DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 28 styczni a 2022  r. 
Poz. 209 
 
USTAWA  
z dnia 26  stycznia 2022  r. 
o zmianie ustawy o  transporcie drogowym, ustawy o  czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw1), 2), 3) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym (Dz.  U. z 2022 r. poz. 180) wprowadza się nastę-
pujące  zmiany:  
1) w odnośniku nr  1 po pkt  7 dodaje się pkt  7a w  brzmieniu:  
„7a) dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 15  marca 2006  r. w sprawie minimalnych wa-
runków  wykonania rozporządzeń (W E) nr  561/2006 i  (UE) nr  165/2014 oraz dyrektywy 2002/15/WE w  odnie-
sieniu do przepisów socjalnych dotyczących działalności w  transporcie drogowym oraz uchylającej dyrektywę 
Rady 88/599/EWG (Dz.  Urz. UE  L 102 z  11.04.2006, str.  35, Dz.  Urz. UE  L 21 z 24.01. 2009, str.  39, Dz.  Urz. 
UE L 29 z 31.01.2009, str.  45, Dz.  Urz. UE  L 256 z  29.09.2009, str.  38 oraz Dz.  Urz. UE  L 74 z 19.03.2016, 
str. 8);”; 
2) w odnośniku nr  2 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  9 i 10 w  brzmieniu:  
„9) rozporządzeni a Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2020/1054 z  dnia 15  lipca 2020  r. zmieniającego roz -
porządzenie (WE) nr  561/2006 w  odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego 
i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw ora z dziennego i  tygodniowego okresu odpo-
czynku oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  165/2014 w  odniesieniu do określania położenia za pomocą 
tachografów (Dz.  Urz. UE  L 249 z  31.07.2020, str.  1); 
10) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 20 20/1055 z  dnia 15  lipca 2020  r. zmieniającego roz -
porządzenia (WE) nr  1071/2009, (WE) nr  1072/2009 i  (UE) nr  1024/2012 w  celu dostosowania ich do zmian 
w transporcie drogowym (Dz.  Urz. UE  L 249 z  31.07.2020, str.  17).”;  
 
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2020/1057 z  dnia 15  lipca 
2020  r. ustanawiającą przepisy szczególne w  odniesieniu do dyrektywy 96/71/WE i  dyrektywy 2014/67/UE dotyczące delegowania 
kierowców w  sektorze transp ortu drogowego oraz zmieniającą dyrektywę 2006/22/WE w  odniesieniu do wymogów w  zakresie 
egzekwowania przepisów oraz rozporządzenie (UE) nr  1024/2012  (Dz. Urz. UE  L 249 z  31.07.2020, str.  49). 
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Parlamen tu Europejskiego i  Rady (UE) 2020/1054 z  dnia 15  lipca 2020  r. zmieniającego rozporządzenie (WE) 
nr 561/2006 w  odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i  tygodniowego czasu prowadzenia  
pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego  i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  165/2014  
w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz.  Urz. UE  L 249 z  31.07.2020, str.  1);  
2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2020/1055 z  dnia 15  lipca 2020  r. zmieniającego rozporządzenia (WE) 
nr 1071/2009, (WE) nr  1072/2009 i  (UE) nr  1024/2012 w  celu dostosowania ich do zmian w  transporcie drogowym (Dz.  Urz. 
UE L 249 z  31.07.2020, str.  17). 
3) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebezpiecznych oraz ustawę z  dnia 
5 lipca 2018  r. o tachografach.  
  
 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 209 
 
 3) w art.  3 w ust. 1: 
a) pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5  tony:  
a) w krajowym transporcie drogowym rzeczy, w  przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje wyłącznie kra-
jowy transport drogowy rzeczy,  
b) w niezarobkowym przewozie drogowym rzec zy;”,  
b) po pkt  2 dodaje się pkt  2a w  brzmieniu:  
„2a) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5  tony w  transporcie drogowym rzeczy;”;  
4) w art.  4 pkt 21a otrzymuje brzmienie:  
„21a)  baza eksploatacyjna – miejsce będące w  dyspozycji przedsiębio rcy, przystosowane do prowadzenia działalności  
transportowej w  sposób zorganizowany i  ciągły, w  skład którego wchodzi co najmniej jeden z  następujących 
elementów: miejsce postojowe dla pojazdów wykorzystywanych w  transporcie drogowym, miejsce załadunku, 
rozładunku lub łączenia ładunków, miejsce konserwacji lub naprawy pojazdów; przez bazę eksploatacyjną należy  
rozumieć także centrum operacyjne pracodawcy, o  którym mowa w  przepisach rozporządzenia (WE) nr  561/2006;”;  
5) w art.  5: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmieni e: 
„2. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się przedsiębiorcy, jeżeli spełnia 
wymagania określone w  rozporządzeniu (WE) nr  1071/2009.”,  
b) w ust.  2a: 
– pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) art. 54 –61, art.  62 ust. 2, art.  62b ust.  2 i art. 66 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narko-
manii  (Dz. U. z 2020  r. poz.  2050 oraz z  2021  r. poz.  2469);”,  
– w pkt  5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 w brzmieniu:  
„6) art. 54  § 1 i 2, art.  55 § 1 i 2, art.  60 § 1 i 2, art. 62 § 1–4, art.  65 § 1–2b, art.  67 § 1 i 2, art.  69a §  1, art.  69b 
§ 1, art.  69c §  1, art.  73a, art.  76a §  1 i 2 ustawy z  dnia 10  września 1999  r. – Kodeks karny skarbowy 
(Dz. U. z 2021  r. poz.  408, 694, 2105 i  2427).”,  
c) po ust.  2a dodaje się ust.  2b–2d w  brzmieniu:  
„2b. W przypadku gdy do skazania doszło poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za przestępstwa w  dzie-
dzinach  określonych w  art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/2009 w  zakresie spełniania wymogu dobrej 
reputacji uznaje się pr zestępstwa odpowiadające znamionom przestępstw wymienionych w  ust. 2a. 
2c. Wymóg, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 lit. g rozporządzenia (WE) nr  1071/2009, uznaje się za spełniony,  
jeżeli przedsiębiorca dysponuje odpowiednią do skali prowadzenia działalności bazą eksploatacyjną, znajdującą się  
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wyposażoną co najmniej w  miejsca postojowe dla pojazdów wykorzysty-
wanych  w transporcie drogowym w  liczbie odpowiadającej co najmniej 1/3  liczby pojazdów zgłoszonych przez 
przewoźn ika do organu wydającego zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, z  uwzględnie-
niem  ust. 2d. W  przypadku zgłoszenia nie więcej niż dwóch pojazdów konieczne jest dysponowanie co najmniej 
jednym miejscem postojowym.  
2d. W przypadku posiadania p rzez przewoźnika drogowego kilku baz eksploatacyjnych znajdujących się na  
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej łączna liczba miejsc postojowych musi odpowiadać co najmniej 1/3  liczby 
pojazdów zgłoszonych przez przewoźnika drogowego do organu wydającego zezwolenie na wykonywanie zawodu  
przewoźnika drogowego.”;  
6) w art.  7: 
a) w ust.  2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze  
Sądowym (KRS), a  w przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi – adresu stałego miejsca 
wykonywania działalności gospodarczej określonego w  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności 
Gospodarczej (CEIDG);”,  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 209 
 
 b) w ust.  4 pkt 2 otrzymuje brzm ienie:  
„2) licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w  zakresie przewozu osób samochodem osobo-
wym , licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego pojazdem samochodowym przeznaczonym  
konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i  nie więcej niż  9 osób łącznie z  kierowcą lub licencji na wykony-
wanie transportu drogowego w  zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy jest starosta właściwy dla 
siedziby przedsiębiorcy określonej w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), 
a w przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi – adresu stałego miejsca wykonywania 
działalności gospodarczej określonego w  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej 
(CEIDG);”;  
7) w art.  7a: 
a) w ust.  2: 
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego adres i  siedzibę określoną w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym 
Rejestrze Sądowym (KRS) albo w  przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi – adres 
stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określo nego w  Centralnej Ewidencji i  Infor-
macji o  Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz adresy lokali, o  których mowa w  art. 5 ust. 1 lit. a 
rozporządzenia (WE) nr  1071/2009;”,  
– uchyla się pkt  2, 
b) w ust.  3: 
– uchyla się pkt  4, 
– w pkt  6 lit. a otrzymuje brzmi enie:  
„a) będącej członkiem organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną lub komandy-
tową , dyrektora wykonawczego, o  którym mowa w  art. 30076 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks  
spółek handlowych,”,  
– w pkt  7 kropkę zastępuje  się średnikiem i  dodaje się pkt  8 w brzmieniu:  
„8) oświadczenie osób, o  których mowa w  pkt 6, o nieskazaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
za przestępstwa w  dziedzinach określonych w  art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/2009 w  za-
kresie spełniania wymogu dobrej reputacji, które znamionami odpowiadają przestępstwom wymienio-
nym w  art. 5 ust. 2a.”,  
c) w ust.  4 po pkt  2 dodaje się pkt  2a w  brzmieniu:  
„2a) wykaz pojazdów, o  których mowa w  ust. 7;”, 
d) w ust.  6 wyrazy „ust. 3  pkt 3, 4 i  7” zastępuje się wyrazami „ust. 3  pkt 3, 7 i  8, ust.  7 pkt 7 oraz ust.  8 pkt 1”, 
e) w ust.  7 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 i 7 w brzmieniu:  
„6) dopuszczalną masę całkowitą;  
7) oświadczenie o  wykorzystaniu pojazdu wyłącznie do tran sportu drogowego rzeczy pojazdem lub zespołem 
pojazdów o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5  tony, w  przypadku gdy zgłoszonym pojazdem  
będzie wykonywany wyłącznie tego rodzaju transport.”,  
f) dodaje się ust.  8 w brzmieniu:  
„8. Po uzyskaniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego przedsiębiorca przedkłada 
corocznie organowi, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2, w terminie do dnia 31  marca roku następnego:  
1) oświadczenie o  liczbie osób zatrudnionych, w  tym osób, o  których m owa w  pkt 2, na dzień 31  grudnia po-
przedniego roku, bez względu na formę zatrudnienia;  
2) informację o  średniej arytmetycznej liczby kierowców zatrudnionych, bez względu na formę zatrudnienia, 
wykonujących operacje transportowe w  roku poprzedzającym obowią zek złożenia informacji.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 209 
 
 8) w art.  7b: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Wymóg, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/2009, w  zakresie prowa-
dzenia dokumentów księgowych uznaje się za spełniony, jeżeli przedsiębiorca powierzył prowadzenie ksiąg rachun-
kowych przedsiębiorcy, o  którym mowa w  art. 76a ust.  3 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości,  
i oryginały dokumentacji przechowywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”,  
b) dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 4, na żądanie uprawnionych służb kontrolnych mogą być udostęp-
niane również w  formie elektronicznej.”;  
9) art. 7c otrzymuje brzmienie:  
„Art.  7c. Przedsiębiorca może, bez wyznaczania zarządzającego transportem spełniającego waru nki, o  których 
mowa w  art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr  1071/2009, w  drodze umowy wyznaczyć osobę fizyczną uprawnioną do 
wykonywania zadań zarządzającego transportem w  jego imieniu, jeżeli osoba ta spełnia warunki, o  których mowa w  art. 4 
ust. 2 rozporz ądzenia (WE) nr  1071/2009.”;  
10) w art.  7d w  ust. 1: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) członka organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną, komandytową lub koman-
dytowo -akcyjną, dyrektora wykonawczego, o  którym mowa w  art. 30076 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – 
Kodeks spółek handlowych, osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, zarządzającego transpor-
tem lub osoby fizycznej, o  której mowa w  art. 7c, został wydany prawomocny wyrok skazujący za przestęp-
stwo w dziedzinac h określonych w  art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/2009 w  zakresie spełniania 
wymogu dobrej reputacji wymienione w  art. 5 ust. 2a i 2b;”,  
b) w pkt  2 w lit. c w tiret drugim kropkę zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  d w brzmieniu:  
„d) został wydany prawomocny wyrok skazujący za przestępstwo w  dziedzinach określonych w  art. 6 ust. 1 
lit. b rozporządzenia (WE) nr  1071/2009  popełnionych w  państwie członkowskim Unii Europejskiej lub 
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o  Wolnym  Handlu (EFTA) – stronie umowy o  Euro-
pejskim Obszarze Gospodarczym.”;  
11) art. 7e otrzymuje brzmienie:  
„Art.  7e. Przez środki rehabilitacyjne, o  których mowa w  art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr  1071/2009, należy  
rozumieć:  
1) zatarcie skazania za przestę pstwa określone w  art. 5 ust. 2a; 
2) zatarcie skazania za przestępstwa w  dziedzinach określonych w  art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr  1071/2009  
popełnione w  państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozu-
mien ia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym;  
3) zatarcie skazania za przestępstwa w  dziedzinach określonych w  art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/2009  
w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji popełnione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) zatarcie skazania za wykroczenia stanowiące naruszenia określone w  załączniku IV do rozporządzenia (WE) 
nr 1071/2009 lub załączniku I  do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403;  
5) upływ roku od dnia nałożenia grzywny w  drodze mandatu karnego za wykroczenia stanowiące naruszenia okreś -
lone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr  1071/2009 lub załączniku I  do rozporządzenia Komisji (UE) 
2016/403;  
6) sytuację, w  której nałożone sankcje administrac yjne za naruszenia określone w  załączniku IV do rozporządzenia  
(WE) nr  1071/2009 lub załączniku I  do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403  staną się niebyłe, zgodnie z  art. 94b; 
7) upływ roku od dnia orzeczenia lub nałożenia prawomocnie kary w  innym państwi e członkowskim Unii Euro-
pejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy 
o Europejskim Obszarze Gospodarczym za naruszenia określone w  załączniku I  do rozporządzenia Komisji 
(UE) 2016/403.”;  
12) w art.  8 w ust. 6 wyrazy „ust. 3  pkt 1, 2 i  4” zastępuje się wyrazami „ust. 3  pkt 1 i 2”; 
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 209 
 
 13) w art.  11: 
a) ust. 2a i  2b otrzymują brzmienie:  
„2a. W przypadku utraty uprawnień wynikających z  licencji wspólnotowej organem właściwym w  sprawach  
wynikających z  zezwolen ia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, wydanego przez organ, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2, jest starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w  rejestrze przedsiębior-
ców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), a  w przypadku przedsięb iorców będących osobami fizycznymi – 
adresu stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określonego w  Centralnej Ewidencji i  Informacji 
o Działalności Gospodarczej (CEIDG).  
2b. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2a, organ, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2, przekazuje akta 
sprawy w  terminie 30  dni od dnia utraty uprawnień.”,  
b) po ust.  2b dodaje się ust.  2c w  brzmieniu:  
„2c. Przepisów ust.  2a i 2b nie stosuje się, jeżeli wniosek o  wydanie licencji wspólnotowej na kolejny 
okres wpłynął do organu, o którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2, przed upływem ważności dotychczasowej licencji 
i na skutek jego rozpoznania przedsiębiorcy zostanie udzielona licencja wspólnotowa.”;  
14) w art.  11a: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Zabrania się przedsiębiorcy posiad ającemu zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego  
lub licencję wspólnotową:  
1) posiadania wypisów z  tego zezwolenia lub tej licencji w  łącznej liczbie przekraczającej liczbę pojazdów, 
dla których został udokumentowany wymóg zdolności finansowe j, zgodnie z  art. 7 rozporządzenia (WE) 
nr 1071/2009;  
2) wykorzystywania do wykonywania krajowego transportu drogowego lub międzynarodowego transportu 
drogowego pojazdów samochodowych:  
a) niezgłoszonych organowi wydającemu zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego,  
b) zarejestrowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”,  
b) dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. W przypadku, o  którym mowa w  art. 7a ust.  7 pkt 7, nie wydaje się wypisu lub wypisów z  zezwolenia 
na wykonywanie zawodu przewoźnik a drogowego.”;  
15) w art.  13 w ust. 2 w części wspólnej wyrazy „w art.  5 ust. 2” zastępuje się wyrazami „w rozporządzeniu (WE) nr  1071/2009”;  
16) w art.  16b: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Zarządzającemu transportem uznanemu za niezdolnego do kierowani a operacjami transportowymi 
przywraca się na jego wniosek zdolność do kierowania operacjami transportowymi, w  drodze decyzji administra-
cyjnej , po ustaniu przesłanek będących podstawą do stwierdzenia niezdolności do kierowania operacjami transpor-
towymi  oraz po zastosowaniu środka rehabilitacyjnego, o  którym mowa w  art. 7e, jednak nie wcześniej niż po 
upływie roku od daty utraty zdolności do kierowania operacjami transportowymi.”,  
b) po ust.  4 dodaje się ust.  4a–4c w  brzmieniu:  
„4a. Warunkiem przywrócenia zarządzającemu transportem zdolności do kierowania operacjami transpor-
towymi jest:  
1) odbycie trwającego co najmniej trzy miesiące szkolenia mającego na celu potwierdzenie kompetencji zawo-
dowych  zarządzającego transportem lub  
2) złożenie z  wynikiem pozytywnym egzaminu pisemnego przed komisją egzaminacyjną działającą przy jed-
nostce określonej w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  39 ust. 1 pkt 1, obejmującego 
dziedziny wymienione w  części I  załącznika I  do rozporządzenia (WE) nr  1071/2009.  
4b. Do egzaminu, o  którym mowa w  ust. 4a pkt  2, stosuje się przepisy art.  37. 
4c. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 4a pkt  1, prowadzi ośrodek szkolenia, o  którym mowa w  art. 39g.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 209 
 
 c) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Minister właściwy do spraw t ransportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy zakres wiedzy, warunki, sposób przeprowadzania i  minimalną liczbę godzin szkolenia, o  którym  
mowa w  ust. 4a pkt  1, 
2) wzór zaświadczenia o  ukończeniu szkolenia, o  którym mowa w  ust. 4a pkt  1, 
3) wzór zaświadczenia o  złożeniu z  wynikiem pozytywnym egzaminu, o  którym mowa w  ust. 4a pkt  2, 
4) maksymalną wysokość opłaty za przeprowadzenie szkolenia, o  którym mowa w  ust. 4a pkt  1 
– uwzględniając potrzebę osiągnięcia właściwego poziomu wiedzy niezbędnej d o przywrócenia zarządzającemu 
transportem zdolności do kierowania operacjami transportowymi, wysokość rzeczywistych kosztów związanych 
z przeprowadzeniem szkolenia oraz konieczność ujednolicenia wydawanych zaświadczeń.”;  
17) w art.  29a: 
a) po ust.  2 dodaje  się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Ponowny przewóz kabotażowy tym samym pojazdem samochodowym lub w  przypadku zespołu po-
jazdów  – pojazdem samochodowym tego samego zespołu pojazdów może być wykonany po wykonaniu przewozu 
międzynarodowego oraz po upływie czterec h dni od dnia zakończenia poprzedniego przewozu kabotażowego, 
o którym mowa w  ust. 1.”, 
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Kierujący pojazdem samochodowym, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany mieć przy sobie i  okazy-
wać na żądanie uprawnionych osób doku menty potwierdzające spełnienie warunków, o  których mowa w  ust. 1–2a, 
w szczególności dokumenty przewozowe, faktury za wykonane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi 
przewozowe, dowód potwierdzający wykonanie poprzedniego przewozu międzynarodowego  oraz każdego kolej-
nego przewozu  kabotażowego.”,  
c) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Kierujący pojazdem samochodowym, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku gdy pojazd znajdował się 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  okresie czterech dni poprzedzając ych przewóz międzynarodowy, 
przedstawia również dowody potwierdzające realizację wszystkich przewozów wykonanych w  tym okresie, w  po-
staci dokumentów, o  których mowa w  ust. 3.”; 
18) art. 32a otrzymuje brzmienie:  
„Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem  państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa człon-
kowskiego  Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gos-
podarczym, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonują-
cego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy rozporządzenia 1072/2009  dotyczące świadectwa 
kierowcy.”;  
19) w art.  32b: 
a) użyte w  ust. 5a i 6 wyrazy „o których mowa w  ust. 5” zastępuje się wyrazami „o których mowa w  ust. 5 i 5b”, 
b) po ust.  5a dodaje się ust.  5b w  brzmieniu:  
„5b. W przypadku gdy wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, dotyczy wydania świadectwa kierowcy dla kierowcy  
wykonującego przewozy wyłącznie pojazdem lub zespołem pojazdów, którego dopuszczalna masa całkowita 
przekracza 2,5  tony i  nie przekracza 3,5  tony, należy do niego dołączyć:  
1) kopię licencji wspólnotowej;  
2) zaświadczenie o  zatrudnieniu kierowcy oraz kopi e orzeczeń o  braku przeciwwskazań:  
a) zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o  których mowa w  art. 39a ust.  1 pkt 3, 
oraz 
b) psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o  których mowa w  art. 39a ust.  1 
pkt 4; 
3) kserokop ię dokumentu tożsamości;  
4) kserokopię prawa jazdy;  
5) kserokopię dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie społeczne kierowcy.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 209 
 
 20) w art.  32f: 
a) w ust.  2 część wspólna otrzymuje brzmienie:  
„– właściwy organ, o  którym mowa w  art. 32b, cofa świadectwo kie rowcy i  zawiesza wydawanie nowych świadectw  
kierowców przez okres 30  dni.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. W przypadku popełnienia bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, określonego  
w załączniku I  do rozporządzenia Komisji (UE) 20 16/403, organ, o  którym mowa w  art. 32b, cofa, w  drodze decyzji  
administracyjnej, jeden wypis z  licencji wspólnotowej na okres 6  miesięcy i  zawiesza wydawanie nowych świa-
dectw kierowców przez okres 30  dni.”,  
c) dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Terminy, o  których mowa w  ust. 2 i 3, biegną od dnia, w  którym decyzje stały się ostateczne.”;  
21) w art.  33: 
a) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. Wniosek o  wydanie zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) informacje i  dokumenty określone w  art. 8 ust. 2 pkt 1–4 i 6 oraz ust.  3 pkt 5; 
2) oświadczenie o  zamiarze zatrudnienia kierowców spełniających warunki, o  których mowa w  art. 6 ust. 1 
pkt 2.”, 
b) w ust.  8 wyrazy „właściwy dla siedziby przedsiębiorcy starosta na czas nieokreślony” zastępuje się wyrazami 
„starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze 
Sądowym (KRS), a  w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną – adresu stałego miejsca wykonywania  
działalności gospodarczej określonego w  Centraln ej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej (CEIDG),  
na czas nieokreślony”;  
22) w art.  38 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Jednostki, o  których mowa w  ust. 2, wydają zaświadczenie potwierdzające złożenie egzaminu z  wynikiem 
pozytywnym, o  którym mowa w  art. 16b ust.  4a pkt  2, w przypadku osób, którym zawieszono certyfikat kompetencji 
zawodowych, o  którym mowa w  art. 37 ust. 1.”; 
23) w art.  40 w  pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  4 w brzmieniu:  
„4) przeprowa dzenie egzaminu, o  którym mowa w  art. 16b ust.  4a pkt  2.”; 
24) w art.  41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Opłaty, o  których mowa w  art. 40 pkt 2–4, pobiera jednostka, o  której mowa w  art. 38 ust. 2 i 3.”; 
25) w art.  54 w  ust. 2: 
a) pkt 6  otrzymuje brzmienie : 
„6) zapewnia uczestnictwo Inspekcji, co najmniej sześć razy w  roku, w  skoordynowanych z  właściwymi orga-
nami  kontrolnymi innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Euro-
pejskiego  Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym 
kontrolac h drogowych kierowców pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr  165/2014  
oraz rozporządzenia (WE) nr  561/2006, w  tym co najmniej dwa razy w  roku w  kontrolach drogowych 
przewozów kabotażo wych, zgodnie z  art. 10a ust.  3 rozporządzenia (WE) nr  1072/2009; kontrole takie są 
wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  mogą być przeprowadzane wspólnie z  polskimi orga-
nami  kontrolnymi;”,  
b) po pkt  6a dodaje się pkt  6b w  brzmieniu:  
„6b) podejmuje starania w  celu uczestnictwa Inspekcji w  skoordynowanych z  właściwymi organami kontrolnymi  
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia  
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obs zarze Gospodarczym kontrolach w  przed-
siębiorstwach podmiotów wykonujących przewozy drogowe objętych zakresem stosowania rozporządze-
nia (UE) nr  165/2014 oraz rozporządzenia (WE) nr  561/2006; kontrole takie są przeprowadzane w  tym 
samym czasie i  wykonywane o dpowiednio na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  na terytorium innego, 
jednego lub większej liczby państw członkowskich oraz mogą być przeprowadzane wspólnie z  polskimi 
organami kontrolnymi;”,  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 209 
 
 c) pkt 10  otrzymuje brzmienie:  
„10) wymienia z  właściwymi o rganami państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego 
Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospo-
darczym informacje dostępne na podstawie art.  22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr  561/2006;” , 
d) po pkt  10 dodaje się pkt  10a w  brzmieniu:  
„10a)  wymienia z  właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego 
Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospo-
darczym, przy najmniej raz na sześć miesięcy lub w  indywidualnych przypadkach na uzasadniony wniosek, 
informacje dostępne na podstawie art.  22 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr  561/2006 oraz informacje w  zakresie  
kontroli przepisów dotyczących czasu jazdy i  czasu postoju, o bowiązkowych przerw i  czasu odpoczynku 
kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz czasu pracy kierowców;”;  
26) po art.  54a dodaje się art.  54aa w  brzmieniu:  
„Art.  54aa.  1. Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje informacje, o  których mowa w  art. 54 ust. 2 
pkt 10a, w  indywidualnym przypadku na uzasadniony wniosek innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej 
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim  
Obszarze Gospodarczym, w  terminie  25 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku. Główny Inspektor Transportu 
Drogowego może ustalić z  państwem występującym z  uzasadnionym wnioskiem o  informację krótszy termin na  jej 
udzielenie.  
2. W pilnych przypadkach lub przypadkach wymagających jedynie p rostego sprawdzenia rejestrów, takich jak 
rejestry systemu oceny ryzyka, informacje będące przedmiotem wniosku są przekazywane w  terminie trzech dni roboczych  
od dnia otrzymania wniosku.  
3. W przypadku gdy złożony wniosek nie jest wystarczająco uzasadniony , Główny Inspektor Transportu Drogo-
wego  informuje o  tym wnioskujące państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego 
Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym, w  terminie 10  dni 
roboczych od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli wnioskujące państwo nie przedstawi dodatkowego uzasadnienia wniosku,  
Główny Inspektor Transportu Drogowego informuje o  odmowie jego rozpatrzenia.  
4. Jeżeli udzielenie informacji będących przedmiotem wniosku jest utr udnione lub niemożliwe, Główny Inspektor  
Transportu Drogowego informuje o  tym wnioskujące państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo człon-
kowskie Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospodar-
czym w terminie 10  dni roboczych od dnia otrzymania wniosku i  przedstawia powody uzasadniające taką trudność 
lub brak możliwości udzielenia informacji.  
5. Informacje, o  których mowa w  art. 54 ust. 2 pkt 10a, są udostępniane za pośrednictwem systemu wymiany 
infor macji na rynku wewnętrznym (IMI) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 
nr 1024/2012 z  dnia 25  października 2012  r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymia-
ny informacji na rynku wewnętrznym i  uchylaj ącym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w  sprawie IMI”) 
(Dz. Urz. UE  L 316 z  14.11.2012, str.  1, z późn. zm.4)), z wyjątkiem informacji przekazywanych na podstawie prze-
pisów odrębnych za pośrednictwem Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego.”;  
27) w art.  54b uchyla się ust.  4; 
28) w art.  55 w  ust. 1: 
a) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) kontroli zainstalowanych lub znajdujących się w  pojeździe urządzeń pomiarowo -kontrolnych i  tachografu, 
w tym zdjęcia lub zerwania plomby tachografu do celów kontroli zgodnie z  art. 22 ust. 5 rozporządzenia 
(UE) nr  165/2014;”,  
b) w pkt  6 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  7 w brzmieniu:  
„7) żądania okazywania i  badania dokumentów dotyczących główne j działalności przewoźnika drogowego, 
w tym: 
a) umów przewozowych, innych umów będących podstawą do wykonania przewozu drogowego, doku-
mentów dotyczących pojazdów, którymi dysponuje,  
b) dokumentów księgowych,  
 
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 354 z  28.12.2013, str.  132, Dz.  Urz. UE  L 159 z  28.05.2014,  
str. 1 i 11, Dz.  Urz. UE  L 200 z  26.07.2016, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 252 z  16.09.2016, str.  53, Dz.  Urz. UE  L 295 z  21.11.2018, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 231 z  06.09.2019, str.  29. 
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 209 
 
 c) aktów dotyczących pracowników,  
d) umów o  pracę lub innych umów będących podstawą wykonywania przez kierowców przewozu na jego  
rzecz,  
e) dokumentów dotyczących zabezpieczenia społecznego, dokumentów zawierających dane na temat 
przydziału zadań dla kierowców i  ich delegowania,  
f) dokumentów zawierający ch dane na temat kabotażu,  
g) dokumentów zawierających dane na temat czasu prowadzenia pojazdu i  okresów odpoczynku kierowców,  
h) innych dokumentów, w  celu weryfikacji spełnienia warunków przewidzianych w  przepisach, o  których  
mowa w  art. 4 pkt 22, 
i) doku mentów zawierających informacje na temat organizowania przewozów w  taki sposób, aby pojazdy,  
którymi dysponuje i  które są wykorzystywane w  przewozach międzynarodowych, wracały do bazy eks-
ploatacyjnej  nie później niż w  terminie ośmiu tygodni od dnia opuszcz enia państwa, w  którym znajdu-
je się jego siedziba.”,  
c) w ust.  1a wyrazy „ust. 1  pkt 2, 5 i  6” zastępuje się wyrazami „ust. 1  pkt 2, 5–7”, 
d) w ust.  1c: 
– we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „ust. 1  pkt 5 i 6 i ust. 1a” zastępuje się wyrazami „ust. 1  pkt 5–7 
i ust. 1a”, 
– w pkt  1 w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  h w brzmieniu:  
„h) podwykonawcy;”,  
e) dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Inspektor ma prawo do zatrzymywania pojazdów oraz podjęcia czynności kontrolnych w  celu ust alenia,  
czy wykonywane są nimi przewozy drogowe objęte zakresem stosowania niniejszej ustawy.”;  
29) art. 71  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  71. Zatrzymanie pojazdu do kontroli, w  tym w  celu ustalenia, czy podlega on zakresowi stosowania niniej-
szej ustawy, może być dokonane tylko przez umundurowanego inspektora.”;  
30) w art.  76 w  ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:  
„5) ukończyła 23  lata oraz posiada wymagany stan zdrowia;”;  
31) w art.  80 w  ust. 2c wyrazy „i art.  54b ust.  4” zastępuje się wyrazami „i art.  90a ust.  1 pkt 2”; 
32) w art.  82h w  ust. 1 w pkt 18 w  lit. f kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  19–21 w  brzmieniu:  
„19) liczbę osób zatrudnionych, o  której mowa w  art. 7a ust.  8 pkt 1, w tym liczbę kierowców;  
20) średnią arytmetyczną liczbę kierowców w ykonujących operacje transportowe, o  której mowa w  art. 7a ust.  8 
pkt 2; 
21) ocenę ryzyka przedsiębiorstwa, o  której mowa w  art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/22.”;  
33) w art.  82i w  ust. 1 w pkt 1 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  d w brzmieniu:  
„d) po zgłoszeniu przez przewoźnika drogowego danych, o  których mowa w  art. 7a ust.  8;”; 
34) w art.  82j: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Dane, o  których mowa w  art. 82h ust.  1, z wyjątkiem pkt  4a, 4b, 6b i  16 w  zakresie dotyczącym daty 
i miejsca urodzenia przedstawiciela prawnego, pkt  17 lit. a, b i  f, pkt  18 lit. a, b i  f oraz pkt  19–21, są jawne 
i publicznie dostępne.”,  
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Dane, o  których mowa w  art. 82h ust.  1 pkt 4a, 4b, 6b i  16 w  zakresie dotyczącym dat y i miejsca urodzenia  
przedstawiciela prawnego, pkt  17 lit. a, b i  f, pkt  18 lit. a, b i  f, oraz pkt  19–21, a  także ust.  2 i 3, są udostępniane 
na wniosek: starostom, wojewódzkim inspektorom, wojewódzkim komendantom Policji, Komendantowi Głów-
nemu Straży Gr anicznej, komendantom oddziałów Straży Granicznej, naczelnikom urzędów celno -skarbowych, 
Głównemu Inspektorowi Pracy, zarządcom dróg, sądom i  prokuraturom oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa 
Wewnętrznego w  zakresie, w  jakim jest to konieczne do wykonywani a nałożonych na te organy zadań określonych  
w ustawie. Dane udostępnia się niezwłocznie w  terminie do 30  dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 209 
 
 c) po ust.  3b dodaje się ust.  3c w  brzmieniu:  
„3c. Główny Inspektor udostępnia organom uprawnionym do wydaw ania zezwoleń na wykonywanie zawodu  
przewoźnika drogowego wyniki oceny ryzyka, o  której mowa w  art. 82h ust.  1 pkt 21, jeżeli została sporządzona.”,  
d) w ust.  8 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) posiadają środki techniczne i  organizacyjne umożliwiające odnoto wanie w  systemie teleinformatycznym 
Rejestru lub systemie teleinformatycznym tego podmiotu, kto, kiedy i  w jakim celu oraz jaki zakres danych  
uzyskał;”;  
35) w art.  83: 
a) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Organy, o  których mowa w  art. 7 ust. 4 pkt 3 oraz art . 18 ust. 1 pkt 1 lit. a–d, są obowiązane przedstawiać  
właściwemu staroście, dwa razy w  roku w  terminach do dnia 15  stycznia oraz do dnia 15  lipca, informacje doty-
czące liczby i  zakresu ważnych na te dni w  obrocie prawnym licencji oraz wypisów z  tych lice ncji oraz zezwoleń 
oraz wypisów z  tych zezwoleń.”,  
b) po ust.  3 dodaje się ust.  3a i 3b w  brzmieniu:  
„3a. Organy, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 2, art.  18 ust. 1 pkt 1 lit. d1 i e oraz art.  33 ust. 8 
w zakresie zaświadczeń, o  których mo wa w  art. 33 ust. 4, uwzględniając informacje, o  których mowa w  ust. 1, są 
obowiązane przedstawiać ministrowi właściwemu do spraw transportu, dwa razy w  roku, w  terminach do dnia 
31 stycznia oraz do dnia 31  lipca, informacje dotyczące liczby i  zakresu ważn ych zezwoleń na wykonywanie 
zawodu przewoźnika drogowego, licencji, zezwoleń i  wydanych zaświadczeń na przewozy drogowe na potrzeby 
własne oraz liczby wypisów z  tych dokumentów, a  także liczby licencji na wykonywanie transportu drogowego 
w zakresie pośredn ictwa przy przewozie rzeczy.  
3b. Organy, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 pkt 1 i 4, art.  18 ust. 1 pkt 1 lit. f–g oraz pkt  2 oraz 
art. 33 ust. 8 w zakresie zaświadczeń, o  których mowa w  art. 33 ust. 5, są obowiązane przedstawiać ministrowi 
właściwemu do spraw transportu, co najmniej dwa razy w  roku, w  terminach do dnia 31  stycznia oraz do dnia 
31 lipca, informacje dotyczące liczby i  zakresu ważnych zezwoleń na wykonywanie zawodu przewoźnika drogo-
wego , licencji, zezwoleń i  wydanych zaświadczeń na przewozy drogowe na potrzeby własne oraz liczby wypisów 
z tych dokumentów, a  także liczby licencji na wykonywanie transportu drogowego w  zakresie pośrednictwa przy 
przewozie osób.”;  
36) w art.  87: 
a) w ust.  1: 
– w pkt  3 w lit. i średnik zastępuje się pr zecinkiem i  dodaje się lit.  j w brzmieniu:  
„j) przy wykonywaniu przewozów kabotażowych dokumenty, o  których mowa w  art. 29a ust.  3 i 4;”, 
– w pkt  6 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  7 w brzmieniu:  
„7) podpisane przez funkcjonariusza lub prac ownika organu przeprowadzającego kontrolę pisemne oświad-
czenie  o zdjęciu lub zerwaniu plomby tachografu do celów kontroli, zgodnie z  art. 22 ust. 5 rozporzą-
dzenia (UE) nr  165/2014  – jeżeli jest wymagane.”,  
b) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Podczas kont roli drogowej kierowca może kontaktować się z  siedzibą przedsiębiorcy, na rzecz którego 
wykonuje przewóz, jego zarządzającym transportem lub inną osobą lub podmiotem, aby przed zakończeniem 
kontroli drogowej przedstawić wszelkie dowody, których obecności n ie stwierdzono w  pojeździe; pozostaje to 
bez uszczerbku dla obowiązków kierowcy dotyczących zapewnienia właściwego stosowania tachografu i  obo-
wiązku posiadania w  pojeździe dokumentów, o  których mowa w  ust. 1, 2 i  4.”; 
37) w art.  89: 
a) w ust.  5: 
– w pkt 1–4 na końcu przecinki zastępuje się średnikami,  
– w pkt  5 w lit. b na końcu dodaje się kropkę,  
– skreśla się część wspólną,  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 209 
 
 b) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 5, należy uwzględnić:  
1) wspólny wzór określ ony przez Komisję Europejską na podstawie art.  9 ust. 1 dyrektywy 2006/22/WE służący  
obliczaniu stopnia ryzyka podmiotu wykonującego przewóz drogowy;  
2) okoliczność, że kontrole drogowe przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy kierowców ograni-
czają  się do aspektów, które mogą być skutecznie kontrolowane za pomocą tachografu i  powiązanego urzą-
dzenia  rejestrującego, a  kompleksowa kontrola przestrzegania tych przepisów może być przeprowadzana 
wyłącznie w  przedsiębiorstwie podmiotu wykonującego przewóz drogowy;  
3) potrzebę zapewnienia efektywności i  skuteczności kontroli przewozów drogowych.”;  
38) w art.  90a: 
a) w ust.  1 uchyla się pkt  3, 
b) uchyla się ust.  2a, 
c) w ust.  3 wyrazy „wzory formularzy do przekazywania danych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 3” zastępuje się 
wyrazami „wzór formularza do przekazywania danych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1”; 
39) w art.  92a w  ust. 11: 
a) po pkt  7 dodaje się przecinek i  dodaje się pkt  8 w brzmieniu:  
„8) podwykonawcy”,  
b) część wspólna otrzymuje brzmienie:  
„– jeżel i wiedzieli oni lub, w  świetle wszystkich istotnych okoliczności, powinni byli wiedzieć, że zlecone przez 
nich usługi transportowe wiążą się z  powstaniem naruszenia.”;  
40) w załączniku nr  1: 
a) lp. 1 otrzymuje brzmienie:  
1. Nieokazanie:  
 
1.1. wypisu z  zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego  200  
1.2. wypisu z  licencji  200 10.2 BPN  
11.2 BPN  
1.3. świadectwa kierowcy  150 10.4 PN 
1.4. zapisów odręcznych i  wydruków za dni podlegające kontroli, karty 
kierowcy, jeżeli kierowca posiada taką kartę  200 2.22 BPN  
2.23 BPN  
2.24 BPN  
1.4a. 1  wykresówki za dzień podlegający kontroli  500 2.21 BPN  
1.4b. od 2  do 15  wykresówek za dni podlegające kontroli  1000  2.21 BPN  
1.4c. powyżej 15  wykresówek za dni podlegające kontroli  1500  2.21 BPN  
1.5. zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób 
w międzynarodowym transporcie drogowym lub zezwolenia na wykonywanie  
regularnych specjalnych przewozów osób w  międzynarodowym transporcie 
drogowym lub wypisów z  tych zezwoleń  150 11.4 PN 
1.6. dokumentów wymaganych przy przewozie zwierząt określonych 
w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr  1/20053) 150 12.5 PN 
1.7. innego wymaganego w  związku z  wykonywanym przewozem drogowym  
dokumentu, o  którym mowa w  art. 87 ustawy o  transporcie  drogowym1) 200  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 209 
 
 b) w lp. 5  dodaje się pkt  5.7 w  brzmieniu:  
 5.7. Wykorzystywanie w  pojeździe lub w  miejscu zakwaterowania niewypo-
sażonym w  odpowiednią infrastrukturę noclegową i  sanitarną regularnego 
tygodniowego okresu odpoczynku lub dowolnego tygodniowego okresu 
odpoczynku trwającego ponad 45  godzin wykorzystywanego jako rekom-
pensata za skrócone tygodniowe okresy odpoczynku  50  
c) w lp. 7  pkt 7.12 otrzymuje brzmienie:  
 7.12. Okazanie podczas kontroli wykresówki, wydruku z  tachografu lub 
karty kierowcy, które nie zawierają wprowadzonych ręcznie bądź auto-
matycznie wszystkich wymaganych danych dotyczących okresów aktywności  
kierowcy lub symbolu państwa miejsca rozpoczęcia lub zakończenia dziennego  
okresu pracy lub symbolu pań stwa, którego granicę kierowca przekroczył – 
za każdy dzień podlegający kontroli  100 2.23 BPN  
41) w załączniku nr  3: 
a) w lp. 1:  
– pkt 1.1  otrzymuje brzmienie:  
 1.1. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia 
na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji  
innej niż licencja wspólnotowa  12 000  
– po pkt  1.1 dodaje się pkt  1.1a w  brzmieniu:  
 1.1a. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji wspólno-
towej  12 000 10.1 NN 
11.1 NN 
– po pkt  1.7 dodaje się pkt  1.7a w  brzmieniu:  
 1.7a. Niedokumentowanie, nieprzechowywanie w  lokalu przedsiębiorstwa 
lub nieokazanie do kontroli dokumentów potwierdzających spełnienie obo-
wiązku, o którym mowa w  art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr  561/20065) – 
za każdego  kierowcę  150  
– pkt 1.8  otrzymuje brzmienie:  
 1.8. Uzależnienie wynagrodzenia kierowcy od liczby przejechanych kilo -
metrów, szybkości dostawy lub ilości przewiezionego ładunku, jeżeli ich 
stosowanie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu na drogach lub zachęcać 
do naruszenia przepisów r ozporządzenia (WE) nr  561/20065) – za każdego 
kierowcę  8000  1.32 BPN  
– dodaje się pkt  1.17 i  1.18 w  brzmieniu:  
 1.17. Naruszenie wymogu dotyczącego posiadania dokumentów, o  których 
mowa w  art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr  1071/20094), z zastrzeże-
niem art.  7b ust.  4 ustawy o  transporcie drogowym1) 3000   
 1.18. Naruszenie wymogu dotyczącego posiadania siedziby w  zakresie  
organizacji przewozów flotą pojazdów w  sposób, o  którym mowa 
w art. 5 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr  1071/20094) 2000   
b) w lp. 2  dodaje się pkt  2.23 w  brzmieniu:  
 2.23. Rozliczanie opłaty za przewóz osób na podstawie aplikacji mobilnej, 
o której mowa w  art. 13b ust.  1 ustawy o  transporcie drogowym1), niespeł-
niającej wymagań dla kas rejestrujących mających postać oprogramowania  12 000  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 209 
 
 c) w lp. 5:  
– po pkt  5.10 dodaje się pkt  5.10a w  brzmieniu:  
 5.10a. Dopuszczenie do wykorzystywania przez kierowcę w  pojeździe lub 
w miejscu zakwaterowania niewyposażonym w  odpowiednią infrastrukturę 
noclegową i  sanitarną regularnego tygodniowego okresu odpoczynku lub 
dowolnego tygodniowego okresu odpoczynku trwającego ponad 45  godzin 
wykorzystywanego jako rekompensata za skrócone tygodniowe okresy odpo-
czynku  50  
– pkt 5.12  otrzymuje brzmienie:  
 5.12. Przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10 -godzinnego czasu pracy, 
jeżeli praca jest wykonywana w  porze nocnej:    
1) o czas do 1  godziny  50  
2) o czas od 1  godziny do mniej niż 3  godzin  100 3.9 PN 
3) za każdą rozpoczętą godzinę od 3  godzin  200 3.10 BPN  
d) w lp. 10  dodaje się pkt  10.5 w  brzmieniu:  
 10.5. Dopuszczenie do wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego  
pojazdem lub zespołem pojazdów o  dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 
2,5 t do 3,5  t, których dopuszczalna masa całkowita została przekroczona:    
1) mniej niż 5%  500  
2) co najmniej 5% i  mniej niż 10%  1000   
3) co najmniej 10% i  mniej niż 20%  1500   
4) co najmniej 20%  2000   
42) w załączniku nr  4: 
a) po lp. 14  dodaje się lp. 14a w  brzmieniu:  
14a. Organizacja pracy uniemożliwiająca wykorzystanie przez kierowcę regular-
nego tygodniowego okresu odpoczynku lub dowolnego tygodniowego okresu 
odpoczynku trwającego ponad 45  godzin wykorzystywanego jako rekompen-
sata za skrócone tygodniowe okr esy odpoczynku w  miejscu zakwaterowania 
wyposażonym w  odpowiednią infrastrukturę noclegową i  sanitarną  50  
b) dodaje się lp. 20 w  brzmieniu:  
20. Niedokumentowanie, nieprzechowywanie w  lokalu przedsiębiorstwa lub nie-
okazanie do kontroli dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, 
o którym mowa w  art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr  561/20064) – za każdego  
kierowcę  50  
Art. 2. W ustawie z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o czasie pracy kierowców (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1412) wprowadza się 
następujące zmiany:  
1) w art.  2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:  
„7) podróż służbowa – każde zadanie służbowe wykonywane w  ramach krajowych przewozów drogowych polega-
jące na wykonywaniu, na polecenie pra codawcy:  
a) przewozu drogowego poza miejscowość, o  której mowa w  pkt 4 lit. a, lub  
b) wyjazdu poza miejscowość, o  której mowa w  pkt 4 lit. a, w celu wykonania przewozu drogowego.”;  
2) art. 21 i  art. 21a otrzymują brzmienie:  
„Art.  21. W przypadku gdy praca jest wykonywana w  porze nocnej, czas pracy kierowcy nie może przekraczać 
10 godzin między dwoma kolejnymi okresami dziennego odpoczynku albo dziennego i  tygodniowego okresu odpo-
czynku.  
Art. 21a. Kierowcy wykonującemu krajowe przewozy drogowe w  podróży służ bowej przysługują należności na 
pokrycie kosztów związanych z  wykonywaniem tego zadania służbowego, ustalane na zasadach określonych w  prze-
pisach art.  775 § 3–5 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 209 
 
 3) po art.  21a dodaje się art.  21b w  brzmieniu:  
„Art.  21b. 1. Kierowca wykonujący zadania służbowe w  ramach międzynarodowych przewozów drogowych nie jest  
w podróży służbowej w  rozumieniu art.  775 § 1 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
2. Do kierowcy, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się w  zakresie ustalania podstawy wymiaru:  
1) podatku dochodowego od osób fizycznych – przepisy dotyczące osób zatrudnionych w  kraju i  przebywających 
czasowo za granicą, o  których mowa w  art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatk u dochodo-
wym  od osób fizycznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1128, z  późn. zm.5)); 
2) składek na ubezpieczenie emerytalne i  rentowe – przepisy wydane na podstawie art.  21 ustawy z  dnia 13  października  
1998  r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.  U. z 2021  r. poz. 423, z  późn. zm.6)) dotyczące pracowników 
zatrudnionych za granicą u  polskich pracodawców.”;  
4) art. 22  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  22. Przepisy art.  12 ust. 2 i 3, art.  13, art.  21 oraz art.  24 pkt 2 nie mają zastosowania do kierowców prowa-
dzących  pojazdy wymienione w  art. 29 ustawy, w  art. 3 rozporządzenia (WE) nr  561/2006 oraz w  art. 2 ust. 2 Umo-
wy AETR.”;  
5) art. 25  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  25. 1. Pracodawca prowadzi dla każdego kierowcy ewidencję czasu pracy do celów prawidłowego ustalenia  
jego wynagrodzenia i  innych świadczeń związanych z  pracą.  
2. Ewidencja czasu pracy obejmuje liczbę przepracowanych godzin oraz godzinę rozpoczęcia i  zakończenia 
pracy, liczbę godzin przepracowanych w  porze nocnej, liczbę godzin nadliczbowych, dni wolne od prac y z oznacze-
niem tytułu ich udzielenia, liczbę godzin dyżuru oraz godzinę rozpoczęcia i  zakończenia dyżuru, ze wskazaniem, czy 
jest to dyżur pełniony w  domu, rodzaj i  wymiar zwolnień od pracy, rodzaj i  wymiar innych usprawiedliwionych nie-
obecności w  pracy, wymiar nieusprawiedliwionych nieobecności w  pracy, z  uwzględnieniem:  
1) zapisów na wykresówkach;  
2) wydruków danych z  karty kierowcy i  tachografu cyfrowego;  
3) plików pobranych z  karty kierowcy i  tachografu cyfrowego;  
4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i  rodzaj wykonywanej czynności, lub  
5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o  których mowa w  pkt 1–3. 
3. W stosunku do pracowników objętych zadaniowym czasem pracy oraz pracowników otrzymujących ryczałt 
za godziny nadliczbowe lub rycz ałt za porę nocną  nie ewidencjonuje się godzin pracy.  
4. Pracodawcy, których dotyczy ust.  3, zobowiązani są do prowadzenia indywidualnych kart ewidencji nie -
obecności pracownika w  pracy z  podziałem na rodzaj i  wymiar.  
5. Pracodawca prowadzi ewidencję czas u pracy w  postaci papierowej lub elektronicznej.  
6. Ewidencję czasu pracy pracodawca:  
1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;  
2) przechowuje przez okres 10  lat po zakończeniu okresu nią objętego.”;  
6) art. 26  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  26. 1. Warunki wynag radzania kierowców nie mogą przewidywać składników wynagrodzenia, których 
wysokość jest uzależniona od liczby przejechanych kilometrów, szybkości dostawy lub ilości przewiezionego ładunku, 
jeżeli  ich stosowanie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu na drogach lu b zachęcać do naruszania przepisów rozporzą-
dzenia (WE) nr  561/2006.  
2. Przepis ust.  1 stosuje się także do przedsiębiorców, o  których mowa w  art. 1 pkt 1a, oraz osób, o  których 
mowa w  art. 1 pkt 1b.”;  
7) w art.  26d ust.  3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Przepisy art.  25 stosuje się odpowiednio.”;  
 
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021  r. poz.  1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 
2105,  2133, 2232, 2269, 2270 , 2328, 2376, 2427, 2430 i  2490 oraz z  2022  r. poz.  1, 24, 64 i  138. 
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021  r. poz.  432, 619, 162 1, 1834, 1981 i  2105.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 209 
 
 8) w art.  27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Okresy przerw w  prowadzeniu pojazdu, o  których mowa w  art. 7 rozporządzenia (WE) nr  561/2006 i  w art. 7 
ust. 1 i 2 Umowy AETR, zalicza się do czasu dyżuru, o  którym mo wa w  art. 9 ust. 6.”; 
9) art. 31b otrzymuje brzmienie:  
„Art.  31b. 1. Kierowcy mają obowiązek wykorzystać przerwę przeznaczoną na odpoczynek w  wymiarze nie 
krótszym niż 30  minut, w  przypadku gdy łączny dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi od 6  do 8 godzi n, oraz 
w wymiarze nie krótszym niż 45  minut w  przypadku, gdy łączny dzienny czas prowadzenia pojazdu przekracza 8  godzin . 
Przerwa ta nie może być odebrana przed rozpoczęciem lub po zakończeniu dziennego czasu prowadzenia pojazdu.  
2. Przerwy, o  których mowa w  ust. 1, mogą być dzielone na okresy krótsze trwające co najmniej 15  minut każdy,  
które są wykorzystywane zgodnie z  obowiązującym kierowcę rozkładem jazdy.  
3. Przerwy, o  których mowa w  ust. 1, zawierają w  sobie przerwę w  pracy trwającą 15  minut, którą kierujący ma 
obowiązek odbyć, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6  godzin zgodnie z  art. 6 ust. 3. 
4. Przerwy przeznaczone na odpoczynek, o  których mowa w  ust. 1, rozliczane są jak czas pracy.”.  
Art. 3. W ustawie z  dnia 19 sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  756) wpro-
wadza  się następujące zmiany:  
1) w art.  105 dotychczasową treść oznacza się jako ust.  1 i dodaje się ust.  2 w brzmieniu:  
„2. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego p rzekazuje Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego 
informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, w  tym informacje 
uzyskane od innych organów kontrolnych.”;  
2) w art.  106 w  ust. 1 w pkt 3 wyrazy „w art.  105” za stępuje się wyrazami „w art.  105 ust. 1”. 
Art. 4. W ustawie z  dnia 5  lipca 2018  r. o tachografach (Dz.  U. z 2020  r. poz.  900) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  44 w  ust. 2: 
a) w pkt  1 lit. g otrzymuje brzmienie:  
„g) opcjonalnie numer rachunku ban kowego lub numer rachunku w  spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredyto -
wej,”, 
b) w pkt  2 lit. f otrzymuje brzmienie:  
„f) opcjonalnie numer rachunku bankowego lub numer rachunku w  spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredyto -
wej,”, 
c) w pkt  3 lit. e otrz ymuje brzmienie:  
„e) opcjonalnie numer rachunku bankowego wnioskodawcy lub numer rachunku wnioskodawcy w  spółdzielczej  
kasie oszczędnościowo -kredytowej,”,  
d) w pkt  4 lit. e otrzymuje brzmienie:  
„e) opcjonalnie numer rachunku bankowego wnioskodawcy lub num er rachunku wnioskodawcy w  spółdzielczej  
kasie oszczędnościowo -kredytowej,”;  
2) art. 49  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  49. Przetwarzanie danych osobowych w  zakresie realizacji rozporządzenia (UE) nr  165/2014  odbywa się 
wyłącznie do celów kontroli oraz w  zakre sie i w sposób określony w  art. 7 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia.”.  
Art. 5. 1. Do postępowań administracyjnych w  zakresie zezwoleń i  licencji, o  których mowa w  art. 7a ustawy zmienia-
nej w art. 1, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
2. Do postępowań administracyjnych w  zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, o  których mowa w  art. 7d 
ustawy zmienianej w  art. 1, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostatecz ną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy  
stosuje się przepisy z  dnia wszczęcia postępowania administracyjnego.  
3. Do spraw dotyczących naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, określonych w  załącznikach nr  3 i 4 
do ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, powstałych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
stosuje się przepisy dotychczasowe.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 209 
 
 4. Do postępowań administracyjnych w  zakresie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o  których  
mowa w  art. 92a us t. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, prowadzonych wobec podmiotów wykonujących czynności związane 
z przewozem drogowym, o  których mowa w  art. 92a ust.  11 tej ustawy, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
5. Przedsiębiorcy posiadający zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, wydane przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, oraz wydane w  postępowaniu administracyjnym w  zakresie zezwoleń i  licencji, o  których  
mowa w  art. 7a ustawy zmienianej w  art. 1, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie  
niniejszej ustawy, mają obowiązek dostosować się do wymagań w  zakresie bazy eksploatacyjnej, o  której mowa w  art. 4 
pkt 21a oraz ar t. 5 ust. 2c i 2d ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  terminie do dnia 
1 stycznia 2023  r. 
6. W celu dostosowania się do wymogów określonych w  ust. 1 przedsiębiorcy są obowiązani do złożenia do organu 
wydającego to zezwolenie  oświadczenia, o  którym mowa w  art. 7a ust.  3 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia  
15 stycznia 2023  r. 
Art. 6. Przepis art.  5 ust. 2a pkt  6 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do prze-
stępstw  skarbowyc h popełnionych od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 7. Przepis art.  5 ust. 2b ustawy zmienianej w  art. 1: 
1) w zakresie przestępstw odpowiadających znamionom przestępstw wymienionych w  art. 5 ust. 2a ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym – stosuje się do przestępstw popełnionych od dnia wejścia w  życie ustawy z  dnia 
4 listopada 2016  r. o zmianie ustawy o  transporcie drogowym (Dz.  U. poz.  1935);  
2) w zakresie przestępstw odpowiadających znamionom przestępstw wymieni onych w  art. 5 ust. 2a ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – stosuje się do przestępstw popełnionych od dnia wejścia w  życie niniej-
szej ustawy.  
Art. 8. Do postępowań administracyjnych, o  których mowa w  art. 32f ust.  2 i 3 ustawy  zmienianej w  art. 1, wszczętych 
i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.  
Art. 9. W odniesieniu do decyzji ostatecznej, o  której mowa w  art. 32f ust.  2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, wydanej 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, o  ile nie upłynął wskazany w  niej okres zawieszenia wydawania nowych 
świadectw kierowców, uznaje się, że ten okres wynosi 30  dni i  jest liczony od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
chyb a że upłynąłby wcześniej według przepisów dotychczasowych.  
Art. 10. Do wniosków o  wydanie zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, złożonych 
i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przep isy dotychczasowe.  
Art. 11. W przypadku gdy przewoźnik drogowy dokonał zgłoszenia pojazdu do licencji wspólnotowej przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, a  pojazd taki nie został zgłoszony do zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika 
drogowego, przewoźnik ma obowiązek zgłoszenia takiego pojazdu do tego zezwolenia w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia  
w życie niniejszej ustawy.  
Art. 12. Do czasu zakończenia negocjacji, o  których mowa w  art. 14 dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego  
i Rady z  dnia 15  marca 2006  r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń (WE) nr  561/2006 i  (UE) 
nr 165/2014 oraz dyrektywy 2002/15/WE w  odniesieniu do przepisów socjalnych dotyczących działalności w  transporcie 
drogowym oraz uchylającej dyrektywę Rady  88/599/EWG (Dz.  Urz. UE  L 102 z  11.04.2006, str.  35, z  późn. zm.7)), Główny  
Inspektor Transportu Drogowego włącza dane dotyczące kontroli pojazdów z  państw trzecich do informacji przekazywa-
nych Komisji Europejskiej, zgodnie z  art. 90a ust.  1 pkt 2 ustawy  zmienianej w  art. 1. 
Art. 13. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  89 ust. 5 ustawy zmienianej w  art. 1 zacho-
wują  moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  89 ust. 5 ustawy zmienianej 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniej-
szej ustawy.  
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  90a ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  90a ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
 
7) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 21 z 24.01.2009, str.  39, Dz.  Urz. UE  L 29 z 31.01.2009, str.  45, 
Dz. Urz. UE  L 256 z  29.09.2009, str.  38 oraz Dz.  Urz. UE  L 74 z 19.03.2016, str.  8. 
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 209 
 
 3. Dotychczasowe przepisy wykonaw cze wydane na podstawie art.  45 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 4, zachowują  
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  45 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 4, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej je dnak niż przez okres 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 14. W sprawach wynikających z  zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wydanego na pod-
stawie dotychczasowych przepisów dotyczących właściwości starostów właściwy m jest starosta, który wydał te uprawnienia.  
Art. 15. 1. W  latach 2022 –2031  maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym niniejszej  
ustawy wynosi:  
1) dla Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego – 176 813 400,00  zł, z czego w:  
a) 2022  r. – 19 558 200,00  zł, 
b) 2023  r. – 15 767 700,00  zł, 
c) 2024  r. – 17 006 600,00  zł, 
d) 2025  r. – 16 827 600,00  zł, 
e) 2026  r. – 18 308 100,00  zł, 
f) 2027  r. – 17 578 400,00  zł, 
g) 2028  r. – 17 724 800,00  zł, 
h) 2029  r. – 17 867 000,00  zł, 
i) 2030  r. – 18 012 800,00  zł, 
j) 2031  r. – 18 162 200,00  zł; 
2) dla wojewódzkich inspektoratów transportu drogowego – 359 033 400,00  zł, z czego w:  
a) 2022  r. – 27 304 800,00  zł, 
b) 2023  r. – 40 214 700,00  zł, 
c) 2024  r. – 39 074 000,00  zł, 
d) 2025  r. – 35 342 700,00 zł, 
e) 2026  r. – 35 760 600,00  zł, 
f) 2027  r. – 36 100 700,00  zł, 
g) 2028  r. – 36 194 500,00  zł, 
h) 2029  r. – 36 269 500,00  zł, 
i) 2030  r. – 36 346 500,00  zł, 
j) 2031  r. – 36 425 400,00  zł; 
3) dla ministra właściwego do spraw transportu – 9 443 000,00  zł, z czego w:  
a) 2022  r. – 944 300,00  zł, 
b) 2023  r. – 944 300,00  zł, 
c) 2024  r. – 944 300,00  zł, 
d) 2025  r. – 944 300,00  zł, 
e) 2026  r. – 944 300,00  zł, 
f) 2027  r. – 944 300,00  zł, 
g) 2028  r. – 944 300,00  zł, 
h) 2029  r. – 944 300,00  zł, 
i) 2030  r. – 944 300,00  zł, 
j) 2031  r. – 944 300,00  zł. 
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 209 
 
 2. Minister właściwy do spraw transportu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 3, 
oraz wdraża mechanizm korygujący, o  którym mowa w  ust. 4. 
3. Właściwy dla wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego wojewoda monitoruje wykorzystanie limitu wydat-
ków, o których mowa w  ust. 1 pkt 2, oraz wdraża mechanizm korygujący, o  którym mowa w  ust. 5. 
4. W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok b udżetowy maksymalnego limitu wydatków 
określonego w  ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa 
będących skutkiem finansowym ustawy.  
5. W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany r ok budżetowy maksymalnego limitu wydatków 
określonego w  ust. 1 pkt 2 stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będą-
cych skutkiem finansowym ustawy.  
Art. 16. 1. Do dnia 20  maja 2022  r. do przedsiębiorców wykonując ych zawód przewoźnika drogowego rzeczy z  wy-
korzystaniem pojazdów silnikowych lub zespołów pojazdów, których dopuszczalna masa całkowita przekracza 2,5  tony 
i nie przekracza 3,5  tony w  międzynarodowym transporcie drogowym rzeczy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się  
wyłącznie w  zakresie wydawania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej i  wypisów  
z tej licencji oraz zgłaszania pojazdów, o  których mowa w  art. 7a ust.  7 pkt 7 tej ustawy.  
2. Przedsiębiorcy, o  których mowa w  ust. 1, od dnia wejścia w  życie niniejszego przepisu , mogą ubiegać się o  wydanie  
dokumentów, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 17. Ustawa wchodzi w  życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 8, któ ry wchodzi w  życie z  dniem 21  lutego 2022  r.; 
2) art. 1  pkt 19 i art. 16, które wchodzą w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 2  pkt 1–3, które wchodzą w  życie z  dniem 2  lutego 2022  r.; 
4) art. 2  pkt 5, który wchodzi w  życie po upływie 4  mies ięcy od dnia ogłoszenia;  
5) art. 1  pkt 32 w  zakresie art.  82h ust.  1 pkt 21, który wchodzi w  życie po upływie 14  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
aktu wykonawczego dotyczącego wspólnego wzoru służącego obliczeniu stopnia ryzyka przedsiębiorstwa, o  którym 
mowa w  art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 15  marca 2006  r. w sprawie 
minimalnych warunków wykonania rozporządzeń (WE) nr  561/2006 i  (UE) nr  165/2014 oraz dyrektywy 2002/15/WE  
w odniesieniu do przepisów socjalnych dotyc zących działalności w  transporcie drogowym oraz uchylającej dyrektywę  
Rady 88/599/EWG.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda