DZIENNIK USTAW 
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 31 sierpnia 2020 r. 
Poz. 1496 
OBWIESZCZENIE 
MINISTRA GOSPODARKI MORSKIEJ I ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ1) 
z dnia 13 sierpnia 2020 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej 
w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji 
1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych 
aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst 
rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie Narodowego 
Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 384), z uwzględnieniem zmiany 
wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 maja 2020 r. zmieniaj ą-
cym rozporządzenie w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U. 
poz. 1019). 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia 
Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie 
Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1019), który stanowi: 
„§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”. 
Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej:  M. Gróbarczyk
                                                           
1) Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podst a-
wie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu 
działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2262). 
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 1496 
 
Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki Morskiej 
i Żeglugi Śródlądowej z dnia 13 sierpnia 2020 r. (poz . 1496) 
ROZPORZĄDZENIE 
MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ1) 
z dnia 4 grudnia 2012 r. 
w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji2) 
Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680) 
zarządza się, co następuje: 
§ 1. Rozporządzenie określa: 
1) sposób funkcjonowania i organizację Narodowego Systemu SafeSeaNet; 
2) zakres zadań Służby Kontroli Ruchu Statków, zwanej dalej „Służbą VTS”; 
3) sposób przekazywania informacji o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. 
o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, oraz podmioty, którym przekazuje się te informacje; 
4) sposób rozpowszechniania informacji o zdarzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy, oraz o statkach, 
o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy; 
5) wymagania wobec systemów teleinformatycznych działających w ramach Narodowego Systemu SafeSeaNet. 
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 
1) krajowy system SafeSeaNet – system utworzony przez państwo członkowskie na potrzeby wymiany informacji mo r-
skiej; 
2) centralny system SafeSeaNet – system wymiany informacji morskiej zarządzany, nadzorowany i rozwijany przez 
Komisję Europejską oraz utrzymywany w działaniu przez EMSA, działający jako punkt węzłowy posiadający inte r-
fejs do wszystkich krajowych systemów SafeSeaNet i umożliwiający wymianę danych pomiędzy tymi systemami; 
3) system SafeSeaNet Unii Europejskiej – europejski system wymiany informacji morskiej pomiędzy państwami czło n-
kowskimi składający się z sieci krajowych systemów SafeSeaNet połączonych za pośrednictwem centralnego systemu 
SafeSeaNet, opracowany w celu ułatwienia wymiany danych istotnych dla bezpieczeństwa morskiego, ochrony stat-
ków i obiektów portowych, ochrony środowiska morskiego, efektywności ruchu statków i transportu morskiego, 
w postaci elektronicznej; 
4) Narodowy System SafeSeaNet – krajowy system SafeSeaNet utworzony w Rzeczypospolitej Polskiej, będący Nar o-
dowym Systemem Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji, o którym mowa w art. 91 ustawy; 
5) krajowy użytkownik SafeSeaNet – podmiot uprawniony do otrzymywania lub dostarczania informacji do Narodow e-
go Systemu SafeSeaNet; 
                                                           
1) Obecnie działem administracji rządowej – gospodarka morska kieruje Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, 
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu 
działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2262). 
2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Unii Europejskiej: 
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/59/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system mon i-
torowania i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę 93/75/WE (Dz. Urz. UE L 208 z 05.08.2002, str. 10 – Dz. Urz. 
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 12); 
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/17/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE ust a-
nawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 101); 
3) dyrektywy Komisji 2011/15/UE z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 
ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz. Urz. UE L 49 z 24.02.2011, str. 33); 
4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez 
państwo portu (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 57); 
5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozda w-
czych dla statków wchodzących do portów lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylającej dyrektywę 2002/6/WE 
(Dz. Urz. UE L 283 z 29.10.2010, str. 1). 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 1496 
 
6) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz państwo członkowskie Europejskiego Por o-
zumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 
7) dokument IFCD (Interface and Functionalities Control Document)3) – opracowany przez Komisję Europejską we współ- 
pracy z państwami członkowskimi dokument dotyczący interfejsu i kontroli funkcjonalności, określający szczegółowe 
wymogi w zakresie funkcjonowania, standardów technicznych i procedur działania krajowych systemów SafeSeaNet 
i centralnego systemu SafeSeaNet; 
8) alert – sygnał o zagrożeniu bądź naruszeniu ochrony statku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 
4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 692). 
§ 3. 1. Narodowy System SafeSeaNet utrzymuje się w działaniu ciągłym, a w jego skład wchodzą: 
1) infrastruktura techniczna; 
2) Koordynator SafeSeaNet; 
3) krajowi użytkownicy SafeSeaNet. 
2. Elementami infrastruktury technicznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, są: 
1) podsystem monitorowania ruchu statków, składający się: 
a) z radarów brzegowych bliskiego i dalekiego zasięgu, 
b) ze stacji brzegowych Systemu Automatycznej Identyfikacji (AIS), 
c) z Systemu Identyfikacji i Śledzenia Dalekiego Zasięgu (LRIT); 
2) podsystem przekazywania informacji, składający się z: 
a) systemu kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS), z wyłączeniem komponentu STCW zawieraj ą-
cego bazę dokumentów marynarzy, 
b) systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
§ 4. 1. Koordynator SafeSeaNet pełni rolę krajowego organu National Competent Authority (NCA), o którym mowa 
w dokumencie IFCD. 
2. Koordynator SafeSeaNet wyznacza i utrzymuje Służbę Koordynatora SafeSeaNet, działającą całą dobę, przez 7 dni 
w tygodniu. 
3. Do zadań Służby Koordynatora SafeSeaNet należy: 
1) udzielanie informacji użytkownikom systemu SafeSeaNet Unii Europejskiej; 
2) niezwłoczne informowanie krajowych użytkowników SafeSeaNet, w przypadku otrzymania informacji z systemu 
SafeSeaNet Unii Europejskiej, o statkach lub zdarzeniach, stanowiących potencjalne niebezpieczeństwo dla żeglugi 
lub zagrożenie dla bezpieczeństwa na morzu, bezpieczeństwa ludzi lub środowiska morskiego, których skutki mogą 
rozciągać się na polskie obszary morskie; 
3) niezwłoczne informowanie użytkowników systemu SafeSeaNet Unii Europejskiej w przypadku otrzymania informacji 
o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, lub zdarzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy, których 
skutki mogą rozciągać się na obszary morskie państw członkowskich; 
4) niezwłoczne informowanie ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o każdym przypadku otrzymania i n-
formacji, o których mowa w pkt 2 i 3. 
§ 5. 1. Prawa dostępu do Narodowego Systemu SafeSeaNet udziela się ministrowi właściwemu do spraw gospodarki 
morskiej i następującym krajowym użytkownikom SafeSeaNet: 
1) dyrektorom urzędów morskich; 
2) Morskiej Służbie Poszukiwania i Ratownictwa, zwanej dalej „Służbą SAR”; 
3) Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej; 
4) Centrum Operacji Morskich – Dowództwo Komponentu Morskiego; 
                                                           
3) Dokument, o którym mowa w § 2 pkt 7, jest dostępny pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.pl/jednostka/irm w zakładce 
SafeSeaNet. 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 1496 
 
5) Straży Granicznej; 
6) Służbie Celno-Skarbowej; 
7) organom administracji rybołówstwa morskiego; 
8) wojewodzie pomorskiemu, warmińsko-mazurskiemu i zachodniopomorskiemu; 
9) podmiotom zarządzającym portami lub przystaniami morskimi; 
10) pilotom morskim; 
11) Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 
12) podmiotom właściwym w sprawach bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także 
podmiotom właściwym w sprawach zarządzania kryzysowego; 
13) służbom statystyki publicznej; 
14)4) podmiotowi powołanemu przez podmiot zarządzający portem o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, 
o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2020 r. 
poz. 998 i 1086), dostarczającemu informacji za pośrednictwem kanału sprawozdawczego, o którym mowa w art. 7 
ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiającego 
europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylającego dyrektywę 2010/65/UE (Dz. Urz. 
UE L 198 z 25.07.2019, str. 64). 
2. Prawa dostępu do systemu kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS) udziela się kapitanom i armat o-
rom statków oraz przedstawicielom kapitanów statków działającym w ich imieniu. 
3. Prawa dostępu do podsystemów przekazywania informacji Narodowego Systemu SafeSeaNet udziela się na wniosek 
złożony do dyrektora właściwego urzędu morskiego. 
4. Wzory wniosków, o których mowa w ust. 3, znajdują się na stronie internetowej Urzędu Morskiego w Gdyni5). 
5. Koordynator SafeSeaNet może upoważnić administratorów podsystemów przekazywania informacji Narodowego 
Systemu SafeSeaNet do udzielania praw dostępu do tych podsystemów. 
§ 6. Dyrektorzy urzędów morskich, w zakresie swojej właściwości terytorialnej, współpracują z Koordynatorem  
SafeSeaNet w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania operacyjnego i technicznego Narodowego Systemu SafeSeaNet 
poprzez: 
1) zapewnienie całodobowej, działającej przez 7 dni w tygodniu Służby VTS, odpowiedzialnej za monitorowanie ruchu 
statków i przekazywanie informacji; 
2) zapewnienie całodobowego obiegu i przekazywania informacji za pomocą Narodowego Systemu SafeSeaNet oraz 
nadzoru i podejmowania działań korygujących mających na celu zapewnienie przekazywania prawidłowych inform a-
cji do centralnego systemu SafeSeaNet; 
3) ustanowienie regulaminu i szczegółowych procedur działania Służby VTS, z uwzględnieniem wytycznych Między- 
narodowej Organizacji Morskiej (IMO) i Międzynarodowego Stowarzyszenia Służb Oznakowania Nawigacyjnego  
(IALA)6); 
4) utrzymanie w działaniu ciągłym i zapewnienie wymaganej dostępności elementów podsystemu monitorowania ruchu 
statków, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1; 
5) zarządzanie podsystemami przekazywania informacji, o których mowa w § 3 ust. 2 p kt 2, i ich eksploatowanie; 
6) przyjmowanie, od podmiotów działających w obszarze właściwości terytorialnej dyrektora urzędu morskiego, wnios- 
ków, o których mowa w § 5 ust. 3, i przesyłanie tych wniosków do Koordynatora SafeSeaNet, w celu udzielenia pra wa 
dostępu do systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ); 
7) udzielanie prawa dostępu do systemu kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS) podmiotom, o których 
mowa w § 5 ust. 2, oraz przyjmowanie od pozostałych podmiotów, działających w obszarze właściwości terytorialnej 
dyrektora urzędu morskiego, wniosków i przesyłanie tych wniosków do Koordynatora SafeSeaNet lub upoważnion e-
go przez niego administratora podsystemu przekazywania informacji krajowego systemu SafeSeaNet. 
                                                           
4) Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającego rozp o-
rządzenie w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1019), które 
weszło w życie z dniem 24 czerwca 2020 r. 
5) Wzory wniosków, o których mowa w § 5 ust. 4, są dostępne pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.pl/jednostka/irm 
w zakładce SafeSeaNet. 
6) Dokumenty, o których mowa w § 6 pkt 3, są dostępne pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.pl/jednostka/irm w zakładce 
SafeSeaNet. 
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 1496 
 
§ 7. Służba SAR uczestniczy w Narodowym Systemie SafeSeaNet w zakresie wymiany informacji o zagrożeniu życia 
ludzkiego na morzu, zagrożeniu zanieczyszczeniem środowiska morskiego i informacji związanych z odebranym alertem. 
§ 8. 1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej uczestniczy w Narodowym Systemie SafeSeaNet jako Krajowy 
Koordynator Ostrzeżeń Nawigacyjnych oraz w zakresie wymiany informacji kartograficznej, hydrograficznej i nautycznej. 
2. Szczegóły współpracy między Biurem Hydrograficznym Marynarki Wojennej i dyrektorami urzędów morskich 
określają roczne plany współpracy, zgodnie z przepisami w sprawie współpracy urzędów morskich z Marynarką Wojenną. 
§ 9. Służba VTS, w obszarze swego działania, pełni następujące zadania: 
1) prowadzi kontrolę i zarządzanie ruchem statków poprzez wydawanie instrukcji, zaleceń i nakazów; 
2) prowadzi nadzór nad przestrzeganiem przez statki przepisów ruchu na wyznaczonych trasach przepływu, w systemach 
rozgraniczenia ruchu i zgłaszania pozycji statku; 
3) rozpowszechnia drogą radiową informacje nawigacyjne i hydrologiczno-meteorologiczne zgodnie z wytycznymi Między- 
narodowej Organizacji Morskiej (IMO); 
4) świadczy serwis asysty morskiej zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Organizacji Morskiej7); 
5) utrzymuje łączność z kapitanem, armatorem statku lub właścicielem przewożonych przez statek towarów niebe z-
piecznych, o którym mowa w art. 88 ustawy lub w art. 27 pkt 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zani e-
czyszczaniu morza przez statki (Dz. U. z 2017 r. poz. 2000, z 2019 r. poz. 2303 oraz z 2020 r. poz. 284); 
6) rozpowszechnia drogą radiową ostrzeżenia nawigacyjne o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, lub zd a-
rzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy; 
7) monitoruje ruch statków, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, lub zdarzenia, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy; 
8) realizuje zadania określone w planie udzielenia statkom znajdującym się w niebezpieczeństwie schronienia na polskich 
obszarach morskich, o którym mowa w art. 94 ust. 2 ustawy; 
9) realizuje w stosunku do statków i obiektów portowych zadania regionalnego punktu kontaktowego, o których mowa 
w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich; 
10) dostarcza informacje za pomocą Narodowego Systemu SafeSeaNet krajowym użytkownikom SafeSeaNet. 
§ 10. 1. Służba VTS, w przypadku otrzymania informacji o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, lub zd a-
rzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy: 
1) niezwłocznie przekazuje tę informację: 
a) właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego, 
b) właściwym krajowym użytkownikom SafeSeaNet, za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa  
żeglugi (SWIBŻ), 
c) ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, za pośrednictwem Służby Koordynatora SafeSeaNet; 
2) pobiera informacje o tych statkach z systemu SafeSeaNet Unii Europejskiej, za pośrednictwem systemu wymiany 
informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ); 
3) jeżeli skutki potencjalnego niebezpieczeństwa rozciągają się na inne państwo członkowskie, niezwłocznie informuje 
właściwe organy państw członkowskich położonych wzdłuż planowanej trasy tych statków za pośrednictwem Służby 
Koordynatora SafeSeaNet, za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
2. Służba SAR, w przypadku otrzymania informacji o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 1 ustawy, ni e-
zwłocznie przekazuje tę informację właściwej Służbie VTS za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa  
żeglugi (SWIBŻ). 
3. Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana statku zmierzającego do portu polskiego przekazuje informacje zgodnie z: 
1) art. 87 ustawy, 
2) art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich 
– za pomocą systemu kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS). 
                                                           
7) Wytyczne, o których mowa w § 9 pkt 4, Rezolucja IMO Nr A.950(23) Serwis asysty morskiej  z dnia 5 grudnia 2003 r. zostały pod a-
ne do publicznej wiadomości w obwieszczeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 grudnia 2011 r. 
w sprawie podania do publicznej wiadomości niektórych przepisów Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) dotyczących 
bezpieczeństwa morskiego (Dz. Urz. MTBiGM poz. 9). 
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 1496 
 
4. Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające przekazuje informacje, zgodnie 
z art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, za pomocą systemu 
kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS). 
5. Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana statku, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, przekazuje informacje 
o statku zgodnie z tym artykułem, za pomocą systemu kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS). 
6. Kapitan portu przekazuje organowi inspekcyjnemu informacje dotyczące aktualnego czasu przybycia i wypłynięcia 
każdego statku zawijającego do jego portu lub na kotwicowisko, wraz z identyfikatorem danego portu, za pomocą systemu 
wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
7. Pilot morski przekazuje informacje, o których mowa w art. 55 ust. 1 ustawy, w miarę możliwości za pomocą sy s-
temu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
8. Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską przekazuje informacje, o których mowa w art. 55 ust. 2 ustawy, 
w miarę możliwości za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
9. Organ inspekcyjny przekazuje właściwej Służbie VTS informacje o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 4 
ustawy, za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
10. Morskie Ratownicze Centrum Koordynacyjne w ramach realizacji zadań punktu odbioru alertu, o których mowa 
w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, przekazuje właściwe informacje 
związane z alertem za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
§ 11. 1. Systemy teleinformatyczne działające w ramach Narodowego Systemu SafeSeaNet powinny: 
1) mieć dostępność nie mniejszą niż określona w dokumencie IFCD; 
2) zapewniać możliwość archiwizowania i odzyskiwania danych dotyczących okresu określonego w dokumencie IFCD; 
3) umożliwiać przekazywanie informacji 24 godziny na dobę, przez 7 dni w tygodniu; 
4) umożliwiać przekazywanie, niezwłocznie po otrzymaniu żądania, właściwym organom państw członkowskich, info r-
macji o statku i ładunkach niebezpiecznych lub zanieczyszczających przewożonych na pokładzie statku; 
5) stale utrzymywać właściwy poziom bezpieczeństwa teleinformatycznego; 
6) zapewniać dostęp tylko uprawnionym użytkownikom. 
2. W razie awarii lub planowanych przerw w pracy zapewnia się wymianę informacji przy użyciu telefonu, faksu lub 
poczty elektronicznej. 
3. W celu regularnego sprawdzania funkcjonowania wszystkich podsystemów Narodowego Systemu SafeSeaNet  
dyrektorzy właściwych urzędów morskich przeprowadzają okresowe inspekcje techniczne oraz podejmują czynności ni e-
zbędne do zapewnienia jego ciągłego działania. 
§ 12. Podmioty, o których mowa w § 5 ust. 1 i 2, którym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia udzielono prawa 
dostępu do Narodowego Systemu SafeSeaNet, zachowują to prawo. 
§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia8).9) 
                                                           
8) Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 14 grudnia 2012 r. 
9) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie Narod o-
wego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1398), które zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy 
z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. poz. 1368 oraz z 2012 r. poz. 1068) utraciło moc z dniem wejścia 
w życie niniejszego rozporządzenia.