DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJWarszawa, dnia 22 lipca 2019 r.
Poz. 1364
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA NAUKI I
 
SZKOLNICTWA WYŻSZEGO1)
z dnia 17 lipca 2019  r.
w
 
sprawie standardu kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii2)
Na podstawie art.  68 ust.  3 pkt  2 ustawy z  dnia 20 lipca 2018  r. – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce (Dz.  U. 
poz.
 
1668, z
 
późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:
§1.
 Określa 
się standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, stanowiący za-
łącznik nr
 
1 do rozporządzenia.
§2.
 Na 
studiach na kierunku weterynaria, które rozpoczynają się w
 roku 
akademickim 2019/2020, uczelnia może stoso-
wać standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, stanowiący załącznik nr
 2 
do 
rozporządzenia.
§
3.
 
Rozporządzenie wchodzi w
 
życie z
 
dniem następującym po dniu ogłoszenia.4)
Minister Nauki i  Szkolnictwa Wyższego: J. Gowin
1)Minister Nauki i  Szkolnictwa Wyższego kieruje działem administracji rządowej – szkolnictwo wyższe i  nauka, na podstawie §  1
ust.
 2 
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z
 dnia 
13 grudnia 2017
 r. 
w
 sprawie 
szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki
i
 
Szkolnictwa Wyższego (Dz.
 
U. poz.
 
2317, z
 
2018
 
r. poz.
 
1998 oraz z
 
2019
 
r. poz.
 
715).
2)Niniejsze rozporządzenie w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia
7
 września 
2005
 r. 
w
 sprawie 
uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.
 Urz. 
UE L 255 z
 30.09.2005, 
str.
 22, 
Dz.
 Urz. 
UE L 363
z
 20.12.2006, 
str.
 141–237, 
Dz.
 Urz. 
UE L 320 z
 06.12.2007, 
str.
 3–11, 
Dz.
 Urz. 
UE L 205 z
 01.08.2008, 
str.
 10–12, 
Dz.
 Urz. 
UE L
 93
z
 07.04.2009, 
str.
 11–12, 
Dz.
 Urz. 
UE L 59 z
 04.03.2011, 
str.
 4–7, 
Dz.
 Urz. 
UE L 180 z
 12.07.2012, 
str.
 9–11, 
Dz.
 Urz. 
UE L 158
z
 
10.06.2013, str.
 
368–375 oraz Dz.
 
Urz. UE L 354 z
 
28.12.2013, str.
 
132–170).
3)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.  U. z  2018  r. poz.  2024 i  2245 oraz z  2019  r. poz.  276, 447, 534, 577, 730 i  823.
4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Nauki i  Szkolnictwa Wyższego z  dnia 29 września 2011  r.
w
 sprawie 
standardów kształcenia dla kierunków studiów weterynarii i
 architektury 
(Dz.
 U. 
poz.
 1233), 
które traci moc z
 dniem
wejścia 
w
 życie 
niniejszego rozporządzenia na podstawie art.
 349 
pkt
 6 
ustawy z
 dnia 
3 lipca 2018
 r. 
– Przepisy wprowadzające
ustawę – Prawo o
 
szkolnictwie wyższym i
 
nauce (Dz.
 
U. poz.
 
1669 oraz z
 
2019
 
r. poz.
 
39 i
 
534).
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1364 1 
Załączniki do rozporządzenia
Ministra Nauki i SzkolnictwaWyższego z dnia 17 lipca 2019 r. (poz. …..)
Załącznik nr 1 
Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania z
 awodu lekarza weterynarii
I.SPOSÓB ORGANIZACJI KSZTAŁCENIA
1.WYMAGANIA OGÓLNE
1.1. Standard ma zastosowanie do kształcenia na kie runku weterynaria prowadzonym na
poziomie jednolitych studiów magisterskich, zwanych  dalej „studiami”. 
1.2. Studia stacjonarne trwają 11 albo 12 semestrów. Studia niestacjonarne mogą trwać dłużej 
niż studia stacjonarne. 
1.3. Liczba godzin zajęć realizowanych w ramach stu diów, w tym praktyk zawodowych, nie 
może być mniejsza niż 5200. 
1.4. Liczba punktów ECTS konieczna do ukończenia studiów nie może być mniejsza niż 360. 
1.5. Kierunek weterynaria jest przyporządkowany do dyscypliny naukowej – weterynaria jako 
dyscypliny wiodącej. 
2.ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘ Ć
K
ształcenie jest realizowane w postaci zajęć lub gr up zajęć przygotowujących do wykonywania 
zawodu lekarza weterynarii w ramach grup zajęć A–E: 
A. zajęcia w zakresie nauk podstawowych (fizyka, ch emia, biochemia, biologia świata
zwierząt i roślin, mikrobiologia, anatomia z histol ogią i embriologią, fizjologia, genetyka,
farmakologia, farmacja, toksykologia, immunologia, epidemiologia, matematyka
stosowana nauk biologicznych, etyka zawodowa);
B. zajęcia w zakresie kierunkowym:
1) nauki kliniczne (położnictwo, patologia z anatom ią patologiczną, parazytologia, chirurgia
ogólna z anestezjologią, diagnostyka laboratoryjna i kliniczna, zajęcia kliniczne dotyczące
chorób wewnętrznych, zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt domowych, chorób drobi u
i
 innych zwierząt, profilaktyka, radiologia, rozród i zaburzenia rozrodu, organizacja
i funkcjonowanie Inspekcji Weterynaryjnej, zdrowie publiczne, prawodawstwo
weterynaryjne, medycyna sądowa, postępowanie terape utyczne, propedeutyka),Załączniki do rozporządzenia Ministra Nauki i  Szkolnictwa 
Wyższego z
 
dnia 17 lipca 2019
 
r. (poz.
 
1364)
Załącznik nr  1
STANDARD KSZTAŁCENIA PRZYGOTOWUJĄCEGO DO WYKONYWANIA ZAWODU LEKARZA WETERYNARII
Dziennik Ustaw – 3 –  Poz. 1364 
2 
 
 2) produkcja zwierzęca (technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierząt, agronomia, 
ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwierząt, higie na weterynaryjna, etologia i ochrona 
zwierząt), 
3) higiena żywności (inspekcja i kontrola pasz oraz  środków spożywczych pochodzenia 
zwierzęcego, higiena i technologia żywności, kształ cenie praktyczne, w tym w rzeźniach 
i zakładach przetwórczych środków spożywczych pocho dzenia zwierzęcego); 
C. zajęcia uzupełniające (w szczególności języki obce i informatyka); 
D. staże kliniczne; 
E. praktyki zawodowe. 
Kształcenie teoretyczne i praktyczne w poszczególny ch grupach zajęć jest rozłożone, 
zrównoważone i skoordynowane w taki sposób, że naby te wiadomości i umiejętności 
pozwalają lekarzowi weterynarii na realizację wszys tkich powierzonych mu zadań. 
W przypadku studiów o profilu: 
1) ogólnoakademickim – program studiów obejmuje zajęcia lub grupy zajęć, związane 
z prowadzoną w uczelni działalnością naukową w dysc yplinie naukowej, do której jest 
przyporządkowany kierunek, którym przypisano punkty  ECTS w wymiarze większym niż 
50% liczby punktów ECTS koniecznej do ukończenia studiów, i uwzględnia udział studentów w zajęciach przygotowujących do prowadzen ia działalności naukowej lub 
udział w tej działalności; 
2) praktycznym – program studiów obejmuje zajęcia l ub grupy zajęć kształtujące 
umiejętności praktyczne, którym przypisano punkty E CTS w wymiarze większym niż 
50% liczby punktów ECTS koniecznej do ukończenia studiów. 
3. MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH I PUN KTÓW 
ECTS 
Grupy zajęć, w ramach których 
osiąga się szczegółowe efekty 
uczenia się Liczba godzin Liczba punktów ECTS 
A. Zajęcia w zakresie nauk 
podstawowych 1170 90 
B. Zajęcia w zakresie 
kierunkowym: 
B1. nauki kliniczne 
B2. produkcja zwierzęca 
B3. higiena żywności 1870 
 
  
 135 
C. Zajęcia uzupełniające 150 15 
Dziennik Ustaw – 4 –  Poz. 1364 
3 
 
 D. Staże kliniczne 360 22 
E. Praktyki zawodowe 560 15 
RAZEM 4110 277 
Do dyspozycji uczelni pozostawia się 1090 godzin za jęć (83 punkty ECTS), które mogą być 
realizowane jako zajęcia uzupełniające wiedzę, umie jętności lub kompetencje społeczne, z tym 
że program studiów umożliwia studentowi wybór zajęć , którym przypisano punkty ECTS 
w wymiarze nie mniejszym niż 5% liczby punktów ECTS  koniecznej do ukończenia studiów. 
Wychowanie fizyczne jest przedmiotem obowiązkowym na studiach stacjonarnych, 
prowadzonym w wymiarze nie mniejszym niż 60 godzin.  Zajęciom tym nie przypisuje się 
punktów ECTS. 
Program studiów umożliwia studentom uzyskanie nie mniej niż 5 punktów ECTS w ramach 
zajęć z dziedziny nauk humanistycznych i nauk społe cznych. 
Liczba punktów ECTS, jaka może być uzyskana w ramac h kształcenia z wykorzystaniem 
metod i technik kształcenia na odległość, nie może być większa niż 10% liczby punktów ECTS 
koniecznej do ukończenia studiów. 
4. STAŻE KLINICZNE 
Staż kliniczny jest realizowany pod bezpośrednim na dzorem nauczyciela akademickiego lub 
innej osoby prowadzącej zajęcia, posiadających praw o wykonywania zawodu lekarza 
weterynarii. 
Lp. Staże kliniczne w zakresie leczenia 
chorób: Okres realizacji  Czas trwania 
w godzinach 
1 ptaków po 9 semestrze 40 
2 zwierząt gospodarskich 120 
3 psów i kotów 120 
4 koni 80 
5. PRAKTYKI ZAWODOWE 
Praktyki zawodowe obejmują poznanie praktycznych as pektów postępowania 
lekarsko-weterynaryjnego w gospodarstwach, w zakład ach leczniczych dla zwierząt, rzeźniach 
oraz zakładach przetwórstwa produktów pochodzenia z wierzęcego i produkcji pasz, a także 
w zakresie unasienniania zwierząt. 
Dziennik Ustaw – 5 –  Poz. 1364 
4 
 
 Lp. Rodzaj praktyki Okres realizacji Czas trwania 
w godzinach 
1 Praktyka hodowlana po 4 semestrze 80 
2 Praktyka kliniczna po 8 semestrze 160 
3 Praktyka w Inspekcji Weterynaryjnej po 8 semestrze 80 
4 Praktyka kliniczna po 10 semestrze 160 
5 Praktyka w Inspekcji Weterynaryjnej po 10 semestrze 80 
Praktyki zawodowe służą osiągnięciu wymaganych efek tów uczenia się. Program praktyk 
i sposób weryfikacji oraz oceny osiągniętych efektó w uczenia się ustalają uczelnie. 
6. INFRASTRUKTURA NIEZBĘDNA DO PROWADZENIA KSZTAŁCE NIA 
Kształcenie jest prowadzone z wykorzystaniem infras truktury umożliwiającej osiągnięcie 
wymaganych efektów uczenia się, która obejmuje bazę  dydaktyczną, naukową oraz 
infrastrukturę uczelni lub podmiotów zewnętrznych, w tym leczniczych. Do realizacji zajęć 
w zakresie kierunkowym jest wymagana specjalistyczn a infrastruktura, w tym sale 
prosektoryjne, sale sekcyjne, sale operacyjne z nie zbędnym wyposażeniem do 
przeprowadzania zabiegów chirurgicznych u zwierząt poszczególnych gatunków, ambulatoria 
oraz izolatki dla małych i dużych zwierząt, szpital  dla małych i dużych zwierząt, pracownie 
diagnostyki obrazowej wyposażone w aparaty ultrason ograficzne, aparaty radiologiczne 
i sprzęt do diagnostyki endoskopowej, laboratoria d iagnostyczne (hematologiczne, 
histopatologiczne, biochemiczne, parazytologiczne, mikrobiologiczne, immunologiczne, 
badania nasienia), sale ćwiczeniowe przystosowane d o zajęć z małymi i dużymi zwierzętami 
wyposażone w poskrom i sprzęt do poskramiania zwier ząt, pomieszczenia przystosowane do 
różnych gatunków zwierząt wykorzystywanych do celów  dydaktycznych, apteka wyposażona 
w sejf i lodówki służące do przechowywania weteryna ryjnych produktów leczniczych, a także 
materiały służące ograniczeniu liczby zwierząt wyko rzystywanych w ramach kształcenia. 
II. OSOBY PROWADZĄCE KSZTAŁCENIE 
Kształcenie służące osiągnięciu efektów uczenia się  jest prowadzone przez osoby posiadające 
kompetencje zawodowe lub naukowe oraz doświadczenie  w zakresie właściwym dla 
prowadzonych zajęć. 
Kształcenie służące osiągnięciu efektów uczenia się  w grupie zajęć B jest prowadzone przez 
osoby posiadające dorobek naukowy lub prawo wykonyw ania zawodu lekarza weterynarii oraz 
wiedzę i doświadczenie w dziedzinie nauk rolniczych , adekwatne do problematyki 
Dziennik Ustaw – 6 –  Poz. 1364 
5 
 
 prowadzonych zajęć, przy współudziale innych osób p osiadających dorobek naukowy lub 
doświadczenie w dziedzinie nauk rolniczych, adekwat ne do problematyki prowadzonych zajęć. 
III. EFEKTY UCZENIA SIĘ 
1. OGÓLNE EFEKTY UCZENIA SIĘ 
1.1. W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie: 
1) zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierz ąt, a także powstawania chorób i ich 
terapii – od poziomu komórki przez narząd, zwierzę do całej populacji zwierząt; 
2) rozwój, budowę, funkcjonowanie, zachowania i mechan izmy fizjologiczne zwierząt 
w warunkach prawidłowych i mechanizmy zaburzeń w wa runkach patologicznych; 
3) etiologię, patogenezę i objawy kliniczne chorób wys tępujących u poszczególnych 
gatunków zwierząt oraz zasady postępowania terapeut ycznego; 
4) sposoby postępowania diagnostycznego i terapeutyczn ego właściwe dla stanów 
chorobowych występujących u zwierząt; 
5) sposoby wykorzystania weterynaryjnych produktów lec zniczych w celu profilaktyki 
i leczenia zwierząt, a także w celu zagwarantowania  bezpieczeństwa łańcucha 
żywnościowego i ochrony środowiska; 
6) biologię czynników zakaźnych powodujących choroby p rzenoszone między zwierzętami 
oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów p rzenoszenia choroby oraz 
mechanizmów obronnych makroorganizmu; 
7) zasady przeprowadzania badania klinicznego zgodnie z planem badania klinicznego, 
analizy objawów klinicznych i zmian anatomopatologi cznych; 
8) zasady chowu i hodowli zwierząt, z uwzględnieniem z asad żywienia zwierząt, zasad 
zachowania ich dobrostanu oraz zasad ekonomiki prod ukcji; 
9) zasady zagospodarowywania i utylizacji produktów ub ocznych i odpadów związanych 
z produkcją zwierzęcą; 
10) zasady badania zwierząt rzeźnych, mięsa i innych pr oduktów pochodzenia zwierzęcego; 
11) zasady ochrony zdrowia konsumenta; 
12) zasady właściwego nadzoru nad produkcją środków spo żywczych pochodzenia 
zwierzęcego; 
13) normy, zasady i uwarunkowania technologii produkcji zwierzęcej i utrzymania higieny 
procesu technologicznego; 
14) normy prawne związane z działalnością lekarzy weter ynarii; 
Dziennik Ustaw – 7 –  Poz. 1364 
6 
 
 15) podstawowe metody informatyczne i biostatystyczne w ykorzystywane w medycynie 
weterynaryjnej. 
1.2. W zakresie umiejętności absolwent potrafi: 
1) przeprowadzić badanie kliniczne zwierzęcia zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej; 
2) analizować i interpretować objawy kliniczne, zmiany  anatomopatologiczne  oraz wyniki 
badań laboratoryjnych i dodatkowych, formułować roz poznanie stanu chorobowego, 
z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej, oraz podejmować czynności terapeutyczne lub 
profilaktyczne; 
3) zaplanować postępowanie diagnostyczne; 
4) monitorować stan zdrowia stada, a także podejmować działania w przypadku stwierdzenia 
choroby podlegającej obowiązkowi zwalczania lub rej estracji; 
5) przeprowadzić badanie przed- i poubojowe zwierząt r zeźnych oraz badanie mięsa i innych 
produktów pochodzenia zwierzęcego; 
6) wykonać czynności, które są związane z nadzorem wet erynaryjnym, w tym nad obrotem 
zwierzętami, oraz warunkami sanitarno-weterynaryjny mi miejsc gromadzenia zwierząt 
i przetwarzania produktów pochodzenia zwierzęcego; 
7) wydać opinię i orzeczenie lekarsko-weterynaryjne; 
8) posługiwać się lekarską nomenklaturą łacińską w sto pniu niezbędnym do rozumienia 
i opisywania czynności lekarskich, stanu zdrowia zw ierząt, chorób oraz stanów i zmian 
patologicznych; 
9) korzystać z systemów informatycznych stosowanych do  obsługi zakładu leczniczego dla 
zwierząt, stada oraz do analizy sytuacji epizootycz nej; 
10) przeprowadzać podstawowe analizy statystyczne i pos ługiwać się odpowiednimi 
metodami przedstawiania wyników; 
11) posługiwać się słownictwem i strukturami gramatyczn ymi języka obcego będącego 
językiem komunikacji międzynarodowej w zakresie two rzenia i rozumienia wypowiedzi 
pisemnych i ustnych zarówno ogólnych, jak i specjalistycznych z zakresu weterynarii; 
12) utrzymać sprawność fizyczną wymaganą do pracy z nie którymi gatunkami zwierząt. 
1.3. W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest g otów do: 
1) wykazywania odpowiedzialności za podejmowane decyzje wobec ludzi, zwierząt i środowiska przyrodniczego; 
Dziennik Ustaw – 8 –  Poz. 1364 
7 
 
 2) prezentowania postawy zgodnej z zasadami etycznymi i podejmowania działań w oparciu 
o kodeks etyki w praktyce zawodowej oraz do wykazyw ania tolerancji dla postaw 
i zachowań wynikających z odmiennych uwarunkowań sp ołecznych i kulturowych; 
3) udziału w rozwiązywaniu konfliktów, a także wykazyw ania się elastycznością w reakcjach 
na zmiany społeczne; 
4) korzystania z obiektywnych źródeł informacji; 
5) formułowania wniosków z własnych pomiarów lub obser wacji; 
6) formułowania opinii dotyczących różnych aspektów dz iałalności zawodowej; 
7) rzetelnej samooceny, formułowania konstruktywnej kr ytyki w zakresie praktyki 
weterynaryjnej, przyjmowania krytyki prezentowanych  przez siebie rozwiązań, 
ustosunkowywania się do niej w sposób jasny i rzecz owy, także przy użyciu argumentów 
odwołujących się do dostępnego dorobku naukowego w dyscyplinie; 
8) pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności; 
9) komunikowania się ze współpracownikami i dzielenia się wiedzą; 
10) działania w warunkach niepewności i stresu; 
11) współpracy z przedstawicielami innych zawodów w zak resie ochrony zdrowia 
publicznego; 
12) angażowania się w działalność organizacji zawodowyc h i samorządowych. 
2. SZCZEGÓŁOWE EFEKTY UCZENIA SIĘ 
A. ZAJĘCIA W ZAKRESIE NAUK PODSTAWOWYCH 
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:  
A.W1. strukturę organizmu zwierzęcego: komórek, tka nek, narządów i układów; 
A.W2. budowę, czynność i mechanizmy regulacji narzą dów i układów organizmu 
zwierzęcego (oddechowego, pokarmowego, krążenia, wy dalniczego, nerwowego, 
rozrodczego, hormonalnego, immunologicznego i powło k skórnych) oraz ich 
integracji na poziomie organizmu; 
A.W3. rozwój narządów i całego organizmu zwierzęceg o w relacji do organizmu dojrzałego; 
A.W4. procesy metaboliczne na poziomie molekularnym , komórkowym, narządowym 
i ustrojowym; 
A.W5. zasady działania gospodarki wodno-elektrolito wej, równowagi kwasowo-zasadowej 
organizmu zwierzęcego oraz mechanizm działania home ostazy ustrojowej; 
Dziennik Ustaw – 9 –  Poz. 1364 
8 
 
 A.W6. podstawowe reakcje związków organicznych i nieorganicznych w roztworach 
wodnych; 
A.W7. prawa fizyczne opisujące przepływ cieczy oraz  czynniki wpływające na opór 
naczyniowy przepływu krwi; 
A.W8. fizykochemiczne i molekularne podstawy działa nia narządów zmysłów; 
A.W9. mechanizm regulacji neurohormonalnej, reprodu kcji, starzenia się i śmierci; 
A.W10. zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia  zwierząt, powstawania chorób i ich 
terapii – od poziomu komórki, przez narząd, zwierzę , stado zwierząt do całej populacji 
zwierząt; 
A.W11. związek pomiędzy czynnikami zaburzającymi st an równowagi procesów 
biologicznych organizmu zwierzęcego a zmianami fizj ologicznymi 
i patofizjologicznymi; 
A.W12. zmiany patofizjologiczne komórek, tkanek, na rządów i układów zwierząt oraz 
mechanizmy biologiczne, w tym immunologiczne, a tak że możliwości terapeutyczne 
umożliwiające powrót do zdrowia; 
A.W13. biologię czynników zakaźnych wywołujących ch oroby przenoszone między 
zwierzętami oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem m echanizmów przenoszenia 
choroby oraz mechanizmów obronnych organizmu; 
A.W14. zasady i procesy dziedziczenia oraz zaburzenia genetyczne i podstawy inżynierii 
genetycznej; 
A.W15. podstawy diagnostyki mikrobiologicznej; 
A.W16. mechanizmy działania, losy w ustroju, działa nia niepożądane oraz wzajemne 
interakcje grup weterynaryjnych produktów leczniczy ch stosowanych u docelowych 
gatunków zwierząt; 
A.W17. zastosowanie chemioterapii przeciwbakteryjne j i przeciwpasożytniczej; 
A.W18. mechanizmy nabywania lekooporności, w tym op orności wielolekowej przez 
drobnoustroje oraz komórki nowotworowe; 
A.W19. procedury i elementy niezbędne do wystawienia recepty na weterynaryjne produkty 
lecznicze; 
A.W20. polską i łacińską nomenklaturę medyczną; A.W21. rodzaje zatruć występujących u zwierząt oraz  zasady postępowania diagnostycznego 
i terapeutycznego w zatruciach; 
A.W22. kodeks etyki lekarza weterynarii; 
A.W23. pojęcia z zakresu ochrony własności intelektualnej. 
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1364 
9 
W zakresie umiejętności absolwent potrafi: 
A.U1. wykorzystywać znajomość praw fizyki do wyjaśnienia wpływu czynników
zewnętrznych (temperatury, ciśnienia, pola elektromagnetycznego, promieniowania jonizującego) na organizm zwierzęcy; 
A.U2. posługiwać się podstawowymi technikami labora toryjnymi, takimi jak: analiza
jakościowa, miareczkowanie, kolorymetria, pehametria, chromatografia oraz 
elektroforeza białek i kwasów nukleinowych; 
A.U3. obliczyć stężenie molowe i procentowe substan cji i związków w roztworach
izoosmotycznych; 
A.U4. opisać zmiany funkcjonowania organizmu w sytuacji zaburzeń homeostazy;
A.U5. przewidywać kierunek procesów biochemicznych w zależności od stanu
energetycznego komórek; 
A.U6. wyjaśniać anatomiczne podstawy badania przedmiotowego, z uwzględnieniem
poszczególnych gatunków zwierząt; 
A.U7. definiować stan fizjologiczny jako adaptację zwierzęcia do zmieniających się
czynników środowiska; 
A.U8. rozpoznawać w obrazach z mikroskopu optycznego struktury histologiczne
odpowiadające narządom, tkankom i komórkom, dokonywać ich opisu, interpretować ich budowę oraz relacje między ich budową a czynnoś cią, uwzględniając gatunek 
zwierzęcia, z którego pochodzą; 
A.U9. analizować krzyżówki genetyczne i rodowody cech osobników z poszczególnyc
h
g
atunków; 
A.U10. przeprowadzić podstawową diagnostykę mikrobi ologiczną;
A.U11. wybrać i zastosować racjonalną chemioterapię przeciwbakteryjną empiryczną
i celowaną, z uwzględnieniem docelowego gatunku zwi erzęcia; 
A.U12. komunikować się z klientami i z innymi lekar zami weterynarii;
A.U13. słuchać i udzielać odpowiedzi językiem zrozumiałym, odpowiednim do sytuacji;A.U14. sporządzać przejrzyste opisy przypadków oraz  prowadzić dokumentację, zgodnie
z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, w formie zrozumiałej dla właściciela zwierzęcia i czytelnej dla innych lekarzy weterynar ii; 
A.U15. pracować w zespole multidyscyplinarnym;A.U16. interpretować odpowiedzialność lekarza weter ynarii w stosunku do zwierzęcia i jego
właściciela oraz w stosunku do społeczeństwa i środowiska przyrodniczego; 
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1364 
10 
A.U17. szacować niebezpieczeństwo toksykologiczne w określonych grupac h
technologicznych zwierząt gospodarskich; 
A.U18. oceniać ekonomiczne i społeczne uwarunkowania, w jakich jest wykonywany zaw ód
l
ekarza weterynarii; 
A.U19. wykorzystywać umiejętności zawodowe w celu podwyższania jakości opieki
weterynaryjnej, dobrostanu zwierząt i zdrowia publicznego; 
A.U20. organizować i prowadzić praktykę weterynaryjną, w tym dokonywać kalkulacji opłat
i wystawiać faktury, prowadzić dokumentację finanso wą i lekarską oraz 
wykorzystywać systemy informatyczne do efektywnej k omunikacji, zbierania, 
przetwarzania, przekazywania i analizy informacji; 
A.U21. zrozumieć potrzebę kształcenia ustawicznego w celu ciągłego rozwoju zawodowego;
A.U22. dostosować się do zmieniającej się sytuacji na rynku pracy;
A.U23. korzystać z rady i pomocy wyspecjalizowanych jednostek organizacyjnych lub osób
w rozwiązywaniu problemów. 
B.ZAJĘCIA W ZAKRESIE KIERUNKOWYM
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie: B.W1. zaburzenia na poziomie komórki, tkanki, narządu, układu i organizmu w przebiegu
choroby;
B.W2. mechanizmy patologii narządowych i ustrojowyc h
 ;
B.W3. przyczyny i objawy zmian anatomopatologicznyc h, zasady leczenia i zapobiegania
w poszczególnych jednostkach chorobowych; 
B.W4. zasady postępowania diagnostycznego, z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej,
oraz postępowania terapeutycznego; 
B.W5. zasady przeprowadzania badania klinicznego i monitorowania stanu zdrowia zwierząt;
B.W6. sposób postępowania z danymi klinicznymi i wy nikami badań laboratoryjnych
i dodatkowych; 
B.W7. przepisy prawa, zasady wydawania orzeczeń i s porządzania opinii na potrzeby sądów,
organów administracji państwowej i samorządowej oraz samorządu zawodowego; 
B.W8. sposób postępowania w przypadku podejrzenia l ub stwierdzenia chorób
podlegających obowiązkowi zwalczania lub rejestracj i; 
B.W9. zasady zapewniania dobrostanu zwierząt;
B.W10. zasadę funkcjonowania układu pasożyt-żywiciel i podstawowe objawy chorobowe
i zmiany anatomopatologiczne wywołane przez pasożyty w organizmie gospodarza; 
Dziennik Ustaw – 12 –  Poz. 1364 
11 
 
 B.W11. rasy w obrębie gatunków zwierząt oraz zasady  chowu i hodowli zwierząt; 
B.W12. założenia doboru zwierząt do kojarzeń, metod y zapładniania i biotechnologii rozrodu 
oraz selekcji hodowlanej; 
B.W13. zasady żywienia zwierząt z uwzględnieniem ró żnic gatunkowych i wieku; 
B.W14. zasady układania i analizowania dawek pokarmowych; 
B.W15. sposoby zagospodarowywania i utylizacji prod uktów ubocznych i odpadów 
związanych z produkcją zwierzęcą; 
B.W16. zasady funkcjonowania Inspekcji Weterynaryjn ej, także w aspekcie zdrowia 
publicznego; 
B.W17. zasady ochrony zdrowia konsumenta zapewniane  przez właściwy nadzór nad 
produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęce go; 
B.W18. systemy kontroli zgodne z procedurami HACCP (Hazard Analysis and Critical 
Control Points ) – Systemu Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli; 
B.W19. procedury badania przed- i poubojowego; 
B.W20. warunki higieny i technologii produkcji zwie rzęcej; 
B.W21. zasady prawa żywnościowego; B.W22. zasady ekonomiki produkcji zwierzęcej. 
W zakresie umiejętności absolwent potrafi: 
B.U1. bezpiecznie i humanitarnie postępować ze zwie rzętami oraz instruować innych w tym 
zakresie; 
B.U2. przeprowadzić wywiad lekarsko-weterynaryjny w celu uzyskania dokładnej 
informacji o pojedynczym zwierzęciu lub grupie zwie rząt oraz jego lub ich 
środowisku bytowania; 
B.U3. przeprowadzać pełne badanie kliniczne zwierzę cia; 
B.U4. udzielać pierwszej pomocy zwierzętom w przypa dku krwotoku, ran, zaburzeń 
oddechowych, urazów oka i ucha, utraty przytomności, wyniszczenia, oparzenia, 
uszkodzenia tkanek, obrażeń wewnętrznych i zatrzyma nia pracy serca; 
B.U5. oceniać stan odżywienia zwierzęcia oraz udzie lać porad w tym zakresie; 
B.U6. pobierać i zabezpieczać próbki do badań oraz wykonywać standardowe testy 
laboratoryjne, a także prawidłowo analizować i inte rpretować wyniki badań 
laboratoryjnych; 
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1364 
12 
B.U7. stosować aparaturę diagnostyczną, w tym radiologiczną, ultrasonograficzną
i endoskopową, zgodnie z jej przeznaczeniem i zasad ami bezpieczeństwa dla zwierząt 
i ludzi oraz interpretować wyniki badań uzyskane po jej zastosowaniu; 
B.U8. wdrażać właściwe procedury w przypadku stwier dzenia choroby podlegającej
obowiązkowi zwalczania lub rejestracji; 
B.U9. pozyskiwać i wykorzystywać informacje o weter ynaryjnych produktach leczniczyc h
dop
uszczonych do obrotu; 
B.U10. przepisywać i stosować weterynaryjne produkt y lecznicze oraz materiały medyczne,
z uwzględnieniem ich bezpiecznego przechowywania i utylizacji; 
B.U11. stosować metody bezpiecznej sedacji, ogólneg o i miejscowego znieczulenia oraz
oceny i łagodzenia bólu; 
B.U12. monitorować stan pacjenta w okresie śród- i pooperacyjnym w oparciu o podstawowe
parametry życiowe; 
B.U13. dobierać i stosować właściwe leczenie;
B.U14. wdrożyć zasady aseptyki i antyseptyki chirur gicznej oraz stosować właściwe metody
sterylizacji sprzętu; 
B.U15. ocenić konieczność przeprowadzenia eutanazji  zwierzęcia i we właściwy sposób
poinformować o tym jego właściciela, a także przeprowadzić eutanazję zwierzęcia 
zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz właściwego postępowania ze zwłokami; 
B.U16. wykonać sekcję zwłok zwierzęcia wraz z opisem, pobrać próbki i zabezpieczyć je do
transportu; 
B.U17. wykonać badanie przed- i poubojowe;B.U18. ocenić jakość produktów pochodzenia zwierzęcego;B.U19. przeprowadzić dochodzenie epizootyczne w celu ustalenia okresu, w którym choroba
zakaźna zwierząt mogła rozwijać się w gospodarstwie  przed podejrzeniem lub 
stwierdzeniem jej wystąpienia, miejsca pochodzenia źródła choroby zakaźnej zwierząt 
wraz z ustaleniem innych gospodarstw oraz dróg przemieszczania się ludzi, zwierząt i przedmiotów, które mogły być przyczyną szerzenia się choroby zakaźnej do lub 
z gospodarstwa; 
B.U20. korzystać ze zgromadzonych informacji związanych ze zdrowiem i dobrostanem
zwierząt, a w wybranych przypadkach również z produkcyjnością stada; 
B.U21. opracowywać i wprowadzać programy profilaktyczne właściwe dla poszczególnych
gatunków zwierząt; 
Dziennik Ustaw – 14 –  Poz. 1364 
13 
 
 B.U22. oszacować ryzyko wystąpienia zagrożeń chemic znych i biologicznych w żywności 
pochodzenia zwierzęcego; 
B.U23. pobrać próby do badań monitoringowych na obe cność substancji niedozwolonych, 
pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń 
promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach, wydalinach, w tkankach lub 
narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierz ęcego, żywności, w wodzie 
przeznaczonej do pojenia zwierząt i w paszach; 
B.U24. ocenić spełnienie wymagań ochrony zwierząt r zeźnych z uwzględnieniem różnych 
sposobów ubojów; 
B.U25. ocenić ryzyko skażenia, zakażenia krzyżowego  i akumulacji czynników 
chorobotwórczych w obiektach weterynaryjnych i w śr odowisku przyrodniczym oraz 
wprowadzić zalecenia minimalizujące to ryzyko. 
C. ZAJĘCIA UZUPEŁNIAJĄCE 
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie: 
C.W1. słownictwo i struktury gramatyczne co najmnie j jednego języka obcego będącego 
językiem komunikacji międzynarodowej na poziomie B2 + Europejskiego Systemu 
Opisu Kształcenia Językowego oraz specjalistyczną t erminologię z zakresu 
weterynarii niezbędną w działalności zawodowej; 
C.W2.  funkcjonowanie instytucji powiązanych z działalnośc ią weterynaryjną oraz społeczną 
rolę lekarza weterynarii; 
C.W3. zasady bezpieczeństwa i higieny pracy w dział alności weterynaryjnej. 
W zakresie umiejętności absolwent potrafi: C.U1. posługiwać się co najmniej jednym językiem ob cym będącym językiem komunikacji 
międzynarodowej na poziomie B2+ Europejskiego Syste mu Opisu Kształcenia 
Językowego, w tym specjalistyczną terminologią z za kresu weterynarii niezbędną 
w działalności zawodowej; 
C.U2. krytycznie analizować piśmiennictwo weterynar yjne oraz wyciągać wnioski w oparciu 
o dostępną literaturę; 
C.U3. wykorzystywać i przetwarzać informacje, stosu jąc narzędzia informatyczne 
i korzystając z nowoczesnych źródeł wiedzy weteryna ryjnej; 
C.U4. efektywnie komunikować się z pracownikami org anów i urzędów kontroli, 
administracji rządowej i samorządowej. 
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1364 
14 
IV.SPOSÓB WERYFIKACJI OSIĄGNIĘTYCH EFEKTÓW UCZENIA SIĘ
Weryfikacja osiągniętych efektów uczenia się wymaga zastosowania zróżnicowanych form 
sprawdzania, adekwatnych do kategorii wiedzy, umiej ętności i kompetencji społecznych, 
których dotyczą te efekty. 
Osiągnięcie efektów uczenia się w zakresie wiedzy można sprawdzać za pomocą egzaminów 
pisemnych lub ustnych, prac przeglądowych, elaboratów i prezentacji. 
Jako formy egzaminów pisemnych można stosować: esej e, raporty, krótkie ustrukturyzowane 
pytania, testy wielokrotnego wyboru, testy wielokro tnej odpowiedzi, testy wyboru tak/nie lub 
testy dopasowania odpowiedzi. 
Egzaminy ustne są ukierunkowane na sprawdzenie wied zy na poziomie wyższym niż sama 
znajomość zagadnień (poziom zrozumienia zagadnień, umiejętność analizy i syntezy 
informacji oraz rozwiązywania problemów). 
Weryfikacja osiągnięcia efektów uczenia się w zakre sie umiejętności, które dotyczą 
komunikowania się i umiejętności proceduralnych (ma nualnych), wymaga bezpośredniej 
obserwacji studenta demonstrującego umiejętność w czasie egzaminu. 
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1364 Załącznik nr 2 
Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii
A. SPOSÓB ORGANIZACJI KSZTAŁCENIA
I. WYMAGANIA OGÓLNE
1.Jednolite studia magisterskie na kierunku weterynaria trwają 11 albo 12 semestrów. Studia
niestacjonarne mogą trwać dłużej niż studia stacjon arne. Liczba godzin zajęć i praktyk nie
może być mniejsza niż 5100. Liczba punktów ECTS konieczna do ukończenia studiów nie
może być mniejsza niż 360 .
2.Kształcenie na kierunku weterynaria obejmuje:
1)zajęcia z zakresu podstawowego (fizyka, chemia, biologia, matematyka stosowana
w naukach biologicznych);
2)zajęcia z zakresu kierunkowego:
a)nauki podstawowe (anatomia z histologią i embriolog ią, fizjologia, biochemia,
genetyka, farmakologia, farmacja, toksykologia, mikrobiologia, immunologia,
epidemiologia, etyka zawodowa),
b)nauki kliniczne (położnictwo, patologia z anatomią patologiczną, pa razytologia,
chirurgia ogólna z anestezjologią, diagnostyka labo ratoryjna i kliniczna, zajęcia
kliniczne dotyczące chorób wewnętrznych, zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt
domowych, chorób drobiu i innych zwierząt, profilak tyka, radiologia, rozród
i zaburzenia rozrodu, państwowa służba weterynaryjna i ochrona zdrowia
publicznego, ustawodawstwo weterynaryjne i medycyna sądowa, postępowanie
terapeutyczne, propedeutyka),
c)produkcja zwierzęca (technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierząt,
agronomia, ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwie rząt, higiena weterynaryjna,
etologia i ochrona zwierząt),
d)higiena żywności (inspekcja i kontrola środków żywienia zwierząt oraz środków
spożywczych pochodzenia zwierzęcego, higiena i technologia żywności, kształcenie
praktyczne, w tym w ubojniach i zakładach przetwórc zych środków spożywczych
pochodzenia zwierzęcego);
3)zajęcia dodatkowe:
a)języka łacińskiego, języka obcego nowożytnego i przedmiotów humanistycznych,
b)podstaw informatyki ,
c)wychowania fizycznego.Załącznik nr  2
STANDARD KSZTAŁCENIA PRZYGOTOWUJĄCEGO DO WYKONYWANIA ZAWODU LEKARZA WETERYNARII
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1364 
2 
 
Kształcenie może odbywać się w ramach lub w związku  z innymi zajęciami. 
Kształcenie praktyczne może przybierać formę stażu realizowanego pod bezpośrednim 
nadzorem nauczyciela akademickiego lub innej osoby prowadzącej zajęcia. 
Kształcenie teoretyczne i praktyczne w poszczególnych grupach zajęć jest rozłożone, 
zrównoważone i skoordynowane w taki sposób, aby nab yte wiadomości i umiejętności 
pozwalały lekarzowi weterynarii na realizację wszys tkich powierzonych zadań. 
Kierunek weterynaria jest przyporządkowany do dyscypliny naukowej – weterynaria jako 
dyscypliny wiodącej.  
II. ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘĆ
1.ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘĆ, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘ Ć
ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS
GRUPY ZAJĘĆ  Godziny ECTS 
A. ZAJĘCIA Z ZAKRESU PODSTAWOWEGO 1185 87 
B. ZAJĘCIA Z ZAKRESU KIERUNKOWEGO 1785 130 
Razem 2970 217 
2.SKŁADNIKI ZAJĘĆ W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ
ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS
GRUPY ZAJĘĆ Godziny ECTS 
A. ZAJĘCIA Z ZAKRESU PODSTAWOWEGO
Zajęcia w zakresie:1185 87 
1. Biologii 30 
2. Biologii komórki 30 
3. Biochemii 120 
4. Biofizyki 30 
5. Chemii 30 
6. Histologii i embriologii 90 
7. Anatomii zwierząt 150 
8. Anatomii topograficznej 45 
9. Fizjologii zwierząt 120 
10. Mikrobiologii 105 
11. Immunologii 45 
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1364 
3 
12. G enetyki ogólnej i weterynaryjnej 30 
13. Epidemiologii weterynaryjne j 30 
14. Patofizjologii 90 
15.Farmakologii weterynaryjnej 105 
16. F armacji 15 
17. T oksykologii 45 
18.Ochrony środowiska 30 
19. B iostatystyki i metod dokumentacji 30 
20. W eterynarii sądowej 15 
B. ZAJĘCIA Z ZAKRESU KIERUNKOWEGO
Zajęcia w zakresie:1785 130 
1. Agronomii 15 
2. Chowu i hodowli zwierząt 45 
3. Technologii w produkcji zwierzęcej 30 
4. Żywienia zwierząt i paszoznawstwa 60 
5.Dietetyki 15 
6.Etologii, dobrostanu i ochrony zwierząt 30 
7. Prewencji weterynaryjnej 75 
8.Ekonomii weterynaryjnej 15 
9.Diagnostyki obrazowej 45 
10. D iagnostyki klinicznej i laboratoryjnej 75 
11. Patomorfologii 150 
12. C hirurgii ogólnej i anestezjologii 45 
13. P arazytologii i inwazjologii 90 
14. Chorób psów i kotów 210 
15. Chorób koni 165 
16. C horób zwierząt gospodarskic h 225 
17. A ndrologii i unasienniania 30 
18. C horób ptaków 90 
19. C horób zwierząt futerkowych 15 
20. Chorób ryb 15 
21. Chorób owadów użytkowych 15 
22. H igieny zwierząt rzeźnych i mięsa 90 
23. H igieny produktów pochodzenia zwierzęcego 90 
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1364 
4 
24.Higieny mleka 30 
25.Zoonoz 15 
26. H igieny środków żywienia zwierząt 30 
27. O chrony zdrowia publicznego w stanach zagroże ń 30 
28. A dministracji i ustawodawstwa weterynaryjnego 30 
29. H istorii weterynarii i deontologii 15 
3.STAŻE KLINICZNE
Ostatnie dwa semestry studiów są ukierunkowane na k ształcenie praktyczne, realizowane
w ramach staży klinicznych pod nadzorem nauczyciela  akademickiego lub innej osoby
prowadzącej zajęcia.
Rodzaj stażu Godziny ECTS 
Choroby ptaków 30 2 
Choroby zwierząt gospodarskich 90 6 
Choroby psów i kotów 90 6 
Choroby koni 90 6 
4.PRAKTYKI ZAWODOWE
Praktyki zawodowe obejmują swym zakresem poznanie p raktycznych aspektów 
postępowania lekarsko-weterynaryjnego na fermach produkcji zwierzęcej, w zakładach 
leczniczych dla zwierząt, rzeźniach oraz zakładach przetwórstwa produktów pochodzenia 
zwierzęcego i produkcji środków żywienia zwierząt, a także w zakresie unasienniania zwierząt. 
Rodzaj praktyki Okres realizacji Czas trwania 
tygodnie godziny 
Praktyka hodowlana po 4 semestrze 2 80 
Praktyka kliniczna po 8 semestrze 4 160 
Praktyka w Inspekcji Weterynaryjnej po 8 semestrze 2 80 
Praktyka kliniczna po 10 semestrze 4 160 
Praktyka w Inspekcji Weterynaryjnej po 10 semestrze 2 80 
Dziennik Ustaw – 20 –  Poz. 1364 
5 
 
 Praktykom zawodowym należy przypisać 15 punktów ECT S. Zasady i formę odbywania praktyk 
ustala uczelnia prowadząca kształcenie. 
Godziny niezapisane w minimalnej liczbie godzin zaj ęć zorganizowanych pozostają 
w dyspozycji uczelni prowadzących kształcenie i mog ą być przeznaczone na zwiększenie liczby 
godzin w grupach zajęć z zakresu podstawowego, kier unkowego (w tym zajęć do wyboru) 
oraz na zajęcia z zakresu zajęć dodatkowych, a takż e zajęć z zakresu przedmiotów 
humanistycznych, własności intelektualnej, bezpiecz eństwa i higieny pracy oraz ergonomii. 
B. OSOBY PROWADZĄCE KSZTAŁCENIE 
Zajęcia są prowadzone przez nauczycieli akademickic h zatrudnionych w danej uczelni 
posiadających kompetencje i doświadczenie pozwalają ce na prawidłową realizację zajęć oraz 
przez inne osoby, które posiadają takie kompetencje  i doświadczenie. Kompetencjami lub 
doświadczeniem pozwalającym na prawidłową realizacj ę zajęć może być w szczególności 
prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii. 
 
C. EFEKTY UCZENIA SIĘ  
Efekty uczenia się są nabywane w ramach osiągania z asadniczych celów uczenia się, do 
których należą: 
1) zdobycie wiedzy niezbędnej do wykonywania zawodu le karza weterynarii, dotyczącej: 
a) struktury i funkcjonowania organizmów zwierzęcych; 
b) chowu i hodowli zwierząt, 
c) istoty czynników chorobotwórczych i patogenezy chor ób, 
d) działania i zasad stosowania leków, 
e) diagnostyki i terapii chorób zakaźnych i niezakaźny ch, 
f) stosowanych technik chirurgicznych, 
g) weterynaryjnych aspektów ochrony zdrowia konsumenta  według zasady „od pola do 
stołu” ( from stable to table ), 
h) uregulowań prawnych związanych z wykonywaniem tego zawodu; 
2) zdobycie umiejętności praktycznego stosowania na bytej wiedzy; 
3) przygotowanie się do pracy samodzielnej i w zesp ole, komunikacji z właścicielami 
zwierząt, formułowania opinii oraz prowadzenia odpo wiedniej dokumentacji; 
4) wykształcenie poczucia odpowiedzialności za inny ch członków zespołu, w tym 
podwładnych, oraz za pacjentów; 
5) nabycie nawyku i poczucia konieczności ustawiczn ego kształcenia i korzystania 
z umiejętności doświadczonych lekarzy weterynarii. 
Dziennik Ustaw – 21 –  Poz. 1364 
6 
 
 I. OGÓLNE EFEKTY UCZENIA SIĘ 
1. Nabyte w procesie  uczenia się efekty w zakresie za jęć z grupy zajęć podstawowych:  
fizyki, chemii, biologii i matematyki stosowanej w naukach biologicznych dają 
absolwentowi przygotowanie do wykorzystania nabytej  wiedzy przy rozwiązywaniu 
problemów występujących w procesie dalszej nauki. 
2. W ramach nabytych w procesie uczenia się  efektów  w zakresie zajęć z grupy zajęć 
kierunkowych: 
1) nauk podstawowych:  anatomia (z histologią i embriologią), fizjologia, biochemia, 
genetyka, farmakologia, farmacja, toksykologia, mikrobiologia, immunologia, 
epidemiologia i etyka zawodowa − absolwent opisuje i interpretuje podstawowe zasady  
i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierząt, chorób i terapii, od poziomu komórki 
przez narząd i od zwierzęcia do całej populacji zwi erząt, a także wykazuje się wiedzą 
z zakresu prawidłowej struktury i funkcji, mechaniz mów regulujących homeostazę, 
zmian patofizjologicznych w narządach i układach or az mechanizmów biologicznych 
i farmakologicznych umożliwiających powrót do zdrow ia, a także z zakresu biologii 
czynników zakaźnych powodujących choroby przenoszon e między zwierzętami oraz 
antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przeno szenia choroby oraz 
mechanizmów obronnych makroorganizmu; 
2) nauk klinicznych:  położnictwo, patologia (z anatomią patologiczną), p arazytologia, 
chirurgia ogólna z anestezjologią, zajęcia kliniczn e dotyczące chorób wewnętrznych, 
zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt domowych, c horób drobiu i innych zwierząt, 
profilaktyka, radiologia, rozród i zaburzenia rozrodu, państwowa służba weterynaryjna 
i ochrona zdrowia publicznego, ustawodawstwo wetery naryjne i medycyna sądowa, 
postępowanie terapeutyczne i propedeutyka − absolwent wykazuje się wiedzą 
i umiejętnościami niezbędnymi do: przeprowadzania k linicznego badania pacjentów 
zgodnie z planem badania klinicznego, wnikliwej ana lizy objawów klinicznych i zmian 
anatomopatologicznych, zbierania, analizy i właściw ej interpretacji danych klinicznych 
oraz wyników badań laboratoryjnych i dodatkowych, f ormułowania rozpoznania, 
z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej, podejmowan ia czynności terapeutycznych lub 
profilaktycznych, monitorowania stanu zdrowia stada  w hodowli wielkotowarowej, 
podejmowania właściwych działań w przypadku stwierd zenia choroby podlegającej 
obowiązkowi zgłaszania;  
3) produkcji zwierzęcej:  technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierz ąt, agronomia, 
ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwierząt, higie na weterynaryjna, etologia 
i ochrona zwierząt − absolwent wykazuje się wiedzą z zakresu chowu i ho dowli zwierząt, 
Dziennik Ustaw – 22 –  Poz. 1364 
7 
 
 z uwzględnieniem zasad żywienia zwierząt, zasad zac howania ich dobrostanu oraz zasad 
ekonomiki produkcji, zna sposoby zagospodarowywania  i utylizacji produktów 
ubocznych i odpadów związanych z produkcją zwierzęc ą; 
4) higieny żywności:  inspekcja i kontrola środków żywienia zwierząt oraz  środków 
spożywczych pochodzenia zwierzęcego, higiena i technologia żywności, kształcenie 
praktyczne (w tym w ubojniach i zakładach przetwórc zych środków spożywczych 
pochodzenia zwierzęcego) − absolwent: rozumie zasady ochrony zdrowia konsumen ta, 
posiada umiejętność właściwego nadzoru nad produkcją środków spożywczych 
pochodzenia zwierzęcego, zna normy, zasady i uwarun kowania technologii produkcji 
i utrzymania higieny procesu technologicznego oraz potrafi dokonywać interpretacji 
aktów prawnych regulujących właściwy nadzór weteryn aryjny, potrafi przeprowadzać 
badania przed- i poubojowe oraz stosować systemy ko ntroli zgodne z procedurami 
HACCP ( Hazard Analysis and Critical Control Points)  – Systemu Analizy Zagrożeń 
i Krytycznych Punktów Kontroli; umiejętności te wym agają zaawansowanej, 
specjalistycznej wiedzy z zakresu patologii, mikrob iologii, parazytologii, farmakologii, 
toksykologii i epidemiologii. 
3. W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie zajęć dodatkowych:  
1) języka łacińskiego, języka obcego nowożytnego i prz edmiotów humanistycznych − 
absolwent potrafi umiejętnie biernie i czynnie posł ugiwać się lekarską nomenklaturą 
łacińską w stopniu niezbędnym do rozumienia i opisy wania czynności lekarskich, stanu 
zdrowia zwierząt, chorób oraz stanów i zmian patologicznych oraz ma opanowaną bierną i czynną znajomość nowożytnego języka obcego w stop niu pozwalającym na 
komunikację i konsultacje na zaawansowanym poziomie  z lekarzami weterynarii 
i innymi specjalistami z dyscyplin pokrewnych, w ty m specjalistami z zagranicy;   
2) podstaw informatyki − absolwent zna i potrafi używać systemów informatyc znych 
stosowanych do obsługi lecznicy, stada oraz do analizy sytuacji epizootycznej;  
3) wychowania fizycznego – absolwent posiada niezbędną  sprawność fizyczną konieczną do 
pracy z niektórymi gatunkami zwierząt. 
 
II. SZCZEGÓŁOWE EFEKTY UCZENIA SIĘ 
1. Absolwent w ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie wiedzy z grupy 
zajęć kierunkowych: 
1) nauki podstawowe: 
a) zna i opisuje prawidłowe struktury organizmu zwierz ęcego: komórek, tkanek, 
narządów i układów, 
Dziennik Ustaw – 23 –  Poz. 1364 
8 
 
 b) zna budowę, opisuje i wyjaśnia funkcje poszczególny ch układów organizmu 
zwierzęcego (oddechowego, pokarmowego, krążenia, wy dalniczego, nerwowego, 
ruchu, rozrodczego, hormonalnego, immunologicznego)  oraz skóry, 
c) opisuje i interpretuje rozwój narządów i całego organizmu w relacji do organizmu 
dorosłego, 
d) opisuje i wyjaśnia procesy metaboliczne na poziomie  molekularnym, komórkowym, 
narządowym i ustrojowym, 
e) opisuje i wyjaśnia zjawiska homeostazy, regulacji n eurohormonalnej, reprodukcji, 
starzenia się i śmierci, 
f) opisuje, wyjaśnia i interpretuje zasady i mechanizm y leżące u podstaw zdrowia 
zwierząt, powstawania chorób i ich terapii – od poz iomu komórki, przez narząd, 
zwierzę, stado zwierząt do całej populacji zwierząt , 
g) zna i interpretuje zmiany patofizjologiczne w narzą dach i układach oraz mechanizmy 
biologiczne (w tym immunologiczne) i farmakologiczn e umożliwiające powrót do 
zdrowia, 
h) identyfikuje i opisuje biologię czynników zakaźnych  wywołujących choroby 
przenoszone między zwierzętami oraz antropozoonozy,  z uwzględnieniem 
mechanizmów przenoszenia choroby oraz mechanizmów o bronnych organizmu, 
i) definiuje i opisuje zasady i procesy dziedziczenia, rozpoznaje zaburzenia genetyczne 
i zna podstawy inżynierii genetycznej, 
j) definiuje i opisuje mechanizmy działania określonyc h grup leków, ich losy w ustroju 
i wzajemne interakcje, 
k) stosuje antybiotykoterapię, 
l) zapisuje leki na recepcie, 
m) posługuje się polską i łacińską nomenklaturą medycz ną, 
n) posługuje się językiem obcym nowożytnym w stopniu u możliwiającym komunikację 
ze specjalistami w obszarze nauk weterynaryjnych i pokrewnych oraz korzysta 
z obcojęzycznych materiałów źródłowych; 
2) nauki kliniczne:  
a) opisuje, wyjaśnia i interpretuje zaburzenia na pozi omie komórki, tkanki, narządu, 
układu i organizmu w przebiegu choroby, 
b) opisuje, wyjaśnia i interpretuje mechanizmy patolog ii narządowych i ustrojowych, 
c) opisuje i interpretuje przyczyny i objawy, opisuje i interpretuje zmiany 
anatomopatologiczne, stosuje zasady leczenia i zapo biegania w poszczególnych 
jednostkach chorobowych, 
Dziennik Ustaw – 24 –  Poz. 1364 
9 
 
 d) wdraża zasady postępowania diagnostycznego (z uwzględnieniem diagnostyki 
różnicowej) i terapeutycznego, 
e) przeprowadza badanie kliniczne pacjenta oraz monito ruje stan zdrowia zwierząt 
w hodowli wielkotowarowej, 
f) stosuje właściwy tryb postępowania w przypadku stwierdzenia chorób podlegających obowiązkowi zgłaszania, 
g) zbiera, analizuje i właściwie interpretuje dane kli niczne oraz wyniki badań 
laboratoryjnych i dodatkowych, 
h) wskazuje i interpretuje właściwe przepisy prawa, zn a zasady wydawania orzeczeń 
i sporządza opinie na potrzeby sądów, organów admin istracji państwowej, 
samorządowej i zawodowej, 
i) zna zasady funkcjonowania państwowej służby weteryn aryjnej, także w aspekcie 
ochrony zdrowia publicznego; 
3) produkcja zwierzęca:  
a) opisuje rasy w obrębie gatunków zwierząt i wyjaśnia  zasady chowu i hodowli 
zwierząt, 
b) opisuje założenia doboru zwierząt do kojarzeń, meto dy rozmnażania i selekcji 
zwierząt, 
c) opisuje zasady żywienia zwierząt (z uwzględnieniem różnic gatunkowych), układa 
i analizuje dawki pokarmowe, 
d) opisuje i ocenia warunki zapewniające dobrostan zwi erząt, 
e) opisuje i interpretuje zasady ekonomiki produkcji, 
f) opisuje warunki właściwego zagospodarowywania i uty lizacji produktów ubocznych 
i odpadów związanych z produkcją zwierzęcą; 
4) higiena żywności:  
a) opisuje i interpretuje zasady ochrony zdrowia konsu menta przez właściwy nadzór nad 
produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęce go, 
b) opisuje, interpretuje i ocenia warunki higieny i te chnologii produkcji oraz 
bezpieczeństwa żywności, a także posługuje się właś ciwymi aktami prawnymi 
regulującymi nadzór weterynaryjny, 
c) przeprowadza badanie przed- i poubojowe zwierząt, 
d) opisuje i wdraża procedury związane z HACCP ( Hazard Analysis and Critical Control 
Points ) – Systemem Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów  Kontroli. 
2. W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie umiejętności absolwent 
wykazuje: 
Dziennik Ustaw – 25 –  Poz. 1364 
10 
 
 1) ogólne umiejętności zawodowe: 
a) efektywnie komunikuje się z klientami, innymi lekar zami weterynarii oraz 
pracownikami organów i urzędów kontroli, administra cji rządowej i samorządowej, 
b) wykazuje umiejętność słuchania i udzielania odpowie dzi językiem zrozumiałym, 
odpowiednim do sytuacji, 
c) sporządza przejrzyste opisy przypadków oraz prowadz i dokumentację, zgodnie 
z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, w formi e zrozumiałej dla właściciela 
zwierzęcia i czytelnej dla innych lekarzy, 
d) wykazuje umiejętność pracy w zespole multidyscyplin arnym, 
e) właściwie interpretuje odpowiedzialność lekarza wet erynarii w stosunku do zwierzęcia 
i jego właściciela oraz w stosunku do społeczeństwa  i środowiska, 
f) ocenia ekonomiczne i społeczne uwarunkowania, w jak ich jest wykonywany zawód 
lekarza weterynarii, 
g) ma świadomość konieczności maksymalnego wykorzystan ia umiejętności 
zawodowych w celu podwyższania jakości opieki weter ynaryjnej, dobrostanu zwierząt 
i zdrowia publicznego, 
h) posiada umiejętność organizacji i prowadzenia prakt yki weterynaryjnej, w tym: 
− ma świadomość odpowiedzialności własnej i pracodawc y za znajomość 
i przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz bezpiec zeństwa i higieny pracy, 
− potrafi dokonywać kalkulacji opłat i wystawiać fakt ury oraz ma świadomość 
znaczenia prawidłowego prowadzenia dokumentacji fin ansowej i lekarskiej, 
− wykorzystuje systemy informatyczne do efektywnej ko munikacji, zbierania, 
przetwarzania, przekazywania i analizy informacji, 
− potrafi działać zgodnie z obowiązującymi standardam i i zasadami etycznymi, 
i) wykazuje zrozumienie potrzeby i konieczności kształ cenia ustawicznego dla ciągłego 
rozwoju zawodowego, 
j) potrafi dostosować swoją ofertę pracy do zmieniając ej się sytuacji na rynku pracy, 
k) jest świadomy własnych ograniczeń oraz potrafi korz y s t a ć  z  r a d y  i  p o m o c y  
wyspecjalizowanych jednostek lub osób w rozwiązywan iu trudnych problemów, 
l) posługuje się polską i łacińską nomenklaturą medycz ną, 
m) potrafi komunikować się w języku obcym nowożytnym o raz korzystać 
z obcojęzycznych materiałów źródłowych; 
2) praktyczne umiejętności zawodowe: 
Dziennik Ustaw – 26 –  Poz. 1364 
11 
 
 a) przeprowadza wywiad lekarsko-weterynaryjny w celu u zyskania dokładnej informacji 
o pojedynczym zwierzęciu lub grupie zwierząt oraz j ego lub ich środowisku 
bytowania, 
b) bezpiecznie i humanitarnie postępuje ze zwierzętami  oraz instruuje innych w tym 
zakresie, 
c) przeprowadza pełne badanie kliniczne zwierzęcia, 
d) udziela pierwszej pomocy wszystkim gatunkom zwierzą t w przypadku krwotoku, ran, 
zaburzeń oddechowych, urazów oka i ucha, utraty prz ytomności, wyniszczenia, 
oparzenia, uszkodzenia tkanek, obrażeń wewnętrznych  i zatrzymania pracy serca, 
e) ocenia właściwy stan odżywienia zwierzęcia oraz udz iela porad w tym zakresie, 
f) pobiera, zabezpiecza i zna zasady transportu próbek oraz wykonywania 
standardowych testów laboratoryjnych, a także prawi dłowo analizuje i interpretuje 
wyniki badań laboratoryjnych, 
g) stosuje aparaturę diagnostyczną, w tym radiograficz ną, ultrasonograficzną i inną, 
zgodnie z jej przeznaczeniem i zasadami bezpieczeńs twa dla zwierząt i ludzi, 
h) wdraża właściwe procedury w przypadku stwierdzenia choroby podlegającej 
obowiązkowi zgłaszania, 
i) pozyskuje i wykorzystuje informacje o dopuszczonych  do obrotu lekach, 
j) przepisuje i stosuje leki oraz materiały medyczne z godnie z obowiązującymi 
przepisami, z uwzględnieniem ich bezpiecznego przec howywania i utylizacji, 
k) stosuje metody bezpiecznej sedacji, ogólnego i miej scowego znieczulenia oraz oceny 
i łagodzenia bólu, 
l) dobiera i stosuje właściwe leczenie, 
m) wdraża zasady aseptyki i antyseptyki chirurgicznej oraz stosuje właściwe metody 
sterylizacji sprzętu, 
n) ocenia konieczność przeprowadzenia eutanazji, o czy m odpowiednio informuje 
właściciela zwierzęcia, i przeprowadza eutanazję zg odnie z zasadami etyki zawodowej 
oraz właściwego postępowania ze zwłokami, 
o) wykonuje sekcję zwłok wraz z opisem, pobiera próbki i zabezpiecza je do transportu, 
p) wykonuje badanie przed- i poubojowe oraz ocenia jak ość produktów pochodzenia 
zwierzęcego, 
q) dokumentuje i korzysta ze zgromadzonych informacji związanych ze zdrowiem 
i dobrostanem, a w niektórych przypadkach również z  produkcyjnością stada, 
r) opracowuje i wprowadza programy profilaktyczne właś ciwe dla poszczególnych 
gatunków zwierząt, 
Dziennik Ustaw – 27 –  Poz. 1364 
12 
 
 s) ocenia i wprowadza zalecenia minimalizujące ryzyko skażenia, zakażenia krzyżowego 
i akumulacji czynników chorobotwórczych w obiektach  weterynaryjnych i w środowisku. 
3. W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie kompetencji społecznych 
absolwent: 
1) wykazuje odpowiedzialność za podejmowane decyzje wo bec ludzi i zwierząt; 
2) przestrzega zasad etycznych; 
3) wykazuje tolerancję dla postaw i zachowań wynikając ych z odmiennych uwarunkowań 
społecznych i kulturowych; 
4) posiada zdolność rozwiązywania konfliktów i elastyc zność w reakcjach na zmiany 
społeczne; 
5) potrafi krytycznie oceniać własne i cudze działania  oraz doskonalić proponowane 
rozwiązania; 
6) posiada nawyk ustawicznego pogłębiania wiedzy i dos konalenia umiejętności; 
7) posiada świadomość własnych ograniczeń; 
8) stawia dobro pacjenta na pierwszym miejscu; 
9) potrafi współpracować z przedstawicielami innych za wodów w zakresie ochrony zdrowia 
publicznego; 
10) posiada umiejętność działania w warunkach niepewnoś ci i stresu; 
11) potrafi organizować pracę zespołu; 
12) ma świadomość konieczności zaangażowania w działaln ość organizacji zawodowych 
i samorządowych; 
13) ma świadomość skutków podejmowanych decyzji, szczeg ólnie tych, które ingerują 
w środowisko przyrodnicze; 
14) zna podstawy prawne i zasady ochrony własności inte lektualnej. 
 
D. SPOSÓB WERYFIKACJI OSIĄGNIĘTYCH EFEKTÓW UCZENIA SIĘ 
Weryfikacja osiągniętych efektów uczenia się wymaga  zastosowania zróżnicowanych form 
sprawdzania, adekwatnych do kategorii wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, 
których dotyczą te efekty. 
Osiągnięcie efektów uczenia się w zakresie wiedzy m ożna sprawdzać za pomocą egzaminów 
pisemnych lub ustnych, prac przeglądowych, elaboratów i prezentacji. 
Weryfikacja osiągnięcia efektów uczenia się w zakre sie umiejętności, które dotyczą 
komunikowania się i umiejętności proceduralnych (ma nualnych), wymaga bezpośredniej 
obserwacji studenta demonstrującego umiejętność w c zasie egzaminu.