DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  29 marca 2022  r. 
Poz. 699 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
z dnia  3 marca 2022  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  odpadach  
1. Na podstawie art.  16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i  nie-
których innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity 
tekst ustawy z  dnia 14 grudnia 2012  r. o odpadach (Dz.  U. z 2021 r. poz.  779), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych : 
1) ustawą z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale 
społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  784), 
2) ustawą z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach, ustawy – Prawo ochrony  
środowiska oraz ustawy o  odpadach  (Dz. U. poz.  1648), 
3) ustawą z dnia 17  listopada 2021  r. o zmianie ustawy o  odpadach oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  2151 ) 
oraz zmian wynikających  z przepisów ogłoszonych przed dniem  3 marca  2022 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) odnośnika nr 1 oraz  art. 28 i art. 29  ustawy z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu informacji o  śro-
dowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko 
oraz niektórych innyc h ustaw (Dz.  U. poz.  784), które  stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2011/92/UE 
z dnia 13  grudnia 2011  r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i  prywatne  
na środowisko (Dz.  Urz. UE  L 26 z 28.01.2012, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 124 z  25.04.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 174 
z 03.07.2015, str.  44 oraz Dz.  Urz. UE  L 245 z  25.09.2019 , str. 10).” 
„Art. 28. Do postępowań sądowoadministracyjnych dotyczących decyzji o  środowiskowych uwarunkowaniach 
oraz decyzji, o  których mowa w  art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4 –6, 8–10, 14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej 
w art. 1, poprzedzonych decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w  postępowaniu wymagającym udziału 
społeczeństwa, wszczętych i  niezakończo nych prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w  art. 1–4, art.  6, art.  8–12 i art. 14–25, w  brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, z  tym że w  przypadku gdy przed dniem wejścia w  życie niniej szej ustawy:  
1) został złożony do sądu wniosek o  wstrzymanie wykonania decyzji o  środowiskowych uwarunkowaniach, termin 
rozpatrzenia wniosku, o  którym mowa w  art. 86f ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1, jest liczony od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy ; 
2) zostało złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie w  sprawie wstrzymania wyko-
nania  decyzji o  środowiskowych uwarunkowaniach, termin rozpatrzenia zażalenia, o  którym mowa w  art. 86f ust.  4 
ustawy zmienianej w  art. 1, jest l iczony od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 699 
 
 3) została złożona do sądu skarga na decyzje, o  których mowa w  art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23 lub 26 ustawy 
zmienianej w  art. 1, do stwierdzenia przez sąd, że decyzja narusza prawo, stosuje się termin , o którym mowa 
w przepisach ustaw zmienianych w  art. 8, art.  9, art.  11, art.  12, art.  14, art.  16, art.  18, art.  19 i art. 21–24, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o  ile przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy nie upłynął termin 
na stwierdzenie  przez sąd, że decyzja narusza prawo, o  którym mowa w  przepisach ustaw zmienianych w  art. 8, 
art. 9, art.  11, art.  12, art.  14, art.  16, art.  18, art.  19 i art. 21–24, w  brzmieniu dotychczasowym;  
4) w przypadku, o  którym mowa w  pkt 3, termin na stwierdzeni e przez sąd, że decyzja narusza prawo, jest liczony 
od dnia rozpoczęcia budowy.  
Art. 29. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
2) art. 7–10 ustawy z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku w  gmin ach, ustawy – 
Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o  odpadach (Dz.  U. poz.  1648) , które stanowią:  
„Art.  7. Do okresu magazynowania odpadów, o  którym mowa w  art. 25  ust. 4  ustawy zmienianej w  art. 3 w  brzmie-
niu nadanym niniejszą ustawą, wlicza się okres magazynowania tych odpadów rozpoczęty przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
Art. 8. Do wygaśnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów i  zezwolenia na przetwarzanie odpadów, które zostały 
wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, z  powodu, o  którym mowa w  art. 48  pkt 4  ustawy zmienianej 
w art. 3, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 9. Do wykroczeń, o  których mowa w  art. 175 i  art. 180  ust. 1  ustawy zmienianej w  art. 3 w  brzmieniu dotych-
czasow ym, popełnionych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 10. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 3  pkt 14, który wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłos zenia;  
2) art. 1  pkt 1  lit. a, pkt 3, 6, 7 i  13 lit. f oraz pkt 21 –24, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.”; 
3) odnośnika nr 1 oraz  art. 9–13, art. 16, art. 18 i art. 19 ustaw y z dnia 17  listopada 2021  r. o zmianie ustawy o  odpadach 
oraz niekt órych innych ustaw (Dz.  U. poz.  2151) , które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów  
opakowaniowych (Dz.  Urz. WE L 365 z  31.12.1994, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 284 z  31.10.2003, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 47 z 18.02.2004, str.  26, Dz.  Urz. UE  L 70 z 16.03.2005, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 87 z 31.03.2009, str.  109, 
Dz. Urz. UE  L 37 z  08.02.2013, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 115 z  06.05.2015, s tr. 11 oraz Dz.  Urz. UE  L 150 
z 14.06.2018, str.  141);  
2) dyrektywę Rady 1999/31/WE z  dnia 26  kwietnia 1999  r. w sprawie składowania odpadów (Dz.  Urz. WE L 182  
z 16.07.1999, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 284 z  31.10.2003, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 311 z  21.11.2008, st r. 1, Dz.  Urz. 
UE L 328 z  10.12.2011, str.  49, Dz.  Urz. UE  L 150 z  14.06.2018, str.  100 oraz Dz.  Urz. UE  L 245 z  30.07.2020 , 
str. 31); 
3) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/98/WE z  dnia 19  listopada 2008  r. w sprawie odpadów 
oraz uchylającą nie które dyrektywy (Dz.  Urz. UE  L 312 z  22.11.2008, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 365 z  19.12.2014 , 
str. 89, Dz.  Urz. UE  L 21 z 28.01.2015, str.  22, Dz.  Urz. UE  L 184 z  11.07.2015, str.  13, Dz.  Urz. UE  L 297 
z 13.11.2015, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 42 z 18.02.2017, str.  43, Dz.  Urz. UE  L 150 z  14.06.2017, str.  1 oraz Dz.  Urz. 
UE L 150 z  14.06.2018, str.  109);  
4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2012/19/UE z  dnia 4  lipca 2012  r. w sprawie zużytego sprzętu 
elektrycznego i  elektronicznego (WEEE) (Dz.  Urz. UE  L 197 z  24.07.2012, str.  38, Dz.  Urz. UE  L 308 z  29.10. 2014, 
str. 125, Dz.  Urz. UE  L 207 z  04.08.2015, str.  75, Dz.  Urz. UE  L 103 z  19.04.2016, str.  50 oraz Dz.  Urz. 
UE L 150 z  14.06.2018, str.  93).”  
„Art. 9. 1. Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany gospodarki odpadami obowiązujące 
w dniu wejścia w  życie ustawy zachowują moc do dnia wejścia w  życie aktualizacji tych planów.  
2. Krajowy program zapobiegania powstawaniu odpadów, o  którym mowa w  art. 34a ust.  1 ustawy zmienianej 
w art. 1, jest sporządzany po raz pierwszy jako załącznik do krajowego planu gospodarki odpadami w  ramach pierwszej 
aktualizacji krajowego planu gospodarki odpadami dokonywanej po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy. Do sporzą-
dzanego  po raz pierwszy krajowego p rogramu zapobiegania powstawaniu odpadów, o  którym mowa w  art. 34a ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 1, przepisów art.  36a tej ustawy nie stosuje się.  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 699 
 
 3. W terminie 18  miesięcy od dnia ogłoszenia aktualizacji krajowego planu gospodarki odpadami, o  której mow a 
w ust. 2, sejmik województwa dokonuje aktualizacji albo zmiany wojewódzkiego planu gospodarki odpadami w  celu 
dostosowania tego planu do przepisów ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz do krajo-
wego  planu gospodarki odpadami . 
Art. 10. Wyłączenia odpadów budowlanych i  rozbiórkowych z  zakresu odpadów komunalnych, dokonanego w  art. 3 
ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do warunku dopuszczal -
ności finansowania budowy, rozb udowy lub modernizacji inwestycji przeznaczonych do zbierania lub przetwarzania 
odpadów budowlanych i  rozbiórkowych ze środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i  gospodarki 
wodnej, o  którym mowa w  art. 35 ust. 9 ustawy zmienianej w  art. 1, w odniesieniu do inwestycji uwzględnionych w  ramach  
wdrażania perspektywy programowania środków Unii Europejskiej na lata 2014 –2020.  
Art. 11. 1. Informacje, o  których mowa w  art. 36b ust.  1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 1, sporządza się po raz pierwszy  
za rok, w  którym zostanie uchwalona aktualizacja krajowego planu gospodarki odpadami, o  której mowa w  art. 9 ust.  2. 
2. Informację, o  której mowa w  art. 39 ust. 2a ustawy zmienianej w  art. 1, sporządza się po raz pierwszy za lata 
2020 –2022.  
Art. 12. 1. Do sp rawozdania z  realizacji krajowego planu gospodarki odpadami oraz do sprawozdań z  realizacji 
wojewódzkich planów gospodarki odpadami sporządzanych za lata 2017 –2019  stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Do sprawozdania z  realizacji krajowego planu gospodar ki odpadami oraz do sprawozdań z  realizacji woje-
wódzkich planów gospodarki odpadami sporządzanych za lata 2020 –2022  stosuje się przepisy ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 13. 1. Do dnia 31  grudnia 2021  r. do ewidencji od padów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Do sprawozdań, o  których mowa w  art. 73–75 ustawy zmienianej w  art. 1, które powinny zostać złożone przed 
dniem  wejścia w  życie niniejszej ustawy oraz za rok 2021, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym w  sprawo zdaniach , 
o których mowa w  art. 73 ustawy zmienianej w  art. 1 w zakresie wskazanym w  art. 73 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, w informacji  
o osiągniętym minimalnym rocznym poziomie zbierania zużytego sprzętu, poziomie odzysku oraz poziomie  przygotowania  
do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu nie wyodrębnia się paneli fotowoltaicznych.  
3. Do sprawozdań, o  których mowa w  art. 9n–9nb, art.  9q i art. 9s ustawy zmienianej w  art. 2, składanych za rok 2021  
oraz informacji, o  której mowa  w art. 9oa ustawy zmienianej w  art. 2, przekazywanej za rok 2021  stosuje się przepis 
art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.  
4. Do przekazywania sprawozdań, o  których mowa w  art. 9q ustawy zmienianej w  art. 2, składanych  za rok 2021  
stosuje się przepisy dotychczasowe.  
5. Do dokumentów DPO i  EDPO, o  których mowa w  ustawie zmienianej w  art. 5, które obejmują okres do dnia 
31 grudnia 2021  r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Dokumenty te podlegają rocznemu audytowi zewnęt rznemu, 
o którym mowa w  art. 46 ustawy zmienianej w  art. 5, zgodnie z  przepisami dotychczasowymi.  
6. Przedsiębiorcy prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych oraz 
przedsiębiorcy eksportujący odpady opakowaniowe oraz  dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opa-
kowaniowych przed dniem 1  stycznia 2022  r. podlegają kontroli, o  której mowa w  art. 53 ustawy zmienianej w  art. 5, 
w zakresie tej działalności wykonywanej w  tym okresie zgodnie z  przepisami dotychczasowy mi. 
7. Dokumenty DPR i  EDPR, o  których mowa w  ustawie zmienianej w  art. 5, które obejmują okres od dnia 1  stycz-
nia 2022  r. do dnia 31  grudnia 2022  r., są sporządzane zgodnie z  przepisami dotychczasowymi.”  
„Art. 16. 1. W  sprawach dotyczących przetwarzania o dpadów i  uznawania przedmiotu lub substancji za produkt 
uboczny, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie ustawy, stosuje się przepisy 
dotychczasowe.  
2. Zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie o dpadów obejmujące zezwolenia na 
przetwarzanie odpadów wydane przed dniem wejścia w  życie ustawy zachowują ważność przez okres, na jaki zostały 
wydane.  
3. Decyzje o  uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wydane przed dniem wejścia w  życie usta wy 
zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.”  
„Art. 18. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  30 ust. 4 i 5 ustawy zmienianej 
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w  życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na pods tawie art.  30 
ust. 4 i 5 ustawy zmienianej w  art. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 699 
 
 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  40 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują  
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  40 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  25 ust. 4 i art. 35 ust. 2 ustawy zmienianej 
w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 
i art. 35 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24  miesiące  
od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 19. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r., z wyjątkiem art.  1 pkt 35 i pkt 40 lit. a, które wchodzą  
w życie z  dniem 1  stycznia 2023  r.”. 
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 699 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z  dnia 3 marca 2022  r. (poz . 699) 
USTAWA  
z dnia 14  grudnia 2012  r. 
o odpadach1), 2) 
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Rozdział 1  
Zakres ustawy  
Art. 1.3) Ustawa określa środki służące ochronie środowiska, życia i  zdrowia ludzi przez zapobieganie powstawaniu 
odpadów i  zmniejszenie ich ilości oraz negatywnego wpływu wytwarzania odpadów i  gospodarowania nimi, a  także przez 
zmniejszenie całkowitego wpływu użytkowania zasobów oraz poprawę efektywnośc i takiego użytkowania, w  celu przejścia 
na gospodarkę o  obiegu zamkniętym.  
 
1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:  
1) dyrektywy Rady 78/176/EWG z  dnia 20  lutego 1978  r. w sprawie odpadów pochodzących z  przemysłu ditlenku tytanu (Dz.  Urz. 
WE L 54 z  25.02.1978, str.  19, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polski e wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  1, str.  71); 
2) dyrektywy Rady 86/278/EWG z  dnia 12  czerwca 1986  r. w sprawie ochrony środowiska, w  szczególności gleby, w  przypadku 
wykorzystywania osadów ściekowych w  rolnictwie (Dz.  Urz. WE L 181 z  04.07.1986, str.  6, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie 
wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  1, str.  265);  
3) dyrektywy Rady 91/271/EWG z  dnia 21  maja 1991  r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.  Urz. WE L 135 z  30.05.1991 , 
str. 40, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydan ie specjalne, rozdz. 15, t.  2, str.  26); 
4) dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów opakowaniowych 
(Dz. Urz. WE L 365 z  31.12.1994, str.  10, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjaln e, rozdz. 13, t.  13, str.  349);  
5) dyrektywy Rady 96/59/WE z  dnia 16  września 1996  r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych 
trifenyli (PCB/PCT) (Dz.  Urz. WE L 243 z  24.09.1996, str.  31; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjal ne, rozdz. 15, t.  3, str.  75); 
6) dyrektywy Rady 1999/31/WE z  dnia 26  kwietnia 1999  r. w sprawie składowania odpadów (Dz.  Urz. WE L 182 z  16.07.1999, 
str. 1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  4, str.  228);  
7) dyrektywy Parl amentu Europejskiego i  Rady 2000/53/WE z  dnia 18  września 2000  r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji 
(Dz. Urz. WE L 269 z  21.10.2000, str.  34, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  5, str.  224);  
8) dyrektywy 2000/76/WE  Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 4  grudnia 2000  r. w sprawie spalania odpadów (Dz.  Urz. WE L 332 
z 28.12.2000, str.  91, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  5, str.  353);  
9) (uchylony)  
10) dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu  Europejskiego i  Rady z  dnia 15  marca 2006  r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi 
z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE (Dz.  Urz. UE  L 102 z  11.04.2006, str.  15, z późn. zm.);  
11) dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europej skiego i  Rady z  dnia 6  września 2006  r. w sprawie baterii i  akumulatorów oraz zużytych  
baterii i  akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG (Dz.  Urz. UE  L 266 z  26.09.2006, str.  1, z późn. zm.);  
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/98 /WE z  dnia 19  listopada 2008  r. w sprawie odpadów oraz uchylającej nie-
które dyrektywy (Dz.  Urz. UE  L 312 z  22.11.2008, str.  3); 
13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie emisji przemysłowych (zinteg ro-
wane zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) (Dz.  Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, str.  17); 
14) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2012/19/UE z  dnia 4  lipca 2012  r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i  elek-
tronicznego (WEEE) (Dz.  Urz. UE  L 197 z 24.07.2012, str.  38, z  późn. zm.).  
 Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1257/2013 z  dnia 20  listopada 2013  r. 
w sprawie recyklingu statków oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr  1013/2006 i  dyrekt ywę 2009/16/WE (Dz.  Urz. UE  L 330 
z 10.12.2013, str.  1). 
2) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej dnia 26  kwietnia 2012  r. pod numerem 2012/0263/PL, zgodnie z  art. 16 
dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów opakowaniowych 
(Dz. Urz. WE L 365 z  31.12.1994, str.  10, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  13, str.  349), oraz §  4 rozpo-
rządzenia Rady Ministrów z  dnia 23  grudnia 2002  r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i  aktów 
prawnych (Dz.  U. poz.  2039 oraz z  2004  r. poz.  597), wdrażającego postanowienia dyrektywy 98/34/WE z  dnia 22  czerwca 1998  r. 
ustanawiającej procedurę udzielania informacji w  dziedzinie norm i  przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa  
informacyjnego (Dz.  Urz. WE L 204 z  21.07.1998, str.  37, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  20, str. 337).  
3) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 1 ustawy  z dnia 17  listopada 2021  r. o zmianie ustawy o  odpadach oraz niektórych innych 
ustaw  (Dz. U. poz.  2151 ), która weszła w  życie z  dniem 1 stycznia  2022 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 699 
 
 Art. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:  
1) gazów i  pyłów wprowadzanych do atmosfery;  
2) gruntu w  pierwotnym położeniu (w miejscu), w  tym niewydobytej zanieczyszczonej gleby, i  budynków trwale zwią-
zanych z  gruntem;  
3) niezanieczyszczonej gleby i  innych materiałów występujących w  stanie naturalnym, wydobytych w  trakcie robót  
budowlanych, pod warunkiem, że materiał ten zostanie wykorzystany do celów budowl anych w  stanie naturalnym na 
terenie, na którym został wydobyty;  
4) odpadów promieniotwórczych;  
5) wycofanych z  użytku materiałów wybuchowych;  
6) biomasy w  postaci:  
a) odchodów podlegających przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  1069/2009 z  dnia 
21 października 2009  r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego , 
nieprzeznaczonych do spożycia przez lud zi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr  1774/2002  (rozporządzenie 
o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.  Urz. UE  L 300 z  14.11.2009, str.  1, z późn. zm.), zwanego  
dalej „rozporządzeniem (WE) nr  1069/2009”,  
b) słomy,  
c) innych, niebędących n iebezpiecznymi, naturalnych substancji pochodzących z  produkcji rolniczej lub leśnej  
– wykorzystywanej w  rolnictwie, leśnictwie lub do produkcji energii z  takiej biomasy za pomocą procesów lub metod, 
które nie są szkodliwe dla środowiska ani nie stanowią z agrożenia dla życia i  zdrowia ludzi;  
7) osadów przemieszczanych w  obrębie wód powierzchniowych w  celu związanym z  gospodarowaniem wodami lub drogami  
wodnymi, zarządzaniem wodami lub urządzeniami wodnymi lub ochroną przed powodzią bądź ograniczaniem skutków  
powodzi i  susz, rekultywacją, refulacją, pozyskiwaniem lub uzdatnianiem terenu, jeżeli osady te nie są niebezpieczne;  
8) ścieków;  
9) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w  tym produktów przetworzonych, objętych rozporządzeniem (WE) 
nr 1069/2009, z  wyjątkiem tych, które są odpadami przewidzianymi do składowania na składowisku odpadów albo do 
przekształcania termicznego lub do wykorzystania w  zakładzie produkującym biogaz lub w  kompostowni, zgodnie z  tym 
rozporządzeniem;  
10) zwłok zwierząt, które pon iosły śmierć w  inny sposób niż przez ubój, w  tym zwierząt uśmierconych w  celu wyelimino-
wania chorób epizootycznych, i  które są unieszkodliwiane zgodnie z  rozporządzeniem (WE) nr  1069/2009;  
11) mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w  związku z  wydobywa niem kopalin ze złóż, jeżeli koncesja na wydo-
bywanie kopalin ze złóż lub plan ruchu zakładu górniczego zatwierdzony decyzją, o  których mowa w  ustawie z  dnia 
9 czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1420 i 2269 ), lub miejscowy  plan zagospoda-
rowania przestrzennego dla terenu górniczego określają warunki i  sposób ich zagospodarowania;  
12) dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w  celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego 
wychwytu i  składowania dwutlenku węg la w rozumieniu art.  1 ust. 3 ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geo lo-
giczne i  górnicze ; 
13)4) substancji, które są przeznaczone do użycia jako materiały paszowe w  rozumieniu art.  3 ust. 2 lit. g rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) n r 767/2009 z  dnia 13  lipca 2009  r. w sprawie wprowadzania na rynek i  stosowa-
nia pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr  1831/2003  Parlamentu Europejskiego i  Rady i  uchylającego dyrek-
tywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/4 71/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 
93/113/WE i  96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.  Urz. UE  L 229 z  01.09.2009, str.  1, z późn. zm.5)) 
i w których skład nie wchodzą produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w  rozumieniu art.  3 pkt 1 rozporządzenia 
(WE) nr  1069/2009 oraz które nie zawierają tych produktów.  
 
4) Dodany przez art.  1 pkt  2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 163 z  30.06.2010, str.  30, Dz.  Urz. UE  L 277 z  21.10.2010, 
str. 4, Dz.  Urz. UE  L 328 z  12.12.2017, str.  3 oraz Dz.  Urz. UE  L 310 z  06.12.2018, str.  22. 
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 699 
 
 Rozdział 2  
Objaśnienia określeń ustawowych  
Art. 3. 1. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1)6) bioodpadach – rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z  ogrodów i  parków, odpady żywności i  kuch enne 
z gospodarstw domowych, gastronomii, w  tym restauracji, stołówek oraz zakładów zbiorowego żywienia, biur, hur-
towni i  jednostek handlu detalicznego, a  także podobne odpady z  zakładów produkujących lub wprowadzających do 
obrotu żywność;  
2)6) gospodarowaniu odpadami – rozumie się przez to zbieranie, transport lub przetwarzanie odpadów, w  tym sortowanie, 
wraz z  nadzorem nad wymienionymi działaniami, a także późniejsze postępowanie z  miejscami unieszkodliwiania od-
padów oraz działania wykonywane w  charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w  obrocie odpadami;  
3) gospodarce odpadami – rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami;  
4) komunalnych osadach ściekowych – rozumie się przez to pochodzący z  oczyszczalni ścieków osad z  komór fermenta-
cyjnych oraz innych instalacji służących do oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków o  składzie zbli-
żonym  do składu ścieków komunalnych;  
5) magazynowaniu odpadów – rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące:  
a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,  
b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów,  
c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;  
6) odpadach – rozumie się przez to każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć  lub 
do których pozbycia się jest obowiązany;  
6a)7) odpadach budowlanych i  rozbiórkowych – rozumie się przez to odpady powstałe podczas robót budo wlanych;  
7)8) odpadach komunalnych – rozumie się przez to odpady powstające w  gospodarstwach domowych oraz odpady pocho-
dzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charak ter i skład są podobne do odpadów z  gospo-
darstw domowych, w  szczególności niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i  odpady selektywnie zebrane:  
a) z gospodarstw domowych, w  tym papier i  tektura, szkło, metale, tworzywa sztuczne, bioodpady, drewno, teks tylia, 
opakowania, zużyty sprzęt elektryczny i  elektroniczny, zużyte baterie i  akumulatory oraz odpady wielkogabary-
towe, w  tym materace i  meble, oraz  
b) ze źródeł innych niż gospodarstwa domowe, jeżeli odpady te są podobne pod względem charakteru i  składu do 
odpadów z  gospodarstw domowych  
– przy czym odpady komunalne nie obejmują odpadów z  produkcji, rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa, zbiorników 
bezodpływowych, sieci kanalizacyjnej oraz z  oczyszczalni ścieków, w  tym osadów ściekowych, pojazdów wycofanych 
z eksploatacji oraz odpadów budowlanych i  rozbiór kowych; nie segregowane (zmieszane) odpady komunalne pozostają 
niesegregowanymi (zmieszanymi) odpadami komunalnymi, nawet jeżeli zostały poddane przetwarzaniu odpadów, ale 
przetwarzanie to nie zmieniło w  sposób znaczący ich właściwości;  
8) odpadach medycznych – rozumie się przez to odpady powstające w  związku z  udzielaniem świadczeń zdrowotnych 
oraz prowadzeniem badań i  doświadczeń naukowych w  zakresie medycyny;  
9) odpadach obojętnych – rozumie się przez to o dpady, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym 
lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie wchodzą w  reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia 
środowiska lub zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, nie ulegają biodegr adacji i  nie wpływają niekorzystnie na ma-
terię, z  którą się kontaktują; ogólna zawartość zanieczyszczeń w  tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, 
a także negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku są nieznaczne, a  w szczególności nie stanowią  zagrożenia 
dla jakości wód powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i  ziemi;  
10) odpadach ulegających biodegradacji – rozumie się przez to odpady, które ulegają rozkładowi tlenowemu lub bez tleno-
wemu przy udziale mikroorganizmów;  
11) odpadach weterynaryjnych – rozumie się przez to odpady powstające w  związku z  badaniem, leczeniem zwierząt lub 
świadczeniem usług weterynaryjnych, a  także w  związku z  prowadzeniem badań naukowych i  doświadczeń na zwierzętach;  
 
6) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
7) Dodany przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret drugie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
8) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret trzecie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 699 
 
 12) (uchylony)  
13) odpadach z  wypadków – rozumie się prz ez to odpady powstające podczas prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśniczej, 
z wyłączeniem:  
a) odpadów powstałych w  wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej, w  rozumieniu art.  3 pkt 23 i 24 
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony ś rodowiska (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1973, 2127  i 2269 ), 
b) odpadów powstałych w  wyniku szkody w  środowisku, o  której mowa w  art. 6 pkt 11 ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. 
o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie (Dz.  U. z 2020 r. poz.  2187); 
13a)9) odpadach żywności – rozumie się przez to żywność w  rozumieniu art.  2 rozporządzenia (WE) nr  178/2002 Parlamentu 
Europejskiego i  Rady z  dnia 28  stycznia 2002  r. ustanawiającego ogólne zasady i  wyma gania prawa żywnościowego, 
powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz usta nawiającego procedury w  zakresie bezpieczeń-
stwa żywności (Dz.  Urz. WE L 31 z  01.02.2002, str.  1, z późn. zm.10)), która stała się odpadami;  
14) odzysku – rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecz-
nemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w  przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia 
danej funkcji, lub w  wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub 
ogólnie w  gospodarce;  
15) odzysku energii – rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów w  celu odzyskania energii;  
15a)11) odzysku materiałów – rozumie się przez to każdy odzysk inny niż odzysk energii i  ponowne przetwarzan ie na materiały , 
które mogą zostać wykorzystane jako paliwa lub inne środki wytwarzania energii; odzysk materiałów obejmuje w  szcze-
gólności  przygotowanie do ponownego użycia, recykling i  prace ziemne;  
16) olejach odpadowych – rozumie się przez to wszelkie mineralne lub syntetyczne oleje smarowe lub przemysłowe, które 
przestały się nadawać do użytku, do jakiego były pierwotnie przeznaczone, w  szczególności zużyte oleje z  silników  spa-
linowych i  oleje przekładniowe, oleje smarowe, oleje turbinowe oraz oleje hy drauliczne;  
17) PCB – rozumie się przez to polichlorowane bifenyle, polichlorowane trifenyle, monometylotetrachlorodifenylometan, 
monometylodichlorodifenylometan, monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek z  tych 
substancji w  ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie ; 
18) ponownym użyciu – rozumie się przez to działanie polegające na wykorzystywaniu produktów lub części produktów 
niebędących odpadami ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone;  
19) posiadaczu odpadów – rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organi-
zacyjną  nieposiadającą osobowości prawnej będące w  posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią 
ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości;  
20) pośredniku w  obrocie odpadami – rozumie się przez to każdego, kto organizuje przetwarzanie odpadów w  imieniu 
innych podmiotów, w  tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w  posiadanie;  
20a) prowadzącym zakład recyklingu s tatków – rozumie się przez to prowadzącego zakład recyklingu statków w  rozumieniu  
art. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1257/2013 z  dnia 20  listopada 2013  r. 
w sprawie recyklingu statków oraz zmieniającego rozporządzeni e (WE) nr  1013/2006 i  dyrektywę 2009/16/WE (Dz.  Urz. 
UE L 330 z  10.12.2013, str.  1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1257/2013”;  
20b)12) pracach ziemnych – rozumie się przez to każdy odzysk, w  ramach którego odpady inne niż niebezpieczne są wyko-
rzystywane do przywracania wartości użytkowych lub przyrodniczych wyrobiskom i  zapad liskom lub do celów inżynieryj-
nych na potrzeby kształtowania krajobrazu; odpady wykorzystywane do prac ziemnych zastępują materiały niebędące 
odpadami, nadają się do wyżej wymienionyc h celów i  ograniczają się do masy bezwzględnie koniecznej do osiągnięcia 
tych celów;  
21) przetwarzaniu – rozumie się przez to procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w  tym przygotowanie poprzedzające 
odzysk lub unieszkodliwianie;  
 
9) Dodany przez art.  1 pkt 3 lit. a tiret czwarte  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
10) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 245 z 29.09.2003, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 100 z  08.04.2006, 
str. 3, Dz.  Urz. UE  L 179 z  07.07.2007, str.  59, Dz.  Urz. UE  L 60 z 05.03.2008, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 188 z  18.07.2009, str.  14, 
Dz. Urz. UE  L 189 z  27.06.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 327 z  12.11.2014,  str. 9, Dz.  Urz. UE  L 37 z 13.02.2015, str.  24, Dz.  Urz. 
UE L 35 z 10.02.2017, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 198 z  25.07.2019, str.  241 oraz Dz.  Urz. UE  L 231 z  06.09.2019, str.  1. 
11) Dodany przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret pi ąte ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
12) Dodany przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret szóste  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 699 
 
 22) przygotowaniu do ponownego użycia – rozumie się przez to odzysk polegający na sprawdzeniu, czyszczeniu lub na-
prawie, w  ramach którego produkty lub części produktów, które wcześniej stały się odpadami, są przygotowywane do 
tego, aby mogły być ponownie wykor zystywane bez jakichkolwiek innych czynności wstępnego przetwarzania;  
23)13) recyklingu – rozumie się przez to odzysk, w  ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały  
lub substancje wykorzystywane w  pierwotnym celu lub innych celach ; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału 
organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i  ponownego przetwarzania na materiały, które 
mają być wykorzystane jako paliwa  lub do prac ziemnych ; 
23a) recyklingu statków – rozumie się przez to recykling statków w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia 1257/2013;  
24) selektywnym zbieraniu – rozumie się przez to zbieranie, w  ramach którego dany strumień odpadów, w  celu ułatwienia  
specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady  charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i  takimi 
samymi cechami;  
25) składowisku odpadów – rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów;  
26) spalarni odpadów – rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone do termicznego przekształcania odpadów 
z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej, obejmujące instalacje i  urządzenia służące do prowadzenia 
procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z  oczyszczaniem gazów odlotowych i  wprowadzaniem ich  do po-
wietrza, kontrolą, sterowaniem i  monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z  przyjmowaniem, wstęp-
nym przetwarzaniem i  magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami 
związanymi z  magazynowaniem i  przet warzaniem substancji otrzymanych w  wyniku spalania i  oczyszczania gazów 
odlotowych; jeżeli współspalanie odpadów odbywa się w  taki sposób, że głównym celem tej instalacji nie jest wytwa-
rzanie energii ani wytwarzanie produktów materialnych, tylko termiczne przekształcenie odpadów, wówczas instalacja 
ta uważana jest za spalarnię odpadów;  
27) sprzedawcy odpadów – rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a  następnie zbywa odpady, we własnym imieniu , 
w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie  w posiadanie;  
28) stosowaniu komunalnych osadów ściekowych – rozumie się przez to rozprowadzanie komunalnych osadów ścieko-
wych na powierzchni ziemi lub wprowadzanie ich do gleby;  
28a)14) systemie rozszerzonej odpowiedzialności producenta – rozumie się przez to zestaw środków podjętych w  celu za-
pewnienia, aby wprowadzający produkty, w  tym produkty w  opakowaniach, ponosili odpowiedzialność finansową albo 
odpowiedzialność finansową i  organizacyjną na etapie cyklu życia produktu, gdy staje się on odpadem;  
29) termicznym przekształcaniu odpadów – rozumie się przez to:  
a) spalanie odpadów przez ich utlenianie,  
b) inne niż wskazane w  lit. a procesy termicznego przetwarzania odpadów, w  tym pirolizę, zgazowanie i  proces plazmowy , 
o ile substancje powstające podcz as tych procesów są następnie spalane;  
30) unieszkodliwianiu odpadów – rozumie się przez to proces niebędący odzyskiem, nawet jeżeli wtórnym skutkiem takiego  
procesu jest odzysk substancji lub energii;  
31) współspalarni odpadów – rozumie się przez to zakła d lub jego część, których głównym przedmiotem działalności jest 
wytwarzanie energii lub produktów, w  których wraz z  paliwami są przekształcane termicznie odpady w  celu odzys kania  
zawartej w  nich energii lub w  celu ich unieszkodliwiania, obejmujące instala cje i urządzenia służące do prowadzenia 
procesu termicznego przekształcania wraz z  oczyszczaniem gazów odlotowych i  wprowadzaniem ich do atmosfery, 
kontrolą, sterowaniem i  monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi z  przyjmowaniem, wstępnym przetwa-
rzaniem i  magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami związanymi 
z magazynowaniem i  przetwarzaniem substancji otrzymanych w  wyniku spalania i  oczyszczania gazów odlotowych;  
32) wytwórcy odpadów – rozumie się przez to  każdego, którego działalność lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów  
(pierwotny wytwórca odpadów), oraz każdego, kto przeprowadza wstępną obróbkę, mieszanie lub inne działania po-
wodujące zmianę charakteru lub składu tych odpadów; wytwórcą odpadów powst ających w  wyniku świadczenia usług 
w zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania, konserwacji 
i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa o  świadczenie usługi stanowi inaczej;  
 
13) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret siódme  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
14) Dodany przez art.  1 pkt  3 lit. a tiret ósme  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 699 
 
 33) zapob ieganiu powstawaniu odpadów – rozumie się przez to środki zastosowane w  odniesieniu do produktu, materiału 
lub substancji, zanim staną się one odpadami, zmniejszające:  
a) ilość odpadów, w  tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie okresu dalszego używ ania produktu,  
b) negatywne oddziaływanie wytworzonych odpadów na środowisko i  zdrowie ludzi,  
c)15) zawartość substancji niebezpiecznych w  materiałach i  produktach;  
34) zbieraniu odpadów – rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich transportem do m iejsc przetwarzania, w  tym 
wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i  składu odpadów i  niepowodujące zmiany klasyfikacji  
odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o  którym mowa w  pkt 5 lit. b. 
2. Niewyczerpujący wykaz procesów  odzysku określa załącznik nr  1 do ustawy.  
3. Niewyczerpujący wykaz procesów unieszkodliwiania określa załącznik nr  2 do ustawy.  
3a. Niewyczerpujący wykaz kategorii odpadów niepalnych określa załącznik nr  2a do ustawy.  
3b. Za odpady niepalne mogą zostać uz nane także odpady należące do ka tegorii innych niż wymienione w załączniku nr  2a 
do ustawy, jeżeli nie mogą one brać udziału w  procesie spalania (nie są zdolne do palenia się), a  przez to nie mogą wpływać 
na rozwój pożaru oraz jego moc, w  szczególności ze względu na sposób magazynowania lub składowania tych odpadów, 
ich skład chemiczn y lub postać, niezależnie od przyj ętych kodów odpadów zawartych w przepisach wydanych na podstawie 
art. 4 ust. 3. 
3c. Uznania odpadów, o  których mowa w  ust. 3b, za niepalne dokonuje się indywidualnie w  każdym przypadku w  od-
niesieniu  do określonego stanu fa ktycznego. Przy dokonywaniu uznania odpadów za niepalne można na zasadzie dobrowolności, 
o której mowa w  art. 8 ustawy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. o ochronie przeciwpożarow ej (Dz.  U. z 2021  r. poz. 869 i 2490 ), 
wykorzystać opinie rzeczoznawców do spraw zabe zpieczeń przeciw pożarowych  lub osób, o  których mowa w  art. 4 ust. 2a 
tej ustawy, a  w przypadku braku takiej możliwości – instytutów badawczych lub ośrodków naukowych specjalizujących się 
w badaniach w  zakresie palności.  
4. Odpady niebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród właściwości niebezpiecznych. Właś -
ciwości  powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, oraz warunki uznania odpadów za niebezpieczne, z  wyjąt-
kiem warunków uznania odpadów za posiadaj ące właściwości zakaźne, określają przepisy rozporządzenia Komisji (UE) 
nr 1357/2014 z  dnia 18  grudnia 2014  r. zastępującego załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 
2008/98/WE w  sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz.  Urz. UE  L 365 z  19.12.2014, str.  89, z późn. zm.16)), 
zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr  1357/2014”, oraz rozporządzenia Rady (UE) 2017/997 z  dnia 8  czerwca 2017  r. 
zmieniającego załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/98/WE w  odniesieniu do niebezpiecznej 
właściwości HP 14  „Ekotoksyczne” (Dz.  Urz. UE  L 150 z  14.06.2017, str.  1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/997”.  
4a.17) Odpadami innymi niż niebezpieczne są odpady inne niż określone w  ust. 4. 
5. Minister właściwy do spr aw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właści wym do spraw zdrowia określi, w drodze 
rozporządzenia, warunki uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne oraz sposób ustalania tych właś ciwości, 
kierując się wymaganiami ochrony środowiska oraz zagrożen iami dla życia lub zdrowia ludzi.  
Rozdział 3  
Katalog odpadów i  zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  
Art. 4. 1. Odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie  do odpowiedniej grupy , podgrupy i  rodzaju odpadów , uwzględniając:  
1) źródło ich powstawania;  
2) właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone w  rozporządzeniu (UE) nr  1357/2014 
i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, oraz przepisy wydane na podstawie art.  3 ust. 5; 
3) składniki odpadów , dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji niebezpiecznych może powodo-
wać, że odpady są odpadami niebezpiecznymi.  
2. Składniki odpadów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr  4 do ustawy.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, katalog odpadów z  podziałem na grupy, pod-
grupy i  rodzaje ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych, kierując się źródłem powstawania odpadów oraz właściwoś ciami  
odpadów.  
4. (uchylony)  
 
15) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 3 lit. a tiret dziewiąte  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
16) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 42 z 18.02.2017, str.  43. 
17) Dodany przez art.  1 pkt 3 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 699 
 
 Art. 5. Zakazuje się zmiany klasyf ikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne przez ich roz-
cieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z  innymi odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia począt-
kowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego  niż poziom określony dla odpadów niebezpiecznych.  
Art. 6. Odpadami niebezpiecznymi są odpady wskazane w  katalogu odpadów, określonym w  przepisach wydanych na 
podstawie art.  4 ust. 3, jako odpady niebezpieczne, z  zastrzeżeniem art.  7. 
Art. 7. 1. Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebez-
pieczne , jeżeli wykaże, że nie posiadają one właściwości powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określo-
nych w  rozporządzeniu (UE) nr  1357/2014 i  w rozpo rządzeniu (UE) 2017/ 997, a  w przypadku odpadów posiadających właś -
ciwości  zakaźne, również że nie spełniają one warunków uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne  określonych 
w przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5. 
2. (uchylony)  
3. (uchy lony)  
Art. 8. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwemu odpowiednio 
ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych  
na odpady inne niż nieb ezpieczne.  
2. Zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) określenie miejsca wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzianymi do zmiany klasyfikacji;  
4) wskazanie odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz proponowaną klasyfikację tych odpadów;  
5) opis procesu technologicznego, w  którym powstają odp ady przewidziane do zmiany klasyfikacji, oraz jeżeli jest to zasadne , 
inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na właściwości tych odpadów.  
3. Do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne dołącza się wyniki 
badań właściwości odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz ocenę tych wyników badań w  odniesieniu do bada-
nych  właściwości odpadów, uwzględniając przepisy rozporządzenia (UE) nr  1357/2014 i  rozporządzenia (UE) 2017/997 
oraz przepisy wydane na podsta wie art.  3 ust. 5. 
4. Badania właściwości odpadów, o  których mowa w  ust. 3, wykonują wyłącznie laboratoria, o  których mowa w  art. 147a  
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska. W  celu przeprowadzenia badania laboratoria pobierają 
próbki  odpadów objętych zgłoszeniem.  
5. Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady 
inne niż niebezpieczne albo decyzję o  wyrażeniu sprzeciwu.  
Art. 9. 1. Marszałek województwa przekazuje ministrowi wł aściwemu do spraw klimatu : 
1) kopie zgłoszeń zmiany kwalifikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne wraz z  kopiami wyni-
ków badań właściwości odpadów – w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji;  
2) zbiorczą informację za dany rok o liczbie zgłoszeń, decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebez-
piecznych na odpady inne niż niebezpieczne oraz decyzji o  wyrażeniu sprzeciwu – w terminie do dnia 31  marca następ-
nego  roku.  
2. Wymóg przekazania dokumentów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, nie dotyczy przypadku, gdy od decyzji marszałka 
województwa zatwierdzającej zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo od decyzji  
o wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie, które przekazano ministrowi właś ciwemu do spraw klimatu . 
3. Minister właściwy do spraw klimatu  weryfikuje, zamieszczone w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz 
o gospodarce odpadami, ostateczne decyzje zatwierdzające zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne 
niż niebezpieczne oraz ostateczne decyzje o  wyrażeniu sprzeciwu.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu  niezwłocznie zawiadamia Komisję Europejską o  wszystkich przypadkach 
zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 699 
 
 Rozdział 4  
Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny  
Art. 10.18) Przedmiot lub substancję powstające w  wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym celem nie 
jest ich produkcja, uznaje się za produkt uboczny niebędący odpadem, jeżeli łączni e są spełnione następujące warunki:  
1) dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;  
2) przedmiot lub substancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dalszego przetwarzania, innego niż normalna 
praktyka przemysłowa;  
3) przedmiot lub substancja są produkowane jako integralna część procesu produkcyjnego;  
4) przedmiot lub substancja spełniają wszystkie istotne wymagania, w  tym prawne, w  zakresie produktu, ochrony środo-
wiska oraz życia i  zdrowia ludzi, dla określonego wykorzystania danego  przedmiotu lub danej substancji i  wykorzy-
stanie takie nie doprowadzi do ogólnych negatywnych oddziaływań na środowisko, życie lub zdrowie ludzi;  
5) przedmiot lub substancja spełniają szczegółowe warunki uznania danego przedmiotu lub danej substancji za pr odukt 
uboczny, jeżeli zostały one określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej albo w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 11 ust. 6. 
Art. 11. 1. Wytwórca przedmiotu lub substancji, o  których mowa w  art. 10, jest obowiązany do przedłożenia marszał-
kowi w ojewództwa właściwemu ze względu na miejsce ich wytwarzania zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za 
produkt uboczny.  
2. Zgłoszenie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamies zkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny;  
4) wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny oraz  ich masy;  
5) opis procesu produkcyjnego, w  którym powstaje przedmiot lub substancja, i  procesu, w  którym zostaną one wykorzys tane; 
6)19) informacje wskazujące na spełnienie warunków, o  których mowa w  art. 10. 
3. Do zgłoszenia uznania przedmiotu lub subst ancji za produkt uboczny dołącza się dowody potwierdzające spełnienie 
warunków, o  których mowa w  art. 10.20) Dowodami mogą być w  szczególności umowy potwierdzające wykorzystanie 
przedmiotu lub substancji do określonych celów lub potwierdzające właściwości przedmiotu lub substancji wyniki badań, wy-
konanych przez laborato ria, o  których mowa w  art. 147a ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
4.21) Marszałek województwa, w  drodze decyzji wydawanej po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego insp ektora ochrony 
środowiska właściwego ze względu na miejsce wytwarzania przedmiotu lub substancji, potwierdza spełnienie warunków 
uznania za produkt uboczny albo stwierdza niespełnienie tych warunków.  
4a.21) Decyzję potwierdzającą spełnienie warunków uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wydaje się 
na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10  lat. 
4b. Przed wydaniem opinii, o  której mowa w  ust. 4, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może przeprowadzić 
kontrolę w  zakresie objętym zgłoszeniem, o  którym mowa w  ust. 2. 
4c. W kontroli, o  której mowa w  ust. 4b, może uczestniczyć marszałek województwa, o  którym mowa w  ust. 1. 
4d.22) W przypadku negatywnej opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska marszałek województwa wydaje  
decyzję stwierdzającą niespełnienie warunków uznania za produkt uboczny . 
4e. Kontrola, o  której mowa w  ust. 4b, wstrzymuje bieg terminu do wydania opini i, o której mowa w  ust. 4. 
4f. W przypadku dokonywania zmian w  procesie produkcyjnym, w  którym powstają przedmiot lub substancja uznane  za 
produkt uboczny, lub w  procesie, w  którym są one wykorzystywane, wytwórca przedmiotu lub substancji jest obowiązany 
do dokonania nowego zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny. Przepisy ust.  2–4e stosuje się.  
 
18) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
19) Dodany przez art.  1 pkt 5 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
20) Zdanie pierwsze w  brzmieniu ustalony m przez art. 1 pkt  5 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
21) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  5 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
22) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  5 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 699 
 
 5.23) Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do przedmiotów lub substancji, które spełniają warunki uznania za produkt 
uboczny, stanowiących pro dukty przetworzenia drewna takich jak kora, strużyny, odziomki pomanipulacyjne, wałki połusz-
czarskie, trociny, wióry, zrębki, zrzyny, szczapy i  inne pochodzące z  przetworzenia tych pro duktów, w  tym brykiety i  pelety, 
stanowiących mechanicznie przetworzony  naturalny surowiec drzewny niezawierający jakichkolwiek innych substancji.  
6.23) Jeżeli szczegółowe warunki uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny , o których mowa w  art. 10 
pkt 5, nie zostały określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej, minister właściwy do spraw klimatu może określić, w  drodze  
rozporządzenia, odrębnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych przedmiotów lub substancji, szczegó łowe warunki uznania  
przedmiotu lub substancji za produkt uboczny, kierując się względami ochrony środowiska oraz życia lub zdrowia ludzi.  
Art. 12. (uchylony)  
Art. 13. 1. Zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych i  odpadów, a  także magazynowania produktów  
ubocznych w  miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.  
2.24) Przedmioty lub substancje, które przestały spełniać warunki uznania za produkt uboczny, o  których mowa w  art. 10, 
są odpadami.  
Rozdział 5  
Utrata statusu odpadów  
Art. 14. 1. Określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, jeżeli na skutek poddania ich recyklingowi lub innemu 
odzyskowi spełniają:25) 
1) łącznie następujące warunki:  
a)26)  przedmiot lub substancja mają zostać wykorzystane do ko nkretnych celów,  
b) istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji lub popyt na nie,  
c)27)  przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla zastosowania do konkretnych celów oraz wymagania  
określone w  przepisach, w szczególności dotyczących chemikaliów i  produktów mających zastosowanie do danego  
przedmiotu lub danej substancji, i  w normach mających zastosowanie do danego produktu,  
d) zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych skutków dla życ ia, zdrowia ludzi lub środo-
wiska ; 
2)28) szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, które są określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej albo w  przepisach  
wydanych na podstawie ust.  1a, a  jeżeli nie zostały określone w  tych prze pisach – w zezwoleniu na przetwarzanie od-
padów.  
1a. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu odpowiednio z  ministrem właściwym do spraw: budownictwa,  
planowania i  zagospoda rowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, energii, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, 
informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej, 
może określić, w  drodze rozporządzenia, odrę bnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych odpadów, szczegółowe  warunki 
utraty statusu odpadów , obejmujące w szczególności:29) 
1) odpady wykorzystywane w  procesie odzysku;  
2) dopuszczalne procesy i  techniki przetwarzania tych odpadów;  
3) kryteria jako ściowe stosowane do materiałów powstałych w  procesie odzysku, które utraciły status odpadów, zgodnie 
z mającymi zastosowanie normami dotyczącymi produktów obejmującymi w  razie potrzeby dopuszczalne wartości 
zanieczyszczeń;  
4)30) wymogi dotyczące systemu go spodarowania, aby wykazać zgodność z  warunkami utraty statusu odpadów, obejmujące – 
jeżeli to niezbędne – kontrolę jakości i  monitorowanie własnej działalności, a  także akredytację;  
5) wymogi dotyczące oceny oraz oświadczenia o  zgodności z  warunkami utraty  statusu odpadów.  
 
23) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 5 lit. e ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
24) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  6 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
25) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze ustawy , o której mowa w  odnośniku 3. 
26) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 7 lit. a tiret drugie podwójne tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
27) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  7 lit. a tiret drugie podwójne tiret  drugie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
28) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  7 lit. a tiret trzecie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
29) Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  7 lit. b tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
30) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  7 lit. b tiret drugie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 699 
 
 1b. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1a, minister właściwy do spraw klimatu  uwzględnia możliwy nega-
tywny  wpływ przedmiotów lub substancji, które utraciły status odpadów, na zdrowie lub życie ludzi oraz środowisko.  
2.31) Przedm iot lub substancja, które przestały spełniać warunki utraty statusu odpadów, o  których mowa w  ust. 1, są 
odpadami.  
3.32) Przedmiot lub substancja, które utraciły status odpadów, do czasu gdy są po raz pierwszy:  
1) używane – w przypadku gdy nie zostały wprowadzone do obrotu lub  
2) wprowadzane do obrotu  
– powinny spełniać warunki utraty statusu odpadów, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 15. Zakazuje się łącznego magazynowania odpadów i  przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów, 
a także magazynowania przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów w  miejscach przeznaczonych do magazy-
nowania odpadów lub składowania odpadów.  
DZIAŁ II  
Zasady ogólne gospodarki odpadami  
Rozdział 1  
Ochrona życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska  
Art. 16. Gospodarkę odpadami należy prowadzić w  sposób zapewniający ochronę życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska,  
w szczególności gospodarka odpadami nie może:  
1) powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;  
2) powodować uciążliwo ści przez hałas lub zapach;  
3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o  szczególnym znaczeniu, w  tym kulturowym 
i przyrodniczym.  
Rozdział 2  
Hierarchia sposobów postępowania z  odpadami  
Art. 17. 1.33) Wprowadza się następującą hier archię sposobów postępowania z  odpadami:  
1) zapobieganie powstawaniu odpadów;  
2) przygotowywanie do ponownego użycia;  
3) recykling;  
4) inne procesy odzysku;  
5) unieszkodliwianie.  
2.34) W celu stworzenia zachęt do stosowania hierarchii sposobów postępowania z  odpadami wykorzystuje się instru-
menty ekonomiczne i  inne środki.  
3.34) Przykładowe instrumenty ekonomiczne i  inne środki, które mają zachęcać do s tosowania hierarchii sposobów po-
stępowania z  odpadami, są określone w  załączniku nr  4a do ustawy.  
Art. 18. 1. Każdy, kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstanie odpadów, powinien takie 
działania planować, projektować i  prowadzić przy użyciu takich sposobów produkcji lub form usług oraz surowców i  materia-
łów, aby w  pierwszej kolejności zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i  ich negatywne oddzia-
ływanie na życie i  zdrowie ludzi oraz na środowisko, w  tym przy wytwarz aniu produktów, podczas i  po zakończeniu ich 
użycia.  
 
31) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  7 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
32) Dodany p rzez art.  1 pkt 7 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
33) Oznaczenie ust. 1 nadane przez art.  1 pkt  8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
34) Dodany przez art.  1 pkt 8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 699 
 
 2. Odpady, których powstaniu nie udało się zapobiec, posiadacz odpadów w  pierwszej kolejności jest obowiązany poddać  
odzyskowi.  
3. Odzysk, o  którym mowa w  ust. 2, polega w  pierwszej kolejności na przygot owaniu odpadów przez ich posiadacza 
do ponownego użycia lub poddaniu recyklingowi, a  jeżeli nie jest to możliwe z  przyczyn technologicznych lub nie jest 
uzasadnione z  przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych – poddaniu innym procesom odzysku.  
3a.35) Jeżeli  jest to niezbędne do zapewnienia odzysku zgodnego z  ust. 3 lub ułatwienia lub udoskonalenia tego odzysku,  
posiadacz odpadów, z  wyjątkiem wytwórcy odpadów nieprowadzącego ich odzysku, przed odzyskiem lub podczas odzysku 
usuwa niebezpieczne substancje, mies zaniny i  składniki z  odpadów niebezpiecznych w  celu zapewnienia przetworzenia tych 
odpadów zgodnie z  art. 16 i art. 17 ust. 1. 
4. Przez recykling rozumie się także recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej, w  tym kompostowaniu, lub 
obróbce beztle nowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w  kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu 
mikroorganizmów, w  wyniku której powstaje materia organiczna lub metan; składowanie na składowisku odpadów nie jest 
traktowane jako recykling organiczny.  
5. Odpady, których poddanie odzyskowi nie było możliwe z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 3, posiadacz odpadów 
jest obowiązany unieszkodliwiać.  
6. Składowane powinny być wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w  inny sposób było niemożliwe z  przyczyn , 
o których mowa w  ust. 3. 
7. Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z  których uprzednio wysegregowano odpady nadające się do odzysku.  
Art. 19. 1. Organy administracji publicznej, w  zakresie swojej właściwości, podejmują działania wspierające ponowne 
użyci e i przygotowanie do ponownego użycia odpadów, w  szczególności:  
1) zachęcając do tworzenia i  wspierając sieci ponownego wykorzystania i  napraw;  
2) stwarzając zachęty ekonomiczne.  
2. Jednostki sektora finansów publicznych stosują kryteria ponownego użycia l ub przygotowania do ponownego użycia 
odpadów przy udzielaniu zamówień publicznych, o  ile ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia odpadów 
jest możliwe.  
Rozdział 2a36) 
Zapobieganie powstawaniu odpadów  
Art. 19a. 1. Zapobieganie powstawaniu odpadów polega co najmniej na:  
1) promowaniu i  wspieraniu zrównoważonych modeli produkcji i  konsumpcji;  
2) zachęcaniu do projektowania, wytwarzania i  korzystania z  produktów, które są zasobooszczędne, trwałe, nadające się 
do naprawy, ponownego użycia i  modernizacji oraz do nieskracania sztucznie cyklu życia produktów;  
3) zachęcaniu do ponownego używania produktów i  tworzenia systemów promujących ich naprawę i  ponowne użycie, 
w szczególności w  odniesieniu do sprzętu elektrycznego i elektronicznego, tekstyliów, mebli, opakowań oraz materia-
łów i  produktów budowlanych;  
4) wspieraniu dostępności części zamiennych, instrukcji obsługi, informacji technicznych lub innych narzędzi, sprzętu 
lub oprogramowania pozwalających na naprawę i  pono wne użycie produktów bez szkody dla ich jakości i  bezpieczeń-
stwa – jeżeli nie prowadzi to do naruszenia prawa własności intelektualnej;  
5) zmniejszeniu powstawania odpadów w  procesach związanych z  produkcją przemysłową, wydobywaniem kopalin ze 
złóż i  z wytwórczością oraz budową i  rozbiórką, przy uwzględnieniu najlepszych dostępnych technik;  
6) zmniejszeniu wytwarzania odpadów żywności w  produkcji podstawowej, przetwórstwie i  wytwarzaniu, w  sprze daży 
detalicznej i  innej dystrybucji żywności, w  usługach gast ronomicznych oraz w  gospodarstwach domowych;  
7) zachęcaniu do dokonywania darowizn produktów spożywczych i  do innych form redystrybucji żywności, przy zacho-
waniu pierwszeństwa przeznaczania dla ludzi przed wykorzystaniem jako paszy dla zwierząt czy przetwa rzania na 
produkty niespożywcze;  
8) promowaniu zmniejszania zawartości substancji niebezpiecznych w  materiałach i  produktach;  
 
35) Dodany przez art. 1 pkt  9 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
36) Rozdział dodany przez art.  1 pkt  10 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 699 
 
 9) zmniejszaniu powstawania odpadów, w  szczególności tych, które nie nadają się do przygotowania do ponownego uży-
cia lub do recykl ingu;  
10) identyfikowaniu produktów będących głównymi źródłami zaśmiecania, w  szczególności środowiska lądowego i  mor-
skiego, oraz podejmowaniu działań w  celu zapobiegania powstawaniu odpadów pochodzących z  tych produktów 
i zmniejszaniu ich ilości;  
11) dążeniu do przeciwdziałania powstawaniu oraz przedostawaniu się odpadów do środowiska morskiego;  
12) opracowaniu i  wspieraniu kampanii informacyjnych podnoszących poziom świadomości na temat zapobiegania po-
wstawaniu odpadów i  zaśmiecania.  
2. Przykłady środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów są określone w  załączniku nr  5 do ustawy.  
Rozdział 3  
Zasada bliskości  
Art. 20. 1. Odpady, z  uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z  odpadami, w  pierwszej kolejności poddaje 
się przetwarzaniu w  miejscu ic h powstania.  
2. Odpady, które nie mogą być przetworzone w  miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię spo-
sobów postępowania z  odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o  której mowa w  art. 207 ustawy z  dnia 27  kwietnia 
2001  r. – Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o  której mowa w  art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc, 
w których mogą być przetworzone.  
3. Zakazuje się:  
1) stosowania komunalnych osadów ściekowych,  
2) unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych  
– poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.  
4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o  których mowa w  ust. 3, wytworzonych poza obszarem 
tego województwa, do celów, o  których mowa w  ust. 3. 
5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały 
wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego 
województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.  
6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych, przepis 
ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpad ów medycznych i  zakaźnych odpadów 
weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w  najbliżej położonej instalacji, 
w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy i stniejące instala-
cje nie mają wolnych mocy przerobowych.  
7. (uchylony)  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. (uchylony) 
11. (uchylony)  
Rozdział 4  
Postępowanie z  odpadami niebezpiecznymi  
Art. 21. 1. Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów,  mieszania odpadów niebezpiecznych 
z odpadami innymi niż niebezpieczne, a  także mieszania odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub przed-
miotami, w  tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych.  
2. Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpieczny ch różnych rodzajów, mieszanie odpadów niebezpiecznych z  od-
padami innymi niż niebezpieczne, a  także mieszanie odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub przedmio-
tami, jeżeli ich zmieszanie służy poprawie bezpieczeństwa procesów przetwarzania o dpadów powstałych po zmieszaniu 
i jeżeli w  wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i  zdrowia ludzi lub środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 699 
 
 3. W przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu niezgodnie z przepisami ust. 1 lub 2 z  innymi odpa dami, 
substancjami, materiałami lub przedmiotami, rozdziela się je, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:37)  
1) w procesie przetwarzania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi ograniczenie zagrożenia dla życia i  zdrowia 
ludzi lub środo wiska;  
2) jest to technicznie możliwe i  ekonomicznie uzasadnione.  
4.38) W przypadku gdy proces rozdzielenia odpadów niebezpiecznych zmieszanych z  innymi odpadami, sub stancjami, 
materiałami lub przedmiotami nie spełnia warunków określonych w  ust. 3, przetw orzenie zmieszanych odpadów następuje 
w instalacjach lub urządzeniach określonych w  zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.  
Rozdział 5  
Koszty gospodarowania odpadami  
Art. 22.39) 1. Koszty gospodarowania odpadami, w  tym koszty związane z  niezbędną infrastrukturą i  jej eksploatacją, 
są ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów lub przez obecnego lub poprzedniego posiadacza odpadów.  
2. W przypadkach określonych w  przepisach odrębnych koszty gospodarowania odpadami ponosi określony w  tych 
przepisach  wprowadzający produkty do obrotu na terytorium kraju. Do kosztów tych zalicza się koszty:  
1) selektywnego zbierania odpadów powstałych z  produktów, a  następnie ich transportu i  przetwarzania oraz koszty nie-
zbędne do realizacji innych celów i  zadań, o  których mowa w  przepisach odrębnych, pomniejszone o  przychody z  po-
nownego użycia, ze sprzedaży materiałów pochodzących z  przetwarzania tych odpadów, a  w przypadku wprowadzenia 
systemu kaucyjnego – z nieodebranej kaucji;  
2) informowania posiadaczy odpadów pow stałych z  produktów o  środkach służących zapobieganiu powstawaniu odpadów , 
zakładach zajmujących się ponownym użyciem i  przygotowaniem do ponownego użycia, systemach zbierania odpadów  
oraz o  sposobach zapobiegania zaśmiecaniu;  
3) gromadzenia danych dotyczą cych produktów wprowadzanych do obrotu oraz zbierania i  przetwarzania odpadów po-
wstałych z  produktów, a  także sprawozdawczości w  tym zakresie.  
3. W przypadku zbiorowego wypełniania obowiązków wynikających z  systemu rozszerzonej odpowiedzia lności pro-
ducent a realizowanych przez podmiot reprezentujący wprowadzających produkty koszty, o  których mowa w  ust. 2, różni-
cuje się w  odniesieniu do poszczególnych produktów lub grup podobnych produktów, z  uwzględ nieniem ich trwałości, przy-
datności do naprawy, ponowneg o użycia i  recyklingu oraz obecności w  nich substancji niebezpiecznych.  
4. Koszty, o  których mowa w  ust. 2, są ustalane między podmiotami uczestniczącymi w  systemie rozszerzonej odpo-
wiedzialności producenta, tak aby nie przekraczały kosztów niezbędnych do świadczenia usług gospodarowania odpadami.  
5. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionych prze pisami 
ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  2056), ustawy 
z dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1850 oraz z 2021 r. poz.  2151 ) oraz ustawy 
z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1893 oraz z 202 1 r. 
poz. 2151).  
Art. 22a.40) W ramach systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta wprowadzający produkty do obrotu na tery-
torium  kraju, którzy realizują obowiązki samodzielnie, albo podmioty realizujące w  ich imieniu obowiązki:  
1) nie ograniczają wykonywania obowiązków do przypadków, w  których zbieranie i  przetwarzanie odpadów przy nosi 
największe zyski;  
2) zapewniają odpowiednią d ostępność systemu zbierania odpadów na obszarze, na którym wprowadzają produkty do 
obrotu;  
3) posiadają środki finansowe i  organizacyjne niezbędne do wykonywania obowiązków;  
4) stosują mechanizmy samokontroli, w  szczególności audyty, w  zakresie:  
a) zarządz ania finansami przeznaczonymi na realizację obowiązków,  
b) gromadzenia danych i  sporządzania sprawozdań dotyczących produktów wprowadzanych do obrotu,  
c) zbierania i  przetwarzania odpadów powstałych z  produktów;  
 
37) Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  11 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
38) Dodany przez art.  1 pkt 11 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
39) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 12 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
40) Dodany przez art.  1 pkt  13 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 699 
 
 5) udostępniają publicznie informacje o  realizacji celów w  zakresie gospodarowania odpadami, w  tym realizacji obowiązków  
określonych w  pkt 1–4, a w przypadku podmiotów realizujących obowiązki w  imieniu wprowadzających produkty do 
obrotu na terytorium kraju – podmioty te udostępniają dodatkowo inform acje o:  
a) strukturze własności i  członkostwa tych podmiotów,  
b) wkładach finansowych wnoszonych przez wprowadzających produkty do obrotu na terytorium kraju, w  odniesie-
niu do każdej tony produktu wprowadzonego do obrotu,  
c) procedurze wyboru podmiotów gos podarujących odpadami.  
Rozdział 6  
Zbieranie i  transport odpadów  
Art. 23. 1. Odpady są zbierane w  sposób selektywny.  
2. Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania:  
1) pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, o  ile są przeznaczone do składowania;  
2) komunalnych osadów ściekowych;  
3) zakaźnych odpadów medycznych;  
4) zakaźnych odpadów weterynaryjnych;  
5) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów  komunaln ych; 
6) bioodpadów stanowiących odpady komunalne.  
3. (uchylony)  
4. Jeżeli ze względów be zpieczeństwa lub w  celu zapewnienia ciągłości odbioru zakaźnych odpadów medycznych lub 
zakaźnych odpadów weterynaryjnych, zbieranie tych odpadów jest konieczne, marszałek województwa właściwy ze względu  
na miejsce zbierania odpadów może zezwolić, w  drodze decyzji, na ich zbieranie.  
5. W przypadku zbierania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych na terenach zamknię-
tych zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4, wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce 
zbierania tych odpadów.  
6. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, może być wydane na okres nie dłuższy niż rok.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, przepisy art.  42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
8. Zakaz zbierania zakaźnych odpa dów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych nie dotyczy zakaźnych 
odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych w  wyniku świadczenia usług medycznych lub 
weterynaryjnych na wezwanie.  
9. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych w  wyniku świad-
czenia usług na wezwanie jest obowiązany do bezzwłocznego dostarczenia wytworzonych odpadów do przystosowanych 
do tego celu pomieszczeń spełniających wymagania w  zakresie magazynowania takich odpadów.  
10. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 2, nie stosuje się do zbierania odpadów, o  których mowa w  ust. 2 pkt 5 i 6, w stacji  
przeładunkowej prowadzonej przez:  
1) podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub  
2) prowadzącego instalację kom unalną, lub  
3) prowadzącego instalację do przetwarzania bioodpadów.  
11. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 2, nie stosuje się do zbierania bioodpadów stanowiących odpady komunalne przez 
prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych.  
Art. 24. 1. Transport odpadów odbywa się zgodnie z  wymaganiami w  zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeń-
stwa życia i  zdrowia ludzi, w  szczególności w  sposób uwzględniający właściwości chemiczne i  fizyczne odpadów, w  tym 
stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą p owodować odpady,  w tym zgodnie z  wymaganiami okre ślonymi w przepisach  
wydanych na podstawie ust.  7. 
2. Transport odpadów niebezpiecznych stanowiących towary niebezpieczne w  rozumieniu art.  2 pkt 4 ustawy z  dnia 
19 sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.  U. z 2021 r. poz.  756 oraz z 202 2 r. poz.  209) odbywa się 
z zachowaniem przepisów o  transporcie towarów niebezpiecznych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 699 
 
 3. Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać transportującemu odpady wykonującemu usługę 
transportu odpadów miejsce przeznaczenia odpadów oraz posiadacza odpadów, do którego należy dostarczyć odpady.  
4. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest obowiązany dostarczyć odpady do miejsca prze-
znaczenia odpa dów i  przekazać je posiadaczowi odpadów, o  którym mowa w  ust. 3. 
4a. W przypadku transportu odpadów bez wymaganych dokumentów, w  których wskazany jest posiadacz odpadów 
przekazujący odpad oraz posiadacz odpadów, do którego należy dostarczyć odpady, posiada czem tych odpadów jest trans por-
tujący  te odpady.  
5. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów umieszcza indywidualny numer rejestrowy, o  którym  
mowa w  art. 54 ust. 1, na dokumentach związanych z  tą usługą.  
6. Środki transportu odpadów są oznakowane w  sposób zgodny z  przepisami wydanymi na podstawie ust.  7. 
7. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem 
właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w  drodze rozporządzenia, szc zegółowe wymagania dla transportu 
odpadów, w  tym dla środków transportu i  sposobu transportowania, oraz oznakowanie środków transportu, biorąc pod uwagę  
właściwości odpadów i  ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i  zdrowia ludzi.  
Art. 24a. 1. Jeżeli w  trakcie kontroli transportu odpadów ujawniono:  
1) naruszenie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów,  
2) przemieszczanie odpadów do nieuprawnionego odbiorcy,  
3) naruszenie przepisów o  międzynarodowym przemieszczaniu odpadów  
– pojazd wraz z  odpadami może zostać zatrzymany przez Krajową Administrację Skarbową, Straż Graniczną, Policję, Inspekcję  
Transportu Drogowego oraz organy Inspekcji Ochrony Środowiska.  
2. Zatrzymany pojazd wraz z  odpadami jest kierowany do najbliższego do stępnego miejsca wyz naczonego w woje-
wódzkim planie gospodarki odpadami spełniającego warunki magazynowania odpadów. Plan ten w  części dotyczącej wy-
znaczenia miejsc spełniających warunki magazynowania odpadów podlega zaopiniowaniu przez właściwych starostów, na 
terenie działan ia których mają zostać wyznaczone te miejsca. Starosta wyraża opinię w  terminie nie dłuższym niż miesiąc  od 
dnia otrzymania planu. Nieudzielenie opinii w  tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.  
2a. Skierowanie, o  którym mowa w  ust. 2, polega na:  
1) nadzorowaniu przejazdu tego pojazdu przez funkcjonariuszy lub inspektorów podmiotów, o  których mowa w  ust. 1, 
albo 
2) usunięciu pojazdu przez jego przewiezienie lub holowanie.  
2b. Dyspozycję przewiezienia lub holowania pojazdu wydaje się podmiotowi, któremu starosta właściwy ze względu 
na miejsce kontroli powierzył zadanie usuwania pojazdów w  trybie art.  130a ust.  5f ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo  o ruchu drogowym (Dz.  U. z 2021 r. poz.  450, z późn. zm.41)), a jeżeli jest to niemożliwe, dyspozycję wydaje się 
innemu przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą obejmującą usuwanie pojazdów.  
2c. Jeżeli w  związku z  ujawnieniem przypadków, o  których mowa w  ust. 1, niezbędne jest przeprowadzenie czynności,  
o których mowa w  art. 217, art.  228 oraz art.  308 § 1 i 2 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego 
(Dz. U. z 2021 r. poz.  534, 1023  i 2447 ), skierowanie, o  którym mowa w  ust. 2, jest realizowane po wykonaniu tych czyn-
ności.  
3. Miejsca, o  których mowa w  ust. 2, wyzna cza się uwzględniając jedno miejsce magazynowania odpadów na 1  mln 
mieszkańców w  województwie, nie więcej jednak niż trzy miejsca w  województwie.  
4. Starosta w  terminie 6  miesięcy od uchwalenia wojewódzkiego planu gospodarki odpadami utworzy miejsce, o  którym  
mowa w  ust. 2. 
5. Pojazd wraz z  odpadami umieszcza się w  miejscu wyznaczonym zgodnie z  ust. 2 do czasu usunięcia naruszeń szcze-
gółowych wymagań dla transportu odpadów lub ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za zagospodarowanie tych odpadó w. 
6. Za usunięcie, strzeżenie i  przechowywanie pojazdu w  miejscu, o  którym mowa w  ust. 2, pobiera się opłaty.  
7. Do uiszczenia opłat jest  obowiązany podmiot wykonujący transport odpadów.  
8. Starosta właściwy ze względu na miejsce, o  którym mowa w  ust. 2, ustala, w  drodze postanowienia, wysokość opłat 
za usunięcie, strzeżenie i  przechowywanie pojazdu w  tym miejscu, uwzględniając wydatki z  tym związane zgodnie ze średnią  
ceną rynkową usług w  zakresie usuwania, strzeżenia i  przechowywania pojazdów na obszarze  jego działania; w  postano-
wieniu starosta ustala termin i  sposób wniesienia opłat.  
 
41) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021 r. poz. 463, 694, 720, 1641, 1997, 2165, 2269 i  2328.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 699 
 
 9. Na postanowienie, o  którym mowa w  ust. 8, służy zażalenie.  
10. W przypadku konieczności ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrot pojazdu 
z miejsca, o  którym mowa w  ust. 2, następuje po przedstawieniu podmiotowi, o  którym mowa w  ust. 1, ostatecznej decyzji,  
o której mowa w  art. 24b ust.  3, albo rozstrzygnięcia wydanego na podstawie przepisów o  międzynarodowym przemiesz-
czaniu odpadów.  
11. Jeżeli u stały przyczyny uzasadniające przechowywanie pojazdu w  miejscu, o  którym mowa w  ust. 2, starosta właś -
ciwy  ze względu na miejsce, na które został skierowany zatrzymany pojazd wraz z  odpadami, zawiadamia uprawnionego 
o możliwości odebrania pojazdu. W  przypa dku nieodebrania pojazdu w  terminie 60  dni od dnia otrzymania zawiadomienia 
stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egze kucyjnym 
w administracji (Dz.  U. z 2022 r. poz. 47 9), dotyczące egz ekucji należności pieniężnych z ruchomości . Zawiadomienie za-
wiera pouczenie o  skutkach nieodebrania pojazdu w  terminie.  
12. Od dnia następującego po upływie terminu wniesienia opłat, o  których mowa w  ust. 6, nalicza się odsetki ustawowe.  
Opłaty wraz z  odsetkami podlegają egzekucji w  trybie i  na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 17  czerwca 1966  r. o po-
stępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
13. Egzekucji, o  której mowa w  ust. 12, nie wszczyna się, a  wszczętą umarza, jeżeli od dnia doręczenia prawomocneg o 
postanowienia, o  którym mowa w  ust. 8, upłynęło 5  lat. 
14. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie do wydania dyspozycji przewiezienia lub holowania pojazdu stosuje się 
odpowiednio przepisy wydane na podstawie art.  130a ust.  11 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym 
dotyczące dyspozycji usunięcia pojazdu.  
Art. 24b. 1. W przypadku, o  którym mowa w  art. 24 ust. 4a, gdy nie ustalono podmiotu odpowiedzialnego za zagospo daro-
wanie  zatrzymanych odpadów, podmiot wykonujący transport odpadów jest obowiązany do zagospodarowania odpadów na 
własny koszt.  
2. W przypadku ustalenia posiadacza odpadów, odpowiedzialnego za zagospodarowanie odpadów jest on obowiązany  do 
zagospodarowania odpadów na własny koszt.  
3. Obowiązek zagospodarowania odpadów nakłada,  w drodze decyzji, na podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, starosta  
właściwy ze względu na miejsce, na które został skierowany zatrzymany transport odpadów.  
4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie s tosuje się do transportu odpadów umieszczonych w  miejscach, o  których mowa w  art. 24a 
ust. 2, w wyniku realizacji przepisów o  międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.  
Rozdział 7  
Magazynowanie odpadów  
Art. 25. 1. Magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z  wymaganiami w  zakresie ochrony środowiska oraz bez-
pieczeństwa życia i  zdrowia ludzi, w  szczególności w  sposób uwzględniający właściwości chemiczne i  fizyczne odpadów, 
w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady, w  tym zgodnie z  wym aganiami określonymi 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  7. 
2. Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny.  
3. Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w  ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów.  
4.42) Odpady, z  wyjątkiem odpadów przeznaczonych do składowania, mogą być magazynowane, jeżeli konieczność 
magazynowania wynika z  procesów technologicznych lub organizacyjnych i  nie przekracza terminów uzasadnionych zasto-
sowaniem tyc h procesów, nie dłużej jednak niż przez 3  lata. 
4a. (uchylony)43) 
4b. (uchylony)  
5. Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w  celu zebrania odpowiedniej ilości tych 
odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok.  
 
42) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 1 lit. a ustawy  z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku 
w gminach, ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o  odpadach (Dz.  U. poz.  1648), która weszła w  życie z  dniem 23 września  
2021  r. 
43) Przez art.  3 pkt 1 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 699 
 
 6. Okresy magazynowania odpadów, o  których mowa w  ust. 4 i 5, są liczone łącznie dla wszystkich kolejnych posia-
daczy tych odpadów.  
6a. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwa rzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prow adzący magazynowanie odpadów, z wyjąt-
kiem wstępnego magazynowania  odpadów przez ich wytwórcę, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, lub zarządzający  
składowiskiem odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowa-
nia odpadów, zgodnie z  ust. 6b–6f, 6h i  6i oraz prze pisami wydanymi na podstawie ust.  8a. 
6b. Zapis obrazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przechowuje się przez 
miesiąc od daty dokonania zapisu.  
6c. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie od padów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub z arzą-
dzający składowiskiem odpadów udostępnia utrwalony obraz lub jego kopię na żądanie organu uprawnionego do kontroli 
działalności w  zakresie gospodarki odpadami, sądu, prokuratury, Policji, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicz-
nej, Agencji Bez pieczeństwa Wewnętrznego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego.  
6d. Wizyjny system kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów prowadzi się przy użyciu urządzeń 
technicznych zapewniających przez całą dobę zapis obrazu i  identyfikację osób przeb ywających w  tym miejscu.  
6e. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowa nego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarzą-
dzający składowiskiem odpadów jest obowiązany  do właściwego przechowywania i zabezpieczenia zapisu obrazu wizyjnego  
systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych oraz jego utratą, 
w szczególności wskutek zniszczenia lub kradzieży.  
6f. W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych:  
1) paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone be zpośrednio do produkcji takiego paliwa,  
2) papier oraz tektura,  
3) tekstylia,  
4) odpady wielkogabarytowe, z  wyłączeniem odpadów metali,  
5) tworzywa sztuczne, w  tym folia, oraz opony i  inne odpady z  gumy,  
6) drewno i  odpady drewnopochodne,  
7) odpady pochodzące z  przetwarzania odpadów komunalnych, z  wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego 
przetwarzania odpadów,  
8) odpady wielomateriałowe złożone z  materiałów, o  których mowa w  pkt 2, 3, 5 lub 6  
– posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolen ia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów,  
pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegro wanego  
uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem  
odpadów zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na lokalizację miejsca maga-
zynowania  lub składowania odpadów  dostępność obrazu z  wizyjnego systemu kontroli  tego miejsca w  czasie rzeczywistym 
przez system teleinformatyczny.  
6g. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do rejestrowanego obrazu w  czasie rzeczywistym  
w przypadku:  
1) prowadzonej kontroli, o  której mowa w  art. 9 ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska  (Dz. U. 
z 2021  r. poz. 1070); 
2) powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku określonego w art. 182, art. 183 
lub art.  186 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny (D z. U. z 2021 r. poz. 2345  i 2447) albo wykroczenia okreś lo-
nego w art. 154 § 2 ustawy z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks wykroczeń (Dz.  U. z 2021  r. poz. 2 008, 2052, 2269  i 2328 ), 
albo wykroczeń, o  których mowa w  art. 10b ust.  1 pkt 1–15 ustawy z  dnia 20 lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 699 
 
 6h. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów l ub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządza-
jący składowiskiem odpadów zapewnia dostępność obrazu w  czasie rzeczywistym wojewódzkiemu inspektorowi ochrony 
środowiska, o  którym mowa w  ust. 6f, przez przekazanie informacji umożliwiających logowanie do wizyjnego systemu 
kontroli  miejsca magazynowania lub składowania odpadów w  sposób zapewniający zachowanie tych informacji w  poufności.  
Informacje te mogą podlegać weryfikacji prz ez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, która polega na próbnym 
zalogowaniu się przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazyno-
wania lub składowania odpadów, w  terminie ustalonym z  podmiotem, którego  ta weryfikacja dotyczy.44) 
6i. W przypadku miejsca magazynowania lub składowania odpadów:  
1) w jednostkach organizacyjnych podległych albo nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,  
2) stanowiącego element obiektów, instalacji, urządzeń i  usług ujętyc h w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń  
i usług wchodzących w  skład infrastruktury krytycznej, o  którym mowa w  art. 5b ust.  7 pkt 1 ustawy z  dnia 26  kwietnia  
2007  r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.  U. z 2022 r. poz. 261) 
– nie stosuje się przep isów ust.  6f–6h. 
6j.45) Przepisów ust. 6a –6i nie stosuje się do odpadów wymienionych w  załączniku nr 2a do ustawy oraz odpadów 
uznanych za niepalne zgodnie z  art. 3  ust. 3c, niebędących odpadami niebezpiecznymi.  
7. Minister właściwy do spraw klimatu  może o kreślić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla maga-
zynowania odp adów, obejmującego wstępne magazynowanie odpadów przez wytwórcę odpadów, tymczasowe magazynowanie  
odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów oraz magazynowanie odpadów przez pro wadzącego przetwarzanie odpadów , 
kierując się właściwościami odpadów, wymaganiami ochrony środowiska, życia i  zdrowia ludzi oraz ograniczeniem uciąż-
liwości związanych z  magazynowaniem odpadów.  
8. W rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 7, minister właściwy do spraw klimatu  może określić czas magazynowania,  
kierując się rodzajem magazynowania i  właściwościami odpadów.  
8a. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wymagan ia dla prowadzenia wizyjnego systemu  
kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów, minimalne wymagania dla urządzeń techniczn ych wizyjnego 
systemu kontroli oraz wymogi przechowywania i  udostępniania zapisanego obrazu, kierując się koniecznością  umożliwienia 
sprawowania nadzoru nad działalnością w  zakresie gospodarowania odpadami.  
Rozdział 8  
Usuwanie odpadów  
Art. 26. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego 
do ich składowania lub magazynowa nia. 
2. Z zastrzeżeniem art.  26a, w  przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z  ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta,  
w drodze decyzji wydawanej z  urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego 
do ich składowania l ub magazynowania, z  wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania 
decyzji o  cofnięciu decyzji związanej z  gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji 
związanej z  gospodarką odpadami.  
3. Nakaz usunięcia odpadów, o  którym mowa w  ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z  nieruchomości, którymi gmina 
włada jako władający powierzchnią ziemi, a  niebędących w  posiadaniu innego podmiotu – wydaje właściwy regionalny 
dyrektor ochrony środowiska.  
3a. Decyzję, o  której mowa w  ust. 2, wydaje się w  stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów odpowiedzialnych za 
gospodarowanie odpadami, o  których mowa w  ust. 1. Za wykonanie obowiązków wskazanych w  decyzji posiadacze odpadów  
odpowiedzialni są solidarnie.  
3b. Jeżeli po wydaniu ostatecznej decyzji, o  której mowa w  ust. 2, właściwy organ stwierdzi, że za gospodarowanie 
odpadami odpowiedzialny jest również inny posiadacz odpadów, może wydać decyzję o  nałożeniu obowiązku wykonania 
ostatecznej decyzji, o  której mowa  w ust. 2, przez tego posiadacza odpadów. Odpowiedzialność posiadaczy odpadów za  wy-
konanie decyzji jest solidarna.  
 
44) Zdanie drugie dodane przez art.  3 pkt 1 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
45) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt  1 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 699 
 
 3c. Właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 2, w przy-
padku gdy wykonanie decyzji w  sposób w  niej wskazany okaże się niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla życia, 
zdrowia lub środowiska lub inny sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na wymagania ochrony środowiska 
lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu właściwego p oziomu  ochrony życia, zdrowia ludzi i środowiska.  
4. Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z  której jest obowiązany usunąć odpady, 
władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić posiadaczowi odpadów usunięcie odpadó w z tej nierucho mości, 
a w przypadku wykonania zastępczego decyzji – organowi egzekucyjnemu.  
5. Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za udostępnienie nieruchomości.  
6. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2, określa się w  szczególności:  
1) termin usunięcia odpadów;  
2) rodzaj odpadów;  
3) sposób usunięcia odpadów.  
Art. 26a. 1. W  przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest 
niezwłoczne usunięcie odpadów, właściw y organ podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu 
nimi.  
2. Właściwym organem w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, jest:  
1) w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi – 
regionalny dyrektor ochrony środowiska;  
2) w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w  związku z  wydaniem decyzji o  cofnięciu decyzji związanej 
z gospodarką odpadami, stwierdzeniem nieważności, uchyleniem lub w ygaśnięciem decyzji związanej z gospodarką 
odpadami – organ właściwy do wydania tej decyzji;  
3) w pozostałych przypadkach – wójt, burmistrz lub prezydent miasta.  
3. W celu wykonania obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, właściwy organ określa, w  drodze decyzji skierowanej 
do władającego pow ierzchnią ziemi:  
1) zakres i  termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w  których znajdują się odpady;  
2) zakres i  sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ;  
3) termin rozpoczęcia  i zakończenia działań, o  których mowa w  pkt 2. 
4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art.  61 § 3 i 4 ustawy z  dnia 
30 sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2022 r. poz.  329) nie stosuje się.  
5. Decyzję, o  której mowa w  ust. 3, wydaje się po zasięgnięciu opinii w  sprawie spełnienia przesłanek konieczności 
niezwłocznego usunięcia odpadów:  
1) wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;  
2) odpowiednio organu Państwowej Insp ekcji Sanitarnej albo organu Wojskowej Inspekcji Sanitarnej stosownie do ich 
właściwości miejscowej w  odniesieniu do:  
a) oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i  życia ludzi w  związku z  obecnością tych odpadów,  
b) zanieczyszczenia w  ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w  związku z  obecnością tych odpadów;  
3) regionalnego dyrektora ochrony środowiska, z  wyjątkiem przypadku gdy decyzję wydaje ten organ;  
4) komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożar nej. 
6. Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrotu poniesionych 
przez siebie kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest obowią-
zany zwrócić te koszty w  terminie 14  dni od dnia doręczenia żądania.  
7. Właściwy organ może odstąpić od żądania zwrotu całości lub części kosztów działań polegających na usunięciu 
odpadów i  gospodarowaniu nimi, jeżeli:  
1) wobec posiadacza odpadów nie można wszcząć postępowania egzek ucyjnego lub  egzekucja okazała się bez skuteczna ; 
2) koszt postępowania egzekucyjnego jest wyższy niż kwota możliwa do odzyskania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 699 
 
 8. Po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 6, w stosunku do  posiadacza odpadów, który ustanowił 
zabezpieczenie  roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a ust.  1, właściwy organ wydaje decyzję o  przeznaczeniu środków z  tego 
zabezpieczenia na pokrycie kosztów, o  których mowa w  ust. 6, określając w  decyzji wysokość tych kosztów. W przypadku 
gdy wysokość ustanowionego zabezpieczenia roszczeń jest niewystarczająca na pokrycie kosztów, o  których  mowa w  ust. 6, 
właściwy organ w  decyzji nakłada na posiadacza odpadów także obowiązek zwrotu różnicy między wysok ością tych kosz-
tów a  wysokością tego zabezpieczenia,  określając wysokość tej różnicy oraz sposób i  termin jej uiszczenia.  
9. Po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 6, w stosunku do  posiadacza odpadów, który nie usta-
nowił zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a ust. 1, właściwy orga n, w drodze decyzji, nakłada na posiadacza 
odpadów obowiązek zwrotu kosztów, o  których mowa w  ust. 6, oraz określa wysokość tych kosztów oraz sposób i  termin 
ich uiszczenia.  
10. Roszczenie o  zwrot:  
1) kosztów, o  których mowa w  ust. 6, 
2) różnicy, o  której mowa w  ust. 8 
– przedawnia się po upływie 10  lat od dnia, w  którym decyzja, o  której mowa odpowiednio w  ust. 8 albo 9, stała się ostateczna.  
11. Do należności z  tytułu obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez właściwy organ, w  ramach realizacji działań 
polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatk owa (Dz.  U. z 2021 r. poz. 1 540, 1598 , 2076 , 2105 , 2262  i 2328 ), z tym że upraw-
nienia organów podatkowy ch przysługują właściwemu organowi.  
12. Przepisów ust.  1–11 nie stosuje się, w  przypadku gdy:  
1) odpady są składowane:  
a) na eksploatowanym lub zamkniętym składowisku odpadów,  
b) w miejscu, w  którym przed dniem 1  października 2001  r. były składowane odpady ; 
2) odpady są przemieszczane na podstawie przepisów o  międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;  
3) zastosowanie ma art.  16 pkt 2 ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
Rozdział 9  
Przekazywanie odpadów i przenoszenie odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami  
Art. 27. 1. Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami.  
2. Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odp adami 
wyłącznie podmiotom, które posiadają:  
1) zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, lub  
2) koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane, decyzję zatwierdzającą program gospodaro-
wania odpadami wydoby wczymi, zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych lub 
wpis do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości 
– na podstawie odrębnych przepisów, lub  
3) wpis do rejestr u w zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 pkt 5 
– chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania decyzji lub wpisu do rejestru.  
3. Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady następnemu posiadaczowi odpadów, 
który posiada decyzj ę wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 
ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami, z  chwilą ich przekazania, przechodzi na tego następnego 
posiadacza odpadów.  
3a. Jeżeli po przekazaniu odpadów przez wytwórcę odpadów następnemu posiadaczowi odpadów nie jest możliwe 
ustalenie wytwórcy odpadów, za zagospodarowanie odpadów odpowiada aktualny lub poprzedni posiadacz odpadów.  
3b. Wytwórca odpadów niebezpiecznych, z  wyłączeniem wytw órcy pojazdów  wycofanych z eksploatacji oraz zużytego  
sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, jest zwolniony z  odpowiedzialności za gospodarowanie tymi odpadami z  chwilą 
przekazania ich do ostatecznego procesu odzysku lub ostatecznego procesu unieszkodliw ienia przez posiadacza odpadów 
prowadzącego taki proces. Ostateczny proces odzysku oznacza proces R1 –R11, zgodnie z  załącznikiem nr  1 do ustawy, 
a także proces przygotowania do ponownego użycia. Ostateczny proces unieszkodliwiania oznacza proces D1 –D12, zgodnie 
z załącznikiem nr  2 do ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 699 
 
 3c. Przepisu ust.  3b nie stosuje się do:  
1) wytwórcy odpadów komunalnych;  
2) wytwórcy odpadów, o  których mowa w  art. 71 pkt 1 lit. a, który przekazuje te odpady posiadaczowi odpadów posia-
dającemu decyzję wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiadającemu wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa 
w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a. 
4. Posiadacza odpadów, który przekazał odpady transportującemu odpady, nie zwalnia się z  odpowiedzialności za zbieranie 
lub przetwa rzanie odpadów, do czasu przejęcia odpowiedzialności przez następnego posiadacza odpadów, który posiada 
decyzję wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a. 
5. Wytwórca zakaźnych odp adów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych jest zwolniony z  odpowie-
dzialności za zbieranie lub przetwarzanie tych odpadów, z  chwilą dokonania unieszkodliwienia tych odpadów przez następ-
nego posiadacza odpadów przez termiczne przekształcenie zaka źnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów we-
terynaryjnych w  spalarni odpadów niebezpiecznych.  
6. (uchylony)  
7. Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w  obrocie odpadami nie przejmują odpowiedzialności za gospodarowanie od-
padami, jeżeli nie są posiadaczami tych odpadów.  
8. Osoba fizyczna i  jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi tylko takie rodzaje  
odpadów, za pomocą takich metod odzysku, określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  10, i w takich ilościach, 
które mo gą bezpiecznie wykorzystać na potrzeby własne.  
9. Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej niebędącym przedsiębiorcami 
określone rodzaje odpadów, do wykorzystania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych metod odz ysku, zgodnie 
z wymaganiami określonymi w  przepisach wydanych na podstawie ust.  10. 
10. Minister właściwy do spraw klimatu , w drodze rozporządzenia:  
1) określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą 
poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalne metody odzysku,  
2) może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o  których mowa w  pkt 1, warunki magazynowania odpadów przezna-
czonych  do wykorzystania na potrzeby własne oraz d opuszczalne ilości, k tóre te podmioty mogą przyjąć i magazyno-
wać w  ciągu roku, lub sposób określenia tych ilości  
– kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego wykorzystania.  
Art. 28. 1. W  przypadku korzystania przez wytwórców od padów ze wspólnego lokalu dopuszcza się przeniesienie odpo-
wiedzialności  za wytworzone odpady na rzecz jednego z  nich lub na rzecz wynajmującego lokal, jeżeli podmiot ten zapewni 
postępowanie z  przyjętymi odpadami w  sposób zgodny z  niniejszą ustawą.  
2. Przeniesienie odpowiedzialności, o  którym mowa w  ust. 1, oznacza przeniesienie praw i  obowiązków ciążących na 
wytwórcy odpadów i  następuje pod warunkiem zawarcia umowy w  formie pisemnej pod rygorem nieważności.  
Rozdział 10  
Przetwarzanie odpadów w  instalacjach i urządzeniach  
Art. 29. 1. Odpady są przetwarzane w  instalacjach lub urządzeniach.  
2. Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko wówczas, gdy:  
1) spełniają wymagania ochrony środowiska, w  tym nie powodują przekroczenia standa rdów emisyjnych, o  których mowa  
w przepisach o  ochronie środowiska, oraz  
2) pozostałości powstające w  wyniku działalności związanej z  przetwarzaniem odpadów będą przetwarzane z  zachowa-
niem wymagań określonych w  ustawie.  
Art. 29a. 1. Podmiot odbierający odp ady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany przekazywać nie-
segregowane (zmieszane) odpady komunalne do instalacji komunalnej zapewniającej przetwarzanie, o  którym mowa w  art. 35 
ust. 6 pkt 1, z zastrzeżeniem art.  158 ust. 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 699 
 
 2. Wytwórca odpa dów powstających w  procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych (zmie-
szanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonych do składowania, 
jest obowiązany przekazywać te odpady do instalacji ko munalnej zapewniającej składowanie, o  którym mowa w  art. 35 
ust. 6 pkt 3. 
3. Odpady, o  których mowa w  ust. 1 i 2, przekazuje się do instalacji komunalnych, o  których mowa w  art. 38b ust.  1. 
Art. 30. 1. Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.  
2. Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w  przypadku:  
1) odzysku w  procesie odzysku R10, o  którym mowa w  załączniku nr  1 do ustawy, zgodnie z  przepisami wydanymi na 
podstawie ust.  4; 
2) rodzajów odpadów wymienionych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  5, poddawanych odzyskowi, zgodnie 
z warunkami określonymi w  tych przepisach, w  procesach odzysku R3, R5, R11 i  R12, o  których mowa w załączniku nr  1 
do ustawy;  
3) osób fizycznych prowadz ących kompostowanie na potrzeby własne.  
3. Odzysk poza instalacjami lub urządzeniami, o  którym mowa w  ust. 2, może być prowadzony, jeżeli nie stwarza 
zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi oraz jest prowadzony zgodnie z  wymaganiami określonymi w przepisach 
wydanych odpowiednio na podstawie ust.  4 lub 5.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, warunki odzysku w  procesie odzysku R10, 
wymienionego w  załączniku nr  1 do ustawy, i  rodzaje odpadów dopuszczonych do takieg o procesu odzysku, uwzględniając  
potrzebę ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska.  
5. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku 
w procesach odzysku R3, R5, R11 i  R12 wymienionych w  załączniku nr  1 do ustawy, poza instalacjami i urządzeniami, 
uwzględniając właściwości tych odpadów oraz możliwość bezpiecznego dla środowiska i  zdrowia ludzi wykorzys tania tych 
odpadów.  
Art. 31. 1. Jeżeli spalanie odpadów w  instalacjach lub urządzeniach p rzeznaczonych do tego celu jest niemożliwe 
ze względów bezpieczeństwa, marszałek województwa może zezwolić, w  drodze decyzji, na spalanie odpadów poza insta-
lacjami lub urządzeniami.  
2. Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami dla ter enów zamkniętych wydaje regionalny dyrektor  
ochrony środowiska.  
3. Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami jest organ właś -
ciwy  ze względu na miejsce spalania odpadów.  
4. Wniosek o  wydanie zezwolenia na  spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami zawiera:  
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i  urządzeniami;  
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w  okresie roku;  
3) oznac zenie miejsca spalania odpadów;  
4) szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;  
5) proponowany czas obowiązywania decyzji.  
5. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą 
powodować dl a środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego 
i właściwości odpadów.  
6. W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami określa się:  
1) rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza inst alacjami i  urządzeniami, w  tym podstawowy skład chemiczny 
i właściwości odpadów – w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5; 
2) ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w  okresie roku;  
3) miejsce spalania odpadów;  
4) warunki spalania odpadów da nego rodzaju poza instalacjami i  urządzeniami;  
5) czas obowiązywania zezwolenia.  
7. Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i  urządzeniami, chyba że są one 
objęte obowiązkiem selektywnego zbierania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 699 
 
 Rozdział 11  
Wstrzymywanie działalności posiadacza odpadów  
Art. 32. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w  drodze decyzji, kierując się stopniem zagrożenia dla 
środowiska, życia lub zdrowia ludzi, wstrzymać działalność posiadacza odpadów w  przypadku narusze nia: 
1) hierarchii sposobów postępowania z  odpadami, polegającego na niewysegregowaniu odpadów nadających się do od-
zysku spośród odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania, wbrew art.  18 ust. 7; 
2) zakazu dotyczącego postępowania z  odpadami niebezpiecznym i, o którym mowa w  art. 21; 
3) zakazów określonych w  art. 23 ust. 2; 
4) obowiązku określonego w  art. 27 ust. 2; 
5) wymagań dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzeń do przetwarzania odpadów, o  których mowa w  art. 29 ust. 2; 
6) zakazu przetwarzania o dpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o  którym mowa w  art. 30 ust. 1. 
1a. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w  drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów, 
w przypadku gdy posiadacz ten  zbiera lub przetwarza odpady bez wymaganego z ezwolenia na zbieranie odpadów lub ze-
zwolenia na przetwarzanie odpadów.  
1b. Jeżeli w  okresie 3  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym decyzja o  wymierzeniu administracyjnej 
kary pieniężnej za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami nie zgodnie z  posiadanym zezwoleniem na zbieranie 
odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów stała się ostateczna, posiadaczowi odpadów została wymierzona po 
raz drugi administracyjna kara pieniężna za naruszenie polegające na gospo darowaniu odpadami nie zgodnie z posiadanym 
zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska 
wstrzymuje, w  drodze decyzji, działalność tego posiadacza odpadów.  
2. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  których mowa w  ust. 1–1b, wszczyna się z  urzędu.  
3. W przypadkach określonych w  ust. 1 i 1b, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środo-
wiska może, w  drodze postanowienia, określić termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas 
postępowanie. Termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.  
4. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w  terminie określonym na podstawie ust.  3, wojewódzki inspektor ochrony śro-
dowiska wstrzymuje, w  drodze decyzji, działa lność posiadacza odpadów w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1 lub 1b, związaną 
z gospodarowaniem odpadami.  
5. W decyzji o  wstrzymaniu działalności określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając potrzebę bez-
piecznego dla środowiska zaprzestania wy konywania działalności w  sposób, o  którym mowa w  ust. 1–1b. Termin wstrzymania  
działalności nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji o  wstrzymaniu działalności.  
5a. Decyzja, o  której mowa w  ust. 1a lub 1b, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art.  61 § 3 i 4 ustawy 
z dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.  
6. Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstr zymania działalności, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek  
zainteresowanego, wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na podjęcie wstrzymanej działalności.  
Rozdział 12  
Postępowanie z  odpadami  
Art. 33. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowa nia z  odpadami w  sposób zgodny z  zasadami gospodarki 
odpadami, o  których mowa w  art. 16–31, w  tym do prowadzenia procesów przetwarzania odpadów w  taki sposób, aby pro-
cesy te oraz powstające w  ich wyniku odpady nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia  ludzi oraz dla środowiska, 
a także w  sposób zgodny z  przepisami o  ochronie środowiska i  planami gospodarki odpadami.  
2. Ministrowie właściwi do spraw: budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,  
gospodarki, gospodarki mo rskiej, łączności, informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, 
zdrowia oraz Minister Obrony Narodowej, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu , każdy w  zakresie 
swojego działania, mogą określić, w  drodze rozporzą dzeń, szczegółowy sposób postępowania z  niektórymi rodzajami od-
padów, z  wyłączeniem wymagań dla prowadzenia procesów przetwarzania, kierując się potrzebą zapewniania prawidło-
wego postępowania z  odpadami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 699 
 
 3. Minister właściwy do spraw klimatu  może określić,  w drodze rozporządzenia, wymagania dla określonych procesów 
przetwarzania lub dla instalacji do przetwarzania odpadów, z  wyjątkiem składowania na składowiskach odpadów i  termicz-
nego przekształcania w  spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów, oraz wymagania dla odpadów  powstających 
w wyniku tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a  także 
zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu , wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 3, może uwzględnić również 
wymagania tylko dla określonego rodzaju lub rodzajów odpadów.  
DZIAŁ III  
Plany gospodarki odpadami  
Art. 34. 1. Dla osiągnięcia celów założonych w  polityce ochrony środowiska, oddzielenia tendencji wzrostu ilości wy-
twarzanych odpadów i  ich wpływu na środowisko od tendencji wzrostu gospodarczego kraju, wdrażania hierarchii sposobów 
postępowania z  odpadami oraz za sady samowystarczalności i  bliskości, a  także utworzenia i  utrzymania w  kraju  zintegrowanej 
i wystarczającej sieci instalacji gospodarowania odpadami, spełniających wymagania ochrony środowiska, opracowuje się 
plany gospodarki odpadami.  
2. (uchylony)  
3. Plany gospodarki odpadami są opracowywane na poziomie krajowym i  wojewódzkim.  
4. Plany gospodarki odpadami dotyczą odpadów wytworzonych na obszarze, dla którego jest sporządzany plan, oraz 
przywożonych na ten obszar, w  tym odpadów komunalnych, odpadów ulegaj ących biodegradacji, odpadów opakowanio-
wych i  odpadów niebezpiecznych.  
5. Plany gospodarki odpadami obejmują również środki służące zapobieganiu powstawaniu odpadów, przykładowo 
wskazane w  załączniku nr  5 do ustawy.  
Art. 34a.46) 1. Zapobieganie powstawaniu  odpadów prowadzi się w  szczególności na podstawie Krajowego programu 
zapobiegania powstawaniu odpadów, zwanego dalej „KPZPO”.  
2. Dla odpadów żywności opracowuje się program zapobiegania powstawaniu odpadów żywności.  
3. KPZPO stanowi załącznik do krajowego  planu gospodarki odpadami, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1. 
4. Program zapobiegania powstawaniu odpadów żywności stanowi część KPZPO.  
Art. 35. 1. Plany gospodarki odpadami zawierają:  
1)47) analizę aktualnego stanu gospodarki odpadami na obszarze, dla które go jest sporządzany plan, w  tym: 
a) informacje o  istniejących środkach służących zapobieganiu powstawaniu odpadów i  ocenę ich uży teczności,  
b) informacje o  rodzajach odpadów, ich ilości i  źródłach ich powstawania,  
c) informacje o  rodzajach i  ilości odpadó w poddawanych poszczególnym procesom odzysku, również w  instalacjach 
położonych poza terytorium kraju,  
d) informacje o  rodzajach i  ilości odpadów poddawanych poszczególnym procesom unieszkodliwiania, również 
w instalacjach położonych poza terytorium kraju,  
e) informacje o  istniejących systemach gospodarowania odpadami, w  tym zbierania odpadów,  
f) informacje o  rodzajach, rozmieszczeniu i  mocy przerobowej istniejących i  istotnych dla systemu gospodarki od-
padami instalacji odzysku i  unieszkodliwiania odpadów, w tym o  rozwiązaniach dotyczących olejów odpadowych, 
odpadów niebezpiecznych, odpadów komunalnych, odpadów zawierających znaczne ilości surowców najistotniejszych  
z ekonomicznego punktu widzenia, których dostawy są obarczone wysokim ryzykiem, zwanych dalej „surowcami 
krytycznymi”, lub innych strumieni odpadów,  
g) informacje o  problemach w  zakresie gospodarki odpadami, w  tym ocenę:  
– konieczności zamknięcia istniejących instalacji gospodarowania odpadami i  potrzeby budowy dodatkowej infra-
struktury  gospodarowania odpadami zgodnie z  zasadą bliskości oraz konieczności realizacji inwestycji w  celu 
zaspokojenia istniejących potrzeb – jeżeli jest to uzas adnione,  
 
46) Dodany przez art.  1 pkt  14 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
47) W brzmieniu ustalonym przez ar t. 1 pkt 15 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 699 
 
 – istniejących systemów zbierania odpadów, w  tym rodzajów odpadów objętych tymi systemami i  terytorialnego 
zakresu selektywnego zbierania odpadów, środków służących poprawie funkcjonowania tych systemów oraz 
potrzeby stworzenia nowych systemów zbi erania odpadów,  
– uwzględniającą – jeżeli to konieczne – podstawowe informacje związane z  obszarem, dla którego jest sporzą-
dzany plan gospodarki odpadami, w  szczególności położenie geograficzne, sytuację demograficzną, sytuację 
gospodarczą oraz warunki gle bowe, hydrogeologiczne i  hydro logiczne, mogące mieć wpływ na lokalizację 
instalacji gospodarowania odpadami,  
h) ocenę inwestycji i  środków finansowych, w  tym w  odniesieniu do jednostek samorządu terytorialnego, niezbędnych  
do zaspokojenia potrzeb, o  który ch mowa w  lit. g tiret pierwsze,  
i) informacje o  środkach mających na celu przeciwdziałanie umieszczaniu odpadów nadających się do poddania re-
cyklingowi lub innemu odzyskowi, w  szczególności odpadów komunalnych, na skła dowisku, z  wyjątkiem odpa-
dów, któryc h składowanie zapewnia wynik najlepszy dla środowiska,  
j) informacje o  środkach na rzecz zwalczania zaśmiecania środowiska lądowego i  morskiego oraz przeciwdziałania 
temu zaśmiecaniu i  usuwaniu wszystkich rodzajów odpadów,  
k) jakościowe lub ilościowe wskaź niki i  cele, w  tym dotyczące ilości wytworzonych odpadów i  ich przetwarzania 
oraz odpadów komunalnych unieszkodliwianych lub poddawanych procesowi odzysku energii;  
2) prognozowane zmiany w  zakresie gospodarki odpadami, w  tym wynikające ze zmian demograficz nych i  gospodarczych;  
3) przyjęte cele w  zakresie gospodarki odpadami z  podaniem terminów ich osiągnięcia, w  tym cele dotyczące zapobiegania  
powstawaniu odpadów i  ograniczania ilości odpadów komunalnych ulegający ch biodegradacji kierowanych na  skła-
dowisko odpadów;  
4)48) kierunki działań w  zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów oraz kształtowania systemu gospodarki odpadami, 
podejmowanych dla osiągnięcia celów, o  których mowa w  pkt 3, w tym: 
a) rozwiązania dotyczące olejów odpadowych, odpadów niebezpieczn ych, odpadów komunalnych, odpadów zawie-
rających znaczne ilości surowców krytycznych oraz innych strumieni odpadów,  
b) określenie polityki w  zakresie gospodarki odpadami wraz z  planowanymi technologiami i  meto dami jej realizacji 
lub polityki w  zakresie pos tępowania z  odpadami stwarzającymi problemy z  ich zagospodarowaniem, w  tym: 
– środki, jakie należy zastosować, aby udoskonalić z  punktu widzenia ochrony środowiska przygotowanie do 
ponownego użycia, recykling, inny niż recykling odzysk oraz unieszkodliwian ie odpadów,  
– środki zachęcające do selektywnego zbierania bioodpadów w  celu ich kompostowania, fermentacji lub prze-
twarzania w  inny sposób, który zapewnia wysoki poziom ochrony środowiska, stosowania bezpiecznych dla 
środowiska materiałów wyprodukowanych z bioodpadów, przy zachowaniu wysokiego poziomu ochrony życia  
i zdrowia ludzi oraz środowiska,  
c) informacje dotyczące kryteriów lokalizacji instalacji gospodarowania odpadami oraz mocy przerobowych przy-
szłych instalacji unieszkodliwiania odpadów lub istot nych dla systemu gospodarki odpadami instalacji odzysku – 
jeżeli jest to konieczne;  
5)49) harmonogram, określenie wykonawców i  sposobu finansowania  oraz przewidywane koszty  zadań wynikających 
z przyjętych kierunków działań, o  których mowa w  pkt 4; 
6) infor mację o  strategicznej ocenie oddziaływania planu na środowisko;  
6a)50) ocenę, w  jaki sposób plan wspiera działania zmierzające do osiągnięcia celów i  spełnienia wymagań wynikających 
z przepisów prawa Unii Europejskiej w  zakresie gospodarki odpadami;  
7) określenie sposobu monitoringu i  oceny wdrażania planu pozwalającego na określenie sposobu oraz stopnia realizacji 
celów i  zadań zdefiniowanych w  planie;  
8) streszczenie w  języku niespecjalistycznym.  
 
48) W brzmieniu ustalonym prz ez art.  1 pkt 15 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odno śniku 3. 
49) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  15 lit. a tiret trzecie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
50) Dodany przez art.  1 pkt  15 lit. a tiret czwarte  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 699 
 
 1a.51) KPZPO określa środki zapobiegania powstawaniu odpadów wymienione w  art. 19a ust.  1 oraz:  
1) cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów;  
2) opis istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów, z  wyodrębnieniem ponownego użycia, oraz 
ich wkład w  zapobieganie powstawaniu  odpadów;  
3) wskaźniki jakościowe lub ilościowe w  celu monitorowania i  oceny wdrażania środków służących zapobie ganiu po-
wstawaniu odpadów, z  wyodrębnieniem ponownego użycia, w  szczególności dotyczące ilości wytwarzanych odpadów 
oraz pomiaru poziomów odpad ów żywności;  
4) informacje o  wpływie instrumentów ekonomicznych i  innych środków określonych w  załączniku nr  4a do ustawy na 
zapobieganie powstawaniu odpadów – jeżeli jest to konieczne;  
5) ocenę użyteczności środków określonych w  załączniku nr  5 do ustawy lub innych stosowanych środków – jeżeli jest 
to konieczne;  
6) określenie surowców krytycznych, które są istotne przy podejmowaniu działań w  zakresie zapobiegania powstawaniu 
odpadów – jeżeli jest to konieczne;  
7) działania rekomendowane do realizacji w  zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów, w  tym działania zapobiega-
jące temu, aby produkty zawierające surowce krytyczne nie stały się odpadami.  
1b.51) Program zapobiegania powstawaniu odpadów żywności obejmuje:  
1) cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów żywności;  
2) opis istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów żywności;  
3) wskaźniki jakościowe lub ilościowe w  celu monitorowania i  oceny wdrażania środków służących zapobieganiu po-
wstawaniu odpadów żywności;  
4) działania rekomendowane do realizacji w  zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów żywności.  
2. W przypadku przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania planu gospodarki od padami na środowisko pod-
sumowanie, o  którym mowa w  art. 55 ust. 3 ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o środowisku 
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środ owisko (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 2373 i 2389), a w przypadku odstąpienia od jej przeprowadzenia – uzasad nienie, o  którym mowa w  art. 42 pkt 2 tej 
ustawy, stanowi załącznik do planu.  
3. Plany gospodarki odpadami mogą zawierać, z  uwzględnieniem uwarunkowań geograficznych i  obszaru objętego 
planem, następujące informacje:  
1) opis aspektów organizacyjnych związanych z  gospodarowaniem odpadami, w  tym opis podziału odpowiedzialności 
pomiędzy podmioty publiczne i  prywatne zajmujące się gospodarowaniem odpadami;  
2) ocenę użyteczności  i przydatności stosowania instrumentów ekonomicznych i  innych instrumentów do rozwiązywania 
problemów związanych z  gospodarką odpadami, z  uwzględnieniem potrzeby utrzymywania niezakłóconego funkcjo-
nowania rynku wewnętrznego;  
3) dane dotyczące kampanii inf ormacyjnych i  informowania społeczeństwa lub określonej grupy osób w  zakresie gospodarki 
odpadami;  
4) informacje dotyczące skażonych miejsc unieszkodliwiania odpadów i  środków podjętych dla ich przywrócenia do 
stanu pozwalającego na ich gospodarcze wykorzy stanie;  
5) kwestie specyficzne związane z  gospodarką odpadami, wynikające z  uwarunkowań dotyczących obszaru, dla którego 
jest sporządzany plan.  
4. Wojewódzkie plany gospodarki odpadami, oprócz elementów określonych w  ust. 1–3, zawierają:  
1) (uchylony)  
2) wskazanie instalacji komunalnych na obszarze województwa;  
3) plan zamykania instalacji niespełniających wymagań ochrony środowiska, których modernizacja nie jest możliwa 
z przyczyn technicznych lub nie jest uzasadniona z  przyczyn ekonomicznyc h. 
4a. (uchylony)  
4b. (uchylony)  
 
51) Dodany p rzez art.  1 pkt  15 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 699 
 
 5. (uchylony)  
5a. (uchylony)  
6. Instalacją komunalną jest instalacja do przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych lub 
pozostałości z  przetwarzania tych odpadów, określona na liście, o której mowa w  art. 38b ust.  1 pkt 1, spełniająca wymaga-
nia najlepszej dostępnej techniki, o  której m owa w  art. 207 ustawy z  dnia 27 kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, 
lub technologii, o  której mowa w  art. 143 tej ustawy, zapewniająca:  
1) mechaniczno -biologiczne  przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych i wydzielanie z  nie-
segregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości  lub w  części do odzysku, lub  
2) (uchylony)  
3) składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych (zmie-
szanych) odpadów komunalnych oraz pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych.  
6a. (uchylony)  
7. Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z  krajowym planem gospodarki  odpadami i  służyć 
realizacji zawartych w  nim celów.  
8.52) Organy administracji publicznej opracowują plany gospodarki odpadami, które wspierają działania zmie rzające 
do osiągnięcia celów i  spełnienia wymagań wynikających z  przepisów prawa Unii Europejski ej w zakresie gospodarki od-
padami, w  szczególności opakowań i  odpadów opakowaniowych, składowania odpadów i  zapo biegania zaśmiecaniu.  
9.53) Warunkiem dopuszczalności finansowania budowy, rozbudowy lub modernizacji instalacji przeznaczonych do 
przetwarzan ia odpadów komunalnych ze środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i  gospodarki wodnej 
jest ich ujęcie w  planie inwestycyjnym, o  którym mowa w  art. 35a; warunek ten nie dotyczy instalacji do recyklingu odpadów.  
Art. 35a. 1.54) Plan inwestycyjny określa potrzebną infrastrukturę dotyczącą odpadów komunalnych wraz z  mocami 
przerobowymi, służącą zapobieganiu powstawaniu tych odpadów oraz gospodarowaniu tymi odpadami, zapewniającą osiąg -
nięcie  celów wyznaczonych w  przepisach, o  których mowa w  art. 35 ust. 8. 
2. Plan inwestycyjny zawiera w  szczególności:  
1) wskazanie planowanych inwestycji;  
2) oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich finansowania;  
3) harmonogram realizacji planowanych inwestycji.  
3. Projekt  planu inwestycyjnego podlega uzgodnieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu . 
4. Plan inwestycyjny stanowi załącznik do wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.  
Art. 35b. (uchylony)  
Art. 35c. (uchylony) 
Art. 36. 1.55) Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami opracowany przez ministra właściwego do 
spraw klimatu , w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej  oraz ministrem właściwym do spraw 
gospodarki morskiej . 
2. Sejmik województwa uch wala wojewódzki plan gospodarki odpadami opracowany przez zarząd województwa.  
3. Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  uchwalony wojewódzki plan gos podarki 
odpadami, w  postaci papierowej, w  terminie miesiąca od dnia uchwalen ia planu.  
4.56) Projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega zaopiniowaniu  przez organy wykonawcze gmin 
z obszaru województwa, niebędących członkami związków międzygminnych, oraz organy wykonawcze związków między -
gminnych  lub związków metropolit alnych , a w zakresie związanym z  ochroną wód – przez właściwego dyrektora regionalnego  
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.  
 
52) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  15 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
53) Ze zmian ą wprowadzoną przez art.  1 pkt  15 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
54) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  16 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
55) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  17 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
56) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  3 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 699 
 
 5. Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o  których mow a w ust. 4, zarząd  
województwa jest obowiązany przekazać projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami do zaopiniowania, a  projekt 
planu inwestycyjnego do uzgodnienia, ministrowi właściwemu do spraw klimatu . 
6. Organy, o  których mowa w  ust. 4 i 5, wyraża ją opinie w  terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia otrzymania projektu.  
Nieudzielenie opinii w  tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.  
6a. Jeżeli minister właściwy do spraw klimatu  nie zgłasza uwag do projektu planu inwestycyjnego w  terminie, o  którym 
mowa w  ust. 6, projekt uznaje się za uzgodniony.  
6b. Dokonanie przez sejmik województwa zmian w  planie inwestycyjnym uzgodnionym z  ministrem właściwym do 
spraw klimatu  oraz w  pozostałej części wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, która odnosi się d o inwestycji wskazanych  
w planie inwestycyjnym, wymaga uzgodnienia z  ministrem właściwym do spraw klimatu . 
7. Przy opracowywaniu projektów planów gospodarki odpadami stosuje się przepisy ustawy z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeńst wa w  ochronie środowiska oraz o ocenach  
oddziaływania na środowisko, dotyczące udziału społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz strategicznej oceny oddziały-
wania na środowisko.  
8. W przypadku nieprzeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, organ przygotowujący projekt 
planu gospodarki odpadami jest obowiązany zapewnić udział społeczeństwa, o  którym mowa w  dziale III w rozdziale  3, ustawy 
z dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa  w ochronie śro-
dowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
Art. 36a.57) 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, min ister właś -
ciwy do spraw gospodarki, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz 
mieszkalnictwa, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej oraz minister właściwy do spraw zdrowia współpracują 
z ministrem w łaściwym do spraw klimatu przy opracowywaniu projektu KPZPO.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu, na rok przed przystąpieniem do opracowania projektu KPZPO, przekazuje 
ministrom, o  których mowa w  ust. 1, informację o  zamiarze opracowania projektu KPZPO.  
3. Ministrowie, o  których mowa w  ust. 1, każdy w  zakresie swojej właściwości, przygotowują i  przekazują ministrowi 
właściwemu do spraw klimatu, nie później niż w  terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania informacji, o  której mowa w  ust. 2, 
informacje niezbęd ne do opracowania KPZPO, obejmujące w  szczególności:  
1) wskazanie celów dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów;  
2) wdrożone oraz proponowane działania;  
3) rodzaj działań z  podziałem na prawne, administracyjne, ekonomiczne, edukacyjne i  kontrolne;  
4) sposób, koszty i  potencjalne źródło finansowania wdrażania działań;  
5) oczekiwane efekty działań;  
6) sposób monitorowania realizacji działań.  
4. Ministrowie, o  których mowa w  ust. 1, przekazują ministrowi właściwemu do spraw klimatu wraz z  infor macjami, 
o których mowa w  ust. 3, także informacje wykorzystane do ich przygotowania.  
5. Minister właściwy do spraw klimatu uzgadnia z  ministrami, o  których mowa w  ust. 1, sposób uwzględnienia uwag 
zgłoszonych w  wyniku konsultacji publicznych i  opiniowania do projek tu KPZPO w  zakresie informacji, o  których mowa 
w ust. 3. 
Art. 36b.57) 1. Ministrowie, o  których mowa w  art. 36a ust.  1, oraz ministrowie realizujący zadania okre ślone w  KPZPO,  
w tym w  programie zapobiegania powstawaniu odpadów żywności, przekazują ministrowi właściwemu do spraw klimatu 
coroczną informację o:  
1) stanie realizacji celów i  działań określonych w  KPZPO, w  tym w  programie zapobiegania powstawaniu odpadó w żyw-
ności, wraz z  oceną ich efektywności,  
2) wartości wskaźników, o  których mowa w  art. 35 ust. 1a pkt  3 oraz ust.  1b pkt  3 
– w terminie do dnia 30  czerwca za poprzedni rok kalendarzowy.  
 
57) Dodany przez art.  1 pkt  18 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 699 
 
 2. Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klim atu coroczną informację o  stanie realizacji 
działań w  zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów na terenie województwa wraz z  oceną ich efek tywności w  terminie 
do dnia 30  czerwca za poprzedni rok kalendarzowy.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu może ok reślić, w  drodze rozporządzenia, wzór informacji, o  których mowa 
w ust. 1 i 2, kierując się potrzebą ujednolicenia danych przekazywanych w  tych informacjach.  
Art. 37. 1. Plany gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 6  lat. 
1a.58) Aktualizacja polega na zmianie planu gospodarki odpadami co najmniej w  zakresie wskazanym w  art. 35 ust.  1, 
3 i 4 i art. 35a ust.  1 i 2 albo na uchwaleniu nowego planu gospodarki odpadami.  
1b.58) Plany gospodarki odpadami mogą być zmieniane między aktualizacjami w  zakresie innym niż wskazany w  ust. 1a. 
2. Zarząd województwa przedkłada projekt zaktualizowanego wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, w  celu 
uchwalenia, sejmikowi województwa, nie później niż na miesiąc przed upływem terminu jego aktualizacji.  
3.59) Przepisy art.  36 i art. 36a stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów gospodarki odpadami, o  której mowa 
w ust. 1, oraz do zmian planów gospodarki odpadami, o  których mowa w  ust. 1b. 
4.60) Sześcioletni okres, o  którym mowa w  ust. 1, liczy się od dnia uchwalenia ostatniej aktualizacji planu gospodarki 
odpadami, o  której mowa w  ust. 1a. 
Art. 38.  (uchylony)  
Art. 38 a. (uchylony)  
Art. 38b. 1. M arszałek województwa w  Biuletynie Informacji Publicznej prowadzi listę:  
1) funkcjonujących instalacji spełniających wymagania dla instalacji komunalnych, które zostały oddane do użytkowania 
i posiadają wymagane decyzje pozwalające na przetwarzanie od padów,  o których mowa w  art. 35 ust.  6; 
2) instalacji komunalnych planowanych do budowy, rozbudowy lub modernizacji.  
2. Lista, o  której mowa w  ust. 1, jest aktualizowana na bieżąco.  
3. Wpisu na listę, o  której mowa w  ust. 1, dokonuje się na pisemny wniosek prowa dzącego instalację komunalną.  
4. Do pisemnego wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, dotyczącego instalacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, dołącza się 
dokumenty potwierdzające zakończenie budowy i  oddanie do użytkowania instalacji komunalnej oraz kopię zezwoleni a na 
przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów albo pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego przetwarzanie odpadów w  tej instalacji.  
5. Marszałek województwa odmawia, w  drodze decyzji, wpisu na listę instalacji kom unalnej, o  której mowa w  ust. 1 
pkt 1, jeżeli ta instalacja nie spełnia wymagań dla instalacji komunalnej.  
6. Marszałek województwa wykreśla, w  drodze decyzji, z  listy instalację komunalną, o  której mowa w  ust. 1 pkt  1: 
1) jeżeli instalacja p rzestała spełniać wymagania dla instalacji komunalnej lub  
2) jeżeli wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymał działalność posiadacza odpadów w  zakresie przetwarzania 
odpadów, lub  
3) jeżeli prowadzący instalację komunalną nie ma wymaganej decyzji w  zakresie przetwarzania odpadów, lub  
4) jeżeli instalacja komunalna przestała funkcjonować z  innych przyczyn;  
5) na wniosek prowadzącego instalację komunalną.  
7. Ponownego wpisu na listę instalacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, dokonuje się na pi semny wniosek prowadzącego 
instalację komunalną, jeżeli ustały przyczyny wykreślenia. Do wniosku dołącza się dowody potwierdzające ustanie tych 
przyczyn, w  szczególności kopię zgody wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na podjęcie wstrzymanej działa lności  
albo kopię wymaganej decyzji w  zakresie przetwarzania odpadów.  
8. Marszałkiem województwa właściwym w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1–7, jest marszałek województwa właściwy  
ze względu na miejsce prowadzenia działalności w  zakresie przetwarzania od padów.  
 
58) Dodany przez art.  1 pkt 19 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
59) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  19 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
60) Dodany p rzez art.  1 pkt 19 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 699 
 
 Art. 39. 1. Z realizacji planów gospodarki odpadami są sporządzane sprawozdania, obejmujące okres 3  lat kalendarzo-
wych, według stanu na dzień 31  grudnia roku kończącego ten okres, zwany dalej „okresem sprawozdawczym”.  
2. Sprawozdania z  realizacji pl anów gospodarki odpadami zawierają informacje dotyczące realizacji postanowień tych 
planów, ocenę stanu gospodarki odpadami, ocenę stanu realizacji zadań oraz osiągnięcia celów.  
2a.61) Właściwi ministrowie realizujący zadania określone w  krajowym planie gospodarki odpadami, każdy w  zakresie 
swojej właściwości, przygotowują i  przedkładają ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację dotyczącą realizacji 
tych zadań, według stanu na dzień 31  grudnia roku kończącego okres sprawozdawczy, w  terminie 9 miesięcy od dnia upływu 
okresu sprawozdawczego.  
2b.61) Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres informacji, o  której mowa 
w ust. 2a, kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania informacji oraz przepisami prawa Unii Europejskiej 
w zakresie gospodarki odpadami.  
3. Sprawozdanie z  realizacji:  
1) krajowego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i  przedkłada Radzie Ministrów minister właściwy do spraw 
klimatu , w terminie 18  miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego;  
2) wojewódzkiego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i  przedkłada sejmikowi województwa oraz ministrowi 
właściwemu do spraw klimatu  zarząd województwa, w  terminie 12  miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego.  
Art. 40.62) 1. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w  drodze rozporządzenia, sposób i  formę sporządzania woje-
wódzkiego  planu gospodarki odpadami oraz wzór planu inwestycyjnego, kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przy-
gotowywania wojewódzkich planów gospodarki odpadami wraz z  planami inwestycyjnymi, a  także przepisami prawa Unii 
Europejskiej w  zakresie gospodarki o dpadami.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres sprawo zdania 
z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, sposób i  formę jego sporządzania oraz wzór tego sprawozdania, 
kierując się potrzeb ą ujednolicenia sposobu przygotowywania sprawozdań z  realizacji tych planów oraz przepisami prawa 
Unii Europejskiej w  zakresie gospodarki odpadami.  
DZIAŁ IV  
Uprawnienia wymagane do gospodarowania odpadami oraz prowadzenie rejestru  
Rozdział 1  
Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwarzanie odpadów  
Art. 41. 1. Prowadzenie zbierania odpadów i  prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.  
2. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w  drodze dec yzji, organ właś -
ciwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.  
3. Organem właściwym jest:  
1) marszałek województwa:  
a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowis ko w  rozumieniu ustawy z  dnia 3 paź-
dziernika 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie śro-
dowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko,  
b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzysk owi w  procesie odzysku polegającym na wypełnianiu 
terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w  wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie 
mniejsza niż 10  Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza n iż 25  000 Mg, 
c) dla instalacji komunalnych,  
d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w  przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów 
odpadów magazynowanych w  okresie roku przekracza 3000  Mg; 
2) starosta – w pozostałych przypadkach.  
4. Organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i  zezwolenia na przetwarzanie odpadów na 
terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.  
5. Działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i  zezwolenia na przetwa rzanie odpadów może 
być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i  przetwarzanie odpadów.  
 
61) Dodany przez art.  1 pkt 20 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
62) W brzmie niu ustalonym przez art.  1 pkt  21 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 699 
 
 6. W przypadku prowadzenia w  tym samym miejscu przedsięwzięć, z  których co najmniej jedno należy do przedsię-
wzięć wymienionych w  ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów jest 
marszałek województwa.  
6a. Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięg -
nięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów 
lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu , 
jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia.  
6b. W przypadku niewydania opinii w  terminie określonym w  art. 106 § 3 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks 
postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2021 r. poz. 7 35, 1491  i 2052 ) przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną.  
7. (uchylony)  
8. Do wydania  zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zezwo-
lenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
9. Ilekroć w  ustawie jest mowa o  zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwa rzanie odpadów rozumie się  
przez to również zezwolenie na zbieranie i  przetwarzanie odpadów.  
10. (uchylony)  
Art. 41a. 1.63) Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwa-
rzanie odpadów uwzględniające zbieranie  lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez wojewódz-
kiego inspektora ochrony środowiska, z  udziałem przedstawiciela właściwego organu, kontroli instalacji  lub jej części , 
obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpa dów, w  których ma być prowadzone przetwarzanie 
odpadów lub zbieranie odpadów, w  zakresie spełniania wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska.  
1a.64) Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarza nie od-
padów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powia-
towego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji  lub jej części , obiektu budowlanego lub jego części lub 
miejsc magazynowania odpadów, w  których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w  zakresie 
spełniania wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciw pożaro wej oraz w  zakresie zgodności z warun-
kami  ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie przeciwpoż arowym, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, 
oraz w  postanowieniu, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c. 
2. Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży  
Pożarnej  z wnioskiem o  przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ, przekazując kopię niezbędnej do prze prowa-
dzenia kontroli dokumentacji, w  szczególności wniosku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 lub 2, oraz operatu przeciw pożaro-
wego , o którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, wraz z  postanowieniem, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c. 
2a.65) Jeżeli wniosek o  przeprowadzenie kontroli dotyczy instalacji objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia zinte-
growanego,  kontrola wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz posta nowienie, o  którym mowa w  ust. 3, nie dotyczą  
oceny wymagań, o  których mowa w  art. 204  ust. 1  ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
3. Po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie wydaje postanowienie 
w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska. Na postanowienie nie służy zażalenie.  
3a. Po przeprowadzeniu kontroli komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej wydaje postanowienie  
w przedmiocie sp ełnienia wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie 
zgodności z  warunkami ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie przeciw pożarowym, o  którym mowa 
w art. 42 ust. 4b pkt  1, oraz w  postanowieniu, o  który m mowa w  art. 42 ust. 4c. Na  postanowienie nie służy zażalenie.  
4. W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniującego spełnienie 
wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska właściwy organ odmawia wydania z ezwolenia na zbieranie odpa-
dów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub prze-
twarzanie odpadów.  Właściwy organ, mimo postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniu ją-
cego spełnienie wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska, może wydać zezwolenie na zbieranie odpadów, 
zezwolenie na przetwarzanie odpadów lub pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie  
odpadów, jeżeli stwierdz i, że niespełnienie wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska nie spowoduje powsta-
nia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.66) 
 
63) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  3 pkt 3 lit. a  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
64) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  3 pkt  3 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
65) Dodany przez art.  3 pkt  3 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
66) Zdanie drugie dodane przez art.  3 pkt  3 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 699 
 
 4a. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej  negat ywnie opiniują-
cego spełnienie wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z  warunkami 
ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie przeciwpożarowym, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, oraz w  po-
stanowieniu , o którym mowa w  art. 42 ust. 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia  
na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwa rzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub prze twarzanie  odpadów.  
5. Przepisu us t. 1 nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy przygotowania do 
ponownego użycia.  
5a. Przepisu ust.  1a nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy odzysku poza 
instalacjami i  urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia.  
6. W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów  lub pozwo-
lenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów stosuje się przepisy ust.  1–5a. 
7. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1, 1a i  6, nie stosuje się art.  48 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsię-
biorców (Dz.  U. z 202 1 r. poz. 162 i 2105  oraz z 202 2 r. poz.  24). 
8. Przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendant a powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży  
Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, nie stosuje się w przypadku:  
1) zakładu stwarzającego zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, o  którym mowa w art. 3 pkt 48a ustawy 
z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
2) zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględ-
niających  zbieranie lub przetwarzanie odpadów, które dotyczą wyłą cznie odpadów niepalnych.  
9. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1a, stosuje się odpowiednio przepisy usta wy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. o Państwo-
wej Straży Pożarnej (Dz.  U. z 2021 r. poz. 1940 i 2490 ) dotyczące czynności kontrolno -rozpoznaw czych.  
Art. 41b. 1. Gospodarowanie odpadami, polegające na zbieraniu odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez 
wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów komunalnych lub odpadów po-
chodzących z  przetwarzania odpadó w komunalnych, wymagające uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia 
na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów 
lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub pr zetwarzanie odpadów, odbywa się wyłącznie na nierucho-
mości , której właścicielem, użytkownikiem wieczystym, użytkownikiem albo dzierżawcą jest posiadacz odpadów gospoda-
rujący odpadami . 
2. Ustanowienie użytkowania nieruchomości, na której będą zbierane lub p rzetwarzane odpady, wymaga złożenia 
oświadczenia w  formie aktu notarialnego również przez użytkownika. W  oświadczeniu wskazuje się masę i  rodzaje odpadów,  
które mogą być zbierane lub przetwarzane w  okresie roku na nieruchomości będącej przedmiotem użytkowa nia. 
3. Umowa dzierżawy nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady, wymaga zawarcia w  formie 
aktu notarialnego. W  umowie wskazuje się masę i  rodzaje odpadów, które mogą być zbierane lub przetwarzane w  okresie roku  
na tej nieruchomości.  
4. Ustanawiający użytkowanie oraz dzierżawca są obowiązani zawrze ć, odpowiednio w  oświadczeniu o ustanowieniu  
użytkowania lub w  umowie dzierżawy, oświadczenie, że są świadomi odpowiedzialności soli darnej, o  której mowa w  art. 12 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2 007 r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do jednostek budżetowych.  
Art. 42. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek zawiera:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania;  
3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;  
4) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymaln ej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów,  
które mogą być magazynowane w  tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 699 
 
 c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie budowla-
nym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, obiektu 
budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca maga-
zynowania  odpadów;  
5) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod zbierania odpadów;  
6) przedstawienie możliwości technicznych i  organizacyjnych pozwalających na leżycie wykonywać działalność w  zakresie 
zbierania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz 
liczby i  jakości posiadanych instalacji i  urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska ; 
7) oznaczenie przewidywaneg o okresu wykonywania działalności w  zakresie zbierania odpadów;  
8) opis czynności podejmowanych w  ramach monitorowania i  kontroli działalności objętej zezwoleniem;  
9) opis czynności, które zostaną podjęte w  przypadku zakończenia działalności objętej zezwol eniem i  związanej z  tym 
ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;  
9a) proponowaną formę i  wysokość zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a; 
10) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.  
2. Zezwolenie na przetwarzanie o dpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek zawiera:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do przetwarzania;  
3) określenie masy odpadów poszczególnych rodzajów poddawany ch przetwarzaniu i  powstających w  wyniku przetwarzania  
w okresie roku;  
4) oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;  
5) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów , 
które mogą być magazynowane w  tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w instalacji, obiekcie budow-
lanym  lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, obiektu 
budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji , obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca maga-
zynowania  odpadów;  
6) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod przetwarzania odpadów, w  tym wskazanie procesu przetwarzania 
zgodnie z  załącznikami nr  1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu techno logicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej 
instalacji lub urządzenia, a  w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w  przypadku instalacji do termicznego 
przekształcania odpadów – także godzinowej mocy przerobowej;  
6a)67) wskazanie rodzajów odpadów, k tóre mogą utracić status odpadów, w  przypadku gdy utrata statusu odpadów jest prze-
widywana, oraz informacje o  spełnieniu warunków określonych w  art. 14 ust. 1 pkt 1, a ponadto:  
a) informacje o  spełnieniu szczegółowych warunków utraty statusu odpadów, o  których mowa w  art. 14 ust.  1 pkt  2, 
jeżeli zostały określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej albo w  przepisach wydanych na podstawie art.  14 
ust. 1a, 
b) proponowane szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżel i nie zostały  
określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej albo w  przepisach wydanych na podstawie art.  14 ust. 1a; 
7) przedstawienie możliwości technicznych i  organizacyjnych pozwalających na leżycie wykonywać działaln ość w  zakresie  
przetwarzania odpadów , ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników 
oraz liczby i  jakości posiadanych instalacji i  urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;  
8) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w  zakresie przetwarzania odpadów;  
9) opis czynności podejmowanych w  ramach monitorowania i  kontroli działalności objętej zezwoleniem;  
 
67) Dodany przez art.  1 pkt 22 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 699 
 
 10) opis czynności, które zostaną podjęte w  przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem i  związanej z  tym ochrony  
terenu, na którym działalność ta była prowadzona;  
11) informacje dotyczące:  
a) minimalnej i  maksymalnej ilości odpadów niebezpiecznych, ich najniższej i  najwyższej wartości kalorycznej oraz 
maksymalnej zawartości zanieczyszczeń, w  szczególności PCB, pentachlo rofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki 
i metali ciężkich,  
b) środków, które zostaną podjęte w  celu zagwarantowania, że ciepło wytworzone w  trakcie termicznego przekształcania  
odpadów będzie odzyskiwane w  zakresie, w  jakim jest to wykonalne, przez produkcję  ciepła, wytwarzanie pary 
technologicznej lub energii elektrycznej,  
c) sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i  ich negatywnego oddziaływania 
na środowisko,  
d) dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z  uwzględnieniem z bierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania  
odpadów  
– w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania odpadów;  
12) (uchylony)  
13) informacje, o  których mowa w  art. 98 ust. 1 – w przypadku zezwoleń na przetwarzanie dotyczących unieszkodliwiania  
odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów, przez ich skła-
dowanie – do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla ś rodowiska;  
13a) informacje, o  których mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 1–4 – w przypadku zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego  
zakład recyklingu statków;  
13b) proponowaną formę i  wysokość zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a; 
14) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.  
3. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą 
powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę d o podania pod-
stawowego składu chemicznego i  właściwości odpadów.  
3a. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów dołącza się:  
1) zaświadczenie o  niekaralności:  
a) posiadacza odpadów będ ącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,  
b) wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej posiadacza odpadów będącego osobą prawną 
albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej  
– za przestępstwa przeciw ko środowisku lub przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku  
z art. 163 § 1 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny;  
2) zaświadczenie o  niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów 
ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą 
kary (Dz.  U. z 2020 r. poz.  358 oraz z 2021  r. poz.  1177 ); 
3)68) oświadczenie o  niekaralności osób, o  których mowa w  pkt 1, lub o  liczbi e prawomocnych wyroków skazujących te 
osoby, za wykroczenia określone w  art. 183, art.  189 ust. 2 pkt 6 lub art.  191; 
4) oświadczenie, że w  stosunku do:  
a) osoby, o  której mowa w  pkt 1 lit. a, 
b) posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką orga nizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, 
wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego 
działalność gospodarczą jako osoba fizyczna  
– w ostatnich 10  latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na 
przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów 
uwzględniającego zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykr otnie administracyjnej 
kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 194, w  wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł; 
 
68) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  3 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 699 
 
 5) oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub 
nie był wspólnikiem , prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy:  
a) w stosunku do którego w  ostatnich 10  latach wydano ostateczną decyzję o  cofnięciu zezwolenia na zbieranie od-
padów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na z bieranie i  przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub  
b) któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 
10 latach, w  wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł 
– za naruszenia popełnione w  czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub człon-
kiem zarządu tego innego przedsiębiorcy.  
3b. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 3a pkt  3–5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie 
fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem świa-
domy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzu la ta zastępuje pouczenie organu o  odpowie-
dzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
3c. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów dołącza się decyzję o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 ustawy z  dnia 
27 marca 2003  r. o planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.  U. z 2021 r. poz. 741, 784 , 922, 1873  i 1986 ), w przy-
padku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego , 
chyba że uzyskanie decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu nie jest wymagane.  
3d.69) Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  wydanie zezwolenia na przet warza-
nie odpadów, poprzedzonych decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w  postępowaniu wymagającym udziału 
społeczeństwa, dołącza się załącznik graficzny określający przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsię-
wzięcie, oraz przewidywan y obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, o  ile dołączenie tego załącznika było 
wymagane przez przepisy obowiązujące w  dniu złożenia wniosku o  wydanie decyzji o  środowiskowych uwarunkowaniach, 
w szczególności mapę, o  której mowa w  art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji  
o środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
4. (uchylony)  
4a. Do wniosku o  zezwolenie na:  
1) zbieranie odpad ów niebezpiecznych,  
2) przetwarzanie odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych,  
3) zbieranie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z  przetwarzania odpadów komunalnych,  
4) przetwarzanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodząc ych z  przetwarzania odpadów komunalnych  
– posiadacz odpadów, z  wyłączeniem jednostek budżetowych, dołącza dokument potwierdzający prawo własności, prawo 
użytkowania wieczystego, prawo użytkowania albo umowę dzierżawy nieruchomości, o  której mowa w  art. 41b ust. 1. 
4b. Do wniosku o  zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów dołącza się:  
1) operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego 
miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z  komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, 
wykonany przez:  
a) rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o  którym mowa w  rozdziale 2a ustawy z  dnia 24  sierpnia  
1991  r. o ochronie prz eciwpożarowej  – w przypadku gdy organem właściwym jest marszałek województwa albo 
regionalny dyrektor ochrony środowiska,  
b) osobę, o  której mowa w  art. 4 ust. 2a tej ustawy – w przypadku gdy organem właściwym jest starosta;  
2) postanowienie, o  którym mowa  w ust. 4c. 
4c. Uzgodnienie, o  którym mowa w  ust. 4b pkt  1, następuje w  drodze postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) 
Państwowej  Straży Pożarnej, na które przysługuje zażalenie.  
 
69) Dodany przez art.  17 pkt  1 ustawy  z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie ustawy o  udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, 
udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania n a środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.  U. 
poz. 784), która weszła w  życie z  dniem 1 3 maja  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 699 
 
 4d. Uzgadniając warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiekt u budowlanego lub jego części lub innego miejsca  
magazynowania odpadów, komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej:  
1) wyraża zgodę na ich zastosowanie albo  
2) wyraża zgodę na ich zastosowanie pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań, alb o 
3) nie wyraża zgody na ich zastosowanie.  
4e. Operat przeciwpożarowy stanowi opinię, o  której mowa w  art. 11n ust.  2 pkt 2 ustawy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. 
o ochronie przeciwpożarowej.  
5. Do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez termiczne p rzekształcanie odpadów lub składowanie 
odpadów dołącza się świadectwo stwierdzające kwalifikacje kierownika odpowiednio spalarni lub współspalarni albo skła-
dowiska odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzan ia odpadów.  
6. (uchylony)  
6a. Do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków dołącza się zaświadczenie,  
o którym mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 5. 
7. Organ administracji zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadac h i w trybie określonych w  ustawie 
z dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie 
środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko, w  postępowaniu, którego przedmiotem jest wydan ie zezwolenia 
dotyczącego instalacji do termicznego przekształcania odpadów lub decyzji o  zmianie tego zezwolenia.  
Art. 43. 1. W  zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) rodzaje odpadów prz ewidywanych do zbierania;  
3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;  
4) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów,  
które w  tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie budow-
lanym  lub jego części lub innym mie jscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, obiektu 
budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca maga-
zynowania  odpadów;  
5) opis metody lub metod zbierania odpadów;  
6) dodatkowe warunki zbierania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w  szczególności niebezpiecznych, lub 
potrzeba zachowania wymagań ochrony życia lub zdrowia ludzi lub środowiska;  
6a) wymagania wynikające z  warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub 
innego miejsca magazynowania odpadów;  
7) wymagania wynikające z  przepisów odrębnych;  
8) czas obowiązywania zezwolenia.  
2. W zezwoleniu na przetwarz anie odpadów określa się:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) rodzaj i  masę odpadów przewidywanych do przetworzenia i  powstających w  wyniku przetwarzania w  okresie roku;  
3) miejsce i  dopuszczoną metodę lub metody przetwarzania od padów, ze wskazaniem procesu przetwarzania zgodnie 
z załącznikami nr  1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu technologicznego z  podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji 
lub urządzenia, a  w uzasadnionych przypadkach, w  szczególności w  przypadku instalacji do  termicznego przekształ-
cania odpadów – także godzinowej mocy przerobowej;  
3a)70) rodzaje odpadów, które utracą status odpadów, w  przypadku gdy utrata statusu odpadów jest przewidywana, oraz 
szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli nie zostały określone w  prze-
pisach  prawa Unii Europejskie j albo w  przepisach wydanych na podstawie art.  14 ust. 1a; 
 
70) Dodany przez art.  1 pkt 23 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 699 
 
 4) dodatkowe warunki przetwarzania odpadów, jeżeli wymaga tego rodzaj odpadów, w  szczególności niebezpiecznych, 
lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub środowiska;  
5) wskaz anie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpa-
dów, które w  tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie budow-
lanym  lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, obiektu 
budowlanego lu b jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca ma-
gazynowania odpadów;  
6) minimalną i  maksymalną ilość odpadów niebezpiecznych, ich najniżs zą i najwyższą wartość kaloryczną oraz maksy-
malną zawartość zanieczyszczeń, w  szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki i  metali cięż-
kich – w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania odpadów;  
7) (uchylony)  
7a) informacje, o  których mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 1–4 – w przypadku zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego 
zakład recyklingu statków;  
7b) wymagania wynikające z  warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego czę ści lub 
innego miejsca magazynowania odpadów;  
8) informacje wynikające z  przepisów odrębnych;  
9) czas obowiązywania zezwolenia.  
3. Jeżeli zezwolenie na przetwarzanie odpadów jest wydawane na okres krótszy niż rok, w  zezwoleniu określa się ilość 
odpadów prz ewidywanych do przetworzenia w  okresie obowiązywania tego zezwolenia.  
4. W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów można dodatkowo określić uzasadnione technologicznie warunki eksplo-
atacyjne odbiegające od normalnych oraz czas ich utrzymywania, uzasadniony wzg lędami technologicznymi.  
5. W przypadku nowej instalacji do przetwarzania odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów może dodatkowo 
określać warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych na czas potrzebny do rozruchu tej instalacji i  osiągnięcia przez  
nią mocy przerobowej, nie dłuższy niż rok.  
6. Przepisu ust.  4 i 5 nie stosuje się do składowiska odpadów.  
7. Instalacje, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub prze-
twarzania odpadów są projektowane,  wykonywane, wyposażane, uruchamiane, użytkowane i  zarządzane w  sposób ograni-
czający możliwość powstania pożaru, a  w razie jego wystąpienia zapewniający:  
1) zachowanie nośności konstrukcji obiektów budowlanych przez określony czas;  
2) ograniczenie rozprzes trzeniania się ognia i  dymu w  ich obrębie;  
3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub tereny przyległe;  
4) możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w  inny sposób;  
5) uwzględnienie bezpieczeństwa ekip ratowniczych, a w szczególności zapewnienie warunków do podejmowania przez 
te ekipy działań gaśniczych.  
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia, wymagania w  zakresie ochrony przeci wpożarowej, jakie mają spełniać obiekty budowlane lub ich 
części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów, kierując się możliwością 
wdrożenia wymagań z  zakresu bezpieczeństwa pożarowego oraz ryzykiem związanym z  zagrożeniem pożarowym.  
9. Przepis ust.  7 i przepisy wydane na podstawie ust.  8 stanowią przepisy przeciwpożarowe w  rozumieniu ustawy z  dnia 
24 sierpnia 1991  r. o ochronie przeciwpożarowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 699 
 
 Art. 44. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwa rzanie odpadów wydaje się na czas oznaczony, 
nie dłuższy niż 10  lat. 
2. Zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy  
niż 5  lat. 
3. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 2, może być przedłużone na czas oznaczony, nie dłuższy niż kolejne 5  lat. 
Art. 45. 1. Z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów zwalnia się:  
1) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodar cza w  zakresie gospodarowania odpadami, który zbiera  
odpady opakowaniowe i  odpady w  postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w  tym zbieranie leków i  opakowań 
po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów konsumpcyjnych w  sklepach, systemy zbier ania odpadów 
w szkołach, placówkach oświatowo -wychowawczych, urzędach i  instytucjach (nieprofesjonalna działalność w zakresie  
zbierania odpadów);  
2) osobę fizyczną i  jednostkę organizacyjną niebędące przedsiębiorcami, wykorzystujące odpady na potrzeby wła sne, 
zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
3) osobę władającą powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w  celach, o  których mowa 
w art. 96 ust. 1 pkt 1–3; 
4) podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – 
Prawo ochrony środowiska;  
5) posiadacza odpadów prowadzącego działalność w  zakresie unieszkodliwiania odpadów przez ich składowanie w składo-
wiskach  podziemnych, który jest obowiązany do uzyskania koncesji na prowadzenie takiej d ziałalności na podstawie 
ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze;  
6) posiadacza odpadów obowiązanego do uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydo-
bywczymi lub zezwolenia na prowadzenie obiektu unieszkodliw iania odpadów wydobywczych, o  których mowa w  ustawie  
z dnia 10  lipca 2008  r. o odpadach wydobywczych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1972 ); 
7) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami niebezpiecznymi, unieszkodliwia 
w miejscu ich wytworzenia zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3; 
8) posiadacza odpadów, który poddaje odzyskowi odpady zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach wydanych 
na podstawie ust.  3; 
9) władającego nieruch omością, który zbiera odpady komunalne, wytwarzane na terenie tej nieruchomości;  
10) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady zbiera w  miejscu ich wytworzenia;  
11)71) punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony samodzielnie pr zez gminę lub wspólnie z  inną gminą  
lub gminami lub przez związek metropolitalny bezpośrednio przez urząd obsługujący wójta, burmistrza lub prezydenta 
miasta, gminną jednostkę budżetową lub gminny zakład budżetowy lub urząd obsługujący związek metropolital ny. 
2. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, jest obowiązany posiadać umowę zawartą w  formie pisemnej pod rygorem 
nieważności, z  posiadaczem odpadów posiadającym zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie 
odpadów wymienionych w  ust. 1 pkt 1, dotyczącą co najmniej nieodpłatnego przyjmowania odpadów.  
3. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, w  drodze 
rozporządzenia, rodzaje i  ilość odpadów, jakie mogą być objęte zwolnieniem, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 7 i 8, oraz metodę 
przetwarzania odpadów, która ma być zastosowana, a  w przypadku odpadów niebezpiecznych – także szczegółowe warunki 
zwolnień w  zakresie odzysku odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz potencjalnym zagro żeniem dla środowiska  
w trakcie przetwarzania odpadów.  
4. Wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie odpadów lub przetwarzani e odpadów, może być zwolniony z obowiązku  
uzyskania odrębnego zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada pozwoleni e na wytwarzanie odpadów.  
5. Wytwórca odpadów, o  którym mowa w  ust. 4, jest obowiązany uwzględnić we  wniosku o  wydanie pozwolenia na 
wytwarzanie odpadów odpowiednio wymagania przewidziane dla wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów lub 
wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w  tym dołączyć wymagane załączniki.  
 
71) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 5 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 699 
 
 5a. Przepis ust.  5 stosuje się do wniosku o  wydanie pozwolenia zintegrowanego określającego wymagania dla zbierania  
lub przetwarzania odpadów.  
6. Właściwy organ, wydając pozwo lenie na wytwarzanie odpadów, uwzględnia odpowiednio wymagania przewidziane 
dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
7. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o  którym mowa w  ust. 6, wydaje organ właściwy do wydania zezwolen ia na 
przetwarzanie odpadów.  
8. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o  którym mowa w  ust. 6, jest jednocześnie odpowiednio zezwoleniem na zbie-
ranie  odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.  
9. Jeżeli pozwolenie zintegrowane obejmuje zbieranie odpadów  lub ich przetwarzanie, przepis ust.  8 stosuje się odpo-
wiednio . 
Art. 46. 1. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpa-
dów,  w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami:  
1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;  
2) jest niezgodny z  planami gospodarki odpadami;  
3) jest niezgodny z  przepisami prawa, w  tym prawa miejscowego.  
1a. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie  odpadów  lub zezwolenia na przetwarzanie  odpadów 
przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadają cą osobowości prawnej, jeżeli w stosunku 
do: 
1) tego przedsiębiorcy lub  
2) wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej  lub członka zarządu tego przedsiębiorcy, prowadzącego działalność 
gospodarczą jako osoba fizyczna  
– wydano decyzję, o  której mowa w  art. 47 ust. 2, a nie minęło 10  lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się 
ostateczna.  
1b. Przepis ust.  1a stosuje się także, jeżeli wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu tego 
przedsiębiorcy jest lub był, w  czasie gdy zostało popełnione naruszenie, z  powodu którego cofni ęto zezwolenie na zbieranie 
odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem 
zarządu innego przedsiębiorcy, w  stosunku do którego wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia, a  nie minęło 10  lat od dnia, 
w którym decyzja o  cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.  
1c. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli osoba ta została ukarana prawomo cnym wyrokiem sądu za przestępstwa 
przeciwko środowisku lub przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 ustawy 
z dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
1d. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie o dpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli:  
1) wobec przedsiębiorcy prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko środowisku na  podstawie 
przepisów ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione 
pod groźbą kary;  
2) wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego przedsiębiorcy jest osoba, która 
została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o  których 
mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
1e. Właściwy organ odmawia wydania zezwol enia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów:  
1) przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli co 
najmniej trzykrotnie:  
a)72) będący osobą fizyczną wspólnik, prokurent, czło nek rady nadzorczej lub członek zarządu tego przedsiębiorcy zo-
stał skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o  których mowa w art.  183, art.  189 ust. 2 pkt 6 lub 
art. 191, 
 
72) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  3 pkt  6 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 699 
 
 b) wymierzono administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 10  latach, w wysokości przekra-
czającej łącznie kwotę 150  000 zł: 
– temu przedsiębiorcy,  
– wspólnikowi, prokurentowi, członkowi zarządu lub członkowi rady nadzorczej tego przedsiębiorcy prowadzą-
cemu działalność gospodarczą jako osoba fizyczna,  
– innemu przedsiębiorcy, którego wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu, 
w czasie gdy zostało popełnione naruszenie, z  powodu którego wymierzono administracyjną karę pieniężną, 
jest lub był wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów składającego  
wniosek;  
2) przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli co najmniej trzykrotnie:  
a)73) został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o  których mowa w art.  183, art . 189 ust. 2 pkt 6 
lub art.  191, 
b) wymierzono mu administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 10  latach, w wy sokości  
przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł. 
1f. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub  zezwolenia na przetwarzanie odpadów, 
w przypadku gdy na terenie, którego wniosek dotyczy, nie ma instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, wskazanych 
we wniosku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 lub 2.  
2. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcenie odpadów 
lub składowanie odpadów, w  przypadku gdy kierownik spalarni odpadów lub współspalarni odpadów albo kierownik skła-
dowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  odpo-
wiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.  
3. Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego, 
w przypadku gdy instalacja komunalna nie spełnia wymagań ochrony  środowiska lub wymagań określonych dla takiej instalacji.  
4. Przepisy ust.  1 stosuje się odpowiednio do odmowy przedłużenia zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego 
zakład recyklingu statków.  
Art. 47. 1. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie 
odpadów, narusza przepisy ustawy w  zakresie działalności objętej zezwoleniem, w  sposób istotny narusza wymagania do-
tyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z  wydanym zezwoleniem,  właściwy organ wzywa go do nie-
zwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.  
1a. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu stat-
ków, narusza przepisy ustawy w  zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z  wydanym zezwoleniem, 
lub prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporzą-
dzenia 1257/2013, właściwy organ wzywa prowadzącego za kład recyklingu statków do niezwłocznego zaniechania naruszeń , 
wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.  
2. W przypadku gdy posiadacz  odpadów,  o którym mowa w  ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal narusza przepisy  ustawy,  
działa niezgodnie z  wydanym zezwol eniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciw pożarowej lub gdy prowadzony 
przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań,  o których mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, 
właściwy organ cofa to zezwolenie, w  drodze decyzji, be z odszkodowania, określając termin jej wykonania.  
3. Cofnięcie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1 i 1a, powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem.  
4. Decyzji, o  której mowa w  ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalno ści, uwzględniając 
potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności.  
5. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i  negatywnych skutków 
w środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 1 3 kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środo-
wisku i  ich naprawie, w  ramach prowadzonej działalności objętej tym zezwoleniem, na własny koszt, w  terminie wskazanym 
w decyzji, o  której mowa w  ust. 2. Przepisy art.  26 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
6. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 2, wszczyna się z  urzędu.  
7. Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeżeli wniosek dotyczy 
uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją, o  której mo wa w  ust. 2, a nie minęł o 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu 
zezwolenia stała się ostateczna.  
 
73) Ze zmian ą wprowadzoną przez art.  3 pkt  6 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 699 
 
 8. W przypadku stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia zezwolenia na  zbieranie odpadów lub zezwolenia  
na przetwarzanie odpadów przepisy ust.  3 i 5 stosuje się odpowiednio.  
9. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 8, nie stosuje się przepisów art.  26 ust. 2 i 3. 
Art. 48. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa:  
1) po upływie czasu, na jaki zostało wydane;  
2) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem zaprzestał działalności objętej zezwoleniem lub z  innych powodów zezwolenie 
stało się bezprzedmiotowe;  
3) na wniosek podmiotu objętego zezwoleniem;  
4)74) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie rozpoczął działalności objętej  zezwoleniem w  terminie roku od dnia, w  którym 
zezwolenie stało się ostateczne;  
5) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez 2  lata. 
Art. 48a. 1. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie  odpadów lub zezwolenia na prze-
twarzanie odpadów, z  wyłączeniem zarządzającego składowiskiem odpadów, jest obowiązany do ustanowienia zabezpie-
czenia roszczeń w  wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów wykonania zastępczego:  
1) decyzji nakazującej posiadac zowi odpadów usunięcie odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub 
magazynowania, o  której mowa w  art. 26 ust. 2, 
2) obowiązku wynikającego z  art. 47 ust. 5 
– w tym usunięcia odpadów i  ich zagospodarowania łącznie z  odpadami stanowiącymi poz ostałości z  akcji gaśniczej lub 
usunięcia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. 
o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie w  ramach prowadzonej działalności polegającej na zbieraniu l ub 
przetwarzaniu odpadów.  
1a. Jeżeli w  przypadku, o  którym mowa w  art. 26a ust.  1, posiadacz odpadów nie zwrócił poniesionych przez właś ciwy 
organ kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi zgodnie z  art. 26a ust.  6, środki z  zabez-
pieczenia roszczeń przeznacza się na pokrycie tych kosztów.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy:  
1) odpadów obojętnych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  118; 
2) odpadów spełniających kryteria dopuszczenia odpadów do skł adowania na składowisku odpadów obojętnych, określone 
w przepisach wydanych na podstawie art.  118; 
3) popiołów, żużli i  gipsów oraz wydobytej w  trakcie robót budowlanych niezanieczyszczonej gleby lub ziemi.  
3. Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się jako iloczyn największej masy odpadów, które mogłyby być maga-
zynowane w  instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub miejscu magazynowania odpadów, z  uwzględnieniem wy-
miarów obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazyno wania odpadów, oraz stawki zabezpieczenia 
roszczeń.  
3a. Wysokość zabezpieczenia roszczeń dla odzysku polegającego na wypełnianiu terenu niekorzystnie przekształco-
nego oblicza się jako iloczyn masy odpadów przewidywanych do przetworzenia w  okresie roku oraz  stawki zabezpieczenia 
roszczeń w  wysokości określonej dla magazynowanych odpadów w  przepisach wydanych na podstawie ust.  22. 
3b. W przypadku gdy zgodnie z  przepisam i wydanymi na podstawie ust.  22 odpadom, o  których mowa w  ust. 3a, 
można przyporządkować wi ęcej niż jedną stawkę zabezpieczenia roszczeń, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród tych 
stawek.  
4. Zabezpieczenie roszczeń może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy 
ubezpieczeniowej.  
5. W gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisie ubezpieczeniowej stwierdza się, że w  dowolnym 
czasie, do wydania ostatecznej decyzji o  zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej , 
o której mowa w  ust. 18, w  razie wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, powstałych w  wyniku niewywią-
zania się przez podmiot z  obowiązków określonych w niniejszej ustawie, w  tym obowiązków wynika jących z posiadanego  
zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, lub konieczności usunięcia odpadów z  miejsca 
nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania, bank lub zakład ubezpieczeniowy uregulują zobowiązania na 
rzecz organu prowadzącego egzekucję tych obowiązków.  
 
74) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 7 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 699 
 
 6. W przypadku gdy zabezpieczenie roszczeń ma formę gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, gwaran-
tem może być wyłącznie instytucja finansowa:  
1) upow ażniona do gwarantowania długu celnego;  
2) mająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.  
7. Właściwy organ określa formę i  wysokość zabezpieczenia w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie.  
8. W przypadku zmiany okolicznośc i faktycznych mających wpływ na wysokość określonego zabezpieczenia roszczeń,  
podmiot jest obowiązany do złożenia wniosku o  zmianę formy lub wysokości zabezpieczenia roszczeń. Zmiana następuje 
w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.  
9. Zabe zpieczenie roszczeń w  formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ 
właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a  zabezpieczenie rosz-
czeń w  formie gwarancji bankowej, gwaranc ji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do tego organu, 
a w przypadku decyzji wydawanych przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska – do wojewody właściwego ze 
względu na miejsce prowadzenia działalności.  
10. Posiadacz odpadów je st obowiązany wpłacić zabezpieczenie roszczeń w  formie depozytu i  poinformować o  tym 
organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów albo złożyć oryginały  
gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej organowi, o  którym mowa w  ust. 9, w ter-
minie 2  tygodni od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia, o  którym mowa w  ust. 7 lub 8.  
11. Posiadacz odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres obo wiązywania  
zezwolenia na  zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów i  po zakończeniu obowiązywania tych zezwo-
leń, do czasu uzyskania ostatecznej decyzji o  zwrocie zabezpieczenia roszczeń, o  której mowa w  ust. 18. 
12. Właściwy organ przechowu je złożone przez posiadacza odpadów dokumenty potwierdzające wniesienie zabezpiecze-
nia roszczeń przez cały okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
13. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń nie  zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie 
z postanowieniem, o  którym mowa w  ust. 7, w szczególności w  wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ odmawia 
wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
14. W razie stwierdzenia po wydaniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, że 
zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z  postanowieniem, o  którym mowa 
w ust. 7 lub 8, w  szczególności w  wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ cofa to zezwolenie.  
15. W razie stwierdzenia, że posiadacz odpadów, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  ust. 11, nie utrzymuje usta-
nowionego zabezpieczenia roszczeń, właściwy organ cofa zezwolenie na zbieranie  odpadów lub zezwolenie na przetwarza-
nie odpadów, a  w przypadku zakończenia obowiązywania zezwolenia, niezwłocznie wszczyna egzekucję wykonania obo-
wiązku, o  którym mowa w  art. 47 ust. 5, zgodnie z  ustawą z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjny m w ad-
ministracji.  
16. Odsetki od depozytu, po potrąceniu kosztów obsługi rachunku bankowego, na którym jest on przechowywany, są 
dopisywane do sumy depozytu i  zwracane wraz z  nim. Na wniosek posiadacza odpadów odsetki są zwracane po zakończeniu 
roku kalen darzowego, za który przysługują, w  terminie 14  dni od dnia złożenia wniosku.  
17. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, organ prowadzący egzekucję orzeka, w  drodze decyzji, o  przeznaczeniu 
środków z  zabezpieczenia roszczeń zgodnie z  ust. 1, o ile posiadac z odpadów wszystkich tych działań nie wykonał w  całości 
i o ile nie wykonał ich na własny koszt.  
18. Właściwy organ orzeka, na wniosek posiadacza odpadów, w  drodze decyzji, o  zwrocie zabezpieczenia roszczeń 
w formie depozytu wraz z  odsetkami lub o  zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpie-
czeniowej:  
1) jeżeli odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
2) jeżeli zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów  wygasło z  powodu, o  którym mowa 
w art. 48 pkt 4, albo  
3) w przypadku wykonania przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z  usunięciem oraz zagos po-
darowaniem odpadów i  usunięciem negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
19. Do wniosku o  zwrot zabezpieczenia roszczeń dołącza się, odpowiednio:  
1) decyzję o  wygaszeniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów z  powodu, o  którym 
mowa w  art. 48 pkt 4; 
2) decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 699 
 
 3) dowody, w  tym dokumenty stosowane na potrzeby ewidencji odpadów, potwierdzające wykonanie przez posiadacza 
odpadów wszystkich obowiązków związanych z  usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i  usunięciem nega-
tywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu usta wy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobie-
ganiu szkodom w  środowisku i  ich na prawie w  ramach prowadzonej działalności.  
20. W przypadku obniżenia wysokości ustanowionego zabezpieczenia roszczeń w  formie depozyt u, wynikającego 
ze zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadó w, właściw y organ może orzec , w drodze  
decyzji, o  zwrocie części depozytu wraz z  odsetkami.  
21. W przypadku gdy organem właściwym do wydania decyzji jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, kompe-
tencje organu egzekucyjnego przysługują wojewodzie.  
22. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość stawek zabezpieczenia roszczeń 
za Mg magazynowanych odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz kosztami usunięcia odpadów z  działalności 
polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów i  ich zagospodaro wania, w  tym odpadów stanowiących pozostałości 
z akcji gaśniczej, oraz usunięcia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 
13 kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
23. Przepisy ust.  1–22 stosuje się do pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie 
odpadów oraz do pozwoleń zintegrowanych uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów.  
Rozdział 2  
Rejestr  
Art. 49. 1. Marszałek województwa prowadzi rejes tr podmiotów:  
1) wprowadzających produkty,  
2) wprowadzających produkty w  opakowaniach,  
3) prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w  których są oferowane torby na  zakupy z  tworzywa 
sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opa-
kowaniami i  odpadami opakowanio wymi (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1114 oraz z 2021 r. poz.  2151 ), 
4) gospodarujących odpadami  
– zwany dalej „rejestrem”.  
2. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na  wniosek lub z  urzędu.  
3. Wpisu do rejestru na wniosek dokonuje marszałek województwa, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub 
siedzibę podmiotu.  
4. Wpisu do rejestru z  urzędu, w  przypadkach, o  których mowa w  art. 51 ust. 1 pkt 1–5, dokonuje marsza łek województwa , 
właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności.  
5. Rejestr jest prowadzony w  systemie teleinformatycznym w  rozumieniu art.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. 
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publi czne (Dz.  U. z 2021 r. poz.  2070). 
6. Rejestr stanowi integralną część Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
7. Rejestr jest publicznie dostępny, z  wyłączeniem:  
1)75) warunków umowy, jaką wprowadzający sprzęt w  rozumieniu usta wy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie 
elektrycznym i  elektronicznym, zwany dalej „wprowadzającym sprzęt”, albo autoryzowany przedstawiciel, o  którym 
mowa w  art. 26 tej ustawy, zwany dalej „autoryzowanym przedstawicielem”, zawarł z  organizacją od zysku sprzętu 
elektrycznego i  elektronicznego;  
2) dokumentów, o  których mowa w  art. 53 ust. 7 pkt 6; 
3) rodzaju i  wysokości zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym ; 
4) numeru PESEL;  
5) adresu e -mail; 
6)76) informacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 4a ust.  2 pkt 1 lit. b ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach 
i akumulatorach;  
 
75) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  24 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
76) Dodany przez art.  1 pkt 24 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 699 
 
 7)76) informacji, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami 
i odpadami opakowaniowymi;  
8)76) informacji, o  których mowa w  art. 15 ust. 8 pkt 1 lit. b oraz art.  76 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z  dnia 11  wrześ nia 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
8. Rejestr zawiera linki do re jestrów prowadzonych w  innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich 
w rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym w  celu ułatwienia rejestracji  
w nich.  
9. Rejestr zawiera wykaz funkcjonujących s palarni odpadów i  współspalarni odpadów, w  podziale na województwa 
oraz w  podziale na instalacje o  przepustowości poniżej 2  Mg na  godzinę oraz instalacje o  mocy przerobowej 2  Mg na godzinę  
lub więcej.  
Art. 50. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rej estru na wniosek:  
1) z zakresu ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi od-
padami oraz o  opłacie produktowej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1903 ): 
a) wprowadzających na terytorium kraju produkty,  
b) prowadzący ch odzysk lub recykling odpadów powstałych z  produktów,  
c) organizacji odzysku,  
d) dokonujących eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów powstałych z  produktów w  celu poddania 
ich odzyskowi lub recyklingowi;  
2)77) z zakresu ustawy z  dnia 20  stycz nia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji:  
a) wprowadzających pojazdy,  
b) prowadzących punkty zbierania pojazdów,  
c) prowadzących stacje demontażu,  
d) prowadzących strzępiarki;  
3) z zakresu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym:  
a) wprowadzających sprzęt lub autoryzowanych przedstawicieli;  
b) zbierających zużyty sprzęt,  
c) prowadzących zakład przetwarzania,  
d) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego,  
e) prowadzą cych działalność w  zakresie recyklingu,  
f) prowadzących działalność w  zakresie innych niż recykling procesów odzysku;  
4)78) z zakresu ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach:  
a) wprowadzających baterie lub akumulatory,  
b) prowadzących  zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,  
c) podmiotów pośredniczących;  
5) z zakresu niniejszej ustawy:  
a) posiadaczy odpadów prowadzących przetwarzanie odpadów zwolnionych z  obowiązku uzyskania zezwolenia 
na przetwarzanie odpadów,  z wyjątkiem wymienionych w  art. 45 ust. 1 pkt 2 i 3, 
b) transportujących odpady,  
c) sprzedawców odpadów i  pośredników w  obrocie odpadami, o  ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie 
pkt 1 i 3 lub z  urzędu,  
d) prowadzących zakłady recyklingu statk ów, 
e) wytwórców odpadów obowiązanych do prowadzenia ewidencji odpadów, z  wyłączeniem posiadaczy odpadów 
wymienionych w  art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2; 
 
77) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  25 lit. a  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
78) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  25 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 699 
 
 6) z zakresu ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi – organizacj i 
samorządu  gospodarczego, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy, a  także przedsiębiorców:  
a) będących organizacjami odzysku opakowań,  
b) dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy:  
– odpadów opakowaniowych,  
– produktów w  opakowaniach,  
c) eksportujących:  
– odpady opakowaniowe,  
– opakowania,  
– produkty w  opakowaniach,  
d)79)  prowadzących recykling odpadów opakowaniowych,  
e) wprowadzających opakowania,  
f) wprowadzających produkty w  opakowaniach , 
g) przedsiębiorców prowadzących jednostki handl u detalicznego lub hurtowego, w  których są oferowane torby na za-
kupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której m owa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca  2013  r. 
o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
7) z zakresu ustawy z  dnia 13 września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach (Dz.  U. z 2021 r. poz. 888, 
1648 i 2151 ): 
a) punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonych samodzielnie przez gminę lub wspólnie 
z inną gminą lub gminami,  
b) podmiotów, któ re uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunal-
nych od właścicieli nieruchomości.  
2. Przed rozpoczęciem działalności w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, podmiot jest obowiązany uzyskać wpis do 
rejestru.  
3. Działa lność w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, może prowadzić wyłącznie podmiot wpisany do rejestru.  
4. Przepisów ust.  2 i 3 nie stosuje się do wprowadzającego sprzęt, który korzysta z  uprawnienia określonego w  art. 25 
ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany zamieścić w  rejestrze wykaz wprowadzających sprzęt, którzy prze-
kazali mu informacje, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elek-
trycznym i  elektronicznym.  
6. Organizacja samorządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy  z dnia 13  czerwca 2013  r. o gospo-
darce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, składa wniosek o  wpis do rejestru niezwłocznie po za warciu porozu-
mienia, o  którym mowa w  tym przepisie.  
Art. 51. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru z  urzędu:  
1) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane,  
2) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie na wytwarzanie odpadów,  
3) posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów,  
4) podmiotu, który uzyskał decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi lub zezwolenie 
na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,  
5) podmiotu, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie odpadów na podstawie ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – 
Prawo geologiczne i  górnicze  
6) (uchylony)  
– jeżeli nie uzyskali wpisu do rejestru na podstawie art.  50 ust. 2. 
 
79) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  25 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 699 
 
 2. Nie podlegają wpisowi do rejestru:  
1) osoba fizyczna oraz jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami wykorzystujące odpady na potrzeby własne , 
zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
2) podmiot władający powierzchnią ziemi, na której  są stosowane komunalne osady ściekowe w  celach, o  których mowa 
w art. 96 ust. 1 pkt 1–3, zwolniony z  obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
3) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w  zakresie gospodarowania odpa dami, który zbiera 
odpady opakowaniowe i  odpady w  postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w  tym zbieranie leków i  opakowań 
po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów konsumpcyjnych w  sklepach, systemy zbierania odpadów 
w szkołach, placówkac h oświatowo -wychowawczych, urzędach i  instytucjach (nieprofesjonalna działalność w  zakre-
sie zbierania odpadów);  
4) transportujący wytworzone przez siebie odpady ; 
5) wytwórca odpadów będący rolnikiem gospodarującym na powierzchni użytków rolnych poniżej 75  ha, o  ile nie pod-
lega wpisowi do rejestru na podstawie ust.  1. 
Art. 52. 1. W  przypadku podmiotów wpisywanych do rejestru na wniosek, rejestr zawiera następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a  w przypadku wyznaczenia 
autoryzowanego przedstawiciela – również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i  lokalu, kraj, numer  
telefonu i  faksu oraz osobę do kontaktu, a  także imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub sied ziby produ-
centa w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, zwanego 
dalej „producentem sprzętu”, który go wyznaczył;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz europejski numer identyfikacji podatkowej , o ile został nadany;  
3) (uchylony)  
3a) numer PESEL – w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi nieobowiązanymi do posiadania numeru iden-
tyfikacji podatkowej (NIP);  
4) z zakresu ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi od-
padami oraz o  opłacie produktowej w  odniesieniu do:  
a) przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju produkty:  
– informację o  sposobie wykonania obowiązku zapewnienia odzysku, a  w szczególności re cyklingu, odpadów 
powstałych z  produktów,  
– nazwę i  numer rejestrowy organizacji odzysku, która przejęła obowiązek zapewnienia odzysku i  recyklingu 
odpadów powstałych z  produktów, o  ile została zawarta umowa z  organizacją odzysku,  
b) prowadzącego recykling  odpadów powstałych z  produktów:  
– kod i  nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do recyklingu,  
– informację o  stosowanym procesie recyklingu,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  recyklingiem od padów,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji do recyklingu  w odniesieniu do poszczególnych rodzajów 
odpadów , 
c) prowadzącego odzysk odpadów powsta łych z  produktów:  
– kod i  nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do odzysku,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie odzysku,  
– informację o  decyzjach związanych z  odzyskiem,  
– informację o  wdrożonym sys temie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
– informację o  masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do odzysku wraz z  podaniem rocznej 
mocy przerobowej instalacji lub urządzenia służących do odzysku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 699 
 
 d) dokonującego eksp ortu odpadów powstałych z  produktów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów powsta-
łych z  produktów w  celu poddania ich odzyskowi i  recyklingowi:  
– kod i  nazwę rodzajów odpadów powstałych z  produktów przyjmowanych w  celu eksportu lub wewnątrzwspól-
notowej dostawy,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
e) organizacji odzysku:  
– informację o  rodzaju produktów, w  stosunku do których organizacja odzysku zamierza wykonywać obowiązek  
zapewniania odzysku i  recyklingu odpadów z  nich powstałych,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
5) z zakresu ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji w  odniesieniu do:  
a) wprowadzającego pojazdy:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– informację o  stacjach demontażu i  punktach zbierania pojazdów działających w  ramach sieci zbierania pojaz-
dów wraz z  datą, od której dana stacja lub punkt funkcjon uje w  sieci, oraz datę, do której dane stacje lub punkty 
funkcjonowały w  tej sieci, w  przypadku zaprzestania ich funkcjonowania,  
b) prowadzącego punkt zbierania pojazdów:  
– adres punktu zbierania pojazdów,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką o dpadami,  
c) prowadzącego stację demontażu:  
– adres stacji demontażu,  
– informację o  stosowanych procesach przetwarzania,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowe go albo o  ich braku,  
d) prowadzącego strzępiarkę:  
– adres strzępiarki,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
6) z zakresu ustawy z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym w  odniesieniu do:  
a) wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– nazwę marki sprzętu, numer i  nazwę grupy sprzętu,  typ sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych  
lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych),  
– informację o  umowie z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  art. 11 
ust. 3 tej ustawy, a  w przyp adku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla 
gospodarstw domowych, który nie zawarł umowy z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicz-
nego – informację o  masie sprzętu, który zamierza wprowadzić do obrotu w  danym roku kalendarzowym, za-
liczonego do poszczególnych grup sprzętu oraz o  formie i  wysokośc i zabezpieczenia finanso wego, o  którym 
mowa w  art. 27 ust. 1 tej ustawy,  
– informację o  stosowanej technice sprzedaży sprzętu,  
– wykaz producentów sprzętu, z  którym i autoryzowany przedstawiciel zawarł umowę, o  której mowa w  art. 26 
ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przy-
padku autoryzowanego przedstawiciela,  
b) zbierającego zużyty sprzęt:  
– numer i nazwę grupy sprzętu, z  której powstał zebrany przez niego zużyty sprzęt,  
– adresy miejsc, w  których jest zbierany zużyty sprzęt,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 699 
 
 c) prowadzącego zakład przetwarzania:  
– numer i  nazwę grupy sprzęt u, z której powstał przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,  
– adres zakładu przetwarzania,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,  
– informację o  zbieranym zużytym sprzęcie, w  tym adresy miejsc, w  których jest zbierany zużyty sprzęt,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
d) prowadzącego działalność w  zakresie recyklingu:  
– kod i  nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,  
– informację o  stosowanym procesie recyklingu,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do recyklingu,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  recyklingiem odpadów,  
– informację  o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
e) prowadzącego działalność w  zakresie innych niż recykling procesów odzysku:  
– kod i  nazwę rodzajów przyjmowanych odpadów,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do odzysku,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie odzysku,  
– informację o  decyzjach związanych z  odzyskiem odpadów,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środo wiskowego albo o  ich braku,  
f) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego:  
– wykaz autoryzowanych przedstawicieli z  informacją o  imieniu i  nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszka-
nia lub siedziby producentów sprzętu, którzy ich wyznaczyl i, lub wykaz wprowadzających sprzęt, z  którymi 
organizacja zawarła umowy, o  których mowa w  art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców 
oraz oznaczenia ich siedzib i  numery rejestrowe,  
– kopię zaświadczenia wydanego przez bank prowadzący ra chunek organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elek-
tronicznego  o wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku sprzętu elektrycz-
nego i  elektronicznego na pokrycie tego kapitału;  
7) z zakresu ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach w  odniesieniu do:  
a) wprowadzającego baterie lub akumulatory:  
– informację o  rodzaju wprowadzanych baterii i  akumulatorów,  
– informację o  sposobie realizowania obowiązków wynikających z  ustawy, a  w przypadku realizacji obowiąz-
ków za pośrednictwem innego podmiotu – dane tego podmiotu,  
– informację o  marce wprowadzanych baterii i  akumulatorów, o  ile posiada on taką informację,  
b) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów:  
– informację o rodzajach przetwarzanych baterii i  akumulatorów oraz o  prowadzonych procesach przetwarzania 
i recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,  
– informację o  wdrożonym s ystemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 699 
 
 c) podmiotu pośredniczącego:  
− wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z  którymi podmiot pośredniczący zawarł umowę, o  której 
mowa w  art. 28 ust. 4 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i  numery reje-
strowe , 
− informację o  wdrożonym systemie zarządzania środowiskowego albo o  jego braku;  
7a) z zakresu ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi w  odniesieni u do:  
a) organizacji odzysku opakowań:  
–80) wskazanie rodzajów opakowań, w  stosunku do których organizacja odzysku opakowań zamierza wykonywać 
obowiązek zapewniania recyklingu odpadów opakowaniowych,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarz ądzania środowiskowego albo o  ich braku,  
b) przedsiębiorców eksportujących odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorców dokonujących wewnątrzwspólno-
towej dostawy odpadów opakowaniowych:  
–81) kod i  rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych w  celu poddania ich  recyklingowi poza terytorium 
kraju,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarowaniem odpadami,  
c)  przedsiębiorców prowadzących recykling odpadów opakowaniowych:82) 
–83) kod i  rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych do recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarowaniem odpadami,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– informację o  masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do odzysku wraz z  podaniem rocznej 
mocy przerobowej instalacji lub urządzenia służą cych do odzysku,  
–84) informację o  miejscu prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
d) wprowadzających produkty w  opakowaniach:  
–85) informację o  sposobie wykonania obowiązku zapewnienia recyklingu odpadów opakowaniowych samodzielnie,  
za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, o  której mowa 
w art. 25 ust. 1 tej ustawy,  
–85) nazwę i  numer rejestrowy organizacji odzysku opakowań, której zlecili wykonanie obowiązku zapewnienia 
recyklingu odpadów opakowaniowych,  
– nazwę i  numer rejestrowy organizacji samor ządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy – 
w przypadku wprowadzających produkty w  opakowaniach wielomateriałowych lub wprowadzających środki 
niebezpieczne w  opakowaniach, którzy przystąpili do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 tej ustawy,  
e) wprowadzających opakowania oraz eksportujących produkty w  opakowaniach i  dokonujących wewnątrzwspólno-
towej dostawy produktów w  opakowaniach:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– informację o  rodzaju wytwarzanych, przywożonych z  zagranicy oraz wywożonych za granicę opakowań,  
f) organizacji samorządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy – informację o  zakresie i  terminie 
realizacji zawartego przez tę organizację porozum ienia z  marszałkiem województwa , 
 
80) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
81) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
82) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret  trzecie podwójne tiret pierwsze ustawy, o  której 
mowa w  odnośniku 3. 
83) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret  trzecie podwójne tiret drugie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
84) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret  trzecie podwójne tiret trzecie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku  3. 
85) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 lit. a tiret czwarte  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 699 
 
 g) przedsiębi orców prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w  których są oferowane torby na 
zakupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowa niowymi:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– informację o  miejscu albo miejscach prowadzenia działalności;  
7b) z zakresu ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach w  odniesieniu do pod miotu, 
który uzyskał wpis do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właś cicieli  nie-
ruchomości – nazwę gminy, powiatu i  województwa, w  których podmiot ten odbiera odpady komunalne;  
8) z zakresu niniejszej ustawy w  odniesieniu do:  
a) transportującego odpady – kod i  nazwę rodzajów transportowanych odpadów,  
b) sprzedawcy odpadów – kod i  nazwę rodzajów nabywanych i  zbywanych odpadów,  
c) pośrednika w  obrocie odpadami – kod i  nazwę rodzajów odpadów będących przedmiotem obrotu,  
d) posiad acza odpadów, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a: 
– kod i  nazwę rodzajów przetwarzanych odpadów,  
– informację o  przyczynie zwolnienia z  obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów,  
e) prowadzącego zakład recyklingu statków:  
– adres zak ładu recyklingu statków,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  metodzie recyklingu statków,  
– informację o  rodzaju i  wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków,  
– informację o  ograniczeniach i  uwarunkowan iach w  funkcjonowaniu zakładu recyklingu statków, w  tym dotyczących  
gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,  
– informację o  maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako sumę mas statków wy-
rażoną w  tonach masy statku pustego (LDT) w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013,  
f) wytwórcy odpadów – informację o  miejscu wytwarzania  odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania po-
zwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego , 
g) punktu sele ktywnego zbierania odpadów komunalnych, o  którym mowa w  art. 45 ust. 1 pkt 11: 
– adres punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych,  
– kod i  nazwę rodzajów zbieranych odpadów komunalnych.  
2. W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru z  urzędu, rejest r zawiera następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
2a) adres e -mail;  
3) (uchylony)  
4) odpowiednio informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami, a  także o  decyzji zatwierdzającej program 
gospodarowania odpadami wydobywczymi, zezwoleniu na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydo-
bywczych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 10  lipca 2008  r. o odpadach wydobywczych, koncesj i na podziemne skła-
dowanie  odpadów, o  której mowa w  ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze lub o  wpisie do 
rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości – na podstawie  
ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach;  
5) informacje zawarte w  decyzjach, o  których mowa w  pkt 4: 
a) nazwę i  adres instalacji lub nazwę i  adres miejsca zbierania odpadów,  
b) informacje o  rodzajach odpadów wytwarzanych, z bieranych lub przetwarzanych,  
c) informacje o  dopuszczonej w  decyzji mocy przerobowej instalacji lub urządzenia,  
d) informacje o  procesie odzysku lub procesie unieszkodliwiania;  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 699 
 
 6) informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
7) (uchylony)  
8)86) wskazanie, czy jest prowadzona regeneracja olejów odpadowych lub inny recykling – w przypadku przetwarzania olejów  
odpadowych;  
9) współrzędne geograficzne instalacji:  
a) składowisk odpadów,  
b) obiektów u nieszkodliwiania odpadów wydobywczych,  
c) spalarni odpadów,  
d) współspalarni odpadów.  
3. W przypadku gdy marszałek województwa nie dysponuje informacją, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, 2a i 9 , wzywa 
podmiot do przekazania tej informacji.  
4. Podmiot, o  którym  mowa w  ust. 2, który wdrożył system jakości lub system zarządzania środowiskowego, nie-
zwłocznie informuje o  tym fakcie marszałka województwa.  
5. Przez decyzje związane z  gospodarką odpadami w  rozumieniu niniejszego rozdziału rozumie się:  
1) zezwolenie na zbieranie odpadów;  
2) zezwolenie na przetwarzanie odpadów;  
3) pozwolenie na wytwarzanie odpadów;  
4) pozwolenie zintegrowane.  
Art. 53. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek podmiotu, po stwierdzeniu, że wniosek 
o wpis do rejestru ni e zawiera braków formalnych, niezwłocznie, jednak nie później niż w  terminie 30  dni od dnia otrzyma-
nia wniosku.  
2. Wniosek o  wpis do rejestru składa się przy użyciu rejestrowego formularza elektronicznego za pośrednictwem strony 
internetowej określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  84. 
2a. Przedsiębiorca zagraniczny, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, składa w  formie pisemnej wniosek o  wpis 
do rejestru wygenerowany za  pośrednictwem strony internetowej określonej w  przepisach wydanych na po dstawie art.  84, 
opatrzony podpisem tego przedsiębiorcy lub osoby go reprezentującej.  
3. Przedsiębiorca zagraniczny wykonujący działalność w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, składa wniosek 
o wpis do rejestru:  
1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z  art. 16 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach  
uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranic znych w  obrocie gospodarczym na  terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 2022 r. poz. 470), do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę 
oddziału – jeżeli ustanowił oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) bezpośrednio do Marszałka Województwa Mazowieckiego – jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium Rzeczy pospolitej  
Polskiej.  
3a. Przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulator y w rozumieniu ustawy z  dnia 24  kwietnia  
2009  r. o bateriach i  akumulatorach, składa wniosek o  wpis do rejestru:  
1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego  reprezentowania, zgodnie z  art. 16 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. 
o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do marszałka województwa właściwego ze wzglę du na siedzibę oddziału – jeżeli 
ustanowił oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, z  którym zawarł umowę, o  której mowa w  art. 28 ust. 4 ustawy z  dnia 
24 kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach, d o marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę pod-
miotu pośredniczącego – jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
 
86) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 699 
 
 4. (uchylony)  
5. Wniosek o  wpis do rejestru zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adre s zamieszkania lub siedziby, adres e -mail, a  w przypadku wyznaczenia 
autoryzowanego przedstawiciela – również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i  lokalu, kraj, numer  
telefonu i  faksu oraz osobę do kontaktu, a  także szczegółowe dane produc enta sprzętu, który go wyznaczył, obejmujące 
informację o  imieniu i  nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby oraz wykaz wprowadzających 
sprzęt, którzy mogą korzystać z  uprawnienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 3 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym  
sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym,  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile posiada, a  w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory – także 
europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany,  
2a) imię i  nazwi sko oraz adres e -mail osoby uprawnionej do reprezentacji podmiotu,  
3) (uchylony)  
4) imię i  nazwisko oraz adres e -mail osoby wypełniającej formularz rejestrowy  
– oraz odpowiednio informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, stosownie do zakresu działalnoś ci. 
6. Podmiot wykonujący działalność w  więcej niż jednym zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, składa jeden wniosek 
o wpis do rejestru. Wniosek zawiera odpowiednio wszystkie wymagane informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, sto-
sownie do zakresów d ziałalności, którą podmiot zamierza wykonywać.  
7. Do wniosku o  wpis do rejestru dołącza się:  
1) w przypadku wszystkich podmiotów:  
a) kopię dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej, o  ile przedsiębiorca podlega obowiązkowi jej uiszczenia,  
b) oświadczenie o  spełnieniu wymagań niezbędnych do wpisu do rejestru lub oświadczenie o  braku okoliczności 
skutkujących wykreśleniem z  rejestru oraz oświadczenie potwierdzające, że dane zawarte w  tych wnioskach są zgodne  
ze stanem faktycznym;  
2) w przypadku wprowadzającego spr zęt lub autoryzowanego przedstawiciela:  
a) kopię umowy z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  ile została zawarta,  
b) kopię dokumentu potwierdzającego wniesienie zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy 
z dnia 11 września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, o  ile zabezpieczenie finansowe jest 
wymagane , 
c) kopię umowy, o  której mowa w  art. 26 ust. 3 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;  
3) w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11 wrześ nia 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym – kopię zaświadczenia wydanego  przez bank prowadzący 
rachunek lub lokatę terminową organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego o  wpłacie kwoty równej 
wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego na  pokrycie tego kapitału  
albo oświadczenie o  wpłacie tej kwoty;  
4) w przypadku organizacji odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców 
w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej – kopię  zaświadczenia wydanego  przez 
bank prowadzący rachunek organizacji odzysku o  wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego organizacji 
odzysku na pokrycie tego kapitału albo oświadczenie o  wpłacie tej kwoty;  
5) w przypadku wprowadzających baterie lub  akumulatory – informację potwierdzającą dobrowolny udział w  systemie 
ekozarządzania i  audytu (EMAS), o  ile uczestniczą w  systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS);  
6) w przypadku wprowadzających pojazdy – umowy z  przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demonta żu zawarte w  postaci  
elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w  postaci papierowej.  
8. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 1 lit. b, pkt  3 i 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za 
składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczeni e jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: 
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
9. Marszałek  województwa zamieszcza w  rejestrze dokumenty, o  których mowa w  ust. 7, oraz udostępnia na żądanie 
właściwych organów  dokumenty, o  których mowa w  ust. 7 pkt 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 699 
 
 Art. 54. 1. Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, nadaje podmiotowi indywidualny n umer rejestrowy.  
2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o  nadanym numerze rejestrowym.  
3. Po zakończeniu działalności przez dany podmiot, jego numer rejestrowy nie może być nadany innemu podmiotowi . 
4. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, sposób nadawania numeru rejestrowego, 
kierując się potrzebą zidentyfikowania podmiotów wpisanych do rejestru oraz ustalenia jednego numeru rejestrowego 
uwzględniającego wszystkie zakresy prowadzonej działalności.  
Art. 55. 1. Marszałek w ojewództwa, dokonując wpisu do rejestru, tworzy indy widualne konto w  Bazie danych o  produktach  
i opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o  aktywacji indywidualnego konta drogą elektroniczną.  
Art. 56. 1. Marszałek województwa weryfikuje i  zatwierdza:  
1) informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, zawarte we  wniosku o  wpis do rejestru;  
2) wymagane informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 2. 
2. Wpis do rejestru oraz zamieszczenie w  rejestrze informacji, o  których mowa w  art. 52 ust. 1 i 2, następuje z  chwilą 
zatwierdzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się w  przypadku zmiany wpisu w  rejestrze oraz wykreślenia z  rejestru.  
Art. 57. 1. Wpis do rejestru dla:  
1) wprowadzają cych sprzęt i  autoryzowanych przedstawicieli,  
2) wprowadzających baterie lub akumulatory,  
3) wprowadzających pojazdy,  
4) producentów, importerów i  wewnątrzwspólnotowych nabywców opakowań,  
5) wprowadzających na terytorium kraju produkty w  opakowaniach,  
6) wprowadzających na terytorium kraju opony,  
7) wprowadzających na terytorium kraju oleje smarowe  
– podlega opłacie rejestrowej.  
2. Opłaty rejestrowej nie uiszcza przedsiębiorca wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 15  lipca 2011  r. 
o krajowym s ystemie ekozarządzania i  audytu (EMAS) (Dz.  U. z 2020 r. poz. 634), który składając wniosek o  wpis do  rejestru  
przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny udział w  systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS).  
3. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, wpisany do r ejestru uiszcza w  terminie do końca lutego każdego roku opłatę roczną  
za dany rok.  
4. Opłaty rocznej nie uiszcza się w  roku, w  którym została uiszczona opłata rejestrowa.  
5. Opłaty rocznej nie uiszcza także przedsiębiorca, o  którym mowa w  ust. 2, w roku, w  którym uzyskał wpis do rejestru.  
6. Wysokość opłaty rejestrowej i  wysokość opłaty rocznej wynosi od 50  do 2000  zł. 
7. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności, o  której mowa w  art. 50 ust. 1, w więcej niż jednym 
zakresie, przedsiębiorca t en uiszcza jedną opłatę rejestrową, najwyższą.  
8. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi,  
w drodze rozporządzenia, wysokość stawek:  
1) opłaty rejestrowej,  
2) opłaty  rocznej  
– biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz że opłaty te nie powinny stanowić przeszkody w  uzyskaniu wpisu do 
rejestru albo w  wykonywaniu działalności gospodarczej, zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i  średnich przed-
siębiorców.  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 699 
 
 Art. 58. 1. Opłatę rejestrową i  opłatę roczną wnosi się na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkow-
skiego.  
2. Wpływy z  opłat rejestrowych i  opłat rocznych stanowią w:  
1) 35,65% dochód budżetu województwa;  
2) 64,35% dochód budżetu państwa.  
3. Dochód, o  którym mowa w  ust. 2, przeznacza się na prowadzenie rejestru oraz administrowanie i  serwisowanie Bazy 
danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
4. Wpływy z  tytułu opłat rejestrowych i  opłat rocznych, powiększone o  przychody z  oprocent owania rachunków banko-
wych  i pomniejszone o  dochody budżetu województwa, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, marszałek województwa przekazuje 
w terminie do dnia 30  czerwca roku kalendarzowego następującego po roku, w  którym zostały wniesione, na rachunek dochod ów 
budżetu państwa.  
Art. 59. 1. Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia marszałkowi województwa wniosku o  zmianę 
wpisu w  rejestrze przy użyciu aktualizacyjnego formularza elektronicznego za pośrednictwem indywidualnego konta w  Ba-
zie danych o produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, w  przypadku zmiany:  
1) informacji zawartych w  rejestrze,  
2) zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do rejestru  
– w terminie 30  dni od dnia, w  którym nastąpiła zmiana.  
2. Przepisy art.  53 ust. 1, 3 i  7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 60. 1. W przypadku trwa łego zaprzestania wykonywania dzia łalności wymagaj ącej wpisu do rejestru, podmiot 
jest obowi ązany, w  terminie 14  dni od dnia trwa łego zaprzestania wykonywania tej dzia łalności, do z łożenia marsza łkowi 
województwa wniosku o  wykre ślenie z  rejestru przy użyciu formularza elektronicznego o  wykreślenie z  rejestru za pośred-
nictwem indywidualnego konta w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
1a. W przypadku wyzna czenia przez producenta sprzętu autoryzowanego przedstawiciela zgodnie z  przepisami ustawy 
z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym i  posiadania przez tego autoryzowanego 
przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający s przęt wprowadzający do obrotu sprzęt pochodzący od tego producenta 
sprzętu może złożyć marszałkowi województwa wniosek o  wykreślenie z  rejestru.  
2. Marszałek województwa wykreśla podmiot z  rejestru, w  drodze decyzji.  
3. Przepisy art.  53 ust. 1, 3 i  3a stosuje się odpowiednio.  
4. (uchylony)  
Art. 61.  (uchylony)  
Art. 62. Marszałek województwa odmawia, w  drodze decyzji, wpisu do rejestru w  przypadku gdy podmiot:  
1) nie uiścił opłaty rejestrowej w  wymaganej wysokości;  
2) będący wprowadzającym sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, nie wniósł 
w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 11  wrześ nia 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym ; 
3) będący org anizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego nie wpłacił na rachunek bankowy w  banku pro-
wadzącym rachunek tej organizacji kapitału zakładowego w  wymaganej wys okości, o  której mowa w  art. 63 ust. 1 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym spr zęcie elektrycznym i  elektronicznym;  
4) będący organizacją odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie  
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, nie wpłacił na rachunek bankowy w  banku prowa-
dzącym rachunek bankowy organizacji odzysku kapitału zakładowego w  wymaganej wy sokości, o  której mowa 
w art. 6 ust. 1 tej ustawy.  
Art. 63. Podmiot, o  którym mowa w  art. 57 ust. 1, jest obowiązany umieszczać numer rejestrowy na dokumentach spo-
rządza nych w  związku z  prowadzoną działalnością.  
Art. 64. 1. Marszałek województwa dokonuje z  urzędu, w  drodze decyzji, wy kreślenia podmiotu z  rejestru w przypadku:  
1) nieuiszczenia opłaty rocznej, w  przypadkach gdy jest wymagana;  
2) cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanych z  gospodarką odpadami;  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 699 
 
 3) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w  wykonywaniu obowiązków określonych w  przepisach ustawy;  
4) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w  wykonywaniu obowiązków określonych w  przepisach ustawy z  dnia 11  maja  
2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, 
ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. 
o bateriach i  akumulatorach, ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowanio-
wymi oraz ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;  
5) stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot dzia łalności wymagającej wpisu do rejestru;  
6) niewniesienia w  wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym – w przypadku wprowadzającego sprzę t, który  
wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych;  
7) niezłożenia zaświadczenia albo dokumentu potwierdzającego wysokość gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpie-
czeniowej, o  których mowa w  art. 64 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektro-
nicznym;  
8) niezłożenia zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 6 ust. 4a ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębior-
ców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej.  
2. Jeżeli p odmiot prowadzi działalność objętą obowiązkiem wpisu do rejestru w  więcej niż jednym zakres ie, a prze-
słanki, o  których mowa w  ust. 1, dotyczą tylko niektórych zakresów działal ności, a  podmiot nie wystąpił z wnios kiem, o  któ-
rym mowa w  art. 59 lub art.  60, marszałek województwa dokonuje z  urzędu, w  drodze decyzji, zmiany wpisu do rejestru 
w odpowiednim zakresie.  
Art. 65. 1. Do wniosku o  wpis do rejestru oraz wniosku o  zmianę wpisu w  rejestrze stosuje się art.  64 ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks post ępowania administracyjnego.  
2. (uchylony)  
3. Formularze rejestrowe, aktualizacyjne i  o wykreśleniu z  rejestru złożone za pośrednictwem strony internetowej, 
określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  84 albo indywidualnego konta w  Bazie danych o  produktach i  opako-
waniach oraz o  gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
4. Pisma w  sprawach dotyczących wpisu do rejestru, zmiany wpisu w  rejestrze oraz wykreślenia z  rejestru doręcza się 
za pomocą środków komunikacji elektronicznej w  rozum ieniu art.  2 pkt 5 ustawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu 
usług drogą elektroniczną (Dz.  U. z 2020 r. poz.  344), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.  
5. Przepisu ust.  4 nie stosuje się do wezwania do przekazania informacji w  przypadku, o  którym mowa w  art. 52 ust. 3, 
gdy marszałek województwa nie posiada adresu e -mail posiadacza odpadów.  
DZIAŁ V  
Ewidencja odpadów i  sprawozdawczość  
Rozdział 1  
Ewidencja odpadów  
Art. 66. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i  jakościowej ewidencji 
zgodnie z  katalogiem odpadów określonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  4 ust. 3, zwanej dalej „ewidencją od-
padów”.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 28 ust. 1, do prowadzenia ewidencji w  zakresie wytwarzanych odpadów obowią-
zany jest podmiot na rzecz którego przeniesiono odpowiedzialność za wytwarzane odpady . 
3. Sprzedawca odpadów i  pośrednik w  obrocie odpadami niebędący posiadaczami odpadów są obowiązani do prowa-
dzenia na bieżąco ilościowej i  jakościowej ewiden cji odpadów niebezpiecznych.  
4. Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy:  
1) wytwórców:  
a) odpadów komunalnych,  
b) odpadów w  postaci pojazdów wycofanych z  eksploatacji, jeżeli pojazdy te zostały przekazane do przedsiębiorcy 
prowadzącego stację d emontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów , 
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 699 
 
 c) będących rolnikami gospodarującymi na powierzchni użytków rolnych poniżej 75  ha, o  ile nie podlegają wpisowi 
do rejestru na podstawie art.  51 ust. 1, 
d)87)  odpadów budowlanych i  rozbiórkowych pochodzących z  robót budowlanych prowadzonych przez osoby fizyczne 
niebędące przedsiębiorcami;  
2) osób fizycznych i  jednostek organizacyjnych niebędących przedsiębiorcami, które wykorzystują odpady na potrzeby 
własne, zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
3) podmiotów, o  których mowa w  art. 45 ust. 1 pkt 1; 
4) rodzajów odpadów lub ilości odpadów określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  5. 
5. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów lub i lości odpadów, dla 
których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, kierując się ich szkodliwością oraz potrzebą wprowadzenia 
ułatwień w  przypadku wytwarzania niewielkich ilości odpadów.  
Art. 67. 1. Ewidencję odpadów prowadzi się z  zastosowaniem nas tępujących dokumentów:  
1) w przypadku posiadaczy odpadów:  
a) karty przekazania odpadów, z  wyłączeniem podmiotów, o  których mowa w  pkt 3, 
b) karty ewidencji odpadów,  
c) karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych,  
d) karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego,  
e) karty ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji;  
2) w przypadku sprzedawcy odpadów i  pośrednika w  obrocie odpadami, niebędących posiadaczami odpadów – karty 
ewidencji odpadów niebezpiecznych;  
3) w przypadku:  
a) podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości,  
b) posiadacza odpadów prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów komunalnych,  
c) transportującego odpady komunalne  
– karty przekazania odpadów komunalnych.  
2. W przypadku posiada cza odpadów przekazującego odpady  do składowania oraz zarządzającego składowiskiem od-
padów ewidencja odpadów obejmuje dodatkowo dokumenty, o  których mowa w  dziale VIII w  rozdziale 1:  
1) podstawową charakterystykę odpadów;  
2) wyniki testów zgodności.  
3. Dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  ust. 1, zawierają następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów, w  tym wykonującego usługę transportu odpadów, adres zamieszkania 
lub siedziby oraz adres miejsca prowadzenia działalności;  
2) numer rejestrowy, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
4) imię i  nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w  obrocie odpadami oraz adres zamieszkania lub siedziby , 
o ile przekazanie od padów odbywa się z  udziałem tych podmiotów;  
5) imię i  nazwisko osoby sporządzającej – w przypadku karty ewidencji odpadów;  
6) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby władającego powierzchnią ziemi, na której są stoso-
wane komunalne os ady ściekowe w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust.  1 pkt 1–3; 
7) rodzaj prowadzonej działalności w  zakresie gospodarki odpadami, w  szczególności wytwarzania, zbierania, odzysku 
lub unieszkodliwiania odpadów;  
 
87) Dodan a przez art.  1 pkt 27 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 699 
 
 8) adres miejsca pochodzenia odpadów, w  tym sp oza terytorium kraju – z wyłączeniem wytwórców odpadów;  
9) masę odpadów lub suchą masę odpadów oraz kod i  rodzaj odpadów;  
10) sposób gospodarowania odpadami – w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego przetwarzanie odpadów;  
11) adres miejsca przeznaczenia odpadów, a  w przypadku przeznaczenia odpadów poza terytorium kraju również datę roz-
poczęcia transportu, rodzaj środka transportu oraz przewidywaną metodę przetwarzania odpadów ; 
12)88) masę oraz rodzaj produktów i  materiałów powstałych w  wynik u przygotowania do ponownego użycia, recyklingu lub 
innego odzysku – w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego odzysk.  
3a. Karta przekazania odpadów zawiera dodatkowo informacje o:  
1) dacie i  godzinie rozpoczęcia transportu odpadów i  ich dostarczenia do następnego posiadacza odpadów;  
2) numerach rejestracyjnych środków transportu odpadów stanowiących pojazd albo zespół pojazdów, w  rozumieniu art.  2 
pkt 31 i 49 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym;  
3) numerach pojemników oraz numerze c ertyfikatu wymaganych dla składowania odpadów rtęci metalicznej – w przy-
padku posiadacza odpadów przekazującego odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na składowisku odpadów 
niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci me talicznej oraz  w przypadku zarządzają-
cego składowiskiem odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej 
przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia.  
3b. Karta ewidencji odpadów zawiera dodatkowo informacj e o: 
1) procentowej zawartości PCB w  odpadzie, jeżeli odpad zawiera PCB;  
2) masie odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekazanych.  
3c. Karta ewidencji komunalnych osadów ściekowych zawiera dodatkowo info rmacje o:  
1) nazwie oraz adresie oczyszczalni ścieków, w  której powstają komunalne osady ściekowe;  
2) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych;  
3) składzie i  właściwościach komunalnych osadów ściekowych;  
4) dacie, miejscu i  powierzchni  stosowania komunalnych osadów ściekowych;  
5) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych.  
3d. Karta ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego zawiera dodatkowo informacje o:  
1) wytworzonych odpadach w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w  szczególności 
o masie i  rodzaju tych odpadów ; 
2) gospodarowaniu we własnym zakresie odpadami powstałymi w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego  
i elektronicznego, w  szczególności o  masie i  rodzaju zagospodarowanych odpadów oraz o  zastosowanym procesie odzysku  
lub unieszkodliwiania;  
3) odpadach powstałych w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przekazanych innemu  
posiadaczowi odpadów, w  szczególności o  masie i  rodzaju przekazanych odpadów.  
3e. Karta ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji zawiera dodatkowo informacje o:  
1) pojazdach przyjętych do punktu zbierania pojazdów lub przyjętych do stacji demontażu pojazdów, w  szczególności 
o masie i  liczbie przyjęt ych pojazdów;  
2) odpadach powstałych po demontażu pojazdów, w  szczególności o  masie i  rodzaju tych odpadów;  
3) sposobie przetworzenia odpadów powstałych po demontażu pojazdów, z  podziałem na przetworzone na stacji demontażu  
oraz przekazane do przetworzenia  w kraju, w  szczególności o  masie przetworzonych odpadów;  
4) masie odpadów powstałych po demontażu pojazdów przekazanych do przetworzenia do innego kraju;  
5) masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i  części, wymontowanych z  pojazdó w wycofanych  
z eksploatacji.  
 
88) Dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 699 
 
 4. Karta ewidencji odpadów niebezpiecznych zawiera dodatkowo:  
1) imię i  nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza odpadów, który przekazuje odpad;  
2) imię i  nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza odpadów, który przejmuje odpad;  
3) informację o  rodzaju prowadzonej działalności w  zakresie sprzedaży odpadów lub pośredniczenia w  ich obrocie.  
4a. Karta przekazania odpadów komunalnych zawiera dod atkowo informacje o:  
1) nazwie gminy, z  terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli nieruchomości;  
2) obszarze gminy, z  terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli nieruchomości;  
3) dacie i  godzinie rozpoczęcia i  zakończenia o dbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;  
4) dacie i  godzinie rozpoczęcia transportu odpadów komunalnych do następnego posiadacza odpadów;  
5) dacie i  godzinie przejęcia odpadów komunalnych przez następnego posiadacza odpadów albo dacie i  godzinie ich prze-
kazania do stacji przeładunkowej, miejscu zbierania lub miejscu przetwarzania odpadów komunalnych, prowadzonych 
przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości.  
4b. Posiadacz odpadów zamieszcza informacje w  karcie p rzekazania odpadów oraz karcie przekazania odpadów 
komunalnych odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności.  
5. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, sporządzane za pośrednictwem indywidualnego  
konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, nie wymagają opatrzenia ich podpisem . 
6. Dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  ust. 1, sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta 
w Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
7. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o p roduktach i opakowaniach oraz o  gospo-
darce  odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej sporządzanie dokumentów ewidencji odpadów w sposób okr eślony w ust. 6 , 
sporządza się dokumenty ewidencji odpadów w formie papierowej lub elektronicznej poza Bazą danych o produktach i  opa-
kowaniach oraz o gospodarce odpadami, przez czas trwania awarii. W przypadku zastoso wania formy papierowej przekazujący 
odpady sporządza kartę przekazania odpadów lub kartę przekazania odpadów komunalnych w odpowiedniej liczbie egzem-
plarzy dla każdego z posiadaczy odpadów – przeka zującego odpady, każ dego transportującego odpady oraz przejmującego 
odpady.  
8. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza komunikat o  cza-
sie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umoż liwiającej 
dostęp do indywidualneg o konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach  oraz o gospodarce odpada mi, o  ile jest to 
technicznie możliwe.  
9. W przypadku awarii, o której mowa w ust. 7, kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady lub 
odpady komunalne, jest obow iązany posiadać w trakcie transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię, 
lub kartę przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie określonej w ust. 7.  
10. Informacje zawarte odpowiednio w karcie ewidencji odpadów, o kt órej mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b –e lub pkt 2, 
sporządzonej w formie określonej w ust. 7, wprowadza się do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce 
odpadami niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia ust ania awarii.  
11. Informacje zawarte w karcie przekazania odpadów albo w karcie przekazania odpadów komunalnych, sporzą dzonej 
w formie określonej w ust. 7, posiadacz odpadów, który przekazuje odpady, wprowadza do Bazy danych o pro duktach 
i opakowaniach or az o gospodarce odpadami niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w termi nie 30 dni od 
dnia ustania awarii. Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady, oraz transportujący odpady wprowa dzają do Bazy danych 
o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami odpowiednio informacje o przejęciu odpadów lub o potwierdzeniu  
transportu odpadów niezwłocznie po wystawieniu karty przekazania odpadów lub karty przekazania odpadów komunalnych 
przez posiadacza odpadów, który przekazuje odpady.  
12. Wzó r karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa 
w ust. 7, określa załącznik nr 5a do ustawy.  
13. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatyczne go, o której  
mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5b do ustawy . 
14. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mo wa w ust. 7,  
określa załącznik nr 5c do ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 699 
 
 15. Wzór karty ewidencji komunalnych osadó w ściekowych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinfor ma-
tycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5d do ustawy.  
16. Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego sporządzanej w przypadku awarii systemu 
teleinfo rmatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5e do ustawy.  
17. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w przypadku awarii systemu tele informa-
tycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5f do ustawy.  
18. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycz nego, 
o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5g do ustawy.  
Art. 68.  (uchylony)  
Art. 69. 1. Kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, kt óry przekazuje odpady do następnego 
posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, przed 
rozpoczęciem  ich transportu.  
1a. Kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady, jest obowiązany posiadać w  trakcie transportu 
potwierdzenie wygenerowane z  Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, umożliwiające 
weryfikację informacji zawartych w  karcie przekazania odpadów ze stanem rzeczywistym.  
2. (uchylony)  
3. Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady od innego posiadacza odpadów, niezwłocznie, każdo razowo po przejęciu  
tych odpadów, jest obowiązany potwierdzić w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gospodarce odpadami 
przejęcie odpadów oraz dodać w  niej informacje o  masie odpadów, jeżeli jest ona inna niż masa podana przez posiadacza, 
który przekazał odpady, a  także informacje o  dacie i  godzinie przejęcia odpadów.  
3a. Posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do prowadzonych przez siebie miejsc zbiera nia odpadów lub miejsc 
przetwarzania odpadów, niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu tych o dpadów, dodaje w  Bazie danych o produktach i  opakowa-
niach  oraz o  gospodarce odpadami informacje  o masie odpadów oraz o  dacie i godzinie ich przekazania.  
3b. Transportujący odpady potwierdza transport odpadów w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gospo-
darce odpadami niezwłocznie po zakończeniu transportu.  
4. Dopuszcza się niesporządzanie karty przekazania odpadów, jeżeli jeden z  posiadaczy odpadów nie jest objęty obo -
wiązkiem prowadzenia ewidencji odpadów.  
5. (uchylony)  
Art. 70. 1. Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego rodzaju odpadów odrębnie, z  tym że:  
1) dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 – wytwórca tych osadów 
prowadzi kartę ewidencji komunalnych osadów ściekowych;  
2) dla zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego – przedsiębiorca pr owadzący zakład przetwarzania w rozumieniu 
ustaw y z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym prowadzi kartę ewidencji zuży-
tego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego;  
3) dla pojazdów wycofanych z  eksploatacji – przedsiębiorca prowadzący stację demontażu lub punkt zbiera nia pojazdów, 
o których mowa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, prowadzi 
kartę ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji.  
2. (uchylony)  
Art. 71. Uproszczoną ewidencję odpadów z  zastosowaniem jedynie kar ty przekazania odpadów prowadzą:  
1) podmioty, które:  
a) wytwarzają odpady niebezpieczne w  ilości do 100  kilogramów rocznie,  
b) wytwarzają odpady inne niż niebezpieczne, niebędące odpadami komunalnymi, w  ilości do 5  ton rocznie;  
2) transportujący odpady wyk onujący wyłącznie usługę transportu odpadów;  
3) władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe są stosowane w  celach, o  których mowa w  art. 96 
ust. 1 pkt 1–3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 699 
 
 Art. 71a. 1. Kartę przekazania odpadów komunalnych sporządza podmiot odbierając y odpady komunalne od właścicieli  
nieruchomości przed rozpoczęciem odbierania tych odpadów, odrębnie dla każdego ładunku transportowanych odpadów 
komunalnych danego rodzaju przekazywanych do następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie s tacji 
przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych.  
2. W przypadku transportu odpadów komunalnych z  prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej, miejsca zbie-
rania odpadów komunalnych lub miejsca pr zetwarzania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne 
od właścicieli nieruchomości sporządza kartę przekazania odpadów komunalnych przed rozpoczęciem transportu tych od-
padów do następnego posiadacza odpadów.  
3. Kierujący środkiem transportu , którym transportowane są odpady komunalne do posiadacza odpadów prowadzącego 
zbieranie odpadów komunalnych lub przetwarzanie odpadów komunalnych, jest obowiązany posiadać w  trakcie transportu 
potwierdzenie wygenerowane z  Bazy danych o  produktach i opakow aniach oraz o gospodarce odpadami, umożliwiające 
weryfikację informacji zawartych w  karcie przekazania odpadów komunalnych ze stanem rzeczywistym.  
4. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów komunalnych, w  tym w  stacji przeładunkowej prowadzonej 
przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, lub przetwarzanie odpadów komunalnych, nie-
zwłocznie, każdorazowo po ich przejęciu, jest obowiązany potwierdzić ich przejęcie w  Bazie danych o  produktach i  opakowa-
niach  oraz o  gospodarce o dpadami oraz dodać w  niej informacje o  masie odpadów komunalnych, a  także o  dacie i  godzinie 
przejęcia tych odpadów.  
5. Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje te odpady do prowadzonych 
przez siebie stacji przeła dunkowej, miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunal-
nych, niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu tych o dpadów, dodaje w  Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz 
o gospodarce odpadami informacje o  masie odp adów ko munalnych oraz o  dacie i godzinie ich przekazania.  
6. Podmiot transportujący odpady komunalne, inny niż podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nie ruchomości , 
potwierdza transport odpadów komunalnych w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gospodarce  odpadami, nie-
zwłocznie po zakończeniu transportu.  
Art. 72. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przechowywania dokumentów i  wszelkich danych, na podstawie 
których są sporządzane dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  art. 67 ust. 1, przez 5  lat, licząc od końca roku 
kalendarzowego, w  którym zostały sporządzone te dokumenty ewidencji odpadów, z  zastrzeżeniem art.  116. 
2. Posiadacz odpadów jest obowiązany do udostępniania dokumentów i  wszelkich danych, o  których mowa w  ust. 1, 
na żądanie organów uprawnionych do przeprowadzania kontroli.  
3. Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych, wytwarzania, prze-
twarzania odpadów albo miejsce zamieszkania lub siedzibę transportującego odpady wykonującego usługę transportu od-
padów, w  drodze decyzji, zobowiązuje posiadacza odpadów do przedłożenia d okumentów i  wszelkich danych, o których 
mowa w  ust. 1, w przypadku gdy dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  art. 67 ust. 1, budzą wątpli wości co do 
prawidłowości sporządzenia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia innych postępowań z  zakresu ochrony środowiska 
należących do jego właściwości.  
Rozdział 2  
Sprawozdawczość w  zakresie produktów, opakowań oraz gospodarki odp adami  
Art. 73. 1. Roczne sprawozdania o  produktach, opakowaniach i  o gospodarowaniu odpadami z  nich powstającymi spo-
rządzają:  
1) wprowadzający opakowania oraz eksportujący opakowania, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospo-
darce  opakowani ami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) wprowadzający produkty w  opakowaniach, eksportujący i  dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów 
w opakowaniach, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opa-
kowaniowymi;  
2a) przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w  której są oferowane torby na zakupy 
z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13 czerwca 2013  r. o gospo-
darce  opakowaniami i  odpad ami opakowaniowymi;  
3) wprowadzający na terytorium kraju produkty, o  których mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przed-
siębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej;  
4) wprowadzający pojazdy, o  którym mo wa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych 
z eksploatacji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 699 
 
 5) wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel;  
6) wprowadzający baterie lub akumulatory, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i akumulatorach.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera co najmniej:  
1) dane identyfikujące podmiot:  
a) numer rejestrowy,  
b) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
c) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został  nadany, a  w przypadku wprowadzającego baterie lub akumula-
tory – także europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany;  
d) (uchylona)  
2) w zakresie opakowań i  odpadów opakowaniowych informacje o:  
a) masie wytworzonych i przywiezionych z  zagranicy opakowań według rodzajów materiałów, z  jakich zostały wyko-
nane, w  tym o:  
– opakowaniach jednorazowego użytku,  
– opakowaniach wielokrotnego użytku,  
– przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi,  
– toksyczności lub zagrożeniach ze strony materiałów opakowaniowych lub składników stosowanych do pro-
dukcji opakowań,  
b) liczbie wprowadzonych do o brotu lekkich toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego,  
c) masie opakowań, w  tym opakowań środków niebezpiecznych, w  których zostały wprowadzone do obrotu pro-
dukty, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
d)89)  masie poddanych recyklingowi odpadów opakowani owych, w  tym odpadów opakowaniowych powstałych z  opa-
kowań środków niebezpiecznych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje oraz z  uwzględnieniem podziału na 
odpady pochodzące z  gospodarstw domowych i  ze źródeł innych niż gospodarstwa domowe, a  także z  podz iałem 
według sposobu ich recyklingu,  
e)89)  osiągniętych poziomach recyklingu odpadów opakowaniowych, w  tym odpadów opakowaniowych powstałych 
z opakowań środków n iebezpiecznych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
f)89)  wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań 
i dla wszystkich opakowań razem, w  tym opakowań środków niebezpiecznych – w przypadku nie osiągnięcia wy-
maganego poziomu recyklingu,  
g) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałó w, z jakich zostały wykonane, z podziałem 
na opakowania jednorazowego użytku oraz opak owania wielokrotnego użytku – w przypadku przedsiębiorcy, 
który eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań lub produktów w  opakowaniach,  
h) przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz  ze wskazaniem wysokości środków przeznaczo-
nych na ten cel lub wysokości należnych środków, o  których mowa w  art. 19 ust. 4 pkt 2 ustawy z  dnia 13  czerwca 
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, oraz o  wysokości środków, które powinny zostać  
przeznaczone na publiczne kampanie edukacyjne;  
2a) w zakresie lekkich i  pozostałych toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego objętych opłatą recyklingową, o  której mowa 
w art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami op akowaniowymi – informację 
o liczbie nabytych i  wydanych lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego;  
3) w zakresie produktów wymienionych w  załączniku nr  4a do ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsię-
biorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, z  podziałem na określone 
w tym załączniku rodzaje produktów, informacje o:  
a) masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju,  
b) masie poddanych odzyskowi i  recyklingowi odpadów poużytkowych , 
c) osiągniętych poziomach odzysku i  recyklingu odpadów poużytkowych,  
d) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie dla poszczególnych produktów wymienionych 
w załączniku nr  4a do tej ustawy – w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziom u odzysku i  recyklingu;  
 
89) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 29 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 699 
 
 4) w zakresie pojazdów informacje o:  
a) liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w  ciągu roku,  
b) liczbie dni, w  których do zapewnienia sieci zbierania pojazdów brakowało kolejnych stacji demontażu lub punk-
tów zbierania po jazdów,  
c) wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów;  
5) w zakresie sprzętu oraz zużytego sprzętu w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elek-
trycznym i  elektronicznym:  
a) informacje o:  
– masie sprzętu wprowadzonego do obrotu, z  podziałem na grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicz-
nych , oraz na sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych i  na sprzęt inny niż przeznaczony dla gospo-
darstw domowych,  
– masie zebranego zużytego sprzętu pochodząceg o z gospodarstw domowych oraz z  innych źródeł niż gos podar-
stwa domowe, masie zużytego sprzętu przetworzonego w  zakładzie przetwarzania, masie zużytego sprzętu 
przygotowanego do ponownego użycia, masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do 
ponownego użycia, poddanych recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, 
z podziałem na grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,  
– masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z  terytorium kraju  w celu poddania ich recy-
klingowi, innym niż recykling procesom odzysku, oraz unieszkodliwianiu, z  podziałem na odpady wywiezione 
na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego w  rozumieniu art.  4 pkt 5 ustawy 
z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym oraz na terytorium państwa nie-
będącego tym państwem członkowskim, z  podziałem na grupy sprzętu, z  wyodręb nieniem paneli fotowoltaicznych , 
–90) osiągniętym minimalnym rocznym poziomie zbierania zużytego sprzętu, poziomie odzysku oraz poziomie 
przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu, z  podziałem na grupy sprzętu,  
– wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, dla poszczególnych grup sprzętu – w przypadku 
nieosiągnię cia wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku lub 
poziomu przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu,  
b) wykaz zakładów przetwarzania, z  których prowadzącymi została zawarta umowa, o  której mow a w art. 23 ust. 1 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, przez wprowadzającego 
sprzęt lub organizację odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, za  pośrednictwem której autoryzowany 
przedstawiciel lub wpr owadzający sprzęt realizuje obowiązki wynikające z  tej ustawy, zawierający:  
– imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu prowadzącego zakład przetwarzania, z  którym została zawarta umowa, 
oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
– numer identyfikacji podatkowej (NIP) , o ile został nadany,  
– adresy zakładów przetwarzania,  
– numer i  nazwę grupy sprzętu, z  którego powstał przyjmowany przez prowadzącego zakład przetwarzania 
zużyty sprzęt,  
– informację o  zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania,  
– wskazanie, na ja ki okres zawarto umowy z  prowadzącymi zakłady przetwarzania,  
c) informacje o  sposobie przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych ze wskazaniem, czy obowiązek ten 
był zrealizowany samodzielnie, czy za pośrednictwem organizacji odzysku sprzętu elektry cznego i elektronicz-
nego, przy czym w  przypadku wprowadzającego sprzęt przeprowadzającego publiczne kampanie edukacyjne sa-
modzielnie informacje o  wysokości:  
– środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o  których mowa w  art. 15 ust. 3 pkt 2 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym,  
– osiągniętego przychodu netto z  tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu elektrycznego i  elektronicznego na te-
rytorium kraju w  poprzednim roku kalendarzowym;  
6) w zakresie baterii i  akumulatorów oraz zużytych baterii i  zużytych akumulatorów:  
a) informacje o  rodzaju i  masie wprowadzonych do obrotu baterii i  akumulatorów,  
 
90) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  29 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 699 
 
 b) wykaz zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z  których prowadzącymi wprowa-
dzający baterie lub akumulatory ma zawartą umowę, o  której mowa w  art. 36 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 
2009  r. o bateriach i  akumulatorach, zawierający:  
– numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii l ub zużytych akumulatorów,  
– imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład przetwarzania zużytych 
baterii lub zużytych akumulatorów,  
– numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych bater ii lub zużytych aku-
mulatorów, o  ile został nadany,  
– informacje o  masie i  rodzajach przetworzonych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach,  
c) informacje o  przeprowadzonych public znych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości środków 
przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o  których mowa w  art. 37 ust. 4 pkt 2 ustawy z  dnia 
24 kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach,  
d) w przypadku zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych:  
– informacje o  osiągniętych poziomach zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów prze-
nośnych,  
– informacje o  wysokości należnej opłaty produktowej – w przypadku nieosiągn ięcia wymaganych poziomów 
zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych,  
– wykaz punktów zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych prowadzo-
nych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte aku mulatory, z  którym wprowadzający baterie lub akumulatory  
zawarł umowę, o  której mowa w  art. 32 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i akumulatorach, 
oraz wykaz miejsc odbioru, z  których zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory odbie ra zużyte  baterie 
przenośne lub zużyte akumulatory przenośne.  
3. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku wprowadzającego sprzęt, o  którym mowa w  art. 2 ust. 3 ustawy  
z dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, nie  zawiera informacji, o  których mowa 
w ust. 2 pkt 5 lit. a tiret drugie, trzecie i  czwarte, oraz wykazu zakładów przetw arzania, o  którym mowa w  ust. 2 pkt  5 lit. b. 
Art. 74. 1. W  przypadku gdy:  
1) obowiązek określony w  art. 3 ust. 1 ustawy z  dnia 11  maja 20 01 r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospoda-
rowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej,  
2) obowiązki wprowadzającego sprzęt określone w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym,  
3) obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opa-
kowaniowymi  
– wykonuje odpowiednio organizacja odzysku albo organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego albo orga-
nizacja odzysku opakowań, roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków 
sporządza ta organizacja.  
1a. W przypadku autoryzowanego przedstawiciela sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, sporządza organizacja 
odzysku sprzęt u elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie 
elektrycznym i  elektronicznym; do sprawozdania dołącza się wykaz wprowadzają cych sprzęt, o  którym  mowa  w art. 25 ust. 3 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
1b. W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w  opakowania ch lub wprowadzający produkty w opako-
waniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki określone w  art. 18 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opa-
kowaniami i  odpadami opakowaniowymi przez przystąpienie do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy, 
roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza organizacja samo-
rządu g ospodarczego reprezentująca tych wprowadzających.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera informacje, o  których mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1, a także informacje  
określone w:  
1) art. 73  ust. 2 pkt 2 – w przypadku organizacji odzysku opakowań, o  której mowa w  ustawie z  dnia 13 czerwca  2013  r. 
o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 699 
 
 2) art. 73  ust. 2 pkt 3 – w przypadku organizacji odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach 
przedsiębiorców w  zakresie gospodarowan ia niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej;  
3) art. 73  ust. 2 pkt 5 oraz wykaz przedsiębiorców, w  odniesieniu do których organizacja odzysku sprzętu elektrycznego 
i elektronicznego wykonywała obowiązki określone w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elek-
trycznym i  elektronicznym – w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego.  
3. W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań, przyjęty przez nią obo wią-
zek ponownie st aje się, z  dniem otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty 
w opakowaniach, od którego został on przejęty, w  odniesieniu do masy opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu od 
dnia 1  stycznia roku kalendarzowego, w  którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub ogłoszenie upadłości organizacji odzysku 
opakowań.  
3a. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:  
1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 
ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) informacje o  przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze 
wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel oraz o  wysokości środków, które organizacja odzysku 
opakowań powinna przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne;  
3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła w  roku kalendarzowym, którego dotyczy 
sprawozdanie, wykon anie czynności określonych w  art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący:  
a) (uchylona ) 
b) (uchylona ) 
c) (uchylona)  
d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami opako-
waniowymi,  
e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych w  odniesieniu do których posiadaczowi odpadów zostało zlecone 
wykonanie czynności z  zakresu gospodarowania odpadami opakowaniowymi,  
f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykon anie czynności w  zakresie 
gospodarowania odpadami opakowaniowymi.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektroniczny m, przedkłada sprawozdanie obejmujące infor macje, o  których mowa w  art. 73 
ust. 2 pkt 5, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt i  autoryzowanego przedstawiciela, dla których wykonywała 
obowiązki określone w  tej ustawie.  
7. Organizacja odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie 
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, do rocznego sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1, 
dołącza wykaz przedsiębiorców, w  imieniu których działa.  
Art. 74a. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  wrześ nia 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, jest obowiązana do sporządzania rocznego sprawozdania o:  
1) wprowadzających sprzęt, z  którymi organizacja zawarła umowy, o  których mowa w  art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawiera-
jący firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i  numery rejestrowe;  
2) masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z  gospodarstw domow ych oraz z  innych źródeł niż gospodarstwa 
domowe, masie zużytego sprzętu przetworzonego w  zakładzie przetwarzania, masie zużytego sprzętu przygotowanego  
do ponownego użycia, masie odpadów powstałych ze  zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, p od-
danych recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, z  podziałem na grupy sprzętu;  
3) osiągniętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowaniu do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu 
elektrycznego i  elektroniczn ego; 
4) przeprowadzonych przez nią publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze  wskazaniem wysokości środków prze-
znaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków oraz wysokości osiągniętego przychodu netto, o  których 
mowa w  art. 62 ust. 2 albo 3  tej us tawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 699 
 
 Art. 75. 1. Roczne sprawozdanie o  wytwarzanych odpadach i  o gospodarowaniu odpadami sporządza:  
1) wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;  
2) prowadzący działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, z  wyłączeniem prowadzącego odbier anie odpadów 
komunalnych, w  zakresie:  
a) zbierania odpadów,  
b) przetwarzania odpadów  
– obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;  
3) podmiot prowadzący działalność polegającą na wydobywaniu odpadów ze składowiska odpadów lub ze zwałowiska 
odpadów, na pod stawie zgody na wydobywanie odpadów lub decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składo-
wiska odpadów w  fazie poeksploatacyjnej.  
2. Roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera co najmniej:  
1) dane identyfikujące podmiot, o  którym mowa w  ust. 1: 
a) numer rejestrowy,  
b) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
c) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
d) (uchylona)  
2) w przypadku podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 – informacje o:  
a) masie i rodzajach odpadów,  
b) sposobie gospodarowania odpadami, o  ile podmiot gospodaruje odpadami,  
c) instalacjach i  urządzeniach służących do przetwarzania tych odpadów, w  tym dane techniczne i  informacje na 
temat funkcjonowania instalacji i  urządzenia, takie jak terminy i  czas trwania postoju lub awarii oraz liczba godzin 
pracy na dobę, o  ile podmiot przetwarza odpady,  
d) informacje, o  których mowa w  art. 99 ust. 1 – w przypadku posiadacza odpadów pochodzących z  procesów wytwarza-
nia dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów , 
e)91)  masie i  rodzaju produktów i  materiałów powstałych w  wyniku przygotowania do ponownego użycia, recyklingu 
lub innego odzysku – w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego odzysk,  
f)91) masie i  rodzajach wytworzonych odpadów żywności;  
3) w przypadku wytwórcy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 – 
informacje o:  
a) adresie oczyszc zalni ścieków,  
b) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych,  
c) masie i  suchej masie komunalnych osadów ściekowych,  
d) składzie i  właściwościach komunalnych osadów ściekowych,  
e) władającym powierzchnią ziemi, na której są stosowane kom unalne osady ściekowe, z  podaniem imienia i  nazwiska  
lub nazwy podmiotu oraz adresu jego zamieszkania lub siedziby,  
f) miejscu i  powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych,  
g) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych;  
4) w przypadku przedsię biorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów, o  której mowa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 
2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji – informacje o:  
a) liczbie, markach, masie i  roku produkcji pojazdów oraz masie pojazdów wycofanych z  eksploat acji, przyjętych do 
stacji demontażu,  
b) masie odpadów poddanych odzyskowi, w  tym recyklingowi, oraz przekazanych do odzysku, w  tym recyklingu, 
a także masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wypos ażenia i  części wymontowanych z pojaz-
dów wycof anych z  eksploatacji,  
c) masie odpadów poddanych unieszkodliwianiu lub przekazanych do unieszkodliwiania,  
 
91) Dodana  przez art.  1 pkt  30 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 699 
 
 d) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do odzysku, w  tym recyklingu, z  podaniem firmy, siedziby i  adresu , 
e) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania, z  podaniem firmy przedsiębiorcy, oznaczenia 
jego siedziby i  adresu,  
f) osiągniętym w  danej stacji demontażu poziomie odzysku i  recyklingu,  
g) wysokości należnej opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i  recyklingu;  
5) w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego strzępiarkę, o  której mowa w  ustaw ie z dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu  
pojazdów wycofanych z  eksploatacji – informacje o:  
a) wynikach próby strzępienia odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych z  eksploatacji, jeżeli w  roku, którego  
dotyczy sprawozdanie przeprowadzono próby strzępienia odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych z  eks-
ploatacji,  
b) masie odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania, powstałych ze strz ępienia 
odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych z  eksploatacji;  
6) w przypadku zbierającego zużyty sprzęt w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elek-
trycznym i  elektronicznym – informacje o:  
a) masie zebranego zużytego sprzętu  pochodzącego z  gospodarstw domowych oraz z  innych źródeł niż gospodarstwa 
domowe, z  podaniem numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,  
b) masie zużytego sprzętu przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania, z  podaniem nu meru i  nazwy grupy 
sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;  
7) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie  
elektrycznym i  elektronicznym – informacje o:  
a) adresie zakładu przetw arzania,  
b) masie zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego przyjętego przez prowadzącego zakład przetwarzania, 
z podaniem numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych, z  którego powstał ten zu-
żyty sprzęt, oraz o  procesach przetwarzania,  
c) kodzie, rodzaju i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu, przekazanych prowadzącemu działalność w  za-
kresie recyklingu, innych niż recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania, oraz o  masie zużytego sprzętu, 
a także o  kodzie i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, z  podaniem  
typu procesu zastosowanego w  zakładzie przetwarzania oraz numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem 
paneli fotowoltaicznych,  
d) kodzie, rodzaju i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z  terytorium kraju w  podziale na 
inne niż Rzeczpospolita Polska państwa cz łonkowskie w  rozumieniu art.  4 pkt 5 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym oraz państwa niebędące tymi państwami członkowskimi, 
w celu poddania recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku lub unieszkodliwia niu, z podaniem numeru 
i nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;  
8) w przypadku p rowadzącego działalność w  zakresie recyklingu oraz prowadzącego działalność w  zakresie innych niż 
recykling procesów odzysku, o  których mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym – informacje o  kodzie i  masie  odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przyjętych oraz poddanych 
odpowiednio recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku wraz z  podaniem typu procesu;  
9) w przypadku prowadzącego działalność w  zakresie zbierania zużytych baterii lub zużytych aku mulatorów – informacje 
o masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i  z podziałem na 
poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z  którymi ten zbierający ma zawartą umowę, o  której 
mowa w  art. 32 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach lub zbiorcze informacje o  masie 
zebranych zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych w  przypadku zbierającego, który ma 
podpisaną umowę z  podmiotem pośredniczącym, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach 
i akumulatorach;  
10) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów – informacje o:  
a) rodzaju i  masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów,  
b) rodzaju i  masie przetworzonych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów,  
c) osiągniętych poziomach recyklingu,  
d) osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 699 
 
 Art. 76. 1. Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań, o których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, składają je 
w terminie do dnia 15  marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi województwa właściwemu ze względu na:  
1) siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy – w przypadku sprawozdania o  produktac h, opakowaniach i  o gos-
podarowaniu odpadami z  nich powstającymi oraz sprawozdania o  przeprowadzonych publicznych kampaniach eduka-
cyjnych; w  przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwy 
miejscowo jest M arszałek Województwa Mazowieckiego;  
2) miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów – w przypadku sprawozdania o  wytwarzanych odpadach 
i gospodarowaniu odpadami ; 
3) miejsce prowadzenia przez przedsiębiorcę jednostki handlu detalicznego lub hurt owego, w  której są oferowane torby 
na zakupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi – w przypadku sprawozdania o  liczbie nabytych 
i wydanych lekkich i  pozostałych toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego.  
2. Podmioty obowiązane do sporządzania sprawozdań, o których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, sporządzają te  sprawo -
zdania  za pośrednictwem indywidualnego konta w  Bazie danych o  produkt ach i opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
2a. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o p roduktach i opakowaniach oraz o  gos-
podarce  odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej złożenie sprawozdań, o których mowa w art.  73, art. 74a i  art. 75, w ter-
minie określonym w ust. 1, podmioty obowiązane składają sprawozdania niezwłocznie po ustaniu awarii.  
2b. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza komunikat 
o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umoż liwiającej  
dostęp do indywidualne go konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach  oraz o gospodarce odpada mi, o  ile jest to 
technicznie możliwe.  
3. W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności przedsiębiorca sporządza i  składa sprawozdania, 
o których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, w  terminie 7  dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.  
4. (uchylony)  
5. Do terminu złożenia sprawozdań, o  którym mowa w  art. 76 ust. 1, stosuje się art.  57 § 4 i 5 ustawy z  dnia 14  czerwca  
1960  r. – Kodeks postępowania administ racyjnego.  
6. Sprawozdania sporządzane za pośrednictwem indywidualnego kont a w Bazie danych o  produktach i opakowaniach 
oraz o  gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
Art. 77. 1.92) Marszałek województwa weryfikuje informacje zawarte w  sprawozdaniach, o  których mowa w  art. 73, 
art. 74a i  art. 75, za poprzedni rok kalendarzowy, w  terminie do dnia 30  września następnego roku.  
2. Jeżeli z  weryfikacji, o  której mowa w  ust. 1, wynika, że informacje zawarte w  sprawozdaniu są niezgodne ze stanem 
faktycznym, marszałek województwa wzywa za pośrednictwem Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospo-
darce odpadami do korekty sprawozdania, określając termin przekazania korekty nie dłuższy niż 14  dni od dnia otrzymania 
wezwania.  Przepis art.  76 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
3. W przypadku niedokonania korekty sprawozdania w  wyznaczonym terminie, o  którym mowa w  ust. 2, uznaje się, 
że posiadacz odpadów nie wykonał obowiązku przekazania sprawozdania.  
Art. 78. 1. Dokumenty, na podstawie których są sporządzane sprawozdania, przechowuje się przez 5  lat, licząc od 
końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów, a  w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przechowuje do-
kumenty, o  których mowa w  ust. 1, do cz asu zamknięcia składowiska odpadów.  
3. Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje dokumenty, na podstawie których sporządzono roczne sprawo zdanie  
o wytwarzanych odpadach i  o gospodarowaniu odpadami, następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów lub w łada-
jącemu powierzchnią ziemi.  
4. Obowiązek sporządzenia sprawozdań przedawnia się z  upływem 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego , za który  
sprawozdania należało sporządzić.  
 
92) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 31 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 699 
 
 DZIAŁ VI  
Baza danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami  
Art. 79. 1. Tworzy się Bazę danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, zwaną dalej „BDO”.  
2. W BDO gromadzi się informacje o:  
1) wprowadzanych na terytorium kraju opakowaniach, produktach w  opakowaniach, w  podziale na poszczególne rodza je 
opakowań, oraz odpadach z  nich powstających;  
2) wprowadzanych na terytorium kraju olejach smarowych, oponach oraz o  odpadach z  nich powstających;  
3) wprowadzanych pojazdach, zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, b ateriach i  akumulatorach oraz o odpadach  
z nich powstających;  
4) osiągniętych poziomach:  
a)93)  recyklingu odpadów powstałych z  opakowań, o  których mowa w  pkt 1, 
aa)94)  odzysku i  recyklingu odpadów powstałych z  produktów, o  których mowa w  pkt 2, 
b) odzysku i  recyklingu pojazdów,  
c) zbierania, odzysku, przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu z użytego sprzętu elektrycznego i elektro-
nicznego,  
d) zbierania, recyklingu i  wydajności recyklingu zużytych baterii i  zużytych akumulatorów;  
5) rodzajach i  ilości wytwarzanych odpadów oraz ich wytwórcach;  
6) ilości i  jakości komunalnych osadów ściekowych, ich wytwórcach, miejscach zastosowania i  podmiotach władających 
powierzchnią ziemi, na której te osady zostały zastosowane;  
7) rodzaju i  ilości odpadów poddanych przetwarzaniu i zastosowanych procesach przetwarzania;  
8) decyzjach z  zakresu gospodarki odpadami, z  uwzględnieniem pozwoleń na wytwarzanie odpadów i  pozwoleń zintegro-
wanych , decyzji zatwierdzających program gospodarowania odpadami wydobywczymi oraz zezwoleń na prowadze nie 
obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;  
9) innych niż wymienione w  pkt 8 decyzjach wydawanych na podstawie niniejszej ustawy;  
10) transgranicznym przemieszczaniu odpadów, w  tym odpadów opakowaniowych, zużytych baterii i  zużytych akumula-
torów, z użytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego;  
11) wpływach z  opłat produktowych wraz z  odsetkami, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań i  produktów, a  także  
podmiotach, które te opłaty uiściły;  
12) (uchylony)  
13) składowiskach odpadów, z  podziałe m na składowiska w  fazie eksploatacyjnej i  poeksploatacyjnej, w  tym informacje  
o zamkniętych składowiskach odpadów w  trakcie monitoringu, zamkniętych składowiskach odpadów, dla których został  
zakończony monitoring, z  podaniem współrzędnych położenia granic  obszaru składowiska określonych w państwo wym 
systemie  odniesień przestrzennych oraz rodzajów składowanych odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem  składowisk 
odpadów, na których są składowane odpady zawierające azbest lub wydzielonych części na terenie skł adowisk zaliczonych  
do składowisk innych niż niebezpieczne i  obojętne, przeznaczonych do składowania wyłącznie  odpadów zawierają-
cych azbest;  
14) poszczególnych rodzajach instalacji do zagospodarowania odpadów wraz z  podaniem ich położenia, mocy przerobo-
wych i rodzaju stosowanej technologii oraz ilości i  rodzajów odpadów przetwarzanych w  tych instalacjach;  
15) podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wraz z  informacjami o  ilości odebranych 
odpadów komunalnych, z podziałem na odbierane selektywnie i  zmieszane, z  wyodrębnieniem odpadów komunalnych 
ulegających biodegradacji;  
16) gospodarowaniu odpadami komunalnymi w  zakresie objętym rocznym sprawozdaniem z  realizacji zadań, o  których 
mowa w  art. 9q i art. 9s ustawy  z dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach.  
 
93) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 32 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
94) Dodana  przez art.  1 pkt 32 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 699 
 
 3. BDO zawiera także informacje objęte rejestrem.  
4. W BDO gromadzi się również informacje niezbędne do realizacji obow iązków, o  których mowa w  art. 3 rozporzą-
dzenia (WE) nr  2150/2002  Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) z  dnia 25  listopada 2002  r. w sprawie statystyk odpadów 
(Dz. Urz. WE L 332 z  09.12.2002, str.  1; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, str.  257).  
5. W BDO gromadzi się również informacje zawarte w:  
1) dokumentach ewidencji odpadów, o  których mowa w  art. 67 ust. 1; 
2) sprawozdaniach, o  których mowa w  art. 73–75; 
3) dokumentach, o  których mowa w  art. 23 ust. 3 oraz art.  24 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opako-
waniami i  odpadami opako waniowymi ; 
4) dokumentach, o  których mowa w  art. 11 ust. 2 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie 
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej ; 
5) zaświadczeniach, o  których mowa w art. 53 ust. 1, art.  55 ust. 1 i art. 57 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym  
sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym;  
6) zaświadczeniach, o  których mowa w  art. 59a ust.  1 oraz art.  64a ust.  1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach 
i akumulatorach ; 
7)95) zaświadczeniach, oświadczeniach, informacjach oraz dokumentach, o  których mowa w  art. 4a ust.  2 pkt 1 lit.  a oraz 
lit. b ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach;  
8)95) zaświadczeniach, oświadczeniach oraz informacjach, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz lit.  b ustawy z  dnia 
13 czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
9)95) zaświadczeniach, oświadczeniach oraz informacjach, o  których mowa w  art. 15 ust. 8 pkt 1 oraz art.  76 ust. 2 pkt 1 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie e lektrycznym i  elektronicznym.  
6. Baza danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami umożliwia dla danego rodzaju odpadów 
identyfikację ich wytwórcy oraz kolejnych posiadaczy tych odpadów.  
7. W celu dokonywania czynności w  BDO gromadzi się w  niej również informacje: imię, nazwisko, numer PESEL  oraz 
adres e -mail osoby fizycznej, która jest użytkownikiem BDO upoważnionym przez podmiot, niezbędne do dokonywania 
tych czynności.  
Art. 80. 1. Marszałek województwa:  
1) prowadzi i  aktualizuje BDO, w  tym rejestr;  
2) przetwarza dane i  informacje gromadzone w  BDO;  
3) zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych, informacji oraz dokumentów, które otrzymał w  związku z prowa-
dzeniem BDO, zgodnie z  przepisami o  ochronie danych osobowych.  
1a. Marszałek województwa w  celu realizacji zadań związanych z  prowadzeniem BDO przetwarza dane osobowe i  jest 
administratorem tych danych.  
1b. Dane osobowe, o  których mowa w  ust. 1a, przechowuje się:  
1) w przypadku dokumentów ewidencji odpadów – przez 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym zostały 
sporządzone te dokumenty;  
2) w przypadku dokumentów innych niż dokumenty ewidencji odpadów – przez 100  lat, licząc od końca roku kalenda-
rzowego, w  którym zostały sporządzone te dokumenty.  
1c. Dane osob owe, o  których mowa w  ust. 1a, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgod-
nemu z  prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upowa żnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w  poufności.  
 
95) Dodany przez art.  1 pkt 32 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 699 
 
 2. Marszałek województwa niezwłocznie weryfikuje informacje, o  których mowa w  art. 79 ust. 2, na podsta wie: 
1) rocznych sprawozdań, o  których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75; 
2) decyzji, o  których mowa w  art. 79 ust. 2 pkt 8 i 9; 
3) odrębnych przepisów ustawowych o  umieszczaniu informacji w  BDO.  
3. Marszałek województwa zamieszcza w  BDO kopie ostatecznyc h decyzji w  zakresie gospodarki odpadami, o których  
mowa w  art. 79 ust. 2. 
4. Organy właściwe do wydawania decyzji w  zakresie gospodarki odpadami or az innych decyzji wydawanych na  pod-
stawie niniejszej ustawy przekazują do właściwego marszałka województwa – w terminie nie dłuższym niż 30  dni od dnia, 
w którym decyzja stała się ostateczna – kopie ostatecznych decyzji w  formie dokumentu elektronicznego w  rozumieniu 
przepisów ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne – w celu 
umieszczenia ich w  BDO.  
5. Właściwym marszałkiem województwa, o  którym mowa w  ust. 4, jest marszałek tego województwa, na obszarze 
którego znajduje się obszar właściwości organu, który wydał decyzję w  I instancji.  
Art. 81. 1. Adm inistratorem BDO jest minister właściwy do spraw klimatu . 
2. Administratorem danych osobowych przetwarzanych w  BDO jest minister właściwy do spraw klimatu . Przepisy 
art. 80 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu  może po wierzyć innemu podmiotowi administrowanie BDO w  całości lub 
w określonym zakresie.  
4. Podmiotem, o  którym mowa w  ust. 3, jest jednostka sektora finansów publicznych lub jednostka podległa lub nad-
zorowana prze z ministra właściwego do spraw  klimatu . 
5. Admin istrator BDO koordynuje realizację zadań określonych w  art. 80 ust. 1. 
6. Administrator BDO trwale zabezpiecza przed utratą i  nieuprawnionym dostępem informacje zawarte w  rejestrze do-
tyczące podmiotu wykreślonego z  rejestru oraz informacje, które uległy zm ianie.  
7. Administrator BDO zbiera, przetwarza, przechowuje i  zabezpiecza przed utratą dane i  informacje gromadzone 
w BDO.  
8. Administrator BDO wykonuje obowiązki organu właściwego do określenia wzorów dokumentów elektronicznych 
i przekazuje je w  celu umie szczenia w  centralnym repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych, w  tym zamieszcza 
na stronie internetowej określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  84 formularz, o  którym mowa w  art. 53 ust. 2, 
oraz w  BDO formularze, o  których mowa w  art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1. 
9. Zadania administratora BDO są finansowane ze środków budżetu państwa z  części pozostającej w  dyspozycji ministra  
właściwego do spraw klimatu  lub ze  środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej.  
Art. 82. 1. BDO jest prowadzona w  systemie teleinformatycznym w  rozumieniu art.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 17  lutego 
2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
2. BDO jest prowadzona zgodnie z  minimalnymi wymaganiami dla systemów teleinformatycznych oraz zgodnie z  mi-
nimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i  wymiany informacji w  formie elektronicznej w  rozumieniu ustawy 
z dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
Art. 83. 1. Dostęp do BDO posiadają:  
1) minister właściwy do spraw klimatu , 
2) administrator, jeżeli nie jest nim minister właściwy do spraw klimatu , 
2a) ministe r właściwy do spraw środowiska,  
3) minister właściwy do spraw gospodarki,  
4) minister właściwy do spraw rolnictwa,  
5) minister właściwy do spraw transportu,  
6) minister właściwy do spraw zdrowia,  
6a) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej,  
7) Gener alny Dyrektor Ochrony Środowiska i  regionalni dyrektorzy ochrony środowiska,  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 699 
 
 8) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego i  dyrektorzy urzędów statystycznych,  
9) Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,  
10) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wo dnej i  wojewódzki e fundusze ochrony środowiska i gospo-
darki wodnej,  
11) Główny Geodeta Kraju,  
12) marszałek województwa,  
13) wojewoda,  
14) starosta,  
15) wójt, burmistrz lub prezydent miasta,  
16) organy Inspekcji Ochrony Środowiska,  
17) organy Państwowej I nspekcji Sanitarnej,  
18) zarząd związku międzygminnego utworzonego w  celu realizacji zadań z  zakresu gospodarki odpadami komunalnymi , 
19) Policja,  
20) Inspekcja Transportu Drogowego,  
21) organy nadzoru górniczego , 
22)96) zarząd związku metropolitalnego realizujący zadania z  zakresu gospodarki odpadami komunalnymi  
– zwani dalej „użytkownikami”, z  tym że dostęp do rejestru odbywa się zgodnie z  art. 49 ust. 7. 
2. Użytkownicy posiadają uprawnienia do nieodpłatnego dostępu do BDO w  zakresie z wiązanym z  ich kompetencjami 
i zadaniami.  
2a. Użytkownicy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 2, 7 oraz 12 –21, posiadają możliwość weryfikacji zgodności ze stanem 
rzeczywistym prowadzonej przez posiadaczy odpadów ewidencji odpadów.  
3. Administrator BDO współpr acuje z  Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnej w  zakresie niezbędnym do 
realizacji jego zadań ustawowych.  
Art. 84. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) adres strony internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta w  BDO,  
2) zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników  
– mając na uwadze zapewnienie sprawnego przetwarzania informacji zgodnie z  wymaganiami informatyzacji działalności 
podmiotów realizujących zadania publiczne, a  także zakres zad ań publicznych realizowanych przez użytkowników.  
Art. 84a. Do doręczeń pism dokonywanych za pośrednictwem indywidualnego konta w  BDO stosuje się odpowiednio 
art. 46 § 3–8 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z  tym że urzędowe poświadczenia  
odbioru pism w  BDO nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
DZIAŁ VII  
Szczególne zasady gospodarowania niektórymi rodzajami odpadów  
Rozdział 1  
PCB oraz odpady zawierające PCB  
Art. 85. Zakazuje się odzysku PCB . 
Art. 86. 1. Odpady zawierające PCB mogą być przetwarzane tylko po usunięciu z  tych odpadów PCB.  
2. Jeżeli usunięcie PCB z  odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwiania odpadów zawierających PCB stosuje się prze-
pisy dotyczące unieszkodliwiania PCB.  
 
96) Dodany przez art.  3 pkt 8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 699 
 
 Art. 87. 1. PCB unieszkodliwia się przez spalanie w  spalarni odpadów.  
2. Dopuszcza się również unieszkodliwianie PCB w  procesach unieszkodliwiania D8, D9, D12 i  D15, wymienionych 
w załączniku nr  2 do ustawy, jeżeli zastosowana w  tych procesach technika zap ewnia bezpieczne dla środowiska oraz dla 
życia i  zdrowia ludzi unieszkodliwianie PCB.  
Art. 88. Zakazuje się spalania PCB na statkach.  
Art. 89. W karcie ewidencji odpadów zamieszcza się informacje o  zawartości PCB w  odpadach.  
Rozdział 2  
Oleje odpadowe  
Art. 90.97) 1. Oleje odpadowe zbiera się selektywnie, o  ile jest to technicznie wykonalne, z  uwzględnieniem wymagań 
określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  33 ust. 2, jeżeli zostały one określone.  
2. W przypadku gdy jest to technicznie wykonalne, ol ejów odpadowych o  różnych właściwościach nie miesza się ze sobą  
ani z  innymi odpadami lub substancjami, jeżeli takie mieszanie utrudnia ich regenerację lub inny recykling.  
Art. 91. 1. Oleje odpadowe powinny być przetwarzane zgodnie z  hierarchią sposobów po stępowania z  odpadami oraz 
wymaganiami ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska, w  tym bez niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub 
miejsc o  szczególnym znaczeniu, w  szczególności przyrodniczym lub kulturowym.  
2. Oleje odpadowe powinny być w  pierwszej kolejności poddawane regeneracji.  Oleje odpadowe mogą być poddawane 
recyklingowi innemu niż regeneracja, jeżeli recykling ten zapewnia wynik całkowity równoważny lub korzystniejszy dla 
środowiska.98) 
3. Jeżeli regeneracja olejów odpadowych jest ni emożliwa ze względu na stopień ich zanieczyszczenia, oleje te powinny 
być poddawane innym procesom odzysku.  
4. Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są niemożliwe, dopuszcza się ich unieszkodliwianie.  
5. Przez regenerację, o  której mowa w  ust. 2–4, rozumie się jakikolwiek proces recyklingu,  w którym w  wyniku rafinacji  
olejów odpadowych mogą zostać wyprodukowane oleje bazowe, w  szczególności przez usunięcie znajdujących się w  ole-
jach odpadowych zanieczyszczeń, produktów reakcji utleni ania i  dodatków.  
6. Szczegółowy sposób postępowania z  olejami odpadowymi określają przepisy wydane na podstawie art.  33 ust. 2. 
Art. 92. Zakazuje się mieszania olejów odpadowych z  innymi odpadami niebezpiecznymi, w  tym zawierającymi PCB,  
w czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji przekracza dopuszczalne wartości.  
Art. 93. Zakazuje się zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi.  
Rozdział 3  
Odpady medyczne i  odpady weterynaryjne  
Art. 94. 1. Zakazuje się odzysku odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, z  wyjątkiem rodzajów odpadów 
określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2. 
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  oraz właściwy m do 
spraw rolnictwa określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, których odzysk  
jest dopuszczalny, kierując się brakiem zagrożeń stwarzanych przez niektóre odpady medyczne i  odpady weterynaryjne oraz 
możliwościam i poddania ich odzyskowi.  
Art. 95. 1. Posiadacz odpadów medycznych lub odpadów weterynaryjnych unieszkodliwiający te odpady jest obowiązany  
do prowadzenia procesów unieszkodliwiania oraz do ich monitoringu, z  uwzględnieniem właściwości odpadów i  charakteru  
procesu oraz zgodnie z  wymaganiami i  sposobami prowadzenia unieszkodliwiania odpadów, określonymi w  przepisach wy-
danych na podstawie ust.  11. 
2. Zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia się przez termiczne przekształcanie 
w spalarniach odpadów niebezpiecznych.  
 
97) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 33 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
98) Zdanie drugie dodane przez art.  1 pkt 34 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 699 
 
 3. Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych we współ-
spalarniach  odpadów.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. (uchylony)  
11.99) Minister właściwy do spraw klimatu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz ministrem 
właściwym do spraw rolnictwa określi, w  drodze rozporządzenia, dopuszczalne sposoby unieszkodliwiania i  warunki magazy-
nowania odpadów m edycznych i  odpadów weterynaryjnych oraz warunki prowadzenia procesów unieszkodliwiania odpadów 
medycznych i  odpadów weterynaryjnych, a  także sposób monitoringu tych procesów, dla których prowadzenie monitoringu 
jest konieczne dla zapewnienia prawidłowego prowadzenia tych procesów, kierując się potrzebą zapobiegania zagrożeniom 
stwarzanym przez odpady medyczne i  odpady weterynaryjne oraz koniecznością zapewnienia prowadzenia prawidłowego 
magazynowania odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych.  
12. (uchyl ony)100) 
13. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób wydawania dokumentu 
potwierdzającego unieszkodliwienie, terminy jego przekazywania oraz wzór tego dokumentu, kierując się potrzebą zapewnie-
nia wiarygodnych dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań w  zakresie unieszkodliwiania zakaźnych odpadów 
medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych.  
Rozdział 4  
Komunalne osady ściekowe  
Art. 96. 1. Odzysk polegający na stosowaniu komunalnych osadów  ściekowych:  
1) w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu handlowego, włączając 
w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz,  
2) do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,  
3) do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i  do produkcji pasz,  
4) do rekultywacji terenów, w  tym gruntów na cele rolne,  
5) przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z  planów gospodarki odpadami, planów zagospo-
darowania przestrzennego lub decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu  
– odbywa się z  zachowaniem warunków określonych w  ust. 2–13. 
2. Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania władającemu powierzchnią ziemi wyłącznie przez 
wytwórcę  tych osadów.  
3. Odpowiedzialno ść za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów ściekowych w  celach, o  których mowa w  ust. 1 
pkt 1–3, spoczywa na wytwórcy tych osadów.  
4. Stosowanie komunalnych osadów ściekowych jest możliwe, jeżeli są one ustabilizowane oraz przygotowane odpo-
wiednio  do celu i sposobu ich stosowania, w  szczególności przez poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, termicznej 
lub innemu procesowi, który obniża podatność komunalnych osadów ściekowych na zagniwanie i  eliminuje zagrożenie dla 
środowiska lub życia i  zdrowia  ludzi.  
5. Zakazuje się nawadniania komunalnych osadów ściekowych poddanych uprzednio procesowi osuszania.  
 
99) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 9 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
100) Przez art.  3 pkt  9 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 699 
 
 6. Przed stosowaniem komunalne osady ściekowe oraz grunty, na których osady te mają być stosowane, poddaje się 
badaniom, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie ust.  13, przez wytwórcę komunalnych osadów ściekowych.  
7. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania, wraz z  tymi osadami, władającemu  
powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosow ane, informacji o  dawkach tego osadu, które mogą  
być stosowane na poszczególnych gruntach, oraz wyników badań, o  których mowa w  ust. 6. 
8. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, powiadamia 
wojewódzkieg o inspektora ochrony środowiska o  zamiarze przekazania tych osadów władającemu powierzchnią ziemi, na której  
te osady mają być stosowane, na co najmniej 7  dni przed przekazaniem.  
9. Powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 8, jest dokonywane w  formie pisemnej i  zawiera informacje wskazujące władają-
cego powierzchnią ziemi oraz numery ewidencyjne działek, na których komunalne osady ściekowe mają być stosowane.  
10. Władający powierzchnią ziemi, na której mają być stosowane komunalne osady ściekowe, jest obowiązany prze-
chowywać wyniki badań, o  których mowa w  ust. 6, oraz informacje, o  których mowa w  ust. 7, przez okres 5  lat od dnia zasto-
sowania  komunalnych osadów ściekowych.  
11. Władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane w  celach, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 1–3, jest zwolniony z  obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub obowiązku wpisu 
do rejestru.  
12. Zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych:  
1) na obszarach parków narodowych i  rezerwatów przyr ody; 
2) na terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody, w  przypadku ich ustanowienia w  akcie prawa miejscowego  
wydanym na podstawie art.  135 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne (Dz.  U. z 2021 r. poz.  2233  
i 2368 oraz z 202 2 r. poz.  88 i 258 ); 
3) w pasie gruntu o  szerokości 50  m bezpośrednio przylegającego do brzegów jezior i  cieków;  
4) na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz na terenach czasowo podtopionych i  bagiennych;  
5) na terenach czasowo zamarzniętych i  pokrytych śniegiem;  
6) na gruntach o  dużej przepuszczalności, stanowiących w  szczególności piaski luźne i  słabogliniaste oraz piaski gliniaste  
lekkie, jeżeli poziom wód gruntowych znajduje się na głębokości mniejszej niż 1,5  m poniżej powie rzchni gruntu;  
7) na gruntach rolnych o  spadku przekraczającym 10%;  
8) na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, w  przypadku ich ustanowienia w  akcie prawa miejscowego 
wydanym na podstawie art.  141 ust. 1 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo w odne;  
9) na terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody niewymienionymi w  pkt 1, jeżeli osady ściekowe zostały 
wytworzone poza tymi terenami;  
10) na terenach położonych w  odległości mniejszej niż 100  m od ujęcia wody, domu mieszkalnego lub zakła du produkcji 
żywności;  
11) na gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i  warzywa, z  wyjątkiem drzew owocowych;  
12) na gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i  warzyw, których części jadalne bezpośrednio stykają się 
z ziemią i  są spożywan e w stanie surowym  – w ciągu 18  miesięcy poprzedzających zbiory i  w czasie zbiorów;  
13) na gruntach wykorzystywanych na pastwiska i  łąki; 
14) na gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.  
13. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowe warunki stosowania komunalnych osadów ściekowych, w  tym dawki tych osadów, które 
można stosować na gruntach, a  także zakres, częstotliwość i  metody refer encyjne badań komunalnych osadów ściekowych 
i gruntów, na których osady te mają być stosowane, kierując się zasadami ochrony środowiska oraz ochrony gruntów rol-
nych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 699 
 
 Rozdział 5  
Odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów  
Art. 97. Zakazuje się unieszkodliwiania, polegającego na odprowadzaniu do morza, w  tym lokowania na dnie morza, 
odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów.  
Art. 98. 1. Posiadacz odpadów pocho dzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych 
odpadów, ubiegający się o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów polegające na unieszkodliwianiu tych odpadów przez ich 
składowanie, jest obowiązany do podania we wniosku o  wydanie tego  zezwolenia informacji dotyczących:  
1) właściwości fizycznych łącznie z  określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub gazowa) oraz właściwości chemicznych , 
biochemicznych i  biologicznych odpadów;  
2) toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i  biologicz nej odpadów;  
3) akumulowania i  biotransformacji składników odpadów w  organizmach żywych lub osadach;  
4) podatności odpadów na zmiany fizyczne, chemiczne i  biochemiczne oraz wzajemnego oddziaływania w  danym środo-
wisku z  innymi substancjami organicznymi i  nieorganicznymi;  
5) położenia geograficznego składowiska odpadów wraz z  charakterystyką przyległych obszarów;  
6) sposobu opakowania oraz stosowanych sposobów ograniczania rozprzestrzeniania się odpadów;  
7) środków ostrożności podjętych w  celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska.  
2. Posiadacz odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów 
jest obowiązany do prowadzenia monitoringu składowisk oraz miejsc magazynowania tych odpadów.  
3. Marszałek w ojewództwa, biorąc pod uwagę stan środowiska oraz zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia 
ludzi, może, w  drodze decyzji, zobowiązać posiadacza odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu 
oraz z  przetwarzania tych odpadów do prowadzeni a dodatkowych badań wpływu tych odpadów na jakość wód oraz zwięk-
szyć częstotliwość prowadzenia wszystkich badań.  
4. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 3, wszczyna się z  urzędu.  
Art. 99. 1. Posiadacz odpadów pochodzących z  procesów  wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych 
odpadów jest obowiązany w  sprawozdaniu o  wytwarzanych odpadach i  o gospodarowaniu odpadami, o  którym mowa w  art. 75, 
zamieścić informację o  ilości siarczanów lub chlorków w  odpadach przypadających na Mg wyprodukowanego dwutlenku 
tytanu.  
2. W procesie siarczanowym wytwarzania dwutlenku tytanu ilość wytwarzanych odpadów w  przeliczeniu na tonę wy-
produkowanego dwutlenku tytanu nie może przekraczać 5,0  Mg siarczanów.  
Art. 100. 1. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki okre-
śli, w  drodze rozporządzenia, odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych od-
padów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez ich składowanie, kieru jąc się właściwościami odpadów oraz ich oddzia-
ływaniem na środowisko w  trakcie długotrwałego składowania.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, zakres, obowiązkowe i  dodatkowe badania 
wpływu odpadów pochodzących z  procesów  wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów na jakość 
wód, sposoby, metody referencyjne badań i  warunki prowadzenia monitoringu składowisk tych odpadów oraz miejsc ich 
magazynowania, kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziały waniem na środowisko w  trakcie długotrwałego 
składowania.  
Rozdział 6  
Odpady z  wypadków  
Art. 101. 1. Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia, zdrowia ludzi lub środowiska, starosta właściwy ze względu 
na miejsce powstania odpadów z  wypadków, w  drodze dec yzji, wydanej z  urzędu, może nałożyć na sprawcę wypadku obo-
wiązki dotyczące gospodarowania odpadami z  wypadków, w  tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi 
odpadów.  
2. W przypadku odpadów z  wypadków powodujących zanieczyszczenie morza za sprawc ę wypadku uważa się arma-
tora statku, który spowodował powstanie odpadu, o  ile statek jest znany.  
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 699 
 
 3. Decyzję, o  której mowa w  ust. 1, wydaje w  przypadku:  
1) przedsięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych regionalny dyrektor ochrony środowiska;  
2) odpadów z  wypadków powodujących zanieczyszczenie morza dyrektor urzędu morskiego właściwy ze względu na 
miejsce powstania odpadów.  
4. Decyzji, o  której mowa w  ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.  
5. Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w  ust. 1, dokonuje gospodarowania odpadami z  wypadków, jeżeli:  
1) nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku zagospodarowania odpadów z  wypadków 
albo egzekucja okazała się bezskuteczna lub  
2) konieczne jest natychmiast owe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, 
lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w  środowisku.  
6. W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy wypadku albo bezskuteczności egzekucji wobec sprawcy wy-
padku  koszty gospodarowania odpadami z  wypadków, z  wyjątkiem kosztów gospodarowania odpadami z  wypadków powodujących  
zanieczyszczenie morza, są pokrywane, na wniosek odpowiednio starosty lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska, 
ze środków finansowych woje wódzkiego funduszu ochrony środowiska i  gospodarki wodnej.  
Rozdział 6a101) 
Odpady budowlane i  rozbiórkowe  
Art. 101a.  1. Odpady budowlane i  rozbiórkowe zbiera się oraz odbiera selektywnie, z  podziałem co najmniej na: 
drewno, metale, szkło, tworzywa sztuczne,  gips, odpady mineralne, w  tym beton, cegłę, płytki i  materiały ceramiczne 
oraz kamienie.  
2. Obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, nie stosuje się do gospodarstw domowych, punktów selektywnego zbierania  
odpadów komunalnych ani do odpadów budowlanych i  rozbiór kowych, dla których nie ma obowiązku prowadzenia 
ewidencji odpadów określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  66 ust. 5. 
3. Odpady budowlane i  rozbiórkowe, które nie zostały zebrane i  odebrane w  sposób selektywny, podlegają sorto-
waniu  co najmniej na: drewno, metale, szkło, tworzywa sztuczne, gips, odpady mineralne, w  tym beton, cegłę, płytki 
i materiały ceramiczne oraz kamienie.  
Rozdział 7  
Odpady metali  
Art. 102. 1. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany, przy p rzyjmowaniu 
tych odpadów od osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, do wypełniania formularza przyjęcia odpadów metali 
w dwóch egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla przekazującego i  dla przyjmującego odpady.  
2. Formularz, o  którym mowa w  ust. 1, powinien zawierać w  szczególności:  
1) określenie rodzaju odpadów, rodzaju produktu, z  którego powstał odpad, oraz źródło pochodzenia;  
2) imię i  nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość 
osoby pr zekazującej odpady.  
3. Osoba przekazująca odpady metali jest obowiązana do okazania dokumentu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, w celu 
potwierdzenia jej tożsamości.  
4. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany odmówić przyjęc ia odpadów metali  
w przypadku, gdy osoba przekazująca te odpady odmawia okazania dokumentu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2. 
5. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przechowywać wypełnione for-
mularze przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym je sporządzono.  
6. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przedstawić przechowywane for-
mularze na żądanie organów przeprowadzających kontrolę, Policji, straży miejski ej i służb ochrony kolei.  
 
101) Rozdział dodany przez art.  1 pkt  35 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3; wejdzie w  życie z  dniem 1  stycznia 202 3 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 699 
 
 7. Przepisy ust.  1–6 nie dotyczą:  
1) metalowych odpadów opakowaniowych po produktach żywnościowych;  
2) odpadów komunalnych przyjmowanych przez podmiot prowadzący punkt selektywnego zbierania odpadów komunal-
nych w  ramach systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.  
8. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza, o  którym mowa w  ust. 1, kie-
rując się potrzebą ujednolicenia tego dokumentu, zapewnienia właściwej kontroli obrotu odpadami  metali oraz zapobiegania 
kradzieży i  dewastacji w  szczególności urządzeń telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych, kolejowych i  wodno -kanaliza-
cyjnych.  
Rozdział 8  
Statki przeznaczone do recyklingu  
Art. 102a.  1. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwa rzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków 
dołącza się:  
1) informację o  metodzie recyklingu statków;  
2) informację o  rodzaju i  wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków;  
3) informację o  ograniczeniach i  uwarunkowaniach w  funkcjonowa niu zakładu recyklingu statków, w  tym dotyczące gospo-
darowania  odpadami niebezpiecznymi;  
4) informację o  maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako sumę masy statków wyrażoną 
w tonach masy statku pustego (LDT) w  rozumieniu art . 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013;  
5) zaświadczenie o  zgodności z  wymogami, o  których mowa w  art. 13 ust. 1 lit. b–j rozporządzenia 1257/2013, wydane 
przez uznaną organizację upoważnioną zgodnie z  art. 8 ust. 1 ustawy z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim  
(Dz. U. z 2020 r. poz. 680 oraz z 202 1 r. poz.  234), wydane nie wcześniej niż 3  miesiące przed dniem złożenia wniosku.  
2. Do wniosku o  przedłużenie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków dołącza się 
zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 5. 
Art. 102b.  1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków 
zatwierdza plan recyklingu statku, o  którym mowa w  art. 7 rozporządzenia 1257/2013, w  drodze decyzji,  w terminie 60  dni, 
licząc od dnia jego przedłożenia przez prowadzącego zakład recyklingu statków.  
2. Zatwierdzenie planu recyklingu statku wymaga zasięgnięcia opinii dyrektora urzędu morskiego właściwego ze 
względu na miejsce przetwarzania. Właściwość dyr ektora urzędu morskiego określa się zgodnie z  art. 17 ust. 1a i 1b ustawy 
z dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim.  
3. Dyrektor urzędu morskiego wydaje opinię o  planie recyklingu statku w  terminie 30  dni, licząc od dnia jego otrzy-
mania. Niewyda nie opinii w  tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń do planu.  
4. W przypadku gdy plan recyklingu statków nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
1257/2013, organ, o  którym mowa w  ust. 1, odmawia zatwierdzenia tego planu, w drodze decyzji.  
Art. 102c.  1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków, 
pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla prowadzącego zakład recyklingu statków oraz pozwolenia zintegrowanego dla 
prowadzącego z akład recyklingu statków informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw klimatu  o wydaniu, prze-
dłużeniu i  cofnięciu tego zezwolenia oraz pozwolenia, a  także przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualizowania 
europejskiego wykazu, o  którym mow a w art. 16 rozporządzenia 1257/2013.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  informuje niezwłocznie Komisję Europejską o  uzyskaniu przez prowadzącego 
zakład recyklingu statków zezwolenia oraz pozwolenia, o  których mowa w  ust. 1, o ich przedłużeniu i  cofnięc iu oraz o  wstrzy-
maniu  działalności prowadzącego zakład recyklingu statków, a  także przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualizo-
wania europejskiego wykazu, o  którym mowa w  art. 16 rozporządzenia 1257/2013.  
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 699 
 
 DZIAŁ VIII  
Wymagania dotyczące prowadzenia procesów przetwarzania odpadów  
Rozdział 1  
Składowanie odpadów  
Art. 103. 1. Odpady składuje się:  
1) na składowisku odpadów;  
2) w podziemnym składowisku odpadów, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze;  
3) w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 10  lipca 2008  r. o odpadach 
wydobywczych.  
2. Wyróżnia się następujące typy składowisk odpadów:  
1) składowisko odpadów niebezpiecznych;  
2) składowisko odpadów obojętnych;  
3) składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i  obojętne.  
Art. 104. 1. Zakazuje się magazynowania odpadów na składowisku odpadów.  
2. Zakazuje się zbierania lub przetwarzania odpadów na składowisku odpadów w  inny sposób niż składowanie odpadów,  
z wyjątkiem pr zypadków określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  124 ust. 6. 
Art. 105. 1. Odpady przed umieszczeniem na składowisku odpadów poddaje się procesowi przekształcenia fizycznego, 
chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z segregacją, w  celu ogra niczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi 
lub dla środowiska oraz ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów, a  także ułatwienia postępowania z  nimi lub 
prowadzenia odzysku.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do odp adów obojętnych oraz odpadów, w  stosunku do których proces przekształcenia 
fizyczneg o, chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z  segregacją, nie doprowadzi do osiągnięcia celów, o  których  
mowa w  ust. 1. 
Art. 106. 1. Na składowisku odpadów nieb ezpiecznych nie mogą być składowane odpady inne niż niebezpieczne.  
2. Stałe odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach składowiska odpadów innych niż 
niebezpieczne i  obojętne.  
3. Wydzielone części składowiska odpadów, o których mowa w  ust. 2, muszą spełniać wymagania określone dla skła-
dowiska odpadów niebezpiecznych.  
4. Na wydzielonych częściach składowisk odpadów, o  których mowa w  ust. 2, nie mogą być składowane odpady inne  niż 
niebezpieczne.  
Art. 107. 1. Na składowisk u odpadów innych niż niebezpieczne i  obojętne, mogą być składowane:  
1) odpady komunalne;  
2) odpady inne niż niebezpieczne i  obojętne;  
3) stałe odpady niebezpieczne lub odpady powstałe w  wyniku przekształcenia odpadów niebezpiecznych, spełniające kryte-
ria dopuszczenia do składowania na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i  obojętne określone w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  118. 
2. Odpady, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, nie mogą być składowane na wydzielonych częściach składowiska odpadów 
innych niż niebezpieczne i  obojętne przeznaczonych do składowania odpadów innych niż niebezpieczne, które ulegają bio-
degradacji.  
Art. 108. Na składowisku odpadów obojętnych mogą być składowane tylko odpady obojętne.  
Art. 109. Do składowania na składowisku odp adów mogą być dopuszczone wyłącznie odpady:  
1) w stosunku do których została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, przeprowadzono testy zgodności, 
o ile są wymagane zgodnie z  art. 113, i  dokonano weryfikacji, o  której mowa w  art. 114 ust. 2; 
2) spełniają kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów, określone w  przepisach wydanych 
na podstawie art.  118. 
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 699 
 
 Art. 110. 1. Podstawową charakterystykę odpadów sporządza wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za 
gospodarowanie o dpadami, kierujący odpady do składowania na składowisko odpadów, a  w przypadku odpadów komunal-
nych – podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 13  września 
1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach.  
2. Podstawowa charakterystyka odpadów zawiera:  
1) informacje podstawowe:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
b) rodzaj odpadów,  
c) syntetyczny opis procesu wytwarzania odpadów uwzględniający podstawowe użyte surowce i  wytworzone 
produkty,  
d) oświadczenie o  braku wśród odpadów kierowanych na składowisko odpadów, odpadów objętych zakazem skła-
dowania wymienionych w  art. 122 ust. 1, 
e) opis zastosowanego procesu przetwarzania odpadów, a  także opis sposobu segregow ania odpadów lub oświadczenie  
o przyczynie, dla której wymienione działania nie zostały wykonane,  
f) opis odpadów podający kolor, postać fizyczną oraz jego zapach,  
g) wykaz właściwości w  odniesieniu do odpadów, które mogą zostać przekwalifikowane na odpady inne niż niebez-
pieczne zgodnie z  art. 7 i art. 8, 
h) wskazanie typu składowiska odpadów, na którym odpady mogą być składowane po przeprowadzeniu badań, o  których  
mowa w  art. 117, zgodnie z  kryteriami dopuszczenia odpadów do skła dowania na składowisku odpadów określo-
nymi w  przepisach wydanych na podstawie art.  118, 
i) oświadczenie o  braku możliwości odzysku, w  tym recyklingu odpadów,  
j) podanie częstotliwości przeprowadzania testów zgodności;  
2) informacje dodatkowe, o  ile są isto tne dla eksploatacji danego typu składowiska odpadów, dotyczące:  
a) fizykochemicznego składu oraz podatności odpadów na wymywanie,  
b) zachowania środków ostrożności na składowisku odpadów.  
3. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie n a wytwarzanie odpadów, które zawiera wszystkie  
informacje, o  których mowa w  ust. 2, nie sporządza się podstawowej charakterystyki odpadów.  
4. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, które nie zawiera 
wszystkic h informacji, o  których mowa w  ust. 2, sporządza się podstawową charakterystykę odpadów, która zawiera braku-
jące informacje.  
5. Podstawową charakterystykę odpadów bez przeprowadzenia badań, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. h, sporządza się  
dla odpadów:  
1) obojętnych, określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  118, 
2) dla których wszelkie informacje niezbędne do sporządzenia podstawowej charakterystyki są znane i  uzasadnione, 
zgodnie z  wymaganiami dotyczącymi składowania odpadów, określonymi w  decyzjach właściwych organów,  
3) dla których wykonywanie badań jest niepraktyczne lub dla których testy zgodności nie mogą zostać wykonane ze 
względów technicznych lub właściwe metody badań poszczególnych kryteriów dopuszczania, o  który ch mowa w przepisach  
wydanych na podstawie art.  118, są niedostępne,  
4) komunalnych  
– o ile pochodzą od jednego wytwórcy odpadów i  stanowią jeden strumień odpadów.  
6. W przypadku odpadów komunalnych, za jeden strumień odpadów uznaje się odpady pochodzące z  jednego regionu 
gospo darki odpadami komunalnymi.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 3, odpady mogą być dopuszczone do składowania na składowisku odpa-
dów danego typu, jeżeli wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za ich zagospodarowanie przekaże uzasadnienie 
w tym zakresie zarządzającemu składowiskiem odpadów, odpowiednio je dokumentując.  
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 699 
 
 Art. 111. 1. Podstawowa charakterystyka odpadów dla odpadów wytwarzanych r egularnie zawiera informacje, o których  
mowa w  art. 110 ust. 2, oraz wskazuje:  
1) zmiany mogące wystąpić  w składzie odpadów;  
2) zmiany cech charakterystycznych odpadów;  
3) podatność odpadów na wymywanie ustalane podczas testu wymywania przeprowadzonego dodatkowo na partii odpadów , 
o ile test jest uzasadniony;  
4) główne zmieniające się właściwości odpadów.  
2. Przez odpady wytwarzane regularnie rozumie się odpady powstające w  instalacjach jednego rodzaju pod względem 
technologicznym, przy zastosowaniu surowców charakterystycznych dla tego procesu technologicznego.  
3. Jeżeli w  instalacji wprowadzono zmiany związane z  zastosowaniem innych surowców, materiałów lub zmiany powo-
dujące  zmniejszenie albo zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko, sporządza się nową podstawową charak-
terystykę odpadów.  
Art. 112. 1. Dla każdej partii odpad ów wytwarzanych nieregularnie przed ich skierowaniem na składowisko odpadów 
sporządza się odrębną podstawową charakterystykę odpadów.  
2. Przez odpady wytwarzane nieregularnie rozumie się odpady powstające w  instalacjach i  procesach różnego rodzaju  lub 
odpa dy, których skład nie może zostać jednoznacznie scharakteryzowany, w  szczególności odpady powstające wskutek 
wstępnego przetwarzania, mieszania lub innych działań powodujących zmianę charakteru lub składu tych odpadów.  
Art. 113. 1. Odpady wytwarzane regula rnie, kierowane na składowisko odpadów danego typu, poddaje się testowi zgod-
ności , podczas którego sprawdza się dopuszczalne graniczne wartości wymywania oraz wybrane parametry charakterystyczne 
dla danego rodzaju odpadów.  
2. Test zgodności przeprowadza po siadacz odpadów, o  którym mowa w  art. 110 ust. 1. 
3. Test zgodności przeprowadza się:  
1) co najmniej raz na 12  miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z  podstawowej charakterystyki odpadów;  
2) w przypadku zmian w  procesie produkcji, w  szczególności dotyczą cych zmiany użytych surowców lub materiałów.  
4. W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z  informacjami zawartymi w  podstawowej charakterystyce 
odpadów sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.  
5. Testu zgodności nie przeprowadza się  dla odpadów, o  których mowa w  art. 110 ust. 5. 
Art. 114. 1. Podstawową charakterystykę odpadów oraz testy zgodności wytwórca lub posiadacz odpadów odpowie-
dzialny za gospodarowanie odpadami przekazuje zarządzającemu składowiskiem odpadów, przed przekazanie m odpadów 
na składowisko odpadów.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów dokonuje weryfikacji odpadów, która polega na:  
1) oględzinach przed i  po rozładunku odpadów;  
2) sprawdzeniu zgodności przyjmowanych odpadów z  informacjami zawartymi w  podstawowej chara kterystyce odpadów.  
3. Weryfikacja odpadów może być przeprowadzana w  miejscu ich wytwarzania, jeżeli są one składowane na składo-
wisku odpadów zarządzanym przez ich wytwórcę.  
Art. 115. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów pobiera próbki odpadów dostarczony ch do składowania na składo-
wisku odpadów co najmniej raz w  miesiącu i  przechowuje je przez okres co najmniej miesiąca.  
2. Próbek nie pobiera się w  przypadku odpadów, o  których mowa w  art. 110 ust. 5. 
Art. 116. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów, a  w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przecho-
wuje do czasu zamknięcia składowiska odpadów podstawową charakterystykę odpadów oraz wyniki testów zgodności.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje podstawową charakterystykę odpadów i  wynik i testów zgod ności 
następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów lub władającemu powierzchnią ziemi.  
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 699 
 
 Art. 117. 1. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu uważa się za speł-
nione, jeżeli są potwierdzone badaniami l aboratoryjnymi wykonanymi przez laborato rium, o  którym mowa w  art. 147a  ustawy 
z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
2. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu obejmują:  
1) dopuszczalne graniczne wartości wymywania;  
2) parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.  
Art. 118. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia:  
1) odpady obojętne, dla których  podstawową charakterystykę odpadów sporządza się bez przeprowadzania badań, o  których 
mowa w  art. 110 ust. 2 pkt 1 lit. h, 
2) kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu,  
3) zakres badań, o  których mowa w  art. 117 ust. 1 
– kierując się właściwościami odpadów i  potrzebą zapewnienia właściwego postępowania z  odpadami na składowisku odpadów  
oraz uwzględniając rodzaje odpadów i  zawartość w  nich substancji organicznych.  
Art. 119. Zarządzający składowiskiem odpadów, przed przy jęciem odpadów do składowania na składowisku odpadów,  
jest obowiązany także:  
1) ustalić masę przyj  mowanych odpadów;  
2) sprawdzić zgodność przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w  karcie przekazania odpadów lub dokumentach 
wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;  
3) w przypadku odpadów rtęci metalicznej – sprawdzić pojemniki i  certyfikat wymagane dla składowania tych odpadów.  
Art. 120. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów odmawia przyjęcia odpadów do składowania na składowi sku odpadów  
w przypadku stwierdzenia:  
1) niezgodności przyjmowanych odpadów z  informacjami zawartymi w  podstawowej charakterystyce odpadów lub nie-
dostarczenia testów zgodności, o  ile są wymagane, niezwłocznie po ich przeprowadzeniu;  
2) niezgodności przyjmo wanych odpadów z  danymi zawartymi w  karcie przekazania odpadów lub dokumentami wymaganymi  
przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;  
3) niezgodności przyjmowanych odpadów z  decyzją zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, instrukcją  
prowadzenia składowiska odpadów, pozwoleniem zintegrowanym lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.  
2. W przypadku przekazywania do składowania na składowisku odpadów, odpadów niezgodnych z  dokumentami, o  których  
mowa w  ust. 1, zarządzający składowiskiem od padów zawiadamia o  tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony 
środowiska.  
Art. 121. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do składowania odpadów na składowisku odpadów  
w sposób selektywny, mając na uwadze uniknięcie szkodliwych dla środowiska reakcji pomiędzy składnikami tych odpadów,  
możliwość dalszego ich wykorzystania oraz rekultywację i  ponowne zagospodarowanie terenu składowiska odpadów.  
2. Dopuszcza się składowanie odpadów, określonych w  przepisach wydanych na p odstawie ust.  3, na składowisku odpadów  
w sposób nieselektywny, jeżeli w  wyniku takiego składowania nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddziaływania tych 
odpadów na środowisko.  
3. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, w  drodze 
rozporządzenia, rodzaje odpadów, które mogą być składowane na składowisku odpadów w  sposób nieselektywny,  kierując się 
właściwościami odpadów oraz mając na uwadze, aby w  wyniku reakcji pomiędzy wspólnie składowanymi odpad ami nie na-
stąpiło  zwiększenie zagrożenia dla środowiska.  
Art. 122. 1. Zakazuje się składowania na składowisku odpadów następujących odpadów:  
1) występujących w  postaci ciekłej, w  tym odpadów zawierających wodę w  ilości  powyżej 95% masy całkowitej, z  wy-
łączeniem szlamów;  
2) o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych;  
3) zakaźnych medycznych i  zakaźnych weterynaryjnych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 699 
 
 4) powstających w  wyniku badań naukowych i  prac rozwojowych lub działalności dydaktycznej, kt óre nie są zidenty fiko-
wane  lub są nowe i  których oddziaływanie na środowisko jest nieznane;  
5) opon i  ich części, z  wyłączeniem opon rowerowych i  opon o  średnicy zewnętrznej większej niż 1400  mm; 
5a)102)  selektywnie zebranych w  celu przygotowania ich do ponownego użycia lub recyklingu, z  wyłączeniem odpadów powstają-
cych w wyniku dalszego przetwarzania odpadów selektywnie zebranych, jeżeli w  tym przypadku składowanie zapew-
nia wynik najlepszy dla środowiska, zgodnie z  hierarchią sposobó w postępowania z  odpa dami;  
6) ulegających biodegradacji selektywnie zebranych;  
7) określonych w  przepisach odrębnych.  
2. Zakazuje się składowania odpadów w  śródlądowych wodach powierzchniowych i  podziemnych, w  polskich obszarach  
morskich oraz w  przypadkac h określonych w  przepisach odrębnych.  
3. Zakazuje się rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub z  innymi substancjami lub przedmiotami  
w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu, ok reślonych w  prze-
pisach  wydanych na podstawie art.  118. 
Art. 123. 1. Okres przygotowania do budowy, budowy oraz prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazy:  
1) przedeksploatacyjną – okres poprzedzający uzyskanie pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzając ej instrukcję prowa-
dzenia składowiska odpadów;  
2) eksploatacyjną – okres od dnia uzyskania pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia skła-
dowiska odpadów do dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów;  
3) poeksploatacyjną – okres 30  lat liczony od dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów.  
2. Dzień zakończenia rekultywacji składowiska odpadów jest równocześnie dniem zamknięcia tego składowiska.  
Art. 124. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów posiada tytuł prawny do całej nieruchomości, na której znajduje się 
składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska, 
w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną.  
2. Lokalizacja, budowa oraz prowadzeni e składowiska odpadów musi spełniać wymagania zapewniające bezpieczne 
dla życia i  zdrowia ludzi oraz dla środowiska składowanie odpadów, w  szczególności wymagania zapobiegające zanieczysz-
czeniu wód powierzchniowych i  podziemnych, gleby i  ziemi oraz powietr za. 
3. Prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejm owane w  fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyj-
nej dotyczące funkcjonowania składowiska odpadów, w  tym monitoring składowiska odpadów. Składowisko odpadów prowadzi  
zarządzający składo wiskiem odpadów.  
4. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany prowadzić monitoring składowiska odpadów w  fazie przed -
eksploatacyjnej , eksploatacyjnej i  poeksploatacyjnej.  
5. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany przekazywać wyniki mon itoringu składowiska odpadów 
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w  terminie do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzo-
wego po zakończeniu roku, którego te wyniki dotyczą.  
6. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozpor ządzenia:  
1) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy i  prowadzenia składowiska odpadów, jakim odpowiadają po-
szczególne typy składowisk odpadów,  
2) zakres, czas i  częstotliwość oraz sposób i  warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów  
– kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia i  zdrowia ludzi oraz dla środowiska 
a lokalizacją, technicznymi parametrami i  sposobem prowadzenia składowiska odpadów oraz uwzględniając zjawiska przy-
rodnicze i  uwarunkowania geo logiczne, a  także systemy kontroli poszczególnych elementów środowiska, oraz kierując się 
specyficznymi wymaganiami dotyczącymi składowania niektórych rodzajów odpadów.  
Art. 125. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpi eczenia roszczeń z  tytułu  
wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku oraz szkód w  środowisk u w rozumieniu ustawy z  dnia 13 kwietnia 2007  r. 
o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, w  związku z  prowadzeniem składowiska odpadów.  
 
102) Dodany przez art.  1 pkt  36 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 699 
 
 2. Zabezpieczeni e, o którym mowa w  ust. 1, może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpiecze-
niowej lub polisy ubezpieczeniowej.  
3. Zabezpieczenie w  formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ wydający 
decyzję zatwierdzaj ącą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, a  zabezpieczenie w  formie gwarancji bankowej, gwa-
rancji  ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do organu wydającego tę decyzję.  
4. Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa u bezpieczeniowa powinna stwierdzać, że w  razie wy-
stąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku, bank lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zobo-
wiązania w  przypadku, o  którym mowa w  art. 131 ust. 4, na rzecz organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1. 
Art. 126. 1. Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów wymaga zgody dyrektora regionalnego zarządu gospodarki 
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w  zakresie związanym z  ochroną wód.  
2. Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów : 
1) w pobliżu lotnisk – wymaga zgody organów administracji lotniczej;  
2) w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie, na którym znajdują się zabytki archeologiczne – wymaga zgody woje-
wódzkiego  konserwatora zabytków;  
3) w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz portów i  przystani morskich – wymaga zgody dyrektora urzędu morskiego.  
3. Organ właściwy do wydania dla składowiska odpadów decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu 
odmawia wydania decyzji w  przypadku:  
1) braku zgody, o  której mowa w  ust. 1 lub 2;  
2) określonym w  przepisach odrębnych.  
Art. 127. 1. Wniosek o  wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów, z  zastrzeżeniem przepisów ustawy 
z dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, dodatkowo zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) określenie rodzajów odpadów przewidzianych do składowania na składowisku odpadów;  
3) określenie przewidywanej rocznej i  całkowitej masy składowanych odpadów oraz pojemności składowiska  odpadów 
i jego docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);  
4) opis terenu składowiska odpadów, w  szczególności jego charakterystykę geologiczną i  hydrogeologiczną;  
5) opis sposobu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub ograniczenia ilości  odpadów i  ich negatywnego oddziaływania  
na środowisko;  
6) plan dotyczący prowadzenia, w  tym zarządzania i  monitoringu składowiska odpadów;  
7) wytyczne technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunek jego rekultywacji;  
8) określenie sposobów zapobie gania awariom i  sposobów postępowania w  przypadku ich wystąpienia.  
2. Do wniosku o  wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów dołącza się oświadczenie o  posiadanym tytule 
prawnym do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie zlokalizowane skł adowisko odpadów wraz ze wszystkimi 
instalacjami i  urządzeniami, związanymi z  prowadzeniem tego składowiska odpadów, w  okresie obejmującym fazę eksploata-
cyjną  i poeksploatacyjną.  
3. Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów określa  w tym pozwoleniu wymagania 
zapewniające ochronę życia i  zdrowia ludzi, ochronę środowiska oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.  
4. Wymagania, o  których mowa w  ust. 3, dotyczą:  
1) typu składowiska odpadów;  
2) warunków technicznych składowiska  odpadów;  
3) rodzaju odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;  
4) rodzaju odpadów niebezpiecznych dopuszczonych do składowania na wydzielonej części składowiska odpadów innych  
niż niebezpieczne i  obojętne, jeżeli część tego składowiska wydzielono do składowania odpadów niebezpiecznych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 699 
 
 5) rocznej i  całkowitej  masy odpadów dopuszczonych do składowania oraz p ojemności składowiska odpadów i docelowej 
rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);  
6) sposobu prowadzenia składowiska odpadów;  
7) sposobu gromadzenia, oczyszczania i  odprowadzania odcieków;  
8) sposobu gromadzenia, oczyszczania i  wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego;  
9) sposobu, częstotliwości i  czasu prowadzenia monitoringu składowiska odpadów;  
10) sposobu post ępowania w  przypadku wystąpienia awarii;  
11) wytycznych technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunku jego rekultywacji.  
5. W przypadku gdy budowa składowiska odpadów nie jest określona w  wojewódzkim planie gospodarki odpadami, 
organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów odmawia wydania tego pozwolenia.  
Art. 128. Zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu składowiska 
odpadów po uzyskaniu kolejno:  
1) pozwolenia zintegro wanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
2) pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów;  
3) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 129. 1. Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaje,  na wniosek zarządzającego 
składowiskiem, marszałek województwa, a  w przypadku przedsięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych – regionalny dyrektor  
ochrony środowiska. Właściwość miejscową organu określa się według miejsca lokalizacji składowiska odpadów.  
2. Wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) informację o  uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie  składowiska odpadów;  
3) informację o  proponowanej formie i  wysokości zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 125. 
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;  
2) dokumenty potwierdzające posiadan ie tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie zloka-
lizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami, związanymi z  prowadzeniem tego składowiska, 
w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną;  
3) kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska odpadów w  zakresie gospodarowania odpa-
dami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;  
4) zaświadczenie o  niekaralności zarządzającego składowiskiem:  
a) a w przypadku zar ządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nie posiadającą  
osobowości prawnej, także jego wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu, za przestęp-
stwa przeciwko środowisku,  
b) będącego osobą fizyczną , a w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką 
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jego wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka  
zarządu, za przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 ustawy z  dnia 
6 czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
4. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę poeksploatacyjną i  zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) określenie typu składowiska odpadów;  
3) określenie, czy na składowisku odpadów, którego dotyczy instrukcja, jeżeli jest to składowisko odpadów innych niż 
niebezpieczne i  obojętne, zostały wydziel one części, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów nie-
bezpiecznych;  
4) rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 699 
 
 5) roczną i  całkowitą  masę odpadów dopuszczonych do składowania;  
6) docelową rzędną (maksymalną w ysokość składowania) i  pojemność składowiska odpadów;  
7) rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów, zamiast innych materiałów, w  fazie eksploatacyjnej  
i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia;  
8) wyszczególnienie urządzeń techn icznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania składowiska odpadów;  
9) wyszczególnienie aparatury kontrolno -pomiarowej wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych;  
10) określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;  
11) określ enie rodzaju i  grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;  
12) określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;  
13) określenie sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych;  
14) określenie procedury przyjęcia odpadów na składow isko odpadów;  
15) określenie sposobów i  częstotliwości prowadzonych badań, o  których mowa w  art. 117; 
16) określenie planu awaryjnego, w  szczególności na wypadek wykrycia zmian w  jakości wód gruntowych z  powodu emisji  
substancji ze składowiska odpadów;  
17) sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunek jego rekultywacji;  
18) inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i  nadzoru nad składowiskiem odpadów 
w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.  
5. Instruk cja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia 
składowiska odpadów.  
6. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję pro wadzenia składowiska odpadów 
do czasu zakończenia fazy  poeksploatacyjnej składowiska.  
7. Na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, organ o  którym mowa w  ust. 1, po zakończeniu fazy poeksploata-
cyjnej , wydaje decyzję o  wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 130. 1. Właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia skła-
dowiska odpadów może określić dodatkowe wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów.  
2. W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia sk ładowiska odpadów, właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1, zatwierdza również wysokość i  formę zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 125. 
Art. 131. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszcz eń nie później  
niż 3  miesiące od dnia, w  którym decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów stała się ostateczna.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez 
okres zarządzania przez niego składowiskiem odpadów.  
3. Zarządzający składowiskiem odpadów, po uzyskaniu decyzji o  wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję pro-
wadzenia składowiska odpadów, o  której mowa w  art. 129 ust. 7, może złożyć wniosek o  zwrot ustano wionego zabezpie-
czenia roszczeń.  
4. W przypadku wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 
13 kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, 
orzeka, w  drodze decyzji, o  przeznaczeniu środków z  zabezpieczenia roszczeń na usunięcie tych skutków, o  ile działań tych 
nie wykonał na własny koszt zarządzający składowiskiem odpadów.  
Art. 132. Na stanowisku kierownika składowiska odpadów zarządzający składowiskiem odpadów zatrudnia osobę po-
siadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych 
procesów przetwarzania odpadów.  
Art. 133. W przypadku gdy z  przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika brak możliwości  
monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy organ, o  którym  mowa w  art. 129 
ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, może określić odrębny zakres prowadzenia 
monitoringu danego składowiska odpadów, odstępując od wymogów określonych w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 124 ust. 6 pkt 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 699 
 
 Art. 134. Właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, odmawia, w  drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji pro-
wadzenia składowiska odpadów, w  przypadku gdy:  
1) zarządzający składowiskiem odpadów nie posiada tytułu prawnego do dysponowania c ałą nieruchomością, na której 
jest zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacja mi i urządzeniami, związanymi z prowadze-
niem tego składowiska, w  okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną;  
2) sposób prowadzenia składowiska  odpadów jest sprzeczny z  pozwoleniem na budowę;  
3) sposób prowadzenia składowiska odpadów mógłby powodować zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środo-
wiska;  
4) kierownik składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakre sie gospodarowania od-
padami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;  
5) zarządzający składowiskiem odpadów będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą albo wspólnik, pro-
kurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu za rządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jed-
nostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa 
przeciwko środowisku lub za przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 
ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny;  
6) wobec zarządzającego składowiskiem prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko środowisku  
na podstawie przepisów ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpo wiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny  za-
bronione pod groźbą kary.  
Art. 135. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności składowiska 
odpadów i  jest obowiązany do realizacji wszystkich obowiązków wynikający ch z obowiązujących przepisów i  decyzji, o  których  
mowa w  art. 128. 
2. Zarządzający składowiskiem odpadów utrzymuje i  prowadzi składowisko odpadów w  sposób zapewniający właś ciwe 
funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska odp adów oraz zachowanie wymagań sanitar-
nych , bezpieczeństwa i  higieny pracy, przeciwpożarowych, a  także wymaga ń ochrony środowiska, zgodnie z  instrukcją pro-
wadzenia składowiska odpadów i  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.  
3. Zmiany na składowisku odpadów, o których mowa w  art. 129 ust. 4 pkt 2–7, 9–11 i 17, wymagają wydania decyzji 
zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
4. W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1, orzeka o  wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 136. Zarządzającym gminnym składowiskiem odpadów nie może być jednostka sektora finansów publicznych. 
Gmina może utworzyć podmiot niebędący taką jednostką w  celu prowadzenia gminnego składowiska odpadów lub powie-
rzyć wykonywanie praw i  obowiązków zarządzająceg o gminnym składowiskiem odpadów podmiotowi niebędącemu jed-
nostką sektora finansów publicznych na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 20  grudnia 1996  r. o gospodarce komunalnej  
(Dz. U. z 2021 r. poz.  679). 
Art. 137. 1. Cena za przyjęcie odpadów do składow ania na składowisku odpadów uwzględnia w  szczególności koszty 
budowy, prowadzenia, w  tym zamknięcia i  rekultywacji, oraz nadzoru, w  tym monitoringu składowiska odpadów.  
2. Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów, zarządzający składo wiskiem odpadów two-
rzy fundusz rekultywacyjny, na którym gromadzi środki pieniężne na realizację obowiąz ków związanych z zamknięciem, 
rekultywacją, nadzorem, w  tym monitoringiem. Środki są odprowadzane na fundus z w wysokości wystarczającej do  pokry-
cia kosz tów, o  których mowa w  ust. 1, z wyłączeniem kosztów budowy.  
3. Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji bankowej.  
4. Z dniem, gdy decyzja o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o  zamknięciu składowiska  
odpadów stała się ostateczna, zarządzający składowiskiem odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu 
rekultywacyjnym na realizację obowiązków, o  których mowa w  ust. 2. 
5. Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający skł adowiskiem odpadów.  
6. Zarządzający składowiskiem odpadów podaje do publicznej wiadomości, w  tym zamieszcza na stronie internetowej, 
o ile ją posiada, udział w  cenie za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów środków odprowadzanych 
na fundu sz rekultywacyjny, o  którym mowa w  ust. 2. 
7. Przepisy ust.  1–6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów, o  którym mowa 
w art. 136. 
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 699 
 
 Art. 138. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany powiadomić niezwłocznie wojewódzkie go inspektora  
ochrony środowiska lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o  stwierdzonych na składowisku odpadów 
zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowis ka 
lub dla życia lub z drowia ludzi.  
Art. 139. 1. W  przypadku stwierdzenia na składowisku odpadów zmian obserwowanych parametrów, wskazujących 
na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, 
w drodze decyzji, zakre s i harmonogram działań niezbędnych do ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów 
oraz możliwych zagrożeń dla środowiska.  
2. Po ustaleniu przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska wojewódzki 
inspektor ochrony śro dowiska określa, w  drodze decyzji, zakres i  harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn 
i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.  
3. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia w szczególności plan 
awaryjny, o  którym mowa w  art. 129 ust. 4 pkt 16. 
4. W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń 
dla życia lub zdrowia ludzi decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, wydaje państ wowy wojewódzki inspektor sanitarny.  
Art. 140. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o  wstrzymaniu użytkowania składowiska od-
padów w  przypadku stwierdzenia:  
1) niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków, o  których mowa w  art. 138, lub  
2) niewykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  której mowa w  art. 139 ust. 2. 
2. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  której mowa w  art. 139 ust. 2, decyzję  
o wstrzymaniu użytkowania skła dowiska wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.  
3. W decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania użytkowania składowiska odpadów. Termin  
ten nie może być późniejszy niż rok od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
4. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, odpowiednio 
wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, kierując się stopniem nie wykonania  
obowiązków oraz zagrożeni em dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może ustalić, w  drodze postanowienia, termin 
do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Ustalony termin nie może być dłuższy 
niż rok od dnia doręczenia postanowienia.  
5. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w  ustalonym terminie odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony śro-
dowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wstrzyma, w  drodze decyzji, użytkowanie składowiska odpadów.  
6. Odpowiednio wojewódzki inspekt or ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, na wniosek  
zarządzającego składowiskiem odpadów, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska odpadów , 
wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na wznowienie użytkowania  składowiska odpadów. Zarządzający składowis kiem odpadów 
może wznowić użytkowanie składowiska odpadów z  dniem, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
7. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2 oraz w  art. 139 ust. 1 i 2, są wydawane z  urzędu.  
8. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny decyzjom, 
o których mowa w  ust. 1 i 2 oraz art.  139 ust. 1 i 2, może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się stopniem 
niewykonania obowiązków oraz zagrożeni em dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.  
Art. 141. 1. Decyzja o  wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza odpowiedzialności zarządzającego  
składowiskiem odpadów za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i  zdrowia ludzi spowod owane niedopełnieniem 
obowiązków nałożonych na niego niniejszą ustawą lub określonych w  decyz jach, o  których mowa w  art. 139 ust. 1 i 2. 
2. Usunięcie przyczyn i  skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i  zdrowia ludzi odbywa się na 
koszt zarządzającego składowiskiem odpadów.  
3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny przekazuje kopie wydanych  
decyzji, o  których mowa w  art. 139 ust. 1 i 2, art.  140 ust. 1, 2 i  6, właściwemu organowi, o  którym m owa w  art. 129 ust. 1, 
w terminie nie dłuższym niż 30  dni od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 142. W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwolenie 
na przetwarzanie odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 699 
 
 Art. 143. 1. Dopuszcza się wydobywanie odpadów składowanych na składowisku odpadów.  
2. Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję prowadzenia składowiska odpadów od-
bywa się na zasadach ustalonych w  tej instrukcji.  
3. W przypadku wydobywania odp adów ze składowiska odpadów instrukcja prowadzenia składowiska odpadów dodatkowo  
określa:  
1) rodzaj i  ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środo-
wisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odpadów 
lub jego  części także opis działań rekultywacyjnych.  
Art. 144. 1. Wydobywanie odpadów:  
1) z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,  
2) ze zwałowiska odpadów  
– wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.  
2. Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składowania odpadów przemysłowych, dla którego nie było wyma-
gane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o  pozwoleniu na budowę.  
3. Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w  drodze decyzji, przez właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1. 
4. Wniosek o  wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego wniosek dotyczy.  
5. Do wniosku zainteresowany wydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę dotyczącą wydobywania odpadów, która obej-
muje  w szczególności:  
1) rodzaj i  szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydoby wania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środo-
wisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu  odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odpadów 
lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.  
6. Zgoda na wydobywanie odpadów określa:  
1) rodzaj i  masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środo-
wisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odpadów 
lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 699 
 
 Art. 145. 1. Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane niesegregowane 
(zmieszane) odpady komunalne  lub niesegregowane (zmiesz ane) odpady komunalne  z innymi rodzajami odpadów.  
2. Dopuszcza się wydobywanie odpadów, o  których mowa w  ust. 1, w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, 
w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, jeżeli:  
1) w inny sposób nie można usunąć negatywnego od działywania składowiska odpadów na środowisko;  
2) jest to konieczne w  związku z  realizacją planowanego przedsięwzięcia w  rozumieniu ustawy z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochron ie środowiska oraz 
o ocenach oddziaływania na środowisko.  
Art. 146. 1. Zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga uzyskania zgody na zamknięcie 
składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
2. Zgoda jest wydawana, w  drodze decyzji , przez właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, na wniosek złożony  
przez zarządzającego składowiskiem odpadów.  
3. Wniosek o  wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmowania od padów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej części wraz z harmonogramem  
prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rekultywacj i składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac zwią-
zanych z  tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
4. Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska o dpadów lub jego wydzielonej części, lub określenie  
sposobu rekultywacji składowiska odpadów wraz z  harmonogramem prac związanych z  tym zamknięciem lub tą rekultywa-
cją wymaga zmiany instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, zarządzający składowiskiem odpa dów jest obowiązany 
równocześnie z  wnioskiem o  wydanie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części złożyć wnio-
sek o  zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.  
5. Przed wydaniem zgody na zamknięcie składowiska od padów lub jego wydzielonej części wojewódzki inspektor 
ochrony środowiska, na wniosek właściwego organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, oraz z  udziałem przedstawiciela tego 
organu przeprowadza kontrolę składowiska odpadów.  
6. Kontroli, o  której mowa w  ust. 5, nie przeprowadza się, jeżeli konieczność zamknięcia składowiska odpadów lub 
jego wydzielonej części wynika z  zarządzenia pokontrolnego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.  
Art. 147. 1. Decyzja o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpad ów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części, przy 
czym data ta nie może być późniejsza niż 3  miesiące od dnia doręczenia tej decyzji;  
2) określenie tech nicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej części wraz z harmonogra-
mem prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac zwią-
zanych z  tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;  
5) określenie sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częś cią, 
w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, oraz woje-
wódzkiego inspektora ochrony środowiska o  wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w  decyzji o  wyrażeniu zgody 
na zamkni ęcie składowiska odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 699 
 
 Art. 148. 1. W  przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie wystąpił z  wnioskiem o  wyrażenie zgody na 
zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a  zachodzą następujące okoliczności:  
1) składowisko odpadów lub jego wydzielona część nie spełnia wymogów technicznych lub formalnych określonych 
w przepisach prawa lub  
2) w wyniku przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdzi, że na składowisku odpadów 
innych niż niebezpieczne i  obojęt ne, na którym są składowane odpady komunalne, co najmniej od roku nie są przyj-
mowane odpady, lub  
3) pojemność składowiska odpadów, określona w  zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, została 
zapełniona  
– właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, sporządza ekspertyzę dotyczącą zamknięcia składowiska odpadów lub 
jego wydzielonej części oraz nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
2. Ekspertyza dotycząca zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części określa w  szczególności:  
1) techniczny sposób zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac zwią-
zanych z  tym zamknięciem;  
2) sposób rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac związanych z  tą 
rekultywacją;  
3) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w  tym mo-
nitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
3. Na podstawie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego w ydzielonej części właściwy organ , 
o którym mowa w  art. 129 ust. 1, z urzędu, wydaje decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
4. Wydając decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części właściwy organ, o  którym mowa 
w art. 129 ust. 1, jednocześnie wydaje, z  urzędu, decyzję zatwierdzającą nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 149. 1. Decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części i  instrukcję prowadzenia składowiska  
odpadów  wraz z  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję jest obowiązany wykonać zarządzający składowiskiem odpadów.  
2. W przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie można zidentyfikować lub egzekucja okazała się 
bezskuteczna, obowiązanym do wykonania decyz ji, o których mowa w  ust. 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, 
właściwy ze względu na lokalizację składowiska odpadów.  
3. Władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie decyzji, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Decyzja o  zamknięciu sk ładowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej części wraz z harmonogra-
mem prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac związa-
nych  z tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji s kładowiska odpadów lub jego wydzielonej części;  
5) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w  tym moni-
toringu , oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
5. Decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub j ego wydzielonej części wydaje się nie później niż w  terminie 
6 miesięcy od dnia wykonania ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
6. Przepis art.  147 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 150. 1. Koszty sporządzenia  ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części  
oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, o  których mowa w  art. 148 ust. 1, ponosi zarządzający składowis kiem  
odpadów.  
2. Na pokrycie kosztów związanych:  
1) ze sporządzeniem ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej 
instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,  
2) z zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części w  przypadkach, o  których mowa w  art. 149 ust. 2 
− mogą być przeznaczone środki finansowe z  ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 699 
 
 Art. 151. 1. Zmiana zarządzającego składowiskiem odpadów wymaga:  
1) przeniesienia na podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów p raw i obowiązków wynikających z  decyzji  
zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów oraz odpowiednio z:  
a) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,  
b) zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części  lub decyzji o  zamknięciu składowiska odpadów  
lub jego wydzielonej części;  
2) uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego do dysponowania całą 
nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz  ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami 
związanymi z  prowadzeniem tego składowiska odpadów.  
2. Warunkiem przejęcia składowiska odpadów jest ustanowienie zabezpieczenia roszczeń przez podmiot zaintereso-
wany przejęciem składowiska odpadów oraz wyrażenie zgody przez:  
1) podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów – na przyjęcie wszystkich praw i  obowiązków zawartych 
w decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1; 
2) zarządzającego dotychczas składowiskiem odpadów – na przejęcie składowiska odpadów przez podmiot, o  którym mowa  
w pkt 1. 
3. Podmioty, o  których mowa w  ust. 2, wyrażają zgodę, składając pisemne oświadczenia.  
4. Przeniesienie praw i  obowiązków może nastąpić w  przypadku, gdy podmiot zainteresowany przejęciem składowis ka 
odpadów daj e rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1. 
5. Przeniesienie praw i  obowiązków z  pozwolenia zintegrowanego następuje na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 
27 kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środow iska. 
6. Przeniesienie praw i  obowiązków następuje na wniosek podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska 
odpadów.  
7. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 6, dołącza się oświadczenia, o  których mowa w  ust. 3, oraz dokumenty i  oświadczenia 
potwierdzające m ożliwość prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z  decyzji, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1. 
8. Przeniesienie praw i  obowiązków lub odmowa przeniesienia praw i  obowiązków następuje w  drodze decyzji właś -
ciwego organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1. 
Art. 152. 1. Podmiot, który uzyskał decyzję o  przeniesieniu praw i  obowiązków oraz tytuł prawny do dysponowania 
całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami 
związanymi z  prowadzenie m tego składowiska, przejmuje wszystkie prawa i  obowiązki wynikające z  decyzji, o  których 
mowa w  art. 151 ust. 1 pkt 1. 
2. Z dniem uzyskania przez podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, tytułu prawnego, środki zgromadzone na funduszu rekul-
tywacyjnym  przechodzą, z mocy prawa, na podmiot, który uzyskał decyzję o  przeniesieniu praw i  obowiązków.  
3. W decyzji o  przeniesieniu praw i  obowiązków zatwierdza się wysokość i  formę ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.  
Art. 153. Zarządzający dotychczas składowiskiem odpadów  może złożyć wniosek o  zwrot ustanowionego zabezpie-
czenia roszczeń po uzyskaniu przez nowego zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nie-
ruchomością,  na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjam i i urządzeniami związanymi  
z prowadzeniem tego składowiska.  
Art. 154. 1. Decyzja o  przeniesieniu praw i  obowiązków wywołuje skutki prawne po uzyskaniu przez wnioskodawcę 
tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze wszyst-
kimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
2. Decyzja o  przeniesieniu praw i  obowiązków wygasa po upływie roku od dnia jej doręczenia, jeżeli wnioskodawca 
nie uzyskał tytułu prawnego do dysp onowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, 
wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
Art. 154a.103) Przepisów art.  103–154 nie stosuje się do składowania odpadów wydobywcz ych pochodzących z  poszu-
kiwania, rozpoznawania, wydobywania, przeróbki i  magazynowania kopalin ze złóż.  
 
103) Dodany przez art.  1 pkt  37 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 699 
 
 Rozdział 2  
Termiczne przekształcanie odpadów  
Art. 155. Termiczne przekształcanie odpadów prowadzi się wyłącznie w  spalarniach odpadów lub we współspalarniach  
odpadów, z  zastrzeżeniem art.  31. 
Art. 156. 1. Zarządzającym spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest podmiot prowadzący termiczne prze-
kształcanie odpadów odpowiednio w  spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.  
2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany zatrudniać na stanowisku kierownika 
spalarni odpadów lub współspalarni odpadów wyłącznie osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w  zakresie  
gospodarowania odpadami , odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.  
Art. 157. 1. Spalarnie odpadów oraz współspalarnie odpadów są proje ktowane, budowane, wyposażane i użytkowane 
w sposób zapewniający osiągnięcie poziomu termicznego przekształcania odpadów, przy którym ilość i  szkodliwość dla 
życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, odpadów i  innych emisji powstających wskutek termicznego przekształcania od-
padów będzie jak najmniejsza.  
2. Jeżeli do termicznego przekształcania odpadów stosuje się procesy inne niż u tlenianie, takie jak piroliza, zgazowanie 
lub proces plazmowy, wówczas spalarnia odpadów lub współspalarnia odpadów obe jmuje zarówno te procesy, jak i nastę-
pujący po nich proces spalania substancji powstających podczas tych procesów termicznego przekształc ania odpadów.  
Art. 158. 1. Termiczne przekształcanie:  
1) odpadów niebezpiecznych,  
2) stałych odpadów komunalnych  
– stanowi proces unieszkodliwiania D10, wymieniony w  załączniku nr  2 do ustawy.  
2. Termiczne przekształcanie, w  celu odzysku energii:  
1) odpadó w opakowaniowych,  
2) odpadów innych niż niebezpieczne,  
3) stałych odpadów komunalnych w  spalarniach odpadów przeznaczonych do przetwarzania stałych odpadów komunal-
nych, których efektywność energetyczna jest co najmniej równa wartościom określonym w  załączn iku nr  1 do ustawy,  
4) odpadów, o  których mowa w  art. 163 
– stanowi proces odzysku R1, wymieniony w  załączniku nr  1 do ustawy.  
2a.104) Zakazuje się przekazywania do termicznego przekształcania odpadów selektywnie zebranych w  celu przy goto-
wania ich do ponow nego użycia lub recyklingu, z  wyjątkiem odpadów powstających w  wyniku dalszego przetwarzania od-
padów selektywnie zebranych, jeżeli w  tym przypadku termiczne przekształcanie zapewnia wynik najlepszy dla środowiska, 
zgodnie z  hierarchią sposobów postępowania  z odpadami.  
3. Zakazuje się przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicznego przekształ-
cania.  
4. Dopuszcza się przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicznego przekształ-
cania, jeżeli został spełniony warunek, o  którym mowa w  art. 9e ust.  1d ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu 
czystości i  porządku w  gminach.  
Art. 159. 1. Część energii odzyskanej z  termicznego przekształcania odpadów zawierających frakcje biodegradowalne 
może stanowić energię z  odnawialnego źródła energii, jeżeli są spełnione warunki techniczne zakwalifikowania części energii  
odzyskanej z  termicznego przekształcenia odpadów jako energii z  odnawialnego źródła energii, o  których mowa w  przepisach  
wydanych na pods tawie ust.  2. 
2. Minister właściwy do spraw klimatu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw energii  określi, w  drodze  
rozporządzenia, warunki techniczne kwalifikowania części energii odzyskanej z  termicznego przekształcania odpadów jako 
energii z  odnawialnego źródła energii, kierując się możliwościami technicznymi, frakcjami bio degrado walnymi zawartymi 
w określonych rodzajach odpadów oraz ochroną środowiska.  
 
104) Dodany przez art.  1 pkt 38 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 699 
 
 Art. 160. 1. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany, w  czasie przyjmowania 
i termicznego przekształcania odpadów, do podejmowania niezbędnych środków ostrożności mających na celu zapobieżenie 
lub ograniczenie negatywnych skutków dla środowiska, w  szczególności w  odniesieniu do zanieczyszczeń powietrza, gleby, 
wód powierzchniowych i  gruntowych oraz zapachów i  hałasu, a  także bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, 
oraz przestrzegania wymagań w  zakresie termicznego przekształcania odpadów.  
2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, prz yjmując odpady do ich termicznego przekształcenia,  
jest obowiązany również do:  
1) ustalenia masy odpadów;  
2) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w:  
a) karcie przekazania odpadów,  
b) dokumentach wymaganych na podstawie rozporządze nia (WE) nr  1013/2006  Parlamentu Europejskiego i  Rady 
z dnia 14  czerwca 2006  r. w sprawie przemieszczania odpadów – w przypadku przywozu odpadów z  zagranicy,  
c) dokumentach wymaganych przepisami o  transporcie towarów niebezpiecznych – w przypadku transport u odpadów  
stanowiących towary niebezpieczne.  
3. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego 
przekształcenia, jest obowiązany również do:  
1) zapoznania się z  przekazywanym przez posiadacza od padów opisem odpadów, który powinien obejmować:  
a) stan fizyczny i  skład chemiczny odpadów niebezpiecznych oraz informacje niezbędne do dokonania oceny przy-
datności tych odpadów do procesu termicznego przekształcenia odpadów,  
b) właściwości odpadów,  
c) wskazanie substancji, z  którymi te odpady nie mogą być łączone w  celu ich łącznego termicznego przekształcenia,  
d) niezbędne środki ostrożności związane z  postępowaniem z  tymi odpadami;  
2) pobrania próbek, przed rozładowaniem odpadów, w  celu zweryfikowania zg odności stanu fizycznego i  składu chemicznego  
oraz właściwości odpadów z  opisem, o  którym mowa w  pkt 1; 
3) przechowywania próbek, o  których mowa w  pkt 2, przez okres co najmniej jednego miesiąca po termicznym prze-
kształceniu odpadów.  
4. Przepisu ust. 3 pkt 2 nie stosuje się do odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych.  
5. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, termicznie przekształcając odpady, jest obowiązany do:  
1) badania fizycznych i  chemicznych właściwości odpadów powst ałych w  wyniku termicznego przekształcania odpadów, 
w tym w  szczególności rozpuszczalnych frakcji metali ciężkich;  
2) transportu i  magazynowania odpadów w  postaci pylistej, powstałych w  wyniku termicznego przekształcania odpadów, 
w zamkniętych pojemnikach;  
3) określenia bezpiecznej trasy transportu odpadów niebezpiecznych powstałych w  wyniku termicznego przekształcania 
odpadów, jeżeli odpadów tych nie udało się poddać odzyskowi lub unieszkodliwić w  miejscu ich powstania.  
6. Przepisów ust.  3 nie stosuje się do wytwórcy odpadów, który termicznie przekształca wyłącznie własne odpady 
w miejscu ich powstania, pod warunkiem dotrzymywania wymagań dla spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.  
7. Spalanie lub współspalanie odpadów z  odzyskiem energii odbywa się prz y zachowaniu wysokiego poziomu efek-
tywności energetycznej.  
8. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, w  drodze 
rozporządzenia, wymagania dotyczące prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów, z  wyjątkiem odpadów 
medycznych i  weterynaryjnych, oraz sposoby postępowania z  odpadami powstałymi w  wyniku termicznego przekształcania 
odpadów, kierując się właściwościami odpadów i  ochroną środowiska.  
Art. 161. 1. W  przypadku niewykonania przez zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów obo-
wiązków, o  których mowa w  art. 155–160, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując s ię stopniem niewykonania 
obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może wydać decyzję o  wstrzymaniu termicz-
nego przekształcania odpadów w  tej spalarni lub współspalarni.  
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 699 
 
 2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, na wniosek zarz ądzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, 
wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, 
zdrowia ludzi lub dla środowiska, może, w  drodze postanowienia, ustalić termin do us unięcia stwierdzonych nie prawidło-
wości, zawieszając na ten czas postępowanie. Termin ten nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.  
3. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w  ustalonym terminie, wojewódzki inspektor ochrony środowi ska 
wstrzyma, w  drodze decyzji, termiczne przekształcanie odpadów w  spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.  
4. W decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 i 3, określa się również termin wstrzymania termicznego przekształcania 
odpadów, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla życia lub zdrowia ludzi, lub dla środowiska wstrzymania termicznego 
przekształcania odpadów. Termin ten nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji.  
5. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji o  wstrzymaniu termicznego przekształ cania odpadów wszczyna się z  urzędu.  
6. Decyzjom, o  których mowa w  ust. 1 i 3, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może nadać rygor natychmiastowej  
wykonalności, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi , lub dla śro-
dowiska.  
Art. 162. 1. Wstrzymanie termicznego przekształcania odpadów nie wyłącza obowiązku usunięcia skutków termicz-
nego przekształcenia odpadów na koszt zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów.  
2. Po stwierdzeniu, że usta ły przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek  
zarządzającego spalarnią lub współspalarnią odpadów, wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na podjęcie termicznego przekształ-
cania odpadów.  
3. W przypadku wstrzymania term icznego przekształcania odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwolenie na 
przetwarzanie odpadów.  
Art. 163. 1. Przepisów art.  155–162 nie stosuje się do instalacji termicznie przekształcających wyłącznie odpady:  
1) roślinne z  rolnictwa i  leśnictwa;  
2) roślinne z  przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną energię cieplną;  
3) włókniste, roślinne z  procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i  z procesu produkcji papieru z  masy, jeżeli od-
pady te są spalane w  miejscu produkcji,  a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana;  
4) korka;  
5) drewna, z  wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i  powłokami ochronnymi, które mogą zawierać związki 
chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w  skład których wchodzą w  szczególności odpad y drewna pochodzącego 
z budowy, remontów i  rozbiórki obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej;  
6) pochodzące z  poszukiwań i  eksploatacji zasobów ropy i  gazu ziemnego na platformach wydobywczych na morzu oraz 
spalanych na tych platformach.  
2. Przep isów art.  155–162 nie stosuje się również do eksperymentalnych instalacji wykorzystywanych do badań, roz-
woju i  testowania prowadzonych w  celu poprawy procesu spalania, w  których jest przetwarzane mniej niż 50  Mg odpadów  
rocznie, pod warunkiem że instalacje  te są eksploatowane w  okresie nie dłuższym niż rok.  
2a. Przepisów art.  155–162 nie stosuje się również do instalacji do zgazowania lub pirolizy odpadów, jeżeli gazy po-
wstałe w  wyniku procesów zgazowania lub pirolizy są oczyszczone w  takim stopniu, że prze d spaleniem nie stanowią już 
odpadów i  nie mogą spowodować emisji większych niż w  wyniku spalania gazu ziemnego.  
3. Wymagania dotyczące termicznego przekształcania odpadów niebezpi ecznych nie mają zastosowania w odniesieniu 
do następujących odpadów niebezp iecznych:  
1) ciekłych odpadów palnych, w  tym olejów odpadowych spełniających łącznie następujące warunki:  
a) zawartość PCB i  pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które powodowałyby, że odpady te są niebez-
pieczne,  
b) zawartość składników wymieni onych w  załączniku nr  4 do ustawy nie przekracza stężeń powodujących, że odpady  
te są niebezpieczne.  
c) (uchylona)  
2) (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 699 
 
 Rozdział 3  
Kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  
Art. 164. Kierownikiem spalarni odpadów, współspalarni odpadów, skła dowiska odpadów, a  także osobą zarządzającą 
obiektem unieszkodliwiania odpadów wydobywczych może być wyłącznie osoba posiadająca świadectwo stwierdzające 
kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania od padów.  
Art. 165. 1. Świadectwo stwierdzające kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami wydaje marszałek wojewódz-
twa, po złożeniu przez zainteresowanego, z  wynikiem pozytywnym, egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami.  
2. Za wydanie świadectwa stwi erdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami pobiera się opłatę 
w wysokości 1% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw za ostatni kwartał, ogłaszanego 
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędo wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
Art. 166. 1. Wniosek o  przeprowadzenie egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami zawiera imię i  nazwisko 
wnioskodawcy, datę i  miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a  także wskazanie zakr esu kwalifikacji,  
o jakie ubiega się wnioskodawca.  
2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się dowód uiszczenia opłat y za przeprowadzenie egzaminu w zakresie  
gospodarowania odpadami.  
3. Za przeprowadzenie egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami pobiera się opłatę w  wysokości 34% przecięt-
nego miesięcznego wynagrodzenia, o  którym mowa w  art. 165 ust. 2. 
Art. 167. 1. Egzamin w  zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza się i  świadectwo stwierdzające kwalifikacje 
w zakresie gospodarowania odpadami  wydaje się w  następujących zakresach:  
1) termiczne przekształcanie odpadów;  
2) składowanie odpadów;  
3) prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych.  
2. Egzamin w  zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez marszałka 
województwa.  
3. W skład komisji egzaminacyjnej mogą być powołane osoby posiadające wyższe wykształcenie z  zakresu nauk bio-
logicznych , chemicznych, prawa, ochrony środowiska, inżynierii środowiska, inżynierii chemiczne j lub technologii chemicznej 
oraz spełniające szczegółowe wymagania określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  7. 
4. Członkom komisji egzaminacyjnej za udział w  pracach komisji przysługuje wynagrodzenie, w  wysokości określonej 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  7. 
5. W przypadku uzyskania negatywnego wyniku z  egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami zainteresowany 
może ponownie przystąpić do egzaminu nie wcześniej niż po upływie 6  miesięcy od dnia przeprowadzenia egzaminu, z  któ-
rego uzyskał w ynik negatywny.  
6. Opłaty, o  których mowa w  art. 165 ust. 2 i art. 166 ust. 3, ponosi zainteresowany. Wpływy z  tych opłat stanowią dochód  
budżetu państwa.  
7. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb powoływania komisji e gzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 2, jej skład oraz szczegółowe wymagania wobec 
członków komisji,  
2) szczegółowy zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu na egzaminie w  zakresie gospodarowania odpadami,  
3) tryb przeprowadzania egzaminu w  zakresie gosp odarowania odpadami,  
4) sposób uiszczenia opłaty związanej z  przeprowadzeniem egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami i wydaniem 
świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami,  
5) wysokość wynagrodzenia członków komisji egza minacyjnej,  
6) wzór świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  
– mając na uwadze konieczność sprawnego przeprowadzenia egzaminu i  zapewnienia należytego sprawdzenia wiadomości  
zainteresowanych oraz kierując się potrzebą zape wnienia prawidłowego unieszkodliwiania odpadów oraz potrzebami ochrony  
środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 699 
 
 DZIAŁ IX  
Zadania z  zakresu administracji rządowej realizowane przez samorząd województwa i  przepisy szczególne 
w postępowaniu o  wydanie decyzji z  zakresu gospodarki odpadami  
Art. 168. Zadania samorządu województwa, o  których mowa w  art. 8 ust. 5, art.  23 ust. 4, art.  31 ust. 1, art.  41 ust. 3 
pkt 1 i ust. 6, art.  46, art.  47 ust. 1, 1a, 2, 4 i  7, art.  48a ust.  10–13 oraz 15, art.  102b ust.  1 i 4, art.  102c ust.  1, art.  129 ust. 1, 
art. 130, art.  131 ust. 4, art.  133, art.  134, art.  135 ust. 3 i 4, art.  144 ust. 3, art.  146 ust. 2 i 5, art.  148 ust. 1, 3 i  4, art.  151 
ust. 8, art.  165 ust. 1 i art. 167 ust. 2, są zadaniami zleconymi z  zakresu administracji rządowej.  
Art. 169. Minister właściwy do spraw klimatu  jest organem wyższego stopnia w  stosunku do marszałka województwa 
w sprawach, o  których  mowa w  art. 11 ust. 4 i art. 168, z  wyjątkiem spraw określony ch w art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2. 
Art. 170. 1. Do postępowań w  sprawach zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, 
zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadó w, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, 
zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz zgody na wydobywanie odpadów ze składo-
wiska odpadów nie stosuje się art.  31 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
1a.105) Przepis ust.  1 stosuje się do postępowań w  sprawach potwierdzenia spełnienia warunków uznania przedmiotu 
lub substancji za produkt uboczny albo stwierdzenia niespełnienia tych warunków.  
1b.106) Do postępowań w  sprawach wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
oraz zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów, poprzedzonych decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniach, sto-
suje si ę przepisy art.  86f ust.  6, art.  86g oraz art.  86h ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środo-
wisku  i jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
1c.106) Do zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie 
i przetwarzanie odpadów, poprzedzonych decyzją o  środowiskowych uwarunkowaniac h, stosuje się przepisy art.  72 ust. 6 
i 6a ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa 
w ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
2. Stronami postępowań, o  których mowa w  ust. 1, nie są właścici ele nieruchomości sąsiadujących z  instalacją lub nie-
ruchomością, na której będzie prowadzone zbieranie odpadów, przetwarzanie odpadów lub wydobywanie odpadów ze skła-
dowiska odpadów.  
3. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się w  postępowaniu o  wydanie pozwoleni a zintegrowanego lub zezwolenia na prze-
twarzanie odpadów dla spalarni lub współspalarni odpadów.  
DZIAŁ X  
Przepisy karne i  administracyjne kary pieniężne  
Rozdział 1  
Przepisy karne  
Art. 171. Kto prowadzi gospodarkę odpadami niezgodnie z  nakazem określonym w  art. 16 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 172. 1. Kto wbrew przepisowi art.  20 ust. 3, poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone:  
1) stosuje komunalne osady ściekowe albo  
2) unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne albo zakaźne odpady weterynaryjne  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  20 ust. 4 przywozi na obszar województwa odpady, o  których 
mowa w  ust. 1, wytworzone poza obszarem tego województwa, do celów, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 173.  (uchylony)  
Art. 17 4. (uchylony)  
Art. 175. (uchylony)107) 
 
105) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 39 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
106) Dodany przez art.  17 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 69. 
107) Przez art.  3 pkt 10 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 699 
 
 Art. 176. 1. Kto wbrew przepisowi art.  33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania odpadów w  sposób niezapewniający,  
aby procesy te nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania odpadów w  sposób 
niezapewniający, ab y odpady powstające z  tych procesów nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla 
środowiska.  
Art. 177. 1. Kto, nie mając zawartej umowy, o  której mowa w  art. 45 ust. 2, zbiera odpady  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 178. Kto gospod aruje odpadami niezgodnie z  informacjami zgłoszonymi do rejestru, o  których mowa w  art. 52 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 179. Kto wbrew przepisom art.  50 ust. 1, art.  59 ust. 1 oraz art.  60 ust. 1 nie składa wniosku o  wpis do rejestru, 
o zmianę wpisu do rejestru lub o  wykreślenie z  rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem faktycznym, podlega karze 
aresztu albo grzywny.  
Art. 180. 1. (uchylony)108) 
2.109) Kto nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w  zakresie:  
1) posiadania w trakcie transportu odpadów potwierdzenia wygenerowanego z  BDO, zgodnie z  art. 69  ust. 1a,  
2) posiadania w  trakcie transportu odpadów komunalnych potwierdzenia wygenerowanego z  BDO, zgodnie z  art. 71a ust. 3  
– podlega karze grzywny.  
3. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  72 nie przechowuje przez określony czas, nie udostępnia lub nie 
przedkłada dokumentów i  wszelkich danych, o  których mowa w  art. 72 ust. 1. 
4. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 67 u st. 10 albo ust. 11, nie wprowa dza 
albo nie wprowadza w terminie do BDO informacji zawartych w dokumentach ewidencji odpadów sporządzonych w  formie 
określonej w art. 67 ust. 7.  
Art. 180a.  Kto, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 76, nie składa sprawoz dania, podlega karze grzywny.  
Art. 181. Kto wbrew przepisom art.  85 i art. 88, PCB:  
1) poddaje odzyskowi lub  
2) spala na statkach  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 182. Kto wbrew przepisowi art.  92 miesza oleje odpadowe z  innymi odpadami niebezpiecz nymi, w  tym zawiera-
jącymi PCB, w  czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji w  olejach odpadowych prze-
kracza dopuszczalne wartości,  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 183. 1. Kto:  
1) poddaje odzyskowi takie rodzaje od padów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, których odzysk jest niedopusz-
czalny zgodnie z  art. 94 ust. 1 lub  
2) unieszkodliwia odpady medyczne lub odpady weterynaryjne z  naruszeniem art.  95 ust. 1 lub 2  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karz e podlega, kto wbrew przepisowi art.  95 ust. 3 unieszkodliwia  zakaźne odpady medyczne lub zakaźne 
odpady weterynaryjne przez ich współspalanie.  
3. (uchylony)  
Art. 184. 1. Kto, nie będąc wytwórcą komunalnych osadów ściekowych, przekazuje do stosowania włada jącemu po-
wierzchnią ziemi komunalne osady ściekowe  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
 
108) Przez art.  3 pkt  11 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42. 
109) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 11 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 699 
 
 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  96 ust. 8, nie powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony 
środowiska o  zamiarze przekazania komunalnych osadów ści ekowych władającemu powierzchnią ziemi, na której te osady  
mają być stosowane.  
Art. 185. 1. Kto niezgodnie z  warunkami określonymi w  art. 96 ust. 4 lub wbrew za kazom, o  których mowa w  art. 96 
ust. 5 lub 12, stosuje komunalne osady ściekowe  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega wytwórca komunalnych osadów ściekowych, który niezgodnie z  art. 96 ust. 6 i 7, przed 
stosowaniem, nie poddaje badaniom komunalnych osadów ściekowych oraz gruntów, na których osady te mają być stosowane  
albo nie przekazuje wraz z  komunalnymi osadami ściekowymi informacji o  dawkach osadów oraz wyników badań.  
Art. 186. Kto, będąc władającym powierzchnią ziemi, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 96 ust. 10, nie 
przechowuje wyników badań lub informacji, o  których mowa w  art. 96 ust. 6 i 7 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 187. Kto wbrew przepisowi art.  97, unieszkodliwia poprzez odprowadzanie do morza, w  tym lokowanie na dnie 
morza, odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tyt anu oraz z  przetwarzania tych odpadów  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 188. Kto, prowadząc punkt zbierania odpadów metali, przyjmuje odpady metali inne niż metalowe odpady opako-
waniowe  po produktach żywnościowych:  
1) bez potwierdzenia tożsamości os oby przekazującej te odpady, lub  
2) bez wypełnienia formularza przyjęcia odpadów metali, lub  
3) wypełniając formularz przyjęcia odpadów metali niezgodnie ze stanem rzeczywistym  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 189. 1. Kto, będąc zarządzającym skład owiskiem odpadów, przyjmuje do składowania odpady, w  stosunku do których:  
1) nie została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, o  której mowa w  art. 110 ust. 2, lub  
2) nie przeprowadzono testu zgodności, o  którym mowa w  art. 113 ust. 1, o ile jest  wymagany  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów, nie dopełnia ciążących na nim obo-
wiązków w  zakresie:  
1) dokonania weryfikacji, o  której mowa w  art. 114 ust. 2, lub  
2) pobierania i  przechowywania próbek odpadów dostarczonych do składowania na składow isko odpadów zgodnie 
z art. 115 ust. 1, lub  
3) ustalenia masy odpadów przyjmowanych do składowania, zgodnie z  art. 119 pkt 1, lub  
4) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z  danymi zaw artymi w  karcie przekazania odpadów lub dokumentach  
wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, zgodnie z  art. 119 pkt 2, lub  
5) sprawdzenia pojemników i  certyfikatu wymaganych dla składowania odpadów rtęci metalicznej, zgodnie z  art. 119 
pkt 3, lub  
6) odmowy przyjęcia odpadów do składowania na składowisku odpadów w  przypad kach, o  których mowa w  art. 120 
ust. 1, lub  
7) zapewnienia selektywnego składowania odpadów, o  którym mowa w  art. 121 ust. 1, składowanych na składowisku 
odpadów, z uwzględnieniem warunku określonego w  art. 121 ust. 2, lub  
8) prowadzenia monitoringu składowiska odpadów, zgodnie z  art. 124 ust. 4, lub  
9) przekazywania wyników monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, zgodnie  
z art. 124 ust. 5, lub  
10) utrzymywania i  prowadzenia składowiska odpadów w  sposób zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń tech-
nicznych stanowiących wyposażenie składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa 
i higieny pracy, przec iwpożarowych, a  także wymagań ochrony środowiska, zgodnie z  instrukcją prowadzenia składo-
wiska odpadów i  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję, zgodnie z  art. 135 ust. 2, lub  
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 699 
 
 11) powiadamiania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub państwowego woje wódzkiego inspektora sanitar-
nego o  stwierdzonych na składowisku odpadów zmianach obserwowanych parametrów, zgodnie z  art. 138, lub  
12) przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane sprawozdanie o  wytwarzanych odpadach i  o gospo-
darowaniu  odpadami do czasu zamknięcia składowiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów następnemu za-
rządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią ziemi, zgodnie z  art. 78 ust. 2 i 3, lub  
13) zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowi sko odpadó w lub jego wydzielonej części w przy-
padku uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej c zęści, o  której mowa w  art. 146 
ust. 1, albo decyzji o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, o  której mowa w  art. 148 ust. 3. 
Art. 190. Kto zatrudnia, wbrew przepisom art.  132 i  art. 156 ust. 2, na stanowisku kierownika składowiska odpadów, 
spalarni odpadów lub współspalarni odpadów, osobę nieposiadającą świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie 
gospodaro wania odpadami, odpowiednie do prowadzonego procesu unieszkodliwiania odpadów  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 191. Kto, wbrew przepisowi art.  155, termicznie przekształca odpady poza spalarnią odpadów lub współspalarnią 
odpadów  
podlega karze aresz tu albo grzywny.  
Art. 192. Kto będąc zarządzającym  spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów:  
1) przyjmując odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów lub nie sprawdza zgodności przyj-
mowanych odpadów z  danymi zawartymi w  dokument ach, o  których mowa w  art. 160 ust. 2 pkt 2, lub  
2) przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie zapoznaje się z  opisem odpadów lub nie 
pobiera, lub nie przechowuje próbek tych odpadów, zgodnie z  art. 160 ust. 3 
podlega karze are sztu albo grzywny.  
Art. 193. Orzekanie w  sprawach, o  których mowa w  art. 171–192 następuje na zasadach i  w trybie określonych 
w ustawie z  dnia 24  sierpnia 2001  r. – Kodeks postępowania w  sprawach o  wykroczenia (Dz.  U. z 2021 r. poz.  457, 1005 , 
1595  i 2328 ). 
Rozdział 2  
Administracyjne kary pieniężne  
Art. 194. 1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za:  
1) zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, o  której mowa w  art. 5, przez ich 
rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z  innymi odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia 
początkowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określony dla odpadów niebez-
piecznych;  
2) mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów,  mieszanie odpadów niebezpiecznych z  odpadami innymi niż 
niebezpieczne lub mieszanie odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub przedmiotami, w  tym rozcień-
czanie  substancji, o  którym mowa w  art. 21 ust. 1, lub mieszanie tych odpadów, wbrew war unkom, o  których mowa 
w art. 21 ust. 2; 
2a) transport odpadów niezgodnie z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 24; 
2b) magazynowanie odpadów niezgodnie z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 25 ust. 1–6; 
2c) nieprowadzenie wizyjnego systemu kontroli miejsca m agazynowania lub składowania odpadów albo prowadzenie tego 
systemu niezgodnie z  przepisami art.  25 ust. 6a; 
2d) przekazywanie odpadów powstających w  procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych 
(zmieszanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonych do skła-
dowania, do instalacji komunalnej niezgodnie z  przepisem art.  29a ust.  2; 
3) zbieranie odpadów wbrew zakazom, o  których mowa w  art. 23 ust. 2; 
3a)110)  zlecanie wykonywania  obowiązku gospodarowania odpadami podmiotom, które nie uzyskały wymaganych decyzji 
lub wymaganego wpisu do rejestru, wbrew przepisom art. 27  ust. 2;  
 
110) Dodany przez art.  3 pkt 12 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 699 
 
 4) nieutrzymywanie zabezpieczenia roszczeń wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 48a ust.  11, lub niezło żenie 
wniosku o  zmianę formy lub wysokości zabezpieczenia roszczeń zgodnie z  art. 48a ust.  8. 
5) prowadzenie działalności w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, bez wymaganego wpisu do rejestru;  
5a) nieumieszczanie numeru rejestrowego na dokumentach s porządzanych w  związku z  prowadzoną działalnością, wbrew 
obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 63; 
5b)111)  nieprowadzenie ewidencji odpadów albo prowadzenie tej ewidencji w  sposób nieterminowy lub niezgodnie ze stanem  
rzeczywistym;  
6) dokonanie zrzutu olejów o dpadowych do wód, gleby lub ziemi, wbrew zakazowi, o  którym mowa w  art. 93; 
6a)112)  nieprowadzenie selektywnego zbierania, odbierania i  sortowania odpadów budowlanych i  rozbiórkowych, 
wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 101a;  
7) rozcieńczanie lub sporządz anie mieszanin odpadów ze sobą lub z  innymi substancjami lub przedmiotami, o  którym 
mowa w  art. 122 ust. 3; 
8) wydobywanie odpadów, niezgodnie z  przepisami, o  których mowa w  art. 143 ust. 2 i art. 144; 
8a)113)  przekazywanie do termicznego przekształcania o dpadów selektywnie zebranych w  celu przygotowania ich do ponow-
nego  użycia lub recyklingu, wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 158 ust. 2a; 
9) przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicznego przekształcania niezgodnie 
z przepisami art.  158 ust. 3 i 4. 
2.114) Przepisów ust. 1 i  4 nie stosuje się, w  przypadku gdy za naruszenie może być ustalona opłata podwyższona, o  której  
mowa w  art. 293  ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
3.114) Administracyjna kara pieniężna za naruszenia, o  których mowa w  ust. 1, wynosi nie mniej niż 1000  zł i nie może 
przekroczyć 1  000 000 zł. 
4. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbie ranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego 
zezwolenia, o  którym mowa w  art. 41. Kara wynosi nie mniej niż 1000  zł i nie może przekroczyć 1  000 000 zł.115) 
5. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za gospodarowanie odpadami niezgodnie z  posiadanym zezwoleniem, 
o którym mowa w  art. 41. Kara wynosi nie mniej niż 1000  zł i nie może przekroczyć 1  000 000 zł. 
6. (uchylony)116) 
6a. (uchylony)116) 
7.117) Wysokość kary, o  której mowa w  ust. 4 i  5, ustala się, uwzględniając ilość i  właściwości odpadów, okoliczności 
naruszenia przepisów ustawy oraz przesłanki określone w  art. 199.  
Art. 194a.  (uchylony)118) 
Art. 194b.  1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się  za niedostarczanie odpadów przez transportującego odpady , 
wbrew przepisom art.  24 ust. 4, do:  
1) posiadacza odpadów,  
2) miejsca przeznaczenia odpadów  
– wskazanego przez zlecającego usługę transportu odpadów.  
2. Kara, o  której mowa w  ust. 1, wynosi nie mniej niż 1000  zł i nie może przekroczyć 100  000 zł. 
Art. 195. Kto, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 233 ust. 2, transportuje odpady bez uzyskania zezwolenia 
na transport odpadów lub wpisu do rejestru  
podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości od 2000  do 10  000 zł. 
 
111) Dodany przez art.  3 pkt 12 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
112) Dodany przez art.  1 pkt 40 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3; wejdzie w  życie z  dniem 1  stycznia 202 3 r. 
113) Dodany przez art.  1 pkt 40 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
114) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt 12 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
115) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt  12 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
116) Przez art.  3 pkt  12 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 42. 
117) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt  12 lit.  e ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42. 
118) Przez art.  3 pkt  13 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 699 
 
 Art. 195a.  1. Starosta, który wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 24a ust.  4, nie utworzył miejsca spełniającego 
warunki magazynowania odpadów podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości od 10  000 do 100  000 zł. 
2. Administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  ust. 1, wymierza się na koniec każdego roku, w  którym nie został  
zrealizowany obowiązek, o  którym mowa w  art. 24a ust.  4. 
Art. 195b.  Organ, który wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 24a ust. 3, nie wyznacza w  wojewódzkim planie  
gospodarki odpadami miejsca spełniającego warunki magazynowania podlega admi nistracyjnej karze pieniężnej w wyso-
kości od 10  000 do 100  000 zł. 
Art. 195c.  Kary, o  których mowa w  art. 195a i  art. 195b, wymierza wojew ódzki inspektor ochrony środowiska, biorąc  
pod uwagę liczbę i  wagę stwierdzonych uchybień oraz naruszonych przez organ obowiązków.  
Art. 196. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska 
właściwy ze wzgl ędu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami.  
Art. 197. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie w  szczególności na podstawie:  
1) kontroli, w  tym dokonanych w  ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych środków;  
2) pomiarów i  badań prowadzonych przez podmiot obowiązany do takich pomiarów i  badań;  
3) zawiadomienia dokonanego odpowiednio przez marszałka województwa, regionalnego dyrektora ochrony środowiska  lub 
ministra właściwego do spraw klimatu . 
Art. 198. W decyzji wymierzającej  administracyjną karę pieniężną określa się w  szczególności:  
1) rodzaj naruszenia i  dzień stwierdzenia naruszenia;  
2) wysokość administracyjnej kary pieniężnej.  
Art. 199. Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochron y środowiska 
uwzględnia rodzaj naruszenia i  jego wpływ na życie i  zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i  rozmiary 
prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i  wielkość zagrożenia.  
Art. 200. (uchylony)  
Art. 201. 1. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja o  wymierzeniu 
administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, na odrębny rachunek bankowy właściwego odpowiednio wojewódz-
kiego inspektora ochrony środowiska.  
2. Wpływy z  administracyjnych kar pieniężnych wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje na rachunek 
bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej w  terminie do końca następnego miesiąca po 
upływie każdego kwartału.  
Art. 202. W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III 
ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa, z  tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują woje-
wódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.  
DZIAŁ XI  
Zmiany w  przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Rozdział 1  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 203. Ilekroć w  obowiązujących przepisach jest mowa o  ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. o odpadach – należy 
przez to  rozumieć ustawę z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
Art. 204–221. (pominięte)  
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 699 
 
 Rozdział 2  
Przepisy  epizodyczne,  przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 222. Określone w  dotychczasowych przepisach procesy odzysku R14 i  R15 stają się odpowiednio procesami od-
zysku R3, R5, R11 i  R12, określonymi w  załączniku nr  1 do niniejszej ustawy.  
Art. 223. Wytwórcy odpadów, którzy na podstawie przepisów dotychczasowych dokonali zmiany klasyfikacji odpa-
dów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, s ą obowiązani do przedłożenia zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1, 
w terminie dwóch lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 224. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów, które powstały podczas unieszkodliwiania zakaźnych 
odpadów med ycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych metodami innymi niż termiczne przekształcanie odpadów, 
może prowadzić działalność w  tym zakresie zgodnie z  decyzjami wydanymi na podstawie przepisów dotychczasowych, 
nie dłużej  jednak niż 3  miesiące od dnia wej ścia w  życie niniejszej ustawy, o  ile wcześniej nie straciły ważności.  
Art. 225. Zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o  których mowa w  art. 13 ust. 4 
ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
Art. 226. Do czasu wydania przepisów, o  których mowa w  art. 45 ust. 3, posiada cz odpadów wymieniony w  art. 45 
ust. 1 pkt 7 i 8 jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z  dniem wejścia w  życie przepisów 
wydanych na p odstawie art.  45 ust. 3, zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa w  zakresie objętym tymi przepisami.  
Art. 227. Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany gospodarki odpadami uchwalone na podstawie 
przepisów dotychczasowych stają się odpowie dnio krajowym planem gospodarki odpadami oraz wojewódzkimi planami 
gospodarki odpadami w  rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.  
Art. 227a.  1. Zarząd województwa przygotuje i  przedłoży sejmikowi województwa oraz ministrowi właściwemu do 
spraw klimatu spraw ozdanie z  realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami za okres sprawo zdawczy obejmujący 
lata 2017 –2019 w  terminie 16  miesięcy po upływie tego okresu sprawozdawczego.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu przygotuje i  przedłoży Radzie Ministrów spra wozdanie z  realizacji krajowego  
planu gospodarki odpadami za okres sprawozdawczy obejmujący lata 2017 –2019 w  terminie 22  miesięcy po upływie tego 
okresu sprawozdawczego.  
Art. 228. 1. Tracą moc uchwały dotyczące przyjęcia powiatowych i  gminnych planów gospo darki odpadami po upły-
wie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Uchwała w  sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podjęta na podstawie ustawy, o  której 
mowa w  art. 252, zachowuje moc do czasu aktualizacji wojewódzkiego plan u gospodarki odpadami i  może być zmieniana 
na podstawie niniejszej ustawy.  
Art. 229. Regiony gospodarki odpadami komunalnymi określone w  uchwale w  sprawie wykonania wojewódzkiego 
planu gospodarki odpadami, podjętej na podstawie ustawy, o  której mowa w  art. 252, stają się regionami gospodarki 
odpadami komunalnymi w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
Art. 230. Regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych określone w  uchwałach w  sprawie wykonania  
wojewódzkich planów gospodarki odpadami stają się regio nalnymi instalacjami do przetwarzania odpadów komunalnych 
w rozumieniu niniejszej ustawy.  
Art. 231. 1. Decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi i  decyzje zatwierdzające program 
gospodarki odpadami, wydane na podstawie przepisów do tychczasowych, wygasają z  dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy, z  zastrzeżeniem art.  232 ust. 3. 
2. Informacje o  wytwarzanych odpadach i  o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, złożone na podstawie 
przepisów  dotychczasowych, tracą ważność z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Pozwolenia na wytwarzanie odpadów, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują ważność na 
czas, na jaki zostały wydane.  
4. Wytwórca odpadów, który w  pozwoleniu, o  którym mowa w  ust. 3, dokonał zmiany k lasyfikacji odpadów niebez-
piecznych na inne niż niebezpieczne, jest obowiązany dostosować pozwolenie na wytwarzanie do przepisów niniejszej 
ustawy w  terminie dwóch lat od dnia jej wejścia w  życie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 699 
 
 Art. 232. 1. Zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwoleni a na odzysk lub unieszkodliwianie odpadów wydane na 
podstawie przepisów dotychczasowych stają się odpowiednio zezwoleniami na zbieranie odpadów i  zezwoleniami na prze-
twarzanie odpadów, w  rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.  
2. Zezwolenia na zbieranie od padów oraz zezwolenia na odzysk lub unieszkodliwianie odpadów, wydane na podstawie 
przepisów dotychczasowych, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż przez trzy lata od 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Decyzje wyd ane na podstawie art.  31 ust. 3 i art. 32 ust. 3 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują ważność 
w zakresie zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów na czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej niż przez trzy lata 
od dnia wejścia w  życie niniejs zej ustawy.  
4. Przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 3, posiadacz odpadów może prowadzić zbieranie lub przetwarzanie 
odpadów na podstawie decyzji, o  której mowa w  ust. 3. 
5. W okresie nie dłuższym niż trzy lata od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, posiadacz odpadów może zlecić 
wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami podmiotom posiadającym decyzje, o  których mowa w  ust. 1–3; przekazanie 
odpadów takiemu posiadaczowi  powoduje przejście odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami na tego posiadacza.  
6. Pozwolenia zintegrowane, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej u stawy, obejmujące wytwarzanie i gos-
podarowanie odpadami, zachowują ważność na czas, na jaki zos tały wydane.  
7. Wytwórca odpadów, który w  pozwoleniu, o  którym mowa w  ust. 6, dokonał zmiany klasyfikacji odpadów niebez-
piecznych na inne niż niebezpieczne, jest obowiązany dostosować pozwolenie zintegrowane do przepisów niniejszej ustawy 
w terminie dwóch lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 233. 1. Zezwolenia na transport odpadów wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważn ość 
na czas na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do czasu upływu terminu do złożenia wniosku o  wpis do rejestru,  o którym 
mowa w  art. 49 ust. 1, lub z  dniem uzyskania wpisu do tego rejestru, w  przypadku gdy wpis nastąpił w  terminie wcześniejszym . 
2. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, transportujący odpady są obowiązani do uzyskania 
zezwolenia na transport odpadów lub wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 33 ust. 5 ustawy, o  której mowa w  art. 252, 
na podstawie przepisów dotychczasowych.  
3. Do wydawania zezwoleń na transport odpadów do czasu utworzenia rejestru, o  którym m owa w  art. 49 ust. 1, stosuje się  
przepisy ustawy, o  której mowa w  art. 252. 
Art. 234. 1. Rejestr, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, tworzy się łącznie z  BDO.  
2. Podmioty objęte obowiązkiem złożenia wniosku o  wpis do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, są obowiązane 
do złożenia tego wniosku w  terminie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru.  
3. Podmioty posiadające wpis do rejestru prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie  
przepisów dotychczasowych są wpisywane do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, z urzędu. Marszałek województwa 
dokonuje wpisu w  terminie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. Dokonując wpisu mar-
szałek województwa przydziela nowy numer rejestrowy.  
4. Inne niż wymienione w ust. 3 podmioty, podlegające z  urzędu wpisowi do re jestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, 
zgodnie z  art. 51 ust. 1, spełniające wymagania do uzyskania tego wpisu w  dniu utworzenia rejestru, są wpisywane do tego 
rejestru w  terminie 6  miesięcy od dnia jeg o utworzenia.  
5. W przypadku gdy marszałek województwa, dokonując z  urzędu wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, 
stwierdzi brak informacji wymaganych na podstawie niniejszej ustawy, wzywa podmiot, o  którym mowa w  ust. 3 lub 4, do 
złożenia brak ujących informacji. W  przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w  wyznaczonym terminie marszałek 
województwa nie dokonuje wpisu do rejestru z  urzędu. Przepis art.  64 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępo-
wania administracyjnego stosuje si ę odpowiednio.  
6. W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w  wyznaczonym terminie, podmiot o  którym mowa w  ust. 3 
lub 4, jest obowiązany do złożenia wniosku o  wpis do rejestru.  
7. W terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o  nadaniu n owego numeru rejestrowego podmioty, o  których  
mowa w  ust. 3, mogą używać numeru rejestrowego nadanego na podstawie przepisów dotychczasowych.  
8. Podmioty, które posiadają w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy wpis do dotychczasowych rejestrów, są zwol-
nione z  obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 699 
 
 9. Po upływie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru lub z  dniem uzyskania wpisu do rejest ru, o którym mowa w  art. 49 
ust. 1, przez podmiot, o  którym mowa w  ust. 2–4, wygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów do-
tychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub przez starostę.  
10. Przepisy art.  208119) pkt 2, art.  209120) pkt 10 w  zakresie uchylenia art.  37 pkt 1, art.  213121) pkt 11, art.  214122) pkt 35, 
art. 219123) pkt 1 oraz art.  220124) pkt 19 i 20 stosuje się od dnia utworzenia rejestru.  
11. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, stosuje się art.  13 ustawy, o  której mowa w  art. 213121), 
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 235. 1. Starosta prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru  
z dniem utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy 
prowadzenie tego rejestru z  dniem utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
3. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, do rejestrów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 236. 1. Do dnia 31  grudnia 2014  r. do ewidencji odpadów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Ewidencji, o  której mowa w  ust. 1, nie pro wadzą podmioty, wymienione w  art. 66 ust. 4. 
3. Do czasu wydania przepisów, o  których mowa w  art. 68 ust. 1, sprzedawca odpadów oraz pośrednik w  obrocie od-
padami, niebędący posiadaczami odpadów, nie prowadzą ewidencji odpadów niebezpiecznych.  
Art. 236a.  1. W okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. dopuszcza się sporządzanie  dokumentów ewidencji odpadów w  formie  
papierowej, z tym, że prowadzenie karty przekazania odpadów lub karty pr zekazania odpadów komunalnych w  formie papie-
rowej  jest dopuszczalne, jeżeli przek azujący odpady wystawi kartę przekazania odpadów lub kartę przekazania odpadów 
komunalnych w tej formie . 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady lub odpady 
komunalne, jest obowiązany posiadać w  trakcie transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię albo kartę 
przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie papierowej.  
3. (uchylony)  
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przekazujący odpady sporządza kartę prz ekazania odpadów lub kartę prze-
kazania odpadów komunalnych w odpowiedniej liczbie egzemplarzy dla każdego z posiadaczy odpadów – przekazującego 
odpady, każdego transportującego odpady oraz przejmującego odpady.  
5. Wzór karty przekazania odpadów sporządzan ej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5a do 
ustawy.  
6. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa 
załącznik nr 5b do ustawy.  
7. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w prz ypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5c do ustawy.  
8. Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa 
załącznik nr 5d do ustawy.  
9. Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycz nego i elektronicznego sporządzanej w przypadku, o którym mowa 
w ust. 1, określa załącznik nr 5e do ustawy.  
10. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, 
określa załącznik nr 5f do ustawy.  
11. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa 
załącznik nr 5g do ustawy.  
 
119) Artykuł 2 08 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001  r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych.  
120) Artykuł 209 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania nie którymi 
odpadami oraz o opłacie  produktowej.  
121) Artykuł 213 zawiera zmiany do ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.  
122) Artykuł 214 zawiera  zmiany do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
123) Artykuł 2 19 zawiera zmiany do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale 
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.  
124) Artykuł 220 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 kwi etnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 699 
 
 Art. 236b.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1, mogą prowadzić ewidencję odpadów na zasa-
dach określ onych w  art. 236a ust.  1 przed uzyskaniem wpisu do rejestru.  
2. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, nie stosują numeru rejestrowego, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1, na dokumen-
tach, których wzory zostały określone w  załącznikach nr  5a–5g do ustawy.  
3. W terminie do dnia 31  grudnia 2020  r. do podmiotów, o  których mowa w  art. 50 ust. 1, które złożyły wniosek o  wpis 
do rejestru, nie stosuje się przepisów art.  50 ust. 2 i 3 oraz art.  194 ust. 1 pkt 5. 
Art. 237. 1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
do sporządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodarowania nimi oraz o  instalacjach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszko dliwiania tych odpadów – na podstawie art.  37 ust. 1 i 2 ustawy, o  której  
mowa w  art. 252, 
2) sprawozdań – na podstawie art.  4 ust. 5, art.  10 ust. 1 i 2 oraz art.  15 ust. 1 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach  
przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej,  
3) sprawozdań – na podstawie art.  7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o opakowaniach i  odpadach opa-
kowaniowych,  
4) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
5) sprawozdań – na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów 
przetwarzania, o  którym mowa w  art. 33 ust. 4 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elek-
tronicznym,  
6) sprawozdań – na podstawie art.  34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach  
– sporządzają i  składają je, za lata 2012 –2014, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie 
sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych,  sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wyko-
nuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o  której mowa w  art. 200. 
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i  sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 237a.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
do sporządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodaro wania nimi oraz o  instalacjach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art.  37 ust. 1 i 2 ustawy, o  której  
mowa w  art. 252, 
2) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
3) sprawozdań – na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  40, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu 
zakładów przetwarzania, o  którym mowa w  art. 33 ust. 4 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie elektrycz-
nym i  elektronicznym,  
4) sprawozdań – na podstawie art.  34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach  
– sporządzają i  składają je, za rok 2015 i  za rok 2016, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiąz-
kowi, nie sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przet warzania 
lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o  której mowa 
w art. 180a.  
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i  sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 237aa.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodarowania nimi oraz o  instalacj ach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art.  37 ust. 1 i 2 ustawy, o  której  
mowa w  art. 252, 
  
Dziennik  Ustaw  – 110 – Poz. 699 
 
 2) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
3) sprawozdań – na podstawie art.  34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulator ach 
– sporządzają i  składają je, za rok 2017 i  za rok 2018, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiązkowi,  
nie sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo 
lub nie zgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o  której mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i  sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 237ab.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 ust. 1 pkt 3, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania sprawozdań na podstawie art.  4 ust. 5, art.  10 ust. 1 i 2 oraz art.  15 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowani a niektórymi odpadami oraz o  opłacie produk-
towej – w zakresie dotyczącym produktów, o  których mowa w  załączniku nr  4a do tej ustawy, sporządzają i  składają je, za 
rok 2017 i  za rok 2018, stosując odpowiednio przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza 
i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie  
ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o  której mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych sprawozdań, o  który ch mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotychczasowe.  
Art. 237b.  1. Przedsiębiorcy, o  których mowa w  art. 45 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowa-
niami i odpadami opakowaniowymi, za lata 2015 –2018, sporządzają i  składają sprawozdania zawierające w szczegól ności:  
1) dane identyfikujące podmiot:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany, a  w przypadku wprowadzającego baterie lub a kumula-
tory – także europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany,  
c) numer REGON, o  ile został nadany;  
2) w zależności od rodzaju działalności odpowiednio:  
a) masie wytworzonych i  przywiezionych z  zagranicy opakowań według rodzajów materia łów, z  jakich zostały wy-
konane, w  tym: 
– o opakowaniach wielokrotnego użytku,  
– o przestrzeganiu ograniczeń wynikających z  art. 11 ust. 1 pkt 2 ust awy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi,  
b) masie opakowań, w  który ch zostały wprowadzone do obrotu produkty, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
c) masie poddanych  odzyskowi i  recyklingowi odpadów opakowaniowych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje  
oraz z  uwzględnieniem podziału na odpady pochodzące z  gospodarst w domowych i  z innych źródeł niż gospodar-
stwa domowe, a  także według sposobu ich odzysku i  recyklingu,  
d) osiągniętych poziomach odzysku i  recyklingu odpadów opakowaniowych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
e) wysokości należnej opłaty produktowej,  obliczonej oddzielnie, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań – 
w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu,  
f) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałó w, z jakich zostały wykonane, z wyszcze-
gólnieniem opakowań wielokrotnego użytku – w przypadku przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje we-
wnątrzwspólnotowej dostawy opakowań lub produktów w  opakowaniach,  
g) informacje o  sposobie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, a  w przypadku 
samodzielnego wykonania tego obowiązku – także o  przeprowadzonych przez przedsiębiorcę publicznych kam-
paniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów.  
2. W przypadku gdy obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowa-
niami i  odpadami opakowaniowymi wykonuje organizacja odzysku opakowań, roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, 
w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja.  
2a. W przyp adku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w  opakowaniach lub wprowadzając y produkty w opako-
waniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki określone w  art. 18 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opa-
kowaniami i  odpadami opakowaniowymi przez przyst ąpienie do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy, 
roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza organizacja samorządu 
gospodarczego reprezentująca tego wprowadzającego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 111 – Poz. 699 
 
 2b. Organizacja samorz ądu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce  
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2a, składa sprawozdanie do marszałka 
województwa właściwego odpowiednio dla wprowadzaj ącego środki niebezpieczne w  opakowaniach lub wprowadzającego 
produkty w  opakowaniach wielomateriałowych.  
3. Sprawozdanie składane przez organizację odzysku opakowań i  organizację samorządu gospodarczego, o  której 
mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, zawiera 
informacje, o  których mowa w  ust. 1. 
3a. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, za rok 2018, zawiera dodatkowo informacje o  toksycz ności lub zagro-
żeniach ze strony materiałów opa kowaniowych lub składników stosowanych do produkcji opakowań.  
4. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:  
1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 
ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) informacje o  przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych kampanii edukacyjnych wraz ze 
wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów;  
3) wykaz posiadaczy odpadów, który m organizacja odzysku opakowań zleciła w  roku kalendarzowym, którego dotyczy 
sprawozdanie, wykonanie czynności określonych w  art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby posiadacza odpadów,  
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów, o  ile został nadany,  
c) numer REGON posiadacza odpadów, o  ile został nadany,  
d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami opakowa-
niowymi , 
e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych, w  odniesieniu do których posiadaczowi odpadów zostało zlecone  
wykonanie czynności z  zakresu gospodarowania odpadami opakowaniowymi,  
f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykonan ie czynności w  zakresie 
gospodarowania odpadami opakowaniowymi.  
5. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, przedsiębiorca, organizacja odzysku opakowań lub organizacja samo rządu 
gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami 
opakowaniowymi, składają w  terminie do dnia 15  marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi województwa, o  którym  
mowa w  art. 8 pkt 7 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowy mi. 
5a. Kto wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  ust. 1–5, nie sporządza i  nie przekazuje sprawozdań za rok 2017 lub 
za rok 2018 lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, 
o której mowa w  art. 180a.  
6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza sprawozdania, o którym  
mowa w  ust. 1, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsiębiorców oraz uła-
twienia przekazywania danych  do marszałka województwa.  
Art. 237c.  1. Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw środowiska 
oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej zbiorczego sprawozdania zawierającego 
informacje, o  których mowa w  art. 237b ust.  1 pkt 2 lit. a–f w terminie do dnia 30  kwietnia roku kalendarzowego następu jącego  
po roku, którego dotyczy sprawozdanie. Zbiorcze sprawozdanie za rok 2018  zawiera dodatkowo informacje, o  których 
mowa w  art. 237b ust.  3a. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska ok reśli, w  drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1, 
mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sprawozdań.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 112 – Poz. 699 
 
 Art. 237d.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
do sporządz ania i  składania sprawozdań w  zakresie sprzętu elektrycznego i  elektronicznego oraz zużytego sprzętu  – na pod-
stawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  40, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy z  dnia 29  lipca 200 5 r. o zużytym 
sprzęcie e lektrycznym i  elektronicznym oraz wykazu zakładów przetwa rzania, o  którym mowa w  art. 33 ust. 4 tej ustawy, spo-
rządzają i  składają je, za rok 2017, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że:  
1) sprawozdania za okres od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 30  czerwca 2017  r. i wykaz zakładów przetwarzan ia za rok 
2017 składa się w  terminie do dnia 15  marca 2018  r.; 
2) jeżeli obowiązki wprowadzającego sprzęt wykonuje organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, 
sprawozdanie za rok 2017  sporządzane i  składane na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy z  dnia 
29 lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym sporządza organizacja odzysku sprzętu elektrycz-
nego i  elektronicznego, oddzielnie dla każdego wprowadzają cego sprzęt i  autoryzowanego przedstawiciela, dla których 
wykonuje obowiązki, i  składa do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;  
3) ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i  nie przekazuje tych sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub 
wykonuje t en obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o  której mowa 
w art. 180a.  
2. Do złożonych sprawozdań i  wykazów, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 237e.  1. Podmioty, o  których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane na podstawie tych przepisów do sporządzania  
sprawozdań w  zakresie sprzętu elektrycznego i  elektronicznego oraz zużytego sprz ętu, sporządzają je za rok 2018 zgodnie 
z art. 73, art.  74 i art. 75 i składają je do Głównego Inspe ktora Ochrony Środowiska w  terminie do dnia 15  marca 2019  r. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzory formularzy sprawozdań, o  których  
mowa w  ust. 1, za rok 2018, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zakresu danych  przekazywanych przez przedsiębior-
ców oraz ułatwienia przekazywania danych do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.  
Art. 237ea.  1. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019  sprawozdań, o  których mowa w  art. 73 i art. 74a, 
składają je w  terminie do dnia 11  września 2020  r. 
2. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019  sprawozdań, o  których mowa w  art. 75, składają je w  terminie 
do dnia 31  października 2020  r., z wyjątkiem podmiotów, o  których mowa w  art. 75 ust. 2 pkt 4 i 5, które składają je w  ter-
minie do dnia 11  września 2020  r. 
Art. 237f.  Podmioty obowiązane do sporządzania i  składania sprawozdań, o  których mowa w  art. 237d, dołączają do 
nich informację odpowiednio o  masie wprowadzonych do obrotu lamp LED, zużytych lamp LED: zebranych, przetwo rzo-
nych w  zakładzie przetwarzania, poddanych recyklingowi i  poddanych innym niż recykling procesom odzysku oraz osiąg -
niętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytych lamp LED.  
Art. 238. 1. BDO tworzy się na jpóźniej do dnia 24  stycznia 2018  r. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi, w  formie komunikatu, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski” informację o  dacie utworzenia BDO, w  tym rejestru.  
3. Centralna i  wojewódzkie bazy d anych, o  których mowa w  art. 37 ust. 6 i 10 ustawy, o  której mowa w  art. 252, oraz 
baza danych, o  której mowa w  art. 22 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach, do czasu utwo-
rzenia BDO są prowadzone na podstawie przepisów dotyc hczasowych.  
4. (uchylony)  
5. Do czasu utworzenia BDO marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw środowiska kopie 
decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpie czne, o  których mowa w  art. 8 
ust. 5. 
6. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów odpowiednio mar-
szałek województwa lub starosta przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi 
lub prezydentowi miasta, wła ściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.  
7. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów regionalny 
dyrektor ochrony środowiska przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska 
oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania 
odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 113 – Poz. 699 
 
 8. Do czasu utworzenia BDO Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wod nej sporządza 
i przekazuje zbiorczą informację, o  której mowa w  art. 400k ust.  2 pkt 4 ustawy wy mienionej w  art. 207125), zgodnie z  prze-
pisami dotychczasowymi.  
9. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art.  24 ustawy, o  której mowa w  art. 209120). 
10. Przepisy art.  33 ust. 4 i art. 72 pkt 9 ustawy zmienianej w  art. 214122) w brzmieniu nadany m niniejszą ustawą oraz 
art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 219123) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia utworzenia BDO.  
Art. 239. Ustanowione przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zabezpieczenia roszczeń dla istniejących skła-
dowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń, o  których mowa w  art. 125 ust. 1. 
Art. 240. 1. Zarządzający istniejącym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów jest 
obowiązany złożyć wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w  terminie 
dwóch lat od dni a wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Do czasu utworzenia BDO wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów  
zawiera informacje o  uzyskanym pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.  
3. Decyzj a zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydana na podstawie ustawy, o  której mowa 
w art. 252, wygasa z  dniem, z  którym decyzja, o  której mowa w  ust. 1, stanie się ostateczna.  
4. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie zł ożył wniosku o  zatwierdzenie instrukcji prowadze nia 
składowiska odpadów w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska  odpa-
dów wygasa z  upływem dwóch lat od dnia wejścia w  życie ustawy.  
5. Do czasu utworzenia  BDO stosuje się art.  19 i 22 ustawy, o  której mowa w  art. 208119). 
Art. 241. 1. Wymogu posiadania tytułu prawnego, o  którym mowa w  art. 124 ust. 1, nie stosuje s ię do zarządzającego 
istniejącym w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów, który w  dniu wejścia w  życie niniejszej 
ustawy nie posiada tytułu prawnego do całej nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszyst-
kimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany utrzymać dotychczas posiadany 
tytuł prawny co najmniej w  takim zakresie, w  jakim dysponował nim w  dniu wejścia w  życie ustawy, do zakończenia fazy 
poeksploatacyjnej.  
3. Wymogu uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego, o  którym 
mowa w  art. 151 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się w  przypadku przejęcia składowiska odpadó w od zarządzającego składowis kiem 
odpadów, o  którym mowa w  ust. 1. Przepis ust.  2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 242. 1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 143 ust. 2, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w  zakresie wydo-
bywania o dpadów wydane na podstawie art.  54a ustawy, o  której mowa w  art. 252, wygasa z  dniem uzyskania decyzji zatwier-
dzającej  instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 144 ust. 1, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w  zakresie wydobywania od-
padów wydane na podstawie art.  54a ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowuje ważność na czas, na jaki zostało wydane.  
3. Podmiot, który posiada pozwolenie, o  którym mowa w  ust. 2, jest obowiązany, w  terminie dwóch lat od dnia wejś cia 
w życie niniejszej ustawy, złożyć w niosek o  zmianę tego pozwolenia, w  celu dostosowania go do przepisów niniejszej 
ustawy; do wniosku dołącza się ekspertyzę, o  której mowa w  art. 144 ust. 5. 
Art. 243. W przypadku gdy w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów zarządza gm inna jed-
nostka sektora finansów publicznych, gmina jest obowiązana dostosować się do wymagań, o  których mowa w  art. 136, 
w terminie roku od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 243a.  Dopuszcza się aby gminnym składowiskiem odpadów zarządzała jednos tka sektora finansów publicznych, 
jeżeli dla tego składowiska odpadów:  
1) wydano decyzję o  zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art.  54 ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, 
lub decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów na podstawie art.  54c ust.  1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, lub  
2) w terminie do dnia 31  grudnia 2015  r. wydano decyzję o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów na 
podstawie art.  146 lub art.  148 ust. 3. 
 
125) Artykuł 207 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 114 – Poz. 699 
 
 Art. 244. Zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, o  którym mowa w  art. 137 ust. 2, 
w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 244a.  1. Zgoda na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej częś ci, wydana na podstawie ar t. 54 
ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, oraz decyzja o  zamknięciu składowiska odpadów, wydana na podstawie art.  54c 
ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, mogą być zmieniane w  zakresie:  
1) technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub je go wydzielonej części;  
2) harmonogramu działań związanych z  rekultywacją składowiska odpadów;  
3) sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w  tym monitoringu, oraz warunków 
wykonania tego obowiązku.  
2. Prawa i  obowiązki wynikają ce z decyzji, o  których mowa w  ust. 1, mogą być przeniesione na inny podmiot, jeżeli 
podmiot ten daje rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z  tych decyzji i  wyrazi zgodę na przejęcie 
wszystkich praw i  obowiązków wynikających z  tych decyzj i. 
3. Organem właściwym w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, jest marszałek województwa, a  w przypadku przed-
sięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych – regionalny dyrektor ochrony środowiska.  
Art. 245. Zachowują ważność uzyskane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy świadectwa stwierdzające 
kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami wydane na podstawie art.  49 ustawy, o  której mowa w  art. 252. 
Art. 246. W sprawach wszczętych i  niezakończonych stosuje się dotychczasowe przepisy karne oraz o  karach pienięż-
nych w  dotychczasowym brzmieniu, z  zastrzeżeniem art.  237. 
Art. 247. Do wpływów z  kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:  
1) art. 80  ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 214122), stosuje się art.  402 ust. 8 ustawy , o której mowa w  art. 207125), 
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejsz ej ustawy;  
2) art. 79b ustawy, o  której mowa w  art. 252, stosuje się art.  402 ust. 12 ustawy, o  której mowa w  art. 207125), w brzmieniu 
obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
3) art. 79c ustawy, o  której mowa w  art. 252, stosuje się art.  402 ust. 12 i 14 usta wy, o  której mowa w  art. 207125), w brzmie-
niu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 248. Przekazane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej 
wpływy z  kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:  
1) art. 80  ust. 1 ustawy, o  które j mowa w  art. 214122), 
2) art. 79b i  art. 79c ustawy, o  której mowa w  art. 252 
– stanowią przychody tego Funduszu i  są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobo wiązania określonego w  art. 401c 
ust. 9 ustawy, o  której mowa w  art. 207125). 
Art. 249. Starostowie przekażą akta prowadzonych przez siebie wszczętych i  niezakońc zonych spraw administracyjnych,  
w których odpowiednio właściwym organem stał się marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska, 
tym organom w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, na podstawie protokołów zdawczo -odbior-
czych.  
Art. 250. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  4 ust. 1 pkt 2, art.  7 ust. 4, art.  13 ust. 2a i 2b, art.  33 
ust. 3, art.  40 ust. 7 i 8, art.  42 ust. 2 i 3, art.  43 ust. 7, art.  44 ust. 8 i 9, art.  47 oraz art.  55 ust. 3 i 5 ustawy , o której mowa 
w art. 252, zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na p odstawie art.  7 ust. 2, art.  27 
ust. 10, art.  30 ust. 4 i 5, art.  33 ust. 2, art.  94 ust. 2, art.  95 ust. 11, art.  96 ust. 13, art.  100 ust. 1 i 2, art.  118, art.  121 ust. 3, 
art. 159 ust. 2 oraz art.  160 ust. 8 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 36  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  14 ust. 10 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują moc przez 
okres 36  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Przepisy wydane na podstawie art.  33 ust. 4 i 11 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują moc w  zakresie trans-
portu odpadów do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  400k ust.  7 ustawy, o  której mowa w  art. 207125), zachowują moc 
do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  400k ust.  7 ustawy, o  której mowa w  art. 207125), 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 115 – Poz. 699 
 
 5. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  38 ust. 4 ustawy, o  której mowa w  art. 213121), zachowują moc do 
dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  38 ust. 4 ustawy, o  której mowa w  art. 213121), 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
6. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o  której mowa w  art. 214122), zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o  której mowa 
w art. 214122), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
7. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  72 ust. 3 oraz art.  121 ust. 2 ustawy, o  której mowa w  art. 220124), 
zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wyko nawczych wydanych na podstaw ie art.  72 ust. 3 oraz art.  121 ust. 2 
ustawy, o  której mowa w  art. 220124), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia 
wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 251. 1. W latach 2016 –2030  maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw klimatu będący skut-
kiem finansowym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:126) 
1) 2016  r. – 1000  tys. zł;  
2) 2017  r. – 636,5  tys. zł;  
3) 2018  r. – 1080  tys. zł;  
4) 2019  r. – 3436,5  tys. zł;  
5) 2020  r. – 2211  tys. zł;  
6) 2021  r. – 2079  tys. zł;  
7)127)  2022  r. – 2937  tys. zł;  
8)127)  2023  r. – 2932  tys. zł;  
9)127)  2024  r. – 2932  tys. zł;  
10)127)  2025  r. – 2932  tys. zł;  
11)128)  2026  r. – 2932  tys. zł;  
12)128)  2027  r. – 2932  tys. zł;  
13)128)  2028  r. – 2932  tys. zł;  
14)128)  2029  r. – 2932  tys. zł;  
15)128)  2030  r. – 2932  tys. zł.  
1a.129) W latach 2022 –2030  maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw gospodarki będący skutkiem 
finansowym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2022  r. – 245 tys. zł;  
2) 2023  r. – 244 tys. zł;  
3) 2024  r. – 244 tys. zł;  
4) 2025  r. – 244 tys. zł;  
5) 2026  r. – 244 tys. zł;  
6) 2027  r. – 244 tys. zł;  
7) 2028  r. – 244 tys. zł;  
8) 2029  r. – 244 tys. zł;  
9) 2030  r. – 244 tys. zł.  
 
126) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 41 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
127) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 41 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
128) Dodany przez art.  1 pkt 41 lit. a tiret trzecie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
129) Dodany przez art.  1 pkt 41 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 116 – Poz. 699 
 
 1b.129) W latach 2022 –2030  maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania 
i zagospodarowania przestrzennego oraz mies zkalnictwa będący skutkiem finansowym wejścia w  życie niniejszej ustawy 
wynosi w:  
1) 2022  r. – 122 tys. zł;  
2) 2023  r. – 122 tys. zł;  
3) 2024  r. – 122 tys. zł;  
4) 2025  r. – 122 tys. zł;  
5) 2026  r. – 122 tys. zł;  
6) 2027  r. – 122 tys. zł;  
7) 2028  r. – 122 tys. zł;  
8) 2029  r. – 122 tys. zł;  
9) 2030  r. – 122 tys. zł.  
2. W latach 2016 –2025  maksymalny limit wydatków budżetów samorządów województw będący skutkiem finansowym  
wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2016  r. – 0 zł; 
2) 2017  r. – 0 zł; 
3) 2018  r. – 0 zł; 
4) 2019  r. – 2219  tys. zł;  
5) 2020  r. – 2219  tys. zł;  
6) 2021  r. – 2219  tys. zł;  
7) 2022  r. – 2219  tys. zł;  
8) 2023  r. – 2219  tys. zł;  
9) 2024  r. – 2219  tys. zł;  
10) 2025  r. – 2219  tys. zł.  
3. W latach  2016 –2028  maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej  
będący skutkiem finansowym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2016  r. – 5500  tys. zł;  
2) 2017  r. – 0 zł; 
3) 2018  r. – 3250  tys. zł;  
4) 2019  r. – 14 624 tys. zł;  
5) 2020  r. – 9854  tys. zł;  
6)130)  2021  r. – 12 480 tys. zł;  
7)130)  2022  r. – 12 910 tys. zł;  
8)130)  2023  r. – 1440  tys. zł;  
9)130)  2024  r. – 1406  tys. zł;  
10)130)  2025  r. – 1400  tys. zł;  
11)130)  2026  r. – 2200  tys. zł;  
12)130)  2027  r. – 1400  tys. zł;  
13)130)  2028  r. – 1400  tys. zł.  
4. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu  
wydatków, wprowadza się mechanizmy korygujące polegając e na ogr aniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem 
BDO.  
 
130) W brzmieniu ustalonym przez art.  3 pkt  14 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42; wszedł  w życie z  dniem 9 września  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 117 – Poz. 699 
 
 5. Działania, o  których mowa w  ust. 4, polegają na ograniczeniu lub wstrzymaniu rozbudowy systemu BDO w  danym  
roku budżetowym.  
6. Działania, o  których mowa w  ust. 4, nie mogą stwarzać zagrożenia utraty możliwości realizacji obowiązków Rzeczy-
pospolitej  Polskiej wynikających z  prawa Unii Europejskiej oraz zagrożenia polegającego na utracie możliwości zbierania 
danych lub bezpiecznego ich przechowywania.  
7. Minister właściwy do spraw klima tu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  których mowa w  ust. 1 i 3, oraz 
w razie potrzeby wdraża mechanizmy korygujące.  
8.131) Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  których mowa w  ust. 1a, 
oraz w  razie potrz eby wdraża mechanizmy korygujące, o  których mowa w  ust. 9. 
9.131) W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej  niż 
65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, minister właściwy do spraw gospodarki obniża wielkość środków prze-
znaczonych  na wydatki w  drugim półroczu o  kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą przekroczenia 
wydatków.  
10.131) Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mie szkalnictwa 
monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  których  mowa w  ust. 1b, oraz w  razie potrzeby wdraża mechanizmy korygu-
jące, o  których mowa w  ust. 11. 
11.131) W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu dan ego roku budżetowego wyniesie więcej niż 
65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i  zagospodaro-
wania przestrzennego oraz mieszkalnictwa obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w  drugim pół roczu 
o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą przekroczenia wydatków.  
Art. 252. Traci moc ustawa z  dnia 27  kwietnia 2001  r. o odpadach (Dz.  U. z 2010  r. poz.  1243, z  późn. zm.132)). 
Art. 253. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia133), z wyjątkiem przepisów:  
1) art. 207  pkt 17 w  zakresie art.  402 ust. 2a i 2b w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art.  209 pkt 7, które wchodzą  
w życie z  dniem 1  stycznia 2014  r.; 
2) art. 178, art.  179, art.  194 ust. 1 pkt 5, art . 213 pkt 8, które wchodzą w  życie po upływie 36  miesięcy od dnia wejścia 
w życie ustawy, z  tym że wymienione przepisy stosuje się od daty utworzenia BDO ogłoszonej w  komunikacie, o  którym  
mowa w  art. 238 ust. 2; 
3) art. 207  pkt 18, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2016  r. 
  
 
131) Dodany przez art.  1 pkt  41 lit. c ustawy, o  której mowa w  odno śniku 3. 
132) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2010  r. poz.  1351, z  2011  r. poz.  622, 678, 809, 897 
i 1016 oraz z 2012  r. poz.  951 i  1513.  
133) Ustawa została ogłoszona w  dniu 8  stycznia 2013  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 118 – Poz. 699 
 
 Załączniki do ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. 
 
Załącznik nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach134) 
 
NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PROCESÓW ODZYSKU  
R1 Wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii( *) 
R2 Odzysk/regeneracja rozpuszczalników  
R3 Recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (w tym kompostowanie 
i inne biologiczne procesy przekształcania)(**)  
R4 Recykling lub odzysk metali i związków metali(***)  
R5 Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych(****)  
R6 Regeneracja kwasów lub zasad  
R7 Odzysk składników stosowanych do redukcji zanieczyszczeń  
R8 Odzysk składników z katalizatorów  
R9 Powtórna rafinacja lub inne sposoby ponownego uż ycia olejów  
R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska  
R11 Wykorzystywanie odpadów uzyskanych w wyniku któregokolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1 –R10 
R12 Wymiana odpadów w celu poddania ich któ remukolwiek z procesów wymienionych w  pozycji R1 –R11(*****)  
R13 Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w  pozycji R1 –R12 (z wyjątkiem 
wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)”  
 
(*) Pozycja obejmuje również spalarnie odpadów przeznaczone do przetwarzania stałych odpadów komunalnych, pod warunkiem że ich 
efektywność energetyczna jest równa lub większa niż:  
– 0,60 dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnoto wymi obowiązującymi 
przed dniem 1 stycznia 2009 r.,  
– 0,65 dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 grudnia 2008 r., przy zastosowaniu następującego wzoru:  
Efektywność energetyczna = (Ep – (Ef + Ei))/(0,97 × (Ew + Ef)),  
gdzie:  
Ep – oznacza ilo ść energii produkowanej rocznie jako energia cieplna lub elektryczna; oblicza się ją, mnożąc ilość energii elek-
trycznej przez 2,6, a energii cieplnej wyprodukowanej w celach komercyjnych – przez 1,1 (GJ/rok),  
Ef – oznacza ilość energii wprowadzanej rocznie  do systemu, pochodzącej ze spalania paliw biorących udział w wytwarzaniu 
pary (GJ/rok),  
Ew – oznacza roczną ilość energii zawartej w przetwarzanych odpadach, obliczanej przy zastosowaniu dolnej wartości opałowej 
odpadów (GJ/rok),  
Ei – oznacza roczną ilość  energii wprowadzanej z zewnątrz z wyłączeniem Ew i Ef (GJ/rok),  
0,97 – jest współczynnikiem uwzględniającym straty energii przez popiół denny i promieniowanie.  
Wzór ten jest stosowany zgodnie z dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych te chnik dla termicznego prze-
kształcania odpadów.  
Wynik uzyskany z wzoru na efektywność energetyczną mnoży się przez współczynnik korekcyjny związany z klimatem (CCF), jak 
pokazano poniżej:  
1) CCF dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie z prawodawstwem unijnym obowiązującym przed dniem 
1 września 2015 r.:  
CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3350  
CCF = 1,25, jeżeli HDD ≤ 2150  
CCF = – (0,25/1 200) × HDD + 1,698, kiedy 2 150 < HDD < 3350;  
2) CCF dla instalacji, które otrzymały zezwoleni e po dniu 31 sierpnia 2015 r., oraz dla instalacji, o których mowa w pkt 1, po dniu 
31 grudnia 2029 r.:  
CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3350  
CCF = 1,12, jeżeli HDD ≤ 2150  
CCF = – (0,12/1 200) × HDD + 1,335, kiedy 2150 < HDD < 3350  
(Uzyskaną wartość CCF zaokrągla się  do trzech miejsc po przecinku).  
 
134) Załącznik nr 1 w  brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 42 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 119 – Poz. 699 
 
 Za wartość HDD (stopniodni grzania) uznaje się średnią wartości rocznych HDD dla lokalizacji instalacji do termicznego przeks ztał-
cania odpadów z 20 kolejnych lat przed rokiem, za który oblicza się CCF. Aby obliczyć wartość HDD, należy zastosować poniższą 
metodę ustanowioną przez Eurostat: HDD wynosi (18○C – Tm) × d, jeżeli Tm nie przekracza 15○C (wartość progowa dla ogrzewania), 
oraz zero, jeżeli Tm wynosi powyżej 15○C, przy czym Tm jest to średnia (Tmin + Tmax)/2 temperatur a zewnętrzna z  okresu d dni. 
Obliczenia należy wykonywać codziennie (d = 1), sumując wyniki do roku.  
 
(**) W tym przygotowanie do ponownego użycia, zgazowanie i piroliza z wykorzystaniem tych składników jako odczynników chemicz-
nych oraz odzysk materiałów o rganicznych polegający na pracach ziemnych.  
(***)  W tym przygotowanie do ponownego użycia.  
(****)  W tym przygotowanie do ponownego użycia, recykling nieorganicznych materiałów budowlanych, odzysk materiałów nieorga-
nicznych polegający na pracach ziemnych i usuwanie substancji powodujących ryzyko z  wydobytych mas gleby i ziemi prowadzące 
do ich odzysku.  
(*****)  Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod R, może to obejmować procesy wstępne poprzedzające przetwarzanie wstępne odpadów, 
jak np. demontaż, sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulację, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie, przepakowywanie, sepa-
rację , tworzenie mieszanek lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1 –R11.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 120 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr  2 
NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PRO CESÓW UNIESZKODLIWIANIA  
D1 Składowanie w  gruncie lub na powierzchni ziemi (np. składowiska itp.)  
D2 Przetwarzanie w  glebie i  ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w  glebie i  ziemi itd.)  
D3 Głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów w  postaci umożliwiającej pompowanie do odwiertów, wysadów solnych  
lub naturalnie powstających komór itd.)  
D4 Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów ciekłych i  szlamów w  dołach, poletkach osadowych lub lagu-
nach itd.)  
D5 Składowanie na składowiskach w  sposób celowo zaprojektowany (np. umieszczanie w  uszczelnionych oddzielnych 
komorach, przykrytych i  izolowanych od siebie wzajemnie i  od środowiska itd.)  
D6 Odprowadzanie do wód z  wyjątkiem mórz i  oceanów  
D7 Odprowadzanie do mórz i  oceanów, w  tym lokowanie na dnie mórz  
D8 Obróbka biologiczna, niewymieniona w  innej pozycji niniejszego załącznika, w  wyniku której powstają ostateczne 
związki lub mieszanki, które są unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych 
w poz. D1–D12 
D9 Obróbka fizyczno -chemiczna, niewymieniona w  innej pozycji niniejszego załącznika, w  wyniku której powstają ostateczne  
związki lub mieszaniny unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych w  pozycjach 
D1–D12 (np. odparowanie, sus zenie, kalcynacja itp.)  
D10 Przekształcanie termiczne na lądzie  
D11 Przekształcanie termiczne na morzu(*) 
D12 Trwałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w  kopalniach itd.)  
D13 Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem odpadów któremukolwiek  z procesów wymienionych w  po-
zycjach D1 –D12(**) 
D14 Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z  procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D13 
D15 Magazynowanie poprzedzające którykolwiek z  procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D14 (z wyjątkiem wstępnego  
magazynowania u  wytwórcy odpadów)  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
_____________________________  
(*) Ten proces jest zabroniony na mocy przepisów UE i  konwencji międzynarodowych.  
(**) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod D, mogą tu być uwzględnione procesy wstępne poprzedzające unieszkodliwienie, w  tym wstępna 
obróbka, jak np. sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulacja, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie lub separacja prze d pod-
daniem któremukolwiek spośród procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D12.   
  
Dziennik  Ustaw  – 121 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 2a  
NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ KATEGORII ODPADÓW NIEPALNYCH  
1) odpady obojętne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118;  
2) odpady spełniające kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określone w  prze-
pisach  wydanych na podstawie art. 118;  
3)135)  odpady budowlane i  rozbiórkowe, z  wyłączeniem odpadów drewna, odpadów tworzyw sztucznych, odpadów papieru 
i odpadów oklein;  
4) szkło;  
5) odpady zeszklone i z procesów zeszkliwiania;  
6) minerały (np. piasek i kamienie, kruszywo);  
7) gleba i ziemia, w tym urobek z pogłębiania;  
8) odpady metali;  
9) odpady fosfogipsów;  
10) odpady gipsów;  
11) żużle, popioły paleniskowe, pyły z kotłów, popioły lotne, w tym piaski ze złóż fluidalnych, mieszanki popiołowo - 
-żużlowe;  
12) rdzenie i formy odlewnicze;  
13) odpady materiałów ceramicznych;  
14) odpady powstałe z materiałów ogniotrwałych;  
15) odpady spoiw mineralnych, w tym cementu, wapna i tynku ; 
16)136)  odpadowy siarczan żelazowy;  
17)136)  osady z  dekarbonizacji wody;  
18)136)  odpady z  fizykochemiczne j obróbki kamienia wapiennego – z przesiewu i  przepału kamienia wapiennego.  
 
  
 
135) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  43 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
136) Dodany  przez art.  3 pkt  15 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  42. 
  
Dziennik  Ustaw  – 122 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr  3 
(uchylony)  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 123 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr  4 
SKŁADNIKI, KTÓRE MOGĄ POWODOWAĆ, ŻE ODPADY SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI  
1) beryl, związki berylu,  
2) związki wanadu,  
3) związki chromu (VI),  
4) związki kobaltu,  
5) związki niklu,  
6) związki miedzi,  
7) związki cynku,  
8) arsen, związki arsenu,  
9) selen, związki selenu,  
10) związki srebra,  
11) kadm, związki kadmu,  
12) związki cyny,  
13) antymon, związki antymonu,  
14) tellur, związki telluru,  
15) związki baru z  wyjątkiem siarczanu baru,  
16) rtęć, związki rtęci,  
17) tal, związki talu,  
18) ołów, związki ołowiu,  
19) siarczki nieorganiczne,  
20) nieorganiczne związki fluoru, z  wyjątkiem fluorku wapnia,  
21) cyjanki nieorganiczne,  
22) następujące metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w  postaci niezwiązanej,  
23) kwaśne roztwory lub kwasy w  postaci stałej,  
24) roztwory zasadowe i  zasady w  postaci stałej,  
25) azbest (pył i  włókna),  
26) fosfor, związ ki fosforu, z  wyjątkiem fosforanów mineralnych,  
27) karbonylki metali,  
28) nadtlenki,  
29) chlorany,  
30) nadchlorany,  
31) azydki,  
32) farmaceutyki oraz związki stosowane w  medycynie lub w  weterynarii,  
33) biocydy i  substancje fitofarmaceutyczne,  
34) substan cje zakaźne,  
35) kreozoty,  
36) izocyjaniany, tiocyjaniany,  
37) cyjanki organiczne (np. nitryle),  
38) fenole, związki fenolowe,  
39) halogenowane rozpuszczalniki,  
40) rozpuszczalniki organiczne, z  wyjątkiem rozpuszczalników halogenowanych,  
  
Dziennik  Ustaw  – 124 – Poz. 699 
 
 41) związki halogenoorganiczne, z  wyjątkiem obojętnych materiałów spolimeryzowanych i  innych substancji, o  których 
mowa w  niniejszym załączniku,  
42) aromatyczne, policykliczne i  heterocykliczne związki organiczne,  
43) aminy alifatyczne,  
44) aminy aromatyczne,  
45) etery, 
46) substancje o  właściwościach wybuchowych, z  wyjątkiem substancji wyszczególnionych w  innych punktach niniejszego  
załącznika,  
47) organiczne związki siarki,  
48) jakiekolwiek pochodne polichlorowanego dibenzofuranu,  
49) jakiekolwiek pochodne polichloro wanej dibenzo -p-dioksyny,  
50) węglowodory i  ich związki z  tlenem, azotem lub siarką nieuwzględnione w  inny sposób w  niniejszym załączniku.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 125 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 4a do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach137) 
 
PRZYKŁADOWE INSTRUMENTY EKONOMICZNE I INNE ŚRO DKI, KTÓRE MAJĄ ZACHĘCAĆ 
DO STOSOWANIA HIERARCHII SPOSOBÓW POSTĘPOWANIA  Z ODPADAMI  
 
1. Opłaty za składowanie i spalanie odpadów oraz ograniczenia w stosowaniu tych procesów zachęcające do zapobiegania 
powstawaniu odpadów i do recyklingu, przy utrzymaniu sk ładowania jako najmniej pożądanej metody gospodarowania 
odpadami.  
2. Systemy opłat proporcjonalnych do ilości odpadów pobieranych od wytwórców odpadów na podstawie rzeczywistej 
ilości wytwarzanych odpadów i zachęcających do segregowania u źródła odpadów po dlegających recyklingowi oraz 
do zmniejszenia ilości odpadów mieszanych.  
3. Zachęty podatkowe do nieodpłatnego oddawania produktów, zwłaszcza żywności.  
4. Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do różnych rodzajów odpadów oraz środ ki służące 
poprawie ich skuteczności, rentowności i zarządzania.  
5. Systemy zwrotu kaucji i inne środki zachęcające do wydajnego zbierania zużytych produktów i materiałów.  
6. Należyte planowanie inwestycji w infrastrukturę gospodarowania odpadami, w tym z  wykorzystaniem funduszy unij -
nych.  
7. Zrównoważone zamówienia publiczne zachęcające do lepszego gospodarowania odpadami i wykorzystywania produk-
tów i materiałów pochodzących z recyklingu.  
8. Stopniowe znoszenie dopłat niezgodnych z hierarchią postępowania z odpadami.  
9. Stosowanie środków fiskalnych lub innych środków wspierających wykorzystywanie produktów i materiałów przygo-
towanych do ponownego użycia lub poddanych recyklingowi.  
10. Wspieranie badań i innowacji dotyczących zaawansowanych tec hnologii recyklingu i  regeneracji produktów.  
11. Wykorzystanie najlepszych dostępnych technik przetwarzania odpadów.  
12. Zachęty gospodarcze dla organów jednostek samorządu terytorialnego oraz administracji rządowej w województwie, 
zwłaszcza wspierające za pobieganie powstawaniu odpadów oraz rozbudowę systemów selektywnego zbierania, bez 
wspierania składowania i spalania.  
13. Publiczne kampanie podnoszenia poziomu świadomości, zwłaszcza dotyczące selektywnego zbierania odpadów, za -
pobiegania ich powstawaniu  i zmniejszania ich ilości, a także uwzględnianie tych zagadnień w edukacji i szkoleniach.  
14. Systemy koordynacji działań wszystkich organów publicznych uczestniczących w  gospodarowaniu odpadami, w tym 
z wykorzystaniem środków elektronicznych.  
15. Wspiera nie stałego dialogu i współpracy między wszystkimi zainteresowanymi stronami dotyczących gospodarowania 
odpadami oraz zachęcanie do zawierania dobrowolnych porozumień i do sporządzania przez przedsiębiorstwa spra-
wozdań dotyczących odpadów.  
  
 
137) Załącznik nr 4a d odany przez art.  1 pkt  44 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 126 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr  5 
PRZYKŁADY ŚRODKÓW SŁUŻĄCYCH ZAPOBIEGANIU POWSTAWANIU ODPADÓW  
Środki, które mogą mieć wpływ na warunki ramowe związane z  wytwarzaniem odpadów  
1. Wykorzystanie środków planowania lub innych instrumentów ekonomicznych wspierających efektywne wykorzys -
tanie z asobów.  
2. Promocja badań i  rozwoju w  obszarze pozyskiwania czystszych i  bardziej oszczędnych produktów i  technologii oraz 
upowszechnianie i  wykorzystywanie wyników takich badań i  rozwoju.  
3. Opracowanie na wszystkich poziomach skutecznych i  przydatnych ws kaźników presji na środowisko związanej 
z wytwarzaniem odpadów, przy czym celem tych wskaźników ma być przyczynienie się do zapobiegania powstawaniu odpadów , 
od porównywania produktów na poziomie Wspólnoty, przez działania podjęte przez władze lokalne, po środki ogólnokrajowe.  
Środki, które mogą mieć wpływ na fazę projektu, produkcji i  dystrybucji  
4. Promocja eko projektowania (systematycznego uwzględniania aspektów środowiskowych przy projektowaniu produktu  
z zamiarem poprawienia charakterystyki oddziaływa nia, jakie dany produkt wywiera na środowisko przez cały cykl życia).  
5. Dostarczanie informacji o  technikach zapobiegania powstawaniu odpadów z  zamiarem ułatwiania wprowadzania 
najlepszych dostępnych technik w  przemyśle.  
6. Organizacja szkoleń dla właściw ych organów w  zakresie wprowadzania wymogów dotyczących zapobiegania po-
wstawaniu odpadów do decyzji wydawanych na podstawie ustawy o  odpadach i  ustawy – Prawo ochrony środowiska.  
7. Objęcie środkami zapobiegania wytwarzaniu odpadów instalacji niepodlegając ych pozwoleniom zintegrowanym. 
W odpowiednich przypadkach środki takie mogą zawierać oceny i  plany zapobiegania powstawaniu odpadów.  
8. Wykorzystanie kampanii informacyjnych oraz zapewnienie wsparcia finansowego, decyzyjnego i  innego rodzaju 
wsparcia dla p rzedsiębiorstw. Środki takie będą szczególnie skuteczne, jeżeli będą skierowane i  dostosowane do małych 
i średnich przedsiębiorstw i  będą działały przez sieci istniejących powiązań gospodarczych.  
9. Stosowanie dobrowolnych umów, paneli konsumentów i  produc entów lub negocjacji sektorowych, zmierzających 
do tego, aby dane przedsiębiorstwa lub sektory przemysłu wyznaczały własne plany lub cele zapobiegania powstawaniu 
odpadów lub udoskonalały nieoszczędne produkty lub opakowania.  
10. Promocja wiarygodnych syst emów zarządzania środowiskiem, w  tym EMAS i  ISO 14001.  
Środki, które mogą mieć wpływ na fazę konsumpcji i  użytkowania  
11. Instrumenty ekonomiczne, takie jak zachęty do czystych zakupów lub wprowadzenie obowiązkowej zapłaty przez 
konsumentów za dany artykuł lub element opakowania, który w  przeciwnym wypadku byłby wydawany bezpłatnie.  
12. Wykorzystanie kampanii informacyjnych i  kierowanie informacji do ogółu społeczeństwa lub konkretnej grupy 
konsumentów.  
13. Promocja wiarygodnego etykietowania ekologi cznego.  
14. Porozumienia z  sektorem przemysłu, np. dotyczące paneli produktów podobnych do prowadzonych w  ramach zintegro-
wanych  polityk produktowych lub umowy z  detalistami w  sprawie dostępności informacji o  zapobieganiu powstawaniu odpadów 
oraz w  sprawie produktów powodujących mniejsze oddziaływanie na środowisko.  
15. W kontekście zamówień publicznych i  zaopatrzenia przedsiębiorstw – włączanie kryteriów związanych z  ochroną  
środowiska i  zapobieganiem powstawaniu odpadów do zaproszeń do składania ofert i  kontraktów, zgodnie z  Podręcznikiem 
na temat ekologicznych zamówień publicznych, opublikowa nym przez Komisję Europejską 29 października 2004  r. 
16. Propagowanie ponownego użycia lub naprawy wyrzucanych produktów lub ich składników, w szczególności przez 
stosowanie środków edukacyjnych, ekonomicznych, logistycznych i  innych, takich jak wspieranie lub tworzenie akredyto-
wanych sieci napraw i  ponownego użycia, zwłaszcza w  regionach gęsto zaludnionych.  
 
  
Dziennik Ustaw  – 127 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5a  
WZÓR KARTY PRZEKAZANIA ODPADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW1) 
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  Adres  
  
        Wytwarzanie odpadów – w wyniku świad -
czenia usług (w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 32) 
lub działalności w zakresie obiektów liniowych 
(w rozumieniu art. 3 pkt 3a ustawy – Prawo  
budowlane)  
Miejsce wytwarzania odpadów2) 
 
Dodatkowe informacje o miejscu wytwarzania 
odpadów  
 
MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  Adres  MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  
Numer miejsca 
prowadzenia  
działalności    Numer miejsca prowadzenia 
działalności   
  
  
Dziennik Ustaw  – 128 – Poz. 699 
 
 Nazwa miejsca 
prowadzenia  
działalności    Nazwa miejsca prowadzenia 
działalności   
Adres miejsca 
prowadzenia  
działalności   Adres miejsca prowadzenia 
działalności   
Numer  
rejestrowy3)  
Numer rejestrowy3)  
Numer rejestrowy3)  
NIP  NIP  NIP  
NIP 
EUROPEJSKI   
NIP EUROPEJSKI   
NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE ODPADÓW  
Rodzaj procesu przetwarzania, któremu powinny 
zostać poddane odpady4)  
Numer certyfikatu oraz numery pojemników5)  
Kod i rodzaj odpadów6)  
          Kod ex  Rodzaj odpadu 
ex  
          Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na  
odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Masa odpadów [Mg]7)  
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj 
środka transportu8)  
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 129 – Poz. 699 
 
 Data rozpoczęcia transportu9) Godzina rozpoczęcia transportu10) Faktyczna data rozpoczęcia transportu9) Faktyczna godzina rozpoczęcia transportu10) 
    
INFORMACJE O PRZEJĘCIU ODPADÓW  
Masa przejętych odpadów [Mg]7) Data potwierdzenia przejęcia odpadów  Godzina potwierdzenia przejęcia odpadów  
   
Uwagi   
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów  Potwierdzenie transportu odpadów  Potwierdzenie przejęcia odpadów  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie odpadów  
   
Data9) Godzina10) Data9) Godzina10) Data9) Godzina10) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
   
Dziennik  Ustaw  – 130 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Nie dotyczy odbierającego odpady komunalne, który prowadzi działalność na podstawie wpisu do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
2) W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 3 us t. 1 pkt 32, należy  
wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są wytwarzane odpady w związku z prowadzoną działal nością 
w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub 
świadczen ia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32.  
3) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.  
4) Dotyczy stacji demontażu w przypadku przekazywania odpadów powstałych w wyniku demontażu pojazdów wycofa-
nych z eksploatacji innemu posiadaczowi odpadów oraz zarządzającego składowiskiem odpadów niebezpiecznych prze-
znaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej przekazującego te odpady do dalszego unieszkodli-
wienia, należy podać symbol R lub D. Symbole R określają procesy  odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. 
Symbole D określają procesy unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
5) Uzupełnić w przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na 
składowisku odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania o dpadów rtęci metalicznej oraz 
w przypadku zarządzającego składowiskiem odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania od-
padów rtęci metalicznej przekazującego te odpad y do dalszego unieszkodliwienia, należy podać numer certyfikatu oraz 
numery pojemników.  
6) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
7) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w pr zeliczeniu na Mg.  
8) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiąceg o pojazd albo zespół pojazdów w  rozu-
mieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, powietrzny, 
wodny śródlądo wy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
9) Podać w formie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm - oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
10) Podać w formie: gg -mm, gdzie gg - oznacza godzinę, mm - oznacza minuty.  
 
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 131 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5b  
WZÓR KA RTY PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH – TRYB PRZEKAZANIA ODPADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH 1) TRYB PRZEKAZANIA ODPADÓW  
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  
Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  Adres  
  
MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  Adres  MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  
Numer miejsca prowadzenia  
działalności    Numer miejsca prowadzenia  
działalności   
Nazwa miejsca prowadzenia  
działalności   Nazwa miejsca prowadzenia  
działalności   
Adres miejsca prowadzenia  
działalności   Adres miejsca prowadzenia  
działalności   
Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  
NIP  NIP  NIP  
NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEKAZYWANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Nazwa gminy3)  Obszar gminy4)  
Kod i rodzaj odpadów5)  
  
  
Dziennik Ustaw  – 132 – Poz. 699 
 
 Masa odpadów [Mg]6)  
        Kod ex  Rodzaj odpadu  
ex  
 
           Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Uwagi   
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka transportu7)  
Data rozpoczęcia transportu8) Godzina rozpoczęcia transportu9) Faktyczna data rozpoczęcia transportu8) Faktyczna godzina  
rozpoczęcia transportu9) 
    
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów komunalnych  Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych  Potwierdzenie przejęcia odpadów komunalnych  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie  
   
Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
 
   
Dziennik  Ustaw  – 133 – Poz. 699 
 
  
O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał  wpis do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów 
prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierając ego odpady komunalne od 
właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpadów należy wypełnić osobno  dla 
każdej gminy, z której odpady są odbierane, i każdego transportu odpadów.  
2) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w  art. 54.  
3) Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.  
4) Obszar gminy, z którego zostały odebrane odpady komunalne.  
5) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
6) Podać masę odpadów z dokładn ością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.  
7) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów w  rozu-
mieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy,  kolejowy, morski, powietrzny, 
wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
8) Podać w formie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm - oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
9) Podać w formie: gg -mm, gdzie gg - oznacza godzinę, mm - oznacz a minuty.  
 
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 134 – Poz. 699 
 
 WZÓR KARTY PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH – TRYB ODBIORU ODPADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH 1) TRYB ODBIORU ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  
Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  
 
Adres  Adres  MIEJSCE PROWADZENIA  
DZIAŁALNOŚCI  
  Numer miejsca prowadzenia 
działalności   
Nazwa miejsca prowadzenia 
działalności   
Adres miejsca prowadzenia 
działalności   
Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  
NIP  NIP  NIP  
NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE ODBIERANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Nazwa gminy3)  Obszar gminy4)  
Kod i rodzaj odpadów5)  
  
  
  
Dziennik Ustaw  – 135 – Poz. 699 
 
 Masa odpadów [Mg]6)  
         Kod ex  Rodzaj odpadu ex   
 
Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Uwagi   
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka  
transportu7)  
Data rozpoczęcia odbierania8) Godzina rozpoczęcia odbierania9) Data zakończenia odbioru8) Godzina zakończenia odbioru9) 
    
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów komunalnych  Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych  Potwierdzenie przejęcia odpadów  
komunalnych  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej  
przejęcie  
   
Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 136 – Poz. 699 
 
  
O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał  wpis do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów 
prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierającego odpady komunalne od 
właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpadów należy wypełnić osobno dla 
każdej gminy , z której odpady są odbierane, i każdego transportu odpadów.  
2) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.  
3) Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.  
4) Obszar gminy, z którego zostały odebrane odpady komunalne.  
5) Zgodnie z katalog iem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
6) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.  
7) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd al bo zespół pojazdów w  rozu-
mieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, powietrzny, 
wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
8) Podać w formie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm- oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
9) Podać w formie: gg -mm, gdzie gg - oznacza godzinę, mm - oznacza minuty.  
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 137 – Poz. 699 
 
 Załą cznik nr 5c  
WZÓR KARTY EWIDENCJI ODPADÓW  
KARTA EWIDENCJI ODPADÓW1),2) Nr karty   Rok  
kalendarzowy   
Kod odpadu3)  
Rodzaj odpadu3)  
Procentowa zawartość PCB w odpadzie4)  
Posiadacz odpadów5)  
Nr rejestrowy6)  NIP7)  
Adres posiadacza odpadów8) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności9) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Działalność w zakresie:10) W 
 Zb 
 Od  
 Un 
 Ok 
 
data 
(dd- 
mm- 
rrrr) Masa  
wytworzonych  
odpadów  
[Mg]11), 12) Masa  
odebranych 
odpadów  
komunalnych  
[Mg]11), 13) Masa  
odpadów  
wydobytych  
ze  
składowiska 
[Mg]11) Odpady przyjęte przez 
posiadacza odpadów  Gospodarowanie odpadami  
We własnym zakresie  Odpady przekazane  
Imię i nazwisko osoby 
sporządzającej  w związku 
z eksploa t-
acją  
instalacji  poza  
instalacją  Masa  
[Mg]11) Nr karty 
przekazania 
odpadu14) Masa 
[Mg]11) R/D15) Sposób  
gospodarowania16) Masa 
[Mg]11) Nr karty 
przekazania 
odpadu17) 
             
             
             
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 138 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Nie dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1, prowadzącego 
zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektro-
nicznym, w zakresie odpadów pows tałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz 
prowadzącego stację demontażu i prowadzącego punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia  
2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w za kresie gospodarowania pojazdami wycofanymi z eks-
ploatacji oraz sprzedawcy odpadów i pośrednika w obrocie odpadami. W przypadku odpadów komunalnych do wypeł-
nienia karty ewidencji odpadów jest obowiązany podmiot, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy 
z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
2) W przypadku wytwarzania, zbierania, przetwarzania odpadów należy sporządzać osobną kartę ewidencji odpadów dla 
każdego miejsca prowadzenia działalności. W przypadku u sług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, kartę należy 
sporządzić dla danego rodzaju odpadu dla wszystkich świadczonych usług z terenu danego województwa. W przypadku 
odbierania odpadów komunalnych należy sporządzić osobno kartę dla każdej gminy, z tere nu której odpady komunalne 
są odbierane.  
3) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
4) Dotyczy działalności w zakresie unieszkodliwiania PCB.  
5) Podać imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów. W przypad ku odbierania odpadów komunalnych posiadaczem 
obowiązanym do wypełnienia karty ewidencji odpadów jest podmiot, który uzyskał  wpis do rejestru określonego w  art. 9b  
ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
6) Podać nume r rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
7) O ile posiada.  
8) Podać adres zamieszkania lub siedziby posiadacza odpadów.  
9) Podać adres miejsca prowadzenia działalności. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów liniowych, 
o których mowa  w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadczenia usług, 
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, należy wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są wytwarzane 
odpady w związku z prowadzeniem działalno ści w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy 
z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub świadczenia usług, o k tórych mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32. W  przypadku 
podmiotu, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b usta wy z dnia 13 września 1996 r.  o utrzymaniu czystości 
i porządku w gminach, należy podać nazwę województwa i gminy.  
10) Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, Un – 
unieszkodliwianie, Ok – odbieranie odpadów komunalnych.  
11) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych niż 
niebezpieczne.  
12) Nie dotyczy odpadów komunalnych.  
13) Wypełnia podmiot, który uzys kał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu 
czystości i porządku w gminach.  
  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 139 – Poz. 699 
 
 14) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odpadów 
na terytorium kraju należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca prowa-
dzenia działalności danego posiadacza  odpadów, należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę 
miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z obo wiązku  
prowadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”. 
15) Symbole R określa ją procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy unieszkodli-
wiania  odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
16) Wpisać „Rec” – w przypadku gdy odpady są poddawane recyklingowi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23. Wp isać „Wtn” 
– w przypadku wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych, rozumianego jako proces odzysku rodzajów od-
padów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 5. Wpisać „Ppu” – w przypadku przygotowania 
do ponownego użycia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 22. W pozostałych przypadkach rubryka pozostaje  pusta.  
17) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów. 
W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku przekazania 
odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykorzystania na własne  
potrzeby zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane  os. fiz.”. W przypadku  
przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, 
należy wpisać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia dzia łalności danego posiadacza od-
padów, należy wsk azać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości , ulicę, nr  domu i lokalu.  
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 140 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5d  
WZÓR KARTY EWIDENCJI KOMUNALNYCH OSADÓW ŚCIEKOWYCH  
KARTA EWIDENCJI KOMUNALNYCH OSADÓW ŚCIEKOWYCH1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Wytwórca komunalnych osadów  
ściekowych2)  
Nr rejestrowy3)  NIP4)  
Adres wytwórcy komunalnych osadów ściekowych5) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Oczyszczalnia ścieków6) 
Nazwa oczyszczalni  
ścieków   
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Rodzaj obróbki komunalnych osadów ściekowych  
przeprowadzonej przez ich wytwórcę7)  fermentacja   suszenie   odwodnienie  
 kompostowanie   higienizacja   inny (podać jaki) …..  
Skład i właściwości komunalnych osadów ściekowych8) Data badania9): Odczyn pH   Zawartość metali ciężkich [mg/kg s.m.]  
Zawartość suchej masy (s.m.) [%]   Kadm   
Zawartość substancji organicznych [% s.m.]   Miedź   
Zawartość azotu ogólnego [% s.m.]   Nikiel   
 
  
  
  
Dziennik Ustaw  – 141 – Poz. 699 
 
  w tym: azotu amonowego  [% s.m.]  
    
 Zawartość fosforu ogólnego [% s.m.]  
  Ołów  
  
 Zawartość wapnia [% s.m.]  
  Cynk  
 
  
 Zawartość magnezu [% s.m.]  
  Rtęć 
  
 Łączna liczba żywych jaj pasożytów [liczba/kg  
s.m. osadu]10) 
  Chrom  
  
 Bakterie z rodzaju Salmonella w 100 g osadów  
przeznaczonych do badań11) 
  wyizolowano  
  nie wyizolowano  
 
 Postać komunalnych osadów ściekowych11) 
 Płynna  Mazista  
 Ziemista  
Stosowanie komunalnych osadów ściekowych  
data (dd - 
mm-rrrr) 
 Masa  
wytworzonych  
komunalnych  
osadów  
ściekowych12) 
 Masa zastosowanych  
komunalnych  
osadów  
ściekowych13) 
 Cel zastosowania 
komunalnych  
osadów  
ściekowych14) Imię i nazwisko 
lub nazwa  
władającego  
powierzchnią 
ziemi  Adres  
władającego  
powierzchnią  
ziemi15),16) Nr karty  
Przekazania  
odpadu17) Data  
zastosowania 
komunalnych 
osadów  
ściekowych  Miejsce  
stosowania  
komunalnych 
osadów  
ściekowych18) Powierzchnia 
zastosowania 
komunalnych 
osadów  
ściekowych 
[ha] Grupa 
gleby19) 
[Mg]  [Mg 
s.m.]  [Mg]  [Mg s.m.]  
             
             
             
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 142 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1. W pozostałych 
przypadkach należy wypełnić kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać osobno dla każdej oczyszczalni ścieków.  
2) Podać imię i nazwisko lub nazw ę wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.  
3) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
4) O ile posiada.  
5) Podać adres siedziby wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.  
6) Podać nazwę i adres oczyszczalni ścieków.  
7) Zaznaczyć symbole m X właściwy kwadrat.  
8) Dotyczy każdej zbadanej objętości komunalnego osadu ściekowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie  
art. 96 ust. 13.  
9) W przypadku wielokrotnego badania wiersze w tabeli należy powielić w celu wpisania osobno wyników każdej zbadanej  
objętości.  
10) Podać łączną liczbę żywych jaj pasożytów jelitowych Ascaris sp., Trichuris sp., Toxocara sp. – w 1 kg suchej masy 
(s.m.) osadów przeznaczonych do badań.  
11) Zaznaczyć symbolem X właściwą odpowiedź.  
12) Podać masę wytworzonych  komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.  
13) Podać masę ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.  
14) Podać cel zastosowania komunalnych osadów ściekowych zgodni e z art. 96 ust. 1. Wpisać 1 – jeżeli komunalne osady 
ściekowe są stosowane w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu 
handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz. Wpisać 2 – jeżeli komunalne  osady ściekowe są 
stosowane do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu. Wpisać 3 – jeżeli komunalne osady ściekowe są 
stosowane do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i produkcji pasz. Wpisać 4 – jeżeli komunalne osady ście-
kowe są stoso wane do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne. Wpisać 5 – jeżeli komunalne osady ściekowe 
są stosowane przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodarki odpadami, planów 
zagospodarowania przestrzennego lub decyzj i o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.  
15) Podać adres zamieszkania lub siedziby podmiotu władającego powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne 
osady ściekowe.  
16) Władający powierzchnią ziemi w rozumieniu art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.  
17) Podać numer karty przekazania komunalnych osadów ściekowych, na podstawie której osady zostały przekazane władają-
cemu  powierzchnią ziemi.  
18) Podać miejsce zastosowania komunalnych osadów ściekowych: nazw ę województwa, powiatu, gminy, numer działki 
oraz nazwę i numer obrębu geodezyjnego.  
19) Wpisać: lekka, średnia, ciężka.   
  
  
Dziennik Ustaw  – 143 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5e  
WZÓR KARTY EWIDENCJI ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELEKTRYCZNEGO I ELEKTRONICZNEGO  
KARTA EWIDENCJI ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELEKTRYCZNEGO I ELEKTRONICZNEGO1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  Rodzaj odpadu2)  
Numer i nazwa grupy  
sprzętu3)  Nazwa rodzaju sprzętu4)  
Prowadzący zakład  
przetwarzania5)  
Nr rejestrowy6)  NIP7)  
Adres prowadzącego zakład przetwarzania8) 
Województwo   Gmina   Miejsco -
wość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod  
pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności9) 
Województwo   Gmina   Miejsco-
wość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod  
pocztowy   
 
  
  
  
Dziennik Ustaw  – 144 – Poz. 699 
 
 Działalność w zakresie:10) W 
 Zb  
   Od  
 Un 
 
Zbieranie  
data  
(dd-mm- 
rrrr) Przyjęte  Przekazane  
do innego zakładu przetwarzania  Przetwarzane we własnym 
zakresie  od innego zbierającego zużyty sprzęt  od użytkownika sprzętu  
Nr karty przekazania 
odpadu11) Masa [Mg]12) Nr karty przekazania 
odpadu11),13) Masa [Mg]12) Nr karty przekazania 
odpadu14) Masa [Mg]12) Masa [Mg]12) 
        
        
        
data  
(dd-mm- 
rrrr) Wytwarzanie odpadów w wyniku 
przetworzenia zużytego sprzętu  Gospodarowanie odpadami powstałymi  w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu  
Kod  
odpadu2) Rodzaj 
odpadu2) Masa  
wytworzo -
nych  
odpadów 
[Mg]12) We własnym zakresie15) Odpady przekazane innemu posiadaczowi 
odpadów  
Imię i nazwisko 
osoby  
sporządzającej  Masa 
[Mg]12) R/D16) 
Recykling17) Masa zużytego  
sprzętu  
przeznaczonego 
do ponownego  
użycia  
[Mg]12) Masa części składowych 
pochodzących ze  
zużytego sprzętu  
przeznaczonych do  
ponownego użycia 
[Mg]12),18) Data przekazania 
odpadów  
wytworzonych ze 
zużytego  
sprzętu19) Masa 
[Mg]12) Nr karty  
przekazania 
odpadu20) 
             
             
             
 
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 145 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie 
elektrycznym i elektronicznym, w zakresie odpadów powstałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu elektrycznego 
i elektronicznego. W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać osob no dla 
każdego miejsca prowadzenia działalności.  
2) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Podać numer i nazwę grupy sprzętu określone w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
4) Podać nazwę rodzaju sprzętu w oparciu o przykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu wskazane w załącz-
niku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. W przy padku braku 
przykładowego rodzaju sprzętu określonego w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie 
elektrycznym i elektronicznym należy wpisać „inny”.  
5) Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego zakład przetwarzania, o któr ym mowa w ustawie z dnia 11 września 
2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
6) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
7) O ile posiada.  
8) Podać adres siedziby prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w us tawie z dnia 11 września 2015 r. o  zużytym  
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
9) Podać nazwę gminy oraz adres miejsca prowadzenia działalności.  
10) Zaznaczyć symbolem X właściwą odpowiedź: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, Un – 
unieszkodliwianie.  
11) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odpadów 
na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca prowa-
dzenia  działalności danego posiadacza odpadów, należy wskazać to miejsce, podając nazwę województwa, nazwę miej-
scowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z obowiązku pro-
wadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”. 
12) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych niż 
niebezpieczne.  
13) Nie dotyczy posiadaczy odpadów zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów.  
14) Podać numer karty przekazania odpadu, na podstawie której odpad został przekazany do innego zakładu przetwarzania.  
15) Podać masę odpadów zagospodarowanych we własnym zakresie łącznie z masą zużytego sprzętu przeznaczonego do po-
nownego użycia i masą części składowych pochod zących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia.  
16) Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy unieszkodli-
wiania  odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
17) Zaznaczyć symbole m X, w przypadku gdy prowadzony proces jest recyklingiem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 146 – Poz. 699 
 
 18) Podać masę części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia, powstałych 
na skutek przetworzenia w zakładzie przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
19) Podać datę przekazania odpadów powstałych w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu innemu posiadaczowi odpadów. 
Przekazanie nastąpiło zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym. Nal eży podać datę w formie: dd -mm-rrrr, gdzie dd - oznacza dzień, mm - oznacza miesiąc, rrrr - oznacza 
rok. 
20) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie k tórej odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów. 
W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju, należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku przekazania 
odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wyko rzystania na własne 
potrzeby zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane os. fiz.”.  W przypadku 
przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, 
należy wpis ać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów , 
należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.  
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 147 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5f  
WZÓR KARTY EWIDENCJI POJAZDÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI  
 
KARTA EWIDENCJI POJAZDÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI1) Nr 
karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  Rodzaj  
odpadu2)  
Rodzaj działalności3)   Prowadzący stację demontażu   Prowadzący punkt zbierania pojazdów  
Prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów4)  
Nr rejestrowy5)  NIP6)  
Adres prowadzącego stację demontażu lub punktu zbierania pojazdów7) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu    Kod pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności8) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Pojazdy wycofane z eksploatacji przyjęte przez stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów  
data (dd -mm-rrrr) Pojazdy przyjęte do punktu zbierania pojazdów Przyjęte do stacji demontażu pojazdów od  
punktu zbierania pojazdów  bezpośrednio  
Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  Nr karty przekazania  
odpadu10) Nr karty przekazania  
odpadu11) Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 148 – Poz. 699 
 
  
         
         
         
Przetwarzanie12) 
data 
(dd-
mm-
rrrr) Kod 
odpadu2) Rodzaj 
odpadu2) Masa  
odpadów  
powstałych  
z demontażu  
pojazdów  
wycofanych  
z eksploatacji 
[Mg]9) Masa  
przeznaczonych 
do ponownego 
użycia  
przedmiotów  
wyposażenia 
i części [Mg]9) Masa odpadów9) 
poddanych na stacji 
demontażu [Mg]:  Masa odpadów9) przekazanych w kraju 
do [Mg]:  
Masa odpadów9) przekazanych do  
unieszkodliwienia w kraju  
Nr karty przekazania odpadu13) 
 
Masa odpadów9) przekazanych do innego 
kraju 
Imię i nazwisko osoby sporządzającej  recyklingowi  
odzyskowi energii 
innym niż recykling procesom 
odzysku, z wyłączeniem  
odzysku energii  
recyklingu  
odzysku energii 
innych niż recykling procesów 
odzysku,  
z wyłączeniem odzysku en ergii 
rozdrobnienia w strzępiarce  
Nr karty przekazania odpadu13) 
                 
                 
                 
 
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 149 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy prowadzącego stację demontażu oraz prowadzącego punkt zbierania pojaz dów, o których mowa w ustawie 
z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w zakre sie gospodarowania pojazdami, 
o których mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazd ów wycofanych z eksploatacji. 
W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełnić osobno dla każdego miejsca pro-
wadzenia działalności.  
2) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Zaznaczyć symbolem X właściwy rodzaj p rowadzonej działalności.  
4) Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego stację demontażu lub prowadząc ego punkt zbierania pojazdów, o  których  
mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.  
5) Podać numer rejestr owy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
6) O ile posiada.  
7) Podać adres siedziby prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia 
20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wypełnia prowadz ący stację demontażu pojazdów 
wycofanych z eksploatacji lub przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów.  
8) Podać adres miejsca prowadzenia działalności.  
9) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów innych niż n iebezpieczne oraz 
dla odpadów niebezpiecznych.  
10) Podać numer karty przekazania, na podstawie której odpad został przekazany z punktu zbierania pojazdów do stacji 
demontażu.  
11) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyj ęty do stacji demontażu. W przypadku 
przyjmowania odpadów od wytwórcy zwolnionego z obowiązku prowadzenia ewidencji na podstawie art. 66 ust. 4 pkt 1  
lit. b, należy wpisać – „Z”. W przypadku przywozu odpadów na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do  RP”. 
W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy 
wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.  
12) Wypełnia prowadzący stację demontażu.  
13) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów 
w kraju. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy 
wskazać to miejsce, podając – nazw ę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.  
 
 
  
  
Dziennik Ustaw  – 150 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr 5g  
WZÓR KARTY EWIDENCJI ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH  
KARTA EWIDENCJI ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  
Rodzaj odpadu2)  
Sprzedawca odpadów lub pośrednik w obrocie odpadami3)  
Nr rejestrowy4)  NIP5)  
Adres sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami6) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   Faks służbowy   
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Podmiot prowadzi działalność jako7)  sprzedawca odpadów   pośrednik w obrocie o dpadami  
data 
(dd- 
mm-  
rrrr) Masa  
odpadów  
[Mg]8) Posiadacz odpadów, który przekazuje odpad  Posiadacz odpadów, który przejmuje odpad  
Imię i nazwisko osoby  
sporządzającej  Imię i nazwisko 
lub nazwa  Adres  
zamieszkania lub 
siedziby  Nr rejestrowy4) Imię i nazwisko 
lub nazwa  Adres  
zamieszkania lub  
siedziby  Nr 
rejestrowy4) 
         
         
         
 
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 151 – Poz. 699 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Kartę sporządzają sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów.  
2) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Podać imię i nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika  w obrocie odpadami.  
4) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
5) O ile posiada.  
6) Podać adres zamieszkania lub siedziby sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.  
7) Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat.  
8) Podać masę odpadów niebezpiecznych co najmniej do czwartego miejsca po przecinku.  
  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 152 – Poz. 699 
 
 Załącznik nr  6 
(uchylony)138) 
 
 
138) Przez art. 3  pkt 1 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 42.