©Kancelaria Sejmu   s. 1/319 
 
07.05.2019  
  
Dz. U. 2015 poz. 1844   
 
U S T AWA  
z dnia 11  września 2015  r. 
o działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej1) 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa warunki wykonywania:  
1) działalności w  zakresie ubezpieczeń osobowych i  ubezpieczeń majątkowych;  
2) działalności reasekuracyjnej.  
2. Ustawa określa także zasady:  
1) wykonywania zawodu aktuariusza;  
2) sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego;  
3) sprawowania nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i  zakładami reasekuracji 
w grupach;  
4) organizacji i  funkcjonowania ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego.  
Art. 2. 1. Ustawy nie stosuje się do świadczenia przez podmiot inny n iż zakład 
ubezpieczeń pomocy, która łącznie spełnia następujące warunki:  
                                                           
1) Niniejsza ustawa:  
1) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/138/WE z  dnia 25  listopada 2009  r. 
w sprawie podejmowania i prowadzeni a działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej 
(Wypłacalność II) (Dz.  Urz. UE  L 335 z  17.12.2009, s. 1, z  późn. zm.);   
2) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2013/14/UE 
z dnia 21  maja 2013  r. zmieniającą dyrektyw ę 2003/41/WE w  sprawie działalności instytucji 
pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami, dyrektywę 
2009/65/WE w  sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych 
i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw z biorowego inwestowania w  zbywalne 
papiery wartościowe (UCITS) i  dyrektywę 2011/61/UE w  sprawie zarządzających 
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w  odniesieniu do nadmiernego polegania na 
ratingach kredytowych (Dz.  Urz. UE  L 145 z  31.05.2013, s. 1);  
3) służy stosowaniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 z  dnia 10  października 
2014  r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/138/WE w  sprawie 
podejmowania i  prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej (W ypłacalność 
II) (Dz.  Urz. UE  L 12 z 17.01.2015, s. 1);  
4) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1286/2014 z  dnia 
26 listopada 2014  r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących 
detalicznych produk tów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów 
inwestycyjnych (PRIIP) (Dz.  Urz. UE  L 352 z  09.12.2014, s. 1, z  późn. zm.).  Opracowano na 
podstawie : t.j. 
Dz. U. z 2019 r. 
poz. 381 , 730 . 
©Kancelaria Sejmu   s. 2/319 
 
07.05.2019  
 1) pomoc świadczona jest w  razie wypadku lub awarii pojazdu mechanicznego 
w rozumieniu ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, 
Ubezpieczeniowym Funduszu Gwaranc yjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli 
Komunikacyjnych ( Dz. U. z  2018  r. poz.  473 i 2448) na terytorium państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej przedsiębiorstwa udzielającego ochrony;  
2) odpowiedzialność z  tytułu świadczonej pomocy ogranicza się do:  
a) usuwania awarii na miejscu z  wykorzystaniem, w  większości przypadków, 
przez przedsiębiorstwo udzielające ochrony, własnego personelu i  sprzętu,  
b) przewiezienia pojazdu mechanicznego do najbliższego lub najbardziej 
odpowiedniego miejsca, w  którym mogą być wy konane naprawy, oraz 
ewentualnego przewiezienia  kierowcy i  pasażerów, w  normalnych 
okolicznościach za pomocą tego samego środka transportu, do najbliższego 
miejsca, z  którego osoby te mogą kontynuować podróż innymi środkami,  
c) transportowania pojazdu mech anicznego, ewentualnie wraz z  kierowcą 
i pasażerami, do miejsca zamieszkania kierowcy lub pasażerów, miejsca 
rozpoczęcia podróży lub pierwotnego celu podróży w  tym samym państwie.  
2. Pomoc, o  której mowa  w ust. 1, może świadczyć zakład ubezpieczeń, który 
otrzymał zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 18  załącznika do ustawy. W  tym 
przypadku stosuje się przepisy ustawy.  
Art. 3. 1. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) biuro naro dowe – biuro narodowe w  rozumieniu ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. 
o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu 
Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;  
2) bliskie powiązania – sytuację, w  której:  
a) dwa lub więcej podmiotów jest ze sobą powiązanych przez kontrolę lub 
przez udział kapitałowy lub  
b) dwa lub więcej  podmiotów jest trwale powiązanych przez kontrolę z  tą samą 
osobą;  
3) cedent – zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który w  związku 
z wykonywaną dział alnością ubezpieczeniową lub reasekuracyjną ceduje ryzyko 
na zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń wykonujący działalność 
reasekuracyjną;  
©Kancelaria Sejmu   s. 3/319 
 
07.05.2019  
 4) dominujący podmiot nieregulowany – dominujący podmiot nieregulowany 
w rozumieniu ustawy z  dnia 15  kwietnia 200 5 r. o nadzorze uzupełniającym nad 
instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji 
i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglomeratu finansowego 
(Dz. U. z 2016  r. poz.  1252 oraz z  2018  r. poz. 2243);  
5) dominujący podmiot ub ezpieczeniowy – jednostkę dominującą niebędącą 
dominującym podmiotem nieregulowanym:  
a) która posiada udziały kapitałowe w  jednostkach zależnych oraz  
b) której jednostkami zależnymi są wyłącznie lub w  większości zakłady 
ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji , a przynajmniej jednym z  tych 
zakładów jest krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji 
lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie w  jednym 
z państw członkowskich Unii Europejskiej, lub zagraniczny zakład 
reasekuracji, któ ry uzyskał zezwolenie w  jednym z  państw członkowskich 
Unii Europejskiej;  
6) duże ryzyka – ryzyka, o  których mowa w  dziale II załącznika do ustawy:  
a) w grupach 4 –7, 11 i 12, 
b) w grupach 1 4 i 15 – w przypadku gdy ubezpieczający wykonuje działalność 
gospoda rczą lub wolny zawód, a  ryzyko wiąże się z  tą działalnością,  
c) w grupach 3, 8, 9, 10, 1 3 i 16 – w przypadku gdy ubezpieczający przekracza 
co najmniej dwa z  następujących progów w  roku obrotowym:  
– sumę aktywów bilansu w  wysokości równowartości w  złotych 6,2 mln 
euro,  
– łączne przychody netto ze sprzedaży towarów i  usług oraz operacji 
finansowych w  wysokości równowartości w  złotych 12,8  mln euro,  
– średnioroczne zatrudnienie w  przeliczeniu na pełne etaty w  liczbie 
250 osób;  
7) efekty dywersyfikacji – ogran iczenie ekspozycji na ryzyko zakładów 
ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji oraz grup związane z  dywersyfikacją ich 
działalności, wynikające z  faktu, że strata z  tytułu realizacji jednego rodzaju 
ryzyka może zostać skompensowana brakiem realizacji lub niepeł ną realizacją 
innego rodzaju ryzyka, w  przypadku gdy ryzyka te nie są w  pełni skorelowane;  
8) EIOPA – Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i  Pracowniczych Programów 
Emerytalnych, ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
©Kancelaria Sejmu   s. 4/319 
 
07.05.2019  
 i Rady (UE)  nr 1094/2010 z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie ustanowienia 
Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń 
i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr  716/2009/WE 
i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.  Urz. UE  L 331 z 15.12.2001, s. 
48, z  późn. zm.);  
9) firma inwestycyjna – firmę inwestycyjną w  rozumieniu  art. 3 pkt  3 lit. a–f ustawy 
z dnia 15  kwietnia 2005  r. o  nadzorze uzupełniającym nad instytucjami 
kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami 
inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglomeratu finansowego;  
10) funkcja należąca do systemu zarządzania – zdolność zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji do wykonywania poszczególnych zadań w  ramach systemu 
zarządzania;  
11) główny oddział – oddział w  rozumieniu ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. 
o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób 
zagranicznych w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
(Dz. U. poz. 649 i 1293 ) zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę  w państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub zakładu reasekuracji 
mającego siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej;  
12) grupa – grupę podmiotów:  
a) w skład której wchodzi podmiot posiadający udziały kapi tałowe w  innych 
podmiotach, jednostki zależne tego podmiotu, oraz podmioty, w  których ten 
podmiot lub jego jednostki zależne posiadają udziały kapitałowe, a  także 
grupę podmiotów powiązanych ze sobą umową, o  której mowa  w art. 7 § 1 
ustawy z  dnia 15  wrześn ia 2000  r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.  U. 
z 2017 r. poz. 1577, z późn. zm.2)), 
b) opartą na ustanowieniu, w  drodze umowy lub w  inny sposób, silnych 
i trwałych powiązań finansowych do celów nadzoru nad grupą, w  skład 
której mogą wchodzić towarzystwa ube zpieczeń wzajemnych, towarzystwa 
reasekuracji wzajemnej lub inne zakłady ubezpieczeń oparte na zasadzie 
wzajemności, spełniającą poniższe warunki:  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 398 , 650, 
1544, 2219 i 2244 ora z z 2019  r. poz. 55 i 60.  
©Kancelaria Sejmu   s. 5/319 
 
07.05.2019  
 – jeden z  podmiotów wchodzących w  skład grupy, uznawany za 
jednostkę dominującą, jest uprawniony do kierowani a polityką 
finansową i  operacyjną innych podmiotów wchodzących w  skład 
grupy, uznawanych za jednostki zależne,  
– ustanowienie i  rozwiązanie powiązań finansowych do celów nadzoru 
nad grupą podlega zatwierdzeniu przez organ sprawujący nadzór nad 
grupą;  
13) instytucja kredytowa – instytucję kredytową w  rozumieniu  art. 3 pkt  1 ustawy 
z dnia 15  kwietnia 2005  r. o  nadzorze uzupełniającym nad instytucjami 
kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami 
inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglo meratu finansowego;  
14) jednostka dominująca – podmiot, który sprawuje nad innym podmiotem kontrolę 
w rozumieniu  art. 3 ust.  1 pkt  37 lit.  a–d ustawy z  dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości (Dz.  U. z 2018  r. poz.  395, z późn. zm.3)), lub podmiot który 
w ocenie organu nadzoru w  inny sposób sprawuje kontrolę nad innym 
podmiotem;  
15) jednostka zależna – podmiot kontrolowany przez jednostkę dominującą;  
16) koasekuracja – umowę ubezpieczenia, na podstawie której co najmniej dwa 
zakłady ubezpieczeń, działając w porozumieniu, zobowiązują się do spełnienia 
określonego świadczenia w  przypadku wystąpienia zdarzenia losowego 
przewidzianego w  umowie;  
16a) koasekurator wiodący ‒ zakład ubezpieczeń wybrany spośród uczestników 
umowy koasekuracyjnej do realizacji czynnoś ci określonych w  tej umowie 
w imieniu własnym i  pozostałych zakładów ubezpieczeń 
współubezpieczających;  
17) kolegium organów nadzoru – stałą, elastyczną strukturę współpracy, koordynacji 
i ułatwiania wydawania rozstrzyg nięć dotyczących nadzoru nad grupą;  
18) krajowy zakład ubezpieczeń – przedsiębiorcę w  rozumieniu przepisów ustawy 
z dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.  U. poz. 646, 1479, 1629, 
1633 i 2212) z  siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał 
zezwolenie na wykonywa nie działalności ubezpieczeniowej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej;  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.  U. z 2018 r. poz. 398, 650, 
1629, 2212 i 2244 oraz z  2019  r. poz. 55.  
©Kancelaria Sejmu   s. 6/319 
 
07.05.2019  
 19) krajowy zakład reasekuracji – przedsiębiorcę w  rozumieniu przepisów ustawy 
z dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przed siębiorców z  siedzibą na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, któ ry uzyskał zezwolenie na wykonywanie 
działalności reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
20) miara ryzyka – funkcję matematyczną, która przyporządkowuje kwotę pieniężną 
danej prognozie rozkładu prawdopodobieństwa i  rośnie monotonicznie wr az 
z poziomem ekspozycji na ryzyko stanowiącym podstawę danej prognozy 
rozkładu prawdopodobieństwa;  
21) mieszany dominujący podmiot ubezpieczeniowy – inną niż Skarb Państwa 
jednostkę dominującą, której przynajmniej jedną z  jednostek zależnych jest 
zakład u bezpieczeń lub zakład reasekuracji, niebędącą:  
a) zakładem ubezpieczeń,  
b) zakładem reasekuracji,  
c) dominującym podmiotem ubezpieczeniowym,  
d) dominującym podmiotem nieregulowanym;  
22) oddział – każdą formę stałej obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w  państwie członkowskim Unii 
Europejskiej lub zakładu reasekuracji mającego siedzibę w  państwie 
członkowskim Unii Europejskiej, w  tym oddział, w  rozumieniu ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. o  zasadach uczestnictwa  przedsiębiorców zagranicznych 
i innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej;  
23) organ nadzoru – Komisję Nadzoru Finansowego;  
24) organ nadzorczy – organ nadzoru lub organ właściwy w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie do sprawowania nadzoru nad działalnością 
ubezpieczeniową lub reasekuracyjną;  
25) organ sprawujący nadzór nad grupą – organ odpowiedzialny za nadzór nad grupą, 
wyznaczony zgodnie z  art. 404; 
26) osoby pełniące kluczowe funkcje:  
a) członków z arządu i  członków rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo 
zakładu reasekuracji oraz osoby nadzorujące w  takim zakładzie inne 
kluczowe funkcje, w  szczególności funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję 
zgodności  z przepisami, funkcję audytu wewnętrznego i  funkcję 
aktuarialną,  
©Kancelaria Sejmu   s. 7/319 
 
07.05.2019  
 b) członków rady administrującej spółki europejskiej, w  której przyjęto system 
monistyczny, oraz osoby nadzorujące w  takiej spółce inne kluczowe 
funkcje, w  szczególności funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję zgodności 
z przepisami, funkcję  audytu wewnętrznego i  funkcję aktuarialną;  
27) outsourcing – umowę między zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji 
a dostawcą usług, na podstawie której dostawca usług wykonuje proces, usługę 
lub działanie, które w  innym przypadku zostałyby wykonan e przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a  także umowę, na podstawie której 
dostawca usług powierza wykonanie takiego procesu, usługi lub działania innym 
podmiotom, za pośrednictwem których wykonuje on dany proces, usługę lub 
działanie;  
28) państwo członkowskie Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka – państwo 
członkowskie Unii Europejskiej, w  którym:  
a) znajduje się nieruchomość wraz z  częściami składowymi 
i przynależnościami oraz znajdującym się w  niej mieniem, o  ile mienie to 
jest objęte tą sa mą umową ubezpieczenia co nieruchomość,  
b) pojazd jest zarejestrowany, w  przypadku gdy umowa ubezpieczenia dotyczy 
pojazdu podlegającego rejestracji, z  zastrzeżeniem  lit. c, 
c) pojazd mechaniczny ma być zarejestrowany, w  przypadku gdy pojazd 
mechaniczny zo stał nabyty w  państwie członkowskim Unii Europejskiej 
innym niż to, w  którym ma być zarejestrowany, ale nie dłużej niż przez 
okres 30  dni od dnia objęcia pojazdu mechanicznego w  posiadanie przez 
jego nabywcę,  
d) została zawarta umowa ubezpieczenia, na okre s nie dłuższy niż 4  miesiące, 
dotycząca ubezpieczenia związanego z  podróżą, niezależnie od grupy 
określonej w  załączniku do ustawy,  
e) ubezpieczający będący osobą fizyczną ma stałe miejsce zamieszkania albo 
ubezpieczający będący osobą prawną ma siedzibę je dnostki organizacyjnej 
objętej umową ubezpieczenia – w przypadkach innych niż określone 
w lit. a–d; 
29) pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą – organ nadzorczy, 
który w  przypadku, o  którym mowa w  art. 374 ust. 1 pkt 3, byłby organem 
spraw ującym nadzór nad grupą zgodnie z  art. 404 ust. 2 – do czasu wydania 
rozstrzygnięcia w  sprawie weryfikacji, czy zakład ubezpieczeń lub zakład 
©Kancelaria Sejmu   s. 8/319 
 
07.05.2019  
 reasekuracji, którego jednostka dominująca ma siedzibę na terytorium państwa 
niebędącego państwem członkowskim Uni i Europejskiej, podlega nadzorowi 
wykonywanemu przez organ nadzorczy państwa niebędącego państwem 
członkowskim Unii Europejskiej równoważnemu z  nadzorem sprawowanym na 
podstawie rozdziału 15  nad zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji, 
o których m owa w  art. 374 ust. 1 pkt 1 i 2; 
29a) podmiot finansowy:  
a) instytucję kredytową,  
b) instytucję finansową w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 7 ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. ‒ Prawo bankowe (Dz.  U. z 2018 r. poz.  2187, 2243 i 
2354 ), 
c) przedsiębiorstwo pomo cniczych usług bankowych w  rozumieniu 
art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. ‒ Prawo bankowe,  
d) zakład ubezpieczeń,  
e) zakład reasekuracji,  
f) dominujący podmiot ubezpieczeniowy,  
g) firmę inwestycyjną,  
h) dominujący podmiot nieregulowany;  
30) podmiot posiadający udziały kapitałowe w  innym podmiocie – podmiot, który 
jest jednostką dominującą albo podmiot niebędący jednostką dominującą, 
posiadający udział kapitałowy w  innym podmiocie;  
31) podmiot powiązany – podmiot, który jest jednostką zale żną albo podmiot 
niebędący jednostką zależną, w  którym inny podmiot posiada udział kapitałowy;  
32) podmiot regulowany – podmiot regulowany w  rozumieniu ustawy z  dnia 
15 kwietnia 2005  r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, 
zakładami ubez pieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami inwestycyjnymi 
wchodzącymi w  skład konglomeratu finansowego;  
33) powiązanie przez kontrolę – związek między jednostką dominującą a  jednostką 
zależną lub podobny związek między jakimkolwiek podmiotem a  zakładem 
ubez pieczeń lub zakładem reasekuracji;  
33a) profilowanie – profilowanie osób fizycznych w  rozumieniu 
art. 4 pkt 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/679 
z dnia 27  kwietnia 2016  r. w  sprawie ochrony osób fizycznych w  związku 
z przetwarzani em danych osobowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich 
©Kancelaria Sejmu   s. 9/319 
 
07.05.2019  
 danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o  ochronie 
danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. zm.4)), zwanego dalej 
„rozporządzeniem 2016/679”;  
34) prognoza rozkładu prawdopodobieństwa – funkcję matematyczną, która 
zbiorowi możliwych przyszłych zdarzeń wzajemnie wykluczających się 
przyporządkowuje prawdopodobieństwo ich wystąpienia;  
35) przyjmujące państwo członkowskie Unii Europejskiej – państwo członkowskie 
Unii Europejskiej, w  którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma 
oddział lub świadczy usługi, inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, 
w którym ten zakład ma siedzibę, przy czym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej, w  którym zakład ubez pieczeń lub zakład reasekuracji świadczy 
usługi, jest państwo członkowskie Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka, 
jeżeli ryzyko pokrywa zakład ubezpieczeń lub oddział położony w  innym 
państwie członkowskim Unii Europejskiej;  
36) reprezentant do spraw ros zczeń – pełnomocnika zakładu ubezpieczeń 
wykonującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej działalność w  zakresie ubezpieczenia 
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, z  wyjątkiem  
odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, umocowanego w  państwie 
członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo członkowskie Unii 
Europejskiej, w  którym ten zakład ma siedzibę, zgodnie z  prawem państwa, 
w którym jest ustanowiony, do reprezentowania zakład u ubezpieczeń oraz 
rozpatrywania i  zaspokajania roszczeń w  imieniu i  na rachunek 
reprezentowanego zakładu ubezpieczeń;  
37) rodzaje reasekuracji:  
a) reasekurację ubezpieczeń na życie, o  których mowa w  dziale I  załącznika 
do ustawy,  
b) reasekurację pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń 
majątkowych, o  których mowa w  dziale II załącznika do ustawy;  
38) ryzyko koncentracji – ekspozycje na ryzyko, w  przypadku których wysokość 
potencjalnej straty może zagrażać wypłacalności lub sytuacji finan sowej zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
                                                           
4) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z 23.05.2018, str.  2. 
©Kancelaria Sejmu   s. 10/319 
 
07.05.2019  
 39) ryzyko kredytowe – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany 
sytuacji finansowej wynikającą z  wahań zdolności kredytowej emitentów 
papierów wartościowych, kontrahentów i  dłużników, na któr e narażone są 
zakłady ubezpieczeń i  zakłady reasekuracji, w  postaci ryzyka niewykonania 
zobowiązania przez kontrahenta, ryzyka spreadu lub ryzyka koncentracji 
aktywów;  
40) ryzyko operacyjne – możliwość poniesienia straty wynikającą z  niewłaściwych 
lub błęd nych procesów wewnętrznych, z  działań personelu lub systemów lub ze 
zdarzeń zewnętrznych;  
41) ryzyko płynności – możliwość niezrealizowania przez zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji lokat i  innych aktywów w  celu uregulowania swoich 
zobowiązań finans owych w  momencie, gdy stają się one wymagalne;  
42) ryzyko rynkowe – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany 
sytuacji finansowej wynikającą bezpośrednio lub pośrednio z  wahań poziomu 
i wahań zmienności rynkowych cen aktywów, zobowiązań i  instrumentów 
finansowych;  
43) ryzyko aktuarialne – możliwość poniesienia straty lub niekorzystnej zmiany 
wartości zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z  zawartych umów ubezpieczenia 
i umów gwarancji ubezpieczeniowych, w  związku z  niewłaściwymi założeniami 
dotyczącym i wyceny składek i  tworzenia rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych;  
44) spółka celowa – podmiot niebędący zakładem ubezpieczeń ani zakładem 
reasekuracji, który przejmuje ryzyka od zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji oraz w  pełni finansuje ekspozycj ę z tytułu takich ryzyk z  wpływów 
z emisji dłużnych papierów wartościowych lub innego mechanizmu 
finansowania, w  którym prawa spłaty dostawców finansowania dłużnego lub 
innego mechanizmu finansowania są podporządkowane zobowiązaniom 
reasekuracyjnym tego po dmiotu;  
45) spółka publiczna – spółkę publiczną w  rozumieniu ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. 
o ofercie publicznej i  warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do 
zorganizowanego systemu obrotu oraz o  spółkach publicznych ( Dz. U. z 2018  r. 
poz. 512 i 68 5); 
46) system zarządzania – system obejmujący funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję 
zgodności z  przepisami, funkcję audytu wewnętrznego i  funkcję aktuarialną, 
©Kancelaria Sejmu   s. 11/319 
 
07.05.2019  
 który zapewnia prawidłowe i  ostrożne zarządzanie zakładem ubezpieczeń lub 
zakładem reasekuracji;  
47) techniki przenoszenia ryzyka – techniki, które umożliwiają zakładom 
ubezpieczeń lub zakładom reasekuracji przeniesienie na inny podmiot części lub 
wszystkich ponoszonych ryzyk;  
48) transakcja wewnątrz grupy – transakcję przeprowadzoną przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, której stronami są bezpośrednio lub 
pośrednio inne podmioty wchodzące w  skład tej samej grupy lub osoba fizyczna 
lub prawna mająca bliskie powiązania z  podmiotami wchodzącymi w  skład 
grupy, której celem jest realizacja zob owiązania, bez względu na to, czy 
transakcja ma charakter umowny, oraz bez względu na to, czy transakcja ma 
charakter odpłatny;  
49) trwały nośnik – trwały nośnik w  rozumieniu ustawy z  dnia 30  maja 2014  r. 
o prawach konsumenta ( Dz. U. z 2017 r. poz.  683 i 2 361 oraz z 2018 r. poz. 650);  
50) ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy – w ubezpieczeniu, o  którym mowa 
w dziale I  w grupie 3  załącznika do ustawy, wydzielony fundusz aktywów 
stanowiący rezerwę tworzoną ze składek ubezpieczeniowych, inwestowany 
w sposób okre ślony w  umowie ubezpieczenia;  
51) udział kapitałowy – posiadanie, bezpośrednio lub w  wyniku powiązania przez 
kontrolę, co najmniej 20% praw głosu lub kapitału zakładowego innego 
podmiotu;  
52) uprawniony z  umowy ubezpieczenia – uprawnionego do żądania spełn ienia 
przez zakład ubezpieczeń świadczenia z  tytułu umowy ubezpieczenia; za 
uprawnionego z  umowy ubezpieczenia uważa się również poszkodowanego 
w przypadku ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej;  
53) Urząd – Urząd Komisji Nadzoru Finansowego;  
53a) wewnętrz ny zakład ubezpieczeń ‒ zakład ubezpieczeń, którego akcjonariuszem 
lub udziałowcem jest:  
a) podmiot finansowy niebędący zakładem ubezpieczeń albo zakładem 
reasekuracji albo niewchodzący w skład grupy, w  skład której wchodzą 
zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, albo  
b) podmiot niebędący podmiotem finansowym  
©Kancelaria Sejmu   s. 12/319 
 
07.05.2019  
 ‒ którego celem jest ubezpieczanie wyłącznie ryzyk podmiotu lub podmiotów 
będących jego akcjonariuszami lub udziałowcami lub podmiotów grupy, w  skład 
której wchodzi;  
53b) wewnętrzny zakład reasek uracji ‒ zakład reasekuracji, którego akcjonariuszem 
lub udziałowcem jest:  
a) podmiot finansowy niebędący zakładem ubezpieczeń albo zakładem 
reasekuracji albo niewchodzący w  skład grupy, w  skład której wchodzą 
zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, albo 
b) podmiot niebędący podmiotem finansowym  
‒ którego celem jest przyjmowanie do reasekuracji wyłącznie ryzyka podmiotu 
lub podmiotów będących jego akcjonariuszami lub udziałowcami lub podmiotów 
grupy, w  skład której wchodzi;  
54) zagraniczny ubezpieczeniowy fundusz gwarancyjny – podmiot, którego siedziba 
znajduje się poza terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, gwarantujący 
zaspokojenie roszczeń z  tytułu obowiązkowego ubezpieczenia 
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w  przypadku 
niespełnienia obowiązku ubezpieczenia lub nieustalenia sprawcy szkody;  
55) zagraniczny zakład ubezpieczeń – przedsiębiorcę zagranicznego w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców 
zagranicznych i  innych osó b zagranicznych w  obrocie gospodarczym na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonującego działalność 
ubezpieczeniową;  
56) zagraniczny zakład reasekuracji – przedsiębiorcę zagranicznego w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadach uczestnictwa p rzedsiębiorców 
zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonującego działalność reasekuracyjną;  
57) zdarzenie losowe – niezależne od woli ubezpieczającego lub ubezpieczonego 
zdarzenie przyszł e i niepewne, którego wystąpienie powoduje uszczerbek 
w dobrach osobistych lub w  dobrach majątkowych albo zwiększenie potrzeb 
majątkowych po stronie ubezpieczającego lub innej osoby objętej ochroną 
ubezpieczeniową;  
58) zewnętrzna instytucja oceny wiarygodn ości kredytowej – agencję ratingową 
zarejestrowaną lub certyfikowaną zgodnie z  rozporządzeniem Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (WE)  nr 1060/2009 z  dnia 16  września 2009  r. w sprawie 
©Kancelaria Sejmu   s. 13/319 
 
07.05.2019  
 agencji ratingowych (Dz.  Urz. UE  L 302 z  17.11.2009, s. 1) lub bank centra lny 
sporządzający ratingi kredytowe wyłączone z  zakresu stosowania tego 
rozporządzenia.  
2. Ilekroć w  ustawie jest mowa o  państwach członkowskich Unii Europejskiej, 
należy przez to rozumieć także państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia 
o Wolnym Hand lu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym.  
3. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 1 pkt  6 lit.  c, jeżeli ubezpieczający 
wchodzi w  skład grupy kapitałowej, dla której przygotowywane jest skonsolidowane 
sprawozdanie finansowe w  rozumieniu us tawy z  dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości, oceny, czy progi, o  których mowa w  tym przepisie, są przekroczone, 
dokonuje się na podstawie skonsolidowanego sprawozdania finansowego.  
4. Równowartość w  złotych wyrażonych w  euro kwot, o  których mowa  w ust. 1 
pkt 6 lit. c, ustala się zgodnie z  art. 272 ust.  6. 
5. Funkcje należące do systemu zarządzania wykonują osoby wykonujące 
czynności należące do tych funkcji oraz osoby nadzorujące te funkcje.  
6. Na potrzeby przepisów rozdziału 15  przez podmiot posiadając y udziały 
kapitałowe w  innym podmiocie rozumie się także podmiot, który w  ocenie organu 
nadzoru w  inny sposób sprawuje kontrolę nad innym podmiotem lub w  inny sposób 
wywiera znaczący wpływ na inny podmiot.  
7. Na potrzeby przepisów rozdziału 15  przez podmio t powiązany rozumie się 
podmiot, w  którym inny podmiot posiada udziały kapitałowe.  
Art. 4. 1. Przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie 
czynności ubezpieczeniowych związanych z  oferowaniem i  udzielaniem ochrony na 
wypadek ryzyka wystąpienia  skutków zdarzeń losowych.  
2. Przez działalność reasekuracyjną rozumie się wykonywanie czynności 
związanych z  przyjmowaniem ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub 
przez zakład reasekuracji oraz dalsze  cedowanie przyjętego ryzyka, w szczególności:  
1) zawieranie i  wykonywanie umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji lub 
zlecanie zawierania umów retrocesji brokerom reasekuracyjnym w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 15  grudnia 2017  r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.  U. z 2018  r. 
poz. 2210 i 2243), zwanej dalej „ustawą o  dystrybucji ubezpieczeń”, a  także 
wykonywanie tych umów;  
2) składanie oświadczeń woli w  sprawach roszczeń o  odszkodowania lub inne 
świadczenia należne z  tytułu umów, o  których mowa  w pkt 1; 
©Kancelaria Sejmu   s. 14/319 
 
07.05.2019  
 3) ustalanie składek i  prowizji należnych z  tytułu  umów, o  których mowa  w pkt 1; 
4) prowadzenie kontroli przestrzegania przez cedentów warunków umów, 
o których mowa  w pkt 1. 
3. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać innej działalności poza 
działalnością ubezpieczeniową i  bezpośrednio z  nią związaną, z  zastrzeżeniem  ust. 6 
i 11 oraz art.  43 ust.  1. 
4. Zakład reasekuracji nie może wykonywać innej działalności poza 
działalnością reasekuracyjną i  czynnościami bezpośrednio z  nią związanymi.  
5. Czynnościami bezpośrednio związanymi z  działalnością reasekuracyjną s ą 
w szczególności czynności wykonywane w  zakresie doradztwa statystycznego, 
doradztwa aktuarialnego, analizy ryzyka, badań na rzecz klientów, lokowania środków 
zakładu reasekuracji, a  także czynności zapobiegania powstawaniu lub zmniejszenia 
skutków wypadk ów ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z  funduszu 
prewencyjnego.  
6. Zakład działający jako zakład ubezpieczeń i  reasekuracji może wykonywać 
również działalność, o  której mowa  w ust. 2 i 5. 
7. Czynnościami ubezpieczeniowymi, o  których mowa  w ust. 1, są:  
1) zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub 
zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym 
w rozumieniu ustawy o  dystrybucji ubezpieczeń, a  także wykonywanie tych 
umów;  
2) zawieranie umów reasekuracji l ub zlecanie ich zawierania brokerom 
reasekuracyjnym w  rozumieniu ustawy o  dystrybucji ubezpieczeń, a  także 
wykonywanie tych umów, w  zakresie cedowania ryzyka z  umów ubezpieczenia 
lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (reasekuracja bierna);  
3) składanie oświadczeń woli w  sprawach roszczeń o  odszkodowania lub inne 
świadczenia należne z  tytułu umów, o  których mowa  w pkt 1 i 2; 
4) ustalanie składek i  prowizji należnych z  tytułu umów, o  których mowa  w pkt 1 
i 2; 
5) ustanawianie, w  drodze czynności cywilnopraw nych, zabezpieczeń rzeczowych 
lub osobistych, jeżeli są one bezpośrednio związane z  zawieraniem umów, 
o których mowa  w pkt 1 i 2. 
8. Czynnościami ubezpieczeniowymi są również:  
©Kancelaria Sejmu   s. 15/319 
 
07.05.2019  
 1) ocena ryzyka w  ubezpieczeniach osobowych i  ubezpieczeniach majątkowych 
oraz w  umowach gwarancji ubezpieczeniowych;  
2) wypłacanie odszkodowań i  innych świadczeń należnych z  tytułu umów, 
o których mowa  w ust. 7 pkt  1 i 2; 
3) przejmowanie i  zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład 
ubezpieczeń w  związku z  wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy 
gwarancji ubezpieczeniowej;  
4) prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczających lub 
ubezpieczonych, zastrzeżonych w  umowie lub w  ogólnych warunkach 
ubezpieczeń, obowiązków i  zasad bezpieczeństwa odnoszących się do 
przedmio tów objętych ochroną ubezpieczeniową;  
5) prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych 
związanych z  wykonywaniem:  
a) umów ubezpieczenia i  umów gwarancji ubezpieczeniowych,  
b) umów reasekuracji w  zakresie cedowania ryzyka z  umów ubezpiec zenia 
i umów gwarancji ubezpieczeniowych;  
6) lokowanie środków zakładu ubezpieczeń;  
7) wykonywanie innych czynności przewidzianych dla zakładu ubezpieczeń 
w odrębnych ustawach.  
9. Czynnościami ubezpieczeniowymi są także następujące czynności, jeżeli są 
wykonywane przez zakład ubezpieczeń:  
1) ustalanie przyczyn i  okoliczności zdarzeń losowych;  
2) ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń 
należnych uprawnionym z  umów ubezpieczenia lub umów gwarancji 
ubezpieczeniowych;  
3) ustala nie wartości przedmiotu ubezpieczenia;  
4) zapobieganie powstawaniu albo zmniejszenie skutków zdarzeń losowych oraz 
finansowanie tych działań z  funduszu prewencyjnego.  
10. Czynności, o  których mowa  w ust. 8 pkt  5 oraz ust.  9 pkt  1 i 2, a także 
wypłacanie od szkodowań i  innych świadczeń należnych z  tytułu umów, o  których 
mowa w  ust. 7 pkt  1 i 2, uważa się za czynności ubezpieczeniowe także wtedy, gdy 
ich wykonywania podejmuje się zakład ubezpieczeń na wniosek innego zakładu 
ubezpieczeń, Ubezpieczeniowego Fundu szu Gwarancyjnego, Polskiego Biura 
Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub uprawnionego z  umowy ubezpieczenia 
©Kancelaria Sejmu   s. 16/319 
 
07.05.2019  
 i umowy gwarancji ubezpieczeniowej, także w  przypadku gdy umowy te zawarte są 
z innym zakładem ubezpieczeń.  
11. Zakład ubezpieczeń może bezpośrednio l ub przez pośredników 
ubezpieczeniowych:  
1) pośredniczyć w  imieniu lub na rzecz podmiotów wykonujących czynności 
bankowe określone w  art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. ‒ Prawo 
bankowe przy zawieraniu umów w  ramach wykonywania tych czynności , na 
zasadach określonych w  tej ustawie;  
2) pośredniczyć w  zbywaniu i  odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy 
inwestycyjnych lub tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych oraz funduszy 
inwestycyjnych otwartych z  siedzibą w  państwach należących do Eur opejskiego 
Obszaru Gospodarczego (EEA), na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 
27 maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządzaniu alternatywnymi 
funduszami inwestycyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i  2244 ), 
zwanej dalej „ustawą o  funduszach inwestycyjnych ”. 
3) wykonywać działalność akwizycyjną na rzecz dobrowolnych funduszy 
emerytalnych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 28  sierpnia 1997  r. 
o organizacji i  funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ( Dz. U. z 2018 r. 
poz. 1906 i  2215 ); 
4) pośredniczyć w  imieniu lub na rzecz instytucji finansowych, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 4  października 2018  r. o pracowniczych planach kapitałowych 
(Dz. U. poz. 2215), innych niż zakład ubezpieczeń, przy zawieraniu umów 
o zarządzanie pracowniczymi plana mi kapitałowymi.  
Art. 5. Ustala się podział ubezpieczeń według działów, grup i  rodzajów ryzyka 
określony w  załączniku do ustawy.  
Rozdział 2  
Zasady wykonywania działalności ubezpieczeniowej i  działalności 
reasekuracyjnej  
Art. 6. 1. Zakład ubezpieczeń może wykonywać działalność ubezpieczeniową 
wyłącznie w  formie spółki akcyjnej, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych albo 
spółki europejskiej określonej w  rozporządzeniu Rady (WE) nr  2157/2001 z  dnia 
8 października 2001  r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE ) (Dz.  Urz. WE L 294 
©Kancelaria Sejmu   s. 17/319 
 
07.05.2019  
 z 10.11.2001, s. 1, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t.  4, 
s. 251).  
2. Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną wyłącznie 
w formie spółki akcyjnej, towarzys twa reasekuracji wzajemnej a lbo spółki 
europejskiej określonej w  rozporządzeniu Rady (WE) nr  2157/2001 z  dnia 
8 października 2001  r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE).  
3. Do zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji wykonujących działalność 
ubezpieczeniową lub reasekuracy jną w  formie spółki europejskiej przepisy ustawy 
dotyczące wykonywania takiej działalności w  formie spółki akcyjnej stosuje się 
odpowiednio, o  ile ustawa nie stanowi inaczej.  
Art. 7. 1. Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracy jnej wymaga uzyskania zezwolenia organu nadzoru.  
2. Działalność ubezpieczeniową wykonuje zakład ubezpieczeń działający jako 
zakład ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i  reasekuracji.  
3. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w  formie spółki akcyjnej ma 
obowiązek i  wyłączne prawo używania w  firmie wyrazów „towarzystwo 
ubezpieczeń”, „zakład ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpieczeń i  reasekuracji” albo 
„zakład ubezpieczeń i  reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w  obrocie 
odpowiednio skrótów „TU”, „ZU”, „T UiR” albo „ZUiR”.  
4. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w  formie towarzystwa 
ubezpi eczeń wzajemnych ma obowiązek i wyłączne prawo używania w  firmie 
wyrazów „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych”. Dopuszczalne jest używanie 
w obrocie skrótu „TUW”.  
5. Zakład reasekuracji wykonujący działalność w  formie spółki akcyjnej ma 
obowiązek i  wyłączne prawo używania w  firmie wyrazów „towarzystwo 
reasekuracji”, „towarzystwo reasekuracyjne” albo „zakład reasekuracji”. 
Dopuszczalne jest używanie w  obrocie odpowiednio  skrótów „TR” albo „ZR”.  
6. Zakład reasekuracji wykonujący działalność w  formie towarzystwa 
reasek uracji wzajemnej ma obowiązek i wyłączne prawo używania w  firmie wyrazów 
„towarzystwo reasekuracji wzajemnej”. Dopuszczalne jest używanie w  obrocie skrótu 
„TRW”. 
Art. 8. 1. Organ nadzoru może być uczestnikiem postępowania rejestrowego 
dotyczącego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 18/319 
 
07.05.2019  
 2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji niezwłocznie zawiadamiają organ 
nadzoru o  wniosku składanym do sądu rejestrow ego. 
Art. 9. 1. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać jednocześnie działalności, 
o której mowa w  dziale I  oraz w  dziale II załącznika do ustawy.  
2. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność, o  której mowa w  dziale 
I załącznika do ustawy, używa w  nazwie lub  firmie wyrazów wyróżniających ten 
rodzaj działalności.  
Art. 10. 1. Powództwo o  roszczenie wynikające z  umowy ubezpieczenia można 
wytoczyć według przepisów o właś ciwości ogólnej albo przed sąd właściwy dla 
miejsca zamieszkania lub siedziby ubezpieczająceg o, ubezpieczonego lub 
uprawnionego z  umowy ubezpieczenia.  
2. Powództwo o  roszczenie wynikające z  umowy ubezpieczenia można 
wytoczyć według przepisów o  właściwości ogólnej albo przed sąd właściwy dla 
miejsca zamieszkania spadkobiercy ubezpieczonego lub spad kobiercy uprawnionego 
z umowy ubezpieczenia.  
Art. 11. Wskazanie w  piśmie procesowym oddziału zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń jako strony postępowania dotyczącego roszczenia wynikającego 
z działalności zagranicznego zakładu ubezpieczeń wykonywanej na tery torium 
Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział jest jednoznaczne ze wskazaniem jako strony 
tego postępowania zagranicznego zakładu ubezpieczeń.  
Art. 12. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń i  zagraniczny zakład ubezpieczeń 
wykonujące działalność ubezpieczeniową w  zakresie ubezpieczenia 
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe 
w związku z  ruchem tych pojazdów stają się członkami:  
1) Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego – z dniem zawarcia pierwszej 
umowy w  tej grupie ubezpi eczenia, oraz  
2) Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych:  
a) z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej – w przypadku krajowego zakładu ubezpieczeń,  
b) z dniem złożenia deklaracji członkowskiej – w przypadku zagranicz nego 
zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w  państwie członkowskim Unii 
Europejskiej,  
©Kancelaria Sejmu   s. 19/319 
 
07.05.2019  
 c) z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny 
oddział – w przypadku zagranicznego zakł adu ubezpieczeń mającego 
siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej.  
2. Krajowy zakład ubezpieczeń i  zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonujące 
działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  zakresie 
ubezpi eczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z  tytułu posiadania gospodarstwa 
rolnego stają się członkami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z  dniem 
zawarcia pierwszej umowy tego rodzaju ubezpieczenia.  
Art. 13. 1. Reprezentantem do spraw roszczeń może  być osoba prawna lub osoba 
fizyczna dająca rękojmię należytego wykonywania czynności likwidacyjnych 
i regulowania płatności odszkodowawczych.  
2. Dane dotyczące ustanowionych reprezentantów do spraw roszczeń zakład 
ubezpieczeń przekazuje, w  terminie 30  dni od dnia ich ustanowienia, 
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.  
3. Dane, o  których mowa  w ust. 2, obejmują:  
1) nazwę i  adres siedziby zakładu ubezpieczeń, który ustanowił reprezentanta do 
spraw roszczeń;  
2) imię i  nazwisko lub nazwę reprezentanta do  spraw roszczeń;  
3) państwo członkowskie Unii Europejskiej, w  którym ustanowiony jest 
reprezentant do spraw roszczeń;  
4) adres zamieszkania lub adres siedziby reprezentanta do spraw roszczeń;  
5) adres do korespondencji reprezentanta do spraw roszczeń, jeże li jest inny niż 
adres, o  którym mowa  w pkt 4; 
6) numer telefonu, numer faksu i  adres elektroniczny reprezentanta do spraw 
roszczeń.  
Art. 14. 1. Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez krajowy zakład 
ubezpieczeń i  zagraniczny zakład ubezpieczeń maj ące siedzibę w  państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, które uzyskały zezwolenie 
na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej przez główny oddział, podlega nadzorowi organu nadzoru.  
2. Wykonywani e działalności reasekuracyjnej przez krajowy zakład reasekuracji 
i zagraniczny zakład reasekuracji mające siedzibę w  państwie niebędącym państwem 
©Kancelaria Sejmu   s. 20/319 
 
07.05.2019  
 członkowskim Unii Europejskiej, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie 
działalności reasekuracyjnej na teryt orium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny 
oddział, podlega nadzorowi organu nadzoru.  
Art. 15. 1. Zakład ubezpieczeń udziela ochrony ubezpieczeniowej na podstawie 
umowy ubezpieczenia zawartej z ubez pieczającym.  
2. Umowa ubezpieczenia ma charakter dobrow olny, z  zastrzeżeniem przepisów 
ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. o  ubez pieczeniach obowiązkowych, 
Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli 
Komunika cyjnych.  
3. Umowa ubezpieczenia, ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce 
umowy są formułowane jednoznacznie i  w sposób zrozumiały.  
4. Ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce umowy zakład ubezpieczeń 
zamieszcza na swojej stronie internetowej.  
5. Postanowienia umowy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia 
oraz innych  wzorców umowy sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na 
korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z  umowy 
ubezpieczenia.  
Art. 16. Ogólne warunki ubezpieczenia określają w  szczególności:  
1) rodzaj ubezpieczenia i  jego przedmiot;  
2) warunki zmiany sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej, jeżeli ogólne 
warunki ubezpieczenia taką zmianę przewidują;  
3) prawa i  obowiązki stron umowy ubezpieczenia;  
4) zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń;  
5) sposób ustalania rozmiaru szkody – przy ubezpieczeniach majątkowych;  
6) sposób określania sumy odszkodowania lub innego świadczenia, jeżeli ogólne 
warunki ubezpieczenia przewidują odstępstwa od zasad przewidzianych 
w przepisach prawa;  
7) sposób ustalania i  opłacania składki ubezpieczeniowej;  
8) metodę i  sposób indeksacji składek ubezpieczeniowych, jeżeli ogólne warunki 
ubezpieczenia przewidują indeksację składek;  
9) tryb i  warunki dokonania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas 
nieokreślony;  
©Kancelaria Sejmu   s. 21/319 
 
07.05.2019  
 10) przesłanki, sposób oraz termin wypowiedzenia  umowy ubezpieczenia, jeżeli 
ogólne warunki ubezpieczenia przewidują taką możliwość, a  także przesłanki, 
sposób oraz termin wystąpienia z  umowy ubezpieczenia grupowego;  
11) termin i  sposób odstąpienia od umowy ubezpieczenia.  
Art. 17. 1. Zakład ubezpieczeń zawiera w  stosowanych przez siebie wzorcach 
umów, w  szczególności w  ogólnych warunkach ubezpieczenia, informacje, które 
postanowienia określają:  
1) przesłanki wypłaty odszkodowania i  innych świadczeń lub wartości wykupu 
ubezpieczenia;  
2) ograniczenia oraz wyłączenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń 
uprawniające do odmowy wypłaty odszkodowania i  innych świadczeń lub ich 
obniżenia;  
3) koszty oraz wszelkie inne obciążenia potrącane ze składek ubezpieczeniowych, 
z aktywów ubezpieczeniowych funduszy kapitał owych lub poprzez umorzenie 
jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych;  
4) wartość wykupu ubezpieczenia w  poszczególnych okresach trwania ochrony 
ubezpieczeniowej oraz okres, w  którym roszczenie o  wypłatę wartości wykupu 
nie przysługuje . 
2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, zakład ubezpieczeń przekazuje 
informacje, o  których mowa  w ust. 1, za pośrednictwem ubezpieczającego, osobie 
zainteresowanej, przed przystąpieniem d o takiej umowy, na piśmie, lub, jeżeli osoba 
zainteresowana wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, sposób sporządzania informacji, o  których mowa  w ust. 1, mając na 
uwadze zapewnienie czytelności i  przejrzystości przekazywanych informacji.  
Art. 18. 1. W  ubezpieczeniu na cudzy rachunek, w  szczególności 
w ubezpieczeniu grupowym, ubezpieczający nie może otrzymywać wynagrodzenia 
lub innych korzyści w  związku z  oferowan iem możliwości skorzystania z  ochrony 
ubezpieczeniowej lub czynnościami związanymi z  wykonywaniem umowy 
ubezpieczenia. Nie wyklucza to możliwości zobowiązania się przez ubezpieczonego 
wobec ubezpieczającego do finansowania kosztu składki ubezpieczeniowej.  
2. Zakaz otrzymywania wynagrodzenia lub innych korzyści, o  którym mowa  
w ust. 1, obejmuje również osoby działające na rzecz lub w  imieniu ubezpieczającego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 22/319 
 
07.05.2019  
 3. Przepisy  ust. 1 zdanie pierwsze oraz ust.  2 nie dotyczą umów ubezpieczenia 
grupowego, zawartych n a rachunek pracowników lub osób wykonujących pracę na 
podstawie umów cywilnoprawnych oraz członków ich rodzin, a  także umów 
zawartych na rachunek członków stowarzyszeń, samorządów zawodowych lub 
związków zawodowych.  
4. Przed przystąpieniem do umowy ubezpie czenia grupowego, o  której mowa 
w ust. 3, ubezpieczający przekazuje osobie zainteresowanej przystąpieniem do takiej 
umowy informacje o:  
1) firmie zakładu ubezpieczeń oraz adresie jego siedziby;  
2) charakterze wynagrodzenia, w  rozumieniu ustawy o  dystrybucj i ubezpie czeń, 
otrzymywanego w  związku z proponowanym przystąpieniem do umowy 
ubezpieczenia grupowego;  
3) możliwości złożenia reklamacji, wniesienia skargi oraz pozasądowego 
rozwiązywania sporów.  
5. W zakresie umów ubezpieczenia grupowego, o  których mowa w ust. 3, do 
ubezpieczającego stosuje się odpowiednio przepis art. 7  ustawy o  dystrybucji 
ubezpieczeń.  
Art. 19. W umowie ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli konieczna jest zgoda 
ubezpieczonego na udzi elenie ochrony ubezpieczeniowej lub ubezpieczony zgadza się 
na finansowanie kosztu składki ubezpieczeniowej, w  przypadku niedoręczenia 
ubezpieczonemu warunków umowy przed wyrażeniem takiej zgody, zakład 
ubezpieczeń nie może powoływać się na postanowienia o graniczające lub wyłączające 
odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, a  także przewidujące skutki naruszeń 
powinności ubezpieczonego lub obciążające go obowiązkami.  
Art. 20. 1. W  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do 
ustawy, zakład ube zpieczeń zawiera w  umowie ubezpieczenia:  
1) definicje poszczególnych świadczeń;  
2) określenie wysokości składek odpowiadających poszczególnym świadczeniom 
podstawowym i  dodatkowym, o  ile w  umowie występuje podział świadczeń na 
świadczenie podstawowe i  doda tkowe;  
3) zasady ustalania świadczeń należnych z  tytułu umowy, w  szczególności sposób 
kalkulacji i  przyznawania premii, rabatów i  udziału w  zyskach ubezpieczonego, 
określenie stopy technicznej, wskazanie wartości wykupu oraz wysokości sumy 
©Kancelaria Sejmu   s. 23/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczenia w  przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkową, 
o ile są one gwarantowane, określenie kosztów oraz innych obciążeń 
pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie świadczeń;  
4) opis tych czynników w  metodach kalkulacji rezerw techniczno -
-ubezpiecz eniowych dla celów rachunkowości, które mogą mieć wpływ na 
zmianę wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń lub wartości wykupu 
ubezpieczenia;  
5) wskazanie przepisów regulujących opodatkowanie świadczeń zakładu 
ubezpieczeń;  
6) wskazanie miejsca ujawnienia sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji 
finansowej zakładu ubezpieczeń.  
2. W zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy, 
przed wyrażeniem przez strony zgody na zmianę warunków umowy lub zmianę prawa 
właściwego dla zawartej umowy z akład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu, 
na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, 
informacje w  tym zakresie wraz z  określeniem wpływu tych zmian na wartość 
świadczeń przysługujących z  tytułu zawartej umowy.  
3. W zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy, 
zakład ubezpieczeń, na piśmie lub, jeżeli  ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym 
trwałym nośniku, informuje ubezpieczającego, nie rzadziej niż raz w  roku, 
z zastrzeżeniem  ust. 8, o wysokości świadczeń przysługujących z  tytułu zawartej 
umowy ubezpieczenia, jeżeli wysokość świadczeń ulega zmianie w  trakcie 
obowiązywania umowy ubezpieczenia, a  także o  wartości wykupu ubezpieczenia, 
jeżeli z  tytułu zawartej umowy ubezpieczenia przysł uguje wykup ubezpieczenia. 
W przypadku gdy z  umowy ubezpieczenia przysługuje świadczenie ustalane na 
podstawie sumy ubezpieczenia wyrażonej w  ustalonej kwocie, zakład ubezpieczeń 
informuje ubezpieczającego o  zmianie w  zakresie sumy ubezpieczenia.  
3a. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń zobowiązał się do przekazywania, 
w określonych okresach, oceny, o  której mowa w  art. 22  ust. 2  pkt 7, informacja, 
o której mowa w  ust. 3, zawiera również ocenę odpowiedniości umowy ubezpieczenia 
na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, do 
potrzeb ubezpieczającego.  
4. W zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy, 
zakład ubezpieczeń, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym 
©Kancelaria Sejmu   s. 24/319 
 
07.05.2019  
 trwałym nośniku, informu je ubezpieczającego, nie rzadziej niż raz w  roku, 
z zastrzeżeniem ust.  8, o wartości premii, jeżeli umowa ubezpieczenia uwzględnia 
udział w  zysku z  inwestowania rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
rachunkowości.  
5. Informacje, o  których mowa  w ust. 2‒4, zakład ubezpieczeń może, za zgodą 
ubezpieczającego, przekazać również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.  
6. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, ubezpieczający przekazuje  
ubezpieczonemu, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczony wyrazi na to zgodę, na innym 
trwałym nośniku, informacje określone  w ust. 2‒4. Informacje te przekazuje się 
ubezpieczonemu:  
1) przed wyrażeniem przez ubezpieczającego zgody na zmianę warunków umowy 
lub pr awa właściwego dla umowy ubezpieczenia ‒ w przypadku informacji, 
o których mowa w  ust. 2; 
2) niezwłocznie po ich przekazaniu przez zakład ubezpieczeń ubezpieczającemu ‒ 
w przypadku informacji, o  których mowa w  ust. 3 i 4. 
7. W przypadku umowy ubezpieczenia  zawieranej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, zakład ubezpieczeń, na żądanie 
ubezpieczonego, przekazuje informacje określone  w ust. 2‒4. 
8. Zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu informacje, o  których 
mowa w  ust. 3 i 4, po  raz pierwszy nie wcześniej niż w  terminie 10  miesięcy i  nie 
później niż w  terminie 14  miesięcy od dnia zawarcia umowy.  
Art. 21. 1. Przed zawarciem umowy ubezpieczenia w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  w grupie 3 załącznika do ustawy, zakła d ubezpieczeń 
uzyskuje od ubezpieczającego, w  formie ankiety, informacje dotyczące jego potrzeb, 
wiedzy i  doświadczenia w  dziedzinie ubezpieczeń na życie oraz jego sytuacji 
finansowej, tak aby zakład ubez pieczeń mógł dokonać oceny, jaka umowa 
ubezpieczeni a jest odpowiednia do potrzeb ubezpieczającego.  
2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawieranej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, o  którym mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń uzyskuje, w  formie ankiet y, informacje 
dotyczące ubezpieczonego, o  których mowa  w ust. 1, przed wyrażeniem przez 
ubezpieczonego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową w  ramach umowy 
ubezpieczenia zawartej przez ubezpieczającego, tak aby zakład ubezpieczeń mógł 
©Kancelaria Sejmu   s. 25/319 
 
07.05.2019  
 dokonać oceny, czy  umowa ubezpieczenia jest odpowiednia do potrzeb 
ubezpieczonego.  
3. Na podstawie analizy informacji, o  których mowa  w ust. 1, zakład 
ubezpieczeń przedstawia ubezpieczającemu propozycje ubezpieczenia odpowiednie 
do potrzeb ubezpieczającego wraz z  uzasadnien iem, które obejmuje w szczególności 
zidentyfikowanie potrzeb ubezpieczającego oraz wyjaśnienie, w  jaki sposób 
przedstawione propozycje zaspokajają te potrzeby.  
4. W przypadku gdy z  analizy informacji, o  których mowa  w ust. 1, wynika, że 
potrzeby ubezpiecza jącego są nie adekwatne do jego doświadczenia, wiedzy 
w dziedzinie ubezpieczeń na życie lub sytuacji finansowej lub brak jest ubezpieczenia 
odpowiedniego do potrzeb ubezpieczającego, zakład ubezpieczeń przekazuje 
ubezpieczającemu tę informację z  jednoczesn ym ostrzeżeniem, że wynik analizy lub 
oferta zakładu ubezpieczeń uniemożliwia zaoferowanie odpowiedniego 
ubezpieczenia. Ubezpieczający pisemnie potwierdza otrzymanie tej informacji oraz 
składa pisemne oświadczenie o  zapoznaniu się z  ostrzeżeniem. W  takim p rzypadku 
umowa ubezpieczenia może zostać zawarta tylko na podstawie pisemnego żądania 
ubezpieczającego.  
5. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 2, zakład ubezpieczeń przedstawia 
ubezpieczonemu przed wyrażeniem przez niego zgody na objęcie ochroną 
ubezpieczeni ową w  ramach umowy ubezpieczenia zawartej przez ubezpieczającego 
rekomendację wraz z  uzasadnieniem w  zakresie skorzystania przez ubezpieczonego 
z tej ochrony. Uzasadnienie obejmuje w  szczególności zidentyfikowanie potrzeb 
ubezpieczonego oraz wyjaśnienie, w  jaki sposób ochrona ubezpieczeniowa udzielana 
na podstawie umowy ubezpieczenia zaspokaja te potrzeby. Do ubezpieczonego 
i zakładu ubezpieczeń stosuje się odpowiednio przepisy ust.  3 i 4. 
5a. Informacje, o  których mowa w  ust. 3‒5, przed zawarciem umowy 
ubezpieczenia lub wyrażeniem przez ubez pieczonego zgody na objęcie ochroną 
ubezpieczeniową, zakład ubezpieczeń przekazuje ubezpieczającemu lub ubezpie -
czonemu na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający lub ubezpieczony wyrazi na to zgodę, 
na innym trwałym nośniku.  
5b. W przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia lub wyrażenia przez 
ubezpieczonego zgody na objęcie ochroną ubezpieczeniową za pomocą środków 
porozumiewania się na odległość, które uniemożliwiają uprzednie dostarczenie 
informacji, o  których mowa w  ust. 3‒5, zakład ubezpieczeń może przekazać te 
©Kancelaria Sejmu   s. 26/319 
 
07.05.2019  
 informacje ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu na piśmie lub, jeżeli 
ubezpieczający lub ubezpieczony wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, 
niezwłocznie po zawarciu umowy ubezpieczenia lub wyrażeniu zgody na obję cie 
ochroną ubezpieczeniową, jeżeli:  
1) ubezpieczający lub ubezpieczony wyraził zgodę na otrzymanie tych informacji 
niezwłocznie po zawarciu umowy lub wyrażeniu zgody na objęcie ochroną 
ubezpieczeniową oraz  
2) zakład ubezpieczeń umożliwił ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu 
późniejsze zawarcie umowy lub wyrażenie zgody na objęcie ochroną 
ubezpieczeniową, aby mógł on otrzymać te informacje przed takim zawarciem 
umowy lub wyrażeniem takiej zgody.  
5c. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5b, ubezpieczający lub ub ezpieczony 
może odstąpić od umowy ubezpieczenia bez podania przyczyn, a  jeżeli umowa 
ubezpieczenia została zawarta na cudzy rachunek – ubezpieczony może wystąpić 
z umowy ubezpieczenia ze skutkiem odstąpienia od tej umowy bez podania przyczyn, 
składając ośw iadczenie na piśmie, w  terminie 30  dni od dnia potwierdzenia 
otrzymania informacji, o  których mowa w  ust. 3‒5. Termin uważa się za zachowany, 
jeżeli przed jego upływem oświadczenie zostało wysłane. Ubezpieczający lub 
ubezpieczony nie ponosi kosztów związan ych z  odstąpieniem od umowy 
ubezpieczenia.  
6. W przypadku odmowy wypełnienia przez ubezpieczającego lub 
ubezpieczonego ankiety, o  której mowa  w ust. 1 lub 2, przepisów ust.  3 i 5 nie stosuje 
się. 
7. Przepisów ust.  1–5 nie stosuje się do pracowniczych progr amów emerytalnych 
prowadzonych w  formie umowy grupowego ubezpieczenia na życie, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 20  kwietnia 2004  r. o pracowniczych programach emerytalnych 
(Dz. U. z  2016  r. poz.  1449 oraz z  2018  r. poz.  1091, 1608, 1629 i  2215), oraz 
praco wniczych planów kapitałowych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 
4 października 2018  r. o pracowniczych planach kapitałowych.  
8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, minimalny zakres danych zamieszczanych w  ankie cie, o  której mowa  
w ust. 1 i 2, mając na uwadze zapewnienie, aby informacje gromadzone w for mie 
ankiety pozwalały na zidentyfikowanie potrzeb ubezpieczającego lub 
ubezpieczonego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 27/319 
 
07.05.2019  
 Art. 22. 1. Przed zawarciem umowy ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związ ana 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o  której mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń przekazuje osobie zainteresowanej 
zawarciem takiej umowy, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na 
innym trwałym n ośniku, podstawowe informacje dotyczące tej umowy.  
2. Informacje, o  których mowa  w ust. 1, obejmują w  szczególności:  
1) cel i charakter umowy;  
2) wykaz przysługujących świadczeń z  umowy oraz wykaz oferowanych 
ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych w  ramac h umowy;  
3) tytuły oraz wysokość opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń;  
4) określenie profilu ryzyka ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych;  
5) rekomendowany minimalny okres trwania umowy wraz z  uzasadnieniem 
rekomendacji uwzględniającym horyzont inw estycyjny ubezpieczeniowego 
funduszu kapitałowego;  
6) informację o  ryzyku inwestycyjnym ubezpieczającego lub ubezpieczonego, o  ile 
takie ryzyko występuje ; 
7) informację, czy zakład ubezpieczeń będzie przekazywał ubezpieczającemu lub 
ubezpieczonemu, w  okreś lonych okresach, ocenę odpowiedniości ubezpieczenia 
do jego potrzeb.  
3. Informacje, o  których mowa  w ust. 1, określają miejsce i  sposób uzyskania 
dodatkowych informacji na temat ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych.  
4. Informacje, o  których mowa  w ust. 1, są formułowane w  sposób zrozumiały 
i niewprowadzający w  błąd oraz przekazywane w  sposób niebudzący wątpliwości.  
5. W przypadku umowy ubezpieczenia, jeżeli jest związana 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o  której mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy, zawieranej na cudzy rachunek, w  szczególności 
ubezpieczenia grupowego, ubezpieczający przekazuje osobie zainteresowanej 
przystąpieniem do takiej umowy, na piśmie lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to 
zgodę, na innym trwałym nośnik u, informacje, o  których mowa  w ust. 1. Przepisy 
ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 23. 1. W  umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o  której mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń określa:  
©Kancelaria Sejmu   s. 28/319 
 
07.05.2019  
 1) wykaz oferowanych w  ramach umowy ubezpieczenia ubezpieczeniowych 
funduszy kapitałowych;  
2) zasady ustalania wartości świadczeń z  umowy ubezpieczenia z  tytułu śmierci 
ubezpieczonego i  dożycia ubezpieczonego do końca okresu ochrony 
ubezpieczeniowej, a  także zasady ustalania wartości całkowitego i  częściowego 
wykupu ubezpieczenia;  
3) regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;  
4) zasady i  terminy wyceny jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu 
kapitałow ego; 
5) tytuły i  wysokość opłat pobieranych ze składek ubezpieczeniowych, z  aktywów 
ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych lub przez umorzenie jednostek 
uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych, a  w przypadku 
ubezpieczeniowych funduszy kapitał owych będących funduszami zdefiniowanej 
daty, o  których mowa w  art. 38 ustawy z  dnia 4  października 2018  r. 
o pracowniczych planach kapitałowych, tytuły i  wysokość opłat pobieranych 
z aktywów ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych zgodnie z  zasadami 
okreś lonymi w  art. 49 ust. 1–3 oraz art.  50 ust. 1, 7 i  8 tej ustawy;  
6) zasady alokacji środków pochodzących ze składek ubezpieczeniowych 
w jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego, terminy 
zamiany składek ubezpieczeniowych na jednostki u czestnictwa oraz zasady 
umorzenia jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego 
i ich zamiany na środki pieniężne;  
7) sposób postępowania zakładu ubezpieczeń w  odniesieniu do ubezpieczeniowego 
funduszu kapitałowego będącego funduszem zdefi niowanej daty, o  którym 
mowa w  art. 38 ustawy z  dnia 4  października 2018  r. o pracowniczych planach 
kapitałowych, który osiągnął swoją zdefiniowaną datę, w  przypadku gdy aktywa 
netto tego funduszu spadną poniżej 2  000 000 zł. 
2. Regulamin lokowania środków  ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego 
określa:  
1) cel inwestycyjny ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;  
2) typy i  rodzaje papierów wartościowych i  innych praw majątkowych będących 
przedmiotem lokat ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego;  
©Kancelaria Sejmu   s. 29/319 
 
07.05.2019  
 3) charakt erystykę aktywów wchodzących w  skład ubezpieczeniowego funduszu 
kapitałowego, kryteria doboru aktywów oraz zasady ich dywersyfikacji i  inne 
ograniczenia inwestycyjne;  
4) informację o  ryzyku inwestycyjnym ubezpieczającego lub ubezpieczonego.  
3. Zakład ubezp ieczeń w  umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, określa terminy, w  jakich najpóźniej 
nastąpi:  
1) alokacja w  jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego 
po dokonaniu wpłaty składek ub ezpieczeniowych;  
2) umorzenie jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego 
po złożeniu wniosku o  wypłatę świadczenia z  umowy ubezpieczenia i  wypłata 
świadczenia, a  także wniosku o  wypłatę wartości całkowitego lub częściowego 
wykupu ubezpi eczenia i  wypłata wartości całkowitego lub częściowego wykupu 
ubezpieczenia.  
4. W zakresie umowy ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń:  
1) dokonuje wyceny jednostek uczestnictwa ubezpiecze niowego funduszu 
kapitałowego nie rzadziej niż raz w miesiącu;  
2) ogłasza, nie rzadziej niż raz w  roku, na stronie internetowej zakładu ubezpieczeń, 
wartość jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego 
ustaloną w  miesiącu poprzedzającym m iesiąc, w  którym jest ogłaszana;  
3) sporządza i  publikuje roczne i  półroczne sprawozdania ubezpieczeniowego 
funduszu kapitałowego.  
5. W umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z  ubezpieczeniowym 
funduszem kapitałowym, zawartej na okres nie dłuż szy niż 5  lat zakład ubezpieczeń 
w zakresie wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje się zasadą 
równomiernego rozłożenia w  czasie wydatków z  tytułu prowizji pośrednika 
ubezpieczeniowego w  okresie ubezpieczenia określonym w  umowie ubezpieczenia.  
6. W umowie ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z  ubezpieczeniowym 
funduszem kapitałowym, zawartej na okres dłuższy niż 5  lat lub na czas nieokreślony 
zakład ubezpieczeń w  zakresie wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje 
się zasadą równo miernego rozłożenia w  czasie wydatków z  tytułu prowizji pośrednika 
ubezpieczeniowego w  okresie nie krótszym niż 5  lat. 
©Kancelaria Sejmu   s. 30/319 
 
07.05.2019  
 7. Przepisów  ust. 5 i 6 nie stosuje się do umowy ubezpieczenia, w  której 
gwar antowana wysokość świadczenia z tytułu śmierci ubezpieczoneg o z dowolnej 
przyczyny jest wyższa niż dziesięciokrotność rocznej składki należnej z  tytułu tej 
umowy w  każdym z  pierwszych 5  lat ubezpieczenia.  
7a. W okresie, w  którym wartość aktywów netto ubezpieczeniowego funduszu 
kapitałowego będącego funduszem zdefin iowanej daty, o  którym mowa w  art. 38 
ustawy z  dnia 4  października 2018  r. o pracowniczych planach kapitałowych, jest 
niższa niż 2  000 000 zł, zakład ubezpieczeń nie może pobierać z  aktywów 
ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego kosztów tego funduszu, o  których mowa 
w art. 50 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i  9 tej ustawy.  
8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy zakres danych wykazywanych w  sprawozdaniach, 
o których mowa w  ust. 4 pkt 3, a także formę i  sposób s porządzania oraz termin 
i sposób publikowania tych sprawozdań, uwzględniając konieczność właściwego 
i pełnego poinformowania ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpieczenia, o  ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym.  
Art. 24. 1. W  umow ie ubezpieczenia na życie, w  której wysokość świadczenia 
jest ustalana w  oparciu o  określone indeksy lub inne wartości bazowe, o  której mowa 
w dziale I  w grupie 3  załącznika do ustawy, zakład ubezpieczeń infor muje o:  
1) aktywach, w  które jest lub będzie i nwestowana składka ubezpieczeniowa, oraz 
proporcji, w  jakiej części składki inwestowane są lub będą w  poszczególne 
aktywa;  
2) indeksach lub innych wartościach bazowych, w  oparciu o  które jest ustalana 
wysokość świadczeń, w  sposób pozwalający na ich identyf ikację;  
3) zasadach ustalania wartości świadczeń z  umowy ubezpieczenia z  tytułu śmierci 
ubezpieczonego i  dożycia ubezpieczonego do końca okresu ochrony 
ubezpieczeniowej, a  także zasadach ustalania wartości całkowitego 
i częściowego wykupu ubezpieczenia;  
4) gwarantowanej wysokości świadczeń z  umowy ubezpieczenia, jeżeli warunki 
umowy ubezpieczenia przewidują gwarantowaną wysokość świadczeń;  
5) terminach, w  których są ustalane wartości indeksów lub inne wartości bazowe 
stosowane do ustalania wartości świadcze ń z umowy ubezpieczenia;  
6) źródłach informacji o  wartościach indeksów lub innych wartościach bazowych 
stosowanych do ustalania wartości świadczeń z  umowy ubezpieczenia;  
©Kancelaria Sejmu   s. 31/319 
 
07.05.2019  
 7) tytułach oraz wysokości opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń;  
8) sposobie roz liczania się stron umowy ubezpieczenia, w  przypadku gdy:  
a) ustalenie wartości świadczenia nie jest możliwe z  powodu niemożliwości 
ustalenia w  czasie trwania umowy ubezpieczenia wartości indeksu lub innej 
wartości bazowej, albo  
b) w ocenie zakładu ubezpiec zeń w  czasie trwania umowy ubezpieczenia 
istotnie została zmieniona metoda ustalania wartości indeksu lub innej 
wartości bazowej;  
9) terminach i  sposobie udostępniania informacji o  wartościach indeksów lub 
innych wartościach bazowych, w  oparciu o  które jest ustalana wysokość 
świadczeń.  
2. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie, w  której wysokość świadczenia 
jest ustalana w  oparciu o  określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawieranej na 
cudzy rachunek, w  szczególności ubezpieczenia grupowego, ubezpi eczający 
przekazuje osobie zainteresowanej przed przystąpieniem do takiej umowy, na piśmie 
lub, jeżeli ubezpieczający wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, informacje, 
o których mowa  w ust. 1. 
3. W umowie ubezpieczenia na życie, w  której wysokość ś wiadczenia jest 
ustalana w  oparciu o  określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawartej na okres 
nie dłuższy niż 5  lat zakład ubezpieczeń w  zakresie wynagrodzenia pośrednika 
ubezpieczeniowego kieruje się zasadą równomiernego rozłożenia w  czasie wydatków 
z tytułu prowizji pośrednika ubezpieczeniowego w  okresie ubezpieczenia określonym 
w umowie ubezpieczenia.  
4. W umowie ubezpieczenia na życie, w  której wysokość świadczenia jest 
ustalana w  oparciu o  określone indeksy lub inne wartości bazowe, zawartej na ok res 
dłuższy niż 5  lat lub na czas nieokreślony zakład ubezpieczeń w  zakresie 
wynagrodzenia pośrednika ubezpieczeniowego kieruje się zasadą równomiernego 
rozłożenia w  czasie wydatków z  tytułu prowizji pośrednika ubezpieczeniowego 
w okresie nie krótszym niż 5 lat. 
Art. 25. Zakład ubezpieczeń przed zawarciem umowy ubezpieczenia informuje 
ubezpieczającego będącego osobą fizyczną o:  
1) prawie właściwym dla umowy – gdy strony nie mają swobody wyboru prawa;  
2) prawie właściwym, którego wybór proponuje zakład ubezp ieczeń – gdy strony 
mają swobodę wyboru prawa;  
©Kancelaria Sejmu   s. 32/319 
 
07.05.2019  
 3) sposobie i  trybie rozpatrywania skarg i  zażaleń zgłaszanych przez 
ubezpieczającego lub uprawnionego z  umowy ubezpieczenia, a  także organu 
właściwego do ich rozpatrzenia.  
Art. 26. 1. Ubezpieczający może odst ąpić od umowy ubezpieczenia na życie, 
o której mowa w  dziale I  w grupie 3 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia 
na życie lub dożycie, w  której świadczenie zakładu ubezpieczeń z  tytułu dożycia jest 
równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o  określony w  umowie ubezpieczenia 
wskaźnik, w  terminie 60  dni od dnia otrzymania po raz pierwszy rocznej informacji, 
o której mowa w  art. 20 ust.  3. 
2. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie zawartej na cudzy rachunek, 
o której mowa w  dziale I  w grupie 3 załą cznika do ustawy, oraz zawartej na cudzy 
rachunek umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w  której świadczenie zakładu 
ubezpieczeń z  tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej 
o określony w  umowie ubezpieczenia wskaźnik, ubezpieczony  może wystąpić 
z umowy ubezpieczenia ze skutkiem odstąpienia od tej umowy, w  terminie 60  dni od 
dnia otrzymania po raz pierwszy, zgodnie z  art. 20 ust.  6 pkt  2, rocznej informacji, 
o których mowa w  art. 20 ust.  3 i 4. 
3. W przypadku odstąpienia lub wystąpi enia z  umowy ubezpieczenia na życie, 
w której wysokość świadczenia jest ustalana w  oparciu o  określone indeksy lub inne 
wartości bazowe, o  której mowa w  dziale I  w grupie 3  załącznika do ustawy, oraz 
umowy ubezpieczenia na życie lub dożycie, w  której świad czenie zakładu 
ubezpieczeń z  tytułu dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej 
o określony w  umowie ubezpieczenia wskaźnik, zakład ubezpieczeń wypłaca wartość 
opłaconych składek pomniejszonych nie więcej niż o  4%. Zakład ubezpieczeń może 
pomn iejszyć wypłacane kwoty o  koszt udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, chyba 
że koszty te zostały rozliczone wcześniej. Jeżeli ubezpieczony finansował koszt 
składki ubezpieczeniowej, ubezpieczający niezwłocznie zwraca ubezpieczonemu 
kwoty wypłacone przez zak ład ubezpieczeń.  
4. W przypadku odstąpienia lub wystąpienia z  umowy ubezpieczenia na życie 
z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń wypłaca wartość 
jednostek ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych według stanu na dzień 
otrzymania infor macji o  odstąpieniu lub wystąpieniu z  umowy pomniejszoną nie 
więcej niż o  4%. Zakład ubezpieczeń może pomniejszyć wypłacane kwoty o  koszt 
udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, chyba że koszty te zostały roz liczone 
©Kancelaria Sejmu   s. 33/319 
 
07.05.2019  
 wcześniej. Jeżeli ubezpieczony finansował koszt składki ubezpieczeniowej, 
ubezpieczający niezwłocznie zwraca ubezpieczonemu kwoty wypłacone przez zakład 
ubezpieczeń.  
5. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie, o  której mowa w  dziale 
I w grupie 3  załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia na ż ycie lub dożycie, 
w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z  tytułu dożycia jest równe składce 
ubezpieczeniowej powiększonej o  określony w  umowie ubezpieczenia wskaźnik, 
w rocznej informacji, o  której mowa w  art. 20 ust.  3, przekazywanej po raz pierwszy 
zakład ubezpieczeń dodatkowo informuje o:  
1) prawie ubezpieczającego albo ubezpieczonego odpowiednio do odstąpienia od 
umowy ubezpieczenia albo wystąpienia z  umowy ubezpieczenia ze skutkiem 
odstąpienia od umowy ubezpieczenia;  
2) wartości jednostek ubezpiecze niowych funduszy kapitałowych według stanu na 
dzień pierwszej informacji;  
3) wysokości ewentualnego pomniejszenia opłaconych składek albo wartości 
jednostek ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych w  przypadku odstąpienia 
od umowy albo wystąpienia z  umowy u bezpieczenia.  
Art. 27. 1. Ubezpieczenie ochrony prawnej, o  którym mowa w  dziale II w  grupie 
17 załącznika do ustawy, polega na zobowiązaniu się zakładu ubezpieczeń w  zamian 
za opłacenie składki ubezpieczeniowej do poniesienia kosztów postępowania 
sądowego oraz wykonania innych usług związanych bezpośrednio z  ochroną 
ubezpieczeniową, w  szczególności w  celu:  
1) zapewnienia odszkodowania z  tytułu poniesionej przez ubezpieczonego straty, 
szkody lub uszkodzenia ciała przez ugodę pozasądową lub w  postępowaniu 
cywilnym lub karnym;  
2) obrony w  postępowaniu karnym lub reprezentowania ubezpieczonego 
w postępowaniu cywilnym, karnym, administracyjnym lub innym postępowaniu 
lub w  związku z  roszczeniem zgłoszonym wobec tej osoby.  
2. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o  którym mowa w  dziale II 
w grupie 17  załącznika do ustawy, umowa ubezpieczenia nie może obejmować 
dodatkowo innych grup ubezpieczeń, chyba że ubezpieczenia te uwzględnione zostały 
w odrębnej części umowy ubezpieczenia oraz została dla nich ustalo na odrębna 
składka ubezpieczeniowa.  
©Kancelaria Sejmu   s. 34/319 
 
07.05.2019  
 3. W ramach ubezpieczenia ochrony prawnej, o  którym mowa w  dziale II 
w grupie 17  załącznika do ustawy, ubezpieczonemu przysługuje prawo swobodnego 
wyboru adwokata lub radcy prawnego w  zakresie obrony, reprezentowania lub  
wspierania jego interesów w  postępowaniu sądowym lub administracyjnym.  
4. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w  zakresie ubezpieczeń ochrony 
prawnej, o  których mowa w  dziale II w  grupie 17  załącznika do ustawy, zapewnia, aby 
pracownik zakładu ubezpi eczeń zajmujący się obsługą roszczeń z  tytułu umowy 
ubezpieczenia w  tym zakresie nie wykonywał podobnej działalności:  
1) w zakresie innej grupy ubezpieczeń prowadzonej przez ten zakład ubezpieczeń;  
2) w innym zakładzie ubezpieczeń, który jest jednostką dom inującą lub jednostką 
zależną tego zakładu ubezpieczeń wykonującą działalność ubezpieczeniową, 
o której mowa w  dziale II załącznika do ustawy.  
5. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o  którym mowa w  dziale II 
w grupie 17  załącznika do ustawy, umowa u bezpieczenia zawiera informację 
o wymagającej umowy stron możliwości poddania sporu między zakładem 
ubezpieczeń udzielającym ochrony w  zakresie ochrony prawnej a  ubezpieczonym pod 
rozstrzygnięcie sądu polubownego lub o  możliwości rozstrzygnięcia takiego sp oru 
w inny, zapewniający porównywalną gwarancję obiektywności sposób.  
6. W przypadku ubezpieczenia ochrony prawnej, o  którym mowa w  dziale II 
w grupie 17  załącznika do ustawy, w  sytuacji wystąpienia sprzeczności interesów lub 
różnicy zdań w  sprawie rozstrz ygnięcia sporu zakład ubezpieczeń udzielający ochrony 
w zakresie ochrony prawnej lub odpowiednio jednostka zajmująca się likwidacją 
szkód informuje ubezpieczonego o  prawie swobodnego wyboru adwokata lub radcy 
prawnego w  zakresie obrony, reprezentowania lub  wspierania jego interesów 
w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, a  także o  wymagającej umowy stron 
możliwości poddania sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego lub o  możliwości 
rozstrzygnięcia takiego sporu w  inny, zapewniający porównywalną gwaran cję 
obiektywności sposób.  
7. Przepisów  ust. 1‒6 nie stosuje się do:  
1) ubezpieczenia ochrony prawnej, w  przypadku gdy takie ubezpieczenie dotyczy 
sporów lub ryzyka wynikających z  użytkowania statków żeglugi morskiej lub 
z nim związanych;  
2) działalności pr owadzonej przez zakład ubezpieczeń zapewniający ochronę od 
odpowiedzialności cywilnej w  zakresie obrony, reprezentowania lub wspierania 
©Kancelaria Sejmu   s. 35/319 
 
07.05.2019  
 interesów ubezpieczonego w  postępowaniu sądowym lub administracyjnym, 
jeżeli działalność ta jest równocześnie prowadzona  we własnym interesie zakładu 
ubezpieczeń w  ramach takiej ochrony;  
3) działalności w  zakresie ubezpieczenia ochrony prawnej podejmowanej przez 
zakład ubezpieczeń udzielający ochrony w  zakresie pomocy, która spełnia 
następujące warunki:  
a) działalność jest prowadzona w  innym państwie członkowskim Unii 
Europejskiej niż to, w  którym znajduje się miejsce zamieszkania 
ubezpieczonego,  
b) działalność stanowi część umowy dotyczącej wyłącznie pomocy na korzyść 
osób, które popadły w  trudności w  czasie podróży lub pod czas nieobecności 
w miejscu zamieszkania.  
8. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 7 pkt  3, zakład ubezpieczeń informuje, 
że dane ubezpieczenie ogranicza się do okoliczności, o  których mowa w  ust. 7 pkt  3, 
oraz że ma charakter dodatkowy w  stosunku do pomocy.  
Art. 28. Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie lub świadczenie na 
podstawie uznania roszczenia uprawnionego z  umowy ubezpieczenia w  wyniku 
ustaleń dokonanych w  przeprowadzonym przez siebie postępowaniu, o  którym mowa 
w art. 29, zawartej z  nim ugody lub p rawomocnego orzeczenia sądu.  
Art. 29. 1. Po otrzymaniu zawiadomienia o  wystąpieniu zdarzenia losowego 
objętego ochroną ubezpieczeniową, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania tego 
zawiadomienia, zakład ubezpieczeń informuje o  tym ubezpieczającego lub 
ubezpiec zonego, jeżeli nie są oni osobami występującymi z  tym zawiadomieniem, 
oraz podejmuje postępowanie dotyczące ustalenia stanu faktycznego zdarzenia 
losowego, zasadności zgłoszonych roszczeń i  wysokości świadczenia, a  także 
informuje osobę występującą z  roszc zeniem, na piśmie lub w  inny sposób, na który 
osoba ta wyraziła zgodę, jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia 
odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń lub wysokości świadczenia, jeżeli jest to 
niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania.  
2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy rachunek, 
w szczególności ubezpieczenia grupowego, zawiadomienie o  wystąpieniu zdarzenia 
losowego może zgłosić również ubezpieczony albo jego spadkobiercy. W  tym 
przypadku spadkobierca jest traktowany tak jak uprawnion y z umowy ubezpieczenia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 36/319 
 
07.05.2019  
 3. Przepisów  ust. 1 i 2 nie stosuje się do zdarzeń objętych ochroną 
ubezpieczeniową na podstawie umów ubezpieczenia, o  których mowa w  dziale II 
w grupach 2 i  18 załącznika do ustawy, oraz umowy ubezpieczenia chorobowego, 
o której m owa w  dziale I  w grupie 5  załącznika do ustawy, jeżeli świadczenie jest 
spełnione bezpośrednio po zgłoszeniu zdarzenia losowego objętego ochroną 
ubezpieczeniową lub bez przeprowadzania postępowania dotyczącego ustalenia stanu 
faktycznego zdarzenia losowego , zasadności zgłoszonych roszczeń i  wysokości 
świadczenia.  
4. Jeżeli w  terminach określonych w  ustawie lub w  umowie zakład ubezpieczeń 
nie wypłaci odszkodowania lub świadczenia, zawiadamia na piśmie:  
1) osobę zgłaszającą roszczenie oraz  
2) ubezpieczonego, w przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy 
rachunek, w  szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli nie jest on osobą 
zgłaszającą roszczenie  
‒ o przyczynach niemożności zaspokojenia ich roszczeń w  całości lub w  części, 
a także wypłaca bezsporną czę ść świadczenia.  
5. Jeżeli odszkodowanie lub świadczenie nie przysługuje lub przysługuje w  innej 
wysokości niż określona w zgłoszonym roszczeniu, zakład ubezpieczeń informuje 
o tym na piśmie:  
1) osobę występującą z  roszczeniem oraz  
2) ubezpieczonego, w  przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na cudzy 
rachunek, w  szczególności ubezpieczenia grupowego, jeżeli nie jest on osobą 
zgłaszającą roszczenie  
‒ wskazując na okoliczności oraz na podstawę prawną uzasadniające całkowitą lub 
częściową odmowę wypłaty świadcze nia. Informacja ta zawiera pouczenie 
o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej.  
6. Zakład ubezpieczeń udostępnia ubezpieczającemu, ubezpieczonemu, osobie 
występującej z  roszczeniem lub upraw nionemu  z umowy ubezpieczenia informacje 
i dokumenty gromadzone w  celu ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń 
lub wysokości odszkodowania lub świadczenia. Osoby te mogą żądać pisemnego 
potwierdzenia przez zakład ubezpieczeń udostępnionych informacji, a  także 
sporządzenia na swój koszt kserokopii dokumentów i  potwierdzenia ich zgodności 
z oryginałem przez zakład ubezpieczeń.  
©Kancelaria Sejmu   s. 37/319 
 
07.05.2019  
 7. Informacje i  dokumenty, o  których mowa w  ust. 6, zakład ubezpieczeń 
udostępnia, na żądanie, w  postaci elektronicznej.  
8. Sposób:  
1) udostępniania informacji i  dokumentów, o  których mowa w  ust. 6, 
2) zapewniania możliwości pisemnego potwierdzania udostępnianych zgodnie 
z ust. 6 informacji,  
3) zapewniania możliwości sporządzania kserokopii dokumentów i  potwierdzania 
ich zgodności z  oryginałem zgodnie z  ust. 6 
– nie może wiązać się z  nadmiernymi utrudnieniami dla osób, o  których mowa 
w ust. 6. 
9. Koszty sporządzenia kserokopii oraz udostępniania informacji i  dokumentów 
w postaci elektronicznej, ponoszone przez osoby, o  których mowa w  ust. 6, nie mogą 
odbiegać od przyjętych w  obrocie zwykłych kosztów wykonywania tego rodzaju 
usług.  
10. Zakład ubezpieczeń przechowuje informacje i  dokumenty, o  których mowa 
w ust. 6, do czasu upływu terminu przedawnienia roszczeń z  umowy ubezpieczenia.  
Art. 30. 1. Zawiadomienia i  oświadczenia składane w  związku z  zawartą umową 
ubezpieczenia lub umową gwarancji ubezpieczeniowej agentowi ubezpieczeniowemu 
lub agentowi oferującemu ubezpieczenia uzupełniające w  rozumieniu ustawy 
o dystrybucji ubezpieczeń uznaje si ę za złożone zakładowi ubezpieczeń, w  imieniu lub 
na rzecz którego agent działa, o  ile zostały złożone na piśmie lub na innym trwałym 
nośniku.  
2. Zakład ubezpieczeń nie może wyłączyć ani ograniczyć upoważnienia agenta 
ubezpieczeniowego i  agenta oferującego  ubezpieczenia uzupełniające do odbierania 
zawiadomień i  oświadczeń, o  których mowa w  ust. 1.  
Art. 31. 1. Posiadacz pojazdu mechanicznego informuje zakład ubezpieczeń 
o przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, o  którym mowa w  art. 81 
ust. 11 pkt 5 ustawy  z dnia 20  czerwca 1997  r. ‒ Prawo o  ruchu drogowym ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1990, 2244 i 2322 oraz z 2019 r. poz. 53 i 60 ). 
2. Badanie techniczne uznaje się za normalne następstwo szkody i  jego koszty 
pokrywa zakład ubezpieczeń w  ramach ubezpieczenia  casco oraz ubezpieczenia 
odpowiedzialności cywilnej sprawcy.  
©Kancelaria Sejmu   s. 38/319 
 
07.05.2019  
 Art. 32. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które zawierają umowy 
reasekuracji finansowej, właściwie określają, mierzą, monitorują i  kontrolują ryzyka 
wynikające z  tych umów, a  także z arządzają tymi ryzykami i  prowadzą 
sprawozdawczość w  ich zakresie.  
2. Reasekuracja finansowa oznacza długoterminową umowę reasekuracji, której 
charakterystyczną cechą jest ograniczony transfer ryzyka ubezpieczeniowego oraz 
która posiada co najmniej jedną z  następujących cech:  
1) uwzględnia wartość pieniądza w  czasie;  
2) zobowiązuje zakład ubezpieczeń do pokrywania ujemnego salda reasekuratora.  
Art. 33. 1. Zakład ubezpieczeń ustala wysokość składek ubezpieczeniowych po 
dokonaniu oceny ryzyka ubezpieczenioweg o. 
2. Składkę ubezpieczeniową ustala się w  wysokości, która zapewnia co najmniej 
wykonanie wszystkich zobowiązań z  umów ubezpieczenia i  pokrycie kosztów 
wykonywania działalności ubezpieczeniowej zakładu ubezpieczeń.  
3. Zakład ubezpieczeń gromadzi odpowiedn ie dane statystyczne w  celu ustalania 
na ich podstawie wysokości składek ubezpieczeniowych, składek reasekuracyjnych 
oraz rezerw techniczno -ubezpieczeni owych dla celów wypłacalności i  rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości.  
4. Składk ę ubezpieczeniową ustala się według kryteriów przedstawionych 
w ogólnych warunkach ubezpieczenia, w  szczególności w  zakresie zniżek lub 
podwyższeń kwot zasadniczych.  
5. Zakład ubezpieczeń może dokonywać indeksacji składki ubezpieczeniowej 
oraz innych opłat  pobieranych od ubezpieczającego lub należnych ubezpieczającemu 
z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia, pod warunkiem przedstawienia w  niej metod, 
według których dokonuje się indeksacji, i  terminów, w  których się jej dokonuje.  
6. Składkę reasekuracyjną usta la się w  wysokości, która zapewnia co najmniej 
wykonanie wszystkich zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji i  pokrycie 
kosztów wykonywania działalności reasekuracyjnej przez zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji.  
7. Zakład reasekuracji gromadz i odpowiednie dane statystyczne w  celu ustalania 
na ich podstawie wysokości składek reasekuracyjnych oraz rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i  rezerw techniczno -ubezpiecze nio-
wych dla celów rachunkowości.  
©Kancelaria Sejmu   s. 39/319 
 
07.05.2019  
 Art. 34. 1. Zastosowani e przez zakład ubezpieczeń kryterium płci 
w kalkulowaniu składek ubezpieczeniowych i świad czeń nie może prowadzić do 
różnicowania składek ubezpieczeniowych i  świadczeń poszczególnych osób.  
2. Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i  świadczeń do celów ube zpieczeń 
z działu I  i II załącznika do ustawy i  związanych z  nimi usług finansowych ze względu 
na ciążę i  macierzyństwo jest zakazane.  
Art. 35. 1. Zakład ubezpieczeń i  osoby w  nim zatrudnione, a  także osoby 
i podmioty, za pomocą których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności 
ubezpieczeniowe, są obowiązane do zachowania tajemnicy dotyczącej 
poszczególnych umów ubezpieczenia.  
2. Obowiązek zachowania tajemnicy, o  którym mowa  w ust. 1, nie dotyczy 
informacji udzielanych na wniosek:  
1) sądu lub prokuratury, o  ile są niezbędne w  toczącym się postępowaniu;  
2) Policji, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na potrzeby 
wykonywania czynności operacyjno -rozpoznawczych, a także wykrycia i 
identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z 
przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 
20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o  Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067, z  późn. 
zm.5)); 
2a) Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, o  ile są niezbędne na potrzeby 
wykonywania czynności operacyjno -rozpoznaw czych, na zasadach i  w trybie 
określonych w  art. 11p ustawy z  dnia 21  czerwca 1996  r. o szczególnych 
formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw 
wewnętrznych (Dz.  U. z 2018 r. poz. 2216 oraz z 2019 r. poz.  15); 
3) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, o  ile są niezbędne w  toczącym się 
postępowaniu lub na potrzeby wykonywania czynności operacyjno -
-rozpoznawczych na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 24  maja 2002  r. 
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ora z Agencji Wywiadu (Dz.  U. z 2018 
r. poz. 2387, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz.  53); 
3a) Żandarmerii Wojskowej, o ile są niezbędne w toczącym się postępowaniu lub na 
potrzeby wykonywania czynności operacyjno -rozpoznawczych, a także 
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 7 r. poz. 2405 , z 
2018 r. poz. 106, 138, 416, 650 , 730, 1039, 1544, 1669, 2077, 2102, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 
15, 53 i 81.  
©Kancelaria Sejmu   s. 40/319 
 
07.05.2019  
 wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych 
pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie 
określonych w art. 40b ustawy z dnia 24  sierpnia 2001 r. o Żandarmerii 
Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z  2018 r. poz. 430, 
650, 1544 i  2399 oraz z 2019 r. poz. 53);  
4) komornika sądowego, w  związku z  toczącym się postępowaniem egzekucyjnym 
lub zabezpieczającym albo wykonywaniem postanowienia o zabezpieczeniu 
spadku lub ze sporządzaniem spisu inwentarza;  
5) administracyjne go organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, 
o którym mowa  w art. 9 ustawy z  dnia 11  października 2013  r. o wzajemnej 
pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i  innych należności 
pieniężnych (Dz.  U. z  2018  r. poz.  425), w  zakres ie wykonywania ich 
ustawowych zadań;  
6) organu nadzoru, w  zakresie wykonywania jego ustawowych zadań;  
7) Najwyższej Izby Kontroli, o  treści umów ubezpieczenia zawartych przez 
jednostki objęte kontrolą;  
8) organów Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresi e i na zasadach 
określonych w przepisach ustawy z dnia 16  listopada 2016 r. o Krajowej 
Administracji Skarbowej (Dz. U. z  2018  r. poz. 508, z późn. zm.6)); 
9) Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, w  zakresie wykonywania przez 
niego zadań określonych  w prze pisach o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz 
finansowaniu terroryzmu;  
10) Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w  zakresie wykonywania przez 
niego zadań określonych w przepisach o  ochronie danych osobowych;  
11) Prezesa Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów, w  zakresie wykonywania 
przez niego zadań określonych w  przepisach o  ochronie konkurencji 
i konsumentów;  
12) komisji do rozpatrywania roszczeń z  tytułu szkód wyrządzonych przez wojska 
obce, w  zakresie wykonywania przez nią zadań określony ch w  ustawie z  dnia 
23 września 1999  r. o  zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadach ich przemieszczania się przez to 
terytorium ( Dz. U. z 2018  r. poz.  2110);  
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 723, 
1000, 1039, 1499, 1544, 1577, 1654, 2193, 2245 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 53.  
©Kancelaria Sejmu   s. 41/319 
 
07.05.2019  
 13) (uchylony)  
14) Rzecznika Praw Obywatelskich, w  zakres ie wykonywania przez niego 
ustawowych zadań, w  związku z  podjętą interwencją;  
15) Rzecznika Finansowego, w  zakresie wykonywania przez niego ustawowych 
zadań;  
16) Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, w  zakresie wykonywania 
ustawowych zadań;  
17) Polskie go Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, w  zakresie wykonywania 
ustawowych zadań;  
18) Polskiej Izby Ubezpieczeń, w  zakresie wykonywania zadania, o  którym mowa  
w art. 426 ust.  2 pkt  9, z wyłączeniem danych osobowych;  
19) biegłego rewidenta, w  zakresie wyko nywania ustawowych zadań;  
20) ubezpieczającego, ubezpieczonego, a  w przypadku zgłoszenia wystąpienia 
zdarzenia losowego, z  którym umowa wiąże odpowiedzialność zakładu 
ubezpieczeń ‒ także uprawnionego z  umowy ubezpieczenia;  
21) innego zakładu ubezpieczeń, z  którym zawarto umowę reasekuracji lub 
koasekuracji, w  zakresie umów ubezpieczenia ryzyka objętych tą umową;  
22) zakładu reasekuracji, z  którym zawarto umowę reasekuracji, w  zakresie umów 
ubezpieczenia ryzyka objętych tą umową;  
23) innego zakładu ubezpiecz eń, w  celu i  zakresie niezbędnym do przeciwdziałania 
przestępstwom popełnianym na szkodę zakładu ubezpieczeń;  
24) innego zakładu ubezpieczeń, w  zakresie stosowania taryfy w  zależności od 
długości okresu bezszkodowego lub ustalania proporcjonalnej 
odpowiedz ialności, w  przypadku zawarcia umów ubezpieczenia 
obowiązkowego na ten sam okres w  co najmniej dwóch zakładach ubezpieczeń, 
lub na potrzeby ustalenia odpowiedzialności, jeżeli ten sam przedmiot 
ubezpieczenia w  tym samym czasie jest ubezpieczony od tego sam ego ryzyka 
w dwóch lub więcej zakładach ubezpieczeń na sumy, które łącznie przewyższają 
jego wartość ubezpieczeniową;  
25) podmiotu przetwarzającego na zlecenie zakładu ubezpieczeń dane dotyczące 
ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubez pieczenia 
oraz administrujących indywidualnymi kontami jednostek uczestnictwa 
w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym;  
©Kancelaria Sejmu   s. 42/319 
 
07.05.2019  
 26) zleceniobiorców czynności ubezpieczeniowych i  reasekuracyjnych oraz funkcji 
należących do systemu zarządzania powierzanych w  drodze outsourcingu, 
w zakresie, w  jakim dotyczą one zleconych czynności i  funkcji;  
27) innego podmiotu, którego uprawnienie do żądania informacji wynika 
z przepisów odrębnej ustawy.  
3. Przetwarzanie danych oraz wykonywanie czynności i  funkcji przez podmioty, 
o których mowa  w ust. 2 pkt  25 i 26, nie ogranicza odpowiedzialności wynikającej 
z obowiązku zachowania tajemnicy, o  którym mowa w  ust. 1. 
4. Obowiązek zachowania tajemnicy, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy 
danych w  zakresie umów ubezpieczenia o dpowiedzial ności cywilnej posiadaczy 
pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w  związku z  ruchem tych pojazdów 
oraz danych w  zakresie szkód istotnych w  rozumieniu ustawy z  dnia 20  czerwca 
1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym, przekazywanych do centralnej ewidencji 
pojaz dów w  rozumieniu tej ustawy.  
5. Zakład ubezpieczeń może udostępniać dane dotyczące umów ubezpieczenia 
na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie z  dnia 9  kwietnia 2010  r. 
o udostępnianiu informacji gospodarczych i  wymianie danych gospodarczych ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 470, z późn. zm.7)). 
6. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy, o  którym mowa w  ust. 1, 
złożenie zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu 
ubezpieczeń albo o  tym, że działalność zakładu ubezpieczeń jest wykorzy stywana 
w celu ukrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego lub dla celów mających 
związek z  przestępstwem lub przestępstwem skarbowym.  
7. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, ma zastosowanie do Polskiej Izby 
Ubezpieczeń, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwara ncyjnego i  Polskiego Biura 
Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz osób w  nich zatrudnionych w  zakresie 
wykonywania ustawowych zadań.  
Art. 35a. Zakład ubezpieczeń może przetwarzać dane osobowe, w  tym dane 
osobowe objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy, o  którym mowa w  art. 35 ust. 1, 
w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu 
ubezpieczeń w  celu i  zakresie niezbędnym do zapobiegania temu przestępstwu.  
                                                           
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz . 650, 723, 
730, 771, 1000 i 1104 oraz z  2019 r. poz. 55.  
©Kancelaria Sejmu   s. 43/319 
 
07.05.2019  
 Art. 35b. Do przetwarzania danych osobowych przez zakład ubezpieczeń 
przepisu art.  15 rozporządzenia 2016/679 w  zakresie, w  jakim jest to niezbędne dla 
prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy 
i finansowaniu terroryzmu oraz zapobiegania przestępstwom, nie stosuje się.  
Art. 36. 1. Zakład ubezpi eczeń i  osoby w  nim zatrudnione oraz osoby, za 
pośrednictwem których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, 
zachowują w  tajemnicy informację o  przekazaniu Policji danych, na zasadach okreś -
lonych  w art. 20 ust. 4‒10 ustawy  z dnia 6  kwietnia  1990  r. o Policji.  
2. Zachowanie tajemnicy, o  której mowa w  ust. 1, obowiązuje wobec strony 
umowy ubezpieczenia oraz osób trzecich . 
Art. 37. 1. Zakład ubezpieczeń może zażądać, aby ubezpieczony lub osoba, na 
rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpie czenia, poddali się badaniom 
lekarskim lub badaniom diagnost ycznym z  minimalnym ryzykiem, z wyłączeniem 
badań genetycznych, w  celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego, ustalenia prawa do 
świadczenia i  wysokości tego świadczenia.  
2. Koszty badań, o  których mowa w ust. 1, pokrywa zakład ubezpieczeń.  
3. Na żądanie ubezpieczonego lub osoby, z  którą lub na rachunek której nie 
została zawarta umowa ubezpieczenia na skutek odmowy zawarcia tej umowy przez 
zakład ubezpieczeń lub rezygnacji tej osoby z  zawarcia umowy, zak ład ubezpieczeń 
udostępnia wyniki badań, o  których mowa w  ust. 1. W  przypadku śmierci 
ubezpieczonego zakład ubezpieczeń udostępnia wyniki badań ubezpieczonego także 
na żądanie uprawnionego z  umowy ubezpieczenia, jeżeli wyniki badań 
ubezpieczonego miały wpł yw na całkowitą lub częściową odmowę wypłaty 
świadczenia.  
4. W przypadku gdy z  żądaniem udostępnienia wyników badań, o  których mowa 
w ust. 1, występuje osoba, z  którą lub na rachunek której nie została zawarta umowa 
ubezpieczenia wskutek rezygnacji tej oso by z zawarcia tej umowy, koszt tych badań 
pokrywa osoba występująca z  żądaniem.  
Art. 38. 1. Zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od podmiotów 
wykon ujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o  działalności 
leczniczej, które udzielały świadcze ń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie, na 
rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, informacje 
o okolicznościach związanych z  oceną ryzyka ubezpieczeniowego i  weryfikacją 
©Kancelaria Sejmu   s. 44/319 
 
07.05.2019  
 podanych przez tę osobę danych o  jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do 
świadczenia z  zawartej umowy ubezpieczenia i  wysokością tego świadczenia.  
2. Zakres informacji o  stanie zdrowia ubezpieczonego lub osoby, na rachunek 
której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, obejmuje następujące informacje o:  
1) przyczyna ch hospitalizacji, wykonanych w  jej trakcie badaniach 
diagnostycznych i  ich wynikach, innych udzielonych świadczeniach 
zdrowotnych, wynikach leczenia oraz o  wynikach sekcji zwłok, jeżeli została 
przeprowadzona;  
2) przyczynach leczenia ambulatoryjnego, wyko nanych w  jego trakcie badaniach 
diagnostycznych i  ich wynikach, innych udzielonych świadczeniach 
zdrowotnych oraz wynikach leczenia;  
3) wynikach przeprowadzonych konsultacji;  
4) przyczynie śmierci ubezpieczonego.  
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 2, udz ielane są z  wyłączeniem wyników 
badań genetycznych.  
4. Informacje o  przyczynach hospitalizacji i  leczenia zawierają kod jednostki 
chorobowej zgodnie z Międzynarodową  Statystyczną Klasyfikacją Chorób 
i Problemów Zdrowotnych Rewizja Dziesiąta.  
5. Z żądaniem przekazania informacji, o  których mowa w  ust. 2, występuje 
lekarz upoważniony przez zakład ubezpieczeń.  
6. Wystąpienie zakładu ubezpieczeń o  informacje, o  których mowa w  ust. 2, 
wymaga zgody ubezpieczonego lub osoby, na rachunek której ma zostać zawarta 
umowa ubezpieczenia, albo jej przedstawiciela ustawowego.  
7. Podmiot wykonujący działalność leczniczą przekazuje posiadane informacje 
o stanie zdrowia ubezpieczonego lub osoby, na rachunek której ma zostać zawarta 
umowa ubezpieczenia, zakładowi ubezpieczeń, który o  te informacje występuje, 
w terminie nie dłuższym niż 14  dni, licząc od dnia otrzymania wystąpienia 
o przekazanie informacji.  
8. Zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od Narodowego Funduszu 
Zdrowia dane o  nazwach i  adresach świadczeniodawców, kt órzy udzielili świadczeń 
opieki zdrowotnej w  związku z  wypadkiem lub zdarzeniem losowym będącym 
podstawą ustalenia jego odpowiedzialności oraz wysokości odszkodowania lub 
świadczenia. Wystąpienie zakładu ube zpieczeń o  te informacje wymaga zgody 
ubezpieczon ego albo jego przedstawiciela ustawowego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 45/319 
 
07.05.2019  
 9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w  porozumieniu z  ministrem 
właściwym do spraw instytucji finansowych, określi, w  drodze rozporządzenia, tryb 
udzielania zakładom ubezpieczeń przez podmioty wykonujące działalność leczniczą 
informacji o  stanie zdrowia ubezpieczonych lub osób, na rachunek których ma zostać 
zawarta umowa ubezpieczenia, tryb udzielania zakładom ubezpieczeń przez 
Narodowy Fundusz Zdrowia danych, o  których mowa w  ust. 8, oraz sposób ustalania  
wysokości opłat za ich udzielenie, uwzględniając potrzebę zapewnienia poufności 
przy ich udzielaniu oraz koszty związane z  ich udzielaniem.  
Art. 39. 1. Zakład ubezpieczeń może, za zgodą osoby, której dane dotyczą, albo 
jej przedstawiciela ustawowego, na ż ądanie innego zakładu ubezpieczeń, udostępnić 
temu zakładowi ubezpieczeń przetwarzane przez siebie dane osobowe w  zakresie 
potrzebnym do oceny ryzyka ubezpieczeniowego i  weryfikacji danych podanych 
przez ubezpieczającego, ubezpieczonego lub osobę, na rachu nek której ma zostać 
zawarta umowa ubezpieczenia, ustalenia prawa ubezpieczonego do świadczenia 
z zawartej umowy ubezpieczenia i  wysokości tego świadczenia, a  także do udzielenia 
posiadanych przez siebie informacji o  przyczynie śmierci ubezpieczonego lub 
informacji niezbędnych do ustalenia prawa uprawnionego z  umowy ubezpieczenia do 
świadczenia i  jego wysokości.  
2. Zakład ubezpieczeń, na żądanie ubezpieczającego lub ubezpieczonego, 
przekazuje informacje o  oświadczeniach złożonych przez nich na etapie zawier ania 
umowy ubezpieczenia na potrzeby oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub kopie 
dokumentów sporządzonych na tym etapie.  
Art. 40. 1. Przepisy art.  37‒39  stosuje się odpowiednio do pozyskiwania przez 
zakłady ubezpieczeń danych osoby poszkodowanej w  zdarzeniu l osowym objętym 
ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej. Udostępnianie danych może dotyczyć 
informacji niezbędnych zakładowi ubezpieczeń do ustalenia prawa osoby zgłaszającej 
roszczenie do odszkodowania lub świadczenia z  ubezpieczenia odpowiedzialności 
cywilnej, a  także określenia ich wysokości.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się odpowiednio do Ubezpieczeniowego Funduszu 
Gwarancyjnego i  Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.  
Art. 41. 1. Zakład ubezpieczeń przetwarza dane, o  których mowa 
w art. 9 rozporządzenia 2016/679 , dotyczące zdrowia, ubezpieczonych lub 
uprawnionych z  umowy ubezpieczenia, zawarte w  umowach ubezpieczenia lub 
©Kancelaria Sejmu   s. 46/319 
 
07.05.2019  
 oświadczeniach składanych przed zawarciem umowy ubezpieczenia, odpowiednio 
w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego  lub wykonania umowy ubezpieczenia, 
w zakresie niezbędnym z  uwagi na cel i  rodzaj ubezpieczenia.  
1a. Zakład ubezpieczeń może podejmować decyzje w  indywidualnych 
przypadkach, opierając się wyłącznie o  zautomatyzowane przetwarzanie, w  tym 
profilowanie, danyc h osobowych w  celu:  
1) dokonania oceny ryzyka ubezpieczeniowego – w przypadku danych osobowych 
dotyczących ubezpieczonych,  
2) wykonania czynności ubezpieczeniowych, o  których mowa w art. 4 ust. 9 pkt 1 
i 2 – w przypadku danych osobowych dotyczących ubezpie czonych, 
ubezpieczających i  uprawnionych z  umowy ubezpieczenia  
– pod warunkiem zapewnienia osobie, której dotyczy zautomatyzowana decyzja, 
prawa do otrzymania stosownych wyjaśnień co do podstaw podjętej decyzji, 
zakwestionowania tej decyzji, wyrażenia włas nego stanowiska oraz do uzyskania 
interwencji ludzkiej.  
1b. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1a, mogą być podejmowane wyłącznie 
w oparciu o  następujące kategorie danych dotyczących osoby fizycznej:  
1) imię (imiona) i  nazwisko;  
2) nazwisko rodowe;  
3) imiona r odziców;  
4) datę i  miejsce urodzenia;  
5) wiek;  
6) płeć;  
7) obywatelstwo;  
8) numer PESEL, o  ile został nadany;  
9) numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany;  
10) numer i  serię dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego 
tożsamość;  
11) charakter wykonywanej pracy (branża);  
12) miejsce zamieszkania;  
13) okres ubezpieczenia;  
14) przebieg ubezpieczenia;  
15) sumę ubezpieczenia;  
16) stan cywilny;  
©Kancelaria Sejmu   s. 47/319 
 
07.05.2019  
 17) stan zdrowia ubezpieczonego;  
18) sytuację finansową;  
19) datę i  numer rejestracji szkody, datę  wystąpienia szkody oraz datę zgłoszenia 
szkody lub roszczenia;  
20) identyfikujące umowę ubezpieczenia, której szkoda dotyczy;  
21) identyfikujące przedmiot ubezpieczenia.  
1c. Zakład ubezpieczeń może przetwarzać dane osobowe, o  których mowa 
w ust. 1b, dotyc zące ubezpieczonych, ubezpieczających lub innych uprawnionych 
z umowy ubezpieczenia, bez zgody osoby, której te dane dotyczą, w  celach, o  których 
mowa w  art. 33 ust. 3, nie dłużej niż 12  lat od dnia rozwiązania umowy ubezpieczenia.  
2. (uchylony)  
Art. 42. 1. Sąd, prokuratura, Policja oraz inne organy i  instytucje, na wniosek 
zakładu ubezpieczeń, w  zakresie zadań przez ten zakład ubezpieczeń wykonywanych 
i w celu ich wykonania, w  związku z  wypadkiem lub zdarzeniem losowym będącym 
podstawą ustalania odpowiedzi alności, udzielają informacji o  stanie sprawy oraz 
udostępniają zebrane materiały, jeżeli są one niezbędne do ustalenia okoliczności tych 
wypadków i  zdarzeń losowych oraz wysokości odszkodowania lub świadczenia.  
2. Sąd, prokuratura, Policja oraz inne organ y i instytucje, na wniosek 
Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura Ubezpieczycieli 
Komunikacyjnych lub Rzecznika Finansowego, w  zakresie zadań przez nie 
wykonywanych i  w celu ich wykonania, udzielają informacji o  stanie sprawy oraz 
udostę pniają zebrane materiały.  
2a. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, zakład ubezpieczeń, 
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, Polskie Biuro Ubezpieczycieli 
Komunikacyjnych i  Rzecznik Finansowy przetwarzają dane osobowe osób 
odpowiedzialnych za zajście  zdarzenia losowego, o  których mowa 
w art. 10 rozporządzenia 2016/679.  
3. Zakład ubezpieczeń, na żądanie ubezpieczonego lub uprawnionego z  umowy 
ubezpieczenia, udostępnia posiadane przez siebie informacje związane z  wypadkiem 
lub zdarzeniem losowym będącym  podstawą ustalenia jego odpowiedzialności oraz 
ustalenia okoliczności wypadków i  zdarzeń losowych, jak również wysokości 
odszkodowania lub świadczenia.  
4. Przepis  ust. 3 stosuje się odpowiednio do Ubezpieczeniowego Funduszu 
Gwarancyjnego i  Polskiego Biura  Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.  
©Kancelaria Sejmu   s. 48/319 
 
07.05.2019  
 Art. 43. 1. Dokumenty związane z  zawieraniem i  wykonywaniem umów 
ubezpieczenia mogą być sporządzane w postaci elektronicznej, jeżeli będą w  sposób 
należyty utworzone, utrwalone, przechowywane i  zabezpieczone. Usługi związa ne 
z zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być wykonywane przez zakład 
ubezpieczeń lub spółkę utworzoną przez zakład ubezpieczeń lub przez inne podmioty.  
2. Podpis osoby reprezentującej zakład ubezpieczeń na dokumencie 
potwierdzającym zawarcie umowy ubezpie czenia może być odtworzony 
mechanicznie.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy sposób tworzenia, utrwalania, przechowywania 
i zabezpieczania, w  tym przy zastosowaniu podpisu elektronicznego, doku mentów, 
o których mowa  w ust. 1, uwzględniając konieczność odpowiedniego zabezpieczenia 
zawartych w  tych dokumentach danych.  
Art. 44. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności przez spółkę celową 
z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje, w  drodze decyzji, po 
rozpatrzeniu wniosku założycieli spółki celowej, organ nadzoru.  
2. Organ nadzoru może cofnąć spółce celowej zezwolenie na wykonywanie 
działalności, jeżeli spółka celowa:  
1) przestała spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia;  
2) wykonuje działalność z  naruszeniem prawa lub nie zapewnia zdolności do 
wykonywania zobowiązań;  
3) złożyła wniosek o  cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności.  
Rozdział 3  
System zarządzania  
Art. 45. 1. W  zakładzie ubezpieczeń i  zakładzie reasekuracj i funkcjonuje system 
zarządzania.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają proporcjonalność 
systemu zarządzania do charakteru, skali i  złożoności ich działal ności.  
3. System zarządzan ia obejmuje co najmniej:  
1) strukturę o rganizacyjną, w której zakresy odpowiedzialności są jasno 
i odpowiednio podzielone;  
2) skuteczny system przekazywania informacji;  
3) zgodność z  innymi wymaganiami określonymi w  niniejszym rozdziale.  
©Kancelaria Sejmu   s. 49/319 
 
07.05.2019  
 4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokonują regularnego przegl ądu 
funkcjonowania systemu zarządzania.  
Art. 46. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji sporządzają na piśmie 
zasady dotyczące co najmniej:  
1) zarządzania ryzykiem, obejmujące zasady związane z  obszarami, o  których 
mowa  w art. 57 ust.  2, oraz zasady d otyczące kryteriów stosowania korekty 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej 
wolnej od ryzyka, o  której mowa w  art. 229, w  przypadku jej stosowania;  
2) kontroli wewnętrznej;  
3) audytu wewnętrznego;  
4) outsourci ngu, w  przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
stosuje lub zamierza go stosować, obejmujące w  szczególności:  
a) wykaz funkcji należących do systemu zarządzania oraz czynności 
ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, które zakład za mierza powierzać 
w drodze outsourcingu ze wskazaniem, które z  tych czynności zakład 
uznaje za podstawowe lub ważne,  
b) kryteria wyboru podmiotu, któremu zakład zamierza powierzać 
wykonywanie czynności ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych oraz 
funkcji należących do systemu zarządzania,  
c) sposób realizacji warunków, o  których mowa w  art. 74 i art. 75, 
d) zasady zarządzani a ryzykiem związanym z  powierzeniem, w  drodze 
outsourcingu, wykonywania czynności oraz funkcji należących do systemu 
zarządzania ; 
5) spełniania obo wiązków, o których mowa w  art. 12  ustawy o  dystrybucji 
ubezpieczeń, i  wymogów określonych w  art. 19 ust. 1‒3 i  5 ustawy o  dystrybucji 
ubezpieczeń, przez osoby, o  których mowa w  tych przepisach;  
6) spełniania obowią zków, o  których mowa w  art. 12  ustawy o  dystrybucji  
ubezpiecze ń, i wymogów określonych w  art. 19 ust. 1  ustawy o  dystrybucji 
ubezpieczeń, przez osoby wykonujące w  tym zakładzie czynności dystrybucyjne 
zakładu reasekuracji w  rozumieniu ustawy o  dystrybucji ubezpieczeń.  
2. Zasady, o  których mowa w  ust. 1, ok reślają również:  
1) stanowiska nadzorujące w  zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji inne 
kluczowe funkcje, w  tym co najmniej funkcje należące do systemu zarzą dzania;  
©Kancelaria Sejmu   s. 50/319 
 
07.05.2019  
 2) stanowisko odpowiedzialne za wprowadz enie w  życie zasad, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 5 i  6. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, co najmniej raz w  roku, dokonują 
przeglądu zasad, o  których mowa  w ust. 1. Zasady te są dostosowywane do istotnych 
zmian w  systemie zarządzania lub obszarze, którego dotyczą.  
4. Zakład ubezpieczeń  i zakład reasekuracji informują organ nadzoru o  zamiarze 
wprowadzenia zasad dotyczących outsourcingu oraz o  istotnej zmianie tych zasad, 
przekazując organowi nadzoru treść tych zasad.  
5. Zarząd zakładu ubezpieczeń i  zarząd zakładu reasekuracji zatwierdzaj ą 
zasady, o  których mowa  w ust. 1, i zapewniają wprowadzenie ich w  życie.  
Art. 47. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują odpowiednie oraz 
współmierne systemy, zasoby i  procedury pozwalające na zachowanie ciągłości 
i regularności działania, w  tym opracowują plany awaryjne.  
Art. 48. 1. Członkiem zarządu zakładu ubezpieczeń, członkiem zarządu zakładu 
reasekuracji, a  w przypadku zakładu wykonującego działalność ubezpieczeniową lub 
reasekuracyjną w  formie spółki europejskiej, w  której przyjęto system monistyczny – 
członkiem rady administrującej, z  zastrzeżeniem art.  50 ust.  4–7, może być osoba, 
która spełnia łącznie następujące wymagania:  
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) posiada wyższe wykształcenie uzyskane w  Rzeczypospolitej Polski ej lub 
uzyskane w  innym państwie wykształcenie będące wykształceniem wyższym 
w rozumieniu właściwych przepisów tego państwa;  
3) nie była skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe 
prawomocnym wyrokiem sądu;  
4) daje rękojmię prowadzenia spraw zakładu w  sposób należyty.  
2. Członkiem rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń lub członkiem rady 
nadzorczej zakładu reasekuracji może być osoba, która spełnia łącznie wymagania, 
o których mowa  w ust. 1 pkt  1 i 3, oraz daje rękojmię należyte go wykonywania swojej 
funkcji.  
3. Osobą nadzorującą inną kluczową funkcję w  zakładzie ubezpieczeń lub 
zakładzie reasekuracji może być osoba, która spełnia łącznie wymagania, o  których 
mowa  w ust. 1 pkt  1‒3, oraz:  
1) posiada doświadczenie zawodowe niezbędne  do wykonywania nadzorowanej 
kluczowej funkcji;  
©Kancelaria Sejmu   s. 51/319 
 
07.05.2019  
 2) daje rękojmię wykonywania zadań w  sposób należyty.  
4. Organ nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, 
może odstąpić, w  drodze decyzji, od wymogu posiadania wyższego wykształcenia 
w stosunku do danej osoby, uwzględniając w  szczególności doświadczenie zawodowe 
kandydata na stanowisko osoby pełniącej kluczową funkcję.  
5. Równoczesne zajmowanie przez tę samą osobę analogicznych stanowisk osó b 
pełniących kluczowe funkcje w zakładach ubezpieczeń lub zakładach reasekuracji 
wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  i dziale 
II załącznika do ustawy, nie może być uznane za naruszenie wymagania dotyczącego 
rękojmi.  
Art. 49. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład rea sekuracji informują organ nadzoru 
o zmianach w  składzie zarządu lub rady nadzorczej, a  w przypadku zakładu 
wykonującego działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną w  formie spółki 
europejskiej, w  której przyjęto system monistyczny – rady administrującej , w terminie 
7 dni od dnia podjęcia uchwały o  powołaniu lub odwołaniu członka zarządu, członka 
rady nadzorczej lub członka rady administrującej, a  także powzięcia informacji 
o innym zdarzeniu powodującym zmianę składu zarządu, rady nadzorczej lub rady 
admi nistrującej.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji informują organ nadzoru o  zmianach 
na stanowiskach osób nadzorujących inne kluczowe funkcje, w  terminie 7  dni od dnia 
dokonania zmiany.  
3. W informacji przekazywanej organowi nadzoru zakład ubezpiecz eń i zakład 
reasekuracji wskazują przyczyny zmiany danej osoby na stanowisku osoby pełniącej 
kluczową funkcję, jeżeli zmiana ta nastąpiła z  powodu niespełnienia przez tę osobę 
wymagań ustawowych.  
4. Do informacji przekazywanej organowi nadzoru dołącza się:  
1) życiorysy osób mających pełnić kluczowe funkcje;  
2) zgody osób mających pełnić kluczowe funkcje na objęcie stanowisk w  zakładzie 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji;  
3) poświadczenia posiadania odpowiedniego wykształcenia i  doświadczenia 
zawodowego przez osoby mające pełnić kluczowe funkcje;  
4) zaświadczenia albo oświadczenia o  niekaralności osób mających pełnić 
kluczowe funkcje;  
©Kancelaria Sejmu   s. 52/319 
 
07.05.2019  
 5) oświadczenia osób mających pełnić kluczowe funkcje o  toczących się przeciwko 
nim postępowaniach sądowych w  związku ze s prawą gospodarczą;  
6) oświadczenia osób mających pełnić kluczowe funkcje o  uczestnictwie 
w organach zarządzających i  nadzorujących spółek handlowych.  
5. Zaświadczenie o  niekaralności, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 4, przedstawia się 
nie później niż 3  miesiące  od dnia jego wydania.  
6. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 4, składa się pod rygorem 
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie 
zawiera w  nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności 
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. ”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
7. Zawiadomienia i  dokumenty sporządza się w  języku polskim lub tłumaczy na 
język polski. Tłumaczenie może być spor ządzone wyłącznie przez tłumacza 
przysięgłego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej.  
8. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem wymagają zalegalizowania przez 
konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli 
umowa międzynarodo wa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.  
9. W uzasadnionych przypadkach, w  szczególności gdy prawo państwa 
właściwego nie przewiduje sporządzenia wymaganych dokumentów, zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może, w  miejsce tych d okumentów, złożyć 
oświadczenie osoby mającej pełnić kluczową funkcję zawierające wymagane 
informacje.  
Art. 50. 1. Zarząd krajowego zakładu ubezpieczeń, z  wyłączeniem towarzystwa 
ubezpieczeń wzajemnych, składa się z  co najmniej dwóch członków.  
2. Zarząd kra jowego zakładu reasekuracji, z  wyłączeniem towarzystwa 
reasekuracji wzajemnej, składa się z  co najmniej dwóch członków.  
3. W skład zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń i  krajowego zakładu 
reasekuracji wchodzi prezes.  
4. Co najmniej połowa członków zarządu  krajowego zakładu ubezpieczeń 
i krajowego zakładu reasekuracji, w  tym prezes zarządu oraz członek zarządu 
odpowiedzialny za zarządzanie ryzykiem, posiada udowodnioną znajomość języka 
polskiego.  
5. Organ nadzoru, na wniosek krajowego zakładu ubezpieczeń lu b krajowego 
zakładu reasekuracji, odstąpi, w  drodze decyzji, od stosowania wymogu znajomości 
©Kancelaria Sejmu   s. 53/319 
 
07.05.2019  
 języka polskiego w  stosunku do danej osoby, jeżeli nie będzie to niezbędne ze 
względów nadzoru ostrożnościowego, biorąc w  szczególności pod uwagę zakres 
działalnoś ci tego zakładu.  
6. Co najmniej połowa członków zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń 
i krajowego zakładu reasekuracji, w  tym prezes zarządu oraz członek zarządu 
odpowiedzialny za zarządzanie ryzykiem, posiada doświadczenie zawodowe 
niezbędne do zarządzani a zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji.  
7. W przypadku jednoosobowego zarządu towarzystwa ubezpieczeń 
wzajemnych lub towarzystwa reasekuracji wzajemnej prezes zarządu posiada 
udowodnioną znajomość języka polskiego oraz doświadczenie zawodowe niezbędne 
do zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji. Przepisu  ust. 5 nie 
stosuje się.  
Art. 51. 1. Powołanie dwóch członków zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji, w  tym prezesa zarządu oraz członka zarz ądu 
odpowiedzialnego za zarządzanie ryzykiem, następuje za zgodą organu nadzoru, 
wyrażoną w  drodze decyzji wydawanej na wniosek tego zakładu, chyba że powołanie 
dotyczy osoby, która uzyskała taką zgodę w  poprzedniej kadencji.  
2. W przypadku gdy wniosek kra jowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji o  wyrażenie zgody organu nadzoru dotyczy członka zarządu 
wykonującego mandat, członek ten do czasu wydania decyzji przez organ nadzoru 
może wykonywać mandat członka zarządu w  dotychczasowym zakr esie. 
3. Organ nadzoru może odmówić, w  drodze decyzji, wyrażenia zgody na 
powołanie członka zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji, jeżeli nie spełnia on wymagań określonych w  ustawie.  
4. Z dniem doręczenia decyzji, o  której mowa  w ust. 3, akt powołania członka 
zarządu, którego dotyczy decyzja, nie wywołuje skutków prawnych, a  mandat członka 
zarządu wygasa.  
Art. 52. 1. W  przypadku gdy osoba pełniąca kluczową funkcję nie spełnia 
wymagań określonych w  przepisach ustawy, organ  nadzoru może, w  drodze decyzji, 
stwierdzić niespełnienie przez daną osobę wymagań dotyczących pełnienia kluczowej 
funkcji.  
2. Z dniem doręczenia decyzji, o  której mowa w  ust. 1, akt powołania członka 
zarządu lub członka rady nadzorczej, którego dotyczy de cyzja, nie wywołuje skutków 
prawnych, a  mandat członka zarządu lub członka rady nadzorczej wygasa.  
©Kancelaria Sejmu   s. 54/319 
 
07.05.2019  
 3. Z dniem doręczenia decyzji, o  której mowa  w ust. 1, dyrektor głównego 
oddziału lub jego zastępca nie może pełnić swojej funkcji.  
4. Z dniem doręczenia dec yzji, o  której mowa  w ust. 1, osoba, której zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji powierzył pełnienie innej niż określona w  ust. 2 
i 3 kluczowej funkcji, nie może pełnić swojej funkcji.  
Art. 53. 1. Członkiem zarządu zakładu ubezpieczeń lub zakładu rea sekuracji nie 
może być osoba będąca członkiem organu zarządzającego:  
1) towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub zarządzającego ASI  w rozumieniu 
ustawy o  funduszach inwestycyjnych prowadzącego działalność na podstawie 
zezwolenia;  
2) podmiotu prowadzącego dz iałalność maklerską w  rozumieniu ustawy z  dnia 
29 lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.  U. z 2018 r. poz. 
2286, 2243 i 2244) lub inną działalność w  zakresie obrotu instrumentami 
finansowymi w  rozumieniu tej ustawy;  
3) powszechnego towarzys twa emerytalnego;  
4) banku.  
2. Członkiem zarządu zakładu ubezpieczeń nie może być osoba będąca 
członkiem zarządu zakładu reasekuracji.  
Art. 54. Jeżeli wymagania określone w  przepisach ustawy nie są spełnione 
w związku z  wygaśnięciem mandatu członka zarządu  wskutek rezygnacji, śmierci, 
odwołania go ze składu zarządu albo decyzji organu nadzoru o  odmowie wyrażenia 
zgody na powołanie albo o  stwierdzeniu niespełnienia wymagań dotyczących 
pełnienia kluczowej funkcji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, w  terminie 
6 miesięcy, dostosowuje swoją działalność do wymagań określonych w  przepisach 
ustawy.  
Art. 55. Osoby wykonujące czynności należące do innych kluczowych funkcji 
spełniają wymagania kompetencji i  rękojmi proporcjonalnie do wykonywanych 
czynności.  
Art. 56. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają efektywny 
system zarządzania ryzykiem obejmujący strategie, procesy i  procedury 
sprawozdawcze konieczne do określenia, pomiaru i  monitorowania ryzyk, na które są 
lub mogą być narażone, oraz ws półzależności między nimi, zarządzania tymi 
©Kancelaria Sejmu   s. 55/319 
 
07.05.2019  
 rodzajami ryzyka i  sprawozdawczości w  ich zakresie, w  sposób ciągły, zarówno na 
poziomie indywidualnym, jak i  zagregowanym.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają efektywność i  właściwe 
zintegrowa nie systemu zarządzania ryzykiem ze strukturą organizacyjną oraz 
z procesami decyzyjnymi, z  uwzględnieniem osób pełniących kluczowe funkcje.  
Art. 57. 1. System zarządzania ryzykiem obejmuje ryzyka, które należy 
uwzględnić w  obliczeniach kapitałowego wymogu  wypłacalności, oraz ryzyka, które 
są uwzględniane jedynie częściowo lub są w  tych obliczeniach pomijane.  
2. System zarządzania ryzykiem obejmuje co najmniej:  
1) ocenę ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia i  tworzenie rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych d la celów wypłacalności;  
2) zarządzanie aktywami i  zobowiązaniami;  
3) lokaty, w  szczególności w  instrumenty pochodne;  
4) zarządzanie płynnością i  ryzykiem koncentracji;  
5) zarządzanie ryzykiem operacyjnym;  
6) reasekurację i  inne techniki przenoszenia ryzyka . 
3. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje korektę 
dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka lub korektę z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka, opracowuje plan płynności prognozujący wpływy 
pieniężne i  wypływy pieniężne związane z  aktywami i  zobowiązaniami 
podlegającymi tym korektom.  
Art. 58. 1. W  zakresie zarządzania aktywami i  zobowiązaniami zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji regularnie oceniają:  
1) wrażliwość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
i dopuszczonych środków własnych na założenia stanowiące podstawę 
ekstrapolacji odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyk a; 
2) w przypadku gdy stosują korektę dopasowującą do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka:  
a) wrażliwość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
i dopuszczonych środków własnych na założenia stanowiące podstawę 
obliczania korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej 
stopy procentowej wolnej od ryzyka, w  tym obliczania spreadu bazowego, 
©Kancelaria Sejmu   s. 56/319 
 
07.05.2019  
 oraz możliwy wpływ przymusowej sprzedaży aktywów na wielkość 
dopuszczonych środków własnych,  
b) wrażliwość  rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
i dopuszczonych środków własnych na zmiany składu wyznaczonego 
portfela aktywów,  
c) wpływ obniżenia korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka do zera;  
3) w przypadku gdy stosują korektę z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka:  
a) wrażliwość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
i dopuszczonych środków własnych na założeni a stanowiące podstawę 
obliczania korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka oraz możliwy wpływ 
przymusowej sprzedaży aktywów na wielkość dopuszczonych środków 
własnych,  
b) wpływ obniżenia korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka do zera.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji co roku przedstawiają organowi 
nadzoru wyniki ocen, o  których mowa  w ust. 1. 
3. W przypadku gdy obniżenie korekty dopasowującej do odpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka albo korekty z  tytułu 
zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka do zera skutkowałoby niezgodnością z  kapitałowym wymogiem 
wypłaca lności, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przedstawiają organowi 
nadzoru analizę środków, które mogłyby podjąć w  celu przywrócenia poziomu 
dopuszczonych środków własnych pokrywających kapitałowy wymóg wypłacalności 
lub obniżenia profilu ryzyka, aby przywrócić zgodność z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności.  
Art. 59. W zakresie zarządzania ryzykiem inwestycyjnym zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji wykazują, że spełniają wymagania, o  których mowa w  art. 276. 
Art. 60. Zakład ubezpieczeń i  zakład reas ekuracji ustanawiają funkcję 
zarządzania ryzykiem, zorganizowaną w sposób ułatwiający wdrożenie systemu 
zarządzania ryzykiem.  
©Kancelaria Sejmu   s. 57/319 
 
07.05.2019  
 Art. 61. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
wykorzystują zewnętrzną ocenę wiarygodności kredytowej przy usta laniu wartości 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i  przy obliczaniu 
kapitałowego wymogu wypłacalności, w  celu uniknięcia nadmiernego polegania na 
zewnętrznych instytucjach oceny wiarygodności kredytowej, w  miarę możliwości, 
weryfi kują odpowiedniość tych zewnętrznych ocen wiarygodności kredytowej 
w ramach zarządzania ryzykiem, dokonując dodatkowych ocen oraz uwzględniając 
wykonawcze standardy techniczne Komisji Europejskiej wydane na podstawie art.  44 
ust. 4a dyrektywy 2009/138/WE P arlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 25  listopada 
2009  r. w  sprawie podejmowania i  prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i 
reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.  Urz. UE  L 335 z  17.12.2009, s. 1, z  późn. 
zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2009/138/WE”.  
Art. 62. W przypadku zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji stosujących 
zatwierdzony przez organ nadzoru pełny albo częściowy model wewnętrzny funkcja 
zarządzania ryzykiem obejmuje dodatkowo następujące zadania:  
1) opracowanie i  wdrożenie modelu wewnętrzn ego; 
2) weryfikację i  walidację modelu wewnętrznego;  
3) opracowanie dokumentacji modelu wewnętrznego i  dokumentacji późniejszych 
zmian wprowadzanych w  modelu wewnętrznym;  
4) analizę działania modelu wewnętrznego i  opracowywanie w  tym zakresie 
raportów pods umowujących;  
5) informowanie zarządu o  działaniu modelu wewnętrznego, ze wskazaniem 
obszarów wymagających poprawy, oraz bieżące powiadamianie zarządu 
o działaniach podejmowanych w  celu usprawnienia poprzednio stwierdzonych 
przypadków, w  których model wewnę trzny nie działał prawidłowo.  
Art. 63. 1. W  ramach systemu zarządzania ryzykiem zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji przeprowadzają własną ocenę ryzyka i  wypłacalności, która 
obejmuje co najmniej:  
1) ogólne potrzeby w  zakresie wypłacalności przy uwzglę dnieniu specyficznego 
profilu ryzyka, zatwierdzonych limitów tolerancji ryzyka oraz strategii 
działalności zakładu;  
2) ciągłą zgodność z  kapitałowym wymogiem wypłacalności i  minimalnym 
wymogiem kapitałowym oraz wymogami odnoszącymi się do rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności;  
©Kancelaria Sejmu   s. 58/319 
 
07.05.2019  
 3) stopień odchylenia profilu ryzyka danego zakładu od założeń stanowiących 
podstawę kapitałowego wymogu wypłacalności obliczonego według formuły 
standardowej lub przy zastosowaniu częściowego albo pełnego model u 
wewnętrznego zakładu.  
2. W przypadku towarzystw ubezpieczeń wzajemnych uznanych za małe własna 
ocena ryzyka i  wypłacalności obejmuje co najmniej potrzeby, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1, oraz:  
1) ciągłą zgodność z  wymogami odnoszącymi się do rezerw techni czno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności;  
2) sporządzenie prognozy wartości składki przypisanej brutto w  kolejnych 5  latach 
obrotowych działalności.  
3. Na potrzeby stosowania  ust. 1 pkt 1 zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
posiadają procedury odpowiednie do charakteru, skali i  złożoności ryzyk właściwych 
dla jego działalności, umożliwiające im właściwe określenie i  ocenę ryzyk 
napotykanych w  perspektywie krótkoterminowej i  długoterminowej, na jakie są lub 
mogą być narażone. Zakłady przedstawiaj ą metody stosowane do dokonania tej oceny.  
4. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje korektę 
dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka lub korektę z  tytułu zmienności do odpowiedniej st ruktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka, zakład przeprowadza ocenę ciągłej zgodności 
z kapitałowym wymogiem wypłacalności i  minimalnym wymogiem kapitałowym 
z uwzględnieniem i  bez uwzględnienia tych korekt.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, jeżeli stosowany jest model 
wewnętrzny, ocenę przeprowadza się wraz z  przekalibrowaniem przekształcającym 
wewnętrzne dane dotyczące ryzyka na miarę ryzyka i  kalibrację kapitałowego 
wymogu wypłacalności.  
6. Własna ocena ryzyka i  wypłacalności stan owi integralną część strategii 
działalności i  jest uwzględniana przy podejmowaniu strategicznych decyzji przez 
zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji.  
7. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przeprowadzają własną ocenę 
ryzyka i  wypłacalności co najmn iej raz w  roku, a  także bezzwłocznie po wystąpieniu 
istotnych zmian w  profilu ryzyka zakładu.  
8. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji informują organ nadzoru o  wynikach 
przeprowadzonej własnej oceny ryzyka i  wypłacalności zgodnie z  przepisami art.  304 
©Kancelaria Sejmu   s. 59/319 
 
07.05.2019  
 i art. 306 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 z  dnia 10  października 
2014  r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/138/WE 
w sprawie podejmowania i  prowadzenia działalności ubezpieczeniowej 
i reasekuracyjnej (Wypłacaln ość II) (Dz.  Urz. UE  L 12 z 17.01.2015, s. 1), zwanego 
dalej „rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/35”.  
9. Własna ocena ryzyka i  wypłacalności nie służy do obliczania kapitałowego 
wymogu wypłacalności i  minimalnego wymogu kapitałowego.  
Art. 64. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają efektywny 
system kontroli wewnętrznej, który obejmuje w  szczególności procedury 
administracyjne i  księgowe, organizację kontroli wewnętrznej, odpowiednie ustalenia 
w zakresie sporządzania raportów na wsz ystkich szczeblach struktury organizacyjnej 
zakładu oraz funkcję zgodności z  przepisami.  
2. Funkcja zgodności z  przepisami obejmuje:  
1) doradzanie zarządowi i  radzie nadzorczej zakładu w  zakresie zgodności 
wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub reas ekuracyjnej z  przepisami 
prawa;  
2) ocenę możliwego wpływu wszelkich zmian stanu prawnego na operacje zakładu;  
3) określenie i  ocenę ryzyka związanego z  nieprzestrzeganiem przepisów prawa, 
regulacji wewnętrznych oraz przyjętych przez zakład standardów postę powania.  
Art. 65. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają skuteczną 
funkcję audytu wewnętrznego, która obejmuje ocenę adekwatności i  efektywności 
systemu kontroli wewnętrznej i  innych elementów systemu zarządzania.  
2. Funkcja audytu wewnętrz nego jest obiektywna i  niezależna od funkcji 
operacyjnych.  
3. Osoba lub komórka organizacyjna wykonująca funkcję audytu wewnętrznego, 
z zastrzeżeniem  art. 271 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, nie 
może wykonywać tej funkcji łącznie z  innymi  funkcjami należącymi do systemu 
zarządzania.  
4. O wynikach i  zaleceniach audytu wewnętrznego jest informowany zarząd 
zakładu ubezpieczeń i  zarząd zakładu reasekuracji, które określają, jakie działania 
mają zostać podjęte w  odniesieniu do wyników i  zaleceń  audytu wewnętrznego, oraz 
zapewniają wykonanie tych działań.  
©Kancelaria Sejmu   s. 60/319 
 
07.05.2019  
 5. Rada nadzorcza zakładu ubezpieczeń i  rada nadzorcza zakładu reasekuracji 
odpowiadają za weryfikację realizacji działań zarządu podjętych w  związku 
z wynikami i  zaleceniami audytu wewnętrznego . 
Art. 66. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają skuteczną 
funkcję aktuarialną.  
2. Do celów funkcji aktuarialnej należy w  szczególności:  
1) koordynacja ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności;  
2) zapewnienie adekwatności metodyki stosowanych modeli, jak również założeń 
przyjętych do ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności;  
3) ocena, czy dane wykorzystane do ustalania wartości rezerw techniczno -
-ubezpieczeniow ych dla celów wypłacalności są wystarczające i  czy są 
odpowiedniej jakości;  
4) porównywanie najlepszych oszacowań z  danymi wynikającymi ze 
zgromadzonych doświadczeń;  
5) informowanie zarządu i  rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń oraz zarządu i  rady 
nadzorcz ej zakładu reasekuracji o  wiarygodności i adekwatności ustalania 
wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności;  
6) nadzorowanie ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności w  przypadkach stosowania  przybliżeń, w  tym podejścia 
indywidualnego;  
7) wyrażanie opinii na temat ogólnej polityki przyjmowania ryzyka do 
ubezpieczenia;  
8) wyrażanie opinii na temat adekwatności rozwiązań w  zakresie reasekuracji;  
9) współpracowanie przy efektywnym wdrażaniu syste mu zarządzania ryzykiem, 
w szczególności w  zakresie:  
a) modelowania ryzyka stanowiącego podstawę obliczeń kapitałowego 
wymogu wypłacalności i  minimalnego wymogu kapitałowego,  
b) własnej oceny ryzyka i  wypłacalności zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji, o  której mowa  w art. 63; 
10) ustalanie wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
rachunkowości.  
©Kancelaria Sejmu   s. 61/319 
 
07.05.2019  
 Art. 67. 1. Osobą nadzorującą funkcję aktuarialną w  zakładzie ubezpieczeń 
i zakładzie reasekuracji może być wyłącznie aktuariusz.  
2. Aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną powołuje i  odwołuje zarząd, 
a jeżeli aktuariusz nadzorujący funkcję aktuarialną jest członkiem zarządu – organ 
właściwy w  sprawie powołania lub odwołania zarządu.  
3. Organ właściwy w  sprawie powołania aktuariu sza nadzorującego funkcję 
aktuarialną powołuje nowego aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną nie 
później niż w  terminie 30  dni od dnia odwołania poprzedniego aktuariusza.  
4. W razie naruszenia przez organ właściwy w  sprawie powołania aktuariusza 
nadzorującego funkcję aktuarialną obowiązku, o  którym mowa  w ust. 3, organ 
nadzoru jest uprawniony do wskazania, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, 
aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną na okres nieprzekraczający 6  miesięcy.  
5. Aktuariusz nadzor ujący funkcję aktuarialną niezwłocznie informuje zarząd 
zakładu ubezpieczeń i  zarząd zakładu reasekuracji o  ujawnieniu podczas realizacji 
celów funkcji aktuarialnej faktów wskazujących na popełnienie przestępstwa lub 
przestępstwa skarbowego lub naruszenie przepisów prawa.  
6. Aktuariusz nadzorujący funkcję aktuarialną, w  terminie 30  dni od dnia 
poinformowania zarządu zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji o  ujawnieniu 
faktów, o  których mowa  w ust. 5, informuje organ nadzoru o  ujawnionych faktach 
oraz p odjętych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji działaniach 
w związku z  ich ujawnieniem.  
Art. 68. 1. Aktuariuszem jest osoba fizyczna wykonująca czynności w  zakresie 
matematyki ubezpieczeniowej, finansowej i  statystyki, wpisana do rejestru 
aktuar iuszy.  
2. Organ nadzoru prowadzi rejestr aktuariuszy.  
3. Do rejestru aktuariuszy może być wpisana osoba fizyczna, która spełnia 
następujące wymagania:  
1) ukończyła studia wyższe;  
2) przez okres co najmniej roku wykonywała czynności z  zakresu matematyki 
ubezpieczeniowej, finansowej i statystyki, pod kierunkiem aktuariusza;  
3) złożyła z  pozytywnym wynikiem egzamin aktuarialny;  
4) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;  
5) korzysta z  pełni praw publicznych;  
©Kancelaria Sejmu   s. 62/319 
 
07.05.2019  
 6) nie była prawomocnie skazana za umyślne prze stępstwo przeciwko 
wiarygodności dokumentów, przestępstwo przeciwko mieniu lub za 
przestępstwo skarbowe.  
4. Wymogu złożenia egzaminu aktuarialnego nie stosuje się do osoby fizycznej, 
która:  
1) uzyskała zwolnienie z  egzaminu aktuarialnego, o  którym mowa  w ust. 5; 
2) posiada pozytywną opinię aktuariusza, pod kierunkiem którego wykonywała 
czynności, o  których mowa  w ust. 3 pkt  2. 
5. Komisja Egzaminacyjna dla Aktuariuszy, zwana dalej „Komisją”, na wniosek 
kandydata na aktuariusza, zwalnia go z  wymogu złożenia e gzaminu aktuarialnego, 
jeżeli ukończył on uznane przez Komisję studia wyższe, o  których mowa w  art. 70 
ust. 5 pkt  4, oraz złożył z  wynikiem pozytywnym egzaminy na tych studiach 
przeprowadzone w  formie pisemnej, a  od ukończenia studiów nie upłynęło więcej n iż 
3 lata. 
6. Organ nadzoru, w  drodze decyzji wydanej na wniosek zainteresowanej osoby, 
dokonuje wpisu do rejestru aktuariuszy.  
7. Wpis aktuariusza do rejestru aktuariuszy obejmuje:  
1) imię i  nazwisko, datę urodzenia i  miejsce zamieszkania;  
2) numer zaświa dczenia Komisji o  złożeniu egzaminu aktuarialnego albo 
informację o  zwolnieniu z  wymogu złożenia egzaminu;  
3) datę wpisu.  
8. Aktuariusz niezwłocznie zgłasza organowi nadzoru zmianę danych 
podlegających wpisowi.  
9. Rejestr aktuariuszy jest ogłaszany przez ministra właściwego do spraw 
instytucji finansowych w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor 
Polski”.  
10. Organ nadzoru, po uzyskaniu opinii ogólnopolskich organizacji aktuariuszy, 
może zwolnić od  wymogu złożenia egzaminu aktuarialnego osobę, która uzyskała 
uprawnienia aktuarialne w  innym państwie oraz która spełnia warunki, o  których 
mowa  w ust. 3 pkt  4–6. 
Art. 69. 1. Organ nadzoru, w  drodze decyzji, skreśla aktuariusza z  rejestru 
aktuariuszy w  przypadku:  
1) wniosku aktuariusza;  
2) utraty przez aktuariusza pełnej zdolności do czynności prawnych;  
©Kancelaria Sejmu   s. 63/319 
 
07.05.2019  
 3) prawomocnego orzeczenia wobec aktuariusza utraty praw publicznych;  
4) skazania aktuariusza prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo 
przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo przeciwko mieniu lub za 
przestępstwo skarbowe;  
5) orzeczenia prawomocnym wyrokiem sądu o  pozbawieniu prawa do 
wykonywania zawodu aktuariusza.  
2. Organ nadzoru skreśla aktuariusza z  rejestru aktuariuszy również w  przyp adku 
śmierci aktuariusza.  
Art. 70. 1. Tworzy się Komisję.  
2. Osoby wchodzące w  skład Komisji powołuje i  odwołuje minister właściwy do 
spraw instytucji finansowych na wniosek organu nadzoru.  
3. Komisja składa się z:  
1) przewodniczącego Komisji;  
2) zastępcy przewodniczącego Komisji;  
3) sekretarza Komisji;  
4) siedmiu członków Komisji.  
4. W skład Komisji wchodzą osoby posiadające wiedzę z  zakresu matematyki 
ubezpieczeniowej, finansowej i statys tyki. 
5. Do zadań Komisji należy w  szczególności:  
1) przygotowywani e testów egzaminacyjnych;  
2) przeprowadzanie egzaminów aktuarialnych;  
3) rozpatrywanie odwołań od wyników egzaminów, składanych przez jego 
uczestników;  
4) uznawanie, na wniosek jednostek organizacyjnych uczelni uprawnionych do 
nadawania stopnia naukowego d oktora nauk ekonomicznych, matematycznych 
lub fizycznych, po zasięgnięciu opinii ogólnopolskich organizacji aktuariuszy, 
studiów wyższych ukończonych w  Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznych 
studiów wyższych uznawanych w  Rzeczypospolitej Polskiej za r ównorzędne, 
które zakresem kształcenia obejmują zakres egzaminu aktuarialnego lub 
częściowy zakres egzaminu aktuarialnego, oraz cofanie tego uznania.  
6. Za udział w  przeprowadzeniu egzaminu aktuarialnego, udział w  posiedzeniu 
Komisji oraz za przygotowanie zadań egzaminacyjnych osobom wchodzącym w  skład 
Komisji przysługuje wynagrodzenie.  
7. Obsługę Komisji zapewnia Urząd.  
©Kancelaria Sejmu   s. 64/319 
 
07.05.2019  
 8. W przypadku uznania przez Komisję studiów wyższych, o  którym mowa 
w ust. 5 pkt 4, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego zawiera z  uczelnią 
umowę, o  której mowa w  art. 61 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo 
o szkolnictwie wyższym i  nauce (Dz.  U. poz.  1668, 2024 i 2245).  
Art. 71. 1. Tematy egzaminów aktuarialnych dotyczą w  szczególności 
zagadnień z  zakresu matematyki ubezpieczeniowe j, finansowej i  statystyki.  
2. Warunkiem przystąpienia do egzaminu aktuarialnego jest złożenie w  Urzędzie 
pisemnego wniosku o  przystąpienie do egzaminu oraz wniesienie opłaty 
egzaminacyjnej.  
3. Urząd jest odpowiedzialny za przechowywanie testów egzaminacyjnych.  
4. Urząd nie ponosi kosztów uczestnika związanych z  przystąpieniem do 
egzaminu aktuarialnego.  
5. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości co do trybu przeprowadzenia 
egzaminu aktuarialnego lub merytorycznych błędów popełnionych przez osob y 
wchodzące w  skład Komisji organ nadzoru może unieważnić egzamin aktuarialny 
i zarządzić jego powtórzenie.  
Art. 72. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w  drodze 
rozporządzenia:  
1) nadaje Komisji regulamin, uwzględniając konieczność zapew nienia działania 
Komisji w  sposób sprawny i skuteczny;  
2) ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla osób składających egzaminy 
aktuarialne przed Komisją i  sposób ich uiszczania, uwzględniając koszty 
przeprowadzenia egzaminu i  zasady dostępu do zawodu aktua riusza oraz mając 
na względzie, aby opłata ta nie była wyższa niż 25% przeciętnego wynagrodzenia 
w gospodarce narodowej ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu 
Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy;  
3) ustala wysokość wynagrodzenia dla osób wchodz ących w  skład Komisji oraz 
przypadki, gdy wynagrodzenie to nie przysługuje, uwzględniając nakład pracy 
i zakres obowiązków osób wchodzących w  skład Komisji.  
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia:  
1) zakres ob owiązujących tematów egzaminu aktuarialnego,  
2) sposób i  tryb przeprowadzania egzaminu aktuarialnego,  
3) sposób kontroli przeprowadzenia egzaminu aktuarialnego,  
©Kancelaria Sejmu   s. 65/319 
 
07.05.2019  
 4) sposób i  tryb uznawania studiów wyższych, o  których mowa  w art. 70 ust.  5 
pkt 4, oraz cofani a tego uznania,  
5) sposób i  tryb zwalniania kandydata z  egzaminu aktuarialnego  
– uwzględniając konieczność sprawdzenia wiedzy, umiejętności i  kompetencji 
kandydatów, sprawnego przeprowadzenia egzaminów oraz działania Komisji 
w sposób sprawny i  skuteczny.  
Art. 73. 1. Zakład ubezpieczeń może, w  drodze outsourcingu, powierzyć, 
w formie pisemnej, wykonywanie czynności ubezpieczeniowych, o  których mowa 
w art. 4 ust.  7 pkt  3, ust.  8 i 9. 
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą, w  drodze outsourcingu, 
powierzyć, w  formie pisemnej, wykonywanie czynności, o  których mowa  w art. 4 
ust. 2 pkt  2 i 4 oraz ust.  5. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą, w  drodze outsourcingu, 
powierzyć, w  formie pisemnej, innym podmiotom wykonywanie funkcji należących 
do systemu zarządzania.  
Art. 74. Outsourcing czynności ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych oraz 
funkcji należących do systemu zarządzania może odbywać się, pod warunkiem że:  
1) dostawca usług będzie współpracował z  organem nadzoru w  zakresie 
powierzonych czynności lub funkcji;  
2)  zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, firma audytorska badająca 
sprawozdania finansowe zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, firma 
audytorska badająca sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej 
zakładu ubezpiecze ń i zakładu reasekuracji oraz organ nadzoru będą posiadać 
dostęp do danych związanych z  powierzonymi czynnościami lub funkcjami;  
3) organ nadzoru będzie miał możliwość przeprowadzania kontroli działalności 
i stanu majątkowego dostawcy usług w  zakresie powierzonych czynności lub 
funkcji.  
Art. 75. 1. Outsourcing funkcji należących do systemu zarządzania oraz 
podstawowych lub ważnych czynności nie może odbywać się w  sposób prowadzący 
do: 
1) przekazania zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekur acji, 
o którym mowa  w art. 368 § 1 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks 
spółek handlowych;  
©Kancelaria Sejmu   s. 66/319 
 
07.05.2019  
 2) przekazania wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej 
w sposób powodujący brak faktycznego wykonywania działalności przez zakład 
ubezpie czeń lub zakład reasekuracji;  
3) pogorszenia jakości systemu zarządzania zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji;  
4) zwiększenia ryzyka operacyjnego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
5) pogorszenia możliwości monitorowania przez organ nadz oru przestrzegania 
przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jego obowiązków;  
6) pogorszenia jakości świadczenia usług ubezpieczającym, ubezpieczonym lub 
uprawnionym z  umów ubezpieczenia oraz cedentom.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają organ nadzoru co 
najmniej na 30  dni przed wdrożeniem outsourcingu funkcji należących do systemu 
zarządzania oraz podstawowych lub ważnych czynności, a  także o  istotnej zmianie 
w outsourcingu tych funkcji lub czynności.  
Art. 76. 1. Odpowiedzial ności zakładu ubezpieczeń za szkody wyrządzone 
ubezpieczającym, ubezpieczonym lub uprawnionym z  umów ubezpieczenia wskutek 
niewykonania lub nienależytego wykonania outsourcingu nie można wyłączyć ani 
ograniczyć.  
2. Odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji za szkody 
wyrządzone cedentom wskutek nie wykonania lub nienależytego wykonania 
outsourcingu nie można wyłączyć ani ograniczyć.  
Art. 77. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji prowadzą ewidencję umów 
outsourcingu zawierającą co najmni ej: 
1) dane identyfikujące przedsiębiorców, z którymi zostały zawarte umowy 
powierzające wykonywanie czynności oraz funkcji należących do systemu 
zarządzania;  
2) zakres powierzonych czynności i  funkcji należących do systemu zarządzania 
oraz miejsce ich wyk onywania;  
3) okres obowiązywania umów.  
©Kancelaria Sejmu   s. 67/319 
 
07.05.2019  
 Rozdział 4  
Krajowy zakład ubezpieczeń i  krajowy zakład reasekuracji wykonujące 
działalność w  formie spółki akcyjnej  
Art. 78. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie do krajowego zakładu 
ubezpieczeń i  krajowego zakładu re asekuracji wykonujących działalność w  formie 
spółki akcyjnej stosuje się przepisy ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek 
handlowych.  
Art. 79. 1. Statut krajowego zakładu ubezpieczeń i  statut krajowego zakładu 
reasekuracji wymagają przed zarejest rowaniem zatwierdzenia przez organ nadzoru.  
2. Zmiany w  statucie w  zakresie:  
1) siedziby lub firmy,  
2) podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego,  
3) w przypadku:  
a) zakładu ubezpieczeń – zasięgu terytorialnego lub rzeczowego zakresu 
działalności,  
b) zakładu reasekuracji – zakresu działalności,  
4) dotyczącym uprzywilejowania akcji lub uprawnień przyznanych akcjonariuszom 
osobiście,  
5) tworzenia w  ciężar kosztów funduszy, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
dla celów rachunkowości i  innych rezerw,  
6) zasad reprezentacji,  
7) gospodarowania majątkiem i  aktywami zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji, w  tym w  zakresie określenia kompetencji organów zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji,  
8) funduszu organizacyjnego  
– wymagają przed zarejestrowaniem  zatwierdzenia przez organ nadzoru.  
Art. 80. 1. Kapitał zakładowy krajowego zakładu ubezpieczeń nie może być 
niższy niż nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego 
wymaganego dla grup ubezpieczeń, o  których mowa w  załączniku do ustawy, 
w zakresie których krajowy zakład ubezpieczeń posiada zezwolenie na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 68/319 
 
07.05.2019  
 2. Kapitał zakładowy krajowego zakładu reasekuracji nie może być niższy niż 
nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego wymaganego dla 
tego zakładu.  
3. Kapitał zakładowy jest pokrywany wkładem pieniężnym i  podlega wpłaceniu 
w całości przed zarejestrowaniem krajowego zakładu ubezpieczeń i  krajowego 
zakładu reasekuracji w  Krajowym Rejestrze Sądowym.  
4. Wpłaty na akcje nie mogą pochodzić  z nielegalnych lub nieujawnionych 
źródeł oraz nie mogą mieć związku z  finansowaniem terroryzmu.  
Art. 81. 1. Akcje zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, z  wyłączeniem 
akcji zdematerializowanych zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. 
o obrocie instrumentami finansowymi, mogą być tylko akcjami imiennymi.  
2. Zbycie akcji imiennych wymaga, wydanej w  drodze decyzji, zgody organu 
nadzoru, jeżeli następuje w  okresie do 12  miesięcy od dnia dokonania wpisu 
krajowego zakładu ubezpieczeń i  krajowego  zakładu reasekuracji do Krajowego 
Rejestru Sądowego. Zbycie tych akcji bez zgody organu nadzoru jest nieważne.  
3. W celu ustalenia składu akcjonariuszy zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A., spółka, które j Krajowy 
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z  zakresu 
zadań, o  których mowa  w art. 48 ust.  1 pkt  1 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie 
instrumentami finansowymi, firmy inwestycyjne i  banki powiernicze w  rozumieniu tej  
ustawy przekazują, na żądanie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego 
spółką publiczną i  na jego koszt, w  terminie 30  dni od dnia zgłoszenia żądania, 
zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji informację o  posiadaniu przez 
poszczególny ch akcjonariuszy akcji tego zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji w  liczbie zapewniającej co najmniej 5% ogólnej liczby głosów na 
walnym zgromadzeniu.  
4. Przekazanie zakładowi ubezpieczeń i  zakładowi reasekuracji informacji, 
o których mowa w  ust. 3, nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej 
określonej w  przepisach ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami 
finansowymi.  
5. W przypadku wykluczenia akcji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
z obrotu na rynku regulowanym lu b zniesienia dematerializacji jego akcji, zgodnie 
z przepisami ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi 
oraz ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o ofercie publicznej i  warunkach wprowadzania 
©Kancelaria Sejmu   s. 69/319 
 
07.05.2019  
 instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o  spółkach 
publicznych, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokonują, w  terminie 
3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji w  tej sprawie, zamiany akcji na okaziciela na 
akcje imienne. W  okresie od dnia doręczenia decyzji do dnia dokona nia zamiany nie 
można dokonywać obrotu akcjami na okaziciela.  
Art. 82. 1. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, nabyć lub 
objąć akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji w  liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie odpowiednio 
jednej dziesiątej, jednej piątej, jednej trzeciej, jednej drugiej ogólnej liczby głosów na 
walnym zgromadzeniu lub udziału w  kapitale zakładowym, zawiadamia organ 
nadzoru o  zamiarze ich nabycia albo objęcia. Podmi ot, który zamierza, bezpośrednio 
lub pośrednio, stać się jednostką dominującą zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji w  sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z  akcji 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji w liczbie 
zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, 
zawiadamia o  tym zamiarze organ nadzoru.  
2. Za pośrednio stającego się jednostką dominującą krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji albo pośrednio naby wającego lub 
obejmującego akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji uważa się jednostkę dominującą w  stosunku do podmiotu, który 
nabywa albo obejmuje akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji bezpośrednio, jak również podmiot, który podejmuje 
działania powodujące, że stanie się on jednostką dominującą w  stosunku do podmiotu, 
który jest jednostką dominującą krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reaseku racji albo posiada akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji.  
3. W przypadku gdy podmiot, który zamierza:  
1) bezpośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego za kładu reasekuracji lub stać się jednostką 
dominującą krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, 
jest jednostką zależną – zawiadomienie składa tylko ten podmiot łącznie z  jego 
pierwotną jednostką dominującą;  
2) pośrednio nabyć albo ob jąć akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji lub stać się jednostką 
©Kancelaria Sejmu   s. 70/319 
 
07.05.2019  
 dominującą krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, 
jest jednostką zależną – zawiadomienie składa tylko jego pierwo tna jednostka 
dominująca.  
4. Obowiązek zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, dotyczy także:  
1) zastawnika i  użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z  art. 340 § 1 ustawy z  dnia 
15 września 2000  r. – Kodeks spółek hand lowych  są oni uprawnieni do 
wykonywania prawa głosu z  akcji;  
2) podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach 
określonych  w ust. 1 w wyniku zdarzeń innych niż objęcie lub nabycie akcji lub 
praw z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, 
w szczególności w  wyniku zmiany statutu lub w  następstwie wygaśnięcia 
uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do prawa głosu, a  także nabycia akcji 
lub praw z  akcji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w liczbie 
zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie poziomów określonych w  ust. 1 
w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w  kapitale 
zakładowym w  wyniku dziedziczenia.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, obowiązek złożenia zawiadomienia 
powstaje przed przystąpieniem do wykonywania prawa głosu z  akcji albo 
wykonywania uprawnień jednostki dominującej wobec zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji. Przepisy  art. 83–98 stosuje się odpowiednio.  
6. Do podmiotów, o  których mowa w  ust. 4, przepi sy ust. 2 i 3 stosuje się 
odpowiednio.  
7. Przepisy  ust. 1–6 i 9 stosuje się odpowiednio w  przypadku, w  którym dw a lub 
więcej podmiotów działa w porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie 
prawa głosu z  akcji na poziomach określonych w  ust. 1 lub wykonywanie uprawnień 
jednostki dominującej krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji.  
8. W przypadku działania w  porozumieniu, o  którym mowa w  ust. 7, 
zawiadomienie składają wszystkie strony porozumienia łącznie.  
9. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się, w  przypadku gdy nabycie albo objęcie akcji 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji dokonywane jest 
przez instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną mającą siedzibę na terytorium 
państwa członkowskiego Unii Europejski ej, w  wykonaniu umowy o  subemisję 
inwestycyjną w  rozumieniu ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o ofercie publicznej 
©Kancelaria Sejmu   s. 71/319 
 
07.05.2019  
 i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu 
obrotu oraz o  spółkach publicznych, jeżeli:  
1) prawa z  akcji nie są  wykonywane w  celu ingerencji w  zarządzanie krajowym 
zakładem ubezpieczeń lub krajowym zakładem reasekuracji oraz  
2) akcje krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji 
zostaną zbyte w  ciągu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.  
Art. 83. 1. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust. 1, 
przekazuje wraz z  zawiadomieniem informację o  posiadanych bezpośrednio lub 
pośrednio akcjach lub prawach z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji, o  którym mowa w  art. 82 ust. 1, o jednostkach dominujących 
tego podmiotu i  zawartych przez ten podmiot porozumieniach oraz o  pozostawaniu 
przez ten podmiot w  stanach faktycznych lub prawnych pozwalających innym 
podmiotom na wykonywanie praw z  akcji krajowego zak ładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji lub wykonywanie uprawnień jednostki dominującej 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji.  
2. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust. 1, wskazuje 
w zawiadomie niu sposób realizacji zamiaru, którego dotyczy zawiadomienie, oraz 
przedkłada dowody wskazujące na istnienie zamiaru objętego zawiadomieniem, 
w szczególności stosowną umowę lub porozumienie, a  w przypadku gdy zamiar ma 
zostać zrealizowany na rynku regulowa nym – oświadczenie w  tym zakresie.  
3. W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa 
w art. 82 ust.  1, jest:  
1) zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową, 
zagraniczną firmą inwestycyjną  w rozumieniu ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. 
o obrocie instrumentami finansowymi, spółką zarządzającą lub zarządzającym 
z UE w  rozumieniu ustawy o  funduszach inwestycyjnych, które uzyskały 
zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, lu b 
2) jednostką dominującą lub podmiotem pozostającym  w podobnym stosunku do 
zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy 
inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z  UE w  rozumieniu 
ustawy o  funduszach inwestycyjnych,  które uzyskały zezwolenie na 
wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej  
©Kancelaria Sejmu   s. 72/319 
 
07.05.2019  
 – zawiadomienie zawiera odpowiednią informację  w tym zakresie, wskazującą 
w szczególności nazwę i  siedzibę zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, 
instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego 
z UE, o  których mowa w  pkt 2. Jeżeli nie zachodzą okoliczności wymie nione w  pkt 1 
i 2, zawiadomienie zawiera oświadczenie w  tym zakresie.  
Art. 84. 1. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust.  1, 
przedstawia wraz z  zawiadomieniem informacje dotyczące:  
1) identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie , osób zarządzających jego 
działalnością oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji członków zarządu 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji – o ile 
podmiot składający zawiadomienie planuje zmiany w  tym zakresie;  
2) identyfikacji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji, o  którym mowa  w art. 82 ust.  1; 
3) działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składającego 
zawiadomienie i  osób, o  których mowa  w pkt 1, a w szczególności przedmiotu 
tej dz iałalności, zakresu i  miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej 
przebiegu, a  także wykształcenia posiadanego przez podmiot składający 
zawiadomienie, będący osobą fizyczną, i  osób, o  których mowa w  pkt 1; 
4) grupy, w  skład której wchodzi podmiot skła dający zawiadomienie, 
a w szczególności jej struktury, wchodzących w  jej skład podmiotów, prawnych 
i faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych i  osobowych z  innymi 
podmiotami;  
5) sytuacji ekonomiczno -finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;  
6) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, 
postępowań warunkowo umorzonych oraz zakończonych ukaraniem postępowań 
dyscyplinarnych, jak również innych zakończonych postępowań 
administracyjnych i  cywilnych, dotyczących podmiotu  składającego 
zawiadomienie lub osób, o  których mowa  w pkt 1, mogące mieć wpływ na ocenę 
podmiotu składającego zawiadomienie w  świetle kryteriów określonych 
w art. 90 ust.  2; 
7) toczących się postępowań karnych o  przestępstwo umyślne, z  wyłączeniem 
przestę pstw ściganych z  oskarżenia prywatnego, lub postępowań w  sprawie 
o przestępstwo skarbowe, jak również innych toczących się postępowań 
administracyjnych, dyscyplinarnych i  cywilnych, mogące mieć wpływ na ocenę 
©Kancelaria Sejmu   s. 73/319 
 
07.05.2019  
 podmiotu składającego zawiadomienie w  świetle k ryteriów określonych  
w art. 90 ust.  2, prowadzonych przeciwko podmiotowi składającemu 
zawiadomienie lub osobom, o  których mowa w  pkt 1, lub postępowań 
związanych z  działalnością tego podmiotu lub tych osób;  
8) działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji w  liczbie 
zapewniającej osiągnięcie lub przekroczenie poziomów określonych  w art. 82 
ust. 1 albo stania się jednostką dominującą krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji, a  w szczególności docelowego udziału 
w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, związanych z  tym udziałem 
uprawnień, sposobu i  źródeł finansowania nabycia albo objęcia akcji lub praw 
z akcji, zawartych w  związku z  tymi dzia łaniami umów oraz działania 
w porozumieniu z  innymi podmiotami;  
9) zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w  odniesieniu do przyszłej 
działalności krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, 
w szczególności w  zakresie planów mark etingowych, operacyjnych, 
finansowych oraz dotyczących organizacji i  zarządzania, z  uwzględnieniem 
zobowiązań, o  których mowa w  art. 90 ust.  3. 
2. Informacje w  zakresie kwalifikacji i  doświadczenia zawodowego, a  także 
informacje w  zakresie określonym w  ust. 1 pkt  6 i 7, nie są wymagane w  odniesieniu 
do podmiotu składającego zawiadomienie i  osób zarządzających jego działalnoś cią, 
jeżeli podmiot składający zawiadomienie jest instytucją kredytową, zakładem 
ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, firmą inwestycyjn ą, spółką zarządzającą lub 
zarządzającym z  UE w  rozumieniu ustawy o  funduszach inwestycyjnych, które 
uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalności w  państwie członkowskim Unii 
Europejskiej, o  ile okoliczność ta zostanie wykazana w  zawiadomieniu.  
3. Minis ter właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia w  celu 
przedstawienia informacji określonych w  ust. 1, mając na względzie zapewnienie 
proporcjonalności wymaganych informacji w  zależności od zamierzonego wpływu 
podmiotu składającego zawiadomienie na zarządzanie krajowym zakładem 
ubezpieczeń lub krajowym zakładem reasekuracji.  
Art. 85. 1. Zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust. 1, i załączane do niego 
dokumenty sporządza się w języku polskim lub tłumaczy na język polski. 
©Kancelaria Sejmu   s. 74/319 
 
07.05.2019  
 Tłumaczenie może być sporządzone wyłącznie przez tłumacza przysięgłego lub 
właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem wymagają zalegalizowania przez 
konsula Rzeczypo spolitej Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli 
umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.  
Art. 86. W uzasadnionych przypadkach, w  szczególności gdy prawo państwa 
właściwego nie przewiduje sporządzania  wymaganych dokumentów, podmiot 
składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust. 1, lub osoba, której sprawa 
dotyczy, może, w  miejsce tych dokumentów, złożyć oświadczenie zawierające 
wymagane informacje.  
Art. 87. 1. Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w  art. 82 ust. 1, 
niemający miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
pełnomocnika do doręczeń w  toku postępowania w  przedmiocie zawiadomie nia. 
2. W razie niedopełnienia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, pisma w  toku 
postępowania pozostawia się w  aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. O  skutku tym 
organ nadzoru informuje na piśmie podmiot składający zawiadomienie.  
Art. 88. W przypadku gdy pod miot składający zawiadomienie, o  którym mowa 
w art. 82 ust. 1, jest podmiotem, o  którym mowa w  art. 83 ust. 3 pkt 1 lub 2, organ 
nadzoru występuje na piśmie do organów nadzorczych państw członkowskich Unii 
Europejskiej o  przekazanie informacji w  zakresie o kreślonym w  art. 90 ust. 2 w celu 
ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o  której mowa w  art. 90 ust. 1 pkt 3. 
Art. 89. 1. Organ nadzoru niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, o  którym 
mowa w  art. 82 ust. 1, nie później jednak niż w  terminie 2  dni roboczyc h, potwierdza 
w formie pisemnej jego otrzymanie.  
2. W przypadku gdy zostały stwierdzone braki w  zawiadomieniu lub gdy nie 
zostały załączone do niego wymagane informacje lub dokumenty, organ nadzoru 
wzywa podmiot składający zawiadomieni e do uzupełnienia tyc h braków 
w wyznaczonym terminie.  
3. Organ nadzoru niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów 
stanowiących uzupełnienie zawiadomienia, nie później jednak niż w  terminie 2  dni 
roboczych, potwierdza w  formie pisemnej ich otrzymanie.  
©Kancelaria Sejmu   s. 75/319 
 
07.05.2019  
 4. Organ nadzoru  wraz z  potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia 
i wymaganych informacji i  dokumentów informuje podmiot składający 
zawiadomienie o  dacie upływu terminu na doręczenie decyzji w  przedmiocie 
sprzeciwu, o  której mowa  w art. 90 ust.  1. 
5. Organ nadzoru może, prz ed upływem 50. dnia roboczego terminu na 
doręczenie decyzji w  przedmiocie sprzeciwu, pisemnie wezwać podmiot składający 
zawiadomienie do przekazania dodatkowych, niezbędnych informacji lub 
dokumentów, w  terminie 20  dni roboczych od dnia otrzymania wezwania , 
a w przypadku gdy:  
1) miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie 
znajduje się w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej 
lub nadzór nad nim sprawują organy nadzorcze państwa niebędącego państwem 
członkowskim Unii Europejskiej, lub  
2) podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym nadzorowi 
ubezpieczeniowemu, nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi 
bankowemu sprawowanemu przez organy nadzorcze państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej  
– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 2 0 i nie dłuższym niż 30  dni roboczych, 
licząc od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji lub 
dokumentów.  
6. W przypadku wezwania, o  którym mowa  w ust. 5, następuje zawieszenie 
biegu terminu na doręczenie decyzji w  przedmiocie sprzeciwu od dnia wysłania 
wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do 
upływu terminu na przekazanie informacji lub dokumentów.  
7. Organ nadzoru w  formie pisemnej potwierdza otrzymanie informacji lub 
dokumentów, o  których mowa  w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż 2  dni robocze, 
licząc od dnia ich otrzymania.  
8. W przypadku kolejnych wezwań organu nadzoru do przekazania dodatkowych 
informac ji lub dokumentów nie stosuje się terminów przekazania informacji lub 
dokumentów, o  których mowa  w ust. 5. Wezwania te nie powodują zawieszenia biegu 
terminu na doręczenie decyzji w  przedmiocie sprzeciwu.  
Art. 90. 1. Organ nadzoru zgłasza, w  drodze decyzji , sprzeciw co do nabycia 
albo objęcia akcji lub praw z  akcji lub co do stania się jednostką dominującą 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, jeżeli:  
©Kancelaria Sejmu   s. 76/319 
 
07.05.2019  
 1) podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa  w art. 82 ust.  1, nie 
uzupeł nił w  wyznaczonym terminie braków w  zawiadomieniu lub załączanych 
do zawiadomienia dokumentów i  informacji;  
2) podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa  w art. 82 ust.  1, nie 
przekazał w  terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych przez 
organ nadzoru;  
3) uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajowym 
zakładem ubezpieczeń lub krajowym zakładem reasekuracji z  uwagi na możliwy 
wpływ podmiotu składającego zawiadomienie, o  którym mowa  w art. 82 ust.  1, 
na krajowy zakł ad ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji lub z  uwagi na 
ocenę sytuacji finansowej podmiotu składającego zawiadomienie.  
2. W ramach oceny istnienia przesłanki, o  której mowa  w ust. 1 pkt  3, organ 
nadzoru bada, czy podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 
ust. 1, wykazał, że:  
1) daje rękojmię wykonywania swoich praw i  obowiązków w  sposób należycie 
zabezpieczający interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpieczenia;  
2) daje rękojmię wykonywania swoich praw i  obowiązków w  sposób należycie 
zabezpieczający interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów;  
3) osoby, które będą kierować działalnością zakładu ubezpieczeń, dają rękojmię 
prowadzeni a spraw zakładu ubezpieczeń w  sposób należycie zabezpieczający 
interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia oraz posiadają odpowiednie doświadczenie zawodowe;  
4) osoby, które będą kierować działalnością zakładu reasekurac ji, dają rękojmię 
prowadzenia spraw zakładu reasekuracji w  sposób należycie zabezpieczający 
interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów;  
5) jest w  dobrej kondycji finansowej, w  szczególności w  odniesieniu do aktualnego 
zakresu prowadzonej działalności, jak również wpływu realizacji planów 
inwestycyjnych na przyszłą sytuację finansową podmiotu składającego 
zawiadomienie i  przyszłą sytuację finansową zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji;  
©Kancelaria Sejmu   s. 77/319 
 
07.05.2019  
 6) zapewni przestrzeganie przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
wymogów ostrożnościowych wynikających z  przepisów prawa, w  tym 
wypłacalności, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, a  w szczególności 
że struktura grupy, w  której  skład wejdzie zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji, umożliwiać będzie sprawowanie efektywnego nadzoru oraz 
skuteczną wymianę informacji pomiędzy organami nadzorczymi i  ustalenie 
zakresów właściwości tych organów;  
7) środki finansowe związane z  nabyc iem albo objęciem akcji lub praw z  akcji lub 
podjęciem innych działań zmierzających do stania się jednostką dominującą, 
powodujących, że zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stanie się 
jednostką zależną, nie pochodzą z  nielegalnych lub nieujawnionych  źródeł oraz 
nie mają związku z  finansowaniem terroryzmu, ani w  związku z  zamierzonym 
nabyciem albo objęciem akcji lub praw z  akcji lub podjęciem innych działań 
zmierzających do stania się jednostką dominującą nie zachodzi zwiększone 
ryzyko popełnienia prz estępstwa, a  także wystąpienia innych działań związanych 
z wprowadzaniem do obrotu śro dków finansowych pochodzących z  nielegalnych 
lub nieujawnionych źródeł lub finansowaniem terroryzmu.  
3. Dokonując oceny, o  której mowa  w ust. 1 pkt  3, organ nadzoru uwzględnia 
w szczególności złożone w  związku z  postępowaniem zobowiązania podmiotu 
dotyczące krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji oraz 
ostrożnego i  stabilnego nim zarządzania.  
4. Organ nadzoru może , w terminie określonym  w art. 91 ust.  1, wydać decyzję 
o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie 
zachodzą okoliczności wskazane w  ust. 1. 
5. Wydając decyzję, o  której mowa w  ust. 4, organ nadzoru może ustalić termin 
nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji albo uzyskania uprawnień jednostki 
dominującej krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji. 
Termin ten może być wydłużony z  urzędu lub na wniosek podmiotu składającego 
zawiadomienie.  
Art. 91. 1. Organ nadzoru doręcza decyzję w  przedmiocie sprzeciwu, o  której 
mowa w  art. 90 ust.  1, w  terminie 60  dni roboczych od dnia otrzymania 
zawiadomienia i  wymaganych informacji i  dokumentów, nie później niż w  terminie 
2 dni roboczych od dnia jej wydania.  
©Kancelaria Sejmu   s. 78/319 
 
07.05.2019  
 2. Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie 
w przedmiocie zawiadomienia uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem 
decyzja została nadana w  placówce poc ztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu 
ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe (Dz.  U. z 2018 r. poz. 2188).  
Art. 92. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 82 ust.  1, 
może zrealizować zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli organ nadzoru nie doręczy 
decyzji w  przedmiocie sprzeciwu w  terminie 60  dni ro boczych, o  którym mowa 
w art. 91 ust.  1, albo jeżeli przed upływem tego terminu organ nadzoru wyda decyzję 
o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.  
Art. 93. W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji 
w przedmiocie sprzeciwu termin  60 dni roboczych, o  którym mowa w  art. 91 ust.  1, 
biegnie od dnia, w  którym organowi nadzoru doręczono prawomocny wyrok sądu 
administracyjnego.  
Art. 94. 1. W  przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji:  
1) z naruszeniem przepisu  art. 82 ust.  1 albo 
2) pomimo zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu, o  którym mowa  w art. 90 
ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu na zgłoszenie przez organ nadzoru sprzeciwu, o  którym 
mowa  w art. 90 ust.  1, albo  
4) po wyznaczonym przez organ nadzoru terminie na nabyci e albo objęcie akcji lub 
praw z  akcji, o  którym mowa  w art. 90 ust.  5 
– z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z  zastrzeżeniem  art. 95 
i art. 96. 
2. W przypadku wykonywania uprawnień jednostki dominującej krajowego 
zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji:  
1) z naruszeniem przepisu  art. 82 ust.  1 albo  
2) pomimo zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu, o  którym mowa  w art. 90 
ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu na zgłoszenie przez organ nadzoru sprzeciwu, o  którym 
mowa w  art. 90 ust.  1, albo  
4) uzyskanych po upływie terminu, o  którym mowa  w art. 90 ust.  5 
– członkowie zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji powołani przez jednostkę dominującą lub będący członkami zarządu, 
©Kancelaria Sejmu   s. 79/319 
 
07.05.2019  
 prokurentami lub osob ami pełniącymi kierownicze funkcje w  jednostce dominującej 
nie mogą uczestniczyć w  czynnościach z  zakresu reprezentacji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji.  
3. W przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarządu zostal i 
powołani przez jednostkę dominującą, powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia 
uzyskania przez ten podmiot uprawnień jednostki dominującej krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, z  zastrzeżeniem  art. 95 i art. 96. 
4. Uchwały w alnego zgromadzenia krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego  zakładu reasekuracji podjęte z naruszeniem przepisu  ust. 1 są nieważne, 
chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości głosów bez uwzględnienia 
głosów nieważnych. W  przypadkach, o  których mo wa w  ust. 1, prawo wytoczenia 
powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia przysługuje 
również organowi nadzoru. Przepisy  art. 425 ustawy  z dnia 15  września 2000  r. – 
Kodeks spółek handlowych stosuje się odpowiednio.  
5. Czynności z  zakresu reprezentacji krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji podejmowane z  udziałem członków zarządu 
z naruszeniem przepisów  ust. 2 i 3 są nieważne. Przepis  art. 58 § 3 ustawy  z dnia 
23 kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 
i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80 ) stosuje się odpowiednio.  
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, 2 lub 3, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w  wyznaczonym terminie.  
7. Jeżeli akcje nie zostaną zbyt e w terminie, o  którym mowa w  ust. 6, organ 
nadzoru może nałożyć na akcjonariusza krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji karę pieniężną do wysokości 10  000 000 zł, ustanowić 
w krajowym zakładzie ubezpieczeń lub krajowym zakładzie reasekuracji zarząd 
komisaryczny lub cofnąć zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej 
lub wykonywanie działalności reasekuracyjnej.  
8. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 82  ust. 1, nabył lub objął akcje lub 
prawa z  akcji, o  których mowa w  art. 82  ust. 1, i nie dochowuje zobowiązania, 
o którym mowa w  art. 90  ust. 3, organ nadzoru może, w  drodze decyzji, nałożyć na 
ten podmiot karę pieniężną do wysokości odpowiadającej wartości tych akcji lub praw 
z akcji. Wartość akcji lub praw z  akcji ustala na jest na dzień ich nabycia albo objęcia 
według wartości godziwej, o  której mowa w  ustawie z  dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości.  
©Kancelaria Sejmu   s. 80/319 
 
07.05.2019  
 9. Decyzja, o  której mowa w  ust. 8, jest natychmiast wykonalna.  
10. Organ nadzoru może określić w  decyzji, o  której mowa  w ust. 8, że kara 
pieniężna jest płatna w  miesięcznych ratach.  
11. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 82  ust. 1, wypełni zobowiązanie, 
o którym mowa w  art. 90  ust. 3, przed upływem terminu wskazanego w  decyzji, 
o której mowa w  ust. 7, organ nadzoru wyda je decyzję o  umorzeniu kary pieniężnej, 
o której mowa w  ust. 8:  
1) w całości albo  
2) w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku 
określonym w  ust. 10.  
Art. 94a. W przypadku zaległej kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 94  ust. 7 
i 8, organ nadzoru może nakazać krajowemu zakładowi ubezpieczeń lub krajowemu 
zakładowi reasekuracji, którego akcjonariuszem jest podmiot, na który została 
nałożona kara, przekazanie na poczet zaległej kary pieniężnej wraz z  odsetkami 
wszelkich płatności d okonywanych przez krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy 
zakład reasekuracji na rzecz tego akcjonariusza, w  kwocie odpowiadającej tej karze 
wraz z  odsetkami.  
Art. 95. W przypadku gdy wymagają tego interesy ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, a  wnioskodawca wykaże, 
że nie zachodzi przesłanka, o  której mowa w  art. 90 ust.  1 pkt  3, organ nadzoru może, 
w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w  drodze decyzji, wydanej na wniosek 
akcjonariusza lub jednostki dominującej krajowe go zakładu ubezpieczeń, uchylić 
zakazy, o  których mowa w  art. 94 ust.  1, 2 lub 3. Do wniosku wnioskodawca dołącza 
informacje, o  których mowa w  art. 84 ust.  1. 
Art. 96. W przypadku gdy wymagają tego interesy ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych  z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji 
oraz cedentów, a  wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o  której mowa 
w art. 90 ust.  1 pkt  3, organ nadzoru może, w  szczególnie uzasadnionych 
przypadkach, w  drodze decyzji, wydanej na wniosek akcjo nariusza lub jednostki 
dominującej krajowego zakładu reasekuracji, uchylić zakazy, o  których mowa 
w art. 94 ust.  1, 2 lub 3. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje, o  których 
mowa w  art. 84 ust.  1. 
©Kancelaria Sejmu   s. 81/319 
 
07.05.2019  
 Art. 97. Podmiot nabywający albo obejmujący akcje lub prawa z  akcji 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, w  trybie art.  82 
ust. 1, informuje o  nabyciu lub objęciu krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy 
zakład reasekuracji, którego akcji nabycie albo objęcie dotyczy, w  terminie 14  dni od 
dnia nabycia albo objęcia.  
Art. 98. 1. Jeżeli uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i  stabilnego 
zarządzania krajowym zakładem ubezpieczeń lub krajowym zakładem reasekuracji, 
z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpośrednio  lub 
pośrednio prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach 
określonych w  art. 82 ust.  1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio jednostką 
dominującą krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, lub 
z uwagi na możliwy w pływ tego podmiotu na krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy 
zakład reasekuracji, a  w szczególności w  przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie 
wykonuje zobowiązań, o  których mowa w  art. 90 ust.  3, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, zakazać wykonywania  prawa głosu z  akcji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji posiadanych przez ten podmiot lub 
wykonywania uprawnień jednostki dominującej przysługujących temu podmiotowi. 
Przy dokonywaniu oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu, przepisy 
art. 90 ust.  2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
2. Decyzja, o  której mowa  w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.  
3. Uchwała walnego zgromadzenia krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji jest nieważna, jeżeli przy je j podejmowaniu 
wykonano prawo głosu z  akcji, w  stosunku do których organ nadzoru wydał decyzję, 
o której mowa w  ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości 
głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytoczenia 
powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również organowi 
nadzoru. Przepisy art.  425 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek 
handlowych stosuje się odpowiednio.  
4. Jeżeli organ nadzoru wydał na podstawie  ust. 1 decyzję w  przedmiocie zakazu 
wykonywania uprawnień jednostki dominującej, przepisy art.  94 ust.  2, 3 i  5 stosuje 
się odpowiednio.  
5. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa  w ust. 1, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w  wyznaczonym terminie.  
©Kancelaria Sejmu   s. 82/319 
 
07.05.2019  
 6. Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym mowa  w ust. 5, organ 
nadzoru może nałożyć na akcjonariusza krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji karę pieniężną do wysokości 10  000 000 zł, ustanowić 
w krajowym zakładzie ubezpieczeń lub kra jowym zakładzie reasekuracji zarząd 
komisaryczny lub cofnąć zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej 
lub wykonywanie działalności reasekuracyjnej.  
7. Na wniosek akcjonariusza lub jednostki dominującej organ nadzoru uchyla 
decyzję, o  której m owa w ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej 
decyzji.  
8. W przypadku gdy dwa lub więcej podmiotów działa w  porozumieniu, 
o którym mowa  w art. 82 ust.  7, przepisy ust.  1–7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 99. 1. Podmiot, który zamierza zb yć bezpośrednio lub pośrednio akcje lub 
prawa z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, 
powiadamia o  zamiarze ich zbycia organ nadzoru, nie później niż na 14  dni przed 
planowanym zbyciem, jeżeli w  wyniku zbycia:  
1) jego udzi ał w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w  kapitale 
zakładowym spadłby odpowiednio poniżej jednej dziesiątej, jednej piątej, jednej 
trzeciej, jednej drugiej lub  
2) krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji przestałby być jego  
jednostką zależną.  
2. Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z  akcji krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji przez jednostkę zależną uważa się za 
zamiar ich zbycia lub zbycie przez jednostkę dominującą.  
3. Przepisu  ust. 2 nie sto suje się, gdy jednostką dominującą jest Skarb Państwa.  
4. Podmiot zbywający akcje lub prawa z  akcji krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji informuje o  zbyciu krajowy zakład ubezpieczeń 
lub krajowy zakład reasekuracji, którego akcj i zbycie dotyczy, w  terminie 14  dni, 
licząc od dnia zbycia.  
Art. 100. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają, po 
uzyska niu informacji, organ nadzoru o nabyciu lub objęciu albo zbyciu akcji lub praw 
z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powo duje to powstanie sytuacji, o  których mowa 
w art. 82 ust. 1 lub art.  99 ust. 1. 
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dołączają do rocznego sprawozdania 
finansowego przedstawianego organowi nadzoru informację o  posiadaniu przez 
©Kancelaria Sejmu   s. 83/319 
 
07.05.2019  
 akcjonariusza akcji da jących mu minimum 5% głosów na walnym zgromadzeniu lub 
minimum 5% kapitału zakładowego.  
3. Informacja, o  której mowa  w ust. 2, zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę albo firmę akcjonariusza;  
2) miejsce zamieszkania i  adres zamieszkania lub siedzibę i  adres  siedziby 
akcjonariusza;  
3) liczbę posiadanych akcji i  procent odpowiadających im głosów na walnym 
zgromadzeniu.  
Art. 101. 1. Organ nadzoru może uznać zakład ubezpieczeń wykonujący 
działalność w  formie spółki akcyjnej za małą  spółkę akcyjną, w  przypadku gd y 
spełnione są łącznie następujące warunki:  
1) roczna składka przypisana brutto zakładu nie przekracza równowartości 
w złotych 5  mln euro;  
2) łączne rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe brutto zakładu dla celów 
wypłacalności nie przekraczają równowartości w  złotych 25  mln euro;  
3) łączne rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe brutto grupy dla celów 
wypłacalności nie przekraczają równowartości w  złotych 25  mln euro – jeżeli 
zakład wchodzi w  skład grupy;  
4) zakład nie wykonuje działalności w  zakresie ubezpieczeni a lub reasekuracji 
odpowiedzialności cywilnej, kredytu i  gwarancji ubezpieczeniowej, chyba że 
stanowią one ryzyka dodatkowe;  
5) roczna składka przypisana brutto zakładu z  reasekuracji czynnej nie przekracza 
równowartości w  złotych 0,5  mln euro oraz 10% łąc znej składki przypisanej 
brutto;  
6) rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe brutto zakładu dla celów wypłacalności 
z reasekuracji czynnej nie przekraczają równowartości w  złotych 2,5  mln euro 
oraz 10% łącznych rezerw techniczno -ubezpieczeniowych brutto dla ce lów 
wypłacalności.  
2. Równowartość w  złotych wyrażonych w  euro kwot, o  których mowa w  ust. 1, 
ustala się zgodnie z  art. 272 ust. 6. 
3. Do zakładu ubezpieczeń uznanego za małą spółkę akcyjną nie stosuje się  
art. 80 ust. 1 i art. 272 ust. 1 pkt 1–3. 
4. Jeżel i którakolwiek z  kwot, o  których mowa w  ust. 1, zostanie przekroczona 
w 3 kolejnych latach obrotowych, zakład ubezpieczeń traci status małej spółki 
©Kancelaria Sejmu   s. 84/319 
 
07.05.2019  
 akcyjnej. Zakład ubezpieczeń dostosowuje swoją działalność do wymogów okreś -
lonych  w ustawie, począwszy od 4. kolejnego roku obrotowego. Zakład ubezpieczeń 
informuje o  tym organ nadzoru.  
Rozdział 5  
Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w  formie towarzystwa ubezpieczeń 
wzajemnych i  zakład reasekuracji wykonujący działalność w  formie 
towarzystwa reasekuracji wzajemnej  
Art. 102. Zakład ubezpieczeń, który ubezpiecza swoich członków na zasadzie 
wzajemności, jest towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych.  
Art. 103. Do umów ubezpieczenia zawieranych z  towarzystwem ubezpieczeń 
wzajemnych przez pod mioty będące członkami tego towarzystwa nie stosuje się 
przepisów o  zamówieniach publicznych.  
Art. 104. Zakład reasekuracji, który przyjmuje ryzyko cedowane przez swoich 
członków na zasadzie wzajemności, jest towarzystwem reasekuracji wzajemnej.  
Art. 105. 1. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych oraz towarzystwo 
reasekuracji wzajemnej, zwane dalej „towarzystwem ”, podlegają wpisowi do 
Krajowego Rejestru Sądowego.  
2. Towarzystwo uzyskuje osobowość prawną z  chwilą wpisania do Krajowego 
Rejestru Sądowego.  
Art. 106. 1. Statut towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych określa 
w szczególności:  
1) nazwę i  siedzibę towarzystwa;  
2) terytorialny zasięg działalności;  
3) liczbę członków zarządu i  rady nadzorczej;  
4) zakres rzeczowy działalności, z  określeniem działu, grup i  rodzaj ów 
ubezpieczeń;  
5) zakres działalności reasekuracyjnej;  
6) wysokość kapitału zakładowego;  
7) zasady wykorzystania nadwyżki bilansowej oraz sposób pokrycia strat;  
8) zasady umarzania udziałów;  
9) zasady uzyskania i  utraty członkostwa oraz rodzaje członkostw a; 
10) sposób rozwiązania towarzystwa;  
©Kancelaria Sejmu   s. 85/319 
 
07.05.2019  
 11) zasady dokonywania ogłoszeń towarzystwa, w  tym oznaczenie pisma do 
ogłoszeń;  
12) organ uprawniony do zatwierdzania ogólnych warunków ubezpieczenia.  
2. Do statutu towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych mogą być włączon e ogólne 
warunki ubezpieczenia.  
3. Statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej określa w  szczególności elementy, 
o których mowa  w ust. 1 pkt  1, 3 i  5–11 oraz zakres działalności reasekuracyjnej, 
o którym mowa w  art. 165 ust.  2. 
4. Statut towarzystwa jest spo rządzany w  formie aktu notarialnego.  
5. Statut towarzystwa wymaga przed zarejestrowaniem zatwierdzenia przez 
organ nadzoru.  
Art. 107. Zmiany w  statucie towarzystwa w  zakresie:  
1) zmiany siedziby lub nazwy,  
2) zmiany rzeczowego zakresu działalności oraz zmi any terytorialnego zasięgu 
działalności – w przypadku towarzystw ubezpieczeń wzajemnych,  
3) obniżenia kapitału zakładowego,  
4) tworzenia w  ciężar kosztów funduszy, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
dla celów rachunkowości i  innych rezerw,  
5) zmiany zasad reprezentacji towarzystwa,  
6) zmian w  gospodarowaniu majątkiem i  aktywami towarzystwa, w  tym w  zakresie 
określenia kompetencji organów towarzystwa oraz spłat z  tytułu zobowiązań 
wobec członków towarzystwa,  
7) zmian w  funduszu organizacyjnym, z  zastrz eżeniem  art. 162 ust.  2 pkt  6 
– wymagają przed zarejestrowaniem zatwierdzenia przez organ nadzoru.  
Art. 108. W towarzystwie mogą być tworzone związki wzajemności 
członkowskiej, jeżeli tak stanowi statut towarzy stwa. 
Art. 109. 1. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, uznać towarzystwo 
ubezpieczeń wzajemnych za małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, jeżeli 
spełnione są łącznie następujące warunki:  
1) towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych posiada ograniczony zakres działalności 
ze względu na małą liczbę człon ków oraz niewielką liczbę lub niskie sumy 
zawieranych umów ubezpieczenia lub niewielki terytorialny zasięg działalności;  
2) towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych ubezpiecza jedynie swoich członków;  
©Kancelaria Sejmu   s. 86/319 
 
07.05.2019  
 3) członkami towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych jest zdefinio wany w  statucie 
krąg:  
a) osób fizycznych wykonujących określony zawód lub działalność, a  także 
członkowie ich rodzin,  
b) osób prawnych, których cel działalności odnosi się do zawodu lub 
działalności, o  których mowa  w lit. a, z wyłączeniem spółek prawa 
hand lowego;  
4) roczna składka przypisana brutto w  3 ostatnich latach obrotowych, 
a w przypadku towarzystwa wykonującego działalność w  krótszym okresie – od 
początku wykonywania działalności, nie przekracza równowartości w  złotych 
5 mln euro, ustalonej zgodnie  z art. 272 ust.  6, oraz towarzystwo ubezpieczeń 
wzajemnych przedstawi wiarygodną prognozę, że powyższa wartość nie zostanie 
przekroczona w  ciągu kolejnych 5  lat obrotowych;  
5) towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych nie wykonuje działalności w  zakresie 
ubezpiec zenia odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenia kredytu ani gwarancji 
ubezpieczeniowej, chyba że stanowią one ryzyka dodatkowe.  
2. Decyzja o  uznaniu towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych za małe 
towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych podlega wpisowi do Krajowego Rejestru 
Sądowego.  
3. Jeżeli kwota, o  której mowa  w ust. 1 pkt  4, zostanie przekroczona 
w 3 kolejnych latach obrotowych, towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych traci status 
małego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych. Towarzystwo ubezpieczeń 
wzajemnych dostosowu je swoją działalność do wymogów określonych w  ustawie 
począwszy od 4. kolejnego roku obrotowego. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych 
informuje o  tym organ nadzoru.  
4. Małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych nie może wykonywać 
działalności w  zakresie reaseku racji czynnej.  
5. Do towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych uznanego za małe towarzystwo 
ubezpieczeń wzajemnych nie stosuje się przepisów  art. 113 ust. 1, art. 114 i art. 285 
ust. 1 pkt 5 oraz przepisów ustawy dotyczących kapitałowego wymogu wypłacalności 
i minimalnego wymogu kapitałowego.  
Art. 110. 1. Za zgodą organu nadzoru do towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, 
które łącznie spełnia warunki, o  których mowa w  art. 101 ust. 1, nie stosuje się 
przepisów  art. 114 ust. 1 i art. 272 ust. 1 pkt 1–3. 
©Kancelaria Sejmu   s. 87/319 
 
07.05.2019  
 2. Jeżeli którakolwiek z  kwot, o  których mowa w  art. 101 ust. 1, zostanie 
przekroczona w  3 kolejnych latach obrotowych, zakład ubezpieczeń dostosowuje 
swoją działalność do wymogów określonych w  ustawie p ocząwszy od 4. kolejnego 
roku obrotowego.  
Art. 111. 1. Jeżeli statut towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych nie stanowi 
inaczej, uzyskanie członkostwa w towarzystwie ubezpieczeń wzajemnych jest 
związane z  zawarciem umowy ubezpieczenia, a  jego utrata ‒ z wygaśn ięciem 
stosunku ubezpieczenia.  
2. Statut towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych może przewidywać, że 
towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych będzie ubezpieczało także osoby niebędące 
członkami towarzystwa. Osoby te nie mo gą być zobowiązane do udziału 
w pokrywaniu s traty towarzystwa przez wnoszenie dodatkowej składki 
ubezpieczeniowej.  
3. Składki od osób, o  których mowa w  ust. 2, nie mogą stanowić więcej niż 10% 
składki przypisanej brutto towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.  
Art. 112. Jeżeli statut towarzystwa reasekur acji wzajemnej nie stanowi inaczej, 
uzyskanie  członkostwa w towarzystwie reasekuracji wzajemnej jest związane 
z zawarciem umowy reasekuracji, a  jego utrata ‒ z wygaśnięciem stosunku 
reasekuracji.  
Art. 113. 1. Kapitał zapasowy i  kapitał rezerwowy towarzystw a są tworzone 
według zasad, o  których mowa w  art. 396 ustawy  z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks 
spółek handlowych, z  tym że obniżenie kapitału zapasowego może nastąpić wyłącznie 
przez pokrycie straty bilansowej.  
2. Statut towarzystwa określa system świadc zeń członków na rzecz towarzystwa. 
Przysługujące członkowi należności  majątkowe od towarzystwa nie zwalniają tego 
członka z  obowiązku opłacania składek.  
3. Członkowie towarzystwa nie odpowiadają za jego zobowiązania.  
4. Statut towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych może przewidywać 
zmniejszenie świadczeń towarzystwa na rzecz członków z  tytułu ubezpieczeń, chyba 
że przewiduje on nieograniczony udział członków w  pokryciu straty w  technicznym 
rachunku ubezpieczeń.  
Art. 114. 1. Kapitał zakładowy towarzystwa ub ezpieczeń wzajemnych nie może 
być niższy niż nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego 
©Kancelaria Sejmu   s. 88/319 
 
07.05.2019  
 wymaganego dla grup ubezpieczeń, o  których mowa w  załączniku do ustawy, 
w zakresie których towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych posiada zezwolenie na 
wykonywanie działalności ubezpieczeniowej.  
2. Kapitał zakładowy towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie może być niższy 
niż nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego wymaganego 
dla zakładu reasekuracji, o  którym mowa odpowiednio w  art. 272 us t. 1 pkt 4 lub 5.  
3. Kapitał zakładowy towarzystwa jest pokrywany w  całości wkładem 
pieniężnym w  terminie 30  dni od dnia zarejestrowania towarzystwa.  
4. Statut towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych może przewidywać spłacanie 
kapitału zakładowego tylko z  nadwy żek rocznych i  w okresie tworzenia kapitału 
zapasowego osobom, które wniosły kapitał zakładowy, lub niespłacanie kapitału 
zakładowego określonym osobom.  
5. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych może obniżyć kapitał zakładowy 
przez zmniejszenie nominalnej wart ości udziałów lub przez umorzenie części 
udziałów.  
6. Osoby, które wniosły kapitał zakładowy, mogą być członkami zarządu lub 
rady nadzorczej towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych w  zakresie określonym 
w statucie do czasu spłacenia kapitału.  
7. Spłata kapitału  zakładowego powoduje nabycie udziałów własnych przez 
towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych.  
8. Jeżeli udziały własne towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych nie zostaną zbyte 
w terminie 12  miesięcy od dnia nabycia, podlegają umorzeniu w  drodze obniżenia 
kapitału zakładowego.  
9. Udziały własne towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych w  bilansie dla celów 
rachunkowości umieszcza się jako osobną pozycję pod nazwą „Udziały własne do 
zbycia ”. 
10. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych nie może wykonywać samo albo 
przez pełnomocn ików uprawnień wynikających z  udziałów własnych.  
11. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych może przeznaczyć nadwyżkę roczną 
na spłatę kapitału zakładowego, o  którym mowa w  ust. 4, albo na zwiększenie 
kapitałów własnych i  funduszy członkowskich tworzonych w  tym towarzystwie.  
Art. 115. Do towarzystwa innego niż towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych 
uznane za małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych stosuje się odpowiednio 
przepisy  art. 82‒99. 
©Kancelaria Sejmu   s. 89/319 
 
07.05.2019  
 Art. 116. Organami towarzystwa są:  
1) zarząd towarzystwa, zwany dalej w  niniejszym rozdziale „zarządem ”; 
2) rada nadzorcza towarzystwa, zwana dalej w  niniejszym rozdziale „radą 
nadzorczą ”; 
3) walne zgromadzenie członków towarzystwa, zwane dalej w  niniejszym rozdziale 
„walnym zgromadzeniem ”. 
Art. 117. 1. Zarząd prowadzi sprawy towarzystwa i  reprezentuje towarzystwo.  
2. W skład zarządu mogą być powołane osoby spośród członków towarzystwa 
lub spoza ich grona.  
3. Członków zarządu powołuje i  odwołuje walne zgromadzenie, chyba że statut 
towarzystwa stanowi inaczej.  
Art. 118. Mandat c złonka zarządu wygasa najpóźniej z  dniem odbycia walnego 
zgromadzenia zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za ostatni pełny rok 
obrotowy pełnienia funkcji członka zarządu, a  także wskutek śmierci członka zarządu, 
jego rezygnacji albo odwołania go ze skł adu zarządu. Do złożenia rezygnacji przez 
członka zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o  wypowiedzeniu zlecenia przez 
przyjmującego zlecenie.  
Art. 119. Członek zarządu może być w  każdym czasie odwołany lub zawieszony 
w czynnościach. Nie pozbawia go to roszczeń ze stosunku pracy lub innego stosunku 
prawnego dotyczącego pełnienia funkcji członka zarządu.  
Art. 120. 1. Prawo członka zarządu do prowadzenia spraw towarzystwa i  jego 
reprezentowania dotyczy czynności sądowych i  pozasądowych towarzystwa, 
z wyjąt kiem spraw, które wymagają uchwały walnego zgromadzenia.  
2. Prawa członka zarządu do prowadzenia spraw towarzystwa i  jego 
reprezentowania nie można ograniczyć ze skutkiem wobec osób trzecich.  
Art. 121. 1. Sposób reprezentowania towarzystwa określa jego sta tut. Jeżeli 
statut towarzystwa nie zawiera postanowień w  tym przedmiocie, do składania 
oświadczeń woli i  podpisywania pism w  imieniu towarzystwa jest wymagane 
współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie 
z prokurentem.  
2. Przepis ust. 1 nie wyłącza ustanowienia prokury jednoosobowej lub łącznej 
ani nie ogranicza praw prokurentów wynikających z  przepisów o  prokurze.  
©Kancelaria Sejmu   s. 90/319 
 
07.05.2019  
 3. Oświadczenia pisemne kierowane do towarzystwa, złożone w  jego lokalu albo 
jednemu z  członków zarządu lub prokur entowi mają skutek względem towarzystwa.  
Art. 122. 1. W  oświadczeniach pisemnych towarzystwa kierowanych do 
oznaczonej osoby zamieszcza się:  
1) nazwę towarzystwa, jego siedzibę i  adres;  
2) oznaczenie sądu rejestrowego i  numeru, pod którym towarzystwo jest wpisane 
do rejestru;  
3) imiona i  nazwiska członków zarządu.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy oświadczeń woli 
kierowanych do osób pozostających z towarzys twem w  stałych stosunkach 
umownych.  
Art. 123. W umowach między towarzystwem a  członka mi zarządu, a  także 
w sporach z  nimi, towarzystwo reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik wybrany 
przez walne zgromadzenie.  
Art. 124. 1. Członek zarządu nie może bez zgody towarzystwa zajmować się 
interesami konkurencyjnymi ani uczestniczyć w  podmiocie  konkurencyjnym. Jeżeli 
statut towarzystwa nie stanowi inaczej, zgody udziela organ uprawniony do powołania 
zarządu.  
2. W przypadku sprzeczności interesów towarzystwa z  osobistymi interesami 
członka zarządu, jego współmałżonka, krewnych i  powinowatych do d rugiego stopnia 
oraz osób, z  którymi jest on powiązany osobiście, członek zarządu wstrzymuje się od 
udziału w  rozstrzygnięciu takich spraw i  żąda zaznaczenia tego w  protokole 
posiedzenia zarządu.  
Art. 125. Posiedzenia zarządu są protokołowane. Protokoły za wierają porządek 
obrad, imiona i  nazwiska obecnych członków zarządu, liczbę głosów oddanych na 
poszczególne uchwały oraz zdania odrębne. Protokoły podpisują obecni na 
posiedzeniu członkowie zarządu. W  protokole zamieszcza się podjęte uchwały.  
Art. 126. 1. Rada nadzorcza składa się co najmniej z  pięciu członków 
powoływanych i  odwoływanych przez walne zgromadzenie.  
2. Statut towarzystwa może przewidywać inny sposób powoływania lub 
odwoływania członków rady nadzorczej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 91/319 
 
07.05.2019  
 3. Członek zarządu, likwidator i  pracowni k towarzystwa zajmujący stanowisko 
głównego księgowego, radcy prawnego lub inne podlegające bezpośrednio członkowi 
zarządu nie mogą być równocześnie członkami rady nadzorczej.  
Art. 127. 1. Rada nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością 
towarzystwa we wszystkich dziedzinach jego działalności.  
2. Do kompetencji rady nadzorczej należy w  szczególności ocena sprawozdania 
finansowego, co do zgodności zarówno z  księgami i  dokumentami, jak i  ze stanem 
faktycznym, badanie sprawozdania zarządu z  działalności towarzystwa, badanie 
wniosków zarządu co do podziału nadwyżki bilansowej albo pokrycia straty 
bilansowej oraz składanie walnemu zgromadzeniu corocznego sprawozdania 
pisemnego z  wyników powyższej oceny.  
3. W celu wykonania obowiązków, o  których mowa w  ust. 2, rada nadzorcza 
może badać czynności towarzystwa, żądać od zarządu i  pracowników towarzystwa 
sprawozdań i  wyjaśnień, dokonywać rewizji stanu majątku oraz sprawdzać księgi 
i dokumenty.  
Art. 128. 1. Do kompetencji rady nadzorczej należy również zawieszanie  
w czynnościach poszczególnych lub wszystkich członków zarządu oraz delegowanie 
członków rady nadzorczej do czasowego wykonywania czynności członków zarządu, 
którzy nie mogą sprawować swoich czynności.  
2. W przypadku długotrwałej niemożności sprawowania cz ynności przez 
członka zarządu rada nadzorcza niezwłocznie podejmuje odpowiednie działania 
w celu dokonania zmiany w  składzie zarządu.  
Art. 129. 1. Towarzystwo może rozszerzyć uprawnienia rady nadzorczej 
w statucie, który w  szczególności może przewidywać ob owiązek uzyskania przez 
zarząd uprzedniej zgody rady nadzorczej na dokonanie określonych czynności.  
2. W przypadku niewyrażenia przez radę nadzorczą zgody na dokonanie 
określonej czynności, zarząd może zwrócić się do walnego zgromadzenia, aby podjęło 
uchwa łę udzielającą zgody na dokonanie tej czynności.  
Art. 130. Rada nadzorcza wykonuje swoje obowiązki kolegialnie. Rada 
nadzorcza może delegować swoich członków do samodzielnego pełnienia 
określonych czynności nadzorczych.  
Art. 131. 1. Uchwały rady nadzorczej  mogą być podjęte, jeżeli wszyscy jej 
członkowie zostali zawiadomieni o posiedzeniu rady nadzorczej. Uchwały zapadają 
©Kancelaria Sejmu   s. 92/319 
 
07.05.2019  
 bezwzględną większością głosów, w  obecności co najmniej połowy członków rady 
nadzorczej, chyba że statut towarzystwa stanowi inaczej.  
2. Do protokołów rady nadzorczej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące 
protokołów zarządu.  
3. Walne zgromadzenie uchwala regulamin dla rady nadzorczej określający jej 
organizację i  sposób wykonywania przez nią czynności.  
Art. 132. Najwyższym organem towar zystwa jest walne zgromadzenie. 
W sprawach niezastrzeżonych w  ustawie lub statucie do właściwości innych organów 
towarzystwa podejmowanie uchwał należy do walnego zgromadzenia.  
Art. 133. 1. Zwyczajne walne zgromadzenie odbywa się w  terminie 6  miesięcy 
po upływie roku obrotowego.  
2. Przedmiotem obrad zwyczajnego walnego zgromadzenia, poza sprawami 
wymienionymi w  statucie, jest:  
1) rozpatrzenie i  zatwierdzenie sprawozdania zarządu z  działalności towarzystwa, 
bilansu dla celów rachunkowości oraz rachunku zyskó w i strat za rok ubiegły;  
2) podjęcie uchwały o  podziale nadwyżki bilansowej albo o  pokryciu straty 
bilansowej;  
3) udzielenie członkom organów towarzystwa absolutorium z  wykonania przez 
nich obowiązków.  
Art. 134. Walne zgromadzenie odbywa się w  siedzibie towarzystwa. Statut 
towarzystwa może zawierać odmienne postanowienia dotyczące określenia miejsca 
zwołania walnego zgromadzenia, jednakże walne zgromadzenie może odbywać się 
wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 135. 1. Walne zgromadzenie  zwołuje zarząd.  
2. Rada nadzorcza ma prawo zwołania zwyczajnego walnego zgromadzenia, 
jeżeli zarząd nie zwoła go w  terminie określonym w  art. 133 ust. 1, oraz 
nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, jeżeli zwołanie go uzna za wskazane, 
a zarząd nie zwoła wal nego zgromadzenia w  terminie 14  dni od dnia zgłoszenia 
odpowiedniego żądania przez radę nadzorczą.  
3. Statut towarzystwa może przyznać uprawnienie, o  którym mowa w  ust. 2, 
także innym osobom.  
Art. 136. 1. Członkowie towarzystwa uprawnieni do udziału w  waln ym 
zgromadzeniu reprezentujący przynajmniej jedną dziesiątą udziałów lub głosów na 
©Kancelaria Sejmu   s. 93/319 
 
07.05.2019  
 walnym zgromadzeniu, mogą żądać zwołania nadzwyczajnego walnego 
zgromadzenia, jak również umieszczenia określonych spraw w  porządku obrad 
najbliższego walnego zgromadzenia. Żądanie takie należy złożyć na piśmie do zarządu 
najpóźniej na 30  dni przed proponowanym terminem walnego zgromadzenia.  
2. Statut towarzystwa może przyznać uprawnienia, o  których mowa w  ust. 1, 
członkom towarzystwa uprawnionym do udziału w  walnym zgromadze niu 
reprezentującym mniej niż jedną dziesiątą udziałów lub głosów na walnym 
zgromadzeniu.  
3. Jeżeli w  terminie 14  dni od dnia przedstawienia żądania zarządowi 
nadzwyczajne walne zgromadzenie nie będzie zwołane, sąd rejestrowy może, po 
wezwaniu zarządu do z łożenia oświadczenia, upoważnić do zwołania nadzwyczajnego 
walnego zgromadzenia członków towarzystwa uprawnionych do udziału w  walnym 
zgromadzeniu, występujących z  tym żądaniem. Sąd wyznacza przewodniczącego tego 
walnego zgromadzenia. Walne zgromadzenie po dejmuje uchwałę rozstrzygającą, czy 
koszty zwołania i  odbycia walnego zgromadzenia ma ponieść towarzystwo.  
4. W ogłoszeniach i  zawiadomieniach o  zwołaniu nadzwyczajnego walnego 
zgromadzenia, o  którym mowa w  ust. 3, należy powołać się na postanowienie sądu 
rejestrowego.  
5. Zawiadomienia, o  których mowa w  ust. 4, wysyłane są przesyłką poleconą, za 
zwrotnym potwierdzeniem odbioru.  
Art. 137. 1. Walne zgromadzenie zwołuje się przez ogłoszenie dokonane co 
najmniej na 14  dni przed terminem walnego zgromadzenia.  
2. W ogłoszeniu należy oznaczyć datę, godzinę i  miejsce odbycia walnego 
zgromadzenia oraz szczegółowy porządek obrad. W  przypadku zamierzonej zmiany 
statutu towarzystwa należy powołać dotychczas obowiązujące postanowienia oraz 
treść projektowanej zmiany.  
Art. 138. Jeżeli statut towarzystwa nie stanowi inaczej, walne zgromadzenie jest 
ważne bez względu na liczbę reprezentowanych na nim udziałów.  
Art. 139. Jeżeli statut towarzystwa nie stanowi inaczej, walne zgromadzenie 
otwiera przewodniczący rady nadzorczej  albo jego zastępca, a  następnie spośród osób 
uprawnionych do uczestnictwa w  walnym zgromadzeniu wybiera się 
przewodniczącego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 94/319 
 
07.05.2019  
 Art. 140. 1. Podczas obrad walnego zgromadzenia jest wyłożona, podpisana 
przez jego przewodniczącego, lista obecności zawierająca  spis jego uczestników 
z wymienieniem liczby udziałów na walnym zgromadzeniu, które każdy z  nich 
reprezentuje, i  służących im głosów.  
2. Na wniosek członków towarzystwa uprawnionych do udziału w  walnym 
zgromadzeniu, reprezentujących przynajmniej jedną dzie siątą udziałów lista 
obecności jest sprawdzana przez wybraną w  tym celu komisję złożoną co najmniej 
z trzech osób. Wnioskodawcy mają prawo wyboru jednego członka komisji.  
Art. 141. 1. Członkowie towarzystwa uprawnieni do udziału w  walnym 
zgromadzeniu mogą uczestniczyć w  walnym zgromadzeniu oraz wykonywać prawo 
głosu osobiście lub przez pełnomocników.  
2. Pełnomocnictwa udziela się pod rygorem nieważności na piśmie i  dołącza się 
do protokołu walnego zgromadzenia.  
3. Członek zarządu lub pracownik towarzystwa n ie mogą być pełnomocnikami 
na walnym zgromadzeniu.  
Art. 142. Członek towarzystwa uprawniony do udziału w  walnym zgromadzeniu 
nie może osobiście, przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby głosować 
przy podejmowaniu uchwały dotyczącej jego odpowie dzialności wobec towarzystwa 
z jakiegokolwiek tytułu, przyznania mu wynagrodzenia, umowy między nim 
a towarzystwem oraz sporu między nim a  towarzystwem.  
Art. 143. 1. Uchwały walnego zgromadzenia zapadają bezwzględną większością 
głosów oddanych, jeżeli stat ut towarzystwa lub przepisy ustawy nie stanowią inaczej.  
2. Głosowanie jest jawne. Tajne głosowanie zarządza się przy wyborach 
organów towarzystwa lub likwidatorów oraz przy głosowaniach nad wnioskami 
o odwołanie członków organów towarzystwa lub likwidator ów, o  pociągnięcie ich do 
odpowiedzialności, jak również w  sprawach osobowych. Tajne głosowanie zarządza 
się również na żądanie choćby jednego z  obecnych.  
3. Obrady walnego zgromadzenia są protokołowane przez notariusza.  
4. W protokole należy stwierdzić pr awidłowość zwołania walnego zgromadzenia 
i jego zdolność do podejmowania uchwał, wymienić podjęte uchwały, liczbę głosów 
oddanych za każdą uchwałą i  zgłoszone sprzeciwy. W  protokole zamieszcza się 
podjęte uchwały. Do protokołu dołącza się odpowiednie dokum enty, w  tym dowody 
©Kancelaria Sejmu   s. 95/319 
 
07.05.2019  
 zwołania walnego zgromadzenia i  listę obecności z  podpisami uczestników 
zgromadzenia.  
5. Odpis protokołu zarząd umieszcza w  księdze protokołów. Członkowie 
towa rzystwa uprawnieni do udziału w walnym zgromadzeniu mogą przeglądać księgę 
protokołów oraz żądać wydania poświadczonych przez zarząd odpisów uchwał.  
Art. 144. 1. Uchwała walnego zgromadzenia sprzeczna ze statutem towarzystwa 
lub dobrymi obyczajami może być zaskarżona w  drodze powództwa o  uchylenie 
uchwały wytoczonego przeciwko towar zystwu.  
2. Prawo do wytoczenia powództwa o  uchylenie uchwały walnego zgromadzenia 
przysługuje:  
1) zarządowi, radzie nadzorczej oraz poszczególnym członkom tych organów;  
2) członkowi towarzystwa uprawnionemu do udziału w  walnym zgromadzeniu, 
który głosował przeciwko uchwale, a  po jej podjęciu zażądał zaprotokołowania 
sprzeciwu;  
3) członkowi towarzystwa uprawnionemu do udziału w  walnym zgromadzeniu, 
bezzasadnie niedopuszczonemu do udziału w  walnym zgromadzeniu;  
4) innym członkom towarzystwa uprawnionym do udz iału w  walnym 
zgromadzeniu, którzy nie byli obecni na walnym zgromadzeniu, jedynie 
w przypadku wadliwego zwołania zgromadzenia lub podjęcia uchwały 
w sprawie nieobjętej porządkiem obrad.  
3. Uchwała walnego zgromadzenia może być zaskarżona przez członka 
towarzystwa uprawnionego do udziału w  walnym zgromadzeniu nawet w  przypadku 
zgodności uchwały z  przepisami prawa i  statutem towarzystwa, jeżeli jest sprzeczna 
z interesem towarzystwa lub ma na celu pokrzywdzenie członka towarz ystwa 
uprawnionego do udziału w walnym zgromadzeniu.  
4. Powództwo o  uchylenie uchwały walnego zgromadzenia wytacza się 
w terminie 30  dni od dnia otrzymania wiadomości o  uchwale, nie później jednak niż 
w terminie 6  miesięcy od dnia podjęcia uchwały.  
Art. 145. 1. Uchwała walnego zgromadzeni a sprzeczna z  prawem może być 
zaskarżona w  drodze powództwa wyto czonego przeciwko towarzystwu 
o stwierdzenie nieważności uchwały. Przepisu art.  189 ustawy z  dnia 17  listopada 
©Kancelaria Sejmu   s. 96/319 
 
07.05.2019  
 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1 360, z późn. zm.8)) 
nie stosuje się.  
2. Prawo do wytoczenia powództwa o  uchylenie uchwały walnego zgromadzenia 
przysługuje osobom, o  których mowa w  art. 144 ust. 2. 
3. Prawo do wytoczenia powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały 
walnego zgromadzenia wygasa z  upływem 6  miesięcy od dnia, w  którym uprawniony 
powziął wiadomość o  uchwale, nie później jednak niż z  upływem 2  lat od dnia 
podjęcia uchwały.  
Art. 146. 1. W  sporze dotyczącym uchylenia lub stwierdzenia nieważności 
uchwały walnego zgromadzenia pozwane towarzystwo rep rezentuje zarząd, jeżeli na 
mocy uchwały walnego zgromadzenia nie został ustanowiony w  tym celu 
pełnomocnik.  
2. Jeżeli zarząd nie może działać za towarzystwo, a  walne zgromadzenie nie 
podjęło uchwały o  ustanowieniu pełnomocnika, sąd właściwy do rozstrzygni ęcia 
powództwa wyznacza kuratora towarzystwa.  
Art. 147. 1. Prawomocny wyrok uchylający uchwałę ma moc obowiązującą 
w stosunkach między towarzystwem a  członkami towarzystwa uprawnionymi do 
udziału w  walnym zgromadzeniu.  
2. W przypadkach, w  których ważność c zynności dokonanej przez towarzystwo 
jest zależna od uchwały walnego zgromadzenia, uchylenie takiej uchwały nie ma 
skutku wobec osób trzecich działających w  dobrej wierze.  
3. Przepisy  ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do wyroku, który zapadł w  wyniku 
powó dztwa o  stwierdzenie nieważności uchwały.  
Art. 148. 1. Zmiana statutu towarzystwa wymaga uchwały walnego 
zgromadzenia podjętej większością co najmniej trzech czwartych oddanych głosów.  
2. Walne zgromadzenie może upoważnić radę nadzorczą do dokonania w  jego 
uchwałach zmian o  charakterze redakcyjnym.  
3. Zmiany statutu towarzystwa nie mogą ograniczać praw wynikających 
z zawartych umów ubezpieczenia.  
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz.  1467, 
1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.  
©Kancelaria Sejmu   s. 97/319 
 
07.05.2019  
 Art. 149. Uchwała o  rozwiązaniu towarzystwa lub połączeniu z  innym 
towarzystwem jest podejmowana większością co najmniej trzech czwartych oddanych 
głosów.  
Art. 150. 1. Towarzystwo może zostać przekształcone w  spółkę akcyjną. Do 
przekształcenia towarzystwa stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 
15 września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych dotyczące powstani a spółki 
akcyjnej.  
2. Do przekształcenia towarzystwa wymaga się:  
1) sporządzenia planu przekształcenia towarzystwa wraz z  opinią biegłego 
rewidenta;  
2) podjęcia uchwały o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną i  jej 
zatwierdzenia przez organ nadzoru;  
3) powołania członków organów spółki akcyjnej powstałej w  wyniku 
przekształcenia towarzystwa;  
4) podpisania przez członków towarzystwa statutu spółki akcyjnej powstałej 
w wyniku przekształcenia towarzystwa;  
5) wykreślenia towarzystwa z  rejestru i  dokonani a wpisu do rejestru spółki akcyjnej 
powstałej w  wyniku przekształcenia towarzystwa.  
3. Do przygotowania planu przekształcenia towarzystwa stosuje się odpowiednio 
przepisy ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych.  
Art. 151. 1. Uchwała o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną jest 
podejmowana większością co najmniej trzech czwartych oddanych głosów przez 
walne zgromadzenie.  
2. Uchwała o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną zawiera:  
1) nazwę i  siedzibę towarzystwa przekształca nego oraz firmę i  siedzibę spółki 
akcyjnej, która powstanie w  wyniku przekształcenia towarzystwa;  
2) zasady ustalenia wartości udziałów towarzystwa określonych na podstawie 
sprawozdania finansowego sporządzanego dla celów przekształcenia;  
3) określenie wysokości kapitału zakładowego spółki akcyjnej, która powstanie 
w wyniku przekształcenia towarzystwa;  
4) sposób objęcia akcji oraz zakres praw przyznanych akcjonariuszom 
uczestniczącym w  spółce akcyjnej, która powstanie w  wyniku przekształcenia 
towarzystwa , jeżeli przyznanie takich praw jest przewidziane;  
©Kancelaria Sejmu   s. 98/319 
 
07.05.2019  
 5) zasięg terytorialny i  rzeczowy zakres działalności spółki akcyjnej, która 
powstanie w  wyniku przekształcenia towarzys twa; 
6) zgodę na treść statutu spółki akcyjnej, która powstanie w  wyniku przekształc enia 
towarzystwa;  
7) imiona i  nazwiska członków zarządu oraz rady nadzorczej spółki akcyjnej, która 
powstanie w  wyniku przekształcenia towarzystwa.  
Art. 152. 1. Towarzystwo, na 30  dni przed planowanym podjęciem uchwały 
o przekształceniu towarzystwa w  spółk ę akcyjną, wzywa członków w  sposób 
przewidziany dla ich zawiadamiania do złożenia oświadczeń o  uczestnictwie 
w powstającej spółce akcyjnej w  zakresie:  
1) zamiaru objęcia akcji spółki, która powstanie w  wyniku przekształcenia 
towarzystwa;  
2) kontynuowania u mowy ubezpieczenia w  zakładzie ubezpieczeń, który powstanie 
w wyniku przekształcenia towarzys twa – w przypadku towarzystwa ubezpieczeń 
wzajemnych.  
2. Oświadczenie, o  którym mowa  w ust. 1, składa się, pod rygorem nieważności, 
w formie pisemnej.  
3. Członkow i, który nie złożył oświadczenia o  uczestnictwie w  powstającej 
spółce akcyjnej, przysługuje:  
1) roszczenie o  zapłatę kwoty odpowiadającej wartości jego udziału 
w towarzystwie, zgodnie ze sprawozdaniem finansowym sporządzonym dla 
celów przekształcenia;  
2) prawo wypowiedzenia umowy ubezpieczenia.  
4. Towarzystwo jest obowiązane do zapłaty kwoty, o  której mowa  w ust. 3 pkt  1, 
nie później niż w  terminie 6  miesięcy od dnia przekształcenia towarzystwa w  spółkę 
akcyjną.  
5. Roszczenie o  zapłatę kwoty, o  której mowa  w ust. 3 pkt  1, przedawnia się 
z upływem 2  lat od dnia podjęcia uchwały o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę 
akcyjną.  
Art. 153. Oświadczenia członków towarzystwa o  nieuczestniczeniu 
w powstającej spółce akcyjnej przedstawia się na walnym zgromadzeniu, k tóre ma 
podjąć uchwałę o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną.  
©Kancelaria Sejmu   s. 99/319 
 
07.05.2019  
 Art. 154. 1. Członkowie towarzystwa przystępujący do spółki akcyjnej 
powstałej w  wyniku przekształcenia obejmują akcje proporcjonalnie do ich udziałów.  
2. Jeżeli kapitał zakładowy nie z ostał w  całości objęty w  sposób, o  którym mowa  
w ust. 1, uzupełnia się go nowymi akcjami do pełnej wysokości. Akcje te są w  całości 
obejmowane za wkłady pieniężne.  
Art. 155. 1. Uchwała o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną jest 
zatwierdzana, w  drodze decyzji, przez organ nadzoru.  
2. Wniosek o  zatwierdzenie uchwały o  przekształceniu zawiera:  
1) plan przekształcenia towarzystwa, o  którym mowa  w art. 150 ust.  2 pkt  1; 
2) uchwałę o  przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną;  
3) sprawozdanie finansowe  przekształcanego towarzystwa;  
4) dokumenty potwierdzające posiadanie środków finansowych wolnych od 
obciążeń w  wysokości równej kapitałowi zakładowemu wraz z  oświadczeniem 
o przeznaczeniu ich na pokrycie kapitału zakładowego;  
5) informacje o  obejmujących akcje osobach, które nie były członkami 
przekształcanego towarzystwa;  
6) oświadczenia członków towarzystwa o  nieuczestniczeniu w  powstającej spółce 
akcyjnej.  
Art. 156. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, uchwałę 
o przekształceniu towarzystwa w  spółkę akcyjną, jeżeli są spełnione łącznie 
następujące warunki:  
1) został złożony wniosek spełniający warunki określone  w art. 155 ust.  2; 
2) przekształcenie towarzystwa w  spółkę akcyjną jest zgodne z  przepisami prawa;  
3) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia są należycie zabezpieczone;  
4) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów są należycie 
zabezpieczone.  
Art. 157. 1. Zarząd zgł asza do rejestru przekształcenie towarzystwa w  spółkę 
akcyjną.  
2. Towarzystwo staje się spółką akcyjną z  chwilą wpisu do Krajowego Rejestru 
Sądowego. Jednocześnie sąd rejestrowy z  urzędu wykreśla z  rejestru towarzystwo 
przekształcane.  
©Kancelaria Sejmu   s. 100/319 
 
07.05.2019  
 Art. 158. 1. Majątek przekształconego towarzystwa staje się majątkiem 
powstałej spółki akcyjnej.  
2. Do majątku powstałej spółki akcyjnej i  do akcji wydawanych akcjonariuszom 
stosuje się przepisy ustawy z  dnia 15 września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych 
dotyczące wkładów nie pieniężnych i  akcji wydawanych za te wkłady.  
Art. 159. 1. Spółce akcyjnej powstałej w  wyniku przekształcenia przysługują 
wszystkie prawa i  obowiązki, które przysługiwały towarzystwu przed 
przekształceniem.  
2. Spółka akcyjna staje się podmiotem zezwolenia n a wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, które zostało wydane towarzystwu 
przed jego przekształceniem.  
Art. 160. 1. Powstała spółka akcyjna trzykrotnie ogłasza w  dzienniku o  zasięgu 
ogólnopolskim o  przekształceniu i  informuje na piśmie ubezpieczonych, którzy nie 
byli członkami przekształcanego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, 
o przysługującym im prawie do wypowiedzenia umowy ubezpieczenia w  okresie 
3 miesięcy od dnia ostatniego ogłoszenia.  
2. Pierwszego ogłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1, dokonuje się w  terminie 
7 dni od dnia przekształcenia, a pozostałych – w odstępach nie krótszych niż 7  dni 
i nie dłuższych niż 14  dni. 
Art. 161. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale, jeżeli statut 
towarzystwa nie stanowi  inaczej, do towarzystwa stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych dotyczące spółki 
akcyjnej.  
Rozdział 6  
Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej przez k rajowe 
zakłady ubezpieczeń oraz  wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez 
krajowe zakłady reasekuracji  
Art. 162. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej 
i zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej, dla krajowego zakładu 
ubezpieczeń i  dla krajowego zak ładu reasekuracji, wydaje, w  drodze decyzji, po 
rozpatrzeniu wniosku założycieli, organ nadzoru.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
©Kancelaria Sejmu   s. 101/319 
 
07.05.2019  
 1) określenie nazwy lub firmy, siedziby i  adresu krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji;  
2) określenie zasięgu terytorialnego i  rzeczowego zakresu działalności krajowego 
zakładu ubezpieczeń lub zakresu działalności krajowego zakładu reasekuracji;  
3) określenie wysokości kapitału zakładowego;  
4) wskazanie założycieli;  
5) wskazanie formy prawne j, w jakiej ma być wykonywana działalność;  
6) określenie wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie 
administracji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji i  zorganizowanie sieci przedstawicielstw;  
7) wskazanie i mion i  nazwisk osób proponowanych na stanowiska osób pełniących 
kluczowe funkcje;  
8) wskazanie imion i  nazwisk osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg 
rachunkowych, oraz doradcy inwestycyjnego – w przypadku, gdy obowiązek 
zatrudnienia doradcy inwestycyj nego wynika z  ustawy.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) projekt statutu krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji;  
2) w przypadku krajowego zakładu ubezpieczeń – projekty ogólnych warunków 
ubezpieczenia ryzyk, w zakresie których ma być wydane zezwolenie;  
3) sprawozdania finansowe założycieli obejmujące bilanse dla celów 
rachunkowości, rachunki zysków i  strat, rachunki przepływów pieniężnych za 
ostatnie 3  lata przed dniem złożenia wniosku lub z  całego okresu dzia łalności, 
jeżeli założyciel wykonuje działalność gospodarczą przez czas krótszy niż okres 
3 lat – w przypadku gdy obowiązek sporządzania takich sprawozdań 
finansowych założycieli z  prowadzonej przez nich dzi ałalności gospodarczej 
wynika z odrębnych przepis ów; 
4) informacje dodatkowe do sprawozdań, o  których mowa w  pkt 3; 
5) bilans dla celów wypłacalności za ostatnie 3  lata przed dniem złożenia wniosku 
lub z  całego okresu działalności, jeżeli założyciel wykonuje działalność 
ubezpieczeniową lub działalność re asekuracyjną przez czas krótszy niż okres 
3 lat – w przypadku gdy założycielem jest zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji;  
©Kancelaria Sejmu   s. 102/319 
 
07.05.2019  
 6) obliczenie kapitałowego wymogu wypłacalności i  obliczenie wysokości 
dopuszczonych środków własnych stanowiących pokrycie kapi tałowego 
wymogu wypłacalności – w przypadku gdy założycielem jest zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;  
7) obliczenie minimalnego wymogu kapitałowego i  obliczenie wysokości 
dopuszczonych podstawowych środków włas nych stanowiących pokrycie 
minimalneg o wymogu kapitałowego – w przypadku gdy założycielem jest 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;  
8) sprawozdania bankowe z  przepływu środków pieniężnych na rachunkach 
bankowych obejmujące okres roku przed dniem złożenia wniosku;  
9) zeznania podatkowe składane na podstawie przepisów o  podatku dochodowym 
od osób fizycznych, za ostatnie 3  lata podatkowe przed dniem złożenia wniosku;  
10) oświadczenie o  pochodzeniu środków pieniężnych przeznaczonych na pokrycie 
kapitału zakładowego i  funduszu organizacyjneg o – w przypadku założycieli 
będących osobami fizycznymi, które nie mają obowiązku sporządzania 
sprawozdań finansowych;  
11) oświadczenia założycieli o  kapitale zakładowym, ze wskazaniem podmiotów 
obejmujących akcje lub udziały, sposobu objęcia akcji lub udz iałów, liczby 
obejmowanych akcji lub udziałów oraz rodzaju akcji lub udziałów;  
12) dowód posiadania przez założycieli środków finansowych wolnych od obciążeń 
w wysokości równej kapitałowi zakładowemu i  funduszowi organizacyjnemu 
wraz z  oświadczeniem o  przeznaczeniu ich na pokrycie kapitału zakładowego 
i funduszu organizacyjnego;  
13) dowód posiadania przez założycieli dopuszczonych podstawowych środków 
własnych na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego w  wysokości równej 
co najmniej nieprzekraczalnemu doln emu progowi minimalnego wymogu 
kapitałowego, o  którym mowa w  art. 272 ust. 1; 
14) plan działalności, obejmujący okres pierwszych 3  lat obrotowych działalności;  
15) zaświadczenie albo oświadczenie o  wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego lub 
odpis ze stosown ego rejestru wystawiony poza granicami Rzeczypospolitej 
Polskiej, wydany nie później niż na 3  miesiące przed dniem złożenia wniosku – 
w przypadku gdy założycielem jest osoba prawna;  
16) zaświadczenie organu nadzorczego właściwego dla siedziby zagranicznego  
zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji, dotyczące 
©Kancelaria Sejmu   s. 103/319 
 
07.05.2019  
 wykonywanej przez wnioskodawcę działalności oraz spełnienia wymogów 
w zakresie wypłacalności;  
17) poświadczone notarialnie kopie stron dowodu osobistego, zawierające serię 
i numer dowod u osobistego, imię i nazwisko, numer ewidencyjny Powszechnego 
Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), oznaczenie orga nu 
wydającego dowód osobisty oraz datę wydania dowodu osobistego albo 
poświadczoną notarialnie kopię paszportu – w przypadku za łożycieli będących 
osobami fizycznymi;  
18) życiorysy założycieli będących osobami fizycznymi oraz osób proponowanych 
na stanowiska osób pełniących kluczowe funkcje;  
19) zgody osób proponowanych na stanowiska osób pełniących kluczowe funkcje na 
objęcie stan owisk w  krajowym zakładzie ubezpieczeń lub krajowym zakładzie 
reasekuracji;  
20) poświadczenie odpowiedniego wykształcenia i  doświadczenia zawodowego 
osób proponowanych na stanowiska osób pełniących kluczowe funkcje, w  tym 
kopie dokumentów potwierdzających wykształcenie;  
21) poświadczoną kopię decyzji o  wpisie osoby proponowanej na stanowisko 
aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną do rejestru aktuariuszy;  
22) dane o  wykształceniu i  doświadczeniu zawodowym osoby proponowanej na 
stanowisko aktuariusza n adzorującego funkcję aktuarialną, w  tym kopie 
dokumentów potwierdzających wykształcenie;  
23) zaświadczenie albo oświadczenie o  niekaralności założycieli – w przypadku 
założycieli będących osobami fizycznymi, oraz zaświadczenie albo 
oświadczenie o  niekaraln ości osób proponowanych na stanowiska osób 
pełniących kluczowe funkcje;  
24) oświadczenia założycieli oraz osób proponowanych na stanowiska osób 
pełniących kluczowe funkcje o  toczących się przeciwko nim postępowaniach 
sądowych w  związku ze sprawą gospodarcz ą; 
25) oświadczenia założycieli oraz osób proponowanych na stanowiska osó b 
pełniących kluczowe funkcje o uczestnictwie w  organach zarządzających 
i nadzorujących spółek handlowych;  
26) oświadczenie doradcy inwestycyjnego o  wyrażeniu zgody na zatrudnienie – 
w przypadku wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności 
©Kancelaria Sejmu   s. 104/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczeniowej w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy;  
27) listę reprezentantów do spraw roszczeń, którzy zostaną ustanowieni w  każdym 
państwi e członkowskim Unii Europejskiej – w przypadku wniosku o  wydanie 
zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, 
z wyjątkiem ubezpieczenia odpowiedzialności cywiln ej przewoźnika;  
28) oświadczenie założycieli, czy krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład 
reasekuracji będzie jednostką zależną:  
a) zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy 
inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie z ezwolenia na wykonywanie 
działalności w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim 
Unii Europejskiej,  
b) jednostki dominującej w  stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu 
reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały  
odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej,  
c) osoby fizycznej lub prawnej posiadającej udziały kapitałowe w  zakładzie 
ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji, instytucji kredyt owej lub firmie 
inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie 
działalności w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim 
Unii Europejskiej  
– lub czy którykolwiek z  podmiotów, o  których mowa w  lit. a–c, będzie posiadał 
w krajowym zakładzie ubezpieczeń lub w  krajowym zakładzie reasekuracji 
udziały kapitałowe, zawierające informacje o  nazwach i  adresach siedziby 
podmiotów, o  których mowa w  lit. a–c. 
4. Wymóg, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 6, nie dotyczy przypadku, gdy akwizycja 
na rzecz zakładu ubezpieczeń wykonującego działalność w  formie towarzystwa 
ubezpieczeń wzajemnych będzie prowadzona przez struktury własne założycieli 
krajowego zakładu ubezpieczeń.  
5. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 3 pkt 15 i 23, składa się pod rygorem 
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie 
zawiera w  nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności 
©Kancelaria Sejmu   s. 105/319 
 
07.05.2019  
 karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. ”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedz ialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
6. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 3, sporządza się w  języku polskim lub 
tłumaczy na język polski. Tłumaczenie może być sporządzone wyłącznie przez 
tłumacza przysięgłego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej . 
7. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem wymagają zalegalizowania przez 
konsula Rzeczypospolitej Polskiej.  
8. W uzasadnionych przypadkach, w  szczególności gdy prawo państwa 
właściwego nie przewiduje sporządzania określonych dokumentów, o  których mowa 
w ust. 3, wnioskodawca lub osoba, której sprawa dotyczy, może w  miejsce tych 
dokumentów złożyć oświadczenie zawierające wymagane informacje.  
9. Organ nadzoru może żądać od założycieli informacji dotyczących ich:  
1) struktury własnościowej;  
2) sytuacji finanso wej; 
3) dotychczasowej działalności.  
Art. 163. 1. Plan działalności, o  którym mowa w  art. 162 ust. 3 pkt 14, określa 
dane i  warunki, jakie ze względu na rodzaj i  rozmiar prowadzonej działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej są niezbędn e do zapewnienia 
zdolności krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji do 
wykonywania zobowiązań.  
2. Plan działalności, o  którym mowa w  art. 162 ust. 3 pkt 14, zawiera 
w szczególności:  
1) określenie rodzajów ryzyka, które krajowy zakła d ubezpieczeń zamierza 
ubezpieczać, lub określenie rodzajów ryzyka, które krajowy zakład reasekuracji 
zamierza przyjmować;  
2) program reasekuracji zakładu ubezpieczeń określający formę i  zakres 
reasekuracji oraz reasekuratorów;  
3) określenie umów reasekura cji, które zakład reasekuracji zamierza zawierać 
z cedentami;  
4) program retrocesji zakładu reasekuracji określający formę i  zakres retrocesji oraz 
retrocesjonariuszy;  
5) określenie źródeł finansowania środków w  wysokości kapitałowego wymogu 
wypłacalności i minimalnego wymogu kapitałowego;  
©Kancelaria Sejmu   s. 106/319 
 
07.05.2019  
 6) oszacowanie kosztów utworzenia administracji krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji i  organizacji działalności z  określeniem 
źródeł finansowania tych kosztów;  
7) określenie środków będących w  posiadaniu krajowego zakładu ubezpieczeń, 
które są niezbędne do wykonania usług świadczenia pomocy, jeżeli krajowy 
zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać ryzyka ok reślone w  dziale II w 
grupie  18 załącznika do ustawy;  
8) określenie organizacji działalności  ubezpieczeniowej, a  w przypadku zakładu 
reasekuracji – działalności reasekuracyjnej, w  tym: 
a) systemu zarządzania,  
b) sposobu zawierania umów ubezpieczenia,  
c) zasad akceptacji ryzyka,  
d) sposobu ustalania stawek ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych,  
e) zasad ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności,  
f) zasad ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
rachunkowości,  
g) przyjętych zasad rachunkowości, w  szczególności zasad rozliczania 
kosztów , w tym kosztów administracyjnych i  kosztów akwizycji,  
h) systemu ustalania wartości odszkodowań lub świadczeń przez zakład 
ubezpieczeń.  
3. Do planu działalności, o  którym mowa w  art. 162 ust. 3 pkt 14, dołącza się 
rachunek symulacyjny pierwszych 3  lat obr otowych działalności obejmujący:  
1) oszacowanie kosztów działalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej, w  tym kosztów administracyjnych i  kosztów akwizycji;  
2) oszacowanie składki, odszkodowań i  świadczeń, z  wyróżnieniem działalności 
bezpoś redniej i  reasekuracji czynnej;  
3) oszacowanie liczby zawieranych umów ubezpieczenia, stopy wypowiedzeń 
umów i  wartości sum ubezpieczenia, jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń zamierza 
ubezpieczać ryzyka, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy;  
4) oszacowanie i  wskazanie źródeł finansowania środków niezbędnych do pokrycia 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych  dla celów wypłacalności, dopuszczonych 
środków własnych w  wysokości kapi tałowego wymogu wypłacalności 
©Kancelaria Sejmu   s. 107/319 
 
07.05.2019  
 i dopuszczonych podstawowych środków własnyc h w wysokości minimalnego 
wymogu kapitałowego;  
5) prognozę:  
a) bilansu dla celów rachunkowości,  
b) ogólnego rachunku zysków i  strat,  
c) zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń,  
d) technicznych rachunków ubezpieczeń dla grup ubezpieczeń – w przypadku 
zakładu ubezpieczeń,  
e) bilansu dla celów wypłacalności,  
f) obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności wraz z  opisem stosowanej 
metody obliczeń oraz wartości dopuszczonych środków własnych 
stanowiących pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności,  
g) oblicz enia minimalnego wymogu kapitałowego wraz z  opisem stosowanej 
metody obliczeń oraz wartości dopuszczonych podstawowych środków 
własnych stanowiących pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego;  
6) uzasadnienie oszacowanych wartości, o  których mowa w  pkt 1–4. 
4. W przypadku gdy krajowy zakład reasekuracji składa wniosek o  wydanie 
zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w  zakresie obu rodzajów 
reasekuracji, prognozę zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń, o  której mowa 
w ust. 3 pkt 5 lit. c, sporządza się oddzielnie dla każdego rodzaju reasekuracji.  
Art. 164. Jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji 
będzie jednostką zależną któregokolwiek z  podmiotów, o  których mowa w  art. 162 
ust. 3 pkt 28 lit. a–c, lub gdy którykolw iek z  podmiotów, o  których mowa w  art. 162 
ust. 3 pkt 28 lit. a–c będzie posiadał w  krajowym zakładzie ubezpieczeń lub 
w krajowym zakładzie reasekuracji udziały kapitałowe, przed wydaniem zezwolenia 
na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działaln ości reasekuracyjnej 
organ nadzoru występuje na piśmie do organu nadzorczego państwa czł onkowskiego 
Unii Europejskiej o przekazanie informacji dotyczących:  
1) nadzorowanego przez ten organ zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, 
instytucji kredytowej lu b firmy inwestycyjnej,  
2) założycieli, akcjonariuszy lub udziałowców podmiotów, o  których mowa 
w pkt 1, 
3) jednostek dominujących w  stosunku do podmiotów, o  których mowa  w pkt 1, 
©Kancelaria Sejmu   s. 108/319 
 
07.05.2019  
 4) osób fizycznych lub prawnych sprawujących kontrolę nad podmiotami, 
o których mowa  w pkt 1 
– które mogą być przydatne do oceny, czy założyciele, akcjonariusze, udziałowcy lub 
osoby przewidziane na członków zarządu lub rady nadzorczej krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji dają rękojmię prowadzenia  spraw 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji w  sposób 
należyty, a  także czy osoby proponowane na stanowiska osób nadzorujących inne 
kluczowe funkcje dają rękojmię wykonywania zadań w  sposób należyty.  
Art. 165. 1. Zezwolenie na wy konywanie działalności ubezpieczeniowej jest 
wydawane w  zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń, o  których mowa 
w załączniku do ustawy. Zezwolenie obejmuje całą grupę, chyba że wnioskodawca 
występuje o  zezwolenie obejmujące jedynie niektóre rodzaje ryz yka należące do danej 
grupy ubezpieczeń.  
2. Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej jest wydawane, 
zgodnie z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności 
reasekuracyjnej, w  zakresie reasekuracji:  
1) ubezpieczeń na życie, o których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy;  
2) pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o  których 
mowa w  dziale II załącznika do ustawy;  
3) ubezpieczeń, o  których mowa w  pkt 1 i 2. 
Art. 166. W zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 162 ust. 1, wskazuje się:  
1) nazwę lub firmę, siedzibę i  adres krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji;  
2) zasięg terytorialny i  rzeczowy zakres działalności krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub rzeczowy zakres działalności krajowego zak ładu reasekuracji;  
3) wysokość kapitału zakładowego;  
4) założycieli;  
5) formę organizacyjną działalności krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji;  
6) imiona i  nazwiska osób przewidzianych na członków pierwszego zarządu;  
7) imiona i  nazwiska osób przewidzianych na członków rady nadzorczej.  
Art. 167. 1. Zakład ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie na przyjmowanie do 
ubezpieczenia ryzyka podstawowego zaliczanego do jednej lub więcej grup 
©Kancelaria Sejmu   s. 109/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II załącznik a do ustawy, może ubezpieczać 
ryzyka zaliczane do innych grup, bez konieczności uzyskania zezwolenia dotyczącego 
takich ryzyk, pod warunkiem że ryzyka te spełniają łącznie następujące warunki:  
1) są związane z  ryzykiem podstawowym;  
2) dotyczą przedmiotu ob jętego ubezpieczeniem od ryzyka podstawowego;  
3) są objęte umową ubezpieczenia dotyczącą ryzyka podstawowego.  
2. Ryzyk, o  których mowa w  dziale II w  grupach 14, 15  i 17 załącznika do 
ustawy, nie uważa się za ryzyka dodatkowe w  stosunku do innych grup ubezp ieczeń.  
3. Ryzyka, o  których mowa w  dziale II w  grupie 17  załącznika do ustawy, 
przyjmowane do ubezpieczenia można uważać za ryzyko dodatkowe w  stosunku do 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 18  załącznika do ustawy, jeżeli 
spełnione są warunk i, o których mowa w  ust. 1, oraz jeden z  następujących 
warunków:  
1) ryzyko podstawowe jest związane wyłącznie ze świadczeniem pomocy na 
korzyść osób, które popadły w  trudności w  czasie podróży lub podczas 
nieobecności w  miejscu zamieszkania;  
2) ubezpieczen ie dotyczy sporów lub ryzyka wynikających z  użytkowania statków 
żeglugi morskiej lub z  nim związanych.  
Art. 168. 1. Na wniosek założycieli zakładu ubezpieczeń, który będzie 
wykonywał działalność w  formie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, organ 
nadzoru mo że wydać promesę zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej.  
2. W promesie organ nadzoru określa okres jej ważności, który nie może być 
krótszy niż 6  miesięcy.  
3. W okresie ważności promesy organ nadzoru nie może odmówić wydania 
zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej, chyba że nastąpią zmiany 
danych zawartych we wniosku, wymaganych dokumentów lub informacji, o  których 
mowa  w art. 162. 
4. Odmowa wydania promesy może nastąpić z  przyczyn, o  których mowa  
w art. 170 ust.  1 pkt  1–5 i 10. 
Art. 169. 1. Zmiana zasięgu terytorialnego lub rzeczowego zakresu działalności 
krajowego zakładu ubezpieczeń oraz zmiana zakresu działalności krajowego zakładu 
reasekuracji wymaga zezwolenia organu nadzoru.  
©Kancelaria Sejmu   s. 110/319 
 
07.05.2019  
 2. Zezwolenie jest wydawane na wniosek krajo wego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji.  
3. Wniosek, o  którym mowa  w ust. 2, zawiera informacje, o  których mowa 
w art. 162 ust.  2 pkt  1 i 2. 
4. Do wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, dołącza się:  
1) dowód posiadania dopuszczonych środków własnych w  wysokości co najmniej 
kapitałowego wymogu wypłacalności;  
2) dowód posiadania dopuszczonych podstawowych środków własnych 
w wysokości co najmniej minimalnego wymogu kapitałowego;  
3) dokumenty, o  których mowa  w art. 162 ust.  3. 
Art. 170. 1. Zezwol enie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej nie może być wydane, jeżeli:  
1) wniosek o  wydanie zezwolenia i  dołączone do niego dokumenty nie spełniają 
wymagań określonych w  ustawie;  
2) w skład zarządu lub rady nadzorcz ej krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji wchodzą osoby, które nie spełniają wymagań 
określonych w  ustawie;  
3) osoby proponowane na osoby nadzorujące w  krajowym zakładzie ubezpieczeń 
lub krajowym zakładzie reasekuracji inne kluczo we funkcje nie spełniają 
wymagań określonych w  ustawie;  
4) założyciele byli skazani za umyślne przestępstwo prawomocnym wyrokiem 
sądu;  
5) założyciele nie dają rękojmi prowadzenia spraw krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji w  sposób należycie zabezpieczający interesy 
ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia lub 
umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów;  
6) podmiot obejmujący lub posiadający, bezpośrednio lub pośrednio, akcje lub 
prawa  z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji w  liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie 
odpowiednio jednej dziesiątej, jednej piątej, jednej trzeciej, jednej drugiej 
ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w  kapitale 
zakładowym lub podmiot, który jest lub będzie, bezpośrednio lub pośrednio, 
jednostką dominującą zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w  sposób 
inny niż przez objęcie lub posiadanie akcji lub praw z  akcji krajowego zakładu 
©Kancelaria Sejmu   s. 111/319 
 
07.05.2019  
 ubezpiec zeń lub krajowego zakładu reasekuracji w  liczbie zapewniającej 
większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, lub podmiot 
działający w  porozumieniu, o  którym mowa  w art. 82 ust.  7, nie daje rękojmi 
prowadzenia spraw krajowego zakładu ubezpieczeń l ub krajowego zakładu 
reasekuracji w  sposób należycie zabezpieczający interesy ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia lub umów 
ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów;  
7) założyciele nie udowodnią posiadania śr odków finansowych w  wysokości 
równej co najmniej funduszowi organizacyjnemu i  ustalonym w  planie 
działalności wartościom emisji akcji (udziałów) krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji;  
8) założyciele nie udowodnią posiadania dopus zczonych podstawowych środków 
własnych na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego w  wysokości równej 
co najmniej nieprzekraczalnemu dolnemu progowi minimalnego wymogu 
kapitałowego, o  którym mowa  w art. 272 ust.  1; 
9) założyciele posługują się wartościami majątkowymi pochodzącymi 
z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub mogącymi mieć związek 
z finansowaniem terroryzmu;  
10) plan działalności krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji nie zapewnia zdolności krajowego zakładu ubezpiec zeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowiązań;  
11) bliskie powiązania między zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji 
i inną osobą fizyczną lub prawną stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę 
w sprawowaniu nadzoru;  
12) przepisy ob owiązujące w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej, a  także trudności w  stosowaniu tych przepisów, mające 
zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z  którą zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji posiada bliskie powiązania, stan owiłyby dla organu nadzoru 
przeszkodę w  sprawowaniu nadzoru.  
2. Zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, 
z wyjątkiem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilne j przewoźnika, nie może być 
wydane, jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń nie przedłoży listy reprezentantów do 
spraw roszczeń.  
©Kancelaria Sejmu   s. 112/319 
 
07.05.2019  
 3. Przez podmiot pośrednio obejmujący lub posiadający akcje lub prawa z  akcji 
lub pośrednio będący lub stający się jednostką dominuj ącą, o  którym mowa w  ust. 1 
pkt 6, rozumie się podmiot, o  którym mowa w  art. 82 ust. 2. 
Art. 171. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń i  krajowy zakład reasekuracji 
rozpoczynają wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej w  terminie  nieprzekraczającym 12  miesięcy od dnia wydania 
zezwolenia.  
2. Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalności ubezpieczeniowej uważa się 
dzień zawarcia pierwszej umowy ubezpieczenia.  
3. Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalności reasekuracyjnej uważa się  
dzień zawarcia pierwszej umowy reasekuracji.  
4. Krajowy zakład ubezpieczeń zawiadamia organ nadzoru o  zaprzestaniu 
wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub zawierania umów ubezpieczenia 
w danej grupie ubezpieczeń w  terminie 7  dni. 
5. Krajowy zakład r easekuracji zawiadamia organ nadzoru o  zaprzestaniu 
wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów reasekuracji 
w danym rodzaju reasekuracji w  terminie 7  dni. 
Art. 172. 1. Organ nadzoru cofa, w  drodze decyzji, krajowemu zakładowi 
ubezpieczeń zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie 
jednej lub więcej grup ubezpieczeń, a  krajowemu zakładowi reasekuracji – zezwolenie 
na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w  zakresie jednego lub obu rodzajów 
reasekuracji, jeżeli kraj owy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji:  
1) nie spełnia wymogu zgodności z  minimalnym wymogiem kapitałowym, 
a przedstawiony krótkoterminowy plan finansowy nie został zaakceptowany 
przez organ nadzoru, lub  
2) nie zrealizował w  terminie 3  mies ięcy od dnia stwierdzenia niezgodności 
z minimalnym wymogiem kapitałowym krótkoterminowego planu finansowego.  
2. Organ nadzoru może cofnąć, w  drodze decyzji, krajowemu zakładowi 
ubezpieczeń zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie  
jednej lub więcej grup ubezpieczeń, a  krajowemu zakładowi reasekuracji – zezwolenie 
na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w  zakresie jednego lub obu rodzajów 
reasekuracji, jeżeli:  
1) krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji:  
a) przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia,  
©Kancelaria Sejmu   s. 113/319 
 
07.05.2019  
 b) wykonuje działalność z  naruszeniem przepisów prawa, statutu, planu 
działalności lub nie zapewnia zdolności do wykonywania zobowiązań,  
c) zaprzestanie wykonywania działalności ubezpieczeniowej l ub działalności 
reasekuracyjnej przez okres dłuższy niż 6  miesięcy,  
d) złoży wniosek o  cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej,  
e) nie rozpoczął wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub działa lności 
reasekuracyjnej w  terminie, o  którym mowa w  art. 171 ust. 1; 
2) w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji zaistniały przesłanki określone 
w art. 170 ust. 1 pkt 4–9; 
3) bliskie powiązania między zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji 
i akcjonariuszami lub udziałowcami stanowią dla organu nadzoru przeszkodę 
w sprawowaniu nadzoru;  
4) przepisy obowiązujące w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej , a także trudności w  stosowaniu tych przepisów, mające 
zastosowanie do akcjonariuszy lub udziałowców zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji stanowią dla organu nadzoru przeszkodę w  sprawowaniu 
nadzoru.  
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. e, organ nadzoru może cofnąć 
zezwolenie w  zakresie grup ubezpieczeń, w  których wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej nie zostało rozpoczę te, lub rodzaju reasekuracji, w zakresie którego 
wykonywanie działalności reasekuracyjnej nie zostało rozpoczęte . 
4. Organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 
10 załącznika do ustawy, z  wyjątkiem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej 
przewoźnika, w  przypadku stwierdzenia braku reprezentanta do spraw roszczeń 
w państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
5. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej w  zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń organ nadzoru może 
zakazać krajowemu zakładowi u bezpieczeń prawa swobodnego rozporządzania jego 
aktywami oraz zaciągania zobowiązań lub je ograniczyć, wskazując zakres zakazu lub 
ograniczenia, lub przekazać zarząd majątkiem tego zakładu wyznaczonej osobie.  
©Kancelaria Sejmu   s. 114/319 
 
07.05.2019  
 6. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywa nie działalności 
reasekuracyjnej w  zakresie jednego lub obu rodzajów reasekuracji organ nadzoru 
może zakazać krajowemu zakładowi ubezpieczeń prawa swobodnego rozporządzania 
jego aktywami oraz zaciągania zobowiązań lub je ograniczyć, wskazując zakres 
zakazu  lub ograniczenia, lub przekazać zarząd majątkiem tego zakładu wyznaczonej 
osobie.  
7. Z dniem przekazania zarządu majątkiem krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji wyznaczonej osobie prawo reprezentacji krajowego 
zakładu ubezpiecze ń lub krajowego zakładu reasekuracji w  zakresie praw 
i obowiązków, których przedmiotem jest majątek krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji, przechodzi na wyznaczoną osobę.  
8. Z dniem przekazania zarządu majątkiem krajowego zakładu  ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji wyznaczonej osobie kompetencje organów krajowego 
zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji w  zakresie praw 
i obowiązków, których przedmiotem jest majątek krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowe go zakładu reasekuracji, ulegają zawieszeniu do dnia upływu terminu 
sprawowania zarządu przez wyznaczoną osobę.  
9. Organ nadzoru ustala wynagrodzenie za sprawowanie zarządu majątkiem 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji przez 
wyznaczoną osobę. Koszty zarządu majątkiem krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji przez wyznaczoną osobę ponosi krajowy zakład 
ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji.  
10. Osobom wyznaczonym do sprawowania zarządu majątkiem kraj owego 
zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji, w  przypadku złożenia 
wniosku zgodnie z  art. 174 § 1 ustawy  z dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy 
(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.9)), udziela się urlopu bezpłatnego na okres 
pełnienia tej funkcji. Okres urlopu bezpłatnego jest wliczany do okresu pracy, od 
którego zależy nabycie uprawnień pracowniczych.  
11. Organ nadzoru w  decyzji o  przekazaniu zarządu majątkiem krajowego 
zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji wyznaczonej  osobie określa:  
1) osobę, której przekazuje się zarząd majątkiem krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji;  
                                                           
9) Zmiany tekstu jednolitego wy mienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000, 
1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.  
©Kancelaria Sejmu   s. 115/319 
 
07.05.2019  
 2) okres, na który jest ustanawiany zarząd majątkiem krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji;  
3) szczegółowe zadania w  zakresie zarządu majątkiem krajowego zakładu 
ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji;  
4) sposób wykonywania zarządu majątkiem krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
krajowego zakładu reasekuracji;  
5) wysokość wynagrodzenia za zarząd m ajątkiem krajowego zakładu ubezpieczeń 
lub krajowego zakładu reasekuracji.  
12. Decyzje organu nadzoru, o  których mowa w  ust. 1, 2, 5  i 6, są natychmiast 
wykonalna.  
13. Organ nadzoru trzykrotnie ogłasza w  dzienniku o  zasięgu ogólnopolskim 
informację o  cofni ęciu krajowemu zakładowi ubezpieczeń zezwolenia na 
wykonywanie działalności ubezpieczeniowej. Pierwszego ogłoszenia dokonuje się 
w terminie 7  dni od dnia cofnięcia zezwolenia, a  pozostałych – w odstępach nie 
krótszych niż 7  dni i nie dłuższych niż 14  dni. 
14. Organ nadzoru przesyła do właściwego sądu rejestrowego odpis decyzji, 
o których mowa w  ust. 1–4. 
15. W przypadku wydania decyzji, o  których mowa w  ust. 1–4, organ nadzoru 
informuje o  nich organy nadzorcze innych niż Rzeczpospolita Polska państw 
członko wskich Unii Europejskiej.  
Art. 173. 1. W  przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej krajowy zakład ubezpieczeń nie może:  
1) zawierać umów ubezpieczenia;  
2) przedłużać zawartych umów ubezpieczenia;  
3) obejmować ochroną ubezpieczeniową nowych ryzyk na podstawie zawartych 
umów ubezpieczenia;  
4) podwyższać sum ubezpieczenia w  zawartych umowach ubezpieczenia;  
5) dokonywać zmian umów ubezpieczenia zwiększających odpowiedzialność 
zakładu ubezpieczeń, innych niż podwyższanie su m ubezpieczenia.  
2. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności 
reasekuracyjnej krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji nie 
może:  
1) zawierać umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
2) przedłużać zawartych u mów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
©Kancelaria Sejmu   s. 116/319 
 
07.05.2019  
 3) przyjmować nowych cesji w  ramach zawartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej;  
4) zwiększać odpowiedzialności w  ramach zawartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej.  
3. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej umowy ubezpieczenia zawarte na czas nieokreślony ulegają 
przekształceniu w  umowy ubezpieczenia zawarte na czas określony wynoszący 
12 miesięcy, licząc od dnia cofnięcia zezwolen ia, przy czym:  
1) krajowy zakład ubezpieczeń i  ubezpieczający mogą rozwiązać umowę 
ubezpieczenia w  drodze porozumienia przed upływem tego terminu;  
2) ubezpieczający może wypowiedzieć umowę ubezpieczenia przed upływem tego 
terminu ze skutkiem natychmiastowy m. 
Art. 174. Organ nadzoru powiadamia EIOPA o  wydaniu zezwolenia, o  którym 
mowa w  art. 162 ust.  1 i art. 169 ust.  1, oraz o  cofnięciu zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 172 ust. 1–4. 
Art. 174a.  1. Organ nadzoru może na wniosek założycieli albo zakładu 
ubezpi eczeń lub zakładu reasekuracji, w  drodze decyzji, uznać zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji za wewnętrzny zakład ubezpieczeń lub wewnętrzny zakład 
reasekuracji, jeżeli spełnione są przesłanki określone odpowiednio 
w art. 3 ust. 1 pkt 53a lub 53b.  
2. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przestał spełniać wymogi 
określone odpowiednio w  art. 3 ust.  1 pkt  53a lub 53b, zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji informuje o  tym organ nadzoru i  dostosowuje swoją działalność do 
wymogów określony ch w  ustawie dla zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
niebędącego wewnętrznym zakładem ubezpieczeń lub wewnętrznym zakładem 
reasekuracji.  
Rozdział 7  
Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej przez zagraniczne  zakłady ubezpieczeń i  wykonywanie działalności 
©Kancelaria Sejmu   s. 117/319 
 
07.05.2019  
 reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne 
zakłady reasekuracji  
Art. 175. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do głównych oddziałów 
zagranicznych zakładów ubezpieczeń i  głów nych oddziałów zagranicznych zakładów 
reasekuracji, o  ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.  
Art. 176. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład 
reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europ ejskiej może podejmować i  wykonywać działalność ubezpieczeniową na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadzie wzajemności.  
2. Zasady wzajemności nie stosuje się do państw należących do Światowej 
Organizacji Handlu.  
Art. 177. 1. Zagraniczny zakład ube zpieczeń z  siedzibą w  państwie niebędącym 
państwem członkowskim Unii Europejskiej może podejmować i  wykonywać 
działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie przez 
główny oddział.  
2. Zagraniczny zakład reasekuracji z  siedzibą w państwie niebędącym państwem 
członkowskim Unii Europejskiej może podejmować i  wykonywać działalność 
reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:  
1) przez główny oddział;  
2) bezpośrednio z  terytorium państwa, w  którym ma siedzibę, jeżeli system  
wypłacalności tego państwa, zgodnie z  art. 172 dyrektywy 2009/138/WE, został 
uznany za równoważny lub czasowo równoważny z  systemem wypłacalności 
ustanowionym w  Unii Europejskiej;  
3) bezpośrednio z  terytorium państwa, w  którym ma siedzibę, jeżeli z  państw em 
tym została zawarta umowa, o  której mowa w  art. 175 dyrektywy 2009/138/WE.  
3. Podjęcie działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej przez 
główny oddział wymaga uzyskania zezwolenia organu nadzoru.  
4. W przypadku gdy system wypłacalności państwa niebędącego państwem 
członkowskim Unii Europejskiej został uznany za równoważny lub czasowo 
równoważny z  systemem wypłacalności ustanowionym w  Unii Europejskiej, umowy 
reasekuracji zawarte z  zakładami, których siedziba znajduje się w  tym państwie, są 
traktowane w  taki sam sposób, jak umowy reasekuracji zawarte z  zakładem, który 
©Kancelaria Sejmu   s. 118/319 
 
07.05.2019  
 posiada zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej wydane dla 
krajowego zakładu reasekuracji.  
Art. 178. 1. Główny oddział wykonuje działalność na po dstawie przepisów 
prawa polskiego i  statutu głównego oddziału sporządzanego przez zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji w  formie aktu notarialnego.  
2. Statut głównego oddziału i  jego zmiany podlegają zatwierdzeniu przez organ 
nadzoru.  
3. Statut głównego oddziału określa w  szczególności:  
1) strukturę organizacyjną głównego oddziału;  
2) zasady tworzenia jednostek terenowych oraz zasady ich reprezentacji;  
3) rodzaje rezerw techniczno -ubezpieczeniowych tworzonych przez główny 
oddzi ał dla celów rachunkowości i  metody ich tworzenia;  
4) zasady rozliczeń z  centralą zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub 
zagranicznego zakładu reasekuracji.  
4. Główny oddział podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego i  może 
rozpocząć wykonywanie działa lności z  chwilą dokonania wpisu.  
5. Wpis do Krajowego Rejestru Sądowego może zostać dokonany po uzyskaniu 
zezwolenia organu nadzoru na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń lub działalności reasekuracyjnej przez zag raniczny 
zakład reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 179. 1. Główny oddział może nabywać prawa i  zaciągać zobowiązania, 
pozywać i  być pozywany.  
2. Głównym oddziałem kieruje dyrektor.  
3. Prawo reprezentacji głównego oddziału przysługuj e łącznie dyrektorowi 
i jednemu z  jego zastępców lub łącznie dwóm zastępcom dyrektora głównego 
oddziału.  
4. Dyrektor głównego oddziału  oraz jego zastępcy są ujawniani w  Krajowym 
Rejestrze Sądowym.  
5. Główny oddział przechowuje dokumenty dotyczące jego dzia łalności 
w siedzibie głównego oddziału.  
6. Główny oddział ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
w miejscowości wskazanej w  zezwoleniu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 119/319 
 
07.05.2019  
 Art. 180. 1. Dyrektorem głównego oddziału i  jego zastępcą może być osoba, 
która spełnia łącznie następujące  wymagania:  
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) posiada wyższe wykształcenie uzyskane w  Polsce lub uzyskane w  innym 
państwie wykształcenie będące wykształceniem wyższym w  rozumieniu 
właściwych przepisów tego państwa;  
3) nie była skazana za umyślne przestępstwo prawomocnym wyrokiem sądu;  
4) daje rękojmię prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
w sposób należyty.  
2. Osobą nadzorującą inną kluczową funkcję w  głównym oddziale może być 
osoba, która spełnia łącznie wymagania , o których mowa  w ust. 1 pkt  1–3, oraz:  
1) posiada doświadczenie zawodowe niezbędne do wykonywania nadzorowanej 
kluczowej funkcji;  
2) daje rękojmię wykonywania zadań w  sposób należyty.  
3. Równoczesne pełnienie przez tę samą osobę funkcji dyrektora główneg o 
oddziału, jego zastępcy lub osoby nadzorującej inną kluczową funkcję w  głównym 
oddziale zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub w  głównym oddziale zagranicznego 
zakładu reasekuracji wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których 
mowa w  dziale I  i dziale II załącznika do ustawy, nie może być uznane za naruszenie 
wymagania dotyczącego rękojmi.  
4. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń i  dyrektor 
głównego oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji oraz przynajmniej jeden z  jego 
zastępców posiadają udowodnioną znajomość języka polskiego.  
5. Organ nadzoru, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub 
zagranicznego zakładu reasekuracji, może odstąpić, w  drodze decyzji, od stosowania 
wymogu znajomości języka polskiego, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów 
nadzoru ostrożnościowego, biorąc w  szczególności pod uwagę zakres działalności 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji.  
6. Organ nadzoru, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub 
zagranicznego zakładu reasekuracji, może odstąpić, w  drodze decyzji, od stosowania 
wymogu posiadania wyższego wykształcenia, o  którym mowa  w ust. 1 pkt  2, 
uwzględniając w  szczególności doświadczenie zawodowe kandydatów na stanowiska 
dyrektora głównego oddz iału zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego 
zakładu reasekuracji, jego zastępcy lub osób nadzorujących inne kluczowe funkcje.  
©Kancelaria Sejmu   s. 120/319 
 
07.05.2019  
 7. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń i  dyrektor 
głównego oddziału zagranicznego zakła du reasekuracji oraz przynajmniej jeden z  jego 
zastępców posiadają udowodnioną znajomość języka polskiego doświadczenie  
zawodowe niezbędne do zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem 
reasekuracji.  
8. Zagraniczny zakład ubezpieczeń i  zagraniczny zakład rea sekuracji informują 
organ nadzoru o  zmianach na stanowiskach dyrektora głównego oddziału, jego 
zastępcy lub osób nadzorujących inne kluczowe funkcje, w  terminie 7  dni od dnia 
dokonania zmiany. Przepisy  art. 49 ust. 3–9 stosuje się odpowiednio.  
Art. 181. Jeżeli wymagania określone w  przepisach ustawy nie są spełnione 
w związku z  rezygnacją, śmiercią, odwołaniem dyrektora głównego oddziału lub jego 
zastępcy albo decyzją organu nadzoru o  odmowie wyrażenia zgody na powołanie albo 
o stwierdzeniu niespełnienia wy magań dotyczących pełnienia funkcji dyrektora 
głównego oddziału lub jego zastępcy, zagraniczny zakład ubezpieczeń i  zagraniczny 
zakład reasekuracji dostosowują działalność do wymogów okreś lonych w  ustawie, 
w terminie 6  miesięcy.  
Art. 182. 1. Organ nadzoru  wydaje, w  drodze decyzji, zezwolenie na 
wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez główny oddział na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń.  
2. Organ nadzoru wydaje, w  drodze decyzji, zezwolenie na wykonywa nie 
działalności reasekuracyjnej przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, na wniosek zagranicznego zakładu reasekuracji.  
3. Wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji zawiera:  
1) nazwę i  siedzibę z agranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji oraz nazwę państwa, w  którym znajduje się jego siedziba;  
2) siedzibę oraz rzeczowy zakres działalności głównego oddziału;  
3) imiona i  nazwiska osób proponowanych na stanowiska dyrektor a głównego 
oddziału, jego zastępców, osób nadzorujących inne kluczowe funkcje, osoby 
odpowiedzialnej za prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz doradcy 
inwestycyjnego, w  przypadku gdy obowiązek zatrudnienia doradcy 
inwestycyjnego wynika z  ustawy.  
4. Do wniosku  zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji dołącza się:  
©Kancelaria Sejmu   s. 121/319 
 
07.05.2019  
 1) statut zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji;  
2) informacje o  wymogach wypłacalności, którym podlega zagraniczny zakład 
ubezpieczeń  lub zagraniczny zakład reasekuracji na podstawie odpowiednich 
przepisów obowiązujących w  państwie siedziby tego zakładu;  
3) informacje o  spełnieniu przez zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny 
zakład reasekuracji wymogów wypłacalności, o  których m owa w  pkt 2; 
4) plan działalności spełniający warunki, o  których mowa w  art. 163, określający 
sposób prowadzenia głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
obejmujący okres pierwszych 3  lat obrotowych działalności;  
5) projekt statutu główne go oddziału;  
6) zaświadczenie organu nadzorczego państwa, w  którym znajduje się siedziba 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji, 
o posiadaniu przez ten zakład zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub dzi ałalności reasekuracyjnej oraz o  spełnianiu przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji wymogów 
wypłacalności, o  których mowa w  pkt 2, zawierające informację o  sytuacji 
finansowej tego zakładu;  
7) sprawozdanie finansowe za okre s ostatnich 3  lat przed dniem złożenia wniosku 
działalności zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji wraz ze sprawozdaniem z  jego badania;  
8) bilans dla celów wypłacalności za okres ostatnich 3  lat przed dniem złożenia 
wnios ku działalności zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego 
zakładu reasekuracji;  
9) w przypadku wniosku zagranicznego zakładu ubezpieczeń – dowód, że krajowe 
zakłady ubezpieczeń mogą wykonywać działalność ubezpieczeniową na 
terytorium państwa, w  którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma siedzibę;  
10) w przypadku wniosku zagranicznego zakładu reasekuracji – dowód, że krajowe 
zakłady reasekuracji mogą wykonywać działalność reasekuracyjną na terytorium 
państwa, w  którym zagraniczny zakład reasekuracji ma siedzibę;  
11) informacje o  wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na 
utworzenie administracji głównego oddziału i  zorganizowanie jego jednostek 
terenowych;  
©Kancelaria Sejmu   s. 122/319 
 
07.05.2019  
 12) wskazanie źródeł środków finansowych niezbędnych do wypłacenia 
odszkodowań i  świad czeń z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia, pokrycia 
kapitałowego wymogu wypłacalności i  minimalnego wymogu kapitałowego;  
13) zgodę osoby proponowanej na stanowisko dyrektora głównego oddziału oraz 
osób proponowanych na stanowiska jego zastępców, a  także zgodę osób 
mających nadzorować inne kluczowe funkcje na wykonywanie obowiązków 
w głównym oddziale;  
14) życiorysy osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału 
i jego zastępców oraz osób nadzorujących inne kluczowe funkcje;  
15) dokumenty potw ierdzające posiadanie odpowiedniego wykształcenia 
i doświadczenia zawodowego niezbędnego do zarządzania zakładem 
ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji osoby proponowanej na stanowisko 
dyrektora i  osób proponowanych na stanowiska jego zastępców;  
16) dokumen ty potwierdzające posiadanie odpowiedniego wykształcenia 
i doświadczenia zawodowego osób przewidzianych do nadzorowania innych 
kluczowych funkcji;  
17) dane o  wykształceniu i  doświadczeniu zawodowym osoby proponowanej na 
stanowisko aktuariusza nadzorującego  funkcję aktuarialną, w  tym kopie 
dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie oraz kopię decyzji 
o wpisie do rejestru aktuariuszy;  
18) zaświadczenia albo oświadczenia o  niekaralności osób proponowanych na 
stanowiska dyrektora głównego oddziału i jego zastępców oraz osób 
przewidzianych do nadzorowania innych kluczowych funkcji;  
19) oświadczenia osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału 
i jego zastępców oraz osób przewidzianych do nadzorowania innych kluczowych 
funkcji o  toczący ch się przeciwko nim postępowaniach sądowych w  związku ze 
sprawą gospodarczą;  
20) oświadczenia osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału 
i jego zastępców oraz osób przewidzianych do nadzorowania innych kluczowych 
funkcji o  uczestnictwie w organach zarządzających i  nadzorujących spółek 
handlowych.  
5. Do wniosku zagranicznego zakładu ubezpieczeń dołącza się również:  
1) projekty ogólnych warunków ubezpieczeń, w  zakresie których ma być wydane 
zezwolenie;  
©Kancelaria Sejmu   s. 123/319 
 
07.05.2019  
 2) oświadczenie doradcy inwestycyjnego  o wyrażeniu zgody na zatrudnienie – 
w przypadku wniosku o  wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej w  zakresie ubezpieczeń na życie,  jeżeli są związane z 
ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym;  
3) listę ustanowionych w  każdym państwi e członkowskim Unii Europejskiej 
reprezentantów do spraw roszczeń – w przypadku wniosku o  wydanie 
zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, 
z wyjątkiem ubezp ieczenia odpowiedzialności cywilnej przewoźnika.  
6. Wymóg, o  którym mowa  w ust. 4 pkt  9 i 10, nie dotyczy państw, z  którymi 
Rzeczpospolitą Polską wiążą umowy międzynarodowe zapewniające zasadę 
wzajemności.  
7. Oświadczenie o  niekaralności, o  którym mowa  w ust. 4 pkt  18, składa się pod 
rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający 
oświadczenie zawiera w  nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy 
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta 
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych 
zeznań.  
8. Dokumenty, o  których mowa  w ust. 4 i 5, sporządza się w  języku polskim lub 
tłumaczy na język polski. Tłumaczenie może być sporządzone wyłącznie przez 
tłumacza przysięgł ego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej.  
9. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem wymagają zalegalizowania przez 
konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli 
umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stro ną, stanowi inaczej.  
Art. 183. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej, 
o którym mowa w  art. 182 ust.  1, jest wydawane w  zakresie jednej lub więcej grup 
ubezpieczeń, o  których mowa w  załączniku do ustawy.  
2. Zezwolenie na wykonywanie dzi ałalności reasekuracyjnej, o  którym mowa  
w art. 182 ust.  2, jest wydawane w  zakresie:  
1) reasekuracji ubezpieczeń na życie, o  których mowa w  dziale I  załącznika do 
ustawy;  
2) reasekuracji pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń 
majątkowych, o  których mowa w  dziale II załącznika do ustawy;  
3) reasekuracji ubezpieczeń, o  których mowa  w pkt 1 i 2. 
©Kancelaria Sejmu   s. 124/319 
 
07.05.2019  
 3. Zezwolenie może być wydane, jeżeli w  państwie, w  którym znajduje się 
siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji,  
zakład ten posiada odpowiednie zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej we wnioskowanym zakresie 
i wykonuje działalność w  formie organizacyjno -prawnej odpowiadającej spółce 
akcyjnej albo towarzystwu ubezpie czeń wzajemnych lub towarzystwu reasekuracji 
wzajemnej.  
4. Wymóg co do formy, o  którym mowa  w ust. 3, nie dotyczy podmiotów 
zagranicznych wykonujących działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną, 
których siedziba znajduje się w  państwach należących do Ś wiatowej Organizacji 
Handlu, lub jeżeli wynika to z  umów międzynarodowych zawartych przez Unię 
Europejską.  
Art. 184. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń, który złożył wniosek o  wydanie 
zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez główny oddz iał lub 
uzyskał takie zezwolenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz na terytorium 
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, może złożyć wniosek 
o przyznanie mu łącznie następujących uprawnień do:  
1) obliczania kapitałowego wymogu wypłacaln ości w  odniesieniu do wyników 
całej działalności ubezpieczeniowej, którą zagraniczny zakład ubezpieczeń 
zamierza wykonywać lub wykonuje przez główne oddziały mające siedziby na 
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej;  
2) złożenia kaucji, o  której  mowa  w art. 187, jedynie na terytorium jednego spośród 
państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny 
zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalność 
ubezpieczeniową przez główne oddziały;  
3) umiejscowienia aktywó w odpowiadających minimalnemu wymogowi 
kapitałowemu na terytorium jednego spośród państw członkowskich Unii 
Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza 
wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały . 
2. Przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności zagraniczny zakład 
ubezpieczeń uwzględnia wyłącznie działalność ubezpieczeniową i  działalność 
reasekuracyjną wykonywane przez gł ówne oddziały mające siedziby w państwach 
członkowskich Unii Europejskiej . 
©Kancelaria Sejmu   s. 125/319 
 
07.05.2019  
 3. Zagraniczny zakład ubezpieczeń występuje o  przyznanie uprawnień, 
o których mowa  w ust. 1, do organu nadzoru oraz organów nadzorczych innych niż 
Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej, w  których zamierza 
wykonywać lub wykonuje dzi ałalność ubezpieczeniową przez główny oddział.  
4. We wniosku, o  którym mowa  w ust. 1, zagraniczny zakład ubezpieczeń 
wskazuje organ nadzorczy jednego spośród państw członkowskich Unii Europejskiej, 
na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamie rza wykonywać lub 
wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały.  
5. Nadzór nad wypłacalnością zagranicznego zakładu ubezpieczeń w  odniesieniu 
do jego działalności wykonywanej przez główne oddziały na terytorium państw 
członkowskich Unii Europe jskiej sprawuje organ nadzorczy wskazany we wniosku, 
o którym mowa w  ust. 1. 
6. Kaucję, o  której mowa  w art. 187, składa się w  państwie członkowskim Unii 
Europejskiej, w  którym ma siedzibę organ nadzorczy wskazany we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 1. 
7. Uprawnienia, o  których mowa  w ust. 1, mogą być przyznane, gdy wyrażą na 
to zgodę organy nadzorcze wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, na 
terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub 
wykonuje działalność ubezpieczenio wą przez główne oddziały i  na terytorium których 
złożył wniosek o  przyznanie uprawnień. Organ nadzoru udziela zgody, w  drodze 
decyzji, po dokonaniu w  szczególności oceny sytuacji finansowej zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń, w  tym jego wypłacalności.  
8. Uprawnienia, o  których mowa  w ust. 1, przysługują po wyrażeniu zgody, 
o której mowa w  ust. 7, od dnia przekazania informacji przez wskazany organ 
nadzorczy, o  którym mowa w  ust. 4, organom nadzorczym pozostałych państw 
członkowskich Unii Europejskiej, n a terytorium których zagraniczny zakład 
ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez 
główne oddziały, o  zamiarze sprawowania nadzoru nad wypłacalnością tego zakładu 
ubezpieczeń.  
9. Organ nadzoru przekazuje organom nadzorczy m państw członkowskich Unii 
Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza 
wykonywać lub wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały 
informacje niezbędne do sprawowania nadzoru nad wypłacalnością zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń w  odniesieniu do jego działalności wykonywanej przez główny 
©Kancelaria Sejmu   s. 126/319 
 
07.05.2019  
 oddział na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, lub występuje do nich 
o te informacje.  
10. Zagraniczny zakład ubezpieczeń traci uprawnienia, o  których mowa  w ust. 1, 
z chwilą cofnięcia zgody na ich przyznanie przez organ nadzorczy, który takiej zgody 
udzielił.  
11. Nadzór sprawowany przez wskazany organ nadzorczy, o  którym mowa  
w ust. 4, jest traktowany tak jak nadzór, o  którym mowa w  rozdziale 8.  
Art. 185. 1. Zagrani czny zakład ubezpieczeń rozpoczyna wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej w  terminie nieprzekraczającym 12  miesięcy od dnia 
wydania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez główny 
oddział.  
2. Zagraniczny zakład reasekuracji rozpoczy na wykonywanie działalności 
reasekuracyjnej w  terminie nieprzekraczającym 12  miesięcy od dnia wydania 
zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez główny oddział.  
Art. 186. Zmiana rzeczowego zakresu działalności głównego oddziału wymaga 
uzyskania zezwolenia organu nadzoru.  
Art. 187. 1. Wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny 
zakład ubezpieczeń lub działalności reasekuracyjnej przez zagraniczny zakład 
reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być rozpoczęte  po złożeniu 
kaucji w  celu zabezpieczenia przyszłych zobowiązań z  tytułu umów ubezpieczenia lub 
umów reasekuracji zawartych przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
2. Kaucja jest równa co najmniej równowartości w  złotych 25% 
nieprzekr aczalnego dolnego progu minimalnego wymogu kapitałowego, o  którym 
mowa  w art. 272 ust.  1. 
3. Kaucja jest utrzymywana przez cały okres działalności głównego oddziału na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Kaucja podlega zdeponowaniu na wyodrębnionym, oprocentowanym 
rachunku w  banku mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który 
posiada fundusze własne w  wysokości stanowiącej równowartość w  złotych co 
najmniej 100  mln euro, ustaloną zgodnie  z art. 272 ust.  6. 
5. Kaucja wraz z  odsetkami jest zaliczana na poczet dopuszczonych 
podstawowych środków własnych na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 127/319 
 
07.05.2019  
 6. Kaucja wraz z  odsetkami podlega zwrotowi zagranicznemu zakładowi 
ubezpieczeń lub zagranicznemu zakładowi reasekuracji po zaspokojeniu wszys tkich 
roszczeń wynikających z  umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji zawartych za 
pośrednictwem głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
7. Kaucja nie podlega egzekucji. Zaspokojenie z  kaucji za zgodą organu nadzoru, 
wydaną w  drodze dec yzji, może nastąpić jedynie w  trakcie likwidacji głównego 
oddziału.  
Art. 188. 1. Zezwolenie na wykonywanie przez główny oddział działalności 
ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń lub działalności 
reasekuracyjnej przez zagraniczny zakład rea sekuracji nie może być wydane, jeżeli:  
1) wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji nie spełnia wymagań określonych w  ustawie;  
2) osoby proponowane na stanowiska dyrektora głównego oddziału i  jego 
zastępców lub osoby przewidziane do nadzorowania innych kluczowych funkcji 
nie spełniają wymagań określonych w  ustawie;  
3) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie daje 
rękojmi prawidłowego wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub 
działalnoś ci reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie spełnia 
wymogów wypłacalności, o  których mowa  w art. 182 ust.  4 pkt  2; 
5) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny z akład reasekuracji nie posiada 
środków finansowych w  wysokości równej co najmniej funduszowi 
organizacyjnemu i  środków własnych  głównego oddziału ustalonych w  planie 
działalności;  
6) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie po siada 
środków finansowych niezbędnych do zapewnienia pokrycia kapitałowego 
wymogu wypłacalności głównego oddziału lub środków finansowych 
niezbędnych do zapewnienia pokrycia minimalnego wymogu kapitałowego 
głównego oddziału;  
7) zagraniczny zakład ubezpiecz eń lub zagraniczny zakład reasekuracji posługuje 
się wartościami majątkowymi pochodzącymi z  nielegalnych lub nieujawnionych 
źródeł lub mającymi związek z  finansowaniem terroryzmu;  
8) plan działalności nie zapewnia zdolności do wykonywania zobowiązań 
główne go oddziału;  
©Kancelaria Sejmu   s. 128/319 
 
07.05.2019  
 9) w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji zaistnieją 
następujące przesłanki:  
a) bliskie powiązania między zagranicznym zakładem ubezpieczeń lub 
zagranic znym zakładem reasekuracji i  inną osobą fizyczną lub prawną 
stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w  sprawowaniu nadzoru,  
b) przepisy obowiązujące w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej, a  także trudności w  stosowaniu tych przepis ów, mające 
zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z  którą zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji posiada bliskie 
powiązania, stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w  sprawowaniu 
nadzoru.  
2. Zezwolenie na wykonywanie dzi ałalności ubezpieczeniowej przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II 
w grupie 10  załącznika do ustawy, z  wyjątkiem ubezpieczenia odpowiedzialności  
cywilnej przewoźnika, nie może być wydane, jeżeli zagraniczny z akład ubezpieczeń 
nie przedłoży listy reprezentantów do spraw roszczeń.  
Art. 189. 1. Główny oddział tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla 
celów wypłacalności przeznaczone na pokrycie bieżących i  przyszłych zobowiązań, 
jakie mogą wyniknąć z zawartych przez główny oddział umów ubezpieczenia, umów 
gwarancji ubezpieczeniowych lub umów reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
2. Główny oddział tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów 
rachunkowości przeznaczone na pokryc ie bieżących i  przyszłych zobowiązań, jakie 
mogą wyniknąć z  zawartych przez główny oddział umów ubezpieczenia lub umów 
reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 190. 1. Główny oddział posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
dopuszc zone środki własne w wysokości  nie niższej niż kapitałowy wymóg 
wypłacalności.  
2. Główny oddział posiada dopuszczone podstawowe środki własne 
w wysokości nie niższej niż minimalny wymóg kapitałowy. Dopuszczone 
podstawowe środki własne głównego oddziału nie  mogą być niższe niż 50% 
nieprzekraczalnego dolnego progu minimalnego wymogu kapitałowego, o  którym 
mowa w  art. 272 ust. 1. 
©Kancelaria Sejmu   s. 129/319 
 
07.05.2019  
 3. Przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności i  minimalnego wymogu 
kapitałowego uwzględnia się wyłącznie działalność ubezpiec zeniową i  działalność 
reasekuracyjną wykonywane przez główny oddział.  
4. Aktywa odpowiadające kapitałowemu wymogowi wypłacalności są lokowane 
przez główny oddział zgodnie  z następującymi zasadami:  
1) aktywa do wysokości minimalnego wymogu kapitałowego są l okowane na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) nadwyżka aktywów ponad minimalny wymóg kapitałowy jest lokowana na 
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej.  
Art. 191. Przepisy określające uprawnienia organu nadzoru w  stosunku do 
organów zakład u ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji stosuje się odpowiednio do 
dyrektora głównego oddziału i  jego zastępców.  
Art. 192. 1. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, umowę 
o przeniesienie całości lub części portfela ubezpieczeń posiadanego przez główny 
oddział zagranicznego zakładu ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
na rzecz zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
2. Decyzja zatwierdzająca umowę, o  której mowa w  ust. 1, może być wydana, 
jeżeli zakład ubezpieczeń przejmujący portfel ubezpieczeń posiada dopuszczone 
środki własne w  wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg wypłacalności.  
3. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, umowę o  przeniesienie całości 
lub części portfela ubezpieczeń posiadane go przez główny oddział zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz zakładu 
ubezpieczeń mającego siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie 
członkowskim Unii Europejskiej po uzys kaniu od właściwych organów n adzorczych 
tego państwa:  
1) informacji w  zakresie dopuszczalności, według prawa tego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, przeniesienia portfela ubezpieczeń;  
2) pozytywnej opinii lub zgody na dokonanie przeniesienia portfela ubezpieczeń;  
3) informacji  w zakresie posiadania przez zakład ubezpieczeń przejmujący portfel 
ubezpieczeń dopuszczonych środków własnych w  wysokości kapitałowego 
wymogu wypłacalności.  
4. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, umowę o  przeniesienie całości 
lub części portfela u bezpieczeń posiadanego przez główny oddział zagranicznego 
©Kancelaria Sejmu   s. 130/319 
 
07.05.2019  
 zakładu ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz głównego 
oddziału, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej 
w innym niż Rzeczpospolita Polska państw ie członkowskim Unii Europejskiej, po 
uzyskaniu od właściwych organów nadzorczych tego państwa informacji w  zakresie, 
o którym mowa w  ust. 3. 
5. W przypadku gdy ryzyko objęte umową ubezpieczenia zawartą przez główny 
oddział zagranicznego zakładu ubezpiecze ń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
umiejscowione jest w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej umiejscowienia ryzyka, organ nadzoru zatwierdza przeniesienie portfela 
ubezpieczeń, o  którym mowa w  ust. 1, 3 lub 4, po u zyskaniu zgody właściwych 
organów nadzorczych państwa członkowskiego Unii Europejskiej umiejscowienia 
ryzyka.  
6. Do umów o  przeniesienie portfela ubezpieczeń, o  których mowa w  ust. 1, 3 
i 4, przepisy  art. 300–304 stosuje się odpowiednio.  
Art. 193. 1. Organ  nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, umowę 
o przeniesienie całości lub części portfela reasekuracji posiadanego przez główny 
oddział zagranicznego zakładu reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
na rzecz zakładu reasekuracji lub zakładu ubez pieczeń mającego siedzibę na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Decyzja zatwierdzająca umowę, o  której mowa  w ust. 1, może być wydana, 
jeżeli zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji 
posiada dopuszczone środki własn e w  wysokości kapitałowego wymogu 
wypłacalności.  
3. Do umów o  przeniesienie portfela reasekuracji przepisy  art. 307–309 stosuje 
się odpowiednio.  
Art. 194. 1. Organ nadzoru cofa, w  drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie 
przez główny oddział działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub działalności reasekuracyjnej przez zagraniczny zakład reasekuracji na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakład ten w  państwie, w  którym znajduje 
się jego siedziba:  
1) utracił zezwolenie n a wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej;  
2) został postawiony w  stan likwidacji lub ogłoszono jego upadłość.  
©Kancelaria Sejmu   s. 131/319 
 
07.05.2019  
 2. Organ nadzoru może cofnąć, w  drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie 
działalności w  zakresie jednej lub w ięcej grup ubezpieczeń albo jednego lub kilku 
rodzajów ubezpieczeń przez zagraniczny zakład ubezpieczeń bądź jednego lub obu 
rodzajów reasekuracji przez zagraniczny zakład reasekuracji, na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, w  sytuacji gdy:  
1) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji przestał 
spełniać warunki uzyskania zezwolenia;  
2) główny oddział wykonuje działalność z  naruszeniem przepisów prawa, statutu 
lub nie zapewnia zdolności zagranicznego zakładu ubezpieczeń lu b 
zagranicznego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowiązań;  
3) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji wystąpił do 
organu nadzoru z  wnioskiem o  cofnięcie zezwolenia, pod warunkiem:  
a) zagwarantowania zabezpieczenia interesów ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia, w  szczególności 
w zakresie spełnienia świadczeń i  wypłaty odszkodowań – w przypadku 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń,  
b) zagwarantowania zabezpieczenia interesów ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia podlegających 
reasekuracji oraz cedentów – w przypadku zagranicznego zakładu 
reasekuracji;  
4) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie 
rozpoczął wykonywania działalności ubezpi eczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  terminie, o  którym 
mowa  w art. 185; 
5) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie 
wykonuje działalności ubezpieczeniowej lub działalności reas ekuracyjnej przez 
okres dłuższy niż 6  miesięcy;  
6) zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie 
zrealizował w  terminie planu naprawczego albo krótkoterminowego planu 
finansowego;  
7) w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udz iałowców zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji zaistnieją 
następujące przesłanki:  
©Kancelaria Sejmu   s. 132/319 
 
07.05.2019  
 a) bliskie powiązania między zagranicznym zakładem ubezpieczeń lub 
zagranicznym zakładem reasekuracji i  inną osobą fizyczną lub prawną 
stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w  sprawowaniu nadzoru,  
b) przepisy obowiązujące w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej, a  także trudności w  stosowaniu tych przepisów, mające 
zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z  którą zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji posiada bliskie 
powiązania, stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w  sprawowaniu 
nadzoru.  
3. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 2 pkt  4, organ nadzoru może cofnąć 
zezwolenie:  
1) w przypad ku zagranicznego zakładu ubezpieczeń – w zakresie grup ubezpieczeń, 
w których wykonywanie działalności ubezpieczeniowej nie zostało rozpoczęte;  
2) w przypadku zagranicznego zakładu reasekuracji – w zakresie rodzaju 
reasekuracji, w  którym wykonywanie działa lności reasekuracyjnej nie zostało 
rozpoczęte.  
4. Organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, z  wyjątki em 
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, w  przypadku stwierdzenia 
braku reprezentanta do spraw roszczeń w  państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
5. Zagraniczny zakład ubezpieczeń zawiadamia organ nadzoru w  terminie 7  dni 
o zaprzestaniu wy konywania działalności ubezpieczeniowej lub zawierania umów 
ubezpieczenia w  danej grupie ubezpieczeń.  
6. Zagraniczny zakład reasekuracji zawiadamia organ nadzoru w  terminie 7  dni 
o zaprzestaniu wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów 
reasekuracji w  zakresie jednego rodzaju reasekuracji.  
Art. 195. 1. Cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej przez główny oddział zagranicznemu zakładowi ubezpieczeń, dla 
którego organ nadzoru jest wskazanym właściwym organem, o  którym mowa 
w art. 184 ust. 4, wymaga powiadomienia organów nadzorczych pozostałych państw 
członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład 
ubezpieczeń wykonuje działalność ubezpieczeniową przez główne oddziały.  
©Kancelaria Sejmu   s. 133/319 
 
07.05.2019  
 2. W przypadku gdy orga n nadzorczy, będący wskazanym właściwym organem, 
o którym mowa w  art. 184 ust. 4, poinformuje organ nadzoru o  cofnięciu zezwolenia 
na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład 
ubezpieczeń na jego terytorium przez główny oddział, or gan nadzoru zastosuje wobec 
tego zagranicznego zakładu ubezpieczeń odpowiednie środki przewidziane w  ustawie.  
3. W przypadku gdy powodem cofnięcia zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2, 
jest niedobór wymaganych dopuszczonych środków własnych na pokrycie 
kapit ałowego wymogu wypłacalności lub niedobór dopuszczonych podstawowych 
środków własnych na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, organ nadzoru 
cofa zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny 
zakład ubezpieczeń przez główny oddział na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej.  
Art. 196. Rozwiązanie głównego oddziału następuje po przeprowadzeniu jego 
likwidacji.  
Art. 197. 1. Organ nadzoru może zarządzić likwidację głównego oddziału, 
w przypadku gdy:  
1) działalność głównego oddział u jest wykonywana z  naruszeniem przepisów 
prawa, statutu, planu działalności lub nie zapewnia zdolności zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji do wykonywania 
zobowiązań;  
2) główny oddział nie spełnia świadczeń ubezpieczeni owych lub świadczeń z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo 
spełnia je z  opóźnieniem lub częściowo;  
3) zostało wszczęte postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne wobec 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagrani cznego zakładu reasekuracji 
w państwie jego siedziby;  
4) zachodzą okoliczności określone w  art. 322 ust. 1. 
2. W przypadku zarządzenia likwidacji głównego oddziału organ nadzoru 
wyznacza likwidatora.  
Art. 198. 1. Likwidator składa sprawozdanie o  przebiegu likwidacji co 
3 miesiące od dnia otwarcia likwidacji. Organ nadzoru może żądać przedstawiania 
sprawozdań o  przebiegu likwidacji w  terminach krótszych oraz przekazywania 
dodatkowych informacji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 134/319 
 
07.05.2019  
 2. W przypadku zarządzenia likwidacji głównego oddziału zagrani cznego 
zakładu ubezpieczeń główny oddział nie może:  
1) zawierać umów ubezpieczenia;  
2) przedłużać zawartych umów ubezpieczenia;  
3) obejmować ochroną ubezpieczeniową nowych ryzyk na podstawie zawartych 
umów ubezpieczenia;  
4) podwyższać sum ubezpieczenia w zawartych umowach ubezpieczenia;  
5) dokonywać zmian umów ubezpieczenia zwiększających odpowiedzialność 
głównego oddziału.  
3. W przypadku likwidacji głównego oddziału zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń przepis  art. 173 ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
4. W przypadku zarządzenia likwidacji głównego oddziału główny oddział nie 
może:  
1) zawierać umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
2) przedłużać zawartych umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
3) przyjmować nowych cesji w  ramach za wartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej;  
4) zwiększać odpowiedzialności w  ramach zawartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej.  
5. W przypadku likwidacji dobrowolnej głównego oddziału na terytorium 
Rzeczypospolitej Polsk iej lub utraty zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej w  państwie, w  którym znajduje się 
siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji, 
likwidatorem głównego oddziału jest  jego dyrektor.  
6. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń powiadamia 
organ nadzoru o  zaistnieniu okoliczności, o  których mowa w  art. 194 ust.  1–4, 
w terminie 3  dni od dnia powzięcia informacji o  zaistnieniu tych okoliczności, oraz 
trzykrotnie ogłasza o  ich zaistnieniu w  dzienniku o  zasięgu ogólnokrajowym. 
Ogłoszenia są dokonywane w odstępach nie krótszych niż 7  dni i  nie dłuższych niż 
14 dni. Pierwszego ogłoszenia dokonuje się w  terminie 7  dni od dnia powiadomienia 
organu nadzoru.  
7. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który nie 
powiadomi organu nadzoru oraz nie dokona wymaganych ogłoszeń o  okolicznościach, 
o których mowa  w art. 194 ust.  1–4, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie 
©Kancelaria Sejmu   s. 135/319 
 
07.05.2019  
 z zagranicznym zakładem ub ezpieczeń za szkodę wyrządzoną z  tego tytułu 
wierzycielom.  
8. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji powiadamia 
organ nadzoru o  zaistnieniu okoliczności, o  których mowa w  art. 194 ust.  1–4, 
w terminie 3  dni od dnia powzięcia informac ji o zaistnieniu tych okoliczności.  
9. Dyrektor głównego oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji, który nie 
powiadomi organu nadzoru o okolicznościach, o  których mowa w  art. 194 ust.  1–4, 
odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z  zagranicznym zakład em reasekuracji 
za szkodę wyrządzoną z  tego tytułu wierzycielom.  
Art. 199. Jeżeli środki stanowiące pokrycie rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności nie wystarczą na pokrycie wszystkich 
zobowiązań głównego oddziału, za zgodą organu nad zoru, wydaną w  drodze decyzji, 
zaspokojenie niepokrytej części zobowiązań następuje z  kaucji, o  której mowa 
w art. 187. 
Art. 200. Do likwidacji głównego oddziału stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych dotyczące likwidacji 
spółki akcyjnej.  
Art. 201. Zagraniczny zakład ubezpieczeń i  zagraniczny zakład reasekuracji 
odpowiadają za zobowiązania głównego oddziału całym swoim majątkiem.  
Art. 202. 1. Z dniem przeniesienia przez zagraniczny zakład ubezpieczeń lu b 
zagraniczny zakład reasekuracji siedziby do państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej:  
1) główny oddział, który uzyskał zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, staje  się oddziałem;  
2) wygasa zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej przez główny oddział;  
3) kaucja, o  której mowa  w art. 187, wraz z  odsetkami, podlega zwrotowi.  
2. Z dniem przeniesienia siedziby głównego odd ziału do powstałego oddziału 
stosuje się przepisy rozdziału 8.  
3. Organ nadzoru, w  terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania informacji od 
organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, do którego została 
przeniesiona siedziba zagranicznego zakł adu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
©Kancelaria Sejmu   s. 136/319 
 
07.05.2019  
 reasekuracji, o  przeniesieniu siedziby zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub 
zagranicznego zakładu reasekuracji do tego państwa, przekazuje temu zakładowi 
informację o  warunkach, na jakich działalność ta jest wykon ywana na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Powstały oddział do czasu uzyskania od organu nadzoru informacji, o  której 
mowa  w ust. 3, albo upływu terminu, o  którym mowa w  ust. 3, może wykonywać 
działalność ubezpieczeniową i  działalność reasekuracyjną  na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej przez główny oddział.  
5. W przypadku nieprzekazania przez organ nadzorczy państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, do którego została przeniesiona siedziba zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń lub siedziba zagranicznego zakładu reasekuracji, organowi nadzoru 
informacji, o  której mowa  w ust. 3, organ nadzoru może zakazać wykonywania na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności ubezpieczeniowej przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń lub działalności reas ekuracyjnej przez zagraniczny 
zakład reasekuracji.  
Rozdział 8  
Prawo przedsiębiorczości i  swoboda świadczenia usług w  zakresie wykonywania 
działalności ubezpieczeniowej i  działalności reasekuracyjnej  
Art. 203. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń może wykonywać działalność 
ubezpieczeniową na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  ramach 
swobody świadczenia usług lub przez oddział, w  zakresie objętym zezwoleniem na 
wykonywanie działalności ubezpieczeniowej.  
2. Krajowy zakład reasekuracji może wykony wać działalność reasekuracyjną na 
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  ramach swobody 
świadczenia usług lub przez oddział, w  zakresie objętym zezwoleniem na 
wykonywanie działalności reasekuracyjnej.  
3. Działalność krajowego zakładu ubezpie czeń i  krajowego zakładu reasekuracji 
w zakresie, o  którym mowa  w ust. 1 i 2, podlega nadzorowi organu nadzoru.  
Art. 204. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalno ść 
ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskał odpowiednie 
zezwolenie na wykonywanie tej działalności w  państwie, w  którym ma swoją siedzibę.  
©Kancelaria Sejmu   s. 137/319 
 
07.05.2019  
 2. Zagraniczny zakład reasekuracji z  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkow skiego Unii Europejskiej może wykonywać działalność reasekuracyjną na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskał odpowiednie zezwolenie na 
wykonywanie tej działalności w  państwie, w  którym ma swoją siedzibę.  
3. Wyłączny nadzór nad gospodarką fina nsową zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej lub zagranicznego zakładu reasekuracji z  innego niż Rzeczpospolita 
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wykonującego działalność  na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sprawuje organ nadzorczy państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym zakład ma swoją siedzibę.  
Art. 205. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europ ejskiej wykonujący działalność ubezpieczeniową 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje przepisy prawa polskiego w  zakresie 
niezbędnym dla ochrony nadrzędnego interesu publicznego, o  którym mowa w  art. 
3 pkt 3  ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. o zasadac h uczestnictwa przedsiębiorców 
zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że co innego wynika z  umowy międzynarodowej, 
której Rzeczpospolita Polska jest stroną, z  zastrzeżeniem art. 204  ust. 3.  
2. Za zobowiązania z  tytułu wykonywanej działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład 
reasekuracji odpowiada całym swoim majątkiem.  
Art. 206. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalność 
ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział po 
otrzymaniu:  
1) przez organ nadzoru od organu nadzorczego państwa, w  którym znajduj e się 
siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń, odpowiednich danych i  informacji 
zawierających:  
a) zaświadczenie potwierdzające, że zagraniczny zakład ubezpieczeń posi ada 
dopuszczone środki własne w wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg 
wypłacalnośc i i dopuszczone podstawowe środki własne w  wysokości nie 
niższej niż minimalny wymóg kapitałowy,  
©Kancelaria Sejmu   s. 138/319 
 
07.05.2019  
 b) wskazanie Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa, na terytorium którego 
zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać działalność 
ubezpieczeniową,  
c) plan działalności, w  tym rodzaje ryzyka, które zagraniczny zakład 
ubezpieczeń zamierza ubezpieczać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
i strukturę organizacyjną oddziału,  
d) adres oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
e) imiona i  nazwiska os ób upoważnionych do reprezentowania oraz 
kierowania sprawami zakładu ubezpieczeń w  zakresie jego działalności 
przez oddział, ze wskazaniem sposobu reprezentacji,  
f) oświadczenie, że zakład ubezpieczeń jest członkiem Polskiego Biura 
Ubezpieczycieli Komunika cyjnych, w  przypadku gdy zamierza on 
wykonywać działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  której mowa w  dziale II 
w grupie 10 załącznika do ustawy, z  wyłączeniem odpowiedzialności 
cywilnej przewoźnika;  
2) od organu nadzoru informacji o  warunkach, na których dzi ałalność ta jest 
wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Organ nadzoru przekazuje informacje, o  których mowa  w ust. 1 pkt  2, 
organowi nadzorczemu państwa, w  którym znajduje się siedziba zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń, w  terminie 2  miesięc y od dnia otrzymania informacji, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt  1. 
3. W przypadku gdy organ nadzoru nie przekaże informacji, o  których mowa  
w ust. 1 pkt  2, organowi nadzorczemu państwa, w  którym znajduje się siedziba 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń, w  termi nie określonym w  ust. 2, zagraniczny 
zakład ubezpieczeń może rozpocząć wykonywanie działalności przez oddział po 
upływie 2  miesięcy od dnia otrzymania przez organ nadzoru informacji, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt  1, chyba że organ nadzoru wskaże wcześniejszy  dzień, od którego 
działalność może być podjęta.  
4. O zamiarze zmiany danych lub informacji, o  których mowa  w ust. 1 pkt  1 
lit. c–e, zagraniczny zakład ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej informuje organ nadzoru co najmniej na miesiąc 
przed planowanym wprowadzeniem tych zmian.  
Art. 207. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń mający siedzibę w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej może wykonywać 
©Kancelaria Sejmu   s. 139/319 
 
07.05.2019  
 działalność na terytorium Rzeczyp ospolitej Polskiej w  inny sposób niż przez oddział, 
w ramach swobody świadczenia usług, po otrzymaniu przez organ nadzoru od 
organów nadzorczych państwa, w  którym znajduje się siedziba zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń:  
1) zaświadczenia potwierdzającego, ż e zagraniczny zakład ubezpieczeń posiada 
dopuszczone środki własne na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
oraz dopuszczone podstawowe środki własne na pokrycie minimalnego wymogu 
kapitałowego;  
2) informacji o  grupach ubezpieczeń, w  których zagranicz ny zakład ubezpieczeń 
posiada zezwolenie na wykonywanie działalności;  
3) informacji o  rodzajach ryzyka, które zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza 
ubezpieczać na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej.  
2. Zagraniczny zakład ubezpieczeń mający siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita 
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej może rozpocząć wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  inny sposób 
niż przez oddział, w  ramach swobody świadczenia usług, w  dniu, w  którym o trzyma 
informację od organu nadzorczego państwa, w  którym znajduje się jego siedziba, 
o wysłaniu do organu nadzoru zaświadczenia i  informacji, o  których mowa  w ust. 1. 
3. O zamiarze zmiany informacji, o  których mowa  w ust. 1, zagraniczny zakład 
ubezpieczeń z  innego niż Rzecz pospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej informuje organ nadzoru co najmniej na miesiąc przed planowanym 
wprowadzeniem tych zmian.  
Art. 208. 1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń maj ący siedzibę w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, który zamierza 
wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność ubezpieczeniową 
w zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika d o 
ustawy, z  wyjątkiem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, w  inny sposób niż 
przez oddział, w  ramach swobody świadczenia usług, przekazuje organowi nadzoru, 
za pośrednictwem organu nadzorczego państwa, w  którym znajduje się jego siedziba:  
1) imiona i  nazwiska lub nazwy, a  także adresy przedstawicieli do spraw roszczeń 
upoważnionych do jego reprezentowania w  zakresie niezbędnym do:  
a) podejmowania i  zaspokajania zgłaszanych roszczeń oraz  
b) zapewnienia zastępstwa prawnego zakładu w  sporach przed polskimi 
sądami powszechnymi;  
©Kancelaria Sejmu   s. 140/319 
 
07.05.2019  
 2) oświadczenie, że jest członkiem Polskiego Biura Ubezpieczycieli 
Komunikacyjnych.  
2. W przypadku gdy zagraniczny zakład ubezpieczeń nie wyznaczy 
przedstawiciela do spraw roszczeń, organ nadzoru może wyrazić zgodę na 
reprezentowanie z akładu ubezpieczeń w  zakresie, o  którym mowa  w ust. 1, przez 
ustanowionego przez ten zakład na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej reprezentanta 
do spraw roszczeń.  
Art. 208a.  W przypadku gdy zagraniczny zakład ubezpieczeń mający siedzibę 
w innym niż Rzecz pospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej 
zamierza zawierać umowy koasekuracji dużych ryzyk spełniające łącznie poniższe 
warunki:  
1) ryzyko jest umiejscowione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
2) wyłącznie koasekurator wiodący jest od powiedzialny przed ubezpieczającym za 
całość ryzyka,  
3) co najmniej jeden zakład ubezpieczeń współubezpieczający ma siedzibę 
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej niż koasekurator wiodący 
lub uczestniczy w  umowie koasekuracji przez oddział ustano wiony w  innym 
państwie członkowskim Unii Europejskiej niż państwo, w  którym koasekurator 
wiodący ma siedzibę,  
4) koasekurator wiodący ustala wysokość składek ubezpieczeniowych i  warunki 
umowy ubezpieczenia  
‒ przepisy art.  207 i  art. 208 stosuje się wyłącznie do zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń będącego koasekuratorem wiodącym, mającego siedzibę w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
Art. 209. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń, który zamierza rozpocząć 
wykonywanie dzia łalności ubezpieczeniowej na terytorium innego niż Rzeczpospolita 
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przez oddział, zawiadamia o  tym 
organ nadzoru.  
2. Zawiadomienie, o  którym mowa  w ust. 1, zawiera:  
1) nazwę innego niż Rzeczpospolita Polska pa ństwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, na terytorium którego krajowy zakład ubezpieczeń zamierza 
wykonywać działalność ubezpieczeniową przez oddział;  
©Kancelaria Sejmu   s. 141/319 
 
07.05.2019  
 2) plan działalności, w  tym rodzaje ryzyka, które krajowy zakład ubezpieczeń 
zamierza ubezpieczać w  innym  niż Rzeczpospolita Polska państwie 
członkowskim Unii Europejskiej, i  strukturę organizacyjną oddziału;  
3) adres oddziału w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej;  
4) imiona i  nazwiska osób upoważnionych do reprezentowania oraz kierowania 
sprawami krajowego zakładu ubezpieczeń w  zakresie jego działalności przez 
oddział, ze wskazaniem sposobu reprezentacji;  
5) oświadczenie, że krajowy zakład ubezpieczeń jest członkiem biura narodowego 
i zagranicznego ubezpieczeniowego fundusz u gwarancyjnego przyjmującego 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  przypadku gdy zamierza on 
wykonywać działalność ubezpieczeniową w  zakresie ubezpieczeń, o  których 
mowa dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, z  wyłączeniem 
odpowiedzialności cyw ilnej przewoźnika.  
3. W terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia organ nadzoru 
przekazuje informacje, o  których mowa  w ust. 2, wraz z  oświadczeniem, że krajowy 
zakład ubezpieczeń posiada dopuszczone środki własne w  wysokości nie niższej niż 
kapitałowy wymóg wypłacalności i  dopuszczone podstawowe środki własne 
w wysokości nie niższej niż minimalny wymóg kapitałowy, organom nadzorczym 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym krajowy zakład ubezpieczeń 
zamierza wykonywać działalność ubezp ieczeniową przez oddział, oraz informuje 
o tym zakład ubezpieczeń, którego to dotyczy.  
4. W terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia organ nadzoru 
może odmówić, w  drodze decyzji, przekazania organom nadzorczym państwa 
członkowskiego Unii Europe jskiej, w  którym krajowy zakład ubezpieczeń zamierza 
wykonywać działalność ubezpieczeniową przez oddział, informacji oraz 
oświadczenia, o  których mowa w  ust. 2, jeżeli:  
1) sytuacja finansowa krajowego zakładu ubezpieczeń nie pozwala na utworzenie 
oddziału;  
2) struktura organizacyjna oddziału nie zapewnia prawidłowego wykonywania 
działalności;  
3) osoby mające kierować oddziałem nie posiadają odpowiedniego wykształcenia 
i doświadczenia zawodowego niezbędnego do zarządzania krajowym zakładem 
ubezpieczeń lub ni e dają rękojmi prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń 
©Kancelaria Sejmu   s. 142/319 
 
07.05.2019  
 w sposób należyty lub były skazane za umyślne przestępstwo prawomocnym 
wyrokiem sądu;  
4) przedstawiony plan działalności nie zapewnia zdolności krajowego zakładu 
ubezpieczeń do wykonywania zobowiązań.  
5. Krajowy zakład ubezpieczeń może ustanowić oddział:  
1) jeżeli po przekazaniu informacji i  oświadczenia zgodnie  z ust. 3 otrzyma od 
organów nadzorczych państwa członkow skiego Unii Europejskiej, w  którym 
zakład zamierza wykonywać działalność ubezpieczenio wą przez oddział, infor -
mację o  warunkach, na jakich działalność ta będzie wykonywana, albo  
2) w przypadku nieotrzymania od organów nadzorczych państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej informacji, o  której mowa  w pkt 1 – po upływie 2  miesięcy od 
dnia otrzy mania przez zakład ubezpieczeń od organu nadzoru informacji 
o przekazaniu do organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym krajowy zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać 
działalność ubezpieczeniową przez oddział, informacji i  oświadc zenia zgodnie 
z ust. 3. 
6. O zamiarze zmiany danych lub informacji, o  których mowa  w ust. 2 pkt  2–4, 
krajowy zakład ubezpieczeń informuje organ nadzoru oraz organy nadzorcze państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym znajduje się siedziba oddziału 
krajowego zakładu ubezpieczeń, co najmniej na miesiąc przed planowanym 
wprowadzeniem tych zmian. Przepisy ust.  3–5 stosuje się odpowiednio.  
Art. 210. 1. Krajowy zakład reasekuracji, który zamierza rozpocząć 
wykonywanie działalności reasekuracyjnej na teryt orium innego niż Rzeczpospolita 
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przez oddział, przekazuje organowi 
nadzoru następujące informacje:  
1) nazwę i  adres krajowego zakładu reasekuracji;  
2) nazwę innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowsk iego Unii 
Europejskiej, na terytorium którego krajowy zakład reasekuracji zamierza 
wykonywać działalność reasekuracyjną przez oddział;  
3) zakres planowanej działalności reasekuracyjnej w  innym niż Rzeczpospolita 
Polska państwie członkowskim Unii Europejski ej; 
4) adres oddziału w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej;  
©Kancelaria Sejmu   s. 143/319 
 
07.05.2019  
 5) imiona i  nazwiska osób upoważnionych do reprezentowania oraz kierowania 
sprawami krajowego zakładu reasekuracji w  zakresie jego działalności przez 
oddział, ze wskazaniem sposobu reprezentacji.  
2. W terminie miesiąca od dnia otrzymania informacji, o  których mowa  w ust. 1, 
organ nadzoru przekazuje je organom nadzorczym innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym krajowy z akład reasekuracji 
zamierza rozpocząć wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez oddział, wraz 
z oświadczeniem dotyczącym posiadania przez krajowy zakład reasekuracji 
dopuszczonych środków własnych w  wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg 
wypłacaln ości i  dopuszczonych podstawowych środków własnych w  wysokości nie 
niższej niż minimalny wymóg kapitałowy.  
Art. 211. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń, który zamierza wykonywać 
działalność ubezpieczeniową na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej w  inny sposób niż przez oddział, w  ramach 
swobody świadczenia usług, zawiadamia o  tym organ nadzoru.  
2. Zawiadomienie, o  którym mowa  w ust. 1, zawiera wskazanie rodzajów 
ryzyka, jakie krajowy zakład ubezpieczeń zamierza ube zpieczać, a  w przypadku gdy 
krajowy zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać działalność w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy, 
z wyjątkiem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, także:  
1) imiona i  nazwiska lub n azwy oraz adresy przedstawicieli do spraw roszczeń 
upoważnionych do jego reprezentowania w  zakresie niezbędnym do:  
a) podejmowania i  zaspokajania zgłaszanych roszczeń oraz  
b) zapewnienia zastępstwa prawnego zakładu w  sporach przed sądami 
powszechnymi;  
2) oświadczenie, że krajowy zakład ubezpieczeń jest członkiem biura narodowego 
i zagranicznego ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego.  
3. W terminie miesiąca od dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa  
w ust. 1, organ nadzoru przekazuje organowi nadzorcz emu państwa innego niż 
Rzeczpospolita Polska członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym krajowy zakład 
ubezpieczeń zamierza wykonywać działalność w  inny sposób niż przez oddział, 
w ramach swobody świadczenia usług:  
1) zaświadczenie potwierdzające, że krajo wy zakład ubezpieczeń posiada 
dopuszczone środki własne na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
©Kancelaria Sejmu   s. 144/319 
 
07.05.2019  
 i dopuszczone podstawowe środki własne na pokrycie minimalnego wymogu 
kapitałowego;  
2) informację o  grupach ubezpieczeń, w  których krajowy zakład ubezpiec zeń 
posiada zezwolenie na wykonywanie działalności;  
3) informację o  rodzajach ryzyka, które krajowy zakład ubezpieczeń zamierza 
ubezpieczać w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej;  
4) w przypadku gdy krajowy zakład ubezpie czeń zamierza wykonywać działalność 
w zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II w  grupie 10  załącznika do 
ustawy, z  wyjątkiem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika – dane osobowe 
przedstawicieli krajowego zakładu ubezpieczeń, o  których mowa  w ust. 2 pkt  1, 
oraz oświadczenie, że krajowy zakład ubezpieczeń jest członkiem biura 
narodowego i  zagranicznego ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego.  
4. Organ nadzoru informuje krajowy zakład ubezpieczeń o  przekazaniu 
informacji, o  których mowa  w ust. 3. Po otrzymaniu tej informacji krajowy zakład 
ubezpieczeń może wykonywać działalność ubezpieczeniową na terytorium innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  inny sposób niż 
przez oddział, w  ramach swobody świadczenia usług.  
5. O zamiarze zmiany danych lub informacji, o  których mowa  w ust. 2, krajowy 
zakład ubezpieczeń informuje organ nadzoru co najmniej na miesiąc przed 
wprowadzeniem tych zmian. Przepisy ust.  3 i 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 211a.  1. W  przypadku gdy krajowy z akład ubezpieczeń zamierza zawierać 
umowy koasekuracji dużych ryzyk spełniające łącznie poniższe warunki:  
1) ryzyka są umiejscowione na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej,  
2) wyłącznie koasekurator wiodący jest odpowiedzialny przed ubezpieczającym za 
całość ryzyka,  
3) co najmniej jeden zakład ubezpieczeń współubezpieczający ma siedzibę 
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej niż koasekurator wiodący 
albo uczestniczy w  umowie koasekuracji przez oddział ustanowiony w  państwie 
członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo, w  którym koasekurator 
wiodący ma siedzibę,  
4) koasekurator wiodący ustala wysokość składek ubezpieczeniowych i  warunki 
umowy ubezpieczenia  
©Kancelaria Sejmu   s. 145/319 
 
07.05.2019  
 ‒ przepisy art.  211 stosuje się wyłącznie do krajowego zakładu ubezpieczeń będącego 
koasekuratorem wiodącym.  
2. Krajowy zakład ubezpieczeń będący koasekuratorem wiodącym tworzy 
rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności z  tytułu umów 
koasekuracji, o  których mowa w  ust. 1, zgodnie z  art. 224 ust. 1, 3 i  4 oraz art.  225‒
237, z  uwzględnieniem warunków umów koasekuracji.  
Art. 212. 1. Organ nadzoru przekazuje informacje, oświadczenia 
i zaświadczenia organom nadzorczym innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Uni i Europejskiej w  języku urzędowym państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, w  którym krajowy zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać 
działalność przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział w  ramach swobody 
świadczenia usług, chyba że organy nadzorcze t ego państwa nie zgłoszą takiego 
wymogu.  
2. Organ nadzoru może zgłosić wymóg przekazania mu w  języku polskim 
informacji, oświadczeń i  zaświadczeń dotyczących zagranicznego zakładu 
ubezpieczeń z  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, który zamierza wykonywać działalność na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział w  ramach swobody 
świadczenia usług.  
Art. 213. Organ nadzoru informuje Komisję Europejską i  EIOPA o  liczbie 
i powodach  odmów przekazania informacji, oświadczeń lub zaświadczeń organom 
nadzorczym innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii 
Europejskiej, dotyczących krajowych zakładów ubezpieczeń, niezbędnych do 
wykonywania na terytorium innego niż Rzeczpospo lita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej działalności ubezpieczeniowej przez oddział lub 
wykonywania takiej działalności w  inny sposób niż przez oddział, w  ramach swobody 
świadczenia usług.  
Art. 214. 1. Organ nadzoru może żądać przedstawienia p rzez zagraniczny zakład 
ubezpieczeń z  innego niż Rzecz pospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej wykonujący działalność ubezpieczeniową na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej umów ubezpieczenia oraz innych dokumentów w  celu 
zbadania ich zg odności z  przepisami prawa polskiego dotyczącymi umowy 
ubezpieczenia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 146/319 
 
07.05.2019  
 2. Jeżeli organ nadzoru stwierdzi, że zagraniczny zakład ubezpieczeń lub 
zagraniczny zakład reasekuracji z  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej wykon ujący na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej działalność przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział, w  ramach 
swobody świadczenia usług, przy wykonywaniu tej działalności nie przestrzega 
przepisów prawa polskiego, zobowiązuje ten zakład, w  drodze z alecenia, do usunięcia 
takiej nieprawidłowości. W  przypadku gdy zagraniczny zakład ubezpieczeń lub 
zagraniczny zakład reasekuracji nie wykonuje tego zalecenia, organ nadzoru może 
zobowiązać go do jego wykonania w  drodze decyzji.  
3. Jeżeli zagraniczny zakła d ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji nie 
podejmie koniecznych działań, o  których mowa  w ust. 2, organ nadzoru informuje 
o tym organy nadzorcze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, w  którym zakład ten ma si edzibę.  
4. Jeżeli pomimo zastosowania środków przez organy nadzorcze innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej wobec 
zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji środki te 
okażą się niedostateczne  lub nie zostaną zastosowane a  zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji w  dalszym ciągu narusza przepisy 
prawa polskiego, organ nadzoru, po poinformowaniu właściwych organów 
nadzorczych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym zakład ten ma 
siedzibę, może:  
1) zastosować wszystkie uprawnienia przysługujące mu zgodnie z  ustawą 
w stosunku do krajowych zakładów ubezpieczeń lub krajowych zakładów 
reasekuracji, aby zapobiec dalszym naruszeniom prawa;  
2) złożyć wniosek o  pomoc d o EIOPA.  
5. Organ nadzoru w  ramach czynności, o  których mowa  w ust. 4 pkt  1, może 
również zakazać wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności 
ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń lub działalności 
reasekuracyjnej przez zagraniczny zakład reasekuracji.  
6. Organ nadzoru informuje Komisję Europejską i  EIOPA o  przypadkach 
i powodach zastosowania środków, o  których mowa  w ust. 4 pkt  1. 
Art. 215. 1. Dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej wykonujący na terytorium Rzeczypospolitej 
©Kancelaria Sejmu   s. 147/319 
 
07.05.2019  
 Polskiej działalność ubezpieczeniową przez oddział lub w  inny sposób niż przez 
oddział, w  ramach swobody świadczenia usług, za wiera informacje dotyczące:  
1) adresu siedziby zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który udziela ochrony 
ubezpieczeniowej, a  w przypadku za granicznego zakładu ubezpieczeń 
wykonującego działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział 
– adresu oddziału oraz adresu do doręczeń, jeżeli jest inny niż adres oddziału;  
2) miejsca zawarcia umowy ubezpieczenia;  
3) właściwości sądu, w  przypadku sporu między stronami umowy ubezpieczenia;  
4) daty zawarcia umowy ubezpieczenia i  terminu jej obowiązywania;  
5) przedmiotu umowy ubezpieczenia i  warunków jej wykonania;  
6) oznaczenia stron umowy ubezpieczenia;  
7) wysokości składki ubezpieczeniowej;  
8) wskazania ogólnych warunków ubezpieczenia, w  oparciu o  które została zawarta 
umowa ubezpieczenia, oraz ich dosta rczenia ubezpieczającemu;  
9) imienia i  nazwiska lub nazwy, a  także adresu przedstawiciela do spraw roszczeń.  
2. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się do dużych ryzyk.  
Art. 216. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń wykonujący działalność na terytorium 
innego niż Rzeczpo spolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej 
informuje organ nadzoru, oddzielnie dla transakcji przeprowadzanych w  zakresie 
działalności oddziału oraz dla transakcji przeprowadzanych w  inny sposób niż przez 
oddział w  ramach swobody świadczenia u sług, o  wysokości składki przypisanej, 
odszkodowań, świadczeń i  prowizji, niepomniejszonych o  udział reasekuratorów 
i spółek celowych, w  podziale na państwa członkowskie Unii Europejskiej i  linie 
biznesowe, a  także – w odniesieniu do działu II grupy 10  załącznika do ustawy, 
z wyłączeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika – o częstotliwości 
występowania szkód i  średniej wysokości odszkodowania.  
2. Organ nadzoru przekazuje informacje, o  których mowa  w ust. 1, na wniosek, 
organom nadzorczym innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym krajowy zakład ubezpieczeń wykonuje działalność 
ubezpieczeniową przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział w  ramach 
swobody  świadczenia usług.  
Art. 217. 1. Krajowy zakład ubezpieczeń może zawrzeć umowę o  przeniesienie 
portfela ubezpieczeń z  zagranicznym zakładem ubezpieczeń mającym siedzibę 
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 148/319 
 
07.05.2019  
 2. Organ nad zoru zatwierdza umowę, o  której mowa  w ust. 1, jeżeli zostały 
spełnione warunki przeniesienia portfela ubezpieczeń określone w  art. 298–304 oraz:  
1) po otrzymaniu od organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym przejmujący portfel ubezpieczeń zakład ubezpieczeń ma 
siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten po przejęciu portfela ubezpieczeń będzie 
posiadać dopuszczone środki własne w  wysokości nie niższej niż kapitałowy 
wymóg wypłacalności;  
2) po zasięgnięciu opinii:  
a) w przypadku ubezp ieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy 
– organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
w którym ubezpieczający ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę,  
b) w przypadku ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale działu II załączni ka do 
ustawy – organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej 
umiejscowienia ryzyka.  
Art. 218. 1. Przeniesienie portfela ubezpieczeń zawartych na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej przez zakład ubezpieczeń mający siedzibę w  innym niż 
Rzeczpo spolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej wymaga 
pozytywnej opinii organu nadzoru przekazanej organowi nadzorczemu państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma 
siedzibę.  
2. W przypadku gdy przeniesienie portfela ubezpieczeń, o  którym mowa  
w ust. 1, ma nastąpić na rzecz krajowego zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru 
przekazuje organowi nadzorczemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
w którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma siedzibę, informację, czy k rajowy 
zakład ubezpieczeń po przeniesieniu portfela ubezpieczeń będzie posiadał 
dopuszczone środki własne w  wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg 
wypłacalności.  
3. Informacje, o  których mowa  w ust. 1 i 2, organ nadzoru przekazuje w  terminie 
3 miesięcy  od dnia wystąpienia o  przekazanie tych informacji.  
Art. 219. 1. Jeżeli w  przypadkach, o  których mowa w  art. 217 i art. 218, 
przenoszony portfel ubezpieczeń obejmuje umowy ubezpieczenia, z  których ryzyka są 
umiejscowione na terytorium Rzeczypospolitej Pols kiej, ubezpieczający ma prawo 
wypowiedzenia takiej umowy.  
©Kancelaria Sejmu   s. 149/319 
 
07.05.2019  
 2. Zakład ubezpieczeń, który przejął portfel ubezpieczeń, z  których ryzyka są 
umiejscowione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w  terminie 30  dni od dnia 
przejęcia portfela ubezpieczeń, ogłasza  w dzienniku o  zasięgu ogólnopolskim 
o przeniesieniu portfela ubezpieczeń i  informuje ubezpieczających o  możliwości 
wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia w  terminie 3  miesięcy od dnia 
ogłoszenia. Zakład ubezpieczeń, w  terminie 14  dni od dnia ogłosze nia, przekazuje 
kopię tego ogłoszenia organowi nadzoru.  
3. Zakład ubezpieczeń może odstąpić od ogłoszenia, o  którym mowa w  ust. 2, 
jeżeli powiadomi przesyłką poleconą ubezpieczających o  przeniesieniu portfela 
ubezpieczeń i  możliwości wypowiedzenia przez ni ch umowy ubezpieczenia 
w terminie 3  miesięcy od dnia powiadomienia. Zakład ubezpieczeń, w  terminie 30  dni 
od dnia doręczenia przesyłki poleconej, przekazuje organowi nadzoru kopię tej 
przesyłki oraz kopie potwierdzeń odbioru.  
Art. 220. 1. Krajowy zakład reasekuracji może zawrzeć umowę o  przeniesienie 
portfela reasekuracji z  zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń mającym 
siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej.  
2. Organ nadzoru zatwierdza umowę, o  której m owa w  ust. 1, jeżeli zostały 
spełnione warunki odnoszące się do przeniesienia portfela reasekuracji, o  których 
mowa w  art. 305–309, po otrzymaniu od organu nadzorczego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym przejmujący zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji ma siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten po przejęciu portfela 
reasekuracji będzie posiadał dopuszczone środki własne w  wysokości nie niższej niż 
kapitałowy wymóg wypłacalności.  
Art. 221. 1. W  przypadku przeniesienia portfela reasekuracj i przez zagraniczny 
zakład reasekuracji mający siedzibę w  państwie członkowskim Unii Europejskiej na 
rzecz krajowego zakładu reasekuracji lub krajowego zakładu ubezpieczeń organ 
nadzoru przekazuje właściwemu organowi nadzorczemu państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, w  którym zagraniczny zakład reasekuracji ma siedzibę, informację, 
czy krajowy zakład reasekuracji lub krajowy zakład ubezpieczeń po przeniesieniu 
portfela reasekuracji będzie posiadał dopuszczone środki własne w  wysokości nie 
niższej niż kap itałowy wymóg wypłacalności.  
2. Informację, o  której mowa w  ust. 1, organ nadzoru przekazuje w  terminie 
3 miesięcy od dnia wystąpienia o przekazanie tej informacji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 150/319 
 
07.05.2019  
 Art. 222. 1. Do likwidacji oddziału krajowego zakładu ubezpieczeń 
wykonującego działalność ubezpieczeniową na terytorium innego niż Rzeczpospolita 
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej stosuje się odpowiednio przepisy 
art. 318–328. 
2. Do likwidacji oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń z  państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej st osuje się odpowiednio przepisy art.  319 i  art. 327. 
3. Do likwidacji oddziału krajowego zakładu reasekuracji wykonującego 
działalność reasekuracyjną na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej stosuje się odpowie dnio przepisy art.  318–328. 
4. Do likwidacji oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji z  państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej stosuje się odpowiednio przepisy  art. 319 ust.  2 
i art. 327 ust.  3. 
Rozdział 9  
Gospodarka finansowa zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji  
Art. 223. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wyceniają aktywa dla 
celów wypłacalności w  wartości godziwej.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wyceniają zobowiązania dla celów 
wypłacalności, inne niż rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów 
wypłacalności, w  wartości godziwej.  
3. Przy wycenie zobowiązań dla celów wypłacalności, innych niż rezerwy 
techniczno -ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności, zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji nie dokonują dostosowań w  celu uwzględnienia własnej zdolności 
kredytowej.  
Art. 224. 1. Zakład ubezpieczeń tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe 
dla celów wypłacalności, przeznaczone na pokrycie bieżących i  przyszłych 
zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z  zawartych umów ubezpieczenia, umów gwarancji 
ubezpieczeniowych lub umów reasekuracji.  
2. Zakład reasekuracji tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów 
wypłacalności, przeznaczone na pokrycie bieżących i  przyszłych zobowiązań, jakie 
mogą wyniknąć z  zawartych um ów reasekuracji.  
3. Wartość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności jest 
równa bieżącej kwocie, którą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zapłaciłby 
przy natychmiastowym przeniesieniu zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
©Kancelaria Sejmu   s. 151/319 
 
07.05.2019  
 ubezpiecz enia lub umów reasekuracji na inny zakład ubezpieczeń lub inny zakład 
reasekuracji.  
4. Wartość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
ustala się w  sposób ostrożny, wiarygodny i  obiektywny. Obliczenia dokonywane są 
zgodnie z  danymi dos tępnymi na rynkach finansowych oraz ogólnodostępnymi 
danymi na temat ryzyk aktuarialnych.  
Art. 225. 1. Wartość rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności stanowi sumę najlepszego oszacowania oraz marginesu ryzyka.  
2. Najlepsze oszacowanie  jest równe oczekiwanej wartości obecnej przyszłych 
przepływów pieniężnych ważonych prawdopodobieństwem ich realizacji, obliczonej 
przy zastosowaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka. Obliczenie najlepszego oszacowania je st dokonywane na podstawie 
aktualnych i  wiarygodnych informacji i  realistycznych założeń. Prognozy 
przepływów pieniężnych stosowane w  obliczeniu najlepszego oszacowania 
uwzględniają wpływy i  wypływy pieniężne wymagane do rozliczenia zobowiązań 
z tytułu zaw artych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji w  okresie trwania tych 
zobowiązań. Najlepsze oszacowanie oblicza się w  wysokości brutto, bez 
pomniejszania o  kwoty należne z  umów reasekuracji i  od spółek celowych.  
3. Margines ryzyka ma wysokość zapewniającą , aby wartość rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności odpowiadała kwocie, której zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zażądałyby za przejęcie zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji i  wywiązanie się  
z zobowiązań.  
4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają najlepsze oszacowanie 
i margines ryzyka oddzielnie.  
5. Jeżeli przyszłe przepływy pieniężne związane z  zobowiązaniami z  tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji mogą być o dwzorowane przy 
wykorzystaniu dostępnych instrumentów finansowych, których wartość rynkową 
można wiarygodnie określić, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą ustalić 
wartość rezerw techniczno -ubezpiecze niowych dla celów wypłacalności łącznie, 
w oparciu o  wartość rynkową tych instrumentów finansowych.  
6. Jeżeli zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają najlepsze 
oszacowanie i  margines ryzyka oddzielnie, margines ryzyka oblicza się przy użyciu 
metody kosztu kapitału. Stosowana stopa kosztu k apitału jest równa dodatkowej stopie 
©Kancelaria Sejmu   s. 152/319 
 
07.05.2019  
 procentowej ponad odpowiednią stopę procentową wolną od ryzyka, którą zapłaciłby 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiadający dopuszczone środki własne 
w wysokości kapitałowego wymogu wypłacalności, niezbędną do pokrycia 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji przez 
okres trwania tych zobowiązań.  
7. Stopa kosztu kapitału stosowana do obliczania marginesu ryzyka, określona  
w art. 39 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35,  jest równa dla 
wszystkich zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji i  jest poddawana 
okresowemu przeglądowi.  
Art. 226. 1. W  przypadku niewydania przez Komisję Europejską aktów 
wykonawczych, o  których mowa w  art. 230 ust.  1, oraz nieopublikowania przez 
EIOPA danych i  informacji technicznych, o  których mowa w  art. 230 ust.  1, zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wyznaczają dla każdej odpowiedniej waluty 
odpowiednią strukturę terminową stopy procentowej wolnej od ryzyka zgodnie 
z ust. 2–6. 
2. Przy wyzn aczaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej 
wolnej od ryzyka zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji uwzględniają odpowiednie 
instrumenty finansowe o takich terminach zapadalności, w  przypadku których rynki 
dla tych instrumentów finansowyc h oraz rynki obligacji są głębokie, płynne 
i przejrzyste.  
3. Jeżeli przy wyznaczaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji uwzględniają 
instrumenty finansowe o  takich terminach zapadal ności, w  przypadku których rynki 
dla danych instrumentów finansowych lub rynki obligacji nie są głębokie, płynne 
i przejrzyste, odpowiednia struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka 
podlega ekstrapolacji.  
4. Ekstrapolacja odpowiedniej struktur y terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka jest oparta na stopach forward.  
5. Stopy forward, o  których mowa  w ust. 4, począwszy od stóp forward 
powiązanych z  instrumentami finansowymi o  najdłuższych terminach zapadalności, 
dla których można zaobserwow ać odpowiednie instrumenty finansowe i  obligacje na 
głębokim, płynnym i  przejrzystym rynku, stopniowo zbiegają do ostatecznej stopy 
forward.  
©Kancelaria Sejmu   s. 153/319 
 
07.05.2019  
 6. W przypadku opublikowania przez EIOPA zasad opracowywania danych 
i informacji technicznych, o  których mowa  w art. 230 ust.  1, zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji przy wyznaczaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka stosuje również te zasady.  
Art. 227. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą stosować korektę 
dopasowują cą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka mającej zastosowanie przy obliczaniu najlepszego oszacowania portfela 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji o  charakte rze zobowiązań z  tytułu umów ubezpieczenia 
na życie lub umów reasekuracji ubezpieczeń na życie, w  tym zobowiązań z  tytułu 
świadczeń rentowych wynikających z  umów ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale 
II załącznika do ustawy lub reasekuracji umów ubezpieczeń , o których mowa w  dziale 
II załącznika do ustawy, gdy spełnione są następujące warunki:  
1) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczył portfel aktywów złożony  
z obligacji i  innych aktywów o podobnych właściwościach pod względem 
przepływów pienięż nych w  celu pokrycia najlepszego oszacowania portfela 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji;  
2) portfel zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań 
z tytułu zawartych umów r easekuracji, do którego stosowana jest korekta 
dopasowująca, oraz portfel aktywów będący przedmiotem wyznaczenia są 
zidentyfikowane, organizowane i  zarządzane niezależnie od pozostałej 
działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, a  wyznaczony  portfel 
aktywów nie może być wykorzystywany do pokrywania strat wynikłych 
z pozostałej działalności danego zakładu;  
3) oczekiwane przepływy pieniężne z  wyznaczonego portfela aktywów odtwarzają 
każdy z  oczekiwanych przepływów pieniężnych portfela zobowiąza ń z tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji w  tej samej walucie, a  niedopasowania nie pociągają za sobą 
znaczącego ryzyka w  stosunku do ryzyka przyjętego przez zakład ubezpieczeń 
lub zakład reasekuracji, zwią zanego z  portfelem zobowiązań, do którego stosuje 
się korektę dopasowującą;  
4) umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji stanowiące podstawę portfela 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu 
©Kancelaria Sejmu   s. 154/319 
 
07.05.2019  
 zawartych umów reasekuracji nie pociągają za sobą możliwości opłacenia 
przyszłych składek;  
5) ryzyko aktuarialne związane z  portfelem zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji może 
obejmować wyłącznie ryzyko długowieczności, ryzy ko kosztów, ryzyko rewizji 
wysokości rent i  ryzyko śmiertelności;  
6) najlepsze oszacowanie portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji nie może 
wzrosnąć o  więcej niż 5% przy zastosowaniu szo ku dla ryzyka śmiertelności 
obliczanego zgodnie  z art. 249 ust.  2–8, jeżeli ryzyko aktuarialne związane 
z portfelem zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań 
z tytułu zawartych umów reasekuracji obejmuje ryzyko śmiertelności;  
7) umowy  ubezpieczenia lub umowy reasekuracji stanowiące podstawę portfela 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji nie obejmują opcji umownych przysługujących 
ubezpieczającym z  umów ubezpieczenia lub ced entom z  umów reasekuracji albo 
obejmują wyłącznie opcję wykupu, w  której wartość wykupu nie przekracza 
wartości aktywów wycenionych zgodnie  z art. 223 ust.  1, pokrywających 
zobowiązania z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązania z  tytułu 
zawart ych umów reasekuracji w  momencie realizacji opcji wykupu;  
8) przepływy pieniężne z  wyznaczonego portfela aktywów są ustalone i  nie mogą 
zostać zmienione przez emitentów aktywów lub osoby trzecie, z  zastrzeżeniem  
ust. 4 i 5; 
9) zobowiązania z  tytułu zawartej umowy ubezpieczenia lub zobowiązania z  tytułu 
zawartej umowy reasekuracji nie zostały podzielone na poszczególne części przy 
tworzeniu portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji.  
2. Wyznaczenie portfela aktywów obowiązuje przez cały okres trwania 
zobowiązań, z  wyjątkiem działań mających na celu odtworzenie przepływów 
pieniężnych pomiędzy aktywami a  zobowiązaniami w  przypadku, gdy przepływy 
pieniężne uległy znaczącym zmianom.  
3. Stosowanie przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji korekty 
dopasowującej, o  której mowa w  ust. 1, wymaga zgody organu nadzoru, wydanej 
w drodze decyzji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 155/319 
 
07.05.2019  
 4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą kwalifikować do 
wyznaczonego portfela akty wa, z  których przepływy pieniężne są ustalone, 
z wyjątkiem zależności od inflacji, pod warunkiem że aktywa te odtwarzają przepływy 
pieniężne portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji, któr e są zależne od inflacji.  
5. Jeżeli emitenci aktywów lub osoby trzecie mają prawo do zmiany przepływów 
pieniężnych z  danego aktywa w  taki sposób, aby inwestor otrzymał wystarczającą 
rekompensatę umożliwiającą mu uzyskanie takiego samego przepływu pieniężne go 
w wyniku reinwestycji w  aktywa o  równoważnej lub lepszej jakości kredytowej, 
prawo do zmiany przepływów pieniężnych nie wyklucza możliwości 
zakwalifikowania aktywa do wyznaczonego portfela.  
6. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosujący korektę  dopasowującą 
do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka do portfela 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji nie może powrócić do podejścia, które nie uwzględnia 
korekty dopasowującej.  
7. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosujący 
korektę dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej 
wolnej od ryzyka stwierdzi, że warunki, o  których mowa w  ust. 1, nie są spełnione, 
niezwł ocznie informuje o  tym organ nadzoru i  podejmuje odpowiednie środki celem 
przywrócenia zgodności z  tymi warunkami. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji nie przywróci zgodności z  tymi warunkami w  terminie 2  miesięcy od dnia 
stwierdzenia niezgod ności z  tymi warunkami, zakład zaprzestaje stosowania korekty 
dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka i  nie może jej stosować przez okres kolejnych 24  miesięcy.  
8. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie m ogą stosować korekty 
dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka do zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań 
z tytułu zawartych umów reasekuracji, w  przypadku gdy odpowiednia struktura 
termin owa stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowana przy obliczaniu 
najlepszego oszacowania portfela tych zobowiązań obejmuje korektę z  tytułu 
zmienności  do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka.  
©Kancelaria Sejmu   s. 156/319 
 
07.05.2019  
 Art. 228. 1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji obliczają korektę 
dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka dla każdej waluty zgodnie z  następującymi zasadami:  
1) korekta dopasowująca jest równa różnicy:  
a) efektywnej rocznej stopy oprocen towania odpowiadającej pojedynczej 
stopie dyskontowej, dla której oczekiwana wartość obecna przepływów 
pieniężnych portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia 
lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji jest równa wartości 
wyznaczoneg o portfela aktywów wycenionego zgodnie z  art. 223 ust. 1, 
oraz 
b) efektywnej rocznej stopy oprocentowania odpowiadającej pojedynczej 
stopie dyskontowej, dla której oczekiwana wartość obecna przepływów 
pieniężnych portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów  ubezpieczenia 
lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji jest równa wartości 
najlepszego oszacowania portfela zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji, 
obliczonego z  uwzględnieniem zmian  wartości pieniądza w  czasie, przy 
zastosowaniu podstawowej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka;  
2) korekta dopasowująca nie może obejmować spreadu bazowego 
odzwierciedlającego ryzyko zatrzymane przez zakład ubezpieczeń lub zakład 
rease kuracji;  
3) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zwiększa spread bazowy w  celu 
zapewnienia, aby korekta dopasowująca dla aktywów, których ocena jakości 
kredytowej jest niższa niż inwestycyjna, nie przekraczała wartości korekt 
dopasowujących dla aktyw ów o  inwestycyjnej ocenie jakości kredytowej, takim 
samym czasie trwania i  takiej samej klasie;  
4) sposób wykorzystania zewnętrznych ocen wiarygodności kredytowej przy 
obliczaniu korekty dopasowującej jest zgodny  z art. 3–6 rozporządzenia 
delegowanego Komi sji (UE) 2015/35.  
2. Spread bazowy, o  którym mowa  w ust. 1 pkt  2: 
1) jest równy sumie:  
a) spreadu kredytowego odpowiadającego prawdopodobieństwu 
niewykonania zobowiązania przez emitenta aktywów,  
©Kancelaria Sejmu   s. 157/319 
 
07.05.2019  
 b) spreadu kredytowego odpowiadającego oczekiwanej stracie wy nikającej 
z obniżenia jakości kredytowej aktywów;  
2) w przypadku ekspozycji wobec rządów centralnych lub banków centralnych 
państw członkowskich Unii Europejskiej – nie może być niższy niż 30% 
długoterminowej średniej wartości spreadu ponad stopę procentow ą wolną od 
ryzyka aktywów o  takim samym czasie trwania, takiej samej jakości kredytowej 
i takiej samej klasie, obserwowanych na rynkach finansowych;  
3) w przypadku ekspozycji innej niż wobec rządów centralnych lub banków 
centralnych państw członkowskich Un ii Europejskiej – nie może być niższy niż 
35% długoterminowej średniej wartości spreadu ponad stopę procentową wolną 
od ryzyka aktywów o  takim samym czasie trwania, takiej samej jakości 
kredytowej i  takiej samej klasie, obserwowanych na rynkach finansowych . 
3. Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez emitenta aktywów, 
o którym mowa  w ust. 2 pkt  1 lit. a, ustala się w  oparciu o  długoterminowe statystyki 
przypadków niewykonania zobowiązań przez emitenta aktywów, które są 
odpowiednie dla aktywów pod względem czasu trwania aktywów, jakości kredytowej 
i klasy aktywów.  
4. Jeżeli nie jest możliwe wyznaczenie wiarygodnego spreadu kredytowego na 
podstawie długoterminowych statystyk, o  których mowa  w ust. 3, spread bazowy jest 
równy części długoterminowej śr edniej wartości spreadu ponad stopę procentową 
wolną od ryzyka aktywów o  takim samym czasie trwania, takiej samej jakości 
kredytowej i  takiej samej klasie, obserwowanych na rynkach finansowych.  
Art. 229. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą sto sować korektę 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania, o  którym mowa 
w art. 225 ust.  2. 
2. Organ nadzoru wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na stosowanie pr zez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka, aby zapobiec 
procyklicznemu zachowaniu inwestycyjnemu zakładu.  
3. Dla każdej odpowiedniej waluty korekta z  tytułu zmienności do odpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka jest oparta na spreadzie 
pomiędzy stopą procentową możliwą do uzyskania z  aktywów wchodzących w  skład 
©Kancelaria Sejmu   s. 158/319 
 
07.05.2019  
 portfela referencyjnego dla tej waluty a  stopą odpowiedniej podst awowej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka dla tej waluty.  
4. Portfel referencyjny dla każdej odpowiedniej waluty, o  którym mowa  w ust. 3, 
jest reprezentatywny dla aktywów, które są denominowane w  tej walucie i  w które 
zakład ubezpiecze ń lub zakład reasekuracji lokuje środki w  celu pokrycia najlepszego 
oszacowania zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań 
z tytułu zawartych umów reasekuracji denominowanych w  tej walucie.  
5. Wartość korekty z  tytułu zmienności do odp owiedniej struktury terminowej 
stopy procentowej wolnej od ryzyka odpowiada 65% spreadu dla danej waluty 
skorygowanego o  ryzyko.  
6. Spread dla danej waluty skorygowany o  ryzyko stanowi różnicę pomiędzy 
spreadem, o  którym mowa  w ust. 3, oraz częścią tego sp readu, która jest bezpośrednio 
powiązana z  realistyczną oceną oczekiwanych strat lub nieoczekiwanym ryzykiem 
kredytowym lub innym ryzykiem związanym z  aktywami.  
7. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą stosować korektę z  tytułu 
zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka wyłącznie do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka, która nie jest wyznaczana za pomocą ekstrapolacji zgodnie  z art. 226 ust.  3 i 4. 
Ekstrapolacja odpowiedn iej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka 
jest oparta na skorygowanych stopach procentowych wolnych od ryzyka.  
8. Dla każdego odpowiedniego państwa korekta z  tytułu zmienności do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka odnosząca się 
do waluty tego państwa odpowiada 65% sumy:  
1) spreadu dla waluty tego państwa skorygowanego o  ryzyko oraz  
2) różnicy między spreadem dla danego państwa skorygowanym o  ryzyko 
a dwukrotnością spreadu dla waluty tego państwa skorygowan ego o  ryzyko, 
jeżeli spełnione są następujące warunki:  
a) różnica jest dodatnia,  
b) spread dla danego państwa skorygowany o  ryzyko jest wyższy niż 
100 punktów bazowych.  
9. Jeżeli jeden z  warunków, o  których mowa  w ust. 8 pkt  2, nie jest spełniony, 
korekta z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej 
wolnej od ryzyka odnosząca się do waluty danego państwa odpowiada 65% spreadu 
dla waluty tego państwa skorygowanego o  ryzyko.  
©Kancelaria Sejmu   s. 159/319 
 
07.05.2019  
 10. Korekta z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktu ry terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka, o  której mowa  w ust. 8, jest stosowana do obliczania 
najlepszego oszacowania zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia 
i zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji dla produktów 
ubezpieczeniowyc h sprzedawanych na rynku ubezpieczeń w  danym państwie.  
11. Spread dla danego państwa skorygowany o  ryzyko jest wyznaczany 
w oparciu o  portfel referencyjny dla danego państwa jako różnica pomiędzy spreadem, 
o którym mowa  w ust. 3, dla waluty tego państwa or az częścią tego spreadu, która jest 
bezpośrednio powiązana z  realistyczną oceną oczekiwanych strat, nieoczekiwanym 
ryzykiem kredytowym lub innym ryzykiem związanym z  aktywami.  
12. Portfel referencyjny dla danego państwa, o  którym mowa  w ust. 11, jest 
repre zentatywny dla aktywów, w  które zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji 
lokują środki w  celu pokrycia najlepszego oszacowania zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji dla produktów ubezpiecze niowych sprzedawanych na rynku 
ubezpieczeniowym tego państwa i  denominowanych w  walucie tego państwa.  
13. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie mogą stosować korekty z  tytułu 
zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej o d 
ryzyka do zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia, jeżeli odpowiednia 
struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowana przy obliczaniu 
najlepszego oszacowania portfela tych zobowiązań obejmuje korektę dopasowującą 
do odpowiedniej  struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka.  
14. Kapitałowy wymóg wypłacalności nie obejmuje ryzyka zmiany 
podstawowych środków własnych wynikającego ze zmian korekty z  tytułu zmienności 
do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej w olnej od ryzyka.  
Art. 230. 1. W  przypadku opracowania i  opublikowania przez EIOPA, na 
podstawie art.  77e ust.  1 dyrektywy 2009/138/WE, danych i  informacji technicznych 
dotyczących:  
1) odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka 
stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania, bez uwzględnienia korekty 
dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka i  korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej 
stopy procentowej wolnej od ryzyka,  
©Kancelaria Sejmu   s. 160/319 
 
07.05.2019  
 2) spreadu bazowego służącego do obliczania korekty dopasowującej do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka, 
o którym mowa  w art. 228 ust.  1 pkt  2, dla każdego odpowiedniego czasu 
trwania, jakości kredytowej i  klasy ak tywów,  
3) korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka dla każdego odpowiedniego krajowego rynku 
ubezpieczeń  
– oraz wydania przez Komisję Europejską aktów wykonawczych na podstawie  
art. 77e ust.  2 dyrektywy 2009/138/WE, określających dane i  informacje w  zakresie 
określonym w  pkt 1–3, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przy obliczaniu 
najlepszego oszacowania, korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryz yka i  korekty z  tytułu zmienności do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosują dane 
i informacje techniczne wskazane w  tych aktach wykonawczych, a  w zakresie 
nieobjętym tymi aktami wykonawczymi – dane i  informacje technic zne opracowane 
i publikowane przez EIOPA.  
2. W przypadku wydania przez Komisję Europejską aktów wykonawczych na 
podstawie  art. 77e ust.  2 dyrektywy 2009/138/WE, określających dane i  informacje 
w zakresie określonym w  ust. 1 pkt  1–3, jeżeli nie zostały opra cowane i  opublikowane 
przez EIOPA, na podstawie art.  77e ust.  1 dyrektywy 2009/138/WE, dane i  informacje 
techniczne w  zakresie określonym w  ust. 1 pkt  1–3, zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji przy obliczaniu najlepszego oszacowania, korekty dopasowują cej do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka i  korekty 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka stosują dane i  informacje techniczne wskazane w  tych aktach 
wykonawczych.  
3. W przypadku opracowania i  opublikowania przez EIOPA, na podstawie  
art. 77e ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE, danych i  informacji technicznych w  zakresie 
określonym w  ust. 1 pkt 1–3, jeżeli nie zostały wydane przez Komisję Europejską akty 
wykonawcze na podstawie  art. 77e ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, określające dane 
i informacje w  zakresie określonym w  ust. 1 pkt 1–3, zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji przy obliczaniu najlepszego oszacowania, korekty dopasowującej do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy  procentowej wolnej od ryzyka i  korekty 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
©Kancelaria Sejmu   s. 161/319 
 
07.05.2019  
 od ryzyka stosują dane i  informacje techniczne opracowane i  opublikowane przez 
EIOPA.  
4. W przypadku gdy w  aktach wykonawczych albo w  danych i  informacj ach 
technicznych opracowanych i opublikowanych przez EIOPA, o  których mowa 
w ust. 1, nie zostaną określone dane i  informacje techniczne, o  których mowa w  ust. 1 
pkt 3, przy obliczaniu najlepszego oszacowania zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji nie stosują korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury 
terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka.  
Art. 231. 1. Przy ustalaniu wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności zakład ubezpieczeń i  zakład reasek uracji uwzględniają:  
1) koszty, jakie zostaną poniesione w  związku z  obsługą zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia i  umów reasekuracji;  
2) oczekiwany wzrost kosztów i  roszczeń ubezpieczeniowych;  
3) płatności na rzecz ubezpieczających, ubezpieczo nych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia oraz cedentów z  umów reasekuracji, w  tym przyszłe premie 
uznaniowe, których zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza 
dokonywać niezależnie od tego, czy płatności te są zagwarantowane umownie, 
chyba że p łatności te są zakwalifikowane jako fundusze nadwyżkowe, o  których 
mowa w  art. 244; 
4) wartość gwarancji finansowych i  opcji umownych zawartych w  umowach 
ubezpieczenia i  umowach reasekuracji.  
2. Przyjęte przez zakład ubezpieczeń założenia dotyczące prawdop odobieństwa 
skorzystania przez ubezpieczających z  opcji umownych, o  których mowa  w ust. 1 
pkt 4, w tym odstąpień od umów ubezpieczenia i  wypowiedzeń umów ubezpieczenia 
oraz wykupów ubezpieczenia, są realistyczne i  oparte na aktualnych i  wiarygodnych 
inform acjach.  
3. Przyjęte przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji założenia dotyczące 
prawdopodobieństwa skorzystania przez cedentów z  opcji umownych, o  których 
mowa  w ust. 1 pkt  4, w tym odstąpień od umów reasekuracji i  wypowiedzeń umów 
reasekuracji, są realistyczne i  oparte na aktualnych i  wiarygodnych informacjach.  
4. W założeniach, o  których mowa  w ust. 2 i 3, uwzględnia się wpływ przyszłych 
zmian warunków finanso wych i  niefinansowych na skorzystanie przez 
ubezpieczających lub cedentów z  opcji umownych, o  których mowa w  ust. 1 pkt  4. 
©Kancelaria Sejmu   s. 162/319 
 
07.05.2019  
 Art. 232. Przy ustalaniu wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności zakład ubezpieczeń i  zakład reasekurac ji grupują zobowiązania 
z tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub z  tytułu zawartych umów reasekuracji 
według jednorodnych grup ryzyka, co najmniej w  podziale na linie biznesowe.  
Art. 233. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji ustalają wartość rezerw  
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności na udziale reasekuratorów 
oraz spółek celowych zgodnie z  art. 224–232. 
2. Przy obliczaniu kwot należnych z  umów reasekuracji i  od spółek celowych 
zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji uwzględniają r óżnicę w  czasie między 
otrzymaniem kwoty należnej od reasekuratora lub spółki celowej a  dokonaniem 
bezpośredniej wypłaty.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dostosowują wyniki obliczeń, 
o których mowa  w ust. 2, uwzględniając oczekiwane straty w  związku 
z niewykonaniem zobowiązania przez reasekuratora lub spółkę celową.  
4. W celu obliczenia oczekiwanych strat, o  których mowa  w ust. 3, zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji ustalają prawdopodobieństwo niewykonania 
zobowiązania przez reasekuratora l ub spółkę celową oraz średnią wysokość straty 
z tytułu niewykonania zobowiązania przez reasekuratora lub spółkę celową.  
Art. 234. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają wewnętrzne 
procesy i  procedury zapewniające odpowiedniość, kompletność  i dokładność danych 
wykorzystywanych przy ustalaniu wartości rezerw techniczno -ubezpiecze niowych dla 
celów wypłacalności.  
2. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie posiadają odpowiedniej 
jakości danych umożliwiających zastosowanie wiarygod nej metody aktuarialnej dla 
zbioru lub podzbioru zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji lub kwot należnych na podstawie umów reasekuracji 
lub od spółek celowych, mogą w  celu obliczenia najlepszego oszacowa nia zastosować 
odpowiednie przybliżenia, w  tym podejście indywidualne.  
Art. 235. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają wewnętrzne 
procesy i  procedury w  celu zapewnienia regularnego porównywania wartości 
najlepszego oszacowania oraz założe ń stanowiących podstawę obliczeń najlepszego 
oszacowania z  danymi wynikającymi ze zgromadzonych doświadczeń.  
©Kancelaria Sejmu   s. 163/319 
 
07.05.2019  
 2. Jeżeli porównanie, o  którym mowa  w ust. 1, wykaże systematyczną różnicę 
między danymi wynikającymi ze zgromadzonych doświadczeń a  obliczeniami 
najlepszego oszacowania, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokonują 
odpowiednich dostosowań stosowanych metod aktuarialnych lub przyjmowanych 
założeń.  
Art. 236. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, na wezwanie organu 
nadzoru, wykazują, że rezerw y techniczno -ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności 
mają odpowiednią wartość, stosowane metody ustalania wartości tych rezerw są 
właściwe i  mogą być stosowane, a  dane statystyczne stanowiące podstawę tych metod 
są odpowiednie.  
Art. 237. 1. Jeżeli ustalan ie wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności w  zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji jest 
niezgodne z  art. 224–235, organ nadzoru zobowiązuje ten zakład, w  drodze zalecenia, 
do zwiększenia wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności, aby odpowiadały one wartości określanej zgodnie z  przepisami 
ustawy.  
2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie wykonuje 
zalecenia, o  którym mowa  w ust. 1, organ nadzoru, w  drodze decyzji, m oże 
zobowiązać zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do jego wykonania. Decyzja 
jest natychmiast wykonalna.  
Art. 238. Środki własne zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji stanowią 
aktywa wolne od obciążeń, dostępne na pokrycie strat wynikających 
z niesprzyjających wahań w  obszarze wykonywanej działalności, zarówno przy 
założeniu kontynuacji działalności, jak i  w przypadku likwidacji.  
Art. 239. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają dopuszczone 
środki własne w  wysokości nie niższej ni ż kapitałowy wymóg wypłacalności.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają dopuszczone podstawowe 
środki własne w  wysokości nie niższej niż minimalny wymóg kapitałowy.  
Art. 240. Środki własne zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji stanowią  
sumę podstawowych środków włas nych oraz uzupełniających środków własnych.  
Art. 241. 1. Podstawowe środki własne zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji obejmują:  
©Kancelaria Sejmu   s. 164/319 
 
07.05.2019  
 1) nadwyżkę aktywów dla celów wypłacalności nad zobowiązaniami dla celów 
wypłacalności;  
2) zobowiązania podporządkowane.  
2. Wysokość nadwyżki, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji pomniejszają o wartość akcji własnych lub udziałów własnych 
będących w  posiadaniu zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji.  
Art. 242. 1. Uzupełniające środki własne obejmują pozycje inne niż podstawowe 
środki własne, które mogą stanowić przedmiot wezwania do opłacenia i  zostać 
przeznaczone do pokrycia strat.  
2. Uzupełniające środki własne mogą obejmować następujące pozycje, o  ile ni e 
stanowią one pozycji podstawowych środków własnych:  
1) nieopłacony kapitał zakładowy, do którego opłacenia nie wezwano;  
2) akredytywy i  gwarancje;  
3) inne prawnie wiążące zobowiązania wobec zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji.  
3. W przypadku towar zystwa ubezpieczeń wzajemnych i  towarzystwa 
reasekuracji wzajemnej do uzupełniających środków własnych zalicza się przyszłe 
należności towarzystwa od jego członków wynikające z  możliwości wezwania do 
wniesienia dopłat w  ciągu kolejnych 12  miesięcy, w  tym d opłat wynikających 
z poten cjalnych strat uwzględnionych w kapitałowym wymogu wypłacalności.  
4. W przypadku gdy pozycja uzupełniających środków własnych została 
opłacona lub wezwano do jej opłacenia, jest traktowana jako składnik aktywów i  nie 
stanowi uzupełniających środków własnych.  
Art. 243. 1. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, kwoty pozycji 
uzupełniających środków własnych uwzględ niane  przy określaniu środków własnych 
zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, uwzględniając  art. 62–67 rozporządzenia 
delegowanego Komisji (UE) 2015/35.  
2. Kwota każdej pozycji uzupełniających środków własnych odzwierciedla 
zdolność do pokrycia strat w  ramach danej pozycji. Jeżeli dana pozycja 
uzupełniających środków własnych posiada stałą wartość nominalną, kwota tej 
pozycji odpowiada jej wartości nominalnej, pod warunkiem posiadania pełnej 
zdolności do pokrycia strat.  
3. Kwotę pozycji uzupełniających środków własnych ustala się w  oparciu 
o ostrożne i  realistyczne założenia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 165/319 
 
07.05.2019  
 4. Organ nadzoru, w  drodze decyzji , zatwierdza dla poszczególnych pozycji 
uzupełniających środków własnych:  
1) kwotę pieniężną albo  
2) metodę stosowaną do wyznaczania kwoty pieniężnej, przy czym zgoda organu 
nadzoru na kwotę wyznaczoną zgodnie z  tą metodą jest udzielana na czas 
określony.  
5. Wydając decyzję, o  której mowa w  ust. 4, organ nadzoru ocenia:  
1) status danych kontrahentów pod względem ich możliwości płatności i  gotowości 
do płatności;  
2) możliwość uzyskania środków, przy uwzględnieniu formy prawnej danej 
pozycji, oraz warunków, k tóre stanowią przeszkodę dla skuteczności opłacenia 
lub wezwania do opłacenia danej pozycji;  
3) informacje o  wynikach wcześniejszych wezwań, których zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji dokona ł w odniesieniu do tego rodzaju uzupełniających 
środków własnych, w  zakresie, w  jakim informacje te mogą zostać wiarygodnie 
wykorzystane w  celu oceny spodziewanych rezultatów przyszłych wezwań.  
6. Organ nadzoru może uchylić decyzję, o  której mowa w  ust. 4, w przypadku 
zmian okoliczności faktycznych skutkujących  niezasadnością uznawania danej kwoty 
lub metody.  
Art. 244. 1. Za fundusze nadwyżkowe uznaje się:  
1) w przypadku zakładu ubezpieczeń – skumulowane niepodzielone zyski zakładu, 
które zgodnie ze statutem mogą zostać w  pełni lub częściowo, dodatkowo 
w stosunk u do podziału zysku uwzględnionego w  rezerwach techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, przeznaczone do podziału między 
ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia oraz 
cedentów z  umów reasekuracji, i  które jeszcze ni e zostały podzielone;  
2) w przypadku zakładu reasekuracji – skumulowane niepodzielone zyski zakładu, 
które zgodnie ze statutem mogą zostać w  pełni lub częściowo, dodatkowo 
w stosunku do podziału zysku uwzględnionego w  rezerwach techniczno -
-ubezpieczeniowyc h dla celów wypłacalności, przeznaczone do podziału 
pomiędzy cedentów z  umów reasekuracji, i  które jeszcze nie zostały podzielone.  
2. Fundusze nadwyżkowe nie są uznawane za zobowiązania z  tytułu zawartych 
umów ubezpieczenia lub z  tytułu zawartych umów reas ekuracji w  zakresie, w  jakim 
posiadają one cechy jakościowe, o  których mowa  w art. 245 ust.  2 i 3. 
©Kancelaria Sejmu   s. 166/319 
 
07.05.2019  
 Art. 245. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji klasyfikują pozycje 
środków własnych do jednej z  trzech kategorii.  
2. Klasyfikacja pozycji środków włas nych do poszczególnych kategorii jest 
dokonywana w  zależności od tego, czy  należą one do podstawowych środków 
własnych, czy do uzupełniających środków własnych, oraz w  jakim zakresie posiadają 
one następujące cechy jakościowe:  
1) pozycja jest dostępna lub można wezwać do jej opłacenia w  celu pełnego 
pokrycia strat w  przypadku kontynuacji działalności oraz w  przypadku 
likwidacji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz  
2) w przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji posiadacz 
nie będzie uprawniony do odzyskania długu wynikającego z  danej pozycji tak 
długo, jak nie zostaną wypełnione wszystkie inne zobowiązania, łącznie 
z zobowiązaniami wobec ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych 
z umów ubezpieczenia oraz zobowiązaniam i wobec cedentów z  tytułu zawartych 
umów reasekuracji.  
3. Przy ocenie stopnia, w  jakim pozycje środków własnych posiadają cechy 
jakościowe określone  w ust. 2, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji biorą również 
pod uwagę następujące czynniki:  
1) dopasow anie okresu trwania pozycji do okresu trwania zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji – jeżeli pozycja posiada 
termin wymagalności;  
2) czy pozycja jest wolna od wymogów lub bodźców do wykupu kwoty nominalnej;  
3) czy pozycja j est wolna od obowiązkowych ustalonych opłat;  
4) czy pozycja jest wolna od obciążeń i  jak jest powiązana z  inną umową.  
Art. 246. 1. Pozycje podstawowych środków własnych klasyfikuje się do 
kategorii 1, jeżeli posiadają w  znacznym stopniu cechy jakościowe, o  których mowa 
w art. 245 ust.  2, z uwzględnieniem czynników, o  których mowa w  art. 245 ust.  3. 
2. Pozycje podstawowych środków własnych klasyfikuje się do kategorii 2, jeżeli 
posiadają w  znacznym stopniu cechę jakościową, o  której mowa  w art. 245 ust.  2 
pkt 2, z uwzględnieniem czynników, o  których mowa w  art. 245 ust.  3. 
3. Pozycje uzupełniających środków własnych klasyfikuje się do kategorii 2, 
jeżeli posiadają w  znacznym stopniu cechy jakościowe, o  których mowa  w art. 245 
ust. 2, z uwzględnieniem czynnikó w, o których mowa w  art. 245 ust.  3. 
©Kancelaria Sejmu   s. 167/319 
 
07.05.2019  
 4. Pozostałe pozycje podstawowych i  uzupełniających środków własnych 
klasyfikuje się do kategorii 3.  
5. Dokonując klasyfikacji pozycji środków własnych do poszczególnych 
kategorii, o  których mowa  w ust. 1–4, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują 
wykaz pozycji środków własnych zgodny z  art. 69, art.  72, art.  74, art.  76 
i art. 78 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35.  
6. W przypadku gdy wykaz środków własnych, o  którym mowa  w ust. 5, nie 
obejmuje danej pozycji środków włas nych, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
klasyfikują daną pozycję zgodnie z  ust. 1–4. 
7. Organ nadzoru, w  drodze decyzji, zatwierdza klasyfikację pozycji środków 
własnych, o  których mowa  w ust. 6. 
Art. 247. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji klasyfikują:  
1) fundusze nadwyżkowe, o  których mowa  w art. 244, do kategorii 1;  
2) akredytywy i  gwarancje zarządzane powierniczo na zlecenie wierzycieli 
ubezpieczeniowych przez niezależnego powiernika i  wyst awione przez 
instytucje kredytowe z  siedzibą na terytorium Unii Europejskiej do kategorii 2.  
2. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, którego członkami są armatorzy, 
wykonujące działalność ubezpieczeniową wyłącznie w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale II w  grupach 6, 1 2 i 17 załącznika do ustawy, klasyfikuje 
przyszłe należności towarzystwa od jego członków wynikające z  możliwości 
wezwania do wniesienia dopłat, których towarzystwo może zażądać na podstawie 
statutu w  ciągu kolejnych 12  miesięcy, do k ategorii 2.  
3. Towarzystwo inne niż towarzystwo, o  którym mowa  w ust. 2, klasyfikuje 
przyszłe należności towarzystwa od jego członków wynikające z  możliwości 
wezwania do wniesienia dopłat, których towarzystwo może zażądać na podstawie 
statutu w  ciągu kolej nych 12  miesięcy, do kategorii 2, jeżeli posiadają w  znacznym 
stopniu cechy jakościowe, o  których mowa w  art. 245 ust.  2, z uwzględnieniem 
czynników, o  których mowa w  art. 245 ust.  3. 
Art. 248. 1. Wysokość dopuszczonych środków własnych zakładu ubezpieczeń  
i zakładu reasekuracji stanowiących pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
stanowi sumę wysokości dopuszczonych środków własnych zakwalifikowanych do 
kategorii 1, 2  i 3. 
2. Dopuszczone środki własne stanowiące pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalnośc i podlegają co najmniej następującym wymogom ilościowym:  
©Kancelaria Sejmu   s. 168/319 
 
07.05.2019  
 1) kwota pozycji dopuszczonych środków własnych zakwalifikowanych do 
kategorii 1  stanowi więcej niż jedną trzecią łącznej wysokości dopuszczonych 
środków własnych;  
2) kwota pozycji dopuszczonych środ ków własnych zakwalifikowanych do 
kategorii 3  stanowi mniej niż jedną trzecią łącznej wysokości dopuszczonych 
środków własnych.  
3. Wysokość dopuszczonych podstawowych środków własnych stanowiących 
pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego stanowi sumę:  
1) wysokości dopuszczonych środków własnych zakwalifikowanych do kategorii 
1; 
2) wysokości dopuszczonych podstawowych środków własnych 
zakwalifikowanych do kategorii 2.  
4. Kwota pozycji dopuszczonych podstawowych środków własnych 
zakwalifikowanych do kategorii  1 stanowi więcej niż 50% łącznej wysokości 
dopuszczonych podstawowych środków własnych stanowiących pokrycie 
minimalnego wymogu kapitałowego.  
Art. 249. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają kapitałowy 
wymóg wypłacalności:  
1) według formuły  standardowej albo  
2) według formuły standardowej i  przy zastosowaniu częściowego modelu 
wewnętrznego, albo  
3) przy zastosowaniu pełnego modelu wewnętrznego.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają kapitałowy wymóg 
wypłacalności przy założeni u kontynuacji działalności.  
3. Kapitałowy wymóg wypłacalności jest obliczany tak, aby zapewniał 
uwzględnienie wszystkich mierzalnych rodzajów ryzyka, na które narażony jest 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.  
4. Kapitałowy wymóg wypłacalności obejm uje zawarte umowy ubezpieczenia 
lub umowy reasekuracji oraz umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji, których 
spodziewane rozpoczęcie nastąpi w  terminie kolejnych 12  miesięcy, z  zastrzeżeniem 
przepisów wydanych na podstawie  art. 252 ust.  9. 
5. Kapitałowy  wymóg wypłacalności odpowiada wartości narażonej na ryzyko 
zmiany podstawowych środków włas nych zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji na poziomie ufności 99,5% w  okresie jednego roku.  
©Kancelaria Sejmu   s. 169/319 
 
07.05.2019  
 6. Kapitałowy wymóg wypłacalności pokrywa co najmniej następują ce ryzyka:  
1) aktuarialne w  pozostałych ubezpieczeniach osobowych oraz ubezpieczeniach 
majątkowych;  
2) aktuarialne w  ubezpieczeniach na życie;  
3) aktuarialne w  ubezpieczeniach zdrowotnych;  
4) rynkowe;  
5) kredytowe;  
6) operacyjne.  
7. Ryzyko operacyjne obejmuje ryzyko prawne i  nie obejmuje ryzyka 
wynikającego z  decyzji strategicznych oraz ryzyka reputacji.  
8. Przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji uwzględniają wpływ technik przenoszenia ryzyka, pod 
waru nkiem że ryzyko kredytowe i  inne ryzyka wynikające ze stosowania takich 
technik zostaną uwzględnione w  kapitałowym wymogu wypłacalności.  
Art. 250. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają kapitałowy 
wymóg wypłacalności co najmniej raz w  roku i informują organ nadzoru o  wyniku 
obliczeń.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają dopuszczone środki 
własne w  wysokości co najmniej kapitałowego wymogu wypłacalności wykazanego 
w ostatnim sprawozdaniu przekazanym do organu nadzoru, o  który m mowa  
w art. 335. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji monitorują wysokość 
dopuszczonych środków własnych i  kapitałowy wymóg wypłacalności w  sposób 
ciągły.  
4. Jeżeli profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco 
odbiega od zał ożeń stanowiących podstawę ostatniego obliczenia kapitałowego 
wymogu wypłacalności, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji niezwłocznie 
dokonują ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności i  informują 
organ nadzoru o  wyniku obliczeń.  
5. Jeżeli  zachodzą przesłanki wskazujące, że profil ryzyka zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reasekuracji uległ znacznej zmianie od dnia, na który obliczono 
kapitałowy wymóg wypłacalności wykazany w  ostatnich przekazanych organowi 
nadzoru danych i  informacjach, o  których mowa  w art. 304 rozporządzenia 
©Kancelaria Sejmu   s. 170/319 
 
07.05.2019  
 delegowanego Komisji (UE) 2015/35, organ nadzoru może wydać zalecenie 
ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności dla danego zakładu.  
Art. 251. Kapitałowy wymóg wypłacalności obliczany według formuły 
standardo wej stanowi sumę:  
1) podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności;  
2) wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego;  
3) dostosowania z  tytułu zdolności rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności i  odroczonego podatku dochodowego do pokryw ania strat.  
Art. 252. 1. Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności składa się co 
najmniej z  następujących modułów ryzyka:  
1) aktuarialnego w  pozostałych ubezpieczeniach osobowych oraz ubezpieczeniach 
majątkowych;  
2) aktuarialnego w  ubezpieczeniach na życie ; 
3) aktuarialnego w  ubezpieczeniach zdrowotnych;  
4) rynkowego;  
5) niewykonania zobowiązania przez kontrahenta.  
2. Zobowiązania wynikające z  zawartych umów ubezpieczenia lub umów 
reasekuracji zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przypisują do tego 
z określonych  w ust. 1 pkt  1–3 modułów ryzyka aktuarialnego, który najlepiej 
odpowiada technicznemu charakterowi czynników ryzyka.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji kalibrują moduły ryzyka, o  których 
mowa  w ust. 1, przy uwzględnieniu wartości narażon ej na ryzyko na poziomie ufności 
99,5% w  okresie jednego roku.  
4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, w  uzasadnionych przypadkach, 
uwzględniają efekty dywersyfikacji przy konstruowaniu poszczególnych modułów 
ryzyka.  
5. W odniesieniu do ryzyk wynikają cych z  katastrof, w  uzasadnionych 
przypadkach, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą wykorzystać specyfikę 
geograficzną do obliczeń modułów ryzyka aktuarialnego, o  których mowa  w ust. 1 
pkt 1–3. 
6. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą przy  obliczaniu modułów 
ryzyka aktuarialnego, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1–3, oraz przy zachowaniu 
konstrukcji formuły standardowej, zastąpić część stosowanych parametrów, 
parametrami specyficznymi dla danego zakładu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 171/319 
 
07.05.2019  
 7. Parametry, o  których mowa w  ust. 6, są kalibrowane przy zastosowaniu metod 
standardowych, w  oparciu o wewnętrzne dane zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji lub dane, które są bezpośrednio związane z  umowami ubezpieczenia lub 
umowami reasekuracji zawieranymi przez ten zakład.  
8. Możliwoś ć stosowania parametrów specyficznych dla danego zakładu, 
o której mowa  w ust. 6, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru. Wydając 
decyzję, organ nadzoru weryfikuje kompletność, dokładność i  odpowiedniość 
stosowanych danych.  
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy sposób obliczania podstawowego kapitałowego 
wymogu wypłacalności według formuły standardowej, uwzględniając sposób 
obliczania poszczególnych modułów i  podmodułów ryzyka, z  których składa się 
podstawowy kapitałowy wymóg wypłacal ności oraz zależności pomiędzy 
poszczególnymi modułami ryzyka.  
Art. 253. 1. Wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego odzwierciedla ryzyko 
operacyjne w  zakresie, w  jakim nie zostało ono uwzględnione w  poszczególnych 
modułach ryzyka, o  których mowa w  art. 252 ust.  1. 
2. Wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego jest obliczany zgodnie  z art. 249 
ust. 3–5. 
3. W odniesieniu do umów ubezpieczenia na życie, w  których ryzyko 
inwestycyjne ponosi ubezpieczający, przy obliczaniu  wymogu kapitałowego dla 
ryzyka operacyjnego zakład ubezpieczeń uwzględnia kwotę rocznych kosztów 
poniesionych w  związku z  zobowiązaniami z  tytułu tych umów ubezpieczenia 
w zakresie zobowiązań, w  których ryzyko inwestycyjne ponosi ubezpieczający.  
4. W odniesieniu do zobowiązań innych niż zobowiązania, w  zakresie których 
ryzyko inwestycyjne ponosi ubezpieczający, przy obliczaniu wymogu kapitałowego 
dla ryzyka operacyjnego zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji uwzględniają 
wielkość składki zarobionej i  rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności utworzonych na pokrycie zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub umów reasekuracji. Wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego 
nie może przekraczać 30% podstawowego kapitałowego wymogu wyp łacalności.  
Art. 254. 1. Dostosowanie, o  którym mowa w  art. 251 pkt  3, odzwierciedla 
możliwe wyrównanie nieoczekiwanych strat przez równoczesne zmniejszenie rezerw 
©Kancelaria Sejmu   s. 172/319 
 
07.05.2019  
 techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności lub zmianę odroczonego 
podatku dochodo wego lub przez połączenie obu tych metod.  
2. Dostosowanie, o  którym mowa  w ust. 1, uwzględnia efekt ograniczenia 
ryzyka przez przyszłe świadczenia uznaniowe z  umów ubezpieczenia i  umów 
reasekuracji w  zakresie, w  jakim zakład ubezpieczeń i  zakład reasekurac ji mogą 
ustalić, że zmniejszenie takich świadczeń może zostać wykorzystane do pokrycia 
nieoczekiwanych strat w  momencie ich wystąpienia. Efekt ograniczenia ryzyka przez 
przyszłe świadczenia uznaniowe nie może przekraczać sumy rezerw techniczno -
-ubezpieczen iowych dla celów wypłacalności związanych z  tymi przyszłymi 
świadczeniami uznaniowymi.  
3. Wartość przyszłych świadczeń uznaniowych w  niekorzystnych warunkach 
porównuje się z  wartością przyszłych świadczeń uznaniowych obliczoną zgodnie 
z założeniami stanowi ącymi podstawę obliczenia najlepszego oszacowania.  
Art. 255. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą stosować 
uproszczone obliczenia dla danego podmodułu lub modułu ryzyka jeżeli uzasadniają 
to charakter, skala i  złożoność ryzyk oraz jeżeli wymaga nie od zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reasekuracji stosowania standardowych obliczeń byłoby niewspółmierne 
do ponoszonego ryzyka.  
2. Do uproszczonych obliczeń stosuje się przepisy  art. 249 ust.  3–5. 
Art. 256. 1. W  przypadku gdy obliczanie kapitałowego wym ogu wypłacalności 
według formuły standardowej nie jest właściwe, ponieważ profil ryzyka danego 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco odbiega od założeń 
stanowiący podstawę obliczeń według formuły standardowej, organ nadzoru może, 
w drodze d ecyzji, wymagać od tego zakładu zastąpienia części parametrów 
stosowanych w  obliczeniach według formuły standardowej parametrami 
specyficznymi dla tego zakładu przy obliczaniu modułów ryzyka aktuarialnego, 
o których mowa w  art. 252 ust.  1 pkt  1–3. 
2. Zakła d ubezpieczeń i  zakład reasekuracji kalibrują parametry, o  których mowa  
w ust. 1, przy zastosowaniu metod standardowych, w  oparciu o  wewnętrzne dane 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji lub dane, które są bezpośrednio 
związane z  umowami ubezpieczen ia lub umowami reasekuracji zawieranymi przez ten 
zakład.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają parametry, o  których 
mowa  w ust. 1, zgodnie z  przepisami art.  249 ust.  3–5. 
©Kancelaria Sejmu   s. 173/319 
 
07.05.2019  
 4. Wydając decyzję, o  której mowa  w ust. 1, organ nadzoru weryfikuje  
kompletność, dokładność i  odpowiedniość stosowanych danych.  
Art. 257. W przypadku gdy obliczanie kapitałowego wymogu wypłacalności 
według formuły standardowej nie jest właściwe, ponieważ profil ryzyka danego 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji zn acząco odbiega od założeń 
stanowiących podstawę obliczeń według formuły standardowej, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, zobowiązać ten zakład do stosowania modelu wewnętrznego przy 
obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności lub odpowiednich modułów r yzyka 
kapitałowego wymogu wypłacalności.  
Art. 258. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą obliczać kapitałowy 
wymóg wypłacalności przy zastosowaniu pełnego albo częściowego modelu 
wewnętrznego zatwierdzonego, w  drodze decyzji, przez organ nadzoru . 
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą stosować częściowy model 
wewnętrzny w  celu obliczania:  
1) jednego lub kilku modułów ryzyka lub podmodułów podstawowego 
kapitałowego wymogu wypłacalności, o  których mowa  w art. 252 i  w przepisach 
wydanych n a podstawie art.  252 ust.  9; 
2) wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego, o  którym mowa  w art. 253; 
3) dostosowania, o  którym mowa  w art. 251 pkt  3. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą stosować częściowy model 
wewnętrzny w  odniesieniu do ca łej działalności zakładu lub w  odniesieniu do jednego 
lub kilku głównych obszarów działalności zakładu.  
4. Wraz z  wnioskiem o  zatwierdzenie modelu wewnętrznego zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji przedkładają dokumentację potwierdzającą zgodność model u 
wewnętrznego z  wymaganiami, o  których mowa  w art. 263–268. 
5. W przypadku gdy wniosek zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
o zatwierdzenie modelu wewnętrznego dotyczy częściowego modelu wewnętrznego, 
wymagania, o  których mowa  w ust. 4, uwzględnia ją ograniczony zakres zastosowania 
modelu.  
6. Organ nadzoru zatwierdza pełny albo częściowy model wewnętrzny 
w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku, jeżeli systemy 
identyfikowania, pomiaru, monitorowania  ryzyka, zarządzania ryzykiem i  
prowadzenia sprawozdawczości na temat ryzyka stosowane przez zakład ubezpieczeń 
lub zakład reasekuracji są odpowiednie, a  w szczególności model wewnętrzny jest 
©Kancelaria Sejmu   s. 174/319 
 
07.05.2019  
 zgodny z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 263–268, z uwzględnieniem 
ograniczonego zakresu zas tosowania modelu w  przypadku gdy wniosek dotyczy 
częściowego modelu wewnętrznego.  
7. Organ nadzoru po zatwierdzeniu pełnego albo częściowego modelu 
wewnętrznego może, w  drodze decyzji, zażądać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji przedstawienia oszacowania kapitałowego wymogu wypłacalności 
dokonanego według formuły standardowej.  
Art. 259. 1. Organ nadzoru zatwierdza częściowy model wewnętrzny, jeżeli 
model ten spełnia wymagania określone w  art. 258 i  art. 263–268 oraz:  
1) ograniczony zakres stosowania modelu częściowego jest odpowiednio 
uzasadniony;  
2) kapitałowy wymóg wypłacalności obliczony przy zastosowaniu modelu 
wewnętrznego lepiej odzwierciedla profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji;  
3) budowa częściowego modelu wewnętrznego powoduje, że częściowy model 
wewnętrzny może zostać w  pełni zintegrowany z  formułą standardową 
kapitałowego wymogu wypłacalności.  
2. Dokonując oceny wniosku o  zatwierdzenie częściowego modelu 
wewnętrznego stosowanego do obliczania kapitałowego  wymogu wypłacalności, 
obejmującego:  
1) niektóre podmoduły określonego modułu ryzyka lub  
2) niektóre obszary działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
w odniesieniu do określonego modułu ryzyka  
– organ nadzoru może zażądać od zakładu ubezpi eczeń lub zakładu reasekuracji 
przedstawienia realistycznego planu przejściowego w  celu rozszerzenia zakresu 
stosowanego modelu wewnętrznego.  
3. Plan przejściowy, o  którym mowa  w ust. 2, określa planowany sposób 
rozszerzenia przez zakład ubezpieczeń lub za kład reasekuracji zakresu modelu 
wewnętrznego na inne podmoduły ryzyka lub inne obszary działalności, tak aby 
zapewnić objęcie przez model wewnętrzny przeważającej części działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej w  odniesieniu do okreś lonego 
modułu ryzyka.  
Art. 260. 1. Model wewnętrzny obejmuje zasady wprowadzania zmian 
w stosowanym modelu wewnętrznym zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. 
©Kancelaria Sejmu   s. 175/319 
 
07.05.2019  
 Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą wprowadzać zmiany w stosowanym 
modelu wewnętr znym zgodnie z  tymi zasadami.  
2. Zasady wprowadzania zmian w  modelu wewnętrznym zawierają specyfikację 
głównych i  drugorzędnych zmian modelu wewnętrznego.  
3. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, główne zmiany modelu 
wewnętrznego oraz zmiany zasad wp rowadzania zmian w  stosowanym modelu 
wewnętrznym, mając w  szczególności na uwadze dostosowanie modelu 
wewnętrznego do zmian zakresu i  charakteru działalności zakładu.  
4. Drugorzędne zmiany modelu wewnętrznego nie podlegają zatwierdzeniu 
przez organ nadzoru , pod warunkiem że zostały opracowane zgodnie z  zasadami 
wprowadzania zmian w  stosowanym modelu wewnętrznym.  
5. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają systemy zapewniające 
ciągłe i  właściwe funkcjonowanie modelu wewnętrznego.  
Art. 261. Po zat wierdzeniu pełnego lub częściowego modelu wewnętrznego 
przez organ nadzoru zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie mogą powrócić do 
obliczania całości lub części kapitałowego wymogu wypłacalności według formuły 
standardowej, z  wyjątkiem należycie uzas adnionych okoliczności i  pod warunkiem 
wyrażenia zgody, w  drodze decyzji, przez organ nadzoru.  
Art. 262. 1. Jeżeli po zatwierdzeniu modelu wewnętrznego przez organ nadzoru 
model wewnętrzny przestanie spełniać wymagania, o  których mowa w  art. 263–268, 
zakła d ubezpieczeń i  zakład reasekuracji niezwłocznie przedstawiają organowi 
nadzoru plan przywrócenia zgodności modelu z  tymi wymaganiami lub dowód, że 
skutki niezgodności są nie istotne.  
2. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie zrealizuje 
przedstawi onego organowi nadzoru planu, o którym mowa w  ust. 1, organ nadzoru 
nakazuje temu zakładowi, w  drodze decyzji, powrót do obliczania kapitałowego 
wymogu wypłacalności według formuły standardowej. Decyzja ta jest natychmiast 
wykonalna.  
Art. 263. 1. Zak ład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają powszechne 
stosowanie modelu wewnętrznego, który pełni istotną rolę w  systemie zarządzania, 
a w szczególności w:  
1) systemie zarządzania ryzykiem, o  którym mowa  w art. 56–62, i  procesach 
decyzyjnych;  
©Kancelaria Sejmu   s. 176/319 
 
07.05.2019  
 2) procesach oceny i  alokacji kapitału ekonomicznego oraz kapitału 
zabezpieczającego wypłacalność, w  tym oceny, o  której mowa  w art. 63. 
2. Częstotliwość obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności przy 
zastosowaniu modelu wewnętrznego jest zgodna z  częstotliwoś cią, z  którą zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują model wewnętrzny do celów, o  których 
mowa  w ust. 1. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają w  sposób ciągły 
odpowiednią budowę i  sposób funkcjonowania modelu wewnętrznego oraz wła ściwe 
odzwierciedlenie przez model wewnętrzny profilu ryzyka zakładu.  
Art. 264. 1. Model wewnętrzny, a  w szczególności wyznaczanie prognozy 
rozkładu prawdopodobieństwa stanowiącej podstawę modelu wewnętrznego, spełnia 
wymogi określone w  ust. 2–11. 
2. Metod y stosowane do wyznaczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa 
są oparte na odpowiednich, mających zastosowanie i  właściwych metodach 
aktuarialnych i  technikach statystycznych i  zgodne z  metodami stosowanymi przy 
ustalaniu wartości rezerw techniczno -ubez pieczeniowych dla celów wypłacalności. 
Metody stosowane do wyznaczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa są oparte 
na aktualnych i  wiarygodnych informacjach oraz realistycznych założeniach.  
3. Dane stosowane w  modelu wewnętrznym są dokładne, kompletne 
i odpowiednie. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji aktualizują bazy danych 
stosowane przy wyznaczaniu prognozy rozkładu prawdopodobieństwa co najmniej raz 
w roku.  
4. Niezależnie od wybranej metody wyznaczania prognozy rozkładu 
prawdopodobieństwa, model  wewnętrzny wykazuje zdolność określania wagi ryzyka 
w sposób wystarczający, aby zapewnić jego powszechne stosowanie i  istotną rolę 
w systemie zarządzania zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, 
w szczególności w  systemie zarządzania ryzykiem, proces ach decyzyjnych i  alokacji 
kapitału, zgodnie  z art. 263. 
5. Model wewnętrzny, z  zastrzeżeniem  art. 258 ust.  2, obejmuje istotne ryzyka, 
na które narażone są zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji. Model wewnętrzny 
obejmuje co najmniej ryzyka, o  których m owa w  art. 249 ust.  6. 
6. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą uwzględniać w  stosowanym 
modelu wewnętrznym efekty dywersyfikacji w  ramach poszczególnych kategorii 
©Kancelaria Sejmu   s. 177/319 
 
07.05.2019  
 ryzyka i  pomiędzy kategoriami ryzyka, jeżeli system stosowany do pomiaru tych 
efektó w dywersyfikacji jest odpowiedni.  
7. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą w  pełni uwzględniać 
w stosowanym modelu wewnętrznym wpływ zastosowania technik przenoszenia 
ryzyka, pod warunkiem że ryzyko kredytowe i  inne ryzyka wynikające z  zastosowania  
technik przenoszenia ryzyka są odpowiednio odzwierciedlone w  modelu 
wewnętrznym.  
8. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokonują w  modelu wewnętrznym 
dokładnej oceny ryzyk związanych z  gwarancjami finansowymi i  opcjami umownymi 
zawartymi w  umowach ub ezpieczenia lub umowach reasekuracji, jeżeli ryzyka są 
istotne. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokonują również oceny ryzyk 
związanych z  opcjami przysługującymi ubezpieczającym i  ubezpieczonym oraz 
opcjami umownymi zakładów ubezpieczeń i  zakładów  reasekuracji. W  tym celu 
zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji uwzględniają możliwy wpływ przyszłych 
zmian warunków finansowych i  niefinansowych na realizację tych opcji.  
9. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą uwzględniać w  stosowanym 
modelu wewnętrznym przyszłe działania zarządu, które zgodnie z  rozsądnymi 
oczekiwaniami zostałyby przeprowadzone w  określonych okolicznościach, a  także 
czas konieczny do realizacji takich działań.  
10. Zakład ubezpieczeń uwzględnia w  stosowanym modelu wewnętrznym 
płatności na rzecz ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia oraz płatności na rzecz cedentów z  umów reasekuracji, które planuje 
dokonać niezależnie od zagwarantowania tych płatności w  umowach ubezpieczenia 
i umowach reasekuracji . 
11. Zakład reasekuracji uwzględnia w  stosowanym modelu wewnętrznym 
płatności na rzecz cedentów z  umów reasekuracji, które planuje dokonać niezależnie 
od zagwarantowania tych płatności w  umowach reasekuracji.  
Art. 265. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład rease kuracji mogą stosować inny 
horyzont czasu lub inną miarę ryzyka niż określone w  art. 249 ust.  5, jeżeli wyniki 
uzyskane przy zastosowaniu modelu wewnętrznego będą wykorzystane przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do obliczenia kapitałowego wymo gu 
wypłacalności w  sposób zapewniający ubezpieczającym, ubezpieczonym 
i uprawnionym z  umów ubezpieczenia oraz cedentom z  umów reasekuracji poziom 
ochrony równoważny z  poziomem ochrony określonym w  art. 249. 
©Kancelaria Sejmu   s. 178/319 
 
07.05.2019  
 2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji oblic zają kapitałowy wymóg 
wypłacalności bezpośrednio z  prognozy rozkładu prawdopodobieństwa 
wygenerowanej przez model wewnętrzny tego zakładu, który odpowiada wartości 
narażonej na ryzyko, o  której mowa  w art. 249 ust.  5. 
3. Jeżeli zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie mogą obliczyć 
kapitałowego wymogu wypłacalności bezpośrednio z  prognozy rozkładu 
prawdopodobieństwa wygenerowanej przez model we wnętrzny, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, zezwolić na zastosowanie przybliżeń przy obliczaniu kapitałoweg o 
wymogu wypłacalności, pod warunkiem że zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji jest w  stanie wykazać, że poziom ochrony ubezpieczających, 
ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia oraz cedentów z  umów 
reasekuracji jest równoważny z  poziomem o kreślonym w  art. 249. 
4. Organ nadzoru może wezwać zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji do 
weryfikacji stosowanego modelu wewnętrznego na odpowiednich wzorcowych 
portfelach umów i  przy zastosowaniu założeń opartych w  większym stopniu na 
danych zewnętr znych niż na danych wewnętrznych celem zweryfikowania kalibracji 
modelu wewnętrznego oraz skontrolowania, czy specyfikacja modelu jest zgodna 
z ogólnie przyjętą praktyką rynkową.  
Art. 266. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, co najmniej raz w  roku, 
dokonują przeglądu przyczyn powstania zysków i  strat każdego głównego obszaru 
działalności zakładu.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wykazują, w  jaki sposób wybrana 
w modelu wewnętrznym kategoryzacja ryzyka wyjaśnia przyczyny powstania zysków 
i strat. Kategoryzacja ryzyka oraz przypisanie zysków i  strat odzwierciedlają profil 
ryzyka zakładu.  
Art. 267. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają regularny cykl 
walidacji modelu wewnętrznego, obejmujący monitorowanie skuteczności wyników  
uzyskanych z  modelu wewnętrznego, dokonywanie przeglądu ciągłej adekwatności 
specyfikacji modelu oraz porównywanie wyników uzyskiwanych na podstawie 
stosowanego modelu z danymi wynikającymi ze zgromadzonych doświadczeń.  
2. Proces walidacji modelu wewnętrz nego obejmuje efektywne metody 
statystyczne walidacji modelu wewnętrznego, które umożliwiają zakładowi 
ubezpieczeń i  zakładowi reasekuracji wykazanie organowi nadzoru, że wymogi 
kapitałowe wynikające z  zastosowania modelu są odpowiednie.  
©Kancelaria Sejmu   s. 179/319 
 
07.05.2019  
 3. Stosowane metod y statystyczne służą weryfikacji adekwatności prognoz y 
rozkładu prawdopodobieństwa w porównaniu z  poniesionymi stratami oraz 
w porównaniu z  istotnymi nowymi danymi i  informacjami z  nimi związanymi.  
4. Proces walidacji modelu wewnętrznego obejmuje analizę s tabilności modelu 
wewnętrznego, w  szczególności analizę wrażliwości wyników uzyskanych z  modelu 
wewnętrznego na zmiany w  podstawowych założeniach stanowiących podstawę 
stosowanego modelu wewnętrznego. Proces walidacji modelu wewnętrznego 
obejmuje również o cenę dokładności, kompletności i  adekwatności danych 
stosowanych w  modelu wewnętrznym.  
Art. 268. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji sporządzają dokumentację 
zawierającą opis budowy stosowanego modelu wewnętrznego oraz szczegółowe 
informacje dotycz ące działania modelu wewnętrznego.  
2. W dokumentacji zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wykazują, że 
stosowany model wewnętrzny spełnia wymagania określone  w art. 263–267. 
3. Dokumentacja zawiera szczegółowy opis teorii, założeń matematycznych 
i empi rycznych oraz pozostałych założeń stanowiących podstawę stosowanego 
modelu wewnętrznego.  
4. W dokumentacji określone są przypadki, w  których model wewnętrzny nie 
działa prawidłowo.  
5. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dokumentują główne zmiany 
wprowadzane w  modelu wewnętrznym zgodnie  z art. 260. 
Art. 269. Stosowanie przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji modelu 
wewnętrznego dostarczonego przez inny podmiot lub danych uzyskanych od innych 
podmiotów nie zwalnia zakładu z  obowiązku spełni enia wymagań okreś lonych 
w art. 258 i  art. 263–268. 
Art. 270. 1. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, nałożyć narzut kapitałowy 
dla zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, w  przypadkach gdy:  
1) profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekur acji znacząco odbiega od 
założeń leżących  u podstaw obliczeń kapitałowego wymogu wypłacalności przy 
zastosowaniu formuły standardowej oraz:  
a) wymóg stosowania modelu wewnętrznego zgodnie  z art. 257 jest 
nieodpowiedni lub okazał się nieskuteczny lub  
©Kancelaria Sejmu   s. 180/319 
 
07.05.2019  
 b) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest w  trakcie opracowywania 
częściowego lub pełnego modelu wewnętrznego zgodnie  z art. 257; 
2) profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco odbiega od 
założeń stanowiących podstawę obliczeń ka pitałowego wymogu wypłacalności 
przy zastosowaniu pełnego albo częściowego modelu wewnętrznego, ponieważ 
niektóre mierzalne rodzaje ryzyka nie zostały uwzględnione w  sposób 
wystarczający i  dostosowanie modelu w  celu bardziej odpowiedniego 
odzwierciedlenia danego profilu ryzyka w  odpowiednim terminie nie odniosło 
pożądanego skutku;  
3) system zarządzania zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco 
odbiega od zasad określonych w  ustawie i  rozbieżności te uniemożliwiają 
zakładowi ubezpieczeń lub zakła dowi reasekuracji odpowiednie określenie, 
pomiar i  monitorowanie ryzyk, na które zakład jest lub może być narażony, 
odpowiednie zarządzanie ryzykiem i prowadzenie sprawozdawczości na temat 
ryzyka, oraz jest mało prawdopodobne, aby zastosowanie innych środk ów 
doprowadziło do wystarczającej poprawy uchybień w  odpowiednim terminie;  
4) profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco odbiega od 
założeń stanowiących podstawę stosowanych przez zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji:  
a) korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
b) korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka.  
2. Kapitałowy wymóg wypłacalności z  uwzględnieniem ustanowionego narzutu 
kapitałowego zastępuje nieadekwatny kapitałowy wymóg wypłacalności. Kapitałowy 
wymóg wypłacalności nie obejmuje narzutu kapitałowego ustanowionego zgodnie 
z ust. 1 pkt 3, w celu obliczenia marginesu ryzyka, o  którym mowa w  art. 225 ust. 6 
i 7. 
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2, kapitałowy wymóg 
wypłacalności z  uwzględnieniem narzutu kapitałowego jest obliczany zgodnie 
z art. 249 ust. 3–5. 
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, narzut kapitałowy jest 
współmierny  do istotnych ryzyk wynikających z  niezgodności, które są powodem 
ustanowienia narzutu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 181/319 
 
07.05.2019  
 5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 4, narzut kapitałowy jest 
współmierny do istotnych ryzyk wynikających z  faktu, że profil ryzyka zakładu 
znacząco odbiega od z ałożeń leżących u  podstaw stosowania korekt, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 4. 
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji usuwają niezgodności, które doprowadziły do ustanowienia 
narzutu kapitałowego.  
7. Orga n nadzoru, co najmniej raz w  roku, dokonuje przeglądu narzutu 
kapitałowego.  
8. Organ nadzoru znosi, w  drodze decyzji, narzut kapitałowy, jeżeli zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji usunął niezgodności, które doprowadziły do 
ustanowienia narzutu kapit ałowego.  
Art. 271. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają minimalny 
wymóg kapitałowy w  sposób zrozumiały, prosty i  zapewniający możliwość dokonania 
kontroli obliczeń.  
2. Minimalny wymóg kapitałowy odpowiada kwocie dopuszczonych 
podstawowych środków własnych, poniżej której – przy założeniu kontynuacji 
wykonywania działalności przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji – 
ubezpieczający, ubezpieczeni lub uprawnieni z  umów ubezpieczenia oraz cedenci 
z umów reasekuracji mogliby być narażeni  na nie dopuszczalny poziom ryzyka.  
3. Minimalny wymóg kapitałowy zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji jest 
wyznaczany jako funkcja liniowa zbioru lub podzbioru następujących zmiennych:  
1) rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności;  
2) składki przypisanej;  
3) sumy na ryzyku;  
4) odroczonego podatku dochodowego;  
5) kosztów administracyjnych.  
4. Stosowane zmienne, o  których mowa w  ust. 3, mierzy się na udziale własnym, 
po uwzględnieniu udziału reasekuratorów i  spółek celowych.  
5. Funkcj a liniowa, o  której mowa w  ust. 3, jest kalibrowana według wartości 
narażonej na ryzyko zmiany podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reasekuracji, na poziomie ufności wynoszącym 85% w  okresie jednego 
roku.  
©Kancelaria Sejmu   s. 182/319 
 
07.05.2019  
 Art. 272. 1. Nieprzekracza lny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego 
jest równy odpowiednim kwotom bazowym:  
1) równowartości w  złotych 2  500 000 euro – dla zakładów ubezpieczeń 
wykon ujących działalność wyłącznie w zakresie ryzyk, o  których mowa w  dziale 
II w grupach 1 –9 oraz 16–18 załącznika do ustawy;  
2) równowartości w  złotych 3  700 000 euro – dla zakładów ubezpieczeń 
wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II 
załącznika do ustawy, jeżeli zakład ubezpieczeń wykonuje działalność 
w zakresie ryzyk , z których przynajmniej jedno ryzyko jest ryzykiem, o  którym 
mowa w  dziale II w  grupach 10 –15 załącznika do ustawy;  
3) równowartości w  złotych 3  700 000 euro – dla zakładów ubezpieczeń 
wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale 
I załącznika do ustawy;  
4) równowartości w  złotych 3  600 000 euro ‒ dla zakładów reasekuracji innych niż 
wewnętrzne zakłady reasekuracji;  
5) równowartości w  złotych 1  200 000 euro ‒ dla wewnętrznych zakładów 
reasekuracji.  
2. Obowiązujące wartości kwot bazowych są weryfikowane co 5  lat, 
z uwzględnieniem zmian zharmonizowanego europejskiego indeksu cen 
konsumpcyjnych publikowanego przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej.  
3. Jeżeli procentowy wzrost zharmonizowanego europejskiego indeksu cen 
konsumpcyjn ych w  okresie od dnia ostatniej zmiany do dnia przeglądu:  
1) wynosi co najmniej 5% – nowe obowiązujące wartości tych kwot są ustalane 
przez zwiększenie bazowych wartości kwot o  procentową wielkość zmiany 
zharmonizowanego europejskiego indeksu cen konsumpcy jnych wszystkich 
państw członkowskich Unii Europejskiej w  okresie od dnia 31  grudnia 2015  r. 
do dnia przeglądu, z  zaokrągleniem w  górę do wielokrotności 100  000 euro;  
2) jest mniejszy niż 5% – obowiązujące wartości tych kwot nie ulegają zmianie.  
4. Obowiązujące wartości kwot bazowych organ nadzoru ogłasza co 5  lat 
w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego, w  terminie 12  miesięcy od 
dnia ich opublikowania przez Komisję Europejską w  Dzienniku Urzędowym Unii 
Europejskiej.  
5. Jeżeli wielkość o bowiązujących kwot bazowych ulega zmianie w  danym roku 
obrotowym, mają one zastosowanie od początku następnego roku obrotowego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 183/319 
 
07.05.2019  
 6. Do ustalenia równowartości w  złotych wyrażonych w  euro kwot bazowych 
obowiązujących od dnia 31  grudnia danego roku do dnia 30  grudnia następnego roku 
przyjmuje się średni kurs walut obcych ogłoszony przez Narodowy Bank Polski 
w ostatnim dniu roboczym października danego roku.  
Art. 273. 1. Minimalny wymóg kapitałowy nie może być niższy niż 25% 
kapitałowego wymogu wypłacalności i  nie może przekraczać 45% kapitałowego 
wymogu wypłacalności.  
2. Minimalny wymóg kapitałowy nie może być niższy niż nieprzekraczalny 
dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego, o  którym mowa  w art. 272 ust.  1. 
3. Jeżeli organ nadzoru nałożył narzut kapitałow y zgodnie  z art. 270, minimalny 
wymóg kapitałowy jest obliczany z  uwzględnieniem narzutu kapitałowego.  
Art. 274. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają minimalny 
wymóg kapitałowy co najmniej raz na kwartał i  informują organ nadzoru o  wyniku 
obliczeń.  
2. Dla celów obliczania limitów, o  których mowa  w art. 273 ust.  1, zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie mają obowiązku obliczania kapitałowego 
wymogu wypłacalności raz na kwartał.  
3. Jeżeli minimalny wymóg kapitałowy zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji jest równy jednemu z  limitów, o  których mowa  w art. 273 ust.  1, zakład 
wyjaśnia organowi nadzoru przyczyny uzyskanego wyniku obliczeń.  
Art. 275. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają dokumentację 
pozwalającą na odtworzeni e odpowiednich obliczeń minimalnego wymogu 
kapitałowego.  
Art. 276. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji lokują środki finansowe 
zgodnie z  zasadą ostrożnego inwestora, określoną w  ust. 2–8. 
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji lokują środki fi nansowe wyłącznie 
w aktywa i  instrumenty finansowe, których ryzyko mogą właściwie określić, mierzyć, 
monitorować, którym mogą właściwie zarządzać, które mogą właściwie kontrolować 
i prowadzić sprawozdawczość w  zakresie ryzyka i  które mogą właściwie uwzględ nić 
przy ocenie ogólnych potrzeb w  zakresie wypłacalności zgodnie  z art. 63 ust.  1 pkt  1. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji lokują środki finansowe, 
a w szczególności aktywa stanowiące pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
i aktywa stanowiąc e pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, w  taki sposób, aby 
©Kancelaria Sejmu   s. 184/319 
 
07.05.2019  
 osiągnąć jak największy stopień bezpieczeństwa, jakości i  rentowności, przy 
jednoczesnym zachowaniu płynności środków. Umiejscowienie aktywów zapewnia 
ich dostępność.  
4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji lokują aktywa zgodnie 
z następującymi zasadami:  
1) aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności uwzględniają rodzaj działalności wykonywanej przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, w  szczególności charakter i  czas trwania 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji;  
2) aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności są lokowane w  sposób zgodny z  interesami ubezpieczającyc h, 
ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia, z  uwzględnieniem 
ujawnionych celów prowadzonej polityki lokacyjnej;  
3) aktywa są zróżnicowane i  odpowiednio rozproszone, tak aby umożliwiały 
właściwe reagowanie przez zakład ubezpieczeń lub zakład reas ekuracji na 
zmiany w  otoczeniu gospodarczym, w  szczególności na rozwój sytuacji na 
rynkach finansowych i  rynkach nieruchomości lub wystąpienie zdarzeń 
katastroficznych;  
4) lokaty w  aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, 
zakład utr zymuje na ostrożnym poziomie;  
5) zakład może lokować aktywa w  instrumenty pochodne, pod warunkiem że 
przyczyniają się one do zmniejszenia ryzyka lub ułatwiają efektywne zarządzanie 
portfelem;  
6) zakład różnicuje aktywa w  taki sposób, aby uniknąć nadmierneg o uzależnienia 
od jednego, określonego składnika aktywów, emitenta lub grupy emitentów 
powiązanych ze sobą lub określonego obszaru geograficznego oraz nadmiernej 
akumulacji ryzyka w  całym portfelu, a  lokaty w  aktywach wyemitowanych przez 
tego samego emiten ta lub grupę emitentów powiązanych ze sobą nie mogą 
narażać zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na nadmierną koncentrację 
ryzyka.  
5. W odniesieniu do lokat, o  których mowa w  ust. 4 pkt 2, w  przypadku 
wystąpienia konfliktu interesów zakład ubezpiec zeń lub podmiot zarządzający 
portfelem aktywów zapewnia dokonanie lokaty w  najlepszym interesie 
ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 185/319 
 
07.05.2019  
 6. Wymogu określonego w  ust. 4 pkt 6 nie stosuje się do papierów 
wartościowych emitowanych , gwarantowanych lub poręczonych przez Skarb Państwa 
lub podmioty, wobec zobowiązań lub działalności których zobowiązania Skarbu 
Państwa, udzielone na podstawie odrębnych przepisów, spełniają wymogi ochrony 
kredytowej w  rozumieniu  art. 213–215 rozporządzen ia nr 575/2013.  
7. W przypadku umów ubezpieczenia na życie, w  których ryzyko lokaty ponosi 
ubezpieczający, w  tym umów ubezpieczenia na życie, w  których świadczenie zakładu 
ubezpieczeń jest ustalane w  oparciu o  określone indeksy, rezerwy techniczno -
-ubezpie czeniowe dla celów wypłacalności znajdują jak najdokładniejsze 
odzwierciedlenie w  jednostkach uczestnictwa lub w  odpowiednich aktywach. 
Przepisów  ust. 4 pkt 3–6 i ust. 6 nie stosuje się.  
8. Jeżeli warunki umów ubezpieczenia na życie, w  których ryzyko lokat y ponosi 
ubezpieczający, w  tym umów ubezpieczenia na życie, w  których świadczenie zakładu 
ubezpieczeń jest ustalane w  oparciu o  określone indeksy, przewidują wypłatę 
świadczenia gwarantowanego związanego z  wynikiem lokaty lub innego świadczenia 
gwarantowan ego, aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
dla celów wypłacalności związanych z  tymi świadczeniami są lokowane zgodnie 
z przepisami  ust. 4 pkt 3–6 i ust. 6. 
9. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń wykonuje działalność w  zakresie 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I w grupie 3  załącznika do ustawy, zatrudnia 
doradcę inwestycyjnego do zarządzania ubezpieczeniowymi funduszami 
kapitałowymi lub zawiera umowę z  podmiotem uprawnionym, na podstawie 
odrębnych przepisów, do zarządzania aktyw ami na zlecenie.  
Rozdział 10  
Rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości, fundusz 
prewencyjny, fundusz organizacyjny oraz sprawozdawczość statutowa  
Art. 277. 1. Zakład ubezpieczeń tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe 
dla celów rachunkowości, przeznaczone na pokrycie bieżących i  przyszłych 
zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z  zawartych umów ubezpieczenia, umów gwarancji 
ubezpieczeniowych lub umów reasekuracji.  
2. Zakład reasekuracji tworzy rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla cel ów 
rachunkowości, przeznaczone na pokrycie bieżących i  przyszłych zobowiązań, jakie 
mogą wyniknąć z  zawartych umów reasekuracji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 186/319 
 
07.05.2019  
 3. Rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości obejmują:  
1) rezerwę składek;  
2) rezerwę na ryzyka niewygasłe;  
3) rezerwę na niewypłacone odszkodowania i  świadczenia, w  tym rezerwę na 
skapitalizowaną wartość rent;  
4) rezerwę na wyrównanie szkodowości;  
5) rezerwę ubezpieczeń na życie;  
6) rezerwę ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający;  
7) rezerw y na premie i  rabaty dla ubezpieczonych;  
8) rezerwy na zwrot składek dla członków;  
9) inne rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe określone w  statucie.  
4. Rezerwy, o  których mowa w  ust. 3 pkt 5–7, oraz rezerwę na skapitalizowaną 
wartość rent, zwiększa się w całości lub określonej części o  przychody z  tytułu lokat 
tych rezerw, z  uwzględnieniem  warunków umowy ubezpieczenia i odpowiednich 
formuł matematycznych wykorzystywanych przy obliczaniu rezerw.  
5. Rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów rachunkowoś ci, które są 
ustalane metodami matematyki ubezpieczeniowej, są potwierdzone opinią aktuariusza 
nadzorującego funkcję aktuarialną o  ich prawidłowości.  
6. Zakład ubezpieczeń, w  zakresie koasekuracji, tworzy rezerwy techniczno -
-ubezpieczeniowe dla celów rachu nkowości zgodnie z  zasadami przewidzianymi 
w ustawie, co najmniej w  wysokości proporcjonalnej do udziału zakładu w ko -
asekurowanym  ryzyku.  
Art. 278. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą tworzyć w  ciężar 
kosztów fundusz prewencyjny, a  także fun dusze i  rezerwy specjalne określone 
w statucie.  
2. Fundusz prewencyjny jest tworzony w  wysokości nieprzekraczającej 1% 
składki przypisanej na udziale własnym w  ostatnim roku obrotowym.  
Art. 279. 1. Ze środków pochodzących z  funduszu organizacyjnego zakładu  
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, zgromadzonych na wyodrębnionym rachunku 
bankowym, mogą być finansowane wyłącznie koszty związa ne z utworzeniem 
administracji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz jego 
przedstawicielstw.  
©Kancelaria Sejmu   s. 187/319 
 
07.05.2019  
 2. Przychody ze środ ków funduszu organizacyjnego zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji po opodatkowaniu zwiększają odpowiednio wartość tego 
funduszu.  
3. Wartość funduszu organizacyjnego w  trakcie roku obrotowego może być 
zwiększona wyłącznie o  przychody ze środków fund uszu organizacyjnego po 
opodatkowaniu.  
4. Sposób tworzenia funduszu organizacyjnego i  gospodarowania tym 
funduszem określają statuty zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji.  
Art. 280. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przedstawiają organowi 
nadzoru roczne sprawozdanie finansowe, sporządzone zgodnie z  przepisami 
o rachunkowości, nie później niż w  terminie 15  dni od dnia zatwierdzenia tego 
sprawozdania przez organ zatwierdzający.  
2. Sprawozdanie finansowe:  
1) zakładu ubezpieczeń wykonującego dzia łalność w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  oraz dziale II w  grupie 10  załącznika do ustawy,  
2) zakładu reasekuracji wykonującego działalność w  zakresie reasekuracji 
ubezpieczeń na życie, o  których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy  
‒ podpisuje również aktuariusz nadzorujący funkcję aktuarialną.  
3. Do sprawozdania finansowego:  
1) zakładu ubezpieczeń wykonującego działalność w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale II załącznika do ustawy,  
2) zakładu reasekuracji wykonującego dzi ałalność w  zakresie reasekuracji 
ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II załącznika do ustawy  
‒ w których rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości są 
ustalane metodami aktuarialnymi, dołącza się opinię aktuariusza nadzorującego 
funkcję a ktuarialną o  prawidłowości wykazanych w  sprawozdaniu tych rezerw.  
Art. 281. 1. (uchylony)  
2. O wyborze  firmy audytorskiej zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
zawiadamiają organ nadzoru, nie później niż w  terminie 7  dni od dnia wyboru.  
Art. 282. 1. Zak ład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają organ 
nadzoru o  zmianie osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, 
w terminie 7  dni od dnia zmiany tej osoby.  
©Kancelaria Sejmu   s. 188/319 
 
07.05.2019  
 2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają organ nadzoru 
o zmianie firmy audytorskiej badającej sprawozdanie finansowe w  terminie 7  dni od 
dnia zmiany tej firmy.  
Art. 283. 1. Biegły rewident przeprowadzający badanie sprawozdania 
finansowego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji niezwłocznie informuje 
organ nadzoru o ujawnionych podczas badania sprawozdania finansowego zakładu 
faktach wskazujących na:  
1) popełnienie przestępstwa;  
2) istotne naruszenie przepisów prawa dotyczących warunków udzielenia 
zezwolenia lub wykonywania działalności przez zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji;  
3) zakłócenie ciągłości działania zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
4) możliwość odmowy wyrażenia opinii lub wyrażenia opinii z  zastrzeżeniami.  
2. Biegły rewident niezwłocznie informuje organ nadzoru również o  faktach, 
o których mowa  w ust. 1, ujawnionych w  podmiocie posiadającym bliskie powiązania 
wynikające z  powiązania przez kontrolę z  zakładem ubezpieczeń lub zakładem 
reasekuracji, w  którym przeprowadza badanie sprawozdania finansowego.  
3. Organ nadzoru może żądać od bie głego rewidenta przekazania informacji 
i wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego badania sprawozdania finansowego 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w  zakresie niezbędnym dla 
wykonywania zadań z  zakresu nadzoru.  
Rozdział 11  
Ujawnianie informacji  
Art. 284. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, co najmniej raz w  roku, 
ujawniają sprawozdanie o wypłacalności i  kondycji finansowej.  
2. Sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu ubezpieczeń 
i zakładu reasekuracji obejmuje elementy i  dane, o  których mowa  w art. 335 ust.  9, 
oraz jest zgodne z  zasadami, o  których mowa w  art. 335 ust.  10. 
Art. 285. 1. Sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, w pełnej formie lub poprzez zamieszczenie 
odniesień do informacji równoważnych, zawiera następujące informacje:  
1) opis działalności i  wyników zakładu;  
2) opis systemu zarządzania i  ocenę jego adekwatności do profilu ryzyka zakładu;  
©Kancelaria Sejmu   s. 189/319 
 
07.05.2019  
 3) opis ‒ oddzielnie dla każdej kategorii ryzyka ‒ ekspozycji na r yzyko, 
koncentracji ryzyka, ograniczania ryzyka i  wrażliwości na ryzyko;  
4) opis ‒ oddzielnie dla aktywów, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności i  pozostałych zobowiązań ‒ podstaw i  metod stosowanych do ich 
wyceny, wraz z  wyjaśnienie m istotnych różnic w  porównaniu z podstawami 
i metodami stosowanymi do ich wyceny w  sprawozdaniach finansowych;  
5) opis zarządzania kapitałem zawierający co najmniej:  
a) strukturę i  wysokość środków własnych oraz ich jakość,  
b) wysokość kapitałowego wymogu  wypłacalności i  minimalnego wymogu 
kapitałowego,  
c) informacje pozwalające na zrozumienie głównych różnic między 
założeniami stanowiącymi podstawę formuły standardowej a  założeniami 
modelu wewnętrznego stosowanego przez zakład do obliczenia 
kapitałowego w ymogu wypłacalności,  
d) kwotę niezgodności z  minimalnym wymogiem kapitałowym oraz kwotę 
istotnej niezgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności w  okresie 
sprawozdawczym, nawet jeżeli późni ej została ona usunięta, wraz z wyjaś -
nieniem jej źródeł i  konsek wencji, a  także zastosowanych środków 
naprawczych.  
2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują korektę 
dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka, opis, o  którym mowa  w ust. 1 pkt  4, obejmuj e również:  
1) opis korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka oraz portfela zobowiązań i  wyznaczonych 
aktywów, do których ma zastosowanie ta korekta;  
2) ocenę ilościową wpływu zmiany korekty dopasowującej do odpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka do zera na sytuację 
finansową zakładu.  
3. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują korektę 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procen towej wolnej 
od ryzyka, opis, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  4, obejmuje również ocenę ilościową 
wpływu zmiany tej korekty do zera na sytuację finansową zakładu.  
4. Opis, o  którym mowa  w ust. 1 pkt  5 lit.  a, zawiera analizę istotnych zmian 
w porównaniu z  poprz ednim okresem sprawozdawczym oraz wyjaśnienie istotnych 
©Kancelaria Sejmu   s. 190/319 
 
07.05.2019  
 różnic w  stosunku do wartości takich elementów w  sprawozdaniach finansowych, 
a także krótki opis możliwości dokonania transferu kapitału.  
5. Ujawniane dane dotyczące kapitałowego wymogu wypłacalności,  o którym 
mowa  w ust. 1 pkt  5 lit.  b, określają oddzielnie kapitałowy wymóg wypłacalności 
obliczony według formuły standardowej albo według formuły standardowej i  przy 
zastosowaniu częściowego modelu wewnętrznego, albo przy zastosowaniu pełnego 
modelu wewn ętrznego, oraz narzuty kapitałowe lub wpływ parametrów własnych 
zakładu, które zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji są obowiązane stosować, wraz 
ze zwięzłą informacją na temat uzasadnienia podanego przez organ nadzoru.  
6. Zakład ubezpieczeń i  zakład re asekuracji w  uzasadnionych przypadkach 
ujawniają, że kwoty, o  których mowa  w ust. 1 pkt  5 lit.  b, podlegają dalszej ocenie 
organu nadzoru.  
Art. 286. 1. Z wyjątkiem informacji, o  których mowa w  art. 285 ust. 1 pkt 5, 
organ nadzoru, w  drodze decyzji, wyraża zgodę na nieujawnianie przez zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji informacji, jeżeli:  
1) w wyniku ujawnienia takich informacji podmioty konkurujące zakładu uzyskają 
znaczącą nienależną korzyść;  
2) zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji są obowiązane względem 
ubezpieczających lub kontrahentów do zachowania tajemnicy lub poufności.  
2. Jeżeli organ nadzoru wyrazi zgodę, o  której mowa w  ust. 1, zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji podają tę informację w  sprawozdaniu 
o wypłacalności i  kondycji finansow ej i wskazują powody nieujawnienia informacji.  
3. Organ nadzoru, w  drodze decyzji, wyraża zgodę na wykorzystywanie 
informacji ujawnionych na podstawie odrębnych przepisów lub odnoszenie się do nich 
w zakresie, w  jakim ujawnione informacje są równoważne z  informacjami 
wymaganymi w  sprawozdaniu o  wypłacalności i  kondycji finansowej pod względem 
ich charakteru i  zakresu.  
4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji niezwłocznie informują organ 
nadzoru o  zmianie okoliczności faktycznych uzasadniających cofnięcie  zgody, 
o której mowa w  ust. 1 lub 3. 
5. Organ nadzoru, w  drodze decyzji, może cofnąć zgodę, o  której mowa w  ust. 1 
lub 3, jeżeli ustały przesłanki do jej wydania.  
Art. 287. 1. W  przypadku wystąpienia istotnych zdarzeń mających znaczący 
wpływ na informacje  ujawnione zgodnie z  art. 284‒286 zakład ubezpieczeń i  zakład 
©Kancelaria Sejmu   s. 191/319 
 
07.05.2019  
 reasekuracji ujawniają odpowiednie i nformacje na temat charakteru i skutków takiego 
istotnego zdarzenia.  
2. Za istotne zdarzenia, o  których mowa w  ust. 1, uznaje się co najmniej sytuacje, 
w których: 
1) stwierdzono niezgodność z  minimalnym wymogiem kapitałowym, a  w ocenie 
organu nadzoru zakład nie będzie w  stanie przedłożyć krótkoterminowego 
realistycznego planu finansowego lub organ nadzoru nie otrzyma takiego planu 
w ciągu miesiąca od stwierdzen ia takiej niezgodności;  
2) stwierdzono istotną niezgodność z  kapitałowym wymogiem wypłacalności, 
a organ nadzoru nie otrzyma realistycznego planu naprawczego w  ciągu 
2 miesięcy od stwierdzenia takiej niezgodności.  
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji, których to dotyczy, ujawniają kwotę niezgodności wraz z  wyjaśnieniem 
jej przyczyn i  konsekwencji, a  także zastosowanych środków naprawczych. Jeżeli 
mimo krótkoterminowego planu finansowego, który początkowo zos tał uznany za 
realistyczny, nie usunięto niezgodności z  minimalnym wymogiem kapitałowym 
w ciągu 3  miesięcy od dnia jej stwierdzenia, niezgodność jest ujawniana na koniec 
tego okresu, wraz z  wyjaśnieniem jej przyczyn i  konsekwencji, a  także już 
zastosowanyc h i dalszych planowanych środków naprawczych.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji, których to dotyczy, ujawniają kwotę niezgodności wraz z  wyjaśnieniem 
jej przyczyn i  konsekwencji, a  także zastosowanych śr odków naprawczych. Jeżeli 
mimo planu naprawczego, który początkowo został uznany za realistyczny, nie 
usunięto istotnej niezgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności w  ciągu 
6 miesięcy od dnia jej stwierdzenia, niezgodność ujawnia się na koniec tego ok resu, 
wraz z  wyjaśnieniem jej przyczyn i  konsekwencji, a  także już zastosowanych 
i dalszych planowanych środków naprawczych.  
5. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą dobrowolnie ujawniać 
informacje lub wyjaśnienia związane z  wypłacalnością i  kondyc ją finansową zakładu, 
których ujawnienie nie jest wymagane ustawą.  
Art. 288. Wraz ze sprawozdaniem o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakład 
ubezpieczeń ujawnia dane statystyczne dotyczące postępowań pozasądowych, 
o których mowa w  rozdziale 4  ustawy z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu 
©Kancelaria Sejmu   s. 192/319 
 
07.05.2019  
 reklamacji przez podmioty rynku finansowego i  o Rzeczniku Finansowym ( Dz. U. z 
2018 r. poz. 2038, 2215 i  2243 ), z udziałem tego zakładu ubezpieczeń.  
Art. 289. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają od powiednie 
systemy i  struktury mające zapewnić realizację obowiązków dotyczących ujawniania 
sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu, a  także obowiązku 
sporządzenia na piśmie zasad zapewniających ciągłą adekwatność ujawnianych 
informacji.  
2. Sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej podlega zatwierdzeniu 
przez radę nadzorczą zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji i  jest ujawniane po 
tym zatwierdzeniu.  
Art. 290. 1. Sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu 
ubezp ieczeń i  zakładu reasekuracji podlega badaniu przez firmę audytorską.  
2. Celem badania sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej 
opinii w  sprawozdaniu bieg łego rewidenta o  tym, czy sprawozdanie o  wypłacalności 
i kondycji finansowej:  
1) jest sporządzone zgodnie z  obowiązującymi przepisami, w  szczególności 
dotyczącymi:  
a) ujmowania i  wyceny aktywów dla celów wypłacalności,  
b) ujmowania i  wyceny zobowiązań dla celów wypłacalności innych niż 
rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności,  
c) ustalania wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności,  
d) wymogów kapitałowych,  
e) jakości i  wysokości dopuszczonych środków własnych.  
2) (uchylony)  
3. Sprawozdanie biegłego rewidenta zawierające opinię biegłego rewidenta jest 
publikowane razem ze sprawozdaniem o  wypłacalności i  kondycji finansowej.  
4. Biegły rewident przeprowadzający badanie sprawozdania o  wypłacalności 
i kondycji finans owej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji niezwłocznie 
informuje organ nadzoru o  ujawnionych podczas badania faktach wskazujących na:  
1) popełnienie przestępstwa;  
©Kancelaria Sejmu   s. 193/319 
 
07.05.2019  
 2) istotne naruszenie przepisów prawa dotyczących warunków udzielenia 
zezwolenia lub wykonywania działalności przez zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji;  
3) zakłócenie ciągłości działania zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
4) możliwość odmowy wyrażenia opinii lub wyrażenia opinii z  zastrzeżeniami;  
5) niezgodność z  kapitało wym wymogiem wypłacalności;  
6) niezgodność z  minimalnym wymogiem kapitałowym.  
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy zakres badania sprawozdania o  wypłacalności 
i kondycji finansowej przez firmę a udytorską oraz zakres informacji zawartych w 
sprawo zdaniu biegłego rewidenta, uwzględniając istotność danych zawartych 
w sprawozdaniu o  wypłacalności i  kondycji finan sowej.  
Art. 291. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji ujawniają sprawozdania 
o wypła calności i  kondycji finansowej nie później niż w  ciągu 14  tygodni po 
zakończeniu roku obrotowego kończącego się w  dniu przypadającym między 
30 czerwca a  31 grudnia.  
Rozdział 12  
Łączenie się zakładów ubezpieczeń, łączenie się zakładów reasekuracji, 
przenies ienie umów ubezpieczenia i  przeniesienie umów reasekuracji  
Art. 292. Połączenie zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji może 
nastąpić, jeżeli wykonują one działalność w  takiej samej formie organizacyjnej.  
Art. 293. Do łączenia się zakładów ubezpiec zeń albo zakładów reasekuracji 
stosuje się przepisy ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych 
o łączeniu się spółek kapitałowych, z  uwzględnieniem przepisów ustawy. 
W przypadku towarzystw przepisy te stosuje się odpowiednio.  
Art. 294. 1. Na zakład ubezpieczeń przejmujący lub na zakład ubezpieczeń nowo 
zawiązany przechodzą, z  dniem połączenia:  
1) portfel ubezpieczeń zakładu przejmowanego lub zakładów łączących się przez 
zawiązanie nowego zakładu;  
2) portfel reasekuracji zakładu przejmowanego lub zakładów łączących się przez 
zawiązanie nowego zakładu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 194/319 
 
07.05.2019  
 2. Na zakład reasekuracji przejmujący lub na zakład reasekuracji nowo 
zawiązany przechodzi, z  dniem połączenia, portfel reasekuracji zakładu 
przejmowanego lub łączących się zakładów.  
Art. 295. 1. Łączące się zakłady ubezpieczeń oraz łączące się zakłady 
reasekuracji uzgadniają na piśmie plan połączenia zakładów.  
2. Plan połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji, oprócz 
danych określonych w  ustawie z  dnia 15  września 2000 r. – Kodeks spółek 
handlowych, zawiera:  
1) w przypadku zakładu ubezpieczeń ‒ grupy ubezpieczeń, w  zakresie których 
zakład ubezpieczeń przejmujący lub nowo zawiązany będzie wykonywać 
działalność, a  w przypadku zakładu reasekuracji ‒ rodzaj lub rodzaje 
reasekuracji, w  zakresie których zakład reasekuracji przejmujący lub nowo 
zawiązany będzie wykonywać działalność;  
2) imiona i  nazwiska osób, które będą pełniły kluczowe funkcje w  zakładzie 
przejmującym lub nowo zawiązanym;  
3) imię i  nazwisko osoby, której po wierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych.  
3. Do planu połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji 
dołącza się:  
1) projekty uchwał o  połączeniu zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji;  
2) projekt statutu zakładu przejmującego lub zakła du nowo zawiązanego;  
3) prognozę sprawozdania finansowego zakładu przejmującego lub nowo 
zawiązanego sporządzoną na dzień planowanego połączenia;  
4) prognozę bilansu dla celów wypłacalności zakładu przejmującego lub nowo 
zawiązanego sporządzoną na dzień pl anowanego połączenia;  
5) dowód posiadania dopuszczonych środków własnych w  wysokości nie niższej 
niż kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu przejmującego lub nowo 
zawiązanego.  
Art. 296. 1. Powiadomienie organu nadzoru o  planie połączenia zakładów 
ubezpiecz eń albo zakładów reasekuracji następuje nie później niż w  terminie 14  dni 
od ogłoszenia planu połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji 
przez jeden z  łączących się zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji.  
2. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, w  terminie 3  miesięcy od dnia 
otrzymania powiadomienia o  planie połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów 
reasekuracji, złożyć sprzeciw wobec planowanego połączenia zakładów ubezpieczeń 
©Kancelaria Sejmu   s. 195/319 
 
07.05.2019  
 albo zakładów reasekuracji, jeżeli z  przedłożonych dokumentów wynika, że po 
połączeniu nowo powstały zakład ubezpieczeń albo zakład reasekuracji nie będzie 
posiadał dopuszczonych środków własnych w  wysokości kapitałowego wymogu 
wypłacalności, oraz:  
1) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionyc h z  umów 
ubezpieczenia nie zostały należycie zabezpieczone lub  
2) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów nie zostały należycie 
zabezpieczone.  
3. Sprzeciw złożony przez organ na dzoru powoduje bezskuteczność planu 
połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów reasekuracji.  
4. Organ nadzoru może, w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania 
powiadomienia o  planie połączenia zakładów ubezpieczeń albo zakładów 
reasekuracji, wydać decyzję  o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, 
jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności, o  których mowa  w ust. 2. 
Art. 297. 1. W  przypadku połączenia zakładów ubezpieczeń ubezpieczający 
może wypowiedzieć umowę ubezpieczenia.  
2. Zakład ubezpie czeń przejmujący lub zakład ubezpieczeń nowo zawiązany, 
w terminie 30  dni od dnia połączenia, ogłasza w  dzienniku o  zasięgu ogólnopolskim 
o połączeniu zakładów ubezpieczeń i  informuje ubezpieczających o możliwości 
wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczen ia w  terminie 3  miesięcy od dnia 
ogłoszenia, z  zastrzeżeniem ust.  4 i 5. Zakład ubezpieczeń, w  terminie 14  dni od dnia 
ogłoszenia, przekazuje kopię ogłoszenia organowi nadzoru.  
3. Zakład ubezpieczeń przejmujący lub zakład ubezpieczeń nowo zawiązany 
może od stąpić od ogłoszenia, o  którym mowa  w ust. 2, jeżeli powiadomi przesyłką 
poleconą ubezpieczających o  połączeniu zakładów ubezpieczeń i  o możliwości 
wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia w  terminie 3  miesięcy od dnia 
powiadomienia. Zakład ubezpieczeń  informuje o  tym organ nadzoru.  
4. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa  w art. 296 ust.  4, organ 
nadzoru, na koszt łączących się zakładów ubezpieczeń, ogłasza w  dzienniku o  zasięgu 
ogólnopolskim o  połączeniu zakładów ubezpieczeń i  informuje ubezpiecz ających 
o możliwości wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia w  terminie 3  miesięcy 
od dnia ogłoszenia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 196/319 
 
07.05.2019  
 5. Organ nadzoru może odstąpić od ogłoszenia, o  którym mowa  w ust. 4, jeżeli 
zakład ubezpieczeń przejmujący lub zakład ubezpieczeń nowo zawiązany wy każe, że 
ubezpieczający zostali powiadomieni o  połączeniu zakładów ubezpieczeń oraz 
o możliwości wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia w  terminie 3  miesięcy 
od dnia powiadomienia.  
Art. 298. 1. Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z  innym zakładem ubezpie czeń 
umowę o  przeniesienie całości lub części portfela ubezpieczeń.  
2. Przeniesienie portfela ubezpieczeń wymaga zatwierdzenia przez organ 
nadzoru.  
Art. 299. 1. Przeniesienie portfela ubezpieczeń może nastąpić, pod warunkiem 
że zakład ubezpieczeń przejmujący i  zakład ubezpieczeń przekazujący portfel 
ubezpieczeń, po wykonaniu umowy, będą posiadać dopuszczone środki własne 
w wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg wypłacalności.  
2. Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazujący lub zak ład 
ubezpieczeń przejmujący portfel ubezpieczeń od spełnienia warunku, o  którym mowa  
w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia w  sytuacji zagrożenia 
wypłacalności zakładu ubez pieczeń przekazującego.  
Art. 300. 1. W  przypadku przeniesienia portfela ubezpieczeń ubezpieczający 
może wypowiedzieć umowę ubezpieczenia.  
2. Po zatwierdzeniu przeniesienia portfela ubezpieczeń organ nadzoru, na koszt 
zakładu ubezpieczeń przejmującego i zakładu ubezpieczeń przekazującego portfel 
ubezpieczeń, ogłasza w  dzienniku o  zasięgu ogólnopolskim o  dokonanym 
przeniesieniu portfela ubezpieczeń i  poinformuje ubezpieczających o  możliwości 
wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia w  terminie 3  miesi ęcy od dnia 
ogłoszenia.  
3. Organ nadzoru może odstąpić od ogłoszenia, o  którym mowa  w ust. 1, jeżeli 
zakład ubezpieczeń przejmujący i  zakład ubezpieczeń przekazujący portfel 
ubezpieczeń wykażą, że ubezpieczający zostali powiadomieni o  przeniesieniu portfel a 
ubezpieczeń i  możliwości wypowiedzenia przez nich umowy ubezpieczenia 
w terminie 3  miesięcy od dnia powiadomienia.  
©Kancelaria Sejmu   s. 197/319 
 
07.05.2019  
 Art. 301. 1. Wniosek o  zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń 
składają wspólnie zakład ubezpieczeń przejmujący i  zakład ubezpiecz eń przekazujący 
portfel ubezpieczeń.  
2. Wniosek o  zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń zawiera:  
1) nazwy i  siedziby zakładów ubezpieczeń przejmującego i  przekazującego portfel 
ubezpieczeń;  
2) wykaz przenoszonych umów ubezpieczenia;  
3) wykaz rez erw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, 
ustalonych dla przenoszonych umów ubezpieczenia;  
4) wykaz aktywów przenoszonych wraz z  umowami ubezpieczenia.  
3. Do wniosku o  zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń dołącza się:  
1) umowę o przeniesienie portfela ubezpieczeń;  
2) dowód posiadania dopuszczonych środków własnych w  wysokości kapitałowego 
wymogu wypłacalności zakładów ubezpieczeń przejmującego i  przekazującego 
portfel ubezpieczeń lub wniosek o  zwolnienie od spełnienia tego warun ku. 
Art. 302. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, przeniesienie portfela 
ubezpieczeń, jeżeli są spełnione następujące warunki:  
1) wniosek o  zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń spełnia warunki 
określone  w art. 301; 
2) zakłady ubezpiecze ń przekazujący i  przejmujący portfel ubezpieczeń spełniają 
warunki określone w  art. 299; 
3) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia są należycie zabezpieczone.  
Art. 303. W przypadku gdy przeniesienie portfela ubezpiecz eń obejmuje 
przeniesienie umów ubezpieczenia, w których ryzyko umiejscowione jest w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej umiejscowienia 
ryzyka, przeniesienie portfela ubezpieczeń jest uzależnione od uzyskania przez organ 
nadzoru pozytywnej opinii organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej umiejscowienia ryzyka. Brak opinii w  terminie 3  miesięcy od dnia 
otrzymania zapytania organu nadzoru uznaje się za pozytywną opinię organu 
nadzorczego państwa członkowski ego Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka.  
Art. 304. 1. Wraz z  przeniesieniem portfela ubezpieczeń następuje przeniesienie 
aktywów zakładu ubezpieczeń przekazującego do zakładu ubezpieczeń przejmującego 
©Kancelaria Sejmu   s. 198/319 
 
07.05.2019  
 w wysokości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dl a celów wypłacalności, 
ustalonej dla przenoszonego portfela ubezpieczeń.  
2. W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, 
ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia, organ nadzoru może, na 
wniosek zainteresowanego zakładu ubezpieczeń , określić wartości aktywów 
przenoszonych wraz z  portfelem ubezpieczeń lub wyrazić zgodę na przeniesienie 
portfela ubezpieczeń bez przekazania środków finansowych.  
Art. 305. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą zawrzeć z  innym 
zakładem ubezpiec zeń lub zakładem reasekuracji umowę o  przeniesienie całości lub 
części portfela reasekuracji.  
2. Przeniesienie portfela reasekuracji wymaga zatwierdzenia przez organ 
nadzoru.  
Art. 306. 1. Przeniesienie portfela reasekuracji może nastąpić, pod warunkiem 
że zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmujący i  zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji przekazujący portfel reasekuracji po wykonaniu umowy będą 
posiadać dopuszczone środki własne w  wysokości nie niższej niż kapitałowy wymóg 
wypłacalności.  
2. Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
przejmujący i  zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazujący portfel 
reasekuracji od spełnienia warunku, o  którym mowa  w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu 
ochronę interesów ubezpi eczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów w  sytuacji zagrożenia 
wypłacalności zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji przekazującego portfel 
reasekuracji.  
Art. 307. 1. Wniosek o  zatwierd zenie przeniesienia portfela reasekuracji 
składają wspólnie zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji albo zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji.  
2. Wniosek o  zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera:  
1) nazwy i  siedziby zakładu ubezpie czeń albo zakładu reasekuracji przekazującego 
i zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji przejmującego portfel 
reasekuracji;  
2) wykaz przenoszonych umów reasekuracji;  
©Kancelaria Sejmu   s. 199/319 
 
07.05.2019  
 3) wykaz rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, 
ustalonych dl a przenoszonych umów reasekuracji;  
4) wykaz aktywów przenoszonych wraz z  umowami reasekuracji.  
3. Do wniosku o  zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji dołącza się:  
1) umowę o  przeniesienie portfela reasekuracji;  
2) dowód posiadania dopuszczonych środków własnych w  wysokości kapitałowego 
wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji 
przekazującego i  zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji przejmującego 
portfel reasekuracji lub wniosek o  zwolnienie od spełnienia tego warun ku. 
Art. 308. Organ nadzoru zatwierdza, w  drodze decyzji, przeniesienie portfela 
reasekuracji, jeżeli są spełnione następujące warunki:  
1) wniosek o  zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji spełnia warunki 
określone  w art. 307; 
2) zakład ubezpiecz eń albo zakład reasekuracji przekazujący oraz zakład 
ubezpieczeń albo zakład reasekuracji przejmujący portfel reasekuracji spełniają 
warunki określone w  art. 306; 
3) interesy ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegającyc h reasekuracji oraz cedentów są należycie 
zabezpieczone.  
Art. 309. 1. Wraz z  przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie 
aktywów zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji przekazującego do zakładu 
ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji przejmującego w  wysokości rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, ustalonej dla przenoszonego 
portfela reasekuracji.  
2. W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, 
ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia po dlegających reasekuracji 
oraz cedentów organ nadzoru może, na wniosek zainteresowanego zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, określić wartości aktywów przenoszonych wraz 
z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela reasekura cji bez 
przekazania środków finansowych.  
©Kancelaria Sejmu   s. 200/319 
 
07.05.2019  
 Rozdział 13  
Postępowanie naprawcze i  likwidacja zakładów ubezpieczeń i  zakładów 
reasekuracji  
Art. 310. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji posiadają procedury mające 
na celu stwierdzenie pogorszenia sytuacji fi nansowej zakładu i  niezwłocznie 
powiadamiają organ nadzoru w  przypadku wystąpienia takiego pogorszenia.  
Art. 311. 1. Jeżeli zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie przestrzegają 
przepisów art.  224–237, organ nadzoru może, w  drodze decyzji, zakazać:  
1) swobodnego rozporządzania aktywami, wskazując zakres zakazu,  
2) dokonywania wypłat z  zysku  
– po uprzednim zawiadomieniu organów nadzorczych przyjmujących państw 
członkowskich Unii Europejskiej.  
2. Organ nadzoru wskazuje aktywa obejmowane zakazem, o  którym  mowa  
w ust. 1 pkt  1. 
Art. 312. 1. W  przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
stwierdzi niezgodność z  kapitałowym wymogiem wypłacalności lub gdy istnieje 
niebezpieczeństwo wystąpienia takiej niezgodności w  ciągu najbliższych 3  miesięcy, 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji niezwłocznie informuje o  tym organ 
nadzoru.  
2. W przypadku stwierdzenia niezgodności z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności, w  terminie 2  miesięcy od dnia stwierdzenia tej niezgodności, zakład 
ubezpieczeń lub zakład re asekuracji jest obowiązany przedkłada organowi nadzoru do 
zatwierdzenia realistyczny plan naprawczy. Organ nadzoru zatwierdza ten plan 
w drodze decyzji.  
3. W przypadku wystąpienia niezgodności z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności organ nadzoru może, w  drodze decyzji, zakazać zakładowi ubezpieczeń 
lub zakładowi reasekuracji dokonywania wypłat z  zysku, po uprzednim 
zawiadomieniu organów nadzorczych przyjmujących państw członkowskich Unii 
Europejskiej.  
4. Organ nadzoru nakłada na zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
obowiązek podjęcia takich środków, aby w  terminie 6  miesięcy od dnia stwierdzenia 
niezgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności przywrócony został poziom 
dopuszczonych środków własnych pokrywający kapitałowy wymóg wypłacalności 
©Kancelaria Sejmu   s. 201/319 
 
07.05.2019  
 lub został obniżony profil ryzyka w  celu zapewnienia zgodności z  kapitałowym 
wymogiem wypłacalności.  
5. Termin, o  którym mowa  w ust. 4, organ nadzoru może w  uzasadnionych 
przypadkach, w  drodze decyzji, przedłużyć o  3 miesiące.  
6. W przypadku ogłoszenia przez EIOPA o  wystąpieniu wyjątkowo 
niekorzystnej sytuacji, mającej wpływ na zakłady ubezpieczeń lub zakłady 
reasekuracji reprezentujące znaczący udział w  rynku lub w  liniach biznesowych, na 
które wpływ miało wystąpienie wyjątkowo niekorzystnej sytuacji, organ nadzoru 
może przedłużyć, w  drodze decyzji, termin przedłużony na podstawie  ust. 5 
w odniesieniu do zakładów, których to dotyczy, o  maksymalny okres 7  lat. 
7. Wydając decyzję, o  której mowa  w ust. 6, organ nadzoru uwzględnia istotne 
czynniki, w  tym średni czas trwan ia rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności.  
8. Organ nadzoru może wystąpić do EIOPA z  wnioskiem o  ogłoszenie 
wystąpienia wyjątkowo niekorzystnej sytuacji, mającej wpływ na zakłady 
ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji reprezentujące zna czący udział w  rynku lub 
w liniach biznesowych, na które wpływ miało wystąpienie wyjątkowo niekorzystnej 
sytuacji, jeżeli istnieje duże prawdopodobieństwo, że zakłady ubezpieczeń lub zakłady 
reasekuracji reprezentujące znaczący udział w  rynku lub w  dotknię tych liniach 
biznesowych nie spełnią jednego z  wymogów określonych  w ust. 4 w  terminie 
określonym w  ust. 4 lub 5.  
9. Organ nadzoru współpracuje z  EIOPA:  
1) przy dokonywaniu oceny, czy występuje wyjątkowo niekorzystna sytuacja 
mająca wpływ na zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji reprezentujące 
znaczący udział w  rynku lub w  dotkniętych liniach biznesowych;  
2) przy dokonywaniu oceny, czy po ogłoszeniu o  wystąpieniu wyjątkowo 
niekorzystnej sytuacji mającej wpływ na zakłady ubezpieczeń lub zakłady 
reasekuracji reprezentujące znaczący udział w  rynku lub w  dotkniętych liniach 
biznesowych, w  dalszym ciągu spełnione są warunki, o  których mowa  w pkt 1; 
3) przy ogłaszaniu przez EIOPA o  wystąpieniu albo o  ustaniu wyjątkowo 
niekorzystnej sytuacji mającej wp ływ na zakłady ubezpieczeń lub zakłady 
reasekuracji reprezentujące znaczący udział w  rynku lub w  dotkniętych liniach 
biznesowych.  
©Kancelaria Sejmu   s. 202/319 
 
07.05.2019  
 10. W przypadku przedłużenia przez organ nadzoru terminu, na podstawie  ust. 6, 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji prze dkłada organowi nadzoru, co 
3 miesiące, sprawozdanie, w  którym wskazuje podjęte środki i  postępy dokonane 
w celu przywrócenia poziomu dopuszczonych środków własnych stanowiących 
pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności lub obniżenia profilu ryzyka w  celu 
zapewnienia zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności.  
11. Organ nadzoru cofa, w  drodze decyzji, zgodę na przedłużenie terminu, 
o której mowa  w ust. 6, jeżeli sprawo zdanie z  postępów wykazuje, że w  okresie od 
dnia stwierdzenia niezgodności z  kapitał owym wymogiem wypłacalności do dnia 
przedłożenia sprawozdania z  postępów w  przywracaniu poziomu dopuszczonych 
środków własnych stanowiących pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności lub 
obniżaniu profilu ryzyka w  celu zapewnienia zgodności z  kapitałowym w ymogiem 
wypłacalności, nie dokonano istotnych postępów w  przywracaniu tego poziomu lub 
obniżaniu profilu ryzyka.  
12. W wyjątkowych okolicznościach, jeżeli w  opinii organu nadzoru sytuacja 
finansowa danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji może u lec dalszemu 
pogorszeniu, organ nadzoru może, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, 
ograniczyć swobodne rozporządzanie aktywami tego zakładu lub zakazać 
dokonywania takiego rozporządzania, wskazując zakres ograniczenia lub zakazu. 
Organ nadzoru wskazuje  aktywa, które mają zostać objęte ograniczeniem lub 
zakazem. O  wydaniu ograniczenia lub zakazu organ nadzoru informuje organy 
nadzorcze przyjmujących państw członkowskich Unii Europejskiej.  
13. Przy dokonywaniu oceny, o  której mowa  w ust. 9 pkt  1, bierze s ię pod 
uwagę, czy spełniony jest co najmniej jeden z  następujących warunków:  
1) spadek na rynkach finansowych jest niespodziewany, gwałtowny i  poważny;  
2) utrzymuje się niski poziom stóp procentowych;  
3) wystąpiło zdarzenie katastroficzne o  znaczącym wpływ ie na zakłady 
ubezpieczeń, zakłady reasekuracji lub dotknięte linie biznesowe.  
Art. 313. 1. W  przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
stwierdzi niezgodność z  minimalnym wymogiem kapitałowym lub gdy istnieje 
niebezpieczeństwo wystąpienia ta kiej niezgodności w  ciągu najbliższych 3  miesięcy, 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji niezwłocznie informuje o  tym organ 
nadzoru.  
©Kancelaria Sejmu   s. 203/319 
 
07.05.2019  
 2. W terminie miesiąca od dnia stwierdzenia niezgodności z  minimalnym 
wymogiem kapitałowym zakład ubezpieczeń lub zakł ad reasekuracji przedkłada do 
zatwierdzenia przez organ nadzoru krótkoterminowy realistyczny plan finansowy 
mający na celu przywrócenie, w  terminie 3  miesięcy od tego stwierdzenia, 
dopuszczonych podstawowych środków własnych co najmniej do poziomu 
minimaln ego wymogu kapitałowego lub obniżenie profilu ryzyka w  celu zapewnienia 
zgodności z  minimalnym wymogiem kapitałowym. Organ nadzoru zatwierdza ten 
plan w  drodze decyzji.  
3. W przypadku wystąpienia niezgodności z  minimalnym wymogiem 
kapitałowym organ nadzoru  może, w  drodze decyzji, zakazać zakładowi ubezpieczeń 
lub zakładowi reasekuracji dokonywania wypłat z  zysku, po uprzednim 
zawiadomieniu organów nadzorczych przyjmujących państw członkowskich Unii 
Europejskiej.  
4. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, ogra niczyć swobodne rozporządzanie 
aktywami zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji lub zakazać dokonywania 
takich rozporządzeń, wskazując zakres ograniczenia lub zakazu. Organ nadzoru 
wskazuje aktywa, które mają zostać objęte ograniczeniem lub zakazem. O  wydaniu 
ograniczenia lub zakazu organ nadzoru informuje organy nadzorcze przyjmujących 
państw członkowskich Unii Europejskiej.  
Art. 313a.  W przypadku gdy organ nadzorczy z  państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym ma siedzibę zagraniczny zakład u bezpieczeń lub zagraniczny 
zakład reasekuracji wykonujący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział, w  ramach swobody świadczenia 
usług, podejmie środki mające na celu ograniczenie lub zakaz swobo dnego 
rozporządzania aktywami po stwierdzeniu, że ten zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji nie przestrzega przepisów tego państwa dotyczących tworzenia rezerw 
techniczno -ubezpie czeniowych dla celów wypłacalności lub nie spełnia kapitałowego 
wymogu wypłacalności, lub nie spełnia minimalnego wymogu kapitałowego, organ 
nadzoru, w  drodze decyzji, na wniosek tego organu nadzorczego ogranicza lub 
zakazuje swobodnego rozporządzania aktywami takiego zagranicznego zakładu 
umiejscowionymi na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej wskazanymi we wniosku 
tego organu nadzorczego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 204/319 
 
07.05.2019  
 Art. 314. 1. Plan naprawczy, o  którym mowa w  art. 312 ust.  2, oraz 
krótkoterminowy plan finansowy, o  którym mowa w  art. 313 ust.  2, zawierają co 
najmniej następujące informacje:  
1) oszacowa nie kosztów prowadzonej działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej, w  szczególności kosztów administracyjnych 
i kosztów akwizycji;  
2) oszacowanie przypisu składki oraz odszkodowań i  świadczeń wypłaconych, 
z wyróżnieniem działalności ube zpieczeniowej, w  tym reasekuracji biernej, oraz 
działalności reasekuracyjnej;  
3) prognozę bilansu dla celów sprawozdawczości statutowej;  
4) prognozę ogólnego rachunku zysków i  strat;  
5) prognozę zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń;  
6) prognozę technicznych rachunków ubezpieczeń dla poszczególnych grup 
ubezpieczeń;  
7) prognozę bilansu dla celów wypłacalności;  
8) oszacowanie i  wskazanie źródeł finansowania środków niezbędnych do pokrycia 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, d opuszczonych 
środków własnych w  wysokości kapitałowego wymogu wypłacalności oraz 
podstawowych dopuszczonych środków własnych w  wysokości minimalnego 
wymogu kapitałowego;  
9) obliczenie kapitałowego wymogu wypłacalności oraz wysokości dopuszczonych 
środków w łasnych stanowiących pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalności;  
10) obliczenie minimalnego wymogu kapitałowego oraz wysokości dopuszczonych 
podstawowych środków własnych stanowiących pokrycie minimalnego wymogu 
kapitałowego;  
11) w przypadku zakładu ubezpi eczeń – informacje dotyczące programu 
reasekuracji, określające program i  zakres reasekuracji oraz reasekuratorów, 
a w przypadku zakładu reasekuracji – informacje dotyczące programu retrocesji, 
okreś lające formę i  zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy . 
2. Jeżeli sytuacja finansowa zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
w zakresie wypłacalności ulegnie dalszemu pogorszeniu, organ nadzoru może podjąć 
przewidziane w  ustawie konieczne środki mające na celu ochronę interesów 
ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów ubezpieczenia oraz 
©Kancelaria Sejmu   s. 205/319 
 
07.05.2019  
 ochronę zobowiązań wynikających z  umów reasekuracji. Podjęte środki są 
proporcjonalne do skali i  czasu trwania pogorszonej sytuacji finansowej w  zakresie 
wypłacalności danego zakładu.  
Art. 315. 1. Org an nadzoru może, w  drodze decyzji, ustanowić kuratora 
nadzorującego wykonanie przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji:  
1) planu naprawczego, o  którym mowa  w art. 312 ust.  2; 
2) krótkoterminowego planu finansowego, o  którym mowa  w art. 313 ust.  2. 
2. Kuratora powołuje się na czas określony. Organ nadzoru może odwołać 
kuratora w  każdym czasie.  
3. Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w  posiedzeniach organów 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz prawo do uzyskiwania wszelkich 
informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji.  
4. Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i  decyzji 
zarządu i  rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji do 
właściwego sądu gospodarczego w  terminie 14  dni od dni a ich podjęcia. Wniesienie 
sprzeciwu wstrzymuje wykonanie uchwały lub decyzji.  
5. Kurator zakładu ubezpieczeń, w  terminie określonym  w art. 424 § 1 ustawy 
z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych, może zaskarżyć uchwałę 
walnego zgromadzenia ak cjonariuszy lub uchwałę walnego zgromadzenia członków, 
która narusza interesy:  
1) zakładu ubezpieczeń;  
2) ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
6. Kurator zakładu reasekuracji, w  terminie określonym  w art. 424 § 1 ustawy 
z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych, może zaskarżyć uchwałę 
walnego zgromadzenia akcjonariuszy lub uchwałę walnego zgromadzenia członków, 
która narusza interesy:  
1) zakładu reasekuracji;  
2) ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych  z umów ubezpieczenia 
podlegających reasekuracji;  
3) cedentów.  
7. Decyzja organu nadzoru o  ustanowieniu kuratora jest natychmiast wykonalna. 
Na decyzję o  ustanowieniu kuratora zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji może 
wnieść skargę do sądu administracy jnego w terminie 7  dni od dnia doręczenia decyzji. 
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania tej decyzji. Przepisu art.  127 § 3 ustawy 
©Kancelaria Sejmu   s. 206/319 
 
07.05.2019  
 z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2018 
r. poz.  2096 oraz z 2019 r. poz. 60) ni e stosuje się.  
8. Funkcję kuratora zakładu ubezpieczeń może pełnić osoba fizyczna posiadająca 
co najmniej 10 -letnie doświadczenie zawodowe w  zakresie organizacji i  zasad 
działalności zakładu ubezpieczeń. Kuratorem może być również osoba prawna, 
w której co  najmniej połowa członków organu zarządzającego spełnia ten warunek.  
9. Funkcję kuratora zakładu reasekuracji może pełnić osoba fizyczna posiadająca 
co najmniej 10 -letnie doświadczenie zawodowe w  zakresie organizacji i  zasad 
działalności zakładu reasekurac ji lub zakładu ubezpieczeń wykonującego również 
działalność reasekuracyjną. Kuratorem może być również osoba prawna, w  której co 
najmniej połowa członków organu zarządzającego spełnia ten warunek.  
10. Kurator składa organowi nadzoru okresowe sprawozdania z e swojej 
działalności, zawierające ocenę realizacji przez zarząd zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji krótkoterminowego planu finansowego lub planu naprawczego. 
Zakres, formę i  sposób sporządzenia okresowego sprawozdania kuratora określa na 
piśmie organ nadzoru.  
11. Po wydaniu decyzji o  ustanowieniu kuratora organ nadzoru wskazuje 
w formie pisemnej osobę kuratora, jego szczegółowe zadania oraz wynagrodzenie. 
Wynagrodzenie kuratora nie może być wyższe niż wynagrodzenie prezesa zarządu 
zakładu ubezpie czeń lub zakładu reasekuracji, w  którym ustanowiono kuratora. 
Koszty związane z  wykonaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
Art. 316. 1. Organ nadzoru może ustanowić, w  drodze decyzji, zarząd 
komi saryczny w  celu doprowadzenia do prawidłowych stosunków finansowych:  
1) jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji:  
a) nie przedłoży krótkoterminowego planu finansowego, o  którym mowa 
w art. 313 ust. 2, lub organ nadzoru odmówi jego zatwierdzenia,  
b) nie zrealizuje w  terminie krótkoterminowego planu finansowego, o  którym 
mowa w  art. 313 ust. 2; 
2) w innym przypadku zagrożenia wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji.  
2. Organ nadzoru może ustanowić, w  drodze decyzji, zarząd komisary czny 
w przypadku zaistnienia w  zakładzie ubezpieczeń sytuacji niemożności wykonywania 
przez organy tego zakładu ubezpieczeń powierzonych im zadań, co może w  istotny 
©Kancelaria Sejmu   s. 207/319 
 
07.05.2019  
 sposób zagrozić interesom ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpiec zenia, a  także gdy organy zakładu ubezpieczeń wykonują 
powierzone im zadania z  rażącym naruszeniem interesów zakładu ubezpieczeń, 
ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia, 
w szczególności przez doprowadzanie do sytuacji, w  której zakład ubezpieczeń nie 
będzie w  stanie wypłacać należnych odszkodowań i  świadczeń.  
3. Organ nadzoru może ustanowić, w  drodze decyzji, zarząd komisaryczny 
w przypadku zaistnienia w  zakładzie reasekuracji sytuacji niemożności wykonywania 
przez organy teg o zakładu reasekuracji powierzonych im zadań, co może w  istotny 
sposób zagrozić interesom ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów, a  także gdy organy 
zakładu reasekuracji wykonują powi erzone im zadania z  rażącym naruszeniem 
interesów zakładu reasekuracji, ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych 
z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów, w  szczególności 
przez doprowadzanie do sytuacji, w  której zakład reasek uracji nie będzie w  stanie 
wypłacać kwot należnych cedentom z  tytułu zawartych umów reasekuracji.  
4. Decyzja o  ustanowieniu zarządu komisarycznego jest natychmiast wykonalna.  
5. Rada nadzorcza zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji może złożyć 
wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy, a  w przypadku utrzymania decyzji w  mocy 
– wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję o  ustanowieniu zarządu 
komisarycznego.  
6. Ustanowienie zarządu komisarycznego podlega zgłoszeniu do Krajowego 
Rejestru Sądow ego. Zgłoszenia dokonuje zarząd komisaryczny w  dniu jego 
ustanowienia.  
7. Ustanowienie zarządu komisarycznego nie wpływa na prawa i  obowiązki 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, z  zastrzeżeniem wyjątków określonych 
w ustawie.  
8. Z dniem ustanowie nia zarządu komisarycznego:  
1) wygasają mandaty członków zarządu zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji;  
2) wygasają ustanowione prokury i  pełnomocnictwa;  
3) prawa i  obowiązki innych organów zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
ulegają zawies zeniu na czas funkcjonowania zarządu komisarycznego, 
z zastrzeżeniem  ust. 5. 
©Kancelaria Sejmu   s. 208/319 
 
07.05.2019  
 9. Zarząd komisaryczny ma prawo podejmowania decyzji w  sprawach 
zastrzeżonych w  przepisach prawa i  statucie do właściwości zarządu, rady nadzorczej 
i walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
10. Organ nadzoru wydaje decyzję o  odwołaniu zarządu komisarycznego, jeżeli 
przestały istnieć przesłanki ustanowienia zarządu komisarycznego, została zarządzona 
likwidacja przymusowa zakładu ubezpieczeń lub zakładu rea sekuracji albo zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji został postawiony w  stan upadłości.  
11. Zarząd komisaryczny zakładu ubezpieczeń, w  porozumieniu z  organem 
nadzoru, podejmuje niezbędne czynności w  celu zabezpieczenia interesów 
ubezpieczających, ube zpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
12. Zarząd komisaryczny zakładu reasekuracji, w  porozumieniu z  organem 
nadzoru, podejmuje niezbędne czynności w  celu zabezpieczenia interesów 
ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpi eczenia 
podlegających reasekuracji oraz cedentów.  
13. Organ nadzoru w  decyzji o  ustanowieniu zarządu komisarycznego określa 
dzień ustanowienia zarządu komisarycznego i  okres, na jaki jest ustanowiony zarząd 
komisaryczny, a  także wskazuje, czy okres ten moż e być przedłużany.  
14. Organ nadzoru po wydaniu decyzji o  ustanowieniu zarządu komisarycznego 
określa, w  formie pisemnej, liczbę jego członków i  skład, a  także jego szczegółowe 
zadania, sposób ich wykonywania, zasady reprezentacji oraz wynagrodzenie 
członk ów. 
15. Wynagrodzenie członków zarządu komisarycznego nie może być wyższe niż 
wynagrodzenie członków dotychczasowego zarządu zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji. Koszty zarządu komisarycznego obciążają zakład ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji.  
16. Członkowi zarządu komisarycznego w  przypadku złożenia wniosku zgodnie 
z art. 174 § 1 ustawy z  dnia 26 czerwca 1974  r. – Kodeks pracy udziela się urlopu 
bezpłatnego na okres pełnienia tej funkcji. Okres urlopu bezpłatnego jest wliczany do 
okresu pracy, o d którego zależy nabycie uprawnień pracowniczych.  
Art. 317. W przypadku wydania przez organ nadzoru decyzji o  zatwierdzeniu 
planu naprawczego, ustanowieniu kuratora albo ustanowieniu zarządu 
komisarycznego, organ nadzoru ogłasza tę decyzję. Organ nadzoru o głasza tę decyzję 
także w  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 209/319 
 
07.05.2019  
 Art. 318. Likwidacja zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji następuje 
w przypadku:  
1) podjęcia przez walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji uchwały o  jego rozwi ązaniu (likwidacja dobrowolna);  
2) zarządzenia likwidacji przez organ nadzoru (likwidacja przymusowa).  
Art. 319. 1. W  przypadku otwarcia likwidacji zakład ubezpieczeń nie może:  
1) zawierać umów ubezpieczenia;  
2) przedłużać zawartych umów ubezpieczenia;  
3) obejmować ochroną ubezpieczeniową nowych ryzyk na podstawie zawartych 
umów ubezpieczenia;  
4) podwyższać sum ubezpieczenia w  zawartych umowach ubezpieczenia;  
5) dokonywać zmian umów ubezpieczenia zwiększających odpowiedzialność 
zakładu ubezpieczeń.  
2. W przypadku otwarcia likwidacji zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie 
mogą:  
1) zawierać umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
2) przedłużać zawartych umów reasekuracji czynnej i  umów retrocesji czynnej;  
3) przyjmować nowych cesji w  ramach zawartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej;  
4) zwiększać odpowiedzialności w  ramach zawartych umów reasekuracji czynnej 
i umów retrocesji czynnej.  
3. W przypadku otwarcia likwidacji zakładu ubezpieczeń przepis  art. 173 
ust. 3 stosuje się  odpowiednio.  
Art. 320. 1. W  przypadku zamiaru podjęcia uchwały o  rozwiązaniu zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji organ zwołujący walne zgromadzenie tego 
zakładu zawiadamia organu nadzoru, nie później niż 30  dni przed jego zwołaniem, 
o takim zamia rze. 
2. Zawiadomienie o  zamiarze rozwiązania zakładu ubezpieczeń zawiera:  
1) określenie przyczyn rozwiązania zakładu ubezpieczeń;  
2) wskazanie osób mających pełnić funkcje likwidatorów;  
3) założenia planu likwidacji;  
4) informacje o  sposobach ochrony interesów ubezpieczających, ubezpieczonych 
lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia;  
©Kancelaria Sejmu   s. 210/319 
 
07.05.2019  
 5) propozycję harmonogramu podejmowanych przez zakład ubezpieczeń działań 
w związku z  likwidacją zakładu, ze szczególnym uwzględnieniem informacji 
i dowodów w  zakresie ochron y interesów ubezpieczających, ubezpieczonych lub 
uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
3. Zawiadomienie o  zamiarze rozwiązania zakładu reasekuracji zawiera:  
1) określenie przyczyn rozwiązania zakładu reasekuracji;  
2) wskazanie osób mających pełnić funkcje lik widatorów;  
3) założenia planu likwidacji;  
4) informacje o  sposobach ochrony interesów ubezpieczających, ubezpieczonych 
lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz 
cedentów;  
5) propozycję harmonogramu podejmowanych przez zakład rea sekuracji działań 
w związku z  likwidacją zakładu, ze szczególnym uwzględnieniem informacji 
i dowodów w  zakresie ochrony interesów ubezpieczających, ubezpieczonych lub 
uprawnionych z  umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji oraz cedentów.  
4. Organ nadz oru może, w  terminie 30  dni od dnia otrzymania zawiadomienia, 
w drodze decyzji, wyrazić sprzeciw, jeżeli rozwiązanie zakładu ubezpieczeń 
zagrażałoby interesom ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia, a  w przypadku zakładu rea sekuracji – zagrażałoby interesom 
ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia 
podlegających reasekuracji oraz cedentów. Organ, który zwołał walne zgromadzenie 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, w  przypadku zgłoszenia s przeciwu 
przez organ nadzoru, niezwłocznie odwołuje walne zgromadzenie.  
5. Organ nadzoru, z  ważnych powodów, może wyznaczyć likwidatorów 
z urzędu.  
Art. 321. 1. W  przypadku likwidacji dobrowolnej zakład ubezpieczeń do 
wniosku o  wykreślenie zakładu ubezpiecz eń z rejestru dołącza umowę o  przeniesienie 
całości portfela ubezpieczeń wraz z  odpisem decyzji zatwierdzającej przeniesienie 
portfela.  
2. W przypadku likwidacji dobrowolnej sąd odmawia wykreślenia zakładu 
ubezpieczeń z  Krajowego Rejestru Sądowego, jeżeli zakład ubezpieczeń nie 
zabezpieczył wykonania zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia przez 
zawarcie umowy o  przeniesienie portfela ubezpieczeń.  
©Kancelaria Sejmu   s. 211/319 
 
07.05.2019  
 Art. 322. 1. Organ nadzoru może zarządzić likwidację przymusową zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasek uracji w  przypadku gdy:  
1) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wykonuje działalność z  naruszeniem 
prawa, statutu lub planu działalności, nie zapewniając zdolności zakładu do 
wykonywania zobowiązań;  
2) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie z realizuje w  terminie planu 
naprawczego, o  którym mowa  w art. 312 ust.  2, albo krótkoterminowego planu 
finansowego, o  którym mowa w  art. 313 ust.  2; 
3) walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji nie podjęło 
uchwały o  pokryciu straty fin ansowej albo strata finansowa nie została pokryta 
w terminie i  w sposób określony w  uchwale;  
4) zarząd komisaryczny nie doprowadził do przywrócenia prawidłowych 
stosunków finansowych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
w ustalonym terminie;  
5) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie spełnia świadczeń z  tytułu umów 
ubezpieczenia lub umów reasekuracji albo spełnia je z  opóźnieniem lub 
częściowo;  
6) zostało cofnięte zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub  
działalności reasek uracyjnej w zakresie całej działalności.  
2. Decyzja o  zarządzeniu likwidacji jest natychmiast wykonalna.  
Art. 323. 1. W  przypadku zarządzenia likwidacji przymusowej organ nadzoru:  
1) wyznacza likwidatora;  
2) powiadamia na piśmie o  otwarciu likwidacji znanych sobie wierzycieli zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
3) niezwłocznie powiadamia o  otwarciu likwidacji organy nadzorcze państw 
członkowskich Unii Europejskiej;  
4) ogłasza otwarcie likwidacji w  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.  
2. Zawiadomienie wierzycieli zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
o otwarciu likwidacji określa termin, w  którym mają prawo zgłaszać swoje roszczenia, 
skutek niedochowania tego terminu, oznaczenie likwidatora oraz zawiera informację 
o skutkach otwarcia l ikwidacji dla umów ubezpieczenia i  umów reasekuracji, których 
stroną jest likwidowany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.  
Art. 324. 1. Likwidator posiada umocowanie do wykonywania obowiązków 
wynikających z  prowadzonego postępowania likwidacyjnego, w stosunku do zakładu 
©Kancelaria Sejmu   s. 212/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, także na terytorium innych niż Rzeczpospolita 
Polska państw członkowskich Unii Europejskiej, z  uwzględnieniem prawa tych 
państw.  
2. Likwidator posiadający umocowanie do wykonywania obowiązków 
wyni kających z  prowadzonego przymusowego postępowania likwidacyjnego 
w stosunku do zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu 
reasekuracji mającego siedzibę w  państwie członkowskim Unii Europejskiej posiada 
takie same uprawnienia jak likwidato r zakładu ubezpieczeń lub likwidator zakładu 
reasekuracji, o  którym mowa  w ust. 1. 
Art. 325. Likwidator składa organowi nadzoru:  
1) bilans otwarcia likwidacji i  sprawozdanie likwidacyjne w  terminie 
wyznaczonym przez organ nadzoru;  
2) sprawozdanie finansowe  za każdy rok likwidacji w  terminie ustalonym dla 
zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji;  
3) sprawozdania o  przebiegu likwidacji w  terminach i  w sposób określony przez 
organ nadzoru;  
4) niezwłocznie zawiadomienie o  zakończeniu likwidacji.  
Art. 326. 1. W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń aktywa stanowiące 
pokrycie rezerw techniczno -ubezpie czeniowych dla celów wypłacalności tworzą 
osobną masę przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z  tytułu:  
1) umów ubezpieczenia;  
2) umów reasekuracji.  
2. W przyp adku likwidacji zakładu reasekuracji aktywa stanowiące pokrycie 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności tworzą osobną masę 
przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z  tytułu umów reasekuracji.  
3. Inne zobowiązania zakładu ubezpieczeń lub z akładu reasekuracji mogą być 
pokryte z  aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności wyłącznie po zaspokojeniu roszczeń z  tytułu umów, o  których 
mowa w  ust. 1 i 2. 
Art. 327. 1. W  przypadku likwidacji zakładu ube zpieczeń zobowiązania 
wynikające z  umów ubezpieczenia zawartych przez oddział zakładu lub w  inny sposób 
niż przez oddział, w  ramach swobody świadczenia usług są wykonywane w  ten sam 
sposób, jak zobowiązania wynikające z  pozostałych umów ubezpieczenia zawar tych 
©Kancelaria Sejmu   s. 213/319 
 
07.05.2019  
 przez ten zakład, bez względu na obywatelstwo ubezpieczających, ubezpieczonych lub 
uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
2. W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń zobowiązania wynikające 
z umów koasekuracji zawartych przez zakład ubezpieczeń na teryt orium państw 
członkowskich Unii Europejskiej są wykonywane w  ten sam sposób, jak zobowiązania 
wynikające z  innych umów ubezpieczenia zawartych przez ten zakład ubezpieczeń.  
3. W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
zobowiązania  wynikające z  umów reasekuracji zawartych przez oddział zakładu lub 
w inny sposób niż przez oddział w  ramach swobody świadczenia usług są 
wykonywane w  ten sam sposób, jak zobowiązania wynikające z  pozostałych umów 
reasekuracji zawartych przez ten zakład.  
Art. 328. 1. Do likwidacji towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, niebędących 
małymi towarzystwami ubezpieczeń wzajemnych oraz do likwidacji towarzystw 
reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 15  września 
2000  r. – Kodeks spółek han dlowych dotyczące likwidacji spółki akcyjnej.  
2. Likwidacja dobrowolna małego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych 
następuje w  sposób określony w  uchwale walnego zgromadzenia.  
3. W przypadku likwidacji dobrowolnej małego towarzystwa ubezpieczeń 
wzajemnych, j eżeli wraz z  uchwałą o likwidacji towarzystwa nie zostanie podjęta 
uchwała, o  której mowa w  ust. 2, albo jeżeli pomimo jej podjęcia czynności 
likwidacyjne nie są wykonywane, sąd na wniosek organu nadzoru wyznacza 
likwidatora. W  takim przypadku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 
15 września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych dotyczące likwidacji spółki 
akcyjnej.  
4. W przypadku likwidacji przymusowej małego towarzystwa ubezpieczeń 
wzajemnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 15  wrześn ia 2000  r. – 
Kodeks spółek handlowych dotyczące likwidacji spółki akcyjnej.  
Rozdział 14  
Zasady sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego  
Art. 329. 1. Organ nadzoru sprawuje nadzór nad zakładami ubezpieczeń 
wykonującymi działalność ubezpieczeniową na terytorium  Rzeczypospolitej Polskiej 
i zakładami reasekuracji wykonującymi działalność reasekuracyjną na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, z  zastrzeżeniem art.  204 ust.  3. 
©Kancelaria Sejmu   s. 214/319 
 
07.05.2019  
 2. Nadzór nad zakładem ubezpieczeń i  zakładem reasekuracji polega na:  
1) ochronie interesó w ubezpieczających, ubezpieczonych i  uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia;  
2) ochronie interesów cedentów oraz ubezpieczających, ubezpieczonych 
i uprawnionych z  umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji;  
3) zapewnieniu przestrzegania przez zakład ubezpiec zeń i  zakład reasekuracji 
przepisów prawa, w  szczególności dotyczących gospodarki finansowej 
w zakresie:  
a) wymogów dotyczących wypłacalności,  
b) zasad tworzenia i  wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów 
wypłacalności,  
c) zasad tworzenia i  wysokości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów rachunkowości,  
d) aktywów,  
e) wysokości dopuszczonych środków własnych;  
4) wydawaniu zezwoleń na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej;  
5) ocenie zdolności zakład u ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji do sprawnego 
i efektywnego zarządzania ryzykiem w  ramach systemu zarządzania zakładu;  
6) podejmowaniu innych działań określonych w  ustawie.  
Art. 330. 1. Nadzór nad zakładem ubezpieczeń i  zakładem reasekuracji opiera 
się na podejściu prospektywnym i  bazującym na ocenie ryzyka. W  ramach tego 
podejścia nadzór obejmuje bieżącą weryfikację wykonywania działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej oraz badanie przestrzegania przez 
zakłady ubezpieczeń i  zakłady  reasekuracji przepisów prawa określających wymogi 
związane z  ich działalnością.  
2. Organ nadzoru bada przestrzeganie przez zakłady ubezpieczeń i  zakłady 
reasekuracji przepisów prawa określających wymogi związane z  ich działalnością 
w sposób proporcjonalny  do charakteru, skali i  złożoności ryzyk właściwych dla 
działalności danego zakładu.  
3. W okresach wyjątkowych zdarzeń na rynkach finansowych organ nadzoru 
bierze pod uwagę potencjalne, pro cykliczne skutki swoich działań.  
©Kancelaria Sejmu   s. 215/319 
 
07.05.2019  
 Art. 331. Organ nadzoru może nada ć decyzji rygor natychmiastowej 
wykonalności, poza przypadkami określonymi w  ustawie, również gdy wymaga tego 
interes ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia.  
Art. 332. Jeżeli organ nadzoru poweźmie wątpliwość, że działalność  
zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub za granicznego zakładu reasekuracji, 
wykonującego działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej przez oddział albo w  inny sposób niż przez oddział w  ramach 
swobody świadczenia  usług, narusza przepisy dotyczące gospodarki finansowej 
obowiązujące w  państwie członkowskim Unii Europejskiej, w  którym zakład ten ma 
siedzibę, informuje o  tym organ nadzorczy tego państwa członkowskiego.  
Art. 333. 1. W  przypadku gdy krajowy zakład ubezp ieczeń lub krajowy zakład 
reasekuracji wykonuje działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium 
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej przez oddział, organ nadzoru, po 
uprzednim powiadomieniu organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym zakład ten wykonuje działalność przez oddział, może 
przeprowadzić kontrolę działalności i  stanu majątkowego tego oddziału.  
2. W przeprowadzanej przez organ nadzoru kontroli, o  której mowa  w ust. 1, 
może uczestniczyć organ nadzor czy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
w którym krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji wykonuje 
działalność przez oddział, jeżeli organ ten złoży taki wniosek.  
3. W przypadku gdy zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zak ład 
reasekuracji wykonuje działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział, organ nadzorczy państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej, w  którym ma siedzibę ten zakład, po uprzednim powiadomieniu 
organu nad zoru, może przeprowadzić kontrolę działalności i  stanu majątkowego tego 
oddziału.  
4. Organ nadzoru może wystąpić do organu nadzorczego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym ma siedzibę zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reas ekuracji wykonujący działalność 
ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez 
oddział, o  uczestniczenie w  przeprowadzanej w  tym oddziale kontroli, o  której mowa  
w ust. 3. 
5. Organ nadzoru, po uprzednim powiadomieniu organ u nadzorczego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym ma siedzibę zagraniczny zakład 
©Kancelaria Sejmu   s. 216/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji wykonujący działalność 
ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez 
oddział,  może przeprowadzić kontrolę działalności tego oddziału, z  wyłączeniem 
kontroli jego gospodarki finansowej.  
6. W przeprowadzanej przez organ nadzoru kontroli, o  której mowa  w ust. 5, 
może uczestniczyć organ nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskie j, 
w którym ma siedzibę zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład 
reasekuracji wykonujący działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział, jeżeli organ ten złoży taki 
wniosek.  
7. Do kontroli,  o której mowa  w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy 
dotyczące kontroli krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu 
reasekuracji.  
8. Organ nadzoru może złożyć wniosek o  pomoc do EIOPA, jeżeli nie uzyskał 
zgody na uczestniczenie w  kontroli oddziału krajowego zakładu ubezpieczeń lub 
oddziału krajowego zakładu reasekuracji prowadzonej przez organ nadzorczy 
państwa, w  którym znajduje się oddział, albo organ nadzorczy uniemożliwia lub 
utrudnia organowi nadzoru skorzystanie z  prawa uczestniczenia  w kontroli, o  której 
mowa  w ust. 3. 
Art. 334. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w  przeprowadzonym na 
zlecenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji badaniu sprawozdania 
finansowego lub sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej orga n nadzoru 
może, w  drodze decyzji, zobowiązać zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do 
zlecenia biegłemu rewidentowi badania prawidłowości i  rzetelności sprawozdań 
finansowych lub sprawozdań o  wypłacalności i  kondycji finansowej sporządzanych 
przez zak ład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz kontroli ksiąg rachunkowych 
mającej na celu badanie gospodarki finansowej i  wypłacalności zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reasekuracji. Badanie tych sprawozdań nie może być zlecone ponownie 
biegłemu rewidentowi,  który dokonał badania sprawozdania, w  którym stwierdzono 
nieprawid łowości.  
Art. 335. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przekazują organowi 
nadzoru informacje i  wyjaśnienia konieczne do celów nadzoru. Jeżeli ustawa nie 
stanowi inaczej, informacj e i wyjaśnienia przekazywane są na żądanie organu 
nadzoru.  
©Kancelaria Sejmu   s. 217/319 
 
07.05.2019  
 2. Informacje i  wyjaśnienia, o  których mowa  w ust. 1, obejmują informacje 
konieczne w  procesie nadzoru do:  
1) przeprowadzenia oceny systemu zarządzania stosowanego przez zakład 
ubezpieczeń i  zakład  reasekuracji, spełnienia wymagań dotyczących osób 
pełniących kluczowe funkcje, wykonywanej działalności, zasad wyceny 
stosowanych do celów określenia wypłacalności, ryzyka związanego 
z działalnością zakładu, systemów zarządzania ryzykiem, a  także ich stru ktury 
kapitałowej, potrzeb kapitałowych i  zarządzania kapitałem;  
2) wykonywania innych zadań nadzorczych.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przedstawiają organowi nadzoru 
dane i  informacje, o  których mowa  w art. 304 rozporządzenia delegowanego Ko misji 
(UE) 2015/35.  
4. W zakresie niezbędnym dla celów nadzoru organ nadzoru może żądać od 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji:  
1) przekazywania danych i  informacji w  określonych okresach;  
2) przekazywania danych i  informacji w przypadku wystąpien ia określonych 
zdarzeń;  
3) przekazywania danych i  informacji podczas postępowań dotyczących sytuacji 
zakładu;  
4) okazania dokumentów lub przekazania poświadczonych przez pracownika 
zakładu kopii dokumentów oraz informacji i  wyjaśnień dotyczących działalnoś ci 
zakładu i  jego gospodarki finansowej;  
5) przedstawienia wzorców umownych, informacji o  poszczególnych produktach 
ubezpieczeniowych oferowanych na podstawie indywidualnych negocjacji 
z ubezpieczającymi, wniosków o  zawarcie ubezpieczenia, taryf składek 
ubezpieczeniowych i  innych formularzy lub innych dokumentów stosowanych 
przez zakład ubezpieczeń przy zawieraniu umów ubezpieczenia.  
5. Organ nadzoru może żądać od zagranicznego zakładu ubezpieczeń z  innego 
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Un ii Europejskiej w  zakresie 
wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności ubezpieczeniowej:  
1) okazania dokumentów lub przekazania poświadczonych przez pracownika 
zakładu kopii dokumentów oraz informacji i  wyjaśnień dotyczących działalnoś ci 
zakładu, z  wyłączeniem gospodarki finansowej;  
©Kancelaria Sejmu   s. 218/319 
 
07.05.2019  
 2) przedstawienia wzorców umownych, informacji o  poszczególnych produktach 
ubezpieczeniowych oferowanych na podstawie indywidualnych negocjacji 
z ubezpieczającymi, wniosków o  zawarcie ubezpieczenia, formular zy lub innych 
dokumentów stosowanych przez zakład ubezpieczeń przy zawieraniu umów 
ubezpieczenia.  
6. W zakresie niezbędnym dla celów nadzoru organ nadzoru może żądać 
przekazania informacji od aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną, biegłego 
rewident a przeprowadzającego badanie sprawozdania finansowego zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz od biegłego rewidenta przeprowad zającego 
badanie sprawozdania o wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji.  
7. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przekazują organowi nadzoru dane 
i informacje za okresy roczne nie później niż w  ciągu 14  tygodni po zakończeniu roku 
obrotowego kończącego się  w dniu przypadającym między 30  czerwca a  31 grudnia.  
8. Zakład ubezp ieczeń i  zakład reasekuracji przekazują organowi nadzoru dane 
i informacje za okresy kwartalne w  roku obrotowym nie później niż w  ciągu 5  tygodni 
od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym kończącego się w  okresie 
przypadającym między 1  stycznia a  31 grudnia.  
9. Informacje dostarczane do celów nadzoru obejmują:  
1) elementy jakościowe lub ilościowe, lub odpowiednie połączenie tych 
elementów;  
2) elementy odnoszące się do przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości, lub 
odpowiednie połączenie tych elementów ; 
3) dane pochodzące ze źródeł wewnętrznych lub zewnętrznych, lub odpowiednie 
połączenie tych danych.  
10. Informacje dostarczane do celów nadzoru są zgodne z  następującymi 
zasadami:  
1) odzwierciedlają charakter, skalę i  złożoność działalności danego zakład u, 
a w szczególności ryzyka właściwe dla jego działalności;  
2) są dostępne, kompletne, porównywalne i  spójne w  czasie;  
3) są istotne, wiarygodne i  zrozumiałe.  
11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, formę ora z sposób sporządzenia danych i  informacji, o  których mowa 
©Kancelaria Sejmu   s. 219/319 
 
07.05.2019  
 w ust. 3, mając na względzie umożliwienie organowi nadzoru efektywne gromadzenie 
i analizowanie tych danych.  
Art. 336. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przedstawiają organowi 
nadzoru dodatkowe sprawozdanie finansowe i  statystyczne obejmujące informacje:  
1) specyficzne dla Rzeczypospolitej Polskiej, niepodlegające harmonizacji w  Unii 
Europejskiej;  
2) niezbędne do celów statystyki publicznej, inne niż określone w  programie badań 
statysty ki publicznej;  
3) specyficzne dla realizacji zadań związanych z  uczestnictwem Narodowego 
Banku Polskiego w  Europejskim Systemie Banków Centralnych.  
2. Dodatkowe sprawozdanie finansowe i  statystyczne zakładu ubezpieczeń 
obejmuje również informacje dotyczące  skarg na działalność zakładu ubezpieczeń 
oraz sporów sądowych z  udziałem zakładu ubezpieczeń. Informacje dotyczące skarg 
zakład ubezpieczeń przekazuje również Rzecznikowi Finansowemu. Rzecznik 
Finansowy ujawnia te informacje.  
3. Minister właściwy do spraw  instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy zakres, częstotliwość, formę i  sposób sporządzania 
dodatkowego sprawozdania finansowego i  statystycznego oraz termin jego 
przedstawiania organowi nadzoru, uwzględniając informacje mające  wpływ na ocenę 
sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
Art. 337. 1. Zakład ubezpieczeń współubezpieczający i  główny oddział 
współubezpieczający sporządzają dane statys tyczne dotyczące zakresu operacji 
koasekuracyjnych oraz przek azują je organowi nadzoru.  
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy zakres i  rodzaje danych statystycznych, o  których mowa  
w ust. 1, oraz terminy i  formy ich przekazywania organowi nadzoru, uwzględn iając 
dane pozwalające określić pełny zakres operacji koasekuracyjnych.  
Art. 338. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wprowadzają odpowiedni 
system przekazywania informacji i  strukturę mające zapewnić realizację obowiązków 
przekazywania informacji do celów nadzoru, a  także sporządzają na piśmie zasady 
zapewniające ciągłą adekwatność przekazywanych informacji. Zasady te podlegają 
zatwierdzeniu przez zarząd.  
©Kancelaria Sejmu   s. 220/319 
 
07.05.2019  
 Art. 339. 1. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, zwolnić zakład ubezpieczeń 
lub zakład reasekur acji z obowiązku przekazywania pełnego wykazu aktywów lub 
ograniczyć ten obowiązek do sprawozdań rocznych, jeżeli łącznie są spełnione 
następujące warunki:  
1) przekazywanie tych informacji stanowiłoby nadmierne obciążenie w  stosunku do 
charakteru, skali i  złożoności ryzyk właściwych dla działalności danego zakładu;  
2) przekazywanie tych informacji nie jest konieczne do prowadzenia skutecznego 
nadzoru nad danym zakładem;  
3) zwolnienie lub ograniczenie nie narusza stabilności odpowiednich systemów 
finansowych  w Unii Europejskiej;  
4) dany zakład jest w  stanie przekazywać dane i  informacje na żądanie organu 
nadzoru.  
2. Organ nadzoru nie może zwolnić z  obowiązku przekazywania pełnego 
wykazu aktywów zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który wchodzi 
w skład grupy, chyba że dany zakład może wykazać organowi nadzoru, że 
przekazy wanie pełnego wykazu aktywów nie jest właściwe z  uwagi na charakter, skalę 
i złożoność ryzyk właściwych dla działalności danej grupy i  przy uwzględnieniu celu 
stabilności finansowej.  
3. Organ nadzoru może zwolnić z  obowiązku przekazywania pełnego wykazu 
aktywów wyłącznie:  
1) zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których 
mowa w  dziale I  załącznika do ustawy, lub zakłady reasekuracji wykonujące 
działalność w zakresie reasekuracji ubezpieczeń na życie, o  których mowa 
w dziale I  załącznika do ustawy, których łączny udział w  rynku ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy, i  reasekuracji ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  załącznika do ust awy, mierzony wartością rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności w  ujęciu brutto, nie 
przekracza 20%,  
2) zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których 
mowa w  dziale II załącznika do ustawy, lub zakłady rea sekuracji wykonujące 
działalność w  zakresie reasekuracji pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz 
ubezpieczeń majątkowych, o  których mowa w  dziale II załącznika do ustawy, 
których łączny udział w  rynku ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II 
załącznika do us tawy, i  reasekuracji ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale II 
©Kancelaria Sejmu   s. 221/319 
 
07.05.2019  
 załącznika do ustawy, mierzony wielkością przypisu składki brutto, nie 
przekracza 20%  
– lub ograniczyć ten obowiązek do sprawozdań rocznych.  
4. Organ nadzoru klasyfikując zakład ubezpieczeń lub z akład reasekuracji do 
przyznania uprawnień, o  których mowa w  ust. 1 i 3, kieruje się rozmiarem 
wykonywanej działalności i  priorytetowo traktuje najmniejsze zakłady.  
5. Organ nadzoru dokonuje oceny, czy przekazywanie informacji stanowiłoby 
nadmierne obciąże nie w  stosunku do charakteru, skali i  złożoności ryzyk właściwych 
dla danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, biorąc pod uwagę co 
najmniej:  
1) wartość przypisu składki brutto, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla 
celów wypłacalności i  aktywów zakładu;  
2) zmienność odszkodowań i  świadczeń wypłacanych przez zakład;  
3) ryzyko rynkowe związane z  lokatami zakładu;  
4) poziom koncentracji ryzyka;  
5) w przypadku zakładu ubezpieczeń – łączną liczbę grup ubezpieczeń, o  których 
mowa w  dziale I  załączn ika do ustawy, albo łączną liczbę grup ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale II załącznika do ustawy, na wykonywanie działalności 
w których organ nadzoru wydał zezwolenie;  
6) możliwy wpływ zarządzania aktywami zakładu na stabilność finansową;  
7) systemy i struktury zakładu służące przekazywaniu informacji do celów nadzoru 
oraz zasady, o  których mowa  w art. 338; 
8) adekwatność systemu zarządzania zakładu;  
9) poziom dopuszczonych środków własnych zakładu na pokrycie kapitałowego 
wymogu wypłacalności;  
10) poziom dopuszczonych podstawowych środków własnych zakładu na pokrycie 
minimalnego wymogu kapitałowego ; 
11) czy zakład jest wewnętrznym zakładem ubezpieczeń lub wewnętrznym zakładem 
reasekuracji.  
Art. 340. Organ nadzoru może stosować niezbędne narzędzia ilościowe służące 
do oceny zdolności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji do poniesienia 
niekorzystnych skutków zdarzeń lub przyszłych zmian warunków gospodarczych, 
które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową, i  może 
wezw ać zakłady do przeprowadzania odpowiednich testów.  
©Kancelaria Sejmu   s. 222/319 
 
07.05.2019  
 Art. 341. 1. W  procesie nadzoru organ nadzoru dokonuje przeglądu i  oceny 
strategii, procesów i  procedur sprawo zdawczych ustanowionych przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w  celu zapewnienia zg odności z  przepisami 
ustawy, a  w szczególności z  przepisami dotyczącymi:  
1) systemu zarządzania, w  tym własnej oceny ryzyka i  wypłacalności;  
2) rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności;  
3) wymogów kapitałowych;  
4) zasad inwestowania;  
5) jakości i  wysokości dopuszczonych środków własnych;  
6) w przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują pełny albo 
częściowy model wewnętrzny – zgodności z  wymogami dla pełnych 
i częściowych modeli wewnętrznych.  
2. Przegląd i  ocena, o  których mowa  w ust. 1, obejmują ocenę wymogów 
jakościowych związanych z  systemem zarządzania, ocenę rodzajów ryzyka, na które 
dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest lub może być narażony, oraz 
ocenę zdolności zakładu do oszacowania tego ryzyka pr zy uwzględnieniu warunków, 
w których zakład wykonuje działalność.  
3. Organ nadzoru monitoruje sytuację zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji w  celu wykrycia pogarszającej się kondycji finansowej zakładu oraz 
monitoruje proces prowadzący do naprawy syt uacji.  
4. Organ nadzoru dokonuje oceny adekwatności metod i  praktyk stosowanych 
przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji w  celu określenia możliwych zdarzeń 
lub przyszłych zmian warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny 
wpływ na jego og ólną kondycję finansową. Organ nadzoru dokonuje oceny zdolności 
zakładu do poniesienia niekorzystnych skutków zdarzeń lub przyszłych zmian 
warunków gospodarczych.  
5. Organ nadzoru przeprowadza przeglądy i  oceny regularnie, dostosowując ich 
częstotliwość or az zakres do charakteru, skali i  złożoności działalności danego 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
Art. 342. 1. Organ nadzoru może przeprowadzać kontrolę działalności i  stanu 
majątkowego zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji.  
2. W ramach ko ntroli, o  której mowa  w ust. 1, organ nadzoru może 
przeprowadzić kontrolę działalności i  stanu majątkowego dostawcy usług w  zakresie 
©Kancelaria Sejmu   s. 223/319 
 
07.05.2019  
 powierzonych, w  drodze outsourcingu, czynności ubezpieczeniowych i 
reasekuracyjnych oraz funkcji należących do systemu zarz ądzania.  
3. Organ nadzoru może również:  
1) przeprowadzić kontrolę dostawcy usług umiejscowionego w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej w  zakresie 
powierzonych przez krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład 
reasekura cji, w  drodze outsourcingu, czynności ubezpieczeniowych 
i reasekuracyjnych oraz funkcji należących do systemu zarządzania;  
2) powierzyć kontrolę, o  której mowa  w pkt 1, organowi nadzorczemu państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym umiejscowiony j est dostawca 
usług;  
3) przeprowadzić, na wniosek organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym ma siedzibę zagraniczny zakład ubezpieczeń lub 
zagraniczny zakład reasekuracji, kontrolę dostawcy usług umiejscowionego na 
terytorium Rze czypospolitej Polskiej w  zakresie powierzonych mu przez 
zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji, w  drodze 
outsourcingu, czynności ubezpieczeniowych i  reasekuracyjnych oraz funkcji 
należących do systemu zarządzania.  
4. W przypadku , o którym mowa  w ust. 3 pkt  1, organ nadzoru informuje organ 
nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej o  zamiarze dokonania kontroli.  
5. Organ nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym ma 
siedzibę zagraniczny zakład ubezpieczeń  lub zagraniczny zakład reasekuracji, może 
przeprowadzić kontrolę dostawcy usług umiejscowionego na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  zakresie powierzonych mu przez zagraniczny zakład 
ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji, w  drodze outsourci ngu, czynności 
ubezpieczeniowych i  reasekuracyjnych oraz funkcji należących do systemu 
zarządzania. Organ nadzorczy tego państwa informuje organ nadzoru o  zamiarze 
dokonania kontroli.  
6. Organ nadzoru może złożyć wniosek o  pomoc do EIOPA, jeżeli powiadomił  
organ nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej o  zamiarze 
przeprowadzenia kontroli, o  której mowa  w ust. 3 pkt  1, a organ nadzorczy tego 
państwa uniemożliwia lub utrudnia organowi nadzoru jej przeprowadzenie.  
Art. 343. 1. Kontrola działalności i  stanu majątkowego zakładu ubezpieczeń 
i zakładu reasekuracji jest przeprowadzana przez pracowników Urzędu tworzących 
©Kancelaria Sejmu   s. 224/319 
 
07.05.2019  
 zespół inspekcyjny, upoważnionych przez organ nadzoru, po okazaniu legitymacji 
służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia k ontroli.  
2. Pracownicy tworzący zespół inspekcyjny, w  zakresie ustalonym 
w upoważnieniu organu nadzoru, mają prawo do:  
1) wstępu do wszystkich pomieszczeń kontrolowanego zakładu ubezpieczeń 
i zakładu reasekuracji;  
2) wglądu do dokumentów kontrolowanego zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji oraz żądania, na koszt zakładu, sporządzenia kopii, odpisów 
i wyciągów z  tych dokumentów;  
3) wglądu do danych zawartych w  systemie informatycznym kontrolowanego 
zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji oraz żąda nia, na koszt zakładu, 
sporządzenia kopii lub wyciągów z  tych danych, w  tym w  postaci elektronicznej;  
4) wglądu do dokumentów pośrednika ubezpieczeniowego kontrolowanego 
zakładu ubezpieczeń oraz żądania, na koszt zakładu, sporządzenia kopii, odpisów 
i wyci ągów z  tych dokumentów;  
5) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień od osób pozostających w  stosunku 
pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o  podobnym charakterze 
z zakładem ubezpieczeń i  zakładem reasekuracji oraz pośredników 
ubezpieczeniowych kontrolo wanego zakładu ubezpieczeń, w  tym w  postaci 
elektronicznej;  
6) żądania przygotowania niezbędnych danych, w  tym w  postaci elektronicznej;  
7) zabezpieczenia dokumentów i  innych dowodów.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają pracownikom 
tworz ącym zespół inspekcyjny swobodny dostęp do oddzielnego pomieszczenia 
biurowego i  środków łączności.  
Art. 344. 1. W  toku kontroli zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji badaniu 
podlega:  
1) działalność zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji w  zakresi e zgodności 
z prawem, statutem, planem działal ności, interesem ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia, oraz interesem 
cedentów, ubezpieczających, ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów 
ubezpieczenia podlegających reasekurac ji, a  także zdolność do sprawnego 
i efektywnego zarządzania ryzykiem w  ramach systemu zarządzania zakładu;  
2) stan majątkowy zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 225/319 
 
07.05.2019  
 2. Czynności kontrolne są przeprowadzane w  terminie nie dłuższym niż 60  dni, 
licząc od dnia rozpoczęcia kontroli.  
Art. 345. 1. Kontrolę przeprowadza zespół inspekcyjny składający się co 
najmniej z  dwóch inspektorów.  
2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera co najmniej:  
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu nadzoru;  
3) datę i  miejsce wystawienia;  
4) imię i  nazwisko inspektora uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer 
jego legitymacji służbowej;  
5) firmę lub nazwę podmiotu objętego kontrolą;  
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) wskazanie daty rozpoczęci a i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska 
lub funkcji;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach kontrolowanego podmiotu.  
3. Kontrola jest przeprowadzana w  siedzibie lub w miejscu wykonywania 
działalności przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oraz w  godzinach pracy 
lub w  czasie faktycznego wykonywania działalności przez zakład.  
4. W przypadku przeprowadzania, w  celu weryfikacji na miejscu informacji, 
o których m owa w art. 410, kontroli z  udziałem osób wskazanych przez organ 
nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej wnioskujący o  jej 
przeprowadzenie, w  upoważnieniu, o  którym mowa w  ust. 2, wskazuje się także 
imiona i  nazwiska tych osób oraz rodzaje i  nume ry dokumentów potwierdzających ich 
tożsamość.  
5. Do przeprowadzenia kontroli organ nadzoru może upoważnić również osobę 
niebędącą pracownikiem Urzędu, dysponującą niezbędną wiedzą w  zakresie objętym 
kontrolą. W  takim przypadku w  upoważnieniu, o  którym mowa  w ust. 2, wskazuje się 
także imię i  nazwisko tej osoby oraz rodzaj i  numer dokumentu potwierdzającego jej 
tożsamość.  
Art. 346. 1. Inspektor podlega wyłączeniu od udziału w  kontroli, jeżeli ustalenia 
kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowiązki  albo prawa lub obowiązki 
jego małżonka lub osoby pozostającej z  nim faktycznie we wspólnym pożyciu, 
©Kancelaria Sejmu   s. 226/319 
 
07.05.2019  
 krewnych i  powinowatych do drugiego stopnia lub osób związanych z  nim z  tytułu 
przysposobienia, opieki lub kurateli.  
2. Inspektor może być wyłączony od udz iału w  kontroli również w  razie 
stwierdzenia innych przyczyn, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego 
bezstronności.  
3. Jeżeli okoliczności, o  których mowa  w ust. 1 i 2, zostaną ujawnione w  toku 
kontroli, inspektor nie podejmuje dalszych czynności i  zawiadamia o  tym 
niezwłocznie organ nadzoru.  
4. Wyłączony inspektor podejmuje jedynie czynności niecierpiące zwłoki ze 
względu na interes publiczny lub ważny int eres zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji.  
5. O wyłączeniu od udziału w  kontroli postanawia organ nadzoru z  urzędu albo 
na wniosek zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub inspektora. Organ nadzoru, 
postanawiając o  wyłączeniu inspektora, uzupełn ia skład zespołu inspekcyjnego, 
a także zmienia odpowiednio upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz 
niezwłocznie doręcza upoważnienie zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi 
reasekuracji.  
6. Z ważnych przyczyn organ nadzoru może zmienić skład osobowy zes połu 
inspekcyjnego także w  innych przypadkach, niż określone  w ust. 1 i 2. Przepis ust.  5 
zdanie drugie stosuje się odpowiednio.  
Art. 347. 1. Ustaleń kontroli dokonuje się na podstawie dowodów.  
2. Do dowodów zalicza się:  
1) dokumenty;  
2) dane i  informacje umieszczone w  systemach informatycznych zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
3) dowody rzeczowe;  
4) oświadczenia, informacje i  wyjaśnienia złożone przez upoważnionych 
pracowników i  pośredników ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń lub 
upoważnionyc h pracowników zakładu reasekuracji;  
5) oświadczenia osób trzecich;  
6) opinie ekspertów;  
7) wyniki oględzin;  
8) inne materiały będące przedmiotem kontroli, które mogą przyczynić się do 
stwierdzenia stanu faktycznego w zakresie objętym kontrolą.  
©Kancelaria Sejmu   s. 227/319 
 
07.05.2019  
 3. Organ nad zoru przed podpisaniem protokołu, o  którym mowa w  art. 348 
ust. 1, zapewnia zakładowi ubezpieczeń i  zakładowi reasekuracji możliwość 
zapoznania się materiałami będącymi dowodami, które nie zostały uzyskane w  toku 
kontroli, oraz ustosunkowania się do nich.  
4. Dowody uzyskane w  toku kontroli są przechowywane w  sposób 
uniemożliwiający dostęp do nich bez zgody inspektora kierującego zespołem 
inspekcyjnym.  
5. Dowody zebrane w  toku kontroli mogą być zabezpieczane przez:  
1) oddanie na przechowanie zarządowi zakład u ubezpieczeń, zarządowi zakładu 
reasekuracji lub upoważnionemu przez zarząd pracownikowi zakładu za 
pokwitowaniem;  
2) przechowanie w  siedzibie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekur acji 
w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;  
3) zabrani e z zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji za pokwitowaniem.  
Art. 348. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół.  
2. Protokół kontroli zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  siedzibę zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;  
2) datę i  numer upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz jego zmiany;  
3) miejsce i  datę przeprowadzania czynności kontrolnych;  
4) wskazanie jednostek organizacyjnych objętych kontrolą;  
5) wskazanie objętych kontrolą dostawców usług, którzy wykonują, w  drodze 
outso urcingu, czynności, funkcje lub zadania powierzone przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;  
6) imiona i  nazwiska inspektorów;  
7) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
8) imiona i  nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia 
oraz udzielających informacji i wyjaś nień w  toku kontroli;  
9) opis dokonanych czynności oraz ustalenia stanu faktycznego;  
10) wzmiankę o  poinformowaniu zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji  
o przysługujących mu prawach i obowiązkach;  
11) miejsce i  datę sporządzenia protokołu.  
3. Protokół kontroli sporządza się w  dwóch egzemplarzach, z  których jeden 
egzemplarz inspektor kierujący zespołem inspekcyjnym lub w  jego zastępstwie inny 
©Kancelaria Sejmu   s. 228/319 
 
07.05.2019  
 inspektor wchodzący w  skład zespołu inspekcyjnego przeprowa dzającego kontrolę 
przekazuje zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji.  
4. Osoba upoważniona przez organ zarządzający zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji potwierdza odbiór protokołu kontroli na jednym egzemplarzu 
protokołu podpisanym przez  inspektora kierującego zespołem inspekcyjnym. Osoby 
te parafują każdą stronę protokołu.  
5. Jeżeli zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji odmawiają lub uchylają się od 
odebrania protokołu kontroli, organ nadzoru wzywa na piśmie zakład ubezpieczeń 
i zakła d reasekuracji do odebrania protokołu, wyznaczając termin nie krótszy niż 7  dni 
do dokonania tej czynności. W  przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego 
terminu protokół uważa się za doręczony z  upływem ostatniego dnia tego terminu.  
Art. 349. 1. W  protok ole kontroli, po jego podpisaniu, nie dokonuje się 
poprawek i  dopisków.  
2. Oczywiste omyłki pisarskie w  protokole kontroli prostuje inspektor kierujący 
zespołem inspekcyjnym, parafując sprostowania. Organ nadzoru o  sprostowaniu 
oczywistych omyłek pisarskic h informuje na piśmie zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji.  
Art. 350. 1. W  terminie 14  dni od dnia doręczenia protokołu kontroli zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą zgłosić organowi nadzoru pisemne 
zastrzeżenia i  uwagi do treści protokołu o raz wyjaśnienia w  sprawach objętych 
zakresem kontroli.  
2. O sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń organ nadzoru informuje zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji w  terminie 14  dni od dnia doręczenia zastrzeżeń.  
3. Informacje o  sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń dołącza się do protokołu 
kontroli.  
Art. 351. Do kontroli dostawców usług, którzy wykonują, w  drodze 
outsourcingu, czynności ubezpieczeniowe i  reasekuracyjne oraz funkcje należące do 
systemu zarządzania powierzone przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekura cji, 
stosuje się odpowiednio przepisy o  kontroli zakładów ubezpieczeń i  zakładów 
reasekuracji.  
Art. 352. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się 
przepisy rozdziału 5  ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
©Kancelaria Sejmu   s. 229/319 
 
07.05.2019  
 Art. 353. 1. Upoważnieni pracownicy Urzędu w  celu zbadania i  oceny 
indywidualnej sprawy pojawiającej się w  toku działalności zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji mogą przeprowadzić w  tym zakładzie wizytę nadzorczą 
w zakresie spełnienia wymagań określonych w  rozdziale 3 oraz wymagań 
dotyczących kapitałowego wymogu wypłacalności.  
2. Wizyta nadzorcza może być także przeprowadzona w  przypadku postępowań 
dotyczących zgody lub zatwierdzenia przez organ nadzoru, określonych w  ustawie.  
Art. 354. Wizytę nadzorczą prze prowadza się w  sposób niezakłócający 
w istotnym stopniu działalności prowadzonej przez zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji, w  szczególności terminowego wykonania ich zobowiązań wobec osób 
trzecich.  
Art. 355. 1. Czas trwania wizyty nadzorczej nie może być dłuższy niż miesiąc.  
2. Wizyta nadzorcza rozpoczyna się w  dniu, w  którym nastąpiło doręczenie 
upoważnienia do przeprowadzenia wizyty nadzorczej zakładowi ubezpieczeń 
i zakładowi reasekuracji, nie wcześniej jednak niż w  dniu jej rozpoczęcia określonym 
w upoważnieniu do jej przeprowadzenia.  
3. Za dzień zakończenia wizyty nadzorczej uważa się dzień, w  którym dokonana 
została ostatnia czynność w  ramach wizyty nadzorczej w  miejscu wykonywania 
działalności przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji.  
Art. 356. 1. Upoważnienia do przeprowadzenia wizyty nadzorczej udziela organ 
nadzoru w  formie pisemnej, wskazując w  nim: 
1) podstawę prawną;  
2) oznaczenie organu nadzoru;  
3) datę i  miejsce wystawienia;  
4) imię i  nazwisko inspektora uprawnionego do przeprowadzen ia wizyty 
nadzorczej oraz numer jego legitymacji służbowej;  
5) firmę (nazwę) zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji objętego wizytą 
nadzorczą;  
6) miejsce przeprowadzenia wizyty nadzorczej;  
7) zakres przedmiotowy wizyty nadzorczej;  
8) dzień rozpoczęcia wizyty nadzorczej oraz przewidywany czas jej trwania;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji objętego wizytą nadzorczą.  
©Kancelaria Sejmu   s. 230/319 
 
07.05.2019  
 2. Zmiany dotyczące czasu trwania, przedmiotu, zakresu oraz miejsca 
przeprowadzenia wizyty nadzorczej wymagają odpowiedniej zmiany upoważnienia do 
jej przeprowadzenia.  
3. Zmiana osoby upoważnionej do przeprowadzenia wizyty nadzorczej wymaga 
wydania odrębnego upoważnienia.  
4. W przypadku przeprowadzania, w  celu weryfikacji na miejscu informacji, 
o których mowa  w art. 410, wizyty nadzorczej z  udziałem osób wskazanych przez 
organ nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej wnioskujący o  jej 
przeprowadzenie, w  upoważnieniu, o  którym mowa w  ust. 1, wskazuje się także 
imiona i nazwiska tych osób oraz rodzaje i  numery dokumentów potwierdzających ich 
tożsamość.  
Art. 357. 1. Wizyta nadzorcza jest przeprowadzana w  miejscu wykonywania 
działalności przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji oraz w  godzinach jego 
pracy lub w  czasie faktycznego wykonywania działalności.  
2. Wizytę nadzorczą przeprowadza zespół pracowników Urzędu, składający się 
co najmniej z  dwóch osób, po okazaniu zakładowi ubezpieczeń i  zakładowi 
reasekuracji lub osobie przez niego upoważnionej legitymacji służ bowej lub 
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz doręczeniu upoważnienia do 
przeprowadzenia wizyty nadzorczej.  
3. Pracownik Urzędu, po doręczeniu upoważnienia, informuje zakład 
ubezpieczeń i  zakład reasekuracji o  jego prawach i  obowiązkach oraz poucza 
o skutkach prawnych utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia czynności w 
ramach wizyty nadzorczej.  
4. Do wizyty nadzorczej nie stosuje się przepisów rozdziału 5  ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
5. Do pracowników Urzędu uczestnic zących w  wizycie nadzorczej stosuje się 
odpowiednio przepis  art. 346. 
Art. 358. 1. Pracownik Urzędu w  ramach wizyty nadzorczej ma prawo wglądu 
do ksiąg, dokumentów, systemów informatycznych lub innych nośników informacji 
oraz żądania sporządzenia kopii, od pisów i  wyciągów z  badanych dokumentów.  
2. Na żądanie pracownika Urzędu osoby wchodzące w  skład statutowych 
organów zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji lub osoby pozostające 
z zakładem w  stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o  podobnym  
charakterze niezwłocznie sporządzają i  przekazują, na koszt zakładu, kopie 
©Kancelaria Sejmu   s. 231/319 
 
07.05.2019  
 dokumentów lub innych nośników informacji oraz udzielają pisemnych lub ustnych 
wyjaśnień, w  terminie określonym w  żądaniu.  
3. Z czynności odebrania wyjaśnień pracownicy Urzędu mogą  sporządzać 
notatki służbowe.  
4. Pracownicy Urzędu mogą żądać od zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji sporządzenia zestawień określonych danych i  informacji na podstawie 
dokumentów i  innych nośników informacji, wyznaczając odpowiedni termin ich 
przek azania.  
Art. 359. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zapewniają pracownikom 
Urzędu przeprowadzającym wizytę nadzorczą warunki do sprawnego 
przeprowadzenia wizyty nadzorczej.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, w  miarę możliwości, udostępn iają 
pracownikom Urzędu posiadane urządzenia techniczne służące usprawnieniu 
wykonywania czynności w  ramach wizyty nadzorczej oraz oddzielne pomieszczenie 
z odpowiednim wyposażeniem.  
Art. 360. Ustaleń wizyty nadzorczej dokonuje się na podstawie zebranych 
w toku wizyty nadzorczej:  
1) dokumentów;  
2) wyjaśnień udzielonych przez osoby wchodzące w  skład statutowych organów 
zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji lub osoby pozostające z  zakładem 
w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o  podobnym 
charakterze;  
3) danych i  informacji zamieszczonych w  systemach informatycznych zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji;  
4) dowodów rzeczowych;  
5) oświadczeń osób trzecich;  
6) innych materiałów, które mogą przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego 
w zakresie objętym wizytą nadzorczą.  
Art. 361. 1. Organ nadzoru może wydawać zalecenia w  stosunku do zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji w  celu:  
1) zapewnienia zgodności działalności zakładu z  przepisami prawa, statutu lub 
planem działalności;  
2) zapewnienia trwałej zdolności zakładu do wykonywania zobowiązań;  
©Kancelaria Sejmu   s. 232/319 
 
07.05.2019  
 3) zapobieżenia naruszaniu interesów ubezpieczających, ubezpieczonych 
i uprawnionych z  umów ubezpieczenia;  
4) zapobieżenia naruszaniu interesów cedentów oraz ubezpieczających, 
ubezpieczonych lub uprawnionych z  umów ubezpieczenia podlegających 
reasekuracji;  
5) usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w  procesie nadzoru;  
6) poprawy i  wzmocnienia systemu zarządzania zakładu;  
7) ograniczenia ryzyka występującego w  działalności zakładu;  
8) innym, okreś lonym w  ustawie.  
2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie wykonają 
w wyznaczonym terminie zaleceń, o których mowa w  ust. 1, organ nadzoru może, 
w drodze decyzji, zobowiązać zakład do wykonania tych zaleceń.  
Art. 362. 1. Jeżeli zakład  ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie wykonają 
w wyznaczonym terminie decyzji, o  której mowa w  art. 361 ust. 2, organ nadzoru 
może, w  drodze decyzji:  
1) nałożyć na członka zarządu zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub 
prokurenta karę pieniężną do wysokości odpowiadającej ich trzykrotnemu 
przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu z  ostatnich 12  miesięcy, a  jeżeli nie 
można ustalić przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z  ostatnich 
12 miesięcy – do wysokości 100  000 złotych;  
2) nałożyć na zakład ubezp ieczeń lub zakład reasekuracji karę pieniężną do 
wysokości 0,5% składki przypisanej brutto wykazanej przez zakład ubezpieczeń 
lub zakład reasekuracji w  ostatnim przedstawionym organowi nadzoru sprawo -
zdaniu finansowym, o  którym mowa w  art. 280, a  w przypad ku gdy zakład nie 
wykonywał działalności lub uzyskał składkę przypisaną brutto poniżej 20  mln 
złotych – do wysokości 100  000 złotych;  
3) zawiesić w  czynnościach członka zarządu zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji do czasu rozpatrzenia wniosku  o jego odwołanie na najbliższym 
posiedzeniu organu uprawnionego do jego odwołania;  
4) wystąpić do właściwego organu zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub 
innego uprawnionego podmiotu z wnios kiem  o odwołanie członka zarządu lub 
odwołanie udzielonej pro kury, ze wskazaniem terminu, w  którym wniosek ten 
zostanie rozpatrzony.  
©Kancelaria Sejmu   s. 233/319 
 
07.05.2019  
 2. Organ nadzoru może wobec zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji 
zastosować środki, o  których mowa w  ust. 1, również w  przypadku:  
1) gdy zakład wykonuje działalność z  naruszeniem  przepisów prawa, statutu, 
zawartych umów ubezpieczenia, zawartych umów reasekuracji lub planu 
działalności;  
2) niezastosowania się do obowiązku zlecenia biegłemu rewidentowi badania 
sprawozdań o  wypłacalności i  kondycji finansowej sporządzanych przez zakł ad; 
3) niezastosowania się do obowiązku zlecenia biegłemu rewidentowi badania 
sprawozdań finansowych sporządzanych przez zakład;  
4) niezastosowania się do żądania okazania dokumentów, przekazania 
poświadczonych przez pracownika zakładu kopii dokumentów lub  udzielenia 
informacji i  wyjaśnień;  
5) niezastosowania się do wezwania organu nadzoru do przeprowadzania przez 
zakład odpowiednich testów;  
6) niezastosowania się do żądania zwołania walnego zgromadzenia i  umieszczenia 
określonych spraw w  porządku obrad wal nego zgromadzenia zakładu;  
7) niezastosowania się do wezwania, o  którym mowa w  art. 236; 
8) niezastosowania się do wezwania do weryfikacji stosowanego modelu 
wewnętrznego, o  którym mowa w  art. 265 ust. 4; 
9) niezastosowania się do żądania organu nadzoru bę dącego organem sprawującym 
nadzór nad grupą do ponownego obliczenia kapitałowego wymogu 
wypłacalności grupy, o  którym mowa w  art. 379 ust. 4. 
3. W nałożeniu kary, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, nie stanowi przeszkody 
okoliczność, że osoba, która pełniła funkcję członka zarządu, przestała pełnić tę 
funkcję, jeżeli osoba ta pełniła funkcję członka zarządu w  okresie, w  którym zalecenia 
lub decyzje organu nadzoru nie były przez ten zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji wykonywane.  
4. Zawieszenie w  czynno ściach, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, polega na 
wyłączeniu z  podejmowania decyzji za zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, 
w tym w  zakresie jego praw i  obowiązków majątkowych.  
5. Przepisy  ust. 1 pkt  1, 3 i  4 oraz ust.  2 stosuje się do członków rady 
administrującej  w przypadku wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej w  formie spółki europejskiej, w  której przyjęto system 
monistyczny.  
©Kancelaria Sejmu   s. 234/319 
 
07.05.2019  
 6. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji po doręczeniu przez organ 
nadzoru  decyzji stwierdzającej niespełnienie wymagań dotyczących pełnienia 
kluczowej funkcji dopuszcza osobę, której ta decyzja dotyczy, do pełnienia danej 
kluczowej funkcji, organ nadzoru może,  w drodze decyzji, nałożyć na zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekura cji karę pieniężną do wysokości 0,5% składki 
przypisanej brutto wykazanej przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
w ostatnim przedstawionym organowi nadzoru sprawozdaniu finansowym, o  którym 
mowa w  art. 280, a  w przypadku gdy zakład nie wykonywał działalności lub uzyskał 
składkę przypisaną brutto poniżej 20  mln złotych – do wysokości 100  000 złotych.  
7. (uchylony)  
Art. 363. 1. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, zakazać zakładowi 
ubezpieczeń i  zakładowi reasekuracji planowanego outsourcingu funkc ji należących 
do systemu zarządzania oraz podstawowych lub ważnych czynności, a  także istotnej 
zmiany takiej umowy outsourcingu, w  przypadku stwierdzenia, że wykonywanie tych 
funkcji i  czynności mogłoby odbywać się z  naruszeniem warunków, o  których mowa 
w art. 73–77. 
2. Organ nadzoru może, w  drodze decyzji, nakazać zakładowi ubezpieczeń 
i zakładowi reasekuracji rozwiązanie w  wyznaczonym terminie umowy outsourcingu 
w przypadku stwierdzenia, że wykonywanie funkcji należących do systemu 
zarządzania oraz podsta wowych lub ważnych czynności odbywa się z  naruszeniem 
warunków, o  których mowa w  art. 73–77. 
3. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 2, nie stosuje się przewidzianych 
w umowie outsourcingu ograniczeń w zakresie możliwości i  terminów jej 
rozwiązywania lub wypowiadania.  
4. W przypadku zawarcia umowy outsourcingu z  naruszeniem zakazu, o  którym 
mowa  w ust. 1, albo nierozwiązania umo wy outsourcingu w  wyznaczonym terminie, 
o którym mowa w  ust. 2, organ nadzoru może nałożyć kary pieniężne, o  których mowa 
w art. 362 ust.  1 pkt  1 i 2. 
Art. 364. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają organ 
nadzoru o  terminie walnego zgrom adzenia zakładu, w  terminie 7  dni przed dniem 
posiedzenia, a  w przypadku nadzwyczajnego walnego zgromadzenia – niezwłocznie 
po powzięciu informacji o  zwołaniu walnego zgromadzenia.  
2. Organ nadzoru może delegować swojego przedstawiciela do udziału 
w posied zeniu walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 235/319 
 
07.05.2019  
 3. Przedstawiciel organu nadzoru może zabierać głos we wszystkich sprawach 
na walnym zgromadzeniu zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.  
4. Organ nadzoru może żądać od organów zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji zwołania, w  określonym terminie, walnego zgromadzenia zakładu lub 
umieszczenia określonych spraw w  porządku obrad najbliższego walnego 
zgromadzenia. W  przypadku żądania zwołania walnego zgromadzenia zakładu 
ubez pieczeń lub zakładu reasekuracji organ nadzoru może wskazać sposób zwołania 
walnego zgromadzenia, zgodny z  przepisami ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – 
Kodeks spółek handlowych, oraz dzień jego odbycia.  
5. Jeżeli w  terminie 14  dni od dnia przedstawienia żądania, o  którym mowa  
w ust. 4, walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji nie 
zostanie zwołane w  terminie określonym przez organ nadzoru lub określone sprawy 
nie zostaną umieszczone w  porządku obrad najbliższego walnego zgromadzenia,  
organ nadzoru zwołuje walne zgromadzenie zakładu lub umieszcza określone sprawy 
w porządku obrad najbliższego walnego zgromadzenia. Koszty zwołania i  odbycia 
walnego zgromadzenia ponosi zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.  
6. W przypadkach, o  który ch mowa  w ust. 4 i 5, organ nadzoru deleguje swojego 
przedstawiciela do udziału w walnym zgromadzeniu zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji.  
Art. 365. 1. Organ nadzoru może wydawać rekomendacje skierowane do 
zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekura cji: 
1) w zakresie niezbędnym do realizacji wytycznych i  zaleceń EIOPA wydawanych 
na podstawie  art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 
nr 1094/2010 z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie ustanowienia Europejskiego 
Urzędu Nadzoru (Europej skiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i  Pracowniczych 
Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr  716/2009/WE i  uchylenia decyzji 
Komisji 2009/79/WE, zwanego dalej „rozporządzeniem 1094/2010”;  
2) w celu:  
a) zapewnienia zgodności działalności zakładów ubezpiecze ń i zakładów 
reasekuracji z  przepisami prawa,  
b) zapobieżenia naruszaniu interesów ubezpieczających, ubezpieczonych lub 
uprawnionych z  umów ubezpieczenia,  
c) ograniczenia ryzyka występującego w  działalności zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji,  
©Kancelaria Sejmu   s. 236/319 
 
07.05.2019  
 d) zapewnienia trwałej zdolności zakładu ubezpieczeń do wykonywania 
zobowiązań.  
2. Organ nadzoru przeprowadza konsultacje projektu rekomendacji 
z zainteresowanymi podmiotami i  instytucjami.  
3. Organ nadzoru dokonuje oceny przewidywanych skutków społeczno -
-gospodarczych związanych z rekomendacjami oraz opracowuje projekt 
rekomendacji. Przedstawienie tej oceny stanowi odrębną część projektu rekomendacji.  
4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które nie stosują się do 
rekomendacji organu nadzoru, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, ani nie zamierzają się 
do nich zastosować, informują o  tym organ nadzoru. Organ nadzoru ujawnia 
otrzymaną informację.  
5. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które nie stosują się do 
rekomendacji organu nadzoru, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, ani nie zamierzają się 
do nich zastosować, informują organ nadzoru, w  jaki sposób zamierzają osiągnąć cele, 
dla realizacji których organ nadzoru wydał rekomendacje. Organ nadzoru ujawnia 
otrzymaną informację.  
Art. 366. 1. (uchylony)  
2. Organ n adzoru wprowadza zakazy lub ograniczenia, o  których mowa w  art. 
17 rozporządzenia Parlamentu Europe jskiego i  Rady (UE) nr 1286/2014  z dnia 
26 listopada 2014  r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, 
dotyczących detalicznych produktów zbior owego inwestowania i  ubezpieczeniowych 
produktów inwestycyjnych (PRIIP) (Dz. Urz. UE L 352  z 09.12.2014, str. 1, z  późn. 
zm.10)), w drodze decyzji.  
3. Do decyzji, o  których mowa w  ust. 2, przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.  
4. Decyzje, o  których mowa w  ust. 2, podlegają ogłoszeniu w  Dzienniku 
Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego. Informacje o  ich wydaniu organ nadzoru 
przekazuje niezwłocznie do publicznej wiadomości za pośrednictwem  agencji 
informacyjnej, o  której mowa w  art. 58 ust. 1 ustawy  o ofercie publicznej.  
5. (uchylony)  
Art. 366a.  W przypadku gdy organ nadzorczy z  państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, w  którym ma siedzibę zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny 
                                                           
10) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE L 354  z 23.12.2016, str. 
35. 
©Kancelaria Sejmu   s. 237/319 
 
07.05.2019  
 zakład reasekuracji wykonujący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
przez oddział lub w  inny sposób niż przez oddział, w  ramach swobody świadczenia 
usług, cofnie temu zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji zezwolenie na 
wykonywanie dz iałalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, organ 
nadzoru, w  drodze decyzji, na wniosek tego organu nadzorczego, ogranicza lub 
zakazuje swobodnego rozporządzania aktywami takiego zagranicznego zakładu 
umiejscowionymi na terytorium Rzeczyp ospolitej Polskiej wskazanymi we wniosku 
tego organu nadzorczego.  
Art. 367. 1. Organ nadzoru informuje Komisję Europejską, EIOPA oraz organy 
nadzorcze innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej 
o: 
1) udzieleniu zezwolenia na wy konywanie działalności ubezpieczeniowej 
krajowemu zakładowi ubezpieczeń będącemu jednostką zależną jednostki 
dominującej mającej siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej;  
2) udzieleniu zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej krajowemu 
zakładowi reasekuracji będącemu jednostką zależną jednostki dominującej 
mającej siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej;  
3) bezpośrednim lub pośredni m nabyciu albo objęciu akcji lub praw z  akcji 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowe go zakładu reasekuracji przez 
podmiot mający siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej , jeżeli wskutek nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji krajowy 
zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji staje się jednostką zależną 
tego podmiotu.  
2. Organ nadzoru wraz z  informacją, o  której mowa w  pkt 1 i 2, przekazuje 
informacje o  strukturze danej grupy.  
Art. 368. Organ nadzoru informuje Ko misję Europejską i  EIOPA 
o trudnościach, na które w  państwach niebędących państwami członkowskimi Unii 
Europejskiej napotykają krajowe zakłady ubezpieczeń lub krajowe zakłady 
reasekuracji, które zamierzają wykonywać lub wykonują działalność ubezpieczeniową  
lub reasekuracyjną na terytorium tych państw.  
Art. 369. Organ nadzoru corocznie informuje EIOPA o:  
©Kancelaria Sejmu   s. 238/319 
 
07.05.2019  
 1) średnim narzucie kapitałowym nałożonym na zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji oraz o  rozkładzie nałożonych w  poprzednim  roku narzutów 
kapitałowych, obliczonych jako procent kapitałowego wymogu wypłacalności, 
wykazanych odrębnie dla:  
a) zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji,  
b) zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  załącznika do ustawy,  
c) zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale II załącznika do ustawy,  
d) zakładów reasekuracji;  
2) udziale narzutów kapitałowych nałożonych przez organ nadzoru zgodnie  
z art. 270 ust.  1 pkt  1–3 – w odniesi eniu do każdej z  informacji określonych 
w pkt 1 lit. a–d; 
3) liczbie zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji korzystających 
z ograniczenia obowiązku regularnego przekazywania danych i  informacji do 
organu nadzoru oraz o  liczbie zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji 
korzys tających ze zwolnienia z  obowiązku przekazywania pełnego wykazu 
aktywów, o  którym mowa w  art. 339 ust.  1, wraz z  wartością ich wymogów 
kapitałowych, przypisu składki brutto, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
dla celów wypłac alności i  aktywów, mierzonych odpowiednio jako procent 
łącznej wartości wymogów kapitałowych, przypisu składki brutto, rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności oraz aktywów 
zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji wykonujących dział alność na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) liczbie grup korzystających z  ograniczenia obowiązku regularnego 
przekazywania danych i  informacji do organu nadzoru będącego organem 
sprawującym nadzór nad grupą oraz o  liczbie grup  korzystających ze zwol nienia 
z obowiązku przekazywania pełnego wykazu aktywów do organu nadzoru 
będącego organem sprawującym nadzór nad grupą, wraz z  wartością ich 
wymogów kapitałowych, przypisu składki brutto, rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i  aktywów, mierzonych 
odpowiednio jako procent łącznej wartości wymogów kapitałowych, przypisu 
składki brutto, rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności 
oraz aktywów wszystkich grup.  
©Kancelaria Sejmu   s. 239/319 
 
07.05.2019  
 Art. 370. 1. Organ nadzoru przekazuje organom nadzorczym inn ych niż 
Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej niezbędne informacje 
dotyczące umów koasekuracji i  współpracuje z  nimi w  zakresie nadzoru nad takimi 
umowami.  
2. Organ nadzoru współpracuje również z  organami nadzorczymi innych niż 
Rzecz pospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej i  Komisją Europejską 
w zakresie prawidłowego rozwoju praktyki koasekuracyjnej w  Unii Europejskiej.  
Art. 371. 1. Organ nadzoru udostępnia pod jednym adresem elektronicznym, 
w jednolitym formacie:  
1) teksty aktów prawnych w  zakresie działalności ubezpieczeniowej 
i reasekuracyjnej;  
2) informacje określające podstawowe kryteria i  metody stosowane w  nadzorze, 
w szczególności niezbędne narzędzia ilościowe służące do oceny zdolności 
zakładu ubezpieczeń lub za kładu reasekuracji do poniesienia niekorzystnych 
skutków zdarzeń lub przyszłych zmian warunków gospodarczych, które 
mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową;  
3) zbiorcze dane statystyczne dotyczące głównych aspektów stosowania nadzo ru 
ostrożnościowego;  
4) informacje określające sposób, w  jaki Rzeczpospolita Polska skorzystała 
z możliwości wyboru opcji przewidzianych w  dyrektywie 2009/138/WE;  
5) informacje określające cele nadzoru oraz jego główne funkcje i  działania;  
6) rekomendacje organu nadzoru.  
2. Informacje, rekomendacje i  dane, o  których mowa  w ust. 1 pkt  2–6, podlegają 
aktualizacji.  
Art. 372. 1. Członkowie organu nadzoru, pracownicy Urzędu, osoby 
wykonujące pracę w  Urzędzie na podstawie umowy o  dzieło, umowy zlecenia albo 
innyc h umów cywilnoprawnych, osoby posiadające od organu nadzoru umocowanie 
do wykonywania obowiązków wynikających z  prowadzonego postępowania 
naprawczego lub likwidacyjnego, a  także osoby upoważnione do przeprowadzenia 
kontroli albo wizyty nadzorczej, są obowi ązani do nieujawniania osobom nie -
upoważnionym informacji, z  którymi zapoznały się w  trakcie wykonywania swoich 
obowiązków wynikających z  ustawy, z  wyjątkiem informacji uniemożliwiających 
rozpoznanie pojedynczego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracj i. 
©Kancelaria Sejmu   s. 240/319 
 
07.05.2019  
 2. Do przestrzegania tajemnicy, o  której mowa  w ust. 1, są również obowiązane 
inne osoby, którym udostępniono informacje objęte tą tajemnicą, chyba że na ich 
ujawnienie zezwalają przepisy ustawowe.  
3. Naruszenia tajemnicy, o  której mowa  w ust. 1, nie st anowi złożenie 
zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz udzielanie informacji lub 
przekazywanie dokumentów w  wykonaniu obowiązku lub uprawnienia wynikającego 
z odrębnych przepisów.  
Rozdział 15  
Nadzór nad zakładami ubezpieczeń i  zakładami reasekuracji w  grupach  
Art. 373. 1. Przepisy ustawy określające zasady sprawowania nadzoru nad 
zakładami ubezpieczeń i  zakładami reasekuracji, rozpatrywanymi indywidualnie, 
stosuje się do nadzoru nad grupą, o  ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią  
inaczej.  
2. W przypadku, gdy dany podmiot jest jednostką dominującą, jednostką zależną 
albo podmiotem posiadającym udziały kapitałowe w  innym podmiocie w  związku 
z oceną organu nadzoru, o  której mowa odpowiednio  w art. 3 ust.  1 pkt  14 albo ust.  6, 
i ma to  wpływ na zastosowanie nadzoru nad grupą lub jego zakres, organ nadzoru 
informuje o dokonaniu takiej oceny na piśmie podmiot stojący na czele grupy. 
W takim przypadku przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do podmiotów 
wchodzących w  skład grupy, od dnia doręczenia takiej informacji podmiotowi 
stojącemu na jej czele.  
Art. 374. 1. Nadzór nad grupą ma zastosowanie do:  
1) zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe 
w przynajmniej jednym zakładzie ubezpieczeń, zakładzi e reasekuracji, zakładzie 
ubezpieczeń z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej lub zakładzie reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym 
państwem członkowskim Unii Europejskiej;  
2) zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekura cji, którego jednostką dominującą jest 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy mający siedzibę na terytorium państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej lub dominujący podmiot nieregulowany 
mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej;  
3) zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, którego jednostką dominującą jest 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy mający siedzibę w  państwie niebędącym 
©Kancelaria Sejmu   s. 241/319 
 
07.05.2019  
 państwem członkowskim Unii Europejskiej lub dominujący podmiot 
nieregulowany mający siedzibę w  państwi e niebędącym państwem 
członkowskim Unii Europejskiej lub zakład ubezpieczeń z  siedzibą w  państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej albo zakład reasekuracji 
z siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej;  
4) zakła du ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, którego jednostką dominującą jest 
mieszany dominujący podmiot ubezpieczeniowy.  
2. W przypadkach, o  których mowa  w ust. 1 w: 
1) pkt 1 i 2 – nadzór nad grupą jest sprawowany zgodnie z  przepisami art.  378–415; 
2) pkt 3  – nadzór nad grupą jest sprawowany zgodnie z  przepisami  art. 416–418; 
3) pkt 4  – nadzór nad grupą jest sprawowany zgodnie z  przepisem  art. 419. 
3. W przypadku gdy organ nadzoru nie jest organem sprawującym nadzór nad 
grupą, organ nadzoru współpracuje z  organem sprawującym nadzór nad grupą oraz 
innymi zainteresowanymi organami nadzorczymi, w  tym uczestniczy 
w konsultacjach.  
4. W przypadkach, o  których mowa  w ust. 1 pkt  1 i 2, jeżeli zakład ubezpieczeń 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zak ład reasekuracji 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej lub dominujący podmiot nieregulowany mający siedzibę na terytorium 
państwa człon kowskiego Unii Europejskiej jest podmiotem powiązanym podmiotu 
regulowanego lub dominującego podmiotu nieregulowanego, podlegających 
nadzorowi uzupełniającemu zgodnie z  ustawą z  dnia 15  kwietnia 2005  r. o nadzorze 
uzupełniającym nad instytucjami kredytowym i, zakładami ubezpieczeń, zakładami 
reasekuracji i  firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglomeratu 
finansowego, albo sam jest podmiotem regulowanym lub dominującym podmiotem 
nieregulowanym, podlegającym nadzorowi uzupełniającemu zgodnie z  tą ustawą , 
organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, po przeprowadzeniu 
konsultacji z  innymi zainteresowanymi organami nadzorczymi, może, w  drodze 
decyzji, rozstrzygnąć o  niesprawowaniu nadzoru w  zakresie koncentracji ryzyka, 
o którym mowa w  art. 401, lub nadzoru w  zakresie transakcji wewnątrz grupy, 
o którym mowa w  art. 402, lub obu tych rodzajów nadzoru, na poziomie danego 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitało we w  innym zakładzie lub danego 
©Kancelaria Sejmu   s. 242/319 
 
07.05.2019  
 dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub danego dominującego podmiotu 
nieregulowanego.  
5. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może, 
w drodze decyzji, rozstrzygnąć o nieobejmowaniu danego podmiotu nad zorem nad 
grupą, jeżeli:  
1) siedziba podmiotu mieści się w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej, w  którym istnieją przeszkody prawne w  przekazywaniu 
niezbędnych informacji;  
2) podmiot mający zostać objęty nadzorem nad grupą nie posia da istotnego 
znaczenia dla celów nadzoru nad grupą;  
3) objęcie podmiotu nadzorem nad grupą byłoby niewłaściwe lub wprowadzałoby 
w błąd w  zakresie celów nadzoru nad grupą.  
6. W przypadku gdy kilka podmiotów wchodzących w  skład grupy, które 
mogłyby nie zosta ć objęte nadzorem nad grupą ze względu na brak istotnego znaczenia 
dla celów nadzoru nad grupą, posiada łącznie istotne znaczenie dla celów nadzoru nad 
grupą, w  stosunku do podmiotów takich nie może być wydana decyzja, o  której mowa  
w ust. 5. 
7. Organ nadz oru będący organem sprawującym nadzór nad grupą przed 
wydaniem decyzji, o  której mowa  w ust. 5, przeprowadza konsultacje 
z zainteresowanymi organami nadzorczymi, jeżeli decyzja ma być wydana 
z przyczyn, o  których mowa w  ust. 5 pkt  2 lub 3.  
8. Jeżeli organ sprawujący nadzór nad grupą nie obejmie nadzorem nad grupą 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji z  przyczyn, 
o których mowa  w ust. 5 pkt  2 lub 3, organ nadzoru może zwrócić się do podmiotu 
stojącego na czele grupy o  udzielenie in formacji mogących ułatwić nadzór 
sprawowany nad danym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji.  
9. W przypadku gdy dominujący podmiot nieregulowany podlega przepisom 
państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, równoważnym do 
przepisó w dyrektywy 2009/138/WE oraz dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu 
Europejskiego i  Rady z  dnia 16  grudnia 2002  r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad 
instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami 
inwestycyjnymi konglomeratu finansowego, i  zmieniającej dyrektywy Rady 
73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i  93/22/EWG oraz 
dyrektywy 98/78/WE i  2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. 
©Kancelaria Sejmu   s. 243/319 
 
07.05.2019  
 UE L 35 z  11.02.2003, s. 1, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie spec jalne, 
rozdz. 6, t.  4, s. 340, z  późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2002/87/WE”, 
w szczególności w  zakresie nadzoru bazującego na ocenie ryzyka, organ nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą, po przeprowadzeniu konsultacji 
z innymi zainteresowanymi o rganami nadzorczymi, może, w  drodze decyzji, 
rozstrzygnąć o  stosowaniu jedynie stosownych przepisów ustawy z  dnia 15  kwietnia 
2005  r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami 
ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami inwestycyj nymi wchodzącymi w  skład 
konglomeratu finansowego do tego dominującego podmiotu nieregulowanego.  
10. W przypadku gdy dominujący podmiot nieregulowany podlega przepisom 
państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, równoważnym do 
przepisów dy rektywy 2009/138/WE oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego 
i Rady 2013/36/UE z  dnia 26  czerwca 2013  r. w sprawie warunków dopuszczenia 
instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad 
instytucjami kredytowymi i  firmami inwestycyjny mi, zmieniającej dyrektywę 
2002/87/WE i  uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE ( Dz. Urz. 
UE L 176 z  27.06.2013, s. 338, z  późn. zm.) i  przepisów rozporządzenia Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (UE) nr  575/2013 z  dnia 26  czerwca 2013  r. w  sprawie 
wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i  firm inwestycyjnych, 
zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013, s. 
1, z późn. zm.), w  szczególności w  zakresie nadzoru bazującego na ocenie ryzyka, 
organ nadzoru będąc y organem sprawującym nadzór nad grupą, w  porozumieniu 
z organem odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany w  sektorze bankowym 
i w sektorze usług inwestycyjnych, może, w  drodze decyzji, rozstrzygnąć 
o stosowaniu jedynie przepisów ustawy z  dnia 15  kwietnia 2 005 r. o nadzorze 
uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami 
reasekuracji i  firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglomeratu 
finansowego, dotyczących najistotniejszego sektora w  konglomeracie finansowym, 
o którym m owa w  art. 6 ust.  6 tej ustawy.  
11. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą informuje 
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego ustanowiony na mocy rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 1093/2010 z  dnia 24  listopada 2010  r. 
w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu 
Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr  716/2009/WE oraz uchylenia decyzji 
©Kancelaria Sejmu   s. 244/319 
 
07.05.2019  
 Komisji 2009/78/WE (Dz.  Urz. UE  L 331 z  15.12.2010, s. 12, z  późn. zm.) i  EIOPA 
o rozstrzygnięciach, o  których mo wa w  ust. 9 i 10. 
Art. 375. 1. Jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe 
w innym zakładzie, krajowy zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe 
w innym zakładzie, dominujący podmiot ubezpieczeniowy mający siedzibę na 
terytoriu m Rzeczypospolitej Polskiej lub dominujący podmiot nieregulowany mając y 
siedzibę na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, o  których mowa w  art. 374 ust.  1 
pkt 1 i 2, jest jednostką zależną zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, 
dominującego podmiotu ub ezpieczeniowego lub dominującego podmiotu 
nieregulowanego, który ma siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, przepisy art.  378–415 stosuje się odpowiednio wyłącznie na poziomie 
zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, dominującego  podmiotu 
ubezpieczeniowego lub dominującego podmiotu nieregulowanego, będącego 
jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie Unii Europejskiej.  
2. Jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń, krajowy zakład reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
lub dominujący podmiot nieregulowany mający siedzibę na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej jest jednostką dominującą najwyższego szczebla na 
poziomie Unii Europejskiej i  jest jednocześ nie jednostką zależną podmiotu 
podlegającego nadzorowi uzupełniającemu zgodnie z  ustawą z  dnia 15  kwietnia 
2005  r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytow ymi, zakładami 
ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład 
konglomeratu finansowego, organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad 
grupą może, w  drodze decyzji, po przeprowadzeniu konsultacji z  innymi 
zainteresowa nymi organami nadzorczymi z  innych niż Rzeczpospolita Polska państw 
członkowskich Unii Europejskiej, rozstrzygnąć o  niesprawowaniu nadzoru w  zakresie 
koncentracji ryzyka, o  którym mowa w  art. 401, lub nadzoru w  zakresie transakcji 
wewnątrz grupy, o  którym mowa w  art. 402, lub obu tych rodzajów nadzoru, na 
poziomie podmiotu będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na 
poziomie Unii Europejskiej.  
Art. 376. 1. W  przypadku gdy podmiot będący jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie Unii Eu ropejskiej krajowego zakładu ubezpieczeń 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, krajowego zakładu reasekuracji 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, dominującego podmiotu 
©Kancelaria Sejmu   s. 245/319 
 
07.05.2019  
 ubezpieczeniowego mającego siedzibę na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej lub 
dominującego podmiotu nieregulowanego mającego siedzibę na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, ma siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie 
członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru, po przeprowadzeniu konsultacji 
z organem sprawującym nadzór nad grupą oraz jednostką dominującą najwyższego 
szczebla na poziomie Unii Europejskiej, może, w  drodze natychmiast wykonalnej 
decyzji, rozstrzygnąć o  objęciu nadzorem nad grupą zakładu ubezpieczeń będącego 
jednostką dominującą najw yższego szczebla na poziomie krajowym, zakładu 
reasekuracji będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie 
krajowym, dominującego podmiotu ubezpieczeniowego będącego jednostką 
dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym lub dominuj ącego podmiotu 
nieregulowanego będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie 
krajowym.  
2. Organ nadzoru wyjaśnia objęcie nadzorem nad grupą podmiotów, o  których 
mowa  w ust. 1, organowi sprawującemu nadzór nad grupą oraz podmiotowi będącemu  
jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie Unii Europejskiej.  
3. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą powiadamia 
kolegium organów nadzoru o  decyzji, o  której mowa  w ust. 1, zgodnie z  art. 405 ust.  1 
pkt 1. 
4. W przypadku wy dania decyzji, o  której mowa  w ust. 1, przepisy art.  378–
415 stosuje się odpowiednio do podmiotu będącego jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie krajowym, z  zastrzeżeniem ust.  5–11. 
5. Organ nadzoru może ograniczyć nadzór nad grupą podmiotu będącego 
jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym do nadzoru nad:  
1) wypłacalnością grupy, o  którym mowa  w art. 378–400, lub  
2) koncentracją ryzyka na poziomie grupy oraz transakcjami wewnątrz grupy, 
o którym mowa  w art. 401 i  art. 402, lub  
3) zarządzaniem ryzykiem i  kontrolą wewnętrzną w  grupie, o  którym mowa  
w art. 403. 
6. W przypadku gdy organ nadzoru w  odniesieniu do podmiotu będącego 
jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym sprawuje nadzór 
nad wypłacalnością grupy:  
1) obowiązek stosowania metody obliczania wypłacalności na poziomie grupy, 
wskazanej przez organ sprawujący nadzór nad grupą w  odniesieniu do podmiotu 
©Kancelaria Sejmu   s. 246/319 
 
07.05.2019  
 będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie Unii 
Europejskiej, jest uznawany za  rozstrzygający i  metoda ta jest stosowana;  
2) jeżeli podmiot będący jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie 
Unii Europejskiej uzyskał zezwolenie na stosowanie modelu wewnętrznego do 
obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowych 
wymogów wypłacalności zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji 
wchodzących w  skład grupy, decyzja ta jest uznawana za rozstrzygającą i  jest 
stosowana przez organ nadzoru.  
7. Jeżeli organ nadzoru stwierdzi, że profil ryzyka podmiotu będącego j ednostką 
dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym istotnie odbiega od założeń 
stanowiących podstawę modelu wewnętrznego zatwierdzonego na poziomie Unii 
Europejskiej, może, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, do czasu 
uwzględnienia zastrzeż eń organu nadzoru przez dany podmiot:  
1) nałożyć narzut kapitałowy na kapitałowy wymóg wypłacalności grupy tego 
podmiotu wynikający z  zastosowania modelu wewnętrznego lub  
2) zobowiązać podmiot do obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy 
według fo rmuły standardowej, jeżeli nałożenie narzutu kapitałowego nie byłoby 
właściwe.  
8. Organ nadzoru wyjaśnia decyzję, o  której mowa  w ust. 7, organowi 
sprawującemu nadzór nad grupą.  
9. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą powiadamia 
kolegi um organów nadzoru o  decyzji, o  której mowa  w ust. 7, zgodnie art.  405 ust.  1 
pkt 1. 
10. Jeżeli organ nadzoru sprawuje nadzór nad wypłacalnością grupy, o  którym 
mowa  w art. 378–400, w  odniesieniu do podmiotu będącego jednostką dominującą 
najwyższego szczeb la na poziomie krajowym, podmiot ten nie może złożyć wniosku 
o zezwolenie na objęcie jednostek zależnych przepisami art.  397 i  art. 398. 
11. Organ nadzoru nie może objąć nadzorem nad grupą zakładu ubezpieczeń 
będącego jednostką dominującą najwyższego szcze bla na poziomie krajowym, 
zakładu reasekuracji będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na 
poziomie krajowym, dominującego podmiotu ubezpieczeniowego będącego jednostką 
dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym lub dominującego podmiot u 
nieregulowanego będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie 
krajowym, w  przypadku gdy zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, dominujący 
©Kancelaria Sejmu   s. 247/319 
 
07.05.2019  
 podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany jest jednostką 
zależną podmiotu będą cego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie 
Unii Europejskiej, który uzyskał zezwolenie na objęcie danej jednostki zależnej 
przepisami  art. 397 i  art. 398. 
Art. 377. 1. Organ nadzoru może zawierać porozumienia z  organami 
nadzorczymi z  innych  niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii 
Europejskiej, w  których jest obecny inny podmiot powiązany będący jednostką 
dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym, w  celu sprawowania 
nadzoru nad grupą na poziomie podgrupy obejmującej kil ka państw członkowskich 
Unii Europejskiej.  
2. W przypadku gdy podmiot powiązany będący jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie krajowym jest jednocześnie jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie podgrupy, organ nadzoru sprawuje n adzór nad 
grupą na poziomie podgrupy obejmującej kilka państw członkowskich Unii 
Europejskiej.  
3. W przypadku gdy podmiot powiązany będący jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie krajowym nie jest jednostką dominującą 
najwyższego szczebla na poziomie podgrupy, organ nadzoru nie sprawuje nadzoru nad 
grupą na poziomie zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, dominującego 
podmiotu ubezpieczeniowego lub dominującego podmiotu nieregulowanego, 
będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla na poziomie krajowym 
obecnego w  państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo 
członkowskie Unii Europejskiej, w  którym ma siedzibę jednostka dominująca 
najwyższego szczebla na poziomie podgrupy.  
4. Organ nadzoru wyjaśnia zawarte porozumienie, o  którym mowa w  ust. 1, 
organowi sprawującemu nadzór nad grupą oraz podmiotowi będącemu jednostką 
dominującą najwyższego szczebla na poziomie Unii Europejskiej.  
5. W przypadku gdy organ nadzoru jest organem sprawującym nadzór nad grupą, 
organ nadzoru powiadami a kolegium organów nadzoru o  porozumieniu, o  którym 
mowa w  ust. 1, zgodnie z  art. 405 ust. 1 pkt 1. 
6. Przepisy  art. 376 ust. 5–11 dotyczące jednostki dominującej najwyższego 
szczebla na poziomie krajowym stosuje się odpowiednio.  
Art. 378. 1. Nadzór nad wy płacalnością grupy jest sprawowany zgodnie z  ust. 2 
i 3 oraz art.  403–415. 
©Kancelaria Sejmu   s. 248/319 
 
07.05.2019  
 2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 374 ust. 1 pkt 1, zakład ubezpieczeń 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakład reasekuracji 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie zapewnia w  ramach grupy stałą 
dostępność dopuszczonych środków własnych w  wysokości równej co najmniej 
kapitałowemu wymogowi wypłacalności grupy, obliczonemu zgodnie z  art. 380–393. 
3. W przypadku, o  którym mowa w  art. 374 ust. 1 pkt 2, zakł ad ubezpieczeń lub 
zakład reasekuracji, którego jednostką dominującą jest dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej lub dominujący podmiot nieregulowany mający siedzibę na terytorium 
państwa c złonkowskiego Unii Europejskiej, zapewnia w  ramach grupy stałą 
dostępność dopuszczonych środków własnych w  wysokości nie niższej niż kapitałowy 
wymóg wypłacalności grupy, obliczony zgodnie z  art. 394. 
4. Spełnienie wymogów, o  których mowa  w ust. 2 i 3, podlega nadzorowi 
sprawowanemu przez organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
zgodnie z  art. 404–415. Przepisy art.  310 i  art. 312 ust.  1–11 stosuje się odpowiednio.  
5. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe 
w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie stwierdzi i  poinformuje organ nadzoru będący organem sprawującym 
nadzór nad grupą, że grupa nie spełnia kapitałowego wymogu wypłacalności lub 
istnieje ryz yko wystąpienia takiej niezgodności w  ciągu najbliższych 3  miesięcy, 
organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą informuje o  tym 
pozostałe organy nadzorcze należące do kolegium organów nadzoru. Kolegium 
organów nadzoru dokonuje analizy sytuac ji finansowej grupy.  
Art. 379. 1. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie, zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie, 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy oraz dominujący podmiot nieregulowany 
dokonują o bliczeń, o  których mowa w  art. 378 ust.  2 i 3, co najmniej raz w  roku.  
2. Dane do obliczeń oraz wyniki obliczeń są przekazywane organowi nadzoru 
będącemu organem sprawującym nadzór nad grupą:  
1) w przypadku gdy podmiotem stojącym na czele grupy jest zakład  ubezpieczeń 
lub zakład reasekuracji – przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie;  
©Kancelaria Sejmu   s. 249/319 
 
07.05.2019  
 2) w przypadku gdy podmiotem stojącym na czele grupy nie jest zakład 
ubezpieczeń ani zakład reasekuracji – przez dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy albo przez dominujący podmiot nieregulowany albo przez 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wchodzący w  skład grupy 
wyznaczony przez organ nadzoru będący organem sprawując ym nadzór nad 
grupą po przeprowadzeniu konsultacji z  zainteresowanymi organami 
nadzorczymi i  podmiotem stojącym na czele grupy.  
3. Zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy oraz dominujący podmiot nieregulowany monitorują kapitałowy 
wymóg wypłacalności grupy w  sposób ciągły. Jeżeli profil ryzyka grupy znacząco 
odbiega od założeń stanowiących podstawę kapitałowego wymogu wypłacalności 
grupy wykazanego w  ostatnich przekazanych na poziomie grupy do organu nadzoru, 
zgodnie  z ust. 2, danych i  informacjach, podmiot, o  którym mowa w  ust. 2, 
bezzwłocznie dokonuje ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności 
grupy i  informuje organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
o wyniku obliczeń.  
4. W przypadku gdy ist nieją podstawy, by przypuszczać, że profil ryzyka grupy 
uległ znaczącej zmianie od dnia, na który obliczono kapitałowy wymóg wypłacalności 
grupy wykazany w  ostatnich przekazanych na poziomie grupy do organu nadzoru, 
zgodnie  z ust. 2, danych i  informacjach,  organ nadzoru będący organem sprawującym 
nadzór nad grupą może zażądać, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, 
ponownego obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności grupy.  
Art. 380. 1. Wypłacalność grupy zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapita łowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie jest obliczana przy zastosowaniu metody opierającej 
się na danych skonsolidowanych.  
2. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może, p o 
przeprowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi organami nadzorczymi 
i z podmiotem stojącym na czele grupy, nałożyć na podmiot stojący na czele grupy, 
w drodze natychmiast wykonalnej decyzji, obowiązek stosowania metody odliczeń 
i agregacji lub kombinacji tej metody oraz metody, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli 
stosowanie wyłącznie metody, o  której mowa w  ust. 1, nie byłoby właś ciwe.  
Art. 381. 1. Przy obliczaniu wypłacalności grupy zakład ubezpieczeń 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakład re asekuracji 
©Kancelaria Sejmu   s. 250/319 
 
07.05.2019  
 posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie uwzględnia proporcje posiadanych 
udziałów kapitałowych w  innych zakładach ubezpieczeń lub zakładach reasekuracji 
będących podmiotami powiązanymi tego zakładu.  
2. Przez proporcję posiadanych udział ów kapitałowych w  danym zakładzie 
będącym podmiotem powiązanym należy rozumieć:  
1) wskaźnik procentowy stosowany do sporządzenia danych skonsolidowanych – 
w przypadku gdy stosowana jest metoda opierająca się na danych 
skonsolidowanych;  
2) sumę procentowych  zaangażowań w  kapitale zakładowym danego zakładu, 
wynikających z  bezpośrednich lub pośrednich powiązań kapitałowych – 
w przypadku gdy stosowana jest metoda odliczeń i  agregacji, o  której mowa  
w art. 380 ust.  2. 
3. Jeżeli zakład będący podmiotem powiązanym  jest jednostką zależną zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie i  nie posiada 
dopuszczonych środków własnych w  wysokości co najmniej kapitałowego wym ogu 
wypłacalności, zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie uwzględnia 
niedobór dopuszczonych środków własnych wykazany przez jednostkę zależną 
w pełnej wys okości, niezależnie od proporcji posiadanych udziałów kapitałowych, 
z zastrzeżeniem  ust. 4. 
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może wydać, 
w drodze decyzji, zgodę na uwzględnienie niedoboru, o  którym mowa  w ust. 3, 
stosownie do pr oporcji posiadanych udziałów kapitałowych w  zakładzie będącym 
jednostką zależną, jeżeli w  ocenie organu nadzoru odpowiedzialność zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałow e w innym zakładzie za zobowiązania tej 
jednostki zależnej jest ściśle i  jednoznacznie ograniczona do posiadanego udziału 
kapitałowego.  
5. Proporcja posiadanych udziałów kapitałowych w  danym zakładzie będącym 
podmiotem powiązanym, jaką należy uwzględnić, j est ustalana przez organ nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą po konsultacji z pozostałymi 
zainteresowanymi organami nadzorczymi oraz podmiotem stojącym na czele grupy 
w następujących przypadkach:  
©Kancelaria Sejmu   s. 251/319 
 
07.05.2019  
 1) jeżeli nie ma powiązań kapitałowych międz y niektórymi podmiotami 
wchodzącymi w  skład grupy;  
2) gdy podmiot posiada udziały kapitałowe w  innym podmiocie w  związku 
z dokonaniem przez organ nadzoru oceny, że w  inny sposób niż określony  
w art. 3 ust.  1 pkt  14 sprawuje on kontrolę nad tym podmiotem;  
3) gdy podmiot posiada udziały kapitałowe w  związku z  dokonaniem przez organ 
nadzoru oceny, że w  inny sposób niż określony  w art. 3 ust.  1 pkt  51 wywiera na 
ten podmiot znaczący wpływ.  
Art. 382. 1. W celu uniknięcia uwzględniania tych samych pozycji 
dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przy obliczaniu 
wypłacalności grupy wyłącza się:  
1) wartość aktywów zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapit ałowe 
w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe 
w innym zakładzie, finansujących dopuszczone środki własne na pokrycie 
kapitałowego wymogu wypłacalności któregokolwiek zakładu będącego 
podmiotem powiązanym;  
2) wartość akty wów zakładu będącego podmiotem powiązanym zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, finansujących 
dopuszczone środki własne na pokrycie kapitałowego w ymogu wypłacalności 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie;  
3) wartość aktywów zakładu będącego podmiotem powiązanym zakładu 
ubezpieczeń posiadające go udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, finansujących 
dopuszczone środki własne na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
któregokolwiek innego zakładu będącego podmiotem powi ązanym danego 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
danego zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie.  
2. Fundusze nadwyżkowe, o  których mowa  w art. 244, posiadane przez zakład 
ubezpieczeń w ykonujący działalność w  zakresie ubezpieczeń, o  których mowa 
w dziale I  załącznika do ustawy lub zakład reasekuracji wykonujący działalność 
©Kancelaria Sejmu   s. 252/319 
 
07.05.2019  
 w zakresie reasekuracji ubezpieczeń, o  których mowa w  dziale I  załącznika do 
ustawy, będący podmiotem powiązanym zak ładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie, mogą być uwzględniane przy obliczaniu 
wypłacalności grupy w  wysokości, w  jakiej są dopuszczone na pokrycie kapi tałowego 
wymogu wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym.  
3. Nieopłacony kapitał zakładowy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji 
będącego podmiotem powiązanym zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie lub zakł adu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie może być uwzględniany przy obliczaniu wypłacalności 
grupy w  wysokości, w  jakiej jest dopuszczony na pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym.  
4. Przy obliczaniu wypłacalności grupy wyłącza się następujące pozycje:  
1) nieopłacony kapitał zakładowy, stanowiący zobowiązanie zakładu ubezpieczeń 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, w  części, w  jakiej 
odpowiada zobowiązaniu tego zakładu ubezpieczeń lub tego zakładu 
reasekuracji;  
2) nieopłacony kapitał zakładowy zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego  udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie, stanowiący zobowiązanie zakładu będącego 
podmiotem powiązanym tego zakładu, w  części, w  jakiej odpowiada 
zobowiązaniu zakładu będącego podmiotem powiązanym;  
3) nieopłacony kapitał zakładowy zakładu będącego podmiotem powiązanym 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, 
stanowiący zobowiązanie innego zakładu będącego podmiotem powiązanym 
tego zakładu ubezpieczeń lub  zakładu reasekuracji, w  części, w  jakiej odpowiada 
zobowiązaniu innego zakładu ubezpieczeń lub innego zakładu reasekuracji 
będącego podmiotem powiązanym.  
5. Jeżeli organ nadzoru stwierdzi, że pozycje dopuszczonych środków własnych 
na pokrycie kapitałowego  wymogu wypłacalności zakładu będącego podmiotem 
powiązanym zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym 
©Kancelaria Sejmu   s. 253/319 
 
07.05.2019  
 zakładzie, inne niż pozycje, o  których mowa  w ust. 2 i 3, n ie mogą zostać 
udostępnione na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji 
posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, dla którego jest obliczana 
wypłaca lność grupy, pozycje te mogą być uwzględnione w  obliczeniu tylko 
w wysokości, w  jakiej są dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym.  
6. Suma wartości dopuszczonych środków własnych, o  których mowa  w ust. 2, 
3 i 5, nie może być wyższa niż kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu będącego 
podmiotem powiązanym.  
7. Uzupełniające środki własne zakładu będącego podmiotem powiązanym 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakład u 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, które podlegają 
uprzedniemu zatwierdzeniu przez organ nadzoru zgodnie  z art. 243, są uwzględniane 
przy obliczaniu wypłacalności grupy wyłącznie w  zakresie, w  jakim zostały 
zatwierdzone prze z organ nadzoru sprawujący nadzór nad danym podmiotem 
powiązanym.  
Art. 383. 1. Przy obliczaniu wypłacalności grupy nie uwzględnia się pozycji 
dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności, 
które wynikają ze wzajemnych powiąza ń finansowych między zakładem ubezpieczeń 
posiadającym udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładem reasekuracji 
posiadającym udziały kapitałowe w  innym zakładzie oraz:  
1) podmiotem powiązanym tego zakładu;  
2) podmiotem posiadającym udziały kapitałowe  w tym zakładzie;  
3) podmiotem powiązanym podmiotu wymienionego  w pkt 2. 
2. Przy obliczaniu wypłacalności grupy nie uwzględnia się pozycji 
dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekur acji będącego podmiotem powiązanym 
zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie, dla którego jest 
obliczana wypłacalność grupy, które wynikają ze wzajemny ch powiązań finansowych 
z innym podmiotem powiązanym danego zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie.  
©Kancelaria Sejmu   s. 254/319 
 
07.05.2019  
 3. Powiązania finansowe, o  których mowa  w ust. 1 i 2, polegają w  szczególności 
na: 
1) posiadaniu przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub podmiot powiązany tego zakładu udziałów kapitałowych w  innym 
podmiocie, który bezpośrednio lub pośrednio posiada pozycje dopuszczonych 
środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udzi ały kapitałowe w  innym zakładzie;  
2) udzieleniu przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub podmiot powiązany tego zakładu pożyczki innemu podmiotowi , 
który bezpośrednio lub pośrednio posiada pozycje dopuszczonych środków 
własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe  w innym zakładzie.  
Art. 384. Na potrzeby obliczania wypłacalności grupy aktywa dla celów 
wypłacalności i  zobowiązania dla celów wypłacalności inne niż rezerwy techniczno -
-ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności wycenia się zgodnie z  art. 223. 
Art. 385. 1. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiada udziały 
kapitałowe w  więcej niż jednym zakładzie, przy obliczaniu wypłacalności grupy 
uwzględnia się wszystkie zakłady ubezpieczeń i  zakłady reasekuracji będące 
podmiotami powiązanymi tego zakładu ubezpieczeń lub tego zakładu reasekuracji.  
2. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący podmiotem 
powiązanym ma siedzibę w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej niż 
zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  tym zakładzie lu b zakład 
reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  tym zakładzie, przy obliczaniu 
wypłacalności grupy uwzględnia się:  
1) kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym, 
obliczony w  tym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej ; 
2) wysokość dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym, ustaloną w  tym 
innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 255/319 
 
07.05.2019  
 Art. 386. 1. Przy obliczaniu wypłacalności grupy zakładu ubezpie czeń lub 
zakładu reasekuracji, który, przez dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub przez 
dominujący podmiot nieregulowany, posiada udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
ubezpieczeń lub innym zakładzie reasekuracji lub w  zakładzie ubezpieczeń z  siedzibą 
w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub w  zakładzie 
reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej, uwzględnia się dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący 
podmiot nieregulowany.  
2. Dla celów obliczeń wypłacalności grupy dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany jest traktowany jak zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji. Przepisy  art. 238–270 stosuje się odpowiednio.  
3. Przy obliczaniu wypłacalności grupy  uwzględnia się posiadany przez 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany dług 
podporządkowany lub dopuszczone środki własne objęte limitami ilościowymi, 
o których mowa  w art. 248, do wysokości niedoboru dopuszczonych środków 
własnych na poziomie grupy.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą zatwierdza, 
w drodze decyzji, uzupełniające środki własne dominującego podmiotu 
ubezpieczeniowego lub dominującego podmiotu nieregulowanego na potrzeby 
obliczania wypł acalności grupy zgodnie  z art. 243. 
Art. 387. 1. W  przypadku gdy wypłacalność grupy jest obliczana metodą 
odliczeń i  agregacji, o  której mowa w  art. 380 ust.  2, a zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji posiada udziały kapitałowe w  zakładzie z  siedzibą w państwie nie -
będącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą może dokonywać weryfikacji, czy w  państwie 
siedziby tego zakładu obowiązują równoważne przepisy określające wymogi uzys -
kania zezwolen ia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej oraz wymogi dotyczące wypłacalności.  
2. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może 
dokonywać weryfikacji, o  której mowa  w ust. 1, na wniosek zakładu ubezpi eczeń lub 
zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w  zakładzie z siedzibą 
w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej albo z  urzędu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 256/319 
 
07.05.2019  
 3. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, dokonując 
weryfikacji, o  które j mowa  w ust. 1, przeprowadza konsultacje z  zainteresowanymi 
organami nadzorczymi przy pomocy EIOPA.  
4. W przypadku przyjęcia przez Komisję Europejską, na podstawie  art. 227 
ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, kryteriów oceny równoważności systemu 
wypłacalności państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej 
organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą dokonuje weryfikacji, 
o której mowa w  ust. 1, na podstawie tych kryteriów. Organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą nie d okonuje tej weryfikacji, jeżeli Komisja 
Europejska, na podstawie art.  227 ust.  4 lub 5  dyrektywy 2009/138/WE, stwierdziła 
równoważność lub tymczasową równoważność przepisów określających wymogi 
uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczenio wej lub 
działalności reasekuracyjnej lub określających wymogi dotyczące wypłacalności 
w tym państwie.  
5. W przypadku uznania przez organ nadzoru będący organem sprawującym 
nadzór nad grupą przepisów państwa niebędącego państwem członkowskim Unii 
Europejskiej, określających wymogi uzyskania zezwolenia na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej oraz wymogi 
dotyczące wypłacalności za równoważne lub stwierdzenia przez Komisję Europejską 
równoważności, o  której mowa  w ust. 4, przy obliczaniu wypłacalności grupy, 
w odniesieniu do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji z  siedzibą w  takim 
państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, uwzględnia się 
wymóg wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu r easekuracji oraz wysokość 
dopuszczonych środków własnych na pokrycie tego wymogu, obliczoną zgodnie 
z przepisami obowiązującymi w  tym państwie.  
6. W przypadku gdy weryfikacja, o  której mowa  w ust. 1, jest dokonywana przez 
organ nadzorczy z  innego niż Rzecz pospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej będący organem sprawującym nadzór nad grupą, organ nadzoru 
sprawujący nadzór nad zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji wchodzącym 
w skład grupy współpracuje z  tym organem nadzorczym oraz z  zainteresowanymi 
organami nadzorczymi w  celu osiągnięcia wspólnego stanowiska.  
7. W przypadku gdy organ nadzoru nie jest organem sprawującym nadzór nad 
grupą i  nie zgadza się z  wynikiem weryfikacji dokonanej przez organ sprawujący 
nadzór nad grupą, organ nadzoru może złożyć wniosek do EIOPA o  wydanie 
©Kancelaria Sejmu   s. 257/319 
 
07.05.2019  
 rozstrzygnięcia zgodnie  z art. 19 rozporządzenia 1094/2010 w  terminie 3  miesięcy od 
dnia powiadomienia o  wyniku weryfikacji dokonanej przez organ sprawujący nadzór 
nad grupą.  
Art. 388. 1. Zakład ubezpieczeń lu b zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  instytucjach kredytowych, instytucjach finansowych w  rozumieniu 
art. 4 ust.  1 pkt  7 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe lub firmach 
inwestycyjnych może przy obliczaniu wypłacalności grupy  stosować metodę 1 albo 
metodę 2, o  których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr  342/2014 
z dnia 21  stycznia 2014  r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu 
Europejskiego i  Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 
nr 575/2013 w  odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących 
stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w  odniesieniu do 
konglomeratów finansowych (Dz.  Urz. UE  L 100 z  03.04.2014, s. 1).  
2. Organ nadzoru będący organem sp rawującym nadzór nad grupą może wydać, 
w drodze decyzji, zgodę na stosowanie metody 1  na wniosek zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje, 
w drodze decyzji, zg odę na stosowanie metody 1, jeżeli stwierdzi, że poziom 
zarządzania w  ramach grupy oraz poziom kontroli wewnętrznej w  odniesieniu do 
podmiotów, które zostałyby włączone w  zakres konsolidacji, jest odpowiedni.  
4. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapit ałowe w  instytucjach 
kredytowych, instytucjach finansowych lub firmach inwestycyjnych lub zakład 
reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  instytucjach kredytowych, instytucjach 
finansowych lub firmach inwestycyjnych stosuje wybraną metodę obliczania 
wypłacalności grupy w  sposób ciągły.  
5. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może wydać, 
w drodze decyzji, zgodę na odliczenie z  dopuszczonych środków własnych grupy na 
pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, posiadanych przez  zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wchodzący w  skład grupy udziałów kapitałowych 
w instytucjach kredytowych, instytucjach finansowych lub w  firmach inwestycyjnych, 
w szczególności, jeżeli wydanie zgody nie doprowadzi do nadmiernej ekspozycji na 
ryzyko podmiotów wchodzących w  skład grupy.  
©Kancelaria Sejmu   s. 258/319 
 
07.05.2019  
 6. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje zgodę 
na wniosek zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, o  którym mowa w  ust. 5, 
albo z  urzędu.  
Art. 389. 1. Jeżeli organ nadzoru nie posiad a wiarygodnych informacji 
dotyczących podmiotu powiązanego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, 
niezbędnych do obliczenia wypłacalności grupy, z  pozycji dopuszczonych środków 
własnych na pokrycie wypłacalności grupy wyłącza się aktywa finansujące kapitały 
własne tego podmiotu powiązanego.  
2. Niezrealizowane zyski związane z  udziałami kapitałowymi w  podmiocie 
powiązanym, o  którym mowa w  ust. 1, nie mogą być uznawane za pozycje 
dopuszczonych środków własnych na pokrycie wypłacalności grupy.  
Art. 390. 1. W  przypadku stosowania metody opierającej się na danych 
skonsolidowanych, o  której mowa w  art. 380 ust. 1, wypłacalność grupy zakładu 
ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu 
reasekuracji posiadającego udziały kapitało we w  innym zakładzie jest obliczana na 
podstawie danych skonsolidowanych, zgodnie z  ust. 2‒7. 
2. Wypłacalność grupy zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe 
w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe 
w innym zak ładzie jest równa różnicy między:  
1) wysokością dopuszczonych środków własnych grupy na pokrycie kapitałowego 
wymogu wypłacalności grupy obliczonych na podstawie danych 
skonsolidowanych oraz  
2) kapitałowym wymogiem wypłacalności na poziomie grupy obliczony m na 
podstawie danych skonsolidowanych (skonsolidowanym kapitałowym 
wymogiem wypłacalności grupy).  
3. Na potrzeby obliczania wypłacalności grupy przepisy  art. 238–270 stosuje się 
odpowiednio.  
4. Skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności grupy nie może być niższy 
niż minimalny skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności grupy.  
5. Minimalny skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności grupy jest 
równy sumie:  
1) minimalnego wymogu kapitałowego zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym  zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie;  
©Kancelaria Sejmu   s. 259/319 
 
07.05.2019  
 2) łącznej wartości części minimalnych wymogów kapitałowych zakładów 
będących podmiotami powiązanymi zakładu, o  którym mowa  w pkt 1, 
odpowiadających proporcji posiadany ch udziałów kapitałowych tego zakładu 
w tych podmiotach powiązanych.  
6. Minimalny skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności grupy jest 
pokrywany dopuszczonymi podstawowymi środkami własnymi grupy. Wysokość 
dopuszczonych podstawowych środków własnych gr upy oblicza się zgodnie  z art. 248 
ust. 3 i 4. 
7. Do celów ustalenia, czy pozycje dopuszczonych środków własnych 
kwalifikują się na pokrycie minimalnego skonsolidowanego kapitałowego wymogu 
wypłacalności grupy, przepisy  art. 381–389 stosuje się odpowiednio . 
8. Przepisy  art. 313 ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 391. 1. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
wydaje, w  drodze decyzji, zgodę na obliczanie skonsolidowanego kapitałowego 
wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowych wymog ów wypłacalności zakładów 
ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji wchodzących w  skład grupy przy zastosowaniu 
modelu wewnętrznego.  
2. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje zgodę, 
o której mowa  w ust. 1, na wniosek złożony przez zakła d ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji oraz podmioty powiązane tego zakładu albo przez podmioty powiązane 
dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub podmioty powiązane dominującego 
podmiotu nieregulowanego.  
3. W przypadku złożenia wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, organ nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą bezzwłocznie podejmuje współpracę 
z zainteresowanymi organami nadzorczymi w  celu wydania decyzji o udzieleniu lub 
odmowie udzielenia zgody, o  której mowa w  ust. 1, oraz określenia ewentualny ch 
warunków, którym ta zgoda podlega.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą po otrzymaniu 
kompletnego wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, bezzwłocznie przekazuje ten wniosek 
pozostałym członkom kolegium organów nadzoru.  
5. Organ nadzoru  będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje zgodę, 
o której mowa  w ust. 1, lub odmawia wydania takiej zgody, w  terminie 6  miesięcy od 
dnia otrzymania kompletnego wniosku, o  którym mowa w  ust. 2. Wydając decyzję, 
organ nadzoru będący organem sprawuj ącym nadzór nad grupą współpracuje z 
©Kancelaria Sejmu   s. 260/319 
 
07.05.2019  
 zainteresowanymi organami nadzorczymi, dążąc do osiągnięcia wspólnego 
stanowiska zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek.  
6. Jeżeli w  terminie, o  którym mowa  w ust. 5, co najmniej jeden zainteresowan y 
organ nadzorczy złoży wniosek do EIOPA zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 
1094/2010, organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą zawiesza 
postępowanie do czasu wydania przez EIOPA rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 
ust. 3 tego rozporządzenia. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad 
grupą wydaje decyzję po wydaniu rozstrzygnięcia przez EIOPA.  
7. W przypadku gdy:  
1) w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania przez organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą kompletnego wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, 
zainteresowane organy nadzorcze nie osiągną wspólnego stanowiska,  
2) zainteresowany organ nadzorczy złożył wniosek do EIOPA, który nie wydał 
rozstrzygnięcia  
– decyzję wydaje wyłącznie organ nadzoru będący organem sprawujący m nadzór nad 
grupą. Decyzję tę uznaje się za rozstrzygającą.  
8. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydając 
decyzję, o  której mowa  w ust. 1, bierze pod uwagę opinie i  zastrzeżenia 
zainteresowanych organów nadzorczych wyrażone w  termin ie, o  którym mowa 
w ust. 5. 
9. W przypadku gdy rozstrzygnięcie jest wydawane przez organ nadzorczy 
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej będący 
organem sprawującym nadzór nad grupą, organ nadzoru sprawujący nadzór nad 
zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji wchodzącym w  skład grupy 
współpracuje z  tym organem nadzorczym oraz z  zainteresowanymi organami 
nadzorczymi w  celu osiągnięcia wspólnego stanowiska zarówno co do samego 
rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek. W  tym celu organ nadzoru wyraża opinię co do 
proponowanego wspólnego stanowiska, zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak 
i jego przesłanek, w  szczególności w  zakresie, w  jakim wniosek złożony do organu 
nadzorczego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa c złonkowskiego Unii 
Europejskiej będącego organem sprawującym nadzór nad grupą dotyczy 
nadzorowanego przez organ nadzoru zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. 
Rozstrzygnięcie organu nadzorczego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
©Kancelaria Sejmu   s. 261/319 
 
07.05.2019  
 członkowskiego  Unii Europejskiej będącego organem sprawującym nadzór nad grupą 
jest stosowane przez organ nadzoru.  
10. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 9, organ nadzoru może złożyć wniosek 
do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, 
w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania przez organ sprawujący nadzór nad grupą 
kompletnego wniosku o  wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym ust.  2. 
11. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 9, organ nadzoru przekazuje 
nadzorowanemu przez niego zakładowi ub ezpieczeń lub zakładowi reasekuracji 
wchodzącemu w  skład grupy rozstrzygnięcie wydane przez organ nadzorczy innego 
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej będący 
organem sprawującym nadzór nad grupą.  
12. Jeżeli organ nadzoru stwi erdzi, że profil ryzyka nadzorowanego przez niego 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacząco odbiega od założeń 
stanowiących podstawę modelu wewnętrznego zatwierdzonego na poziomie grupy 
przez organ nadzorczy innego niż Rzeczpospolita Polska pań stwa członkowskiego 
Unii Europejskiej będący organem sprawującym nadzór nad grupą, organ nadzoru 
może nałożyć, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, do czasu uwzględnienia 
zastrzeżeń organu nadzoru przez dany zakład, narzut kapitałowy na kapitałowy 
wymó g wypłacalności tego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji wynikający 
z zastosowania modelu wewnętrznego.  
13. Jeżeli nałożenie narzutu kapitałowego, o  którym mowa  w ust. 12, nie byłoby 
właściwe, organ nadzoru może wymagać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności według formuły 
standardowej. W  przypadkach, o  których mowa w  art. 270 ust.  1 pkt  1 i 3, organ 
nadzoru może nałożyć, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, narzut kapitałowy 
na kapitałowy w ymóg wypłacalności tego zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji wynikający z  zastosowania formuły standardowej.  
14. Organ nadzoru wyjaśnia decyzje, o  których mowa w  ust. 12 i 13, pozostałym 
członkom kolegium organów nadzoru.  
Art. 392. 1. Organ nadzoru  będący organem sprawującym nadzór nad grupą, 
rozstrzygając, czy skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności grupy 
właściwie odzwierciedla profil ryzyka grupy, bierze pod uwagę na poziomie grupy 
przypadki, o  których mowa w  art. 270 ust.  1 pkt  1–4, w szczególności gdy:  
©Kancelaria Sejmu   s. 262/319 
 
07.05.2019  
 1) specyficzne ryzyka występujące na poziomie grupy nie zostałyby odpowiednio 
ujęte w  formule standardowej ani w  zastosowanym modelu wewnętrznym, 
ponieważ są trudne do oszacowania;  
2) co najmniej jeden zainteresowany organ nadzorczy, w okolicznościach, 
o których mowa  w art. 270 oraz art.  391 ust.  12 i 13, nałożył narzut kapitałowy 
na kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu ubezpieczeń będącego podmiotem 
powiązanym lub zakładu reasekuracji będącego podmiotem powiązanym.  
2. Jeżeli profil ryzyka grupy nie jest właściwie odzwierciedlony, organ nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą może nałożyć, w  drodze natychmiast 
wykonalnej decyzji, narzut kapitałowy na skonsolidowany kapitałowy wymóg 
wypłacalności grupy.  
3. Przepisy  art. 270 oraz przepisy art.  276–286 rozporządzenia delegowanego 
Komisji (UE) 2015/35 i  wykonawcze standardy techniczne wydane na podstawie 
art. 37 ust.  8 dyrektywy 2009/138/WE stosuje się odpowiednio.  
Art. 393. 1. W  przypadku stosowania metody odliczeń i  agregacji , o której 
mowa w  art. 380 ust.  2, wypłacalność grupy zakładu ubezpieczeń posiadającego 
udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie jest równa różnicy między łączną wysokością 
dopuszczony ch środków własnych grupy, ustaloną zgodnie z  ust. 2, a sumą:  
1) łącznej wartości udziałów kapitałowych zakładu ubezpieczeń posiadającego 
udziały kapitałowe lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe 
w zakładach będących podmiotami powiązany mi oraz  
2) łącznego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, o  którym mowa  w ust. 3. 
2. Łączna wysokość dopuszczonych środków własnych grupy jest równa sumie:  
1) wysokości dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego 
wymogu wypłacalności zakładu  ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe 
w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe 
w innym zakładzie oraz  
2) łącznej wartości części dopuszczonych środków własnych zakładów będących 
podmiotami powiązanymi zakładu, o  którym mowa  w pkt 1, odpowiadających 
proporcji posiadanych udziałów kapitałowych tego zakładu w  tych podmiotach 
powiązanych.  
3. Łączny kapitałowy wymóg wypłacalności grupy jest równy sumie:  
©Kancelaria Sejmu   s. 263/319 
 
07.05.2019  
 1) kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń posiadając ego 
udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego 
udziały kapitałowe w  innym zakładzie oraz  
2) łącznej wartości części kapitałowych wymogów wypłacalności zakładów 
będących podmiotami powiązanymi zakładu, o  którym mowa  w pkt 1, 
odpowiadających proporcji posiadanych udziałów kapitałowych tego zakładu 
w tych podmiotach powiązanych.  
4. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiada, przez 
inne podmioty, udziały kapitałowe w  zakładzie będącym podmiotem powiązanym , 
udział kapitałowy w  takim podmiocie powiązanym oblicza się jako iloczyn kolejnych 
zaangażowań kapitałowych. W  pozycjach, o  których mowa  w ust. 2 pkt  2 i ust. 3 
pkt 2, uwzględnia się odpowiednią część wysokości dopuszczonych środków 
własnych na pokrycie k apitałowego wymogu wypłacalności zakładu będącego 
podmiotem powiązanym oraz odpowiednią część kapitałowego wymogu 
wypłacalności zakładu będącego podmiotem powiązanym.  
5. Przepisy  art. 391 stosuje się odpowiednio w  przypadku złożenia przez zakład 
ubezpiecze ń lub zakład reasekuracji oraz podmioty powiązane tego zakładu albo przez 
podmioty powiązane dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub podmioty 
powiązane dominującego podmiotu nieregulowanego wniosku o  zgodę na obliczanie 
kapitałowego wymogu wypłacalnośc i zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji 
wchodzących w  skład grupy na podstawie modelu wewnętrznego.  
6. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, 
rozstrzygając, czy łączny kapitałowy wymóg wypłacalności grupy, obliczony zgodnie  
z ust. 3, właściwie odzwierciedla profil ryzyka grupy, bierze pod uwagę specyficzne 
ryzyka występujące na poziomie grupy, które nie zostały odpowiednio ujęte 
w kapitałowym wymogu wypłacalności, ze względu na trudność w  ich oszacowaniu.  
7. Jeżeli profil ryzyka grupy znacząco odbiega od założeń stanowiących 
podstawę łącznego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, organ nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą może nałożyć, w  drodze natychmiast 
wykonalnej decyzji, narzut kapitałowy na łączny kapitałow y wymóg wypłacalności 
grupy.  
8. Przepisy  art. 270 oraz przepisy art.  276–286 rozporządzenia delegowanego 
Komisji (UE) 2015/35 i  wykonawcze standardy techniczne wydane na podstawie 
art. 37 ust.  8 dyrektywy 2009/138/WE stosuje się odpowiednio.  
©Kancelaria Sejmu   s. 264/319 
 
07.05.2019  
 Art. 394. 1. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest 
jednostką zależną dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub dominującego 
podmiotu nieregulowanego, wypłacalność grupy oblicza się na poziomie 
dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub domin ującego podmiotu 
nieregulowanego zgodnie z  art. 380–393. 
2. Do celów obliczeń wypłacalności grupy jednostki dominujące, o  których 
mowa  w ust. 1, są traktowane jak zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.  
3. Przepisy  art. 238–270 stosuje się odpowiednio.  
Art. 395. Przepisy art.  397 i  art. 398 stosuje się do zakładu ubezpieczeń lub 
zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną innego zakładu ubezpieczeń lub 
innego zakładu reasekuracji, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:  
1) jednostka zależna , w stosunku do której organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą nie wydał decyzji, o  której mowa  w art. 374 
ust. 5, jest objęta nadzorem nad grupą sprawowanym przez organ nadzoru będący 
organem sprawującym nadzór nad grupą na poziomie jedn ostki dominującej;  
2) procesy zarządzania ryzykiem i  mechanizmy kontroli wewnętrznej jednostki 
dominującej obejmują jednostkę zależną i  w ocenie organu nadzoru jednostka 
zależna jest zarządzana w  sposób ostrożny;  
3) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekurac ji będący jednostką dominującą 
otrzymał zgodę organu nadzoru, o  której mowa  w art. 403 ust.  8; 
4) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący jednostką dominującą 
otrzymał zgodę, o  której mowa  w art. 412 ust.  2; 
5) zakład ubezpieczeń lub zakład rease kuracji będący jednostką dominującą złożył 
wniosek o  zgodę na objęcie jednostki zależnej przepisami  art. 397 i  art. 398 
i uzyskał zgodę zgodnie z  art. 396. 
Art. 396. 1. Organ nadzoru wydaje, w  drodze decyzji, zgodę na objęcie 
krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji będącego 
jednostką zależną innego zakładu ubezpieczeń lub innego zakładu reasekuracji 
przepisami art.  397 i  art. 398, w  szczególności, jeżeli wydanie takiej zgody nie 
doprowadzi do ograniczenia zdolności krajowego zakładu  ubezpieczeń lub krajowego 
zakładu reasekuracji do wykonywania zobowiązań lub do nadmiernej ekspozycji na 
ryzyko.  
2. Organ nadzoru wydaje zgodę, o  której mowa  w ust. 1, na wniosek jednostki 
dominującej krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu re asekuracji.  
©Kancelaria Sejmu   s. 265/319 
 
07.05.2019  
 3. W przypadku złożenia wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, organ nadzoru 
bezzwłocznie podejmuje współpracę z  zainteresowanymi organami nadzorczymi 
państw członkowskich Unii Europejskiej w  ramach kolegium organów nadzoru, 
w celu podjęcia decyzji o  udzieleniu albo odmowie udzielenia zgody, o  której mowa 
w ust. 1, oraz w  celu określenia ewentualnych warunków, którym ta zgoda podlega.  
4. Organ nadzoru po otrzymaniu kompletnego wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, 
bezzwłocznie informuje o  nim pozostałych c złonków kolegium organów nadzoru 
i przekazuje im ten wniosek.  
5. Organ nadzoru wydaje zgodę, o  której mowa  w ust. 1, albo odmawia wydania 
takiej zgody, w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o  którym mowa 
w ust. 2. Warunkiem wydania decyzji prze z organ nadzoru jest osiągnięcie wspólnego 
stanowiska przez kolegium organów nadzoru. Wydając decyzję organ nadzoru 
współpracuje z zainteresowanymi organami nadzorczymi dążąc do osiągnięcia 
wspólnego stanowiska zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek.  
6. W przypadku gdy w  terminie, o  którym mowa  w ust. 5, zainteresowane 
organy nadzorcze nie osiągną wspólnego stanowiska lub gdy którykolwiek 
z zainteresowanych organów nadzorczych złożył wniosek do EIOPA o  wydanie 
rozstrzyg nięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, organ nadzoru 
przekazuje wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, do roz patrzenia organowi 
sprawującemu nadzór nad grupą, chyba że sam jest organem sprawującym nadzór nad 
grupą. W  przypadku gdy wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, został przekazany do 
rozpatrzenia organowi będącemu organem sprawującym nadzór nad grupą, organ 
nadzoru może złożyć wniosek do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 
rozporządzenia 1094/2010.  
7. W przypadku gdy rozstrzygnięcie w  sprawie:  
1) wnios ku o  wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym  ust. 1 jest wydawane 
przez organ nadzorczy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, który wydał jednostce zależnej zgodę na 
wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub dział alności reasekuracyjnej, 
albo 
2) wniosku, o  którym mowa  w ust. 2, lub wniosku o  wyrażenie zgody w  zakresie 
odpowiadającym ust.  1, jest wydawane przez organ nadzorczy innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej będący 
organem s prawującym nadzór nad grupą  
©Kancelaria Sejmu   s. 266/319 
 
07.05.2019  
 – organ nadzoru współpracuje z  tymi organami nadzorczymi oraz innymi 
zainteresowanymi organami nadzorczymi w  celu osiągnięcia wspólnego stanowiska 
zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek. Rozstrzygnięcie wyda ne 
przez organ nadzorczy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej jest stosowane.  
8. W przypadku:  
1) o którym mowa  w ust. 7, 
2) gdy organ nadzoru jest organem sprawującym nadzór nad grupą i  nie jest 
organem, który wydał jed nostce zależnej zezwolenie na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej  
– organ nadzoru może złożyć wniosek do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie  
z art. 19 rozporządzenia 1094/2010, w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzym ania przez 
organ nadzoru kompletnego wniosku o  wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym 
ust. 1. 
9. W przypadku złożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 8 pkt  2, lub gdy 
zainteresowane organy nadzorcze nie osiągną  wspólnego stanowiska co do wniosku 
o wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym  ust. 1, lub w  przypadku, gdy 
którykolwiek z  zainteresowanych organów nadzorczych złożył wniosek do EIOPA 
o wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, o rgan nadzoru 
będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje decyzję w  sprawie wniosku 
o wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym  ust. 1. Organ nadzoru może wyrazić 
taką zgodę, w  szczególności jeżeli jej wydanie nie doprowadzi do ograniczenia 
zdolności  krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji do 
wykonywania zobowiązań lub do nadmiernej ekspozycji na ryzyko.  
10. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, wydając 
decyzję bierze pod uwagę:  
1) opinie i  zastrzeżenia zainteresowanych organów nadzorczych;  
2) zastrzeżenia pozostałych organów nadzorczych należących do kolegium 
organów nadzoru.  
11. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą przekazuje 
wnioskodawcy decyzję zawierającą wyjaśnienie jej elementó w istotnie odbiegających 
od zastrzeżeń zainteresowanych organów nadzorczych.  
12. W przypadku gdy organ nadzoru jest organem sprawującym nadzór nad 
grupą i  zainteresowany organ nadzorczy złoży wniosek do EIOPA o  wydanie 
©Kancelaria Sejmu   s. 267/319 
 
07.05.2019  
 rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, organ nadzoru zawiesza 
postępowanie do czasu wydania przez EIOPA rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 
ust. 3 tego rozporządzenia, chyba że organ nadzoru wydaje decyzję w  sprawie 
wniosku o  wyrażenie zgody w  zakresie odpowiadającym  ust. 1 w związku ze 
złożeniem przez organ nadzoru lub przez zainteresowany organ nadzorczy wniosku 
do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 tego rozporządzenia. Organ 
nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą wydaje decyzję po wydaniu 
rozst rzygnięcia przez EIOPA.  
Art. 397. 1. W  przypadku gdy kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki 
zależnej jest obliczany przy zastosowaniu modelu wewnętrznego zatwierdzonego na 
poziomie grupy zgodnie z  art. 391, a  organ nadzoru wydał jednostce zależnej 
zezwol enie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej i  w jego ocenie profil ryzyka jednostki zależnej odbiega znacząco od 
założeń stanowiących podstawę sto sowanego modelu wewnętrznego, w przypadkach, 
o których mowa w  art. 270, organ nadzoru jest uprawniony do wnioskowania 
o nałożenie, do czasu właściwego uwzględnienia zastrzeżeń organu nadzoru przez 
dany zakład, narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki 
zależnej wynikający z  zastosowania modelu wewnętrzne go. 
2. Jeżeli nałożenie narzutu kapitałowego, o  którym mowa w  ust. 1, nie byłoby 
właściwe, organ nadzoru może wnios kować o  zobowiązanie zakładu do obliczania 
kapitałowego wymogu wypłacalności według formuły standardowej.  
3. Organ nadzoru poddaje wniosek, o którym mowa w  ust. 1 lub 2, pod dyskus ję 
w kolegium organów nadzoru i informuje o  przyczynach przekazania takiego wniosku 
jednostkę zależną i  kolegium organów nadzoru.  
4. Jeżeli kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji będącego jednostką zależną jest obliczany według formuły standardowej, 
a organ nadzoru wydał jednostce zależnej zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, oraz w  ocenie organu nadzoru 
profil ryzyka jednostki z ależnej odbiega znacząco od założeń stanowiących podstawę 
formuły standardowej i  jeżeli dany zakład nie uwzględnia w  sposób należyty 
zastrzeżeń organu nadzoru, organ nadzoru jest uprawniony do wnioskowania o:  
1) zobowiązanie zakładu do zastąpienia części p arametrów stosowanych w  formule 
standardowej parametrami specyficznymi dla tego zakładu – zgodnie z  art. 256 
lub 
©Kancelaria Sejmu   s. 268/319 
 
07.05.2019  
 2) nałożenie narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu – 
w przypadkach, o  których mowa w  art. 270. 
5. Organ nadzoru poddaj e wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, pod dyskusję 
w kolegium organów nadzoru i  wyjaśnia propozycję rozpatrzenia wniosku zakładowi 
ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji bę dącemu jednostką zależną i kolegium 
organów nadzoru.  
6. W przypadku braku jednomyślnośc i pomiędzy organem nadzoru a  organem 
sprawującym nadzór nad grupą organ nadzoru może złożyć wniosek o  wydanie 
rozstrzygnięcia do EIOPA zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010  w ciągu 
miesiąca od przekazania wniosku.  
7. Jeżeli został złożony wniosek do E IOPA, organ nadzoru zawiesza 
postępowanie do czasu wydania przez EIOPA rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 
ust. 3 rozporządzenia 1094/2010. Organ nadzoru wydaje decyzję po wydaniu 
rozstrzyg nięcia przez EIOPA.  
8. W przypadku gdy organ nadzoru jest organem sp rawującym nadzór nad grupą 
i nie ma jednomyślności pomiędzy organem nadzoru a  organem nadzorczym, który 
wydał jednostce zależnej zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej 
lub działalności reasekuracyjnej, organ nadzoru może złożyć wniosek o  wydanie 
rozstrzygnięcia do EIOPA w  ciągu miesiąca od otrzymania wniosku organu 
nadzorczego, który wydał jednostce zależnej zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, o  zastosowanie środków 
o zakresie odpowiadaj ącym  ust. 1, 2 lub 4. 
Art. 398. 1. W  przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
będący jednostką zależną nie spełnia kapitałowego wymogu wypłacalności, zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący jednostką zależną przekazuje do organu 
nadzoru, który udzielił mu zezwolenia na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, plan naprawczy, o  którym mowa 
w art. 312 ust. 2, w celu zapewnienia spełnienia kapitałowego wymogu wypłacalności 
przez przywrócenie poziomu dopuszczonych środków własnych lub obniżenie profilu 
ryzyka w  terminie 6  miesięcy od dnia stwierdzenia niespełnienia kapitałowego 
wymogu wypłacalności. Przepis  art. 312 stosuje się odpowiednio.  
2. Organ nadzoru niezwłocznie przekazuje kolegium organów nadz oru plan 
naprawczy, o  którym mowa w  art. 312 ust. 2, przedłożony przez zakład ubezpieczeń 
lub zakład reasekuracji będący jednostką zależną.  
©Kancelaria Sejmu   s. 269/319 
 
07.05.2019  
 3. Organ nadzoru wydaje decyzję w  sprawie zatwierdzenia planu naprawczego 
w terminie 4  miesięcy od dnia stwierdzenia  niespełnienia kapitałowego wymogu 
wypłacalności. Wydając decyzję, organ nadzoru współpracuje z  organami 
nadzorczymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej w  ramach kolegium 
organów nadzoru, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska, zarówno co do s amego 
rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek.  
4. W przypadku gdy w  terminie 4  miesięcy od dnia stwierdzenia niespełnienia 
kapitałowego wymogu wypłacalności kolegium organów nadzoru nie osiągnie 
wspólnego stanowiska, organ nadzoru wydaje decyzję w  sprawie z atwierdzenia planu 
naprawczego, biorąc pod uwagę opinie i  zastrzeżenia pozostałych organów 
nadzorczych należących do kolegium organów nadzoru.  
5. Jeżeli organ nadzoru stwierdzi, po otrzymaniu powiadomienia, o  którym 
mowa w  art. 310, pogarszanie się sytuacj i finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji będącego jednostką zależną, niezwłocznie powiadamia kolegium 
organów nadzoru. Organ nadzoru, z  wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych, konsultuje 
w kolegium organów nadzoru środki podejmowane wobec jedno stki zależnej.  
6. Organ nadzoru wydaje decyzję w  sprawie środków, o  których mowa w  ust. 5, 
w terminie miesiąca od dnia powiadomienia przez organ nadzoru kolegium organów 
nadzoru. Wydając decyzję, organ nadzoru współpracuje z  organami nadzorczymi 
innych pań stw członkowskich Unii Europejskiej w  ramach kolegium organów 
nadzoru, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska, zarówno co do samego 
rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek.  
7. Jeżeli w  terminie, o  którym mowa w  ust. 6, kolegium organów nadzoru nie 
osiągn ie wspólnego stanowiska w  sprawie wniosku organu nadzoru dotyczącego 
środków, o  których mowa w  ust. 5, organ nadzoru wydaje decyzję, biorąc pod uwagę 
opinie i  zastrzeżenia pozostałych organów nadzorczych należących do kolegium.  
8. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący 
jednostką zależną nie spełnia minimalnego wymogu kapitałowego, zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje do organu nadzoru, który udzielił mu 
zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub  działalności 
reasekuracyjnej, krótkoterminowy plan finansowy, o  którym mowa w  art. 313 ust. 2, 
w celu zapewnienia spełnienia minimalnego wymogu kapitałowego przez 
przywrócenie poziomu dopuszczonych podstawowych środków własnych lub 
©Kancelaria Sejmu   s. 270/319 
 
07.05.2019  
 obniżenie profilu ryzyk a w terminie 3  miesięcy od dnia stwierdzenia niespełnienia 
minimalnego wymogu kapitałowego. Przepis  art. 313 stosuje się odpowiednio.  
9. Organ nadzoru niezwłocznie przekazuje kolegium organów nadzoru 
krótkoterminowy plan finansowy, o  którym mowa w  art. 313 ust. 2, przedłożony przez 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący jednostką zależną.  
10. Organ nadzoru informuje kolegium organów nadzoru o  środkach podjętych 
w celu spełnienia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji będący jednostką 
zależną minimalnego wymogu kapitałowego.  
11. Organ nadzoru, z  wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych, może złożyć wniosek 
do EIOPA zgodnie  z art. 19 rozporządzenia 1094/2010 o  wydanie rozstrzygnięcia 
w przypadku braku jednomyślności pomiędzy organem nadzoru a  organem 
sprawującym nadzór nad grupą:  
1) w odniesieniu do zatwierdzenia planu naprawczego, w  tym przedłużenia okresu 
naprawczego, w  terminie, o  którym mowa  w ust. 3, lub  
2) w odniesieniu do zatwierdzenia środków, jakie należy podjąć wobec jednostki 
zależnej w  terminie, o  którym mowa w  ust. 6. 
12. Jeżeli został złożony wniosek do EIOPA, organ nadzoru zawiesza 
postępowanie do czasu wydania przez EIOPA rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 
ust. 3 rozporządzenia 1094/2010. Organ nadzoru wydaje decyzję po wydaniu 
rozst rzygnięcia przez EIOPA. Decyzja jest przekazywana jednostce zależnej 
i kolegium organów nadzoru.  
13. Jeżeli organ nadzoru jest organem sprawującym nadzór nad grupą i  nie jest 
organem nadzorczym, który wydał zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji  
będącemu jednostką zależną zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, oraz nie ma jednomyślności 
pomiędzy organem nadzoru a  tym organem nadzorczym:  
1) w odniesieniu do zatwierdzenia planu naprawczego, w  tym p rzedłużenia okresu 
naprawczego, w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3, lub  
2) w odniesieniu do zatwierdzenia środków, jakie należy podjąć wobec jednostki 
zależnej w  terminie miesiąca od dnia powiadomienia kolegium organów nadzoru 
przez organ nadzorczy, który wydał zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi 
reasekuracji będącemu jednostką zależną zezwolenie na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej, o  zamiarze 
podjęcia środków wobec jednostki zależnej  
©Kancelaria Sejmu   s. 271/319 
 
07.05.2019  
 – organ nadzoru, z  wyjątkiem sy tuacji nadzwyczajnych, może złożyć wniosek do 
EIOPA zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010  o wydanie rozstrzygnięcia.  
Art. 399. 1. Przepisów  art. 397 i art. 398 nie stosuje się do zakładu ubezpiec zeń 
lub zakładu reasekuracji, w przypadku gdy zakład prz estał spełniać:  
1) warunek, o  którym mowa w  art. 395 pkt 1; 
2) warunek, o  którym mowa w  art. 395 pkt 2, a grupa nie przywróciła zgodności 
z tym warunkiem w  odpowiednim terminie;  
3) warunki, o  których mowa w  art. 395 pkt 3 i 4. 
2. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1, jeżeli organ nadzoru będący 
organem sprawującym nadzór nad grupą, po przeprowadzeniu konsultacji z  kolegium 
organów nadzoru, postanowi wyłączyć jednostkę zależną ze sprawowanego nadzoru 
nad grupą, niezwłocznie informuje o  tym zainteresowan y organ nadzoru i  jednostkę 
dominującą.  
3. Jednostka dominująca jest odpowiedzialna za zapewnienie spełniania 
w sposób ciągły warunków, o  których mowa w  art. 395 pkt 2–4. W  przypadku 
niespełnienia danego warunku jednostka dominująca niezwłocznie informuje organ 
nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą oraz organ nadzorczy 
sprawujący nadzór nad daną jednostką zależną. Jednostka dominująca przedstawia 
plan przywrócenia spełnienia danego warunku w  odpowiednim terminie.  
4. Organ nadzoru będący organe m sprawującym nadzór nad grupą dokonuje, co 
najmniej raz w  roku, weryfikacji spełnienia warunków, o  których mowa w  art. 395 
pkt 2–4. 
5. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą dokonuje 
weryfikacji spełnienia warunków, o  których mowa  w art. 395 pkt  2–4, na wniosek 
zainteresowanego organu nadzorczego, jeżeli zainteresowany organ nadzorczy wyraża 
wątpliwości dotyczące spełniania w  sposób ciągły tych warunków.  
6. W przypadku stwierdzenia niespełnienia warunków, o  których mowa  
w art. 395 pkt  2–4, organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
może żądać od jednostki dominującej przedstawienia planu przywrócenia spełnienia 
danego warunku w  odpowiednim terminie.  
7. Jeżeli po konsultacji z  kolegium organów nadzoru, w  ocenie organu nadzor u 
będącego organem sprawującym nadzór nad grupą plan, o  którym mowa  w ust. 3 lub 
6, jest niewystarczający lub nie jest wdrażany w  uzgodnionym terminie, organ nadzoru 
©Kancelaria Sejmu   s. 272/319 
 
07.05.2019  
 bezzwłocznie informuje zainteresowany organ nadzorczy o  niespełnieniu warunków, 
o których mowa w  art. 395 pkt  2–4. 
8. W przypadku gdy nadzór nad grupą sprawuje organ nadzorczy innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, organ nadzoru jest 
uprawniony do występowania z  wnioskiem do organu sprawującego nadzór nad gru pą 
o weryfikację spełniania w  sposób ciągły warunków, o  których mowa  w art. 395 
pkt 2–4. 
Art. 400. Przepisy art.  395–399 stosuje się odpowiednio do zakładów 
ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji będących jednostkami zależnymi dominującego 
podmiotu ubezpieczeniowego lub dominującego podmiotu nieregulowanego.  
Art. 401. 1. Nadzór nad koncentracją ryzyka na poziomie grupy jest sprawowany 
zgodnie z  ust. 2–6 i art. 403–415. 
2. Koncentracja ryzyka na poziomie grupy podlega nadzorowi sprawowanemu 
przez orga n nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą.  
3. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, 
w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominu jący podmiot nieregulowany, lub 
wchodzący w  skład grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony 
przez organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą po konsultacji 
z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzorczymi i  z podmiotem s tojącym na 
czele grupy, przekazuje organowi nadzoru będącemu organem sprawującym nadzór 
nad grupą:  
1) sprawozdanie w  zakresie koncentracji określonych rodzajów ryzyka, w  możliwie 
najkrótszym terminie;  
2) regularnie, co najmniej raz w  roku, sprawozdanie w  zakresie znaczącej 
koncentracji ryzyka na poziomie grupy.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, po 
konsultacji z  zainteresowanymi organami nadzorczymi i  z podmiotem stojącym na 
czele grupy, określa, w  drodze natychmiast wykonalnej de cyzji:  
1) rodzaje ryzyka, które są objęte obowiązkiem sprawozdawczym w  każdych 
okolicznościach;  
2) odpowiednie progi uznawania koncentracji ryzyka za znaczącą, oparte na 
kapitałowych wymogach wypłacalności, rezerwach techniczno -
-ubezpieczeniowych dla celów  wypłacalności lub obu tych elementach.  
©Kancelaria Sejmu   s. 273/319 
 
07.05.2019  
 5. Wydając decyzję, o  której mowa  w ust. 4, organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą i  inne zainteresowane organy nadzorcze uwzględniają 
specyfikę grupy oraz strukturę zarządzania ryzykiem w  grupie.  
6. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, dokonując 
przeglądu koncentracji ryzyka, monitoruje w  szczególności ryzyko zarażenia 
w grupie, ryzyko konfliktu interesów oraz poziom lub wielkość tych ryzyk.  
Art. 402. 1. Nadzór nad transakcjam i wewnątrz grupy jest sprawowany zgodnie 
z ust. 2–5 i art. 403–415. 
2. Transakcje wewnątrz grupy podlegają nadzorowi sprawowanemu przez organ 
nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą.  
3. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stojący na czele grupy lub, 
w przypadku gdy na jej czele nie stoi zakład ubezpieczeń ani zakład reasekuracji, 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany, lub 
wchodzący w  skład grupy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyznaczony 
przez organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą po konsultacji 
z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzorczymi i  z podmiotem stojącym na 
czele grupy, przekazuje organowi nadzoru będącemu organem sprawującym nadzór 
nad grupą sprawozdanie w  zakresie:  
1) znaczących transakcji wewnątrz grupy dokonywanych przez zakłady 
ubezpieczeń i  zakłady reasekuracji wchodzące w  skład grupy, w  tym transakcji 
z osobami fizycznymi mającymi bliskie powiązania z  podmiotem wchodzącym 
w skład grupy, co najmniej ra z w roku;  
2) szczególnie znaczących transakcji wewnątrz grupy w  możliwe najkrótszym 
terminie;  
3) określonych typów transakcji wewnątrz grupy, które muszą być przekazane 
w każdych okolicznościach, w  możliwie najkrótszym terminie.  
4. Organ nadzoru będący org anem sprawującym nadzór nad grupą, po 
konsultacji z  zainteresowanymi organami nadzorczymi i  z podmiotem stojącym na 
czele grupy, określa, w  drodze natychmiast wykonalnej decyzji, rodzaje transakcji 
wewnątrz grupy, zawieranych przez zakłady ubezpieczeń i  zakłady reasekuracji 
wchodzące w  skład grupy, objęte obowiązkiem sprawozdawczym, o  którym mowa  
w ust. 3. 
5. Przepisy  art. 401 ust.  4–6 stosuje się odpowiednio.  
Art. 403. 1. Przepisy rozdziału 3  stosuje się odpowiednio na poziomie grupy.  
©Kancelaria Sejmu   s. 274/319 
 
07.05.2019  
 2. Systemy zarządzani a ryzykiem i  kontroli wewnętrznej oraz procedury 
sprawozdawcze są wdrażane spójnie we wszystkich zakładach ubezpieczeń 
i zakładach reasekuracji objętych nadzorem nad grupą, o  których mowa w  art. 374 
ust. 1 pkt  1 i 2, w sposób umożliwiający kontrolowanie ty ch systemów i  procedur na 
poziomie grupy.  
3. Mechanizmy kontroli wewnętrznej grupy obejmują co najmniej:  
1) odpowiednie mechanizmy dotyczące wypłacalności grupy, umożliwiające 
identyfikację i  pomiar istotnych ryzyk oraz właściwe powiązanie dopuszczonych 
środków własnych z  ryzykami;  
2) rzetelne procedury dotyczące sprawozdawczości i  rachunkowości, 
umożliwiające monitorowanie transakcji wewnątrz grupy i  koncentracji ryzyka 
oraz zarządzanie nimi.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą dok onuje 
oceny systemów i  procedur, o  których mowa  w ust. 2, zgodnie z  art. 404–415. 
5. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
dominujący podmiot ubezpie czeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany 
przeprowadza własną ocenę ryzyka i  wypłacalności, o  której mowa  w art. 63, na 
poziomie grupy.  
6. Własna ocena ryzyka i  wypłacalności przeprowadzana na poziomie grupy 
podlega nadzorowi organu nadzoru będącemu or ganem sprawującym nadzór nad 
grupą.  
7. Jeżeli wypłacalność na poziomie grupy jest obliczana metodą, o  której mowa  
w art. 390, zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym  zakładzie lub 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany 
wykazuje organowi nadzoru będącemu organem sprawującym nadzór nad grupą 
właściwe zrozumienie różnicy między sumą kapitałowych wymogów wypłacalności 
wszystkich zakładów u bezpieczeń lub zakładów reasekuracji będących podmiotami 
powiązanymi i  wchodzących w  skład grupy a  skonsolidowanym kapitałowym 
wymogiem wypłacalności grupy.  
8. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie, 
zakład reasekuracji posiada jący udziały kapitałowe w  innym zakładzie, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany może, pod 
©Kancelaria Sejmu   s. 275/319 
 
07.05.2019  
 warunkiem uzyskania zgody organu nadzoru będącego organem sprawującym nadzór 
nad grupą, wydanej w  drodze decyzji, przeprowadzać jed nocześnie własne oceny 
ryzyka i  wypłacalności na poziomie grupy i  na poziomie dowolnej jednostki zależnej 
wchodzącej w  skład grupy oraz sporządzać jeden dokument obejmujący wszystkie te 
oceny. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może wydać 
taką zgodę, w  szczególności jeżeli nie doprowadzi to do nadmiernej ekspozycji na 
ryzyko zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji.  
9. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą przed 
wydaniem zgody, o  której mowa  w ust. 8, przepro wadza konsultacje z  członkami 
kolegium organów nadzoru i  uwzględnia opinie i  zastrzeżenia tych organów.  
10. W przypadku uzyskania zgody, o  której mowa  w ust. 8, zakład ubezpieczeń 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub zakład reasekuracji 
posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany przekazuje sporządzony 
dokument jednocześnie wszystkim zainteresowanym organom nadzorczym.  
11. Uzyskanie zgody, o  której mowa  w ust. 8, nie zwalnia zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną z  obowiązku przeprowadzania 
własnej oceny ryzyka i  wypłacalności zgodnie z  art. 63. 
Art. 404. 1. W  przypadku gdy organ nadzoru sprawuje nadzór nad wszystkimi 
zakładami ub ezpieczeń i  zakładami reasekuracji wchodzącymi w  skład grupy, organ 
nadzoru wykonuje zadania organu sprawującego nadzór nad grupą.  
2. Organ nadzoru wykonuje zadania organu sprawującego nadzór nad grupą 
również w  przypadku gdy:  
1) podmiotem stojącym na czel e grupy jest zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji, któremu organ nadzoru wydał zezwolenie na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej;  
2) podmiotem stojącym na czele grupy nie jest zakład ubezpieczeń ani zakład 
rease kuracji i  spełniony jest jeden z poniższych warunków:  
a) organ nadzoru wydał zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej zakładowi ubezpieczeń 
lub zakładowi reasekuracji, którego jednostką dominującą jest dominu jący 
podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany,  
b) organ nadzoru wydał zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej zakładowi ubezpieczeń 
©Kancelaria Sejmu   s. 276/319 
 
07.05.2019  
 lub zakładowi reasekuracji, którego jednostką dominując ą jest dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany 
z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  więcej niż jeden 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji z  siedzibą na terytorium państw 
członkowskich Unii Europejskiej  ma jako jednostkę dominującą ten sam, co 
ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy lub ten sam, co ten zakład ubezpieczeń lub zakład 
reasekuracji, dominujący podmiot nieregulowany,  
c) organ nadzoru sprawuje nadzór nad zakładem ubezpieczeń lub zakładem 
reasekuracji z  największą sumą aktywów bilansu, jeżeli podmiotem 
stojącym na czele grupy jest więcej niż jeden dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy lub więcej niż jeden dominujący podmiot nieregulowany 
i podmioty te mają  siedziby na terytorium różnych państw członkowskich 
Unii Europejskiej, a  w każdym z  tych państw członkowskich jest obecny 
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji,  
d) organ nadzoru wydał zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej zakładowi ubezpieczeń 
lub zakładowi reasekuracji z  największą sumą aktywów bilansu, jeżeli 
więcej niż jeden zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji z  siedzibą na 
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej ma jako jedn ostkę 
dominującą ten sam, co ten zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub ten sam, co ten zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, dominujący podmiot nieregulowany 
i żaden z  tych zakładów nie uzyskał zezwolenia na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej na 
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na którym ten 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub ten dominujący podmiot 
nieregulowany ma siedzibę,  
e) organ nadzoru wy dał zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej zakładowi ubezpieczeń 
lub zakładowi reasekuracji z  największą sumą aktywów bilansu, jeżeli 
grupa nie posiada jednostki dominującej lub jeżeli nie są spełnione waru nki, 
o których mowa w  lit. a–d. 
©Kancelaria Sejmu   s. 277/319 
 
07.05.2019  
 3. Organ nadzoru wraz z  innymi zainteresowanymi organami nadzorczymi 
może, na wniosek któregokolwiek organu nadzorczego, wspólnie uzgodnić 
odstąpienie od stosowania kryteriów, o  których mowa w  ust. 2, jeżeli ich stosowanie 
nie byłoby właściwe z  uwagi na strukturę grupy i  względne znaczenie działalności 
zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji w  różnych państwach członkowskich 
Unii Europejskiej, oraz wyznaczyć inny organ nadzorczy jako organ sprawujący 
nadzór nad grupą (ws pólne uzgodnienie).  
4. Organ nadzoru może, nie częściej niż raz w  roku, wystąpić z  wnioskiem 
o otwarcie dyskusji, czy kryteria, o  których mowa w  ust. 2, są właściwe. Organ 
nadzoru dąży do podjęcia wspólnego uzgodnienia w  terminie 3  miesięcy od dnia 
złożeni a wniosku w  sprawie dyskusji.  
5. Organ nadzoru wyznaczony w  trybie  ust. 3 i 4 jako organ sprawujący nadzór 
nad grupą powiadamia podmiot stojący na czele grupy o  wyznaczeniu go jako organu 
sprawującego nadzór nad grupą, podając uzasadnienie.  
6. W terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku w  sprawie dyskusji organ nadzoru 
może złożyć wniosek do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia 1094/2010. W  przypadku złożenia wniosku do EIOPA 
zainteresowane organy nadzorcze podejmują wspólne uzgod nienie zgodne 
z rozstrzygnięciem EIOPA.  
7. W przypadku gdy organ nadzoru spełnia przynajmniej jedno z  kryteriów, 
o których mowa w  ust. 2, przed podjęciem wspólnego uzgodnienia, na podstawie 
którego zostanie wyznaczony inny organ nadzoru jako organ sprawują cy nadzór nad 
grupą, organ nadzoru przekazuje podmiotowi stojącemu na czele grupy informacje o:  
1) zamiarze podjęcia wspólnego uzgodnienia,  
2) projektowanej treści wspólnego uzgodnienia,  
3) procedurach odwoławczych od rozstrzygnięć organu wyznaczanego jako  organ 
sprawujący nadzór nad grupą  
‒ umożliwiając podmiotowi stojącemu na czele grupy wyrażenie opinii.  
8. Na podstawie wspólnego uzgodnienia organ nadzoru może przyjmować 
jedynie zadania odpowiadające celom i  zadaniom nadzoru nad grupą określonym 
w ustawi e. 
9. W przypadku niepodjęcia wspólnego uzgodnienia zadania organu 
sprawującego nadzór nad grupą wykonuje organ nadzorczy określony zgodnie z  ust. 2. 
©Kancelaria Sejmu   s. 278/319 
 
07.05.2019  
 10. Po podjęciu wspólnego uzgodnienia, na podstawie którego został 
wyznaczony inny organ nadzorczy jako or gan sprawujący nadzór nad grupą, organ 
nadzoru przekazuje podmiotowi stojącemu na czele grupy, który ma siedzibę na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, informacje o  podjęciu wspólnego uzgodnienia 
i jego treści, oraz dniu, od którego wspólne uzgodnienie b ędzie przez organy 
nadzorcze stosowane.  
11. W przypadku niepodjęcia wspólnego uzgodnienia organ nadzoru przekazuje 
podmiotowi stojącemu na czele grupy informacje o  jego niepodjęciu.  
12. Organ nadzoru ogłasza w  Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru 
Finansoweg o wspólne uzgodnienie albo informację o  jego niepodjęciu.  
Art. 405. 1. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
posiada następujące uprawnienia i  obowiązki w  odniesieniu do nadzoru nad grupą:  
1) koordynacja gromadzenia i  rozpowszechniania odpowiednich i  istotnych 
informacji w  normalnych i  nadzwyczajnych sytuacjach, w  tym przekazywania 
istotnych informacji dotyczących zadań nadzorczych organów nadzorczych;  
2) nadzór nad sytuacją finansową grupy i  jej ocena;  
3) ocena przestrzegania przez grup ę przepisów dotyczących wypłacalności grupy, 
koncentracji ryzyka i  transakcji wewnątrz grupy, o  których mowa  w art. 378–
402; 
4) ocena systemu zarządzania grupy określonego w  art. 403 oraz spełniania przez 
członków zarządu oraz rady nadzorczej podmiotu posi adającego udziały 
kapitałowe w  innym podmiocie przepisów, o  których mowa w  art. 48 i art. 414; 
5) planowanie i  koordynacja działań nadzorczych w  normalnych i  nadzwyczajn ych 
sytuacjach, we współpracy z zainteresowanymi organami nadzorczymi 
i z uwzględnienie m charakteru, skali i  złożoności ryzyk właściwych dla 
działalności  wykonywanej przez podmioty wchodzące w  skład danej grupy, 
poprzez odbywanie przynajmniej raz w  roku regularnych spotkań lub stosowanie 
innych odpowiednich środków;  
6) inne zadania, środki, decyzje i  rozstrzygnięcia przypisane organowi 
sprawującemu nadzór nad grupą, w  szczególności zatwierdzanie modelu 
wewnętrznego na poziomie grupy zgodnie z  art. 391 i art. 393, oraz wydawanie 
zgody na stosowanie systemu ustanowionego zgodnie z  art. 396–399. 
©Kancelaria Sejmu   s. 279/319 
 
07.05.2019  
 2. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą przewodniczy 
kolegium organów nadzoru powołanemu w  celu ułatwienia wykonywania zadań, 
o których mowa w  ust. 1. 
3. Kolegium organów nadzoru składa się z  organu będącego organem 
sprawującym nadzór  nad grupą, organów nadzorczych państw członkowskich Unii 
Europejskiej, na których terytorium znajdują się siedziby zakładów ubezpieczeń 
i zakładów reasekuracji będących jednostkami zależnymi, oraz z  EIOPA.  
4. W pracach kolegium organów nadzoru mogą uczest niczyć:  
1) organy nadzorcze sprawujące nadzór nad znaczącymi oddziałami zakładów 
ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji, o  których mowa w  art. 354 rozporządzenia 
delegowanego Komisji (UE) 2015/35;  
2) organy nadzorcze sprawujące nadzór nad zakładami ubezpieczeń i  zakładami 
reasekuracji mającymi siedzibę na terytorium państw członkowskich Unii 
Europejskiej, będących podmiotami powiązanymi innymi niż jednostki zależne;  
3) organy nadzorcze sprawujące nadzór nad zakładami ubezpieczeń i  zakładami 
reasekura cji mającymi siedzibę na terytorium państw niebędących państwami 
członkowskimi Unii Europejskiej, będących podmiotami powiązanymi;  
4) organy nadzorcze sprawujące nadzór nad instytucjami kredytowymi i  firmami 
inwestycyjnymi mającymi siedzibę na terytorium p aństw członkowskich Unii 
Europejskiej albo na terytorium państw niebędących państwami członkowskimi 
Unii Europejskiej, będących podmiotami powiązanymi.  
5. Udział organów nadzorczych, o  których mowa w  ust. 4, w pracach kolegium 
organów nadzoru jest ogranicz ony do realizacji celu polegającego na efektywnej 
wymianie informacji.  
6. Powołanie i  funkcjonowanie kolegium organów nadzoru jest oparte na 
porozumieniu w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru grupowego pomiędzy 
organem będącym organem sprawującym nadz ór nad grupą i  pozostałymi 
zainteresowanymi organami nadzorczymi.  
7. W przypadku gdy kolegium organów nadzoru nie osiągnie wspólnego 
stanowiska w  odniesieniu do treści porozumienia w  zakresie koordynacji 
sprawowania nadzoru grupowego, organ nadzoru będący organem sprawującym 
nadzór nad grupą może złożyć wniosek do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia.  
8. W przypadku gdy organ nadzoru jest organem sprawującym nadzór nad grupą 
i został złożony wniosek do EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia w  sprawie 
©Kancelaria Sejmu   s. 280/319 
 
07.05.2019  
 porozumienia w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru grupowego, organ 
nadzoru wydaje decyzję zgodną z  rozstrzygnięciem EIOPA. Organ nadzoru będący 
organem sprawującym nadzór nad grupą przekazuje treść wydanej decyzji 
zainteresowanym organom nadzorczym.  
9. Porozumienie w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru grupowego 
określa procedury:  
1) podejmowania przez zainteresowane organy nadzorcze rozstrzygnięć, o  których 
mowa  w art. 391, art.  392 i  art. 404; 
2) konsultacji przeprowadzanych przez zainteresowane organy nadzorcze  zgodnie  
z ust. 6–8 i art. 378 ust.  5. 
10. Porozumienie w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru grupowego 
może określać także procedury:  
1) konsultacji między zainteresowanymi organami nadzorczymi, w  szczególności 
w sprawach, o  których mowa w  art. 374–377, art.  379–381, art.  387, art.  401–
403, art.  407, art.  412, art.  416 i  art. 417; 
2) współpracy z  innymi organami nadzorczymi.  
11. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może, na 
podstawie porozumienia w  zakresie koordynacji sprawowania  nadzoru grupowego, 
przydzielać dodatkowe zadania innym organom nadzorczym uczestniczącym 
w pracach kolegium organów nadzoru, jeżeli przyczyni się to do poprawy 
skuteczności nadzoru nad grupą i  nie wpłynie to niekorzystnie na wypełnianie 
obowiązków nadzorc zych przez członków kolegium organów nadzoru.  
12. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą przekazuje 
EIOPA informacje dotyczące funkcjonowania kolegium organów nadzoru, w  tym 
istotnych trudności dotyczących jego funkcjonowania.  
13. W przypadku gdy organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad 
grupą w  ocenie innego zainteresowanego organu nadzorczego nie wypełnia zadań, 
o których mowa  w ust. 1, lub gdy nie ma odpowiedniej współpracy między członkami 
kolegium organów nadzoru i  został z łożony wniosek do EIOPA o  wydanie 
rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, organ nadzoru wydaje 
decyzję po wydaniu rozstrzygnięcia przez EIOPA. Organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą przekazuje treść wydanego rozstrzyg nięcia 
zainteresowanym organom nadzorczym.  
©Kancelaria Sejmu   s. 281/319 
 
07.05.2019  
 14. W przypadku gdy organem sprawującym nadzór nad grupą jest organ 
nadzorczy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, organ nadzoru jest uprawniony do uczestniczenia w  pracach ko legium 
organów nadzoru, jeżeli:  
1) organ nadzoru sprawuje nadzór nad krajowym zakładem ubezpieczeń lub 
krajowym zakładem reasekuracji wchodzącym w  skład grupy;  
2) organ nadzoru sprawuje nadzór nad znaczącym oddziałem zakładu ubezpieczeń 
lub zakładu reaseku racji z  siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) organ nadzoru sprawuje nadzór nad instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną 
z siedzibą na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, będącą podmiotem 
powiązanym.  
15. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 14 pkt  2 i 3, udział organu nadzoru 
w pracach kolegium organów nadzoru jest ograniczony do realizacji celu polegającego 
na efektywnej wymianie informacji.  
16. W przypadku gdy w  ocenie organu nadzoru organ nadzorczy innego niż 
Rzeczpospolita Polska państ wa członkowskiego Unii Europejskiej będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą nie wypełnia zadań, o  których mowa  w ust. 1, lub gdy 
nie ma odpowiedniej współpracy między członkami kolegium organów nadzoru, 
organ nadzoru może złożyć wniosek o  pomoc do EIOP A zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia 1094/2010.  
17. W ramach prac kolegium organów nadzoru organ nadzoru jest uprawniony 
do wymiany informacji i  konsultacji z  organami nadzorczymi będącymi członkami 
kolegium organów nadzoru w  celu podejmowania odpowiednich d ziałań.  
18. Organ nadzoru, który uczestniczy w  pracach kolegium organów nadzoru,  
może złożyć wniosek do EIOPA o wydanie rozstrzygnięcia zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia 1094/2010 w  przypadku wystąpienia rozbieżnych opinii w 
odniesieniu do porozumienia w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru 
grupowego.  
19. Organ nadzoru, który uczestniczy w  pracach kolegium organów nadzoru, 
może, na podstawie porozumienia w  zakresie koordynacji sprawowania nadzoru 
grupowego, realizować dodatkowe zadania przydzielone mu pr zez inny organ 
nadzorczy uczestniczący w  pracach kolegium organów nadzoru, jeżeli przyczyni się 
to do poprawy skuteczności nadzoru nad grupą i  jeżeli realizacja dodatkowych zadań 
©Kancelaria Sejmu   s. 282/319 
 
07.05.2019  
 nie wpłynie niekorzystnie na wypełnianie obowiązków nadzorczych przez organ 
nadzoru.  
Art. 406. 1. Organ nadzoru może wystąpić do innych organów nadzorczych 
wchodzących w  skład kolegium organów nadzoru o  informacje pomocne 
w sprawowaniu nadzoru.  
2. Organ nadzoru niezwłocznie przekazuje informacje innym organom 
nadzorczym wchodzącym w skład kolegium organów nadzoru, obejmujące co 
najmniej informacje dotyczące działań grupy i  organu nadzoru oraz informacje 
przekazywane przez podmioty wchodzące w  skład grupy.  
3. Jeżeli inny organ nadzorczy wchodzący w  skład kolegium organów nadzoru 
nie przekazał organowi nadzoru odpowiednich informacji w  terminie 14  dni, organ 
nadzoru może złożyć wniosek do EIOPA.  
4. Organ nadzoru, który uczestniczy w  kolegium organów nadzoru, może 
niezwłocznie zwołać posiedzenie kolegium organów nadzoru w  przypadkach gd y: 
1) uzyska informacje o  poważnym naruszeniu kapitałowego wymogu 
wypłacalności lub naruszeniu minimalnego wymogu kapitałowego przez zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wchodzący w  skład grupy;  
2) uzyska informacje o  poważnym naruszeniu kapitałowego  wymogu 
wypłacalności na poziomie grupy;  
3) wystąpiły inne wyjątkowe okoliczności.  
Art. 407. 1. Organ nadzoru przed wydaniem decyzji mającej znaczenie dla zadań 
nadzorczych innych organów nadzorczych przeprowadza konsultacje 
z zainteresowanymi organami nad zorczymi wchodzącymi w  skład kolegium organów 
nadzoru w  zakresie:  
1) zmian struktury akcjonariatu lub udziałów, struktury organizacyjnej lub struktury 
zarządzania zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji wchodzącego w  skład 
grupy, które wymagają zatwie rdzenia lub wydania zgody przez organ nadzoru 
lub uprawniają organ nadzoru do zgłoszenia sprzeciwu;  
2) wydawania decyzji w  sprawie przedłużenia okresu naprawczego, o  którym 
mowa w  art. 312 ust. 5–9; 
3) znaczących sankcji lub środków wyjątkowych zastosowany ch przez organ 
nadzoru, w  tym nałożenia narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg 
wypłacalności zgodnie z  art. 270, oraz nałożonych ograniczeń dotyczących 
©Kancelaria Sejmu   s. 283/319 
 
07.05.2019  
 stosowania modelu wewnętrznego przy obliczaniu kapitałowego wymogu 
wypłacalności.  
2. W konsultacjach, o których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, uczestniczy organ 
sprawujący nadzór nad grupą.  
3. Jeżeli decyzja wydana przez organ nadzoru jest oparta na informacjach 
otrzymanych od innych organów nadzorczych, organ nadzoru przeprowadza 
konsultacje z  tymi organami nad zorczymi.  
4. Organ nadzoru może odstąpić od przeprowadzenia konsultacji w  pilnych 
przypadkach lub jeżeli konsultacje mogłyby  zagrozić skuteczności wydanej decyzji.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, organ nadzoru bezzwłocznie 
informuje zainteresowane organy nadzorcze.  
Art. 408. 1. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
może wystąpić z  wnioskiem do organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, na którego terytorium jednostka dominująca ma siedzibę, o  przekazanie 
jednost ce dominującej żądania udzielenia informacji odpowiednich dla wykonywania 
praw i  obowiązków organu sprawującego nadzór nad grupą, o  których mowa 
w art. 405. 
2. Jeżeli informacje odpowiednie dla celów nadzoru nad grupą, o  których mowa 
w art. 410 ust. 2, zos tały wcześniej przekazane innemu organowi nadzorczemu, organ 
nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może wystąpić do tego 
organu nadzorczego z  wnioskiem o  przekazanie odpowiednich informacji.  
Art. 409. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub za kład reasekuracji jest 
podmiotem powiązanym instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej albo jeżeli ten 
sam podmiot posiada udziały kapitałowe w  zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie 
reasekuracji i  w instytucji kredytowej lub firmie inwestycyjnej:  
1) organ  nadzoru może wystąpić do organów odpowiedzialnych za sprawowanie 
nadzoru nad instytucjami kredytowymi i  firmami inwestycyjnymi z  wnioskiem 
o przekazanie informacji mogących ułatwić realizację jego  zadań, 
w szczególności zadań określonych w  niniejszym rozd ziale;  
2) organ nadzoru przekazuje zainteresowanym organom nadzorczym informacje 
związane z  wykonywaniem nadzoru nad instytucjami kredytowymi i  firmami 
inwestycyjnymi, mogące ułatwić realizację zadań tych organów.  
©Kancelaria Sejmu   s. 284/319 
 
07.05.2019  
 Art. 410. 1. Podmioty podlegające nadzorow i nad grupą, podmioty powiązane 
podmiotów podlegających nadzorowi nad grupą oraz podmioty posiadające udziały 
kapitałowe w  podmiotach podlegających nadzorowi nad grupą mogą dokonywać 
wymiany informacji, które mogą być odpowiednie dla celów nadzoru nad grup ą. 
2. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może żądać 
od każdego podmiotu wchodzącego w  skład grupy danych i  informacji istotnych dla 
celów nadzoru nad grupą. Przepisy  art. 335 stosuje się odpowiednio.  
3. Organ nadzoru może żądać bezpo średnio od podmiotów wchodzących w  skład 
grupy niezbędnych danych i informacji, jeżeli wcześniej wystąpił o  takie dane 
i informacje do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji objętego nadzorem nad 
grupą, a  zakład ten nie przekazał tych danych i  inform acji w  odpowiednim terminie.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może zwolnić 
z obowiązku przekazywania pełnego wykazu aktywów na poziomie grupy 
w sprawozdaniu na poziomie grupy do organu, o  którym mowa w  art. 372 
rozporządzenia de legowanego Komisji (UE) 2015/35, jeżeli wszystkie zakłady 
ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji wchodzące w  skład grupy uzyskały 
uprawnienie, o  którym mowa w  art. 339 ust. 1–4, lub odpowiednie uprawnienie 
przyznane na podstawie przepisów obowiązujących w  innym niż Rzeczpospolita 
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę charakter, skalę 
oraz złożoność ryzyk właściwych dla działalności wykonywanej przez grupę oraz cel 
stabilności  finansowej.  
5. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kap itałowe w  innym zakładzie 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany przekazują organowi 
nadzoru dane i  informacje za okresy roczne, nie później niż w  ciągu 20  tygodni po 
zakończeniu roku obrotowego kończącego się w  dniu przypadającym między 
30 czerwca a  31 grudnia.  
6. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzi e 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany przekazują organowi 
nadzoru informa cje za okresy kwartalne w  roku obrotowym nie później niż w  ciągu 
©Kancelaria Sejmu   s. 285/319 
 
07.05.2019  
 11 tygodni po zakończeniu kwartału w  roku obrotowym kończącego się w  dniu 
przypadającym między 1  stycznia a  31 grudnia.  
Art. 411. 1. Organ nadzoru może przeprowadzić, bezpośrednio lub za 
pośrednictwem osób w  tym celu wyznaczonych, weryfikację na miejscu informacji, 
o których mowa w  art. 410. 
2. Weryfikacja, o  której mowa  w ust. 1, może być przeprowadzona w  trybie 
określonym w  przepisach art.  342 albo art.  353. 
3. Weryfikacja, o  której mowa w  ust. 1, może być przeprowadzana w  siedzibie 
lub miejscu wykonywania działalności:  
1) zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji objętego nadzorem nad grupą;  
2) podmiotu powiązanego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji objętego 
nadzorem nad grupą;  
3) jednostki dominującej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji objętego 
nadzorem nad grupą;  
4) podmiotu powiązanego jednostki dominującej zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji objętego nadzorem nad grupą.  
4. Jeżeli organ nadzoru zamierza zwer yfikować informacje dotyczące podmi otu 
wchodzącego w  skład grupy i mającego siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita Polska 
państwie członkowskim Unii Europejskiej, w  tym podmiotu niebędącego podmiotem 
regulowanym, organ nadzoru może wystąpić do organu nadzorcz ego tego państwa 
członkowskiego z  wnios kiem o  przeprowadzenie tej weryfikacji. Organ nadzoru może 
uczestniczyć w  przeprowadzeniu weryfikacji lub przeprowadzić ją we własnym 
zakresie.  
5. W przypadku otrzymania wniosku organu nadzorczego państwa 
członkowski ego Unii Europejskiej w  sprawie zweryfikowania otrzymanych przez ten 
organ informacji organ nadzoru przeprowadza taką weryfikację lub umożliwia temu 
organowi nadzorczemu lub osobie wyznaczonej przez ten organ nadzorczy 
uczestnictwo w  przeprowadzanej przez organ nadzoru weryfikacji lub umożliwia 
przeprowadzenie przez ten organ nadzorczy takiej weryfikacji we własnym zakresie. 
O podejmowanych działaniach jest informowany organ sprawujący nadzór nad grupą.  
6. Jeżeli wniosek, o  którym mowa  w ust. 4, nie został rozpatrzony w  terminie 
2 tygodni lub organ nadzorczy, o którym mowa w  ust. 3, utrudnia lub uniemożliwia 
organowi nadzoru uczestniczenie lub przeprowadzenie we własnym zakresie 
©Kancelaria Sejmu   s. 286/319 
 
07.05.2019  
 weryfikacji, organ nadzoru może złożyć wniosek o  pomoc do EIOPA zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia 1094/2010.  
Art. 412. 1. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
lub dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowan y 
ujawnia, raz w  roku, sprawozdanie na temat wypłacalności i  kondycji finansowej na 
poziomie grupy. Przepisy rozdziału 11  stosuje się odpowiednio.  
2. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
zakład reasekuracji posiadający ud ziały kapitałowe w  innym zakładzie lub 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany może, 
po uzyskaniu zgody organu nadzoru będącego organem sprawującym nadzór nad 
grupą, przedstawić jedno sprawo zdanie dotyczące wypłacalności i  kondycji 
finansowej grupy. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą 
wyraża taką zgodę, jeżeli w  jednolitym sprawozdaniu dotyczącym wypłacalności 
i kondycji finansowej grupy zostaną przedstawione oddzielnie:  
1) informacje na poziomie grupy, których ujawnianie jest wymagane zgodnie  
z ust. 1; 
2) informacje dotyczące jednostek zależnych w  grupie, których ujawnianie jest 
wymagane zgodnie z  przepisami rozdziału 11, w  sposób pozwalający na 
rozpoznanie każdej z  tych jednostek.  
3. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, przed 
wydan iem, w  drodze decyzji, zgody, o której mowa w  ust. 2, przeprowadza 
konsultacje z  członkami kolegium organów nadzoru i  bierze pod uwagę opinie i 
zastrzeżenia organów nadzorczych uczestniczących w  praca ch kolegium.  
4. Jeżeli sprawozdanie, o  którym mowa  w ust. 2, nie zawiera informacji, których 
ujawniania wymaga od podobnych podmiotów organ nadzorczy, który wydał 
zezwolenie jednostce zależnej wchodzącej w  skład grupy na wykonywanie 
działalności, a  są to i nformacje istotne, organ nadzoru może zażądać od danej 
jednostki zależnej ujawnienia niezbędnych dodatkowych informacji.  
5. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posi adający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany, ujawniają 
sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej na poziomie grupy nie później 
©Kancelaria Sejmu   s. 287/319 
 
07.05.2019  
 niż w  ciągu 20  tygodni po zakończeniu roku obrotowego kończącego się w  dniu 
przypadającym między 30  czerwca a  31 grudnia.  
Art. 413. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym za kładzie 
lub dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany 
ujawnia, raz do roku, opis struktury prawnej, struktury zarządzania i  struktury 
organizacyjnej na poziomie grupy, w  tym informacje dotyczące wszystkich jednostek 
zależnych,  znaczących podmiotów powiązanych, znaczących oddziałów zakładów 
ubezpieczeń i  znaczących oddziałów zakładów reasekuracji wchodzących w  skład 
grupy.  
Art. 414. Do osób, które faktycznie zarządzają dominującym podmiotem 
ubezpieczeniowym lub dominującym podmi otem nieregulowanym, przepisy art.  48 
i art. 49 stosuje się odpowiednio.  
Art. 415. 1. W  przypadku gdy:  
1) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wchodzący w  skład grupy nie spełnia 
wymogów, o  których mowa  w art. 378–403, 
2) wymogi, o  których mowa  w pkt 1, są spełnione, ale wypłacalność zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji wchodzącego w  skład grupy może być 
zagrożona, lub  
3) transakcje wewnątrz grupy lub koncentracja ryzyka stanowią zagrożenie dla 
sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakła du reasekuracji wchodzącego 
w skład grupy  
– organ nadzoru może wydawać zalecenia w  celu naprawy sytuacji w  stosunku do 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, a  w przypadku gdy organ nadzoru jest 
organem sprawującym nadzór nad grupą – w stosunku do d ominującego podmiotu 
ubezpieczeniowego lub dominującego podmiotu nieregulowanego.  
2. W przypadku niewykonania w  wyznaczonym terminie zaleceń, o  których 
mowa  w ust. 1, organ nadzoru może, w  drodze decyzji, zobowiązać do ich wykonania 
w określonym terminie. W przypadku niewykonania takiej decyzji przez dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy lub dominujący podmiot nieregulowany organ nadzoru 
może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną do wysokości 10  000 000 zł. 
3. Jeżeli dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub domi nujący podmiot 
nieregulowany, o  którym mowa  w ust. 1, ma siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita 
©Kancelaria Sejmu   s. 288/319 
 
07.05.2019  
 Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą informuje właściwe organy nadzorcze o  swoich 
ustaleniach w celu umożliwienia im podjęcia niezbędnych środków.  
4. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, o  którym mowa  w ust. 1, 
ma siedzibę w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej, organ nadzoru będący organem sprawując ym nadzór nad grupą 
informuje właściwe organy nadzorcze o  swoich ustaleniach w  celu umożliwienia im 
podjęcia niezbędnych środków.  
5. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, 
w uzasadnionych przypadkach, koordynuje podejmowane środki z  zainteresowanymi 
organami nadzorczymi.  
Art. 416. 1. Organ nadzoru pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad 
grupą wraz z  zainteresowanymi organami nadzorczymi, może dokonać weryfikacji, 
czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego jednostka  dominująca ma 
siedzibę na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii 
Europejskiej, podlega nadzorowi wykonywanemu przez organ nadzorczy państwa 
niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej równoważnemu z  nadzorem 
sprawowanym na podst awie niniejszego rozdziału nad zakładami ubezpieczeń 
i zakładami reasekuracji, o  których mowa w  art. 374 ust.  1 pkt  1 i 2. 
2. Organ nadzoru pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą 
dokonuje weryfikacji równoważności, o  której mowa  w ust. 1, z urzędu albo na 
wniosek jednostki dominującej lub zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, 
który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
działalności reasekuracyjnej w  państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
3. Organ nadz oru pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą 
przed wydaniem rozstrzygnięcia w  sprawie weryfikacji równoważności, o  której 
mowa  w ust. 1, przeprowadza konsultacje z  zainteresowanymi organami 
nadzorczymi, przy pomocy EIOPA.  
4. W przypadku wydania przez Komisję Europejską aktów wykonawczych, 
o których mowa w  art. 260 ust.  3 lub 5 dy rektywy 2009/138/WE, organ nadzoru 
pełniący obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą nie dokonuje weryfikacji 
równoważności.  
5. W przypadku wydania przez K omisję Europejską aktów wykonawczych, 
o których mowa w  art. 260 ust.  3 lub 5 dy rektywy 2009/138/WE, lub wydania 
©Kancelaria Sejmu   s. 289/319 
 
07.05.2019  
 rozstrzygnięcia stwierdzającego równoważność systemu nadzoru państwa nie -
będącego państwem członkowskim Unii Europejskiej organ nadzoru polega na 
równoważnym nadzorze nad grupą sprawowanym przez organy nadzorcze tego 
państwa.  
6. Do współpracy z  organami nadzorczymi, o  których mowa  w ust. 5, przepisy 
art. 404–415 stosuje się odpowiednio.  
7. W przypadku gdy organ nadzoru nie zgadza się z  rozstrzygn ięciem organu 
nadzorczego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej pełniącego obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą, 
dokonanym w  ramach sprawdzania, w  zakresie odpowiadającym  ust. 1, 
równoważności nadzoru wykonywan ego przez organ nadzorczy państwa niebędącego 
państwem członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru może złożyć wniosek do 
EIOPA o  wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 1094/2010, 
w terminie 3  miesięcy od dnia powiadomienia o  rozstrzygn ięciu dokonanym przez ten 
organ nadzorczy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej.  
Art. 417. 1. W  przypadku gdy nie zostało wydane rozstrzygnięcie stwierdzające 
równoważność systemu nadzoru państwa niebędącego państwem czł onkowskim Unii 
Europejskiej, ani nie zostały przez Komisję Europejską wydane akty wykonawcze, 
o których mowa w  art. 260 ust.  3 lub 5  dyrektywy 2009/138/WE, do zakładów 
ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art.  378–394 
i art. 401–415 albo jedną z  metod, o  której mowa w  ust. 4. 
2. Na poziomie dominującego podmiotu ubezpieczeniowego z  siedzibą 
w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub 
dominującego podmiotu nieregulowanego z  siedzibą w  państwie niebędący m 
państwem członkowskim Unii Europejskiej, zakładu ubezpieczeń z  siedzibą 
w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub zakładu 
reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej stosuje się zasady i  metody, o  których mowa  w art. 378–415. 
3. Dla celów obliczeń wypłacalności grupy podmiot, o  którym mowa  w ust. 2, 
jest traktowany jak zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przy zastosowaniu 
przepisów art.  238–248, oraz:  
1) przepisów  art. 386 – w przypa dku dominującego podmiotu ubezpieczeniowego 
i dominującego podmiotu nieregulowanego;  
©Kancelaria Sejmu   s. 290/319 
 
07.05.2019  
 2) przepisów  art. 387 – w przypadku zakładu ubezpieczeń z  siedzibą w  państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej i  zakładu reasekuracji 
z siedzibą w  państw ie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może 
stosować inne metody zapewniające odpowiedni nadzór nad zakładami ubezpieczeń 
i zakładami reasekuracji wchodzącymi w  skład grupy. Organ  nadzoru będący organem 
sprawującym nadzór nad grupą określa te metody po przeprowadzeniu konsultacji 
z zainteresowanymi organami nadzorczymi.  
5. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może żądać 
utworzenia dominującego podmiotu ubezpiec zeniowego z  siedzibą w  państwie 
członkowskim Unii Europejskiej lub dominującego podmiotu nieregulowanego 
z siedzibą w  państwie członkowskim Unii Europejskiej w  celu stosowania regulacji 
zawartych w  niniejszym rozdziale do zakładów ubezpieczeń lub zakładów 
reasekuracji wchodzących w  skład grupy, w  której podmiotem stojącym na czele 
grupy będzie ten dominujący podmiot ubezpieczeniowy lub ten dominujący podmiot 
nieregulowany.  
6. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą informuje 
zainteresowane  organy nadzorcze oraz Komisję Europejską o  wybranych metodach 
umożliwiających realizację celów nadzoru nad grupą.  
Art. 418. 1. Jeżeli jednostka dominująca, o  której mowa w  art. 416, jest 
jednostką zależną dominującego podmiotu ubezpieczeniowego z  siedzibą  w państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub dominującego podmiotu 
nieregulowanego z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej lub zakładu ubezpieczeń z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem 
członkowskim  Unii Europejskiej lub zakładu reasekuracji z  siedzibą w  państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru dokonuje 
weryfikacji równoważności, o  której mowa w  art. 416, wyłącznie na poziomie 
jednostki dominującej najwyższego szczeb la będącej dominującym podmiotem 
ubezpieczeniowym z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii 
Europejskiej lub dominującym podmiotem nieregulowanym z  siedzibą w  państwie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub zakładem ubezpi eczeń 
z siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub 
zakładem reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 291/319 
 
07.05.2019  
 2. W przypadku gdy nie zostało wydane rozstrzygnięcie stwierdzające 
równoważn ość, o  której mowa  w art. 416 ust.  1, lub właściwy organ nadzorczy 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie wydał rozstrzygnięcia o  stwierdzeniu 
równoważności w  zakresie odpowiadającym art.  416 ust.  1, ani nie zostały przez 
Komisję Europejską wydane ak ty wykonawcze, o  których mowa w  art. 260 ust.  3 lub 
5 dyrektywy 2009/138/WE, organ nadzoru może dokonać weryfikacji równoważności 
na niższym poziomie, jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma jednostkę 
dominującą, niezależnie od tego, czy jest to dominujący podmiot ubezpieczeniowy 
z siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, 
dominujący podmiot nieregulowany z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem 
członkowskim Unii Europejskiej, zakład ubezpieczeń z  siedzibą w  państ wie 
niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej czy zakład reasekuracji 
z siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej.  
3. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 2, organ nadzoru pełniący obowiązki 
organu sprawującego nadzór nad  grupą wyjaśnia rozstrzygnięcie w  sprawie 
weryfikacji równoważności podmiotowi stojącemu na czele grupy.  
4. Przepis  art. 417 stosuje się odpowiednio.  
Art. 419. 1. Jeżeli jednostką dominującą zakładu ubezpieczeń lub zakładu 
reasekuracji jest mieszany dominu jący podmiot ubezpieczeniowy, organ nadzoru 
sprawuje nadzór nad transakcjami pomiędzy tymi zakładami ubezpieczeń lub 
zakładami reasekuracji a  mieszanym dominującym podmiotem ubezpieczeniowym 
i jego podmiotami powiązanymi.  
2. Przepisy  art. 402, art.  406–411 i art. 415 stosuje się odpowiednio.  
Rozdział 16  
Ubezpieczeniowy samorząd gospodarczy  
Art. 420. 1. Krajowe zakłady ubezpieczeń i  zagraniczne zakłady ubezpieczeń 
wykonujące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tworzą 
ubezpieczeniowy samorząd gospodarczy.  
2. Organizacją ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego jest Polska Izba 
Ubezpieczeń, zwana dalej „Izbą”.  
Art. 421. Przepisy niniejszego rozdziału nie wyłączają możliwości utworzenia 
ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego na zasadach okreś lonych w  ustawie 
©Kancelaria Sejmu   s. 292/319 
 
07.05.2019  
 z dnia 30  maja 1989  r. o izbach gospodarczych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1218 oraz z 
2018 r. poz. 650).  
Art. 422. 1. Członkostwo w  Izbie jest obowiązkowe i  powstaje z  dniem podjęcia 
przez zakład ubezpieczeń, o  którym mowa w  art. 420 ust.  1, dz iałalności 
ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Członkostwo w  Izbie ustaje z  dniem podjęcia uchwały o  likwidacji 
dobrowolnej albo z  dniem, w  którym decyzja o  likwidacji przymusowej stała się 
prawomocna.  
3. Członkami Izby, na zasadzie dobrowolności, mogą być krajowe zakłady 
reasekuracji i  zagraniczne zakłady reasekuracji wykonujące działalność na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 423. Izba działa na rzecz rozwiązywania problemów rynku ubezpieczeń 
w Rzeczypospolitej Polskiej i reprezentuje zakłady ubezpieczeń, a  także zakłady 
reasekuracji, które przystąpią do Izby.  
Art. 424. 1. Izba posiada osobowość prawną.  
2. Organami Izby są:  
1) Walne Zgromadzenie Polskiej Izby Ubezpieczeń, zwane dalej „Walnym 
Zgromadzeniem Izby”;  
2) Zarząd Polskiej Izby Ubezpieczeń, składający się z  Prezesa Zarządu, który jest 
Prezesem Izby, i  z pozostałych członków Zarządu, w  tym Wiceprezesów, 
których liczbę określa statut Izby;  
3) Komisja Rewizyjna Polskiej Izby Ubezpieczeń.  
3. Wybory do organów Izby są powszechne i  odbywają się w  głosowaniu tajnym.  
4. Kadencja organów, o  których mowa  w ust. 2 pkt  2 i 3, nie może być dłuższa 
niż 4  lata. 
Art. 425. 1. Statut Izby oraz jego zmiany są uchwalane przez Walne 
Zgromadzenie Izby bezwzględną większością gło sów, w  obecności co najmniej 
połowy uprawnionych do głosowania.  
2. Statut Izby określa w  szczególności:  
1) nazwę Izby i  jej siedzibę;  
2) zadania Izby i  formy ich realizacji;  
3) zakres uprawnień organów Izby oraz tryb ich wyboru;  
4) prawa i  obowiązki członk ów Izby;  
©Kancelaria Sejmu   s. 293/319 
 
07.05.2019  
 5) zasady gospodarki finansowej Izby oraz zasady wykonywania działalności 
gospodarczej;  
6) strukturę organizacyjną Izby.  
Art. 426. 1. Podstawowymi zadaniami Izby są: reprezentowanie i  podejmowanie 
działań w  celu ochrony wspólnych interesów członkó w Izby, współdziałanie 
w zapobieganiu zagrożeniom rynku ubezpieczeń, kształtowanie, upowszechnianie 
i czuwanie nad przestrzeganiem zasad uczciwej konkurencji i  zasad etyki 
w działalności ubezpieczeniowej.  
2. Do zadań Izby należy w  szczególności:  
1) repreze ntowanie członków Izby wobec organów władzy publicznej oraz 
podejmowanie działań w  celu ochrony ich interesów;  
2) wyrażanie opinii o  projektach aktów prawnych zawierających regulacje 
dotyczące działalności ubezpieczeniowej, działalności reasekuracyjnej lub  z nią 
związanej i  współdziałanie, na wniosek, przy ich opracowaniu;  
3) reprezentowanie członków Izby w  międzynarodowych organizacjach 
ubezpieczeniowych;  
4) współdziałanie z  organizacjami, stowarzyszeniami i  instytucjami krajowymi 
i zagranicznymi w  zakresi e ubezpieczeń;  
5) inicjowanie i  wykonywanie działalności edukacyjnej i  informacyjnej 
w dziedzini e ubezpieczeń oraz współpraca w  zakresie szkolenia i  doskonalenia 
zawodowego kadr ubezpieczeniowych;  
6) pozyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie i  przekazywani e informacji 
o funkcjonowaniu rynków ubezpieczeniowych w  Rzeczypospolitej Polskiej 
i poza jej granicami oraz opracowywanie na ich podstawie i  udostępnianie na 
potrzeby działalności ubezpieczeniowej i  działalności reasekuracyjnej analiz 
i prognoz oraz wydaw anie biuletynu Izby;  
7) stwarzanie możliwości polubownego i  pojednawczego rozstrzygania sporów 
między członkami Izby;  
8) tworzenie i  wykonywanie informatycznych baz danych w  zakresie statystyki 
ubezpieczeniowej;  
9) tworzenie sytemu rozliczeń i  dokonywanie rozliczeń pomiędzy zakładami 
ubezpieczeń wykonującymi na zlecenie innego zakładu ubezpieczeń czynności 
ubezpieczeniowe, oraz gromadzenie, przetwarzanie i  udostępnianie informacji 
dotyczących rozliczeń między uczestnikami tego systemu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 294/319 
 
07.05.2019  
 3. Ustalenie zakresu oraz sposobu pozyskiwania i  udostępniania informacji, 
o których mowa  w ust. 2 pkt  6, od zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji 
wymaga uchwały Walnego Zgromadzenia Izby.  
4. Izba udostępnia członkom Izby dane zgromadzone w  bazie danych, o  której 
mowa  w ust. 2 pkt  8. 
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Izby, zakres danych gromadzonych w  bazach 
danych, o  których mowa  w ust. 2 pkt  8, uwzględniając przydatność tych danych dla 
zakład u ubezpieczeń i  rozwoju rynku ubezpieczeń.  
Art. 427. Izba w  przypadku naruszenia przez członka Izby zasad, o  których 
mowa w  art. 426 ust.  1, podejmuje działania i  stosuje środki określone w  statucie 
i uchwałach Walnego Zgromadzenia Izby.  
Art. 428. Izba moż e wykonywać działalność gospodarczą w  ramach 
przedsiębiorcy powołanego przez Walne Zgromadzenie Izby.  
Art. 429. 1. Majątek Izby powstaje ze składek członkowskich, dotacji, darowizn, 
spadków, zapisów, dochodów z  majątku Izby oraz dochodów z  działalności 
gospodarczej.  
2. Dochód z  działalności gospodarczej służy do realizacji zadań Izby i  nie może 
być przeznaczony do podziału między jej członków.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze 
rozporządzenia, wysokość składki członkowski ej płaconej przez zakłady ubezpieczeń 
na rzecz Izby, uwzględniając zadania Izby określone w  ustawie.  
4. Sposób opłacania i  egzekwowania składki oraz ustalania wysokości odsetek 
za nieterminowe jej opłacanie określa statut Izby.  
Rozdział 17  
Przepisy karne  
Art. 430. 1. Kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje czynności 
ubezpieczeniowe lub działalność reasekuracyjną,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1, 
działając w  imieniu osoby prawnej.  
©Kancelaria Sejmu   s. 295/319 
 
07.05.2019  
 Art. 431. 1. Kto, nie będąc uprawnionym przez zakład ubezpieczeń, zawiera 
w jego imieniu umowy ubezpieczenia,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
2. Tej samej karze p odlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1, 
działając w  imieniu osoby prawnej.  
Art. 432. 1. Kto, nie będąc uprawnionym przez zakład reasekuracji, zawiera 
w jego imieniu umowy reasekuracji,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbaw ienia wolności do 
lat 2.  
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego  w ust. 1, 
działając w  imieniu osoby prawnej.  
Art. 433. 1. Kto przy wykonywaniu obowiązków określonych w  ustawie ogłasza 
dane i  informacje nieprawdziwe albo przedstawia  je organowi zakładu ubezpieczeń, 
organowi zakładu reasekuracji, władzom państwowym lub osobie powołanej do 
badania sprawozdań finansowych,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
2. Jeżeli sprawca działa nieumyśln ie, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
roku.  
Art. 434. Kto, będąc członkiem zarządu, członkiem rady nadzorczej, 
a w przypadku spółki europejskiej, w  której przyjęto system monistyczny – członkiem 
rady administrującej , lub likwidatorem zakładu ubezpieczeń albo zakładu 
reasekuracji, przedstawia organowi nadzoru dane i  informacje nieprawdziwe albo 
w inny sposób wprowadza w  błąd ten organ,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
Art. 435. Kto, będąc członkiem zarządu zakładu ubezpieczeń, a  w przypadku 
spółki europejskiej, w  której przyjęto system monistyczny – członkiem rady 
administrującej, albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o  ogłoszenie upadłości 
zakładu ubezpieczeń pomimo po wstania warunków uzasadniających według 
przepisów upadłość zakładu ubezpieczeń,  
©Kancelaria Sejmu   s. 296/319 
 
07.05.2019  
 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
roku.  
Art. 436. Kto, będąc członkiem zarządu zakładu reasekuracji, a  w przypadku 
spółki europejskiej,  w której przyjęto system monistyczny – członkiem rady 
administrującej, albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o  ogłoszenie upadłości 
zakładu reasekuracji pomimo powstania warunków uzasadniających według 
przepisów upadłość zakładu reasekuracji,  
podlega grz ywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
roku.  
Art. 437. 1. Kto, wykonując działalność gospodarczą, nie będąc zakładem 
ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji, używa w  nazwie albo do określenia 
wykonywanej działalności lub w  reklamie wyrazów wskazujących na wykonywanie 
działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
roku.  
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1, 
działając w  imieniu osoby prawnej.  
Art. 438. Dyrektor głównego oddziału, który nie wykonuje obowiązków, 
o których mowa w  art. 198 ust. 6 albo 8, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
roku.  
Art. 439. 1. Kto, będąc obowiązanym do zacho wania tajemnicy, o  której mowa 
w art. 35 ust. 1, ujawnia ją lub wykorzystuje,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu, o  którym mowa w  ust. 1, w  celu 
osiągnięcia korzyści mająt kowej lub osobistej,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 5.  
Art. 440. 1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy, o  której mowa 
w art. 372 ust.  1, ujawnia ją lub wykorzystuje,  
podlega grzywnie, karze ograni czenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 2.  
©Kancelaria Sejmu   s. 297/319 
 
07.05.2019  
 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu, o  którym mowa w  ust. 1, w  celu 
osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,  
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 
lat 5.  
Rozdz iał 18  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 441 –479. (pominięte)  
Rozdział 19  
Przepisy przejściowe i  dostosowujące  
Art. 480. 1. Zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub 
reasekuracyjnej udzielone lub zachowane w  mocy na podstawie przepi sów ustawy 
uchylanej w  art. 503 pozostają w  mocy.  
2. W stosunku do zakładów ubezpieczeń, które uzyskały lub zachowały 
zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w  zakresie ubezpieczeń, 
o których mowa w  dziale I  w grupie 3  załącznika do ustawy uchylanej w  art. 503, 
uznaje się, że posiadają one zezwolenie na wykonywanie działalności 
ubezpieczeniowej w  zakresie ubezpieczeń, o których mowa w  dziale I  w grupie 
3 załącznika do ustawy.  
Art. 481. 1. Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy uchylane j 
w art. 503 i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się przepisy 
ustawy, w  zakresie, w  jakim ustawa, w  takich samych sprawach jak te, w  których 
postępowania wszczęto, uprawnia organ nadzoru do wydawania decyzji lub aktów 
zawierających  takie same rozstrzyg nięcia, jak decyzje lub akty, które mogłyby być 
wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej w  art. 503. 
2. Decyzje i  inne akty nadzorcze wydane przez organ nadzoru na podstawie 
przepisów ustawy uchylanej  w art. 503 pozostają w  mocy  w zakresie, w  jakim ustawa, 
w takich samych sprawach jak te, w  których te decyzje lub akty zostały wydane, 
uprawnia organ nadzoru do wydawania decyzji lub aktów zawierających takie same 
rozstrzygnięcia, jak decyzje lub akty wydane na podstawie przepisów u stawy 
uchylanej w  art. 503. 
Art. 482. 1. Do umów ubezpieczenia zawartych przed dniem wejścia w  życie 
ustawy stosuje się przepisy ustawy, z  tym że:  
©Kancelaria Sejmu   s. 298/319 
 
07.05.2019  
 1) do umów ubezpieczenia na cudzy rachunek zawartych przed dniem 1  kwietnia 
2016  r. przepisy  art. 19 i art. 21 stosuje się w  przypadku:  
a) wyrażenia przez ubezpieczonego zgody na udzielenie ochrony 
ubezpieczeniowej lub zgody na finansowanie kosztu składki 
ubezpieczeniowej po dniu 31  marca 2016  r., 
b) przedłużenia lub wznowienia ochrony ubezpiecze niowej po dniu 31  marca 
2016  r.; 
2) przepis  art. 18 stosuje się do umów ubezpieczenia zawartych przed dniem 
1 kwietnia 2016  r. w zakresie zdarzeń występujących po dniu 31  marca 2016  r. 
2. Przepis  art. 26 stosuje się do:  
1) umów ubezpieczenia na życie, o  których mowa w dziale I  w grupie 3  załącznika 
do ustawy, oraz umów ubezpieczenia na życie lub dożycie, w  których 
świadczenie zakładu ubezpieczeń z  tytułu dożycia jest równe składce 
ubezpieczeniowej powiększonej o  określony w  umowie ubezpieczenia 
wskaźnik, za wartych po dniu 31  grudnia 2015  r.; 
2) zawartych na cudzy rachunek, do dnia 31  grudnia 2015  r., umów ubezpieczenia 
na życie, o  których mowa w  dziale I w  grupie 3  załącznika do ustawy, oraz 
zawartych na cudzy rachunek, do dnia 31  grudnia 2015  r., umów ubezp ieczenia 
na życie lub dożycie, w  których świadczenie zakładu ubezpieczeń z  tytułu 
dożycia jest równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o  określony 
w umowie ubezpieczenia wskaźnik, jeżeli zgoda ubezpieczonego na udzielenie 
ochrony ubezpieczeniowej zosta ła wyrażona po dniu 31  grudnia 2015  r. 
Art. 483. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji dostosują skład zarządu do 
wymogów określonych w  ustawie, w  terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
ustawy.  
2. Do czasu dostosowania składu zarządu zgodnie  z ust. 1 zakład ubezpieczeń 
i zakład reasekuracji zapewniają zgodność składu zarządu z  wymogami określonymi 
w przepisach dotychczasowych.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji informują organ nadzoru o  osobach 
nadzorujących w  tym zakładzie inne kluczowe  funkcje, w  terminie 7  dni od dnia 
wejścia w  życie ustawy. Przepis  art. 49 stosuje się odpowiednio.  
Art. 484. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 13 ust. 6, art. 22 
ust. 6, art. 26 ust. 2, art. 35b ust. 3, art. 166 ust. 1, art. 166 ust. 3 oraz art.  174 ust. 2 
ustawy  uchylanej w  art. 503 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów 
©Kancelaria Sejmu   s. 299/319 
 
07.05.2019  
 wykonawczych wydanych na podstawie  art. 23 ust. 8, art. 38 ust. 9, art. 43 ust. 3, 
art. 72 ust. 1 i 2, art. 84 ust. 3 i art. 337 ust. 2, nie dłużej jednak niż  przez 12  miesięcy 
od dnia wejścia w  życie ustawy.  
2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 81 ust. 2 pkt 6 lit. a ustawy 
zmienianej w  art. 446 zachowują moc do dnia wejścia w  życie nowych przepisów 
wykonawczych wydanych na podstawie  art. 81 ust. 2 pkt 6 lit. a ustawy zmienianej 
w art. 446, nie dłużej jednak niż przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy.  
Art. 485. 1. Komisja Egzaminacyjna dla Aktuariuszy utworzona na podstawie 
przepisów ustawy uchylanej w  art. 503 staje się Komisją.  
2. Osoby w chodzące w  skład Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy w  dniu 
wejścia w  życie ustawy zachowują swoje funkcje do czasu ich odwołania przez 
ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru.  
3. Rejestr aktuariuszy prowadzony na podstawie przepisów ustawy uchylanej 
w art. 503 staje się rejestrem aktuariuszy.  
Art. 486. 1. Polska Izba Ubezpieczeń utworzona na podstawie przepisów ustawy 
uchylanej w  art. 503 staje się Izbą.  
2. Mandaty członków Zarządu Polskiej Izby Ubezpieczeń oraz Ko misji 
Rewizyjnej Polskiej Izby Ubezpieczeń, pełniących funkcję w  dniu wejścia w  życie 
ustawy zachowują moc i  wygasają z  upływem kadencji, na którą członkowie ci zostali 
powołani.  
3. W terminie 2  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy Izba przekaże dane 
i informacje zgromadzone w  bazach danych, o  których mowa w  art. 220 ust.  2 pkt  7 
ustawy uchylanej w  art. 503, Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.  
Art. 487. 1. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który do dnia 
31 grudnia 2015  r. otworzy likwid ację, może, za zgodą organu nadzoru, wykonywać 
działalność zgodnie z  dotychczasowymi przepisami także po dniu wejścia w  życie 
ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31  grudnia 2018  r. w przypadku likwidacji 
dobrowolnej, a  w przypadku likwidacji przymusowej – do dnia 31  grudnia 2020  r., 
jeżeli zakład ten:  
1) złoży wniosek do organu nadzoru o  wyrażenie zgody na wykonywanie 
działalności zgodnie z  dotychczasowymi przepisami;  
©Kancelaria Sejmu   s. 300/319 
 
07.05.2019  
 2) nie wchodzi w  skład grupy albo wszystkie zakłady ubezpieczeń lub zakłady 
reasekuracji  wchodzące w  skład grupy przestały zawierać nowe umowy 
ubezpieczenia lub nowe umowy reasekuracji;  
3) będzie przedkładał organowi nadzoru sprawozdania roczne w  sprawie postępów 
osiągniętych w  zakresie likwidacji;  
4) zakończy likwidację do dnia 31  grudnia 2018  r. – w przypadku likwidacji 
dobrowolnej, a  w przypadku likwidacji przymusowej – do dnia 31  grudnia 
2020  r. 
2. Organ nadzoru, w  drodze decyzji, może skrócić terminy, o  których mowa  
w ust. 1, jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w  ocenie or ganu nadzoru 
nie czyni wystarczających postępów w  celu zakończenia likwidacji.  
3. Organ nadzoru przekazuje organom nadzorczym państw członkowskich Unii 
Europejskiej wykaz zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji, o  których mowa  
w ust. 1. 
Art. 488. 1. Z akład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przekazują organowi 
nadzoru dane i  informacje, o  których mowa w  art. 335, za okresy roczne, nie później 
niż: 
1) 20 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym międ zy 30 czerwca 2016  r. a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 18 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2017  r. a 31 grudnia 2017  r.; 
3) 16 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2018  r. a 31 grudnia 2018  r. 
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przekazują organowi nadzoru dane 
i informacje, o  których mowa  w art. 335, za okresy kwartalne w  roku obrotowym, nie 
późn iej niż:  
1) 8 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do 
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2016  r. 
a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 7 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do  
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2017  r. 
a 31 grudnia 2017  r.; 
©Kancelaria Sejmu   s. 301/319 
 
07.05.2019  
 3) 6 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do 
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2018  r. 
a 31 grudnia  2018  r. 
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji ujawniają sprawozdania 
o wypłacalności i  kondycji finansowej, o  których mowa w  rozdziale 11, nie później 
niż: 
1) 20 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przy padającym między 30  czerwca 2016  r. a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 18 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2017  r. a 31 grudnia 2017  r.; 
3) 16 tygodni od ostatniego dnia roku obrotoweg o – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2018  r. a 31 grudnia 2018  r. 
Art. 489. 1. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posiadający 
udziały kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, 
dominujący podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany 
przekazują organowi nadzoru dane i informacje, o  których mowa w  art. 410, za okresy 
roczne, nie później niż:  
1) 26 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2016  r. a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 24 tygodnie od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym 
kończącym się w  dniu przypadającym m iędzy 30  czerwca 2017  r. a 31 grudnia 
2017  r.; 
3) 22 tygodnie od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym 
kończącym się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2018  r. a 31 grudnia 
2018  r. 
2. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany przedkładają do 
organu n adzoru informacje, o  których mowa  w art. 410, za okresy kwartalne w  roku 
obrotowym, nie później niż:  
©Kancelaria Sejmu   s. 302/319 
 
07.05.2019  
 1) 14 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do 
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2016  r. 
a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 13 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do 
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2017  r. 
a 31 grudnia 2017  r.; 
3) 12 tygodni od ostatniego dnia kwartału w  roku obrotowym – w odniesieniu do 
kwartałów kończących się w  dniu przypadającym między 1  stycznia 2018  r. 
a 31 grudnia 2018  r. 
3. Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w  innym zakładzie 
ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, zakład reasekuracji posiadający udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, dominujący 
podmiot ubezpieczeniowy i  dominujący podmiot nieregulowany, ujawniają 
sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej na poziomie grupy, o  którym 
mowa  w art. 412, nie później  niż: 
1) 26 tygodni od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym kończącym 
się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2016  r. a 31 grudnia 2016  r.; 
2) 24 tygodnie od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym 
kończącym się w  dniu przypadaj ącym między 30  czerwca 2017  r. a 31 grudnia 
2017  r.; 
3) 22 tygodnie od ostatniego dnia roku obrotowego – w roku obrotowym 
kończącym się w  dniu przypadającym między 30  czerwca 2018  r. a 31 grudnia 
2018  r. 
Art. 490. 1. W  okresie od dnia 1  stycznia 2016  r. do  dnia 31  grudnia 2025  r. 
zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji klasyfikują pozycje podstawowych środków 
własnych do kategorii 1  podstawowych środków własnych, jeżeli:  
1) pozycje podstawowych środków własnych zostały wyemitowane przed dniem 
18 stycznia 2 015 r.; 
2) w dniu 31  grudnia 2015  r. pozycje podstawowych środków własnych mogłyby 
stanowić środki własne zakładu, do wysokości 50% mniejszej z  dwóch wartości: 
marginesu wypłacalności oraz środków własnych zakładu, zgodnie z prze pisami 
art. 148 ust.  4 pkt  3 i ust. 5 ustawy uchylanej w  art. 503; 
3) zgodnie  z art. 246 ust.  1–4, pozycje podstawowych środków własnych nie 
byłyby klasyfikowane do kategorii 1  ani 2.  
©Kancelaria Sejmu   s. 303/319 
 
07.05.2019  
 2. W okresie od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2025  r. zakład 
ubezpieczeń i  zakład rea sekuracji klasy fikują pozycje podstawowych środków 
własnych do kategorii 2  podstawowych środków własnych, jeżeli:  
1) pozycje podstawowych środków własnych zostały wyemitowane przed dniem 
18 stycznia 2015  r.; 
2) w dniu 31  grudnia 2015  r. pozycje podstawowych środków własnych mogłyby 
stanowić środki własne zakładu, do wysokości 25% środków własnych zgodnie 
z przepisami  art. 148 ust.  4 pkt  2 ustawy uchylanej w  art. 503. 
2a. Przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35  wydane na 
podstawi e upoważnienia zawartego w  art. 135 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE stosuje 
się w  odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji lokujących środki 
finansowe w  zbywalne papiery wartościowe i  inne instrumenty finansowe oparte na 
pożyczkach przekszt ałconych wyemitowane przed dniem 1  stycznia 2011  r., 
w przypadku gdy po dniu 31  grudnia 2014  r. zostały dodane nowe ekspozycje bazowe 
lub ekspozycje zostały zastąpione.  
3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które obliczają kapitałowy wymóg 
wypłacaln ości według formuły standardowej, w  kolejnych latach kalendarzowych 
przy obliczaniu podmodułu ryzyka koncentracji aktywów oraz podmodułu ryzyka 
spreadu stosują standardowe parametry w  odniesieniu do ekspozycji wobec rządów 
centralnych państw członkowskich Unii Europejskiej lub banków centralnych, 
denominowanych i  finansowanych w  walucie krajowej dowolnego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z  poniższymi zasadami:  
1) do dnia 31  grudnia 2017  r. standardowe parametry w  odniesieniu do ekspozycji 
wobec rządów centralnych państw członkowskich Unii Europejskiej lub banków 
centralnych, denominowanych i  finansowanych w  walucie krajowej dowolnego 
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, są 
równe standardowym parametrom, k tóre miałyby zastosowanie do takich 
ekspozycji denominowanych i  finansowanych w  walucie krajowej danego rządu 
centralnego lub banku centralnego;  
2) w 2018  r. standardowe parametry w  odniesieniu do ekspozycji wobec rządów 
centralnych państw członkowskich Un ii Europejskiej lub banków centralnych, 
denominowanych i  finansowanych w  walucie krajowej dowolnego innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej są 
zmniejszane o  80%;  
©Kancelaria Sejmu   s. 304/319 
 
07.05.2019  
 3) w 2019  r. standardowe parametry w  odniesieniu do ekspozyc ji wobec rządów 
centralnych państw członkowskich Unii Europejskiej lub banków centralnych, 
denominowanych i  finansowanych w  walucie krajowej dowolnego innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej są 
zmniejszane o  50%.  
3a. W okresie do dnia 31  grudnia 2023  r. zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji obliczające kapitałowy wymóg wypłacalności według formuły 
standardowej obliczają standardowe parametry podmodułu ryzyka cen akcji dla akcji 
typu 1, o  których mowa w  art. 168 rozporząd zenia delegowanego Komisji (UE) 
2015/35, nabytych do dnia 1  stycznia 2016  r. i nieobjętych ryzykiem cen akcji 
opartym na czasie trwania, o  którym mowa w  art. 304 dyrektywy 2009/138/WE, 
zgodnie z  następującymi zasadami:  
1) standardowy parametr stosowany do obliczania podmodułu ryzyka cen akcji 
stanowi średnią ważoną:  
a) parametru stosowanego do obliczania podmodułu ryzyka cen akcji zgodnie 
z art. 170 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35,  
b) parametru stosowanego do obliczania podmodułu ryz yka cen akcji zgodnie 
z art. 169 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35;  
2) waga parametru, o  którym mowa w  pkt 1 lit. b, jest zwiększana co najmniej 
liniowo na koniec każdego roku kalendarzowego, od 0% w  roku 2016  do 100% 
w dniu 1  styczni a 2023  r. 
4. Przepisy  ust. 1–3 stosuje się odpowiednio na poziomie grupy.  
Art. 491. 1. Jeżeli w  dniu 31  grudnia 2015  r. zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji posiadały środki własne w wy sokości nie niższej niż margines 
wypłacalności w  rozumieniu przepisów ustawy uchylanej w  art. 503 i  w dniu wejścia 
w życie ustawy nie posiadają dopuszczonych środków własnych w  wysokości nie 
niższej niż kapitałowy wymóg wypłacalności, organ nadzoru, w  drodze decyzji, 
wyraża zgodę na podjęcie przez zakład niezbędnyc h środków w  celu przywrócenia 
poziomu dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu 
wypłacalności lub obniżenia profilu ryzyka w  celu zapewnienia zgodności 
z kapitałowym wymogiem wypłacalności do dnia 31  grudnia 2017  r. 
2. W okresie, o  którym mowa  w ust. 1, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
co 3  miesiące przedkładają organowi nadzoru sprawozdanie, w  którym wskazują 
podjęte środki i  postępy dokonane w  celu przywrócenia poziomu dopuszczonych 
©Kancelaria Sejmu   s. 305/319 
 
07.05.2019  
 środków własnych na pokrycie kapitałowego wy mogu wypłacalności lub obniżenia 
profilu ryzyka w  celu zapewnienia zgodności z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności.  
3. Organ nadzoru cofa zgodę, o  której mowa  w ust. 1, jeżeli sprawozdanie 
wykaże, że w  okresie od dnia stwierdzenia niezgodności z  kapitałowym  wymogiem 
wypłacalności do dnia przedłożenia sprawozdania nie dokonano znacznych postępów 
w przywracaniu poziomu dopuszczonych środków własnych na pokrycie 
kapitałowego wymogu wypłacalności lub w  obniżaniu profilu ryzyka w  celu 
zapewnienia zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności.  
4. Przepisy  ust. 1–3 stosuje się odpowiednio na poziomie grupy oraz gdy zakład 
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w  innym 
zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji albo zakład ubezpiecz eń lub zakład 
reasekuracji wchodzący w  skład tej samej grupy posiada środki własne na pokrycie 
marginesu wypłacalności, ale nie jest spełniony kapitałowy wymóg wypłacalności 
grupy.  
Art. 492. W okresie do dnia 31  marca 2022  r. krajowy zakład ubezpieczeń lub  
krajowy zakład reasekuracji, który nie jest jednostką zależną innego zakładu 
ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, może złożyć wniosek do organu nadzoru 
będącego organem sprawującym nadzór nad grupą o  zgodę na obliczanie wymogu 
wypłacalności części grupy oraz kapitałowych wymogów wypłacalności niektórych 
zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji wchodzących w  skład grupy przy 
zastosowaniu modelu wewnętrznego, jeżeli spełnione są poniższe warunki:  
1) podmiot dominujący najwyższego szczebla w  grupie ma si edzibę na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) profil ryzyka części grupy różni się znacząco od profilu ryzyka pozostałej części 
grupy.  
Art. 493. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które w  dniu 31  grudnia 
2015 r. posiadały środki własne w  wysokości nie niższej niż margines wypłacalności, 
ale nie posiadają dopuszczonych podstawowych środków własnych w wysokości nie 
niższej niż minimalny wymóg kapitałowy, zapewniają zgodność z  minimalnym 
wymogiem kapitałowym w terminie do dnia 31  grudnia 2016  r. 
2. W przypadku niespełnienia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji 
zgodności z  minimalnym wymogiem kapitałowym w  terminie, o  którym mowa 
w ust. 1, organ nadzoru cofa zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji 
©Kancelaria Sejmu   s. 306/319 
 
07.05.2019  
 zezwolenie na wykonywanie d ziałalności ubezpieczeniowej lub działalności 
reasekuracyjnej.  
Art. 494. W okresie do dnia 31  grudnia 2020  r. zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji dane dotyczące kapitałowego wymogu wypłacalności, o  których mowa 
w art. 285 ust. 5, mogą prezentować łącz nie. 
Art. 495. W okresie do dnia 31  grudnia 2017  r. zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji stosują wartości procentowe, o  których mowa w  art. 273 ust. 1, wyłącznie 
w odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności obliczonego według formuły 
standardowej . 
Art. 496. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą, za zgodą organu 
nadzoru, wydaną w  drodze decyzji, stosować przejściową korektę do odpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka w  odniesieniu do 
dopuszczalnych zobowiązań z tytułu zawartych umów ubezpieczenia 
i dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji (środek 
przejściowy dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka). Organ nadzoru może 
wydać taką zgodę, w  szczególności gdy stosowanie przez zakład ubez pieczeń i  zakład 
reasekuracji środka przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od 
ryzyka nie doprowadzi do nadmiernej ekspozycji na ryzyko zakładu ubezpieczeń 
i zakładu reasekuracji.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosujące środek pr zejściowy 
dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka:  
1) nie uwzględniają dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji przy obliczaniu korekty z  tytułu zmienności do o dpowiedniej 
struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka;  
2) nie stosują środka przejściowego dotyczącego rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych, o  którym mowa w  art. 497; 
3) w sprawozdaniu o  wypłacalności i  kondycji finansowej, o  którym mowa 
w rozdziale 11, ujawniają, że stosują środek przejściowy dotyczący stóp 
procentowych wolnych od ryzyka oraz ocenę ilościową wpływu niestosowania 
tego środka przejściowego na sytuację finansową zakładu.  
©Kancelaria Sejmu   s. 307/319 
 
07.05.2019  
 3. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają przejściową korektę do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka dla każdej 
waluty jako iloczyn:  
1) różnicy między:  
a) efektywną roczną stopą oprocentowania, odpowiadającą pojedynczej stopie 
dyskontowej, dla której wartość rezerw  techniczno -ubezpieczeniowych 
portfela dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji jest równa wartości rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
portfela dopuszczalnych zobo wiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji, ustalonej z  uwzględnieniem technicznych stóp 
oprocentowania stosowanych przez zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji w  dniu 31  grudnia 2015  r. a 
b) efektywną roczną stopą oprocentowania, odpowiadającą pojedynczej stopie 
dyskontowej, dla której oczekiwana wartość obecna przepływów 
pieniężnych portfela dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
ubezpieczenia lub dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów 
reasekuracji jest równa najlepszemu oszacowaniu portfela dopuszczalnych 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub portfela 
dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji, 
obliczonego z  uwzględnieniem zmian wartości pieniądza w  czasie, przy 
zastosowaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka oraz  
2) wskaźnika procentowego, o  którym mowa w  ust. 4. 
4. Stosowany przy obliczaniu przejściowej korekty do odpowiedniej struktury 
terminow ej stopy procentowej wolnej od ryzyka wskaźnik procentowy zmniejsza się 
liniowo na koniec każdego roku kalendarzowego, od 100% w  ciągu roku 
rozpoczynającego się w  dniu 1  stycznia 2016  r. do 0% w  ciągu roku rozpoczynającego 
się w  dniu 1  stycznia 2032  r. 
5. Jeżeli zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują korektę z  tytułu 
zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od 
ryzyka, przez odpowiednią strukturę terminową stopy procentowej wolnej od ryzyka, 
©Kancelaria Sejmu   s. 308/319 
 
07.05.2019  
 o której mowa w  ust. 3 pkt 1 lit. b, należy rozumieć skorygowaną strukturę terminową 
stopy procentowej wolnej od ryzyka.  
6. Dopuszczalne zobowiązania z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia 
i dopuszczalne zobowiązania z  tytułu zawartych umów reasekuracji oznaczają 
wyłącznie zobowiąz ania z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia i  zobowiązania 
z tytułu zawartych umów reasekuracji, które spełniają następujące wymogi:  
1) umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji powodujące powstanie 
zobowiązań z  tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub zobo wiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji zostały zawarte pr zed dniem 1  stycznia 2016  r., 
z wyłączeniem umów przedłużonych lub odnowionych tego dnia lub później;  
2) zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji ustaliły wartość rezerw techniczno -
-ubezpieczeni owych na dzień 31  grudnia 2015  r. w  celu pokrycia tych 
zobowiązań;  
3) przepisu  art. 227 nie stosuje się do dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu  
zawartych umów ubezpieczenia i dopuszczalnych zobowiązań z  tytułu 
zawartych umów reasekuracji.  
Art. 497. 1. Zakład  ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą, za zgodą organu 
nadzoru, wydaną w  drodze decyzji, stosować przejściowe odliczenie w  stosunku do 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych (środek przejściowy dotyczący rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych). Organ nadzoru  może wydać taką zgodę, 
w szczególności gdy stosowanie przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji 
środka przejściowego dotyczącego rezerw techniczno -ubezpieczeniowych nie 
doprowadzi do nadmiernej ekspozycji na ryzyko zakładu ubezpieczeń i  zakładu 
reasekuracji.  
2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji obliczają przejściowe odliczenie 
w stosunku do rezerw techniczno -ubezpie czeniowych  w podziale na jednorodne grupy 
ryzyka.  
3. Przejściowe odliczenie w  stosunku do rezerw techniczno -ubezpieczeniowych 
jest równe iloczynowi:  
1) różnicy między:  
a) wartością rezerw techniczno -ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, 
ustaloną na dzień 1  stycznia 2016  r. zgodnie z  art. 224, pomniejszoną 
o kwoty należne z  umów reasekuracji i  od spółek celowych a  
©Kancelaria Sejmu   s. 309/319 
 
07.05.2019  
 b) wartośc ią rezerw techniczno -ubezpieczeniowych, ustaloną na dzień 
31 grudnia 2015  r., pomniejszoną o  kwoty należne z  umów reasekuracji 
oraz 
2) wskaźnika procentowego, o  którym mowa  w ust. 4. 
4. Stosowany przy obliczaniu środka przejściowego dotyczącego rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych wskaźnik procentowy zmniejsza się liniowo na koniec 
każdego roku kalendarzowego, od 100% w  ciągu roku rozpoczynającego się w  dniu 
1 stycznia 2016  r. do 0% w  ciągu roku rozpoczynającego się w  dniu 1  stycznia 2032  r. 
5. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje w  dniu 1  stycznia 
2016  r. korektę z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka, zakład ustala wartość, o  której mowa  w ust. 3 pkt  1 
lit. a, stosując korektę z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej 
stopy procentowej wolnej od ryzyka z  tego dnia.  
6. Jeżeli profil ryzyka zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji istotnie się 
zmienił, organ nadzoru może, w  drodze decyzji, wydanej z  urzędu lub na w niosek 
danego zakładu, zobowiązać zakład do ustalania wartości rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych, oraz w  uzasadnionych przypadkach do obliczania kwoty korekty 
z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej 
od ryzyka, w ykorzystywanych do obliczania przejściowego odliczenia w  stosunku do 
rezerw techniczno -ubezpieczeniowych, co 24  miesiące lub częściej.  
7. W przypadku gdy stosowanie przez dany zakład ubezpieczeń i  zakład 
reasekuracji środka przejściowego dotyczącego rezer w techniczno -
-ubezpieczeniowych pociągałoby za sobą zmniejszenie wymogów dotyczących 
posiadanych środków finansowych w  porównaniu z  wymogami obowiązującymi 
w dniu 31  grudnia 2015  r., organ nadzoru może ograniczyć, w  drodze decyzji, 
stosowanie przez dany za kład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji tego środka 
przejściowego.  
8. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji nie wykonają 
decyzji, o  której mowa  w ust. 7, organ nadzoru może nakładać kary pieniężne, 
o których mowa w  art. 362 ust.  1 pkt  1 i 2. 
9. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosujące środek przejściowy 
dotyczący rezerw techniczno -ubezpie czeniowych nie mogą stosować środka 
przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka.  
©Kancelaria Sejmu   s. 310/319 
 
07.05.2019  
 10. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracj i, które wykazują niezgodność 
z kapitałowym wymogiem wypłacalności bez stosowania środka przejściowego 
dotyczącego rezerw techniczno -ubezpieczeniowych, przedkładają raz w  roku 
organowi nadzoru sprawozdanie o  podjętych środkach i  postępach na rzecz 
przywró cenia przed końcem okresu, o  którym mowa w  ust. 4, poziomu 
dopuszczonych środków własnych pokrywającego kapitałowy wymóg wypłacalności 
lub obniżenia profilu ryzyka w  celu przywrócenia zgodności z  kapitałowym 
wymogiem wypłacalności.  
11. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji w  sprawozdaniu o wypłacalności 
i kondycji finansowej, o  którym mowa w  rozdziale 11, ujawniają, że stosują środek 
przejściowy dotyczący rezerw techniczno -ubezpieczeniowych oraz ocenę ilościową 
wpływu niestosowania tego środka przejścio wego na sytuację finansową zakładu.  
Art. 498. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji, które stosują:  
1) środek przejściowy dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka albo  
2) środek przejściowy dotyczący rezerw techniczno -ubezpieczeniowych  
‒ jeżeli  stwierdzą, że nie osiągną do końca okresu stosowania środka przejściowego 
zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności bez stosowania tego środka 
przejściowego, niezwłocznie informują o  tym organ nadzoru.  
2. Organ nadzoru wymaga od zakładu ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji 
podjęcia niezbędnych działań w  celu zapewnienia zgodności z  kapitałowym 
wymogiem wypłacalności do końca okresu stosowania środka przejściowego 
dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środka przejściowego 
dotyczącego rezer w techniczno -ubezpiecze niowych.  
3. W ciągu 2  miesięcy od dnia stwierdzenia, zgodnie  z ust. 1, że do końca okresu 
stosowania środka przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka 
albo środka przejściowego dotyczącego rezerw techniczno -ubez pieczeniowych zakład 
nie osiągnie zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności bez stosowania 
środka przejściowego, zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji przedkładają 
organowi nadzoru plan stopniowego wdrożenia działań mających na celu 
ustanowienie p oziomu dopuszczonych środków własnych pokrywającego kapitałowy 
wymóg wypłacalności lub obniżenie profilu ryzyka w  celu zapewnienia zgodności 
z kapitałowym wymogiem wypłacalności bez stosowania środka przejściowego do 
końca okresu stosowania środka przejści owego.  
©Kancelaria Sejmu   s. 311/319 
 
07.05.2019  
 4. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą uaktualnić plan, o  którym 
mowa  w ust. 3. 
5. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji co roku przedkładają organowi 
nadzoru sprawozdanie, w  którym wskazują podjęte środki i  poczynione postępy 
w celu za pewnienia zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności do końca 
okresu stosowania środka przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od 
ryzyka albo środka przejś ciowego dotyczącego rezerw techniczno -
-ubezpieczeniowych.  
6. Organ nadzoru cofa zgod ę na stosowanie środka przejściowego dotyczącego 
stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środka przejściowego dotyczącego rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych, jeżeli po zapoznaniu się ze sprawozdaniem, o  którym 
mowa w  ust. 5, stwierdzi, że zapewnienie zg odności z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności do końca okresu stosowania środka przejściowego nie jest możliwe.  
7. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji stosują środek 
przejściowy dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środek 
przejściowy dotyczący rezerw techniczno -ubezpieczeniowych, przeprowadzają ocenę 
ciągłej zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności i  minimalnym wymogiem 
kapitałowym z uwzględnieniem i  bez uwzględnienia tych środków przejściowych.  
8. Organ nadzoru może , w drodze decyzji, nałożyć narzut kapitałowy dla zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, w  przypadku gdy profil ryzyka zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji znacząco odbiega od założeń stanowiących 
podstawę stosowanego przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji środka 
przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka lub  środka 
przejściowego dotyczącego rezerw techniczno -ubezpieczeniowych.  
9. W przypadku, o  którym mowa  w ust. 8, narzut kapitałowy jest współmierny 
do istotnych ryzy k wynikających z  faktu, że profil ryzyka zakładu znacząco odbiega 
od założeń, stanowiących podstawę stosowania środka przejściowego dotyczącego 
stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środka przejściowego dotyczącego rezerw 
techniczno -ubez pieczeniowych.  Przepisy art.  270 stosuje się.  
Art. 499. Przepisy art.  496–498 stosuje się odpowiednio na poziomie grupy.  
Art. 500. 1. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji mogą, przed dniem 
1 stycznia 2016  r., wystąpić do organu nadzoru o:  
1) zgodę na stosowanie, po dniu 31  grudnia 2015  r., korekty dopasowującej do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka przy 
©Kancelaria Sejmu   s. 312/319 
 
07.05.2019  
 obliczaniu najlepszego oszacowania portfela zobowiązań z  tytułu zawartych 
umów ubezpieczenia lub zobowiązań z  tytułu zawartych umów reasekuracji;  
2) zgodę na stosowanie, po dniu 31  grudnia 2015  r., korekty z  tytułu zmienności do 
odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka przy 
obliczaniu najlepszego oszacowania;  
3) zatwierdzenie, dla poszczególnych pozycji uzup ełniających środków własnych, 
kwoty pieniężnej albo metody stosowanej do wyznaczania kwoty pieniężnej, 
które po dniu 31  grudnia 2015  r. będą przez zakład uwzględniane przy okreś - 
laniu środków własnych zakładu;  
4) zatwierdzenie klasyfikacji pozycji środkó w własnych, jakie po dniu 31  grudnia  
2015  r. będą przez zakład uwzględniane przy określaniu środków własnych 
zakładu;  
5) zatwierdzenie możliwości stosowania przez zakład, po dniu 31  grudnia 2015  r., 
parametrów specyficznych dla tego zakładu przy obliczaniu  modułów ryzyka 
aktuarialnego, przy zachowaniu konstrukcji formuły standardowej;  
6) zatwierdzenie pełnego albo częściowego modelu wewnętrznego, jaki zakład 
będzie stosował po dniu 31  grudnia 2015  r. do obliczania kapitałowego wymogu 
wypłacalności;  
7) zatwi erdzenie głównych zmian modelu wewnętrznego, jaki zakład będzie 
stosował po dniu 31  grudnia 2015  r. do obliczania kapitałowego wymogu 
wypłacalności;  
8) zatwierdzanie zmian zasad wprowadzania zmian w  modelu wewnętrznym, jakie 
będą stosowane przez zakład po dniu 31  grudnia 2015  r.; 
9) zgodę na odliczenie, po dniu 31  grudnia 2015  r., z dopuszczonych środków 
własnych grupy na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, 
posiadanych przez zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji wchodzące w  skład 
grupy udzi ałów kapitałowych w  instytucjach kredytowych, instytucjach 
finansowych lub w  firmach inwestycyjnych;  
10) zgodę na obliczanie, po dniu 31  grudnia 2015  r., skonsolidowanego 
kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz kapitałowych wymogów 
wypłacalności zakła dów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji wchodzących 
w skład grupy przy zastosowaniu modelu wewnętrznego;  
11) zgodę na obliczanie, po dniu 31  grudnia 2015  r., kapitałowego wymogu 
wypła calności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji wchodzących 
©Kancelaria Sejmu   s. 313/319 
 
07.05.2019  
 w skład  grupy na podstawie modelu wewnętrznego, w  przypadku stosowania 
metody odliczeń i  agregacji;  
12) zgodę na stosowanie, po dniu 31  grudnia 2015  r., środka przejściowego 
dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środka przejściowego 
dotyczącego rez erw techniczno -ubezpieczeniowych.  
2. Zgoda, o  której mowa w  ust. 1: 
1) pkt 9  – może być wydana także z  urzędu;  
2) pkt 10  – może być wydana także na wniosek złożony przez podmioty powiązane 
zakładu albo przez podmioty powiązane dominującego podmiotu 
ubezpieczeniowego lub podmioty powiązane dominującego podmiotu 
nieregulowanego;  
3) pkt 11  – może być wydana także na wniosek złożony przez podmioty powiązane 
zakładu albo przez podmioty powiązane dominującego podmiotu 
ubezpieczeniowego lub podmioty powiąza ne dominującego podmiotu 
nieregulowanego.  
3. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą może, przed 
dniem 1  stycznia 2016  r., po przeprowadzeniu konsultacji z  pozostałymi 
zainteresowanymi organami nadzorczymi i  z podmiotem stojącym na czele grupy, 
zobowiązać podmiot stojący na czele grupy do stosowania, po dniu 31  grudnia 2015  r., 
metody odliczeń i  agregacji lub kombinacji tej metody oraz metody opierającej się na 
danych skonsolidowanych, jeżeli stosowanie wyłącznie metody opierającej się na 
danych skonsolidowanych nie byłoby właściwe.  
4. Organ nadzoru będący organem sprawującym nadzór nad grupą, w  przypadku 
zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który, przez dominujący podmiot 
ubezpieczeniowy lub przez dominujący podmiot nieregulowany,  posiada udziały 
kapitałowe w  innym zakładzie ubezpieczeń lub innym zakładzie reasekuracji lub 
w zakładzie ubezpiecze ń z siedzibą w  państwie niebędącym państwem członkowskim 
Unii Europejskiej lub w  zakładzie reasekuracji z  siedzibą w  państwie niebędącym 
państwem członkowskim Unii Europejskiej, może przed dniem 1  stycznia 2016  r. 
zatwierdzić, w  drodze decyzji, uzupełniające środki własne tego dominującego 
podmiotu ubezpieczeniowego lub tego dominującego podmiotu nie regulowanego na 
potrzeby obliczania po dni u 31 grudnia 2015  r. wypłacalności na poziomie grupy.  
5. W przypadku wydania przez organ nadzoru rozstrzygnięć w  sprawach, 
o których mowa w  ust. 1, 3 lub 4, lub w  sprawach, o  których mowa w  art. 44, art. 374 
©Kancelaria Sejmu   s. 314/319 
 
07.05.2019  
 ust. 4–11, art. 375 ust. 2, art. 376, art. 387, art. 397, art. 398, art. 404 lub art.  416–418, 
przed dniem 1  stycznia 2016  r., rozstrzygnięcia te nie mogą być stosowane przed 
dniem 1  stycznia 2016  r. 
6. W przypadku zawarcia przed dniem 1  stycznia 2016  r. porozumienia, 
o którym mowa w  art. 377, porozumi enie to nie może być stosowane przed dniem 
1 stycznia 2016  r. 
7. Określone w  art. 3 ust.  6 i 7, art.  374–377, art.  387, art.  390, art.  395, art.  397, 
art. 398, art.  404, art.  405 i  art. 416–418 zasady sprawowania nadzoru nad grupą 
stosuje się od dnia 1  stycznia 2016  r. 
Art. 501. W okresie do dnia 1  stycznia 2021  r. organ nadzoru corocznie 
przekazuje EIOPA informacje dotyczące:  
1) dostępności gwarancji długoterminowych w  ramach produktów 
ubezpieczeniowych na rynku krajowym oraz postępowania zakładów 
ubezpiec zeń i  zakładów reasekuracji jako inwestorów długoterminowych;  
2) liczby zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji stosujących:  
a) korektę dopasowującą do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
b) korektę z  tytułu zmiennośc i do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
c) środki, o  których mowa w  art. 312 ust. 4, w  okresie przedłużonym na 
podstawie  art. 312 ust. 6, 
d) podmoduł ryzyka akcji oparty na czasie trwania,  
e) środek przejściowy dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka,  
f) środek przejściowy dotyczący rezerw techniczno -ubezpieczeniowych;  
3) wpływu stosowania:  
a) korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
b) korekty z  tytułu zmiennośc i do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
c) symetrycznego mechanizmu dostosowania wymogu kapitałowego 
związanego z  inwestowaniem w  akcje,  
d) podmodułu ryzyka akcji opartego na czasie trwania,  
e) środka przejściowego dotycz ącego stóp procentowych wolnych od ryzyka,  
f) środka przejściowego dotyczącego rezerw techniczno -ubezpieczeniowych  
©Kancelaria Sejmu   s. 315/319 
 
07.05.2019  
 ‒ na sytuację finansową zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji, na rynku 
krajowym oraz w  odniesieniu do poszczególnych zakładów, w  sposób 
uniemożliwiający ich identyfikację;  
4) wpływu stosowania:  
a) korekty dopasowującej do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
b) korekty z  tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy 
procentowej wolnej od ryzyka,  
c) symetrycznego mechanizmu dostosowania wymogu kapitałowego 
związanego z  inwestowaniem w  akcje,  
d) podmodułu ryzyka akcji opartego na czasie trwania  
‒ na politykę lokacyjną zakładów ubezpieczeń i  zakładów reasekuracji oraz 
informację, czy ich stos owanie powoduje nienależne zmniejszenie kapitałowego 
wymogu wypłacalności;  
5) wpływu przedłużenia, na podstawie  art. 312 ust. 6, okresu stosowania środków, 
o których mowa w  art. 312 ust. 4, na podjęte przez zakłady ubezpieczeń i  zakłady 
reasekuracji środki  mające na celu przywrócenie poziomu dopuszczonych 
środków własnych pokrywającego kapitałowy wymóg wypłacalności lub 
obniżenie profilu ryzyka w  celu uzys kania zgodności z  kapitałowym wymogiem 
wypłacalności;  
6) w przypadku gdy zakład ubezpieczeń i  zakład r easekuracji stosują środek 
przejściowy dotyczący stóp procentowych wolnych od ryzyka albo środek 
przejściowy dotyczący rezerw techniczno -ubezpieczeniowych:  
a) realizacji planów stopniowego wdrożenia działań mających na celu 
ustanowienie poziomu dopuszczon ych środków własnych pokrywających 
kapitałowy wymóg wypłacalności lub obniżenia profilu ryzyka w  celu 
zapewnienia zgodności z  kapitałowym wymogiem wypłacalności do końca 
okresu stosowania środka przejściowego dotyczącego stóp procentowych 
wolnych od ryzyka  albo środka przejściowego dotyczącego rezerw 
techniczno -ubezpieczeniowych,  
b) prognozy zmniejszenia zależności zakładu od stosowanego środka 
przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka albo 
środka przejściowego dotyczącego rezerw techni czno -ubezpieczeniowych, 
©Kancelaria Sejmu   s. 316/319 
 
07.05.2019  
 w tym informacji na temat działań podjętych lub planowanych przez 
zakłady i  organ nadzoru.  
Art. 502. 1. W  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy zakład 
ubezpieczeń poinformuje uprawnionego z  umowy ubezpieczenia, o  które j mowa 
w art. 4 pkt 1 lub 2 ustawy  zmienianej w  art. 455, o  możliwości wyczerpania się 
określonej w  umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej, jeżeli łączna kwota 
wypłaconych odszkodowań lub innych świadczeń, przekroczyła przed dniem wejścia 
w życie ustawy, 8 0% określonej w  umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.  
2. Przekazując informację, o  której mowa w  ust. 1, zakład ubezpieczeń 
poinformuje jednocześnie uprawnionego z  umowy ubezpieczenia o  możliwości 
wytoczenia do właściwego sądu powództwa o  ukształtowanie stosunku prawnego 
wynikającego z  umowy ubezpieczenia, o  której mowa w  art. 4 pkt 1 lub 2 ustawy  
zmienianej w  art. 455, na podstawie  art. 3571 ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – 
Kodeks cywilny.  
Rozdział 20  
Przepisy końcowe  
Art. 503. Traci moc ustawa z  dnia 22 maja 2003  r. o  działalności 
ubezpieczeniowej ( Dz. U. z 2015  r. poz. 1206, 1273  i 1348).  
Art. 504. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2016  r., z wyjątkiem:  
1) art. 478, który wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia11); 
2) art. 3  ust. 1 pkt 4, 5, 12, 17, 21, 23 –25, 29, 32, 44  i 48 oraz ust.  6 i 7, art. 44, 
art. 374–377, art. 387, art. 390, art. 395, art. 397, art.  398, art.  404, art.  405, 
art. 416–418, art.  464 pkt  1 lit.  a – w zakresie art.  3 pkt  2a lit.  c, oraz art.  500, 
które  wcho dzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 18,  art. 19 i art. 21, które wchodzą w  życie z  dniem 1  kwietnia 2016  r.; 
4) art. 4  ust. 11 pkt 3, który wchodzi w  życie z  dniem 1  sierpnia 2016  r.; 
5) art. 291,  art. 335 ust. 7 i 8, art. 410 ust. 5 i 6 oraz art.  412 ust. 5, które wchodzą 
w życie z  dniem 1  stycznia 2019  r. 
  
                                                           
11) Ustawa została ogłoszona w dniu 10 listo pada 2015 r.  
©Kancelaria Sejmu   s. 317/319 
 
07.05.2019  
 Załącznik do ustawy 
z dnia 11  września 2015  r. 
PODZIAŁ RYZYKA WEDŁUG DZIAŁÓW, GRUP I  RODZAJÓW UBEZPIECZEŃ  
DZIAŁ I  
Ubezpieczenia na życie  
1. Ubezpieczenia na życie.  
2. Ubezpieczenia posagowe, zaopatrzenia dzieci.  
3. Ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z  ubezpieczeniowym funduszem 
kapitałowym, a  także ubezpieczenia na życie, w  których świadczenie zakładu 
ubezpieczeń jest ustalane w  oparciu o  określone indeksy lub i nne wartości bazowe.  
4. Ubezpieczenia rentowe.  
5. Ubezpieczenia wypadkowe i  chorobowe, jeżeli są uzupełnieniem ubezpieczeń 
wymienionych w  grupach 1 –4. 
DZIAŁ II  
Pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe  
1. Ubezpieczenia wypadku, w  tym wypadku przy pracy i  choroby zawodowej:  
1) świadczenia jednorazowe;  
2) świadczenia powtarzające się;  
3) połączone świadczenia, o  których mowa w  pkt 1 i 2; 
4) przewóz osób.  
2. Ubezpieczenia choroby:  
1) świadczenia jednorazowe;  
2) świadczenia powtarzające si ę; 
3) świadczenia kombinowane.  
3. Ubezpieczenia casco pojazdów lądowych, z  wyjątkiem pojazdów szynowych, 
obejmujące szkody w:  
1) pojazdach samochodowych;  
2) pojazdach lądowych bez własnego napędu.  
4. Ubezpieczenia casco pojazdów szynowych, obejmujące szkod y w pojazdach 
szynowych.  
5. Ubezpieczenia casco statków powietrznych, obejmujące szkody w  statkach 
powietrznych.  
6. Ubezpieczenia żeglugi morskiej i  śródlądowej casco statków żeglugi morskiej 
i statków żeglugi śródlądowej, obejmujące szkody w:  
©Kancelaria Sejmu   s. 318/319 
 
07.05.2019  
 1) statkach żeglugi morskiej;  
2) statkach żeglugi śródlądowej.  
7. Ubezpieczenia przedmiotów w  transporcie, obejmujące szkody 
w transportowanych przedmiotach, niezależnie od każdorazowo stosowanych 
środków transportu.  
8. Ubezpieczenia szkód, obejmujące szkody rzeczowe nieujęte w  grupach 3 –7, 
spowodowane przez żywioły:  
1) ogień;  
2) eksplozję;  
3) burzę;  
4) inne żywioły;  
5) energię jądrową;  
6) obsunięcia ziemi lub tąpnięcia.  
9. Ubezpieczenia pozostałych szkód rzeczowych (jeżeli nie zostały ujęte 
w grupach 3, 4, 5, 6  lub 7), wywołanych przez grad lub mróz oraz inne przyczyny (jak 
np. kradzież), jeżeli przyczyny te nie są ujęte w  grupie 8.  
10. Ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikającej 
z posiadania i  użytkowania pojazdów lądowych z  napędem własny m, łącznie 
z ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika.  
11. Ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikającej 
z posiadania i  użytkowania statków powietrznych, łącznie z  ubezpieczeniem 
odpowiedzialności przewoźnika.  
12. Ubezpieczen ia odpowiedzialności cywilnej za żeglugę morską i  śródląd ową, 
wynikającej z  posiadania i użytkowania statków żeglugi śródlądowej i  statków 
morskich, łącznie z  ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika.  
13. Ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (ubezp ieczenie 
odpowiedzialnośc i cywilnej ogólnej) nieujętej w grupach 10 –12. 
14. Ubezpieczenia kredytu, w  tym: 
1) ogólnej niewypłacalności;  
2) kredytu eksportowego, spłaty rat, kredytu hipotecznego, kredytu rolniczego.  
15. Gwarancja ubezpieczeniowa:  
1) bezpośre dnia;  
2) pośrednia.  
16. Ubezpieczenia ryzyk finansowych, w  tym: 
©Kancelaria Sejmu   s. 319/319 
 
07.05.2019  
 1) ryzyka utraty zatrudnienia;  
2) niewystarczającego dochodu;  
3) złych warunków atmosferycznych;  
4) utraty zysków;  
5) stałych wydatków ogólnych;  
6) nieprzewidzianych wydatków handlowych;  
7) utraty wartości rynkowej;  
8) utraty stałego źródła dochodu;  
9) pośrednich strat handlowych, poza wyżej wymienionymi;  
10) innych strat finansowych.  
17. Ubezpieczenia ochrony prawnej.  
18. Ubezpieczenia świadczenia pomocy na korzyść osób, które popadły 
w trudności w  czasie podróży lub podczas nieobecności w  miejscu zamieszkania.