odbywających szkolenie specjal izacyjne na obszarze danego 
województwa, zwany dalej „rejestrem”, za pomocą SMK, na podstawie danych na bieżąco zamieszczanych w  SMK przez 
wojewodów.  
2. Rejestr zawiera:  
1) numer wpisu do rejestru składający się z  ciągu kolejnych znaków:  
a) unikalnego iden tyfikatora wpisu,  
b) numeru PESEL, a  w przypadku jego braku – cech dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwy i  numeru 
dokumentu oraz państwa jego wydania;  
2) imię (imiona) i  nazwisko osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne;  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 786 
 
 3) obywatelstwo (obywatelstwa) osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne;  
4) numer i  datę wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych oraz określenie kierunku studiów;  
5) określenie dziedziny ochrony zdrowia, w  której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne;  
6) nazwę i  adres siedziby jednostki szkolącej;  
7) imię i  nazwisko kierownika specjalizacji;  
8) datę przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego;  
9) datę utworzenia EKS i  jej numer;  
10) datę rozpoczęcia i  ukończenia szkolenia specjalizacyjnego;  
11) datę, od której n astąpiło obniżenie wymiaru godzin szkolenia specjalizacyjnego, i  liczbę godzin, o  którą obniżono 
wymiar godzin;  
12) datę skreślenia z  rejestru;  
13) datę uzyskania tytułu specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia.  
Art. 16. 1. Wojewoda, w  drodze decyzji , skreśla z  rejestru osobę odbywającą szkolenie specjalizacyjne w  przypadku:  
1) nierozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w  terminie 3  miesięcy od daty określonej w  EKS jako planowana data 
rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego;  
2) zaprzestania odbywania  szkolenia specjalizacyjnego;  
3) nierealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego;  
4) wniosku osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, skreślenie następuje po otrzymaniu zawiadomienia kierownika sp e-
cjalizacji o  nierealizowaniu programu szkolenia specjalizacyjnego i  po uzyskaniu opinii konsultanta wojewódzkiego 
w danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano 
konsultanta wojewódzkiego.  
3. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
4. Wojewoda zamieszcza informację o  skreśleniu z  rejestru w  SMK.  
Art. 17. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być odbywane:  
1) na podstawie umowy o  pracę zawartej z  jednostką szkolącą na czas nieokreślony albo określony równy co najmniej 
okresowi trwania szkolenia specjalizacyjnego;  
2) na podstawie umowy zawartej z  jednostką szkolącą na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego, określającej 
w szczególności wzajemne prawa i  obowiązki wynikające z  realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;  
3) na podstawie umowy zawartej z  innym podmiotem niż jednostka szkoląca i  na podstawie skierowania przez ten po d-
miot do jednostki szkolącej w  celu odbycia szkolenia sp ecjalizacyjnego;  
4)2) w ramach poszerzenia zajęć programowych studiów podyplomowych odbywanych w jednostce szkolącej o program 
szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli jest on zgodny z zakresem studiów podyplomowych, a po ukończeniu tych studiów 
– w trybie określonym w pkt 1 –3. 
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 3 i  4, kierownik jednostki szkolącej zawiera z  osobą odbywającą 
szkolenie specjalizacyjne umowę o  szkolenie określającą wzajemne prawa i  obowiązki wynikające z  realizacji programu 
szkol enia specjalizacyjnego.  
Art. 18. 1. Osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne ponosi opłatę za szkolenie.  
2. Wysokość opłaty za szkolenie specjalizacyjne ustala kierownik jednostki szkolącej. Wysokość opłaty nie może być 
większa niż koszty związane z  przeprowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego. Opłata stanowi przychód jednostki szkolącej.  
Art. 19. 1. Szkolenie specjalizacyjne odbywa się pod nadzorem kierownika specjalizacji.  
2. Kierownika specjalizacji powołuje, za jego zgodą, i  odwołuje kierownik jednost ki szkolącej.  
                                                           
2) W brzmieniu ustalonym przez art. 160 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie 
wyższym i nauce (Dz. U. poz.  1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 786 
 
 3. Kierownikiem specjalizacji może być osoba posiadająca tytuł specjalisty w  dziedzinie ochrony zdrowia, w  której 
odbywa się szkolenie specjalizacyjne, a  w uzasadnionych przypadkach – w dziedzinie pokrewnej, albo osoba posiadająca 
decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1. 
4. Kierownik specjalizacji może nadzorować szkolenie specjalizacyjne nie więcej niż 3  osób, a  w uzasadnionych 
przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie  pokrewnej, jeżeli 
w danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego – nie więcej niż 4  osób.  
5. Kierownika specjalizacji odwołuje się w  przypadku:  
1) niewypełniania lub nienależytego wypełniania obowiązków, o  których mowa w  ust. 6; 
2) uzasadnionego wniosku kierownika specjalizacji;  
3) uzasadnionego wniosku osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne pod nadzorem tego kierownika specjalizacji.  
6. Do obowiązków kierownika specjalizacji należy:  
1) ustalanie szczegółowych warunków odbywania  szkolenia specjalizacyjnego w  sposób umożliwiający nabycie wiedzy 
teoretycznej i  umiejętności praktycznych określonych w  programie szkolenia specjalizacyjnego;  
2) ustalanie szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego;  
3) wprow adzanie do EKS danych i  informacji w  zakresie przewidzianym dla kierownika specjalizacji;  
4) wskazywanie niezbędnego piśmiennictwa i  innych źródeł informacji ułatwiających samokształcenie;  
5) prowadzenie ewaluacji szkolenia specjalizacyjnego;  
6) wystawiani e opinii dotyczącej przebiegu szkolenia specjalizacyjnego osoby odbywającej to szkolenie, uzyskanych 
przez nią kompetencji zawodowych oraz jej stosunku do współpracowników i  pacjentów, zamieszczanej w  EKS;  
7) potwierdzanie w  EKS ukończenia szkolenia specja lizacyjnego zgodnie z  programem szkolenia specjalizacyjnego;  
8) zawiadamianie wojewody, za pomocą SMK, o  nierealizowaniu programu szkolenia specjalizacyjnego przez osobę 
odbywającą szkolenie specjalizacyjne.  
7. Kierownik specjalizacji dokonuje potwierdzeni a, o którym mowa w  ust. 6 pkt 7, w terminie 14  dni od dnia uko ń-
czenia szkolenia specjalizacyjnego.  
8. Kierownikowi specjalizacji w  umowie, o  której mowa w  art. 6 ust. 2 pkt 5, mogą zostać powierzone dodatkowe 
obowiązki, niewymienione w  ust. 6. 
9. Kierownik  specjalizacji ma prawo do udziału w  egzaminie ustnym lub egzaminie praktycznym wchodzącym 
w skład PESoz w  charakterze obserwatora.  
Art. 20. 1. Nadzór nad realizacją programu staży kierunkowych określonych w  programie szkolenia specjalizacyjn e-
go może spraw ować opiekun stażu wyznaczony, za jego zgodą, przez kierownika specjalizacji spośród osób posiadających 
tytuł specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1. 
2. W przypadku dziedziny ochrony zdrowia, w  której nie ma osób posiadających tytuł specjalisty albo decyzję, 
o której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, albo gdy nie wyraziły one zgody na pełnienie obowiązków opiekuna st a-
żu, opiekunem stażu może być osoba wykonująca co najmniej pr zez 3  lata w  ciągu ostatnich 5  lat czynności zawodowe 
zgodne z  programem szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, wyznaczona, za jej zgodą, przez 
kierownika jednostki szkolącej.  
3. Opiekun stażu może nadzorować realizację programu stażu kierunkowego nie więcej niż 3  osób.  
Art. 21. 1. Osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne może wystąpić do dyrektora CMKP z  wnioskiem o  uznanie 
za równoważne ze zrealizowaniem części programu szkolenia specjalizacyjnego kursów lub staży odbytych w  kraju lub za 
granicą w  podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne i  obniżenie wymiaru godzin szkolenia specjalizacyjnego, 
jeżeli okres od dnia ukończenia kursu albo stażu do dnia złożenia tego wniosku nie jest dłuższy niż 5  lat. 
2. W celu uzyskania o pinii w  sprawie obniżenia wymiaru godzin szkolenia specjalizacyjnego dyrektor CMKP pow o-
łuje zespół w  składzie:  
1) konsultant wojewódzki w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia nie powołano k onsultanta wojewódzkiego;  
2) kierownik specjalizacji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 786 
 
 3) przedstawiciel stowarzyszeń zrzeszających osoby wykonujące zawód w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, który 
posiada tytuł specjalisty w  tej dziedzinie albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo  art. 57 ust. 1, jeżeli został 
zgłoszony przez zarządy tych stowarzyszeń;  
4) przedstawiciel CMKP.  
3. Na podstawie opinii, o  której mowa w  ust. 2, dyrektor CMKP, w  drodze decyzji, obniża albo odmawia obniżenia 
wymiaru godzin szkolenia specjalizacyjnego.  
4. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 3, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
5. Dyrektor CMKP zamieszcza informację o  obniżeniu wymiaru godzin szkolenia specjalizacyjnego w  EKS.  
Art. 22. 1. Jeżeli jednostka szkoląca zostanie zlikwidow ana, poddana restrukturyzacji uniemożliwiającej prowadzenie 
szkolenia specjalizacyjnego albo skreślona z  listy jednostek posiadających akredytację, wojewoda w  porozumieniu 
z kierownikiem specjalizacji i  kierownikiem jednostki szkolącej, w  której szkolenie specjalizacyjne ma być kontynuowane, 
wskazuje, za pomocą SMK, tę jednostkę i  termin, w  którym  ma być kontynuowane szkolenie specjalizacyjne, osobie o d-
bywającej szkolenie specjalizacyjne.  
2. Jeżeli jednostka szkoląca, w  której szkolenie specjalizacyjne ma b yć kontynuowane, ma siedzibę na obszarze inn e-
go województwa, wojewoda właściwy ze względu na siedzibę tej jednostki, na wniosek wojewody właściwego ze względu 
na siedzibę jednostki szkolącej, w  której szkolenie specjalizacyjne było odbywane, w  porozumieniu  z kierownikiem specj a-
lizacji i  kierownikiem jednostki szkolącej, w  której szkolenie specjalizacyjne ma być kontynuowane, wskazuje, za pomocą 
SMK, tę jednostkę i  termin, w  którym ma być kontynuowane szkolenie specjalizacyjne, osobie odbywającej szkolenie 
specjalizacyjne.  
3. W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne, 
wskazać jej inną jednostkę szkolącą posiadającą wolne miejsce szkoleniowe. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 23. 1. Jednostka szkoląca przekazuje na bieżąco do CMKP, za pomocą SMK, informacje o  kursach specjaliz a-
cyjnych i  stażach kierunkowych prowadzonych w  ramach szkolenia specjalizacyjnego, zawierające:  
1) nazwę kursu specjalizacyjnego lub stażu kierunkowego oraz n azwę i  adres siedziby jednostki organizacyjnej albo 
imię, nazwisko i  adres działalności osoby fizycznej, prowadzących ten kurs lub staż;  
2) termin, miejsce odbywania oraz liczbę miejsc szkoleniowych na danym kursie specjalizacyjnym albo stażu kierunk o-
wym.  
2. Dyrektor CMKP zamieszcza na stronie internetowej CMKP i  w SMK informacje, o  których mowa w  ust. 1. 
3. Jednostka szkoląca przekazuje do CMKP listę osób, które ukończyły kurs specjalizacyjny albo staż kierunkowy, 
zawierającą ich imiona i  nazwiska oraz num ery PESEL, a  w przypadku braku numeru PESEL – cechy dokumentu potwie r-
dzającego tożsamość: nazwę i  numer dokumentu oraz państwo jego wydania.  
Art. 24. 1. Nadzór nad prowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia za 
pośrednictwem dyrektora CMKP.  
2. W ramach nadzoru, o  którym mowa w  ust. 1, dyrektor CMKP jest uprawniony do:  
1) kontroli jednostki szkolącej;  
2) żądania przedstawienia dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego i  wyjaśnień dotyczących prowadzonego 
szkolenia specjalizacyjnego;  
3) wydawania zaleceń dotyczących usunięcia stwierdzonych uchybień.  
Art. 25. 1. Kontrolę, o  której mowa w  art. 24 ust. 2 pkt 1, przeprowadza zespół kontrolny powołany przez dyrektora 
CMKP. Zespół kontrolny składa się co najmniej z  3 osób.  
2. W skład zespołu kontrolnego, o  którym mowa w  ust. 1, wchodzą:  
1) pracownik lub pracownicy CMKP;  
2) konsultant krajowy w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
3) przedstawiciel stowarzyszeń zrzeszających osoby wykonujące zawód w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, który 
posiada tytuł specjalisty w  tej dziedzinie albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, jeżeli został 
zgłoszony przez zarządy tych stowarzyszeń;  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 786 
 
 4) osoba posiadająca tytuł specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 
albo art.  57 ust. 1, zgłoszona przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie p o-
krewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
5) przedstawiciel wojewody właściwego ze względu na siedzibę jednostki szkolącej.  
3. Zespół kontrolny wykonuje czynności kontrolne za okazaniem upowa żnień osób wchodzących w  skład tego zespołu.  
4. Zespół kontrolny ma prawo:  
1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;  
2) udziału w  zajęciach w  charakterze obserwatora;  
3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzonej przez jednostkę  szkolącą;  
4) żądania od kierownika jednostki szkolącej ustnych i  pisemnych wyjaśnień;  
5) badania opinii osób odbywających szkolenie specjalizacyjne i  kadry dydaktycznej.  
5. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera:  
1) nazwę i  adres siedziby jednostki szkolącej;  
2) miejsce prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;  
3) datę rozpoczęcia i  datę zakończenia czynności kontrolnych;  
4) imiona i  nazwiska członków zespołu kontrolnego;  
5) opis stanu faktycznego;  
6) stwierdzone w  trakcie kontroli nieprawidłowości;  
7) wnioski pokontrolne dotyczące stwierdzonych w  trakcie kontroli nieprawidłowości;  
8) datę i  miejsce sporządzenia protokołu;  
9) informację o  braku zastrzeżeń do treści protokołu albo opis wniesionych zastrzeżeń i  wyjaśnien ia tych zastrzeżeń;  
10) informację o  odmowie podpisania protokołu przez kierownika jednostki szkolącej.  
6. Protokół, o  którym mowa w  ust. 5, sporządza się w  postaci papierowej, w  2 egzemplarzach, z  których jeden prz e-
kazuje się kierownikowi jednostki szkolą cej. 
7. Protokół, o  którym mowa w  ust. 5, podpisują członkowie zespołu kontrolnego oraz kierownik jednostki szkolącej.  
8. Kierownik jednostki szkolącej, przed podpisaniem protokołu, o  którym mowa w  ust. 5, może zgłosić umotywowane 
zastrzeżenia do treści pr otokołu. Zespół kontrolny jest obowiązany wyjaśnić te zastrzeżenia.  
9. Odmowa podpisania protokołu, o  którym mowa w  ust. 5, przez kierownika jednostki szkolącej nie stanowi prz e-
szkody do podpisania protokołu przez członków zespołu kontrolnego.  
10. Kierowni k jednostki szkolącej w  terminie 7  dni od dnia otrzymania protokołu, o  którym mowa w  ust. 5, może 
wnieść pisemnie umotywowane zastrzeżenia do treści protokołu. Zespół kontrolny jest obowiązany wyjaśnić te zastrzeż e-
nia i przedstawić na piśmie swoje stanowis ko kierownikowi jednostki szkolącej w  terminie 14  dni od dnia otrzymania z a-
strzeżeń.  
11. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia pokontrolne dotyczące stwierdzonych 
w trakcie kontroli nieprawidłowości i  zobowiązuje go do usunięcia tych nieprawidłowości w  wyznaczonym terminie.  
Kopię zaleceń pokontrolnych dyrekto r CMKP przekazuje do wiadomości wojewodzie, konsultantowi krajowemu w  danej 
dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsu l-
tanta krajowego, i  konsultantowi wojewódzkiemu w  danej dziedzin ie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli 
w danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta wojewódzkiego, właściwemu ze względu na siedzibę je d-
nostki szkolącej.  
12. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w  wyznaczonym te rminie dyrektor CMKP, w  drodze dec y-
zji, skreśla jednostkę szkolącą z  listy jednostek posiadających akredytację.  
13. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 12, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 786 
 
 14. Członkom zespołu kontrolnego przysłu guje:  
1) wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w  wysokości do 300  zł; 
2) zwrot kosztów przejazdu w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  775 § 2 
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z 2018 r. poz.  917, z późn. zm.3)), przysługujących praco w-
nikom z  tytułu podróży służbowej;  
3) zwolnienie od pracy w  dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa do wynagrodzenia.  
Art. 26. 1. CMKP monitoruje system szkolenia specjalizacyjnego, w tym analizuje dane o  liczbie osób odbywających 
szkolenie specjalizacyjne oraz dane dotyczące jego przebiegu, znajdujące się w  SMK.  
2. Dyrektor CMKP przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, co roku, w  terminie do dnia 31  stycznia, 
informacje do tyczące systemu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia za rok poprzedni.  
Art. 27. 1. Wojewoda w  terminie 7  dni od dnia potwierdzenia w  EKS przez kierownika specjalizacji ukończenia 
szkolenia specjalizacyjnego zwraca się, za pomocą SMK, do konsultanta krajowego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia 
albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego, o  ocenę 
zgodności odbytego szkolenia specjalizacyjnego z  programem szkolenia specjal izacyjnego.  
2. Konsultant krajowy dokonuje oceny, o  której mowa w  ust. 1, i przekazuje ją wojewodzie, za pomocą SMK, 
w terminie 14  dni. W  przypadku stwierdzenia niezrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego konsultant krajowy 
wskazuje brakujący zak res tego programu.  
3. Wojewoda niezwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 7  dni od dnia otrzymania oceny, o  której mowa w  ust. 1, 
w SMK:  
1) potwierdza ukończenie szkolenia specjalizacyjnego albo  
2) odmawia potwierdzenia ukończenia szkolenia specjaliza cyjnego.  
4. Wojewoda zawiadamia niezwłocznie, za pomocą SMK, osobę, która odby ła szkolenie specjalizacyjne, o potwie r-
dzeniu albo odmowie potwierdzenia ukończenia szkolenia specjalizacyjnego, o  których mowa w  ust. 3. W  przypadku o d-
mowy potwierdzenia wojewod a wskazuje miejsce i  termin realizacji brakującego zakresu programu szkolenia specjaliz a-
cyjnego.  
5. Osoba, której wojewoda odmówił potwierdzenia ukończenia szkolenia specjalizacyjnego, w  terminie 14  dni od 
dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 4, może zwrócić się do wojewody o  weryfikację rozstrzygnięcia.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, po zrealizowaniu brakującego zakresu programu szkolenia specjal i-
zacyjnego, stosuje się przepisy ust.  1–4. 
Art. 28. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek osoby legitymującej się dorobkiem naukowym lub zaw o-
dowym w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, w  drodze decyzji, może uznać ten dorobek za równoważny ze zrealizowaniem 
programu szkolenia specjalizacyjnego w  tej dziedzinie na podstawie opin ii zespołu ek spertów, o  którym mowa w  art. 5 
ust. 1, w sprawie uznania dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia 
specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się do dyrektora CMKP.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państ wo jego wydania;  
4) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
5) określenie przedmiotu wniosku;  
6) nazwę ukończonej uczelni oraz uzyskany tytuł zawodowy;  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000, 1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 
2245, 2377 i 2432 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 786 
 
 7) informacje o  przebiegu działalności naukowej lub zawodowej, w  szczególności dotyczące osiągnięć w  dziedzinie 
ochrony zdrowia, której dotyczy wniosek;  
8) informację o:  
a) aktualnym miejscu zatrudnienia,  
b) posiadanym stopniu lub tytule naukowym,  
c) posiadanych tytułach specjalisty lub specjalizacjach.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej lub zawodowej;  
2) kopię:  
a) dyplomu ukończenia studiów wyższych,  
b) dokumentu potwierdzającego posiadanie stopnia lub tytułu naukowego,  
c) dyplomu p otwierdzającego posiadanie tytułu specjalisty lub specjalizacji.  
5. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, może zostać złożony z  wykorzystan iem formularza zamieszczonego w Biulet y-
nie Informacji Publicznej CMKP.  
6. Dyrektor CMKP sprawdza pod względem formalnym wn iosek, o  którym mowa w  ust. 1, oraz dokumenty, 
o których mowa w  ust. 4, a w przypadku stwierdzenia braków formalnych wzywa wnioskodawcę do ich usunięcia w termi-
nie 7  dni od dnia otrzymania wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek pozostawia się bez rozpoznania.  
7. Dyrektor CMKP przekazuje wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, wraz z  dokumentami, o  których mowa w  ust. 4, 
zespołowi ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, w celu wydania opinii w  sprawie uznania dorobku naukowego lub 
zawodowego za r ównoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony 
zdrowia oraz ustala termin i  miejsce posiedzenia tego zespołu.  
8. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, przekazuje dyrektorowi CMKP opinię, o  której mowa  w ust. 1, 
niezwłocznie po jej sporządzeniu, nie później jednak niż w  terminie 7  dni od dnia jej sporządzenia.  
9. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, opiniuje wnioski, o  których mowa w  ust. 1, nie rzadziej niż raz na 
kwartał.  
10. Dyrektor CMKP  w terminie 7  dni roboczych od dnia otrzymania opinii, o  której mowa w  ust. 1, przekazuje tę 
opinię wraz z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, i dołączonymi do niego dokumentami, o  których mowa w  ust. 4, do 
ministra właściwego do spraw zdrowia.  
11. Dyrektor  CMKP zamieszcza w  SMK informację o  decyzji, o  której mowa w  ust. 1, podając:  
1) numer decyzji i  datę jej wydania;  
2) imię (imiona) i  nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;  
3) przedmiot decyzji;  
4) rodzaj rozstrzygnięcia;  
5) określenie organu wydającego decyzję.  
12. Osoba, która uzyskała decyzję, o  której mowa w  ust. 1, może:  
1) wchodzić w  skład zespołu ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1; 
2) pełnić funkcję kierownika specjalizacji w  danej dziedzinie ochrony zdrowia;  
3) wchodzić w  skład zespołu kontr olnego, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1. 
Art. 29. 1. Osoba, która uzyskała potwierdzenie ukończenia szkolenia specjalizacyjnego, o  którym mowa w  art. 27 
ust. 3 pkt 1, składa, za pomocą SMK, do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”, wni osek 
o przystąpienie do PESoz.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 786 
 
 2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
3) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
4)4) nazwę uczelni, w której wnioskodawca ukończył studia;  
5) nazwę jednostki szkolącej, w  której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;  
6) numer i  datę wydania decyzji, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, jeżeli taką posiada;  
7) imię i  nazwisko, tytuł zawodowy oraz stopień lub tytuł naukowy kierownika specjalizacji;  
8) wskazanie właściwego wojewody;  
9) wskazanie dziedziny ochrony zdrowia, w której zakresie wnioskodawca zamierza przystąpić do PESoz;  
10) wskazanie części PESoz, do której wnioskodawca zamierza przystąpić.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się w  terminie:  
1) do dnia 15  lipca – dla jesiennej sesji egzaminacyjnej;  
2) do dnia 15  stycznia – dla wiosennej sesji egzaminacyjnej.  
4. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku, o  którym mowa 
w ust. 1, w okresie tygodnia przed upływem terminów, o  których mowa w  ust. 3, terminy te przedłuża się o  czas trwania 
awarii od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu przez operatora systemu następuje z  urzędu.  
Art. 30. 1. Osoba zamierzająca przystąpić do PESoz wnosi opłatę za ten e gzamin w  wysokości określonej w przep i-
sach wydanych na po dstawie art.  46 pkt 7. 
2. Opłatę, o  której mowa w  ust. 1, wnosi się na rachunek bankowy wskazany przez CEM, za pomocą SMK, w  trakcie 
składania wniosku, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1. Opłatę wnosi się nie później niż w  terminie 5  dni od dnia upływu te r-
minu  składania wniosku, o  którym mowa w  art. 29 ust. 3. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.  
3. W przypadku niewniesienia opłaty, o  której mowa w  ust. 1, albo wniesienia jej w  wysokości mniejszej niż określ o-
na w  przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 7, dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków fo r-
malnych, za pomocą SMK, a  w przypadku awarii SMK – pocztą elektroniczną na adres wskazany we wniosku, o  którym 
mowa w  art. 29 ust. 1, w terminie 7  dni od dnia otrzymania wezwania. W  przypadku nieu zupełnienia braków formalnych 
wniosek, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1, traktuje się jako niezłożony, o  czym dyrektor CEM informuje w  wezwaniu do 
uzupełnienia braków formalnych.  
Art. 31. 1. PESoz organizuje CEM.  
2. Opracowanie pytań testowych, o  których mow a w art. 35 ust. 1, testu i  zadań egzaminacyjnych, o  których mowa 
w art. 36 ust. 1, oraz przeprowadzenie PESoz jest finansowane przez CEM.  
Art. 32. 1. PESoz przeprowadza Państwowa Komisja Egzaminacyjna, zwana dalej „PKE”.  
2. Przewodniczącego PKE i  jej czło nków powołuje i  odwołuje dyrektor CEM.  
3. Osoba powołana do PKE otrzymuje akt powołania. Powołanie następuje na czas nieokreślony. Powołanie nie sku t-
kuje powstaniem stosunku pracy w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
4. Przewodniczący PKE i  jej członkowie powinni posiadać tytuł specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo 
w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie ma osób posiadających tytuł specjalisty, albo dec y-
zję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1. 
5. Członkiem PKE nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane 
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.  
                                                           
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 160 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 786 
 
 6. Kandydatów do PKE mogą zgłaszać:  
1) konsultant krajowy w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego;  
2) zarząd stowarzyszenia zrzeszającego osoby wykonujące zawód w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, które posiadają 
tytuł specjalisty w  tej dziedzinie albo decyzję, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1. 
7. Zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 6, zawiera:  
1) imię i  nazwisko kandydata;  
2) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsam ość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
3) wskazanie posiadanego tytułu specjalisty albo numeru i  daty decyzji, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1; 
4) wskazanie dziedziny ochrony zdrowia, w  której kandydat ma być powołany do  PKE;  
5) adres do korespondencji kandydata oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.  
8. Do zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 6, dołącza się kopię dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty 
albo decyzji, o  której mowa w  art. 28 ust. 1 albo art.  57 ust. 1, oraz oświadczenie kandydata składane pod rygorem odp o-
wiedzialności karnej, że nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia 
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Oświadc zenie zawiera klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy 
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzia l-
ności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.  
9. Kopia dyplomu specjalist y nie jest wymagana, w  przypadku gdy kandydat uzyskał dyplom specjalisty wydany 
przez dyrektora CEM. W  takim przypadku w  zgłoszeniu, o  którym mowa w  ust. 6, należy podać datę wydania i  numer 
dyplomu specjalisty.  
10. Członkostwo w  PKE wygasa w  przypadku śmierci członka PKE.  
11. Dyrektor CEM odwołuje członka PKE w  przypadku:  
1) złożenia rezygnacji;  
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji członka PKE;  
3) niewykonywania albo nienależytego wykonywania obowiązków;  
4) skazania prawomocnym wyroki em sądu za umyślne przestępstwo ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne prz e-
stępstwo skarbowe;  
5) złożenia niezgodnego z  prawdą oświadczenia, o  którym mowa w  ust. 8 i art. 33 ust. 6. 
12. Dyrektor CEM może odwołać członka PKE w  przypadku otrzymania inf ormacji o  wszczęciu przeciwko niemu 
postępowania karnego w  związku z  podejrzeniem popełnienia umyślnego przestępstwa ściganego z  oskarżenia publicznego 
lub umyślnego przestępstwa skarbowego.  
Art. 33. 1. Dyrektor CEM w  porozumieniu z  przewodniczącym PKE ust ala dla danej sesji egzaminacyjnej listy osób 
zdających PESoz w  danym terminie i  miejscu, a  następnie nadaje numery kodowe osobom zdającym oraz zawiadamia te 
osoby o  terminie i  miejscu PESoz i  nadanym numerze kodowym nie później niż na 14  dni przed dniem r ozpoczęcia PESoz. 
Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK, a  w przypadku awarii SMK – pocztą elektroniczną na adres wskazany 
we wniosku, o  którym mowa w  art. 29 ust. 1. 
2. Dyrektor CEM wyznacza spośród członków PKE zespoły egzaminacyjne przeprowadzaj ące PESoz w  ustalonych 
terminach i  miejscach oraz wskazuje przewodniczących tych zespołów.  
3. Zespół egzaminacyjny składa się co najmniej z  3 członków PKE. W  skład zespołu egzaminacyjnego wchodzą os o-
by zgłoszone przez konsultanta krajowego i  zarząd stowarz yszenia, o  których mowa w  art. 32 ust. 6. 
4. Członkiem zespołu egzaminacyjnego nie może być osoba, w  stosunku do której osoba zdająca PESoz jest:  
1) małżonkiem;  
2) osobą pozostającą z  nią w  stosunku:  
a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,  
b) przysposobienia;  
3) osobą pozostającą wobec niej w  stosunku zależności służbowej;  
4) osobą pozostającą z  nią we wspólnym pożyciu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 786 
 
 5. Powody wyłączenia określone w  ust. 4 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania małżeństwa albo przysposobienia.  
6. Członkowie zesp ołu egzaminacyjnego przed rozpoczęciem PESoz składają dyrektorowi CEM pisemne oświadcz e-
nie pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z  żadną z  osób zdających PESoz przed tym zespołem egzam i-
nacyjnym w  stosunku, o  którym mowa w  ust. 4, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo 
umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Oświadczenie zawiera klauzulę następuj ą-
cej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświad czenia.”. Klauzula ta zastępuje po u-
czenie organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.  
7. Członkom zespołu egzaminacyjnego przysługuje:  
1) wynagrodzenie za udział w  pracach tego zespołu w  wysokości do 500  zł dla przewodniczącego zespołu oraz do 300  zł 
dla członka zespołu;  
2) zwrot kosztów przejazdu w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  775 § 2 
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy, przysługujących pracownikom z  tytułu podróży służ bowej;  
3) zwolnienie od pracy w  dniu wykonywania czynności zespołu egzaminacyjnego bez zachowania prawa do wynagr o-
dzenia.  
8. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 1, oraz zwrotu kosztów przejazdu, 
o których mowa w  ust. 7 pkt 2, określa dyrektor CEM.  
Art. 34. 1. Zakres PESoz jest zgodny z  programem szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia.  
2. PESoz jest przeprowadzany 2  razy w  roku:  
1) w wiosennej sesji egzaminacyjnej – od dnia 2  maja do dnia 15  czerwca;  
2) w jesiennej sesji egzaminacyjnej – od dnia 2  listopada do dnia 15  grudnia.  
3. PESoz składa się z  2 części: egzaminu teoretycznego i  egzaminu praktycznego. Warunkiem dopuszczenia do 
egzaminu praktycznego jest uzyskanie pozytywnego wyniku z  egzaminu teoretyc znego.  
4. Egzamin teoretyczny przeprowadza się w  formie:  
1) egzaminu testowego, jeżeli liczba osób zdających, o  których mowa w  art. 29 ust. 1, wynosi co najmniej 30, albo  
2) egzaminu ustnego.  
5. Egzamin testowy odbywa się jednocześnie w  całym kraju, w  terminie ustalonym przez dyrektora CEM.  
Art. 35. 1. Egzamin testowy polega na rozwiązaniu 120  pytań testowych zawierających 5  wariantów odpowiedzi, 
z których tylko jeden jest prawidłowy. Za każdą prawidłową odpowiedź osoba zdająca uzyskuje 1  punkt. W  przypadku  
braku odpowiedzi, udzielenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są 
przyznawane.  
2. W przypadku błędów drukarskich w  pytaniu testowym uniemożliwiających udzielenie prawidłowej odpowiedzi 
osoba zdająca ma praw o złożyć w  czasie trwania egzaminu testowego ustne zastrzeżenie przewodniczącemu zespołu  
egzaminacyjnego, wskazując numer pytania testowego zawierającego błąd i  wersję testu. Przewodniczący zespołu egzam i-
nacyjnego odnotowuje zastrzeżenie w  protokole egzam inacyjnym, o  którym mowa w  art. 41 ust. 1 pkt 1. 
3. Jeżeli zastrzeżenie, o  którym mowa w  ust. 2, jest zasadne, w  przypadku oczywistej omyłki w  pytaniu testowym 
przewodniczący zespołu egzaminacyjnego podaje osobom zdającym prawidłową treść tego pytania. W  przypadku gdy 
egzamin testowy odbywa się w  więcej niż jednej sali, przewodniczący zespołu egzaminacyjnego niezwłocznie informuje 
o zgłoszonym zastrzeżeniu i  jego rozstrzygnięciu przewodniczącego PKE. Przewodniczący PKE przekazuje niezwłocznie 
informację o  zgłoszonym zastrzeżeniu i  ustalonej treści pytania testowego przewodniczącym pozostałych zespołów egz a-
minacyjnych, którzy podają prawidłową treść pytania testowego osobom zdającym.  
4. W przypadku innym niż określony w  ust. 3, zastrzeżenie, o  którym mowa w  ust. 2, rozstrzyga zespół egzaminacy j-
ny po zakończeniu egzaminu testowego, przed ustaleniem jego wyników. W  przypadku uznania zastrzeżenia za zasadne 
zespół egzaminacyjny unieważnia pytanie testowe, którego dotyczyło zastrzeżenie.  
5. W przypadku uwag meryto rycznych do pytań testowych osoba zdająca ma prawo złożyć pisemne zastrzeżenie 
przewodniczącemu zespołu egzaminacyjnego w  czasie trwania egzaminu testowego albo niezwłocznie po jego zakończ e-
niu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej. Zastrzeżenie składa s ię na karcie zastrzeżeń, według wzoru określonego 
w przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 6. Kartę zastrzeżeń dołącza się do pro tokołu, o  którym mowa w  art. 41 
ust. 1 pkt 1. 
6. Zastrzeżenie, o  którym mowa w  ust. 5, rozstrzyga zespół egzaminacyjny po  zakończeniu egzaminu testowego, 
przed ustaleniem jego wyników. Przepis ust.  4 stosuje się.  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 786 
 
 7. Za unieważnione pytanie testowe nie przyznaje się punktu. Unieważnione pytanie testowe pomija się przy ustalaniu 
wyniku egzaminu testowego w  stosunku do wszystki ch osób zdających oraz odpowiednio obniża ogólną liczbę punktów 
możliwych do uzyskania z  egzaminu testowego.  
8. Pozytywny wynik egzaminu testowego uzyskuje osoba zdająca, która otrzymała co najmniej 60% liczby punktów 
możliwych do uzyskania z  testu. Uzyska ną przez osobę zdającą liczbę punktów przelicza się na ocenę w  sposób określony 
w przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 6. 
Art. 36. 1. Egzamin ustny obejmuje 3 albo 4  zadania egzaminacyjne, a  egzamin praktyczny – od 1 do 3 zadań egz a-
minacyjnych.  
2. Zadanie egzaminacyjne jest oceniane odrębnie przez każdego członka zespołu egzaminacyjnego. Oceny wystawia 
się według skali określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 6. 
3. Ocena za zadanie egzaminacyjne jest ustalana jako średnia arytmet yczna ocen wystawionych przez poszczególnych 
członków zespołu egzaminacyjnego, zaokrąglona do drugiego miejsca po przecinku.  
4. Jeżeli co najmniej połowa członków zespołu egzaminacyjnego wystawi ocenę negatywną za zadanie egzaminacy j-
ne, osoba zdająca otrzy muje ocenę negatywną za to zadanie.  
5. Na podstawie ocen uzyskanych za poszczególne zadania egzaminacyjne wylicza się średnią arytmetyczną, zaokrąg -
loną do drugiego miejsca po przecinku, i  ustala ocenę egzaminu ustnego i  egzaminu praktycznego według skali określonej 
w przepisach wydanych na podstawie art.  46 pkt 6 i w sposób określony w  tych przepisach.  
6. Uzyskanie przez osobę zdającą oceny negatywnej za którekolwiek z  zadań egzaminacyjnych jest równoznaczne 
z uzyskaniem negatywnego wyniku z  egzaminu ustne go albo egzaminu praktycznego.  
Art. 37. 1. Za wynik pozytywny PESoz uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z  egzaminu teoretycznego 
i egzaminu praktycznego.  
2. Ocenę końcową PESoz ustala się na podstawie średniej arytmetycznej ocen uzyskanych z  egzaminu teoretycznego 
i egzaminu praktycznego, zaokrąglonej do drugiego miejsca po przecinku, według skali określonej w  przepisach wydanych 
na podstawie art.  46 pkt 6 i w sposób określony w  tych przepisach.  
3. Wynik PESoz ustalony przez PKE jest ostateczny i  nie służy na niego skarga do sądu administracyjnego.  
4. Wynik PESoz dyrektor CEM zamieszcza w  SMK, a  wyniki egzaminu testowego – także na stronie internetowej 
CEM, podając numer kodowy osoby zdającej.  
5. Osoba, która nie przystąpiła do PESoz w  wyznaczonym termi nie albo uzyskała wynik negatywny, może przystąpić 
do PESoz w  kolejnej sesji egzaminacyjnej. Przepisy art.  29 i art. 30 stosuje się.  
6. Wynik pozytywny z  egzaminu teoretycznego jest uznawany w  kolejnych 6  sesjach egzaminacyjnych, licząc od 
sesji, w  której został uzyskany.  
7. W przypadku nieuzyskania wyniku pozytywnego z  egzaminu praktycznego, można przystąpić w  innej sesji egz a-
minacyjnej tylko do tej części PESoz.  
Art. 38. 1. Pytania testowe oraz zadania egzaminacyjne do egzaminów ustnych i  praktycznych dla  PESoz są oprac o-
wywane przez autorów wskazanych przez dyrektora CEM spośród osób posiadających wysokie kwalifikacje 
i doświadczenie zawodowe w  danej dziedzinie ochrony zdrowia. Test jest opracowywany odrębnie dla każdej dziedziny 
ochrony zdrowia oraz na ka żdą sesję egzaminacyjną.  
2. Pytania testowe oraz zadania egzaminacyjne do egzaminów ustnych i  praktycznych podlegają weryfikacji przez 
recenzentów wyznaczonych przez dyrektora CEM w  porozumieniu z  konsultantem krajowym w  danej dziedzinie ochrony 
zdrowia al bo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego.  
3. Testy i  pytania testowe oraz zadania egzaminacyjne do egzaminów ustnych i  praktycznych są opracowywane, prz e-
twarzane, dystrybuowane i  przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż uczestniczące 
w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu i  przechowywaniu, przeprowadzające PESoz lub sprawujące nadzór 
nad jego przeprowadzaniem.  
4. Test i  pytania testowe oraz zadania egzaminacyjne do egzaminów ustnych i  praktycznych mogą być udostępnione 
wyłącznie osobie zdającej, na jej wniosek, po ich wykorzystaniu w  danym PESoz.  
5. Dyrektor CEM udostępnia testy i  pytania testowe oraz zadania egzaminacyjne do egzaminów ustnych i  praktycz-
nych w  drodze ich okazania w  siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnionych testów 
i pytań testowych oraz zadań egzaminacyjnych do egzaminów ustnych i  praktycznych oraz ich reprodukowanie, kopiow a-
nie jakąkolwiek techniką lub p rzepisywanie. W  przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie zostaje przerwane. Prz e-
bieg udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 786 
 
 Art. 39. 1. PESoz odbywa się w  obecności co najmniej 3  członków PKE.  
2. Nieobec ność osoby zdającej podczas PESoz, bez względu na jej przyczynę, uważa się za odstąpienie od udziału 
w PESoz.  
3. Osoba zdająca może składać PESoz po okazaniu dokumentu potwierdzającego jej tożsamość.  
Art. 40. 1. Osoba zdająca podczas PESoz nie może korzyst ać z żadnych pomocy naukowych i  dydaktycznych, a  także 
nie może posiadać urządzeń służących do kopiowania, przekazywania i  odbioru informacji.  
2. Test jest rozwiązywany przez osobę zdającą samodzielnie.  
3. W przypadku stwierdzenia podczas PESoz naruszenia zakazu, o  którym mowa w  ust. 1, lub niesamodzielnego ro z-
wiązywania testu, przewodniczący zespołu egzaminacyjnego dyskwalifikuje osobę zdającą.  
4. Przebieg PESoz może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk. W  przypadku uja w-
nienia po egzaminie na zarejestrowanych materiałach naruszenia zakazu, o  którym mowa w  ust. 1, lub niesamodzielnego 
rozwiązywania testu, osoba zdająca zostaje zdyskwalifikowana. Dyskwalifikacji dokonuje przewodniczący PKE na wni o-
sek zespołu egzaminacyjnego lub dy rektora CEM.  
5. Fakt dyskwalifikacji, o  której mowa w  ust. 3 i 4, wraz ze wskazaniem jej przyczyny odnotowuje się w  protokołach, 
o których mowa w  art. 41 ust. 1. Dyskwalifikacja jest równoznaczna z  uzyskaniem wyniku negatywnego z  danej części 
PESoz.  
6. O dyskwalifikacji, o  której mowa w  ust. 4, dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę zdyskwalifikowaną.  
7. Osoba zdyskwalifikowana może wnieść do dyrektora CEM uzasadnione zastrzeżenia w  terminie 7  dni od dnia 
otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 6. 
8. Dyrektor CEM rozpatruje zastrzeżenia, o  których mowa w  ust. 7, i przekazuje informację o  rozstrzygnięciu, za p o-
mocą SMK, osobie zdyskwalifikowanej, w  terminie 7  dni od dnia ich otrzymania. Rozstrzygnięcie dyrektora CEM jest 
ostateczne i  nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.  
9. Informację o  dyskwalifikacji, o  której mowa w  ust. 3 i 4, dyrektor CEM zamieszcza w  SMK.  
10. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do PESoz w  kolejnej sesji egzaminacyjnej. Za ponowne przyst ą-
pienie do PESoz osoba zdająca wnosi opłatę.  
Art. 41. 1. Zespół egzaminacyjny sporządza:  
1) protokół przebiegu egzaminu testowego w  danej sali egzaminacyjnej;  
2) dla każdej osoby zdającej PESoz indywidualny protokół tego egzaminu.  
2. Protokoły, o  których mowa w  ust. 1, podpisują  wszyscy członkowie zespołu egzaminacyjnego.  
3. Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego przesyła protokoły, o  których mowa w  ust. 1, wraz z  pozostałą dok u-
mentacją egzaminacyjną dyrektorowi CEM w  terminie 14  dni od dnia zakończenia PESoz.  
Art. 42. Dyrektor C EM przekazuje wyniki PESoz, za pomocą SMK, wojewodom, dyrektorowi CMKP oraz jednos t-
kom szkolącym.  
Art. 43. 1. Osoba, która uzyskała pozytywny wynik PESoz, otrzymuje dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu sp e-
cjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, wyda ny przez dyrektora CEM.  
2. Dyrektor CEM wydaje dyplom, o  którym mowa w  ust. 1, w  terminie 30  dni od dnia otrzymania protokołów, 
o których mowa w  art. 41 ust. 1, wraz z  kompletną dokumentacją egzaminacyjną.  
3. Na wniosek osoby, która zdała PESoz, dyrektor C EM: 
1) wydaje:  
a) odpis dyplomu,  
b) duplikat – w przypadku zniszczenia albo utraty dyplomu;  
2) dokonuje wymiany dyplomu zawierającego błędy.  
4. Za wydanie odpisu dyplomu, jego duplikatu albo dokonanie wymiany dyplomu wnosi się opłatę w  wysokości 50  zł. 
Opłaty nie wnosi się, w  przypadku gdy wymiana dyplomu wynika z  błędu CEM. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.  
5. Opłata, o  której mowa w  ust. 4, jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany na stronie internetowej CEM.  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 786 
 
 6. W przypadku niewniesienia opłaty,  o której mowa w  ust. 4, albo wniesienia jej w  mniejszej wysokości, dyrektor 
CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. W  przypadku nieuzupełnienia braków w  terminie 7  dni 
od dnia otrzymania wezwania, wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, traktuj e się jako niezłożony, o  czym dyrektor CEM 
informuje w  wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.  
7. CEM prowadzi rejestr dyplomów, o  których mowa w  ust. 1, i przechowuje ich elektroniczne kopie.  
Art. 44. Dokumentacja dotycząca PESoz, która nie jest groma dzona w  SMK, jest przechowywana przez CEM.  
Art. 45. 1. W  przypadku rażących uchybień formalnych w  przeprowadzeniu PESoz lub nieprzewidzianych sytuacji 
mających wpływ na przeprowadzenie PESoz dyrektor CEM na wniosek członka zespołu egzaminacyjnego, osoby zd ającej 
albo z  urzędu może unieważnić PESoz albo jego część w  stosunku do wszystkich albo poszczególnych zdających.  
2. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w  sprawie unieważnienia PESoz albo jego części w  terminie 14  dni od 
dnia powzięcia informacji o  przyczynach uzasadniających unieważnienie.  
3. O rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 1, dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę, która złożyła wniosek, 
o którym mowa w  ust. 1. 
4. Informację o  rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 1, dyrektor CEM zamieszcza r ównież w  SMK oraz na stronie 
internetowej CEM.  
5. Osoba, której unieważniono PESoz albo jego część, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania informacji o  unieważni e-
niu może wnieść do dyrektora CEM uzasadnione zastrzeżenia.  
6. Dyrektor CEM rozpatruje zastrzeżeni e, o którym mowa w  ust. 5, i przekazuje, za pomocą SMK, informację o  jego 
rozstrzygnięciu osobie, która wniosła zastrzeżenie, w  terminie 7  dni od dnia jego otrzymania. Rozstrzygnięcie dyrektora 
CEM jest ostateczne i  nie służy na nie skarga do sądu administ racyjnego.  
7. Unieważniony PESoz albo jego część są powtarzane nie później niż w  terminie 3  miesięcy od dnia unieważnienia. 
Za powtórzony PESoz albo jego część nie pobiera się opłaty, o  której mowa w  art. 30 ust. 1. 
8. Dyrektor CEM odnotowuje w  protokołach , o których mowa w  art. 41 ust. 1, unieważnienie PESoz albo jego części 
wraz ze wskazaniem przyczyny unieważnienia.  
Art. 46. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) dziedziny ochrony zdrowia, w  których można uzyskać tytuł sp ecjalisty,  
2) oznaczenia kodowe tytułów specjalisty w  poszczególnych dziedzinach ochrony zdrowia,  
3) kierunki studiów, po których ukończeniu można przystąpić do szkolenia specjalizacyjnego w  poszczególnych dzi e-
dzinach ochrony zdrowia,  
4) dziedziny ochrony zdrowia, w  których posiadana specjalizacja I  stopnia umożliwia uzyskanie tytułu specjalisty 
i dziedziny ochrony zdrowia, w  których ten tytuł można uzyskać  
– uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej, konieczność zapewnienia świadczeń zdrowotnych na odpo wiednim 
poziomie oraz potrzebę zabezpieczenia dostępu do tych świadczeń;  
5) szczegółowy zakres danych dotyczących przebiegu szkolenia specjalizacyjnego zawartych w  EKS, wraz ze wskaz a-
niem danych wprowadzany ch do EKS przez osobę odbywającą  szkolenie specjal izacyjne, kierownika specjalizacji, 
jednostkę szkolącą i  wojewodę lub danych przez nich potwierdzanych, uwzględniając konieczność zapewnienia pe ł-
nych informacji niezbędnych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;  
6) szczegółowy sposób i  tryb przeprowad zania PESoz oraz jego dokumentowania, w  tym skalę ocen ze wskazaniem, 
które z  ocen według tej skali uznaje się za oceny pozytywne, a  które za negatywne, sposób przeliczania na ocenę lic z-
by punktów uzyskanych z  egzaminu testowego, o  którym mowa w  art. 35 ust. 8, i średniej arytmetycznej, o  której 
mowa w  art. 36 ust. 5 i art. 37 ust. 2, wzór karty zastrzeżeń, o  której mowa w  art. 35 ust. 5, oraz wzory protokołów, 
o których mowa w  art. 41 ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego i  efektywnego  przeprow a-
dzania PESoz oraz jego dokumentowania, a  także zapewnienia zachowania bezstronności pracy zespołu egzamin a-
cyjnego;  
7) wysokość opłaty za PESoz, uwzględniając koszty przeprowadzania PESoz, nie wyższej niż 25% przeciętnego mi e-
sięcznego wynagrodzeni a w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z  zysku za ubiegły rok, ogłaszanego, 
w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski”;  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 786 
 
 8) wysokość wynagrodzenia przewodnicz ącego i  członków zespołu egzaminacyjnego, o  którym mowa w  art. 33 ust. 7, 
uwzględniając nakład pracy przewodniczącego i  członków zespołu egzaminacyjnego;  
9) wzór dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty, uwzględniając konieczność zapewnienia p rzejrzystości 
dokumentu;  
10) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty, uwzglę d-
niając konieczność prawidłowego i  sprawnego wydawania dokumentu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty;  
11) wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o  którym mowa w  art. 25 ust. 4, uwzględniając 
nakład pracy związany z  przeprowadzaniem czynności kontrolnych.  
Art. 47. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek osoby, która uzyskała tytuł  specjalisty za granicą, może 
uznać ten tytuł za równoważny z  tytułem specjalisty w  dziedzinie ochrony zdrowia w  Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli 
zostały spełnione następujące warunki:  
1) czas szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą nie odbiega od  czasu określonego w  programie szkolenia 
specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia odbywanego w  Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) program szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą w  zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętn o-
ści prak tycznych odpowiada w  istotnych elementach programowi szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia odbywanego w  Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się za pośrednictwem dyrektora CMKP.  
3. Wniosek, o  którym  mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
4) obywatelstwo (obywa telstwa);  
5) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
6) określenie przedmiotu wniosku;  
7) nazwę ukończonej uczelni oraz uzyskany tytuł zawodowy;  
8) informację o:  
a) posiadanym stopniu lub tytule naukowym,  
b) posiadanych tytułach specjalisty,  
c) aktualnym miejscu zatrudnienia.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się, wraz z  tłumaczeniem na język polski:  
1) dokumenty:  
a) potwierdzające uzyskanie tytułu specjalisty,  
b) zawierające informacje o:  
– miejscu i  czasie odbycia szkolenia specjalizacyjnego oraz zrealizowanym programie szkolenia specjalizacy j-
nego,  
– sposobie i  trybie złożenia egzaminu końcowego albo innej formie potwierdzającej nabytą wiedzę teoretyczną 
i umiejętności praktyczne oraz  
2) dokumenty potwierdzające wykonywanie czynności zawodowych po uzyskaniu tytułu specjalisty i  wskazujące mie j-
sce, czas i  rodzaj tych czynności.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia, w  drodze decyzji, uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty w  danej 
dzied zinie ochrony zdrowia uzyskanego za granicą, na podstawie opinii zespołu ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, 
a w przypadku konieczności odbycia stażu uzupełniającego, o  którym mowa w  ust. 6 pkt 2, na podstawie opinii zawod o-
wej, o  której mowa w  ust. 11. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 786 
 
 6. Opinia, o  której mowa w  ust. 5, jest sporządz ana na podstawie oceny merytorycznej wniosku, o  którym mowa 
w ust. 1. W  wyniku dokonania oceny zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, może wnioskować o:  
1) uznanie tytułu specjalisty;  
2) uznanie tytułu specjalisty po odbyciu stażu uzupełniającego w  jednostce szkolącej wskazanej w  tej opinii, którego 
zakres merytoryczny określa w  indywidualnych przypadkach zespół ekspertów;  
3) uznanie tytułu specjalisty po złożeniu PESoz;  
4) odmowę uznania tytułu s pecjalisty.  
7. W sprawach, o  których mowa w  ust. 1, zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, zbiera się w  miarę potrz e-
by, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał.  
8. Dyrektor CMKP w  terminie 7  dni roboczych od dnia otrzymania opinii, o  której mowa w  ust. 5, przekazuje tę op i-
nię wraz z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, oraz dokumentami, o  których mowa w  ust. 4, do ministra właściwego do 
spraw zdrowia.  
9. W przypadku gdy opinia, o  której mowa w  ust. 5, zawiera wskazanie do odbycia stażu uzupełniająceg o, o którym 
mowa w  ust. 6 pkt 2, minister właściwy do spraw zdrowia kieruje osobę, o  której mowa w  ust. 1, do odbycia tego stażu, 
z uwzględnieniem czasu trwania i  zakresu merytorycznego tego stażu oraz wskazuje jednostkę szkolącą, w  której staż uz u-
pełniają cy ma być odbyty.  
10. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, odbywa staż uzupełniający, o  którym mowa w  ust. 6 pkt 2, na podstawie umowy 
o odbycie stażu uzupełniającego zawartej z  jednostką szkolącą, na warunkach określonych w  tej umowie.  
11. Staż uzupełniający, o  którym mowa w  ust. 6 pkt 2, kończy się uzyskaniem opinii zawodowej wystawianej przez 
kierownika właściwej komórki organizacyjnej jednostki szkolącej.  
12. Dyrektor CMKP zamieszcza w  SMK informację o  decyzji, o  której mowa w  ust. 5, podając:  
1) numer decyzj i; 
2) datę jej wydania;  
3) imię (imiona) i  nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;  
4) obywatelstwo (obywatelstwa) osoby, której decyzja dotyczy;  
5) nazwę państwa, w  którym uzyskano tytuł specjalisty;  
6) przedmiot decyzji;  
7) rodzaj rozstrzygnięcia;  
8) określenie organu wydającego decyzję.  
Art. 48. Dane zamieszczane w  SMK są udostępniane podmiotom realizującym zadania określone w  ustawie 
w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań, a  także:  
1)5) uczelniom – w zakresie monitoringu karier zawodowych absolwentów, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca 
2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 , z późn. zm.6)); 
2) konsultantom krajowym i  konsultantom wojewódzkim – w zakresie wykonywania zadań określonych w  ustawie oraz 
w ustawie z  dnia 6  listopada 2008  r. o konsultantach w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z 2017 r. poz.  890 oraz z  2018 r. 
poz. 1669 ). 
Art. 49. (pominięty)7) 
Art. 50. (pominięty)7) 
Art. 51. (pominięty)7) 
                                                           
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 160 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
6) Zmiany wymienione j ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz.  2024 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 276, 447, 534 i 577 . 
7) Zamieszczony w obwieszczeniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 786 
 
 Art. 52. 1. Osoba posiadająca specjalizację I  stopnia w  dziedzinie ochrony zdrowia określonej w  przepisach wyd a-
nych na podstawie art.  46 pkt 4 może uzyskać tytuł specjalisty w  danej dziedzinie ochrony zdrowia po ukończeniu uzupe ł-
niającego szkolenia specjalizacyjnego.  
2. Szkolenie uzupełniające, o  którym mowa w  ust. 1, jest prowadzone zgodnie z  uzupełniającym programem szkol e-
nia specjalizacyjne go, który jest dostosowany do zakresu wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych objętych pr o-
gramem specjalizacji I  stopnia. Do programu szkolenia uzupełniającego stosuje się odpowiednio przepisy art.  4 i art. 5. 
3. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, odby wa szkolenie specjalizacyjne na zasadach określonych ustawą, z  tym że we 
wniosku o  rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego wskazuje jako wnioskowany tryb odbywania tego szkolenia uzupełni a-
jące szkolenie specjalizacyjne.  
Art. 53. 1. Jednostki szkolące posia dające uprawnienia do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego nadane zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.  U. 
z 2007  r. poz.  89, z  późn.  zm.8)) stają się z  dniem wejśc ia w życie ustawy jednostkami szkolącymi w  rozumieniu ustawy.  
2. Lista jednostek szkolących prowadzona przez CMKP zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  10 ust. 5 
ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej staje się z  dniem we jścia w  życie ustawy listą jednostek 
posiadających akredytację, o  której mowa w  art. 6 ust. 1. CMKP w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie ustawy prz e-
niesie tę listę do SMK.  
3. Członkowie zespołów ekspertów oceniających spełnianie przez jednostki szkolą ce wymagań niezbędnych do pr o-
wadzenia szkolenia specjalizacyjnego, powołanych zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy 
z dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej, stają się z  dniem wejścia w  życie ustawy członkami zesp ołów 
ekspertów, o  których mowa w  art. 6 ust. 9. 
4. Członkowie zespołów ekspertów do spraw programów specjalizacji powołanych zgodnie z  przepisami wydanymi 
na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej stają się  członkami zespołów 
ekspertów, o  których mowa w  art. 5 ust. 1. 
5. Program specjalizacji opracowany zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 
30 sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej zachowuje ważność do dnia zatwierdz enia przez ministra właściwego do 
spraw zdrowia programu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia zgodnie z  art. 5 ust. 3. 
6. CMKP w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie ustawy, wprowadzi programy specjalizacji, o  których mowa 
w ust. 5, do SMK.  
Art. 54. 1. Przewodniczący i  członkowie Państwowej Komisji Egzaminacyjnej powołanej do przeprowadzania Pa ń-
stwowego Egzaminu Specjalizacyjnego zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 
30 sierpnia 1991  r. o zakład ach opieki zdrowotnej stają się z  dniem wejścia w  życie ustawy odpowiednio przewodniczącym  
i członkami PKE.  
2. Testy, pytania i  zadania egzaminacyjne Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony 
zdrowia opracowane przed dniem wejścia w  życie ustawy uznaje się za opracowane w  trybie przewidzianym w  ustawie.  
Art. 55. W sprawach przyznawania tytułu specjalisty w  dziedzinie mającej zastosowanie w  ochronie zdrowia osobom, 
które uzyskały tytuł specjalisty poza granicami Rzeczypospolitej Polsk iej, wszczętych zgodnie z  przepisami wydanymi na 
podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej i  niezakończonych przed dniem 
wejścia w  życie ustawy stosuje się przepisy art.  47. 
Art. 56. 1. Osoby, które rozpoczęły  specjalizację na podstawie programów specjalizacji, o  których mowa w  art. 53 
ust. 5, odbywają szkolenie specjalizacyjne na podstawie tych programów.  
2. Osoby, które rozpoczęły specjalizację zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z dnia 
30 sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej, odbywają szkolenie specjalizacyjne na podstawie tych przepisów.  
3. Rejestr osób odbywających specjalizację na obszarze danego województwa prowadzony zgodnie z  przepisami w y-
danymi na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej staje się z  dniem wejś -
cia w  życie ustawy rejestrem, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1. Właściwi wojewodowie w  terminie 30  dni od dnia wejścia 
w życie ustawy wprowadzą dane znajdujące si ę w tym rejestrze do SMK.  
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z  2007  r. poz.  849, 1172, 1240 i  1290, z  2008 r. 
poz. 1056 i  1570, z  2009  r. poz.  100, 641, 817, 1241 i  1707, z  2010  r. poz.  620, 679 i  1507 oraz z  2011  r. poz.  235. 
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 786 
 
 Art. 57. 1. Osoba, której minister właściwy do spraw zdrowia powierzył, w  drodze decyzji, obowiązki specjalisty 
w danej dziedzinie ochrony zdrowia zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy  z dnia 30  sierpnia  
1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej, może:  
1) wchodzić w  skład zespołu ekspertów, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 9; 
2) pełnić funkcję kierownika specjalizacji w  danej dziedzinie ochrony zdrowia;  
3) wchodzić w  skład zespołu kontrolnego, o którym mowa w  art. 25 ust. 1; 
4) przystąpić do PESoz w  danej dziedzinie ochrony zdrowia.  
2. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, która przed dniem wejścia w  życie ustawy nie przystąpiła do Państwowego Egz a-
minu Specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrow ia albo po przystąpieniu do niego nie uzyskała wyniku pozyty w-
nego z  całości albo z  części tego egzaminu, może przystąpić do PESoz w  danej dziedzinie ochrony zdrowia zgodnie 
z przepisami art.  29–43. 
3. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, składa wniosek o  przystą pienie do PESoz za pomocą SMK.  
Art. 58. 1. Osoba, która przed dniem wejścia w  życie ustawy rozpoczęła szkolenie specjalizacyjne w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia i  nie uzyskała potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego przez wojewodę albo ukoń czyła 
szkolenie specjalizacyjne i  nie została dopuszczona do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia, może przystąpić do PESoz w  dziedzinie ochrony zdrowia, w  której rozpoczęła albo ukończyła szkolenie 
specjalizacyjne, zgo dnie z  przepisami ustawy.  
2. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, składa do właściwego wojewody wniosek o  potwierdzenie ukończenia szkolenia 
specjalizacyjnego zgodnie z  programem specjalizacji. Wniosek jest tworzony i  pobierany za pomocą SMK, a  następnie 
podpisy wany przez tę osobę.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, zawiera:  
1) imię (imiona) i  nazwisko osoby, o  której mowa w  ust. 1; 
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dokume n-
tu oraz państwo jego wydania;  
4) obywatelstwo (obywatelstwa);  
5) adres do korespondencji oraz numer telefonu i  adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;  
6) dziedzinę ochrony zdrowia, w  której odbywała szkolenie specjalizacyjne;  
7) nazwę i  adres j ednostki szkolącej, w  której odbywała szkolenie specjalizacyjne;  
8) stopień lub tytuł naukowy oraz imię i  nazwisko kierownika specjalizacji;  
9) informację o  skróceniu szkolenia specjalizacyjnego.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się, w  postac i papierowej, dokumentację określoną w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 30  sierpnia 1991  r. o zakładach opieki zdrowotnej.  
5. Wojewoda w  terminie 7  dni od dnia otrzymania kompletnej dokumentacji, o  której mowa w  ust. 4, przekaz uje ją 
konsultantowi krajowemu w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia nie powołano konsultanta krajowego, i  zwraca się o  ocenę odbycia przez osobę, o  której mowa w  ust. 1, 
szkolenia specjal izacyjnego zgodnie z  jego programem, w  terminie 14  dni od dnia przekazania dokumentacji. Konsultant 
krajowy przekazuje wojewodzie ocenę i  zwraca otrzymaną dokumentację. Dokumentację, o  której mowa w  ust. 4, prz e-
chowuje wojewoda.  
6. W przypadku niezrealizow ania przez osobę, o  której mowa w  ust. 1, programu szkolenia specjalizacyjnego, konsu l-
tant krajowy w  danej dziedzinie ochrony zdrowia albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie ochrony zdrowia 
nie powołano konsultanta krajowego, wskazuje brakuj ące elementy.  
7. Wojewoda  w terminie 7  dni od dnia uzyskania oceny od konsultanta krajowego:  
1) potwierdza zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;  
2) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 6, kieruje osobę, o  której mowa w  ust. 1, do zrealizowania brakującego elementu 
programu specjalizacji na czas niezbędny do realizacji tego elementu, uwzględniając okres przerwy wynikającej 
z procedur weryfikacji realizacji programu specjalizacji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 786 
 
 8. Wojewoda zawiadamia osobę, o  której mowa w  ust. 1, o rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 7, za pomocą 
SMK. W  przypadku, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2, osoba, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni od dnia otrzymania 
rozstrzygnięcia może zwrócić się do wojewody o  weryfikację rozstrzygnięcia.  
9. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2, osoba, o  której mowa w  ust. 1, po zrealizowaniu brakującego eleme n-
tu programu szkolenia specjalizacyjnego i  potwierdzeniu tego faktu przez kierownika specjalizacji w  karcie szkolenia sp e-
cjalizacyjnego, może wystąpić z  wnioskiem o  potwierdzenie pr zez wojewodę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego. 
Przepisy ust.  2–8 stosuje się.  
Art. 59. 1. Osoba, która została dopuszczona do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w  danej dziedzinie 
ochrony zdrowia przed dniem wejścia w  życie ustawy, ale do niego nie przystąpiła albo po przystąpieniu do niego nie uz ys-
kała wyniku pozytywnego z  całości albo z  części tego egzaminu, może przystąpić do PESoz w  danej dziedzinie ochrony 
zdrowia zgodnie z  przepisami art.  29–43. 
2. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, składa wnio sek o  przystąpienie do PESoz za pomocą SMK.  
Art. 60. Osoba, która przed dniem wejścia w  życie ustawy uzyskała wynik pozytywny z  części praktycznej Państw o-
wego Egzaminu Specjalizacyjnego w  danej dziedzinie ochrony zdrowia, przystępuje wyłącznie do części teoretycznej 
PESoz, pod warunkiem że od dnia uzyskania tego wyniku nie upłynął okres dłuższy niż 3  lata. 
Art. 61. 1. Osoba, o  której mowa w  art. 57 ust. 1, art.  58 ust. 1 i art. 59 ust. 1, zakłada konto w  SMK w  celu dokon y-
wania czynności w  tym systemie.  
2. Warunkiem dokonywania przez osobę, o  której mowa w  art. 57 ust. 1, art.  58 ust. 1 i art. 59 ust. 1, czynności za 
pomocą SMK jest potwierdzenie tożsamości osoby, która konto założyła i  weryfikacja uprawnień tej osoby.  
3. Potwierdzenia tożsamości, o  którym mowa w  ust. 2, dokonuje się na podstawie wniosku o  nadanie uprawnień:  
1)1) opatrzonego kwalifi kowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym  albo podpisem osob istym lub 
2) potwierdzonego przez właściwego wojewodę w  zakresie tożsamości osoby, która konto założyła.  
4. Weryfikacji uprawnień, o  której mowa w  ust. 2, dokonuje właściwy wojewoda.  
Art. 62. 1. PESoz w  sesji wiosennej w  2017  r. jest przeprowadzany od dnia  2 czerwca 2017  r. do dnia 15  lipca 2017  r. 
2. Wniosek o  przystąpienie do PESoz w  sesji wiosennej w  2017  r. składa się do dyrektora CEM terminie do dnia 
31 marca 2017  r. 
Art. 63. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia9). 
 
                                                           
9) Ustawa została ogłoszona w dniu 20 marca 2017 r.