DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJWarszawa, dnia 20 września 2019 r.
Poz. 1791
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW1)
z dnia 19 września 2019  r.
w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i  dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych 
Na 
podstawie art. 85 ust.  5 ustawy 
z dnia 6 
grudnia 2008  r. o podatku akcyzowym 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  864, z  późn. 
zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) wysokość maksymalnych 
norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających w  czasie 
wykonywania niektórych czynności, w  trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych;
2) szczegółowy zakres 
i sposób ustalania 
norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych 
norm zużycia wyrobów akcyzowych;
3) sposób rozliczania 
ubytków wyrobów akcyzowych, w  szczególności w  przypadkach rozpoczęcia 
czynności, w  trakcie 
których może 
dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych, lub zmiany warunków technicznych i  technolo -
gicznych przy 
dokonywaniu tych czynności, do czasu ustalenia w  tych przypadkach 
przez właściwego naczelnika 
urzędu skarbowego norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.
§ 2. 1. Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w  czasie wykonywania 
niektórych czyn-
ności, w  trakcie których może dojść do powstania ubytków:
1) alkoholu etylowego 
nieskażonego o  objętościowej mocy 
alkoholu 80% obj. lub większej, alkoholu etylowego i  pozo-
stałych 
wyrobów alkoholowych, o  dowolnej mocy, 
skażonych, objętych pozycją CN 2207, zwanych dalej „alkoholem 
etylowym”,
2) alkoholu etylowego 
nieskażonego o  objętościowej mocy 
alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódek, likierów i  pozosta-
łych 
napojów spirytusowych, objętych pozycją CN 2208, zwanych dalej „napojami spirytusowymi”, oraz ich półpro-
duktów
– w wysokości określonej w  załączniku do rozporządzenia.
2. 
Ubytki alkoholu etylowego wyraża się w  jednostkach objętości 
alkoholu etylowego „100% vol.”, a  w przypadku al
-
koholu etylowego skażonego, w  jednostkach masy.
§ 3.
 1. Ubytki piwa objętego pozycją CN 2203 00 powstające w  czasie:
1) przyjęcia do 
magazynu, magazynowania oraz wydania z  magazynu piwa 
w butelkach lub 
puszkach – rozlicza się za 
okresy kwartalne;
2) przemieszczania – rozlicza
 się odrębnie dla każdej przesyłki piwa.
1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej – finanse publiczne, na podstawie § 1 ust.  2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa 
Rady Ministrów z  dnia 6 czerwca 2019  r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz.  1059).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z  2019  r. poz.  1123, 1495, 1501, 1520 i  1556.
Dziennik Ustaw  – 2 –  Poz. 1791 
2. W  przypadku gdy 
podczas przyjęcia do magazynu przesyłki piwa nie można ustalić jego ilości w  naczyniu służącym 
do 
transportu, w  którym było ono przemieszczane, 
ubytek powstający w  czasie przemieszczania piwa rozlicza się, obejmu
-
jąc także ubytek powstający w  czasie przyjęcia piwa w  zbiorniku odbiorcy.
§ 4.
 1. Ubytki wyrobów akcyzowych:
1) win ze 
świeżych winogron, włącznie z  winami wzmocnionymi, 
moszczu gronowego innego niż ten objęty pozycją  
CN 2009, objętych pozycją CN 2204,
2) wermutu i  pozostałych win 
ze świeżych winogron aromatyzowanych roślinami lub substancjami aromatycznymi, ob-
jętych pozycją CN 2205,
3) pozostałych 
napojów fermentowanych (na przykład cydr (cidr), perry i  miód pitny); 
mieszanek napojów fermentowa -
nych oraz mieszanek napojów fermentowanych i  napojów bezal
koholowych, gdzie indziej niewymienionych ani nie-
włączonych, objętych pozycją CN 2206 00
– zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”, powstające w  czasie ich 
przyjęcia do magazynu, magazynowania oraz wydania 
z magazynu rozlicza się za okresy kwartalne.
2. Ubytki wyrobów winiarskich powstające w  czasie ich przemieszczania rozlicza się oddzielnie dla każdej przesyłki.
3. 
W przypadku gdy 
podczas przyjęcia do magazynu przesyłki wyrobów winiarskich nie można ustalić ich ilości w  na-
czyniu 
służącym do transportu, w  którym były 
one przemieszczane, ubytek powstający w  czasie przemieszczania 
wyrobów 
winiarskich rozlicza się, obejmując także ubytek powstający w  czasie przyjęcia 
wyrobów winiarskich w  zbiorniku odbiorcy.
§ 5.
 1. Ubytki wyrobów akcyzowych:
1) olejów lekkich 
i preparatów oznaczonych 
kodami CN od 2710 12 11 do 2710 12 90 oraz bez względu na kod CN ich 
mieszanin z  biokomponentami określonymi 
w ustawie z  dnia 25 
sierpnia 2006  r. o biokomponentach i  biopaliwach 
ciekłych (Dz. U. z  2019  r. poz.  1155, 1123, 1210 i  1527), zwanymi dalej „biokomponentami”,
2) olejów średnich 
oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 oraz bez względu na kod CN ich mieszanin 
z biokomponentami,
3) olejów cię
żkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 68 oraz bez względu na kod CN ich mieszanin 
z biokomponentami,
4) niewymienionych 
w załączniku 
nr 2 do 
ustawy z  dnia 6 
grudnia 2008  r. o podatku akcyzowym, 
zwanej dalej „ustawą”, 
opodatkowanych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka zerowa,
5) określonych w  załączniku nr  2 do 
ustawy, opodatkowanych zerową stawką podatku akcyzowego ze względu na ich 
przeznaczenie,
6) monoalkilowych 
estrów kwasów tłuszczowych, zawierających 96,5% lub więcej masy estrów (FAMAE) oznaczonych 
kodem CN 3826 00 10
– powstające w  czasie ich 
przyjęcia do magazynu, magazynowania, przeładunku w  składzie podatkowym 
oraz wydania 
z magazynu rozlicza się narastająco za okresy roczne.
2. 
Ubytki wyrobów akcyzowych, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 
1–3, zwanych dalej „paliwami ciekłymi”, powstające 
w czasie ich 
przemieszczania rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym rozlicza się narastająco za okresy roczne, łącznie 
dla wszystkich wysłanych w  tym okresie 
paliw ciekłych, uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek, bez względu na 
odbiorcę i  rodzaj paliwa ciekłego.
§ 6.
 Ubytki wyrobów węglowych wyraża się w  kilogramach i  rozlicza się oddzielnie dla każdej pozycji CN.
§ 7.
 1. Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w  czasie magazynowania:
1) cygar, cygaretek 
i papierosów, w  opakowaniach jednostkowych, 
w wysokości nie 
większej niż 0,002% ilości wydanej 
z magazynu;
2) tytoniu do 
palenia, określonego w  art. 98 
ust. 5 ustawy, 
w opakowaniach jednostkowych, 
w wysokości nie 
większej 
niż 0,005% masy wydanej z  magazynu.
2. Rozliczenia ubytków wyrobów, o  których mowa w  ust. 1, dokonuje się za okresy kwartalne.
Dziennik Ustaw  – 3 –  Poz. 1791 
§ 8.
 1. Podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego wysokości norm dopuszczalnych ubytków 
wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych jest:
1) wysokość rzeczywistych 
ubytków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów akcyzowych w  ostat-
nim okresie obrachunkowym lub
2) badanie rzeczywistych uby
tków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów akcyzowych, lub
3) ocena zaawansowania tech
nologicznego stosowanych urządzeń i  technologii.
2. 
Badania wysokości ubytków wyrobów akcyzowych dokonuje się w  przypadkach przekazania 
do eksploatacji nowego 
(lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian technicznych lub technologicznych, które mogą mieć wpływ 
na wysokość ubytków, lub rozpoczęcia produkcji nowego wyrobu.
§ 9. Jeżeli ubytek wyrobów akcyzowych powstał w  wyniku popełnienia 
przestępstwa przeciwko mieniu lub wynika 
z zawinionego 
działania lub zaniechania podatnika, a  ustalenie wielkości 
tego ubytku nie jest możliwe, wysokość ubytku 
wyrobu akcyzowego ustala się w  drodze oszacowania.
§ 
10. W  przypadku rozpoczęcia 
przez podatnika działalności gospodarczej w  zakresie wyrobów 
akcyzowych, do czasu 
ustalenia przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, powstałe ubytki wyrobów akcyzowych rozlicza się w
 wysokości równej 
rzeczywistym stratom wyrobów akcyzowych, nie dłużej 
jednak niż przez okres sześciu miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w  którym rozpoczęto 
produkcję, 
magazynowanie, przerób, zużycie lub przemieszczanie.
§ 11. Do rozliczenia ubytków wyrobów akcyzowych, których okres rozliczeniowy rozpoczął się i  nie zakończył 
przed 
dniem wejścia w  życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 12.
 Rozporządzenie wchodzi w  życie z  dniem 20 września 2019  r.3)
Minister Finansów: wz. M. Morawiecki
3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z  dnia 11 grudnia 2015  r. w sprawie maksymalnych 
norm 
dopuszczalnych ubytków i  dopuszczalnych norm 
zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. z  2018  r. poz.  445), które 
traci moc 
z dniem wejścia 
w życie niniejszego 
rozporządzenia zgodnie z  art. 12 
ust. 1 ustawy 
z dnia 20 
lipca 2018  r. o zmianie ustawy 
o podat-
ku akcyzowym oraz ustawy – Prawo celne (Dz. U. poz.  1697 i  2511 oraz z  2019  r. poz.  1520).
Dziennik Ustaw  – 4 –  Poz. 1791 
Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów 
z dnia 19 września 2019 r. (poz. 1791)
MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW ALKOHOLU ETYLOWEGOZałącznik do rozporządzenia Ministra Finansów 
z dnia 19 września 2019 r. (poz. …) 
 
 
MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW ALKOHOLU ETYLO WEGO 
 
I. 1. Przy rektyfikowaniu alkoholu etylowego surowego oraz innego alkoholu etylowego nieoczyszczonego dopuszczalne 
ubytki alkoholu etylowego, określone procentowo od ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, 
wynoszą: 
1) dla aparatów o działaniu okresowym: 
a) przy wydajności do 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na  do bę         0,75%, 
b) przy wydajności ponad 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na do bę        0,65%; 
2) dla aparatów o działaniu ciągłym: a) przy wydajności do 10 000 dm
3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na do bę        0,63%, 
b) przy wydajności od 10 000 dm3 do 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na do bę       0,53%, 
c) przy wydajności powyżej 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na do bę        0,49%; 
3) dla aparatów pracujących w procesie doświadczaln ym normy ubytków, o których mowa w pkt 1 i 2, podwyższa się o 1,0 pkt. 
2. Przy dodatkowym oczyszczaniu alkoholu etylowego rektyfikowanego wysokość ubytków, o których mowa w ust. 1, 
zmniejsza się o 0,25 pkt. 
3. Wydajność dobową dla poszczególnych gatunków rektyfikatów ustala się w oparciu o średnią godzinową wydajność 
pomnożoną przez 24. 
4. Przy odwadnianiu alkoholu etylowego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego wynoszą 0,75% ilości alk oholu 
etylowego wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, z tym że w przypadku stosowania metody sit molekula rnych 
dopuszczalne ubytki wynoszą 1,0% ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do urządzeń odwadniających. 
5. Do ubytków przy rektyfikacji i odwadnianiu alkoh olu etylowego zalicza się również ubytki powstałe w laboratoriach 
zakładowych i przy pobieraniu prób z klosza alkohol u etylowego, związane z badaniem przebiegu tych procesów. 
II. 1. Przy produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, określone  
w przeliczeniu na alkohol etylowy 100% vol., zawart y w przekazanych do magazynu gotowych wyrobach, wyn oszą: 
1) dla wódek, z wyłączeniem wymienionych w pkt 2               1,7%; 
2) dla wódek smakowych i ziołowych                2 ,3%; 
3) dla okowit (wódek naturalnych) zbożowych               2,3%; 
4) dla okowit (wódek naturalnych) pozostałych               2,6%; 
5) dla brandy (weinbrand), brandy zbożowej, rumu i whisky (whiskey)             2,6%; 
6) dla napojów spirytusowych jałowcowych, kminkowyc h, anyżowych i gorzkich (bitter)           2,6%; 
7) dla napojów spirytusowych owocowych               3,3%; 
8) dla likierów, z wyłączeniem wymienionych w pkt 1 0 i 11              3,6%; 
9) dla kremów                  4,3%; 10) dla likierów z dodatkiem jajka                4 ,8%; 
11) dla likieru jajecznego (advocaat, avocat lub advokat)  i likieru  z dodatkiem przetworów mlecznych          5,8%; 
12) dla spirytusu butelkowanego                 2,0 %. 
2. Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, o których mowa w ust. 1, obejmują straty powstałe w cyklu p rodukcyjnym, 
niezależnie od ilości oddziałów produkcyjnych i ich  lokalizacji, z wyłączeniem ubytków powstałych w czasie magazynowania 
(leżakowania) i wydawania półproduktów oraz maderyz acji alkoholu etylowego surowego. 
 
 
 
  
Dziennik Ustaw  – 5 –  Poz. 1791 
3. Do ubytków alkoholu etylowego w cyklu produkcyjn ym zalicza się również: 
1) ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych związan e z badaniem przebiegu procesu produkcji; 
2) ubytki związane z likwidacją nienaprawialnych brakó w napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego. 
4. W przypadku niezakończonego cyklu produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego ustala się niżej 
wymieniony podział norm dopuszczalnych ubytków, o których mowa w ust. 1, przy czym dopuszczalne ubytki  powstające  
w czasie sporządzania zestawu są ustalane od ilości alkoholu etylowego zawartego w przekazanym (sprzedanym) wyrobie,  
a dopuszczalne ubytki powstające w trakcie rozlewu – od ilości alkoholu etylowego zawartego w gotowych wyrobach 
przekazanych do magazynu: 
 
 
Poz.  
Napoje spirytusowe Sporządzenie 
zestawu 
w % Rozlanie 
zestawu  
w % 
1 
2 
3 
4 5 
6 
 
7 8 
9 
10 
11 
 
12 wódki, z wyłączeniem wymienionych w poz. 2 
wódki smakowe i ziołowe 
okowity (wódki naturalne) zbożowe 
okowity (wódki naturalne) pozostałe brandy (weinbrand), brandy zbożowa, rum i whisky (whiskey) 
napoje spirytusowe jałowcowe, kminkowe, anyżowe i g orzkie 
(bitter) napoje spirytusowe owocowe 
likiery, z wyłączeniem wymienionych w poz. 10 i 11 
kremy likiery z dodatkiem jajka 
likier jajeczny (advocaat, avocad lub advokat) i likier z dodatkiem przetworów 
mlecznych 
spirytus butelkowany 0,5 
1,0 
1,0 
1,0 1,0 
1,0 
 
1,5 1,8 
1,75 
2,0 2,5 
 
0,5 1,2 
1,3 
1,3 
1,6 1,6 
1,6 
 
1,8 1,8 
2,55 
2,8 3,3 
 
1,5 
 
III. 1. Przy maderyzacji alkoholu etylowego suroweg o dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego ustala się  na każdy dzień 
maderyzacji, od objętości pobranego alkoholu etylow ego 100% vol. w wysokości: 
 
1) w  n a c z y n i a c h  m e t a l o w y c h                0 , 0 9 % ;  
2) w naczyniach kamionkowych             0,075%. 
2. Okres trwania maderyzacji przyjęty do obliczania  ubytków wynosi dla alkoholu etylowego surowego nie  więcej niż: 
1) zbożowego                         12 tygodni; 2) owocowego                         16 tygodni. 
3. Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego powstałe przy maderyzacji rozlicza się łącznie z ubytkami określonymi w części II 
w ust. 1. 
 
IV. 1. Naturalne ubytki powstające w czasie magazyn owania alkoholu etylowego, liczone w stosunku do ob jętości alkoholu 
etylowego 100% vol., nie mogą przekroczyć: 
1) w czasie przechowywania – 0,0007% od sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego; podstawą obliczen ia tej sumy są 
dzienne stany alkoholu etylowego wykazywane w ewide ncji magazynowej; 
2) przy przyjęciu alkoholu etylowego do magazynu: 
a) jeżeli przyjęcia dokonano sposobem wagowym – 0,05% od ilości określonej w dokumencie sprawdzenia i prz yjęcia, 
przeliczonej w oparciu o urzędowe tabele alkoholometryczne na jednostki objętościowe; nie dotyczy to p rzyjęcia przy 
zastosowaniu wagi zbiornikowej, 
b) jeżeli przyjęcia dokonano sposobem objętościowym – 0,10% ilości ustalonej w cysternie, w której dostarczono alkohol 
etylowy, 
c) w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej – 0,025% o d ilości 
przyjętej ustalonej w dziale przyjmującym alkohol e tylowy; 
Dziennik Ustaw  – 6 –  Poz. 1791 
3)  przy wydawaniu alkoholu etylowego z magazynu: 
a) 0,09% od ilości wydanej, 
b) w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej – 0,025% o d 
ilości wydanej, ustalonej w dziale odbierającym alkohol etylowy. 
2. Rozliczenia ubytków w magazynie alkoholu etylowego dokonuje się, porównując rzeczywisty ubytek wszy stkich 
magazynowanych rodzajów alkoholu etylowego nieskażonego z sumą ubytków, wyliczoną na podstawie norm ustalonych w ust. 1. 
3. Przy magazynowaniu alkoholu etylowego skażonego stosuje się normy ubytków w wysokości ustalonej w u st. 1, liczone 
w stosunku do masy tego alkoholu etylowego, oddzielnie dla każdego alkoholu etylowego skażonego określonym skażalnikiem. 
4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do gorzelni rolniczych, w których magazynowanie alkoholu etylowego odbywa się  
w systemie magazynu zamkniętego. 
V. 1. Przy magazynowaniu półproduktów zawierających alkohol etylowy (nalewów, soków owocowych konserwowanych 
alkoholem etylowym, alkoholu etylowego owocowego lub zestawów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 
pkt 2–11) normy ubytków, liczone procentowo od sumy  dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawarteg o w półproduktach, 
wynoszą: 
1) dla półproduktów o mocy do 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych – 0,005%, a w naczyniach 
metalowych lub innych – 0,0025%; 
2)  dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych i kamionkowych o po jemności 
do 600 litrów – 0,0115%, a w naczyniach drewnianych i kamionkowych o pojemności ponad 600 litrów – 0,0 1%; 
3) dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach metalowych – 0,0018%. 
2. Przy leżakowaniu alkoholu etylowego owocowego, winnego, zbożowego lub specjalnego, normy ubytków alkoholu 
etylowego, liczone procentowo od sumy dziennych poz ostałości, wynoszą: 
1) w naczyniach drewnianych o pojemności do 600 litrów                        0,0115%; 
2) w naczyniach o pojemności ponad 600 litrów: 
a )  d r e w n i a n y c h                 0 , 0 1 % ,  
b) metalowych                           0,0018%; 
3) przy leżakowaniu whisky               0,03%. 
3. Podstawą obliczenia sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawartego w półproduktach, o któ rych mowa  
w ust. 1 i 2, są ich dzienne stany wykazywane w ewi dencji magazynowej. 
4. Przy wydawaniu z naczyń produkcyjnych półproduktów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się normy ubytków 
naturalnych, liczone w stosunku do wydanej ilości tych półproduktów w wysokości: 
1) dla nalewów na owoce świeże               10,0%;  
2) dla nalewów na owoce suszone                 9,0 %; 
3) dla soków owocowych konserwowanych alkoholem ety lowym (morsów) o mocy do 25% vol.          4,0%; 
4) dla soków owocowych konserwowanych alkoholem ety lowym (morsów) o mocy od 25% do 70% vol.         4, 5%; 
5) dla alkoholu etylowego owocowego i destylatów                3,0%. 
5. W magazynach półproduktów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2–11, ogólny ubytek 
magazynowy alkoholu etylowego zawartego we wszelkie go rodzaju półproduktach porównuje się z sumą dopus zczalnych 
ubytków alkoholu etylowego zawartego w tych półproduktach. Wyniki obrachunków przeprowadzonych w magaz ynach 
półproduktów nie mogą być kompensowane wynikami obrachunków przeprowadzonych w magazynach alkoholu etylowego lub  
w działach produkcyjnych, z wyjątkiem przypadku magazynowania (przechowywania) półproduktów w pomieszc zeniach działów 
produkcyjnych napojów spirytusowych. 
VI. Ubytki alkoholu etylowego powstałe przy oddzielaniu osadów z półproduktów (opróżnienie naczyń) ora z w wyniku 
obróbki nowych naczyń drewnianych (ługowanie), a także przy płukaniu naczyń służących do transportu, j eżeli zostały ustalone  
w obecności uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów pracownika organu podatkowego, uznaje się za dozwolone  i rozlicza oddzielnie. 
Dziennik Ustaw  – 7 –  Poz. 1791 
VII. 1. Przy magazynowaniu napojów spirytusowych i spirytusu w opakowaniach jednostkowych normy ubytkó w 
naturalnych alkoholu etylowego, liczone procentowo od objętości alkoholu etylowego 100% vol. zawartego  w wyrobach 
gotowych wydanych z magazynu, ustala się w wysokośc i nie wyższej niż: 
1) 0,07% – w przypadku opakowań szklanych; 
2) 0,035% – w przypadku innych opakowań. 
2. Rozliczenia ubytków alkoholu etylowego magazynowanego w opakowaniach jednostkowych dokonuje się za okresy 
kwartalne. 
VIII. Ubytki alkoholu etylowego, których normy usta lono w częściach I–V, rozlicza się narastająco za okresy roczne. 
IX. 1. Przy przewozie alkoholu etylowego, napojów spirytusowych lub ich półproduktów naturalny ubytek liczony  
w stosunku do wysłanej objętości alkoholu etylowego 100% vol. nie może przekroczyć: 
1) w cysternach samochodowych 0,10%; 
2) w cysternach kolejowych 0,01% za każdy dzień przewozu; 
3) w innych naczyniach służących do transportu 0,04 % za każdy dzień przewozu, przy czym dzień wysłania i dzień przyjęcia 
przesyłki liczy się jako jeden dzień przewozu. 2. W przypadku przelewu wyrobów, o których mowa w ust. 1, do innych naczyń podczas przewozu naturalny ubytek nie 
może przekroczyć 0,15% ilości przelanej, przy czym pierwszy i ostatni dzień przewozu tych wyrobów w ty ch samych 
naczyniach służących do transportu liczy się jako jeden dzień. 
3. Normy dozwolonych ubytków ustalone w ust. 1 powi ększa się o: 
1) 0,09 pkt – gdy pomiar był dokonany w zbiorniku dost awcy; 
2) 0,25 pkt – gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w cysternie; 
3) 0,35 pkt – gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w innych niż cysterna nac zyniach 
służących do transportu. 
4. Ubytki alkoholu etylowego, napojów spirytusowych lub ich półproduktów, których normy ustalono w ust. 1–3, rozlicza 
się narastająco za okresy kwartalne, łącznie dla wszystkich przesyłek wysłanych w tym okresie do tego samego odbiorcy, 
uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek oddzielni e dla poszczególnych wyrobów skażonych i nieskażony ch. 
5. Naturalny ubytek powstający w czasie przewozu napojów spirytusowych i spirytusu w opakowaniach jednostkowych, 
liczony procentowo od objętości alkoholu etylowego 100% vol., nie może przekroczyć: 
1) 0,04% – w przypadku opakowań szklanych; 
2) 0,02% – w przypadku innych opakowań.