DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  22 lutego 2021  r. 
Poz. 332 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 22 stycznia 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy  o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tek st ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U.  
z 2020 r. poz.  136), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych : 
1) ustawą z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach administracji rządowej or az niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 284) , 
2) ustawą z dnia 18  listopada 2020  r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320)  
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem  21 stycznia 2021 r. 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwi eszczenia tekst jednolity ustawy  nie obejmuje : 
1) art. 98, art. 101, art. 102 , art. 111  i art. 114 ustawy  z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach administr a-
cji rządowej oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 284), które stanowi ą: 
„Art. 98. 1. Do spraw wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe, z  tym że sprawy te toczą się przed organami, które przejęły zadania i  kompetencje na po d-
stawie niniejszej ustawy, z  zastrzeż eniem art.  99. 
2. Organy, które przejęły zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują związane z  tymi z a-
daniami i  kompetencjami prawa i  obowiązki organów, które utraciły te zadania i  kompetencje, w  tym także wynik a-
jące z  umów i porozumień.  
3. Akta spraw, rejestry, ewidencje, listy i  bazy danych, prowadzone przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy przez organy, które utraciły zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują organy, które 
przejęły od nich w  tym zakresie zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy.  
4. Organy, które utraciły zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują niezwłocznie org a-
nom, które przejęły od nich zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, d okumentację związaną 
z wykonywaniem przejętych zadań i  kompetencji, w  tym także w  postaci informatycznych nośników danych.  
5. Z czynności, o  których mowa w  ust. 3 i 4, sporządza się protokół. ” 
„Art. 101. Czynności dokonane przed dniem wejścia w  życie ninie jszej ustawy przez organy, które utraciły z a-
dania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, a  także dokumenty sporządzone przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy przez te organy albo przy ich udziale, w  szczególności uzgodnienia, zatwierdzenia, a kceptacje, 
wezwania, wpisy do rejestrów, zlecenia, wskazania, weryfikacje, notyfikacje, opinie i  zaświadczenia, zachowują 
ważność, przy czym dokumenty wydane na czas określony – zachowują ważność przez okres, na który zostały w y-
dane.  
Art. 102. Wzory dokume ntów określone na podstawie przepisów zmienianych niniejszą ustawą w  formie d o-
kumentu elektronicznego przez organy, które utraciły zadania i  kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, zach o-
wują ważność. ” 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 332 
 
 „Art. 111. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wyd ane na podstawie przepisów upoważniających zmieni a-
nych niniejszą ustawą zachowują moc, z wyjątkiem przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust. 9 
ustawy zmienianej w art. 88, w brzmieniu dotychczasowym, i mogą być zmieniane.  
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 125 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 72 z a-
chowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 125 ust. 7 i 8 ustawy 
zmienianej w art. 72, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.”  
„Art. 114. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem art.  106 ust. 4, 
art. 107 ust. 2 i art. 108 ust. 2, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia.” ; 
2) odnośnika nr 1 oraz art. 166 ustawy z dnia 18  listopad a 2020  r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), 
które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w  dniu 29  października 2019  r. pod numerem 
2019/533/PL, zgodnie z  § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z  dnia 23  grudn ia 2002  r. w sprawie sposobu fun k-
cjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i  aktów prawnych (Dz.  U. poz.  2039 oraz z  2004  r. poz.  597), 
które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535  Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 9  września 2015  r. ustanawi a-
jącą proced urę udzielania informacji w  dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społ e-
czeństwa informacyjnego (Dz.  Urz. UE  L 241 z  17.09.2015, str.  1).” 
„Art.  166. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  lipca 2021  r., z wyjątkiem:  
1) art. 145 i  art. 146, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 80, art.  115, art.  144 i  art. 161, które wchodzą w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 96  pkt 18, art.  130, art.  134, art.  149 ust. 1 oraz art.  150, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia 
ogłoszenia;  
4) art. 38  ust. 6, art.  50, art.  52 ust. 5–7, art.  54 ust. 1–5 oraz art.  57 ust. 4, które wchodzą w  życie po upływie 
30 dni od dnia ogłoszenia;  
5) art. 9  ust. 1 pkt 1–8, art.  11 pkt 2, art.  16 ust. 1, art.  18 ust. 2, art.  28 pkt 2 lit. b i c, art.  31, art.  83 oraz art.  141, 
które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2021  r.; 
6) art. 122, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r., z wyjątkiem pkt  5, który wchodzi w  życie z  dniem 
1 stycznia 2026  r.; 
7) art. 5 8 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2022  r.; 
8) art. 126  pkt 8, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r.; 
9) art. 9  ust. 1 pkt 9, który wchodzi w  życie z  dniem 1  października 2026  r.; 
10) art. 82  pkt 2, w  zakresie  dodawanego art.  100b, i  art. 159, które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 
2028  r.; 
11) art. 82  pkt 1, 2, w  zakresie dodawanego art.  100a, i  pkt 3–21, art.  93, art.  96 pkt 1–17 i 19, art.  105 oraz art.  162, 
które wchodzą w  życie z  dniem 1  października  2029  r.”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 332 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia  22 stycznia 2021  r. (poz. 332) 
USTAWA  
z dnia 1 2 czerwca 201 5 r. 
o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych1), 2), 3) 
                                                           
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Komisji (WE) nr  748/2009  z dnia 5  sierpnia 2009  r. w  sprawie wykazu operatorów statków powietrznych,  
którzy wykonywali  działalność  lotniczą  wymienioną  w załączniku  I do dyrektywy  2003/87/WE  poczynając  od dnia 1 stycznia  
2006  r. ze wskazaniem administrującego państwa członkowskiego dla każdego operatora statków powietrznych (Dz. Urz. UE L 219  
z 22.08.2009,  str. 1, z późn.  zm.);  
2) rozporządzenia Komisji (UE) nr  1031/2010  z dnia 12  listopada 2010  r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz 
pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE   
Parlamentu Europejskieg o i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz.  Urz. 
UE L 302  z 18.11.2010, str. 1, z  późn. zm.);  
3) rozporządzenia  Komisji  (UE)  nr 550/2011  z dnia 7 czerwca  2011  r. ustalającego,  na mocy  dyrektywy  2003/87/WE  Parlamentu  
Europejskiego  i Rady,  pewne  ograniczenia  w zakresie  wykorzystania  międzynarodowych  jednostek  z tytułu  projektów  związ a-
nych  z gazami  przemysłowymi  (Dz. Urz. UE L 149 z 08.06.2011,  str. 1); 
4) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 20 18/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji 
weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, str.  94); 
5) rozporządzenia  Komisji  (UE)  nr 601/2012  z dnia 21 czerwca  2012  r. w sprawie  monitorowania  i raportowania  w zakresie  emisji  
gazów  cieplarnianych  zgodnie  z dyrektywą  2003/87/WE  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  (Dz. Urz. UE L 181 z 12.07.2012,  
str. 30, z późn.  zm.);  
6) rozporządzenia  Komisji  (UE)  nr 389/2013  z dnia 2 maja  2013  r. ustanawiającego  rejestr  Unii zgodnie  z dyrektywą  2003/87/WE  
Parlamentu  Europejskiego  i Rady,  decyzjami  nr 280/2004/WE  i nr 406/2009/WE  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  oraz uchyl a-
jącego  rozporządzenia  Komisji  (UE)  nr 920/2010  i nr 1193/2011  (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013,  str. 1); 
7) rozporządzenia  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  (UE)  nr 525/2013  z dnia 21 maja  2013  r. w sprawie  mechanizmu  monitor o-
wania  i sprawozdawczości  w zakresie  emisji  gazów  cieplarnianych  oraz zgłaszania  innych  informacji  na poziomie  krajowym  
i unijnym,  mających  znaczenie  dla zmiany  klimatu,  oraz uchylającego  decyzję  280/2004/WE  (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013,  
str. 13, z późn.  zm.);  
8) rozporządzenia Komisji (UE) nr  1123/2013  z dnia 8  listopada 2013  r. w sprawie określania uprawnień do międzynarodowych  jed-
nostek  emisji  zgodnie  z dyrektywą  2003/87/WE  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  (Dz. Urz. UE L 299 z 09.11.2013,  str. 32); 
9) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392 z  dnia 13  grudnia 2017  r. zmieniającego dyrektywę 2003/87/WE 
w celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w  odniesieniu do działań lotniczych i  w celu przygotowania wdroż e-
nia globalnego środka rynkowego po 2021  r. (Dz.  Urz. UE  L 350 z  29.12.2017, str.  7); 
10) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad 
dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 
2003/87/WE Parlament u Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 z 27.02.2019, str.  8). 
2) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 13  października 2003  r. ustanawiającą system handlu prz y-
działami emisji g azów cieplarnianych w  Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) 
(Dz. Urz. UE  L 275 z  25.10.2003, str.  32, z  późn. zm.1) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.  15, t.  7, str.  631);  
2) dyrektywę Parlamentu Europe jskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie emisji przemysłowych (zint e-
growane zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, 
str. 17, z  późn. zm.2)); 
3) dyrektywę Parlam entu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2193 z  dnia 25  listopada 2015  r. w sprawie ograniczenia emisji niekt ó-
rych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. 
UE L 313 z  28.11.2015, str.  1, z późn. zm.);  
4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2284 z  dnia 14  grudnia 2016  r. w sprawie redukcji krajowych emisji  nie-
których rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 344 z  17.12.2016, str.  1); 
5) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/410 z  dnia 14  marca 2018  r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w  celu 
wzmoc nienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisj i oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE)  2015/1814) 
(Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 76 z 19.03.2018, str.  3). 
1) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 338 z  13.11.2004, str.  18, Dz.  Urz. UE  L 8 z 13.01.2009, str.  3, 
Dz. Urz. UE  L 87 z 31.03.2009, str.  109, Dz.  Urz. UE  L 140 z  05.06.2009, str.  63, Dz.  Urz. UE  L 112 z  24.04.2012, str.  21, Dz.  Urz. 
UE L 113 z  25.04.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 343 z  19.12.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 129 z  30.04.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 264 
z 09.10.2015, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 280 z  24.10.2015, str.  39/2, Dz.  Urz. UE  L 350 z  29.12.2017, str.  7 i Dz. Urz. UE  L 76 z 19.03.2018, 
str. 3. 
2) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 158 z  19.06.2012, str.  25. 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 332 
 
 Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady funkcjonowania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.  
2. System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwany dalej „systemem ”, obejmuje emisję gazów 
cieplarnianych z:  
1) instalacji;  
2) operacji lotniczej.  
3. Emisja gazów cieplarnianych  z instalacji dotyczy:  
1) dwutlenku węgla (CO 2); 
2) podtlenku azotu (N 2O); 
3) perfluorowęglowodorów (PFCs).  
4. Emisja gazów cieplarnianyc h z operacji lotniczej dotyczy dwutlenku węgla (CO 2). 
5. Rodzaje działań prowadzonych  w instalacjach wraz  z wartościami progowymi odniesionymi do zdolności produ k-
cyjnych tych instalacji  i gazy cieplarniane przyporządkowane danemu działaniu, stanowiące kryt eria uczestnictwa instal a-
cji w systemie, określa załącznik  nr 1 do ustawy.  
Art. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do emisji gazów cieplarnianych z:  
1) instalacji lub jej części stosowanej do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów  i procesów tec hnologic z-
nych oraz instalacji wykorzystującej wyłącznie biomasę;  
2) instalacji spalania odpadów niebezpiecznych lub odpadów komunalnych;  
                                                           
3) Niniejsza ustawa  wykonuje  następujące  decyzje:  
1) decyzję  Komisji  z dnia 13 listopada  2006  r. w sprawie  zapobiegania  podwójnemu  liczeniu  redukcji  emisji  gazów  cieplarnianych  
w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady w  przypadku projektów realizowanych w  ramach protokołu z  Kioto (2006/780/WE) (Dz. Urz. UE L 31 6 z 16.11.2006, str.  12); 
2) decyzję  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  nr 2009/406/WE  z dnia 23 kwietnia  2009  r. w sprawie  wysiłków  podjętych  przez  
państwa  członkowskie,  zmierzających  do zmniejszenia  emisji  gazów  cieplarnianych  w celu realizacji  do roku 2020  zobowiązań  
Wspólnoty  dotyczących  redukcji  emisji  gazów  cieplarnianych  (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009,  str. 136, z późn.  zm.);  
3) decyzję  Komisji  z dnia 8 czerwca  2009  r. w sprawie  szczegółowej  interpretacji  rodzajów  działalności  lotniczej  wymienionych  
w załączniku  I do dyrektywy  2003/87/WE  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  (2009/450/WE)  (Dz. Urz. UE L 149 z 12.06.2009,  
str. 69); 
4) decyzję  Komisji  z dnia 22 października  2010  r. dostosowującą  w całej  Unii liczbę  uprawnień,  które  mają  być wydane  w ramach  
systemu unijnego  na rok 2013,  oraz uchylającą  decyzję  2010/384/UE  (2010/634/UE)  (Dz. Urz. UE L 279 z 23.10.2010,  str. 34); 
5) decyzję Komisji K (2011) 1983  wersja ostateczna z  dnia 29  marca 2011  r. w sprawie metodologii przejściowego przydziału  
instalacjom wytwarzającym energię elektryczną bezpłatnych uprawnień do emisji na mocy art.  10c ust.  3 dyrektywy 2003/87/WE 
(decyzja niepublikowana);  
6) decyzję  Komisji  z dnia 27 kwietnia  2011  r. w sprawie  ustanowienia  przejściowych  zasad  dotyczących  zharmonizowanego  przy-
działu bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na mocy art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(2011/278/UE) (Dz. Urz. UE L 130  z 17.05.2011, str. 1, z  późn. zm.);  
7) decyzję  Komisji  z dnia 30 czerwca  2011  r. w sprawie  ogólnou nijnej  ilości  uprawnień,  o której  mowa  w art. 3e ust.  3 lit.  a–d  
dyrektywy  2003/87/WE  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  ustanawiającej  system  handlu  przydziałami  emisji  gazów  cieplarni a-
nych  we Wspólnocie  (2011/389/UE)  (Dz. Urz. UE L 173 z 01.07.2011,  str. 13); 
8) decyzję  Komisji  z dnia 26 marca  2013  r. określającą  roczne  limity  emisji  państw członkowskich na lata 2013 –2020  zgodnie  
z decyzją  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  nr 406/2009/WE  (2013/162/UE)  (Dz. Urz. UE L 90 z 28.03.2013,  str. 106);   
9) decyzję  Parlamentu  Europejskiego  i Rady  nr 377/2013/UE  z dnia 24 kwietnia  2013  r. wprowadzającą  tymczasowe  odstępstwa  
od dyrektywy  2003/87/WE  ustanawiającej  system  handlu  przydziałami  emisji  gazów  cieplarnianych  we Wspólnocie  (Dz. Urz. 
UE L 113 z 25.04.2013,  str. 1);  
10) decyzję  Komisji  z dnia 5 września  2013  r. dotyczącą  standardowego  współczynnika  wykorzystania  zdolności  produkcyjnych  
zgodnie  z art. 18 ust. 2 decyzji  2011/278/UE  (2013/447/UE)  (Dz. Urz. UE L 240 z 07.09.2013,  str. 23); 
11) decyzję  Komisji  z dnia 5 września  2013  r. dotyczącą  krajowych  środków  wykonawczych  w odniesieniu  do przejściowego  przy-
działu  bezpłatnych  uprawnień  do emisji  gazów  cieplarnianych  zgodnie  z art. 11 ust. 3 dyrektywy  2003/87/WE  Parlamentu  Euro -
pejskiego  i Rady  (2013/448/UE)  (Dz. Urz. UE L 240 z 07.09.2013,  str. 27); 
12) decyzję Komisji z  dnia 27  października 2014  r. ustalającą, zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady, 
wykaz sektorów i  podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji na la ta 2015 –2019  (2014/746/UE) 
(Dz. Urz. UE L 308  z 29.10.2014, str. 114).  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 332 
 
 3) operacji lotniczej:  
a) wykonywanej wyłącznie  w celu przewozu podczas oficjalnej misji  panującego monarchy  i członków  jego na j-
bliższej rodziny, szefów państw, szefów rządów  i ministrów wchodzących  w skład rządu państwa innego niż 
państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli taki jej charakter został potwierdzony  w planie lotu,  
b) wojskowej, wykonywanej przez wojskowe statki powietrzne, Służby Celno -Skarbowej, Policji, Straży Granic z-
nej, Żandarmerii Wojskowej, straży miejskiej i innych służb ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,  
c) związanej  z działaniami poszukiwawczo -ratowniczymi, przeciwpożarowej  i gaśniczej,  z pomocą humanitarną 
lub służb ratowniczych, jeżeli jest ona wykonywana na podstawie zezwolenia właściwego organu,  
d) wykonywanej zgodnie  z przepisami dla lotów  z widocznością (lot VFR), określonych  w załączniku 2 do Konwencji  
o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej  w Chicago dnia 7 grudnia 194 4 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 212, 
z późn. zm.4)), 
e) kończącej się na lotnisku,  z którego wystartował statek powietrzny,  i wykonywanej bez międzylądowania,  
f) szkoleniowej, wykonywanej wyłącznie  w celu uzyskania licencji lub uzyskania uprawnień przez członków pe r-
sonelu lotniczego, jeżeli jest to potwierdzone  w planie lotu, pod warunkiem że nie jest ona wykorzystywana do 
przewozu pasażerów ani ładunku lub do przebazowania statku powietrznego,  
g) wyko nywanej wyłącznie  w celu przeprowadzenia badań naukowych lub sprawdzenia, przetestowania lub prz e-
prowadzenia procesu certyfikacji statku powietrznego lub urządzenia pokładowego lub naziemnego,  
h) wykonywanej przez statek powietrzny  o maksymalnej certyfikow anej masie startowej poniżej 570 0 kg, 
i) wykonywanej  w ramach zobowiązań  z tytułu wykonywania obowiązków użyteczności publicznej zgodnie  z roz-
porządzeniem Parlamentu Europejskiego  i Rady (WE)  nr 1008/200 8 z dnia 2 4 września 200 8 r. w sprawie  wspól -
nych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 29 3 z 31.10.2008, str. 3) 
na trasach  w regionach najbardziej oddalonych określonych  w art. 349 Traktatu  o funkcjonowaniu Unii Europe j-
skiej (Dz. Urz. UE 201 2 C/326, str. 47) lub na t rasach, których oferowana zdolność przewozowa nie przekracza 
30 000 miejsc rocznie,  
j) wykonywanej przez operatora statku powietrznego będącego przewoźnikiem lotniczym  w rozumieniu ustawy  
z dnia 3 lipca 200 2 r. – Prawo lotnicze ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1970), który realizuje:  
– mniej niż 24 3 operacje lotnicze  w każdym  z trzech kolejnych czteromiesięcznych okresów  w roku kalend a-
rzowym albo  
– operacje lotnicze,  z których łączna roczna wielkość emisji wynosi mniej niż 1 0 000 Mg CO 2. 
Art. 3. Ilekroć  w ustawie jest mowa o:  
1) biomasie – rozumie się przez to biomasę,  o której mowa  w art. 3 pkt  20 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/201 2 
z dnia 2 1 czerwca 201 2 r. w sprawie monitorowania  i raportowania  w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie  
z dyrektywą 2003/ 87/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady (Dz. Urz. UE L 18 1 z 12.07.2012, str. 30,  z późn. zm.), 
zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE)  nr 601/2012 ”; 
2) biopaliwie – rozumie się przez to biopaliwo,  o którym mowa  w art. 3 pkt  22 rozporządzenia Komisji (UE ) nr 601/2012;  
3) biopłynie – rozumie się przez to biopłyn,  o którym mowa  w art. 3 pkt  21 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012;  
3a) eksploatacji instalacji – rozumie się przez to użytkowanie instalacji zarówno w  normalnym trybie działalności, jak 
i przy wydarzeniach nietypowych, o  których mowa w  art. 20 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012, 
a także utrzymywanie w  sprawności tej instalacji;  
4) emisji – rozumie się przez to gazy cieplarniane wprowadzane do powietrza  w wyniku działań człowieka, zw iązanych  
z eksploatacją instalacji lub  z wykonywaną operacją lotniczą;  
5) gazach cieplarnianych – rozumie się przez to:  
a) gazy:  
– dwutlenek węgla (CO 2), 
– metan (CH 4), 
                                                           
4) Zmiany wymienionej konwencji zostały ogłoszone w  Dz. U. z 1963  r. poz.  137, z  1969  r. poz.  210, z  1976  r. poz.  130, 188 i 227, 
z 1984  r. poz. 199, z 2000  r. poz. 446, z 2002  r. poz. 527, z 2003  r. poz. 700 oraz z 2012  r. poz. 368 i 370. 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 332 
 
 – podtlenek azotu (N 2O), 
– fluorowęglowodory (HFCs),  
– perfluorowęglowodory (PFCs),  
– sześciofluorek siarki (SF 6), 
b) inne niż wymienione  w lit. a gazowe składniki atmosfery zarówno naturalne, jak  i antropogeniczne, które p o-
chłaniają  i reemitują promieniowanie podczerwone;  
6) grupie kapitałowej – rozumie się przez to grupę kapitałową,  o której mowa  w art. 3 ust.  1 pkt  44 ustawy  z dnia 29 września 
1994 r. o rachunkowości ( Dz. U. z 2019 r. poz. 351,  z późn. zm.5)); 
7) instalacji – rozumie się przez to stacjonarne urządzenie techniczne lub zespół takich urządzeń,  w których są prow a-
dzone jedn o lub więcej działań określonych  w załączniku  nr 1 do ustawy oraz wszelkie inne czynności posiadające 
bezpośredni techniczny związek ze wskazanymi działaniami prowadzonymi  w danym miejscu, które powodują em i-
sję lub mają wpływ na jej wielkość;  
8) instalacji  nowej – rozumie się przez to instalację:  
a) która po raz pierwszy uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po dniu 3 0 czerwca 201 1 r. lub  
b) w której nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej po dniu 3 0 czerwca 201 1 r.; 
9) instalacji  wytwarzającej energię elektryczną – rozumie się przez to instalację, która po dniu 3 1 grudnia 200 4 r. wy-
twarzała energię elektryczną przeznaczoną do sprzedaży osobom trzecim,  i w której nie prowadzi się innych rodz a-
jów działań określonych  w załączniku  nr 1 do ustawy niż spalanie paliw;  
10) jednostce poświadczonej redukcji emisji – rozumie się przez to jednostkę poświadczonej redukcji emisji  w rozumi e-
niu art. 2 pkt  12 ustawy  z dnia 1 7 lipca 200 9 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych  i innych su b-
stancji ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1077 i 2320 ); 
11) jednostce redukcji emisji – rozumie się przez to jednostkę redukcji emisji  w rozumieniu  art. 2 pkt  14 ustawy  z dnia 
17 lipca 200 9 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych  i innych su bstancji;  
12) okresie rozliczeniowym – rozumie się przez to okres od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. oraz każdy 
następujący po nim dziesięcioletni okres;  
13) operacji lotniczej – rozumie się przez to lot statku powietrznego, który rozpoc zyna się lub kończy na terytorium 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub  państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia  o Wolnym 
Handlu (EFTA) – strony umowy  o Europejskim Obszarze Gospodarczym;  
14) operatorze statku powietrznego – rozumie się prz ez to podmiot, który użytkuje statek powietrzny  w czasie wykon y-
wania operacji lotniczej lub właściciela statku powietrznego  w przypadku gdy podmiot ten nie jest znany lub nie z o-
stał wskazany przez właściciela statku powietrznego, jeżeli:  
a) Rzeczpospolita Polska została dla tego operatora wskazana jako administrujące państwo członkowskie  w rozporz ą-
dzeniu Komisji Europejskiej wydanym  w związku  z art. 18a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europe j-
skiego  i Rady  z dnia 1 3 października 200 3 r. ustanawiającej  system handlu przydziałami emisji gazów ciep larnianych  
we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 27 5 z 25.10.2003, str.  32, z późn. 
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15,  t. 7, str. 631), zwanej dalej „dyrekty wą 2003/87/WE ” lub 
b) posiada koncesję na podjęcie  i wykonywanie działalności gospodarczej  w zakresie przewozu lotniczego,  o której 
mowa  w art. 164 ustawy  z dnia 3 lipca 200 2 r. – Prawo lotnicze, lub  
c) posiada certyfikat upoważniający operatora statku pow ietrznego do wykonywania działalności gospodarczej przy 
użyciu statków powietrznych,  o którym mowa  w art. 160 ustawy określonej  w lit. b, lub  
d) posiada upoważnienie dla przewoźnika lotniczego będącego przedsiębiorcą zagranicznym  z państwa człon kow-
skiego  Unii Europejskiej,  o którym mowa  w art. 192a ustawy określonej  w lit. b, lub  
e) posiada zezwolenie dla obcych przewoźników lotniczych na wykonywanie przewozów lotniczych do lub  z Rzeczy -
pospolitej Polskiej wydane na podstawie  art. 193 ustawy określonej  w lit. b, lub  
f) jest użytkownikiem statku powietrznego  w rozumieniu  art. 2 pkt  3 ustawy określonej  w lit. b; 
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019 r. poz. 1495, 1571, 1655 i 1680  oraz z 2020 r. 
poz. 568 , 2122 i 2123.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 332 
 
 15) podinstalacji – rozumie się przez to oznaczoną część instalacji wraz  z produktami  i odpowiadającą im emisją albo 
oznaczoną część instalacji oraz  odpowiadającą jej emisję albo poziom emisji; wyodrębnia się podinstalację objętą 
wskaźnikiem emisyjności dla produktów albo podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, albo 
podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwi e, albo podinstalację wytwarzającą emisje pro -
cesowe,  o których mowa  w przepisach wydanych na podstawie  art. 21 ust.  5; 
16) prowadzącym instalację – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą 
osobą prawną, która  posiada tytuł prawny do władania instalacją  w celu jej eksploatacji;  
17) rejestrze Unii – rozumie się przez to rejestr Unii,  o którym mowa  w art. 4 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/201 3 
z dnia 2 maja 201 3 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie  z dyrekt ywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego  
i Rady, decyzjami  nr 280/2004/WE  i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady oraz uchylającego rozp o-
rządzenia Komisji (UE)  nr 920/201 0 i nr 1193/201 1 (Dz. Urz. UE L 12 2 z 03.05.2013, str. 1), zwanego dalej „rozpo-
rządzeniem Komisji (UE)  nr 389/2013 ”; 
18) spalaniu – rozumie się przez to każde utlenianie paliwa, niezależnie od sposobu wykorzystania uzyskanej  w tym 
procesie energii cieplnej, elektrycznej lub mechanicznej, oraz wszelkie inne bezpośrednio  z tym związan e czynności,  
w tym przemywanie gazów odlotowych;  
19) statku powietrznym – rozumie się przez to statek powietrzny  w rozumieniu  art. 2 pkt  1 ustawy  z dnia 3 lipca 200 2 r. – 
Prawo lotnicze;  
20) tonokilometrze – rozumie się przez to 1 Mg ładunku handlowego, st anowiącego łączną masę towarów, przesyłek 
pocztowych  i pasażerów, przewiezionego na odległość 1 km; 
21) tytule prawnym – rozumie się przez to tytuł prawny,  o którym mowa  w art. 3 pkt  41 ustawy  z dnia 2 7 kwietnia 
2001 r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, 1378 , 1565 , 2127  i 2338); 
22) uprawnieniu do emisji – rozumie się przez to uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu , w rozumieniu  
art. 2 pkt  4 ustawy  z dnia 1 7 lipca 200 9 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarniany ch i innych substancji, 
dwutlenku węgla (CO 2) utworzone  w ramach systemu, które służy do rozliczenia wielkości emisji  w ramach tego 
systemu,  i którym można rozporządzać na zasadach określonych  w ustawie;  
23) weryfikatorze – rozumie się przez to:  
a) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną w  rozumieniu  art. 3 pkt 3 rozporządzenia 
wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredyt a-
cji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE P arlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 334 
z 31.12.2018, str.  94), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067”,  
b) osobę fizyczną, która uzyskała akredytację  w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej zgodni e z rozporządzeniem,  o którym mowa  w lit. a 
– która przeprowadza weryfikację zgodnie  z rozporządzeniem,  o którym mowa  w lit. a, lub zgodnie  z przepisami 
wydanymi na podstawie  art. 21 ust.  7; 
24) zakładzie – rozumie się przez to zakład,  o którym mowa  w art. 3 pkt  48 ustawy  z dnia 2 7 kwietnia 200 1 r. – Prawo 
ochrony środowiska;  
25) zezwoleniu – rozumie się przez to decyzję zezwalającą na emisję gazów cieplarnianych  z instalacji  i określającą 
obowiązki prowadzącego instalację  w zakresie monitorowania.  
Art. 4. Minister właściwy do spraw  klimatu :6) 
1) jest organem właściwym do wykonywania zadań wynikających z:  
a) rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1031/201 0 z dnia 1 2 listopada 201 0 r. w sprawie harmonogramu, kwestii adm i-
nistracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy  
dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji ga-
zów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 30 2 z 18.11.2010, str. 1,  z późn. z m.), zwanego dalej  „rozpo-
rządzeniem Komisji (UE)  nr 1031/2010 ”, 
b) rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067,  
c) rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012,  
                                                           
6) Wprowadzenie do wyliczenia  ze zmianą wprowadzo ną przez art.  81 ustawy z dnia 23  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  działach 
administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w  życie z  dniem 29 lutego 2020  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 332 
 
 d) rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013 , 
e)  rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 1 9 grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia prze j-
ściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na po d-
stawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 z 27.02.2019, str . 8), 
zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”  
– chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej;  
2) pełni funkcję punktu kontaktowego, o  którym mowa w  art. 70 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067;  
3) prowadzi koordynację,  o której mowa  w art. 10 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
Art. 5. 1. Organy Inspekcji Ochrony Środowiska, zwane dalej „organami Inspekcji ”, wykonują zadania dotyczące 
kontroli przestrzegania przepisów  w zakresie emisji objętych systemem  i szacowania wielkości tych emisji  z uwzględni e-
niem przepisów ustawy,  z tym że:  
1) wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest właściwy ze względu na:  
a) miejsce wprowadzania do środowiska gazów cieplarnianych objętych systemem określone  w pozwoleniu,  o któ-
rym mowa  w art. 181 ust. 1 pkt  1 lub  2 ustawy  z dnia 2 7 kwietnia 200 1 r. – Prawo ochrony środowiska – 
w sprawach wykonywania zadań związanych  z emisją  z instalacji,  
b) siedzibę lub miejsce zamieszkania operatora statku powietrznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w spra-
wach wykonywania zadań związanych  z emisją  z operacji lotniczych;  
2) Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykonuje zadania związane  z emisją  z operacji lotniczych  – w przypadku 
operatorów statków powietrznych niemających siedziby lub miejsca zamieszkan ia na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
2. Polskie Centrum Akredytacji działające na podstawie ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny zgodności 
i nadzoru rynku (Dz.  U. z 2019  r. poz.  544 oraz z 2020 r. poz.  1086 ) jest krajową jednostką akredytującą, o  której mowa  
w art. 55 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, i  wykonuje zadania tej jednostki określone w  tym rozporządzeniu.  
Art. 6. Minister właściwy do spraw klimatu  w sprawach rozstrzyganych na podstawie ustawy jest organem wyższ e-
go stopnia,  w rozumieniu przepisów ustawy  z dnia 1 4 czerwca 196 0 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. 
z 2020 r. poz. 256 , 695, 1298  i 2320  oraz z 2021 r. poz. 54 ), w stosunku do:6) 
1) marszałka województwa;  
2) starosty;  
3) regionalnego dyrektora ochrony środowiska.  
Art. 7. 1. Systemem administruje Krajowy ośrodek bilansowania  i zarządzania emisjami,  o którym mowa  w art. 3 
ust. 1 ustawy  z dnia 1 7 lipca 200 9 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych  i innych substancji, zwany 
dalej „Krajowym ośrodkiem ”. 
2. Dane osobowe przetwarzane w  związku z  administrowaniem systemem podlegają zabezpieczeniom zapobiegaj ą-
cym nadużyciom lub niezgodnemu  z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwa rzania danych osobowych do zachowania ich w  poufności.  
Art. 7a.7) Ilekroć w  ustawie jest mowa o  obowiązku przekazywania, przedkładania, składania, sporządzania lub d o-
łączania dokumentów, informacji, planów, sprawozdań, raportów lub wniosków na piśmie utrwa lonym w  postaci papi e-
rowej i  w postaci elektronicznej, wymóg ten należy uznać za spełniony, jeżeli:  
1) do pisma utrwalonego w  postaci papierowej zostanie dołączona postać elektroniczna tego pisma umożliwiająca prz e-
twarzanie zawartych w  nim danych albo  
2) pismo utrwalone w  postaci elektronicznej opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym 
albo podpisem osobistym będzie miało formę umożliwiającą przetwarzanie zawartych w  nim danych.  
                                                           
7) Dodany przez art.  130 pkt 1 ustawy  z dnia 18  listopada 2020  r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320) , która wejdzie 
w życie z  dniem 1 lipca 2021  r.; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 332 
 
 Rozdział 2  
Zarządzanie rachunkami  w rejestrze Unii  
Art. 8. 1. Rejestr Unii działa na zasadach określonych  w rozporządzeniu Komisji (UE)  nr 389/2013.  
2. Krajowy ośrodek pełni obowiązki krajowego administratora  w rozumieniu  art. 3 pkt  22 rozporządzenia Komisji (UE)  
nr 389/201 3 i zarządza zbiorem rachunków  w rejestrze Unii podlegających jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Prowadzący instalację jest obowiązany do posiadania  w rejestrze Unii rachunku posiadania operatora,  o którym 
mowa  w art. 16 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
4. Operator statku p owietrznego jest obowiązany do posiadania  w rejestrze Unii rachunku posiadania operatora sta t-
ków powietrznych,  o którym mowa  w art. 17 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
5. Krajowy ośrodek otwiera  w rejestrze Unii rachunki,  o których mowa  w rozporząd zeniu Komisji (UE)  nr 389/2013,  
i zarządza nimi na zasadach określonych  w tym rozporządzeniu  i ustawie.  
6. Uprawnienia do emisji utrzymywane na krajowych rachunkach posiadania stanowią własność Skarbu Państwa.  
7. Krajowy ośrodek wykonuje prawomocne orzecze nia sądów lub innych uprawnionych organów  i ostateczne dec y-
zje, których przedmiotem jest rozporządzanie uprawnieniami do emisji utrzymywanymi na rachunkach  w rejestrze Unii 
podlegających jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej lub ograniczenie prawa posiadac za rachunku do rozporządzania tymi 
uprawnieniami.  
8. Krajowy ośrodek informuje posiadacza rachunku  o wykonaniu orzeczenia lub decyzji,  o których mowa  w ust. 7, 
oraz wskazuje organ, który je wydał.  
Art. 9. 1. Wniosek  o otwarcie rachunku  w rejestrze Unii odpowiada wymaganiom określonym  w art. 15–20 oraz 
w art. 24 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
2. Wniosek  o otwarcie osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego  w rejestrze Unii może złożyć:  
1) osoba fizyczna posiadająca miejsce zamieszkan ia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wpisana do Centralnej 
Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ew i-
dencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla  Przedsiębiorcy (Dz. U.  z 2020 r. poz. 2296 
i 2320 ), 
2) osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego,  
o którym mowa  w ustawie  z dnia 2 0 sierpnia 199 7 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym ( Dz. U. z 2021 r. poz. 112 
oraz z 2020 r. poz. 2320 ) 
– będąca podatnikiem podatku od towarów  i usług zarejestrowanym jako podatnik zgodnie  z art. 96 ustawy  z dnia 1 1 marca 
2004 r. o podatku od towarów  i usług ( Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.8)) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Przynajmniej jedna osoba wskazana we wniosku  o otwarcie rachunku  w rejestrze Unii jako upoważniony prze d-
stawiciel,  o którym mowa  w art. 23 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013, jest obowiązana posiadać miejsce z a-
mieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Do wniosku  o otwarcie rachunku  w rejestrze Unii, oprócz dokumentów  i informacji określonych  w załączni -
kach  III–VIII do rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013, dołącza się:  
1) oświadczenie, że:  
a) nie toczy się postępowanie,  o którym mowa  w art. 22 ust.  2 lit.  b rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013, 
wobec osoby fizycznej – w przypadku gdy wniosek dotyczy osoby fizycznej,  
b) nie toczy się postępowanie,  o którym mowa  w art. 22 ust.  2 lit.  b rozporządzenia Komisj i (UE)  nr 389/2013,  
wobec żadnej osoby fizycznej pełniącej funkcję członka zarządu lub innego organu zarządzającego wniosk o-
dawcy, powołanej do pełnienia tej funkcji, zgodnie  z postanowieniami umowy spółki, statutu lub innymi ob o-
wiązującymi jednostkę przepisami prawa – w przypadku gdy wniosek dotyczy osoby prawnej albo jednostki 
organiza cyjnej  niebędącej osobą prawną,  
c) nie toczy się postępowanie,  o którym mowa  w art. 24 ust.  5 lit.  b rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013,  
wobec osób fizycznych wyznaczonych jako upoważniony przedstawiciel lub dodatkowy  upoważniony prze d-
stawiciel,  o których mowa  w art. 24 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013;  
2) dowód wniesienia opłaty za otwarcie rachunku.  
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 568, 1065, 1106, 1 747, 2320 i 2419 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 332 
 
 5. Oświadczenie,  o którym mowa  w ust. 4 pkt  1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fa ł-
szywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia  w nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  z dnia 
6 czerwca 199 7 r. – Kodeks karny ( Dz. U. z 20 20 r. poz. 1444 i 1517 )”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu  
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
6.9) Wniosek o  otwarcie i  zamknięcie rachunku w rejestrze Unii składa się na piśmie utrwalonym w  postaci papier o-
wej albo w  postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo po d-
pisem osobistym na formularzu dostępnym na stronie internetowej Krajowego ośro dka z zacho waniem wymagań, o  któ-
rych mowa w  rozporządzeniu Komisji (UE) nr  389/2013.  
7. Wniosek o  aktualizację danych dotyczących rachunku w  rejestrze Unii składa się zgodnie z  wymaganiami okreś lo-
nymi w  art. 25 rozporządzenia Komisji (UE) nr  389/2013.  Do wniosku o  aktualizację stosuje się odpowiednio przepisy ust.  1–3, 
ust. 4 pkt 1 lit. c oraz ust.  5 i 6. 
Art. 10. 1. Krajowy ośrodek informuje niezwłocznie, na piśmie utrwalonym w  postaci elektronicznej, opatrzonym 
kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej, podmiot ubiegający się 
o otwarcie rachunku w  rejestrze Unii albo posiadacza rachunku w  tym rejestrze o:10) 
1) odmowie dokonania czynności przez Krajowy ośrodek  w zakresie otwierania rachunku, aktualizacji dany ch dotycz ą-
cych rachunku, zamykania rachunku  w rejestrze Unii oraz zatwierdzania upoważnionego przedstawiciela  i dodatk o-
wego upoważnionego przedstawiciela,  o których mowa  w art. 22 ust.  2, art. 24 ust.  5, art. 25 ust.  3 oraz art.  28 rozpo-
rządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013;  
2) zawieszeniu dost ępu upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela do rachunku  
w rejestrze Unii lub do procesów, do których upoważniony przedstawiciel miałby  w przeciwnym przypadku dostęp,  
o którym mowa  w art. 34 ust.  1–4 rozporz ądzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
2. Informacja,  o której mowa  w ust. 1 pkt  1, zawiera:  
1) oznaczenie podmiotu ubiegającego się  o dokonanie czynności  w rejestrze Unii;  
2) określenie rodzaju czynności, której dokonania odmówiono, ze w skazaniem jej podstawy prawnej, zgodnie  z rozpo-
rządzeniem Komisji (UE)  nr 389/2013;  
3) uzasadnienie odmowy dokonania czynności,  o której mowa  w ust. 1 pkt  1; 
4) pouczenie  o prawie  i terminie wniesienia sprzeciwu od odmowy dokonania czynności przez Krajowy ośrodek, zgo d-
nie z art. 22 ust.  3, art. 24 ust.  6 oraz art.  25 ust.  3 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
3. Informacja,  o której mowa  w ust. 1 pkt  2, zawiera:  
1) oznaczenie posiadacza rachunku  w rejestrze Unii, którego dotyczy zawieszenie dostępu;  
2) uzasadnienie zawieszenia dost ępu; 
3) pouczenie  o prawie  i terminie wniesienia sprzeciwu od zawieszenia dost ępu, o którym mowa  w art. 34 ust.  1 i 3 roz-
porządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013, zgodnie  z art. 34 ust.  6 tego rozporz ądzenia.  
4.11) Sprzeciw wraz  z uzasadnieniem wnosi się za pośrednictwem Krajowego ośrodka do ministra właściwego do 
spraw  klimatu , w terminie 3 0 dni od dnia doręczenia informacji.  
5. Termin do wniesienia sprzeciwu podlega przywróceniu, jeżeli podmiot ubiegający się  o otwarcie rachunku  
w rejestrze Unii albo posiadacz rachunku  w tym rejestrze uprawdopodobni, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego 
winy.  
6. W przypadku gdy Krajowy ośrodek uzna sprzeciw  w całości za uzasadniony,  w terminie 1 4 dni od dnia jego 
otrzymania, podejmuje czynnoś ć, której dokonania odmówił, albo przywraca dostęp upoważnionego przedstawiciela lub 
dodatkowego upoważnionego przedstawiciela do rachunku  w rejestrze Unii lub do procesów  z tego rachunku.  
7.11) W przypadku gdy Krajowy ośrodek nie uzna sprzeciwu  w całości za uzasadniony,  w terminie określonym  w ust. 6, 
przekazuje sprzeciw do ministra właściwego do spraw  klimatu . 
                                                           
9) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
10) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 3 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie 
z dniem 6 stycznia  2021 r. 
11) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 332 
 
 8.11) Minister właściwy do spraw klimatu w terminie 3 0 dni od dnia otrzymania sprzeciwu wydaje decyzję  o uwzględ -
nieniu sprzeciwu  w całości lub  w części  i nakazuje Krajowemu ośrodkowi dokonanie dan ej czynności albo przywrócenie 
dostępu albo wydaje decyzję  o odmowie uwzględnienia sprzeciwu.  
9.11) Kopię ostatecznej decyzji,  o której mowa  w ust. 8, minister w łaściwy do spraw klimatu  przekazuje Krajowemu 
ośrodkowi.  
10. Krajowy ośrodek wykonuje decyzję  o uwzględnieniu sprzeciwu  w całości lub  w części,  w terminie 7 dni od dnia 
jej otrzymania.  
Art. 11. 1. Krajowy ośrodek informuje Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej, zwany dalej 
„Narodowym Funduszem”, o  otwarciu oraz zamknięciu rachunku w  rejestrze Unii w  terminie do dnia 15  lutego roku n a-
stępującego po roku, w  którym nastąpiło otwarcie lub zamknięcie tego rachunku.  
2. Informacja,  o której mowa  w ust. 1, zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę podmiotu, któremu odpowiednio otwarto albo zamknięto rachunek  w rejestrze Unii, oraz 
jego adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby;  
2) numer rachunku  w rejestrze Unii, który odpowiednio otw arto albo zamknięto;  
3) dzień odpowiednio otwarcia albo zamknięcia rachunku  w rejestrze Unii ; 
4) jeżeli posiadacz rachunku w  rejestrze Unii złożył wniosek o  jego zamknięcie – datę złożenia tego wniosku.  
Art. 12. 1. Krajowy ośrodek określa  w regulaminie szc zegółowe warunki techniczne otwierania rachunków  w rejestrze 
Unii, zarządzania nimi oraz ich zamykania.  
2. Regulamin,  o którym mowa  w ust. 1, jest udostępniany na stronie internetowej Krajowego ośrodka.  
Art. 13. 1. Za otwarcie rachunku  w rejestrze Unii wno si się opłatę  w wysokości 200 0 zł. 
2. Posiadacz rachunku  w rejestrze Unii wnosi,  w terminie do dnia 3 1 marca każdego roku, opłatę roczną  w wysokości 
500 zł, wskazując  w tytule przelewu bankowego numer rachunku  w rejestrze Unii, którego dotyczy wnoszona opłata.  
3. Nie wnosi się opłaty za otwarcie rachunku  i opłaty rocznej  w przypadku krajowego rachunku posiadania.  
4. Opłatę za otwarcie rachunku  i opłatę roczną wnosi się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu. Opłaty st a-
nowią przychód Narodowego Funduszu.  
5. Opłaty rocznej nie wnosi się za rok,  w którym wniesiono opłatę za otwarcie rachunku.  
6. Obowiązek wniesienia opłaty rocznej ustaje, gdy emisja zostanie rozliczona zgodnie z  art. 92 ust. 1 albo 5, a  saldo 
rachunku jest zerowe, jednak nie wcześniej niż w  roku następującym po roku, w  którym stwierdzono wygaś nięcie zezw o-
lenia.  
7. W przypadku rachunku innego niż rachunek posiadania   operatora i  rachunek posiadania operatora statków p o-
wietrznych obowiązek wniesienia opłaty rocznej ustaje w  roku następującym po roku, w  którym posiadacz rachunku 
w rejestrze Unii złożył do Krajowego ośrodka wniosek o  jego zamknięcie, o  ile saldo tego rachunku jest zerowe.  
Art. 14. 1. Narodowy Fundusz przekazuje Krajowemu ośrodkowi w  terminie do dnia 14  kwietnia każdego roku:  
1) informację o  wniesieniu opłaty rocznej zawierającą następujące dane:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę posiadacza rachunku oraz jego adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby,  
b) numer rachunku w  rejestrze Unii,  
c) wysokość wniesionej opłaty,  
d) datę wpływu opłaty na rachunek bankowy Narodowego Funduszu;  
2) listę rachunków, za które opłata roczna nie została wniesiona.  
2. W przypadku niewniesienia opłaty rocznej stosuje się przepis  art. 34 ust.  2 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013 . 
Przywrócenie dostępu do rachunku  w rejestrze Unii następuje niezwłocznie po przekazaniu Krajowemu ośrodkowi dowodu  
wniesienia tej opłaty.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 332 
 
 Rozdział 3  
Rozporządzanie uprawnieniami do emisji utrzymywanymi na rachunkach  w rejestrze Unii   
i przenoszenie tych uprawnień  
Art. 15. 1. Uprawnieniami do emisji można swobodnie rozporządzać, chyba że przepisy ustawy lub przepisy Unii 
Europejskiej dotyczące handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych stanowią inaczej.  
2. Czynności rozporządzające uprawnieniami do emisji mogą b yć dokonywane między osobami fizycznymi, osobami 
prawnymi lub jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, które posiadają rachunek  w rejestrze Unii.  
Art. 16. 1. Uprawnienia do emisji utworzone w  rejestrze Unii od dnia 1  stycznia 2013  r. są wa żne bezterminowo.  
2. Uprawnienia do emisji utworzone w  rejestrze Unii od dnia 1  stycznia 2021  r. zawierają informację wskazującą, 
w którym dziesięcioletnim okresie od dnia 1  stycznia 2021  r. zostały utworzone.  
3. Uprawnienia do emisji, o  których mowa w  ust. 2, są ważne w  odniesieniu do emisji, począwszy od pierwszego roku 
okresu, o  którym mowa w  tym przepisie.  
Rozdział 4  
Ogólne zasady przydzielania instalacjom uprawnień do emisji  
Art. 17. 1. Uprawnienia do emisji przydzielane instalacjom na podstawie rozdzi ałów 5, 5a, 6, 10 i  11 są uprawni e-
niami do emisji ogólnych w  rozumieniu art.  3 pkt 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr  389/2013.  
2. Uprawnienia do emisji są przydzielane instalacjom na poszczególne lata okresu rozliczeniowego na zasadach okreś -
lonych  w ustawi e. 
3. Wykaz instalacji i  liczba uprawnień do emisji przydzielonych na dany rok dla każdej z  tych instalacji są ustalane 
w przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 oraz stosownie do infor macji, o których mowa w  art. 26 
ust. 4, art.  41 ust. 2, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12, art.  71 ust. 11 i art. 73 ust. 10. 
4. O ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, uprawnienia do emisji wydaje się na rachunek posiadania operatora  
w rejestrze Unii nie wcześniej niż od dnia 1 lutego  i nie później niż do dnia 2 8 lutego każdego roku. Uprawnienia do em i-
sji wydaje się  w liczbie, jaka została przydzielona instalacji na dany rok na podstawie:  
1) przepisów wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4 albo 
art. 70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, albo informacji, o  której mowa w  art. 59 ust. 5, albo art.  73 ust.  10, oraz  
2) przepisów wydanych na podstawie  art. 29 ust.  1 albo  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 41 ust.  2. 
5. Krajowy ośrodek w terminie do dnia 15  marca każdego roku przekazuje marszałkowi województwa informację 
o liczbie uprawnień do emisji:  
1) wydanych w  roku poprzednim na rachunek posiadania operatora albo na rachunek posiadania operatora statków 
powietrznych w  rejestrze Unii ; 
2) zwróconych w  roku poprzednim na podstawie art.  18 ust. 2 przez prowadzącego instalację albo operatora statków 
powietrznych.  
6. Informacja,  o której mowa  w ust. 5, zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację albo operatora statku pow ietrznego;  
2) w przypadku instalacji – jej oznaczenie;  
3) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 1 – liczbę wydanych uprawnień do emisji ze wskazaniem roku, na który 
zostały przydzielone;  
3a) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 2 – liczbę uprawnień do  emisji zwróconych wraz ze wskazaniem roku, za 
który dokonano zwrotu;  
4) datę wydania albo datę zwrotu uprawnień do emisji.  
Art. 18. 1. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w  rejestrze Unii w  liczbie większej niż 
ustalona w  przepis ach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust.  4, 
art. 59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 73 ust.  10, albo wydane na 
rachunek posiadania op eratora statków powietrznych w  rejestrze Unii w  liczbie większej niż ustalona stosownie do inform a-
cji, o  której mowa w  art. 48 ust. 1, zwane dalej „nadmiarowo wydanymi uprawnieniami do emisji”, podlegają zwrotowi.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 332 
 
 2. Krajowy ośrodek występuje z  wnioskiem o  zwrot nadmiarowo wydanych uprawnień do emisji do prowadzącego 
instalację oraz do operatora statków powietrznych. Prowadzący instalację oraz operator statków powietrznych zwracają 
nadmiarowo wydane uprawnienia do emisji w  terminie 30  dni od dnia otrzymania  wniosku.  
3.11) Jeżeli prowadzący instalację albo operator statków powietrznych nie zwrócą nadmiarowo wydanych uprawnień 
do emisji w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi wł aściwemu do spraw klimatu  
informację o  prowadzącym instalację oraz operatorze statków powietrznych, który nie dopełnił obowiązku zwrotu.  
4. Informacja, o  której mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację albo operatora st atków powietrznych, ich adres miejsca z a-
mieszkania albo adres siedziby;  
2) liczbę nadmiarowo wydanych uprawnień do emisji, które nie zostały zwrócone.  
5.11) Ministe r właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję  w sprawie zwrotu równowartości nadmiarowo wydanych 
uprawnień do emisji, określając kwotę podlegającą zwrotowi oraz termin jej uiszczenia.  
6. Przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi przyjmuje się jednostkową ce nę uprawnienia do emisji, która odp o-
wiada średniej cenie uprawnienia do emisji notowanej na giełdach ICE/ECX  i EEX na rynku wtórnym spot  w ostatnim 
dniu,  w którym realizowany był obrót uprawnieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania decyzji,  w przeli czeniu na 
złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski  w dniu poprzedzającym dzień wydania 
decyzji.  
Art. 19. 1. Do kwoty,  o której mowa  w art. 18 ust.  5, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy  z dnia 
29 sierpnia 199 7 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 , 1423 , 2122 , 2123  i 2320  oraz z 2021 r. poz. 72 ). 
2. Kwota,  o której mowa  w art. 18 ust.  5, podlega egzekucji administracyjnej  w trybie przepisów ustawy  z dnia 
17 czerwca 196 6 r. o postępowaniu egzekuc yjnym  w administracji ( Dz. U. z 2020 r. poz.  1427, 1492  i 2320  oraz z 202 1 r. 
poz. 11  i 41). 
3. Należności wnoszone  w związku  z obowiązkiem zwrotu kwoty,  o której mowa  w art. 18 ust.  5, stanowią dochód 
budżetu państwa.  
Rozdział 5  
 Przydział uprawnień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej  
w okresie rozliczeniowym 2013 –2020  
Art. 20. 1. Uprawnienia do emisji dla instalacji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej są przydzielane 
na podstawie wniosk u o przydział uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy.  
2.12) Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, jest składany do Krajowego ośrodka na formularzu dostępnym na stronie 
internetowej Krajowego ośrodka na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci elekt ronicznej.  
Art. 21. 1. Wniosek,  o którym mowa  w art. 20 ust.  1, zawiera informacje  o instalacji,  w szczególności dotyczące:  
1) przynależności instalacji do sektora lub podsektora narażonego na znaczące ryzyko ucieczki emisji,  o których mowa  
w przepisach wy danych na podstawie  art. 10a ust. 13 dyrektywy 2003/87/WE;  
2) wyodrębnienia podinstalacji  w ramach instalacji;  
3) początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej dla każdej podinstalacji;  
4) historycznego poziomu działalności  w instalacji;  
5) wstępnej ca łkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji.  
2. Początkowa zainstalowana zdolność produkcyjna,  o której mowa  w ust. 1 pkt  3, oznacza średnią  z dwóch najwię k-
szych miesięcznych wielkości produkcji  w podinstalacji  w okresie od dnia 1 stycznia 200 5 r. do dnia 31 grudnia 200 8 r. 
albo w okresie od dnia 1 stycznia 200 9 r. do dnia 3 1 grudnia 201 0 r. – jeżeli instalacja  w pierwszym okresie nie działała 
albo działała krócej niż dwa miesiące, przyjmując, że podinstalacja działała przy tym obciążeniu 72 0 godzin na miesiąc 
przez 1 2 miesięcy  w roku.  
3. Historyczny poziom działalności  w instalacji,  o którym mowa  w ust. 1 pkt  4, określ a się dla okresu odniesienia 
od dnia 1 stycznia 200 5 r. do dnia 3 1 grudnia 200 8 r. albo dla okresu odniesienia od dnia 1 stycznia 200 9 r. do dnia 
31 grudnia 201 0 r., jeżeli poziom działalności  w drugim okresie odniesienia jest wyższy.  
                                                           
12) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 332 
 
 4. Wstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji dla instalacji stanowi sumę wszystkich wstępnych rocznych 
liczb uprawnień do emisji dla podinstalacji o bliczonych zgodnie  z art. 22 ust.  2. 
5. Minister właściwy do spraw klimatu  określi,  w drodze rozporządzenia:6) 
1) wymagania dotyczące wyodrębnienia podinstalacji  w ramach instalacji,  o których mowa  w ust. 1 pkt  2 i art. 68 ust.  2 
pkt 1 oraz w  art. 71 ust.  3 pkt  1, 
2) zakres  i sposób gromadzenia danych do określania początkowej  zainstalowanej zdolności produkcyjnej,  o której mowa  
w ust. 1 pkt  3, art. 68 ust.  2 pkt  2, i zainstalowanej zdolności produkcyjnej,  o której mowa  w art. 71 ust.  3 pkt  2, 
w instalacji  i podinstalacji  w celu określenia okresów odniesienia będących podstawą do wyliczania przydziału  upraw -
nień do emisji,  
3) sposób określania historycznego poziomu  działalności,  o którym mowa  w ust. 1 pkt  4, oraz poziomów działalności,  
o których mowa  w art. 68 ust.  2 pkt  3 i art. 71 ust.  3 pkt  3, 
4) sposób obliczania wstępnej  rocznej liczby uprawnień do emisji  
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitych w ymagań dotyczących gromadzenia  i weryfikacji danych wyk o-
rzystywanych na potrzeby przydziału uprawnień do emisji.  
6. Informacje  o instalacji,  o których mowa  w ust. 1, podlegają weryfikacji przez weryfikatora  w zakresie  poprawności, 
wiarygodności oraz dokładności, zgodnie  z przepisami wydanymi na podstawie  ust. 7. Z przeprowadzonej weryfikacji 
sporządza się protokół.  
7.11) Ministe r właściwy do spraw klimatu  określi,  w drodze rozporządzenia, wymagania  w zakresie weryfikacji infor -
macji przekazanych przez prowadzącego instalację, mając na uwadze konieczność zagwarantowania, że przydział upra w-
nień do emisji następuje na podstawie rzet elnych  i wiarygodnych danych.  
8. Koszty weryfikacji informacji  o instalacji  ponosi prowadzący instalację.  
9. Prowadzący instalację składa wniosek,  o którym mowa  w art. 20 ust.  1, nie później niż na 1 7 miesięcy przed 
dniem rozpoczęcia okresu rozliczeniowego . Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.  
10. Do wniosku,  o którym mowa  w art. 20 ust.  1, dołącza się:  
1) raport  o metodyce zbierania danych przekazanych we wniosku;  
2) protokół  z przeprowadzonej przez weryfikatora weryfikacji informacji  o instalacji,  o których mowa  w ust. 1; 
3) opis i schemat strukturalny instalacji  z podziałem na podinstalacje.  
11.13) Jeżeli wniosek o  przydział uprawnień do emisji nie spełnia wymogów, o  których mowa w  ust. 1–3 i 10, okreś -
lonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  5 oraz wymogu określonego w  art. 20 ust. 2, Krajowy ośrodek wzywa 
prowadzącego instalację do usunięcia braków w  terminie 14  dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawi e-
nia wniosku bez rozpatrzenia. Do wniosku  składanego na piśmie utrwalonym w  postaci elektronicznej dołącza się elektr o-
niczne kopie dokumentów.  
Art. 22. 1. Krajowy ośrodek sprawdza zweryfikowane informacje o  instalacji, o  których mowa w  art. 21 ust. 6, 
w zakresie kompletności danych oraz zgodności  i poprawności przeprowadzonych obliczeń zgodnie z  przepisami ustawy 
i przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5. 
2. Na podstawie zweryfikowanych informacji o  instalacji, o  których mowa w  art. 21 ust. 6, oraz po dokonaniu 
sprawdzenia tych informacji Krajowy ośrodek ocenia poprawność wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji obliczonej 
dla każdego roku okresu rozliczeniowego dla każdej instalacji, z  podziałem na podinstalacje, zgodnie z przepisami wyd a-
nymi na podstawie art.  21 ust. 5. 
Art. 23. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje wykaz instalacji wraz  z obliczoną wstępną całkowitą roczną liczbą 
uprawnień do emisji, zgodnie  z art. 21 ust.  4. 
2.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wykaz,  o którym mowa  w ust. 1. 
3.11) Minister właściwy do spraw klimatu  zapewnia możliwość udziału społeczeństwa  w opracowywaniu wykazu,  
o którym mowa  w ust. 1, na zasadach  i w trybie określonych  w ustawie  z dnia 3 października 200 8 r. o udostępnianiu 
informacji  o środowisku  i jego ochroni e, udziale społeczeństwa  w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na 
środowisko ( Dz. U. z 2020 r. poz. 283, 284 , 322, 471 i 1378 ). 
                                                           
13) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 5 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 332 
 
 4.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przedstawia wykaz,  o którym mowa  w ust. 1, do akceptacji Radzie Ministrów.  
5.11) Jeżeli Rada Ministrów zaakceptuje wykaz,  o którym mowa  w ust. 4, minister właściwy do spraw klimatu  prze-
kazuje go Komisji Europejskiej.  
Art. 24.11) 1. Jeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wykazu  w części, minister właściwy do spraw  klimatu , kie-
rując się koniecznością realizacji  obowiązku wykonania decyzji Komisji dotyczącej wykazu, sporządza poprawiony  
w zakresie wskazanym  w decyzji Komisji wykaz. Do opracowania poprawionego  wykazu przepisy  art. 21–23 stosuje się 
odpowiednio.  
2. Jeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wykazu  w całości, minister właściwy do spraw klimatu sporządza n owy 
wykaz. Do opracowania nowego  wykazu stosuje się przepisy  art. 21–23. 
Art. 25. 1. Jeżeli Komisja Europejska zaakceptuje wykaz,  o którym mowa  w art. 23 ust.  5 albo w  art. 24 ust.  1 
albo 2, Krajowy ośrodek oblicza całkowitą roczną liczbę uprawnień do emis ji, która ma być przydzielona instalacji 
znajdującej się  w wykazie.  
2. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji,  o której mowa  w ust. 1, stanowi iloczyn wstępnej całkowitej rocznej 
liczby uprawnień do emisji określonej dla instalacji  w wykazie,  o którym  mowa  w ust. 1, i międzysektorowego współ -
czynnika korygującego określonego  w decyzji Komisji  z dnia 5 września 201 3 r. dotyczącej krajowych środków wykona w-
czych  w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych  zgodnie  z art. 11 
ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady (2013/448/UE) (Dz. Urz. UE L 24 0 z 07.09.2013, str. 27).  
3. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji,  o której mowa  w ust. 1, w przypadku instalacji wytwarzającej ene r-
gię ele ktryczną, której przydziela się uprawnienia do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej, stanowi 
wstępną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji określoną dla instalacji  w wykazie,  o którym mowa  w ust. 1, dost o-
sowaną na każdy rok okr esu rozliczeniowego za pomocą współczynnika liniowego,  o którym mowa  w art. 10 ust.  9 akapit 
drugi decyzji Komisji  z dnia 2 7 kwietnia 201 1 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmoniz o-
wanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji  w całej Unii na mocy  art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu 
Europejskiego  i Rady (2011/278/UE) (Dz. Urz. UE L 13 0 z 17.05.2011, str. 1,  z późn. zm.), zwanej dalej „decyzją Kom i-
sji nr 2011/278/UE ”. 
4. Rada Ministrów określa,  w drodze rozporządzenia, wykaz instalacji wraz  z całkowitą roczną liczbą uprawnień do 
emisji przydzieloną każdej  z tych instalacji na okres rozliczeniowy, obliczoną zgodnie  z ust. 2 i 3, kierując się stanowis -
kiem Komisji Europejskiej,  a także powszechnym charakterem tego wykazu.  
Art. 25a. 1. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji, przydzielona dla danej instalacji zgodnie z przepisami 
wydanymi na podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 
ust. 12 lub art.  71 ust. 11, podlega korekcie w  przypadku zmian przepisów odnoszących się do zasad obliczania całkowitej 
rocznej liczby uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 25 ust. 2. 
2. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji, przydzielona dla danej instalacji zgod nie z  przepisami wydanymi na 
podstawie art.  25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust.  12 lub 
art. 71 ust. 11, może podlegać korekcie, jeżeli w  trakcie sprawdzania:  
1) wniosku, o  którym mowa w  art. 68 ust. 1, lub  
2) informacji, o  której mowa w  art. 71 ust. 1 
– zostaną zidentyfikowane błędy mające znaczenie dla określenia liczby uprawnień do emisji, które nie zostały spowod o-
wane przez prowadzącego instalację.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 lub 2, jeżeli zajdzie konieczność wprowadzenia zmian do wniosku, 
o którym mowa w  art. 20 ust. 1, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia zmienionego wniosku 
w terminie 60  dni od dnia otrzymania wezwania.  
4. W przypadkach, o  których mo wa w  ust. 1 lub 2, przepisy art.  20 ust. 2, art.  21, art.  22, art.  23 ust. 1–3, art.  24 oraz 
art. 25 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.  
5. Postępowanie w  sprawie zmiany przydziału uprawnień do emisji dla instalacji nowej albo postępowanie w  sprawie 
zmiany p rzydzielonej liczby uprawnień do emisji w  przypadku znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, 
o którym mowa w  art. 71, wstrzymuje się do czasu zaakceptowania przez Komisję Europejską korekty całkowitej rocznej 
liczby uprawnień do emisji, o  której mow a w ust. 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 332 
 
 6.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje zmieniony wykaz instalacji zawierający korektę całkowitej 
rocznej liczby uprawnień do emisji Komisji Europejskiej.  
7. Jeżeli w  wyniku korekty, o  której mowa w  ust. 1 lub 2, powstanie podstawa do zwrotu nadmiarowo wydanych 
uprawnień do emisji, przepis art.  18 stosuje się odpowiednio.  
Art. 26. 1. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji przydzielona dla danej instalacji  w przepisach wydanych na 
podstawie  art. 25 ust.  4 podlega dostosowaniu do zmian  w wykazie sektorów lub podsektorów narażonych na znaczące 
ryzyko ucieczki emisji,  o których mowa  w przepisach wydanych na podstawie  art. 10a ust. 13 dyrektywy 2003/87/WE.  
2. Prowadzący instalację  w terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie przepisów wprowadzających zmiany  w wykazie 
sektorów lub podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji przedkłada do Krajowego ośrodka informację  
o instalacji,  o której mowa  w art. 21 ust.  1. 
3. Przepisy  art. 21–24 oraz art.  25 ust.  1–3 stosuje się odpowiednio.  
4.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji dostosowaną  do zmian  w wykazie sektorów lub 
podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji.  
Rozdział 5a  
Przydział uprawnień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej w  okresie rozliczeniowym 
2021 –2030 oraz w  kolejnych okresach rozlicze niowych  
Art. 26a. 1. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o  wniosku o  przydział uprawnień do emisji, rozumie się przez 
to wniosek o  przydział uprawnień do emisji, o  którym mowa w  art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
2. Uprawnienia do emisji dla  instalacji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej są przydzielane na po d-
stawie wniosku o  przydział uprawnień do emisji.  
Art. 26b. 1.14) Wniosek o  przydział uprawnień do emisji składa się do Krajowego ośr odka co 5  lat, w  terminie 
do 29 czerwca, na formularzu dostępnym na jego stronie internetowej, na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej 
i w postaci elektronicznej.  
2. Koszty weryfikacji raportu dotyczącego danych podstawowych, o  którym mowa w  art. 4 ust. 2 lit. a rozporządz e-
nia Komisji (UE) 2019/331, ponosi prowadzący instalację.  
3. Jeżeli wniosek o  przydział uprawnień do emisji nie spełnia wymogów, o  których mowa w  art. 4 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/331, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do usunięcia braków w  terminie n ie dłuższym 
niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania.  
Art. 26c. Krajowy ośrodek sprawdza wniosek o  przydział uprawnień do emisji w  zakresie kompletności danych oraz 
zgodności z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 oraz z  przepisami ustawy, a  także  z informacjami zawa r-
tymi w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 52 ust. 1, i pozwoleniach, o  których mowa w  art. 53 ust. 2 pkt 1. 
Art. 26d. 1. Krajowy ośrodek przygotowuje projekt wykazu instalacji, dla których planowany jest przydział upra w-
nień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej na okres, na który przydzielane są uprawnienia.  
2.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  projekt wykazu, o  którym mowa w  ust. 1. 
3.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Komisji Europejskiej wykaz instalacji, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 26e. 1.11) Krajowy ośrodek określa dla instalacji wstępną liczbę uprawnień do emisji zgodnie z  art. 14 ust.  5 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 i  przekazuje info rmację o  tej liczbie ministrowi właściwemu do spraw klimatu  
w celu zgłoszenia Komisji Europejskiej zgodnie z  art. 14 ust. 5 tego rozporządzenia.  
2. Po określeniu przez Komisję Europejską współczynnika, o  którym mowa w  art. 14 ust. 6 rozporządzenia Komisji 
(UE) 2019/331, Krajowy ośrodek oblicza ostateczną roczną liczbę uprawnień do emisji zgodnie z  art. 16 ust.  8 tego ro z-
porządzenia.  
3.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra ostateczną roczną liczbę uprawnień do emisji obliczoną zgodnie z  art. 16 ust. 8 rozporzą dze-
nia Komisji (UE) 2019/331.  
                                                           
14) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  6 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 332 
 
 Rozdział 5b 
Plan metodyki mon itorowania  
Art. 26f. 1. Prowadzący instalację nową, która kwalifikuje się do przydziału uprawnień do emisji, składa do organu właś -
ciwego do wydania zezwolenia do zatwierdzenia plan metodyki monitorowania, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1 rozporządzenia 
Komi sji (UE) 2019/331, zwany dalej „planem metodyki monitorowania”.  
2.15) Plan metodyki monitorowania składa się na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci elektronicznej. 
Plan metodyki monitorowania składa się w  dwóch egzemplarzach, chyba że został złożony na piśmie utrwalonym w  po-
staci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.  
3. Plan metodyki monitorowania składa się nie później niż na 4  miesiące przed dniem rozpoczęcia normalnej działa l-
ności, o  której mowa w  art. 2 pkt 12 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
4. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi plan metodyki monitorowania w  celu 
wydania opinii. Opinia zawiera ocenę przedłożonego planu w  zakresie zgodności z  wymaganiami określonymi 
w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, a  także w  zakresie kompletności i  przejrzystości zawartych w  nim 
informacji i  danych.  
5. Krajowy ośrodek wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 4, w  terminie 30  dni od dnia  otrzymania kompletnego 
wniosku o  jej wydanie, z  zastrzeżeniem ust.  10. 
6. Przy wydawaniu opinii, o  której mowa w  ust. 4, nie stosuje się przepisu art.  106 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego.  
7. Jeżeli plan metodyki monitorowania nie spełnia wymagań określonych w  przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/331 lub zawiera niekompletne lub nieprzejrzyste informacje lub dane, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego inst a-
lację do poprawienia planu metodyki monitorowania lub d o złożenia wyjaśnień w  terminie nie dłuższym niż 21  dni od 
dnia doręczenia wezwania i  powiadamia o  tym organ właściwy do wydania zezwolenia.  
8. Prowadzący instalację składa poprawiony plan metodyki monitorowania lub wyjaśnienia do Krajowego ośrodka 
i organ u właściwego do wydania zezwolenia.  
9. Jeżeli pomimo złożenia poprawionego planu metodyki monitorowania lub złożenia wyjaśnień nadal nie jest on 
zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 lub zawiera niekompletne lub  
nieprzejrzyste informacje lub dane, przepisy ust.  7 i 8 stosuje się odpowiednio.  
10. Jeżeli w  terminie 90  dni od dnia doręczenia Krajowemu ośrodkowi po raz pierwszy planu metodyki 
monitorowania plan ten nadal nie jest zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/331 lub zawiera niekompletne lub nieprzejrzyste informacje lub dane, Krajowy ośrodek w  terminie 14  dni po 
upływie tego terminu wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 4. 
11. Organ właściwy do wydania zezwolenia w  drodz e decyzji:  
1) zatwierdza plan metodyki monitorowania, gdy plan ten jest zgodny z  wymaganiami określonymi w  przepisach ro z-
porządzenia Komisji (UE) 2019/331 oraz gdy plan metodyki monitorowania zawiera kompletne i  przejrzyste info r-
macje lub dane, albo  
2) odmawia zatwierdzenia planu metodyki monitorowania, gdy plan ten jest niezgodny z  wymaganiami określonymi 
w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 albo gdy plan metodyki monitorowania zawiera niekompletne 
lub nieprzejrzyste informacje lub dane.  
12. Kopię decyzji, w  której zatwierdza się plan metodyki monitorowania lub odmawia zatwierdzenia tego planu, o r-
gan właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi, w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja 
stała się ostateczna.  
Art. 26g. 1. Pr owadzący instalację niezwłocznie zgłasza organowi właściwemu do wydania zezwolenia każdą pl a-
nowaną zmianę zatwierdzonego planu metodyki monitorowania i  informuje o  tym Krajowy ośrodek.  
2. W przypadku gdy planowana zmiana jest zmianą istotną w  rozumieniu ar t. 9 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/331, prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić do organu właściwego do wydania zezwolenia o  zatwierdzenie 
istotnej zmiany planu metodyki monitorowania w  terminie 21  dni od dnia zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Organ właściwy do wydania zezwolenia wszczyna z  urzędu postępowanie w  sprawie zatwierdzenia planu metodyki 
monitorowania, jeżeli prowadzący instalację nie wystąpił o  zatwierdzenie istotnej zmiany planu metodyki monitorowania 
w terminie, o  którym mowa w  ust. 2. 
4. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 i 3, przepisy art.  26f ust.  2 i 4–12 stosuje się odpowiednio.  
                                                           
15) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  7 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 332 
 
 Rozdział 6  
Przydział uprawnień do emisji  w okresie rozliczeniowym 2013 –2020 dla instalacji wytwarzających  
energię elektryczną  
Art. 27. 1. W okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 201 3 r. instalacjom wytwarzającym 
energię elektryczną, które były eksploatowane najpóźniej  w dniu 3 1 grudnia 200 8 r., lub instalacjom wytwarzającym 
energię elektryczną,  w przypadku których p roces inwestycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej  w tym dniu, mogą 
być przydzielone uprawnienia do emisji na zasadach określonych  w niniejszym rozdziale.  
2. Za dzień faktycznego rozpoczęcia procesu inwestycyjnego uznaje się dzień,  w którym zostały  podjęte prace prz y-
gotowawcze związane  z tym procesem.  
3. Uprawnienia do emisji przydzielone instalacji wytwarzającej energię elektryczną, w  przypadku której proces i n-
westycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej w  dniu 31  grudnia 2008  r., mogą zostać  wydane tej instalacji od roku, 
w którym rozpoczęto eksploatację tej instalacji. Nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na lata p o-
przedzające rok, w  którym rozpoczęto eksploatację instalacji. Uprawnienia, które nie zostały wydane inst alacji wytwarz a-
jącej energię elektryczną do roku rozpoczęcia eksploatacji, zostają sprzedane w  drodze aukcji po zakończeniu roku, 
w którym powinny były zostać wydane tej instalacji, nie później jednak niż do dnia 31  grudnia 2019  r. 
3a.11)  Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, w  przypadku której proces inwestycyjny został fa k-
tycznie rozpoczęty najpóźniej w  dniu 31  grudnia 2008  r., jest obowiązany niezwłocznie poinformować, na piśmie utrw a-
lonym w  postaci papierowej albo w  postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, po d-
pisem zaufanym albo podpisem osobistym, ministra właściwego do spraw klimatu o  braku możliwości rozpoc zęcia ek s-
ploatacji tej instalacji przed upływem roku kalendarzowego, do którego został przypisany przydział uprawnień.16) 
W przypadku przedłożenia powyższej informacji uprawnienia do emisji są kierowane do aukcji na zasadach określonych 
w ust. 3 zdanie drug ie. 
4.11) Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną,  w przypadku której proces inwestycyjny został fa k-
tycznie rozpoczęty najpóźniej  w dniu 3 1 grudnia 20 08 r., przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  i Krajo -
wemu ośrodkowi informację  o oddaniu instalacji do użytkowania,  w terminie 1 4 dni od dnia oddania tej instalacji do 
użytkowania.  
Art. 28. 1. Wartość uprawnień do emisji wydanych instalacjom wytwarzającym energię elektryczną na zasadach 
określonych  w niniejszym rozdziale stanowi wartość pomocy publicznej  w rozumieniu  art. 107 ust.  1 Traktatu  o funkcj o-
nowaniu Unii Europejskiej, zwanej dalej „pomocą publiczną ”. 
2. Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, któremu wydano uprawnienia do emisji na zasadach 
określonych  w niniejszym rozdziale, jest beneficjentem pomocy publicznej.  
Art. 29. 1. Rada Ministrów określa,  w drodze rozporządzenia, wykaz instalacji wytwarzających energi ę elektryczną,  
o których mowa  w art. 27 ust.  1, wraz  z liczbą uprawnień do emisji planowanych do przydzielenia danej instalacji na 
każdy rok okresu rozliczeniowego 2013 –2020, kierując się decyzją Komisji Europejskiej  z dnia 1 3 lipca 201 2 r. C(2012) 
4609 final. dotyczącą wniosku zgłoszonego przez Polskę na podstawie  art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu 
Europejskiego  i Rady  w celu przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na modernizację wytwarzania 
energii elektrycznej oraz decyzją Komisji Europejskiej  z dnia 2 2 stycznia 201 4 r. C(2013) 664 8 final. – Odstępstwo na 
podstawie  art. 10c dyrektywy 2003/87/WE  w sprawie handlu emisjami – bezpłatne uprawnienia dla wytwórców energii 
elektrycznej,  w których Komisja Europejska zaakceptowała zło żony przez Rzeczpospolitą Polską wniosek dotyczący 
przydziału uprawnień do emisji instalacjom wytwarzającym energię elektryczną  w okresie rozliczeniowym 2013 –2020,  
a także powszechnym charakterem tego wykazu.  
2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera listę instalacji wytwarzających energię elektryczną, które kwalifikują się do 
przydziału uprawnień do emisji, wraz z liczbą uprawnień do emisji planowanych do przydzielenia danej instalacji na 
każdy rok okresu rozlicz eniowego 2013 –2020, ustaloną przez ministra właściwego do sp raw klimatu  w porozumieniu 
z ministrem właściwym do spraw energii, zgodnie z decyzją Komisji nr K (2011) 1983 z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie 
metodologii przejściowego przydziału instalacjom wyt warzającym energię elektryczną bezpłatnych uprawnień do emisji 
na mocy art. 10c ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE oraz z uwzględnieniem wytycznych zawartych w Komunikacie Komisji – 
Wytyczne w zakresie nieobowiązkowego stosowania art. 10c dyrektywy 2003/87/WE (20 11/C 99/03) (Dz. Urz. UE C 99 
z 31.03.2011, str. 9), zwanym dalej „Komunikatem Komisji nr 2011/C 99/03 ”, na podstawie:6) 
1) zweryfikowanych emisji w latach 2005 –2007 lub  
2) wskaźnika wydajności ex ante.  
                                                           
16) Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł w  życie z  dniem 6  stycz nia 
2021  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 332 
 
 Art. 30. 1.11) Minister właściwy do spraw klimatu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym  Rzeczy -
pospolitej Polskiej „Monitor Polski ” krajowy plan inwestycyjny sporządzony przez ministra właściwego do spraw energii 
na podstawie informacji przekazanych przez podmioty realizujące zadania inwestycyjne z uwzględnieniem potrzeby 
modernizacji i poprawy infr astruktury, wspierania czystych technologii, a także dywersyfi kacji struktury energetycznej 
i źródeł dostaw, zatwierdzony przez Komisję Europejską w decyzjach, o których mowa w art. 29 ust. 1, niezwłocznie po 
jego zatwierdzeniu przez Komisję Europejską, uw zględniając poufność informacji stanowiących tajemnicę przed siębior-
stwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji  (Dz. U. z 20 20 r. poz.  1913). 
2. Krajowy plan inwestycyjny,  o którym mowa  w ust. 1, zawiera wykaz  zadań inwestycyjnych,  z określeniem dla 
każdego zadania inwestycyjnego  w szczególności:  
1) podmiotów podejmujących poszczególne zadania inwestycyjne;  
2) okresu realizacji poszczególnych zadań inwestycyjnych oraz przewidywanych terminów zakończenia realiza cji tych 
zadań inwestycyjnych;  
3) kwoty kosztów inwestycyjnych planowanych do poniesienia  w poszczególnych latach;  
4) wyodrębnionej kwoty kosztów inwestycyjnych planowanych do poniesienia na dostosowanie instalacji do przepisów  
w zakresie emisji przemysłow ych, z wyjątkiem kosztów sfinansowanych ze źródeł, stanowiących pomoc publiczną;  
5) wyodrębnionej kwoty kosztów inwestycyjnych planowanych do poniesienia na dostosowanie do przepisów  w zakresie 
odnawialnych źródeł energii,  z wyjątkiem kosztów sfinansowanych ze źródeł stanowiących pomoc publiczną;  
6) wyodrębnionej kwoty kosztów inwestycyjnych planowanych do sfinansowania ze środków krajowych  i Unii Eur o-
pejskiej, które stanowią pomoc publiczną.  
Art. 31. 1. Podmiotem realizującym zadanie inwestycy jne może być:  
1) prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną lub  
2) grupa kapitałowa, do której należy prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, lub  
3) operator systemu dystrybucyjnego lub operator systemu przesyłowego, w  rozumieni u ustawy z  dnia 10  kwietnia 
1997  r. – Prawo energetyczne (Dz.  U. z 2020 r. poz. 833, 843 , 1086 , 1378  i 1565 ). 
2. W przypadku zadania inwestycyjnego realizowanego przez grupę kapitałową  wyznacza się podmiot odpowi e-
dzialny za realizację obowiązków sprawozdaw czych wynikających  z ustawy.  
3. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne ujęte  w krajowym planie inwestycyjnym, który  w związku  z realizacją 
tego zadania ponosi koszty inwestycyjne  w celu ich zbilansowania  z wartością uprawnień do emisji planowanych do 
przydzielenia instalacji wytwarzającej energię elektryczną, podlega obowiązkom wynikającym  z przepisów ustawy.  
Art. 32. 1. Zadania inwestycyjne ujęte  w krajowym planie inwestycyjnym są realizowane zgodnie  z zatwierdzonymi 
wskaźnikami zgodności.  
2. Przez wskaźniki zgodności rozumie się  parametry służące wykazaniu, że zadanie inwestycyjne jest realizowane 
zgodnie  z zasadami określonymi  w Komunikacie Komisji  nr 2011/C 99/03.  
3. Wskaźniki zgodności określa załącznik  nr 2 do ustawy.  
4.11) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne ujęte  w krajowym planie inwestycyjnym składa do ministra właśc i-
wego do spraw  klimatu , nie później niż  w terminie 3 miesięcy przed dniem rozpoczę cia realizacji zadania inwestycyjnego, 
wniosek  o zatwierdzenie odpowiedniego dla realizacji danego zadania inwestycyjnego wskaźnika lub wskaźników  zgodności.  
5. Wniosek,  o którym mowa  w ust. 4, zawiera  w szczególności:  
1) charakterystykę zadania inwestycyj nego;  
2) proponowany wskaźnik lub wskaźniki zgodności oraz ich wartość:  
a) przed rozpoczęciem realizacji zadania,  
b) po zakończeniu realizacji zadania.  
6.11) Ministe r właściwy do spraw klimatu  przekazuje Krajowemu ośrodkowi wniosek,  o którym mowa  w ust. 4, 
w celu wydania opinii na temat prawidłowości doboru wskaźnika lub wskaźników zgodności proponowanych  w tym 
wniosku.  Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  opinię  w terminie 1 4 dni od dnia otrzy -
mania wniosku. Przy zasięganiu opinii przepisu  art. 106 ustawy  z dnia 1 4 czerwca 196 0 r. – Kodeks postępowania 
administracyjnego nie stosuje się.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 332 
 
 7.17) Wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, sporządza się na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej albo w  postaci 
elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, za 
pomocą formularza, według wzoru określ onego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 1. 
8. Minister właściwy do spraw  klimatu , w drodze decyzji:6) 
1) zatwierdza proponowany we wniosku wskaźnik lub wskaźniki z godności dla danego zadania inwestycyjnego lub  
2) odmawia zatwierdzenia proponowanego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  przypadku gdy:  
a) co najmniej jeden wskaźnik nie został dobrany prawidłowo dla realizacji danego zadania inwestycyjnego lub  
b) dobran y wskaźnik lub wskaźniki zgodności wskazują, że realizacja zadania nie przyniesie efektu ekologicznego, 
lub 
c) zadanie inwestycyjne, dla którego został złożony wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, nie jest adekwatne w  stosunku  
do zadania ujętego w  krajowym planie inwestycyjnym.  
8a. W przypadku zbycia tytułu prawnego do instalacji nabywca tytułu prawnego jest obowiązany wystąpić z  wnioskiem 
o przeniesienie decyzji, o  której mowa w  ust. 8, w terminie 30  dni od dnia nabycia tytułu  prawnego do instalacji . 
9.11) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu  poświadczenie 
osiągnięcia zatwierdzonego w skaźnika lub wskaźników zgodności,  w terminie 3 miesięcy od dnia sporządzenia tego p o-
świadczenia,  chyba że poświadczenie to sporządza minister właściwy do spraw  klimatu . 
10. Poświadczenie osiągnięcia każdego  z zatwierdzonych wskaźników zgodności sporządza:  
1)11) minister właściwy do spraw klimatu  w zakresie:  
a) sieci przesyłowych  i dystrybucyjnych elektroenergetycznych,  
b) sieci przesyłowych gazowych,  
c) sieci ciepłowniczych  
– w formie zaświadczenia;  
2) weryfikator w  zakresie mocy osiągalnej, emisyjności, redukcji emisyjności lub w  zakresie zastosowanego paliwa – 
w formie opinii.  
11. Poświadczenie osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności sporządza się niezwłocznie po  
zakończeniu realizacji zadania inwestycyjnego.  
12. Poświadczenie osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  zakresie mocy osiągalnej, 
emisyjności, redukcji emisyjności lub w  zakresie zastosowanego paliwa sporządza się, uwzględniając d ane z  12 miesięcy, 
licząc od dnia zakończenia realizacji zadania inwestycyjnego, niezwłocznie po upływie tego okresu.  
13. Koszty sporządzenia poświadczenia osiągnięcia każdego  z zatwierdzonych wskaźników zgodności ponosi po d-
miot realizujący zadanie inwesty cyjne.  
Art. 33. 1. Realizacja zadań inwestycyjnych ujętych  w krajowym planie inwestycyjnym, stanowiących roboty b u-
dowlane  w rozumieniu ustawy  z dnia 7 lipca 199 4 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 , 2127  i 2320  oraz 
z 2021  r. poz.  11) podlega  kontroli przez organy nadzoru budowlanego.  
2. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne składa wniosek  o przeprowadzenie kontroli,  o której mowa  w ust. 1, nie 
rzadziej niż raz  w okresie sprawozdawczym.  
3. Kontrola,  o której mowa  w ust. 1, obejmuje sprawdzenie zgodności wykonywanych robót budowlanych  z przepisami 
ustawy  z dnia 7 lipca 199 4 r. – Prawo budowlane  i jest prowadzona na zasadach określonych  w przepisach tej ustawy.  
Art. 34. 1. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne ujęte  w krajowym plani e inwestycyjnym,  w terminie do dnia 
30 września każdego roku, przedkłada Krajowemu ośrodkowi sprawozdanie rzeczowo -finansowe  z realizacji zadania 
inwestycyjnego za okres sprawozdawczy, zwane dalej „sprawozdaniem rzeczowo -finansowym ”, wraz  z opinią biegłe go 
rewidenta,  o której mowa  w art. 36 ust.  2. 
                                                           
17) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 9 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 332 
 
 2. Sprawozdania rzeczowo -finansowego nie składa się, jeżeli  w okresie sprawozdawczym nie poniesiono żadnych 
kosztów inwestycyjnych.  W takim przypadku podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przedkłada Krajow emu ośrod -
kowi odpowiednią informację  w terminie,  o którym mowa  w ust. 1. Informacja zawiera również szczegółowe dane  o wy-
korzys taniu nadwyżki kosztów inwestycyjnych,  o których mowa  w art. 38 ust.  3. Informację składa się na formularzu 
według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 4. 
2a. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne ujęte w  krajowym planie inwestycyjnym w  terminie, o  którym mowa 
w ust. 1, przedkłada Krajowemu ośrodkowi zbiorcze zestawienie instalacji otrzymujących uprawnienia d o emisji, zwane 
dalej „zbiorczym zestawieniem”. Zbiorcze zestawienie składa się na formularzu według wzoru określonego na podstawie 
art. 36 ust. 6 pkt 6. Zbiorcze zestawienie zawiera w  szczególności dane identyfikujące podmiot realizujący zadanie inw e-
stycy jne, informacje o  kosztach poniesionych w  związku z realizacją zadania inwestycyjnego, informacje o  instalacjach, 
którym zostaną wydane uprawnienia do emisji, oraz informacje o  liczbie uprawnień do emisji.  
3.11) Jeżeli przyczyną nieponiesienia kosztów inwestycyjnych jest wstrzymanie realizacji zadania inwestycyjnego,  pod-
miot realizujący to zadanie informuje ministra właściwego do spraw klimatu  o przyczynach wstrzyman ia oraz planow a-
nym terminie wznowienia realizacji zadania inwestycyjnego  w terminie,  o którym mowa  w ust. 1. 
4. Jeżeli  w okresie sprawozdawczym podmiot realizujący zadanie inwestycyjne nie poniósł żadnych kosztów inw e-
stycyjnych  i nie wykorzystano nadwyżki kosztów inwestycyjnych,  o których mowa  w art. 38 ust.  3, wydanie uprawnień 
do emisji planowanych do przydzielenia na kolejny rok okresu rozliczeniowego zawiesza się, nie dłużej jednak niż na 
4 lata okresu rozliczeniowego.  
5. Niezłożenie sprawozdania rzeczowo -finansowego za pięć kolejnych okresów sprawozdawczych jest równoznac z-
ne z zaprzestaniem realizacji zadania inwestycyjnego.  
6. (uchylony)  
7. Uprawnienia, których wydanie uległo zawieszeniu, podlegają wydaniu, jeżeli podmiot realizujący zadanie inw esty-
cyjne  złoży sprawozdanie rzeczowo -finansowe wykazujące poniesienie kosztów inwestycyjnych kwalifikowanych do zbi -
lansowania  z wartością planowanych do przydzielenia uprawnień do emisji, określoną  w przepisach wydanych na po d-
stawie  art. 29 ust.  1. 
8. (uchylony)  
9. Krajowy ośrodek sprawdza, czy zbiorcze zestawienie oraz zweryfikowane sprawozdanie rzeczowo -finansowe nie 
zawierają braków lub uchybień.  W przypadku stwierdzenia braków lub uchybień Krajowy ośrodek wyznacza termin na 
ich usunięcie.  
10.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  w terminie do dnia 30  listopada każd e-
go roku:  
1) sprawdzone zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe oraz informację, o  której mowa w  ust. 2; 
2) sprawdzone zbiorcze zestawienia;  
3) listę podmiotów, które realizują zadania inwestycyjne i  które w  terminie nie przedłożyły zweryfikowanego sprawo -
zdania rzeczowo -finansowego albo informacji , o której mowa w  ust. 2; 
4) listę podmiotów, które złożyły zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe i  wobec których nie minął termin 
na usunięcie braków lub uchybień, o  których mowa w  ust. 9; 
5) listę podmiotów, wobec których upłynął termin na usuni ęcie braków lub uchybień, o  których mowa w  ust. 9. 
11.11) Krajowy ośrodek, niezwłocznie po upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 10, przekazuje ministrowi właśc i-
wemu  do spraw  klimatu :  
1) zbiorcze zestawienia oraz zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe, zawierające braki lub uchybienia, 
których nie usunięto w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9; 
2) listę podmiotów, które w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, usunęł y braki lub uchybienia, złożone przez nie zbiorcze 
zestawienia oraz zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe.  
12.11) Jeżeli braki lub uchybienia w  zbiorczym z estawieniu lub w  zweryfikowanym sprawozdaniu rzeczowo -finansowym  
nie zostały usunięte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9, minister właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję o  odmowie 
wydania uprawnień do emisji planowanych do przydzielenia instalacji w  przepisach wydanych na podsta wie art.  29 
ust. 1 na dany rok okresu rozliczeniowego. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 332 
 
 13.11) Jeżeli podmiot,  o którym mowa  w ust. 1, wykaże, że nieusunięcie braków lub uchybień  w terminie,  o którym 
mowa  w ust. 9, nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, którym podmiot ten nie mógł  zapobiec,  i jednocześnie usunie 
te braki lub uchybienia, minister właściwy do spraw klimatu  umarza postępowanie,  o którym mowa  w ust. 12. 
14. Okresem sprawozdawczym jest okres rozpoczynający się  z dniem 1 lipca  i kończący się dnia 3 0 czerwca nastę p-
nego ro ku. 
15.18) Sprawozdanie rzeczowo -finansowe sporządza się na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci ele k-
tronicznej na formularzu według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 2. 
16. Sprawozdanie rzeczowo -finansowe zawiera  w szczególn ości:  
1) charakterystykę zadania inwestycyjnego  z podaniem zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności,  o których  
mowa  w art. 32 ust.  8; 
2) harmonogram rzeczowo -finansowy realizacji zadania inwestycyjnego;  
3) zestawienie planowanych źródeł finansowania zadania inwestycyjnego,  w tym źródeł finansowania ze środków kr a-
jowych  i Unii Europejskiej, stanowiących pomoc publiczną;  
4) zestawienie rzeczowych elementów zadania inwestycyjnego zrealizowanych  w okresie sprawozdawczym;  
5) zestawienie ponies ionych kosztów inwestycyjnych netto, tj. kosztów pomniejszonych  o wartość podatku od towarów  
i usług, przed potrąceniem innych podatków  i opłat,  z wyszczególnieniem kosztów:  
a) związanych ze spełnieniem obowiązków wynikających  z przepisów dotyczących emisj i przemysłowych,  z wy-
jątkiem kosztów sfinansowanych ze źródeł stanowiących pomoc publiczną,  
b) związanych ze spełnieniem obowiązków wynikających  z przepisów dotyczących promowania stosowania ene r-
gii ze źródeł odnawialnych,  z wyjątkiem kosztów sfinansowanyc h ze źródeł stanowiących pomoc publiczną,  
c) sfinansowanych ze źródeł stanowiących pomoc publiczną;  
6) informacje  o wykorzystaniu nadwyżki kosztów inwestycyjnych,  o których mowa  w art. 38 ust.  3; 
7) zestawienie protokołów  z kontroli realizacji zadania inwestycyjnego przeprowadzonych przez organy nadzoru b u-
dowlanego  w okresie sprawozdawczym,  z uwzględnieniem uwag  i zastrzeżeń organów przeprowadzających kontrolę 
oraz sposobu realizacji zaleceń pokontrolnych;  
8) wartość kosztów inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania inwestycyjnego kwalifikowanych do zbilans o-
wania  z wartością planowanych do przydzielenia uprawnień do emisji;  
9) wykaz instalacji wytwarzających energię elektryczną, którym zostaną wydane uprawnienia do emisji  w związku  
z poniesieniem  kosztów inwestycyjnych na realizację danego zadania, wraz  z liczbą uprawień do emisji dla poszcz e-
gólnych instalacji.  
17.11) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjn e przechowuje dokumentację związaną  z realizacją tego zadania przez 
okres 1 0 lat od dnia wydania uprawnień do emisji na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii oraz udostępnia tę 
dokumentację na wezwanie ministra właściwego do spraw  klimatu . 
18. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne dokonuje aktualizacji harmonogramu rzeczowo -finansowego,  w przy-
padku zmian  w realizacji tego zadania, które będą miały wpływ na termin zakończenia jego realizacji.  
Art. 35. 1. Koszty inwestycyjne poniesione na rea lizację zadań inwestycyjnych związanych ze spełnieniem ob o-
wiązków wynikających  z przepisów dotyczących promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,  z wyjątkiem 
kosztów sfinansowanych ze źródeł stanowiących pomoc publiczną, mogą zostać wykorzystane  do zbilansowania  
z wartością planowanych do przydzielenia uprawnień do emisji po przekroczeniu przez Rzeczpospolitą Polską 15% kr a-
jowego celu ogólnego  w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych  w końcowym zużyciu energii brutto. Udział 
energii ze ź ródeł odnawialnych  w końcowym zużyciu energii brutto ustala się na podstawie wyników badań statystyc z-
nych statystyki publicznej gromadzonych zgodnie  z przepisami wydawanymi na podstawie ustawy  z dnia 2 9 czerwca 
1995 r. o statystyce publicznej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 443 i 1486 ). 
                                                           
18) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 10 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 332 
 
 2. Koszty inwestycyjne wyraża się w  złotych w  cenach z  2010  r. z uwzględnieniem wskaźników cen nakładów inwest y-
cyjnych ustalanych na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego na podstawie 
art. 15 ust. 5b ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.  U. z  2020 r. poz.  1406 , 
z późn. zm.19)) za rok poprzedzający koniec okresu sprawozdawczego.  
3. Koszty inwestycyjne ponoszone  w walutach obcych podlegają przeliczeniu na złote zgodnie  z przepisami ustawy  
z dnia 2 9 września 199 4 r. o rachunkowości.  
Art. 36. 1. Sprawozdanie rzeczowo -finansowe jest weryfikowane przez biegłego rewidenta, o którym mowa w ust a-
wie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz  nadzo rze publicznym (Dz. U.  z 2020 r. 
poz. 1415 ). 
2. Biegły rewident  w ramach weryfikacji sprawozdania rzeczowo -finansowego sporządza opinię,  w której poświa d-
cza wysokość poniesionych kosztów inwestycyjnych kwalifikowanych do zbilansowania  z wartością pl anowanych do 
przydzielenia uprawnień do emisji,  z uwzględnieniem realizacji rzeczowych elementów zadania inwestycyjnego.  
3. Kosztami inwestycyjnymi kwalifikowanymi do zbilansowania  z wartością planowanych do przydzielenia upra w-
nień do emisji są koszty inwe stycyjne netto poniesione na realizację zadania inwestycyjnego ujętego  w krajowym planie 
inwestycyjnym pomniejszone  o wartość kosztów finansowanych ze źródeł stanowiących pomoc publiczną,  a także  o war-
tość finansowanych  z innych źródeł kosztów poniesionych  w związku ze spełnianiem obowiązków wynikających  z prze-
pisów dotyczących emisji przemysłowych oraz przepisów dotyczących promowania stosowania energii ze źródeł odn a-
wialnych,  z zastrzeżeniem  art. 35 ust.  1. Przez koszty inwestycyjne netto nal eży rozumieć koszty pomniejszone  o wartość 
podatku od towarów  i usług, ale przed potrąceniem innych podatków  i opłat.  
3a. Kwota kosztów inwestycyjnych poniesionych na realizację danego zadania inwestycyjnego ujętego w  krajowym 
planie inwestycyjnym kwalifik owanych do zbilansowania z  wartością planowanych do przydzielenia uprawnień do emisji 
nie może przekroczyć całkowitej kwoty kosztów inwestycyjnych planowanej do poniesienia na to zadanie inwestycyjne 
według krajowego planu inwestycyjnego, pomniejszonej o  kwoty kosztów określonych w  art. 30 ust. 2 pkt 4–6. 
4. Opinia biegłego rewidenta sporządzona  w języku polskim jest  składana wraz  z tłumaczeniem tej opinii przez tł u-
macza przysięgłego na język angielski. Opinię biegłego rewidenta sporządza się na formularzu według wzoru określonego 
na podstawie ust.  6 pkt 3. 
5. Koszty weryfikacji sprawozdania rzeczowo -finansowego oraz koszty tłumaczenia opinii biegłego rewidenta przez 
tłumacza przysięgłego ponosi podmiot realizujący zadanie inwestycyjne.  
6. Minister właściwy  do spraw klimatu  określi i  zamieści w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra wzory:6)  
1) formularza wniosku  o zatwierdzenie odpowiedniego dla realizacji danego zadania inwestycyjnego wskaźnika lub 
wskaźników zgodności,  o których mowa  w art. 32 ust.  4, 
2) formularza sprawozdania rzeczowo -finansowego,  
3) formularza opinii biegłego rewidenta,  o której mowa  w ust. 2, 
4) formularza informacji,  o której mowa  w art. 34 ust.  2, 
5) formularza informacji, o  której mowa w  art. 38 ust. 6a, 
6) formularza zbiorczego zestawienia,  
7) formularza korekty wartości wydanych uprawnień do emisji, o  której mowa w  art. 40a ust.  4 
– z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia jednolitego standardu przekazywanych informacji, specyfiki zadań inwestycy j-
nych ujętych  w krajowym planie inwestycyjnym oraz potrzeby prawidłowego monitorowania ich realizacji,  a także p o-
trzeby zapewnienia zgodnoś ci pomocy publicznej  z warunkami jej dopuszczalności.  
Art. 37. 1. Zadania inwestycyjne realizowane przez operatora systemu przesyłowego gazowego albo systemu prz e-
syłowego elektroenergetycznego mogą być współfinansowane przez prowadzącego instalację wytwarz ającą energię ele k-
tryczną lub grupę kapitałową, do której należy prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną.  
2. Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną lub grupa kapitałowa, do której należy prowadzący inst a-
lację wytwarzającą ene rgię elektryczną, za współfinansowanie,  o którym mowa  w ust. 1, uzyskuje uprawnienia do emisji 
wydane  w związku  z rozliczeniem kosztów inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania inwestycyjnego.  
3. Operator systemu przesyłowego ogłasza na swojej stro nie internetowej ogólne warunki współfinansowania zad a-
nia inwestycyjnego oraz zamieszcza wzór umowy na współfinansowanie tego zadania.  
                                                           
19) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020 r. poz. 1492, 1565, 2122, 2123 i 2320 oraz z  2021  r. 
poz. 11 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 332 
 
 4. Ogólne warunki współfinansowania zadania inwestycyjnego określają  w szczególności przedmiot zadania inw e-
stycyjnego uję tego w krajowym planie inwestycyjnym wraz  z harmonogramem realizacji tego zadania.  
5.11) Operator systemu przesyłowego gazowego albo systemu przesyłowego elektroenergetycznego po zawarciu 
umowy na współfinansowanie jest obowiązany niezwłocznie przekazać kopię tej umowy ministrowi  właściwemu do 
spraw  klimatu . 
Art. 38. 1. Uprawnienia do emisji są wydawane instalacjom wytwarzającym energię elektryczną  w liczbie stanowi ą-
cej równowartość poświadczonej  w sprawozdaniu rzeczowo -finansowym wysokości poniesionych kosztów inwestycy j-
nych kwa lifikowanych do zbilansowania  z wartością uprawnień do emisji, jednak nie większej niż liczba uprawnień do 
emisji planowanych do przydzielenia tej instalacji na dany rok  w przepisach wydanych na podstawie  art. 29 ust.  1. 
2. Wartość uprawnień do emisji, któ re mają być wydane na dany rok, ustala się na podstawie jednostkowej ceny 
uprawnienia do emisji określonej  w Komunikacie Komisji  nr 2011/C 99/0 3 według kursu euro, który wyniósł 4 zł. 
3. W przypadku gdy poświadczona  w sprawozdaniu rzeczowo -finansowym wyso kość poniesionych kosztów inw e-
stycyjnych kwalifikowanych do zbilansowania  z wartością uprawnień do emisji jest wyższa niż wartość uprawnień do 
emisji planowanych do przydzielenia instalacji na dany rok  w przepisach wydanych na podstawie  art. 29 ust.  1, nad wyżka 
kosztów inwestycyjnych może zostać wykorzystana do zbilansowania  z wartością uprawnień do emisji  w następnych 
latach okresu rozliczeniowego, jednak nie później niż do dnia 2 8 lutego 202 0 r. 
4. W przypadku gdy poświadczona  w sprawozdaniu rzeczowo -finansowym wysokość poniesionych kosztów inw e-
stycyjnych kwalifikowanych do zbilansowania  z wartością uprawnień do emisji jest niższa niż wartość uprawnień do 
emisji planowanych do przydzielenia instalacji na dany rok  w przepisach wydanych na podstawie  art. 29 ust.  1, uprawni e-
nia do emisji,  w liczbie która stanowi różnicę między liczbą uprawnień do emisji planowaną do przydzielenia na dany rok  
a liczbą uprawnień do emisji wydanych  w tym roku instalacji, przenosi się na następne lata, nie dłużej jednak niż na  4 lata 
i nie później niż do dnia 2 8 lutego 202 0 r. 
5.20) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne jest obowiązany przedłożyć ministrowi właściwemu do spraw klimatu 
informację na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej albo w  postaci elektronicznej, opatrzon ym kwalifikowanym po d-
pisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o  terminie zaprzestania realizacji tego zadania albo 
o terminie jego zakończenia, nie później niż po upływie 21  dni od dnia zaprzestania realizacji zadania inwestycyjnego  
albo dnia jego zakończenia.  
6. (uchylony)  
6a.11) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu  informację 
o zmianie moc y wytwórczej instalacji wytwarzającej energię elektryczną w  terminie 3  miesięcy od dnia zakończenia real i-
zacji zadania.  Informację przedkłada się na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej albo w  postaci elektronicznej, op a-
trzonym kwalifikowanym podpisem el ektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.21) 
7. (uchylony)  
Art. 39. 1. Łączna wartość pomocy publicznej udzielonej  w formie uprawnień do emisji na realizację danego zadania 
inwestycyjnego wraz  z inną pomocą publiczną  i pomocą de minimis  nie może przekroczyć 100% wartości kosztów kwal i-
fikowanych.  
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
                                                           
20) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  11 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; weszła w  życie z  dniem 6 stycznia 2021  r. 
21) Zdanie drugie w  brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 11 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośnik u 7; weszła  w życie z  dniem 
6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 332 
 
 Art. 40. 1. Minister właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję w  sprawie zwrotu przez beneficjenta pomocy pub -
licznej równowartości uprawnień do emisji wydanych w  związku z  realizacją danego zadania inwestycyjnego, określając 
kwotę podlegającą zwrotowi wraz z  terminem jej zwrotu, w  przypadku gdy podmiot realizujący zadanie inwestycyjne 
ujęte w  krajowym planie inwe stycyjnym:6) 
1) nie osiągnął zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności określonych w  decyzji, o której mowa w  art. 32 
ust. 8, lub  
2) otrzymał decyzję odmawiającą zatwierdzenia proponowanego wskaźnika lub wskaźników zgodności, lub  
3) nie złożył wniosku, o  którym mowa w  art. 32 ust. 4, lub  
4) zaprzestał realizacji tego zadania, lub  
5) otrzymał uprawnienia do emisji, których równowartość wraz z  inną pomocą  publiczną i  pomocą de minimis  powo -
duje przekroczenie, o  którym mowa w  art. 39 ust. 1. 
2.11) Minister właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję, o  której mowa w  ust. 1, także w  przypadku gdy wartość 
wydanych uprawnień do emisji w  związku z  realizacją zadania inwestycyjnego, którego realizacji zaprzestano albo któr e-
go realizacja nie doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności, jest wyż sza niż 
wysokość kosztów inwestycyjnych kwalifikowanych do zbilansowania poniesionych w  związku z  realizacją innych zadań 
inwestycyjnych, o  których mowa w  art. 40a ust.  1. 
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, beneficjent pomocy publicznej zwraca równowa rtość uprawnień do emisji 
stanowiących różnicę pomiędzy wydanymi a  zbilansowanymi uprawnieniami do emisji.  
4. Kwota podlegająca zwrotowi stanowi równowartość uprawnień do emisji podlegających zwrotowi obliczoną przy 
uwzględnieniu jednostkowej ceny uprawnie nia do emisji, która odpowiada średniej cenie uprawnienia do emisji noto -
wanej na giełdach ICE/ECX i  EEX na rynku wtórnym spot w  ostatnim dniu, w  którym realizowany był obrót upraw -
nieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania uprawnień do emisji na rac hunek prowadzącego instalację, powięk -
szoną o  odsetki, o  których mowa w  art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z  dnia 13  lipca 2015  r. ustana wia-
jącego szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Tekst ma jący znaczenie dla 
EOG) (Dz. Urz. UE  L 248 z  24.09.2015, str.  9), obliczone z  zastosowaniem stopy zwrotu pomocy okreś lonej zgodnie  z roz-
działem V rozporządzenia Komisji (WE) nr  794/2004 z  dnia 21  kwietnia 2004  r. w sprawie wykonania rozporządzenia 
Rady (UE) 2015/1589  ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europej -
skiej (Dz.  Urz. UE  L 140 z  30.04.2004, str.  1, z późn.  zm.22) – Dz. Urz. UE Po lskie wydanie specjalne, rozdz.  8, t. 4, str.  3) 
w przeliczeniu na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w  dniu poprzedzającym 
dzień wydania decyzji.  
5. Należności wnoszone w  związku z  obowiązkiem zwrotu kwoty, o  której mowa w  ust. 4, stanowią dochód budżetu 
państwa.  
6. Do kwoty, o  której mowa w  ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – 
Ordynacja podatkowa.  
7. Kwota, o  której mowa w  ust. 4, podlega egzekucji administracyjnej w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 
1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
Art. 40a. 1.11) Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne, którego realizacji zaprzestano albo którego realizacja nie 
doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności, może wystąpić do ministra właśc i-
wego do spraw klimatu  z wnioskiem o  wyrażenie zgody na zbilansowanie wartości wydanych uprawnień do emisji kos z-
tami inwestycyjnymi poniesionymi n a realizację innych zadań inwestycyjnych ujętych w  krajowym planie inwestycyjnym.  
2. Wniosek zawiera:  
1) przyczyny zaprzestania realizacji zadania inwestycyjnego albo nieosiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wska ź-
ników zgodności;  
                                                           
22) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 302 z  01.11.2006, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 407 z  20.12.2006,  
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.200 8, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 313 z  22.11.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 81 z 27.03.2009, str.  15, Dz.  Urz. 
UE L 308 z  24.11.2009, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 109 z  12.04.2014, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 325 z  10.12.2015, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 51 
z 26.02.2016 , str. 1 i Dz. Urz. UE  L 327 z  02.12.2016, str.  19. 
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 332 
 
 2) liczbę oraz wartość wydanych uprawnień do emisji w  związku z  realizacją zadania inwestycyjnego, którego realiz a-
cji zaprzestano albo którego realizacja nie doprowadziła do osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników 
zgodności, w  podziale na poszczególne okresy sprawozd awcze oraz instalacje;  
3) liczbę oraz wartość wydanych uprawnień do emisji, które będą bilansowane kosztami inwestycyjnymi innych zadań 
inwestycyjnych, o  których mowa w  ust. 1, w podziale na poszczególne okresy sprawozdawcze oraz instalacje.  
3. Wartość wyd anych uprawnień do emisji, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3, ustala się w  sposób określony w  art. 38 ust. 2. 
4. W celu zbilansowania wartości wydanych uprawnień do emisji kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w  związku 
z realizacją innych zadań inwestycyjnych,  o których mowa w  ust. 1, podmiot realizujący zadanie inwestycyjne dołącza do 
wniosku zweryfikowane sprawozdanie rzeczowo -finansowe albo korektę wartości wydanych uprawnień do emisji bila n-
sowanych kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w  związku z  realizacj ą innych zadań inwestycyjnych ujętych w  krajo -
wym planie inwestycyjnym oraz zbiorcze zestawienie lub jego korektę. Korektę wartości wydanych uprawnień do emisji 
sporządza się na formularzu według wzoru określonego na podstawie art.  36 ust. 6 pkt 7. 
5.11) Minister właściwy do spraw klimatu  wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na zbilansowanie wartości wydanych 
uprawnień do emisji kosztami inwestycyjnymi poniesionymi w  zwią zku z  realizacją przez ten podmiot innych zadań i n-
westycyjnych, o  których mowa w  ust. 1. 
6. W przypadku złożenia wniosku postępowanie, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, zawiesza się do dnia 
rozstrzygnięcia wniosku.  
7. Po wyrażeniu zgody, o  której  mowa w  ust. 5, postępowanie, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, umarza się.  
8.11) Po wyrażeniu zgody, o  której mowa w  ust. 5, minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje niezwłocznie K o-
misji Europejskiej oraz Krajowemu ośrodkowi kopie dokumentów, o  których mowa w  ust. 4. 
9. Umorzenie postępowania, o  którym mowa w  art. 40 ust. 1 pkt 1 lub 4, nie stanowi przeszkody do wszczęcia n o-
wego postępowania w  tym przedmiocie w  przypadku, gdy:  
1) podmiot realizujący inne zadanie inwestycyjne, o  którym mowa w  ust. 1, zaprzestanie jego realizacji lub nie osiągnie 
zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności w  odniesieniu do nowego zadania inwestycyjnego lub  
2) Komisja Europejska wyrazi sprzeciw wobec zbilansowania wartości wydanych uprawnień do emisji kosztami inw e-
stycyjnymi poniesi onymi w  związku z  realizacją przez ten podmiot innych zadań inwestycyjnych, o  których mowa 
w ust. 1. 
10.11) W przypadku o  którym mowa w  ust. 9 pkt 2, minister właści wy do spraw  klimatu  stwierdza wygaśnięcie dec y-
zji, o  której mowa w  ust. 5. 
Art. 40b.11) Na wniosek podmiotu realizującego więcej niż jedno zadanie inwestycyjne ujęte  w krajowym planie i n-
westycyjnym minister właściwy do spraw klimatu  może, uwzględniając charakter zadania inwestycyjnego ujętego 
w krajowym planie inwestycyjnym, którego dotyczy wniosek, oraz efekt ekologiczny wynikający z  realizacji zadań inw e-
stycyjnych p rzez wnioskodawcę, wyrazić zgodę na zbilansowanie wartości wydanych uprawnień do emisji kosztami i n-
westycyjnymi poniesionymi w  związku z  realizacją innych zadań inwestycyjnych ujętych w  krajowym planie inwestycy j-
nym. Przepisy art.  40a stosuje się odpowiedn io. 
Art. 41. 1.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Komisji Europejskiej  w celu akceptacji wykaz instal a-
cji wytwarzających energię elektryczną wraz  z liczbą uprawnień do emisji, które  są planowane do wydania tym instal a-
cjom  w danym roku okresu rozliczeniowego.  
2.11) Minister właściwy do spraw  klimatu , po zaakcept owaniu przez Komisję Europejską wykazu,  o którym mowa  
w ust. 1, ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra inform a-
cję o liczbie uprawnień do emisji, które  w danym roku okresu rozliczeniowego zostaną  wydane instalacjom wytwarzaj ą-
cym energię elektryczną.  
3. Uprawnienia do emisji wydaje się na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii  w liczbie określonej  w in-
formacji,  o której mowa  w ust. 2. 
Art. 42.11) 1. Krajowy ośrodek sporządza corocznie raport  z realizacji zadań inwestycyjnych na podstawie danych  
i informacji zawartych  w sprawozdaniach rzeczowo -finansowych  i przekazuje go ministrowi wł aściwemu do spraw klima-
tu w terminie do dnia 3 0 listopada każdego roku.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw energii zatwierdza raport 
z realizacji zadań inwestycyjnych ujętych w krajowym planie inwestycyjnym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 332 
 
 3. Minister właściwy do spraw klimatu  przedkłada raport,  o którym mowa  w ust. 2, Komisji Europejskiej.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza raport,  o którym mowa  w ust. 2, uwzględniając poufność informacji 
stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa  w rozumieniu ustawy  z dnia 1 6 kwietnia 199 3 r. o zwalczaniu nieuczciwej ko n-
kurencji,  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra.  
Art. 43. Krajowy ośrodek przekazuje sprawozdania albo informacje,  o których mowa  w art. 32 ust.  1 ustawy  z dnia 
30 kwietnia 200 4 r. o postępowaniu  w sprawach dotyczących pomocy publicznej ( Dz. U. z 2020 r. poz.  708 i 2377 ) na 
zasadach  i w trybie przepisów wydanych na podstawie  art. 32 ust.  11 i art. 35 pkt  1 tej ustawy.  
Art. 44.11) Minister właściwy do spraw klimatu  może przedłożyć Komisji Europejskiej na 2 lata przed zakończeniem 
okresu rozliczeniowego wniosek  o wydłużenie okresu,  w którym mogą być przydzielone uprawnienia do emisji na zas a-
dach określonych  w niniejszym rozdziale.  
Rozdział 7  
Przydział uprawnień do emisji operatorom statków powietrznych  
Art. 45. Uprawnienia do emisji przydzielane operatorom statków powietrznych na podstawie pr zepisów niniejszego 
rozdziału są uprawnieniami do emisji lotniczych,  o których mowa  w art. 3 pkt  7 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
Art. 46. 1.11) Operator statku powietrznego składa do ministra właściwego do spraw klimatu  wniosek  o przydział 
uprawnień do emisji, nie później niż na 2 1 miesięcy przed dniem rozpoczęcia okresu rozliczeniowego. Wniosek złożony 
po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzen ia. 
2.11) Wniosek  o przydział uprawnień do emisji podlega opłacie rejestracyjnej  w wysokości 50 0 zł. Opłata jest wno -
szona na rachunek urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu  i stanowi dochód budżetu państwa.  
3. Wniosek  o przydział uprawnień do emisji zawiera:  
1) nazwę operatora statku powietrznego oraz oznaczenie jego adresu miejsca zamieszkania albo adresu siedziby;  
2) oznaczenie okresu rozliczeniowego, którego dotyczy wniosek.  
4. Do wniosku  o przydział uprawnień do emisji dołącza się:  
1) dowód uiszczenia opłaty rejestracyjnej;  
2) raport dotyczący tonokilometrów pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych,  o którym mowa  w art. 67 
rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012, oraz  sprawozdanie  z weryfikacji tego raportu.  
5.11) Jeżeli wniosek  o przydział uprawnień do emisji nie spełnia wymogów formalnych,  o których mowa  w ust. 3 i 4, 
minister właściwy do spraw klimatu  wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia braków  w terminie 1 4 dni od dnia 
doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.  
6.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje wnioski  o przydział uprawnień do emisji do Komisji Europe j-
skiej, nie później niż na 1 8 miesięcy przed dniem rozpoczęcia okresu rozliczeniowego.  
7. Minister właściwy do spraw  klimatu , zgodnie  z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podstawie  art. 3e 
ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE,  w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza:6) 
1) całkowitą liczbę uprawnień do emisji przydzielonych na okres rozliczeniowy operatorowi statku powietrznego, kt ó-
rego wniosek  o przydział uprawnień do emisji został przekazany do Komisji Europej skiej, mnożąc liczbę tonokil o-
metrów podanych  w tym wniosku przez wartość wzorca porównawczego ustalonego  w decyzji;  
2) liczbę uprawnień do emisji przydzielonych na każdy rok okresu rozliczeniowego operatorowi statku powietrznego, 
którego wniosek  o przydział uprawnień do emisji został przekazany do Komisji Europejskiej, dzieląc całkowitą liczbę  
uprawnień do emisji, obliczoną zgodnie  z pkt 1, przez liczbę lat okresu rozliczeniowego.  
8. Całkowita liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom sta tków powietrznych oraz liczba uprawnień do 
emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego podlegają zmniejszeniu 
proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z  operacji lotniczych wynikającego z  art. 1 pkt 6 lit. c roz-
porządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392 z  dnia 13  grudnia 2017  r. zmieniającego dyrektywę 
2003/87/WE w  celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w  odniesieniu do działań lotniczych i  w celu 
przygotowan ia wdrożenia globalnego środka rynkowego po 2021  r. (Dz.  Urz. UE  L 350 z  29.12.2017, str.  7), zwanego 
dalej „rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 332 
 
 9. Liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych na ka żdy rok okresu rozliczeni o-
wego, począwszy od dnia 1  stycznia 2021  r. podlega corocznie dostosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, 
w sposób, o  którym mowa w  art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392.  
Art. 47. 1. Operator statku powietrznego może wystąpić  z wnioskiem  o przydział uprawnień do emisji  z rezerwy,  
z której przydziela się uprawnienia do emisji dla operatorów statków powietrznych, zwanej dalej „specjalną rezerwą ”. 
2. Uprawnienia do emisji ze specjalnej r ezerwy przydziela się operatorowi statku powietrznego,  w przypadku gdy:  
1) rozpoczęcie wykonywania operacji lotniczych objętych systemem nastąpiło po zakończeniu roku monitorowania,  
o którym mowa  w art. 81 ust.  2, i ich wykonywanie nie stanowi kontynuacji operacji lotniczych wykonywanych 
uprzednio przez innego operatora statku powietrznego albo  
2) średnioroczny wzrost liczby tonokilometrów między rokiem monitorowania,  o którym mowa  w art. 81 ust.  2, 
a drugim rokiem okresu rozliczeniowego wynosi ponad 18%, p od warunkiem że nie jest on następstwem operacji 
lotniczych wykonywanych uprzednio przez innego operatora statku powietrznego.  
3. Liczba uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy przydzielonych operatorowi statku powietrznego, który spełnia 
przesłankę,  o której mowa  w ust. 2 pkt  2, nie może przekroczyć 1 000 000 uprawnień do emisji  w okresie rozliczeniowym.  
4.11) Wniosek  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy składa się do ministra właściwego do spraw 
klimatu  nie później niż do dnia 3 0 czerwca  w trzecim roku okresu rozliczeniowego. Wnio sek złożony po upływie tego 
terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.  
5.11) Wniosek  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy podlega opłacie rejestracyj nej w wysokości 
500 zł. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu  i stanowi dochód 
budżetu państwa.  
6. Do wniosku  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy stosuje się  art. 46 ust.  3. 
7. Do wnios ku o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy dołącza się:  
1) dowody potwierdzające spełnienie przez operatora statku powietrznego przesłanki,  o której mowa  w ust. 2 pkt  1 albo pkt  2; 
2) dowód wniesienia opłaty rejestracyjnej;  
3) raport dotyczący tonokilometrów pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych,  o którym mowa  w art. 67 
rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012, oraz sprawozdanie  z weryfikacji tego raportu.  
8. Wniosek  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy złożon y przez operatora statku powietrznego 
spełniającego przesłankę,  o której mowa  w ust. 2 pkt  2, zawiera dodatkowo informacje o:  
1) procentowym wzroście liczby tonokilometrów wykonanych przez operatora statku powietrznego między rokiem 
monitorowania,  o którym  mowa  w art. 81 ust.  2, a drugim rokiem okresu rozliczeniowego;  
2) całkowitym wzroście liczby tonokilometrów wykonanych przez operatora statku powietrznego między rokiem mon i-
torowania,  o którym mowa  w art. 81 ust.  2, a drugim rokiem okresu rozliczeniowego;  
3) całkowitym wzroście liczby tonokilometrów wykonanych przez operatora statku powietrznego między rokiem mon i-
torowania,  o którym mowa  w art. 81 ust.  2, a drugim rokiem okresu rozliczeniowego, przekraczającym 18%.  
9.11) Jeżeli wniosek  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy nie spełnia wymogów formalnych,  
o których mowa  w ust. 6–8, minister właściwy do spraw klimatu  wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia br a-
ków w terminie 1 4 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.  
10.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje do Komisji Europejskiej wnioski  o przydział uprawnień do 
emisji ze specjalnej rezerwy nie później niż do dnia 3 1 grudnia  w trzecim roku okresu ro zliczeniowego.  
11. Minister właściwy do spraw  klimatu , zgodnie  z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podstawie  art. 3f 
ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE,  w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza:6) 
1) całkowitą liczbę uprawnień do emisji przydzielonych ze specjalnej rezerwy na dany okres rozliczeniowy operatorowi 
statku powietrznego, którego wniosek  o przydzielenie uprawnień  do emisji ze specjalnej rezerwy został przekazany 
do Komisji Europejskiej;  
2) liczbę uprawnień do emisji przydzielonych ze specjalnej rezerwy na każdy rok okresu rozliczeniowego operatorowi 
statku powietrznego, którego wniosek  o przydzielenie uprawnień do  emisji ze specjalnej rezerwy został przekazany 
do Komisji Europejskiej, dzieląc całkowitą liczbę uprawnień do emisji,  o której mowa  w pkt 1, przez liczbę lat poz o-
stałych do końca okresu rozliczeniowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 332 
 
 12. Obliczenie całkowitej liczby uprawnień do emisji,  o której mowa  w ust. 11 pkt  1, następuje przez pomnożenie wa r-
tości wzorca porównawczego ustalonego  w decyzji Komisji Europejskiej wydanej na podstawie  art. 3f ust. 5 dyrektywy 
2003/87/WE przez:  
1) liczbę tonokilometrów wskazaną we wniosku  o przydzi elenie uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy  w przy-
padku,  o którym mowa  w ust. 2 pkt  1; 
2) liczbę tonokilometrów przekraczającą procentowy wzrost,  o którym mowa  w ust. 2 pkt  2, w przypadku,  o którym 
mowa  w tym przepisie.  
13. Całkowita liczba uprawnień  do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych oraz liczba uprawnień 
do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specjalnej rezerwy na każdy rok okresu rozliczeniowego 
podlegają zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowią zku rozliczenia emisji z  operacji lotniczych wynikającego 
z art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2392.  
14. Liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specjalnej rezerwy na każdy 
rok okresu rozliczeniowego, o  której mowa w  ust. 11 pkt 2, począwszy od dnia 1  stycznia 2021  r. podlega corocznie d o-
stosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, w  sposób, o  którym mowa w  art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parla -
mentu Europejskiego i  Rady (UE)  2017/2392.  
Art. 48. 1. Minister właściwy do spraw klimatu  po dokonaniu obliczeń, o  których mowa w  art. 46 ust. 7–9 i art. 47 
ust. 11, 13 i  14, ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra 
i przekazuj e do Krajowego ośrodka informacje o:6)  
1) całkowitej liczbie uprawnień do emisji przyznanych na okres rozliczeniowy operatorowi statku powietrznego;  
2) liczbie uprawnień do emisji przyznanych operatorowi statku powietrznego na ka żdy rok okresu rozliczeniowego.  
2. Uprawnienia do emisji są wydawane operatorowi statku powietrznego,  w terminie do dnia 2 8 lutego każdego roku,  
w liczbie, jaka została określona  w informacji,  o której mowa  w ust. 1 pkt  2. 
Rozdział 8  
Aukcje uprawnień do emisji  
Art. 49. 1. Liczbę uprawnień do emisji przeznaczonych do sprzedaży  w drodze aukcji określa  i ogłasza Komisja 
Europejska, zgodnie  z art. 10 oraz art.  12 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1031/2010.  
2. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawni eń do emisji stanowią dochód budżetu państwa.  
2a. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 27 ust. 3 zdanie  dru-
gie, przekazuje się w  wysokości:  
1) 20% na wyodrębnione subkonto, o  którym mowa w  art. 23 ust. 1a ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarz ą-
dzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji;  
2) 80% do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o  którym mowa w  art. 11 ust. 1 ustawy z  dnia 28  grudnia 2018  r. 
o zmianie ustawy o  podatku akcyzowym oraz niek tórych innych ustaw (Dz.  U. poz.  2538  oraz z 2019 r. poz.  412, 
1210, 1495 i  1532 ). 
2b. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, w  wysokości 8  000 000 zł, stanowią prz y-
chód Narodowego Funduszu.  
2c. 25% środków uzyskanych  ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, z  wyłączeniem środków, o  których 
mowa w  ust. 2a, począwszy od dnia 1  stycznia 2020  r., nie więcej niż 1766,9  mln zł w  2020  r. i nie więcej niż 988,18  mln zł 
w 2021  r., przekazuje się do Funduszu Rekompensat  Pośrednich Kosztów Emisji, o  którym mowa w  art. 21 ust.  1 ustawy 
z dnia 19  lipca 2019  r. o systemie rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2228 ). 
3. Zasady sprzedaży uprawnień do emisji  w drodze aukcji określa rozpor ządzenie Komisji (UE)  nr 1031/2010.  
4. Krajowy ośrodek pełni funkcję prowadzącego aukcję  w rozumieniu  art. 3 pkt  20 rozporządzenia Komisji (UE) 
1031/2010.  
5.11) Uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa  w stosunku do uprawnień do emisji sprzedawanych  w drodze aukcji 
wykonuje minister właściwy do spraw  klimatu . 
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 332 
 
 6. Co najmniej połowę środków pieniężnych uzyskanych z  aukcji uprawnień do emisji ogólnych w  danym roku k a-
lendarzowym lub ich równowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spośród następujących celów:  
1) redukcję emisji gazów cieplarnianych,  w tym przez wkład na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetyc z-
nej oraz Energii Odnawialnej oraz na rzecz Fun duszu Adaptacyjnego wprowadzonego  w życie na konferencji  
w sprawie zmian klimatu  w Poznaniu (COP 1 4 i COP/MOP 4), adaptację do skutków zmian klimatu oraz finansow a-
nie prac badawczo -rozwojowych oraz projektów demonstracyjnych  w zakresie zmniejszenia emisji  i adaptacji do 
skutków zmian klimatu,  w tym udział  w inicjatywach realizowanych  w ramach europejskiego strategicznego planu  
w dziedzinie technologii energetycznych  i Europejskich Platform Technologicznych;  
2) rozwój energii ze źródeł odnawialnych w  celu r ealizacji zobowiązania Unii Europejskiej dotyczącego energii ze 
źródeł odnawialnych, jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej 
i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w  realizacji zobowiązania Unii Europejskiej dotyczącego 
zwiększenia efektywności energetycznej do poziomu ustalonego w prze pisach prawa Unii Europejskiej;  
3) unikanie wylesiania oraz zwiększenie zalesiania  i ponownego zalesiania  w krajach rozwijających się, które ratyfik o-
wały Ramową konwencję Narodów Zjednoczonych  w sprawie zmian klimatu, sporządzoną  w Nowym Jorku dnia 
9 maja 199 2 r. (Dz. U. z 1996 r. poz. 238); transfer technologii  i ułatwienie adaptacji do niekorzystnych skutków 
zmian klimatu  w tych krajach;  
4) pochłanianie dwutlenku węgla (CO 2) związane  z zalesianiem oraz antropogenicznymi działaniami  z zakresu gosp o-
darki leśnej  w Unii Europejskiej;  
5) bezpieczne dla środowiska wychwytywanie  i geologiczne składowanie dwutlenku węgla  (CO 2), w szczególności 
pochodzącego  z elektrowni opa lanych stałym paliwem kopalnym oraz  z sektorów  i podsektorów przemysłu, również  
w krajach trzecich;  
6) finansowanie rozwiązań zachęcających do wprowadzania niskoemisyjnych oraz publicznych środków transportu;  
7) finansowanie badań  i rozwoju  w zakresie efektywności energetycznej oraz czystych technologii  w sektorach obj ę-
tych systemem;  
8) działania służące zwiększeniu efektywności energetycznej, finansowaniu modernizacji i  rozbudowy systemów sieci 
ciepłowniczych i  termomodernizacji budynków lub dostarczen iu wsparcia finansowego w  celu uwzględnienia aspe k-
tów społecznych w  przypadku gospodarstw domowych o  niskich i  średnich dochodach;  
9) (uchylony)  
10) pokrywanie wydatków administracyjnych związanych  z administrowaniem systemem przez Krajowy ośrodek ; 
11) finansowanie działań w  związku ze zmianami klimatu, w  tym działań związanych z  przystosowaniem się do skutków 
tych zmian, w  państwach trzecich wrażliwych na skutki zmian klimatu;  
12) wspieranie, we współpracy z  partnerami społecznymi, nabywania umiejętności i  poszukiwania nowych miejsc pracy 
przez pracowników w  celu niwelowania skutków przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, w  szczególności 
w regionach, których najbardziej dotyczy transformacja miejsc pracy.  
6a. Środki pieniężne uzyskane z  aukcji uprawnień do emisji lotniczych w  danym roku kalendarzowym lub ich ró w-
nowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spośród następujących celów:  
1) redukcję emisji gazów cieplarnianych, w  tym przez wkład na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetyc z-
nej oraz Ener gii Odnawialnej oraz na rzecz Funduszu Adaptacyjnego wprowadzonego w  życie na konferencji 
w sprawie zmian klimatu w  Poznaniu (COP14 i  COP/MOP4), adaptację do skutków zmian klimatu oraz finansow a-
nie prac badawczo -rozwojowych oraz projektów demonstracyjnych w zakresie zmniejszenia emisji i  adaptacji do 
skutków zmian klimatu, w  tym udział w  inicjatywach realizowanych w  ramach europejskiego strategicznego planu 
w dziedzinie technologii energetycznych i  Europejskich Platform Technologicznych;  
2) unikanie wylesia nia; 
3) finansowanie rozwiązań zachęcających do wprowadzania niskoemisyjnych oraz publicznych środków transportu;  
4) finansowanie badań i  rozwoju w  zakresie łagodzenia zmian klimatu i  adaptacji do skutków tych zmian w  dziedzinie 
aeronautyki i  transportu lo tniczego;  
5) pokrywanie wydatków administracyjnych związanych z  administrowaniem systemem przez Krajowy ośrodek.  
7. Za realizację zasady wyrażonej  w ust. 6 uznaje się również stosowanie polityk wsparcia podatkowego lub fina n-
sowego oraz polityk regulacyjnyc h wywierających wpływ na wsparcie finansowe działań wymienionych  w ust. 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 332 
 
 Art. 50. 1.11) Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu  z ministrem właściwym do spraw finansów publi -
cznych przygotowuje corocznie sprawozdanie dotyczące wykorzystania  w poprzedzającym roku kalendarzowym środków 
przeznaczonych na cele lub polityki,  o których mowa  w art. 49 ust.  6 i 7, z zachowaniem wymagań określonych  w art. 17 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  i Rady (UE)  nr 525/201 3 z dnia 2 1 maja 201 3 r. w sprawie mechanizmu 
monitorowania  i sprawozdawczości  w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na pozio mie 
krajowym  i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylającego decyzj ę 280/2004/WE (Dz. Urz. UE  L 165 
z 18.06.2013, str. 13).  
2.11) Minister właściwy do spraw klimatu  uzgadnia sprawozdanie,  o którym mowa  w ust. 1, z członkami Rady Mini -
strów  i przedstawia je do akceptacji Radzie Ministrów. Po zaakceptowaniu sprawozdania przez Radę Ministrów, minister 
właściwy do spraw klimatu  przekazuje sprawozdanie,  w terminie do dnia 3 1 lipca każdego roku, Komisji Europejskiej.  
3. W przypadku gdy wysokość wydatkowanych środków pieniężnych  w danym roku kalendarzowym  nie osiągnęła 
minimalnego poziomu wynikającego  z art. 49 ust.  6 i 7, Rada Ministrów wskaże,  w drodze uchwały, cele spośród wymi e-
nionych  w art. 49 ust.  6, na które  w kolejnych latach zostaną wydatkowane środki konieczne do osiągnięcia tego poziomu, 
biorąc pod uwagę potrzeby związane  z redukcją gazów cieplarnianych  i ochroną środowiska.  
4. Rada Ministrów podejmie uchwałę,  o której mowa  w ust. 3, nie później niż przed rozpoczęciem prac nad proje k-
tem ustawy budżetowej na rok kolejny.  
Rozdział 9  
Zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych  
Art. 51. Eksploatacja instalacji jest dozwolona wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia.  
Art. 52. 1. Zezwolenie  jest wydawane na wniosek prowadzącego instalację.  
2. Zezwolenie wydaje odpowiednio organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na 
wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza,  o którym mowa  w ustawie  z dnia 2 7 kwietnia 200 1 r. – Prawo ochrony 
środowiska, zwany dalej „organem właściwym do wydania zezwolenia ”. 
3. Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.  
4. Na wniosek prowadzącego instalację zezwoleniem można objąć emisję  z jednej lub więcej instalacji położonych 
na terenie j ednego zakładu.  
Art. 53. 1. Wniosek  o wydanie zezwolenia zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację oraz oznaczenie jego adresu  miejsca zamieszkania albo adresu 
siedziby;  
2) adres zakładu, na terenie którego jest położona instalacja;  
3) informację  o tytule prawnym do instalacji;  
4) informację  o instalacji, stosowanych urządzeniach  i technologiach oraz charakterystykę techniczną źródeł powst a-
wania  i miejsca emisji;  
5) informację  o rodzaju prowadzonych działań  w instalacji;  
6) określenie r odzajów gazów cieplarnianych, które mają być objęte zezwoleniem.  
2. Do wniosku  o wydanie zezwolenia dołącza się:  
1) kopię pozwolenia zintegrowanego albo kopię pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, jeżeli jego  
uzyskanie jest wymagane zgod nie z przepisami ustawy  z dnia 2 7 kwietnia 200 1 r. – Prawo ochrony środowiska,  
z tym że kopii tych pozwoleń nie dołącza się, jeżeli zostały one wydane przez organ właściwy do wydania zezwol e-
nia lub organ ten je posiada;  
2) streszczenie wniosku sporządzone  w języku niespecjalistycznym;  
3)23) plan monitorowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012, zwany 
dalej „planem monitorowania wielkości emisji”, wraz z  dokumentami uzupełniającymi i informacjami, o  których 
mowa w tym przepisie, na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci elektronicznej;  
4) plan poboru próbek  w przypadku,  o którym mowa  w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
                                                           
23) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  12 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; weszła w  życie z  dniem 6 stycznia 2021  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 332 
 
 3. W przypadku instalacji  o niskim poziomie emisji,  o której mowa  w art. 47 ust.  2 rozporządzenia Komisji (UE)  
nr 601/2012, do wniosku  o wydanie zezwolenia dołącza się:  
1) dokumenty,  o których mowa  w ust. 2 pkt  1, 2 i 4; 
2) dokumenty potwierdzające spełnianie co najmniej jednego  z warunków,  o których mowa  w art. 47 ust.  2 rozporz ą-
dzenia Komisji (UE)  nr 601/2012;  
3)24) plan monitorowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 78 ust. 2, na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej 
i w postaci elektronicznej.  
4.25) Wniosek o  wydanie zezwolenia oraz dokumenty, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust.  3 pkt 3, składa się 
w dwóch egzemplarzach, chyba że wniosek został złożony na piśmie utrwalonym w  postaci elektronicznej, opatrzonym 
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.  
Art. 54. 1. Ze zwolenie zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację oraz oznaczenie jego adresu miejsca zamieszkania albo adresu 
siedziby;  
2) adres zakładu, na terenie którego jest położona instalacja;  
3) określenie instalacji oraz charakterystykę tech niczną źródeł powstawania  i miejsca emisji;  
4) określenie rodzaju działalności prowadzonej  w instalacji;  
5) określenie rodzajów gazów cieplarnianych objętych zezwoleniem ; 
6) datę, od której obowiązuje plan monitorowania wielkości emisji, nie wcześniejszą niż data złożenia wniosku o  wy-
danie zezwolenia.  
2. Organ właściwy do wydania zezwolenia, po zasięgnięciu opinii Krajowego ośrodka,  w zezwoleniu zatwierdza:  
1) plan monitorowania wielkości emisji;  
2) plan poboru próbek  w przypadku,  o którym mowa  w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
3. Przy zasięganiu opinii,  o której mowa  w ust. 2, nie stosuje się przepisu  art. 106 ustawy  z dnia 1 4 czerwca 196 0 r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego.  
4. Krajowy ośrodek wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 2, w terminie 30  dni od dnia otrzymania kompletnego 
wniosku, o  którym mowa w  art. 53. Opinia jest wydawana na piśmie utrwalonym w  postaci elektronicznej lub w  postaci 
papierowej i  zawiera ocenę przedłożonego planu.26) 
5. Brak wydania opinii  w terminie,  o którym mowa  w ust. 4, uważa się za wyrażenie opinii pozytywnej.  
6. Plan monitorowania wielkości emisji lub plan poboru próbek stanowi załącznik do zezwolenia.  
7. Do zmiany zezwolenia przepisy  ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.  
8. W przypadku zmiany planu monitorowania wielkości emisji z  powodu zmian niebędących istotnymi zmianami 
w rozumieniu art.  15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012, a  także w  przypadku zmian, o  których mowa 
w art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, Krajowy ośrodek nie wydaje opinii, o  której mowa w  ust. 2. Kopię zmienionego planu monit o-
rowania wielkości emisji organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje niezwłocznie Krajowemu ośrodkowi.  
Art. 55. 1. Prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić  z wnioskiem  o zmianę zezwolenia  w przypad ku: 
1) zmiany  w instalacji skutkującej zmianą charakteru lub sposobu funkcjonowania instalacji, która ma wpływ na p o-
ziom działalności;  
2) zmiany nazwy, pod którą prowadzący instalację prowadzi działalność;  
3) zmiany prowadzącego instalację;  
4) łączenia alb o podziału instalacji;  
5) zaistnienia zdarzenia powodującego konieczność zmiany planu monitorowania wielkości emisji, jeżeli zmiana ta ma 
charakter zmiany istotnej  w rozumieniu  art. 15 ust.  3 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
                                                           
24) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  12 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; weszła w  życie z  dniem 6 stycznia 2021  r. 
25) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt  12 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; weszła w  życie z  dniem 6 stycznia 2021  r. 
26) Zdanie drugie  w brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 13 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycz-
nia 2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 332 
 
 2. Prowadzący instalacj ę jest obowiązany wystąpić  z wnioskiem  o zmianę zezwolenia  w terminie nie dłuższym niż 
30 dni od dnia wystąpienia zmian lub zdarzenia,  o których mowa  w ust. 1. 
2a. Jeżeli w  wyniku zmiany, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, nastąpiło znaczące zwiększenie zdolnoś ci produkcyjnej 
w instalacji, o  którym mowa w  art. 69 ust. 2, prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić z  wnioskiem o  zmianę 
zezwolenia w  terminie, o  którym mowa w  art. 67 ust. 3. 
3. Do wniosku  o zmianę zezwolenia przepisy  art. 52 i art. 53 stosuje si ę odpowiednio.  
Art. 56. 1. Organ właściwy do wydania zezwolenia co najmniej raz na 5 lat dokonuje analizy wydanego zezwolenia.  
2. Jeżeli  z przeprowadzonej analizy wynika potrzeba zmiany zezwolenia, organ właściwy do wydania zezwolenia 
wszczyna  z urzędu pos tępowanie  w sprawie zmiany zezwolenia.  
3. Jeżeli zmiana,  o której mowa  w ust. 2, dotyczy planu monitorowania wielkości emisji lub planu poboru próbek, 
organ wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia zmienionego planu monitorowania wielkości emisji lub planu 
poboru próbek, wyznaczając termin na wykonanie tego obowiązku.  
4. Krajowy ośrodek dokonuje analizy planu monitorowania  lub planu poboru próbek oraz informuje organ wła ściwy 
do wydania zezwolenia  o stwierdzonych nieprawidłowościach  i przypadkach niezgodności  z przepisami rozporządzenia 
Komisji (UE)  nr 601/2012. Przepisy  art. 54 ust.  2–5 stosuje się odpowiednio.  
5. Organ właściwy do wydania zezwolenia dokonuje oceny informacji,  o której mowa  w ust. 4, i w przypadku 
stwierdzenia potrzeby zmiany zezw olenia, wszczyna  z urzędu postępowanie  w sprawie zmiany zezwolenia. Przepis  ust. 3 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 57. W przypadku zmiany, cofnięcia albo wygaśnięcia pozwolenia zintegrowanego lub pozwolenia na wprow a-
dzanie gazów lub pyłów do powietrza, organ  właściwy do wydania zezwolenia dokonuje analizy zezwolenia  i jeżeli  
w wyniku dokonanych ustaleń stwierdzi ustanie przesłanek uczestnictwa instalacji  w systemie albo potrzebę zmiany tego 
zezwolenia, wszczyna  z urzędu postępowanie  w sprawie odpowiednio wyga śnięcia albo zmiany zezwolenia.  
Art. 58. 1. Zezwolenie staje się bezprzedmiotowe,  w przypadku gdy instalacja przestała spełniać kryteria uczest -
nictwa  w systemie lub  w przypadku określonym  w art. 2 pkt  1 i 2. 
2.27) Prowadzący instalację jest obowiązany poinformować, na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej albo w  po-
staci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym,  
organ właściwy do wydania zezwolenia i  Krajowy ośrodek o  wystąpieniu przyp adku, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 
21 dni od dnia jego wystąpienia.  
3. Organ właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia  i wskazuje dzień,  w którym zezwol e-
nie stało się bezprzedmiotowe.  
4. Prowadzący instalację,  o którym mowa  w ust. 2, jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji  z tej instalacji.  
5. W przypadku wygaśnięcia zezwolenia nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych na kolejne lata okresu 
rozliczeniowego w  przepisach wydanych na podstawie art.  25 ust. 4 albo st osownie do informacji, o  której mowa 
w art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11. 
6. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii po roku,  w którym zezwolenie 
stało się bezprzedmiotowe podlegają z wrotowi. Przepisy  art. 18 ust.  2–6 stosuje się odpowiednio.  
7. Przepisów ust.  5 i 6 nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie udzielone instalacji stało się bezprzedmiotowe na 
skutek połączenia instalacji lub podziału instalacji, jeżeli w  wyniku tego poł ączenia lub podziału powstała instalacja obj ę-
ta systemem.  
Art. 59. 1. Prowadzący instalację powstałą w  wyniku połączenia lub podziału jest obowiązany do przedłożenia Kr a-
jowemu ośrodkowi informacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 i 2 rozporząd zenia Komisji (UE) 2019/331, 
do końca roku kalendarzowego, w  którym nastąpiło połączenie lub nastąpił podział.  
2. Krajowy ośrodek ocenia informacje i  dane dotyczące instalacji powstałej w  wyniku połączenia lub podziału inst a-
lacji, zgodnie z  art. 25 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
3.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  informację o  instalacjach powstałych 
w wyniku połączenia oraz podziału i  przypadającej każdej z  tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.  
4.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Komisji Europejsk iej informację, o  której mowa w  ust. 3, 
w celu zaakceptowania propozycji połączenia lub podziału uprawnień do emisji przydzielonych instalacjom ulegającym 
połączeniu lub podziałowi.  
                                                           
27) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 14 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 332 
 
 5.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra informację o  zmianach w  wykazie instalacji, w  tym o  instalacjach powstałych w  wyniku 
połączenia l ub podziału i  przypadającej każdej z  tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.  
6. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, sporządza się na formularzu dotyczącym połączenia lub podziału instalacji, 
dostępnym na stronie internetowej Krajowego ośrodka.  
Art. 60. 1. Jeżeli prowadzący instalację powstałą  w wyniku podziału albo łączenia nie jest następcą prawnym pr o-
wadzącego instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu, prowadzący instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu jest 
obowiązany do przekazania prowad zącemu instalację powstałą  w wyniku podziału albo łączenia wszelkich informacji  
i dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu na temat wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, oraz ni e-
zbędnych do sporządzenia informacji,  o której mowa  w art. 64 ust. 1. 
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
8. (uchylony)  
9. Prowadzący instalację powstałą  w wyniku podziału albo łączenia jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji  
z instalacji powstałej  w wyniku podziału albo łączenia.  
Art. 61. 1. Z dniem zbycia tytułu prawnego do instalacji zbywca tego tytułu traci prawo do rozporządzania upra w-
nieniami do emisji przydzielonymi tej instalacji.  
2. Nabywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany zgłosić Krajow emu ośrodkowi nabycie tego tytułu pra w-
nego  w terminie 2 1 dni od dnia nabycia.  
2a. Na wniosek nabywcy tytułu prawnego do instalacji Krajowy ośrodek zawiesza dostęp wszystkich upoważnionych 
przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rac hunku w  rejestrze Unii lub do procesów, do których 
upoważniony przedstawiciel miał dostęp. Do wniosku dołącza się umowę nabycia tytułu prawnego, jej kopię o  poświadczonej 
zgodności z  oryginałem lub oświadczenie zbywcy tytułu prawnego o  zbyciu tego tytułu n a rzecz wnioskodawcy.  
3. Nabywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji  z tej instalacji.  
4. Zbywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany do przekazania nabywcy tego tytułu prawnego wszelkich 
informacji  i doku mentów niezbędnych do sporządzenia raportu na temat wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, 
oraz niezbędnych do sporządzenia informacji,  o której mowa  w art. 64. 
Art. 62. 1. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i  organowi Inspekcji kopie 
zezwolenia, zmiany zezwolenia, decyzji w  sprawie uchylenia zezwolenia lub stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia 
w terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna, a  także w  postaci elektronicznej zatwierdzony plan mo-
nitorowania wielkości emisji oraz plan poboru próbek, o  którym mowa w  art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012.  
2. Kopie  decyzji  w sprawie uchylenia zezwolenia oraz decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia przekazuje się 
także marszałkowi wojewód ztwa, chyba że organem właściwym do wydania zezwolenia jest marszałek województwa.  
Art. 63. 1. Organ Inspekcji wstrzymuje,  w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego 
zezwolenia.  
2. Postępowanie  w sprawie wydania decyzji,  o której mowa  w ust. 1, wszczyna się  z urzędu.  
3. Po stwierdzeniu, że ustała przyczyna wstrzymania użytkowania instalacji, organ Inspekcji na wniosek prowadz ą-
cego instalację wydaje decyzję,  w której uchyla decyzję  o wstrzymaniu użytkowania instalacji  i wyraż a zgodę na podjęcie 
użytkowania instalacji.  
4. Organ Inspekcji przekazuje kopie decyzji,  o których mowa  w ust. 1 i 3, Krajowemu ośrodkowi oraz organowi 
właściwemu do wydania zezwolenia  w terminie 1 4 dni od dnia,  w którym decyzje stały się ostateczne.  
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 332 
 
 Art. 64. 1. Prowadzący instalację, której przydzielono uprawnienia do emisji na zasadach określonych w  rozdzia-
łach  5, 5a, 10 i  11, przedkłada Krajowemu ośrodkowi w  terminie od dnia 15  listopada do dnia 31  grudnia każdego roku 
infor mację o:  
1) rzeczywistych  lub planowanych zmianach zdolności produkcyjnej, zmianach poziomu działalności oraz zmianach  
w działaniach  w instalacji  w danym roku  w podziale na podinstalacje albo  
2) braku zmian  w zakresie,  o którym mowa  w pkt 1. 
2. Informację,  o której  mowa  w ust. 1, przedkłada także podmiot prowadzący instalację powstałą  w wyniku podziału 
albo łączenia instalacji, na zasadach określonych  w art. 59. 
3. Informację, o  której mowa w  ust. 1, wprowadza się do Krajowej bazy o  emisjach gazów cieplarnianych i  innych 
substancji , o której mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów 
cieplar nianych i  innych substancji, w  sposób przewidziany dla raportu, o  którym mowa w  art. 7 ust.  1 tej ustawy, 
wskazany w  przepisach wydanych na p odstawie art.  7 ust. 7 tej ustawy.  
4. (uchylony)  
5. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, wynika, że rzeczywista lub planowana zmiana zdol ności produ k-
cyjnej skutkuje znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej, znaczącym zmniejszeniem zdoln ości produkcyjnej albo 
częściowym lub całkowitym zaprzestaniem działalności w  instalacji, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 10 albo 11.  
Art. 65. 1.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wykaz prowadzących instalacje, 
którzy  w terminie nie dopełnili obowiązku,  o którym mowa  w art. 64 ust.  1. 
2.11) Minister właściwy do spraw klimatu  poleca Krajowemu ośrodkowi wstrzymanie wydania uprawnień do emisji 
przydzielonych na kolejny rok okresu rozliczeniowego prowadzącemu instalację, który w  terminie nie dopełnił obowią z-
ku, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1, i ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsług u-
jącego tego ministra wykaz prowadzących instalacje, którym wstrzymano wydanie uprawnień d o emisji.  
3. Uprawnienia do emisji, których wydanie uległo wstrzymaniu, wydaje się, jeżeli prowadzący instalację do dnia 
1 lipca danego roku dopełni obowiązku, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1. 
4.11) W przypadku gdy  z informacji przekazanych przez Krajowy ośrodek  wynika, że prowadzący instalację nie 
przedłożył informacji  w terminie określonym  w ust. 3, minister właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję  o niewydaniu 
upraw nień do emisji przydzielonych instalacji na ten rok okresu rozliczeniowego następujący po roku, za który nie została 
złożona informacja,  o której  mowa  w art. 64 ust.  1. 
5.11) Kopię decyzji,  o której mowa  w ust. 4, minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Krajowemu ośrodkowi  
w terminie 1 4 dni od dnia,  w którym decyzja ta stała się ostateczna.  
6. Do wykonania decyzji,  o której mowa  w ust. 4, jest obowiązany Krajowy ośrodek.  
Art. 66. 1. Po otrzymaniu raportu na temat wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, poprawionego raportu,  
o którym mowa  w art. 86 ust.  10, lub decyzji,  o której mowa  w art. 88 ust.  2, Krajowy ośrodek dokonuje analizy inform a-
cji, o której  mowa  w art. 64 ust.  1, pod kątem ich spójności  z danymi na temat wielkości emisji  z instalacji.  
2. W przypadku gdy  z dokumentów,  o których mowa  w ust. 1, wynikają rozbieżności między informacją  o wielkości 
emisji  z instalacji  a danymi  o poziomie dz iałalności, określoną  w informacji,  o której mowa  w art. 64 ust.  1, Krajowy 
ośrodek występuje do prowadzącego instalację  o przekazanie wyjaśnień.  
3.11) W przypadku niezłożenia wyjaśnień albo jeżeli z  wyjaśnień prowadzącego instalację wynika, że informacje, 
o których mowa w  art. 64 ust. 1, zawierają błędne lub nieprawdziwe informacje, Krajowy  ośrodek przekazuje ministrowi 
właściwemu do spraw klimatu  informację o  stwierdzonych nieprawidłowościach.  
4.11) Po otrzymaniu informacji  o stwierdzonych nieprawidł owościach,  o której mowa  w ust. 3, minister właściwy do 
spraw klimatu  występuje na piśmie do prowadzącego instalację  o wprowadzenie zmian  w informacji,  o których mowa  
w art. 64 ust.  1, wskazując błędy  i uchybienia wymagające zmiany.  
5. Prowadzący instalacj ę wprowadza zmiany,  o których mowa  w ust. 4, w terminie 1 4 dni od dnia otrzymania wezwania.  
6. Jeżeli ze zmienionej informacji wynika potrzeba dostosowania całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji, 
określonej  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust. 4 albo  stosownie do  informacji,  o której mowa  w art. 26 ust.  4 
albo art.  71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji. 
Przepisy  art. 73 ust.  1–8 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 332 
 
 7.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  informację  o stwierdzonych nieprawid -
łowościach  i dostosowanej całkowitej rocznej  liczbie uprawnień do em isji. 
8.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra informację  o zmianach  w wykazie instalacji,  w których  w poprzednim roku nastąpiło cz ę-
ściowe zaprzestanie działalności,  o którym mowa  w art. 73 ust.  10, oraz dostosowanej  całkowitej rocznej  liczbie upra w-
nień do emisji przyznanej tym instalacjom.  
9. Uprawnienia do emisji  wydane na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii  w liczbie większej niż dostos o-
wana  całkowita roczna  liczba uprawnień do emisji przyznanej tym instalacjom podlegają zwrotowi. Przepisy  art. 18 ust.  2–6 
stosuje się odpowiednio.  
10.11) W przypadku gdy prowadzący instalację nie wprowadzi zmian,  o których mowa  w ust. 4, minister właściwy do 
spraw klimatu  wydaje decyzję  o zawieszeniu wydania uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na kolejny rok okr e-
su rozliczeniowego. Przepisy  art. 65 ust.  5 i 6 stosuje się odpowiednio.  
11. Decyzję,  o której mowa  w ust. 10, uchyla się, jeżeli prowadzący instalację wprowadzi zmiany,  o których mowa  
w ust. 4. 
Rozdział 10  
Przy dział uprawnień do emisji dla instalacji nowej  
Art. 67. 1. Prowadzącemu instalację nową przydziela się uprawnienia do emisji  z rezerwy uprawnień,  o której mowa  
w art. 10a ust. 7 dyrektywy 2003/87/WE.  
2. Uprawnień do emisji nie przydziela się nowej instalac ji wytwarzającej energię elektryczną.  
3. Prowadzący instalację nową składa wniosek  o wydanie zezwolenia lub zmianę zezwolenia do organu właściwego 
do wydania zezwolenia nie później niż 3 miesiące przed dniem rozpoczęcia eksploatacji instalacji nowej.  
Art. 68. 1.11) Prowadzący instalację nową składa wniosek  o przydział uprawnień do emisji do ministra właściwego 
do spraw  klimatu . Wniosek jest składany na formularzu dostępnym w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmi o-
towej urzędu obsługującego tego ministra na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci elektronicznej.28) Do 
wniosku składanego  w postaci elektronicznej dołącza się elektroniczne kopie  dokumentów.  
2. Wniosek,  o którym mowa  w ust. 1, zawiera informacje  o instalacji nowej,  w szczególności dotyczące:  
1) wyodrębnienia podinstalacji  w ramach instalacji nowej;  
2) początkowej zainstalowanej zdolności produkcyjnej;  
3) poziomu działalności  w instalacji nowej;  
4) rozpoczęcia normalnej działalności  w instalacji nowej albo zmienionej działalności  w instalacji nowej,  w której n a-
stąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej po dniu 3 0 czerwca 201 1 r.; 
5) wstępnej całkowitej rocznej liczby upr awnień do emisji proponowanych  do przydzielenia po rozpoczęciu przez i n-
stalację nową normalnej działalności obliczonej zgodnie  z przepisami wydanymi na podstawie  art. 21 ust.  5 pkt  4. 
3. Do wniosku,  o którym mowa  w ust. 1, dołącza się:  
1) raport  o metodyce  zbierania danych przekazanych we wniosku,  o którym mowa  w ust. 1; 
2) protokół  z przeprowadzonej przez weryfikatora weryfikacji informacji  o instalacji nowej przekazanych we wniosku;  
3) opis i schemat strukturalny instalacji nowej  z podziałem na podinstalacje.  
4. Początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, określa się dla:  
1) instalacji nowej, o  której mowa w  art. 3 pkt 8 lit. a, na podstawie:  
a) średniej wielkości produkcji z  dwóch największych miesięcznych wielko ści produkcji albo  
b) średniej wielkości produkcji z  dwóch 30 -dniowych okresów, w  których wielkość produkcji była największa  
– w ciągu 90 -dniowego okresu od dnia rozpoczęcia normalnej działalności w  instalacji nowej;  
                                                           
28) Zdanie drugie w  brzmieniu usta lonym przez art.  130 pkt  15 ustawy, o  której mowa w  odnośnik u 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycz-
nia 2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 332 
 
 2) instalacji nowej, o  której mowa w  art. 3 pkt 8 lit. b, na podstawie średniej z  dwóch największych miesięcznych wiel-
kości produkcji w  ciągu pierwszych 6  miesięcy od dnia rozpoczęcia zmienionej działalności, o  której mowa w  ust. 10, 
w instalacji nowej.  
5. Wniosek,  o którym mowa  w ust. 1, skład a się  w terminie nie dłuższym niż 1 2 miesięcy od dnia rozpoczęcia no r-
malnej działalności lub zmienionej działalności  w instalacji nowej. Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia 
się bez rozpatrzenia.  
6. Informacje  o instalacji nowej,  o których mo wa w ust. 2, podlegają weryfikacji przez weryfikatora  w zakresie 
poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych przekazywanych przez prowadzącego instalację nową, zgodnie  
z przepisami wydanymi na podstawie  art. 21 ust.  7. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się protokół.  
7. Koszty weryfikacji informacji ponosi prowadzący instalację nową.  
8.11) Jeżeli wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, nie spełnia wymogów, o  których mowa w  ust. 1 i 3, minister właściwy 
do spraw klimatu  wzywa prowadzącego instalację nową do usunięcia braków w  wyznaczonym terminie nie krótszym niż 
14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.  
9. Przez rozpoczęcie normalnej działalności  w instalacji nowej należy rozumieć, potwierdzony przez weryfikatora, 
pierwszy dzień ciągłego 9 0-dniowego okresu lub jeżeli  w normalnym cyklu produkcyjnym  w danym sektorze nie przew i-
dziano produkcji ciągłej − pierwszy dzie ń 90-dniowego okresu podzielonego pomiędzy cykle produkcyjne,  w trakcie 
którego instalacja  działa  z wykorzystaniem przynajmniej 40% zdolności produkcyjnej przewidzianej dla tej instalacji  lub 
jej części, biorąc pod uwagę, jeżeli jest to konieczne, szczegól ne warunki działania instalacji.  
10. Przez rozpoczęcie zmienionej działalności  w instalacji należy rozumieć, potwierdzony przez weryfikatora, pier w-
szy dzień ciągłego 9 0-dniowego okresu lub jeżeli  w normalnym cyklu produkcyjnym  w danym sektorze nie przewidz iano 
produkcji ciągłej − pierwszy dzień 9 0-dniowego okresu podzielonego pomiędzy cykle produkcyjne,  w trakcie którego 
zmieniona podinstalacja działa  z wykorzystaniem przynajmniej 40% zdolności produkcyjnej podinstalacji lub jej części, 
biorąc pod uwagę, sz czególne warunki działania podinstalacji.  
Art. 69. 1. W przypadku instalacji nowej,  w której nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej po dniu 
30 czerwca 201 1 r., prowadzący instalację do wniosku,  o którym mowa  w art. 68 ust.  1, dołącza dokumen tację potwie r-
dzającą wystąpienie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej  w instalacji nowej.  
2. Przez znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej  w instalacji rozumie się wzrost zdolności produkcyjnej lub 
poziomu działalności będący wynikiem co najmn iej jednej zmiany fizycznej  w odniesieniu do konfiguracji technicznej  
i funkcjonowania podinstalacji, innej niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej  w instalacji, na skutek którego:  
1) podinstalacja może działać ze zdolnością produkcyjną  o co najm niej 10% wyższą  w stosunku do początkowo zai n-
stalowanej zdolności produkcyjnej przed dokonaniem zmiany lub  
2) podinstalacja, której dotyczą fizyczne zmiany, osiągnęła znacznie wyższy poziom działalności prowadzący do uzys -
kania dodatkowego przydziału upraw nień do emisji wynoszącego ponad 5 0 000 uprawnień do emisji rocznie  stano-
wiącego jednocześnie  co najmniej 5% wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji przydzielonych tej instalacji 
przed dokonaniem zmiany,  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust. 4 albo  stosownie do informacji,  o której 
mowa  w art. 26 ust.  4 albo art.  71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12. 
3. Zainstalowana zdolność produkcyjna instalacji lub podinstalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności produkcy j-
nej jest uznawana za początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną instalacji lub podinstalacji przy ocenie dalszych 
zmian zdolności produkcyjnej.  
Art. 70. 1.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Krajowemu ośrodkowi wniosek, o  którym mowa 
w art. 68 ust. 1, w celu jego sprawdzenia pod względem kompletności zawartych w  nim danych oraz poprawności prz e-
prowadzonych obliczeń, zgodnie z  przepisami ustawy i  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5, oraz wydania 
opinii w  tym zakresie.  
2. W przypadku instalacji nowej,  w której nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej, Krajowy ośrodek 
sprawdza także spełnienie wymogu,  o którym mowa  w art. 69 ust.  1. 
3.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wniosek, o  którym mowa w  art. 68 
ust. 1, wraz z  opinią, o  której mowa w  ust. 1, oraz tabelami zawierającymi informację o wstępnej rocznej liczbie upra w-
nień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata okresu rozliczeniowego dla instalacji nowej z  po-
działem na podinstalacje, zgodnie z  przepisami ustawy i  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5, w  terminie 
14 dni od dnia przekazania tego wniosku albo od dnia otrzymania zmienionego wniosku, o  którym mowa w  ust. 5a. 
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 332 
 
 3a. Krajowy ośrodek przy sporządzeniu opinii, o  której mowa w  ust. 1, bierze pod uwagę dane będące w  jego posi a-
daniu, w  szczególności zaw arte w:  
1) zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych;  
2) informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1; 
3) raporcie na temat wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3; 
4) sprawozdaniu z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. 
3b.11) Krajowy ośrodek przed sporządzeniem opinii, o  której mowa w  ust. 1, może zwrócić się do prowadzącego i n-
stalację o  złożenie wyjaśnień, informując o  tym ministra właściwego do spraw  klimatu . Jeżeli z  wyjaśnień prowadzącego 
instalację wynika potrzeba wprowadzenia zmian we wniosku, a  także uzupełnienia lub poprawienia zawartych w  nim 
danych, podmiot ten wprowadza we wniosku odpowiednie zmiany.  
3c.11) Do zmian we wniosku, o  których mowa w  ust. 3b, przepisy art.  68 ust. 1–4 stosuje się odpowiednio, z  tym że 
zmieniony wniosek składa się do ministra właściwego do spraw klimatu  za pośrednictwem Krajow ego ośrodka.  
3d.11) Jeżeli w  terminie 90  dni od dnia otrzymania wniosku przez Krajowy ośrodek prowadzący instalację nową nie 
złoży wyjaśnień albo nie zostaną usunięt e wątpliwości w  zakresie kompletności danych oraz poprawności przeprowadz o-
nych obliczeń zawartych we wniosku, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wniosek 
wraz z  opinią, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni po upływie tego  terminu.  
4. Wstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji stanowi sumę wszystkich wstępnych rocznych liczb upra w-
nień do emisji dla każdej podinstalacji, obliczonych zgodnie  z ust. 3. 
5.11) W przypadku stwierdzenia braków lub uchybień we wniosku, o  którym mowa w  art. 68 ust. 1, i niewpro -
wadzenia przez prowadzącego instalację odpowiednich zmian, o  których mowa w  ust. 3b, minister właś ciwy do spraw 
klimatu  wzywa  prowadzącego instalację nową do złożenia wyjaśnień lub zmiany wniosku, wskazując braki lub uchybi e-
nia, oraz wyznacza termin na złożenie zmienionego wniosku. Termin na złożenie zmienionego wniosku nie może być 
krótszy niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania . 
5a.11) Prowadzący instalację nową przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  zmieniony wniosek. Przep i-
sy ust.  1–3 stosuje się odpowiednio.  
6.11) Minister właściwy do spraw klimatu  wydaje decyzję o  nieprzydzieleniu uprawnień do emisji z  rezerwy upra w-
nień, jeżeli w  terminie, o  którym mowa w  ust. 5, prowadzący instalację nie usunie wątpliwości w  zakresie kompletności 
danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zawartych we wniosku.  
7. W przypadku usunięcia braków lub uchybień we wniosku  w wyznaczonym terminie przepisy  ust. 1–3 stosuje się 
odpowiednio.  
8.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Komisji Europejskiej tabele zawierające informacje o  wstępnej 
całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata okresu rozliczeni o-
wego dla instalacji nowej, z  podziałem na podinstalacje.  
9. (uchylony)  
10.11) Jeżeli Komisja Europejska nie zaa kceptuje wstępnej całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji,  o której 
mowa  w ust. 8, minister właściwy do spraw klimatu  wzywa prowadzącego instalację nową do przedłożenia nowego wnios ku 
o przydział uprawnień do emisji, wskazując błędy  i zastrzeżenia uj awnione  w trakcie kontroli wniosku przez Komisję 
Europejską. Przepisy  ust. 1–9, art. 68 ust.  1–4 i 6–10 oraz art.  69 stosuje się odpowiednio.  
11. Całkowita roczna liczba uprawnień do emisji obliczona dla instalacji nowej stanowi wstępną całkowitą roczną 
liczbę uprawnień do emisji,  o której mowa  w ust. 8, dostosowaną na każdy rok okresu rozliczeniowego  za pomocą wspó ł-
czynnika liniowego,  o którym mowa  w art. 10 ust.  9 akapit drugi decyzji Komisji  nr 2011/278/UE.  
12.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzę-
du obsługującego tego ministra informację  o całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji przydzi elonej  dla instalacji n o-
wej. 
Rozdział 11  
Zmiana przydzielonej liczby uprawnień do emisji  w przypadku znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej 
lub częściowego lub całkowitego zaprzestania działalności  w instalacji  
Art. 71. 1. W przypadku gdy  z informacji,  o której mowa  w art. 64 ust.  1 pkt  1, wynika, że  w instalacji nastąpiło 
znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej po dniu 3 0 czerwca 201 1 r., prowadzący instalację przedkłada Krajowemu 
ośrodkowi informację  o zakresie zmniejszenia zdolności p rodukcyjnej oraz  o zainstalowanej zdolności produkcyjnej  w insta-
lacji po dokonaniu znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, zgodnie  z przepisami wydanymi na podstawie  art. 21 
ust. 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 332 
 
 2. Informację składa się na formularzu dostępnym na stronie inter netowej Krajowego ośrodka na piśmie utrwalonym 
w postaci papierowej i  w postaci elektronicznej.29) Do informacji składanej  w postaci elektronicznej dołącza się elektr o-
niczne kopie dokumentów.  
3. Informacja dotyczy  w szczególności:  
1) wyodrębnienia podinstal acji w ramach instalacji;  
2) zainstalowanej zdolności produkcyjnej;  
3) poziomu działalności  w instalacji;  
4) rozpoczęcia zmienionej działalności  w instalacji;  
5) wstępnej całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji dostosowanej do poziomu znaczącego zmni ejszenia zdol-
ności produkcyjnej  w pozostałych latach okresu rozliczeniowego począwszy od roku następującego po roku,  w którym  
nastąpiło to znaczące zmniejszenie.  
4. Do informacji dołącza się:  
1) raport  o metodyce zbierania danych przekazanych  w informacji;  
2) protokół  z przeprowadzonej przez weryfikatora weryfikacji danych  przekazanych  w informacji;  
3) opis i schemat strukturalny instalacji  z podziałem na podinstalacje.  
5. Przez znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej  w instalacji rozumie si ę obniżenie zdolności produkcyjnej 
lub poziomu działalności będące wynikiem co najmniej jednej zmiany fizycznej  w odniesieniu do konfiguracji technicznej  
i funkcjonowania podinstalacji, innej niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej  w instalacji, na skutek którego:  
1) podinstalacja może działać ze zdolnością produkcyjną  o co najmniej 10% niższą  w stosunku do początkowo zainst a-
lowanej zdolności produkcyjnej przed dokonaniem zmiany lub  
2) podinstalacja, której dotyczą fizyczne zmiany, osiągnęła znacz nie niższy poziom działalności, który prowadzi do 
zmniejszenia przydziału uprawnień do emisji  o ponad 5 0 000 uprawnień do emisji rocznie stanowiącego jednocześnie  
co najmniej 5% wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji przydzielonych tej instalacji prze d dokonaniem zmiany 
stosownie do informacji,  o której mowa  w ust. 11 albo w  art. 26 ust.  4, albo  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 
ust. 4 lub  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 70 ust.  12. 
5a. Informację przedkłada się w  terminie nie dł uższym niż 12  miesięcy od dnia rozpoczęcia zmienionej działalności, 
o której mowa w  art. 68 ust. 10. 
6. Informacja podlega weryfikacji przez weryfikatora w  zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych  
przekazywanych przez prowadzącego instal ację zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 7. Weryfikator 
sporządza protokół z  przeprowadzonej weryfikacji. Koszty weryfikacji informacji ponosi prowadzący insta lację.  
7. Zainstalowana zdolność produkcyjna instalacji lub podinstalacji po  znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcy j-
nej jest uznawana za początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną instalacji lub podinstalacji przy ocenie dalszych 
zmian zdolności produkcyjnej.  
8. Krajowy ośrodek sprawdza informację o  znaczącym zmniejszeniu zd olności produkcyjnej pod względem ko m-
pletności zawartych w  niej danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zgodnie z  przepisami ustawy i  prze-
pisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5, biorąc pod uwagę informacje i  dane będące w  posiadaniu Krajowego ośro d-
ka, w  szczególności w  zezwoleniu, informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, raporcie na temat wielkości emisji, 
o którym mowa w  art. 80 ust. 3, oraz w  sprawozdaniu z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. 
9.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  informację o  znaczącym zmniejszeniu 
zdolności produkcyjnej wraz z  opinią dotyczącą tej informacji, w  terminie 14  dni od dnia jej otrzymania. Jeżeli informacja 
jest nieprawidłowa lub niekompletna, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do jej poprawienia lub uzupe ł-
nienia w  wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7  dni, i  przekazuje ją ministrowi właściwemu do spraw  klimatu  w ter-
minie 14  dni od dnia otrzymania prawidłowej i  kompletnej informacji.  
10.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Komisji Europejskiej inform ację o znaczącym zmniejszeniu 
zdolności produkcyjnej wraz ze wstępną całkowitą roczną liczbą uprawnień do emisji dostosowaną do poziomu tego 
zmniejszenia  w pozostałych latach okresu rozliczeniowego począwszy od roku następującego po roku,  w którym nastąpił o 
to znaczące zmniejszenie.  
                                                           
29) Zdanie pierwsze w brzmieni u ustalonym pr zez art.  130 pkt  16 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  7; wszedł  w życie z  dniem 
6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 332 
 
 11.11) Jeżeli Komisja Europejska zaakceptuje wstępną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji dostosowaną do 
poziomu znaczącego zmnie jszenia zdolności produkcyjnej,  o której mowa  w ust. 10, minister właściwy do spraw klimatu  
ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację  o do-
stosowanej rocznej liczbie uprawnień do emisji dla instalacji, która znacząco zmniejszyła zdolność produkcyjną.  
12.11) Jeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wstępnej całkowitej rocznej liczby uprawnień do emi sji dostosow a-
nej do poziomu znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej,  o której mowa  w ust. 10, minister właściwy do spraw 
klimatu  wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia nowej informacji  o znaczącym zmniejszeniu zdolności produ k-
cyjnej  w instala cji w wyznaczonym terminie, wskazując błędy  i zastrzeżenia ujawnione przez Komisję Europejską  w trak-
cie kontroli poprzednio złożonej informacji. Przepisy  ust. 2–11 stosuje się odpowiednio.  
Art. 72. 1. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji nastąpiło zaprzestanie  dzia-
łalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w  przepisac h wydanych na podstawie art.  25 
ust. 4 albo stosownie do informacji, o  której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11, p o-
cząwszy od roku następującego po roku, w  którym nastąpiło zaprzestanie działalności.  
2. Uznaje się, że zaprzestanie działalności  w instalacji następuje  w razie zaistnienia co najmniej jednego  z warun ków:  
1) rozpoczęcie działalności  w instalacji jest niemożliwe  z przyczyn technicznych;  
2) instalacja nie działa  i nie może wznowić działalności  z przyczyn technicznych;  
3) instalacja nie działa  i prowadzący instalację nie może wykazać, że przedmiotowa instalacja w znowi działalność na j-
później  w terminie 6 miesięcy od dnia zaprzestania działalności.  
3. Zaprzestanie działalności w  instalacji może nastąpić także w  przypadku wygaśnięcia, cofnięcia albo ograniczenia 
udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego al bo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza , albo 
wygaśnięcia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 58 ust. 3. 
4. Organ właściwy do wydania zezwolenia może,  w drodze decyzji, wydłużyć termin,  o którym mowa  w ust. 2 pkt  3, 
nie więcej jednak niż do  18 miesięcy, jeżeli prowadzący instalację wykaże, że instalacja nie wznowi działalności  w termi-
nie 6 miesięcy ze względu na wyjątkowe  i nieprzewidywalne okoliczności, których nie można byłoby uniknąć nawet przy 
zachowaniu  należytej staranności, oraz które  znajdują się poza jego kontrolą; okolicznościami tymi mogą być  w szczegó l-
ności klęska żywiołowa, wojna, zagrożenie wojną, akt terrorystyczny, zamieszki, sabotaż lub akt wandalizmu.  
5. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi  i organowi Inspekcji kopię decyzji,  
o której mowa  w ust. 4, w terminie 1 4 dni od dnia,  w którym decyzja stała się ostateczna.  
6.11) Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wykaz instalacji,  w których zaprzestano 
działalności,  w terminie do dnia 3 1 stycznia każdego roku.  
7.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji,  w któryc h zaprzestano działalności.  
8. Do rezerwowych instalacji lub ich części oraz do sezonowych instalacji lub ich części nie stosuje się przepisów  
ust. 2 pkt  3 i ust. 4. 
9. Instalacja działa jako instalacja rezerwowa albo sezonowa, jeżeli spełnia następujące w arunki:  
1) jest objęta zezwoleniem  i pozwoleniem zintegrowanym albo pozwoleniem na wprowadzanie pyłów lub gazów do 
powietrza;  
2) rozpoczęcie działalności  w tej instalacji jest technicznie możliwe bez wprowadzania  w niej fizycznych zmian;  
3) jest przeprowadzana regularna konserwacja tej instalacji.  
10. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii po roku,  w którym nastąpiło 
zaprzestanie działalności, podlegają zwrotowi. Przepisy  art. 18 ust.  2–6 stosuje się odpowiednio.  
Art. 73. 1. Częściowe zaprzestanie działalności  w instalacji następuje  w przypadku, gdy przynajmniej jedna pod -
instalacja:  
1) która przyczynia się do przydzielenia co najmniej 30%  z całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji przydzielonych 
instalacji  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 26 
ust. 4 albo w  art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 332 
 
 2) której przydzielono ponad 5 0 000 uprawnień do emisji  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  sto-
sownie do informacji,  o której mowa  w art. 26 ust.  4 albo w  art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, 
– ogranicza poziom swojej działalności  w danym roku kalendarzowym  o co najmniej 50%  w stosunku do historycznego 
poziomu działalności,  o którym mowa  w art. 21 ust.  3, albo poziomu działalności,  o którym mowa  w art. 68 ust.  2 pkt  3, 
zwanego dalej „początkowym poziomem działalności ”. 
2. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji nastąpiło częściowe zaprze stanie 
działalności, o  którym mowa w  ust. 1, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną roczną liczbę uprawnień do emisji dla inst a-
lacji, począwszy od roku następującego po roku, w  którym nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności.  
3. Jeżeli poziom dzia łalności podinstalacji,  o której mowa  w ust. 1, ograniczono  o co najmniej 50% jednak mn iej 
niż 75% w porównaniu  z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji  w liczbie 
okreś lonej  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 26 ust.  4 
albo w  art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, pomniejszonej  o połowę uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, 
która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności  w tej instalacji.  
4. Jeżeli poziom działalności podinstalacji,  o której mowa  w ust. 1, ograniczono  o co najmniej 75% jednak mniej 
niż 90% w porównaniu  z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji  w liczbie okreś -
lonej  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 26 ust.  4 albo 
w art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, pomniejszonej  o 75% uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, która 
przyczyniła się do częś ciowego zaprzestania działalności  w tej instalacji.  
5. Jeżeli poziom działalności podinstalacji,  o której mowa  w ust. 1, ograniczono  o co najmniej 90%  w porównaniu  
z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji  w liczbie o kreślonej  w przepisach 
wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  o której mowa  w art. 26 ust.  4 albo w  art. 71 ust.  11 
lub art.  70 ust.  12, pomniejszonej  o 100% uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, która przyczynił a się do 
częściowego zaprzestania działalności  w tej instalacji.  
6. Jeżeli poziom działalności podinstalacji,  o której mowa  w ust. 1, osiągnie poziom wynoszący ponad 25% jej p o-
czątkowego poziomu działalności, instalacji,  w której nastąpiło częściowe zaprz estanie działalności, wydaje się upraw -
nienia do emisji  w liczbie określonej  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  
o której mowa  w art. 26 ust.  4 albo w  art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, z zachowaniem 50% przydziału uprawnień do 
emisji dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności  w instalacji.  
7. Jeżeli poziom działalności podinstalacji,  o której mowa  w ust. 1, osiągnie poziom wynoszący ponad 50% jej p o-
czątkowego poziomu  działalności, instalacji,  w której nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, wydaje się upraw -
nienia do emisji  w liczbie określonej  w przepisach wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 albo  stosownie do informacji,  
o której mowa  w art. 26 ust.  4 albo w  art. 71 ust.  11 lub art.  70 ust.  12, z zachowaniem 100% przydziału uprawnień do 
emisji dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności  w tej instalacji.  
8. Jeżeli z  informacji, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika,  że podinstalacja, o  której mowa w  ust. 1, osiągnęła 
poziom przekraczający co najmniej 25% jej początkowego poziomu działalności, Krajowy ośrodek oblicza, zgodnie z  ust. 6 
albo 7, dostosowaną roczną liczbę uprawnień do emisji dla instalacji, począwszy od r oku następującego po roku, w  którym 
instalacja osiągnęła taki poziom działalności.  
9.11) Krajowy ośrodek  w terminie do dnia 3 1 stycznia każdego roku przekazuje ministrowi właściwemu do spraw 
klimatu  informacje  o instalacji,  w której nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, lub  w której, po częściowym za-
przestaniu działalności, nastąpiło zwiększenie poziomu działalności,  o którym mowa  w ust. 6 i 7. Przepisy  art. 71 ust.  10–12 
stosuje się odpowiednio.  
10.11) Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji,  w których  w poprzednim roku nastąpiło częściowe 
zaprzestanie działalności lub,  w których, po częściowym zaprzestaniu działalności, nastąpiło zwiększenie poziomu  działal -
ności, o którym mowa  w ust. 6 i 7, oraz dostosowanej liczbie uprawnień do emisji dla każdej  z tych instalacji.  
Rozdział 12  
Monitorowanie  i rozliczanie wielkości emisji  z operacji lotniczych  i instalacji  
Art. 74. 1. Operator statku powietrznego,  z wyjątkiem operatora statku powietrznego wymienionego  w ust. 2, sp o-
rządza plan monitorowania  w zakresie emisji  z operacji lotniczych,  o którym mowa  w art. 12 rozporządzenia Komisji 
(UE)  nr 601/2012, zwany dalej „planem monitorowania emisji  z operacji lotnicz ych”, wraz  z dokumentami uzupełniaj ą-
cymi  i informacjami,  o których mowa  w tym przepisie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 332 
 
 2. Operator statku powietrznego spełniający warunki określone  w art. 54 ust.  1 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012,  
sporządza plan monitorowania  w zakresie emisji  z operacji lotniczych  w sposób uproszczony określony  w art. 54 
ust. 3 tego rozporządzenia, bez zachowania wymogu przedkładania dokumentów uzupełniających,  o których mowa  w art. 12 
tego rozporządzenia, zwany dalej „uproszczonym planem monitorowania emisji  z operacji lotniczych ”. 
3. W przypadku ubiegania się przez operatora statku powietrznego,  o którym mowa  w ust. 1 i 2, o przydział upra w-
nień do emisji, operator statku powietrznego sporządza również plan monitorowania odnoszący się do monitorowania  
i rapor towania  w zakresie danych dotyczących tonokilometrów,  o którym mowa  w art. 51 ust.  2 rozporządzenia Komisji 
(UE)  nr 601/2012, zwany dalej „planem monitorowania tonokilometrów ”. 
Art. 75. 1.11) Operator statku powietrznego składa wniosek  o zatwierdzenie planów monitorowania,  o których mowa  
w art. 74, do ministra właściwego do spraw  klimatu . 
2. Wniosek  o zatwierdzenie planów monitorowania zawiera:  
1) imię i nazwisko albo  nazwę operatora statku powietrznego oraz oznaczenie jego adresu miejsca zamieszkania albo 
adresu siedziby;  
2) wykaz statków powietrznych użytkowanych na dzień składania wniosku  o zatwierdzenie planów monitorowania oraz 
liczbę statków każdego rodzaju, jak również wykaz dodatkowych rodzajów statków powietrznych, które mogą być 
użytkowane;  
3) dane  o typie  i podtypie każdego statku powietrznego;  
4) znaki rejestracyjne każdego statku powietrznego;  
5) określenie rodzajów wykorzystywanych paliw.  
3. Do wniosku  o zatwierdzenie:  
1) planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych – dołącza się:  
a) plan monitorowania emisji  z operacji lotniczych,  
b) dokumenty uzupełniające  i informacje,  o których mowa  w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012;  
2) uproszczonego  planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych – dołącza się:  
a) uproszczony plan monitorowania emisji  z operacji lotniczych,  
b) dokumenty potwierdzające, że operator statku powietrznego spełnia przesłanki,  o których mowa  w art. 54 ust.  1 
rozporządzenia  Komisji (UE)  nr 601/2012;  
3) planu monitorowania tonokilometrów – dołącza się plan monitorowania tonokilometrów.  
4. Plany monitorowania, zmiany tych planów oraz dokumenty uzupełniające  i informacje,  o których mowa  w art. 12 
rozporządzenia Komisji 601/2012 , sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza udostępnionego na stronie inter-
netowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy  i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.  
Art. 76. 1.11) Operator statku powietrznego zgłasza ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wszelkie propozycje 
zmian  w planie monitorowania emisji  z operacji lotniczych, uproszczonym planie monitorowania em isji z operacji lotn i-
czych  i planie monitorowania tonokilometrów.  
2.11) Jeżeli zmiana planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorow ania emisji  z ope-
racji lotniczych lub  planu monitorowania tonokilometrów ma charakter zmiany istotnej  w rozumieniu  art. 15 ust.  4 rozpo-
rządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012, operator statku powietrznego składa do ministra właściwego do spraw klimatu  wniosek  
o zatwierdzenie tej zmiany, przy czym przepisy  art. 75 stosuje się odpowiednio.  
3. Operator statku powietrznego jest obowiązany wystąpić  z wnioskiem  o zmianę planu monitorowania emisji  
z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych lub planu monitorowania tono -
kilometrów  w terminie nie dłuższym niż 3 0 dni od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego konieczność zmiany,  o której 
mowa  w ust. 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 332 
 
 Art. 77. 1. Minister właściwy do spraw  klimatu , w drodze decyzji, po zasięgnię ciu opinii Krajowego ośrodka, z a-
twierdza:6) 
1) plan monitorowania emisji  z operacji lotniczych, uproszczony plan monitorowania emisji  z operacji lotniczych  i plan 
monitorowania tonokilometrów;  
2) zmianę planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania emisji  z operacji lot -
niczych  i planu monitorowania tonokilometrów − jeżeli zmiana ta ma charakter zmiany istotnej  w rozumieniu  art. 15 
ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
2. Przy zasięganiu opinii,  o której mowa  w ust. 1, nie stosuje się przepisu  art. 106 ustawy  z dnia 1 4 czerwca 196 0 r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis  art. 54 ust.  4 stosuje się odpow iednio.  
3. Kopię decyzji,  o której mowa  w ust. 1, przekazuje się Krajowemu ośrodkowi oraz organowi Inspekcji,  w terminie 
14 dni od dnia,  w którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 78. 1. Prowadzący instalację,  z wyjątkiem prowadzącego instalację  o niskim poziomie emisji,  o której mowa  
w art. 47 ust.  2 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012, sporządza plan monitorowania wielkości emisji, wraz  z wym a-
ganymi dokumentami uzupełniającymi  i informacjami,  o których mowa  w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012 , 
oraz plan poboru próbek,  o którym mowa  w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
2. Prowadzący instalację  o niskim poziomie emisji sporządza plan monitorowania wielkości emisji  z uwzględnieniem 
odstępstw,  o których mowa  w art. 47 ust.  3–8 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012,  a także plan poboru próbek,  
o którym mowa  w art. 33 tego rozporządzenia.  
3. Plany monitorowania wielkości emisji, zmiany tych planów, dokumenty uzupełniające  i informacje,  o których mowa  
w art. 12 rozporządzenia K omisji (UE)  nr 601/2012, oraz plany poboru próbek sporządza się przy użyciu elektronicznego 
formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy  
i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.  
4. Prow adzący instalację,  o którym mowa  w ust. 1 i 2, jest obowiązany do zgłoszenia organowi właściwemu do w y-
dania zezwolenia wszelkich propozycji zmian planu monitorowania wielkości emisji oraz zmian planu poboru próbek,  
o którym mowa  w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
Art. 79. 1. Prowadzący instalację  i operator statku powietrznego składają odpowiednio do organu właściwego do 
wydania zezwolenia albo ministra właściwego do spraw  klimatu :6) 
1) raport  w zakresie udoskonaleń  w metodyce monitorowania, zgodnie  z wymaganiami określonymi  w art. 69 ust.  1 
rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012,  
2) raport  w zakresie udoskonaleń  w metodyce monitorowania,  o który m mowa  w art. 69 ust.  4 rozporządzenia Komisji 
(UE)  nr 601/2012  
− w celu jego zatwierdzenia.  
2.11) Organ właściwy do wydania zezwolenia albo minister właściwy do spraw  klimatu , po zasięgnięciu opinii Kr a-
jowego ośrodka, zatwierdza,  w drodze decyzji, raport,  o którym mowa  w ust. 1, odpowiednio prowadzącego instalację 
albo operatora statku powietrznego. Przy zasięganiu opinii Krajowego ośrodka nie stosuje się przepisu  art. 106 ustawy  
z dnia 1 4 czerwca 196 0 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis  art. 54 ust.  4 stosuje się odpowiednio.  
3.11) Organ właściwy do wydania z ezwolenia albo minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje Krajowemu 
ośrodkowi kopię decyzji,  o której mowa  w ust. 2, wraz  z zatwierdzonym raportem,  o którym mowa  w ust. 1 – w terminie 
14 dni od dnia,  w którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 80. 1. Operator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do monitorowania wielkości 
emisji odpowiednio zgodnie  z planem monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitor o-
wania emisji  z operacji lotniczych albo plane m monitorowania wielkości emisji, zatwierdzonymi przez właściwy organ.  
2. Operator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji za każdy 
rok okresu rozliczeniowego.  
3. Operator statku powietrznego albo prow adzący instalację sporządza raport na temat wielkości emisji.  
Art. 81. 1. Operator statku powietrznego ubiegający się  o przydział uprawnień do emisji sporządza raport  o liczbie 
tonokilometrów pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych  w roku monitorow ania.  
2. Rokiem monitorowania jest rok kalendarzowy kończący się na 2 4 miesiące przed rozpoczęciem okresu rozlicz e-
niowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 332 
 
 3. W przypadku ubiegania się  o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy, raport  o liczbie tonokilo metrów  
pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych sporządza się za drugi rok okresu rozliczeniowego.  
4. Zweryfikowany raport,  o którym mowa  w ust. 1 i 3, operator statku powietrznego przedkłada ministrowi właśc i-
wemu do spraw klimatu  odpowiednio:6) 
1) na co najmniej 2 1 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego;  
2) do dnia 3 0 czerwca  w trzecim roku okresu rozliczeniowego,  w przypadku ubiegania się  o przydział uprawnień do 
emisji ze specjalnej rezerwy.  
Art. 82. Raporty,  o których mowa  w art. 79 ust.  1, art. 80 ust.  3 oraz art.  81 ust.  1 i 3, sporządza się przy użyciu elektr o-
nicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawi e formularzy  
i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.  
Art. 83. Sposób monitorowania wielkości emisji pochodzących  z instalacji  i z operacji lotniczych oraz sposób mon i-
torowania liczby tonokilometrów pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych  określają przepisy rozporządzenia 
Komisji (UE)  nr 601/2012.  
Art. 84. 1. Raporty, o  których mowa w  art. 80 ust. 3 i art. 81 ust. 1 i 3, podlegają weryfikacji zgodnie z wymagani a-
mi rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, z  zastrzeżeniem art.  85. Weryfikator sporządza sprawozdanie z  weryfikacji 
raportu.  
2. W sprawozdaniu z  weryfikacji raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, weryfikator zamieszcza jedno z  ustaleń 
określonych w  art. 27 ust. 1 lit. a–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
3. Jeżeli w  trakcie w eryfikacji raportu weryfikator wykrył uchybienia, jest on obowiązany do stwierdzenia, czy mają 
one charakter istotnych nieprawidłowości w  rozumieniu art.  3 pkt 6 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
4. Sprawozdanie  z weryfikacji sporządza się przy użyciu  elektronicznego formularza udostępnionego na stronie intern e-
towej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy  i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.  
5. Operator statku powietrznego albo prowadzący instalację ponosi koszt weryfikacj i raportu,  o którym mowa odp o-
wiednio  w art. 80 ust.  3 lub art.  81 ust.  1 i 3. 
6. W zakresie dotyczącym treści ustaleń określonych w  art. 27 ust. 1 lit. a–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067,  
zawartych w  sprawozdaniu z  weryfikacji raportu przepisów art.  16 ust. 1 pkt 4–7 ustawy z  dnia 3  października 2008  r. 
o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o  ocenach 
oddziaływania na środowisko nie stosuje się.  
Art. 85. 1. Raport na temat wielkości e misji z  operacji lotniczych uznaje się za zweryfikowany, jeżeli raport ten został 
sporządzony na podstawie danych przygotowanych przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej 
(Eurocontrol) przy użyciu narzędzia dla małych podmiotów uc zestniczących w  systemie, zatwierdzonego rozporządzeniem 
Komisji (UE) nr  606/2010 z  dnia 9  lipca 2010  r. w sprawie zatwierdzenia uproszczonego narzędzia do szacowania zużycia 
paliwa przez operatorów statków powietrznych stanowiących niewielkie źródło emisj i, opracowanego przez Europejską 
Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) (Dz.  Urz. UE  L 175 z  10.07.2010, str.  25), a:  
1) całkowita roczna emisja z  operacji lotniczych wykonywanych przez danego operatora statku powietrznego wyniosł a 
mniej niż 25  000 Mg CO 2 w danym roku kalendarzowym lub  
2) całkowita roczna emisja z  operacji lotniczych wykonywanych przez danego operatora statku powietrznego z  lotów 
innych niż:  
a) rozpoczynające się lub kończące się na lotniskach znajdujących się na t erytorium państw Europejskiego Obszaru 
Gospodarczego, wykonywanych do i  z państw spoza tego obszaru,  
b) wykonywane między lotniskiem znajdującym się w  regionie najbardziej oddalonym w  rozumieniu art.  349 Trak-
tatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej a  lotnis kiem znajdującym się w  innym regionie Europejskiego Obszaru 
Gospodarczego  
– wyniosła mniej niż 3000  Mg CO 2 w danym roku kalendarzowym.  
2. Ustalenia raportu, o  którym mowa w  ust. 1, są równoważne ustaleniom raportu zweryfikowanego jako zadowal a-
jący zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 332 
 
 Art. 86. 1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego jest obowiązany do przedłożenia Krajowemu 
ośrodkowi raportu na temat wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, sporządzonego za poprzedni  rok okresu rozl i-
czeniowego oraz sprawozdania z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. Raport i  sprawozdanie przedkłada się Kraj o-
wemu ośrodkowi w  terminie do dnia 31  marca każdego roku. W  tym samym terminie prowadzący instalację albo operator 
statku powietrznego przekazuje kopię raportu i  kopię sprawozdania organowi właściwemu do wydania zezwolenia.  
2.30) Raport na temat wielkości emisji oraz sprawozdanie z  weryfikacji przedkłada się na piśmie utrwalonym 
w postaci papierowej i  w postaci elektronicznej.  
3. W przypadku przyjęcia  w raporcie na temat wielkości emisji współczynnika emisyjnego wynoszącego zero dla zuż y-
wanych  biopaliw  i biopłynów prowadzący instalację lub operator statku powietrznego jest obowiązany do wykazania 
spełniania kryteriów zrównoważo nego rozwoju,  o których mowa  w art. 28b–28bc ustawy  z dnia 2 5 sierpnia 200 6 r. 
o biokomponentach  i biopaliwach ciekłych ( Dz. U. z 2020 r. poz.  1233 i 1565 ). 
4. Wykazanie spełniania kryteriów zrównoważonego rozwoju odbywa się na podstawie:  
1) dokumentów określonych  w art. 28c ust. 1 pkt  2 lub ust.  2 pkt  1 ustawy  z dnia 2 5 sierpnia 200 6 r. o biokomponentach  
i biopaliwach ciekłych – w przypadku biopłynów;  
2) dokumentów określonych  w art. 28c ustawy  z dnia 2 5 sierpnia 200 6 r. o biokomponentach  i biopaliwach ciekłych – 
w przypadku biopaliw.  
5. Krajowy ośrodek przeprowadza ocenę raportu na temat wielkości emisji  w zakresie kompletności zawartych  
w nim danych, poprawności przeprowadzonych obliczeń oraz zgodności zawartych  w nim ustaleń  z przepisami rozporz ą-
dzeni a Komisji (UE)  nr 601/201 2 i z zatwierdzonym odpowiednim planem monitorowania emisji  z operacji lotniczych 
albo uproszczonym planem monitorowania emisji  z operacji lotniczych, albo planem monitorowania wielkości emisji,  
z uwzględnieniem sprawozdania  z wery fikacji,  o którym mowa  w art. 84 ust.  1. 
6. Ocena, o  której mowa w  ust. 5, dotyczy raportów zweryfikowanych jako zadowalające zgodnie z  rozporządzeniem 
Komisji (UE) 2018/2067.  
7. W celu przeprowadzenia oceny, o  której mowa w  ust. 5, Krajowy ośrodek może za żądać od weryfikatora przedł o-
żenia wewnętrznej dokumentacji z  weryfikacji, o  której mowa w  art. 26 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
8. Jeżeli  z oceny Krajowego ośrodka wynika, że raport na temat wielkości emisji nie spełnia wymagań,  o których 
mowa  w ust. 5, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego  z wnioskiem  
o udzielenie wyjaśnień.  
9. Jeżeli  z udzielonych wyjaśnień wynika potrzeba dokonania zmian  w raporcie na temat wielkości emisji lub  w sprawo -
zdaniu  z weryfikacji, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego  
z wnioskiem  o dokonanie zmian  w tym raporcie lub  w sprawozdaniu.  
10. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego jest obowiązany,  w uzgodnie niu z weryfikatorem, który 
przeprowadził weryfikację raportu na temat wielkości emisji, wprowadzić zmiany do raportu  i przedłożyć poprawiony 
raport  w terminie 1 4 dni od dnia otrzymania wniosku,  o którym mowa  w ust. 9, a w przypadku potrzeby dokonania zmian  
w sprawozdaniu  z weryfikacji jest obowiązany do przedłożenia  w tym terminie poprawionego sprawozdania.  
Art. 87. 1. Jeżeli Krajowy ośrodek nie uzyska od prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego wysta r-
czających wyjaśnień albo  w terminie,  o którym mowa  w art. 86 ust.  10, nie otrzyma poprawionego raportu lub sprawozdania  
z weryfikacji, występuje do organu Inspekcji  o przeprowadzenie kontroli  w celu sprawdzenia, czy raport na temat wielkości 
emisji jest zgodny ze stanem faktycznym.  
2. Kontrola  jest prowadzona na zasadach określonych  w ustawie  z dnia 2 0 lipca 199 1 r. o Inspekcji Ochrony Środ o-
wiska ( Dz. U. z 2020 r. poz. 995, 1339  i 2127 ), z uwzględnieniem  ust. 3. 
3. W przypadku operatora statku powietrznego niemającego miejsca zamieszkania ani s iedziby na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej, organ Inspekcji może wystąpić do tego operatora  o przesłanie uwierzytelnionych, zgodnie  z przepisami 
obowiązującymi  w danym państwie, dokumentów stanowiących podstawę oszacowania wielkości emisji  z wykonany ch op e-
racji lotniczych.  
4. Jeżeli operator statku powietrznego nie przedłoży dokumentów,  o których mowa  w ust. 3, na wezwanie, albo – 
jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów nie można  w sposób rzetelny oszacować wielkości emisji – organ Inspekcji  
doko na oszacowania wielkości emisji na podstawie ustaleń organów sprawujących dozór przestrzeni powietrznej.  
5. Jeżeli  w wyniku przeprowadzonej kontroli organ Inspekcji stwierdzi nieprawidłowości, które miały wpływ na 
ustalenie wielkości emisji, wydaje decyzję  określającą szacunkową wielkość emisji  w roku okresu rozliczeniowego, któ -
rego dotyczy raport na temat wielkości emisji.  
                                                           
30) W brzmieniu ustalonym przez art.  130 pkt 17 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7; wszedł  w życie z  dniem 6 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 332 
 
 6. Organ Inspekcji przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji,  o której mowa  w ust. 5, w terminie 1 4 dni od 
dnia,  w którym stała się  ona ostateczna.  
7. Jeżeli  w wyniku przeprowadzonej kontroli, organ Inspekcji stwierdzi zgodność ustaleń zawartych  w raporcie na 
temat wielkości emisji ze stanem faktycznym, przekazuje informacje  w tym zakresie odpowiednio prowadzącemu instal a-
cję albo oper atorowi statku powietrznego oraz Krajowemu ośrodkowi.  
Art. 88. 1. Krajowy ośrodek, w  terminie do dnia 31  maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o  oszaco-
wanie wielkości emisji z  instalacji albo z  operacji lotniczej, w  przypadku gdy:  
1) prowadząc y instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawo -
zdania z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1; 
2) w sprawozdaniu z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z  ustaleń określonych 
w art. 27 ust. 1 lit. b–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o  oszacowanie wielkości emisji z  instalacji albo z  operacji lotniczej 
również w  przypadku, gdy z  uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja ustalona na podstawie raportu, o  którym 
mowa w  art. 80 ust. 3, lub raportu, o  którym mowa w  art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawid łowo.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję okreś lającą szacunkową wielkość em i-
sji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art.  87 ust.  2–4 i 6 stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 89. Organ Inspekcji umarza postępowanie  w sprawie oszacowania wielkości emisji  z instalacji albo  z operacji 
lotniczej,  o którym mowa  w art. 88 ust.  1 pkt  1, jeżeli przed wydaniem decyzji prowadzący instalację albo operator statku 
powietrznego dopełni obowiązku,  o którym mowa  w art. 86 ust.  1. 
Art. 90.11) Krajowy ośrodek oraz organ Inspekcji przekazują ministrowi właściwemu do spraw klimatu  infor macje, 
o których mowa w  art. 73 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.  
Art. 91. 1. Krajowy ośrodek  wprowadza do rejestru Unii informację  o wielkości emisji  z instalacji lub operacji lotniczych, 
na podstawie:  
1) raportu,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, albo  
2) raportu,  o którym mowa  w art. 86 ust.  10 
– który został zweryfikowany jako zadowalający.  
2. Krajowy ośrodek zatwierdza  w rejestrze Unii informację  o wielkości emisji z  instalacji albo operacji lotniczych, 
ustaloną na podstawie raportu zweryfikowanego jako zadowalający,  w przypadku gdy Krajowy ośrodek:  
1) nie występuje do organu Inspekcji  z wniosk iem, o którym mowa  w art. 87 ust.  1; 
2) otrzyma informację,  o której mowa  w art. 87 ust.  7. 
3. Krajowy ośrodek wprowadza do rejestru Unii informację  o szacunkowej wielkości emisji  z instalacji albo operacji 
lotniczych wskazaną  w decyzji określającej szacun kową wielkość emisji,  o której mowa  w art. 87 ust.  5 i art. 88 ust.  2, 
oraz zatwierdza tę informację na rachunku posiadania operatora  w tym rejestrze −  w terminie 7 dni roboczych od dnia 
otrzymania kopii tej decyzji.  
4. Wprowadzone do rejestru Unii zatwier dzone wielkości emisji  z danej instalacji albo operacji lotniczych wykonyw a-
nych przez danego operatora statku powietrznego sumuje się oraz powiększa  o czynnik korekty,  o którym mowa  w art. 37 
ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013. Wartość ta stano wi sumę emisji  z instalacji albo operacji lotniczych.  
Art. 92. 1. W terminie do dnia 3 0 kwietnia każdego roku prowadzący instalację albo operator statku powietrznego 
dokonuje, za pośrednictwem rachunku  w rejestrze Unii, umorzenia uprawnień do emisji  w liczbie odpowiadającej różnicy 
pomiędzy sumą umorzonych na tym rachunku uprawnień do emisji  w danym okresie rozliczeniowym  a sumą emisji  
z insta lacji albo operacji lotniczych,  o której mowa  w art. 91 ust.  4. Umorzenie to stanowi rozliczenie wielkości emis ji. 
2. W przypadkach,  o których mowa  art. 88 ust.  1, prowadzący instalację albo operator statku powietrznego  w terminie,  
o którym mowa  w ust. 1, dokonuje umorzenia uprawnień do emisji  w liczbie określonej zgodnie  z ust. 1 powiększonej  
o liczbę uprawnień do  emisji odpowiadającą jego najlepszej wiedzy na temat rzeczywistej wielkości emisji  z instalacji albo 
operacji lotniczej  w poprzednim roku okresu rozliczeniowego,  z tym że:  
1) jeżeli liczba umorzonych uprawnień do emisji jest równa lub większa od liczby ok reślonej zgodnie  z ust. 1 powię k-
szonej  o liczbę uprawnień odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej  w decyzji,  o której mowa  w art. 88 
ust. 2, umorzenie to stanowi rozliczenie wielkości emisji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 332 
 
 2) jeżeli liczba umorzonych uprawnień do emisji je st mniejsza od liczby określonej zgodnie  z ust. 1 powiększonej  o liczbę  
uprawnień odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej  w decyzji,  o której mowa  w art. 88 ust.  2, um o-
rzenie to nie stanowi rozliczenia wielkości emisji.  
3. W przypadkach,  o których mowa  w art. 87 ust.  1, prowadzący instalację albo operator statku powietrznego  
w terminie,  o którym mowa  w ust. 1, dokonuje umorzenia uprawnień do emisji  w liczbie określonej zgodnie  z ust. 1 powię k-
szonej  o liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą wielkości emisji ustalonej  w przedłożonym raporcie na temat wielkości 
emisji za poprzedni rok okresu rozliczeniowego.  
4. Umorzenie,  o którym mowa  w ust. 3, stanowi rozliczenie wielkości emisji, jeżeli:  
1) z przeprowadzonej kontroli,  o której mowa  w art. 87, wynika, że ustalenia zawarte  w przedłożonym raporcie na 
temat wielkości emisji za poprzedni rok okresu rozliczeniowego są zgodne ze stanem faktycznym albo  
2) liczba umorzonych uprawnień do emisji jest równa lub większa od liczby określonej zgodnie  z ust. 1 powiększonej  
o liczbę uprawnień odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej  w decyzji,  o której mowa  w art. 87 ust.  5. 
5. Jeżeli liczba umorzonych uprawnień do emisji na podstawie ust.  3 jest mniejsza od liczby określonej zgodnie 
z ust. 1 powiększonej o  liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej w  decyzji, 
o której mowa w  art. 87 ust. 5, lub decyzji wydanej w  związku z  wystąpieniem, o  którym mowa w  art. 88 ust.  2, prow a-
dzący instalację lub operator statku  powietrznego dokonuje umorzenia brakującej liczby uprawnień do emisji w  terminie 
14 dni od dnia, w  którym decyzja ta stała się ostateczna.  Umorzenie to stanowi rozliczenie wielkości emisji.  
6. Umorzone uprawnienia do emisji  w liczbie przekraczającej liczbę określoną zgodnie  z ust. 1 powiększoną  o liczbę 
uprawnień do emisji odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określoną  w decyzji,  o której mowa  w art. 87 ust.  5 
albo art.  88 ust.  2, są zaliczane na poczet rozliczenia wielkości emisji w  kolejnych l atach okresu rozliczeniowego.  
7. W przypadku powstania zaległości  w zakresie rozliczenia wielkości emisji  z lat poprzednich umorzenie uprawnień 
do emisji zalicza się  w pierwszej kolejności na poczet rozliczenia tej zaległości.  
Art. 93. Prowadzący instalacj ę nie może wykorzystywać do rozliczenia wielkości emisji,  o której mowa  w art. 92, 
uprawnień do emisji lotniczych,  o których mowa  w art. 45. 
Art. 94. 1. Krajowy ośrodek sporządza wykazy prowadzących instalacje lub operatorów statków powietrznych, którzy:  
1) w terminie nie dostarczyli Krajowemu ośrodkowi raportu,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, lub  sprawozdania  
z weryfikacji,  o którym mowa  w art. 84 ust.  1; 
2) w terminie,  o którym mowa  w art. 92 ust.  1 lub  5, nie dokonali rozliczenia wielkości emisji.  
2. Krajowy ośrodek aktualizuje wykaz,  o którym mowa  ust. 1 pkt  2: 
1)  w przypadku,  o którym mowa  w art. 87 ust.  1 – niezwłocznie po upływie terminu,  o którym mowa  w art. 92 ust.  5; 
2)  w przypadkach, o  których mowa w  art. 88 ust. 1 lub 2  – niezwłocznie po otrzymaniu kopii ostatecznej decyzji, 
o której mowa w  art. 88 ust. 3. 
3. Krajowy ośrodek przekazuje wykazy, o  których mowa w  ust. 1, właściwym organom Inspekcji w  terminie do dnia 
15 maja każdego roku oraz w  terminie 7  dni po każdej aktualizacji wykazu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2. 
4. Wykaz,  o którym mowa  w ust. 1 pkt  1, zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, oznaczenie adresu miejsca 
zamieszkania albo adresu siedziby;  
2) wskazanie roku okresu roz liczeniowego, za który nie został złożony raport.  
5. Wykaz,  o którym mowa  w ust. 1 pkt  2, zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, oznaczenie adresu miejsca 
zamieszkania albo adresu siedziby;  
2) sumę emisji  z instalacji albo operacji lotniczych oraz sumę uprawnień do emisji umorzonych na rachunku posiadania 
operatora lub rachunku posiadania operatora statku powietrznego  w rejestrze Unii  w terminie,  o którym mowa  w art. 92 
ust. 1 lub  5; 
3) liczbę upra wnień do emisji, które nie zostały umorzone.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 332 
 
 Art. 95. 1. Krajowy ośrodek sporządza wykaz operatorów statków powietrznych, którzy nie posiadają zatwier -
dzonego planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji  z operacji 
lotniczych, zgodnego  z przepisami rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012.  
2. Krajowy ośrodek przekazuje wykaz,  o którym mowa  w ust. 1, organom Inspekcji  w terminie do dnia 3 1 stycznia 
każdego roku.  
3. Wykaz,  o którym mowa  w ust. 1, zawiera imię  i nazwisko albo nazwę operatora statku powietrznego oraz ozn a-
czenie adresu miejsca zamieszkania albo adresu siedziby.  
Art. 96.11) 1. Krajowy ośrodek przekazuje min istrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz,  o którym mowa  w art. 94 
ust. 1 pkt  2, w terminie do dnia 1 5 maja każdego roku.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego tego mini stra wykaz,  o którym mowa  w art. 94 ust.  1 pkt  2. 
Art. 97. 1. Krajowy ośrodek  w terminie do dnia 1 5 maja każdego roku sporządza  i przedstawia marszałkowi woj e-
wództwa wykaz prowadzących instalacje  i operatorów statków powietrznych, którzy nie dopełnili obowiązku rozliczenia 
wielkości emisji.  
2. Wykaz, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera imię i  nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację lub operatora sta t-
ku powietrznego oraz wielkość emisji, która została rozliczona zgodnie z  art. 92. 
3. Krajowy ośrodek na w ezwanie marszałka województwa przekazuje informacje o  zmianach wykazu, o  którym 
mowa w  ust. 1. 
Rozdział 13  
Wykorzystanie jednostek redukcji emisji  i jednostek poświadczonej redukcji emisji  
Art. 98. 1. Prowadzący instalację lub operator statku powietrznego mogą wykorzystać do wymiany na uprawnienia 
do emisji:  
1) jednostki redukcji emisji;  
2) jednostki poświadczonej redukcji emisji.  
2. Uznaje się, że jedna jednostka redukcji emisji albo jednostka poświadczonej redukcji emisji odpowiada jednemu 
uprawnieniu do emisji.  
3. Wymiana,  o której mowa  w ust. 1, jest dokonywana  w rejestrze Unii, zgodnie  z przepisami rozporządzenia Kom i-
sji (UE)  nr 389/2013.  
4. Wymianie na uprawnienia do emisji nie podlegają jednostki redukcji emisji  i jednostki poświadczonej redukcji emis ji, 
które:  
1) zostały uzyskane  w wyniku:  
a) realizacji działań inwestycyjnych polegających na budowie obiektów jądrowych,  
b) użytkowania  i zmian sposobu użytkowania gruntu,  
c) prowadzenia gospodarki leśnej;  
2) nie zostały dopuszczone do wykorzystania na podstawie rozporządzenia Komisji (UE)  nr 550/201 1 z dnia 7 czerwca 
2011 r. ustalającego, na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady, pewne ograniczenia  w za-
kresie wykorzystania międzynarodowych jednostek  z tytułu projektów związanych  z gazami przemysłowymi (Dz.  Urz. 
UE L 14 9 z 08.06.2011, str. 1) oraz  art. 58 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 389/2013.  
Art. 99. 1. Prowadzący instalację lub operator statku powietrznego mogą wymienić jednostki poświadczonej redu k-
cji emisji lub jednostki reduk cji emisji odpowiednio na uprawnienia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji lotn i-
czych, ważne w  okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w  dniu 1  stycznia 2013  r. do wysokości limitów oblicz o-
nych zgodnie z  rozporządzeniem Komisji (UE) nr  1123/201 3 z dnia 8  listopada 2013  r. w sprawie określania uprawnień 
do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. 
UE L 299 z  09.11.2013, str.  32), zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr  1123/20 13”. 
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 332 
 
 2. Wymiana,  o której mowa  w ust. 1, może zostać dokonana do dnia 3 1 grudnia 202 0 r., w przypadku gdy:  
1) jednostki redukcji emisji lub jednostki poświadczonej redukcji emisji zostały wydane  w związku  z realizacją pro -
jektów zarejestrowanych przed roki em 201 3 za redukcje emisji osiągnięte od roku 2013;  
2) jednostki poświadczonej redukcji emisji zostały wydane  w związku  z realizacją projektów  w krajach najsłabiej ro z-
winiętych rozpoczętych od roku 201 3 za redukcje emisji osiągnięte od roku 2013.  
3. Kraje najsłabiej rozwinięte,  o których mowa  w ust. 2 pkt  2, oznaczają kraje znajdujące się na liście zatwierdzonej 
przez Radę Gospodarczą  i Społeczną Organizacji Narodów Zjednoczonych.  
Art. 100. (uchylony)  
Art. 101. 1. Krajowy ośrodek opracowuje  i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  wykaz:6) 
1) instalacji, które uczestniczyły  w systemie  w okresie 2008 –2012, wraz  z maksymalną liczbą jednostek r edukcji emisji  
i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jaką prowadzący instalację może wymienić na uprawnienia do emisji 
ogólnych ważne  w okresie rozliczeniowym 2013 –2020;  
2) pozostałych instalacji oraz operatorów statków powietrznych wraz  z maksymalną liczbą jednostek redukcji emisji  
i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jaką prowadzący instalację albo operator statku powietrznego może w y-
mienić na uprawnienia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji lotniczych ważne  w okresie rozliczeniowym 
2013–2020, wynikającą ze zweryfikowanej emisji  z instalacji albo operacji lotniczych  w okresie 2013 –2020.  
2. Maksymalną liczbę jednostek redukcji emisji  i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jaką prowadzący insta -
lację lub operator statku powietrznego m oże wymienić na uprawnienia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji 
lotniczych ważne  w okresie rozliczeniowym 2013 –2020, oblicza się zgodnie  z wymaganiami rozporządzenia Komisji (UE)  
nr 1123/2013.  
3.11) Minister właściwy do spraw klimatu  przekazuje wykaz,  o którym mowa  w ust. 1, do akceptacji Komisji Europe j-
skiej.  
4. Jeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wykazu,  o którym mowa  w ust. 1, K rajowy ośrodek, kierując się   
koniecz nością realizacji obowiązku wykonania decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej tego wykazu, sporządza popr a-
wiony  w zakresie wskazanym  w decyzji Komisji Europejskiej wykaz.  
5.11) Jeżeli Komisja Europejska zaakceptuje wykaz,  o którym mowa  w ust. 1, minister właściwy do spraw klimatu  
ogłasza ten wykaz  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego  ministra.  
6. Krajowy ośrodek corocznie aktualizuje wykaz,  o którym mowa  w ust. 1 pkt  2, na zasadach określonych  w art. 2 
rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1123/2013. Przepisy  ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.  
Rozdział 14  
Administracyjne kary pieniężne  
Art. 102. 1. Jeżeli prowadzący instalację eksploatuje instalację bez zezwolenia,  o którym mowa  w art. 51, podlega 
administracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 5 0 000 zł. 
2. Organ Inspekcji może, na wniosek prowadzącego instalację,  w drodze postanowienia, ustal ić termin na złożenie 
wniosku  o wydanie zezwolenia, zawieszając na ten czas postępowanie  w sprawie nałożenia administracyjnej kary pie -
niężnej. Termin nie może być dłuższy niż 3 0 dni od dnia doręczenia postanowienia.  
3. W razie niezłożenia wniosku  w wyznac zonym terminie organ Inspekcji podejmuje zawieszone postępowanie  
i wydaje decyzję  o nałożeniu kary.  
4. W przypadku złożenia wniosku  w wyznaczonym terminie, administracyjnej kary pieniężnej nie nakłada się , a postę -
powanie  w sprawie jej nałożenia umarza się. 
Art. 103. 1. Jeżeli operator statku powietrznego prowadzi operacje lotnicze bez zatwierdzonych planów monitor o-
wania,  o których mowa  w art. 74, podlega administracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 5 0 000 zł. 
2. Jeżeli operator statku powietrznego nie wystąpił  z wnioskiem,  o którym mowa  w art. 76 ust.  2, podlega admin i-
stracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 1 0 000 zł. 
3. Jeżeli prowadzący instalację nie wystąpił  z wnioskiem  o zmianę zezwolenia  w przypadku,  o którym mowa  w art. 55 
ust. 1 pkt  5, podlega a dministracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 1 0 000 zł. 
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 332 
 
 4. Na wniosek prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, organ Inspekcji może odstąpić od nało -
żenia administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli toczy się postępowanie odpowiednio  w sprawie zmiany zezwolenia  w za-
kresie zatwierdzenia zmiany planu monitorowania wielkości emisji albo zatwierdzenia planu monitorowania emisji  z ope-
racji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych lub zatwierdzenia istotnych  zmian 
tych planów,  a w przypadku planu monitorowania tonokilometrów – zatwierdzenia istotnej zmiany planu monitorowania 
tonokilometrów.  
Art. 104. 1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dokonał rozliczenia wielkości emisji 
w terminie, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lub 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości równej ilocz y-
nowi liczby uprawnień do emisji, która nie została umorzona, i  jednostkowej stawki administracyjnej kary pie niężnej za 
rok okresu rozliczen iowego, za który to rozliczenie powinno nastąpić.  
2. Jednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej stanowi równowartość 10 0 euro.  
3. Wysokość stawki administracyjnej kary pieniężnej ustala się  z uwzględnieniem średniego kursu euro  w przeli -
czeniu na złote ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy następujący po dniu 3 0 kwietnia 
roku,  w którym powstał obowiązek rozliczenia.  
4. Jednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej podlega corocznej waloryzacji o  średnioroczny zharmo ni-
zowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP) ogółem w  poprzednim roku dla obszaru Unii Europejskiej, ustalany na 
podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/792 z  dnia 11  maja 2016  r. w sprawie zharmon i-
zowanych wskaźników cen konsumpc yjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i  uchylającego rozporz ą-
dzenie Rady (WE) nr  2494/95  (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.  Urz. UE  L 135 z  24.05.2016, str.  11). 
5. Uiszczenie przez prowadzącego instalację albo operatora statku powietrzne go administracyjnej kary pieniężnej,  
o której mowa  w ust. 1, nie zwalnia go od rozliczenia wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 92. 
Art. 105. 1. Prowadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dostarczył  w terminie określonym  
w art. 86 ust. 1 Krajowemu ośrodkowi raportu,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, lub sprawozdania  z weryfikacji,  o którym 
mowa  w art. 84 ust.  1, podlega administracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 5 0 000 zł. 
2. Jeżeli  w terminie do dnia 1 5 kwietnia prowadzący instalację albo operator statku powietrznego dostarczy Kraj o-
wemu ośrodkowi raport,  o którym mowa  w art. 80 ust.  3, i sprawozdanie  z weryfikacji,  o którym mowa  w art. 84 ust.  1, 
administracyjną karę pieniężną wymierza się  w wysokości 10% kary,  o której mowa  w ust. 1. 
3. Prowadzący instalację, który nie wprowadził  w terminie określonym  w art. 66 ust.  5 zmian,  o których mowa  w art. 66 
ust. 4, podlega administracyjnej karze pieniężnej  w wysokości 500 0 zł. 
4. Prowadzący instalację, która powstała w  wyniku połącz enia lub podziału, o  którym mowa w  art. 59 ust. 1, który 
nie przedłożył w  terminie informacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/331,  podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 5000  zł. 
Art. 106. 1. Administracyjne kary pieniężne,  o których mowa  w art. 102 ust.  1, art. 103 ust.  1–3, art. 104 ust.  1 i art. 105, 
nakłada,  w drodze decyzji, organ Inspekcji.  
2. Organ Inspekcji stwierdza naruszenia,  o których mowa  w art. 102 ust.  1, art. 103 ust.  1–3, art. 104 ust.  1 i art. 105, na 
podstawie wykazów,  o których mowa  w art. 94 ust.  1 i art. 95 ust.  1, lub ustaleń kontroli.  
3. Organ Inspekcji stwierdza naruszenie, o  którym mowa w  art. 105 ust. 3 i 4, na podstawie informacji prze kazanej 
przez Krajowy ośrodek . 
4.11) Organ Inspekcji przesyła Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji  o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej,  
a w przypadku nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na operatora statku powietrznego, także ministrowi właści -
wemu do spraw  klimatu . 
Art. 107. Administracyjne kary pieniężne,  o których mowa  w art. 102 ust.  1, art. 103 ust.  1–3, art. 104 ust.  1 i art. 105, 
wnosi się na wyodrębniony rachunek bankow y organu Inspekcji, który nałożył administracyjną karę pieniężną. Wpływy  
z administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.  
Art. 108. 1. Do administracyjnych kar pieniężnych,  o których mowa  w art. 102 ust.  1, art. 103 ust.  1–3, art. 104 
ust. 1 i art. 105, stosuje się przepisy działu III ustawy  z dnia 2 9 sierpnia 199 7 r. – Ordynacja podatkowa.  
2. Uprawnienia organu podatkowego przysługują organowi Inspekcji, zgodnie  z art. 5 ust.  1, w sprawach,  o których 
mowa  w art. 102 ust.  1, art. 103 ust. 1–3, art. 104 ust.  1 i art. 105. 
3. Egzekucja administracyjnych kar pieniężnych wynikających  z decyzji,  o których mowa  w art. 106 ust.  1, następuje  
w trybie przepisów ustawy  z dnia 1 7 czerwca 196 6 r. o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 332 
 
 Art. 109. 1. W terminie 3 0 dni od dnia,  w którym decyzja  o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ost a-
teczna, organ Inspekcji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  informację  o operatorach statków powietr z-
nych, którzy nie dopełnili obow iązku:6) 
1) sporządzenia  i przedłożenia do zatwierdzenia, zgodnie  z art. 74 i art. 75 ust.  1, planu monitorowania emisji  z operacji 
lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo złożenia wniosku,  o którym 
mowa  w art. 76 ust.  2; 
2) rozliczenia wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 92. 
2. Minister właściwy do spraw klimatu  po otrzymaniu informacji,  o której mowa  w ust. 1, oraz s twierdzeniu, że op e-
rator statku powietrznego:6) 
1) pomimo nałożenia kary,  o której mowa  w art. 103 ust.  1 lub  2, nie dopełnił obowiązku sporządzenia  i przedłożen ia 
do zatwierdzenia, zgodnie  z art. 74 i art. 75 ust.  1, planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo uproszcz o-
nego planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo złożenia wniosku,  o którym mowa  w art. 76 ust.  2, 
2) pomimo nałożenia kary,  o której mowa  w art. 104 ust.  1, nie dopełnił obowiązku rozliczenia wielkości emisji,  
o którym mowa  w art. 92 
– zawiadamia operatora statku powietrznego  o wszczęciu postępowania  w sprawie skierowania do Komisji Europejskiej 
wniosku  o nałożenie zakazu prowadzenia przez tego operatora operacji lotniczych.  
3.11) Operator statku powietrznego, po otrzymaniu zawiadomienia,  o którym mowa  w ust. 2, może złożyć wyjaśni e-
nia ministrowi właściwemu do spraw  klimatu , w terminie 1 4 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.  
4.11) Minister właściwy do spraw  klimatu , po powiadomieniu Rady Ministr ów, przesyła do Komisji Europejskiej 
wniosek  o nałożenie zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrznego operacji lotniczych.  
5. Wniosek,  o którym mowa  w ust. 4, zawiera:  
1) dowody potwierdzające naruszenie przez operatora statku powietrznego obowią zku sporządzenia  i przedłożenia do 
zatwierdzenia planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji  
z operacji lotniczych albo złożenia wniosku,  o którym mowa  w art. 76 ust.  2, oraz obowiązku dokonania w wyma -
ganym terminie rozliczenia wielkości emisji,  o którym mowa  w art. 92; 
2) informację  o podjętych środkach mających na celu wykonanie obowiązków,  o których mowa  w pkt 1; 
3) uzasadnienie celowości nałożenia zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrzne go operacji lotniczych;  
4) propozycje dotyczące czasowego  i terytorialnego zakresu obowiązywania zakazu prowadzenia operacji lotniczych 
oraz dodatkowych warunków lub obowiązków, jakie powinny zostać nałożone na operatora statku powietrznego.  
6. Postępowani e w sprawie nałożenia zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrznego operacji lotniczych 
jest prowadzone zgodnie  z przepisami wykonawczymi wydanymi przez Komisję Europejską na podstawie  art. 16 ust.  12 
dyrektywy 2003/87/WE.  
Rozdział 15  
Zmiany  w przepisach obowiązujących  
Art. 110–123. (pominięte)  
Rozdzia ł 16 
Przepisy przejściowe  i końcowe  
Art. 124. 1. Z dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy:  
1) rachunki posiadania operatora, rachunki posiadania operatora statku powietrznego, osobiste rachunki po siadania  
i krajowy rachunek posiadania,  o których mowa  w art. 8 ustawy wymienionej  w art. 151, stają się odpowiednio 
rachunkami posiadania operatora, rachunkami posiadania operatora statków powietrznych, osobistymi rachunkami 
posiadania oraz krajowym rachu nkiem posiadania  w rejestrze Unii  w rozumieniu niniejszej ustawy;  
2) uprawnienia do emisji przyznane na podstawie ustawy wymienionej  w art. 151, stają się uprawnieniami do emisji  
w rozumieniu niniejszej ustawy,  z tym że uprawnienia do emisji przyznane inst alacji stają się uprawnieniami do 
emisji ogólnych,  a uprawnienia przyznane operatorom statków powietrznych stają się uprawnieniami do emisji lot ni-
czych;  
3) uprawnienia do emisji powstałe przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy na skutek wymiany,  o której mowa  
w art. 60 ust.  1 rozporządzenia Komisji (UE) 389/2013, stają się uprawnieniami do emisji lotniczych albo uprawni e-
niami do emisji ogólnych  w rozumieniu  art. 3 pkt  7 i 8 tego rozporządzenia;  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 332 
 
 4) zezwolenia wydane na podstawie  art. 33 ustawy  z dnia 22 grudnia 200 4 r. o handlu uprawnieniami do emisji do 
powietrza gazów cieplarnianych  i innych substancji ( Dz. U. poz. 2784,  z 200 8 r. poz.  1227 oraz z 20 09 r. poz.  1664 ) 
i art. 40 ustawy wymienionej  w art. 151, stają się zezwoleniami  w rozumieniu niniejs zej ustawy;  
5) decyzje zatwierdzające plany monitorowania wielkości emisji oraz plany monitorowania liczby tonokilometrów 
pochodzących  z wykonywanych operacji lotniczych,  o których mowa  w art. 53 ustawy wymienionej  w art. 151, 
stają się decyzjami zatwierdz ającymi plany monitorowania,  o których mowa  w art. 74; 
6) decyzje  w sprawie zatwierdzenia raportów  z udoskonalenia metodyki monitorowania, wydane przez organ właściwy 
do wydania zezwolenia  w celu wykonania  art. 69 ust.  1 rozporządzenia Komisji (UE)  nr 601/2012, stają się dec y-
zjami zatwierdzającymi,  o których mowa  w art. 79 ust.  2. 
2. Jednostki Kioto  i uprawnienia do emisji, które były utrzymywane  w Krajowym rejestrze jednostek Kioto  i upraw -
nień do emisji, na podstawie dotychczasowych przepisów są utrzy mywane  w rejestrze Unii.  
Art. 125. 1. W terminie 1 2 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację jest obo -
wiązany wystąpić  z wnioskiem  o wydanie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych  z instalacji na podstawie  art. 51, 
zwaneg o dalej „nowym zezwoleniem ”, z uwzględnieniem  art. 127. 
2. Zezwolenie wydane na podstawie  art. 33 ustawy  z dnia 2 2 grudnia 200 4 r. o handlu uprawnieniami do emisji do 
powietrza gazów cieplarnianych  i innych substancji  i art. 40 ustawy wymienionej  w art. 151, wygasa  z dniem,  w którym 
nowe zezwolenie stało się ostateczne.  
3. Organ właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia wydanego na podstawie  art. 33 ustawy  
z dnia 2 2 grudnia 200 4 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych  i innych substancji lub  
art. 40 ustawy wymienionej  w art. 151, jeżeli prowadzący instalację nie wystąpi  z wnioskiem  o wydanie nowego ze -
zwolenia  w terminie,  o którym mowa  w ust. 1. 
Art. 126. 1. Prowadzący instalację, który przed dniem wejści a w życie niniejszej ustawy posiada plany moni to-
rowania wielkości emisji zatwierdzone decyzją inną niż zezwolenie wydane na podstawie  art. 40 ustawy wymienionej  
w art. 151, monitoruje wielkość emisji  z instalacji zgodnie  z tym planem, jednak nie dłużej n iż do dnia,  w którym nowe 
zezwolenie stało się ostateczne.  
2. Decyzja zatwierdzająca plan monitorowania,  o którym mowa  w ust. 1, wygasa  z dniem,  w którym nowe ze -
zwolenie stało się ostateczne, albo  z dniem,  w którym decyzja stwierdzająca wygaśnięcie,  o której mowa  w art. 125 ust.  3, 
stała się ostateczna.  
Art. 127. 1. Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, któremu wydano zezwolenie na podstawie  
art. 50 ustawy wymienionej  w art. 151, w terminie 3 miesięcy przed dniem oddania do eksploatacji instalacji, występuje  
z wnioskiem  o wydanie nowego zezwolenia.  
2. Obowiązek monitorowania  i rozliczania wielkości emisji  z instalacji,  o której mowa  w ust. 1, powstaje  z dniem 
oddania jej do eksploatacji.  
Art. 128. 1. W terminie 1 2 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek zamyka osobiste 
rachunki posiadania lub rachunki obrotowe  w rejestrze Unii, prowadzone dla posiadaczy, którzy nie spełniają warunku,  
o którym mowa  w art. 9 ust.  2 lub  3. 
2. Jeżeli  w terminie,  o którym mowa  w ust. 1, posiadacz rachunku przedłoży Krajowemu ośrodkowi dokument p o-
twierdzający spełnienie warunku,  o którym mowa  w art. 9 ust.  2 lub  3, przepisu  ust. 1 nie stosuje się.  
Art. 129. 1. Wnioski  o przydział uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy 2013 –2020 złożone przez pro -
wadzącego instalację przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy stają się wnioskami,  o których mowa  w art. 20 ust.  1. 
2. Wstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji określona we wnioskach,  o których mowa  w ust. 1, zaa k-
ceptowana prz ez Komisję Europejską staje się wstępną całkowitą roczną liczbą uprawnień do emisji  w rozumieniu ninie j-
szej ustawy.  
Art. 130. Projekt wykazu instalacji objętych systemem  w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 
1 stycznia 201 3 r. wraz  z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji,  o którym mowa  w art. 21 ust.  2 ustawy wymienionej  
w art. 151, przekazany Komisji Europejskiej przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy staje się wykazem,  o którym 
mowa  w art. 23 ust.  5. 
Art. 131. 1. Postępowani a w sprawie wniosków  o przydział uprawnień do emisji  z rezerwy na okres rozliczeniowy 
2008 –2012 wszczęte na podstawie ustawy wymienionej  w art. 151 i niezakończone ostateczną decyzją, umarza się.  
2. Wnioski  o przydział uprawnień do emisji  z rezerwy na okre s rozliczeniowy 2013 –2020, złożone przed dniem wejścia  
w życie niniejszej ustawy, stają się wnioskami,  o których mowa  w art. 68 ust.  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 332 
 
 Art. 132. 1. W terminie 1 4 dni od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację przedkłada Kraj o-
wemu ośro dkowi informację,  o której mowa  w art. 64 ust.  1, za rok 2012, 201 3 i 2014.  
2. Jeżeli prowadzący instalację przekazał Krajowemu ośrodkowi informację,  o której mowa  w ust. 1, przed dniem 
wejścia  w życie niniejszej ustawy, uznaje się, że obowiązek określony  w tym przepisie został spełniony.  
3. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje  o prowadzących instalacje, 
którzy  w terminie nie dopełnili obowiązku,  o którym mowa  w ust. 1, oraz informację  o prowadzących instalacje,  
w których nastąpiło całkowite lub częściowe zaprzestanie działalności  w rozumieniu niniejszej ustawy.  
4. Uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora  w rejestrze Unii prowadzone dla prowadzących 
instalacje, którzy nie złożyli informacji, zg odnie  z ust. 1, podlegają zwrotowi.  
5. Uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora  w rejestrze Unii prowadzone dla prowadzących 
instalacje,  w których przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy nastąpiło znaczące zmniejszenie zdolności produ k-
cyjnej  w rozumieniu niniejszej ustawy  w liczbie większej niż wynikająca  z dostosowania do poziomu tego zmniejszenia, 
podlegają zwrotowi.  
Art. 133. 1. W przypadku gdy przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy:  
1) zezwolenie na emisję gazów cieplar nianych wydane prowadzącemu instalację na podstawie przepisów dotych -
czasowych wygasło na skutek upływu terminu, na jaki zostało wydane, albo  
2) wydano decyzję ostateczną stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych  
– uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora  w rejestrze Unii po roku,  w którym zezwolenie wygasło,  
a przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy, podlegają zwrotowi.  
2. Przepisu  ust. 1 pkt  1 nie stosuje się, jeżeli  w terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy prowadzący 
instalację wystąpi  z wnioskiem  o wydanie nowego zezwolenia i takie zezwolenie uzyska.  
3. Do prowadzących instalacje, którzy uzyskają zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych,  o którym mowa  w ust. 2, 
nie stosuje się  art. 125 ust.  1. 
Art. 134. 1. W sprawach,  o których mowa  w art. 132 ust.  4 i 5 i art. 133 ust.  1, Krajowy ośrodek występuje  z wnios -
kiem  o zwrot liczby wydanych uprawnień do emisji do prowadzącego instalację. Prowadzący instalację zwraca wydane 
uprawnienia do e misji  w terminie 1 4 dni od dnia otrzymania wniosku.  
2. Jeżeli prowadzący instalację nie zwróci wydanych uprawnień do emisji  w terminie,  o którym mowa  w ust. 1, Kr a-
jowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację  o prowadzącym in stalację, który nie 
dopełnił obowiązku zwrotu.  
3. Informacja,  o której mowa  w ust. 2, zawiera:  
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację, zamieszkania albo siedziby;  
2) liczbę uprawnień do emisji podlegających zwrotowi.  
4. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję  w sprawie zwrotu równowartości uprawnień do emisji 
określając kwotę podlegającą zwrotowi.  
5. Przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi przyjmuje się jednostkową cenę uprawnienia do emisji, która odp o-
wiada średniej cenie uprawnienia do emisji notowanej na giełdach ICE/ECX  i EEX na rynku wtórnym spot  w ostatnim 
dniu,  w którym realizowany był obrót uprawnieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania decyzji  w przeliczeniu na 
złote według średniego kursu euro ogłaszanego pr zez Narodowy Bank Polski  w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji.  
6. Do kwoty,  o której mowa  w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy  z dnia 2 9 sierpnia 199 7 r. – 
Ordynacja podatkowa.  
7. Do obowiązku zwrotu kwoty,  o której mowa  w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy  z dnia 1 7 czerwca 196 6 r. 
o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji.  
8. Należności wnoszone  w związku  z obowiązkiem zwrotu kwoty,  o której mowa  w ust. 4, stanowią dochód budżetu 
państwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 332 
 
 Art. 135. 1. W terminie 2 miesięc y od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek dokonuje analizy i n-
formacji,  o których mowa  w art. 132 ust.  1, pod kątem ich zgodności  z danymi na temat wielkości emisji  z instalacji z a-
wartymi  w raporcie na temat wielkości emisji złożonym za ro k, którego dotyczy informacja.  
2. W przypadku gdy  z analizy,  o której mowa  w ust. 1, wynikają rozbieżności między informacją  o wielkości emisji  
z instalacji  a danymi  o poziomie działalności, zawartymi  w informacji,  o której mowa  w art. 132 ust.  1, Krajowy ośrodek 
występuje do prowadzącego instalację  o przekazanie wyjaśnień.  
3. Jeżeli  z wyjaśnień prowadzącego instalację wynika, że informacja,  o której mowa  w art. 132 ust.  1, zawiera błędne 
lub nieprawdziwe informacje, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi wł aściwemu do spraw środowiska informację  
o stwierdzonych nieprawidłowościach.  
4. Po otrzymaniu informacji,  o której mowa  w ust. 3, minister właściwy do spraw środowiska występuje na piśmie 
do prowadzącego instalację  o wprowadzenie zmian  w informacji,  o której mowa  w art. 132 ust.  1, wskazując błędy  
i uchybienia wymagające zmiany.  
5. Prowadzący instalację wprowadza zmiany,  o których mowa  w ust. 4, w terminie 1 4 dni od dnia otrzymania  
wezwa nia. 
6. Jeżeli ze zmienionej informacji wynika potrzeba dostosowania całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji,  
o której mowa  w art. 25 ust.  2 i 3 lub art.  26 ust.  4, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną całkowitą roczną liczbę upra w-
nień do emisji. Przepisy  art. 73 ust.  1–8 stosuje się odpowiednio.  
7. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację  o stwierdzonych niepraw i-
dłowościach  i dostosowanej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji.  
8. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję określającą dostosowaną całkowitą roc zną liczbę upra w-
nień do emisji przydzielonej danej instalacji.  
9. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora  w rejestrze Unii  w liczbie większej niż określona  
w decyzji,  o której mowa  w ust. 8, podlegają zwrotowi. Przepisy  art. 18 ust.  2–6 stosuje się odpowiednio.  
10. W przypadku gdy prowadzący instalację nie wprowadzi zmian,  o których mowa  w ust. 4, minister właściwy do 
spraw środowiska wydaje decyzję  o zawieszeniu wydania uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na kolejny rok 
okresu rozliczeniowego. Przepisy  art. 65 ust.  5 i 6 stosuje się odpowiednio.  
11. Decyzję,  o której mowa  w ust. 10, uchyla się, jeżeli prowadzący instalację wprowadzi zmiany,  o których mowa  
w ust. 4. 
Art. 136. 1. Dla zadań inwestycyjnych zrealizowanych przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy albo realiz o-
wanych  w dniu jej wejścia  w życie, albo rozpoczynanych  w ciągu 3 miesięcy od tego dnia, podmiot,  o którym mowa  
w art. 32 ust.  4, składa do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek  o zatwierdzenie wskaźnika lub wskaźników 
zgodności  w terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.  
2. Dla zadań inwestycyjnych zrealizowanych przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy, podmiot,  o którym mowa  
w art. 32 ust.  4, przedkłada ministrowi właściw emu do spraw środowiska poświadczenie osiągnięcia zatwier dzonego 
wskaźnika lub wskaźników zgodności  w terminie 3 0 dni od dnia,  w którym decyzja  o zatwierdzeniu wskaźnika lub 
wskaź ników zgodności stała się ostateczna. Poświadczenia osiągnięcia zatwierdzon ego wskaźnika lub wskaźników zgo d-
ności nie składa się, jeżeli poświadczenie to sporządza minister właściwy do spraw środowiska.  
3. Do poświadczenia osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności,  o którym mowa  w ust. 2, 
przepisy  art. 32 ust.  10–13 stosuje się.  
4. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy przechowuje dokume n-
tację związaną  z realizacją tego zadania przez okres 1 0 lat od dnia wydania uprawnień do emisji na rachunek posiadania 
operator a w rejestrze Unii oraz udostępnia tę dokumentację na wezwanie ministra właściwego do spraw środowiska.  
Art. 137. 1. Pierwszym okresem sprawozdawczym,  o którym mowa  w art. 34 ust.  14, jest okres od dnia 2 5 czerwca 
2009 r. do dnia 3 0 czerwca 201 3 r. Drugim okresem sprawozdawczym,  o którym mowa  w art. 34 ust.  14, jest okres od 
dnia 1 lipca 201 3 r. do dnia 3 0 czerwca 201 4 r. 
2. Przepisy rozdziału 6 stosuje się do zadań inwestycyjnych realizowanych  w okresie sprawozdawczym rozpoczyn a-
jącym się od dnia 1 lipca 20 14 r. 
Art. 138. 1. Zweryfikowane sprawozdania rzeczowo -finansowe za okresy sprawozdawcze,  o których mowa  
w art. 137, złożone przez podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy uznaje 
się za sprawozdania rzeczowo -finansowe  w rozumieniu niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 332 
 
 2. Do uprawnień do emisji wydanych prowadzącemu instalację wytwarzającą energię elektryczną przed dniem wejścia  
w życie niniejszej ustawy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów  z dnia 8 kwietnia 201 4 r. w spraw ie wykazu instalacji  
wytwarzających energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych  w okresie 
rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 201 3 r., wraz  z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji ( Dz. U. 
poz. 472 oraz z 2015 r. poz. 555 ) stosuje się przepisy niniejszej ustawy.  
Art. 139. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie  podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra liczbę uprawnień do emisji lotniczych,  o którą zostanie zmniejszona pula uprawnień do 
emisji przeznaczona do sprzedaży  w drodze aukcji zgodnie  z decyzją Parlamentu Europejskiego  i Rady  nr 377/2013/UE  
z dnia 2 4 kwietnia 201 3 r. wprowadzającą tymczasowe odstępstwo od dyrektywy 2003/87 /WE ustanawiającej system handlu 
przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 11 3 z 25.04.2013, str. 1).  
Art. 140. 1. Całkowitą liczbę uprawnień do emisji przyznanych operatorom statków powietrznych na okres rozlicz e-
niowy rozpoczyn ający się dnia 1 stycznia 201 3 r. i liczbę uprawnień do emisji przyznanych na każdy rok tego okresu 
zawiera informacja,  o której mowa  w art. 24 ust.  2 ustawy wymienionej  w art. 151, ogłoszona  w Biuletynie Informacji 
Publicznej na stronie podmiotowej urzęd u obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska przed dniem wejścia  
w życie niniejszej ustawy.  
2. Całkowita liczba uprawnień do emisji przyznanych operatorom statków powietrznych oraz liczba uprawnień do 
emisji przyznanych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego,  o których mowa  w ust. 1, 
podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji  z operacji lotniczych,  o których mowa  
w art. 141 ust.  1, wynikającego  z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  i Rady UE  nr 421/201 4 z dnia 1 6 kwietnia 
2014 r. zmieniającego dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów ciep larnianych 
we Wspólnocie,  w celu wprowadzenia  w życie do 202 0 r. porozumienia międzynarodowego  w sprawie stoso wania jed -
nego międzynarodowego środka rynkowego do emisji  z międzynarodowego lotnictwa (Dz. Urz. UE L 12 9 z 30.04.2014, 
str. 1). 
3. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu  obsługującego tego ministra informacje  o zmniejszonych liczbach uprawnień do emisji,  o których mowa  w ust. 2. 
Art. 141. 1. Przepisów rozdziału 1 2 nie stosuje się do monitorowania emisji  z operacji lotniczych:  
1) rozpoczynających się lub kończących na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego Obszaru 
Gospodarczego wykonywanych do  i z państw spoza tego obszaru,  
2) wykonywanych między lotniskiem znajdującym się  w regionie najbardziej oddalonym  w rozumieniu  art. 349 Trakt a-
tu o funkcjon owaniu Unii Europejskiej  a lotniskiem znajdującym się  w innym regionie Europejskiego Obszaru Gos -
podarczego  
− wykonywanych  w okresie od dnia 1 stycznia 201 3 r. do dnia 3 1 grudnia 201 6 r. 
1a. Przepisów rozdziału 12 w  zakresie raportowania wielkości emisji,  o którym mowa w  art. 86, oraz rozliczania 
wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 92, nie stosuje się do operacji lotniczych:  
1) rozpoczynających się lub kończących się na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego Ob szaru 
Gospodarczego, wykonywanych do i  z państw spoza tego obszaru,  
2) wykonywanych między lotniskiem znajdującym się w  regionie najbardziej oddalonym w  rozumieniu art.  349 Trakt a-
tu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a  lotniskiem znajdującym się w  innym regionie  Europejskiego Obszaru Gos -
podarczego  
– wykonywanych w  okresie od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. 
2. Raport na temat wielkości emisji pochodzących  z operacji lotniczych wykonywanych  w okresie od dnia 1 stycznia 
do dnia 3 1 grudnia 201 3 r. pomiędzy lotniskami znajdującymi się na terytorium państw Europejskiego Obszaru Gosp o-
darczego złożony przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy uważa się za raport  w rozumieniu  art. 80 ust.  3. 
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia  2030  r. przepisów ustawy nie stosuje się do operatorów sta t-
ków powietrznych wykonujących niezarobkowe przewozy lotnicze, których całkowita roczna emisja CO 2 z operacji lotn i-
czych wynosi mniej niż 1000  Mg. 
Art. 142. Wykonywanie czynności weryfikacji przez jednostki uprawnione  w rozumieniu przepisów ustawy wymi e-
nionej  w art. 151 wymaga uzyskania akredytacji  w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE)  nr 600/2012.  
Art. 143. 1. W terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy posiadacz rachun ku w rejestrze Unii jest ob o-
wiązany wnieść opłatę roczną  w wysokości  i na zasadach określonych  w art. 13, chyba że opłata ta została już wniesiona.  
2. Przepis  art. 14 ust.  2 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 332 
 
 Art. 144. 1. W terminie do dnia 3 0 kwietnia 201 6 r. prowa dzący instalację lub operator statku powietrznego doko -
nuje, za pośrednictwem rachunku  w rejestrze Unii, umorzenia uprawnień do emisji  w liczbie odpowiadającej istniejącej na 
tym rachunku zaległości  w zakresie rozliczenia emisji  z lat poprzednich.  
2. Zaległość,  o której mowa  w ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy sumą, umorzonych na rachunku posiadania operat o-
ra albo rachunku posiadania operatora statku powietrznego  w rejestrze Unii, uprawnień do emisji  a sumą wprowadzonych 
do rejestru Unii zatwierdzonych wielkości emisji  z danej instalacji albo operacji lotniczych.  
Art. 145. Przychody,  o których mowa  w art. 401 ust.  7 pkt  7 ustawy zmienianej  w art. 115 w brzmieniu obowią -
zującym przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy  z opłat,  o których mowa  w art. 25 ustawy  z dnia 
22 grudnia 200 4 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych  i innych substancji, należnych 
przed dniem wejścia  w życie ustawy wymienionej  w art. 151, są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiąza nia 
określonego  w art. 401c  ust. 8 ustawy zmienianej  w art. 115, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 146. 1. Do opłat należnych na podstawie:  
1) art. 2 5 ustawy  z dnia 2 2 grudnia 200 4 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych  i innych  
substancji,  
2) art. 2 7 ustawy wymienionej  w art. 151 
– stosuje się przepisy obowiązujące  w czasie,  w którym powstał obowiązek ich uiszczenia.  
2. Do opłaty,  o której mowa  w art. 27 ustawy wymienionej  w art. 151, należnej za 201 3 rok, stosuje się przepisy tej 
ustawy,  z tym że podstawą obliczenia wysokości należnej opłaty, jest liczba uprawnień do emisji wydanych na rachunek 
posiadania operatora  w rejestrze Unii.  
3. Jeżeli opłata,  o której mowa  w ust. 2, wniesiona przez prowadzącego ins talację przed dniem wejścia  w życie ninie j-
szej ustawy jest wyższa niż opłata, której podstawą obliczenia jest liczba uprawnień do emisji wydanych na rachunek posi a-
dania operatora  w rejestrze Unii, to różnica ta stanowi nadpłatę. Do nadpłaty stosuje się odp owiednio przepisy ustawy  z dnia 
29 sierpnia 199 7 r. − Ordynacja podatkowa.  
Art. 147. 1. Do postępowań  w sprawie nałożenia kar pieniężnych,  o których mowa  w art. 70–72 ustawy wymieni o-
nej w art. 151, wszczętych  i niezakończonych  w dniu wejścia  w życie niniejszej ustawy oraz do przekazywania wpływów  
z tytułu tych kar po dniu wejścia  w życie niniejszej ustawy,  a także do informacji  o karach nałożonych  w roku 201 5 stosu-
je się przepisy dotychczasowe.  
2. Do postępowań  w sprawie skierowania do Komisji Europej skiej wniosku  o nałożenie zakazu prowadzenia operacji 
lotniczych przez operatora statków powietrznych wszczętych  i niezakończonych na podstawie  art. 77 ustawy wymienionej  
w art. 151, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 148. Spółki prowadzące rynek reg ulowany oraz firmy inwestycyjne opracują  i wdrożą procedurę przeciwdzi a-
łania  i ujawniania przypadków manipulacji  w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.  
Art. 149. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 18 ust.  3 ustawy zmienianej  w art. 110 zachowują moc 
do dnia wejścia  w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie  art. 18 ust.  3 tej ustawy  w brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 1 2 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.  
2. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 1 7 ust.  1 pkt  1 ustawy zmienianej  w art. 120 zachowują moc do 
dnia wejścia  w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 1 7 ust.  1 pkt  1 ustawy zmieni anej w art. 120 
w brzmieniu nadanym tą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.  
3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 7 ust.  7 ustawy zmienianej  w art. 123 zachowują moc do dnia 
wejścia  w życie prz episów wykonawczych wydanych na podstawie  art. 7 ust.  7 tej ustawy  w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, nie dłużej jednak niż przez 1 2 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.  
4. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie  art. 21 ust.  8 ustawy wy mienionej  w art. 151, w sprawie wykazu i n-
stalacji wytwarzających energię elektryczną objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych  
w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 201 3 r. wraz  z przyznaną im liczbą up rawnień do em i-
sji zachowują moc do dnia wejścia  w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie  art. 29 ust.  1 niniejszej 
ustawy, nie dłużej niż przez 6 0 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy  i mogą być zmieniane na podstawie  
art. 21 ust.  8 ustawy wymienionej  w art. 151. 
5. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie  art. 21 ust.  8 ustawy wymienionej  w art. 151, w sprawie wykazu insta -
lacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych  
w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 201 3 r. wraz  z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji 
zachowują moc do dnia wejścia  w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie  art. 25 ust.  4 niniejszej ustawy, 
nie d łużej niż przez 6 0 miesięcy od dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy  i mogą być zmieniane na podstawie  art. 21 
ust. 8 ustawy wymienionej  w art. 151. 
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 332 
 
 Art. 150. 1. W latach 2015 –2024  maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu będący skutkiem finansowym 
wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2015 r. – 18 751 140 zł; 
2) 2016 r. – 25 786 034 zł; 
3) 2017 r. – 29 509 578 zł; 
4) 2018 r. – 25 028 884 zł; 
5) 2019 r. – 35 267 728 zł; 
6) 2020  r. – 31 820 000 zł; 
7) 2021  r. – 31 700 000 zł; 
8) 2022  r. – 29 520 000 zł; 
9) 2023  r. – 28 470 000 zł; 
10) 2024  r. – 29 450 000 zł. 
2.11) Minister właściwy do spraw klimatu  monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,  o którym m owa w ust. 1, oraz 
wdraża mechanizm korygujący,  o którym mowa  w ust. 3. 
3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego 
limitu wydatków określonego  w ust. 1 oraz w  przypadku gdy część planowanych wyda tków,  o których mowa  w ust. 1, 
przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału, została przekro -
czona:  
1) po pierwszym kwartale – co najmniej  o 15%,  
2) po dwóch kwartałach – co najmniej  o 10%,  
3) po trzech kwa rtałach – co najmniej  o 5% 
– minister właściwy do spraw klimatu  stosuje mechanizm korygujący polegający na wstrzymaniu wydatków.31) 
Art. 151. Traci moc ustawa  z dnia 2 8 kwietnia 201 1 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 
(Dz. U. poz. 695 oraz z  2013 r. poz. 1238).  
Art. 152. Ustawa wchodzi  w życie po upływie 1 4 dni od dnia ogłoszenia32). 
  
                                                           
31) Część wspólna ze zmianą wprowadzoną przez art.  81 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 6. 
32) Ustawa została ogłoszona w dniu 25 sierpnia 2015 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 332 
 
 Załączniki do ustawy  z dnia 12  czerwca 2015  r. 
Załącznik nr  1 
RODZAJE DZIAŁAŃ PROW ADZONYCH W  INSTALACJACH WRAZ Z  WARTOŚCIAMI PROGOWYM I  
ODNIESIONYMI DO ZDOL NOŚCI PRODUKCYJNYCH TYCH INSTALACJI I  GAZY CIEPLARNIANE  
PRZYPORZĄDKOWANE DAN EMU DZIAŁANIU  
Lp. Rodzaje działań  Gazy cieplarniane  
1 Spalanie paliw w  instalacjach o  całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 
20 MW1) CO 2  
2 Rafinowanie olejów mineralnych  CO 2  
3 Produkcja koksu  CO 2  
4 Prażenie lub spiekanie rud metalu, w  tym rudy siarczkowej  CO 2  
5 Produkcja surówki odlewniczej lub stali (pierwotny i  wtórny wytop), łącznie 
z odlewaniem stałym, z  wydajnością powyżej 2,5  Mg na godzinę2) CO 2  
6 Produkcja lub obróbka metali żelaznych (w tym stopów żelaznych), w  której wykorzyst y-
wane są jednostki spalania o  całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 
20 MW3)  CO 2  
7 Produkcja pierwotnego aluminium  CO 2 PFCs  
8 Produkcja wtórnego aluminium, w  której wykorzystywane są jednostki spalania 
o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20  MW  CO 2  
9 Produkcja lub obróbka metali nieżelaznych, w  tym produkcja stopów, rafinacja, odlewni c-
two itp., w  której wykorzystywane są jednostki spalania o  całkowitej nominalnej mocy 
cieplnej (w tym paliwa wykorzystywane jako czynniki redukujące) przekraczającej 
20 MW CO 2  
10 Produkcja klinkieru cementowego w  piecach obrotowych o  zdolności produkcyjnej prz e-
kraczającej 5 00 Mg dziennie lub innych piecach o  zdolności produkcyjnej powyżej 50  Mg 
na dobę  CO 2  
11 Produkcja wapna lub kalcynacja dolomitu lub magnezytu w  piecach obrotowych lub i n-
nych piecach o  zdolności produkcyjnej przekraczającej 50  Mg na dobę  CO 2  
12 Osuszanie lub kalcynacja gipsu lub produkcja płyt gipsowo -kartonowych i  innych wyr o-
bów gipsowych, jeżeli wykorzystywane są instalacje spalania o  łącznej nominalnej mocy 
cieplnej przekraczającej 20  MW  CO 2  
13 Wytwarzanie szkła, łącznie z  włóknem szklanym, z  wydajnością przetopu przekraczającą 
20 Mg na dobę  CO 2  
14 Produkcja wyrobów ceramicznych przez wypalanie, o  wydajności powyżej 75  Mg na 
dobę4) CO 2  
15 Wytwarzanie materiałów izolacyjnych z  wełny mineralnej z  wykorzystaniem szkła, s u-
rowców skalnych lub żużlu przy użyciu zdolności produkcyjnej przekraczającej 20  Mg na 
dobę  CO 2  
16 Produkcja pulpy drzewnej lub innych materiałów włóknistych  CO 2  
17 Produkcja papieru lub tektury o  wydajności przekraczającej 20  Mg na dobę  CO 2  
18 Produkcja sadzy, w  tym karbonizacja substancji organicznych, takich jak oleje mineralne, 
smoły, pozostałości krakowania i  destylacji, jeżeli wykorzystywane są jednostki spalania 
o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20  MW  CO 2  
19 Produkcja kwasu azotowego  CO 2 N2O 
20 Produkcja kwasu adypinowego  CO 2 N2O 
21 Produkcja kwasu glioksalowego i  glioksylowego  CO 2 N2O 
22 Produkcja amoniaku  CO 2  
23 Produkcja chemikaliów organicznych luzem poprzez krakowanie, reformowanie, części o-
we lub pełne utlenianie albo poprzez podobne procesy, przy zdolności produkcyjnej prz e-
kraczającej 100  Mg na dobę  CO 2  
24 Produkcja wodoru (H 2) i gazu do syntezy w  drodze reformowania lub częściowego utl e-
niania, przy zdolności produkcyjnej przekraczającej 25  Mg na dobę  CO 2  
25 Produkcja węglanu sodu (Na 2CO 3) oraz wodorowęglanu sodu (NaHCO 3) CO 2  
26 Wychwytywanie dwutlenku węgla z  instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami do 
emisji, w  celu jego przesyłania i  podziemnego składowania w  celu przeprowadzenia pr o-
jektu demonstracyjnego wychwytu i  składowania dwutlenku węgla w  rozumieniu art.  1 
ust. 3 ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 1064, 1339 i 2320 ) CO 2  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 332 
 
 27 Przesyłanie dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w  celu prz e-
prowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i  składowania dwutlenku węgla 
w rozumieniu art.  1 ust.  3 ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i górnicze 
z wykorzystaniem sieci transportowej dwutlenku węgla  CO 2  
28 Podziemne składowanie dwutlenku węgla w  celu przeprowadzenia projektu demonstr a-
cyjnego wychwytu i  składowania dwutlenku węgla w  rozumieniu art.  1 ust.  3 ustawy 
z dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze  CO 2  
Objaśnienia:  
1) Ilość energii wprowadzonej do instalacji w  paliwie w  jednostce czasu przy jej nominalnym obciążeniu.  
2) Maksymalna ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytworzona w  jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji.  
3) Produkcja lub obróbka metali żelaznych obejmuje w  szczególności walcownie, piece do ponownego podgrzewania, piece do wyż a-
rzania, kuźnie, odlewnie oraz instalacje służące do powlekania i  wytrawiania metali.  
4) Produkcja wyrobów ceramicznych za pomocą wypalania obejmuje w  szczególności produkcję dachówek, cegieł, cegieł ognioodpornych, 
kafelków, wyrobów kamionkowych i  porcelany.  
1. Przy określaniu wartości progowych odnoszących się do zdolności produkcyjnej instalac ji, bierze się pod uwagę 
parametry tego samego rodzaju charakteryzujące skalę działań prowadzonych w  instalacji, to jest moc cieplną instalacji 
lub zdolność produkcyjną instalacji. Jeżeli w  instalacji prowadzone jest więcej niż jedno działanie tego samego rodzaju 
parametry odnoszące się do tych działań sumuje się, chyba że z  przyczyn formalnych lub technicznych jest ograniczona 
możliwość działania wszystkich instalacji jednocześnie.  
2. Przez zdolność produkcyjną instalacji rozumie się maksymalną ilość wyrob u lub wyrobów, która może być w y-
tworzona w  jednostce czasu w  normalnych warunkach pracy instalacji.  
3. W przypadku włączania instalacji do systemu na podstawie wartości progowej odniesionej do nominalnej mocy 
cieplnej uwzględnia się sumę nominalnej mocy ci eplnej wszystkich stacjonarnych urządzeń technicznych, w  których zachodzi 
spalanie, obejmujących w  szczególności: wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, podgrzewaczy, pieców, w  tym pieców 
do kalcynacji, pieców do prażenia, suszarnie, silniki, ogniwa p aliwowe, pochodnie gazowe. Przy obliczeniach nominalnej 
mocy cieplnej nie uwzględnia się stacjonarnych urządzeń technicznych o  nominalnej mocy cieplnej poniżej 3  MW oraz 
stacjonarnych urządzeń technicznych wykorzystujących wyłącznie biomasę, przez które ro zumie się stacjonarne urządz e-
nie techniczne wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.  
4. Przez nominalną moc cieplną instalacji rozumie się ilość energii wprowadzonej do instalacji w  paliwie w  jed-
nostce czasu przy jej nominaln ym obciążeniu.  
5. W przypadku instalacji służącej do działań, dla których wartość progowa nie została określona przy pomocy n o-
minalnej mocy cieplnej, o  włączeniu tej instalacji do systemu decyduje wartość progowa odniesiona do zdolności produ k-
cyjnej instal acji. 
6. W przypadku przekroczenia wartości progowej nominalnej mocy cieplnej lub zdolności produkcyjnej jakiegoko l-
wiek rodzaju instalacji, wszystkie stacjonarne urządzenia techniczne, w  których dochodzi do spalania innego niż spalanie 
odpadów niebezpieczn ych lub komunalnych, muszą być objęte zezwoleniem na emisję gazów cieplarnianych z  instalacji.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 332 
 
 Załącznik nr  2 
WSKAŹNIKI ZGODNOŚCI,  SŁUŻĄCE WYKAZANIU, Ż E ZADANIA INWESTYCYJ NE SĄ REALIZOWANE 
ZGODNIE Z  ZASADAMI OKREŚLONYMI  W KOMUNIKACIE KOMISJI NR 2011/C99/03  
1. Wskaźniki zgodności dla zadań inwestycyjnych związanych z  modernizacją istniejących instalacji wytwarzających 
energię elektryczną w  tym związanych z  modernizacją pojedynczych urządzeń (m.in. kotłów, turbin, generatorów, silni -
ków, agregat ów, wymienników ciepła, transformatorów) lub wymianą tych urządzeń:  
1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz zie m-
ny ze złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z  odmetanowienia kopalń); w  przypadku współspalania: 
rodzaj zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz  
2) redukcja emisyjności w  wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO 2/MWh].  
2. Wskaźniki zgodności dla zadań inwestycyjnych związan ych z  budową nowych instalacji wytwarzających energię 
elektryczną:  
1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz ziemny ze 
złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z  odmetanowienia k opalń), w  przypadku współspalania: rodzaj 
zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz  
2) moc osiągalna [MWe], oraz  
3) emisyjność w  wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO 2/MWh].  
3. Wskaźniki zgodności dla zadań inwe stycyjnych w  zakresie sieci przesyłowych i  dystrybucyjnych elektroenerg e-
tycznych:  
1) długość powstałych bądź zmodernizowanych linii (z uwzględnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i  nn) [km] lub  
2) liczba odcinków powstałych bądź zmodernizowanych linii (z u względnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i  nn) [szt.],  
lub 
3) liczba nowych lub zmodernizowanych stacji elektroenergetycznych [szt.], lub  
4) liczba nowych lub zmodernizowanych pojedynczych elementów wyposażenia stacji elektroenergetycznych (np. jed -
noste k transformatorowych, pól liniowych) [szt.], lub  
5) redukcja strat w  przesyle albo dystrybucji [%], lub  
6) redukcja strat transformatorów [%], lub  
7) wzrost przepustowości istniejących linii [%].  
4. Wskaźniki zgodności dla zadań w  zakresie sieci przesyłowe j gazowej: wzrost przepustowości technicznej sieci 
przesyłowej gazowej.  
5. Wskaźniki zgodności dla zadań w  zakresie sieci ciepłowniczych:  
1) redukcja strat ciepła [%] lub  
2) ilość energii elektrycznej z  kogeneracji wprowadzona do sieci elektroenergetycznej  [MWh/rok], lub  
3) ilość energii cieplnej z  kogeneracji wprowadzona do sieci ciepłowniczej [GJ/rok].  
6. Emisyjność jest rozumiana jako wielkość emisji dwutlenku węgla w  danym roku z  instalacji wytwarzającej energię  
elektryczną odniesiona do wielkości produ kcji energii elektrycznej w  danym roku w  tej instalacji wyrażonej w  MWh.  
7. W celu wykazania dotrzymania zatwierdzonych wskaźników zgodności określonych jako redukcja lub wzrost danego  
parametru porównywana jest wartość parametru przed przystąpieniem do real izacji zadania inwestycyjnego z  wartoś cią 
parametru po zakończeniu realizacji zadania inwestycyjnego lub zakończeniu wyszczególnionego w  harmonogramie  rzeczo -
wym etapu zadania inwes tycyjnego w  przypadku wystąpienia opóźnień związanych z  realizacją zadania inwestycyjnego.