DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  26 stycznia 2021  r. 
Poz. 162 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 8 grudnia 2020  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo przedsiębiorców  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy  z dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przed siębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 ), z uwzględnieniem 
zmian wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz. U. 
poz. 1495  oraz z 2020 r. poz. 568 i 875 ), 
2) ustawą  z dnia 13 lut ego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami (Dz. U. poz. 424), 
3) ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom 
dotkniętym skutkami COVID -19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie  układu w związku z wystąpi e-
niem COVID -19 (Dz. U. poz. 1086)  
oraz zmian wynikających z pr zepisów ogłoszonych przed dniem 3 grudnia  2020  r. 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) art. 83 i art. 86  ustaw y z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacy j-
nych (Dz. U. poz. 1495  oraz z 2020 r. poz. 568 i 875 ), które stanowi ą: 
„Art. 83. 1. Przepisu art. 21a ustawy zmienianej w art. 61 nie stosuje się do postępowań mandatowych i w sprawie  
nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej 
ustawy.  
2. Przepisu art. 21a ust. 8 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 61 nie stosuje się, jeżeli naruszenie przez przedsiębio rcę 
przepisów prawa w przeszłości nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.”  
„Art. 86. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem:  
1) art. 67, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 27 lipca 2019 r.;  
2) art. 19 pkt 2 i 3 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
3) art. 2 pkt 2 i 18 –21, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;  
4) art. 62 pkt 1, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia  ogłoszenia;  
5) art. 1 pkt 1 –3, art. 55 oraz art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.;  
6) art. 33 pkt 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.;  
7) art. 62 pkt 6 lit. a tiret trzecie, lit. b i e i pkt 7 oraz art. 73 ust. 1 –8, które wchodzą w życie z dniem 1 paździer -
nika 2020 r.;  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 162 
 
 8) art. 14:  
a) pkt 1:  
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 4ba ust. 6,  
– lit. c w zakresie dodanego art. 4ba ust. 9,  
b) pkt 4:  
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 43d ust. 2,  
– lit. c w zakresie dodanego art. 43d ust. 6,  
c) pkt 5,  
d) pkt 6 w zakresie dodanego art. 43f ust. 1 –3 i 5 
– które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2023 r.;  
9) art. 63 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 68, które wchodzą w życie z dniem wystąp ienia Zjednoczonego Królestwa  
z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europe j-
skiej (Dz. U.  z 2004 r. poz. 864). ”; 
2) odnośnika nr 1 oraz art. 85 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami (Dz. U. poz.  424), 
które stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie  
środków ochronnych przeciwko agrofagom  roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejski e-
go i Rady (UE) nr 228/2013, (UE)  nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 
69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE,  2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz. Urz. 
UE L 31 7 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.);  
2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie ko n-
troli urzędowych  i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa 
żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i śro d-
ków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, 
(WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/201 2, (UE) nr 652/2014, (UE) 
2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy  
Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporz ą-
dzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (W E) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG,  
89/662/ EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG  
(rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz.  UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm. ).” 
„Art. 85. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”; 
3) art. 103 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsi ę-
biorcom dotkniętym skutkami COVID -19 oraz o uproszczonym postę powaniu o zatwierdzenie układu w związku  
z wystąpieniem COVID -19 (Dz. U. poz. 1086), który stanowi:  
„Art. 103. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 50, art. 58 i art. 89, które wchodzą w życie po upływie 30 d ni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 70 pkt 1 i art. 76, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.;  
3) art. 75, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mo cą od dnia 14 listopada 2019 r. ; 
4) art. 77:  
a) pkt 3 lit. a, b i e, pkt 4 l it. a–c oraz pkt 5 i 10, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogł o-
szenia, z mocą od dnia 25 maja 2020 r.,  
b) pkt 34 –36, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia,  
c) pkt 58 w zakresie art. 31q ust. 8, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą 
od dnia 1 kwietnia 2020 r.,  
d) pkt 27 i 60, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 31 marca 2020 r.;   
5) art. 77 pkt 24 i art. 93, które wchodzą w życie po upływie 7 dn i od dnia ogłoszenia. ”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 162 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 8 grudnia 2020  r. (poz . 162) 
USTAWA  
z dnia 6  marca 2018  r. 
Prawo przedsiębiorców1) 
Kierując  się konstytucyjną zasadą wolności działalności gospodarczej, a  także innymi zasadami konstytucyjnymi  
mającymi znaczenie dla przedsiębiorców i  wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, w  tym zasadami praw o-
rządności, pewności prawa, niedyskryminacji oraz zrównoważonego rozwoju,  
uznając, że ochrona i  wspieranie wolności działalności gospodarczej przyczyniają się do rozwoju gospodarki oraz do 
wzrostu dobrobytu społecznego,  
dążąc do zagwarantowania praw przedsiębiorców oraz uwzględniając  potrzebę zapewnienia ciągłego rozwoju działal -
ności  gospodarczej w  warunkach wolnej konkurencji,  
uchwala się, co następuje:  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa zasady podejmowania, wykonywania i  zakończenia działalności gospodarczej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, w  tym prawa i  obowiązki przedsiębiorców oraz zadania organów władzy publicznej w  tym 
zakresie.  
Art. 2. Podejmowanie, wykonywanie i  zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych 
prawach.  
Art. 3. Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu 
i w sposób ciągły.  
Art. 4. 1. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, 
której odrębna ustawa prz yznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą.  
2. Przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w  zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.  
3. Zasady podejmowania, wykonywania i  zakończenia działalności gospodarczej prze z osoby zagraniczne określają 
odrębne przepisy.  
Art. 5. 1. Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód n a-
leżny z  tej działalności nie przekracza w  żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o  którym mowa 
w ustawie z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2177  oraz z 2019 r.  
poz. 1564 ), i która w  okresie ostatnich 60  miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.  
2. Osoba wykonująca działalno ść, o  której mowa w  ust. 1, może złożyć wniosek o  wpis do Centralnej Ewidencji 
i Informacji o  Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z  dniem określonym we wniosku.  
3. Jeżeli przychód należny z  działalności, o  której m owa w  ust. 1, przekroczył w  danym miesiącu wysokość określ o-
ną w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą , począwszy od dnia, w  którym nastąpiło przekroczenie wyso -
kości,  o którym mowa w  ust. 1. 
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, osob a wykonująca działalność gospodarczą składa wniosek o  wpis do 
Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej w  terminie 7  dni od dnia, w  którym nastąpiło przekrocz e-
nie wysokości, o  którym mowa w  ust. 1. 
5. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do działalności wykonywanej w  ramach umowy spółki cywilnej.  
6. Przez przychód należny, o  którym mowa w  ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie 
otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i  skont.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 12  grudnia 
2006  r. dotyczącą usług na rynku wewnę trznym (Dz.  Urz. UE  L 376 z  27.12.2006, str.  36). 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 162 
 
 Art. 6. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:  
1) działalności wytwórczej w  rolnictwie w  zakresie upraw rolnych oraz chowu i  hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzyw -
nictwa , leśnictwa i  rybactwa śródlądowego;  
2) wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłkó w domowych i  świadczenia w  gospodarstwach rolnych 
innych usług związanych z  pobytem turystów;  
3) wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100  hektolitrów wina w  ciągu roku 
gospodarczego, o  których mowa w  art. 17 ust. 3 ustaw y z dnia 12  maja 2011  r. o wyrobie i  rozlewie wyrobów winia r-
skich , obrocie tymi wyrobami i  organizacji rynku wina (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1891 ); 
4) działalności rolników w  zakresie sprzedaży, o  której mowa w  art. 20 ust. 1c ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.2)); 
5) działalności prowadzonej przez koła gospodyń wiejskich na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach 
gospodyń wiejskich (Dz. U. z 2020 r. poz. 553 i 932 ), które spełniają warunki, o których mowa w art. 24 ust. 1 tej 
ustawy.  
2. Do działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług stosuje się o dpowiednio przepisy art.  7–11 i roz-
działu 6 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach uczestnictwa przedsiębio rców zagranicznych i  innych osób zagranic z-
nych w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1252 ). 
Art. 7. 1. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) mikroprzedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym  roku z  dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równo wartości w  złotych 2  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego  
z tych lat nie przekroczyły równowartości w  złotych 2  milionów euro;  
2) mały przedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym roku z  dwóch ostatnic h lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równowartości w  złotych 10  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec je d-
nego z  tych lat nie przekroczyły równowartości w  złotych 10  milionów euro  
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą;  
3) średni przedsiębiorca – przedsiębiorcę, który w  co najmniej jednym roku z  dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał 
łącznie następujące warunki:  
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250  pracowników oraz  
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych nieprzekracz a-
jący równo wartości w  złotych 50  milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec je d-
nego z  tych lat nie przekroczyły równowartości w  złotych 43  milionów euro  
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą ani małym przedsiębiorcą;  
4) organ – właściwy w  sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej organ adm i-
nistracji publicznej, inny organ władzy publicznej, z  wyłączeniem sądów, a  także organ samorządu zawodowego.  
2. Wyrażone w  euro wielkości, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, przelicza się na złote według średniego kursu ogł a-
szanego przez Narodowy Bank Polski w  ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.  
3. Średnioroczne zatrudnienie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1–3, określa się w  przeliczeniu  na pełne etaty, nie uwzglę d-
niając  pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlo-
pach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i  urlopach wychowawczych, a  także zatrudnionych w  celu przygotowania zawod o-
wego . 
4. W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą krócej niż rok, jego przewidywany obrót ne tto 
ze sprzedaży towarów, wyrobów i  usług oraz z  operacji finansowych, a  także średnioroczne zatrudnienie, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1–3, określa się na podstawie danych za ostatni okres udokumentowany przez przedsiębiorcę.  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1291, 1428, 1492, 1565, 2122, 2123 i 2 127. 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 162 
 
 Art. 8. Przedsiębiorca może podejmować wszelkie działania, z  wyjątkiem tych, których zakazują przepisy prawa. 
Przedsiębiorca może być obowiązany do określonego zachowania tylko na podstawie przepisów prawa.  
Art. 9. Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą zgodnie z  zasadami uczciwej konkurencji, poszanowania 
dobrych obyczajów oraz słusznych interesów innych przedsiębiorców i  konsumentów, a  także poszanowania oraz och rony 
praw i  wolności człowieka.  
Art. 10. 1. Organ kieruje się w  swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgo d-
nie z  prawem, uczciwie oraz z  poszanowaniem dobrych obyczajów.  
2. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organ em jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie 
lub odebranie uprawnienia, a  w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ 
rozstrzyga je na korzyść przedsiębiorcy.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje si ę, jeżeli:  
1) w postępowaniu uczestniczą podmioty o  spornych interesach lub wynik postępowania ma bezpośredni wpływ na 
interesy osób trzecich;  
2) odrębne przepisy wymagają od przedsiębiorcy wykazania określonych faktów;  
3) wymaga tego ważny interes publicz ny, w  tym istotne interesy państwa, a  w szczególności jego bezpieczeństwa, obron -
ności  lub porządku publicznego.  
Art. 11. 1. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ogr a-
niczenie lub odebranie uprawnieni a, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są 
rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, 
na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, jeśli wymaga tego ważny interes publiczny, w  tym istotne interesy państwa, a  w szcze-
gólności  jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego.  
Art. 12. Organ prowadzi postępowanie w  sposób budzący zaufanie przedsiębiorców do władzy publicznej, kierując 
się zasadami proporcjonalności, bezstronności i  równego traktowania.  
Art. 13. Funkcjonariusze publiczni ponoszą odpowiedzialność za naruszenie prawa spowodowane ich działaniem lub  
zaniechaniem na zasadach okre ślonych w  odrębnych przepisach.  
Art. 14. Organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w  takim samym  
stanie faktycznym i  prawnym.  
Art. 15. Organ, w  zakresie swojej właściwości, udziela przedsiębiorcy informacji o  warunkach podejmowania, w y-
konywania i  zakończenia działalności gospodarczej.  
Art. 16. 1. Na straży praw mikroprzedsiębiorców oraz małych i  średnich przedsiębiorców stoi Rzecznik Małych 
i Średnich Przedsiębiorców.  
2. Zakres i  sposób działania Rzecznika Mał ych i  Średnich Przedsiębiorców określają odrębne przepisy.  
Rozdział 2  
Podejmowanie, wykonywanie i  zakończenie działalności gospodarczej  
Art. 17. 1. Działalność gospodarczą można podjąć w  dniu złożenia wniosku o  wpis do Centralnej Ewidencji i  Informacji  
o Działalności Gospodarczej albo po dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, chyba 
że przepisy szczególne stanowią inaczej.  
2. Zasady wpisu do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej oraz rejestru przedsię biorców 
Krajowego Rejestru Sądowego określają odrębne przepisy.  
3. Spółka kapitałowa w  organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed wpisem do rejestru przedsiębiorców.  
Art. 18. 1. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, który podejmuje działalność gospodarczą po raz pierwszy albo 
podejmuje ją ponownie po upływie co najmniej 60  miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia i  nie w y-
konuje jej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w  bieżącym 
lub w  poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w  ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czyn -
ności wchodzące w  zakres wykonywanej działalności gospodarczej, nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom sp o-
łecznym przez okres 6  miesięcy  od dnia podjęcia działalności gospodarczej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 162 
 
 2. Przedsiębiorca może zrezygnować z  uprawnienia, o  którym mowa w  ust. 1, przez dokonanie zgłoszenia do ube z-
pieczeń społecznych.  
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do przedsiębiorców spełniających warunki okreś lone w  art. 5a ustawy z  dnia 20 grudnia  
1990  r. o ubezpieczeni u społecznym rolników (Dz.  U. z 2020 r. poz. 174 i 782 ). 
Art. 19. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z  wykonywaną działalnością gospodarczą następuje 
za pośrednictwem rachunku płat niczego przedsiębiorcy, w  każdym przypadku gdy:  
1) stroną transakcji, z  której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz  
2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z  niej płatności, przekracza 15  000 zł lub równ o-
wartość  tej kwoty, przy czym transakcje w  walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu  walut 
obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z  ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania 
transakcji.  
Art. 20. 1. Identyfikacja przedsiębiorcy  w urzędowych rejestrach następuje na podstawie numeru identyfikacji p o-
datkowej (NIP).  
2. Przedsiębiorca umieszcza w  oświadczeniach skierowanych w  zakresie wykonywanej działalności gospodarczej do 
oznaczonych osób i  organów numer identyfikacji podatkowej ( NIP) oraz posługuje się tym numerem w  obrocie prawnym 
i gospodarczym.  
3. Przedsiębiorca oferujący towary lub usługi w  sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na odległość za pośredni c-
twem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadr esowych umieszcza w  ofercie co na j-
mniej swoją firmę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz siedzibę albo adres.  
4. Przy załatwianiu spraw organ może żądać od przedsiębiorcy, dla celów identyfikacji, podania wyłącznie firmy 
przedsiębiorcy oraz numeru id entyfikacji podatkowej (NIP).  
5. Przepisy ust.  1–4 nie naruszają przepisów odrębnych.  
Art. 21. 1. Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamieszcza na tym 
towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub w  instrukcji lub do dostarczenia w  inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemne  
informacje w  języku polskim:  
1) określające firmę producenta w  rozumieniu art.  3 pkt 2 ustawy z  dnia 12  grudnia 2003  r. o ogólnym bezpieczeństwie 
produktów (Dz.  U. z 2016  r. poz.  2047  oraz z 2 020 r. poz. 1337 ) i jego adres, a  także państwo siedziby wytwórcy, 
jeżeli ma on siedzibę poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej i  państw członkowskich Europe j-
skiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stron umowy o  Europejskim Obszarze G ospodarczym;  
2) umożliwiające identyfikację towaru, chyba że przeznaczenie towaru jest oczywiste.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do towarów, co do których odrębne przepisy szczegółowo regulują obowiązki 
przedsiębiorców w  zakresie ich oznakowania.  
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do wyrobów w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach 
medycznych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 186 i 1493 ). 
Art. 21a.3) 1. Jeżeli przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospoda rczej narusza  
przepisy prawa związane z  wykonywaną działalnością gospodarczą w  okresie 12  miesięcy od dnia podjęcia działalności 
gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie co najmniej 36  miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub 
zakończeni a, a właściwy organ wszczyna w  związku z  tym naruszeniem postępowanie:  
1) mandatowe albo  
2) w sprawie nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej  
– przed nałożeniem na przedsiębiorcę grzywny w  drodze mandatu karnego albo nałożeniem na niego  lub wymierzeniem 
mu administracyjnej kary pieniężnej organ ten wzywa, w  drodze postanowienia, przedsiębiorcę do usunięcia stwierdz o-
nych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w  wyznaczonym przez siebie 
terminie . 
                                                           
3) Dodany przez art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych 
(Dz. U. poz. 1495 oraz z 2020 r. poz. 568 i 875), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 162 
 
 2. W przypadku postępowania mandatowego, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, funkcjonariusz, inspektor lub przedst a-
wiciel właściwego organu może odebrać od przedsiębiorcy pisemne oświadczenie, w  którym przedsiębiorca ten zobowi ą-
zuje się do usunięcia stwierdzon ych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, 
w wyznaczonym przez funkcjonariusza, inspektora lub przedstawiciela terminie. W  takim przypadku właściwy organ nie 
wzywa przedsiębiorcy do usunięcia stwierdzonych narus zeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń. Jeżeli prze d-
siębiorca odmawia złożenia pisemnego oświadczenia, przepisu ust.  1 nie stosuje się.  
3. Jeżeli przedsiębiorca usunie stwierdzone naruszenia przepisów prawa oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie 
wystąpiły, w  wyznaczonym terminie, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2:  
1) właściwy organ, w  drodze decyzji, odstępuje od nałożenia na niego lub wymierzenia mu administracyjnej kary pi e-
niężnej i  poprzestaje na pouczeniu albo  
2) przedsiębiorca nie podlega karze za popełnione wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, stanowiące stwierdzone 
naruszenie przepisów prawa.  
4. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się, jeżeli naruszenia przepisów prawa lub ich skutki rozpoczęły się w  trakcie okr e-
su, o  którym mowa w  ust. 1, i trwają one dalej także po upływie tego okresu.  
5. Właściwy organ, w  drodze decyzji, odstępuje od nałożenia na przedsiębiorcę lub wymierzenia mu administracy j-
nej kary pieniężnej i  poprzestaje na pouczeniu także w  przypadku, gdy przedsiębiorca ten dobrowol nie usunął naruszenia 
prawa oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w  okresie, o  którym mowa w  ust. 1, jeszcze przed wezw a-
niem tego organu, o  którym mowa w  ust. 1, oraz powiadomił organ o  usunięciu naruszeń oraz skutków tych naruszeń, 
jeżeli skutki takie wystąpiły.  
6. W przypadku gdy przedsiębiorca dobrowolnie usunął naruszenia przepisów prawa, będące wykroczeniami lub 
wykroczeniami skarbowymi, oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w  okresie, o  którym mowa w  ust. 1, 
jeszcze przed wezwaniem właściwego organu, o  którym mowa w  ust. 1, lub przed złożeniem pisemnego oświadczenia, 
o którym mowa w  ust. 2, oraz powiadomił właściwy organ lub funkcjonariusza, inspektora lub przedstawiciela tego org a-
nu o usunięciu naruszeń oraz sku tków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, organ nie nakłada na niego grzywny 
w drodze mandatu karnego. Jeżeli w  związku z  usuniętymi naruszeniami dochodzi do wszczęcia postępowania sądowego, 
sąd odstępuje od wymierzenia kary grzywny przedsiębiorcy , w przypadku, gdy jej wysokość nie przekraczałaby maks y-
malnej wysokości kary grzywny, która mogłaby zostać nałożona w  postępowaniu mandatowym.  
7. Przepisów ust.  1 pkt 1, ust.  2, ust.  3 pkt 2 oraz ust.  6 nie stosuje się, jeżeli kara grzywny w  drodze mandat u karn e-
go nakładana jest w  wyniku przeprowadzenia kontroli drogowej.  
8. Przepisów ust.  1–3, 5 oraz 6  nie stosuje się, jeżeli:  
1) naruszenie dotyczy przepisów prawa, które zostały naruszone przez przedsiębiorcę w  przeszłości lub  
2) naruszenie przepisów praw a jest rażące, lub  
3) nie jest możliwe usunięcie naruszeń przepisów prawa lub gdy wywołały one nieodwracalne skutki, lub  
4) konieczność nałożenia grzywny w  drodze mandatu karnego albo nałożenia lub wymierzenia administracyjnej kary 
pieniężnej wynika z  ratyfikowanej umowy międzynarodowej albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii 
Europejskiej, lub  
5) naruszenie przepisów prawa polega na wykonywaniu działalności gospodarczej pomimo braku uzyskania wymag a-
nych prawem koncesji, zezwolenia lub wpisu do re jestru działalności regulowanej lub na działaniu bez uzyskania 
wcześniejszej zgody, zezwolenia lub pozwolenia właściwego organu na to działanie, jeżeli przepisy przewidują obo -
wiązek ich uzyskania, lub na działaniu niezgodnym z  taką zgodą, zezwoleniem lub pozwoleniem, lub  
6) przepisy odrębne przewidują nałożenie grzywny w  drodze mandatu karnego albo nałożenie lub wymierzenie admin i-
stracyjnej kary pieniężnej za niewykonanie zaleceń pokontrolnych.  
9. Jeżeli:  
1) właściwy organ nakłada na przedsiębiorcę grzywnę  w drodze mandatu karnego z  naruszeniem przepisów ust.  1–3, 
ust. 6 zdanie pierwsze lub ust.  8 oraz  
2) przedsiębiorca odmawia przyjęcia mandatu karnego, oraz  
3) przedsiębiorca niezwłocznie usunie stwierdzone naruszenia przepisów prawa oraz skutki tych narus zeń, jeżeli skutki 
takie wystąpiły  
– sąd odstępuje od wymierzenia kary.  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 162 
 
 10. Przesłanki odstąpienia od nałożenia lub wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej lub od wymierzenia kary 
grzywny wobec przedsiębiorców:  
1) niewpisanych do Centralnej Ewidencji i Informacji o  Działalności Gospodarczej lub  
2) wpisanych do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej i  naruszających przepisy prawa zwi ą-
zane z  wykonywaną działalnością gospodarczą:  
a) po upływie okresu, o  którym mowa w  ust. 1, chyba ż e przedsiębiorca usunął stwierdzone naruszenia przepisów 
prawa oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, zgodnie z  ust. 3, lub  
b) w okresie, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadkach, o  których mowa w  ust. 4, 7 i  8 
– określają odrębne przepisy.  
Art. 22. 1. Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na 
zasadach określonych w  niniejszej ustawie, z  uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.  
2. Z uprawnienia, o  którym mowa w  ust. 1, może skorzystać również przedsiębiorca zatrudniający wyłącznie pr a-
cowników przebywających na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie wych o-
wawczym lub urlopie rodzicielskim niełączących korzystania z  urlopu rodzici elskiego z  wykonywaniem pracy u praco-
dawcy udzielającego tego urlopu. W  przypadku zakończenia korzystania z  urlopów lub złożenia przez pracownika wni osku 
dotyczącego łączenia korzystania z  urlopu rodzicielskiego z  wykonywaniem pracy u  pracodawcy udzielająceg o tego url opu, 
pracownik ma prawo do wynagrodzenia jak za przestój, określonego przepisami prawa pracy, do zakończenia okresu 
zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.  
3. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywil nej oraz poza tą spółką może z a-
wiesić wykonywanie działalności gospodarczej w  jednej z  tych form. Przepisy art.  24 i art. 25 stosuje się do zawieszonej 
formy wykonywania działalności gospodarczej.  
4. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako w spólnik w  więcej niż jednej spółce cywilnej może z a-
wiesić wykonywanie działalności gospodarczej w  jednej lub kilku takich spółkach. Przepisy ust.  5 oraz art.  24 i art. 25 
stosuje się odpowiednio.  
5. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w  spółc e cywilnej zawieszenie wykonywania działalności 
gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników.  
Art. 23. 1. Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej może zawiesić 
wykonyw anie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30  dni. 
2. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zawiesić wykonywanie 
działalności gospodarczej na okres od 30  dni do 24 miesięcy.  
3. Jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obejmuje wyłącznie pełny miesiąc luty danego 
roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przyjmuje się liczbę dni 
miesiąca lutego p rzypadającą w  danym roku kalendarzowym.  
4. Do obliczania okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej stosuje się przepisy ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2020 r. poz. 256, 695 i 1298 ), zwanej dalej 
„Kodeksem postępowania administracyjnego”.  
Art. 24. 1. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gosp o-
darczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.  
2. W przypad ku przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej okres 
zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego  we wniosku o wpis informacji 
o zawieszeniu wykonywania działalności gospo darczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku 
o wznowienie wykonywania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego.  
3. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowe go okres zawi e-
szenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o  wpis informacji 
o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w  dniu złożenia wniosku, i  trwa do dnia wsk a-
zanego we wniosku o  wpis informacji o  wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, który nie może być wcześ -
niejszy niż dzień złożenia wniosku.  
4. Wpis informacji o  zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o  wznowieniu wykonywania działa l-
ności gospodarczej  w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i Inform a-
cji o  Działalności Gospodarczej następuje na podstawie przepisów o  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności 
Gospodarczej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 162 
 
 5. Wpis informacji o  zawieszeniu  wykonywania działalności gospodarczej oraz o  wznowieniu wykonywania działa l-
ności gospodarczej w  przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców Kraj o-
wego Rejestru Sądowego następuje na podstawie przepisów o  Krajowym R ejestrze Sądowym.  
6. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębior ców Krajowego Rejestru Sądowego  okres zawi e-
szenia wykonywania działalności gospodarczej trwa nie dłużej niż do dnia poprzedzającego dzień automatycznego wpisu 
informacji o  wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 20  sierpnia 
1997  r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1500, 1655 i 1798 oraz z 2020 r. poz. 288 ). 
7. W przypadku zobowiązań o  charakterze publicznopra wnym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej 
wywiera skutki prawne od dnia, w  którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia 
poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej.  
Art. 25. 1. W  okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać 
działalności gospodarczej i  osiągać bieżących przychodów z  pozarolniczej działalności gospodarczej.  
2. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej pr zedsiębiorca:  
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w  tym ro z-
wiązywania zawartych wcześniej umów;  
2) może przyjmować należności i  jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawie szenia wykon y-
wania działalności gospodarczej;  
3) może zbywać własne środki trwałe i  wyposażenie;  
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w  postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i  administr a-
cyjnych związanych z  działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności 
gospodarczej;  
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;  
6) może osiągać przychody finansowe, także z  działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działa l-
ności gospoda rczej;  
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą ; 
8)4) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie 
sukcesyjnym przedsi ębiorstwem osoby fizycznej i  innych ułatwieniach związanych z  sukcesją przedsiębiorstw 
(Dz. U. poz. 1629  oraz z 2019 r. poz. 1495 ). 
Art. 26. Z chwilą wykreślenia z  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej przedsiębiorca będ ą-
cy osobą fizyczną nie może wykonywać działalności gospodarczej.  
Rozdział 3  
Załatwianie spraw z  zakresu działalności gospodarczej  
Art. 27. Organy działają w  sprawach związanych z  wykonywaniem działalności gospodarczej wnikliwie i  szybko, 
posługując się możliwie najp rostszymi środkami prowadzącymi do ich załatwienia.  
Art. 28. W toku postępowania organy współdziałają ze sobą w  zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia st a-
nu faktycznego i  prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i  słuszny interes przeds iębiorców oraz spra w-
ność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i  stopnia złożoności sprawy.  
Art. 29. Organ nie może żądać ani uzależniać swojego rozstrzygnięcia od przedłożenia dokumentów w  formie or y-
ginału, poświadczone j kopii lub poświadczonego tłumaczenia, chyba że obowiązek taki wynika z  przepisów prawa.  
Art. 30. Organ, wyznaczając przedsiębiorcy termin na dokonanie określonej czynności, uwzględnia czas niezbędny 
do jej wykonania, ważny interes publiczny oraz słuszny interes tego przedsiębiorcy.  
Art. 31. Organ nie może odmówić przyjęcia pism i  wniosków niekompletnych. Organ nie może żądać dokumentów 
lub ujawnienia danych, których konieczność przedstawienia, złożenia lub ujawnienia nie wynika z  przepisu prawa lub 
danych , które są w  posiadaniu organu lub do których ma dostęp na podstawie odrębnych przepisów.  
                                                           
4) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 61 pkt 2 usta wy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 162 
 
 Art. 32. 1. Organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie.  
2. Potwierdzenie przyjęcia wniosku zawiera:  
1) wskazanie daty wpływu oraz przewidywaneg o terminu rozpatrzenia wniosku;  
2) dane kontaktowe organu.  
3. Jeżeli wniosek dotyczy udzielenia koncesji lub zezwolenia lub wpisu do rejestru działalności regulowanej, 
potwierdzenie zawiera ponadto:  
1) pouczenie o  przysługujących przedsiębiorcy środkach pr awnych;  
2) w przypadku gdy odrębne przepisy przewidują milczące załatwienie sprawy – stosowne pouczenie.  
4. W przypadku złożenia niekompletnego pisma lub wniosku termin jego rozpatrzenia biegnie od dnia wpływu uz u-
pełnionego pisma lub wniosku.  
Art. 33. 1. Właściwi ministrowie oraz organy, które na podstawie odrębnych przepisów są upoważnione do oprac o-
wywania i  przedkładania Radzie Ministrów projektów aktów prawnych, dążą do zapewnienia jednolitego stosowania 
przepisów prawa z  zakresu działalności gospodarcz ej, w  szczególności wydając, w  zakresie swojej właściwości, z  urzędu 
lub na wniosek Rzecznika Małych i  Średnich Przedsiębiorców wyjaśnienia przepisów regulujących podejmowanie, w y-
konywanie lub zakończenie działalności gospodarczej, dotyczące praktycznego i ch stosowania (objaśnienia prawne), przy 
uwzględnieniu w  szczególności orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego i  Trybunału Sprawiedliwości Unii E u-
ropejskiej.  
2. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, mogą z  urzędu lub na wniosek Rzecznika Małych i  Średni ch Przedsiębiorców 
zmienić wydane objaśnienia prawne, jeżeli stwierdzą ich nieprawidłowość, uwzględniając w  szczególności orzecznictwo 
sądów, Trybunału Konstytucyjnego i  Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zmiana wydanych objaśnień pra w-
nych nie ma  wpływu na sytuację przedsiębiorców, którzy wcześniej zastosowali się do objaśnień prawnych w  brzmieniu 
przed ich zmianą.  
3. Objaśnienia prawne są zamieszczane w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsług u-
jącego właściwego minist ra lub na stronie podmiotowej organu, o  którym mowa w  ust. 1, pod nazwą „objaśnienia pra w-
ne”, wraz z  oznaczeniem daty ich zamieszczenia.  
Art. 34. 1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej 
wniosek o  wydanie wyjaśnienia co do zakresu i  sposobu stosowania przepisów, z  których wynika obowiązek świadczenia 
przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w  jego indywidualnej 
sprawie (interpretacja indywidualna) . 
2. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń prz y-
szłych.  
3. Przedsiębiorca we wniosku o  wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zd a-
rzenie przyszłe oraz wła sne stanowisko w  sprawie.  
4. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej zawiera także:  
1) firmę przedsiębiorcy;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) adres do korespondencji, w  przypadku gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania przedsiębiorcy.  
5. Udzielenie interpretacji indywidualnej następuje w  drodze decyzji, od której służy odwołanie. Interpretacja ind y-
widualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszł e-
go oraz ws kazanie prawidłowego stanowiska wraz z  uzasadnieniem prawnym oraz z  pouczeniem o  prawie wniesienia 
środka zaskarżenia.  
6. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w  wysokości 40  zł. Opłatę wnosi się w  terminie 
7 dni od dnia złożenia wn iosku.  
7. Jeżeli wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w  ust. 1, 3, 4 lub 6, wz y-
wa się przedsiębiorcę do usunięcia braków w  terminie 7  dni, z  pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozost a-
wienie wniosku bez roz patrzenia. Jeżeli braki nie zostaną usunięte w  tym terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrz e-
nia. W  sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 162 
 
 8. W przypadku wystąpienia w  jednym wniosku o  wydanie  interpretacji indywidualnej odrębnych zaistniałych st a-
nów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego zaistni a-
łego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.  
9. Opłata za wniosek o  wydanie interpr etacji indywidualnej stanowi odpowiednio dochód budżetu państwa, Narod o-
wego Funduszu Zdrowia albo jednostki samorządu terytorialnego.  
10. Opłata za wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w  przypadku:  
1) wycofania wniosku p rzed jego rozpatrzeniem – w całości;  
2) wycofania części wniosku w  odniesieniu do przedstawionego w  nim odrębnego zaistniałego stanu faktycznego lub 
zdarzenia przyszłego, przed rozpatrzeniem wniosku – w odpowiedniej części;  
3) uiszczenia jej w  kwocie wyższ ej od należnej – w odpowiedniej części;  
4) pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia – w całości.  
11. Zwrot nienależnej opłaty za wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej następuje nie później niż w  terminie 
7 dni od dnia zakończenia postępowania w  spraw ie wydania interpretacji indywidualnej.  
12. Interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  terminie 30  dni od dnia 
wpływu do organu lub państwowej jednostki organizacyjnej kompletnego i  opłaconego wniosku o  wydanie inter pretacji 
indywidualnej. W  razie niewydania interpretacji indywidualnej w  terminie uznaje się, że w  dniu następującym po dniu, 
w którym upłynął termin wydania interpretacji indywidualnej, została wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca 
prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o  wydanie interpretacji indywidualnej. Przepisy 
działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się.  
13. W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunik acji elektronicznej interpret a-
cję indywidualną uważa się za wydaną z  zachowaniem terminu, o  którym mowa w  ust. 12, jeżeli zawiadomienie, o  którym 
mowa w  art. 46 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zostało przesłane przed upływem tego terminu.  
14. Właściwy do wydania interpretacji indywidualnej organ lub właściwa państwowa jednostka organizacyjna na 
wniosek przedsiębiorcy przekazuje mu, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, informacje o  dacie wydania 
interpretacji indywidualnej oraz o  zawart ej w niej ocenie jego stanowiska, nie później niż w  dniu roboczym następującym 
po dniu wydania interpretacji indywidualnej.  
15. Właściwy organ i  właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszcza w  Biuletynie Inform a-
cji Publicznej, na stron ie podmiotowej urzędu obsługującego organ albo państwowej jednostki organizacyjnej, interpret a-
cje indywidualne, po usunięciu danych identyfikujących przedsiębiorcę oraz inne podmioty wskazane w  treści interpret a-
cji indywidualnej. W  przypadku uchylenia albo  stwierdzenia nieważności interpretacji indywidualnej właściwy organ albo 
właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie usuwa interpretację indywidualną z  Biuletynu Informacji 
Publicznej, z  zamieszczeniem adnotacji o  przyczynie usunięcia. W  przypadku zmiany interpretacji indywidualnej właśc i-
wy organ albo właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej 
zmienioną interpretację indywidualną, z  zamieszczeniem adnotacji o  przyczynie zmiany.  
16. Do postępowań o  wydanie interpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracy j-
nego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
17. Zasady i  tryb udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego reguluje ustawa z  dnia 29  sierp nia 1997  r. – 
Ordynacja podatkowa (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1325,  1423 , 2122 i 2123 ). 
Art. 35. 1. Interpretacja indywidualna nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, z  tym że przedsiębiorca nie może być o b-
ciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karam i w zakresie, w  jakim zastosował się do uzyskanej interpr e-
tacji indywidualnej ani daninami w  wysokości wyższej niż wynikające z  uzyskanej interpretacji indywidualnej.  
2. Interpretacja indywidualna jest wiążąca dla organów lub państwowych jednostek organiza cyjnych właściwych dla 
przedsiębiorcy i  może zostać zmieniona wyłącznie w  drodze wznowienia postępowania. Nie zmienia się interpretacji, 
w wyniku której nastąpiły nieodwracalne skutki prawne.  
3. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio w  przypadku zastosowan ia się przedsiębiorcy do objaśnień prawnych lub 
utrwalonej praktyki interpretacyjnej właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej.  
4. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o  której mowa w  ust. 3, należy rozumieć wyjaśnienia co do  zakresu 
i sposobu zastosowania przepisów, z  których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub 
składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, dominujące w  wydawanych w  takich samych stanach faktycznych 
oraz takim samym stan ie prawnym – w trakcie danego okresu rozliczeniowego oraz w  okresie 12  miesięcy przed rozp o-
częciem okresu rozliczeniowego – interpretacjach indywidualnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 162 
 
 5. W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o  którym mowa w  ust. 4, oraz okresu 12  miesięcy przed rozpocz ę-
ciem tego okresu rozliczeniowego zastosowanie mają wydane w  odniesieniu do takiego samego zagadnienia objaśnienia 
prawne, wydane w  takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub w  trakcie okresu rozliczeniowego, o  którym 
mowa w  ust. 4, począwszy  od dnia zamieszczenia takich objaśnień prawnych zgodnie z  art. 33 ust. 3, przez utrwaloną 
praktykę interpretacyjną, o  której mowa w  ust. 3, należy rozumieć wyjaśnienia co do zakresu i  sposobu stosowania przep i-
sów, z  których wynika obowiązek świadczenia pr zez przedsiębiorcę daniny publicznej lub uiszczania składek na ubezpi e-
czenia społeczne lub zdrowotne, wynikające z  tych objaśnień prawnych.  
Art. 36. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy, który umożliwia 
w szczególności załatwianie spraw związanych z  podejmowaniem, wykonywaniem i  zakończeniem działalności gosp o-
darczej oraz dostęp do informacji w  tych sprawach. Szczegółowy zakres zadań oraz zasady funkcjonowania Punktu Inform a-
cji dla Przedsiębiorcy określaj ą odrębne przepisy.  
Rozdział 4  
Reglamentacja działalności gospodarczej  
Art. 37. 1. Wykonywanie działalności gospodarczej w  dziedzinach mających szczególne znaczenie ze względu na be z-
pieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes publiczny wymaga  uzyskania koncesji wyłącznie, gdy działa l-
ność ta nie może być wykonywana jako wolna albo po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia.  
2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, zawieszenie i  cofnięcie koncesji albo ograniczenie jej zakresu w  stosunku 
do wniosku o  udzielenie koncesji następuje w  drodze decyzji ministra właściwego ze względu na przedmiot działalności 
gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
3. Szczegółowy zakres i  warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu, w szcze-
gólności zasady oraz tryb udzielania, zmiany, zawieszenia, cofnięcia albo ograniczenia zakresu koncesji, określają odrę b-
ne przepisy.  
Art. 38. Organ koncesyjny zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsług u-
jącego organ, szczegółową informację o  wszelkich warunkach uzyskania koncesji.  
Art. 39. 1. Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji albo ograniczyć jej zakres w  stosunku do wniosku  
o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji:  
1) w przypadku niespełnienia warunków udzielenia koncesji;  
2) ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub obywateli;  
3) jeżeli w  wyniku przeprowadzonej rozprawy albo przetargu udzi elono koncesji innemu przedsiębiorcy lub przedsi ę-
biorcom;  
4) w przypadku gdy wydano decyzję o  stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z  udziałów albo akcji 
przedsiębiorcy, na podstawie przepisów ustawy z  dnia 24  lipca 2015  r. o kontroli niektórych  inwestycji (Dz.  U. 
z 2020 r. poz.  2145 ), jeżeli jest to w  interesie publicznym;  
5) w przypadkach określonych w  odrębnych przepisach.  
2. Organ koncesyjny może czasowo wstrzymać udzielanie koncesji, ze względu na przyczyny, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 2, ogłaszając o  tym w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
Art. 40. 1. Organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w  zakresie:  
1) zgodności wykonywanej działalności z  udzieloną koncesją;  
2) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej;  
3) obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.  
2. Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli są uprawnione w  szczególności do:  
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza obj ę-
ta koncesją, w  dniach i  w godzinach, w  których ta działalność jest wykonywana lub powinna być wykonywana;  
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępni e-
nia danych mających związek z  przedmiotem kontroli.  
3. W przypadku stwierdzenia w  trakcie kontroli uchybień organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do ich 
usunięcia w  wyznaczonym termini e. 
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 162 
 
 Art. 41. 1. Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospo darczej w  zakresie określonym w odręb-
nych przepisach.  
2. Organy zezwalające oraz warunki wykonywania działalności objętej zezwoleniem, w  szczególności zasady oraz 
tryb udzielania, odm owy udzielenia, zmiany, zawieszenia, cofnięcia albo ograniczenia zakresu zezwolenia, określają o d-
rębne przepisy, o  ile niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.  
Art. 42. Organ zezwalający udziela zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej przedsiębior cy spełniaj ą-
cemu wymagane prawem warunki uzyskania zezwolenia.  
Art. 43. 1. Jeżeli odrębne przepisy stanowią, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną, przedsiębio r-
ca może wykonywać tę działalność, jeśli spełnia warunki określone tymi przep isami i  po uzyskaniu wpisu do właściwego 
rejestru działalności regulowanej.  
2. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez 
przedsiębiorcę do organu prowadzącego rejestr działalności regulowa nej oświadczenia o  spełnieniu warunków wymag a-
nych prawem do wykonywania tej działalności. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do Centralnej Ewidencji i  Informacji 
o Działalności Gospodarczej może złożyć wniosek wraz z  oświadczeniem również w  urzędzie gminy,  wskazując organ 
prowadzący rejestr działalności regulowanej.  
3. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, w  drodze decyzji, odmawia wpisu przedsiębiorcy do rejestru:  
1) jeżeli wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania dzi ałalności gospodarczej objętej 
wpisem;  
2) jeżeli przedsiębiorcę wykreślono z  rejestru tej działalności regulowanej w  wyniku wydania przez organ prowadzący 
rejestr decyzji o  zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem w  okresie 3  lat poprzedzaj ą-
cych złożenie wniosku;  
3) w przypadkach określonych w  odrębnych przepisach.  
4. Rejestry działalności regulowanej są jawne. Dane z  rejestrów dotyczące firmy przedsiębiorcy oraz jego numeru 
identyfikacji podatkowej (NIP) są udostępniane w  sieci teleinformatycznej. Organ może udostępnić w  sieci teleinform a-
tycznej także inne dane, z  uwzględnieniem przepisów o  ochronie danych osobowych.  
5. Dla przedsiębiorcy wpisanego do rejestru prowadzi się akta rejestrowe, obejmujące w  szczególności dokumenty 
stanowiące podstawę wpisu oraz decyzje dotyczące wykreślenia wpisu.  
6. Przedsiębiorca przechowuje wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania spełniania warunków wymaganych 
prawem do wykonywania działalności regulowanej.  
7. Spełnianie przez przedsiębiorcę waru nków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej po d-
lega kontroli, w  szczególności przez organ prowadzący rejestr tej działalności. Przepisy art.  40 stosuje się odpowiednio.  
8. Odrębne przepisy określają w  szczególności warunki wymagane prawe m do wykonywania działalności regulow a-
nej oraz tryb uzyskiwania wpisu do rejestru działalności regulowanej i  wykreślenia z  tego rejestru.  
Art. 44. 1. Koncesja, zezwolenie albo wpis do rejestru działalności regulowanej uprawniają do wykonywania dzi a-
łalności  gospodarczej na terenie całego kraju i  przez czas nieokreślony, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
2. Jeżeli przepisy regulujące daną działalność gospodarczą stanowią, że wydawanie, odmowa wydania, zmiana z a-
kresu i  cofanie koncesji i  zezwoleń, a także prowadzenie rejestrów działalności regulowanej należy do zadań organów 
jednos tek samorządu terytorialnego, to zadania te są wykonywane jako zadania zlecone z  zakresu administracji rządowej.  
3. Jeżeli z  odrębnych przepisów wynika, że wykonywanie dz iałalności gospodarczej wymaga uzyskania koncesji, 
zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, do działalności tej przepisu art.  5 ust. 1 nie stosuje się.  
4. Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy udostępnia listę rodzajów działalności gospoda rczej wymagających uzyskania 
koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, wraz ze wskazaniem odpowiednich aktów pra w-
nych.  
Rozdział 5  
Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej  
Art. 45. 1. Kontrola działalności gospodarczej prz edsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych 
w niniejszej ustawie, chyba że zasady i  tryb kontroli wynikają z  ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezp o-
średnio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 162 
 
 2. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale stosuje się odrębne przepisy.  
3. Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy objętej kontrolą oraz organy upoważnione 
do jej przeprowadzenia określają odrębne przepisy, z  uwzględnieniem przepisów art.  40 i art. 43 ust. 7. 
Art. 46. 1. Przedsiębiorcy, który poniósł szkodę na skutek wykonania czynności kontrolnych z  naruszeniem przep i-
sów prawa, przysługuje odszkodowanie.  
2. Dochodzenie roszczenia, o  którym mowa w  ust. 1, następuje na zasadach i  w trybie określonych w  odrębnych 
przepisach.  
3. Dowody przeprowadzone w  toku kontroli przez organ kontroli z  naruszeniem przepisów ustawy lub z  naruszeniem  
innych przepisów prawa w  zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpł yw na w y-
niki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w  postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnym skarb o-
wym dotyczącym przedsiębiorcy.  
Art. 47. 1. Kontrole planuje się i  przeprowadza po uprzednim dokonaniu analizy prawdopodobieństwa naruszenia  
prawa w  ramach wykonywania działalności gospodarczej. Analiza obejmuje identyfikację obszarów podmiotowych 
i przedmiotowych, w  których ryzyko naruszenia przepisów jest największe. Sposób przeprowadzenia analizy określa 
organ kontroli lub organ nadrzędny.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do kontroli:  
1) w przypadku gdy organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie:  
a) zagrożenia życia lub zdrowia,  
b) popełnienia przestępstwa lub wykroczenia,  
c) popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbow ego, 
d) innego naruszenia prawnego zakazu lub niedopełnienia prawnego obowiązku  
– w wyniku wykonywania działalności gospodarczej objętej kontrolą;  
2) działalności przedsiębiorców w  zakresie objętym nadzorem, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustawy z  dnia 21 lipca 
2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2059 ); 
3)5) w przypadku gdy jest ona niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  celu sprawdzenia wykonania zaleceń 
pokontrolnych organu, wykonania decyzji albo postanowień nakazując ych usunięcie naruszeń prawa, w  związku 
z przeprowadzoną kontrolą, albo do sprawdzenia wykonania wezwania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  1, zobowi ą-
zania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  2, lub weryfikacji powiadomienia, o  którym mowa w  art. 21a ust.  5 lub 6.  
3. Organ kontroli zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego o rgan 
ogólny schemat tych procedur kontroli, które wynikają z  przepisów powszechnie obowiązującego prawa.  
Art. 48. 1. Organ kontroli zawiadamia prz edsiębiorcę o  zamiarze wszczęcia kontroli.  
2. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7  dni i  nie później niż przed upływem 30  dni od dnia dor ę-
czenia zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w  terminie 3 0 dni od dnia 
doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.  
3. Zawiadomienie o  zamiarze wszczęcia kontroli zawiera:  
1) oznaczenie organu;  
2) datę i  miejsce wystawienia;  
3) oznaczenie przedsiębiorcy;  
4) wskazanie zakresu przed miotowego kontroli;  
5)6) imię, nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji.  
4. Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta przed upływem 7  dni od dnia doręczenia zawiadomienia.  
5. Czynnośc i kontrolne związane z  pobieraniem próbek i  dokonywaniem oględzin, w  tym pojazdów, lub dokonyw a-
niem pomiarów mogą być wykonywane przed upływem terminu 7  dni, o  którym mowa w  ust. 2. 
                                                           
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  3. 
6) W br zmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 162 
 
 6. Czynności wykonywane w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, związane z  pobie raniem próbek i  dokonywaniem 
oględzin nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego, natomiast czynności związane z  dokonywaniem pomiarów nie 
mogą przekraczać kolejnych 24  godzin liczonych od chwili rozpoczęcia tych czynności.  
7. Oględziny dokonywane w  trybi e, o którym mowa w  ust. 5, nie mogą dotyczyć treści dokumentów.  
8. Z czynności kontrolnych wykonywanych w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, sporządza się protokół.  
9. W przypadku podejmowania czynności kontrolnych, o  których mowa w  ust. 5, zawiadomienie o  zamiarze wszcz ę-
cia kontroli może być doręczone przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej, a  w razie nieobecności przedsi ę-
biorcy lub osoby przez niego upoważnionej, zawiadomienie może być doręczone zarządzającemu w  imieniu przedsiębio r-
cy zakładem lu b inną wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa lub kierownikowi wyodrębnionej komórki organizacyjnej 
przedsiębiorstwa. Przepisy art.  49 ust. 1 i 10 stosuje się odpowiednio.  
10. Uzasadnienie przyczyny braku zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli umieszcz a się w  protokole kontroli.  
11. Zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w  przypadku gdy:  
1) kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej albo bezpośrednio stos o-
wanych przepisów prawa Unii Europejs kiej; 
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) kontrola jest pr zeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o systemie monitorowania 
i kontrolowa nia jakości paliw (Dz.  U. z 2019  r. poz.  660 i 1527 oraz z 2020 r. poz. 284 ); 
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska;  
5) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konk urencji i  konsumentów (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1076 i 1086 ); 
6) przeprowadzenie kontroli jest ni ezbędne dla przeciwdziałania naruszeniu zakazów, o  których mowa w  art. 44b ust.  1 
ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2050 ); 
7) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z  dnia 10 kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne (Dz.  U. z 2020 r. poz. 833, 843, 1086, 1378 i 1565 ); 
8) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony 
Środowiska (Dz.  U. z 2020 r. poz. 995,  1339  i 2127 ) w zakresie poziomów pól elektromagnetycznych emitowanych 
z instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej lub radiolokacyjnej;  
9) przedsiębiorca nie ma adresu zamieszkania lub adresu siedziby lub doręczanie pism na podane adresy było bezsk u-
teczne lub ut rudnione;  
10) kontrola dotyczy przypadków określonych w  art. 282c ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa;  
11) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o biokomponentach 
i biopaliwach ciekłych (D z. U. z 2020 r. poz. 1233 i 1565 ); 
12)7) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin przed agr o-
fagami (Dz.  U. poz.  424 i 695 ); 
13)8) kontrola jest przeprowadzana wyłącznie w  celu sprawdzenia wykonan ia wezwania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  1, 
zobowiązania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  2, lub weryfikacji powiadomienia, o  którym mowa w  art. 21a ust.  5 lub 6.  
Art. 49. 1. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okaz aniu przedsi ę-
biorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności 
oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że odrębne przepisy przewidują możliwość podj ę-
cia kontroli po o kazaniu legitymacji. W  takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez ni e-
go upoważnionej w  terminie określonym w  tych przepisach, lecz nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia 
wszczęcia kontroli.  
                                                           
7) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochr onie roślin przed agrofagami (Dz. U. poz. 424), 
która weszła w życie z dniem 14 marca 2020 r.  
8) Dodany przez art. 61 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 162 
 
 2. Podjęcie czynności k ontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie odrębnych przepisów, może 
dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub 
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia 
dowodów jego popełnienia, a  także gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, 
zdrowia lub środowiska.  
3. W przypadku podjęcia czynności kontrolnych, o  których mowa w  ust. 2, osoba podejmująca kontrolę, po okazaniu 
legitymacji służbowej i  przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, informuje przedsiębiorcę lub osobę, wobec kt ó-
rej podjęto czynności kontrolne, o  przysługujących im prawach oraz obowiązkach w  trakcie k ontroli.  
3a. Czynności kontrolne prowadzone z użyciem bezzałogowych statków powietrznych mogą być wykonywane przez 
pracowników organu kontroli posiadających stosowne uprawnienia do wykonywania takich lotów, bez okazania legit y-
macji służbowej i poinformowania przedsiębiorcy lub osoby, wobec której podjęto czynności kontrolne, o przysługuj ą-
cych im prawach oraz obowiązkach w trakcie kontroli.  
3b. Loty, o których mowa w ust. 3a, wykonywane są w przypadku, gdy operator bezzałogowego statku powietrzne go 
znajduje się poza terenem, do którego prowadzący działalność posiada tytuł prawny.  
4. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu kontroli, jeżeli odrębne 
przepisy przewidują taką możliwość.  
5. Do pracowników organu  kontroli oraz osób, o  których mowa w  ust. 4, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania 
administracyjnego dotyczące wyłączenia pracownika, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.  
6. Zmiana osób upoważnionych do przeprowadzenia kontroli, zakresu przedmi otowego kontroli oraz miejsca wyk o-
nywania czynności kontrolnych wymaga każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia. Zmiany te nie mogą prowadzić 
do wydłużenia przewidywanego wcześniej terminu zakończenia kontroli.  
7. Upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 1, za wiera w  szczególności:  
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu kontroli;  
3) datę i  miejsce wystawienia;  
4) imię i  nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli oraz numer jego legitymacji 
służbowej;  
5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;  
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) wskazanie daty rozpoczęcia i  przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lu b funkcji;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach przedsiębiorcy.  
8. Dokument, który nie spełnia wymagań, o  których mowa w  ust. 7, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia ko n-
troli.  
9. Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w  upoważnieniu.  
10. W przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej czynności kontrolne mogą być 
wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi przedsiębiorcy lub osobie zatrudnionej u  przedsiębiorcy 
w ramach innego stosunku prawnego, k tórzy mogą być uznani za osobę, o  której mowa w  art. 97 ustawy z  dnia 
23 kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1740 ), lub w  obecności przywołanego świadka, którym p o-
winien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organ u przeprowadzającego kontrolę.  
Art. 50. 1. Czynności kontrolne wykonuje się w  obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, w  przypadkach gdy:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowa ne przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią in a-
czej; 
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczen ia dowodów jego p o-
pełnienia;  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 162 
 
 3) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życ ia, zdrowia lub środowiska.  
3. Przedsiębiorca wskazuje na piśmie osobę upoważnioną, o  której mowa w  ust. 1, w szczególności w  czasie swojej 
nieobecności.  
4. Do czasu trwania kontroli, o  którym mowa w  art. 55 ust. 1, nie wlicza się czasu nieobecności przeds iębiorcy lub 
osoby przez niego upoważnionej, jeżeli stanowi to przeszkodę w  wykonaniu czynności kontrolnych.  
5. W przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej albo niewykonania przez prze d-
siębiorcę obowiązku, o  którym mowa w  ust. 3, czynności kontrolne mogą być wykonywane w  obecności innego praco w-
nika przedsiębiorcy lub osoby zatrudnionej u  przedsiębiorcy w  ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być 
uznani za osobę, o  której mowa w  art. 97 ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny, lub w  obecności przyw o-
łanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzaj ą-
cego kontrolę.  
Art. 51. 1. Kontrolę przeprowadza się w  siedzibie przedsiębiorcy lub w  miejscu wykonywan ia działalności gosp o-
darczej oraz w  godzinach pracy lub w  czasie faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.  
2. Za zgodą lub na wniosek przedsiębiorcy kontrolę przeprowadza się w  miejscu przechowywania dokumentacji, 
w tym ksiąg podatkowych, innym niż siedziba lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli może to usprawnić  
prowadzenie kontroli.  
3. Za zgodą przedsiębiorcy kontrola lub poszczególne czynności kontrolne mogą być przeprowadzane również 
w siedzibie organu ko ntroli, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.  
3a.9) Za zgodą przedsiębiorcy kontrola lub poszczególne czynności kontrolne mogą być przeprowadzone w sposób 
zdalny za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23  listopada 2012 r.  – Prawo pocztowe 
(Dz. U. z 2020 r. poz.  1041) lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art.  2 pkt 5 ustawy z dnia 
18 lipca  2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.  U. z 2020 r. poz. 344), jeżeli może to usprawnić prowadz e-
nie kontroli lub przemawia za tym charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej . 
4.10) Dokumenty oraz informacje zebrane w  toku czynności wykonywanych przez organ kontroli z  naruszeniem 
przepisów ust.  2 i 3a nie stanowią dowodu w  postępowaniu kontrolnym.  
Art. 52. Czynności kontrolne wykonuje się w  sposób sprawny i  możliwie niezakłócający funkcjonowania przedsi ę-
biorcy. W  przypadku gdy przedsiębiorca wskaże na piśmie, że wykonywane czynności zakłócają w  sposób istotny dzi a-
łalność gospoda rczą przedsiębiorcy, konieczność podjęcia takich czynności uzasadnia się w  protokole kontroli.  
Art. 53. Ustalenia kontroli zamieszcza się w  protokole kontroli.  
Art. 54. 1. Nie można równocześnie podejmować i  prowadzić więcej niż jednej kontroli działalnośc i przedsiębiorcy, 
z wyłączeniem przypadków, gdy:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią 
inaczej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lu b wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i  prowadzenie więcej niż jednej kontroli;  
4) przeprowadzenie  kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska;  
5) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
6) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne;  
                                                           
9) Dodany przez art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020  r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych 
przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID -19 oraz o  uproszczonym postępowaniu o  zatwierdzenie układu w  związku z  wyst ą-
pieniem COVID -19 (Dz. U. poz. 1086), która weszła w życie z dniem 24 czerwca 2020 r.  
10) W brzmieniu ustalonym przez art. 65 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku  9. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 162 
 
 7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług przed dokonaniem tego zwrotu;  
8) przeprowadzenie kontroli jest realizacj ą obowiązków wynikających z  przepisów prawa Unii Europejskiej o  ochronie 
konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w  zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej;  
9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków związanych z  budownictwem mieszkaniowym;  
10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatk ów poniesionych w  związku z  budową pierwszego własnego mieszkania;  
11) prowadzona kontrola jest kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w  ustawie z  dnia 
9 października 2015  r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zje d-
noczonych Ameryki w  sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia 
ustawodawstwa FATCA (Dz.  U. z 2020 r. poz.  166); 
12)11) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 13  lutego 202 0 r. o ochronie roślin przed agr o-
fagami;  
13)12) kontrola jest przeprowadzana wyłącznie w  celu sprawdzenia wykonania wezwania, o  którym mowa w  art. 21a 
ust. 1, zobowiązania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  2, lub weryfikacji powiadomienia, o  którym mowa w  art. 21a 
ust. 5 lub 6 ; 
14)13) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin 
(Dz. U. z 2020 r. poz.  2097 ) – w przypadku gdy kontrolę tę przeprowadza się bez wcześniejszego uprzedzenia zgo d-
nie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie 
kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania prawa ży w-
nościowego i  paszowego oraz zasad dotyc zących zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony 
roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) 
nr 1069/2009, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozp o-
rządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 
2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  854/2004  
i (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/ EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 
96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie kontroli urzędowych) (Dz.  Urz. 
UE L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm.14)). 
2. Jeżeli przedsiębio rca wykonuje działalność gospodarczą w  więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej 
części przedsiębiorstwa, przepis ust.  1 stosuje się do zakładu lub części przedsiębiorstwa.  
3. W zakładzie lub części przedsiębiorstwa, w  której przeprowadzana jest kontrola, dopuszczalne jest równoczesne 
wykonanie czynności kontrolnych niezbędnych do zakończenia innej kontroli u  tego przedsiębiorcy.  
4. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do kontroli działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorców oraz małych przedsi ę-
biorc ów. 
5. Jeżeli działalność gospodarcza przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą innego organu, organ kontroli odstąpi od 
podjęcia czynności kontrolnych oraz może ustalić z  przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia kontroli.  
Art. 55. 1. Czas trwania wszystki ch kontroli organu kontroli u  przedsiębiorcy w  jednym roku kalendarzowym nie 
może przekraczać w  odniesieniu do:  
1) mikroprzedsiębiorców – 12 dni roboczych;  
2) małych przedsiębiorców – 18 dni roboczych;  
3) średnich przedsiębiorców – 24 dni roboczych;  
4) pozostałych przedsiębiorców – 48 dni roboczych.  
                                                           
11) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 2 lit. a usta wy, o której mowa w odnośniku 7. 
12) Dodany przez art. 61 pkt 5 ustawy, o kt órej mowa w odnośniku 3. 
13) Dodany przez art. 61 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
14) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 137 z  24.05.2017, str.  40, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.2019, 
str. 4, Dz.  Urz. UE  L 131 z  17.05.2019, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 165 z  21.06.2019, str.  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 162 
 
 2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się, jeżeli:  
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej;  
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla prze ciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeci w-
działania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego p o-
pełnienia;  
3) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia,  zdrowia lub środowiska;  
4) kontrola jest prowadzona w  toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 
2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
5) kontrola jest prowadzona na podstawie art.  23b lub art.  23r ust.  1 ustawy z dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energ e-
tyczne;  
6) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług przed dokonaniem tego zwrotu;  
7) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z  przepisów prawa Unii Europejskie j o ochronie 
konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w  zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej;  
8) kontrola dotyczy podmiotów, którym na mocy odrębnych przepisów właściwy organ wydał decyzję o  uznaniu pr a-
widłowości wyboru i  stoso wania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi – w zakresie 
związanym z  wykonaniem tej decyzji;  
9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych  wydatków związanych z  budownictwem mieszkaniowym;  
10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i  usług na podstawie przepisów o  zwrocie os o-
bom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w  związku z  budową pierwszego własnego mieszka nia; 
11) kontrola jest kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w  ustawie z  dnia 9  października 2015  r. 
o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki 
w sprawie poprawy wypełniania między narodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa 
FATCA.  
3. Przedłużenie czasu trwania kontroli jest możliwe jedynie z  przyczyn niezależnych od organu kontroli i  wymaga 
uzasadnienia na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy. Przedłuże nie czasu trwania kontroli nie może naruszać 
terminów, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Przedłużenie czasu trwania kontroli możliwe jest także, jeżeli w  toku kontroli zostanie ujawnione zaniżenie zob o-
wiązania podatkowego w  wysokości przekraczającej równowartość  10% kwoty zadeklarowanego zobowiązania podatk o-
wego, jednak nie niższej niż 500  złotych, lub zawyżenie straty w  wysokości przekraczającej równowartość 50% kwoty 
zadeklarowanej straty, jednak nie niższej niż 2500  złotych, albo w  przypadku ujawnienia faktu n iezłożenia deklaracji 
pomimo takiego obowiązku.  
5. Organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o  ujawnionych okolicznościach, o  których mowa w  ust. 4, jednocześnie 
wskazując zgromadzony w  tym zakresie materiał dowodowy. Uzasadnienie przedłużenia czasu trwania  kontroli doręcza 
się przedsiębiorcy.  
6. Czas trwania kontroli, o  której mowa w  ust. 4, nie może spowodować przekroczenia odpowiednio dwukrotności 
czasu określonego w  ust. 1. 
7. Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przeds iębiorcę, można przeprowadzić 
powtórną kontrolę w  tym samym zakresie przedmiotowym w  danym roku kalendarzowym, a  czas jej trwania nie może 
przekraczać 7  dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 56. 1. Orga n kontroli może, po pisemnym zawiadomieniu przedsiębiorcy, przerwać kontrolę na czas niezbędny 
do przeprowadzenia badań próbki produktu lub próbki kontrolnej, jeżeli jedyną czynnością kontrolną po otrzymaniu w y-
niku badania próbki będzie sporządzenie protok ołu kontroli. Czasu przerwy nie wlicza się do czasu, o  którym mowa 
w art. 55 ust. 1, o ile podczas przerwy przedsiębiorca miał możliwość wykonywania działalności gospodarczej oraz miał 
nieograniczony dostęp do prowadzonej przez siebie dokumentacji i  posiad anych rzeczy, z  wyjątkiem zabezpieczonej 
w celu kontroli próbki.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, doręczenie przedsiębiorcy protokołu kontroli nie wymaga ponownego 
wszczęcia kontroli, a  dnia, w  którym doręczono przedsiębiorcy protokół kontroli, nie wlicza się do czasu trwania kontroli. 
Dopuszcza się doręczenie protokołu kontroli w  trakcie trwania kontroli innego organu.  
3. Uzasadnienie czasu trwania przerwy doręcza się przedsiębiorcy.  
4. Przerwa, o  której mowa w  ust. 1, nie stanowi przeszkody do prze prowadzenia w  czasie jej trwania kontroli przez 
inny organ kontroli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 162 
 
 Art. 57. 1. Przedsiębiorca prowadzi i  przechowuje w  swojej siedzibie książkę kontroli oraz upoważnienia i  protokoły 
kontroli.  
2. Książka kontroli zawiera wpisy obejmujące:  
1) oznaczenie o rganu kontroli;  
2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;  
3) zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;  
4) daty podjęcia i  zakończenia kontroli.  
3. Przedsiębiorca prowadzi książkę kontroli w  postaci:  
1) papierowej, w  tym również w  formie zbioru dokumentów, lub  
2) elektronicznej.  
4. Wpisów w  książce kontroli prowadzonej w  postaci:  
1) papierowej – dokonuje kontrolujący;  
2) elektronicznej – dokonuje przedsiębiorca.  
5. Domniemywa się, że dane zawarte w  książce kontroli prowadzonej w  postaci elektroni cznej znajdują potwierdz e-
nie w  dokumentach przechowywanych przez przedsiębiorcę.  
6. W przypadku wszczęcia kontroli przedsiębiorca niezwłocznie okazuje kontrolującemu książkę kontroli.  
7. Okazanie książki kontroli prowadzonej w  postaci elektronicznej następ uje przez zapewnienie dostępu przy użyciu 
urządzenia pozwalającego na zapoznanie się z  jej treścią albo wykonanie wydruków z  systemu informatycznego, w  którym 
prowadzona jest książka kontroli, poświadczonych przez przedsiębiorcę za zgodność z  wpisem w  książce kontroli.  
8. Przedsiębiorca nie okazuje książki kontroli, jeżeli jej okazanie jest niemożliwe ze względu na udostępnienie jej  
innemu organowi kontroli. W  takim przypadku przedsiębiorca okazuje książkę kontroli w  siedzibie organu kontroli 
w terminie 3 dni roboczych od dnia zwrotu tej książki przez inny organ kontroli.  
Art. 58. 1. Organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w  przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego  
uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się w  przypadku, gdy:  
1) kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą;  
2) ponowna kontrola ma na celu przeciwdziałanie zagrożeniu życia lub zdrowia;  
3) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia po stępowania w  sprawie stwierdzenia nieważności, stwierdz e-
nia wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej lub wznowienia postępowania w  sprawie zakończonej  
decyzją ostateczną;  
4) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  związku z  uchyleniem lub stwierdzeniem 
nieważności decyzji przez sąd administracyjny;  
5)15) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w  celu sprawdzenia wykonania zaleceń poko n-
trolnych organu lub wykonania decyzji lub postanowień nakazuj ących usunięcie naruszeń prawa, w  związku 
z przeprowadzoną kontrolą, albo do sprawdzenia wykonania wezwania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  1, zobowi ą-
zania, o  którym mowa w  art. 21a ust.  2, lub weryfikacji powiadomienia, o  którym mowa w  art. 21a ust.  5 lub 6; 
6) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania związanego ze złożeniem korekty rozliczenia 
objętego uprzednio zakończoną kontrolą;  
7) organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie, że uprzednio zakończona kontrola została przeprowa dzona 
z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik kontroli lub dowody, na których podstawie ustalono istotne dla 
sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe lub protokół kontroli został sporządzony w  wyniku przestę p-
stwa;  
8) po sporządzeniu protokołu  kontroli z  poprzedniej kontroli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyc z-
ne lub nowe dowody nieznane organowi administracji lub państwowej jednostce organizacyjnej w  chwili przepr o-
wadzenia kontroli, w  tym wskazujące na wystąpienie nadużyc ia prawa, o  którym mowa w  art. 5 ust. 5 ustawy z  dnia 
11 marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług (Dz.  U. z 2020 r. poz. 106, 568, 1065, 1106 i 1747 ); 
9) przedsiębiorca prowadzi działalność w  zakresie objętym nadzorem, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustaw y z dnia 
21 lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.  
                                                           
15) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 162 
 
 Art. 59. 1. Przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i  wykonywania przez organ kontroli czynności 
z naruszeniem przepisów art.  48, art.  49, art.  50 ust. 1 i 5, art.  51 ust. 1, art.  54 ust. 1, art.  55 ust. 1 i 2 oraz art.  58. Sprz e-
ciw wymaga uzasadnienia.  
2. Wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, w  przypadku gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na 
przepisy art.  48 ust. 11 pkt 2, art.  50 ust. 2 pkt 2, art.  54 ust. 1 pkt 2, art. 55 ust. 2 pkt 2 oraz art.  62. 
3. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O  wniesieniu 
sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego.  
4. Sprzeciw wnosi się w  terminie 3  dni roboczych  od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli lub wystąpienia 
przesłanki do wniesienia sprzeciwu.  
5. Wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie:  
1) czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy – z chwilą doręczenia kontr olują-
cemu zawiadomienia o  wniesieniu sprzeciwu;  
2) biegu czasu trwania kontroli – od dnia wniesienia sprzeciwu do dnia zakończenia postępowania wywołanego jego 
wniesieniem.  
6. W przypadku wniesienia sprzeciwu organ kontroli może, w  drodze postanowienia, do konać zabezpieczenia dow o-
dów mających związek z  przedmiotem i  zakresem kontroli, na czas rozpatrzenia sprzeciwu. Zabezpieczeniu podlegają 
dokumenty, informacje, próbki wyrobów oraz inne nośniki informacji, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód w  toku 
kontroli.  
7. Organ kontroli w  terminie 3  dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje post a-
nowienie o:  
1) odstąpieniu od czynności kontrolnych;  
2) kontynuowaniu czynności kontrolnych.  
8. Nierozpatrzenie sprzeciwu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 7, jest równoznaczne w  skutkach z  wydaniem przez 
organ właściwy postanowienia o  odstąpieniu od czynności kontrolnych.  
9. Na postanowienie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2, przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w  terminie 3  dni od dnia 
doręczen ia postanowienia. Właściwy organ rozpatruje zażalenie w  terminie 7  dni od dnia jego wniesienia oraz wydaje 
postanowienie o:  
1) utrzymaniu w  mocy zaskarżonego postanowienia;  
2) uchyleniu zaskarżonego postanowienia i  odstąpieniu od czynności kontrolnych.  
10. Nierozpatrzenie zażalenia w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, jest równoznaczne w  skutkach z  wydaniem p o-
stanowienia o  uchyleniu zaskarżonego postanowienia i  odstąpieniu od czynności kontrolnych.  
11. Organ kontroli może kontynuować czynności kontrolne z  dniem, w  którym postanowienie, o  którym mowa 
w ust. 7 pkt 2, stało się ostateczne, a  w przypadku wniesienia przez przedsiębiorcę zażalenia – z dniem, w  którym post a-
nowienie, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, zostało doręczone przedsiębiorcy.  
12. Postanowienie, o  którym mowa w  ust. 6, wygasa w  dniu następującym po dniu doręczenia przedsiębiorcy post a-
nowienia, o  którym mowa w  ust. 7, a w przypadku, o  którym mowa w  ust. 8, w dniu następującym po dniu upływu term i-
nu do rozpatrzenia sprzeciwu.  
13. W przypadku wniesien ia przez przedsiębiorcę zażalenia, postanowienie, o  którym mowa w  ust. 6, wygasa w  dniu 
następującym po dniu doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1 lub 2, a  w przypadku, 
o którym mowa w  ust. 10, w  dniu następującym po dniu up ływu terminu do rozpatrzenia zażalenia.  
14. W razie przewlekłości czynności kontrolnych, po wydaniu postanowienia, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, prze d-
siębiorca może wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie kontroli. Wniesienie skar gi nie p o-
woduje wstrzymania czynności kontrolnych.  
15. Do skargi, o  której mowa w  ust. 14, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo 
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2019 r. poz. 2325 ) dotyczące skarg i na przewlekłe prowadz e-
nie postępowania.  
16. Do postępowań, o  których mowa w  ust. 6, 7 i  9, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu post ę-
powania  administracyjnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 162 
 
 Art. 60. 1. W razie powzięcia wiadomości o  wykonywaniu działalności gospoda rczej niezgodnie z  przepisami ustawy,  
a także w  razie stwierdzenia zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w  znacznych 
rozmiarach lub bezpośredniego zagrożenia środowiska w  wyniku wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub pr e-
zydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy.  
2. Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o  podjętych czynnoś -
ciach.  
3. W przypadku braku możliwości zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może  
nakazać, w  drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3  dni. 
4. Decyzja nakazująca wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej w  razie stwierdzenia  zagrożenia życia 
lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w  znacznych rozmiarach lub bezpośredniego zagrożenia 
środowiska w  wyniku wykonywania tej działalności podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 61. Przepisów art.  54 i art. 55 nie stosuje się:  
1) do działalności przedsiębiorców w  zakresie objętym:  
a) nadzorem, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 ustawy z  dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym,  
b) nadzorem sanitarnym na podstawie ustawy z  dnia 14  marca 1985  r. o Państwowej  Inspekcji Sanitarnej (Dz.  U. 
z 2019 r. poz. 59 ora z z 2020 r. poz. 322, 374, 567,  1337  i 2112 ) i ustawy z  dnia 25  sierpnia 2006  r. o bezpi e-
czeństwie żywności i  żywienia (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2021 ), w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa żywności;  
2) w odni esieniu do kontroli świadczeniodawców przeprowadzanej przez podmiot zobowiązany do finansowania świa d-
czeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych na podstawie usta wy z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach 
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków pub licznych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1398, 1492, 1493, 1578,  1875  
i 2112 ); 
3) do próby technicznej, o  której mowa w  art. 29d ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o zapasach ropy naftowej, produ k-
tów naftowych i  gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w  sytuacjach za grożenia bezpieczeństwa paliwowego 
państwa i  zakłó ceń na rynku naftowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 411). 
Art. 62. 1. Przepisów art.  48–51, art.  54, art.  55 i art. 57 nie stosuje się do działalności gospodarczej przedsiębiorców 
w zakresie:  
1)16) objętym kontrolą  związaną z  obejmowaniem towarów procedurą celną i  powrotnym wywozem dokonywaną 
w urzędzie celno -skarbowym albo miejscu wyznaczonym lub uznanym przez organ celny, na podstawie przepisów 
celnych, albo graniczną kontrolą fitosanitarną dokonywaną na podstawi e przepisów ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. 
o ochronie roślin przed agrofagami;  
1a)17) objętym kontrolą środków ochrony roślin wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie 
przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin – w przypadku gdy kontrolę tę przeprowadza się 
zgodnie z  art. 44 ust. 1 rozporządze nia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. 
w sprawie kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania 
prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i  dobrostanu  zwierząt, zdrowia roślin i  środków 
ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005 , 
(WE) nr  1069/2009, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, 
rozporządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 
2007/43/WE, 2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/ 608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 
96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie kontroli urzędowych);  
2) objętym kontrolą przemieszczających się środków transportu, osób z  nich korzystających oraz towarów n imi prz e-
wożonych, na podstawie:  
a) ustawy z  dnia 21  grudnia 2000  r. o żegludze śródlądowej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1863 ), 
b) ustawy z  dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym (Dz.  U. z 2019 r. poz. 2140 oraz z 2020 r. poz. 875 i 1087 ), 
c) ustawy z  dnia 3 lipca 2002  r. – Prawo lotnicze (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1970 ), 
d) ustawy z  dnia 28  marca 2003  r. o transporcie kolejowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1043, 1378 i 1778 ), 
                                                           
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
17) Dodany przez art. 61 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 162 
 
 e)18)  ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin przed agrofagami,  
f) ustawy z  dnia 16 listopada 2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 505, 568, 695, 
1087 i 1106 ), 
g)19)  przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin – w przypadku gdy kontrolę tę przeprow a-
dza się zgodnie z  art. 10 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 
2017  r. w sprawie kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadzanych w  celu zapewnienia 
stosowania prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia  
roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001,  
(WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 
i (UE) 201 6/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 
1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 
91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie ko n-
troli urzędowych);  
3) obejmującym zakup produktów lub usług sprawdzającym rzetelność usługi, na podstawie ustawy z  dnia 15  grudnia 
2000  r. o Inspekcji Handlowej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1706 ); 
4) obejmującym sprzedaż dokonywaną poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i  obnośna na targowiskach 
w rozumieniu art.  15 ust. 2 ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokalnych (Dz.  U. z 2019 r. 
poz. 1170 ). 
2. Przepisów art.  48, art.  49, art.  51, art.  54, art.  55 i art. 57 nie stosuje się do działalności gospodarczej przedsiębio r-
ców w  zakresie objętym nadzorem weterynaryjnym na podstawie:  
1) ustaw y z dnia 29  stycznia 2004  r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1557  oraz z 2020 r. poz. 285 ); 
2) ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt (Dz.  U. z 2020 r. poz. 638); 
3) ustawy z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 944, 1493  i 2112 ); 
4) ustawy z  dnia 27  sierpnia 2003  r. o weterynaryjne j kontroli granicznej (Dz.  U. z 2019 r. poz. 260); 
5) ustawy z  dnia 10  grudnia 2003  r. o kontroli weterynaryjnej w  handlu (Dz.  U. z 2019 r. poz.  475); 
6) ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.  U. 
z 2020 r. poz.  1421 ); 
7) ustawy z  dnia 16  grudnia 2005  r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1753 ); 
8) ustawy z  dnia 22  lipca 2006  r. o paszach (Dz.  U. z 2019  r. poz. 269 oraz z 2020 r. poz. 284 i 285 ); 
9) ustawy z  dnia 15  stycznia 2015  r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych 
(Dz. U. z 2019 r. poz.  1392 ). 
Art. 63. 1. Przepisów art.  48, art.  51, art . 54 i art. 55 nie stosuje się do kontroli:  
1) działalności leczniczej, prowadzonej przez organ prowadzący rejestr, wojewodę i  podmiot tworzący w  zakresie z a-
dań określonych w  przepisach o  działalności leczniczej;  
2) prowadzonej przez organy nadzoru górnicz ego na podstawie przepisów prawa geologicznego i  górniczego;  
3) przedsiębiorcy prowadzącego działalność w  zakresie poszukiwania, rozpoznawania lub wydobywania kopalin obj ę-
tych własnością górniczą lub podmiotu wykonującego w  zakresie swojej działalności zaw odowej powierzone mu 
przez tego przedsiębiorcę czynności w  ruchu zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne, 
prowadzonej przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska;  
4) działalności w  zakresie zbierania, przetwarzania zużytego sprzętu, r ecyklingu lub innych niż recykling procesów 
odzysku odpadów powstałych ze zużytego sprzętu, prowadzonej przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska, 
marszałka województwa oraz starostę w  związku z  kontrolą przestrzegania przepisów dotyczących gospodarowania 
zużytym sprzętem.  
2. Przepisów art.  48, art.  49, art.  51 i art. 53–55 nie stosuje się do kontroli działalności leczniczej prowadzonej przez 
ministra właściwego do spraw zdrowia.  
                                                           
18) W brzmieniu ustalonym przez art. 61 pkt 3 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
19) Dodana  przez art. 61 pkt 3 lit. c tiret drugie  ustawy, o któ rej mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 162 
 
 Art. 64. 1. Przepisów art.  48, art.  54 ust. 1 i art. 55 ust. 1 nie stosuje się  do kontroli prowadzonej w  toku postępow a-
nia wszczętego na wniosek przedsiębiorcy we własnej sprawie oraz kontroli prowadzonej na podstawie ustawy z  dnia 
11 lipca 2014  r. o zasadach realizacji programów w  zakresie polityki spójności finansowanych w  perspek tywie finansowej 
2014 –2020  (Dz. U. z 2020 r. poz. 818). 
2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio także do kontroli prowadzonych w  wyniku zawiadomienia, wezwania, 
zgłoszenia lub innej podobnej czynności dokonanej przez przedsiębiorcę we własnej sprawie.  
Art. 65. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do kontroli:  
1) prowadzonej na podstawie ustawy z  dnia 29  listopada 2000  r. – Prawo atomowe (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1792  oraz z 20 20 r. 
poz. 284 i 322 ); 
2) celno -skarbowej prowadzonej w  trybie określ onym w  dziale V rozdziale 1 ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej  
Administracji Skarbowej ; 
3) prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie gospodarki 
odpadami.  
Rozdział 6  
Zasady opracowywania projektów aktów normatywnych z  zakresu prawa gospodarczego  
oraz oceny ich funkcjonowania  
Art. 66. 1. Przed rozpoczęciem prac nad opracowaniem projektu aktu normatywnego określającego zasady pode j-
mowania, wykonywania lub zakończenia dz iałalności gospodarczej dokonuje się:  
1) analizy możliwości osiągnięcia celu tego aktu normatywnego za pomocą innych środków;  
2) oceny przewidywanych skutków społeczno -gospodarczych, w  tym oceny wpływu na mikroprzedsiębiorców, małych 
i średnich przedsiębi orców oraz analizy zgodności projektowanych regulacji z  przepisami ustawy.  
2. Wyniki oceny i  analiz, o  których mowa w  ust. 1, zamieszcza się w  uzasadnieniu do projektu aktu normatywnego 
lub w  ocenie skutków regulacji, stanowiącej odrębną część uzasadnienia  projektu aktu normatywnego.  
Art. 67. Opracowując projekt aktu normatywnego określającego zasady podejmowania, wykonywania lub zako ń-
czenia działalności gospodarczej, należy kierować się zasadami proporcjonalności i  adekwatności, a  w szczególności:  
1) dążyć  do nienakładania nowych obowiązków administracyjnych, a  jeżeli nie jest to możliwe, dążyć do ich nakład a-
nia jedynie w  stopniu koniecznym do osiągnięcia ich celów;  
2) dążyć do ograniczenia obowiązków informacyjnych, zwłaszcza gdy wymagane informacje są prz ekazywane przez 
obowiązanych organom władzy publicznej na podstawie obowiązujących przepisów;  
3) dążyć do umożliwienia realizacji obowiązków informacyjnych w  postaci elektronicznej;  
4) implementując prawo Unii Europejskiej i  prawo międzynarodowe, dążyć do nakładania wyłącznie obowiązków 
administracyjnych niezbędnych do osiągnięcia celów implementowanych przepisów.  
Art. 68. W przypadku stwierdzenia wpływu projektu aktu normatywnego na mikroprzedsiębiorców, małych i  śred-
nich przedsiębiorców, przy opracowaniu projektu aktu normatywnego dąży się do proporcjonalnego ograniczania ob o-
wiązków administracyjnych wobec tych przedsiębiorców albo uzasadnia brak możliwości zastosowania takich ograniczeń.  
Art. 69. 1. Jeżeli w  związku ze stosowaniem aktu normatywnego określ ającego zasady podejmowania, wykonyw a-
nia lub zakończenia działalności gospodarczej ujawnią się istotne rozbieżności w  wykładni prawa lub znaczne ryzyko, że 
ten akt normatywny powoduje istotne negatywne skutki gospodarcze lub społeczne, Rzecznik Małych i  Średnich Prze d-
siębiorców może skierować do właściwego ministra lub organu upoważnionego ustawowo do opracowywania i  wnoszenia 
do rozpatrzenia przez Radę Ministrów projektów aktów normatywnych wniosek o  przygotowanie oceny funkcjonowania 
tego aktu normatywneg o lub jego części, wraz z  uzasadnieniem.  
2. Organ, do którego Rzecznik Małych i  Średnich Przedsiębiorców skierował wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, 
przygotowuje ocenę funkcjonowania właściwego aktu normatywnego lub jego części albo uzasadnia niecelowość pr zygo-
towania takiej oceny.  
Art. 70. Ministrowie kierujący działami administracji rządowej dokonują, w  zakresie swojej właściwości, bieżącego 
przeglądu funkcjonowania aktów normatywnych określających zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia 
działalno ści gospodarczej, kierując się w  szczególności zasadami określonymi w  art. 67, oraz przedkładają Radzie Min i-
strów corocznie, w  terminie do dnia 30  czerwca, informację o  działaniach podjętych w  poprzednim roku kalendarzowym 
w wyniku dokonania tego przeglądu . 
Art. 71. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wykonywania inicjatywy ustawodawczej przez obywateli,  
o której mowa w  art. 118 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z  dnia 2  kwietnia 1997  r. (Dz.  U. poz.  483, z  2001  r. 
poz. 319, z  2006  r. poz.  1471 oraz z  2009  r. poz.  946).  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 162 
 
 Rozdział 7  
Przepis końcowy  
Art. 72. Ustawa wchodzi w  życie w  terminie20) i na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 6  marca 2018  r. – Przepi sy 
wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.  U. poz. 650). 
                                                           
20) Ustawa weszła w życie z  dniem 30 kwietnia 2018 r., z wyjątkiem art.  24 ust. 6, który w szedł  w życie z  dniem 1  lutego 2019  r., 
na podstawie  art. 1 ustawy z dnia 6  marca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców  oraz inne ustawy  
dotyczące działalności gospodarczej  (Dz. U. poz. 650), która weszła w  życie z  dniem 30 kwietnia  2018 r.