DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  21 października 2021  r. 
Poz. 1907 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  17 września 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  usługach płatniczych  
1. Na podstawie art.  16 ust.  1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i  nie-
których  innych aktów prawnych ( Dz. U. z 201 9 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia jed -
nolity tekst ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych ( Dz. U. z 2020 r. poz.  794), z uwzględnieniem zmian 
wprowadzon ych: 
1) ustawą z dnia 17  września 2020  r. o zmianie ustawy o  szczególnych rozwiązaniach związanych z  zapobieganiem, 
przeciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zaka źnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzys o-
wych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1639) , 
2) ustawą  z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych 
ustaw  (Dz. U. poz. 355) , 
3) ustawą z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania 
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1598)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  16 września  2021  r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) art. 13 ustawy z dnia 17  września 2020  r. o zmianie ustawy o  szczegól nych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,  
przeciwdziałaniem i  zwalczaniem CO VID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzys o-
wych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1639) , który stanowi:  
„Art. 13. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 1, pkt  3 w zakresie d odawanych przepisów art.  15kc ust.  1–4 oraz ust.  13, 20 i  21 i pkt 14, które 
wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 3 w zakresie dodawanych przepisów art.  15kc ust.  5–12, ust.  14–19 i ust. 22, które wchodzą w  życie 
z dniem 1 stycznia 2021  r.; 
3) art. 1  pkt 4–7 i pkt 10–13, które wchodzą w  życie po upływie 21  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
2) odnośnika nr 1 oraz art. 9 ustaw y z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi 
oraz niektórych innych ust aw (Dz. U. poz. 355) , które stanową:  
„1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji:  
a) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2177 z dnia 18 grudnia 2019 r. zmie-
niającą dyrektywę 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia  działalności ubezpieczeniowej  
i reasekuracyjnej (Wypłacalność II), dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finans o-
wych oraz dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego 
do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu (Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str. 155),  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 1907  
 
 b) uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 
2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającej dyrektywy 2002/65/WE , 
2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającej dyrektywę 2007/64/WE  
(Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.20 15, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 102 z 23.04.2018, str. 97);  
2) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 z dnia 18 grudnia 2019 r.  
zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzę du Nadzoru 
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), rozporządzenie (UE) nr 1094/2010 w sprawie ustanowienia 
Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów 
Emerytalnych), rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru 
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), rozporządzenie (U E) nr 600/2014 
w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) 2016/1011 w sprawie indeksów st o-
sowanych jako ws kaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do p o-
miaru wyników funduszy inwestycyjnych oraz rozporządzenie (UE) 2015/847 w sprawie informacji tow a-
rzyszących transferom środków pieniężnych (Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str.  1).” 
„Art. 9. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:  
1) art. 8, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2021 r.;  
2) art. 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłosze nia;  
3) art. 3 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2021 r.;  
4) art. 5, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2021 r. ”; 
3) odnośnika nr 1 oraz art. 46 ustaw y z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, 
systemie  gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych u staw (Dz. U. poz.  1598 ), 
które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa:  
1) służy stosowaniu:  
– rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2 013 r. w spr a-
wie wymogów ostroż nościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego 
rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.20 13, str. 1, Dz. Urz. UE L 208 
z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, 
Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.20 17, str. 4, Dz. Urz. UE L 310 
z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, 
Dz. Urz. UE  L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 1 83 
z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1 
oraz Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4),  
– rozporządzenia Par lamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającego  
rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego fina n-
sowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalny ch, ryzyka kr e-
dytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji 
wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawo -
zdawczości  i ujawniania informacji, a także rozporządze nie (UE) n r 648/2012 (Dz. Urz. UE L 150 
z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4 
oraz Dz. Urz. UE L 65 z 25.02.2021, str. 70);  
2) uzupełnia wdrożenie:  
– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rad y 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów  
gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149, Dz. U rz. UE L 212 z 18.07.2014, 
str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 309 z 30.10.2014, str. 37),  
– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustana wiającej ramy 
na potrzeby prowa dzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacj i i uporządkowanej likwidacji 
w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 
82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 
2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/3 0/UE i 2013/36/EU oraz rozporzą dzenia Parlamentu 
Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. U rz. UE L 173 z 12.06.20 14, 
str. 190, Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96, Dz. Urz. 
UE L 150 z 07.06.2019, str. 296, Dz. Urz. UE L 203 z 01.08.2019, str. 10, Dz. Urz. UE L 314 
z 05.12.2019, str. 64, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str.  29 oraz Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1);   
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 1907  
 
 3) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającą 
dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji 
kredytow ych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 296 
oraz Dz. Urz. UE L 283 z 31.08.2020, str. 2).”  
„Art. 46. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 114 i art. 14 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1 pkt 1 lit. n, pkt 5 lit. b tiret trzecie, pkt 40 lit. d w zakresie art. 101 ust. 12b pkt 3, pkt 46, pkt 67, pkt 83 lit . a, 
pkt 84, pkt 87 lit. b, pkt 106 lit. c oraz art. 3 pkt 1,  które wchodzą w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogł o-
szenia;  
3) art. 20 pkt 1, 2 i 4 –6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.;  
4) art. 1 pkt 39 w zakresie art. 99a ust. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.” . 
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 1907  
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 17 września 2021  r. (poz . 1907 ) 
USTAWA  
z dnia 19  sierpnia 2011  r. 
o usługach płatniczych1) 
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady świadczenia usług płatniczych oraz wydawania i  wykupu pieniądza elektronicznego,  
w tym: 
1) warunki świadczenia usług płatniczych, w  szczególności dotyczące przejrzystości postanowień umownych i  wymo gów 
w zakresie informowania o  usługach płatniczych ; 
2) prawa i  obowiązki stron wynikające z  umów o  świadczenie usług płatniczych, a  także zakres odpowiedzialności 
dostaw ców z  tytułu wykonywania usług płatniczych;  
2a) warunki wydawania i  wykupu pieniądza elektronicznego;  
3) zasady prowadzenia działalnośc i przez instytucje płatnicze, małe instytucje płatnicze, dostawców świadczących usługę  
dostępu do informacji o  rachunku, biura usług płatniczych, instytucje pieniądza elektronicznego i  oddziały zagranicz -
nych instytucji pieniądza elektronicznego, w  tym za pośrednictwem agentów, oraz zasady sprawowania nadzoru nad 
tymi podmiotami;  
4) zasady dostępu konsumentów do rachunku podstawowego;  
5) zasady przenoszenia rachunków płatniczych prowadzonych dla konsumentów.  
2. Ustawa określa również:  
1) podstawowe zasady f unkcjonowania rynku krajowych transakcji płatniczych przy użyciu kart płatniczych;  
2) zasady prowadzenia stron internetowych porównujących opłaty związane z rachunkiem płatniczym;  
3) zasady funkcjonowania schematów płatniczych oraz zasady nadzoru nad tymi schematami.  
Art. 2. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) agent – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyzn a-
je zdolność prawną, działającą w  imieniu i  na rzecz instytucji płatniczej, dostawcy świadczącego wyłącznie usługę 
dostępu do informacji o  rachunku, małej instytucji płatniczej, biura usług płatniczych, instytucji pieniądza elektronic z-
nego  albo oddziału zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego wyłącznie w  zakresie świadczenia usłu g płatn i-
czych, a  w odniesieniu do pieniądza elektronicznego – w zakresie jego wykupu;  
1a) agent rozliczeniowy – dostawcę prowadzącego działalność w zakresie świadczenia usługi płatniczej,  o której mowa 
w art. 3 ust. 1 pkt 5, w tym agenta rozliczeniowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  
i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange  w odniesieniu do transakcji płatn i-
czych realizowanych w oparciu o kartę (Dz. Urz. UE L 123 z 19.05.2015,  str. 1), zw anego dalej „rozporządzeniem 
(UE) 2015/751 ”; 
1b) akceptant – odbiorcę innego niż konsument, na rzecz którego agent rozliczeniowy świadczy usługę płatniczą;  
2) bazowa stopa procentowa – stopę procentową pochodzącą z  publicznie dostępnego źródła, która może być zweryfik o-
wana  przez obie strony umowy o  świadczenie usług płatniczych;  
2a) biuro usług płatniczych – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której  
ustawa przyznaje zdolność prawną, wpisaną do rejestru biur usł ug płatniczych, prowadzącą działalność w  zakresie 
świadczenia usługi płatniczej, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 6; 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 13  listopada 
2007  r. w sprawie usług płatniczych w  ramach rynku wewnętrznego zmieniającą dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE 
i 2006/48/WE i  uchylającą dyrektywę 97/5/WE ( Dz. Urz. UE L 319 z 05.12.2007,  str. 1, z późn. zm.).  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 1907  
 
 3) bliskie powiązania – bliskie powiązania, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  
i Rady (UE) nr  575/2013 z  dnia 26  czerwca 2013  r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredyt o-
wych i  firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013, 
str. 1, z późn. zm.2)); 
4) data waluty – moment w  czasie,  od którego lub do którego dostawca nalicza odsetki od środków pieniężnych, któr y-
mi obciążono lub uznano rachunek płatniczy;  
4a) dostawca przekazujący – dostawcę usług płatniczych, który przekazuje dostawcy przyjmującemu informacje  wym a-
gane w celu przenies ienia rachunku płatniczego;  
4b) dostawca przyjmujący – dostawcę usług płatniczych, któremu dostawca przekazujący przekazuje informacje  wym a-
gane w celu przeniesienia rachunku płatniczego;  
4c) dostawca prowadzący rachunek – dostawcę usług płatniczych prowadz ącego rachunek płatniczy dla płatnika;  
4d) dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej – dostawcę usług płatniczych prowadzącego działa l-
ność gospodarczą w  zakresie świadczenia usługi inicjowania transakcji płatniczej;  
4e) dostawca świadczą cy usługę dostępu do informacji o  rachunku – dostawcę usług płatniczych prowadzącego działa l-
ność gospodarczą w  zakresie świadczenia usługi dostępu do informacji o  rachunku;  
4f) dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku – osobę f izyczną, osobę prawną oraz je d-
nostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, wpisaną do rejestru, o  którym  
mowa w  art. 4 ust. 3, prowadzącą działalność gospodarczą w  zakresie świadczenia usługi dostępu do informacji o  ra-
chunku , z wyłączeniem pozostałych usług płatniczych;  
5) dzień roboczy – dzień roboczy odpowiednio dostawcy płatnika lub dostawcy odbiorcy;  
6) goszczące państwo członkowskie – państwo członkowskie inne niż macierzyste państwo członkowskie, w  którym 
dostawca świadczy usługi płatnicze, w  tym za pośrednictwem agenta prowadzącego działalność w  tym państwie lub 
przez znajdujący się w  tym państwie oddział, lub wydawca pieniądza elektronicznego wydaje pieniądz elektroniczny,  
w tym przez znajdujący się w  tym pań stwie oddział;  
7) grupa:  
a) jednostkę dominującą wraz z  jednostkami zależnymi oraz:  
– jednostką, w  której jednostka dominująca lub jej jednostka zależna posiadają udziały albo akcje, lub  
– jednostką współzależną,  
b) jednostki powiązane w  ten sposób, że wię cej niż połowa członków organu zarządzającego, nadzorującego lub org a-
nów administrujących danej jednostki jednocześnie pełni funkcje kierownicze lub jest członkami organu nadz o-
rującego lub organu administrującego innej jednostki, lub  
c) jednostki powiązane  w ten sposób, że dana jednostka ma wpływ na kierowanie polityką finansową i  operacyjną 
innej jednostki;  
8) hybrydowa instytucja pieniądza elektronicznego – instytucję pieniądza elektronicznego wykonującą oprócz wyd a-
wania pieniądza elektronicznego, usług płatniczych lub działalności, o  której mowa w  art. 132j ust.  1 pkt  1 i 2 oraz 
ust. 3, inną działalność gospodarczą;  
9) hybrydowa instytucja płatnicza – instytucję płatniczą wykonującą oprócz usług płatniczych, wydawania  pieniądza 
elektronicznego lub działalności, o  której mowa w  art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust.  3, inną działalność gospodarczą;  
9a) hybrydowe biuro usług płatniczych – biuro usług płatniczych wykonujące oprócz usługi płatniczej, o  której mowa 
w art. 3 ust. 1 pkt 6, inną działalność gospodarczą;  
9aa) hybrydowa mała instytucja płatnicza – małą instytucję płatniczą wykonującą oprócz którejkolwiek z  usług płatn i-
czych, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 1–6, lub działalności, o  której mowa w  art. 74 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, inną działa l-
ność gospodarczą;  
9b) identyfikator dostawcy – kombinację cyfr pozwalającą na jednoznaczne zidentyfikowanie dostawcy usług płatniczych  
prowadzącego rachunki płatnicze i uczestniczącego w systemach płatności, o którym mowa w art. 4 u st. 2 pkt 4–6, 8 i 9;  
                                                           
2) Zmiany wymienionego rozporządzenia z ostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 208 z  02.08.2013, str.  68, Dz.  Urz. UE  L 321 z  30.11.2013, 
str. 6, Dz.  Urz. UE  L 165 z  04.06.2014, str.  31, Dz.  Urz. UE  L 11 z 17.01.2015, str.  37, Dz.  Urz. UE  L 143 z  09.06.2015, str.  7, Dz.  Urz. 
UE L 328 z  12.12.2015, str . 108, Dz.  Urz. UE  L 151 z  08.06.2016, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 171 z  29.06.2016, str.  153, Dz.  Urz. UE  L 336 
z 10.12.2016, str.  36, Dz.  Urz. UE  L 20 z 25.01.2017, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 144 z  07.06.2017, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 310 z  25.11.2017, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 322 z  07.12.2017, str.  27 oraz Dz.  Urz. UE  L 345 z  27.12.2017, str.  27. 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 1907  
 
 9c) incydent – niespodziewane zdarzenie, które ma niekorzystny wpływ na integralność, dostępność, poufność, auten -
tyczność lub ciągłość świadczenia usług płatniczych albo stwarza znaczne prawdopodobieństwo, że taki wpływ będzie 
mieć , lub serię takich zdarzeń;  
9d) indywidualne dane uwierzytelniające – indywidualne dane zapewniane użytkownikowi przez dostawcę usług płatn i-
czych do celów uwierzytelnienia;  
10) instrument płatniczy – zindywidualizowane urządzenie lub uzgodniony przez użytko wnika i  dostawcę zbiór procedur,  
wykorzystywane przez użytkownika do złożenia zlecenia płatniczego;  
10a) instytucja pieniądza elektronicznego – krajową instytucję pieniądza elektronicznego i  unijną instytucję pieniądza 
elektronicznego;  
11) instytucja płatnicza – krajową instytucję płatniczą i  unijną instytucję płatniczą;  
12) jednostka – jednostkę w  rozumieniu art.  3 ust.  1 pkt  1 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości (Dz.  U. 
z 2021 r. poz. 217), zwanej dalej „ustawą o  rachunkowości ”; 
13) jednostka dominująca – jednostkę dominującą w  rozumieniu  art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy  o rachunkowości;  
14) jednostka współzależna – jednostkę współzależną w  rozumieniu  art. 3 ust. 1 pkt 40 ustawy  o rachunkowości;  
15) jednostka zależna – jednostkę zależną w  rozumieniu  art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy  o rachunkowości;  
15a) karta płatnicza – kartę uprawniającą do wypłaty gotówki lub umożliwiającą złożenie zlecenia płatniczego  za pośre d-
nictwem akceptanta lub agenta rozliczeniowego, akceptowaną przez akceptanta w celu ot rzymania  przez niego n a-
leżnych mu środków, w tym kartę płatniczą w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia  (UE) 2015/751;  
15aa)  (uchylony)  
15ab)  (uchylony)  
15b) krajowa instytucja pieniądza elektronicznego – osobę prawną, która uzyskała zezwolenie, o którym mowa w  art. 132a  
ust. 1, na prowadzenie działalności w  charakterze instytucji pieniądza elektronicznego;  
16) krajowa instytucja płatnicza – osobę prawną, która zgodnie z  art. 60 ust. 1 uzyskała zezwolenie na prowadzenie dzi a-
łalności w  charakterze instytucji płatniczej;  
16a) krajowa transakcja płatnicza – transakcję płatniczą, w przypadku której dostawca płatnika i dostawca odbiorcy  pro-
wadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym krajową transakcję płatniczą  w rozumieniu art.  2 
pkt 9 rozporządzenia (UE) 2015/751;  
16b) kredyt w rachunku płatniczym – kredyt w rachunku oszczędnościowo -rozliczeniowym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy  
z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z  2019 r. poz. 10 83, z 2020 r. poz.  2320  oraz z 2021 r. 
poz. 1655 ), zwanej dalej  „ustawą o  kredycie konsumenckim ”, oraz kredyt płatniczy, o którym mowa w art. 74 ust. 3;  
17) macierzyste państwo członkowskie – państwo członkowskie, na terenie którego dostawca lub wydawca pieniądza 
elektronicznego ma swoj ą siedzibę albo, jeżeli podmiot ten nie posiada siedziby zgodnie z  właściwym dla niego pra -
wem państwa członkowskiego, państwo członkowskie, w  którym znajduje się jego główne miejsce wykonywania  dzia-
łalności;  
17a) numer rozliczeniowy – unikatowy numer identyfikujący dostawcę usług płatniczych prowadzącego rachunki  płatn i-
cze i uczestniczącego w systemach płatności ; 
17b) mała instytucja płatnicza – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, 
której ustawa przyznaje zd olność prawną, wpisaną do rejestru, o  którym mowa w  art. 4 ust. 3, prowadzącą działa l-
ność w zakresie którejkolwiek z  usług płatniczych, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 pkt  1–6, i nieprowadzącą działalności 
w zakresie usług płatniczych, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 7 lub 8;  
17c) marka płatnicza – markę płatniczą, o  której mowa w  art. 2 pkt 30 rozporządzenia nr  2015/751;  
18) odbiorca – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa prz y-
znaje zdolność prawną, będącą odbiorcą środków pieniężnych stanowiących przedmiot transakcji płatniczej;  
19) oddział – wyodrębnioną i  samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsi ę-
biorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miej scem wykonywania działalności, przy czym w  przypadku unij -
nej instytucji płatniczej, unijnej instytucji pieniądza elektronicznego oraz zagranicznej instytucji pieniądza elektr o-
nicznego wszystkie jej oddziały znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Po lskiej uznaje się za jeden oddział;  
19a) opłata interchange – opłatę interchange w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia (UE) 2015/751;  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 1907  
 
 19aa)  opłata akceptanta – opłatę akceptanta w rozumieniu art. 2 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2015/751;  
19ab)  opłata syst emowa – opłatę z tytułu transakcji płatniczej wykonywanej przy użyciu karty płatniczej lub  instrumentu 
płatniczego opartego na karcie, o którym mowa w art. 2 pkt 20 rozporządzenia (UE)  2015/751, stanowiącą przychód 
organizacji kartowej;  
19b) organizacja ka rtowa – podmiot, w tym określony organ lub organizację oraz podmiot, o którym mowa  w art. 2 pkt  16 
rozporządzenia (UE) 2015/751, określający zasady funkcjonowania systemu kart płatniczych  oraz odpowiedzialny za 
podejmowanie decyzji dotyczących funkcjonowan ia systemu kart płatniczych;  
19c) organizacja płatnicza – organizację kartową oraz podmiot, w tym organ lub organizację, określający zasady  funkcj o-
nowani a schematu płatniczego oraz odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących funkcjonowania schematu 
płatniczego;  
20) osoba zarządzająca – członka zarządu, a  w przypadku podmiotu nieposiadającego zarządu – osobę odpowiedzialną za  
zarządzanie tym podmiotem, niepodlegającą służbowo innej osobie, przy czym w  przypadku hybrydowej instytucji 
płatniczej lub hyb rydowej instytucji pieniądza elektronicznego – odpowiednio właś ciwego członka zarządu lub osobę  
odpowiedzialną za zarządzanie działalnością takiej instytucji w  zakresie usług płatniczych lub wydawania pieniądza 
elektronicznego, a  w przypadku hybrydowej małej instytucji płatniczej lub hybrydowego biura usług płatniczych – 
odpowiednio właściwego człon ka zarządu lub osobę odpowiedzialną za zarządzanie działalnością takiej małej insty tucji 
płatniczej lub takiego biura usług płatniczych w  zakresie usług płatniczych;  
21) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej albo państwo członkowsk ie Europejskiego Por o-
zumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym;  
21a) pieniądz elektroniczny – wartość pieniężną przechowywaną elektronicznie, w  tym magnetycznie, wydawaną, z  obo-
wiązkiem jej wykupu, w  celu dokonywa nia transakcji płatniczych, akceptowaną przez podmioty inne niż wyłącznie 
wydawca pieniądza elektronicznego;  
22) płatnik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa prz y-
znaje zdolność prawną, składającą  zlecenie płatnicze;  
22a) podmiot uczestniczący – podmiot, który zawarł z organizacją płatniczą umowę, na podstawie której wydaje  instru-
ment płatniczy lub świadczy usługę, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5, w ramach schematu płatniczego;  
23) pojedyncza t ransakcja płatnicza – transakcję płatniczą nieobjętą umową ramową;  
24) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców 
(Dz. U. z 2021 r. poz. 162); 
24a) przetwarzanie transakcji płatniczych – czynności o  charakterze technicznym i  operacyjnym wykonywane w  celu 
przeprowadzenia transakcji płatniczej, w  szczególności obejmujące:  
a) inicjację transakcji, w  tym uwierzytelnienie instrumentu płatniczego lub użytkownika tego instrumentu,  
b) sprawdzenie dan ych umożliwiających przeprowadzenie transakcji, w  tym dostępności środków, możliwości d o-
konania transakcji przy użyciu instrumentu płatniczego oraz dostępności systemu łączności między dostawcami 
usług płatniczych,  
c) obsługę przesyłanych komunikatów w  celu transferu środków pieniężnych;  
24b) reklamacja – wystąpienie skierowane do dostawcy usług płatniczych przez użytkownika lub posiadacza pieniądza 
elektronicznego, w  którym użytkownik lub posiadacz pieniądza elektronicznego zgłasza zastrzeżenia dotyczące 
usług świadczonych przez dostawcę usług płatniczych;  
25) rachunek płatniczy – rachunek prowadzony dla jednego lub większej liczby użytkowników służący do wykonywania 
transakcji płatniczych, przy czym przez rachunek płatniczy rozumie się także rachunek bank owy oraz rachunek 
członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, jeżeli rachunki te służą do wykonywania transakcji płatn i-
czych;  
25a) rachunek zwrotu – nieoprocentowany rachunek techniczny dostawcy prowadzony w  celu wykonania obowiązku, 
o którym m owa w  art. 143 ust. 2 zdanie drugie, na który jest dokonywany zwrot kwoty transakcji płatniczej wykon a-
nej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora;  
26) referencyjny kurs walutowy – kurs walutowy udostępniany przez dostawcę usług płatniczych lub  pochodzący z  pub-
licznie dostępnego źródła;  
26a) schemat płatniczy – zbiór zasad przeprowadzania transakcji płatniczych, wydawania instrumentów płatniczych, 
akceptowania instrumentów płatniczych i  przetwarzania transakcji płatniczych wykonywanych przy użyciu instru -
mentów płatniczych oraz system kart płatniczych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 1907  
 
 26aa)  silne uwierzytelnianie użytkownika – uwierzytelnianie zapewniające ochronę poufności danych w  oparciu o zasto-
sowanie co najmniej dwóch elementów należących do kategorii:  
a) wiedza o  czym ś, o czym wie wyłącznie użytkownik,  
b) posiadanie czegoś, co posiada wyłącznie użytkownik,  
c) cechy charakterystyczne użytkownika  
– będących integralną częścią tego uwierzytelniania oraz niezależnych w  taki sposób, że naruszenie jednego z  tych 
elementów ni e osłabia wiarygodności pozostałych;  
26b) system kart płatniczych – system kart płatniczych w rozumieniu art. 2 pkt 16 rozporządzenia (UE)  2015/751;  
26c) szczególnie chronione dane dotyczące płatności – dane, w  tym indywidualne dane uwierzytelniające, któr e mogą być 
wykorzystywane do dokonywania oszustw, z  wyłączeniem imienia i  nazwiska lub nazwy właściciela rachunku i  nu-
meru rachunku – w przypadku działalności prowadzonej przez dostawców świadczących usługę inicjowania tran s-
akcji płatniczej i  dostawców świadczących usługę dostępu do informacji o  rachunku;  
27) system płatności – system transferu środków pieniężnych oparty na formalnych i  znormalizowanych regułach oraz 
wspólnych zasadach dotyczących przetwarzania, rozliczeń lub rozrachunku transakcji płatn iczych, w  szczególności 
system płatności w  rozumieniu art.  1 pkt  1 ustawy z  dnia 24  sierpnia 2001  r. o ostateczności rozrachunku w  systemach  
płatności i  systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami ( Dz. U. 
z 2019 r. poz. 212 oraz z 2021 r. poz. 1598 ), zwanej dalej „ustawą o  ostateczności rozrachunku ”; 
27a) średnia wartość pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu – ustalaną na pierwszy dzień kalendarzowy ka ż-
dego miesiąca średnią arytmetyczną sum zobowiązań finansowych z  tytułu wydanego pieniądza elektronicznego o b-
liczonych na koniec każdego dnia kalendarzowego w  okresie poprzednich 6  miesięcy kalendarzowych;  
27b) środki finansowe – środki pieniężne oraz środki niepieniężne o  wiarygodnie określonej wartości i  stopniu płynności 
umożliwiającym niezwłoczne pokrycie ryzyka lub straty środkami pieniężnymi uzyskanymi z  tych środków niepi e-
niężnych;  
28) środki porozumiewania się na odległość – środki, które mogą być wykorzystane do zawarcia umowy o  usługę płatn i-
czą, k tóre nie wymagają jednoczesnej obecności dostawcy i  użytkownika;  
29) transakcja płatnicza – zainicjowaną przez płatnika lub odbiorcę wpłatę, transfer lub wypłatę środków pieniężnych;  
29a) treści cyfrowe – towary lub usługi wytwarzane i  dostarczane lub świa dczone w  formie cyfrowej, które mogą zostać 
użyte lub z  których można skorzystać wyłącznie za pomocą urządzenia technicznego, z  wyłączeniem użycia i  kon-
sumpcji fizycznych towarów lub usług;  
30) trwały nośnik informacji – nośnik umożliwiający użytkownikowi  przechowywanie adresowanych do niego informacji  
w sposób umożliwiający dostęp do nich przez okres odpowiedni do celów sporządzenia tych informacji i  pozwalający  
na odtworzenie przechowywanych informacji w  niezmienionej postaci;  
31) umowa ramowa – umowę o  usługę płatniczą regulującą wykonywanie indywidualnych transakcji płatniczych, która 
może zawierać postanowienia w  zakresie prowadzenia rachunku płatniczego;  
31a) unijna instytucja pieniądza elektronicznego – osobę prawną, której właściwe organy nadzorcze wydały zezwolenie 
na wydawanie pieniądza elektronicznego;  
32) unijna instytucja płatnicza – osobę prawną, której właściwe organy nadzorcze wydały zezwolenie na świadczenie 
usług płatniczych;  
33) unikatowy identyfikator – kombinację liter, liczb lub symboli  określoną przez dostawcę dla użytkownika, która jest 
dostarczana przez jednego użytkownika w  celu jednoznacznego zidentyfikowania drugiego biorącego udział w  danej 
transakcji płatniczej użytkownika lub jego rachunku płatniczego;  
33a) usługi powiązane z ra chunkiem płatniczym – usługi świadczone w ramach otwarcia, prowadzenia  i zamknięcia 
rachunku płatniczego, w tym usługi płatnicze, które wiążą się z korzystaniem z rachunku płatniczego, transakcje, o  któ-
rych mowa w art. 6 pkt 7, kredyt w rachunku płatniczy m oraz przekroczenie  salda na rachunku;  
33b) uwierzytelnianie – procedurę umożliwiającą dostawcy usług płatniczych weryfikację tożsamości użytkownika lub 
ważności stosowania konkretnego instrumentu płatniczego, łącznie ze stosowaniem indywidualnych danych uwie-
rzytelniających;  
34) użytkownik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa 
przyznaje zdolność prawną, korzystającą z  usług płatniczych w  charakterze płatnika lub odbiorcy;  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 1907  
 
 35) właściwe organy nadzo rcze – władze innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich uprawnione na mocy 
obowiązujących w  tych państwach przepisów do wydawania zezwolenia na wykonywanie usług płatniczych przez 
unijne instytucje płatnicze lub na wydawanie pieniądza elektroni cznego przez unijne instytucje pieniądza elektr o-
nicznego;  
35a) wydawca instrumentu płatniczego – podmiot świadczący usługę płatniczą, o której mowa w art. 3 ust. 1  pkt 4, w  tym 
wydawcę w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia (UE) 2015/751;  
35b) zagraniczna instytucja pieniądza elektronicznego – podmiot z  siedzibą w  państwie niebędącym państwem członko w-
skim, inny niż bank zagraniczny, uprawniony zgodnie z  prawem państwa siedziby do wydawania pieniądza elektr o-
nicznego;  
35c) wydawca karty płatniczej  – dostawcę wydającego kartę płatniczą do dyspozycji płatnika;  
36) zlecenie płatnicze – oświadczenie płatnika lub odbiorcy skierowane do jego dostawcy zawierające polecenie wyk o-
nania transakcji płatniczej;  
37) znaczny pakiet akcji lub udziałów – akcje lub udziały w  ilości:  
a) oznaczającej posiadanie przez jednostkę bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 10% kapitału innej jednostki,  
b) uprawniającej jednostkę do wykonywania praw z  co najmniej 10% głosów w  organie stanowiącym innej jednostki  
lub 
c) dającej i nne prawa do kapitału jednostki w  sposób umożliwiający wywieranie wpływu na kierowanie jej polityką  
finansową i  operacyjną.  
Art. 3. 1. Przez usługi płatnicze rozumie się działalność polegającą na:  
1) przyjmowaniu wpłat gotówki i  dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania ni e-
zbędne do prowadzenia rachunku;  
2) wykonywaniu transakcji płatniczych, w  tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u  dostawcy uży t-
kownika lub u  innego dostawcy:  
a) przez wykonywanie usług pole cenia zapłaty, w  tym jednorazowych poleceń zapłaty,  
b) przy użyciu karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,  
c) przez wykonywanie usług polecenia przelewu, w  tym stałych zleceń;  
3) wykonywaniu transakcji płatniczych wymienionych w  pkt 2, w  ciężar środków pieniężnych udostępnionych uży t-
kownikowi z  tytułu kredytu, a  w przypadku instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego – kredytu, 
o którym  mowa w  art. 74 ust. 3 lub art.  132j ust. 3; 
4) wydawaniu instrumentów płatniczych;  
5) umożliwianiu akceptowania instrumentów płatniczych oraz wykonywania transakcji płatniczych, zainicjowanych instru -
mentem  płatniczym płatnika przez akceptanta lub za jego pośrednictwem, polegających w  szczególności na obsłudze 
autoryzacji, przesyłaniu do wy dawcy instrumentu płatniczego lub systemów płatności zleceń płatniczych płatnika lub 
akceptanta, mających na celu przekazanie akceptantowi należnych mu środków, z  wyłączeniem czynności polegaj ą-
cych na rozliczaniu i  rozrachunku tych transakcji w  ramach syst emu płatności w  rozumieniu ustawy o  ostateczności 
rozrachunku (acquiring);  
6) świadczeniu usługi przekazu pieniężnego;  
7) świadczeniu usługi inicjowania transakcji płatniczej;  
8) świadczeniu usługi dostępu do informacji o  rachunku.  
2. Polecenie zapłaty ozn acza usługę płatniczą polegającą na obciążeniu określoną kwotą rachunku płatniczego pła t-
nika na skutek transakcji płatniczej zainicjowanej przez odbiorcę, dokonywanej na podstawie zgody, której płatnik udzi e-
lił odbiorcy, dostawcy odbiorcy lub dostawcy płat nika.  
2a. Do transakcji polecenia zapłaty z  tytułu zapłat y faktury między wierzycielem i dłużnikiem będącymi przedsi ę-
biorcami stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3a ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 1896,  z póź n. zm.3)), zwanej dalej „ustawą – Prawo bankowe”.  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 2320 i 2419  oraz z 2021 r. poz. 432 , 680, 
815, 1177, 1598, 1626 i 1666.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 1907  
 
 3. Usługa przekazu pieniężnego oznacza usługę płatniczą świadczoną bez pośrednictwa rachunku płatniczego pr o-
wadzonego dla płatnika, polegającą na transferze do odbiorcy lub do innego dostawcy przyjmującego środki pieniężne dla 
odbiorcy środków pieniężnych otrzymanych od płatnika lub polegającą na przyjęciu środków pieniężnych dla odbiorcy i  ich 
udostępnieniu odbiorcy.  
4. Polecenie przelewu oznacza usługę płatniczą polegającą na uznaniu rachunku płatniczego odbiorcy,  w przypadku 
gdy transakcja płatnicza z rachunku płatniczego płatnika jest dokonywana przez dostawcę usług płatniczych prowadzącego  
rachunek płatniczy płatnika na podstawie dyspozycji udzielonej przez płatnika.  
5. Usługa inicjowania transakcji pła tniczej oznacza usługę polegającą na zainicjowaniu zlecenia płatniczego przez 
dostawcę świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej na wniosek użytkownika z  rachunku płatniczego uży t-
kownika prowadzonego przez innego dostawcę.  
6. Usługa dostępu do informacji o  rachunku oznacza usługę on -line polegającą na dostarczaniu skonsolidowanych 
informacji dotyczących:  
1) rachunku płatniczego użytkownika  prowadzonego u  innego dostawcy  albo 
2) rachunków płatniczych użytkownika prowadzonych u  innego dostawcy albo u  więcej niż jednego dostawcy.  
Art. 4. 1. Działalność w  zakresie świadczenia usług płatniczych może być wykonywana wyłącznie przez dostawców 
usług płatniczych, zwanych dalej „dostawcami ”. 
2. Dostawcą może być wyłącznie:  
1) bank krajowy w  rozumieniu ar t. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe;  
2) oddział banku zagranicznego w  rozumieniu  art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy  – Prawo bankowe;  
3) instytucja kredytowa w  rozumieniu  art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy  – Prawo bankowe i  odpowiednio oddział instytucji 
kredytowej  w rozumieniu  art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy  – Prawo bankowe;  
4) instytucja pieniądza elektronicznego i  oddział instytucji pieniądza elektronicznego – w przypadku gdy oddział zna j-
duje się w  państwie członkowskim, a  siedziba takiej instytucji pieniądza elektro nicznego znajduje się poza państwem 
człon kowskim, o  ile usługi płatnicze świadczone przez oddział są związane z  wydawaniem pieniądza elektronicznego;  
5) oddział podmiotu świadczącego w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, zgodnie z  prawe m tego 
państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z  prawem tego państwa do świadczenia usług płatn i-
czych oraz Poczta Polska Spółka Akcyjna w  zakresie, w  jakim odrębne przepisy upoważniają ją do świadczenia 
usług płatniczych;  
6) instytucja płatnicza;  
7) Europejski Bank Centralny, zwany dalej „EBC”, Narodowy Bank Polski, zwany dalej „NBP”, oraz bank centralny 
państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska – w przypadku gdy nie działają w  charakterze władz 
monetarnych lub organów admi nistracji publicznej;  
8) organ administracji publicznej;  
9) spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo -Kredytowa  w rozu-
mieniu ustawy z  dnia 5  listopada 2009  r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych (Dz.  U. z  2020 r. 
poz. 1643 i  1639  oraz z 2021 r. poz. 432  i 815 ), zwanej dalej „ustawą o  spółdzielczych kasach oszczędnościowo -
-kredytowych ” – w zakresie, w  jakim odrębne przepisy uprawniają je do świadczenia usług płatniczych, zwane dalej 
„kasą o szczędnoś ciowo -kredytową ”; 
10) biuro usług płatniczych ; 
11) mała instytucja płatnicza;  
12) dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu  do informacji o  rachunku.  
2a. Działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego i  jego wykupu może być wykonywana wyłącznie 
przez wydawców pieniądza elektronicznego.  
2b. Wydawcą pieniądza elektronicznego może być wyłącznie podmiot, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1–4 i 6–8, oraz:  
1) oddział zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego;  
2) oddział podmiotu świadczącego w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, zgodnie z  prawem tego 
państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z  prawem tego państwa do wydawania pieniądza elektr o-
nicznego  oraz Poczta Polska Spółka Akcyjna w  zakresie, w jakim przepis  art. 13 ust. 1 pkt 2a ustawy z  dnia 5  wrześ -
nia 2008  r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej „Poczta Polska ” (Dz. U. z 2020 r. 
poz. 2064 ) uprawnia ją do wydawania pieniądza elektronicznego;  
3) kasa oszczędn ościowo -kredytowa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 1907  
 
 3. Krajowe instytucje płatnicze, małe instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, krajowe instytucje pieniądza ele k-
tronicznego oraz ich oddziały i  agenci tych podmiotów wykonujący działalność agencyjną w  zakresie świadczenia usług 
płatniczych, oddziały krajowych instytucji płatniczych, jeżeli świadczą one usługi płatnicze w  państwie członkowskim  
innym niż ich macierzyste państwo członkowskie, dostawcy świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachun ku, 
ich oddziały oraz agenci wykonujący działalność agencyjną w  zakresie świadczenia usług płatniczych, jeżeli świadczą 
usługi płatnicze w  państwie członkowskim innym niż ich macierzyste państwo członkowskie, oddziały zagranicznych 
instytucji pieniądza elektronicznego, kasy osz czędnościowo -kredytowe oraz ich oddziały, podmioty wykonujące działa l-
ność okreś loną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, do których ma zastosowanie art.  6c ust.  1, oraz podmioty prowadzące działalność 
okreś loną w art. 6 pkt 12, do których ma zastosowanie art.  6d ust.  1, podlegają wpisowi do rejestru dostawców i wyda w-
ców pieniądza elektronicznego, zwanego dalej „rejestrem”.  
4. Określenie „usługi płatnicze ” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej, w  tym jako element nazwy 
(firmy), lub w  reklamie może być używane wyłącznie przez dostawców usług płatniczych.  
5. Wyłącznie uprawnionymi do używania w  nazwie (firmie) określenia:  
1) „instytucja płatnicza ” – są instytucje płatnicze;  
2) „biuro usług płatniczych ” – są biura usług płatniczych ; 
3) „mała instytucja  płatnicza” – są małe instytucje płatnicze.  
6. Określenie „wydawanie pieniądza elektronicznego ” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej, w  tym 
jako element nazwy (firmy), lub w  reklamie może być używane wyłącznie przez wydawców pieniądza elekt ronicznego.  
7. Wyłącznie uprawnionymi do używania w  nazwie (firmie) określenia „instytucja pieniądza elektronicznego ” są inst y-
tucje  pieniądza elektronicznego i  oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego.  
8. Dostawca, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1–3, zapewnia instytucjom płatniczym, instytucjom pieniądza elektronic z-
nego, małym instytucjom płatniczym oraz biurom usług płatniczych, na ich żądanie, dostęp do świadczonych przez siebie 
usług w  zakresie prowadzenia rachunków płatniczych na obiektyw nych, niedyskryminujących i  proporcjonalnych zasadach . 
Dostęp ten umożliwia świadczenie usług płatniczych przez te podmioty bez przeszkód i  w sposób  efektywny. Dostawca, 
o którym mowa w  ust. 2 pkt 1–3, zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „K NF”, o  odmowie dostępu 
tym podmiotom do świadczonych przez siebie usług w  terminie 7  dni od dnia odmowy dostępu z  podaniem przyczyn 
takiej odmowy.  
Art. 4a. 1. Dostawcy prowadzący rachunki płatnicze umożliwiające świadczenie usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 
pkt 2 lit. a lub c, nadają tym rachunkom unikatowy identyfikator.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do rachunków bankowych służących do wykonywania transakcji płatniczych  pro-
wadzonych dla użytkownika przez bank krajowy, oddział banku zagra nicznego, oddział instytucji kredytowej oraz  NBP.  
3. NBP nadaje numery rozliczeniowe dostawcom prowadzącym rachunki płatnicze i uczestniczącym w systemach  
płatności, z wyłączeniem dostawców, którym numery rozliczeniowe nadaje się na podstawie ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r.  
o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 2027  oraz z 2021 r. poz. 1598 ) oraz ustawy – Prawo bankowe, oraz 
prowadzi wykaz tych numerów.  
4. Identyfikator dostawcy oraz numer rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 3, nadaje się na wn iosek dostawcy  za-
wierający w szczególności jego dane teleadresowe oraz dane odnoszące się do prowadzonej działalności.  
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa NBP, określi, w drodze  rozpo-
rządzenia:  
1) sposób nad awania unikatowych identyfikatorów rachunkom płatniczym prowadzonym przez dostawców,  
2) sposób nadawania numerów rozliczeniowych dostawcom prowadzącym rachunki płatnicze i uczestniczącym  w sy s-
temach płatności,  
3) szczegółowy zakres oraz sposób przekazywania przez dostawców informacji do NBP w celu nadania numerów  roz-
liczeniowych,  
4) sposób nadawania dostawcom identyfikatora dostawcy,  
5) szczegółowy zakres oraz sposób przekazywania przez dostawców informacji do NBP w celu nadania identyfikatora  
dostawcy,  
6) wzór wniosków, o których mowa w ust. 4  
– mając na względzie zapewnienie jednolitego sposobu numeracji rachunków płatniczych oraz identyfikacji dostawców  
zgodnej z obowiązującymi standardami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 1907  
 
 Art. 5. 1. Przepisy ustawy stosuje się do usług płatniczych świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
lub w  obrocie z  innymi państwami członkowskimi.  
2. Przepisy działu II, działu IIa, działu III, z  wyłączeniem przepisów rozdziału 7, oraz działu IX stosuje się do tran s-
akcji płatniczych wykony wanych w  euro, w  walucie polskiej lub w  walucie państwa członkowskiego innego niż Rzecz -
pospolita Polska w  przypadku gdy zarówno dostawca płatnika, jak i  dostawca odbiorcy lub jedyny dostawca w  danej 
transakcji płatniczej znajdują się na terytorium Rzeczyp ospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego.  
3. Przepisy działu II, z  wyłączeniem art.  23 ust. 1 pkt 2, art.  27 pkt 2 lit. e i art. 30 pkt 1, działu IIa oraz działu III, z  wy-
łączeniem art.  52–58 i rozdziału 7, stosuje się do transakcji płatniczyc h wykonywanych w walucie, która nie jest walutą 
państwa członkowskiego, w  przypadku gdy zarówno dostawca płatnika, jak i  dostawca odbiorcy lub jedyny dostawca 
w danej transakcji płatniczej znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego pań stwa członkowskiego, 
w odniesieniu do tych części danej transakcji, które są realizowane w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie  człon -
kowskim.  
3a. Przepisy działu II, z  wyłączeniem art.  23 ust. 1 pkt 2, art.  27 pkt 2 lit. e i pkt 5 lit. f oraz art.  30 pkt 1, działu IIa, dzi a-
łu III, z wyłączeniem art.  37a ust.  1 i 3, art.  38a ust.  3, art.  47, art.  48, art.  52, art.  54 i rozdziału 7, oraz działu IX, z  wy-
łączeniem art.  144, art.  145, art.  146 i  art. 148, stosuje się do transakcji płatniczych wykonywan ych w  każdej walucie, 
w przypadku gdy tylko jeden z  dostawców znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa 
członkowskiego, a  drugi dostawca znajduje się na terytorium innego państwa, w  odniesieniu do tych części danej transa k-
cji płatniczej, które są realizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego.  
3b. Przepisy działu III rozdziału 7  stosuje się wyłącznie do usług płatniczych wykonywanych w  walucie polskiej.  
4. Przepisy ustawy stosuje się do wy dawania pieniądza elektronicznego w  każdej walucie.  
5. (uchylony)  
Art. 6. Przepisów ustawy, z zastrzeżeniem art. 6a –6d, nie stosuje się do:  
1) transakcji płatniczych dokonywanych wyłącznie w  gotówce bezpośrednio między płatnikiem a  odbiorcą;  
2) transakcji płatniczych między płatnikiem a  odbiorcą, dokonywanych za  pośrednictwem umocowanej osoby wykon u-
jącej czynności zmierzające do zawarcia przez płatnika i  odbiorcę oznaczonej umowy lub zawierającej taką umowę, 
w imieniu lub na rzecz wyłącznie płatnika albo wy łącznie odbiorcy;  
3) transportu banknotów i  monet, w  szczególności ich odbierania, przetwarzania oraz dostarczania;  
4) transakcji płatniczych w  ramach wykonywanego niezawodowo gromadzenia i  dostarczania gotówki w  toku działal ności  
niezarobkowej, w  szczególności zbierania i  wydatkowania środków pieniężnych w  ramach zbiórek publicznych;  
5) usług, w  ramach których odbiorca, na żądanie płatnika zgłoszone przed wykonaniem transakcji płatniczej mającej na 
celu dokonanie zapłaty za zakupione towary lub usługi, w  ramach tej transakcji płatniczej wypłaca płatnikowi 
gotówkę (usług „cash back ”); 
6) wymiany walutowej z  gotówki na gotówkę bez pośrednictwa rachunku płatniczego;  
7) transakcji płatniczych opartych na jed nym z  następujących dokumentów w  postaci papierowej, wystawionych na 
dostawcę w  celu postawienia środków pieniężnych do dyspozycji odbiorcy:  
a) czeku zgodnego z  Konwencją w  sprawie jednolitej ustawy o  czekach ( Dz. U. z 1937  r. poz. 181),  
b) czeku podobnego  do czeku, o  którym mowa w  lit. a, który podlega przepisom państw członkowskich niebędących  
stroną konwencji, o  której mowa w  lit. a, 
c) weksla trasowanego zgodnego z  Konwencją w  sprawie jednolitej ustawy o  wekslach trasowanych i  własnych 
(Dz. U. z 1937  r. poz. 175),  
d) weksla trasowanego podobnego do weksla, o  którym mowa w  lit. c, który podlega przepisom państw członko w-
skich niebędących stroną konwencji, o  której mowa w  lit. c, 
e) znaku legitymacyjnego, w  tym voucherów,  
f) czeku podróżnego,  
g) przekazu po cztowego w  rozumieniu aktów Światowego Związku Pocztowego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 1907  
 
 8) transakcji płatniczych dokonywanych w  ramach systemu płatności lub w  ramach systemu rozrachunku papierów 
wartościowych, o  którym mowa w  art. 1 pkt 2 ustawy  o ostateczności rozrachunku;  
9) transakcji płatniczych dokonywanych w  związku z  obsługą instrumentów finansowych i  wynikających z  nich praw, 
w tym dywidend, innych dochodów, oraz transakcji dokonywanych w  związku ze sprzedażą lub umorzeniem papi e-
rów wartościowych, w  szczególności dokonyw anych przez podmioty wymienione w  pkt 8 lub podmioty podlegające 
nadzorowi sprawowanemu na podstawie ustawy z  dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym ( Dz. U. 
z 2020 r. poz. 2059  oraz z 2021 r. poz. 680 , 815 i 1598 ), zwanej dalej „ustawą o  nadzorze nad rynkiem finansowym ”; 
10) usług świadczonych przez dostawców usług technicznych, wspierających świadczenie usług płatniczych, jeżeli nie 
wcho dzą oni w  posiadanie środków pieniężnych będących przedmiotem transakcji płatniczej, w  szczególności us ług 
przetwarzania i  przechowywania danych, usług powierniczych i  ochrony prywatności, usług przekazywania między 
płatnikiem a  odbiorcą informacji o  transakcji płatniczej, uwierzytelniania danych i  podmiotów, dostarczania techn o-
logii informatycznych (IT) i  sieci komunikacyjnych, dostarczania i  utrzymania terminali i  urządzeń wykorzystywanych  
do świadczenia usług płatniczych, z  wyjątkiem usług inicjowania transakcji płatniczej i  usług dostępu do informacji 
o rachunku;  
11) usług opartych na instrumentach płat niczych, które można wykorzystywać jedynie w  ograniczony sposób i  które  speł-
niają co najmniej jeden z  poniższych warunków:  
a) pozwalają posiadaczowi nabywać towary lub usługi wyłącznie w  placówkach wydawców tych instrumentów lub 
w ramach ograniczonej siec i podmiotów związanych umową handlową bezpośrednio z  zawodowym wydawcą 
tych instrumentów,  
b) służą wyłącznie do nabywania bardzo ograniczonego zakresu towarów lub usług,  
c) mogą być używane wyłącznie w  jednym państwie członkowskim, jeżeli instrumenty takie  są dostarczane na 
wnio sek przedsiębiorcy lub jednostki sektora finansów publicznych, są regulowane ze względu na określone cele  
społeczne lub podatkowe przez krajowy lub samorządowy organ administracji publicznej i  służą do nabycia 
określonych towarów lub usług od dostawców związanych z  wydawcą umową handlową;  
12) transakcji płatniczych przeprowadzanych przez przedsiębiorcę teleko munikacyjnego, dokonywanych obok usług 
telekomunikacyjnych na rzecz użytkownika końcowego, doliczanych do należności za usługi tele komunikacyjne:  
a) w celu nabycia treści cyfrowych lub usług głosowych, niezależnie od urządzenia stosowanego do nabycia lub  
wykorzystania treści cyfrowych lub  
b) dokonywanych za pomocą urządzenia elektronicznego lub z  jego użyciem, jeżeli transakcja płatnicza jest prz e-
prowadzana w  ramach zbiórek publicznych lub w  celu zakupu biletów, w  szczególności komunikacyjnych, pa r-
kingowy ch oraz biletów wstępu na imprezy artystyczne, rozrywkowe lub sportowe  
– jeżeli wartość pojedynczej transakcji płatniczej, o  której mowa w  lit. a lub b, nie przekracza równowartości 
w walucie polskiej 50  euro oraz łączna wartość transakcji płatniczych dotyczących jednego użytkownika końcowego,  
także w  przypadku gdy należności za usługi telekomunikacyjne są opłacane z  góry, nie przekracza równowartości 
w walucie polskiej 300  euro miesięcznie, przy czym kwoty wyrażone w  euro oblicza się przy zastosowaniu kursu 
średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w  dniu 31  października poprzedniego roku;  
13) transakcji płatniczych przeprowadzanych między dostawcami, ich agentami lub oddziałami na ich własny rachunek;  
14) transakcji płatniczych  i usług dodatkowyc h, o których mowa w  art. 74 ust. 1 pkt 1, ściśle powiązanych ze świadcz e-
niem usług płatniczych,  przeprowadzanych między jednostką dominującą a  jednostką zależną lub między jednos t-
kami zależnymi od tej samej jednostki dominującej, z  udziałem dostawcy należą cego do tej samej grupy;  
15) usług wypłat gotówki przy użyciu bankomatów, świadczonych przez podmioty działające na rzecz co najmniej jednego  
wydawcy instrumentów płatniczych i  niebędące stroną umowy ramowej z  osobą wypłacającą gotówkę z  rachunku 
płatnicze go przy użyciu bankomatu, jeżeli podmioty te nie świadczą innych usług płatniczych;  
16) usług wykonywanych wyłącznie z  wykorzystaniem papierowych książeczek oszczędnościowych, w  przypadku gdy 
wszelkie transakcje są rejestrowane wyłącznie w  tych książeczkac h. 
Art. 6a. Do transakcji, o których mowa w art. 6 pkt 7, stosuje się przepisy art. 14f –14h, art. 20a, art. 20b oraz 
art. 32b–32d. 
Art. 6b. W przypadku transakcji, o  których mowa w  art. 6 pkt 15, podmiot świadczący usługę wypłaty gotówki przy 
użyciu bankom atu udostępnia osobie wypłacającej gotówkę informacje o  opłatach za wypłatę gotówki, o  których mowa 
w art. 20c i  art. 23–25, przed dokonaniem wypłaty gotówki oraz po dokonaniu wypłaty gotówki. Na wniosek użytkownika 
informacje te przekazuje się w  postaci p apierowej lub na innym trwałym nośniku informacji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 1907  
 
 Art. 6c. 1. W  przypadku gdy całkowita wartość transakcji płatniczych dokonanych podczas ostatnich 12  miesięcy 
przekracza 1  000 000 euro, podmiot wykonujący działalność określoną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b przekazuje KNF w  ter-
minie 14  dni od końca miesiąca, w  którym nastąpiło przekroczenie tej kwoty, powiadomienie zawierające opis oferowanych  
usług, ze wskazaniem, na podstawie którego wyłączenia określonego w  art. 6 pkt 11 lit. a i b uznaje się, że dany rodzaj 
działalności jest wykonywany. Równowartość w  walucie polskiej kwoty, o  której mowa w  zdaniu pierwszym, ustala się 
przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego na ostatni roboczy dzień miesiąca, w  którym 
nastąpiło przekrocz enie tej kwoty.  
2. Powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera także dane, o  których mowa w  art. 136e pkt  2 lit. a–c. 
3. W przypadku braku możliwości weryfikacji przekroczenia, o  którym mowa w  ust. 1, KNF, na podstawie powi a-
domienia, o  którym mowa w  ust. 1, wzywa podmiot do jego uzupełnienia.  
4. W przypadku przekroczenia, o  którym mowa w  ust. 1, KNF dokonuje, w  terminie 30  dni od dnia złożenia powi a-
domienia , o którym mowa w  ust. 1, lub otrzymania uzupełnienia, o  którym mowa w  ust. 3, wpisu tego podmiotu do rejestru. 
Jeżeli działalność podmiotu nie spełnia warunków, o  których mowa w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, KNF wydaje decyzję o odmo-
wie wpisu podmiotu do rejestru.  
5. W przypadku wydania decyzji o  odmowie wpisu podmiotu do rejestru podmiot ten jest obowią zany dostosować 
rozmiar prowadzonej działalności w  zakresie usług płatniczych do wymogu, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 3  mie-
sięcy od dnia doręczenia tej decyzji albo złożyć w  tym terminie wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 
ust. 1, albo wniosek, o  którym mowa w  art. 117j.  
6. Do czasu rozpatrzenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 5, podmiot może kontynuować działalność na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej bez wymogu uzyskania zezwolenia albo wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 117g ust. 1. 
7. W przypadku odmowy wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, oraz odmowy dokonania wpisu do 
rejestru, o  którym mowa w  art. 117g ust.  1, albo umorzenia postępowania termin, o  którym mowa w  ust. 5, biegnie od 
dnia, w  którym decyzja sta ła się ostateczna.  
8. Podmiot wykonujący działalność określoną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, wpisany do rejestru zgodnie z  ust. 4, zawi a-
damia KNF o  zamiarze zakończenia działalności gospodarczej lub działalności określonej w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, 
wskazując termin zakończenia działalności.  
Art. 6d. 1. Podmiot prowadzący działalność określoną w  art. 6 pkt 12 przekazuje KNF, w  terminie do dnia 31  marca 
roku następującego po zakończeniu roku obrotowego, powiadomienie zawierające opis oferowanych usług ora z dotyczącą 
tego roku obrotowego opinię z  audytu finansowego poświadczającą, że działalność jest zgodna z  limitami okreś lonymi 
w art. 6 pkt 12. 
2. Powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera także dane, o  których mowa w  art. 136f pkt  2 lit. a–c. 
3. W przypadku braku możliwości stwierdzenia, że działalność podmiotu jest zgodna z limitami określonymi w  art. 6 
pkt 12, KNF na podstawie powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, wzywa podmiot do jego uzupełnienia.  
4. W przypadku gdy zgłoszona działalność jest zg odna z  limitami określonymi w  art. 6 pkt 12, KNF, w  terminie 30  dni 
od dnia złożenia powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, lub otrzymania uzupełnienia, o  którym mowa w  ust. 3, dokon u-
je wpisu do rejestru. Jeżeli działalność podmiotu nie spełnia wymogów dot yczących limitów określonych w  art. 6 pkt 12, 
KNF wydaje decyzję o  odmowie wpisu podmiotu do rejestru.  
5. W przypadku wydania decyzji o  odmowie wpisu do rejestru podmiot jest obowiązany, w  terminie 3  miesięcy od 
dnia doręczenia tej decyzji, dostosować prow adzoną działalność do warunków, o  których mowa w  art. 6 pkt 12, albo zło-
żyć w  tym terminie wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, albo wniosek, o  którym mowa w  art. 117j.  
6. Do czasu rozpatrzenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 5, podm iot może kontynuować działalność na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej bez wymogu uzyskania zezwolenia albo wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 117g  ust. 1. 
7. W przypadku odmowy wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, oraz odmowy dokonan ia wpisu do 
rejestru, o  którym mowa w  art. 117g ust.  1, albo umorzenia postępowania, termin, o  którym mowa w  ust. 1, biegnie od dnia , 
w którym decyzja stała się ostateczna.  
8. Podmiot wykonujący działalność określoną w  art. 6 pkt 12, wpisany do rejestru zgodnie z  ust. 4, zawiadamia KNF 
o zamiarze zakończenia działalności gospodarczej lub działalności określonej w  art. 6 pkt 12, wskazując termin zakończ e-
nia działalności.  
Art. 6e. KNF informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, zwany dalej „EUNB”, o usługach będących prze d-
miotem powiadomień zgodnie z  art. 6c ust.  1 i art. 6d ust.  1, ze wskazaniem wyłączenia, na podstawie którego jest prow a-
dzona działalność danego rodzaju.  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 1907  
 
 Art. 7. 1. Środki pieniężne otrzymywane przez instytucje płatnicze , małe insty tucje płatnicze , biura usług płatniczych, 
instytucje pieniądza elektronicznego oraz oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego w  związku ze świa d-
czeniem usług płatniczych  oraz w  zamian za wydawany pieniądz elektroniczny nie stanowią depozy tu ani innych środków 
pieniężnych podlegających zwrotowi w  rozumieniu  art. 726 ustawy  z dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny ( Dz. U. 
z 2020 r. poz. 1740 i 2320  oraz z 2021 r. poz. 1509 ). 
2. Instytucje płatnicze, małe instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, instytucje pieniądza elektronicznego oraz 
oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego nie mogą prowadzić działalności polegającej na przyjmow a-
niu środków pod tytułem zwrotnym w  celu obciążenia ich ryzykiem innym niż ryzyko wyni kające z  wykonywania usług 
płatniczych.  
3. Środki pieniężne złożone na rachunku płatniczym w  instytucji płatniczej lub w  instytucji pieniądza elektronicznego  
nie mogą być oprocentowane ani nie mogą przynosić żadnych innych pożytków użytkownikowi.  
4. Środki  pieniężne otrzymywane w  zamian za wydawany pieniądz elektroniczny nie mogą być oprocentowane ani 
nie mogą przynosić posiadaczowi pieniądza elektronicznego żadnych innych pożytków uzależnionych od okresu posiad a-
nia pieniądza elektronicznego.  
Art. 8. 1. Pos tanowienia umów o  usługi płatnicze oraz umów o  wydanie pieniądza elektronicznego nie mogą być mniej  
korzystne dla użytkowników i  posiadaczy pieniądza elektronicznego niż przepisy ustawy, chyba że ustawa stanowi inaczej.  
2. Postanowienia umów o  usługi płatn icze oraz umów o  wydanie pieniądza elektronicznego mniej korzystne dla 
użytkowników i  posiadaczy pieniądza elektronicznego niż przepisy ustawy są nieważne; zamiast nich stosuje się odp o-
wiednie przepisy ustawy.  
Art. 9. 1. Zasady dostępu do systemów płatnośc i dla dostawców powinny być ustalane według obiektywnych, równych  
i proporcjonalnych kryteriów, a  ograniczenia w  dostępie do tych systemów nie mogą być większe niż jest to konieczne dla 
ochrony przed określonymi rodzajami ryzyka, takimi jak ryzyko rozrachunkowe, ryzyko operacyjne i  ryzyko biznesowe, 
oraz dla ochrony finansowej i  operacyjnej stabilności systemu płatności.  
2. Systemy płatności nie mogą wprowadzać:  
1) ograniczeń dotyczących skutecznego udziału w  innych systemach płatności;  
2) zasad, kt óre wprowadzałyby odmienny sposób traktowania między:  
a) dostawcami wymienionymi w  art. 4 ust. 2 pkt 1–8 lub 
b) dostawcami wpisanymi do rejestru, nieposiadającymi zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust.  1 lub art.  132a ust.  1; 
3) ograniczeń ze względu na rodzaj podmiotu lub formę prawną prowadzonej działalności.  
3. Przepisów  ust. 1 i 2 nie stosuje się do:  
1) systemów płatności w  rozumieniu art.  1 pkt  1 ustawy o  ostateczności rozrachunku, o  których mowa w  art. 15 tej ustawy,  
2) systemów płatności obejmujących wyłącznie dostawców należących do grupy.  
3) (uchylony)  
4. (uchylony)  
4a. W przypadku gdy w  systemie płatności, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o  ostateczności rozrachunku, 
uczestnik zezwala dostawcy posiadającemu zezwolenie lub wpisa nemu do rejestru, niebędącemu uczestnikiem tego sy s-
temu, na przekazywanie zleceń transferu za pośrednictwem systemu, uczestnik ten, w  razie otrzymania wniosku w  tej 
sprawie, zapewnia taką samą możliwość innym dostawcom posiadającym zezwolenie lub wpisanym do rejestru zgodnie 
z ust. 1 i 2, w sposób obiektywny, proporcjonalny i  niedyskryminujący. W  przypadku odmowy uczestnik przekazuje d o-
stawcy występującemu z  wnioskiem uzasadnienie takiej odmowy.  
5. Zastosowanie się do zasad określonych w  ust. 1 i 2 przez po dmiot zamierzający prowadzić system płatności w  ro-
zumieniu ustawy o  ostateczności rozrachunku lub podmiot prowadzący już taki system, jest oceniane przez Prezesa NBP 
w ramach postępowania w  sprawie uzyskania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o  ostateczności roz -
rachunku.  
Art. 10. Dostawcy, organizacje płatnicze i  podmioty prowadzące systemy płatności przetwarzają dane osobowe w  za-
kresie  niezbędnym do zapobiegania oszustwom związanym z  wykonywanymi usługami płatniczymi, prowadzeniem sch e-
matu płatniczego lub prowadzeniem systemu płatności oraz dochodzenia i  wykrywania tego rodzaju oszustw przez właś -
ciwe organy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 1907  
 
 Art. 10a. Dostawcy, organizacje płatnicze i  podmioty prowadzące systemy płatności będący administratorami danych  
nie są obowiąza ni do wykonywania obowiązków, o  których mowa w  art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych w  związku z  przetwarzaniem da nych  
osobowych i  w sprawie swobodnego przepływu t akich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie  
o ochronie danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. zm.4)), w zakresie, w  jakim jest to niezbędne dla prawidł o-
wej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pie niędzy i  finansowaniu terroryzmu oraz zapobiegania prz e-
stępstwom.  
Art. 11. 1. Do zachowania tajemnicy zawodowej dotyczącej działalności, o  której mowa w  art. 3 ust. 1, w charak-
terze dostawcy, a  także działalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronic znego oraz działalności polegającej na 
świadczeniu usług ściśle powiązanych z  usługami płatniczymi lub wydawaniem pieniądza elektronicznego są obowiązane:  
1) osoby zarządzające oraz inne osoby wchodzące w  skład organów statutowych dostawcy lub wydawcy pieniądza 
elektronicznego;  
2) osoby pozostające z  dostawcą lub wydawcą pieniądza elektronicznego w  stosunku pracy;  
3) osoby lub podmioty pozostające z  dostawcą lub wydawcą pieniądza elektronicznego w  stosunku zlecenia lub innym 
stosunku prawnym o  podobnym charakterze, w  tym agenci dostawcy lub wydawcy pieniądza elektronicznego, inni 
przed siębiorcy dokonujący wykupu pieniądza elektronicznego oraz podmioty wykonujące niektóre czynności oper a-
cyjne na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1 lub art.  132v ust. 1; 
4) osoby lub podmioty pozostające w  stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o  podobnym charakterze 
z podmiotem pozostającym z  dostawcą lub wydawcą pieniądza elektronicznego w  stosunku, o  którym mowa w  pkt 3. 
2. Obowiązek zachowania t ajemnicy zawodowej istnieje również po zakończeniu pełnienia funkcji lub ustaniu st o-
sunków prawnych, o  których mowa w  ust. 1. 
3. Tajemnica zawodowa, w  rozumieniu  ust. 1, obejmuje informacje dotyczące użytkownika lub posiadacza pieniądza 
elektronicznego w  związku ze świadczonymi mu usługami płatniczymi, wydawanym mu pieniądzem elektronicznym lub 
udzielonym mu kredytem zgodnie z  art. 74 ust. 3 lub art.  132j ust. 3, w tym oznaczenie rachunku płatniczego użytkownika 
oraz stan tego rachunku, a  także inne inform acje związane z  transakcjami płatniczymi oraz zawieranymi z  użytkownikiem 
lub posiadaczem pieniądza elektronicznego umowami, jeżeli nieuprawnione ujawnienie takiej informacji mogłoby narazić 
na szkodę prawnie chroniony interes użytkownika lub posiadacza pi eniądza elektronicznego, którego ta informacja dotyczy.  
Art. 12. 1. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie informacji objętej tajemnicą 
zawodową:  
1) organowi sprawującemu nadzór lub kontrolę nad dostawcą lub wydawcą pieniądza elektronicznego w  związku 
z czynnościami podejmowanymi w  zakresie nadzoru lub kontroli;  
2) w wykonaniu uprawnienia albo obowiązku określonego w  odrębnych przepisach;  
3) innym dostawcom, wydawcom pieniądza elektronicznego, użytkownikom lub posiadaczom pieni ądza elektronicznego,  
w ramach świadczenia usług płatniczych lub wydawania pieniądza elektronicznego, zgodnie z  otrzymanym zlec e-
niem płatniczym lub zawartą umową;  
3a) płatnikowi w  wykonaniu obowiązków określonych w  art. 143b oraz art.  143c ust.  6; 
3b) innemu dostawcy w  wykonaniu obowiązków określonych w  art. 143a ust.  1 pkt 2, art.  143b ust.  2 oraz art.  143c ust.  2 i 5; 
4) za wyrażoną w postaci papierowej albo elektronicznej zgodą użytkownika lub posiadacza pieniądza elektronicznego,  
którego ta informac ja dotyczy ; 
5) dostawcom świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej, w  zakresie niezbędnym do świadczenia usługi ini -
cjowania transakcji płatniczej;  
6) dostawcom świadczącym usługę dostępu do informacji o  rachunku, w  zakresie niezbędnym do świad czenia usługi 
dostępu do informacji o  rachunku ; 
7)5) Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w  zakresie niezbędnym do wykonywania przez ten Fundusz z a-
dań związanych z  dokonywaniem wypłat z  Turystycznego Funduszu Zwrotów lub Turystycznego Funduszu Pom o-
cowego, o  których mowa odpowiednio w  art. 15ka i  art. 15kc ustawy z  dnia 2  marca 2020  r. o szczególnych rozwi ą-
zaniach związanych z  zapobieganiem, przeciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz 
wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz . U. poz. 1842 , z późn. zm.6)). 
2. Podmioty wymienione w  ust. 1 pkt 3–6 mogą wykorzystywać uzyskaną informację tylko zgodnie z  celem jej prz e-
kazania.  
                                                           
4) Zmiana wymi enionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2. 
5) Dodany przez art. 5 ustaw y z dnia 17  września 2020  r. o zmianie ustawy o  szczegól nych rozwiązaniach związanych z zapobieg a-
niem, przeciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1639) , która weszła w życie z dniem 1 października 2020 r.  
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020 r. poz. 2112, 2113, 2123, 2157, 2255, 2275, 2320,  
2327, 2338, 2361 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 11 , 159, 180, 694, 981, 1023, 1090, 1162, 1163, 1192, 1510 i 1535.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 1907  
 
 Art. 12a. 1. Wydawcy instrumentów płatniczych mogą wymieniać między sobą informacje o  użytkownikach, z  którymi  
umowa o  wydanie instrumentu płatniczego została rozwiązana z  powodu jej nienależytego wykonania przez użytkownika.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, obejmują wskazanie przyczyny rozwiązania umowy oraz:  
1) w przypadku użytkownika będącego osob ą fizyczną:  
a) imię i  nazwisko,  
b) numer PESEL;  
2) w przypadku użytkownika niebędącego osobą fizyczną:  
a) nazwę (firmę), siedzibę i  adres,  
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP).  
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, może udostępniać wydawcom instrument ów płatniczych i  gromadzić w  tym 
celu instytucja utworzona na podstawie  art. 105 ust. 4 ustawy  – Prawo bankowe.  
4. Agenci rozliczeniowi są obowiązani wymieniać między sobą informacje o  akceptantach, z  którymi umowa o  usługę 
płatniczą określoną w  art. 3 ust. 1 pkt 5 została rozwiązana z  powodu jej nienależytego wykonania przez akceptanta.  
5. Agent rozliczeniowy jest obowiązany udostępnić informacje, o  których mowa w  ust. 4, wydawcy instrumentu płat -
niczego na jego żądanie.  
6. Informacje, o  których mowa w  ust. 4, obejmują wskazanie przyczyny rozwiązania umowy oraz:  
1) w przypadku akceptanta będącego osobą fizyczną – dane, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1; 
2) w przypadku akceptanta niebędącego osobą fizyczną – dane, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2. 
7. Okres prze chowywania informacji, o  których mowa w  ust. 1 i 4, nie może przekraczać 5  lat od dnia rozwiązania 
umowy.  
8. Wydawca instrumentu płatniczego i  agent rozliczeniowy, którzy w  związku z  prowadzoną działalnością dowiedzieli się  
o popełnieniu przestępstwa ściganego z  urzędu, są obowiązani niezwłocznie zawiadomić o  tym organy powołane do ścigania  
tych przestępstw. Do zawiadomienia dołącza się niezbędne informacje lub dokumenty, w  szczególności wskazuje się 
infor macje określone w  ust. 1 i 4. 
Art. 13. Jeżeli odrębne przepisy określają inne zasady ochrony informacji stanowiących tajemnicę zawodową zgodnie  
z art. 11 ust. 3, do ochrony tych informacji stosuje się przepisy odrębne.  
Art. 14. 1. Nadzór nad wykonywaniem działalności w zakresie usług płatniczych, prze noszenia rachunków płatn i-
czych oraz wydawania i wykupu pieniądza elektronicznego zgodnie z ustawą oraz rozporządzeniem (UE) 2015/751, a w za-
kresie  usług płatniczych w euro – również zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr  924/200 9 
z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającym  rozporzą dzenie (WE) 
nr 2560/2001 (Dz. Urz. UE L 266 z 09.10.2009, str. 11, z późn. zm.) oraz rozporządzeniem Parlamentu Euro pejskiego i Rady  
(UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającym wymogi  technic zne i handlowe w odnie sieniu do  poleceń prz e-
lewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 924/2009 (Dz. Urz. UE L 94  z 30.03.2012, str. 22, 
z późn. zm.):  
1) przez podmioty, o  których mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 1–3, 5 i 9 – sprawują organy właściwe do sprawowania nadzoru 
nad tymi podmiotami;  
2) przez podmioty, o  których mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 4, 6 i  10–12, oraz przez oddziały zagranicznych instytucji pieni ą-
dza ele ktronicznego – sprawuje KNF, z  tym że w  przypadku unijnych instytucji płatniczych i  unijnych instytucji pi e-
niądza elektronicznego – wyłącznie w  zakresie określonym ustawą.  
2. Nadzór nad funkcjonowaniem schematów płatniczych sprawuje Prezes NBP.  
3. Czynnośc i podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia  (UE) 
2015/751 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –4, 6 i 9, polegają w szczególności na:  
1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia (UE)  2015/751;  
2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazu określonego w art. 5 rozporządzenia (UE) 2015/751.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 1907  
 
 4. W przypadku gdy dostawcy, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –4, 6 i 9, nie wykonują lub nienależycie wykonują  
obowiązki lub nie przestrzegają za kazów albo ograniczeń, o których mowa w art. 3 –5 i art. 8 –10 rozporządzenia  (UE) 
2015/751, KNF może, w drodze decyzji, nałożyć na tych dostawców karę pieniężną do wysokości  100 000 zł, nie więcej 
jednak niż do wysokości 1% przychodu z tytułu świadczenia us ług płatniczych wykazanego w jego ostatnim zbadanym 
sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania f inansowego – nie wyższą niż 10%  przy-
chodu  wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym.  
5. W przypadku gdy dostawcy, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –4, 6 i 9, nie wykonują lub nienależycie wykonują  
obowiązki i nie przestrzegają zakazów, o których mowa w art. 11 i art. 12 rozporządzenia (UE) 2015/751, KNF może, w  drodze 
decyzji, nałożyć na tych dostawców k arę pieniężną do wysokości 500 000 zł.  
6. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 4 i 5, KNF uwzględnia w szczególności  rodzaj 
i wagę naruszenia przepisów rozporządzenia (UE) 2015/751, wpływ tego naruszenia na prawidłowe funkcjonowa nie rynku  
usług płatniczych, rozmiar prowadzonej działalności oraz sytuację finansową dostawcy,  który dokonał naruszenia.  
7. Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4 lub 5, następuje po przeprowadzeniu rozprawy.  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. W przypadku s twierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania  lub 
nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –4, 6 i 9, obowiązków określonych  w roz-
porządzeniu (UE) 2015/751, KNF może w szczególności:  
1) skierować do dostawcy zalecenia;  
2) wystąpić do dostawcy o udzielenie informacji lub wyjaśnień.  
11. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa odpowiednio w art. 3 –5 i art. 8 –12 rozporządzenia (UE) 
2015/751,  dokonanego przez unijną instytucję płatniczą, art. 107 ust. 1 i 3 –8 stosuje się odpowiednio.  
Art. 14a. 1. Agent rozliczeniowy jest obowiązany przekazywać NBP kwartalne informacje obejmujące:  
1) liczbę akceptantów, na rzecz których świadczy usługę płatnicz ą, o której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5, i liczbę stos o-
wanych przez nich urządzeń akceptujących instrumenty płatnicze;  
2) liczbę i  wartość wykonanych transakcji płatniczych, których dotyczyła usługa płatnicza, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 
pkt 5; 
3) liczbę i wartość wykonanych transakcji płatniczych naruszających przepisy prawa lub reguły uczciwego obrotu oraz 
wysokość spowodowanych nimi strat agenta rozliczeniowego i  akceptantów.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, są przekazywane według stanu na koniec  ostatniego dnia miesiąca kończ ą-
cego kwartał lub za okres kwartału, w  terminie do końca miesiąca następującego po upływie kwartału, którego dotyczą.  
3. NBP przekazuje KNF dane, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, niezwłocznie po ich otrzymaniu.  
Art. 14b. 1. Wyd awca instrumentu płatniczego jest obowiązany przekazywać NBP kwartalne informacje obejmujące:  
1) rodzaj i  liczbę wydanych instrumentów płatniczych;  
2) liczbę i  wartość transakcji płatniczych wykonanych przy użyciu wydanych instrumentów płatniczych;  
3) liczbę udostępnionych bankomatów oraz liczbę i  wartość transakcji płatniczych wykonanych przy ich użyciu;  
4) liczbę i  wartość wykonanych przy użyciu wydanych instrumentów płatniczych transakcji płatniczych naruszających 
przepisy prawa lub reguły uczciwego obrotu oraz wysokość spowodowanych nimi strat.  
2. W informacjach przekazywanych zgodnie z  ust. 1 odrębnie przedstawia się informacje dotyczące instrumentów 
płatniczych, na których jest przechowywany pieniądz elektroniczny wydany przez inny podmiot. Informa cje te obejmują:  
1) rodzaj i  liczbę wydanych instrumentów płatniczych;  
2) liczbę urządzeń akceptujących wydane instrumenty płatnicze oraz liczbę urządzeń umożliwiających zasilenie takich 
instrumentów;  
3) liczbę i  wartość transakcji płatniczych wykonanych p rzy użyciu wydanych instrumentów płatniczych;  
4) liczbę i  wartość transakcji zasilenia wydanych instrumentów płatniczych;  
5) liczbę i  wartość wykonanych przy użyciu wydanych instrumentów płatniczych transakcji płatniczych naruszających 
przepisy prawa lub r eguły uczciwego obrotu oraz wysokość spowodowanych nimi strat.  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 1907  
 
 3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są przekazywane według stanu na koniec ostatniego dnia miesiąca koń-
czącego kwartał lub za okres kwartału, w  terminie do końca miesiąca następującego po upływie kwartału, którego dotyczą.  
4. NBP przekazuje KNF dane, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 5, niezwłocznie po ich otrzymaniu.  
Art. 14c. 1. Wydawca pieniądza elektronicznego jest obowiązany przekazywać NBP kwartalne informacje o  war-
tości wydanego pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu.  
2. Jeżeli wydawca pieniądza elektronicznego wydaje równocześnie instrument płatniczy, na którym jest przechow y-
wany wydawany przez niego pieniądz elektroniczny, informacje, o  których mowa w  ust. 1, obejmują dodatkowo inform a-
cje o  tych instrumentach w  zakresie określonym w  art. 14b ust. 2. 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są przekazywane według stanu na koniec ostatniego dnia miesiąca ko ń-
czącego kwartał lub za okres kwartału, w  terminie do końca miesiąca następującego po upływie kwartału, którego dotyczą.  
4. NBP przekazuje KNF dane, o  których mowa w  art. 14b ust.  2 pkt  5, przekazane zgodnie z  ust. 2 niezwłocznie po ich  
otrzymaniu.  
Art. 14ca.  Informacje, o których mowa w art. 14a –14c, przekazywane są w postaci elektronicznej  z wykorzystaniem 
odpowiednich certyfikatów wydanych przez NBP lub innych form uwierzytelniania stosowanych  przez NBP.  
Art. 14d. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narod owego Banku 
Polskiego, określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji, o  których mowa w  art. 14a–14c, przekaz y-
wanych Narodowemu Bankowi Polskiemu oraz sposób realizacji obowiązku ich przekazywania, kierując się potrzebą 
zapewnienia Narodo wemu Bankowi Polskiemu dostępu do danych niezbędnych do dokonywania okresowych ocen rozliczeń  
pieniężnych.  
Art. 14e. 1. W celu wykonania zadań wynikających z art. 14f –14h, art. 32e oraz z przepisów działu III rozdziałów 7 i 8 
KNF pełni rolę punktu kontakto wego, którego zadanie polega na współpracy z właściwymi organami nadzorczymi  wy-
znaczonymi jako punkty kontaktowe w innych państwach członkowskich, w tym na wymianie informacji  niezbędnych do  
wykonywania tych zadań.  
2. Udzielenie informacji, o których mowa  w ust. 1, powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki.  
3. W przypadku gdy wniosek KNF o  podjęcie współpracy w  celu wykonania zadań wynikających z  art. 14f–14h, 
art. 32e, przepisów działu III rozdziałów 7 i  8 oraz przepisów działów V i  VI, w  szczególności wniosek dotyczący 
wymiany infor macji, został odrzucony przez organ, o  którym mowa w  ust. 1, lub  organ ten nie podjął działań w rozsądnym  
terminie, KNF może przekazać sprawę do EUNB i  zwrócić się do niego o  pomoc zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 
Parlamentu Europej skiego i  Rady (UE) nr  1093/2010 z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie ustanowienia Europejskiego 
Urzędu Nadzoru (Euro pejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr  716/2009/WE oraz uchylenia decyzji 
Komisji 2009/78/WE (Dz.  Urz. UE  L 331 z  15.12.2 010, str.  12, z  późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem 1093/2010”.  
KNF zawiesza po stępowanie do czasu wydania przez EUNB rozstrzyg nięcia zgodnie z  art. 19 ust. 3 rozporządzenia 
1093/2010 i  wydaje decyzję po wydaniu rozstrzygnięcia przez EUNB.  
4. KNF  może odmówić udzielenia informacji niezbędnych do wykonywania zadań wynikających z art. 32e oraz z prze-
pisów działu III rozdziałów 7 i 8, jeżeli udzielenie tych informacji może wpływać negatywnie na sprawowanie  nadzoru 
lub na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.  
5. KNF odmawiając udzielenia informacji, o których mowa w ust. 4, powiadamia właściwy organ wyznaczony  jako 
punkt kontaktowy, który zwrócił się z wnioskiem o udzielenie informacji, i wskazuje szczegółowe uzasadnienie  swojej 
odmowy.  
Art. 14f. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w drodze  roz-
porządzenia:  
1) wykaz usług reprezentatywnych obejmujących co najmniej dziesięć, jednak nie więcej niż dwadzieścia usług  powi ą-
zanych z rachunkiem płatniczym najczęściej wykorzystywanych przez konsumentów na krajowym rynku,  za korz y-
stanie z których przynajmniej jeden dostawca prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej p o-
biera opłatę;  
2) definicje związane z usługami, o których mow a w pkt 1.  
                                                           
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 287 z  29.10.2013, str.  5, Dz. Urz. UE  L 60 z 28.02.2014, 
str. 34, Dz.  Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str.  190, Dz.  Urz. UE  L 225 z  30.07.2014, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 337 z  23.12.2015, str.  35. 
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 1907  
 
 2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw instytucji finansowych  uwzględnia 
w pierwszej kolejności usługi, które są najczęściej wykorzystywane w ramach korzystania z rachunków  płatniczych przez 
konsumentów na krajowym rynku i jednocześnie generują najwyższe koszty dla konsumentów, zarówno  jednostkowe, jak 
i łączne, a w przypadku ich braku – usługi, które spełniają wyłącznie kryterium najczęstszego  wykorzystywania w ramach 
korzystania z rachunków płatniczych prz ez konsumentów na krajowym rynku, a także  uwzględnia pojęcia i definicje 
opracowane przez Komisję Europejską zgodnie z art. 10 –14 rozporządzenia 1093/2010.  
3. KNF, co 4 lata, dokonuje oceny aktualności wykazu usług reprezentatywnych, o którym mowa w ust. 1 , i przek a-
zuje ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych informację o usługach powiązanych  z rachunkiem płatn i-
czym, reprezentatywnych w danym okresie dla krajowego rynku.  
4. KNF przekazuje do Komisji Europejskiej i EUNB:  
1) informację o wynikac h oceny, o której mowa w ust. 3,  
2) wykaz usług reprezentatywnych – w przypadku dokonania zmiany przepisów wydanych na podstawie ust. 1  w tym 
zakresie  
– w terminie 2 miesięcy od dnia dokonania tej oceny albo ogłoszenia zmiany przepisów wydanych na podstawie ust. 1 do ty-
czących  wykazu usług reprezentatywnych.  
Art. 14g. 1. Podmiot prowadzący stronę internetową porównującą opłaty pobierane przez dostawców prowadzących 
rachunki, która:  
1) zawiera informacje dotyczące rachunków płatniczych obejmujących powyżej 50% ofert występujących na rynku usług  
płatniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
2) porównuje opłaty pobierane przez dostawców prowadzących rachunki przynajmniej za świadczenie usług zawartych 
w wykazie usług reprezentatywnych oraz posłu guje się pojęciami i  definicjami zawartymi w  tym wykazie,  
3) (uchylony)  
4) zawiera informację o podmiocie prowadzącym stronę,  
5) określa jednoznaczne i  obiektywne kryteria porównywania,  
6) zawiera informacje sformułowane w sposób prosty i jednoznaczny,  
7) zawiera aktualne informacje, z podaniem daty ostatniej aktualizacji,  
8) wykorzystuje procedurę umożliwiającą zgłaszanie błędów w zamieszczonych informacjach,  
9) jest prowadzona przez podmiot niezależny od dostawców  
– może zamieścić na tej stronie interneto wej oświadczenie, że jest podmiotem porównującym opłaty pobierane przez do-
stawców prowadzących rachunki, a  prowadzona przez niego strona internetowa spełnia wymogi określone w  pkt 1, 2 i  4–9. 
2. Dokonując oceny spełniania wymogu określonego w ust. 1 pkt 1 uwzględnia się dostawców posiadających  przy-
najmniej jedną placówkę na terytorium każdego województwa.  
2a. Podmiot, który zamieścił oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 1, informuje KNF o  prowadzeniu tej strony i  prze-
kazuje opis prowadzonej działalności.  
2b. Na stronie internetowej, o  której mowa w  ust. 1, można dodatkowo umieszczać inne informacje dotyczące usług 
płatniczych umożliwiające konsumentom porównanie ofert dostawców prowadzących rachunki, w  tym informacje o  licz-
bie bankomatów lub placówek znajdu jących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z  których lub w  których kons u-
ment może dokonywać wypłaty gotówki bez opłat.  
3. Podmiotem niezależnym w  rozumieniu ust.  1 pkt 9 jest podmiot, który nie jest jednostką dominującą, zależną ani 
współ zależną wobec jakiegokolwiek dostawcy prowadzącego rachunki płatnicze dla konsumentów na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, ani nie uczestniczy w  jakimkolwiek zakresie w  prowadzeniu działalności polegającej na prowadzeniu 
rachunków płatniczych.  
4. Jeżeli strona  internetowa przestała spełniać którykolwiek z  wymogów okre ślonych w  ust. 1 lub podmiot, o którym 
mowa  w ust. 2a, zrezygnował z  publikacji oświadczenia, o  którym mowa w  ust. 1, podmiot ten niezwłocznie informuje 
o tym KNF.  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 1907  
 
 Art. 14h. 1. KNF zamieszcza na sw ojej stronie internetowej wykaz podmiotów, o  których mowa w  art. 14g ust.  2a, 
prowadzących stronę internetową.  
2. KNF wykreśla z  wykazu podmiotów, o  którym mowa w  ust. 1, podmiot, który poinformował KNF o  niespełnieniu 
któregokolwiek z  wymogów określonych w art. 14g ust.  1, lub o  rezygnacji z  publikacji oświadczenia, o którym mowa 
w art. 14g ust. 1, zgodnie z  art. 14g ust.  4, lub gdy KNF w  inny sposób stwierdzi, że podmiot nie spełnia któregokolwiek 
z wymogów określonych w  art. 14g ust.  1. 
3. KNF może prowa dzić stronę internetową spełniającą wymogi, o  których mowa w  art. 14g ust.  1, niezależnie od liczby  
podmiotów, o  których mowa w  art. 14g ust.  2a, wpisanych do wykazu, o  którym mowa w  ust. 1. 
4. W przypadku gdy żaden podmiot nie prowadzi strony internetowej  spełniającej wy mogi, o  których mowa w  art. 14g 
ust. 1, oraz zawierającej oświadczenie, o  którym mowa w  art. 14g ust.  1, stronę taką prowadzi KNF.  
5. Dostawca prowadzący rachunek ma obowiązek przekazać KNF, na jej żądanie, dane o  opłatach pobieranych z  tytułu 
usług świadczonych w  związku z  prowadzeniem rachunku płatniczego, w  szczególności zawartych w  wykazie usług repr e-
zentatywnych , oraz o  zmianie tych opłat, na potrzeby prowadzenia przez KNF strony internetowej spełniającej wymogi, 
o których mowa w  art. 14g ust.  1. 
6. KNF co 2  lata informuje Komisję Europejską o  liczbie podmiotów prowadzących stronę internetową, o  których 
mowa w  art. 14g ust.  2a. 
Art. 15. 1. Użytkownik lub posiadacz pieniądza elektronicznego może wnieść do organu sprawującego nadzór nad 
dostawcą lub wydawcą pieniądza elektronicznego skargę na działanie tego dostawcy, wydawcy pieniądza elektronicznego 
lub agenta takiego podmiotu, jeżeli działanie to narusza przepisy prawa.  
1a. Użytkownik może wnieść do KNF lub właściwego organu nadzorczego skargę na działanie agenta lub oddziału 
dostawcy, świadczących usługi płatnicze na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako goszczącego państwa członkowskiego . 
2. Uprawnienie,  o którym mowa w  ust. 1 i 1a, przysługuje także osobom fizycznym, osobom prawnym  oraz jednos t-
kom organizacyjnym niebędącym osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, którym odmówiono  świad -
czenia usług płatniczych lub wydania pieniądza elektronicznego, oraz organizacjom konsumenckim.  
3. Organ, o  którym mowa w  ust. 1, udzielając odpowiedzi na skargę dotyczącą sporu o  charakterze cywilnoprawnym,  
informuje skarżącego o  pozasądowych procedurach rozstrzygania sporów, w  tym wskazuje właściwe sądy polubowne.  
4. Jeżeli w  stosunku do danego dostawcy lub wydawcy pieniądza elektr onicznego nie można ustalić organu spraw u-
jącego nadzór, skargę wnosi się bezpośrednio do tego dostawcy lub wydawcy; przepis  ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
5. Do skarg, o  których mowa w  ust. 1–4, nie stosuje się przepisów działu VIII ustawy z  dnia 14  czerw ca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2021 r. poz. 735 i 1491 ). 
Art. 15a. 1. Dostawca wprowadza i  stosuje procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników dotyczących praw 
i obowiązków wynikających z  ustawy.  
2. Dostawca udziela odpowiedzi na reklamację w  terminie 15  dni roboczych od dnia otrzymania reklamacji. Odp o-
wiedzi udziela się w  postaci papierowej lub, po uzgodnieniu z  użytkownikiem, na innym trwałym nośniku informacji.  
3. W szczególnie skomplikowanych przypadkach uniemożli wiających rozpatrzenie reklamacji i  udzielenie odpowiedzi  
w terminie, o  którym mowa w  ust. 2, dostawca:  
1) wyjaśnia przyczynę opóźnienia;  
2) wskazuje okoliczności, które muszą zostać ustalone w  celu rozpatrzenia sprawy;  
3) określa przewidywany termin rozpa trzenia reklamacji i  udzielenia odpowiedzi, nie dłuższy niż 35  dni roboczych od 
dnia otrzymania reklamacji.  
4. Do zachowania terminów, o  których mowa w  ust. 2 i ust. 3 pkt 3, jest wystarczające wysłanie odpowiedzi przed 
ich upływem, a  w przypadku odpowiedz i udzielonych na piśmie – nadanie w  placówce pocztowej operatora wyznaczon e-
go w  rozumieniu art.  3 pkt 13 ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1041 i 2320 ). 
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 1907  
 
 5. Procedury, o  których mowa w  ust. 1, są stosowane przez dos tawcę w  odniesieniu do użytkowników z  każdego 
z państw członkowskich, w  których dostawca oferuje usługi, chyba że prawo właściwe dla stosunku prawnego, w  ramach 
którego użytkownik złożył reklamację, stanowi inaczej.  
6. Procedury, o  których mowa w  ust. 1, są dostępne w  językach urzędowych państw członkowskich, w  których dostawca  
oferuje daną usługę płatniczą, chyba że dostawca i  użytkownik uzgodnili stosowanie innego języka dla świadczenia usługi 
płatniczej przy zawieraniu umowy o  świadczenie takiej usługi.  
7. Wykonywanie obowiązków wynikających z  ust. 1–6 przez dostawców, o  których mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 1, 2, 4, 
6 i 9–12, oraz przez oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego jest nadzorowane przez KNF.  
Art. 15b. 1. Do rozpatrywania reklamacji składanych przez użytkownika będącego osobą fizyczną stosuje się prz e-
pisy ustawy z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklamacji przez  podmioty rynku finansowego i  o Rzeczniku Fina n-
sowym (Dz.  U. z 2019  r. poz. 22 79, z 2020 r. poz. 2320  oraz z 2021 r. poz. 1598 ), z zastrzeżeniem art.  15a ust.  2–4. 
2. W zakresie, w  jakim do rozstrzygania reklamacji użytkownika będącego osobą fizyczną nie stosuje się przepisów 
ustawy wymienionej w  ust. 1, dostawca wprowadza i  stosuje procedury rozpatrywania rek lamacji określone niniejszą ustawą.  
Art. 15c. 1. Dostawca przekazuje użytkownikowi informację o  podmiotach uprawnionych do prowadzenia postęp o-
wania w  sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w  rozumieniu ustawy z  dnia 23  września 2016  r. 
o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz.  U. poz.  1823).  
2. W informacji, o  której mowa w  ust. 1, dostawca wskazuje również sposób i  tryb uzyskania przez użytkownika 
szczegółowych informacji o  zasadach rozwiązywania sporu przez podmiot uprawniony do prowadzenia postępowania 
w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w  rozumieniu ustawy wymienionej w  ust. 1. 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są precyzyjne, wyczerpujące i  łatwo dostępne na stronie internetowej d o-
stawcy,  jeżel i strona taka istnieje, oraz w  jego oddziale, a  także w  ogólnych warunkach umowy między dostawcą a  użyt-
kownikiem.  
Art. 15d. KNF może podać do publicznej wiadomości informację o  zastosowaniu wobec dostawcy sankcji admin i-
stracyjnej w  związku z  naruszeniem przepisów ustawy dotyczących świadczenia usług płatniczych, chyba że ujawnienie 
takiej informacji mogłoby zagrozić stabilności rynku finansowego lub w  sposób niewspółmierny zaszkodzić interesowi praw -
nemu  zainteresowanych str on. 
DZIAŁ II  
Obowiązki informacyjne w  zakresie świadczenia usług płatniczych  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 16. Dostawca i  użytkownik niebędący konsumentem mogą uzgodnić, że przepisów niniejszego działu, z  wyłącze -
niem  art. 32a, nie stosuje się w  całości lub w  części.  
Art. 17. 1. Dostawca nie może pobierać od użytkownika opłat za dostarczanie lub udostępnienie  informacji wym a-
ganych na podstawie przepisów niniejszego działu.  
2. Dostawca i  użytkownik mogą uzgodnić opłaty za przekazywanie, na wniosek użytkown ika, informacji:  
1) innych niż wymagane na podstawie przepisów niniejszego działu;  
2) z większą częstotliwością, niż jest wymagana na podstawie przepisów niniejszego działu;  
3) wymaganych na podstawie przepisów niniejszego działu za pomocą środków porozumi ewania się innych niż okreś -
lone w  umowie ramowej.  
3. Jeżeli dostawca jest uprawniony do pobierania opłat za przekazywanie informacji, o  których mowa w  ust. 2, opłaty 
te nie mogą przekraczać rzeczywistych kosztów ponoszonych przez dostawcę, w  tym kosztów p onoszonych w  związku 
z ich przekazywaniem.  
Art. 18. Ciężar udowodnienia spełnienia przez dostawcę wymogów w  zakresie przekazania użytkownikowi informacji  
określonych w  przepisach niniejszego działu spoczywa na dostawcy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 1907  
 
 Art. 19. 1. W  przypadku instrumentów  płatniczych, które zgodnie z  umową ramową pozwalają na dokonywanie wy-
łącznie  indywidualnych transakcji płatniczych na kwotę nieprzekraczającą równowartości w  walucie polskiej 30  euro albo 
które mają ustalony limit wydatków w  wysokości nieprzekraczającej r ównowartości w  walucie polskiej 150  euro, albo 
służą do przechowywania środków pieniężnych w  kwocie nieprzekraczającej w  żadnym momencie równowartości w  wa-
lucie polskiej 150  euro, ustalonych przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiąz ującego w  dniu 
zawarcia umowy:  
1) dostawca dostarcza płatnikowi jedynie informacje o  głównych cechach usługi płatniczej oraz inne podstawowe inform a-
cje niezbędne do podjęcia decyzji, w  tym o:  
a) możliwych sposobach korzystania z  instrumentu płatniczego, w  tym informacje, o  których mowa w  art. 32a, 
b) zakresie odpowiedzialności ponoszonej za wykonanie usługi przez dostawcę,  
c) pobieranych opłatach,  
d) miejscu, w  którym można w  łatwy sposób uzyskać dostęp do informacji określonych w  art. 27; 
2) strony mogą uz godnić, że  art. 29 nie ma zastosowania, a  dostawca nie ma obowiązku proponowania zmian w  po-
stano wieniach umowy ramowej w  sposób określony w  art. 26 ust. 1; 
3) strony mogą uzgodnić, że po wykonaniu transakcji płatniczej:  
a) dostawca dostarcza lub udostępnia użytkownikowi jedynie informacje umożliwiające zidentyfikowanie transakcji  
płatniczej i  jej kwoty oraz pobranych opłat, a  w przypadku kilku transakcji płatniczych tego samego rodzaju i  na 
rzecz tego samego odbiorcy – informacje o  całkowitej kwoc ie tych transakcji płatniczych i  opłatach pobranych 
z ich tytułu,  
b) dostawca nie ma obowiązku dostarczania lub  udostępniania informacji, o  których mowa w  lit. a, jeżeli instr u-
ment płatniczy używany jest anonimowo lub jeżeli z  innych względów dostawca nie ma technicznej możliwości 
ich dostarczenia; dostawca zapewnia jednak płatnikowi możliwość sprawdzenia kwoty przechowywanych śro d-
ków pieniężnych.  
2. W przypadku transakcji płatniczych wykonywanych w  całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone 
w ust. 1 kwoty, upoważniające do ograniczenia obowiązków informacyjnych dostawcy zgodnie z  ust. 1 pkt  1–3, mogą zo stać 
w umowie ramowej podwyższone o  100%.  
3. W odniesieniu do przedpłaconych instrumentów płatniczych w  zakresie transakcji płatniczych wykon ywanych 
w całości  na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone w  ust. 1 kwoty, upoważniające do ograniczenia obowiązków 
informacyjnych dostawcy zgodnie z  ust. 1 pkt 1–3, wynoszą równowartość w  walucie polskiej 500  euro, ustaloną przy 
zastosowaniu kurs u średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w  dniu zawarcia umowy.  
Art. 20. 1. Jeżeli odbiorca żąda opłaty za korzystanie z  danego instrumentu płatniczego lub oferuje zniżkę, jest obo -
wiązany poinformować o  tym płatnika przed zainicjowaniem  transakcji  płatniczej.  
2. Jeżeli dostawca lub inny podmiot uczestniczący w  transakcji płatniczej żąda opłaty za korzystanie z  danego instru -
mentu płatniczego, jest obowiązany poinformować o  tym użytkownika przed zainicjowaniem  transakcji płatniczej.  
3. W razie niepo informowania o  całkowitej kwocie opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, przed zainicjowaniem trans-
akcji płatniczej , odpowiednio płatnik albo użytkownik nie są zobowiązani do jej uiszczenia. W  razie niepoinformowania płat -
nika o oferowanej zniżce uznaje się,  że umowa jest zawarta z  uwzględnieniem zniżki oferowanej przez odbiorcę.  
Art. 20a. 1. Przed zawarciem umowy o prowadzenie rachunku płatniczego dostawca przekazuje konsumentowi,  
z odpowiednim wyprzedzeniem, w postaci papierowej albo elektronicznej, dokumen t dotyczący opłat pobieranych  z tytułu 
usług świadczonych w związku z prowadzeniem rachunku płatniczego, w celu umożliwienia konsumentowi  porównania 
ofert dostawców prowadzących rachunki.  
2. Dokument, o którym mowa w ust. 1, zawiera wykaz usług świadczonyc h przez dostawcę, zawartych  w wykazie 
usług reprezentatywnych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, wraz ze związ anymi  z nimi 
stawkami opłat, z uwzględnieniem ewentualnych opłat pobieranych w przypadku niewywiązywania się  przez kon sumenta 
ze zobowiązań wynikających z umowy o świadczenie tych usług  oraz ewentualnej opłaty za wypowiedzenie umowy 
ramowej, o  której mowa w  art. 35 ust. 4. 
3. W przypadku gdy usługa świadczona przez dostawcę jest oferowana w ramach pakietu usług, dostawca zamieszcza  
w dokumencie, o którym mowa w ust. 1, informację o opłacie za cały pakiet usług, o usługach zawartych  w pakiecie i  ich 
liczbie oraz o dodatkowych opłatach za każdą usługę, która wykracza poza liczbę usług objętych  opłatą za cały pakiet 
usług.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 1907  
 
 Art. 20b. 1. Dokument dotyczący opłat, o którym mowa w art. 20a ust. 1, stanowi dokument odrębny  w stosunku do 
innych dokumentów przekazywanych konsumentowi przed zawarciem umowy o prowadzenie rachu nku płatniczego, 
a ponadto:  
1) jest krótki i precyzyjny;  
2) informacje w nim zawarte są sformułowane w sposób przejrzysty i czytelny oraz nie wprowadzają w błąd;  
3) jego układ, struktura i użyte czcionki nie utrudniają zapoznania się z jego treścią;  
4) w przypadku oryginału sporządzonego w kolorze, czarno -biała kop ia dokumentu nie jest mniej czytelna niż  oryginał;  
5) jest sporządzony w języku polskim, chyba że dostawca i konsument uzgodnili jego sporządzenie w innym języku;  
6) zawiera kwoty opłat wyrażone w walucie polskiej, chyba że dostawca i  konsument uzgodnili, że będą  one podane 
w walucie  innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;  
7) w górnej części pierwszej strony zawiera oznaczenie: „Dokument dotyczący opłat z tytułu usług związanych z ra-
chunkiem  płatniczym ”; 
8) zawiera informację, że podane są w nim opłaty za najbardziej reprezentatywne usługi powiązane z rachunkiem  płat-
niczym, a pełne informacje dotyczące wszystkich usług świadczonych oraz związanych z nimi opłat  w ramach um o-
wy ramowej będą przekazywane zgodnie z art. 27;  
9) jest sporządzony  w ujednoliconym formacie oraz posługuje się symbolem opracowanym zgodnie z wykonawczymi  
standardami technicznymi przyjętymi przez Komisję Europejską na podstawie art. 3 –5 dyrektywy Parlamentu  Euro-
pejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w spraw ie porównywalności opłat związanych z rachunkami 
płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego (Dz. Urz. 
UE L 257 z 28.08.2014, str. 214) – w przypadku ich przyjęcia . 
2. Dostawca udostępnia konsumentowi in formacje obejmujące objaśnienia pojęć zawartych w wykazie usług  repre-
zentatywnych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1. Informacje te są:  
1) formułowane w sposób przejrzysty i czytelny oraz nie mogą wprowadzać w błąd;  
2) przekazywa ne konsumentowi w odrębnym dokumencie albo zawarte w dokumencie dotyczącym opłat, o którym  mowa  
w art. 20a ust. 1.  
3. Dostawca udostępnia konsumentom, nieodpłatnie, dokument dotyczący opłat, o którym mowa w art. 20a ust. 1, oraz  
odrębny dokument, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w swoich placówkach, w godzinach pracy dostawcy,  oraz na swojej 
stronie internetowej, a na wniosek konsumenta także w postaci papierowej albo elektronicznej.  
4. Dostawca może w dokumencie dotyczącym opłat, o którym mowa w art. 20a ust.  1, posługiwać się nazwami  hand -
lowymi w odniesieniu do usług zawartych w wykazie usług reprezentatywnych określonym w przepisach wydanych  na 
podstawie art. 14f ust. 1, jeżeli nazwy te stanowią jedynie uzupełnienie pojęć zawartych w tym wykazie  i definicji  okreś -
lonych w tych przepisach.  
Art. 20c. W przypadku gdy usługa przeliczenia waluty jest oferowana bezpośrednio przed zainicjowaniem transakcji 
płatniczej i  świadczona za pośrednictwem bankomatu, w  punkcie sprzedaży lub przez odbiorcę, podmiot oferujący płatn i-
kowi usługę przeliczenia waluty przekazuje płatnikowi przed dokonaniem transakcji płatniczej informacje dotyczące opłat , 
jak również kursu walutowego, jaki zostanie zastosowany do przeliczenia waluty transakcji płatniczej.  
Art. 20d.8) 1. Dostawca udo stępnia konsumentowi, nieodpłatnie, broszurę informacyjną Komisji Europejskiej dot y-
czącą praw konsumentów przy dokonywaniu płatności w państwach członkowskich, opracowaną na podstawie art. 106 
ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366  z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatn i-
czych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającej dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie 
(UE) nr 1093/2010 oraz uchylającej dyrektywę 2007/64/WE (Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35, z późn. zm.9)).  
2. Dostawca udostępnia broszurę, o której mowa w ust. 1, w polskiej wersji językowej, w sposób przystępny:  
1) na stronie internetowej dostawcy, z możliwością wydruku;  
2) w postaci papierowej:  
a) w siedzibie dostawcy, głównym miejscu prowadzenia działalności przez dostawcę i jego oddziałach,  
b) w miejscach prowadzenia działalności przez agentów dostawcy lub podmioty, którym dostawca powierzył w y-
konywanie określonych czynności operacyjnych  
– o ile w tych miejscach zawiera się umowy o świadczenie usług płatniczych przy jednoczesnej fizycznej obecności stron.  
3. Dostawca udostępnia broszurę, o której mowa w ust. 1, w sposób przystępny dla osób niepełnosprawnych, w tym 
z wykorzystaniem sposobów udost ępniania innych niż określone w ust. 2.  
                                                           
8) Dodany przez art. 4 ustaw y z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o obrocie instr umentami finansowymi oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 355) , która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; wszedł w życie z dniem 13 marca 2021 r.  
9) Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 102 z 23.04.2018, str. 97.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 1907  
 
 Rozdział 2  
Pojedyncze transakcje płatnicze  
Art. 21. W przypadku gdy zlecenie płatnicze dotyczące pojedynczej transakcji płatniczej jest przekazywane przez 
instrument  płatniczy objęty umową ramową, dostawca nie jest o bowiązany do dostarczania ani udostępniania informacji, 
którą użytkownik już otrzymał na podstawie umowy ramowej z  innym dostawcą lub którą otrzyma na podstawie tej 
umowy ramowej.  
Art. 22. 1. Dostawca zapewnia użytkownikowi łatwy dostęp do informacji, o których mowa w  art. 23 ust. 1 lub 1a, 
art. 24 i art. 25, a  na wniosek użytkownika dostarcza je użytkownikowi w  postaci papierowej lub na innym trwałym noś -
niku informacji. Informacje te formułuje się w  sposób łatwo zrozumiały, w  przejrzystej i  czytelnej formie.  
2. Informacje określone w  art. 23 ust. 1 dostawca jest obowiązany udostępnić użytkownikowi w  chwili złożenia pr o-
pozycji zawarcia umowy lub oferty pojedynczej transakcji płatniczej. Jeżeli umowa o  pojedynczą transakcję płatniczą 
została zawarta na w niosek użytkownika korzystającego ze środków porozumiewania się na odległość niepozwalających 
dostawcy na wykonanie tego obowiązku, dostawca wykonuje ten obowiązek niezwłocznie po wykonaniu transakcji pła t-
niczej. W  przypadku gdy użytkownik wnioskuje o  dostarczenie informacji w  postaci papierowej lub na innym trwałym 
nośniku informacji, dostawca wykonuje ten obowiązek niezwłocznie po wykonaniu transakcji płatniczej.  
2a. Informacje określone w  art. 23 ust. 1a dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji  płatniczej dostarcza lub 
udostępnia użytkownikowi przed zainicjowaniem transakcji płatniczej.  
3. Dostawca może spełnić obowiązek, o  którym mowa w  ust. 2, dostarczając, co najmniej w  formie elektronicznej, 
wzór umowy o  pojedynczą transakcję płatniczą lub f ormularz zlecenia płatniczego, zawierający informacje określone w  art. 23 
ust. 1 lub 1a . 
4. W przypadku niewywiązania się przez dostawcę z  obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, 2 lub 2a , użytkownik jest 
zwolniony z  obowiązku uiszczenia opłat; przepis  art. 52 ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 23. 1. Dostawca jest obowiązany dostarczyć lub  udostępnić użytkownikowi:  
1) wyszczególnienie informacji, które muszą być dostarczone przez użytkownika, aby zlecenie płatnicze mogło zostać 
prawidłowo zainicjowane lub  wykonane, albo informację, że wystarczające jest podanie unikatowego identyfikatora;  
2) informację o  maksymalnym czasie wykonania świadczonej usługi płatniczej;  
3) informację o  wszelkich opłatach należnych dostawcy od użytkownika, w  tym wyszczególnienie kw ot tych opłat;  
4) informację o  kursie walutowym, w  tym o  referencyjnym kursie walutowym, który będzie zastosowany do transakcji 
płatniczej, jeżeli transakcja płatnicza wiąże się z  przeliczaniem waluty.  
1a. Dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej jest obowiązany dostarczyć lub udostępnić uży t-
kownikowi oprócz informacji, o  których mowa w  ust. 1, także następujące informacje:  
1) nazwę (firmę) dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej, adres siedziby oraz adres głównego  
miejsca wykonywania działalności, a  w przypadku korzystania z  usług agenta lub wykonywania działalności przez 
oddział w  państwie członkowskim, w  którym usługa jest oferowana – także adres tego agenta lub oddziału, oraz inne 
dane kontaktowe mające znacz enie dla celów porozumiewania się z dostawcą świadczącym usługę inicjowania tran s-
akcji płatniczej, w  tym adres poczty elektronicznej;  
2) dane kontaktowe właściwego organu nadzoru.  
2. W przypadku gdy strony uzgodnią, iż dostawca jest obowiązany udostępnić  użytkownikowi także inne informacje, 
w tym określone w  art. 27, dostawca zapewnia użytkownikowi łatwy dostęp do tych informacji.  
Art. 24. Niezwłocznie po otrzymaniu zlecenia płatniczego dostawca płatnika dostarcza lub udostępnia płatnikowi infor -
mację:  
1) umożliwiającą płatnikowi zidentyfikowanie transakcji płatniczej oraz informacje dotyczące odbiorcy;  
2) o kwocie transakcji płatniczej w  walucie użytej w  zleceniu płatniczym;  
3) o wszelkich opłatach należnych od płatnika z  tytułu transakcji płatniczej, w  tym wyszczególnienie kwot tych opłat;  
4) o kursie walutowym zastosowanym w  danej transakcji płatniczej przez dostawcę płatnika oraz o  kwocie transakcji 
płatniczej po przeliczeniu walut, jeżeli transakcja płatnicza wiązała się z  przeliczaniem waluty;  
5) o dacie otrzymania zlecenia płatniczego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 1907  
 
 Art. 25. Niezwłocznie po wykonaniu transakcji płatniczej dostawca odbiorcy  dostarcza lub  udostępnia odbiorcy infor -
mację:  
1) umożliwiającą odbiorcy zidentyfikowanie transakcji płatniczej i, w  stosownych przypadkach pł atnika, oraz wszelkie 
inne informacje przekazane odbiorcy w  związku z  wykonaniem transakcji płatniczej;  
2) o kwocie transakcji płatniczej w  walucie, w  której środki pieniężne są udostępniane odbiorcy;  
3) o wszelkich opłatach należnych od odbiorcy  z tytułu transakcji płatniczej i  w stosownych przypadkach wyszczególnie nie 
kwot takich opłat;  
4) o kursie walutowym zastosowanym w  danej transakcji płatniczej przez dostawcę odbiorcy oraz o  kwocie transakcji 
płatniczej przed przeliczeniem walut, jeżeli transakcja  płatnicza wiąże się z  przeliczaniem waluty;  
5) o dacie waluty zastosowanej przy uznaniu rachunku.  
Rozdział 3  
Umowa ramowa o  usługę płatniczą  
Art. 26. 1. Dostawca dostarcza użytkownikowi informacje określone w  art. 27, art.  29 ust. 1 i 5, art.  31 ust. 1 i art. 32 
ust. 1 w postaci papierowej lub na innym trwałym nośniku informacji. Informacje sporządza się w  języku polskim lub 
innym języku uzgodnionym przez dostawcę i  użytkownika. Informacje formułuje się w  sposób łatwo zrozumiały, w  przej -
rzystej i  czytel nej formie.  
2. Informacje określone w  art. 27 dostawca jest obowiązany dostarczyć użytkownikowi w  odpowiednim czasie przed 
zawarciem umowy ramowej. Dostawca może za zgodą użytkownika wykonać ten obowiązek przez zamieszczenie info r-
macji na stronie internetowej, o  ile strona taka umożliwia dostęp do niej przez okres właściwy do celów dostarczania tych 
informacji i  pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w  niezmienionej postaci.  
3. Jeżeli umowa ramowa została zawarta na wniosek użytkownika k orzystającego ze środków porozumiewania się na 
odległość, dostawca dostarcza użytkownikowi informacje określone w  art. 27 niezwłocznie po zawarciu umowy ramowej, 
jeżeli nie było możliwe ich dostarczenie w  terminie określonym w  ust. 2. 
4. Dostawca może speł nić obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, 2 albo 3, w zakresie dostarczenia informacji określ o-
nych w  art. 27, dostarczając projekt umowy ramowej zawierający te informacje.  
5. Użytkownik może odstąpić od umowy ramowej zawart ej z naruszeniem przepisów ust.  1–3 lub 4 w każdym cz a-
sie, nie później jednak niż w  terminie 30  dni od dnia otrzymania informacji określonych w  art. 27, w  sposób, o  którym 
mowa w  ust. 1. 
6. Do indywidualnych transakcji płatniczych dokonywanych na podstawie umowy ramowej przed dopełnieniem pr zez 
dostawcę obowiązku określonego w  ust. 1–3 lub 4, stosuje się przepis  art. 22 ust. 4. 
Art. 27. Dostawca przekazuje użytkownikowi następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) dostawcy, siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres o raz adres główn e-
go miejsca wykonywania działalności, adres poczty elektronicznej oraz, w  razie korzystania z  usług agenta lub o d-
działu w  państwie członkowskim, w  którym dana usługa płatnicza jest oferowana, adres tego agenta lub oddziału, 
a także wszelkie inne adresy mające znaczenie do celów porozumiewania się z  dostawcą, w  tym wskazanie wszys t-
kich miejsc, w  których jest wykonywana działalność, oraz informacje o:  
a) organie sprawującym nadzór nad dostawcą oraz o  rejestrze, ze wskazaniem numeru, pod jakim d ostawca jest 
wpisany do tego rejestru, chyba że dostawca w  zakresie świadczenia usług płatniczych nie podlega nadzorowi 
lub nie podlega obowiązkowi uzyskania wpisu do rejestru albo  
b) właściwym organie nadzorczym oraz o  publicznym rejestrze, o  którym mowa w art. 13 dyrektywy 2007/64/WE 
Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 13  listopada 2007  r. w sprawie usług płatniczych w  ramach rynku w e-
wnętrznego zmieniającej dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i  2006/48/WE i  uchylającej dyrekt y-
wę 97/5/WE ( Dz. Urz. UE L 319 z 05.12.2007,  str. 1, z późn. zm.), do którego dostawca jest wpisany w  innym 
państwie członkowskim, z  podaniem numeru wpisu w  tym rejestrze – w przypadku unijnej instytucji płatniczej, jej 
agenta  lub oddziału;  
2) dotyczące korzystania z  usługi pł atniczej:  
a) opis najważniejszych cech świadczonej usługi płatniczej,  
b) wyszczególnienie informacji, które muszą być dostarczone przez użytkownika, aby zlecenie płatnicze mogło zostać  
prawidłowo  zainicjowane lub  wykonane albo informację, że wystarczające jest podanie unikatowego identyfik a-
tora, 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 1907  
 
 c) określenie formy i  procedury udzielania zgody na złożenie zlecenia płatniczego lub dokonanie transakcji płatniczej  
oraz cofnięcia takiej zgody, a  także odwołania zlecenia płatniczego na podstawie art.  40 i art. 51, 
d) informację na temat momentu, który zgodnie z  art. 49 uznaje się za moment otrzymania zlecenia płatniczego,  
e) informację o  maksymalnym czasie wykonania świadczonej usługi płatniczej , 
f) wskazanie limitu wydatków dla transakcji płatniczych wykonywanyc h za pomocą instrumentu płatniczego,  
o którym mowa w  art. 41 ust. 1, oraz  
g) w przypadku instrumentów płatniczych, w  których zastosowano umieszczanie co najmniej dwóch marek płatn i-
czych lub aplikacji płatniczych tej samej marki płatniczej na tym samym instrumencie płatniczym (co -badging) – 
dodatkowo informacje na temat praw przysługujących użytkownikowi na podstawie art.  8 rozporządzenia (UE) 
2015/751;  
3) dotyczące opłat, stóp procentowych i  kursów walutowych:  
a) informację o  opłatach należnych dostawcy  od użytkownika, w  tym op łatach związanych ze sposobem i częstotli -
wością dostarczania lub udostępniania informacji, wraz z  wyszczególnieniem kwot tych opłat,  
b) informację o  stopach procentowych, jeżeli mają zastosowanie, lub o  kursach walutowych, jeżeli transakcja płatnicza  
wiąże się z  przeliczaniem waluty, w  tym o  bazowych stopach procentowych i  referencyjnych kursach walut o-
wych, oraz o  sposobie obliczania faktycznej wysokości odsetek i  kursu walutowego oraz  
c) o ile zostało to uzgodnione – informację o  stosowaniu bez uprzedzenia zmienionych wysokości bazowej stopy 
procentowej lub referencyjnego kursu walutowego i  sposobie informowania o  takiej zmianie zgodnie z  art. 29 
ust. 4; 
4) dotyczące komunikowania się:  
a) wskazanie środków porozumiewania się, w  tym wymogów technicznych dotyczących sprzętu i  oprogramo wania 
użytkownika, uzgodnionych przez strony do przekazywania informacji lub do dokonywania zgłoszeń zgodnie 
z ustawą, 
b) określenie sposobu oraz częstotliwości  dostarczania lub  udostępniania informac ji wymaganych na podstawie 
ustaw,  
c) wskazanie języka lub języków, w  jakich zawiera się umowę ramową, oraz w  jakich strony porozumiewają się 
w okresie jej obowiązywania oraz  
d) informację o  prawie użytkownika do otrzymania postanowień umowy ramowej oraz in formacji zgodnie z  art. 28; 
5) dotyczące środków ochronnych i  naprawczych:  
a) opis środków, jakie powinien przedsięwziąć użytkownik w  celu bezpiecznego przechowywania instrumentu płatni -
czego,  oraz informacje dotyczące sposobu dokonania zgłoszenia dostawcy  zgodnie z  art. 42 ust. 1 pkt 2, 
b) o ile zostało to uzgodnione – warunki, na których dostawca zastrzega sobie prawo zablokowania instrumentu 
płatniczego zgodnie z  art. 41, 
c) informację o  odpowiedzialności płatnika zgodnie z  art. 46 ust. 2–5, w tym informacje dotyczące kwoty nieaut o-
ryzowanej transakcji płatniczej podlegającej zwrotowi,  
d) określenie sposobu, w  jaki użytkownik ma obowiązek powiadomić dostawcę o  przypadkach nieautoryzowanych 
lub nieprawidłowo  zainicjowanych lub  wykonanych transakcji pł atniczych zgodnie z  art. 44, oraz wskazanie ter -
minu takiego powiadomienia, jak również informacje o  odpowiedzialności za nieautoryzowane transakcje płatnicze  
na podstawie  art. 46 ust. 1 i 2, 
e) informację o  odpowiedzialności dostawcy za  zainicjowanie lub  wykonanie transakcji płatniczych na podstawie  
art. 144–146, 
f) informację o  warunkach uzyskania, zgodnie z  art. 47 i art. 48, zwrotu kwoty autoryzowanej transakcji płatniczej 
zainicjowanej przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem, która została już wykonan a, oraz  
g) opis bezpiecznej procedury powiadamiania użytkownika przez dostawcę w  przypadku wystąpienia oszustwa lub 
podejrzenia jego wystąpienia, lub wystąpienia zagrożeń dla bezpieczeństwa;  
6) dotyczące zmian i  wypowiedzenia umowy ramowej:  
a) o ile, zgodnie z  art. 29 ust. 2, zostało to uzgodnione – informację, że jeżeli przed proponowanym dniem wejścia 
w życie zmian umowy ramowej użytkownik nie zgłosi dostawcy sprzeciwu wobec takich zmian, uznaje się, że 
użytkownik wyraził na nie zgodę,  
b) informację o okresie obowiązywania umowy ramowej oraz  
c) informację o  prawie użytkownika do wypowiedzenia umowy ramowej oraz o  innych uzgodnieniach dotyczących 
wypowiedzenia umowy zgodnie z  art. 29 ust. 1 i 2 oraz art.  35 i art. 37; 
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 1907  
 
 7) dotyczące procedur rozstrzygani a sporów:  
a) informację o  wszelkich klauzulach umownych mających zastosowanie do umowy ramowej, w  szczególności do -
tyczących prawa właściwego i  właściwości sądu, oraz  
b) informację o  pozasądowych procedurach wnoszenia skarg, o  których mowa w  art. 15, i pozasądowych proced u-
rach rozstrzygania sporów dostępnych dla użytkownika.  
Art. 28. 1. W  okresie obowiązywania umowy ramowej użytkownik ma prawo żądać w  każdym czasie udostępnienia 
mu postanowień umowy oraz informacji określonych w  art. 27, w  postaci papier owej lub na innym trwałym nośniku i n-
formacji. Przepis art.  26 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
1a. Przed zawarciem umowy ramowej z  akceptantem agent rozliczeniowy jest obowiązany dostarczyć akceptantowi 
informację o  wysokości opłaty akceptanta wraz z  wyszcz ególnieniem składników tej opłaty. Przepis art.  26 ust.  1 stosuje się  
odpowiednio.  
1b. Przepis  ust. 1a stosuje się odpowiednio w  przypadku zmiany wysokości opłaty akceptanta.  
2. Z zastrzeżeniem  art. 17 ust. 2, w okresie obowiązywania umowy ramowej dostawca  powinien w  każdym czasie na 
wniosek użytkownika udostępniać mu, w  uzgodniony sposób, informacje dotyczące rachunku płatniczego i  wykonanych 
transakcji płatniczych.  
Art. 29. 1. Dostawca informuje o  proponowanych zmianach postanowień umownych nie później ni ż 2 miesiące 
przed proponowaną datą ich wejścia w  życie.  
2. Jeżeli umowa ramowa stanowi, że brak sprzeciwu użytkownika wobec proponowanych zmian jest równoznaczny 
z wyrażeniem na nie zgody, dostawca, informując o  zmianach, o  których mowa w  ust. 1, jest obo wiązany poinformować 
użytkownika, że:  
1) jeżeli przed proponowaną datą wejścia w  życie zmian użytkownik nie zgłosi dostawcy sprzeciwu wobec tych zmian, 
uznaje się, że użytkownik wyraził na nie zgodę;  
2) użytkownik ma prawo, przed dniem proponowanego wejści a w życie zmian, wypowiedzieć umowę ramową bez pon o-
szenia  opłat ze skutkiem od dnia poinformowania użytkownika o  zmianie, o  której mowa w  ust. 1, nie później jednak 
niż od dnia, w  którym te zmiany zostałyby zastosowane;  
3) w przypadku gdy użytkownik zgłosi  sprzeciw zgodnie z  pkt 1, ale nie dokona wypowiedzenia umowy ramowej, umo wa 
wygasa z  dniem poprzedzającym dzień wejścia w  życie proponowanych zmian, bez ponoszenia opłat.  
3. Do poinformowania dokonywanego zgodnie z  ust. 2 przepis  art. 26 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
4. Zmiany stóp procentowych lub kursów walutowych mogą być stosowane bez uprzedzenia, pod warunkiem że są 
korzystniejsze dla użytkowników lub:  
1) przewiduje to umowa ramowa oraz  
2) zmiany wynikają ze zmian wysokości bazowych stóp procentow ych lub referencyjnych kursów walutowych, których 
zastosowanie przewiduje umowa ramowa.  
5. Dostawca informuje użytkownika o  zmianach stopy procentowej bez zbędnej zwłoki, chyba że umowa ramowa 
określa stałą częstotliwość lub sposób dostarczania albo udostę pniania informacji o  zmianach stopy procentowej.  
6. Dostawcy nie mogą dyskryminować poszczególnych użytkowników z  jakiejkolwiek przyczyny przy wprowadz a-
niu zmian stóp procentowych lub kursów walutowych stosowanych w  transakcjach płatniczych.  
7. W przypadku  gdy zmiana dotyczy opłaty za usługę zawartą w wykazie usług reprezentatywnych określonym  
w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, dostawca przekazuje konsumentowi, z którym zawarł umowę  obej-
mującą świadczenie tej usługi, uaktualniony dokument d otyczący opłat, o którym mowa w art. 20a ust. 1.  
Art. 30. W przypadku indywidualnej transakcji płatniczej dokonywan ej na podstawie umowy ramowej i zainicjow a-
nej przez płatnika dostawca dostarcza przed wykonaniem indywidualnej transakcji płatniczej na wnios ek płatnika i  w od-
niesieniu do tej konkretnej transakcji płatniczej dokładne informacje dotyczące:  
1) maksymalnego terminu wykonania indywidualnej transakcji płatniczej oraz  
2) opłat należnych od płatnika, w  tym wyszczególnienie kwot tych opłat.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 1907  
 
 Art. 31. 1. Po obciążeniu rachunku płatniczego płatnika kwotą indywidualnej transakcji płatniczej, a  w przypadku 
gdy płatnik nie korzysta z  rachunku płatniczego – po otrzymaniu zlecenia płatniczego, dostawca płatnika jest obowiązany 
niezwłocznie dostarczyć płatnik owi informacje:  
1) umożliwiające zidentyfikowanie transakcji płatniczej, i  w stosownych przypadkach odbiorcy;  
2) o kwocie transakcji płatniczej w  walucie, w  której obciążono rachunek płatniczy płatnika, lub w  walucie, w  której 
zostało złożone zlecenie płat nicze;  
3) o kwocie wszelkich opłat z  tytułu transakcji płatniczej i  w stosownych przypadkach ich wyszczególnienie, lub infor -
mację o  odsetkach należnych od płatnika;  
4) o kursie walutowym zastosowanym w  danej transakcji płatniczej przez dostawcę płatnika o raz o  kwocie transakcji 
płatniczej po przeliczeniu walut, jeżeli transakcja płatnicza wiązała się z  przeliczaniem waluty;  
5) o dacie waluty zastosowanej przy obciążeniu rachunku lub o  dacie otrzymania zlecenia płatniczego.  
2. Umowa ramowa zawiera postanowi enie, zgodnie z  którym płatnik może wymagać, aby informacje, o  których mowa  
w ust. 1, były dostarczane lub udostępniane okresowo, co najmniej raz w  miesiącu, bezpłatnie, w  sposób określony w  umo-
wie, umożliwiający płatnikowi przechowywanie i  odtwarzanie ty ch informacji w niezmienionej postaci.  
Art. 32. 1. Po wykonaniu indywidualnej transakcji płatniczej dostawca odbiorcy jest obowiązany niezwłocznie dostar -
czyć odbiorcy informacje:  
1) umożliwiające odbiorcy zidentyfikowanie transakcji płatniczej i, w  stosownych przypadkach płatnika, a  także wsze l-
kie inne informacje przekazane odbiorcy w  związku z  wykonaniem transakcji płatniczej;  
2) o kwocie transakcji płatniczej w  walucie, w  której uznawany jest rachunek płatniczy odbiorcy;  
3) o kwocie wszelkich opłat  z tytułu transakcji płatniczej, w  tym ich wyszczególnienie, lub informację o  odsetkach na -
leżnych od odbiorcy;  
4) o kursie walutowym zastosowanym w  danej transakcji płatniczej przez dostawcę odbiorcy oraz informację o  kwocie 
transakcji płatniczej przed przeliczeniem walut, jeżeli transakcja płatnicza wiązała się z  przeliczaniem waluty;  
5) o dacie waluty zastosowanej przy uznaniu rachunku.  
2. Strony mogą uzgodnić w  umowie ramowej, że informacje, o  których mowa w  ust. 1, dostawca odbiorcy dostarcza 
lub udostępnia okresowo co najmniej raz w  miesiącu, w  uzgodniony sposób umożliwiający odbiorcy przechowywanie 
i odtwarzanie tych informacji w  niezmienionej postaci.  
Art. 32a. Wydawca karty płatniczej informuje użytkownika o  sposobie oznaczenia akceptantów oraz b ankomatów 
i innych miejsc, w  których mogą być dokonywane transakcje płatnicze przy użyciu karty płatniczej.  
Art. 32b. 1. Dostawca przekazuje konsumentowi, nieodpłatnie, co najmniej raz w roku kalendarzowym, zestawienie  
opłat za usługi powiązane z rachunkie m płatniczym pobranych w okresie objętym zestawieniem, a w przypadku udzielania  
kredytu w rachunku płatniczym – także informację o stopie oprocentowania kredytu w rachunku płatniczym  oraz całkow i-
tej kwocie odsetek pobranych z tego tytułu w tym okresie, a t akże informację o stopie oprocentowania  środków pienię ż-
nych na rachunku płatniczym oraz całkowitej kwocie odsetek należnych za dany okres.  
2. W przypadku rozwiązania umowy rachunku płatniczego dostawca przekazuje konsumentowi, nie później niż  w ter-
minie 2  tygodni od dnia rozwiązania umowy, zestawienie opłat za okres, za który nie było sporządzane zestawienie  opłat, 
do dnia rozwiązania umowy.  
3. W zestawieniu opłat dostawca uwzględnia opłaty pobierane w związku z usługami zawartymi w wykazie  usług 
reprezent atywnych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1. W takim przypadku dostawca  
posługuje się pojęciami zawartymi w tym wykazie oraz definicjami określonymi w przepisach wydanych na  podstawie 
art. 14f ust. 1.  
4. Dostawca i konsument uzgadniają sposób przekazywania zestawienia opłat. Na żądanie konsumenta dostawca  prze-
kazuje mu zestawienie opłat w postaci papierowej.  
Art. 32c. 1. W zestawieniu opłat dostawca uwzględnia:  
1) jednostkową opłatę pobieraną od konsumenta za daną usługę, lic zbę przypadków skorzystania przez konsumenta  
z danej usługi w okresie objętym zestawieniem, a w przypadku gdy usługi są połączone w pakiet usług – opłatę za  
cały pakiet, liczbę przypadków pobrania opłaty za pakiet w okresie objętym zestawieniem oraz dodat kową  opłatę 
pobraną za każdą usługę, która przekracza liczbę usług objętych opłatą za pakiet;  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 1907  
 
 2) całkowitą kwotę opłat pobranych od konsumenta za daną usługę, pakiet usług oraz za usługi, które przekroczyły  
liczbę usług objętych opłatą za pakiet w okresie objętym zestawieniem;  
3) w przypadku świadczenia usługi kredytu w rachunku płatniczym – stopę oprocentowania tego kredytu oraz całkow i-
tą kwotę odsetek pobranych z tytułu kredytu w okresie objętym zestawieniem;  
4) w przypadku oprocentowania środków na rachu nku – stopę ich oprocentowania stosowaną dla danego rachunku  
płatniczego oraz całkowitą kwotę odsetek należnych za okres objęty zestawieniem;  
5) całkowitą kwotę opłat pobranych za wszystkie usługi powiązane z rachunkiem płatniczym świadczone  w okresie 
objętym zestawieniem.  
2. Do zestawienia opłat stosuje się odpowiednio przepisy art. 20b ust. 1 pkt 1 –6 i 9 oraz ust. 4, przy czym dokument  
ten w górnej części pierwszej strony zawiera oznaczenie „Zestawienie opłat ”. 
Art. 32d. 1. W informacjach handlowych i reklamowych kierowanych do konsumentów oraz postanowieniach  
umów zawieranych z konsumentami dostawca jest obowiązany posługiwać się pojęciami zawartymi w wykazie usług  
reprezentatywnych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1 i defini cjami określonymi w tych  
przepisach, jeżeli odnoszą się do tych usług. Dostawca może używać nazw handlowych, jeżeli informacja będzie  wska-
zywać odpowiadającą danej nazwie handlowej nazwę usługi uwzględnionej w wykazie usług reprezentatywnych.  
2. Dostawca, który oferuje konsumentom rachunek płatniczy w pakiecie usług z innym produktem lub usługą  nie-
powiązaną z rachunkiem płatniczym, przed zawarciem umowy informuje konsumenta o możliwości zawarcia  umowy  
rachunku płatniczego oddzielnie, a jeżeli jest to moż liwe – także o wszystkich opłatach związanych z każdym  produktem 
lub usługą, które można nabyć oddzielnie.  
Art. 32e. Do dnia 31 stycznia według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku kalendarzowego właściwe organy, 
o których mowa w art. 14, co 2 lata  informują Komisję Europejską o stwierdzonych przypadkach nierealizowania  przez 
dostawców nadzorowanych przez te organy obowiązków wynikających z art. 20a, art. 20b i art. 32b –32d. 
DZIAŁ IIA  
Bezpieczeństwo świadczenia usług płatniczych  
Art. 32f. 1. Dostawc a, w ramach systemu zarządzania ryzykiem, podejmuje środki ograniczające ryzyko oraz wpr o-
wadza mechanizmy kontroli służące zarządzaniu ryzykiem operacyjnym oraz ryzykiem naruszenia bezpieczeństwa 
w zakresie świadczenia usług płatniczych, w  szczególności pr zez: 
1) utrzymywanie skutecznej procedury zarządzania incydentami, w  tym na potrzeby wykrywania i  klasyfikacji powa ż-
nych incydentów operacyjnych i  incydentów związanych z  bezpieczeństwem, w  tym o  charakterze teleinformatyc z-
nym; 
2) bieżącą ocenę i  aktualiza cję procedur w  zakresie zarządzania ryzykiem operacyjnym i  ryzykiem naruszenia bezpi e-
czeństwa, w  tym bezpieczeństwa teleinformatycznego, a  także bieżącą ocenę środków ograniczających ryzyko oraz 
mechanizmów kontroli.  
2. Dostawca corocznie, w  terminie do dn ia 31  stycznia roku następnego, przekazuje KNF lub innemu właściwemu 
organowi nadzoru roczną informację o  ocenie i  aktualizacji procedur w  zakresie zarządzania ryzykiem operacyjnym i  ry-
zykiem  naruszenia bezpieczeństwa, a  także ocenie środków ograniczający ch ryzy ko oraz mechanizmów kontroli, o których 
mowa w  ust. 1 pkt 2. 
Art. 32g. 1. Dostawca przekazuje niezwłocznie KNF lub innemu właściwem u organowi nadzoru informację o powa ż-
nym incydencie operacyjnym lub incydencie związanym z  bezpieczeństwem, w  tym o  charakterze teleinformatycznym.  
2. Jeżeli incydent, o  którym mowa w  ust. 1, ma lub może mieć wpływ na interesy finansowe użytkowników, dosta w-
ca bez zbędnej zwłoki powiadamia o  incydencie użytkowników korzystających z  usług tego dostawcy oraz informuje ich 
o dostępnych środkach, które mogą podjąć w  celu ograniczenia negatywnych skutków incydentu.  
3. Informację, o  której mowa w  ust. 1, KNF lub inny właściwy organ nadzoru przekazują ni ezwłocznie EUNB 
i EBC, a  jeżeli incydent ma znaczenie dla organu nadzoru innego państwa członkowskiego – także temu organowi.  
4. Jeżeli KNF lub inny właściwy organ nadzoru otrzyma od EUNB lub EBC informację o  incydencie, który ma zn a-
czenie dla krajowego ry nku finansowego, niezwłocznie podejmuje niezbędne działania w  celu ochrony bezpieczeństwa 
systemu finansowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 1907  
 
 Art. 32h. 1. Dostawca corocznie, w  terminie do dnia 31  stycznia roku następnego, przekazuje KNF lub innemu właś-
ciwemu  organowi nadzoru roczne da ne dotyczące oszustw związanych z  wykonywanymi usługami płatniczymi, uwzglę d-
niając różne sposoby świadczenia usług płatniczych.  
2. Na podstawie danych otrzymanych zgodnie z  ust. 1, KNF oraz inny właściwy organ nadzoru, w  terminie do dnia 
30 czerwca danego roku, przekazują EUNB i  EBC zbiorcze dane dotyczące oszustw związanych z  wykonywanymi usł u-
gami płatniczymi, uwzględniając różne sposoby świadczenia usług płatniczych.  
Art. 32i. 1. Dostawca stosuje silne uwierzytelnianie użytkownika, w  przypadku gdy płatnik : 
1) uzyskuje dostęp do swojego rachunku w  trybie on -line; 
2) inicjuje elektroniczną transakcję płatniczą;  
3) przeprowadza za pomocą kanału zdalnego czynność, która może wiązać się z  ryzykiem oszustwa związanego z  wy-
konywanymi usługami płatniczymi lub innych nadużyć.  
2. Jeżeli płatnik inicjuje elektroniczną transakcję płatniczą z  wykorzystaniem połączenia z  siecią Internet lub za p o-
średnictwem środków, które mogą być wykorzystywane do porozumiewania się na odległość, dostawca stosuje silne 
uwierzytelnia nie użytkownika obejmujące elementy, które dynamicznie łączą transakcję płatniczą z  określoną kwotą 
transakcji oraz określonym odbiorcą.  
3. Dostawca stosuje odpowiednie środki bezpieczeństwa w  celu ochrony poufności i  integralności indywidualnych 
danych u wierzytelniających.  
4. Przepisy ust.  2 i 3 mają również zastosowanie, w  przypadku gdy płatności są inicjowane za pośrednictwem d o-
stawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej.  
5. Przepisy ust.  1 i 3 mają również zastosowanie, w  przypadku gdy  dostawca świadczący usługę dostępu do inform a-
cji o rachunku występuje do dostawcy prowadzącego rachunek o  podanie informacji o  tym rachunku.  
6. Dostawca prowadzący rachunek umożliwia dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej i  do-
stawcy świadczącemu usługę dostępu do informacji o  rachunku świadczenie usług w  oparciu o  uwierzytelnianie stosow a-
ne w  relacji między użytkownikiem a  dostawcą prowadzącym rachunek zgodnie z  ust. 1 i 3, a w przypadku gdy jest zaa n-
gażowany dostawca świadczący us ługę inicjowania transakcji płatniczej – zgodnie z  ust. 1–3. 
DZIAŁ III  
Prawa i  obowiązki w  zakresie dostarczania usług płatniczych i  korzystania z  nich 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 33. Dostawca i  użytkownik niebędący konsumentem mogą uzgodnić, że przepi sów art. 34, art. 35–37, art. 40 
ust. 3 i 4, art. 45, art. 46 ust. 2–5, art. 47, art. 48, art. 51 oraz art.  144–146 nie stosuje się w  całości lub w  części oraz mogą 
uzgodnić inny niż określony w  art. 44 ust. 2 termin powiadomienia dostawcy o  stwierdzonych nieautoryzowanych, nie wy-
konanych lub nienależycie wykonanych transakcjach płatniczych.  
Art. 34. Płatności są dokonywane w  walucie uzgodnionej przez dostawcę i  użytkownika.  
Art. 34a. Nieważne są postanowienia umowne zobowiązujące do stosowania zasad nałoż onych przez organizację 
kartową dla transakcji płatniczych z  użyciem kart płatniczych wydanych w  ramach umowy z  inną organizacją kartową.  
Art. 34b. (uchylony)  
Art. 34c.10) 1. W przypadku powzięcia informacji, że użytkownik niebędący konsumentem w zakresie p rowadzonej 
działalności dopuszcza się naruszenia przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejs kiego i Rady (UE) nr 260/2012 
z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń 
zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może:  
1) wezwać tego użytkownika do usunięcia naruszeń i przedstawienia informacji  o sposobie usunięcia tych naru szeń 
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania albo  
                                                           
10) Dodany przez art. 17 ustaw y z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarant o-
wania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598) , która weszła w życie 
z dniem 15 wrześn ia 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 1907  
 
 2) powiadomić o naruszeniach właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa  członkowskiego użytkownika – 
w przypadku użytkowników stale zamieszkujących lub mających siedzibę  na terytorium państwa członkow skiego 
innego niż Rzeczpospolita Polska.  
2. W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, KNF poucza użytkownika o wskazanych w ust. 3 możliwych sku t-
kach nieusunięcia naruszeń lub braku odpowiedzi na wezwanie.  
3. W przypadku nieusunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 1, lub w przy padku braku odpowiedzi na wezwa nie, 
o którym mowa w ust.  1 pkt 1, KNF może, w drodze decyzji, nałożyć na użytkownika karę pieniężną do wysokości 100 000 zł .  
4. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, KNF uwzględnia rodzaj i wagę naruszenia, rozmiar 
prowadzonej działalności oraz sytuację fin ansową użytkownika, który dopuścił się naruszenia.  
Art. 35. 1. Użytkownik może wypowiedzieć umowę ramową w  każdym czasie ze skutkiem natychmiastowym, chyba że  
umowa ramowa przewiduje okres wypowiedzenia. Umowny okres wypowiedzenia nie może przekraczać 1  miesiąca.  
2. Dostawca może wypowiedzieć umowę ramową zawartą na czas nieokreślony z  co najmniej dwumiesięcznym w y-
powiedzeniem; przepis  art. 26 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
3. Wypowiedzenie umowy ramowej nie może wiązać się z  nałożeniem przez dostawcę na u żytkownika opłat.  
4. Dostawca może pobrać od użytkownika opłatę za wypowiedzenie umowy ramowej, w  przypadku gdy wypowi e-
dzenie nastąpiło przed upływem 6  miesięcy od dnia jej zawarcia, a  umowa ta przewiduje możliwość pobrania tej opłaty. 
Opłata pobrana od uż ytkownika z  tego tytułu nie może przekraczać kosztów poniesionych przez dostawcę w  związku 
z zawarciem umowy ramowej.  
Art. 36. 1. Dostawca nie może pobierać od użytkownika opłat za dostarczenie informacji oraz zastosowanie środków 
ochronnych i  naprawczych , o których mowa w  przepisach niniejszego działu, z  wyjątkiem opłat, o  których mowa w  art. 50 
ust. 3 oraz art.  51 ust. 6. 
2. Wysokość opłat, o  których mowa w  art. 50 ust. 3 i art. 51 ust. 6, określa umowa użytkownika z  dostawcą. Opłaty 
nie mogą przekraczać  kosztów ponoszonych przez dostawcę w  związku z  powiadomieniem, o  którym mowa w  art. 50 ust.  2, 
lub w  związku z  odwołaniem zlecenia przez użytkownika.  
Art. 37. Opłaty z  tytułu świadczenia usług płatniczych pobierane okresowo są należne dostawcy jedynie za okres obo -
wiązywania  umowy ramowej. Opłaty uiszczone z  góry podlegają proporcjonalnemu zwrotowi.  
Art. 37a. 1. W  przypadku transakcji płatniczych realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w  obrocie 
z państwami członkowskimi innymi niż Rzec zpospolita Polska płatnik i  odbiorca ponoszą opłaty określone w  umowie 
zawartej przez każdego z  nich ze swoim dostawcą, jeżeli zarówno dostawca płatnika, jak i  dostawca odbiorcy lub jedyny 
dostawca danej transakcji płatniczej wykonują działalność na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa 
człon kowskiego.  
2. Dostawca nie uniemożliwia odbiorcy żądania od płatnika opłaty, oferowania mu zniżki lub kierunkowania jego 
wyboru w  inny sposób, tak aby skorzystał z  określonego instrumentu płatniczego.  Ewentualne opłaty pobierane z  tego 
tytułu nie mogą przekraczać kosztów bezpośrednich ponoszonych przez odbiorcę z  tytułu korzystania z  określonego 
instru mentu płatniczego.  
3. Odbiorca nie pobiera opłat za korzystanie z  instrumentów płatniczych, w  przypad ku których opłaty interchange są 
regulowane w  przepisach rozdziału II rozporządzenia (UE) 2015/751, ani za te usługi płatnicze, do których zastosowanie 
mają przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  260/2012 z  dnia 14  marca 2012  r. ustanawiając e-
go wymogi techniczne i  handlowe w  odniesieniu do poleceń przelewu i  poleceń zapłaty w  euro oraz zmieniającego rozp o-
rządzenie (WE) nr  924/2009.  
Art. 38. (uchylony)  
Art. 38a. 1. Organizacja kartowa, wydawca karty płatniczej oraz agent rozliczeniowy udostępniają na swoich  stro-
nach internetowych informację o aktualnych stawkach opłaty interchange.  
2. Organizacja kartowa udostępnia informację o stawkach opłaty systemowej na swojej stronie internetowej.  
3. Organizacja kartowa nie może pobie rać opłaty z tytułu krajowej transakcji płatniczej przy użyciu karty płatniczej  
lub instrumentu płatniczego opartego na karcie płatniczej, o którym mowa w art. 2 pkt 20 rozporządzenia (UE)  2015/751, 
wydanej w ramach umowy z inną organizacją kartową.  
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 1907  
 
 Art. 39. 1. W przypadku instrumentów płatniczych, które zgodnie z  umową ramową pozwalają na dokonywanie  indy-
widualnych transakcji płatniczych na kwotę nieprzekraczającą równowartości w  walucie polskiej 30  euro albo które mają 
limit wydatków w  wysokości równowar tości w  walucie polskiej 150  euro, albo służą do przechowywania środków pi e-
niężnych w  kwocie nieprzekraczającej w  żadnym momencie równowartości w  walucie polskiej 150  euro, ustalonych przy 
zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w  dniu zawarcia umowy, dostawca i  użytkownik 
mogą uzgodnić, że:  
1) nie stosuje się przepisów  art. 42 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 1 pkt 3–5 i art. 46 ust. 4 i 5, jeżeli instrument płatniczy nie 
pozwala na jego zablokowanie lub uniemożliwienie w  inny sposób jego dalszego używania;  
2) nie stosuje się przepisów  art. 45 oraz art.  46 ust. 1–3, jeżeli instrument płatniczy jest używany anonimowo lub do -
stawca z  innych przyczyn nieodłącznie związanych z  instrumentem płatniczym nie jest w  stanie udowodnić, że tran s-
akcja była autoryzowana;  
3) dostawca nie ma obowiązku powiadomienia użytkownika o  odmowie wykonania zlecenia płatniczego, jeżeli z  oko-
liczności jasno wynika, iż zlecenie nie zostało wykonane; w  takim przypadku przepisów art.  50 ust.  1–3 nie stosuje się;  
4) płatnik nie może odwołać zlecenia płatniczego po przekazaniu odbiorcy zlecenia płatniczego lub udzieleniu odbiorcy 
swojej zgody na wykonanie transakcji płatniczej; w  takim przypadku przepisu  art. 51 nie stosuje się;  
5) terminy uznania rachunku dostawcy odbiorcy kwotą transakcji płatniczej oraz udostępnienia odbiorcy kwoty transakcji  
przez dostawcę odbiorcy określone w  art. 54, art. 56 i art. 57 nie mają zastosowania.  
2. W przypadku transakcji płatniczych wykonywanych w  całości na terytorium Rzeczypospoli tej Polskiej określone 
w ust. 1 kwoty mogą zostać w  umowie ramowej podwyższone o  100%.  
3. W odniesieniu do przedpłaconych instrumentów płatniczych w  zakresie transakcji płatniczych wykonywanych  w ca-
łości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone w  ust. 1 kwoty wynoszą równowartość w  walucie polskiej 500  euro, 
ustaloną z  zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w  dniu zawarcia umowy.  
Art. 39a. 1. W  przypadku śmierci użytkownika będącego stroną umowy obejmującej wydanie instrumentu płatn i-
czego lub prowadzenie rachunku płatniczego, dostawca, w  zakresie nieuregulowanym w  ustawie – Prawo bankowe oraz 
ustawie o  spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych, jest obowiązany wypłacić z  tego instrumentu lub rachunku : 
1) kwotę wydatkowaną na koszty pogrzebu użytkownika osobie, która przedstawiła rachunki stwierdzające wysokość 
poniesionych przez nią kosztów, w  wysokości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwycz a-
jami przyjętymi w  danym środowisku;  
2) kwot ę równą wpłatom na instrument płatniczy lub rachunek płatniczy, dokonanym przez organ wypłacający świa d-
czenie z  ubezpieczenia lub zabezpieczenia społecznego albo uposażenie w  stanie spoczynku, które nie przysługiwały 
za okres po śmierci użytkownika, wskaza ną we wniosku organu wypłacającego to świadczenie lub uposażenie, skie-
rowanym do dostawcy wraz z  podaniem danych identyfikujących instrument płatniczy lub rachunek płatniczy, na który  
dokonano wpłat.  
2. Dostawca jest zwolniony od wypłaty pełnej lub częścio wej kwoty, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, jeżeli przed 
otrzymaniem wniosku organu wypłacającego świadczenie lub uposażenie dokonał z  instrumentu płatniczego lub rachunku 
płatniczego wypłat innym osobom współuprawnionym z  umowy obejmującej wydanie instrument u płatniczego lub pr o-
wadzenie rachunku płatniczego, które to wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku w  całości lub części.  
3. Dostawca, na pisemne żądanie organu wypłacającego świadczenie z  ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia 
emerytalnego albo upo sażenie w  stanie spoczynku, jest obowiązany do sporządzania i  przekazywania danych umożliwi a-
jących identyfikację osoby współuprawnionej z  umowy obejmującej wydanie instrumentu płatniczego lub prowadzenie 
rachunku płatniczego, na który zostały przekazane św iadczenia lub uposażenia za okres po śmierci świadczeniobiorcy. 
Przekazywane dane mogą obejmować jedynie imię i  nazwisko, numer PESEL oraz adres miejsca zamieszkania osoby 
współ uprawnionej.  
Art. 39b. Dostawcy świadczący usługi płatnicze, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. c i pkt 7, oraz dostawcy 
usług technicznych, o  których mowa w  art. 6 pkt 10, świadczący usługę przekazywania pomiędzy płatnikiem a  odbiorcą 
informacji o  transakcji płatniczej, mogą pośredniczyć w  płatnościach z  zastosowaniem mechan izmu podzielonej płatności, 
o którym mowa w  dziale XI w  rozdziale 1a ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 685, z późn. zm.11)). 
                                                           
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 694, 802, 1163, 1243 , 1598  i 1626.  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 1907  
 
 Rozdział 2  
Autoryzacja transakcji płatniczych  
Art. 40. 1. Transakcję płatniczą uważa się za autoryzowaną, jeżeli płatnik wyraził zgodę na wykonanie transakcji płatn i-
czej w sposób przewidziany w  umowie między płatnikiem a  jego dostawcą. Zgoda może dotyczyć także kolejnych transakcji 
płatniczych.  
2. Zgoda powinna być udzielona przez pł atnika przed wykonaniem transakcji płatniczej albo kolejnych transakcji 
płatniczych, chyba że płatnik i  jego dostawca uzgodnili, że zgoda może zostać udzielona także po ich wykonaniu.  Zgody 
na wykonanie transakcji płatniczej można również udzielić za  pośre dnictwem odbiorcy, dostawcy odbiorcy albo dostawcy 
świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej.  
3. Płatnik może w  każdej chwili wycofać zgodę, nie później jednak niż do momentu, w  którym zlecenie płatnicze 
zgodnie z  art. 51 stało się nieodwołalne . 
4. Jeżeli zgoda dotyczy kolejnych transakcji płatniczych, wycofanie dotyczy wszystkich niewykonanych transakcji 
płatniczych, chyba że płatnik zastrzegł inaczej.  
Art. 41. 1. Jeżeli do udzielania zgody używany jest określony instrument płatniczy, płatnik i  jego dostawca mogą 
uzgodnić limity wydatków dla transakcji płatniczych wykonanych za pomocą tego instrumentu płatniczego.  
2. W umowie ramowej można zastrzec prawo dostawcy do blokowania instrumentu płatniczego:  
1) z uzasadnionych przyczyn związanych z  bezpieczeństwem instrumentu płatniczego,  
2) w związku z  podejrzeniem nieuprawnionego użycia instrumentu płatniczego lub umyślnego doprowadzenia do nie -
autoryzowanej transakcji płatniczej lub  
3) z powodu zwiększenia ryzyka utraty przez płatnika zdolności kredytowej wymaganej dla danego instrumentu płat -
niczego, gdy korzystanie z  instrumentu płatniczego jest związane z  korzystaniem przez płatnika z  udzielonego mu 
kredytu.  
3. Dostawca powinien poinformować płatnika, w  uzgodniony sposób, o  zablokowaniu instrumentu płatniczego przed 
zablokowaniem tego instrumentu, a  jeżeli nie jest to możliwe – niezwłocznie po jego zablokowaniu. Nie dotyczy to prz y-
padków, gdy przekazanie informacji o  zablokowaniu instrumentu byłoby nieuzasadnione ze względów bezpieczeństw a 
lub zabronione na mocy odrębnych przepisów.  
4. Dostawca odblokowuje instrument płatniczy albo zastępuje go nowym, jeżeli przestały istnieć podstawy do utrz y-
mywania blokady.  
5. Dostawca prowadzący rachunek może odmówić dostawcy świadczącemu usługę dostępu  do informacji o  rachunku 
lub dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej dostępu do danego rachunku płatniczego z  obiek -
tywnie uzasadnionych i  należycie udokumentowanych przyczyn związanych z  nieuprawnionym lub nielegalnym dost ę-
pem do r achunku płatniczego przez takiego dostawcę, w  tym nieuprawnionym zainicjowaniem transakcji płatniczej. 
W takim przypadku dostawca prowadzący rachunek w  uzgodniony sposób informuje płatnika o  odmowie dostępu do 
rachunku płatniczego i  jej przyczynach. Inform acja ta, o  ile jest to możliwe, jest przekazywana płatnikowi przed odmową 
dostępu, a  najpóźniej bezzwłocznie po takiej odmowie, nie później jednak niż w  dniu roboczym następującym po dniu 
takiej odmowy, chyba że jej przekazanie nie byłoby wskazane z  obiek tywnie uzasadnionych względów bezpieczeństwa 
lub jest sprzeczne z  odrębnymi przepisami. Dostawca prowadzący rachunek umożliwia dostawcy świadczącemu usługę 
dostępu do informacji o  rachunku oraz dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej  dostęp do r a-
chunku płatniczego niezwłocznie po ustaniu przyczyn uzasadniających odmowę.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, dostawca prowadzący rachunek niezwłocznie zgłasza do KNF lub innego 
właściwego organu nadzoru incydent związany z  dostawcą świa dczącym usługę dostępu do informacji o  rachunku lub 
dostawcą świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej. Informacje te obejmują istotne okoliczności zdarzenia 
oraz opis i  przyczyny podjętych działań wraz z  uzasadnieniem.  
7. Jeżeli odmowa dostępu jest niezgodna z  ust. 5, KNF lub inny właściwy organ nadzoru, w  drodze decyzji, nakazuje,  
aby dostawca prowadzący rachunek bez zbędnej zwłoki przyznał dostawcy świadczącemu usługę dostępu do informacji 
o rachunku lub dostawcy świadczącemu usługę inicjowani a transakcji płatniczej dostęp do danego rachunku płatniczego.  
Art. 42. 1. Użytkownik uprawniony do korzystania z  instrumentu płatniczego jest obowiązany:  
1) korzystać z  instrumentu płatniczego zgodnie z  umową ramową oraz  
2) zgłaszać niezwłocznie dostawcy lub podmiotowi wskazanemu przez dostawcę stwierdzenie utraty, kradzieży, prz y-
właszczenia albo nieuprawnionego użycia instrumentu płatniczego lub nieuprawnionego dostępu do tego instrumentu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 1907  
 
 2. W celu spełnienia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, użyt kownik, z  chwilą otrzymania instrumentu pła t-
niczego, podejmuje niezbędne środki służące zapobieżeniu naruszeniu indywidualnych danych uwierzytelniających , 
w szcze gólności jest obowiązany do przechowywania instrumentu płatniczego z  zachowaniem należytej st aranności oraz 
nieudostępniania go osobom nieuprawnionym.  
3. Umowa ramowa, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, powinna zawierać obiektywne, niedyskryminujące i proporcjona l-
ne postanowienia dotyczące wydawania i  użytkowania instrumentu płatniczego.  
Art. 43. 1. Do stawca wydający instrument płatniczy jest obowiązany do:  
1) zapewnienia, że indywidualne dane uwierzytelniające  nie są dostępne dla osób innych niż użytkownik uprawniony 
do korzystania z  tego instrumentu,  
2) niewysyłania niezamówionego instrumentu płatnicz ego, z  wyjątkiem sytuacji, w  których instrument płatniczy otrzyma ny 
przez użytkownika podlega wymianie,  
3) zapewnienia stałej dostępności odpowiednich środków pozwalających użytkownikowi na dokonanie zgłoszenia 
zgodnie z  art. 42 ust. 1 pkt 2 lub wystąpienie z  wnioskiem o  odblokowanie albo zastąpienie zablokowanego instr u-
mentu płatniczego nowym na podstawie  art. 41 ust. 4, 
4) zapewnienia procedur pozwalających na udowodnienie dokonania zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 pkt 2, 
na wniosek z łożony przez użytkownika w  terminie 18  miesięcy od dnia dokonania zgłoszenia , 
4a) zapewnienia użytkownikowi możliwości bezpłatnego dokonania zgłos zenia, zgodnie z  art. 42 ust. 1 pkt 2, oraz ni e-
nakładania opłat w  wysokości przekraczającej koszty bezpośredni o związane z  wydaniem nowego instrumentu pła t-
niczego w  miejsce instrumentu, którego zgłosze nie dotyczy, oraz  
5) uniemożliwienia korzystania z  instrumentu płatniczego po dokonaniu zgłoszenia zgodnie z  art. 42 ust. 1 pkt 2. 
2. Dostawca ponosi ryzyko związane  z wysłaniem płatnikowi instrumentu płatniczego lub indywidualnych danych  
uwie rzytelniających.  
Art. 44. 1. Użytkownik niezwłocznie powiadamia dostawcę o  stwierdzonych nieautoryzowanych, niewykonanych 
lub nienależycie wykonanych transakcjach płatniczych.  
2. Jeżeli użytkownik nie dokona powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 13  miesięcy od dnia obciążenia  
rachunku płatniczego albo od dnia, w  którym transakcja miała być wykonana, roszczenia użytkownika względem dostawcy  
z tytułu nieautoryzowanych,  niewykonanych lub nienależycie wykonanych transakcji płatniczych wygasają.  
3. W przypadku gdy użytkownik nie korzysta z  rachunku płatniczego, termin, o  którym mowa w  ust. 2, liczy się od 
dnia wykonania nieautoryzowanych lub nienależycie wykonanych transak cji płatniczych albo od dnia, w  którym transakcja  
płatnicza miała być wykonana.  
3a. W przypadku gdy transakcja płatnicza jest inicjowana przez dostawcę świadczącego usługę inicjowania transakcji  
płatniczej, dostawca prowadzący rachunek dokonuje przywróceni a stanu rachunku sprzed wystąpienia nieautoryzowanych , 
niewykonanych lub nienależycie wykonanych transakcji płatniczych.  
4. Przepisu  ust. 2 nie stosuje się, w  przypadku gdy dostawca nie udostępnił informacji o  transakcji płatniczej zgodnie 
z przepisami dzi ału II.  
Art. 45. 1. Na dostawcy użytkownika spoczywa ciężar udowodnienia, że transakcja płatnicza została autoryzowana 
i prawidłowo zapisana w  systemie służącym do obsługi transakcji płatniczych dostawcy oraz że nie miała na nią wpływu 
awaria techniczna an i innego rodzaju usterka związana z  usługą płatniczą świadczoną przez tego dostawcę, w  tym d o-
stawcę świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej.  
1a. Jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjow ania tran sakcji  
płatniczej, na dostawcy tym spoczywa ciężar udowodnienia, że w  zakresie jego właściwości transakcja płatnicza została 
autoryzowana i  prawidłowo zapisana w  systemie służącym do obsługi transakcji płatniczych dostawcy oraz że nie miała 
na ni ą wpływu awaria techniczna ani innego rodzaju usterka związana z  usługą płatniczą, za którą ten dostawca odpowiada.  
2. Wykazanie przez dostawcę zarejestrowanego użycia instrumentu płatniczego nie jest wystarczające do udowo d-
nienia, że transakcja płatnicza została przez użytkownika autoryzowana albo że płatnik umyślnie albo wskutek rażącego 
niedbalstwa doprowadził do nieautoryzowanej transakcji płatniczej albo umyślnie albo wskutek rażącego niedbalstwa 
dopuścił się naruszenia co najmniej jednego z  obowiązków , o których mowa w  art. 42. Ciężar udowodnienia tych okoliczności  
spoczywa na dostawcy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 1907  
 
 Art. 46. 1. Z zastrzeżeniem art.  44 ust. 2, w przypadku wystąpienia nieautoryzowanej transakcji płatniczej dostawca 
płatnika niezwłocznie, nie później jednak niż do koń ca dnia roboczego następującego po dniu stwierdzenia wystąpienia 
nieautoryzowanej transakcji, którą został obciążony rachunek płatnika, lub po dniu otrzymania stosownego zgłoszenia, 
zwraca płatnikowi kwotę nieautoryzowanej transakcji płatniczej, z  wyjątkie m przypadku gdy dostawca płatnika ma uz a-
sadnione i  należycie udokumentowane podstawy, aby podejrzewać oszustwo, i  poinformuje o  tym w  formie pisemnej 
organy powołane do ścigania przestępstw. W  przypadku gdy płatnik korzysta z  rachunku płatniczego, dostawca  płatnika 
przywraca obciążony rachunek płatniczy do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miała miejsca nieautoryzowana transakcja 
płatnicza. Data waluty w  odniesieniu do uznania rachunku płatniczego płatnika nie może być późniejsza od daty obciąż e-
nia tą kwotą.  
1a. W przypadku gdy transakcja płatnicza jest inicjowana za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicj o-
wania transakcji płatniczej, dostawca prowadzący rachunek niezwłocznie, nie później jednak niż do końca dnia roboczego 
następującego po dniu stwie rdzenia wystąpienia nieautoryzowanej transakcji, którą został obciążony rachunek płatnika, 
lub po dniu otrzymania stosownego zgłoszenia, zwraca płatnikowi kwotę nieautoryzowanej transakcji płatniczej oraz, 
w stosownych przypadkach, przywraca obciążony rac hunek płatniczy do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miała miejsca 
nieautoryzowana transakcja płatnicza.  
1b. Jeżeli dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej odpowiada za dokonanie nieautoryzowanej 
transakcji płatniczej, na wniosek dostaw cy prowadzącego rachunek, niezwłocznie, nie później jednak niż do końca dnia 
roboczego następującego po dniu stwierdzenia wystąpienia danej transakcji lub doręczenia wniosku, rekompensuje mu 
poniesione straty lub zwraca kwoty zapłacone w  wyniku dokonania p rzez niego zwrotu na rzecz płatnika, w  tym kwotę 
nieautoryzowanej transakcji płatniczej. Przepis art.  45 ust. 1a stosuje się odpowiednio.  
1c. Roszczenia, o  których mowa w  ust. 1b, nie wyłączają roszczeń wynikających z  umowy zawartej między płatn i-
kiem a  dostawcą prowadzącym rachunek lub umowy zawartej między płatnikiem a  dostawcą świadczącym usługę inicj o-
wania transakcji płatniczej oraz z  przepisów prawa właściwego dla tych umów.  
2. Płatnik odpowiada za nieautoryzowane transakcje płatnicze do wysokości równo wartości w  walucie polskiej  50 euro, 
ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w  dniu wykonania transakcji, jeżeli 
nieautoryzowana transakcja jest skutkiem:  
1) posłużenia się utraconym przez płatnika albo skradzionym płatnikowi instrumentem płatniczym lub  
2) przywłaszczenia instrumentu płatniczego.  
2a. Przepisu ust.  2 nie stosuje się, w  przypadku gdy:  
1) płatnik nie miał możliwości stwierdzenia utraty, kradzieży lub przywłaszczenia instrumentu płatniczego przed wyk o-
naniem transakcji płatniczej, z  wyjątkiem przypadku gdy płatnik działał umyślnie, lub  
2) utrata instrumentu płatniczego przed wykonaniem transakcji płatniczej została spowodowana działaniem lub zanie-
chaniem ze strony pracownika, agenta lub oddziału dostawcy p łatnika lub podmiotu świadczącego na jego rzecz usługi,  
o których mowa w  art. 6 pkt 10. 
3. Płatnik odpowiada za nieautoryzowane transakcje płatnicze w  pełnej wysokości, jeżeli doprowadził do nich 
umyślnie albo w  wyniku umyślnego lub będącego skutkiem rażąc ego niedbalstwa naruszenia co najmniej jednego z  obowią z-
ków, o których mowa w  art. 42. 
4. Po dokonaniu zgłoszenia zgodnie z  art. 42 ust. 1 pkt 2 płatnik nie odpowiada za nieautoryzowane transakcje pła t-
nicze, chyba że płatnik doprowadził umyślnie do nieauto ryzowanej transakcji.  
4a. W przypadku gdy dostawca płatnika nie wymaga silnego uwierzytelniania użytkownika, płatnik nie ponosi od-
powiedzialności za  nieautoryzowane transakcje płatnicze, chyba że działał umyślnie. W  przypadku gdy odbiorca lub dostawca  
odbiorcy nie akceptują silnego uwierzytelniania użytkownika, odpowiadają oni za szkody poniesione przez dostawcę 
płatnika.  
5. Jeżeli dostawca, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 43 ust. 1 pkt 3, nie zapewnia odpowiednich środków 
umożliwiających dokonanie w każdym czasie zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 pkt 2, płatnik nie odpowiada za 
nieautoryzowane transakcje płatnicze, chyba że płatnik doprowadził umyślnie do nieautoryzowanej transakcji.  
6. Przepisów  ust. 1–5 nie stosuje się do pieniądza elektr onicznego, jeżeli dostawca płatnika nie ma możliwości z a-
blokowania instrumentu płatniczego lub rachunku płatniczego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 1907  
 
 Art. 47. 1. Płatnik może żądać od swojego dostawcy zwrotu kwoty autoryzowanej transakcji płatniczej zainicjow a-
nej przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem, która została już wykonana, jeżeli:  
1) w momencie autoryzacji nie została określona dokładna kwota transakcji płatniczej oraz  
2) kwota transakcji płatniczej jest wyższa niż kwota, jakiej płatnik mógł się spodziewać, uwzględniając rodzaj  i wartość 
wcześniejszych transakcji płatnika, postanowienia jego umowy ramowej i  istotne dla sprawy okoliczności.  
2. Na żądanie dostawcy płatnik jest obowiązany przedstawić okoliczności faktyczne wskazujące na spełnienie waru n-
ków określonych w  ust. 1. 
3. Zwrot obejmuje pełną kwotę wykonanej transakcji płatniczej.  Data waluty w  odniesieniu do uznania rachunku 
płatniczego płatnika nie może być późniejsza od daty obciążenia tą kwotą.  
4. W odniesieniu do poleceń zapłaty płatnik posiada bezwarunkowe prawo do ot rzymania zwrotu w  terminach okreś -
lonych w  art. 48. 
5. Dla wykazania spełnienia warunku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, płatnik nie może powoływać się na przyczyny 
związane z  wymianą waluty, jeżeli do ustalenia kursu walutowego został zastosowany referencyj ny kurs walutowy, 
uzgodniony z  jego dostawcą.  
6. Umowa ramowa płatnika i  jego dostawcy może stanowić, że płatnik nie ma prawa do zwrotu kwoty autoryzowanej 
transakcji zainicjowanej przez odbiorcę, gdy:  
1) płatnik udzielił zgody na wykonanie transakcji płat niczej bezpośrednio swojemu dostawcy oraz 
2) informacja o  przyszłej transakcji płatniczej została dostarczona płatnikowi przez dostawcę lub odbiorcę, w  uzgod -
niony sposób, na co najmniej 4  tygodnie przed terminem wykonania zlecenia lub była udostępniana pł atnikowi przez 
dostawcę lub odbiorcę, w  uzgodniony sposób, przez okres co najmniej 4  tygodni przed terminem wykonania zlecenia.  
Art. 48. 1. Płatnik może wystąpić o  zwrot, o  którym mowa w  art. 47, w  terminie 8  tygodni od dnia obciążenia rachunku  
płatniczego , a w przypadku gdy nie korzysta z  rachunku płatniczego – od dnia wykonania transakcji płatniczej.  
2. W terminie 10  dni roboczych od dnia otrzymania żądania zwrotu dostawca dokonuje zwrotu pełnej kwoty transakcji  
płatniczej albo podaje uzasadnienie odmowy dokonania zwrotu, wskazując organy, do których płatnik może zgodnie 
z art. 15 złożyć skargę, jeżeli nie zgadza się z  przedstawionym uzasadnieniem. W  przypadku określonym w  art. 47 ust. 4 
dostawca nie może odmówić dokonania zwrotu.  
3. W przypadku gdy dostawcą płatnika jest NBP, może on uzależnić zwrot, o  którym mowa w  art. 47, od otrzymania 
środków pieniężnych od dostawcy odbiorcy.  
Rozdział 3  
Zlecenia płatnicze i  kwoty transakcji płatniczych  
Art. 49. 1. Momentem otrzymania zlecenia płatniczego jest mom ent, w  którym zlecenie zostało otrzymane przez d o-
stawcę  płatnika. W  przypadku gdy dostawca płatnika otrzymuje zlecenie płatnicze w  dniu niebędącym dla tego dostawcy 
dniem roboczym, uznaje się, że zlecenie zostało otrzymane pierwszego dnia roboczego po tym dniu. Nie obciąża się rachunku  
płatnika przed otrzymaniem zlecenia płatniczego.  
2. Dostawca może ustalić nieprzekraczalny, przypadający pod koniec dnia roboczego moment, po którym otrzymane 
zlecenia płatnicze uznaje się za otrzymane pierwszego dnia robocze go po tym dniu.  
3. Jeżeli użytkownik inicjujący zlecenie płatnicze i  jego dostawca uzgodnią, że wykonanie zlecenia płatniczego ro z-
poczyna się:  
1) określonego dnia,  
2) pod koniec wskazanego okresu,  
3) w dniu, w  którym płatnik przekazał do dyspozycji swojemu  dostawcy środki pieniężne na wykonanie zlecenia pła t-
niczego  
– za moment otrzymania zlecenia do celów  art. 54 uznaje się początek dnia, o  którym mowa w  pkt 1, albo dnia będącego 
ostatnim dniem okresu, o  którym mowa w  pkt 2, albo dnia, o  którym mowa w  pkt 3. 
4. Jeżeli dzień, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1 lub 3, albo ostatni dzień okresu, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, nie jest 
dla dostawcy płatnika dniem roboczym, uznaje się, że zlecenie płatnicze zostało otrzymane pierwszego dnia roboczego po 
tym dniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 1907  
 
 Art. 49a. 1. Dostawca prowadzący rachunek, na wniosek dostawcy wydającego instrumenty płatnicze oparte na karcie  
płatniczej, niezwłocznie potwierdza dostępność na rachunku płatniczym płatnika kwoty niezbędnej do wykonania trans akcji  
płatniczej realizowanej w  oparciu o  tę kartę, jeżeli:  
1) rachunek płatniczy płatnika jest dostępny on -line w  momencie występowania z  wnioskiem oraz  
2) płatnik udzielił dostawcy prowadzącemu rachunek zgody na udzielanie odpowiedzi na wnioski dostawcy wyda jące-
go instrumenty płatnicze oparte na karcie płatniczej dotyczące potwierdzenia, że kwota odpowiadająca określonej 
transakcji płatniczej realizowanej w  oparciu o  tę kartę jest dostępna na rachunku płatniczym płatnika, oraz  
3) zgoda, o  której mowa w  pkt 2, została udzielona przed wystąpieniem z  pierwszym wnioskiem dotyczącym potwie r-
dzenia.  
2. Dostawca wydający instrumenty płatnicze oparte na karcie płatniczej może wystąpić z  wnioskiem, o  którym mowa 
w ust. 1, jeżeli:  
1) płatnik udzielił temu dostawcy zgod y na występowanie z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, oraz  
2) płatnik zainicjował transakcję płatniczą realizowaną w  oparciu o  kartę płatniczą na daną kwotę przy użyciu instr u-
mentu płatniczego opartego na tej karcie wydanego przez danego dostawcę, oraz  
3) dostawca uwierzytelnia siebie wobec dostawcy prowadzącego rachunek przed złożeniem wniosku, o  którym mowa 
w ust. 1, oraz w  sposób bezpieczny porozumiewa się z  tym dostawcą zgodnie z  wym ogami określonymi w przepisach  
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE ) 2018/389 z  dnia 27  listopada 2017  r. uzupełniającego dyrektywę Par -
lamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w  odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotycz ą-
cych silnego uwierzytelniania klienta i  wspólnych i  bezpiecznych otwartych standa rdów komunikacji (Dz.  Urz. 
UE L 69 z 13.03.2018, str.  23). 
3. Potwierdzenie, o  którym mowa w  ust. 1, polega na udzieleniu odpowiedzi „tak” albo „nie” i  nie obejmuje podania 
salda rachunku. Odpowiedzi nie przechowuje się ani nie wykorzystuje do celów innych  niż wykonanie transakcji płatn i-
czej realizowanej w  oparciu o  kartę płatniczą.  
4. Potwierdzenie, o  którym mowa w  ust. 1, nie umożliwia dostawcy prowadzącemu rachunek dokonania blokady  środ-
ków pieniężnych na rachunku płatniczym płatnika.  
5. Płatnik może zw rócić się do dostawcy prowadzącego rachunek o  przekazanie mu danych identyfikujących d o-
stawcę, o  którym mowa w  ust. 2, oraz udzielonej odpowiedzi, o  której mowa w  ust. 3. 
6. Przepisów ust.  1–5 nie stosuje się do transakcji płatniczych zainicjowanych za poś rednictwem instrumentów pła t-
niczych opartych na karcie płatniczej, na których jest przechowywany pieniądz elektroniczny.  
Art. 49b. 1. W  przypadku gdy transakcja płatnicza jest inicjowana przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem  w związ -
ku z  transakcją płat niczą realizowaną w  oparciu o  kartę płatniczą, a  jej dokładna kwota nie jest znana w  momencie, 
w którym płatnik wyraża zgodę na wykonanie transakcji płatniczej, dostawca płatnika może dokonać blokady środków 
pieniężnych na rachunku płatniczym płatnika wyłą cznie w  przypadku, gdy płatnik wyraził zgodę na blokadę określonej 
kwoty środków pieniężnych.  
2. Dostawca płatnika uwalnia środki pieniężne zablokowane na rachunku płatn iczym płatnika zgodnie z  ust. 1 nie-
zwłocznie po otrzymaniu zlecenia płatniczego i  infor macji o  określonej kwocie transakcji płatniczej.  
Art. 50. 1. Dostawca prowadzący rachunek nie może odmówić wykonania autoryzowanego zlecenia płatniczego inicj o-
wanego  przez płatnika, w  tym za  pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej, albo 
odbiorcę lub za jego pośrednictwem, chyba że nie zostały spełnione przez płatnika postanowienia umowy między dosta w-
cą prowadzącym rachunek a  płatni kiem lub możliwość albo obowiązek takiej odmowy wynika z  odrębnych przepisów.  
2. W przypadku gdy dostawca odmawia wykonania zlecenia płatniczego, jest obowiązany powiadomić użytkownika 
w najbliższym możliwym terminie, nie później jednak niż w  terminach określonych zgodnie z  art. 54 i art. 56: 
1) o odmowie,  
2) jeżeli to możliwe – o przyczynach odmowy,  
3) jeżeli to możliwe – o procedurze sprostowania błędów, które spowodowały odmowę  
– chyba że powiadomienie takie jest niedopuszczalne z  mocy odrębnych przep isów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 1907  
 
 3. Strony mogą zastrzec w  umowie, że w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, dostawca ma prawo pobierać opłaty 
nieprzekraczające uzasadnionych kosztów ponoszonych przez dostawcę, jeżeli odmowa wykonania zlecenia płatniczego 
była obiektywnie uzasadniona.  
4. Do celów, o  których mowa w  art. 54 i art. 56 oraz art.  144–146 zlecenie płatnicze, którego wykonania odmówiono,  
uznaje się za nieotrzymane.  
Art. 51. 1. Użytkownik nie może odwołać zlecenia płatniczego od chwili jego otrzymania przez dostawcę płatnika.  
2. W przypadku gdy transakcja płatnicza jest inicjowana przez dostawcę świadczącego usługę inicjowania transakcji 
płatniczej lub przez odbiorcę lub za  jego pośrednictwem, płatnik nie może odwołać zlecenia płatniczego po udzieleniu 
dostawcy świadczącemu usł ugę inicjowania transakcji płatniczej zgody na zainicjowanie transakcji płatniczej albo po  udzie -
leniu odbiorcy zgody na wykonanie transakcji płatniczej.  
3. W przypadku polecenia zapłaty płatnik może odwołać zlecenie płatnicze, z  zachowaniem prawa do zwrot u kwoty 
transakcji płatniczej, nie później niż do końca dnia roboczego poprzedzającego uzgodniony dzień obciążenia rachunku 
płatniczego.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, użytkownik może odwołać zlecenie płatnicze nie później niż do 
końca dni a roboczego poprzedzającego uzgodniony dzień.  
5. Po upływie terminów określonych w  ust. 1–4 zlecenie płatnicze można odwołać wyłącznie, jeżeli uzgodnią to między 
sobą użytkownik i  odpowiedni  dostawca. W  przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 i 3, wymagana je st również zgoda o d-
biorcy.  
6. Jeżeli zostało to uzgodnione w  umowie ramowej, odpowiedni dostawca może pobierać opłatę za odwołanie zlecenia  
płatniczego.  
Art. 52. 1. Dostawca płatnika, dostawca odbiorcy oraz inne podmioty pośredniczące w  wykonaniu transakcji płatniczej  
nie mogą pomniejszać kwoty transakcji płatniczej o  opłaty należne w  związku z  jej wykonaniem ani o  inne należności.  
2. Umowa między odbiorcą i  dostawcą odbiorcy może przewidywać, że dostawca udostępnia odbiorcy kwotę trans -
akcji płatn iczej pomniejszoną o  pobrane opłaty. W  takim przypadku dostawca podaje w  informacji o  transakcji płatniczej  peł-
ną kwotę transakcji płatniczej oraz pobranych opłat.  
3. Przepisy  ust. 1 i 2 nie wyłączają dopuszczalności potrącenia przez dostawcę z  kwoty tran sakcji płatniczej kwoty 
wynikającej ze zobowiązań podatkowych oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne związanych z  tą transakcją płatniczą.  
4. Jeżeli z  kwoty transakcji płatniczej zainicjowanej przez płatnika zostały pobrane jakiekolwiek inne należności niż 
określone w  ust. 2 lub 3, dostawca płatnika jest obowiązany doprowadzić do otrzymania przez odbiorcę pełnej kwoty trans akcji 
płatniczej. W  przypadku transakcji płatniczych zainicjowanych przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem, obowiązek ten 
ciąży na dostawcy odbiorcy.  
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki 
pobierania opłat przy p rzyjmowaniu płatności z  tytułu należności o  charakterze publicznoprawnym, stanowiących dochód 
budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, przy użyciu karty płatniczej, kierując się w  szczególności p o-
trzebą przekazania pełnej kwoty danej należno ści publicznoprawnej na wyznaczony rachunek bankowy oraz biorąc pod 
uwagę specyfikę tych płatności.  
Rozdział 4  
Czas wykonania transakcji płatniczej i  data waluty  
Art. 53. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:  
1) transakcji płatniczych w  euro;  
2) transakcji płatniczych wykonywanych w  całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  walucie polskiej;  
3) transakcji płatniczych obejmujących nie więcej niż jedno przeliczenie waluty między:  
a) euro a  walutą polską, jeżeli przeliczenie waluty jest dok onane w  Rzeczypospolitej Polskiej,  
b) euro a  walutą innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego spoza obszaru euro, jeżeli przeliczenie 
waluty jest dokonane w  tym państwie członkowskim,  
c) euro a  walutą polską lub euro a  walutą innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego spoza obszaru  
euro, dokonywanego w  państwie członkowskim z  obszaru euro, w  przypadku przelewów transgranicznych za -
inicjowanych w  euro.  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 1907  
 
 2. Przepisy niniejszego rozdziału mają także zastosowanie do transakcji pła tniczych, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 i 3a, 
innych niż wymienione w  ust. 1. 
3. Użytkownik i  jego dostawca mogą uzgodnić, że do transakcji płatniczych, o  których mowa w  art. 5  ust. 2 i 3a, innych  
niż wymienione w  ust. 1, nie stosuje się przepisów niniejs zego rozdziału. Strony nie mogą jednak uzgodnić wyłączenia 
stosowania  art. 59, a  w przypadku transakcji płatniczych wykonywanych na terytorium jednego lub więcej państw czło n-
kowskich nie mogą uzgodnić terminu, o  którym mowa w  art. 54, jako dłuższego niż 4  dni robocze od momentu otrzy -
mania zlecenia płatniczego.  
Art. 54. 1. Dostawca płatnika jest obowiązany doprowadzić do uznania rachunku płatniczego dostawcy odbiorcy 
kwotą transakcji płatniczej zainicjowanej przez płatnika nie później niż do końca następneg o dnia roboczego po otrzymaniu  
zlecenia.  
2. Termin określony w  ust. 1 może zostać przedłużony o  jeden dzień roboczy, w  przypadku gdy dostawca płatnika 
otrzymał zlecenie płatnicze w  postaci papierowej.  
Art. 55. 1. W zakresie transakcji płatniczych w  całości  wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
w walucie polskiej, dotyczących należności, do których stosuje się przepisy ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja 
podatkowa ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1540  i 1598 ), zwanej dalej „ustawą – Ordynacja podatkowa ”, oraz rozporządzenia Pa r-
lamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 952/2013  z dnia 9  października 2013  r. ustanawiającego unijny kodeks celny 
(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013,  str. 1, z późn. zm.12)), nie stosuje się  art. 54 ust. 2. 
2. W razie niedotrzymania terminu wykonania transakcji płatniczej, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1, w zakresie n a-
leżności, o  których mowa w  ust. 1, dostawca jest obowiązany do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub właściwej je d-
nostki samorządu terytorialnego odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.  
3. Do odpowiedzialności dostawcy z  tytułu niewykonania obowiązku określonego w  art. 54 ust. 1, dotyczącego n a-
leżności, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy usta wy – Ordynacja podatkowa dotyczące odpowi e-
dzialności podatkowej inkasenta.  
Art. 55a. 1. W  zakresie transakcji płatniczych w  całości wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  w wa-
lucie polskiej, dotyczących należności, do których stosuje się przepisy ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach 
i rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.  U. z 2021 r. poz. 291, 3 53, 794 i 1621 ), nie stosuje się przepisu art.  54 
ust. 2. 
2. W razie niedotrzymania terminu wykonania transakcji płatniczej, o  którym mowa w  art. 54 ust.  1, w zakresie należ -
ności,  o których mowa w  ust. 1, dostawca jest obowiązany do zapłacenia na rzecz świadczeniobiorcy odsetek ustawowych 
za opóźnienie.  
3. Do odpowiedzialności dostawcy z  tytułu niewykonania obowiązku określonego  w art. 54 ust.  1, dotyczącego należ -
ności,  o których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis  art. 85 ust. 1 zdanie  drugie ustawy z  dnia 13  października 
1998  r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz. U. z 2021 r. poz. 423, 432, 619 i 1621 ). 
Art. 55b. W zakresie transakcji płatniczych polegających na transferze środków pieniężnych z  tytułu składek na 
ubezpieczenia społeczne i  ubezpieczenie zdrowotne oraz innych składek i  wpłat, do których poboru jest zobowiązany 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie st osuje się  art. 54 ust. 2. 
Art. 56. 1. Dostawca odbiorcy przekazuje zlecenie płatnicze zainicjowane przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem 
dostawcy płatnika w  terminie uzgodnionym między odbiorcą a  jego dostawcą, umożliwiając w  przypadku transakcji pol e-
cenia zapłaty rozrachunek tej transakcji w  uzgodnionym terminie płatności.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się odpowiednio do transakcji płatniczych kartą płatniczą lub podobnym instrumentem pła t-
niczym zainicjowanych przez odbiorcę.  
Art. 57. Jeżeli odbiorca nie posiada rachunku płatniczego u  dostawcy, środki pieniężne są udostępniane odbiorcy 
przez dostawcę, który otrzymuje środki pieniężne dla odbiorcy, w  terminie określonym w  art. 54 i art. 56 ust. 1. 
Art. 58. Wpłata gotówki na swój lub cudzy rachunek płatniczy , dokonana u  dostawcy prowadzącego ten rachunek 
płatniczy w  walucie tego rachunku płatniczego, jest udostępniana na tym rachunku niezwłocznie po otrzymaniu środków 
pieniężnych, nie później niż w  tym samym dniu roboczym, oraz otrzymuje datę waluty z  chwilą wpłaty, z  tym że jeżeli 
wpłacającym jest podmiot niebędący konsumentem, udostępnienie środków pieniężnych na rachunku z  datą waluty nie 
może nastąpić później niż następnego dnia roboczego po otrzymaniu środków pieniężnych.  
                                                           
12) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,  str. 90.  
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 1907  
 
 Art. 59. 1. Dostawca odbiorcy uzn aje rachunek płatniczy odbiorcy kwotą transakcji płatniczej z  datą waluty tego 
dnia roboczego, w  którym rachunek dostawcy odbiorcy został uznany kwotą transakcji płatniczej.  
2. Dostawca odbiorcy udostępnia odbiorcy kwotę transakcji płatniczej natychmiast p o uznaniu tą kwotą rachunku 
dostawcy odbiorcy, w  przypadku gdy po stronie dostawcy odbiorcy:  
1) nie następuje przeliczenie waluty albo  
2) następuje przeliczenie waluty między euro a  walutą państwa członkowskiego lub między dwiema walutami państw 
członkowsk ich. 
2a. Obowiązek określony w  ust. 2 ma zastosowanie również do płatności w  ramach jednego dostawcy.  
3. Obciążenie rachunku płatniczego płatnika kwotą transakcji płatniczej następuje z  datą waluty nie wcześniejszą niż 
moment, w  którym rachunek ten został faktycznie obciążony kwotą transakcji płatniczej.  
4. Do transakcji płatniczych inicjowanych przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem dostawca odbiorcy lub odbio r-
ca mogą uzgodnić dłuższy termin wykonania niż określony w  ust. 2. 
Rozdział 5  
Karty płatnicze  
Art. 59a. Umowa w  zakresie, w  jakim obejmuje wydanie karty płatniczej, określa czy karta jest wydawana na okaz i-
ciela czy też na rzecz oznaczonej osoby.  
Art. 59b. Przy dokonywaniu płatności z  użyciem karty płatniczej identyfikującej osobę upoważnioną do jej używania,  
osoba korzystająca z  tej karty jest obowiązana do okazania akceptantowi, na jego żądanie, dokumentu potwierdzającego 
jej tożsamość.  
Art. 59c. 1. Użytkownik może odstąpić od umowy w  zakresie, w  jakim obejmuje ona wydanie karty płatniczej, 
w terminie 14  dni od dnia otrzymania po raz pierwszy karty płatniczej na podstawie tej umowy, jeżeli nie wykonał żadnej 
transakcji płatniczej przy użyciu tej karty.  
2. W przypadku odstąpienia od umowy zgodnie z  ust. 1 wydawca karty płatniczej zwraca użytkownikowi  kwotę p o-
niesionych opłat. Wydawca karty płatniczej może obciążyć użytkownika kosztami związanymi z  wydaniem karty płatn i-
czej w  zakresie przewidzianym w  umowie.  
Art. 59d. 1. Użytkownik może upoważnić wydawcę karty płatniczej do wykonywania jego praw jako p okrzywdz o-
nego w  postępowaniu karnym.  
2. Wydawca karty płatniczej jest obowiązany działać z  zachowaniem najwyższej staranności.  
3. Wydawca karty płatniczej może wykonywać prawa dwóch lub więcej pokrzywdzonych w  postępowaniu karnym, 
jeżeli ich interesy nie p ozostają w  sprzeczności.  
Rozdział 6  
Prawa i  obowiązki akceptanta i  agenta rozliczeniowego  
Art. 59e. Odmowa przyjęcia zapłaty przez akceptanta może nastąpić w  przypadku:  
1) upływu terminu, do którego jest możliwe korzystanie z  instrumentu płatniczego;  
2) zablokowania instrumentu płatniczego;  
3) niezgodności podpisu osoby upoważnionej do używania instrumentu płatniczego na instrumencie płatniczym ident y-
fikującym taką osobę z  podpisem na dokumencie obciążeniowym;  
4) odmowy okazania dokumentu stwierdzającego to żsamość w  przypadku, o  którym mowa w  art. 59f ust. 1; 
5) stwierdzenia posługiwania się instrumentem płatniczym przez osobę nieuprawnioną;  
6) braku możliwości dokonania akceptacji transakcji płatniczej.  
Art. 59f. 1. W  przypadku uzasadnionych wątpliwości akc eptant może żądać od osoby korzystającej z  karty płatn i-
czej identyfikującej osobę upoważnioną do jej używania okazania dokumentu stwierdzającego jej tożsamość.  
2. Akceptant może zatrzymać instrument płatniczy w  przypadku, o  którym mowa w  art. 59e pkt 1–3 i 5, a ponadto 
w przypadku otrzymania od agenta rozliczeniowego polecenia zatrzymania instrumentu płatniczego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 1907  
 
 3. Akceptant i  agent rozliczeniowy są obowiązani do ustalenia i  przestrzegania procedur bezpieczeństwa, w  szczegól -
ności  akceptant nie może udostę pniać osobom nieuprawnionym danych o  użytkowniku i  osobie przez niego upoważnionej 
do używania karty płatniczej, a  także jest obowiązany zapobiegać nieprawidłowemu użyciu lub skopiowaniu instrumentu 
płatniczego.  
Art. 59g. Akceptant oznacza miejsce, w  który m prowadzi działalność, w  sposób umożliwiający jednoznaczne ustale-
nie, przy użyciu jakich instrumentów płatniczych możliwe jest dokonanie transakcji płatniczej w  ramach prowadzonej przez  
niego działalności, w  szczególności wskazuje zakres akceptowanych kart płatniczych.  
Art. 59h. Agent rozliczeniowy rozpatruje reklamacje dotyczące transakcji płatniczych, których wykonania odmówił 
wydawca. W  przypadku transakcji płatniczych zainicjowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrywanie 
reklamacji ni e może trwać dłużej niż 90  dni od dnia jej doręczenia agentowi rozliczeniowemu.  
Art. 59i. Akceptant może upoważnić agenta rozliczeniowego do wykonywania jego praw jako pokrzywdzonego  w po-
stępowaniu karnym. Przepisy  art. 59d ust. 2 i 3 stosuje się odpowied nio. 
Rozdział 7  
Dostęp do podstawowego rachunku płatniczego  
Art. 59ia.  1. Dostawcy, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy  
Oszczędnościowo -Kredytowej, oferujący usługi związane z prowadzeniem rachunków płatniczych dla konsumentów,  są 
obowiązani do świadczenia usługi prowadzenia podstawowego rachunku płatniczego. Obowiązek ten w przypadku  do-
stawców wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 9 dotyczy wyłącznie członków danej kasy oszczędnościowo -kredytowej.  
2. Podstawowy rachunek płatniczy jest przeznaczony dla konsumentów, dla których żaden dostawca, o którym  mowa 
w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, w ramach  działa l-
ności wykonywanej na terytorium Rzecz ypospolitej Polskiej nie prowadzi innego rachunku płatniczego  w walucie po l-
skiej umożliwiającego wykonywanie transakcji, o których mowa w ust. 3.  
3. Podstawowy rachunek płatniczy umożliwia wyłącznie:  
1) dokonywanie wpłat środków pieniężnych na rachunek;  
2) dokonywanie wypłat gotówki z rachunku na terytorium któregokolwiek państwa członkowskiego, w bankomacie  lub 
w placówce dostawcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej  Kasy  
Oszczędnościowo -Kredytowej, w godzinach pracy tego dostawcy lub poza nimi, lub przy użyciu terminala  płatn i-
czego, jeżeli konsument wyrazi wolę zawarcia umowy również w zakresie usługi umożliwiającej takie  wypłaty;  
3) wykonywanie na terytorium państw członkowskich transakcji płatniczych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2,  
w szczególności w urządzeniach akceptujących instrumenty płatnicze, placówce dostawcy, o którym mowa  w art. 4 
ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, lub za  pośrednictwem  
środków elektronicznego dostępu do rachunku, przy czym w przypadku transakcji płatniczych  wykonywanych przy 
użyciu karty płatniczej podstawowy rachunek płatniczy zapewnia także możliwość dokonywania  transakcji płatn i-
czych bez fizycznego wykorzystania kart y oraz możliwość rozliczania przez dostawcę  transakcji płatniczych wyk o-
nywanych przy użyciu karty płatniczej, powodujących przekroczenie środków  zgromadzonych na rachunku, o kt ó-
rym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 4 ustawy o kredycie konsumenckim.  
4. Obowiązek zap ewnienia wypłaty w placówce poza godzinami pracy dostawcy następuje wyłącznie w przypadku  
gdy dostawca oferuje takie usługi.  
5. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, w r amach podstawowego rachunku płatniczego jest obowiązany zapewnić usługi, o których  mowa w ust. 3, 
w zakresie, w jakim świadczy takie usługi w ramach prowadzenia innych rachunków płatniczych.  
6. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłącze niem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, udostępnia na żądanie konsumenta, nieodpłatnie, informacje o podstawowych rachunkach płatniczych dostęp-
nych w jego ofercie, warunkach korzystania z rachunków oraz opłatach z tym związanych.  
Art. 59ib.  Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy   
Oszczędnościowo -Kredytowej, może poprzez centralną informację o rachunkach, o której mowa w art. 92bb ustawy – 
Prawo bankowe, sprawdzić czy konsument posiada rachunek płatniczy umożliwiający wykonywanie transakcji,  o których 
mowa w art. 59ia ust. 3, prowadzony przez dostawcę, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem  Krajowej 
Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 1907  
 
 Art. 59ic.  1. Do stawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy   
Oszczędnościowo -Kredytowej, otwiera i prowadzi podstawowy rachunek płatniczy konsumenta na podstawie zawartej  
z konsumentem umowy podstawowego rachunku płatniczeg o. Dostawca udostępnia wnioski o zawarcie umowy  podst a-
wowego rachunku płatniczego w postaci papierowej w swoich placówkach, a wzór wniosku – na swojej stronie  internet o-
wej. Konsument może również ustnie żądać zawarcia umowy rachunku podstawowego, bez skład ania pisemnego wniosku , 
o ile dostawca dopuszcza taką możliwość.  
2. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej , nie może uzależniać otwarcia podstawowego rachunku płatniczego  od zawarcia przez konsumenta  innej 
umowy o świadczenie usług dodatkowych ani od zadeklarowania określonej kwoty wpływu środków pieniężnych  na 
podstawowy rachunek płatniczy. Zakaz ten nie dotyczy obowiązków wynikających ze stosunku członkostwa  łączących 
konsumenta z dostawcą.  
3. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku  
o zawarcie umowy podstawowego rachunku płatniczego, zawiera z konsumentem taką umowę albo  informuje o odmowie 
jej zawarcia. W przypadku kompletnego wniosku złożonego za pomocą środków komunikacji  elektronicznej, jeżeli d o-
stawca dopuszcza taką możliwość, wyzna cza on konsumentowi termin, nie krótszy niż 10 dni  roboczych, na podpisanie 
umowy w placówce dostawcy albo zawiera z konsumentem umowę za pomocą środków porozumiewania  się na odległość.  
4. W przypadku dostawcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 9, z wyłącz eniem Krajowej Spółdzielczej Kasy   
Oszczędnościowo -Kredytowej, termin wskazany w ust. 3 jest liczony od dnia potwierdzenia, że wnioskodawca może uzys kać 
status członka tego dostawcy.  
5. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio, jeżeli zawarcie umowy po dstawowego rachunku bankowego następuje  
na podstawie ustnego żądania, o którym mowa w ust. 1.  
6. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, odmawia zawarcia umowy podstawowego rachunku płatniczego w przypadku:  
1) gdy jest to uzasadnione względami ostrożnościowymi wynikającymi z podejrzenia popełnienia przestępstwa,  o któ-
rym mowa w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z  2020 r. poz. 1444 
i 1517  oraz z 2021 r. poz. 1023 ), zwanej dalej „Kodeksem karnym ”; 
2) dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 9, jeżeli konsument składający wniosek nie jest członkiem spółdzie l-
czej kasy oszczędnościowo -kredytowej będącej tym dostawcą lub  nie spełnia kryteriów uzyskania statusu  członka tej 
kasy;  
3) gdy dostawca posiada uprawdopodobnioną informację o udziale konsumenta w przestępstwie popełnionym  z wy-
korzystaniem rachunku płatniczego lub uprawdopodobnioną informację, że środki, które mają być zgromadzone  na 
rachunku, pochodzą z przestępstwa.  
7. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, może odmówić zawarcia umowy podstawowego rachunku płatniczego w przypadku gdy: 
1) konsument jest stroną umowy o prowadzenie rachunku płatniczego zawartej z dostawcą, o którym mowa w art. 4 ust. 2  
pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, w ramach  działalności 
wyko nywanej na terytorium Rz eczypospolitej Polskiej, umożliwiającego wykonywanie transakcji, o których mowa 
w art. 59ia ust. 3;  
2) dane identyfikacyjne konsumenta są zgodne z danymi osób znajdującymi się na międzynarodowych listach  sankcy j-
nych lub Liście ostrzeżeń publicznych KNF publikowanej na podstawie art. 6b ust. 4 ustawy o nadzorze  nad rynkiem 
finansowym;  
3) konsument nie posiada ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość;  
4) umowa rachunku płatniczego zawarta między tym dostawcą a konsumentem została rozwiązana ze wzg lędu na  rażą-
ce naruszenie jej postanowień przez konsumenta;  
5) konsument nie podpisał umowy w placówce dostawcy w terminie, o którym mowa w ust. 3 zdanie pierwsze,  albo 
w tym terminie nie zawarł umowy za pomocą środków porozumiewania się na odległość;  
6) konsument nie przebywa legalnie na terytorium państwa członkowskiego;  
7) konsument nie podał adresu zamieszkania lub innego adresu korespondencyjnego na terytorium Rzeczypospolitej  
Polskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 1907  
 
 8. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 6 i 7, dostawca niezwłocz nie informuje konsumenta, nieodpłatnie, o  przy-
czynach odmowy zawarcia umowy, chyba że przekazanie takiej informacji zagrażałoby bezpieczeństwu narodowemu lub 
porządkowi publicznemu lub byłoby sprzeczne z  przepisami prawa, w  tym z  przepisami ustawy z  dnia 1 marca 2018  r. 
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.  U. z 2021 r. poz. 1132, 1163  i 1535 ), zwanej 
dalej „ustawą o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy”.  
9. W przypadku odmowy zawarcia umowy podstawowego rachunku płatniczego na  podstawie ust. 6 pkt 1 dostawca,  
o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, 
jest obowiązany stosować odpowiednie środki wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.  
Art. 59id. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy  
Oszczędnościowo -Kredytowej, jest obowiązany oferować podstawowe rachunki płatnicze w walucie polskiej.  
Art. 59ie.  1. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 p kt 1–3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy   
Oszczędnościowo -Kredytowej, prowadzi podstawowy rachunek płatniczy w zakresie krajowych transakcji płatniczych  
nieodpłatnie.  
2. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, może pobierać opłaty za wykonanie krajowych transakcji płatniczych, o których mowa w art. 3  ust. 1 pkt 2 
lit. c, po wykonaniu w ciągu miesiąca 5 takich transakcji płatniczych zlecanych przez konsume nta. Opłaty  te nie mogą być 
wyższe od opłat najczęściej stosowanych przez danego dostawcę przez ostatnie 12 miesięcy  w odniesieniu do transakcji, 
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. c, powiązanych z jakimkolwiek rachunkiem płatniczym  oferowanym przez  tego 
dostawcę.  
3. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, może pobierać od konsumenta opłatę za wykonywanie transakcji, o których mowa w art. 3  ust. 1 pkt 1, przy 
użyciu bankomatów lub wpłatomatów nienależących do tego dostawcy znajdujących się na terytorium  Rzeczypospolitej 
Polskiej, po wykonaniu w ciągu miesiąca 5 takich krajowych transakcji płatniczych na rzecz  konsumenta. Opłaty te nie 
mogą być wyższe od opłat najczęśc iej stosowanych przez ostatnie 12 miesięcy przez tego dostawcę w odniesieniu do trans akcji, 
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, wykonywanych w ramach jakiegokolwiek rachunku płatniczego prowadzonego przez  
tego dostawcę i przy użyciu bankomatów lub wpłat omatów nienależących  do tego dostawcy.  
4. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, zapewnia konsumentom możliwość wykonywania operacji, o których mowa w art. 59ia ust. 3,  w swoich 
placówkach oraz za pośrednictwem środków elektronicznego dostępu do rachunku, o ile dostawca oferuje  taki dostęp. 
Dostawca nie może oferować podstawowych rachunków płatniczych, z których korzystanie odbywałoby  się wyłącznie za 
pomocą środków elektr onicznego dostępu do rachunku, chyba że dostawca oferuje wyłącznie usługi  świadczone za p o-
mocą takich środków.  
5. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - 
-Kredytowej, nie może pobierać  od konsumenta opłat za świadczenie usług związanych z prowadzeniem  podstawowego 
rachunku płatniczego innych niż opłaty, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz opłaty za wykonanie transgranicznych transa k-
cji płatniczych. Opłaty za wykonanie transgranicznych tra nsakcji płatniczych nie mogą być wyższe  od opłat najczęściej 
stosowanych przez danego dostawcę przez ostatnie 12 miesięcy w odniesieniu do transakcji  tego rodzaju, wykonywanych 
w ramach jakiegokolwiek rachunku płatniczego prowadzonego przez tego dostawcę.  
Art. 59if. Umowa podstawowego rachunku płatniczego stanowi umowę ramową, do której mają zastosowanie  prze-
pisy działu II rozdziału 3.  
Art. 59ig.  1. Dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy  
Oszczędnościowo -Kredytowej, może wypowiedzieć umowę podstawowego rachunku płatniczego, w przypadku gdy:  
1) konsument umyślnie albo w wyniku rażącego niedbalstwa wykorzystał rachunek do celów niezgodnych  z prawem;  
2) istnieje uzasadnione podejrzenie, że śro dki zgromadzone na rachunku pochodzą z działalności przestępczej lub  mają 
związek z taką działalnością;  
3) na rachunku nie dokonano żadnych operacji przez ponad 24 kolejne miesiące, z wyjątkiem operacji z tytułu pobier a-
nia opłat lub naliczania odsetek od z gromadzonych na rachunku środków pieniężnych;  
4) konsument podał nieprawdziwe informacje lub zataił prawdziwe informacje we wniosku o zawarcie umowy podst a-
wowego  rachunku płatniczego, jeżeli podanie prawdziwych informacji skutkowałoby odrzuceniem wniosku;  
5) konsument nie przebywa legalnie na terytorium państwa członkowskiego;  
6) konsument zawarł inną umowę rachunku płatniczego, który umożliwia mu wykonywanie transakcji, o których  mowa 
w art. 59ia ust. 3, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 1907  
 
 2. W przypa dkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 lub 6, nieodpłatna informacja o przyczynach wypowiedzenia  
umowy podstawowego rachunku płatniczego jest przekazywana konsumentowi, w postaci papierowej albo elektronicznej,  
wraz z wypowiedzeniem tej umowy, chyba że pr zekazanie tej informacji zagrażałoby bezpieczeństwu narodowemu  lub 
porządkowi publicznemu lub byłoby sprzeczne z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.  Dostawca może 
wypowiedzieć umowę podstawowego rachunku płatniczego zawartą na czas nieok reślony z co  najmniej dwumiesięcznym 
wypowiedzeniem.  
3. W informacji, o której mowa w ust. 2, dostawca wskazuje tryb, w jakim konsument może dochodzić swoich  praw 
w związku z rozwiązaniem umowy podstawowego rachunku płatniczego, oraz informuje go o pozasąd owych  procedurach 
rozstrzygania sporów, w tym wskazuje właściwe sądy polubowne.  
4. Wypowiedzenie umowy podstawowego rachunku płatniczego z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 nast ę-
puje ze skutkiem natychmiastowym. Przepis ust. 3 stosuje się odpowied nio. 
5. Po wypowiedzeniu umowy podstawowego rachunku płatniczego z przyczyn określonych w ust. 1 konsument  
wskazuje dostawcy sposób, w jaki chce uzyskać zwrot środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku.  W przypadku 
nieuzyskania przez dostawcę takiej in formacji może on złożyć środki pieniężne znajdujące się na rachunku  podstawowym 
do depozytu sądowego lub w inny sposób zabezpieczyć środki pieniężne zgromadzone na rachunku.  O sposobie zabezpi e-
czenia dostawca pisemnie informuje konsumenta.  
Art. 59ih.  1. KN F zamieszcza na swojej stronie internetowej informacje o zasadach dostępu do podstawowego  
rachunku  płatniczego.  
2. Do dnia 31 stycznia danego roku kalendarzowego dostawcy oferujący w roku poprzednim podstawowe rachunki  
płatnicze przekazują do KNF informacje o liczbie otwartych w tym roku podstawowych rachunków płatniczych  oraz 
o stosunku liczby przypadków odmowy zawarcia umowy takiego rachunku do liczby złożonych wniosków,  według stanu 
na dzień 31 grudnia poprzedniego roku kalendarzowego.  
3. KNF, c o 2 lata, w terminie do końca lutego roku kalendarzowego następującego po upływie okresu sprawozda w-
czego,  informuje Komisję Europejską o liczbie dostawców świadczących usługę podstawowego rachunku płatniczego  
oraz przekazuje informacje uzyskane zgodnie z u st. 2.  
Rozdział 8  
Przeniesienie rachunku płatniczego  
Art. 59ii. Przez przeniesienie rachunku płatniczego między dostawcami mającymi siedzibę na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej należy rozumieć przekazanie, z upoważnienia konsumenta, przez dostawcę prz ekazującego dostawcy  
przyjmującemu informacji o wszystkich lub niektórych zleceniach stałych dotyczących poleceń przelewu oraz  regularnie 
przychodzących na rachunek płatniczy prowadzony dla konsumenta przez dostawcę przekazującego poleceniach  przelewu 
i poleceniach zapłaty, w ramach rachunku płatniczego albo jakiegokolwiek dodatniego salda,  z rachunku płatniczego 
prowadzonego przez dostawcę przekazującego na rachunek płatniczy otwarty dla konsumenta  przez dostawcę przyjmuj ą-
cego, w walucie rachunku płatnicze go, którego dotyczą przekazywane informacje, łącznie  z ewentualnym zamknięciem 
rachunku płatniczego prowadzonego dla konsumenta przez dostawcę przekazującego.  
Art. 59ij. 1. Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do rachunków płatniczych umożliwia jących co  naj-
mniej:  
1) dokonywanie wpłat środków pieniężnych na ten rachunek;  
2) dokonywanie wypłat gotówki z rachunku;  
3) zlecanie i odbieranie transakcji płatniczych.  
2. Dostawca przyjmujący, który nie świadczy usług świadczonych przez dostawcę przekazującego w ramach  prow a-
dzonego rachunku płatniczego, nie jest obowiązany do ich świadczenia w ramach rachunku otwieranego przez  niego dla 
konsumenta w ramach przeniesienia rachunku.  
Art. 59ik.  1. Dostawca przekazujący lub dostawca przyjmujący informują konsumenta, nieodpłatnie, na jego żądanie,  
w sposób przejrzysty i czytelny, o trybie przeniesienia rachunku płatniczego.  
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności:  
1) obowiązki i uprawnienia dostawcy przekazującego, dostawc y przyjmującego i konsumenta;  
2) terminy zakończenia poszczególnych czynności w ramach przeniesienia rachunku płatniczego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 1907  
 
 3) wskazanie usług płatniczych, które świadczy dostawca przyjmujący, w tym warunków, na jakich je świadczy,  oraz 
możliwych ograniczeń , które mogą wyniknąć w trakcie przeniesienia rachunku płatniczego w powiązaniu  z tymi 
usługami;  
4) opłaty związane z przeniesieniem rachunku płatniczego, o ile są pobierane;  
5) dane, które konsument będzie musiał przedstawić w celu przeniesienia rachunku płatniczego;  
6) wskazanie pozasądowych procedur rozstrzygania sporów, w tym właściwych sądów polubownych.  
3. Informacje, o których mowa w ust. 1, dostawca przekazuje w postaci papierowej we wszystkich swoich placó w-
kach  dostępnych dla konsumentów, albo w po staci elektronicznej, a także udostępnia je na swojej stronie internetowej.  
Art. 59il. 1. Po złożeniu przez konsumenta upoważnienia do przeniesienia rachunku płatniczego i w zakresie  w nim 
określonym, dostawca przyjmujący podejmuje czynności zmierzające do  przeniesienia rachunku płatniczego  konsumenta 
lub usług powiązanych z rachunkiem płatniczym wskazanych przez konsumenta w zakresie, w jakim dostawca przyjmujący  
świadczy takie usługi. W przypadku gdy rachunek płatniczy jest prowadzony dla dwóch lub więcej  konsumentów, up o-
ważnienia udzielają wszyscy konsumenci.  
2. Upoważnienie może być złożone w postaci papierowej albo elektronicznej, w przypadku gdy zapewniona jest  jed-
noznaczna identyfikacja elektroniczna konsumenta upoważniającego do przeniesienia rachunk u. Upoważnienie  jest sp o-
rządzane w języku polskim lub innym języku uzgodnionym przez dostawcę przyjmującego i konsumenta.  
3. W upoważnieniu konsument może w szczególności:  
1) określić szczegółowo przychodzące polecenia przelewu i zlecenia stałe dotyczące p oleceń przelewu oraz udzielić  do-
stawcy przyjmującemu zgód na realizację poleceń zapłaty, które mają zostać przeniesione;  
2) określić datę, od której zlecenia stałe dotyczące poleceń przelewu oraz polecenia zapłaty mają być wykonywane  
z rachunku płatniczeg o prowadzonego przez dostawcę przyjmującego.  
4. Datę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ustala się na co najmniej 6 dni roboczych licząc od dnia otrzymania przez dostawcę  
przyjmującego dokumentów przekazanych przez dostawcę przekazującego zgodnie z art. 59im u st. 3.  W przypadku okreś -
lenia daty na dzień wcześniejszy, zlecenia stałe dotyczące poleceń przelewu oraz polecenia zapłaty  dostawca przyjmujący 
wykonuje po upływie 6 dni roboczych od dnia otrzymania przez dostawcę przyjmującego  tych dokumentów.  
Art. 59im.  1. Dostawca przyjmujący, w terminie 2 dni roboczych od dnia otrzymania upoważnienia, zwraca się  do 
dostawcy przekazującego o dokonanie następujących czynności, o ile zostały objęte upoważnieniem:  
1) przekazania dostawcy przyjmującemu oraz konsumentowi, w przypadku gdy tego zażądał, wykazu istniejących  zle-
ceń stałych dotyczących poleceń przelewu oraz dostępnych informacji o udzielonych zgodach na realizację  poleceń 
zapłaty, które mają zostać przeniesione;  
2) przekazania dostawcy przyjmującemu oraz konsument owi, w przypadku gdy tego zażądał, dostępnych informacji  
o regularnie przychodzących poleceniach przelewu oraz zleconych przez wierzyciela poleceniach zapłaty  zrealiz o-
wanych na rachunku płatniczym konsumenta w ciągu 13 miesięcy poprzedzających dzień zwróc enia się  o te info r-
macje;  
3) zaprzestania akceptowania poleceń zapłaty i przychodzących poleceń przelewu, ze skutkiem od dnia określonego  
w upoważnieniu, w przypadku gdy dostawca przekazujący nie zapewnia automatycznego przekierowywania prz y-
chodzących  poleceń przelewu i poleceń zapłaty na rachunek płatniczy konsumenta u dostawcy przyjmującego;  
4) anulowania zleceń stałych ze skutkiem od dnia określonego w upoważnieniu;  
5) przekazania środków pieniężnych pozostających na rachunku płatniczym prowadzonym przez  dostawcę przekazuj ą-
cego  w dniu określonym przez konsumenta w upoważnieniu;  
6) zamknięcia rachunku płatniczego prowadzonego przez dostawcę przekazującego w dniu wskazanym przez kons u-
menta  w upoważnieniu.  
2. Jeżeli dostawca przyjmujący jest podmiotem, o któ rym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 9, z wyłączeniem Krajowej  Spół-
dzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, i dokonuje weryfikacji członkostwa konsumenta, termin określony  w ust. 1 
jest liczony od dnia dokonania pozytywnej weryfikacji członkostwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 1907  
 
 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca przekazujący dokonuje następujących czynności, o ile są  objęte 
upoważnieniem:  
1) przekazuje dostawcy przyjmującemu informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w terminie 5 dni roboczych  od 
dnia otrzymania upow ażnienia;  
2) ze skutkiem od dnia określonego w upoważnieniu zaprzestaje akceptowania przychodzących na rachunek płatniczy  
poleceń przelewu i poleceń zapłaty w przypadku gdy nie zapewnia automatycznego przekierowywania  przychodz ą-
cych poleceń przelewu i pole ceń zapłaty na rachunek płatniczy posiadany lub otwarty przez konsumenta  u dostawcy 
przyjmującego, a w przypadku odmowy przyjęcia transakcji informuje płatnika lub odbiorcę o przyczynach odmowy;  
3) anuluje zlecenia stałe ze skutkiem od dnia określonego w upoważnieniu;  
4) przekazuje środki pieniężne pozostające na rachunku płatniczym prowadzonym przez niego na rachunek płatniczy  
prowadzony przez dostawcę przyjmującego, w dniu określonym w upoważnieniu;  
5) zamyka rachunek płatniczy w dniu określonym w upoważ nieniu, jeżeli nie istnieją na nim nieuregulowane zobowi ą-
zania  uniemożliwiające jego zamknięcie, i pod warunkiem zakończenia czynności wymienionych  w pkt 1 –3. 
4. W przypadku gdy nieuregulowane zobowiązania uniemożliwiają zamknięcie rachunku płatniczego kon sumenta  
w terminie, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, dostawca przekazujący niezwłocznie informuje o tym konsumenta.  
5. Dostawca przekazujący nie może pobierać opłat od konsumenta oraz dostawcy przyjmującego za przekazywanie  
informacji, o które zwrócił się ten  dostawca zgodnie z ust. 1 pkt 1 i 2.  
6. Dostawca przyjmujący, w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,  
wykonuje następujące czynności, o ile są objęte upoważnieniem:  
1) ustanawia i realizuje zlecenia sta łe dotyczące poleceń przelewu, o których ustanowienie wystąpił konsument, ze  
skutkiem od dnia wskazanego w upoważnieniu;  
2) dokonuje niezbędnych przygotowań do akceptowania poleceń zapłaty i akceptuje polecenia zapłaty ze skutkiem  od 
dnia wskazanego w upow ażnieniu;  
3) w stosownych przypadkach informuje konsumenta o prawach przysługujących mu zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. d  rozpo-
rządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego  wymogi 
techniczne i handlowe w od niesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego  rozporządz e-
nie (WE) nr 924/2009;  
4) informuje płatników wskazanych w upoważnieniu i dokonujących regularnie przychodzących poleceń przelewu  na 
rachunek płatniczy konsumenta o danych identyfikujących rachunek płatniczy konsumenta u dostawcy  przyjmując e-
go oraz przekazuje płatnikom kopię upoważnienia;  
5) informuje odbiorców określonych w upoważnieniu i stosujących polecenie zapłaty do pobierania środków pienię ż-
nych z rachunku płatniczego  konsumenta o danych identyfikujących rachunek płatniczy konsumenta u dostawcy  przyj -
mującego oraz o dniu, od którego polecenia zapłaty mają być realizowane z tego rachunku  płatniczego, a także prz e-
kazuje tym odbiorcom kopię upoważnienia.  
7. Dostawca przyj mujący wykonuje czynności, o których mowa w ust. 6, w zakresie, w jakim umożliwiają mu  to 
informacje przedstawione przez dostawcę przekazującego lub konsumenta, a w przypadku braku takich informacji  zwraca 
on się o ich przekazanie.  
8. W przypadku gdy konsu ment osobiście przekazuje informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 4 i 5, płatnikom  lub 
odbiorcom, dostawca przyjmujący przekazuje konsumentowi, w terminie, o którym mowa w ust. 6, dane identyfikujące  
rachunek płatniczy oraz wskazuje datę, o której mowa w a rt. 59il ust. 3 pkt 2.  
9. W celu zachowania ciągłości świadczenia usług płatniczych na rzecz konsumenta w trakcie przeniesienia rachu n-
ku płatniczego, dostawca przekazujący nie może dokonać blokady instrumentów płatniczych przed dniem wskazanym  
w upoważnien iu udzielonym przez konsumenta, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2.  
Art. 59in.  1. Jeżeli konsument poinformuje dostawcę prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jego  
rachunek płatniczy o zamiarze otwarcia rachunku płatniczego u dostawcy prowadzącego działalność w innym państwie  
członkowskim, dostawca prowadzący rachunek płatniczy, po otrzymaniu tej informacji:  
1) przekazuje konsumentowi, nieodpłatnie, wykaz istniejących zleceń stałych dotyczących poleceń przelewu oraz  
udzielonych przez dł użnika zgodach na realizację poleceń zapłaty, o ile są dostępne, a także dostępne informacje  
o regularnie przychodzących poleceniach przelewu oraz zleconych przez wierzyciela poleceniach zapłaty  zrealiz o-
wanych na rachunku płatniczym konsumenta w ciągu 13 m iesięcy poprzedzających dzień otrzymania informacji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 1907  
 
 2) przekazuje środki pieniężne pozostające na rachunku płatniczym konsumenta na rachunek płatniczy konsumenta  
u nowego dostawcy usług płatniczych, o ile informacja zawiera dane umożliwiające jego identyfikację i identyfikację  
rachunku płatniczego konsumenta;  
3) zamyka rachunek płatniczy konsumenta, o ile takie żądanie jest objęte informacją.  
2. W przypadku gdy konsument nie ma na rachunku płatniczym nieuregulowanych zobowiązań, dostawca prow a-
dzący  ten rachunek realizuje czynności określone w ust. 1 w dniu wskazanym przez konsumenta, nie wcześniej  jednak niż 
po upływie 6 dni roboczych od dnia otrzymania informacji konsumenta, chyba że konsument i dostawca  uzgodnią inny 
termin. W przypadku gdy na rach unku płatniczym konsumenta znajdują się nieuregulowane zobowiązania,  które uni e-
możliwiają jego zamknięcie, dostawca niezwłocznie informuje o tym konsumenta.  
Art. 59io.  W przypadku, o którym mowa w art. 59im ust. 3 pkt 5 i w art. 59in ust. 2 zdanie drugie, dostawca  może 
stwierdzić istnienie nieuregulowanych zobowiązań uniemożliwiających zamknięcie rachunku w terminie,  o którym mowa 
w upoważnieniu albo w art. 59in ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli dotyczy to w szczególności rachunku:  
1) na którym jest blokada śr odków z tytułu nierozliczonej transakcji płatniczej;  
2) z którego są dokonywane spłaty kredytów, w tym udzielonych z wykorzystaniem karty kredytowej;  
3) na którym dokonano zajęcia środków w toku postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego;  
4) z blokad ami środków;  
5) na którym została ustanowiona kaucja środków na poczet zobowiązań konsumenta wobec innego dostawcy;  
6) z saldem zerowym i zaległymi opłatami, w przypadku gdy dostawca przyjmujący nie wprowadza przekroczenia  salda 
na rachunku, a opłaty są na liczone, ale nie zostały pobrane;  
7) z saldem ujemnym;  
8) z otwartą akredytywą, otwartym inkasem dokumentowym lub inkasem czeków w obrocie krajowym lub dewizowym;  
9) prowadzonego dla konsumenta, wobec którego zostało wydane postanowienie o ogłoszeniu przez  niego upadłości  
lub który złożył wniosek o ogłoszenie upadłości;  
10) powiązanego z członkostwem u dostawcy prowadzącego taki rachunek.  
Art. 59ip.  1. Dostawca przekazujący i dostawca przyjmujący, na żądanie konsumenta, udostępniają mu, nieodpła t-
nie, dane d otyczące istniejących zleceń stałych i poleceń zapłaty, powiązanych z prowadzonymi przez tych dostawców  
rachunkami płatniczymi konsumenta, które są objęte przeniesieniem.  
2. Opłaty pobierane od konsumenta przez dostawcę przekazującego lub dostawcę przyjmuj ącego za czynności  inne 
niż przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 59im ust. 1 pkt 1 i 2, wykonywane zgodnie  z art. 59il 
i art. 59im, nie mogą być wyższe niż rzeczywiste koszty ponoszone przez danego dostawcę z tytułu wykonywanych  czyn-
ności.  
Art. 59iq. 1. Dostawca przyjmujący lub dostawca przekazujący niezwłocznie wyrównuje każdą szkodę finansową ko n-
sumenta wynikającą bezpośrednio z niewywiązania się przez danego dostawcę z obowiązków wynikających z art. 59ik –59io.  
2. Przez straty, o których mowa w art. 361 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, należy  rozumieć 
opłaty i odsetki pobrane przez dostawcę przekazującego, które nie zostałyby pobrane w przypadku gdyby  dostawca w y-
pełnił obowiązki wynikające z art. 59ik –59io,  a przez korzyści, o których mowa w tym przepisie, należy  rozumieć odsetki 
wynikające z oprocentowania środków na rachunku, które zostałyby naliczone, gdyby dostawca wypełnił  obowiązki w y-
nikające z art. 59ik –59io.  
Art. 59ir.  Przepisy art. 59ii−59im i art.  59io–59iq stosuje się odpowiednio do przenoszenia rachunku płatniczego  
w ramach tego samego dostawcy.  
Art. 59is.  1. Do dnia 31 stycznia danego roku kalendarzowego dostawca uczestniczący w przeniesieniu rachunku  ja-
ko dostawca przekazujący przekazuje do KNF  informacje o liczbie przeniesionych rachunków płatniczych oraz  o liczbie 
niezrealizowanych upoważnień do przeniesienia rachunku płatniczego w poprzednim roku kalendarzowym,  według stanu 
na dzień 31 grudnia poprzedniego roku kalendarzowego.  
2. KNF, co 2 la ta, informuje Komisję Europejską o liczbie przeniesionych rachunków płatniczych oraz o liczbie  nie-
zrealizowanych upoważnień do przeniesienia rachunku płatniczego w tym okresie, według stanu na dzień 31 grudnia  po-
przedniego roku kalendarzowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 1907  
 
 Art. 59it. 1. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 59ii, inn y niż dostawca, o którym mowa w  art. 4 ust. 2  
pkt 1 –3 i 9, nie umożliwia przenoszenia rachunków płatniczych, właściwy organ nadzoru, o którym mowa w art. 14, może 
nałożyć na tego dostawcę karę pie niężną w wysokości do 1 000 000 zł, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu go do 
spełnienia tego obowiązku w terminie wyznaczonym przez organ.  
2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru uwzględnia wagę, czas trwania i  przy-
czyny naruszenia obowiązku określonego w art. 59ii, rozmiar prowadzonej przez dostawcę działalności oraz jego sytuację 
finansową.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
DZIAŁ III A 
Wydawanie i  wykup pieniądza elektronicznego  
Art. 59j. Wydawca pieniądza elektronicznego j est obowiązany niezwłocznie wydać pieniądz elektroniczny według 
wartości nominalnej z  chwili otrzymania środków pieniężnych przeznaczonych na ten cel.  
Art. 59k. 1. Umowa o  wydanie pieniądza elektronicznego określa warunki dokonywania wykupu pieniądza elektr o-
nicznego, w  tym opłaty za jego wykup, jednoznacznie i  w sposób zrozumiały.  
2. Wydawca pieniądza elektronicznego jest obowiązany dostarczyć jednoznaczną i  zrozumiałą informację o  warun -
kach dokonywania wykupu pieniądza elektronicznego nie później niż  przy złożeniu propozycji zawarcia umowy.  
Art. 59l. 1. Wydawca pieniądza elektronicznego jest obowiązany umożliwić, na żądanie posiadacza pieniądza elektr o-
nicznego,  wykup pieniądza elektronicznego w  każdym czasie, według wartości nominalnej.  
2. Wykup pieni ądza elektronicznego następuje za środki pieniężne inne niż pieniądz elektroniczny.  
3. Posiadacz pieniądza elektronicznego  może zażądać wykupu pieniądza elektronicznego:  
1) przed wygaśnięciem umowy, o  której mowa w  art. 59k ust. 1 – w całości lub w  części;  
2) po wygaśnięciu umowy, o  której mowa w  art. 59k ust. 1 – w całości.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, jeżeli wydawca pieniądza elektronicznego prowadzi również dzi a-
łalność gospodarczą inną niż działalność w  zakresie wydawania pieniądza elekt ronicznego lub świadczenia usług płatn i-
czych i  świadczenia usług dodatkowych ściśle powiązanych z  taką działalnością lub inną niż prowadzenie systemów pła t-
ności lub udzielanie pożyczek służących wykonaniu transakcji płatniczej w  związku z  wykonywaniem usłu g płatniczych 
i nie może określić, jaka część przekazanych mu środków pieniężnych miała być wykorzystana na wydanie pieniądza 
elektronicznego, wypłacie podlegają wszystkie środki pieniężne objęte żądaniem użytkownika w  kwocie nieobjętej wcześniej 
złożonymi  zleceniami płatniczymi użytkownika.  
Art. 59m.  1. Wydawca pieniądza elektronicznego może pobierać opłatę za wykup pieniądza elektronicznego jedynie 
w przypadku, gdy przewiduje to umowa, a  ponadto:  
1) w umowie wskazana została data jej wygaśnięcia, a  posiadacz pieniądza elektronicznego rozwiązał umowę przed tą 
datą;  
2) posiadacz pieniądza elektronicznego  wystąpił z  żądaniem wykupu pieniądza elektronicznego w  całości przed wygaś -
nięciem umowy lub po upływie roku od dnia jej wygaśnięcia.  
2. Opłata, o  której mowa w  ust. 1, nie może przekroczyć kosztów ponoszonych przez wydawcę pieniądza elektr o-
nicznego w  związku z  umożliwianiem wykupu.  
3. Przepisy ust.  1 i 2 nie wyłączają możliwości potrącenia przez wydawcę pieniądza elektronicznego z  kwoty trans akcji  
płatniczej należności wynikającej ze zobowiązań podatkowych.  
Art. 59n. Wydawca pieniądza elektronicznego oraz podmiot niebędący konsumentem, który akceptuje pieniądz elektr o-
niczny, mogą ustalić warunki wykupu pieniądza elektronicznego inne niż określone w  art. 59l ust.  3 i 4 oraz art.  59m ust.  1 i 2. 
Art. 59o. Roszczenie o  wykup pieniądza elektronicznego przedawnia się z  upływem 5  lat od dnia wygaśnięcia um o-
wy o  wydanie pieniądza elektronicznego.  
Art. 59p. Wydawanie pieniądza elektronicznego nie może nastę pować za pośrednictwem agentów ani innych po d-
miotów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 1907  
 
 DZIAŁ IIIB  
Świadczenie usług inicjowania transakcji płatniczych i  usług dostępu do informacji o  rachunku  
Art. 59q. 1. Jeżeli zlecenie płatnicze jest składane dostawcy świadczącemu usługę inicjowania tran sakcji płatniczej, 
niezwłocznie po jego złożeniu dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej dostarcza lub udostępnia 
płatnikowi, a  w razie potrzeby odbiorcy:  
1) potwierdzenie prawidłowego złożenia zlecenia płatniczego u  dostawcy prowadzą cego rachunek;  
2) numer identyfikacyjny umożliwiający płatnikowi i  odbiorcy zidentyfikowanie transakcji płatniczej, a  w razie potrzeby  
umożliwiający odbiorcy zidentyfikowanie płatnika, oraz inne informacje przekazane wraz z  transakcją płatniczą;  
3) informa cję o:  
a) kwocie transakcji płatniczej,  
b) łącznej kwocie opłat należnych z  tytułu transakcji płatniczej na rzecz dostawcy świadczącego usługę inicjowania 
transakcji płatniczej, a  w stosownych przypadkach wraz z  wyszczególnieniem kwot tych opłat.  
2. Jeżeli  zlecenie płatnicze jest składane dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej, dostawca 
ten udostępnia dostawcy prowadzącemu rachunek numer identyfikacyjny tej transakcji.  
Art. 59r. 1. Płatnik może korzystać z  usługi inicjowania transakcji płatniczej, chyba że rachunek płatniczy nie jest 
dostępny on -line. 
2. W przypadku gdy płatnik udziela zgody na wykonanie płatności zgodnie z  art. 40, dostawca prowadzący rachunek 
wykonuje czynności określone w  ust. 4 w celu zapewnienia płatnik owi korzystania z  usługi inicjowania transakcji płatniczej.  
3. Dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej:  
1) nie może wchodzić w  posiadanie środków pieniężnych płatnika w  związku ze świadczeniem usługi inicjowania trans akcji 
płatniczej;  
2) jest obowiązany zapewnić, aby indywidualne dane uwierzytelniające nie były dostępne dla podmiotów innych niż 
użytkownik i  dostawca prowadzący rachunek oraz aby były one przekazywane za pośrednictwem bezpiecznych 
i wydajnych kanałów;  
3) jest obowiązany  zapewnić, aby informacje o  użytkowniku, inne niż określone w  pkt 2, uzyskane w  trakcie świadcz e-
nia usług inicjowania transakcji płatniczej, były dostarczane tylko odbiorcy i  wyłącznie za zgodą użytkownika;  
4) w przypadku inicjowania płatności – jest obowi ązany identyfikować siebie wobec dostawcy prowadzącego rachunek 
i porozumiewać się z  dostawcą prowadzącym rachunek, płatnikiem i  odbiorcą w  sposób bezpieczny, zgodnie z  wy-
mogami określonymi w  przepisach rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/389 z  dnia 27  listopada 2017  r. 
uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w  odniesieniu do regulacyjnych sta n-
dardów technicznych dotyczących silnego uwierzytelniania klienta i  wspólnych i  bezpiecznych otwartych standa r-
dów komunikac ji; 
5) nie może przechowywać szczególnie chronionych danych dotyczących płatności;  
6) nie może żądać od użytkownika danych innych niż niezbędne do wykonania usługi inicjowania transakcji płatniczej;  
7) nie może używać, uzyskiwać ani przechowywać danych do celów innych niż wykonanie usługi inicjowania transakcji  
płatniczej świadczonej na podstawie umowy z  użytkownikiem lub zgody użytkownika;  
8) nie może zmieniać kwoty, odbiorcy ani innych danych transakcji płatniczej.  
4. Dostawca prowadzący rachunek:  
1) jest obowiązany porozumiewać się z  dostawcami świadczącymi usługę inicjowania transakcji płatniczej w  sposób 
bezpieczny, zgodnie z  wymogami określonymi w  przepisach rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/389 
z dnia 27  listopada 2017  r. uzupełniającego d yrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w  odnie -
sieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących silnego uwierzytelniania klienta i  wspólnych i  bez-
piecznych otwartych standardów komunikacji;  
2) niezwłocznie po otrzymaniu zleceni a płatniczego od dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej 
jest obowiązany przekazać lub udostępnić temu dostawcy informacje o  zainicjowaniu transakcji płatniczej oraz d o-
stępne mu informacje dotyczące wykonania transakcji płatniczej;  
3) jest obowiązany stosować wobec zleceń płatniczych przekazanych za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę 
inicjowania transakcji płatniczej niedyskryminujące zasady w  stosunku do zleceń płatniczych przekazanych bezp o-
średnio przez samego płatnika, chyb a że odstąpienie od obowiązku stosowania tych zasad jest uzasadnione obie k-
tywnymi przyczynami, w  szczególności czasem wykonania, priorytetowym charakterem transakcji płatniczej lub w y-
sokością opłat.  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 1907  
 
 5. Korzystanie przez użytkownika z  usług inicjowania tra nsakcji płatniczej nie może być uzależnione od istnienia 
stosunku umownego między dostawcą świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej a  dostawcą prowadzącym 
rachunek.  
Art. 59s. 1. Użytkownik może korzystać z  usługi dostępu do informacji o  rachunk u, chyba że rachunek płatniczy nie 
jest dostępny on -line. 
2. Dostawca świadczący usługę dostępu do informacji o  rachunku:  
1) jest obowiązany świadczyć usługi wyłącznie na podstawie zgody użytkownika wyrażonej w  sposób niebudzący 
wątpliwości;  
2) jest obowi ązany zapewnić, aby indywidualne dane uwierzytelniające nie były dostępne dla podmiotów innych niż 
użytkownik i  dostawca prowadzący rachunek oraz aby były one przekazywane za pośrednictwem bezpiecznych 
i wydajnych kanałów;  
3) w przypadku sesji komunikacyjn ej – jest obowiązany identyfikować siebie wobec dostawcy prowadzącego rachunek 
na rzecz użytkownika oraz porozumiewać się z  dostawcą prowadzącym rachunek i  użytkownikiem w  sposób bez -
pieczny, zgodnie z  wymogami określonymi w  przepisach rozporządzenia deleg owanego Komisji (UE) 2018/389 z  dnia 
27 listopada 2017  r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europe jskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w odniesieniu do 
regulacyjnych standardów technicznych dotyczących silnego uwierzy telniania klienta i  wspólnych i bezpiecznyc h 
otwar tych standardów komunikacji;  
4) może uzyskać dostęp wyłącznie do informacji dotyczących wyznaczonych rachunków płatniczych i  związanych 
z nimi transakcji płatniczych;  
5) nie może żądać szczególnie chronionych danych dotyczących płatności związanych  z rachunkami płatniczymi;  
6) nie może używać, uzyskiwać ani przechowywać danych do celów innych niż wykonanie usługi dostępu do inform a-
cji o rachunku świadczonej na podstawie umowy z  użytkownikiem lub zgody użytkownika.  
3. Dostawca prowadzący rachunek:  
1) jest obowiązany porozumiewać się z  dostawcami świadczącymi usługę dostępu do informacji o  rachunku w  sposób 
bezpieczny, zgodnie z  wymogami określonymi w  przepisach rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/389 
z dnia 27  listopada 2017  r. uzupełniające go dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w odnie -
sieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących silnego uwierzy telniania klienta i  wspólnych i bezpie cz-
nych otwartych standardów komunikacji;  
2) jest obowiązany stosować wobec wniosków o  udostępnienie danych przekazanych za pośrednictwem dostawcy 
świadczącego usługę dostępu do informacji o  rachunku niedyskryminujące zasady w  stosunku do innych wnios ków, 
chyba że odstąpienie od obowiązku stosowania tych zasad jest uzasadni one obiektywnymi przyczynami.  
4. Korzystanie przez użytkownika z  usług dostępu do informacji o  rachunku nie może być uzależnione od istnienia 
stosunku umownego między dostawcą świadczącym usługę dostępu do informacji o  rachunku a  dostawcą prowadzącym 
rachu nek. 
Art. 59t. Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do rachunków prowadzonych przez Bank Gospodarstwa Kr a-
jowego oraz rachunków, o  których mowa w  art. 51 ust. 1 pkt 2–4 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. o Narodowym Banku 
Polskim.  
DZIAŁ IV  
Krajowe in stytucje płatnicze  
Rozdział 1  
Podejmowanie i  prowadzenie działalności przez krajowe instytucje płatnicze  
Art. 60. 1. Świadczenie usług płatniczych w  charakterze krajowej instytucji płatniczej wymaga uzyskania zezwol e-
nia KNF.  
2. Zezwolenie może być wydane o sobie prawnej z  siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zamierzającej 
wykonywać na tym terytorium przynajmniej część swojej działalności z  zakresu usług płatniczych, na jej wniosek.  
3. Wydanie zezwolenia obejmującego świadczenie usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5, następuje po  zasięg -
nięciu opinii Prezesa NBP. Opinia Prezesa NBP obejmuje ocenę wniosku w zakresie zgodności z prawem oraz  zapewni e-
nia bezpieczeństwa i sprawności świadczenia usługi płatniczej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 1907  
 
 Art. 61. 1. Do wniosku o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, wnioskodawca dołącza:  
1) adres siedziby;  
2) statut, akt założycielski albo umowę spółki;  
3) wykaz usług płatniczych, które zamierza świadczyć;  
4) program działalności i  plan finansowy na okres co najmniej trzylet ni, z których wynika, że wnioskodawca jest w  sta-
nie zastosować odpowiednie i  proporcjonalne systemy, zasoby i  procedury niezbędne do prawidłowego prowadzenia 
działalności;  
5) dokumenty potwierdzające posiadanie funduszy własnych w  wymaganej wysokości;  
6) opis systemu zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnętrznej, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 3, w tym zatwierdz o-
ne regulacje wewnętrzne w  tym zakresie;  
6a) opis bliskich powiązań między wnioskodawcą a  innymi podmiotami, jeżeli takie powiązania istnieją;  
7) (uchylony)  
8) dane pozwalające na ustalenie tożsamości osób zarządzających oraz osób, które bezpośrednio lub pośrednio posiad a-
ją znaczny pakiet akcji lub udziałów w  spółce lub spółdzielni zamierzającej wykonywać usługi płatnicze, ze wskaz a-
niem wielkości n ależącego do nich pakietu akcji lub udziałów, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę),  
b) siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres;  
9) dokumenty i  informacje pozwalające na ocenę, czy wnioskodawca i  osoby, o  których mowa w  pkt 8, dają r ękojmię 
ostrożnego i  stabilnego zarządzania instytucją płatniczą, w  szczególności:  
a) dokumenty pozwalające na ocenę, czy osoby zarządzające posiadają wykształcenie i  doświadczenie zawodowe 
niezbędne do zarządzania działalnością w  zakresie świadczenia usłu g płatniczych,  
b) informacje dotyczące skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych  
oraz zakończonych ukaraniem postępowań dyscyplinarnych, jak również innych zakończonych postępowań 
administracyjnych i  cywilnych, dot yczących wnioskodawcy lub osób, o  których mowa w  pkt 8, 
c) informacje o  toczących się postępowaniach karnych w  sprawach o  przestępstwo umyślne, z  wyłączeniem prz e-
stępstw ściganych z  oskarżenia prywatnego, postępowaniach w  sprawie o  przestępstwo skarbowe, j ak również 
o toczących się postępowaniach administracyjnych, dyscyplinarnych i  cywilnych – prowadzonych przeciwko 
osobom, o  których mowa w  pkt 8, lub związanych z  działalnością tych osób albo wnioskodawcy;  
10) dane pozwalające na ustalenie tożsamości biegł ych rewidentów oraz identyfikację firm audytorskich, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko biegłego rewidenta albo nazwę firmy audytorskiej,  
b) adres biegłego rewidenta albo adres firmy audytorskiej,  
c) numer wpisu do rejestru biegłych rewidentów albo numer wpisu  na listę firm audytorskich;  
11) w przypadku, o  którym mowa w  art. 61b ust.  1 – dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia odpowiedzia l-
ności cywilnej, gwarancji bankowej,  gwarancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika.  
2. Wnioskodawca oraz instytucja płatnicza po uzyskaniu zezwolenia niezwłocznie powiadamiają KNF o  zmianie m a-
jącej istotny wpływ na dokładność informacji i  dokumentów dołączonych do wniosku zgodnie z  ust. 1. Jeżeli powiad o-
mienie zawiera informacje mające wpływ na sposób świadczenia usługi, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5, KNF ni e-
zwłocznie przekazuje te informacje Prezesowi NBP.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres info r-
macji oraz rodzaj i  formę dokumentów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4–10, mając na względzie konieczność sprawdzenia, 
czy wnioskodawca spełnia warunki konieczne do uzyskania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, oraz komple t-
ność i wiarygodność dokumentacji dołączanej do wn iosku , z uwzględnieniem wytycznych wydanych w  tym zakresie przez 
EUNB.  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 1907  
 
 Art. 61a. 1. Jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć usługi płatnicze, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5, KNF 
niezwłocznie przekazuje NBP wniosek wraz z  załącznikami, o  których mowa w  art. 61 ust. 1, w celu wydania przez Pr e-
zesa NBP opinii, o  której mowa w  art. 60 ust. 3. 
2. Opinia, o której mowa w art. 60 ust. 3, jest wydawana przez Prezesa NBP w terminie miesiąca od dnia przekazania  
mu wniosku zgodnie z ust. 1.  
Art. 61b. 1. Jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć usługi inicjowania transakcji płatniczej, jest obowiązany do 
zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w  związku z  wykonywaną przez niego 
działalnością lub posiadania gwarancji bankowej,  gwar ancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia roszczeń uży t-
kownika.  
2. Zakres oraz wysokość ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej,  gwarancji ubezpieczeni o-
wej lub innego zabezpieczenia pokrywają kwoty zobowiązań, jakie ciążyć będą na wnioskodawcy, wynikających 
z wykonywania działalności na podstawie ustawy oraz przepisów obowiązujących na terytorium państwa członkowskiego 
innego niż Rzeczpospolita Polska, na którym wnioskodawca ma zamiar wykonywać działalność.  
3. Umowa gwarancji ban kowej albo umowa gwarancji ubezpieczeniowej powinna obejmować upoważnienie dla KNF  
do wydawania dyspozycji wypłaty przez gwaranta środków pieniężnych z  gwarancji.  
4. KNF jest uprawniony do występowania na rzecz użytkowników w  sprawach wypłaty środków z  tytułu umowy 
gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej na zasadach określonych w  treści tych umów.  
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, minimalną sumę gwara n-
cyjną ubezpieczenia, sumę gwarancji b ankowej, sumę gwarancji ubezpieczeniowej lub wartość innego zabezpieczenia 
roszczeń użytkownika, uwzględniając wytyczne wydane w  tym zakresie przez EUNB, z  tym że przy wyliczaniu tej sumy 
nie uwzględnia się liczby i  wartości transakcji płatniczych zainicjo wanych przez krajową instytucję płatniczą, będących 
podstawą naliczania wymaganych funduszy własnych krajowej instytucji płatniczej.  
Art. 62. 1. W  toku postępowania w  sprawie wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, KNF:  
1) wzywa wnioskodawcę do  uzupełnienia wniosku, jeżeli wniosek nie odpowiada wymaganiom określonym w  art. 61 
ust. 1; 
2) może żądać uzupełniających informacji lub dokumentów niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy.  
2. KNF wydaje decyzję w  przedmiocie zezwolenia w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania wniosku lub jego uz u-
pełnienia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1. 
Art. 63. W zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, KNF określa usługi płatnicze, do świadczenia których jest 
uprawniona instytucja płatnicza.  
Art. 64. 1. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, może być udzielone, jeżeli podmiot:  
1) posiada kapitał założycielski co najmniej w  wysokości równowartości w  walucie polskiej:  
a) kwoty 125  000 euro – w przypadku gdy wnioskodawca zamierza świadczyć wszystkie usługi płatnicze wymi e-
nione w  art. 3 ust. 1 pkt 1–5 lub niektóre z  nich,  
b) kwoty 50  000 euro – w przypadku gdy wnioskodawca zamierza świadczyć usługę płatniczą, o  której mowa w  art. 3 
ust. 1 pkt 7, 
c) kwoty 20  000 euro – w przypadku gdy wnioskodawca zamierza świadczyć jedynie  usługę płatniczą, o  której mowa  
w art. 3 ust. 1 pkt 6; 
2) posiada fundusze własne w  wymaganej wysokości;  
3) zapewnia ostrożne i  stabilne zarządzanie działalnością objętą wnioskiem o  wydanie zezwolenia, w szczególności przez  
posiadanie systemu zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnętrznej odpowiedniego do rodzaju, skali i  stopnia złożo -
ności świadczonych usług płatniczych, zapewniającego należyte wypełnianie między innymi obowiązków związ a-
nych z  przeciwdziałaniem praniu pienięd zy i finansowaniu terroryzmu oraz obejmującego rozwiązania organizacyjne 
mające służyć ochronie środków pieniężnych użytkowników zgodnie z  art. 78; 
4) jest zarządzany przez osoby, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 pkt 8, dające rękojmię ostrożnego i  stabilne go zarz ą-
dzania jego działalnością;  
5) posiada środki finansowe na pokrycie kapitału założycielskiego niepochodzące z  kredytu, pożyczki albo w  inny 
sposób nieobciążone oraz niepochodzące z  nielegalnych lub nieujawnionych źródeł;  
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 1907  
 
 6) posiada plan finansowy lu b program działalności zapewniający zdolność krajowej instytucji płatniczej do wykon y-
wania zobowiązań wynikających z  działalności objętej wnioskiem o  wydanie zezwolenia;  
7) nie posiada bliskich powiązań z  podmiotami trzecimi, które stanowią przeszkodę w  skutecznym wykonywaniu fun k-
cji nadzorczych;  
8) nie posiada bliskich powiązań z  podmiotami trzecimi, w  przypadku których przepisy prawa państwa innego niż pa ń-
stwo członkowskie mające zastosowanie do co najmniej jednej osoby fizycznej lub prawnej, z  którą wnio skodawca 
ma bliskie powiązania, lub trudności związane z  egzekwowaniem tych przepisów uniemożliwiałyby skuteczne w y-
konywanie nadzoru nad krajową instytucją płatniczą;  
9) zapewnia spełnianie wymogów określonych w  przepisach rozporządzenia delegowanego Komis ji (UE) 2018/389 
z dnia 27  listopada 2017  r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 w  odnie -
sieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących silnego uwierzytelniania klienta i  wspólnych i  bezpiecz-
nych  otwarty ch standardów komunikacji;  
10) posiada ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową lub inne z a-
bezpieczenie roszczeń użytkownika – w przypadku, o  którym mowa w  art. 61b ust.  1. 
2. Równowartość w  walucie polskiej po danych w  ust. 1 pkt 1 kwot w  euro ustala się przy zastosowaniu kursu śre d-
niego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w  dniu wydania zezwolenia.  
3. (uchylony)  
Art. 64a. 1. W skład systemu zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnętrznej, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt  3, wcho dzą: 
1) rozwiązania organizacyjne:  
a) struktura organizacyjna i  procedury podejmowania decyzji obejmujące pełny zakres prowadzonej działalności,  
b) zasady i  procedury wypełniania obowiązków instytucji obowiązanych w  rozumieniu art.  2 ust. 1 ustawy o przeci w-
działaniu  praniu pieniędzy;  
2) zasady zarządzania ryzykiem:  
a) zasady szacowania ryzyka, w  szczególności ryzyka utraty płynności w  przypadku udzielania kredytu, o  którym 
mowa w  art. 74 ust. 3, lub w  przypadku prowadzenia innej działalno ści gospodarczej oprócz świadczenia usług 
płatniczych,  
b) procedury identyfikacji ryzyka, jego pomiaru, szacowania, monitorowania oraz informowania o  ryzyku, a  także 
procedury ograniczania ryzyka;  
3) kontrola wewnętrzna obejmująca:  
a) audyt wewnętrzny,  
b) badanie zgodności prowadzonej działalności z  ustawą, przepisami o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i  finan -
sowaniu terroryzmu oraz regulacjami wewnętrznymi;  
4) opis:  
a) zasad postępowania ze środkami pieniężnymi przyjmowanymi od użytkowników w  celu wykonania transakcji 
płatniczych zgodnie z  art. 78, 
b) procedur monitorowania incydentów związanych z  bezpi eczeństwem oraz monitorowania i rozpatrywania skarg 
użytkowników, w  tym skarg związanych z  bezpieczeństwem, a  także działań następczych w  przypadku w ystą-
pienia takich incydentów i  skarg, wraz z  mechanizmem zgłaszania incydentów uwzględniającym obowiązki i n-
stytucji płatniczej w  zakresie zgłaszania, o  których mowa w  art. 32g i  art. 32h, 
c) systemu komunikacji wewnętrznej , 
d) procedury wprowadzonej w  celu włączania do dokumentacji, monitorowania i  śledzenia szczególnie chroni o-
nych danych dotyczących płatności oraz ograniczenia dostępu do tych danych,  
e) rozwiązań zapewniających ciągłość działania, w  tym wyczerpujące i  dokładne określenie krytycznych operac ji 
oraz określenie skutecznych planów awaryjnych i  procedury na potrzeby regularnego weryfikowania i  przeglądu 
adekwatności i  skuteczności takich planów,  
f) zasad i  definicji stosowanych do gromadzenia danych statystycznych dotyczących wyników, transakcji i oszustw , 
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 1907  
 
 g) strategii w  zakresie bezpieczeństwa wraz ze szczegółową oceną ryzyka w  odniesieniu do świadczonych przez 
wnioskodawcę usług płatniczych oraz środków kontroli bezpieczeństwa i  ograniczania ryzyka podjętych w  celu 
odpowiedniej ochrony użytkowni ków przed zidentyfikowanym ryzykiem, w  tym oszustwami i  nielegalnym w y-
korzystywaniem szczególnie chronionych danych i  danych osobowych,  
h) mechanizmów kontroli wewnętrznej.  
2. Rozwiązania organizacyjne, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, powinny być uwzględnio ne w  szczególności w  opisie, 
o którym mowa w  ust. 1 pkt 4. 
3. Kontrola wewnętrzna, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, obejmuje w  szczególności procedury kontroli wykonywania 
transakcji płatniczych, kontroli podmiotów, którym powierzono wykonywanie niektórych cz ynności operacyjnych, oraz  kon-
troli, które wnioskodawca zobowiązuje się przeprowadzać w  stosunku do agentów i  oddziałów krajowej instytucji płat -
niczej co najmniej raz w  roku, w  tym kontroli przeprowadzanych bezpośrednio u  agenta oraz w  oddziale.  
3a. Środ ki kontroli bezpieczeństwa i  ograniczania ryzyka, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4 lit. g, wskazują sposób z a-
pewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa technicznego i  ochrony danych, w  tym w  odniesieniu do oprogramowania 
i systemów informatycznych stosowanych  przez wnioskodawcę lub podmiot, któremu wnioskodawca powierzył wykon y-
wanie całości albo części czynności operacyjnych. Środki te obejmują również środki  bezpieczeństwa, o  których mowa 
w dziale  IIa. 
4. Instytucja płatnicza na bieżąco weryfikuje i  okresowo ocenia sposób funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem  
i kontroli wewnętrznej.  
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, wytyczne dotyczące śro d-
ków, o  których mowa w  ust. 3a, mając na uwadze konieczność zapew nienia prawidłowego zarządzania ryzykiem oper a-
cyjnym oraz ryzykiem naruszenia bezpieczeństwa w  zakresie świadczenia usług płatniczych, a  także uwzględniając w y-
tyczne wydane w  tym zakresie przez EUNB.  
Art. 65. KNF odmawia wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, jeżeli podmiot wnioskujący nie spełnia 
wymogów określonych w  art. 64 ust. 1. 
Art. 66. 1. Zmiana określonych w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, usług płatniczych, do świadczenia 
których jest uprawniona instytucja płatnicza, wymag a zmiany tego zezwolenia; przepisy art.  61–65 stosuje się odpowiednio.  
2. W miejsce informacji i  dokumentów, o  których mowa w  art. 61 ust.  1, może być złożone oświadczenie o  aktualności  
informacji zawartych w  odpowiednich dokumentach złożonych przez krajową instytucję płatniczą wraz z  wnioskiem 
o wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1. 
Art. 67. 1. Zezwolenie na prowadzenie działalności w  charakterze krajowej instytucji płatniczej wygasa, jeżeli kr a-
jowa instytucja płatnicza:  
1) w terminie 12 miesięcy od dnia wydania tego zezwolenia nie rozpoczęła działalności w  zakresie usług płatniczych, 
przy czym za dzień rozpoczęcia działalności w  zakresie usług płatniczych uważa się dzień wykonania pierwszej trans akcji 
płatniczej;  
2) nie prowadzi działalności w  zakresie usług płatniczych w  okresie dłuższym niż 6  kolejnych miesięcy.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, KNF wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia.  
Art. 68. 1. Jeżeli działalność hybrydowej instytucji płatniczej w  zakresie niepolegającym na świadczeniu usług pła t-
niczych lub wydawaniu pieniądza elektronicznego narusza lub może naruszać stabilność finansową tej instytucji płatniczej 
lub mogłaby ograniczać możliwość sprawowania nadzoru, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać  hybrydowej instytucji 
płatniczej prawne i  organizacyjne wyodrębnienie działalności w  zakresie usług płatniczych i  w zakresie wydawania pieniądza  
elektronicznego przez utworzenie nowego podmiotu, który będzie prowadził te rodzaje działalności.  
2. W decyzji , o której mowa w  ust. 1, KNF:  
1) określa termin utworzenia nowego podmiotu, który będzie prowadził działalność w  zakresie usług płatniczych lub 
w zakresie wydawania pieniądza elektronicznego, nie krótszy niż 3  miesiące;  
2) może określić warunki dotyczące sposobu wyodrębnienia działalności w  zakresie usług płatniczych lub w  zakresie 
wydawania pieniądza elektronicznego.  
3. Podmiot utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, zawiadamia KNF o  wpisie do rejestru prze d-
siębiorców w  terminie 7  dni od dnia uzyskania wpisu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 1907  
 
 4. Do zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 3, dołącza się informacje i  dokumenty, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 
pkt 1, 2 oraz 4–10, dotyczące podmiotu utworzonego w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1. W  miejsce informacji 
i dokumentów, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 pkt 4 oraz 6–10, może być złożone oświadczenie o  aktualności informacji 
zawartych w  odpowiednich dokumentach złożonych przez hybrydową instytucję płatniczą, które uznaje się wówczas za 
złożone przez ten podmiot. Pr zepisy  art. 62 stosuje się odpowiednio.  
5. W przypadku określenia warunków, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2, odpowiednio hybrydowa instytucja płatnicza 
lub podmiot utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, nie później niż z  dniem złożenia zawiad omienia, 
o którym mowa w  ust. 3, przekazują KNF informacje i  dokumenty potwierdzające spełnienie tych warunków.  
6. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, wydane hybrydowej instytucji płatniczej przechodzi na podmiot 
utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, po upływie miesiąca od dnia otrzymania przez KNF zawiad o-
mienia, o  którym mowa w  ust. 3, albo jego uzupełnienia, jeżeli nie są spełnione wymagania określone w  ust. 4 lub 5, chyba że  
w tym terminie KNF zgłosi sprzeciw do przejścia tego ze zwolenia.  
7. KNF, w  drodze decyzji:  
1) zgłasza sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 6, jeżeli zachodzą przesłanki, o  których mowa w  art. 65; 
2) może zgłosić sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 6, jeżeli nie zostały spełnione warunki, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2. 
8. Z dniem przejścia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, podmiot utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której 
mowa w  ust. 1, wstępuje w  prawa i  obowiązki hybrydowej instytucji płatniczej w  zakresie świadczenia usług płatniczych.  
9. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, wydane hybrydowej instytucji płatniczej wygasa:  
1) w przypadku niewykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 1 – z upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1; 
2) z upływem 3  miesięcy od dnia, w  którym decyzja w  sprawie sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 6, stała się ostateczna.  
10. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 9, KNF wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia.  
11. W terminie 7  dni od dnia przejścia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, wydanego hybrydowej instytucj i 
płatniczej na podmiot utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, albo wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 10, 
KNF z  urzędu dokonuje zmian w  rejestrze.  
Art. 68a. W przypadku powzięcia przez Prezesa NBP informacji, że działalność instytucji płatniczej w zakresie  świad -
czenia usług płatniczych stanowiłaby zagrożenie dla stabilności systemu płatniczego, Prezes NBP zawiadamia o tym KNF.  
Art. 69. 1. KNF może cofnąć zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, jeżeli:  
1) instytucja płatnicza uzyska ła zezwolenie wskutek złożenia fałszywych informacji lub w  inny sposób niezgodny z  pra-
wem;  
2) instytucja płatnicza przestała spełniać wymogi, od których jest uzależnione wydanie zezwolenia , lub nie powiadom i-
ła KNF o  istotnych okolicznościach, które wskazu ją na zaprzestanie spełniania tych wymogów ; 
3) instytucja płatnicza wykonuje działalność z  naruszeniem zezwolenia lub trwale utraciła zdolność do wykonywania sw o-
ich zobowiązań;  
4) instytucja płatnicza, kontynuując działalność w  zakresie usług płatniczych l ub wydawania pieniądza elektronicznego, 
stanowiłaby zagrożenie dla stabilności systemu płatniczego lub dla zaufania do tego systemu ; 
5) osoby, które bezpośrednio lub pośrednio posiadają znaczny pakiet akcji lub udziałów w  instytucji płatniczej, nie dają 
rękojmi ostrożnego i  stabilnego zarządzania instytucją płatniczą;  
6) osoba zarządzająca nie daje rękojmi ostrożnego i  stabilnego zarządzania instytucją płatniczą;  
7) bliskie powiązania między krajową instytucją płatniczą a  innymi podmiotami mogłyby uniemożli wiać skuteczne 
sprawowanie nadzoru nad krajową instytucją płatniczą;  
8) przepisy prawa państwa innego niż państwo członkowskie mające zastosowanie do co najmniej jednej osoby fizyc z-
nej lub prawnej, z  którą krajowa instytucja płatnicza ma bliskie powiązania, lub trudności związane z  egzekwo -
waniem tych przepisów mogłyby uniemożliwiać skuteczne sprawowanie nadzoru nad tą instytucją;  
9) instytucja płatnicza, która nie stosuje środków ochrony środków pieniężnych użytkowników określonych w  art. 78 
ust. 1, nie zawarła w  terminie umowy gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowy ubezpieczenia, o  której  
mowa w  art. 78 ust. 2. 
2. Decyzja o  cofnięciu zezwolenia jest natychmiast wykonalna.  
3. Jeżeli wymaga tego interes użytkowników lub posiadaczy pien iądza elektronicznego, w  decyzji o  cofnięciu zezw o-
lenia KNF może określić termin i  warunki zaprzestania świadczenia usług płatniczych lub wydawania pieniądza elektronic z-
nego  przez instytucję płatniczą.  
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 1907  
 
 Art. 70. 1. KNF cofa zezwolenie na wniosek instytucji płatniczej.  
2. Postępowania w  sprawie cofnięcia zezwolenia na wniosek instytucji płatniczej nie wszczyna się, jeżeli:  
1) w instytucji płatniczej jest prowadzona kontrola, o  której mowa w  art. 103, lub instytucja płatnicza została zawiad o-
miona o  zamiarze pr zeprowadzenia takiej kontroli;  
2) wobec instytucji płatniczej wszczęto postępowanie w  sprawie nałożenia kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 105 
ust. 1 pkt 5. 
3. Postępowanie wszczęte zawiesza się do dnia, w  którym decyzja w  sprawie nałożenia kary pienięż nej stała się ost a-
teczna.  
4. Do decyzji o  cofnięciu zezwolenia na wniosek instytucji płatniczej stosuje się przepis  art. 69 ust. 3. 
Art. 71. (uchylony)  
Art. 72. W przypadku połączenia lub podziału instytucji płatniczej albo nabycia jej przedsiębiorstwa, ze zwolenie,  o któ-
rym mowa w  art. 60 ust. 1, nie przechodzi na podmiot przejmujący lub nowo utworzony powstały w  wyniku połączenia 
lub podziału ani na nabywcę, z  zastrzeżeniem  art. 68 ust. 6. 
Art. 72a. 1. Podmiot, który zamierza bezpośrednio lub pośrednio nabyć albo objąć akcje lub udziały krajowej insty -
tucji płatniczej w  liczbie zapewniającej osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 20%, 30% lub 50% ogólnej liczby 
głosów w  organie stanowiącym lub udziału w  kapitale zakładowym, lub jeżeli na skutek nabyci a albo objęcia akcji lub 
udziałów instytucja taka stałaby się jednostką zależną lub współzależną względem tego podmiotu, zawiadamia KNF o  takim 
zamiarze.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy art.  25 ust. 2, 3 i  7–9, art.  25a ust.  1 i 2, art. 25c–25e i  art. 25g 
ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio, z  tym że przepisy dotyczące podmiotu dominującego, zależnego lub 
współzależnego, o  których mowa w  tych przepisach, stosuje się do jednostki dominującej, zależnej lub współzależnej.  
3. W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, jest:  
1) unijną instytucją pieniądza elektronicznego, unijną instytucją płatniczą, do stawcą, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, 
zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją k redytową, firmą inwestycyjną lub spółką zarządzającą, 
którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzec z-
pospolita Polska, lub  
2) jednostką dominującą lub podmiotem pozostającym w  podobnym stosunku w obec unijnej instytucji pieniądza elek -
tronicznego, unijnej instytucji płatniczej, dostawcy, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, zakładu ubezpieczeń, zakładu 
rease kuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej lub spółki zarządzającej, którzy uzyskali z ezwolenie na 
wyko nywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska  
– przedstawia w  zawiadomieniu odpowiednią informację w  tym zakresie, wskazującą w  szczególności nazwy i  siedziby 
podmiotów, o  których mowa w  pkt 2, w stosunku do których jest jednostką dominującą lub podmiotem pozostającym  w po-
dobnym stosunku.  
4. Jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w  ust. 3, zawiadomienie zawiera stosowne oświadczenie w  tym zakresie.  
5. Podmiot, który zamierza bezpośrednio l ub pośrednio zbyć znaczny pakiet akcji lub udziałów krajowej instytucji 
płatniczej lub zbyć pakiet akcji lub udziałów, w  wyniku czego nastąpiłby spadek poniżej 20%, 30% lub 50% jego udziału 
w ogólnej liczbie głosów w  organie stanowiącym lub udziału w  kapitale zakładowym, zawiadamia o  tym zamiarze KNF. 
W przypadku gdy statut lub umowa spółki krajowej instytucji płatniczej przewiduje uprzywilejowanie lub ograniczenie 
akcji lub udziałów co do prawa głosu, zawiadomienie powinno również dotyczyć udziału w  kapit ale zakładowym w  wy-
sokości odpowiadającej wielkościom określonym w  zdaniu pierwszym i  odpowiadającej mu liczbie głosów bez przywil e-
jów i  ograniczeń. Przepisy art.  25 ust. 2, 3 i  7 ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.  
Art. 72b. 1. Podmiot składa jący zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 72a ust.  1, załącza do niego informacje:  
1) pozwalające na identyfikację podmiotu składającego zawiadomienie oraz ustalenie tożsamości osób zarządzających 
jego działalnością oraz osób przewidzianych do objęcia funkc ji osób zarządzających krajowej instytucji płatniczej, 
o ile podmiot składający zawiadomienie planuje zmiany w  tym zakresie, obejmujące:  
a) nazwę (firmę),  
b) imiona i  nazwiska tych osób,  
c) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile składający zawiadomienie taki numer 
posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres oraz adres  
głównego miejsca wykonywania działalności;  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 1907  
 
 2) określone w  art. 61 ust. 1 pkt 9 lit. b i c dotyczące po dmiotu składającego zawiadomienie oraz osób, o  których mowa 
w pkt 1; 
3) pozwalające na identyfikację krajowej instytucji płatniczej, o  której mowa w  art. 72a ust.  1; 
4) dotyczące działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składającego zaw iadomienie i  osób, o  których 
mowa w  pkt 1, w  szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i  miejsca jej prowadzenia oraz dotychcza -
sowego jej przebiegu, a  także wykształcenia posiadanego przez podmiot składający zawiadomienie będący osobą 
fizyczną i osoby, o  których mowa w  pkt 1; 
5) dotyczące grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, w  szczególności jej struktury, należących do 
niej podmiotów oraz prawnych i  faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych i  osobowych z  innymi podmiota mi; 
6) dotyczące sytuacji ekonomiczno -finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;  
7) dotyczące działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub udziałów w  liczbie zapewniającej osiągnięcie lub 
przekroczenie poziomów określonych w  art. 72a ust.  1 albo uzyskanie pozycji jednostki dominującej wobec krajowej 
instytucji płatniczej, w  szczególności docelowego udziału w  ogólnej liczbie głosów w  organie stanowiącym krajowej 
instytucji płatniczej, związanych z  tym udziałem uprawnień, sposobu i  źródeł fin ansowania nabycia albo objęcia akcji  
lub udziałów, zawartych w  związku z  tymi działaniami umów oraz działania w  porozumieniu z  innymi podmiotami;  
8) dotyczące zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w  odniesieniu do przyszłej działalności krajowej insty-
tucji płatniczej, w  szczególności w  zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotyczących 
organizacji i  zarządzania;  
9) dotyczące ewentualnych zobowiązań podmiotu składającego zawiadomienie w  zakresie ostrożnego i  stabilnego z a-
rządzania krajową instytucją płatniczą.  
2. Informacje w  zakresie kwalifikacji i  doświadczenia zawodowego oraz infor macje, o  których mowa w  art. 61 ust.  1 
pkt 9 lit. b i c, nie są wymagane w  odniesieniu do podmiotu składającego zawiadomienie i  osób zarządzają cych jego działal -
nością , jeżeli podmiot ten jest bankiem krajowym, instytucją kredytową, instytucją płatniczą, instytucją pieniądza elektr o-
nicznego, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, domem maklerskim, firmą inwestycyjną lub spółką zarządzającą,  
które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalności w  państwie członkowskim, o  ile okoliczność ta zostanie wykaz a-
na w  zawiadomieniu.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, dokumenty, które należy z a-
łączyć do zawiadomienia w  celu przedstawienia informacji określonych w  ust. 1, mając na uwadze zapewnienie propo r-
cjonalności wymaganych informacji w  zależności od zamierzonego wpływu podmiotu składającego zawiadomienie na 
zarządzanie krajową instytucją płatniczą.  
Art. 72c. 1. KNF zgłasza, w  drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia lub objęcia akcji lub udziałów krajowej instytucji  
płatniczej, wskazanego w  zawiadomieniu, o  którym mowa w  art. 72a ust.  1, jeżeli:  
1) podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w  wyzn aczonym terminie braków w  zawiadomieniu lub dokume n-
tów i  informacji załączanych do zawiadomienia,  
2) podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w  terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych przez  
KNF,  
3) jest to uzasadnione potrzebą ostrożn ego i  stabilnego zarządzania krajową instytucją płatniczą, z  uwagi na możliwy 
niekorzystny wpływ podmiotu składającego zawiadomienie na tę instytucję lub z  uwagi na ocenę sytuacji finansowej 
podmiotu składającego zawiadomienie  
– przy czym przepisy art.  25h ust. 2 i 4–6 oraz art.  25i–25k ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.  
2. Przy dokonywaniu oceny, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, KNF uwzględnia również podjęte zobowiązania podmiotu 
składającego zawiadomienie, o  których mowa w  art. 72b ust.  1 pkt 9. 
3. W przypadku nabycia lub objęcia akcji lub udziałów:  
1) z naruszeniem art.  72a ust.  1 albo  
2) mimo zgłoszenia przez KNF sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu uprawniającego KNF do zgłoszenia sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 1, albo 
4) po wyznaczonym przez KNF terminie, o  którym mowa w  art. 25h ust.  5 ustawy – Prawo bankowe, na nabycie akcji 
lub udziałów w  zakresie określonym w  art. 72a ust.  1 
– nie może być wykonywane prawo głosu z  tych akcji lub udziałów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 1907  
 
 4. Jeżeli skutkiem na bycia lub objęcia akcji w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 3, jest wykonywanie uprawnień 
jednostki dominującej krajowej instytucji płatniczej, osoby zarządzające krajową instytucją płatniczą powołane przez 
jednostkę dominującą lub będące członkami zarząd u, prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w  jednostce  
dominującej nie mogą uczestniczyć w  czynnościach z  zakresu reprezentacji krajowej instytucji płatniczej. W  przypadku 
gdy nie można ustalić, które osoby zarządzające zostały powołane prz ez jednostkę dominującą, powołanie organu odp o-
wiedzialnego za zarządzanie krajową instytucją płatniczą jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot upra w-
nień jednostki dominującej krajowej instytucji płatniczej.  
5. Uchwały organu stanowiącego kraj owej instytucji płatniczej podjęte z  naruszeniem ust.  3 są nieważne, chyba że 
spełniają wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. W  przypadkach, 
o których mowa w  ust. 3, prawo wytoczenia powództwa o  stwierdzenie nie ważności uchwały organu stanowiącego krajowej  
instytucji płatniczej przysługuje również KNF. Przepisy art.  252 i  art. 425 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks 
spółek handlowych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1526 i 2320 ) stosuje się odpowiednio.  
6. W przypad kach, o  których mowa w  ust. 3 i 4, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać zbycie akcji lub udziałów 
krajowej instytucji płatniczej w  wyznaczonym terminie.  
7. Jeżeli akcje lub udziały nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 6, KNF może nałożyć na ak cjonariusza  
lub udziałowca krajowej instytucji płatniczej karę pieniężną w  wysokości do 1  000 000 zł lub cofnąć zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 60 ust. 1. Do nakładania kar przepisy art.  105 ust. 2, 4 i  5 oraz art.  116 stosuje się odpowiednio.  
8. W przypa dku gdy wymagają tego interesy użytkowników, a  wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, 
o której mowa w  ust. 1 pkt 3, KNF może, w  szczególnie uzasadnionych przypadkach, w  drodze decyzji wydanej na wni o-
sek akcjonariusza, udziałowca lub jednostki dom inującej krajowej instytucji płatniczej, uchylić zakazy, o  których mowa 
w ust. 3 lub 4. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje, o  których mowa w  art. 72b ust.  1. 
Art. 72d. 1. Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajo wą instytucją płatniczą, 
z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo wykonywania głosu 
w jej organie stanowiącym na poziomach określonych w  art. 72a ust.  1 albo wskutek nabycia lub objęcia akcji lub udzi a-
łów stał się bezpośrednio lub pośrednio jednostką dominującą krajowej instytucji płatniczej, lub z  uwagi na możliwy 
wpływ tego podmiotu na tę instytucję, w  szczególności w  przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje podj ę-
tych zobowiązań, o  których m owa w  art. 72b ust.  1 pkt 9, KNF może, w  drodze decyzji, zakazać wykonywania prawa 
głosu z  akcji lub udziałów krajowej instytucji płatniczej posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania uprawnień 
jednostki dominującej przysługujących temu podmiotowi. Przy  dokonywaniu oceny przesłanki wydania tego zakazu prz e-
pis art.  72c ust.  2 oraz przepis art.  25h ust.  2 ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.  
2. Uchwała organu stanowiącego krajowej instytucji płatniczej jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu  wykon a-
no prawo głosu z  akcji lub udziałów, w  stosunku do których KNF wydała decyzję, o  której mowa w  ust. 1, chyba że 
uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wyt o-
czenia powództwa o  stwierdze nie nieważności uchwały przysługuje również KNF. Przepisy art.  252 i  art. 425 ustawy 
z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych stosuje się odpowiednio.  
3. Jeżeli KNF na podstawie ust.  1 wydała decyzję o  zakazie wykonywania uprawnień jednostki d ominującej kraj o-
wej instytucji płatniczej, przepis art.  72c ust.  4 stosuje się odpowiednio.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać zbycie akcji lub udziałów krajowej 
instytucji płatniczej w  wyznaczonym terminie.  
5. Jeżeli akcje lub udziały nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 4, KNF może nałożyć na akcjonari u-
sza lub udziałowca krajowej instytucji płatniczej karę pieniężną w  wysokości do 1  000 000 zł lub cofnąć zezwolenie, 
o którym mowa w  art. 60 ust. 1. Do nakładania kar przepisy art.  105 ust. 2, 4 i  5 oraz art.  116 stosuje się odpowiednio.  
6. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 72a ust.  1, nabył lub objął akcje lub prawa z  akcji, o  których mowa w  art. 72a 
ust. 1, i nie dochowuje podjętego zobowiązania,  o którym mowa w  art. 72b ust.  1 pkt 9, KNF może, w  drodze decyzji, 
nałożyć na ten podmiot karę pieniężną do wysokości odpowiadającej wartości tych akcji lub praw z  akcji. Wartość akcji 
lub praw z  akcji ustalana jest na dzień ich nabycia albo objęcia wedłu g wartości godziwej, o  której mowa w  ustawie 
o rachunkowości.  
7. Decyzja, o  której mowa w  ust. 6, jest natychmiast wykonalna.  
8. KNF może określić w  decyzji, o  której mowa w  ust. 6, że kara pieniężna jest płatna w  miesięcznych ratach.  
9. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 72a ust.  1, wypełni zobowiązanie, o  którym mowa w  art. 72b ust.  1 pkt 9, przed  
upływem terminu wskazanego w  decyzji, o  której mowa w  ust. 6, KNF wydaje decyzję o  umorzeniu kary pieniężnej, 
o której mowa w  ust. 6: 
1) w całości albo  
2) w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku określonym w  ust. 8. 
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 1907  
 
 10. Na wniosek akcjonariusza, udziałowca lub jednostki dominującej krajowej instytucji płatniczej KNF uchyla d e-
cyzję wydaną na podstawie ust.  1, jeżeli ustały okolicznoś ci uzasadniające wydanie tej decyzji.  
11. W przypadku gdy dwa lub więcej podmiotów działa w  porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie 
prawa głosu z  akcji lub udziałów na poziomach określonych w  art. 72a ust.  1 lub wykonywanie uprawnień jednostki d o-
minującej, przepisy ust.  1–10 stosuje się odpowiednio.  
Art. 72e. W przypadku zaległej kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 72d ust.  5 lub 6, KNF może nakazać krajowej 
instytucji płatniczej, której akcjonariuszem jest podmiot, na który została nałożona ka ra, przekazanie na poczet zaleg łej 
kary wraz z  odsetkami wszelkich płatności dokonywanych przez krajową instytucję płatniczą na rzecz tego akcjonariusza, 
w kwocie odpowiadającej tej karze wraz z  odsetkami.  
Art. 73. Informacje o  instytucji płatniczej oraz o świadczonych przez nią usługach płatniczych, w  tym informacje 
reklamowe, publikowane przez instytucję płatniczą, na zlecenie instytucji płatniczej lub na rzecz instytucji płatniczej, 
powinny być przedstawiane w  sposób rzetelny i  zrozumiały.  
Art. 73a. 1. Krajowa instytucja płatnicza posiadająca kapitał założycielski w  wysokości nie niższej niż równowa r-
tość w  walucie polskiej kwoty 125  000 euro jest uprawniona do wydawania pieniądza elektronicznego. Krajowa instytucja 
płatnicza wydająca pieniądz elektronic zny może również świadczyć usługi ściśle powiązane z  jego wydawaniem.  
2. Krajowa instytucja płatnicza może wydawać pieniądz elektroniczny wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
3. Krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF, w  formie pisemnej, zawiadomienie o  zamiarze prowadzenia dzi a-
łalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego, wraz z:  
1) wnioskiem o  wpis do rejestru informacji o  wydawaniu pieniądza elektronicznego;  
2) uzupełnieniem programu działalności i  planu finansowego, o  którym  mowa w  art. 61 ust. 1 pkt 4, o informację o  pla-
nowanej średniej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu w  okresie pozostającym do końca 
okresu objętego programem; informację taką przedstawia się także w  programach działalności i  planach  finansowych 
na kolejne okresy.  
4. Średnia wartość pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu wydawanego przez krajową instytucję płatniczą  
obliczona na dany miesiąc kalendarzowy nie może przekraczać równowartości w  walucie polskiej kwoty 5 000 000 euro 
ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ogłoszonego przez NBP obowiązującego w  ostatnim dniu miesiąca poprz e-
dzającego ten miesiąc. W  przypadku krajowych instytucji płatniczych rozpoczynających działalność w  zakresie wydaw a-
nia pieniądza e lektronicznego w  okresie pierwszych 6  miesięcy jej prowadzenia wartość tę oblicza się na podstawie śre d-
niej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu określonej w  programie działalności i  planie finansowym 
zgod nie z  ust. 3 oraz wynikającej  z wydania pieniądza elektronicznego.  
5. W przypadku gdy krajowa instytucja płatnicza prowadzi działalność w  zakresie usług płatniczych niezwiązanych 
z wydawaniem pieniądza elektronicznego albo działalność, o  której mowa w  art. 74 ust. 1 i 3, a wartość pie niądza elektr o-
nicznego pozostającego w  obiegu nie jest znana z  wyprzedzeniem, KNF wyraża zgodę na jej obliczenie na podstawie  
reprezentatywnej części zobowiązań finansowych, jeżeli uzna, że taką reprezentatywną część zobowiązań finansowych 
można oszacować  na podstawie dotychczasowych danych.  
Art. 73b. 1. Krajowa instytucja płatnicza, która wydaje pieniądz elektroniczny, jest obowiązana przekazywać KNF 
informację o:  
1) średniej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu – w terminie do 15  dnia każdego miesiąca, na 
który jest ustalana;  
2) całkowitej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu, wydanego przez tę instytucję, według stanu 
na dzień 31  grudnia każdego roku kalendarzowego – w terminie do dnia 31  stycznia roku następn ego. 
2. W przypadku naruszenia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, jeżeli pozostająca w  obiegu kwota pieniądza 
elektronicznego przekracza kwotę określoną w  art. 73a ust. 4, KNF może nałożyć na krajową instytucję płatniczą karę 
pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 500  zł za każdy dzień opóźnienia, nie większej jednak niż 100  000 zł; przepisy  
art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116 stosuje się odpowiednio.  
Art. 73c. 1. W  przypadku przekroczenia kwoty, o  której mowa w  art. 73a ust. 4, krajowa instytucj a płatnicza traci 
uprawnienie do wydawania pieniądza elektronicznego z  upływem 30  dni od ostatniego dnia okresu, w  którym nastąpiło 
przekroczenie, chyba że w  tym terminie dostosowała rozmiar prowadzonej działalności w  zakresie wydawania pieniądza 
elektroni cznego do wymogu, o  którym mowa w  art. 73a ust. 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 1907  
 
 2. Jeżeli w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, krajowa instytucja płatnicza wystąpi o  zezwolenie na prowadzenie 
działalności w  charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, przepisu  
ust. 1 nie stosuje się do czasu rozpoznania wniosku. Krajowa instytucja płatnicza jest jednak obowiązana do dostosowania 
rozmiarów prowadzonej działalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego do wymogu, o  którym mowa 
w art. 73a ust. 4, w terminie 3  miesięcy od końca okresu, w  którym nastąpiło przekroczenie. W  przypadku odmowy w y-
dania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, lub umorzenia postępowania, termin utraty uprawnienia do wydaw a-
nia pieniądza elektronicznego, o  którym mowa w  ust. 1, biegnie od dnia, w  którym decyzja o  odmowie wydania zezwol e-
nia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, bądź o  umorzeniu postępowania stała się ostateczna.  
3. Utrata przez krajową instytucję płatniczą uprawnienia do wydawania pieniądza elektronicznego nie wpływa na 
wykonywanie jej zobowiązań i  obowiązków związanych z  uprzednio wydanym pieniądzem elektronicznym.  
Art. 73d. Krajowa instytucja płatnicza jest obowiązana do ochrony środków pieniężnych otrzymanych w  zamian za 
wydany pieniądz el ektroniczny na zasadach określonych w  art. 132n. Przepisy wydane na podstawie  art. 132o oraz prz e-
pisy art. 132p stosuje się odpowiednio.  
Art. 73e. KNF informuje Komisję Europejską o  liczbie krajowych instytucji płatniczych wydających pieniądz ele k-
troniczny  oraz o  całkowitej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu, wydanego przez te instytucje, 
według stanu na dzień 31  grudnia każdego roku kalendarzowego.  
Art. 74. 1. Krajowa instytucja płatnicza może również:  
1) świadczyć ściśle powiązane z e świadczeniem usług płatniczych usługi dodatkowe, takie jak:  
a) usługi wymiany walut,  
b) usługi bezpiecznego przechowywania środków pieniężnych przekazanych w  celu wykonania transakcji płatniczej,  
c) usługi przechowywania i  przetwarzania danych;  
2) prowad zić systemy płatności;  
3) prowadzić inną działalność gospodarczą.  
2. Świadczenie przez krajową instytucję płatniczą usługi przeliczenia waluty w  ramach wykonania transakcji płatn i-
czej lub wydania pieniądza elektronicznego nie stanowi działalności kantorowe j w rozumieniu  art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy  
z dnia 27  lipca 2002  r. – Prawo dewizowe ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1708  oraz z 2021 r. poz. 815 ). 
3. W związku z  wykonywaniem usług płatniczych krajowa instytucja płatnicza może udzielać pożyczki służącej w y-
konaniu transakcji płatniczej (kredyt płatniczy) wyłącznie w  celu świadczenia usług płatniczych, o  których mowa w  art. 3 
ust. 1 pkt 3–5, oraz pod warunkiem że pożyczka ta nie jest udzielana:  
1) na okres dłuższy niż 12  miesięcy;  
2) ze środków pieniężnych otrzymanych lub przechowywanych w  celu wykonania transakcji płatniczej.  
Art. 75. Krajowa instytucja płatnicza jest obowiązana przechowywać dokumenty związane ze świadczeniem usług 
płatniczych oraz z  prowadzoną działalnością w  zakresie wydawania pieniądza e lektronicznego przez okres co najmniej 
5 lat od dnia ich wytworzenia lub otrzymania.  
Rozdział 2  
Fundusze własne i  gospodarka finansowa krajowych instytucji płatniczych  
Art. 76. 1. Krajowa instytucja płatnicza , z wyłączeniem krajowej instytucji płatniczej ś wiadczącej wyłącznie usługi 
inicjowania transakcji płatniczej,  jest obowiązana posiadać w  każdym czasie fundusze własne dostosowane do rozmiaru 
prowadzonej działalności i  rodzaju usług płatniczych, jakie może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia.  
2. Fundusze własne krajowej instytucji płatniczej obejmują:  
1) kapitał założycielski instytucji płatniczej;  
2) kapitał z  aktualizacji wyceny rzeczowych aktywów trwałych;  
3) niepodzielony zysk z  lat ubiegłych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 1907  
 
 4) zysk w  trakcie zatwierdzania oraz zysk netto  bieżącego okresu sprawozdawczego, obliczone zgodnie z  obowią zują-
cymi zasadami rachunkowości, pomniejszone o  wszelkie przewidywane obciążenia i  dywidendy, w  kwotach nie 
większych niż kwoty zysku zweryfikowane przez biegłych rewidentów ; 
5) kapitał zapasow y; 
6) pozostałe kapitały rezerwowe.  
2a. Jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjowania tran sakcji  
płatniczej w  celu dokonania zapłaty odbiorcy, któremu ten dostawca świadczy usługę prowadzenia rachunk u płatniczego 
lub usługę, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5, a ten sposób zapłaty jest oferowany płatnikowi przez odbiorcę we wspó ł-
pracy z  tym dostawcą świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej, zainicjowana transakcja płatnicza wlicza się 
do transakcji płatniczych będących podstawą naliczania wymaganych funduszy własnych tego dostawcy świadczącego 
usługę inicjowania transakcji płatniczej.  
3. Fundusze własne pomniejsza się o:  
1) akcje lub udziały własne posiadane przez instytucję płatniczą, wycenione według wartości bilansowej, pomniejszone 
o odpisy spowodowane trwałą utratą ich wartości;  
2) wszelkie zobowiązania z  tytułu akcji uprzywilejowanych;  
3) wartości niematerialne i  prawne wycenione według wartości bilansowej;  
4) stratę z  lat ubiegły ch; 
5) stratę w  trakcie zatwierdzania;  
6) stratę netto bieżącego okresu.  
3a. (uchylony)  
4. Wysokość funduszy własnych krajowej instytucji płatniczej nie może być niższa od wyższej z  wartości:  
1) minimalnej wartości kapitału założycielskiego wymaganego zgodnie z  art. 64 ust. 1 pkt 1, albo  
2) kwoty obliczonej zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie  ust. 6. 
5. W przypadku gdy instytucja płatnicza udziela kredytów płatniczych, o  których mowa w  art. 74 ust. 3, wymóg,  
o którym mowa w  ust. 4, zwiększa się o  5% średniej stanów należności na koniec każdego miesiąca z  tytułu kredytów 
płatniczych udzielonych w  ciągu ostatniego roku obrotowego.  
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w  drodze rozporządz e-
nia, meto dę obliczania kwoty, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2, uwzględniając łączną wartość transakcji płatniczych wykon a-
nych w  ciągu ostatniego roku obrotowego przez krajową instytucję płatniczą i  rodzaj usług płatniczych, jakie krajowa 
instytucja płatnicza może świa dczyć na podstawie posiadanego zezwolenia.  
7. KNF może, w  drodze decyzji, na podstawie analizy ryzyka strat oraz oceny procesów zarządzania ryzykiem i  me-
chanizmów kontroli wewnętrznej krajowej instytucji płatniczej:  
1) zażądać od krajowej instytucji płatn iczej zwiększenia wysokości funduszy własnych, jednak do wysokości nie wię k-
szej niż 120% kwoty, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2; 
2) zezwolić krajowej instytucji płatniczej na zmniejszenie wysokości funduszy własnych, jednak do wysokości nie  mniej -
szej niż 80%  kwoty, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2. 
Art. 77. 1. Przy obliczaniu funduszy własnych krajowej instytucji płatniczej, która:  
1) należy do tej samej grupy co inna krajowa instytucja płatnicza, bank krajowy, oddział banku zagranicznego, oddział 
instytucji kred ytowej, krajowa instytucja pieniądza elektronicznego, oddział zagranicznej instytucji pieniądza ele k-
tronicznego, firma inwestycyjna, podmiot zarządzający aktywami lub zakład ubezpieczeń,  
2) prowadzi działalność w  charakterze hybrydowej instytucji płatnicze j 
– nie mogą być w  jakikolwiek sposób uwzględniane fundusze, które zostały uwzględnione w  funduszach własnych innego 
podmiotu grupy lub hybrydowej instytucji płatniczej obliczanych w  związku z  wymogami kapitałowymi wynikającymi 
z odrębnych przepisów.  
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, może, w  drodze rozporządzenia, 
określić sposób przeciwdziałania wielokrotnemu zaliczaniu tych samych elementów do funduszy własnych, w  przypad -
kach, o  których mowa w  ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia realnego poziomu określonych przez ustawę w y-
mogów kapitałowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 1907  
 
 Art. 78. 1. W  przypadku gdy krajowa instytucja płatnicza przyjmuje od użytkowników środki pieniężne na poczet 
wykonania transakcji płatniczych bezpośredn io lub za pośrednictwem innego dostawcy, jest zobowiązana do ich ochrony 
z zastosowaniem następujących zasad:  
1) środki pieniężne przyjęte w  celu wykonania transakcji płatniczych, w  wysokości podlegającej przekazaniu odbiorcy 
albo innemu dostawcy w  celu pr zekazania odbiorcy, nie są w  żadnym momencie podczas przechowywania łączone 
ze środkami pieniężnymi posiadanymi przez krajową instytucję płatniczą z  innego tytułu;  
2) środki pieniężne przyjęte w  celu wykonania transakcji płatniczych, które nie zostały prze kazane odbiorcy lub innemu 
dostawcy do końca dnia roboczego następującego po dniu otrzymania tych środków, są co najmniej w  wysokości 
podlegającej przekazaniu odbiorcy albo innemu dostawcy w  celu przekazania odbiorcy:  
a) składane na wyodrębnionym do tego c elu rachunku bankowym w  banku krajowym, instytucji kredytowej lub 
oddziale banku zagranicznego lub  
b) inwestowane w  bezpieczne, płynne aktywa o  niskim ryzyku, deponowane na wyodrębnionym do tego celu rachunku.  
2. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się, jeżeli śro dki pieniężne przyjęte w  celu wykonania transakcji płatniczych są objęte 
umową gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umową ubezpieczenia zawartą z  zakładem ubezpieczeń, bankiem 
krajowym, oddziałem banku zagranicznego, instytucją kredytową, które ni e należą do tej samej grupy co krajowa instyt u-
cja płatnicza, na kwotę równą kwocie, która w  przypadku zastosowania zasad określonych w  ust. 1 podlegałaby wydziel e-
niu z  innych środków pieniężnych posiadanych przez krajową instytucję płatniczą oraz złożeniu na wyodrębnionym r a-
chunku bankowym lub zainwestowaniu.  
3. Umowa gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowa ubezpieczenia obejmuje zwrot przez gwaranta 
lub zakład ubezpieczeń wpłat wniesionych przez użytkowników w  przypadku niewykonania lub nienale żytego wykonania  
trans akcji płatniczej wynikającej z  umowy o  świadczenie usług płatniczych przez krajową instytucję płatniczą, do wys o-
kości dokonanej wpłaty.  
4. Umowa gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej powinna obejmować upoważnienie dla KNF do wydaw ania 
dyspozycji wypłaty przez gwaranta lub zakład ubezpieczeń środków pieniężnych z  gwarancji.  
5. Krajowa instytucja płatnicza stosująca wymogi określone w  ust. 2 jest obowiązana składać KNF dokumenty p o-
twierdzające zawarcie kolejnej umowy gwarancji albo u bezpieczenia, obejmującej cały okres prowadzenia działalności, 
przed upływem terminu  obowiązywania umowy poprzedniej.  
6. W przypadku krajowych instytucji płatniczych rozpoczynających działalność kwotę, o  której mowa w  ust. 2, okreś la 
się na podstawie programu działalności i  planu finansowego, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 pkt 4. 
7. W przypadku gdy wartość środków pieniężnych przeznaczonych na wykonywanie przyszłych transakcji płatn i-
czych jest zmienna lub nieznana z  wyprzedzeniem, KN F wyraża  zgodę na stosowanie wymogów określonych w  ust. 2 na 
podstawie kwoty reprezentatywnej, jeżeli uzna, że taką reprezentatywną kwotę można oszacować na podstawie dotyc h-
czasowych danych.  
8. KNF jest uprawniony do występowania na rzecz użytkowników w  sprawach wypłaty środków z  tytułu umowy 
gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej na zasadach określonych w  treści tych umów.  
9. Jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjowania tran sakcji 
płatniczej w  celu dokonania zapłaty temu dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej, środki otrz y-
mane przez dostawcę świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej nie podlegają ochronie.  
10. Do transakcji, o  której mowa w  art. 76 ust. 2a, przepisy ust.  1–3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 79. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, kategorie aktywów, 
o których mowa w  art. 78 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz maksymalną część środków pieniężnych, j aka może być inwestowana 
w poszczególne kategorie aktywów, mając na względzie należyte zabezpieczenie środków pieniężnych użytkowników, w  tym 
ograniczenie ryzyka inwestycyjnego.  
Art. 80. 1. W  razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko krajowej in stytucji płatniczej środki pieniężne 
znajdujące się na rachunkach płatniczych oraz rachunkach, o  których mowa w  art. 78 ust. 1, są wolne od zajęcia na po d-
stawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.  
2. W razie ogłoszenia upadłości krajowej in stytucji płatniczej środki pieniężne znajdujące się na rachunkach płatn i-
czych oraz rachunkach, o  których mowa w  art. 78 ust. 1, podlegają wyłączeniu z  masy upadłości.  
3. Wyłączenie, o  którym mowa w  ust. 1, nie obejmuje roszczeń użytkowników wobec krajowych  instytucji płatniczych  
z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zleceń płatniczych przez krajową instytucję płatniczą lub podmioty, 
za które instytucja ponosi odpowiedzialność wobec użytkownika, w  granicach odpowiedzialności krajowej instytucji 
płatniczej określonej w  art. 144–146. 
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 1907  
 
 Rozdział 3  
Sprawozdawczość krajowych instytucji płatniczych  
Art. 81. Krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF sporządzone zgodnie z  ustawą o  rachunkowości roczne sprawo -
zdanie  finansowe, a  także roczne skonsolidowane  sprawozdanie finansowe, jeżeli istnieje obowiązek jego sporządzenia. 
Sprawozdania przekazuje się wraz ze sprawozdaniem z badania oraz odpisem uchwały albo postanowienia organu zatwie r-
dzającego  o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, w  terminie nie dłużs zym niż 15  dni od dnia zatwierdzenia odpowiednio 
rocznego sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający jednostki i  rocznego skonsolidowanego sprawozdania 
finansowego przez organ zatwierdzający jednostki dominującej.  
Art. 82. Firma audytorska jest ob owiązana  do niezwłocznego informowania KNF o  stwierdzonych w  trakcie prz e-
prowadzania badania sprawozdania finansowego okolicznościach i  zdarzeniach, które mogą stanowić podstawę do wyd a-
nia opinii z  zastrzeżeniami, opinii negatywnej albo odmowy wyrażenia op inii, albo wskazywać na naruszenie przepisów 
okreś lających warunki wydania zezwolenia krajowym instytucjom płatniczym lub regulujących prowadzenie działalności 
krajowych instytucji płatniczych albo na zagrożenie kontynuowania działalności przez tę instytu cję. 
Art. 83. 1. Krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF kwartalne i  dodatkowe roczne sprawozdania finansowe 
i statys tyczne  obejmujące:  
1) wartość posiadanych środków finansowych;  
2) informację o  udzielonych w  danym kwartale lub roku kredytach, o  których mowa w  art. 74 ust. 3, w tym ich liczbie, 
wartości oraz okresie, na jaki zostały udzielone;  
3) informację o  wykonanych transakcjach płatniczych, w  tym ich wartości, liczbie oraz strukturze walutowej;  
4) zestawienie funduszy własnych wraz ze wskazan iem poszczególnych elementów składowych i  określeniem ich kwoty;  
5) informację o  rodzaju i  zakresie działalności, o  której mowa w  art. 74 ust. 1. 
2. KNF, w  drodze decyzji, na wniosek krajowej instytucji płatniczej, w  uzasadnionych przypadkach może zwolnić ją 
z obowiązków określonych w  ust. 1 lub ograniczyć ich zakres.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w  drodze rozporządz e-
nia, szczegółowy zakres, formę i  sposób sporządzania sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, oraz terminy ich przekaz y-
wania KNF, uwzględniając konieczność zapewnienia KNF dostępu do informacji mających wpływ na ocenę sytuacji 
finansowej krajowej instytucji płatniczej, w  tym informacji o  rodzaju i  zakresie wykonywania innej działalności pr owa-
dzonej przez instytucję płatniczą, o  której mowa w  art. 74 ust. 1. 
Rozdział 4  
Korzystanie przez krajową instytucję płatniczą z  usług agentów oraz powierzanie wykonywania  
niektórych czynności operacyjnych innym podmiotom  
Art. 84. 1. Krajowa instytucja p łatnicza może świadczyć usługi płatnicze za pośrednictwem agentów.  
1a. Krajowa instytucja płatnicza może dokonywać wykupu pieniądza elektronicznego za pośrednictwem agentów lub 
innych przedsiębiorców.  
2. Umowa między agentem a  krajową instytucją płatniczą jest zawierana w  formie pisemnej pod rygorem nieważności.  
3. Agent może rozpocząć świadczenie usług płatniczych po wpisaniu do rejestru.  
Art. 85. 1. Krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF, w  formie pisemnej, zawiadomienie o  zamiarze świadczenia 
usług płatniczych za pośrednictwem agenta, wraz z  wnioskiem o  dokonanie wpisu agenta do rejestru.  
2. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, powinno zawierać:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta;  
2) siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres oraz  adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
3) opis mechanizmów kontroli wewnętrznej związanych z  zapobieganiem praniu pieniędzy i  finansowaniu terroryzmu 
zgodnie z  ustawą o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy;  
4) imiona i  nazwiska oraz funkcje osób zarządzających agentem, a  także – w przypadku agentów innych niż dostawcy 
podlegający nadzorowi w  rozumieniu ustawy o  nadzorze nad rynkiem finansowym lub ich jednostki zależne – do-
kumenty potwierdzające, że osoby te posiadają właściwe kompetencje oraz  że nie zostały prawomocnie skazane za 
przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestę p-
stwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i  papierami wartoś ciowymi, przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a Kodeksu 
karnego, przestępstwo popełnione w  celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub przestępstwo skarbowe;  
5) wykaz usług płatniczych instytucji płatniczej, do świadczenia których agent jest upoważniony, oraz  
6) numer identyfikacji podatkowej (NIP) ag enta, jeżeli taki posiada.  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 1907  
 
 3. Opis, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 3, podlega niezwłocznej aktualizacji w  przypadku istotnej okoliczności objętej 
pierwotnym powiadomieniem.  
4. W terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia wraz z  wnioskiem, o  których m owa w  ust. 1, KNF wpisuje  
albo odmawia wpisu agenta do rejestru, o  czym niezwłocznie powiadamia krajową instytucję płatniczą.  
5. Dokumentem potwierdzającym posiadanie właściwych kompetencji przez osobę zarządzającą agentem może być 
w szczególności oświadcz enie krajowej instytucji płatniczej lub osoby zarządzającej agentem potwierdzające posiadanie 
właściwych kompetencji przez tę osobę.  
Art. 86. 1. Krajowa instytucja płatnicza może, na podstawie umowy zawartej w  formie pisemnej z  innym przedsi ę-
biorcą, powier zyć temu przedsiębiorcy wykonywanie określonych czynności operacyjnych związanych ze świadczeniem 
usług płatniczych lub z  działalnością w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego.  
2. Krajowa instytucja płatnicza prowadzi ewidencję umów, o  których mowa w ust. 1, zawierającą dane identyfik a-
cyjne przedsiębiorcy, zakres powierzonych czynności i  miejsce ich wykonywania oraz okres obowiązywania umowy.  
3. W przypadku gdy umowa, o  której mowa w  ust. 1, przewiduje powierzenie wykonywania istotnych czynności 
operacyjnych, krajowa instytucja płatnicza zawiadamia KNF o  zamiarze zawarcia takiej umowy oraz o  każdej jej zmianie, 
rozwiązaniu lub o  jej wygaśnięciu, co najmniej na 14  dni przed jej zawarciem, zmianą, rozwiązaniem lub wygaśnięciem.  
4. Czynność operacyjną uz naje się za istotną, jeżeli jej niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie mogłoby w  po-
ważnym stopniu zagrozić ciągłości spełniania przez krajową instytucję płatniczą wymogów, od których było uzależnione 
wydanie zezwolenia, lub wykonywania innych obowiązków na łożonych na instytucję płatniczą przez ustawę, lub zagraż a-
łoby jej wynikom finansowym, rzetelności lub ciągłości świadczonych przez nią usług płatniczych lub wykonywania 
działal ności w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego.  
5. Krajowa instytucja pł atnicza może powierzyć innemu przedsiębiorcy wykonywanie istotnych czynności operacy j-
nych, jeżeli powierzenie wykonywania czynności nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie przez krajową instytucję 
płatniczą działalności zgodnie z  przepisami prawa i  wydanym jej zezwoleniem oraz na ostrożne i  stabilne zarządzanie 
krajową instytucją płatniczą oraz:  
1) przedsiębiorca posiada uprawnienia do wykonywania czynności w  zakresie przedmiotu umowy, jeżeli z  przepisów 
prawa wynika obowiązek posiadania takich upraw nień, albo zajmuje się wykonywaniem tych czynności w  sposób 
zawodowy;  
2) przedsiębiorca posiada niezbędną wiedzę i  doświadczenie oraz zapewnia warunki techniczne i  organizacyjne ni e-
zbędne do prawidłowego wykonywania umowy, o  której mowa w  ust. 1; 
3) sytuac ja finansowa przedsiębiorcy pozwala na prawidłowe wykonywanie umowy, o  której mowa w  ust. 1; 
4) przedsiębiorca umożliwi skuteczne nadzorowanie przez krajową instytucję płatniczą wykonywania powierzonych 
mu czynności oraz zarządzanie ryzykiem związanym z  powierzeniem czynności, a  krajowa instytucja płatnicza p o-
siada wiedzę umożliwiającą skuteczne nadzorowanie wykonywania powierzonych czynności i  zarządzanie ryzykiem;  
5) krajowa instytucja płatnicza będzie posiadać dostęp do informacji i  dokumentów związany ch z  wykonywaniem 
czynności powierzonych przedsiębiorcy, w  szczególności w  przypadku gdy udostępnienie tych danych następuje 
w wyniku żądania KNF;  
6) krajowa instytucja płatnicza i  przedsiębiorca będą posiadać plany działania zapewniające ciągłe, bezpieczn e i nieza-
kłócone prowadzenie działalności w  zakresie objętym umową, również w  przypadku rozwiązania umowy, a  także 
plany działania przewidujące sposoby odzyskiwania danych chroniące przed ich utratą spowodowaną zdarzeniami 
losowymi.  
6. Powierzenie wykony wania czynności operacyjnych nie może:  
1) prowadzić do zaprzestania faktycznego świadczenia usług płatniczych lub wykonywania działalności w  zakresie 
wydawania pieniądza elektronicznego przez krajową instytucję płatniczą;  
2) obejmować przekazania prawa do reprezentowania instytucji płatniczej lub zarządzania instytucją płatniczą w rozu-
mieniu art.  201 §  1 i art. 368 §  1 ustawy z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych oraz art.  48 § 1 ustawy  
z dnia 16  września 1982  r. – Prawo spółdzielcze ( Dz. U. z 2021 r. poz. 648). 
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 1907  
 
 Art. 87. 1. KNF może żądać od krajowej instytucji płatniczej powierzającej wykonywanie czynności operacyjnych  in-
nym przedsiębiorcom w  szczególności:  
1) przedstawienia kopii zawartej umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1; 
2) złożenia wyjaśnień dotyczących wykonania umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1; 
3) przedstawienia dokumentów określających status przedsiębiorcy, z  którym krajowa instytucja płatnicza zawarła 
umowę, a  w przypadku powierzenia wykonywania istotnych czynności  operacyjnych – także dokumentów niezbę d-
nych do oceny spełniania przez przedsiębiorcę wymogów określonych w  art. 86 ust. 5. 
2. KNF, w  drodze decyzji, nakazuje krajowej instytucji płatniczej doprowadzenie w  wyznaczonym terminie do 
zmiany lub rozwiązania umo wy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1, jeżeli:  
1) wykonanie umowy zagraża ostrożnemu i  stabilnemu zarządzaniu instytucją płatniczą;  
2) przedsiębiorca będący stroną umowy utracił wymagane uprawnienia niezbędne do wykonywania tej umowy.  
3. Od decyzji KNF, o  której mowa w  ust. 2, krajowa instytucja płatnicza może wnieść skargę do sądu administracyjnego  
w terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji; przepisu  art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postęp o-
wania administracyjnego nie stosuje się. Wnies ienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji.  
4. KNF może zastosować środki określone w  art. 105 ust. 1, w  przypadku gdy w  wyznaczonym terminie krajowa 
instytucja płatnicza nie doprowadzi do zmiany lub rozwiązania umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1. 
Art. 87a. Krajowa instytucja płatnicza niezwłocznie powiadamia KNF o  zmianach dotyczących korzystania z  usług  in-
nych przedsiębiorców, którym powierzono wykonywanie czynności operacyjnych, oraz agentów.  
Art. 88. 1. Krajowa instytucja płatnicza w  zakresie św iadczenia usług płatniczych i  wykonywania działalności w  za-
kresie wydawania pieniądza elektronicznego ponosi odpowiedzialność wobec użytkowników lub posiadaczy pieniądza  elek-
tronicznego za działania jej agentów i  innych przedsiębiorców, za pośrednictwem  których świadczy usługi płatnicze lub 
dokonuje wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmiotów wykonujących czynności operacyjne na podstawie umowy, 
o której mowa w  art. 86 ust. 1, jak za swoje własne działania.  
2. Odpowiedzialności, o  której mowa w  ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć, z  zastrzeżeniem  art. 149. 
3. Odpowiedzialności agenta i  innego przedsiębiorcy, za pośrednictwem którego krajowa instytucja płatnicza świa d-
czy usługi płatnicze lub dokonuje wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmio tu wykonującego czynności operacyjne 
na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1, wobec krajowej instytucji płatniczej za szkody wyrządzone uży t-
kownikom lub posiadaczom pieniądza elektronicznego wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy , 
o której mowa w  art. 84 ust. 2, umowy, na podstawie której inny przedsiębiorca dokonuje wykupu pieniądza elektronic z-
nego, albo umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.  
Art. 89. Krajowe instytucje płatnicze zapewniają, aby  oddziały, przez które prowadzą działalność, a  także agenci 
oraz inni przedsiębiorcy, za pośrednictwem których świadczą usługi płatnicze lub dokonują wykupu pieniądza elektr o-
nicznego, informowali w  sposób rzetelny użytkowników lub posiadaczy pieniądza elek tronicznego o  tym fakcie.  
Art. 90. Agent jest obowiązany w  umowie zawieranej z  użytkownikiem jednoznacznie wskazać instytucję płatniczą, 
w imieniu i  na rzecz której działa, z  podaniem numeru wpisu do rejestru.  
DZIAŁ V  
 Podejmowanie i  prowadzenie przez instytucje płatnicze oraz przez dostawców świadczących wyłącznie  
usługę dostępu do informacji o  rachunku działalności na terytorium państwa goszczącego  
Art. 91. 1. Krajowa instytucja płatnicza może wykonywać na terytorium innego państwa członkowskiego przez 
oddział, w  ramach działalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta, usługi płatnicze wynikające z  zezwolenia, 
o którym mowa w  art. 60 ust. 1. 
2. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachu nku może świadczyć usługę dostępu do i n-
formacji o  rachunku na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska przez oddział, w  ramach 
działalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta.  
Art. 92. 1. Krajowa instytucja płatnicza ora z dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku  
zawiadamiają KNF, w  formie pisemnej, o  zamiarze świadczenia usług płatniczych na terytorium państwa członkowskiego 
innego niż Rzeczpospolita Polska przez oddział, w  ramach działalnośc i transgranicznej lub za pośrednictwem agenta.  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 1907  
 
 1a. Krajowa instytucja płatnicza oraz dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku, z a-
mierzający świadczyć usługi płatnicze na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzecz pospol ita Polska przez 
oddział, w  ramach działalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta, wraz z zawiadomieniem, o  którym mowa 
w ust. 1, składają wniosek o  dokonanie wpisu oddziału, informacji o  świadczeniu usług w  ramach działalności transgr a-
nicznej lu b agenta do rejestru.  
2. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) nazwę państwa członkowskiego, na którego terytorium krajowa instytucja płatnicza albo dostawca świadczący w y-
łącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku zamierza świadczyć usług i płatnicze przez oddział, w  ramach dzi a-
łalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta;  
2) nazwę (firmę), siedzibę i  adres krajowej instytucji płatniczej albo dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu 
do informacji o  rachunku;  
3) nazwę (firmę) i  adres oddziału lub imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta, numer identyfikacji podatkowej (NIP) 
agenta, jeżeli taki posiada, oraz siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres oraz adres głównego miejsca w y-
konywania działalności;  
4) opis struktury  organizacyjnej oddziału, program działalności i  plan finansowy na okres co najmniej trzyletni, a  także 
opis mechanizmów kontroli wewnętrznej, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 3, w odniesieniu do oddziału – w przy-
padku gdy krajowa instytucja płatnicza al bo dostawca świadczący wyłącznie  usługę dostępu do informacji o rachu n-
ku zamierza świadczyć usługi płatnicze przez oddział;  
5) opis mechanizmów kontroli wewnętrznej, o  której mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 3, w zakresie związanym z przeciwdzi a-
łaniem praniu pien iędzy i  finansowaniu terroryzmu – w przypadku gdy krajowa instytucja płatnicza albo dostawca 
świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku zamierza świadczyć usługi płatnicze za pośredni c-
twem agenta;  
6) imiona i  nazwiska osób zarządzających oddziałem lub agentem, a  w przypadku agentów innych niż dostawcy podl e-
gający nadzorowi w  rozumieniu ustawy o  nadzorze nad rynkiem finansowym lub ich jednostki zależne – także d o-
kumenty potwierdzające, że osoby te posiadają właściwe kompetencje oraz że nie zostały prawomocnie skazane za 
przestępstwa wymienione w  art. 85 ust. 2 pkt 4; 
7) wykaz usług płatniczych, które krajowa instytucja płatnicza zamierza świadczyć na terytorium państwa członko w-
skiego, o  którym mowa w  pkt 1, odpowiednio przez oddział, w  ramac h działalności transgranicznej lub za pośredni c-
twem agenta;  
8) informację o  terminie planowanego rozpoczęcia działalności na terytorium goszczącego państwa członkowskiego – 
w przypadku krajowej instytucji płatniczej albo dostawcy świadczącego wyłącznie usł ugę dostępu do informacji 
o rachunku zamierzających świadczyć usługi płatnicze na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzecz -
pospolita Polska w  ramach działalności transgranicznej.  
3. KNF wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, w wyznaczonym terminie, 
jeżeli zawiadomienie nie spełnia wymagań określonych w  ust. 2. 
4. W terminie miesiąca od dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, lub jego uzupełnienia, KNF  prze-
syła właściwym organom nadzorczym goszczą cego państwa członkowskiego zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, 
albo w  drodze decyzji odmawia jego przesłania.  
5. KNF odmawia przesłania zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku gdy:  
1) zawiadomienie nie spełnia wymagań, o  których mowa w  ust. 2, i nie zostało uzupełnione w  terminie;  
2) struktura organizacyjna oddziału krajowej instytucji płatniczej albo dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dost ę-
pu do informacji o  rachunku  jest nieadekwatna do zamierzonej działalności;  
3) zamierzona działalnoś ć oddziału lub wykonywanie usług za pośrednictwem agenta naruszałoby przepisy prawa;  
4) posiada lub uzyskała od właściwych organów nadzorczych państwa goszczącego, w  którym krajowa instytucja pła t-
nicza  albo dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do i nformacji o  rachunku  zamierza wykonywać usługi 
płatnicze, informacje wskazujące, iż istnieją uzasadnione podstawy do podejrzeń, że w  związku z  tą działalnością 
jest popełniane lub zostało popełnione przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a lub  art. 299 Kode ksu karnego , usi-
łowano popełnić takie przestępstwo lub popełnienie takiego przestępstwa jest zamierzone, lub rozpoczęcie wykon y-
wania usług przez oddział lub za pośrednictwem agenta mogłyby zwiększać ryzyko prania pieniędzy lub finansow a-
nia terroryzmu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 1907  
 
 6. Dokumentem potwierdzającym posiadanie właściwych kompetencji przez osobę zarządzającą agentem może być 
w szczególności oświadczenie krajowej instytucji płatniczej lub osoby zarządzającej agentem potwierdzające posiadanie 
właściwych kompetencji przez tę osob ę. 
Art. 93. 1. W  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1, po zapozn a-
niu się z  informacjami zawartymi w  tym zawiadomieniu oraz zastrzeżeniami przekazanymi przez właściwe organy na d-
zorcze goszczącego państwa człon kowskiego, w  szczególności informacjami, o  których mowa w  art. 92 ust.  5 pkt 4, KNF:  
1) przekazuje swoje stanowisko dotyczące zawiadomienia właściwemu organowi nadzorczemu goszczącego państwa 
członkowskiego;  
2) dokonuje wpisu do rejestru odpowiednio oddzia łu, informacji o  świadczeniu usług w  ramach działalności transgr a-
nicznej lub agenta albo wydaje decyzję o  odmowie dokonania takiego wpisu albo o  wykreśleniu z  rejestru, jeżeli 
wpis ten został uprzednio dokonany.  
2. W przypadku gdy KNF nie zgadza się z  oceną oraz zastrzeżeniami, o  których mowa w  ust. 1, stanowisko, o  którym  
mowa w  ust. 1 pkt 1, zawiera uzasadnienie.  
3. Stanowisko lub decyzję, o  których mowa w  ust. 1, KNF przekazuje krajowej instytucji płatniczej, która złożyła do 
KNF zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1, albo dostawcy świadczącemu wyłącznie usługę dostępu do info r-
macji o  rachunku.  
4. Krajowa instytucja płatnicza oraz dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku z a-
wiadamiają KNF o  terminie rozpoczęcia działalności w  zakresie świadczenia usług płatniczych na terytorium goszczącego 
państwa członkowskiego przez oddział, w  ramach działalności transgranicznej lub za  pośrednictwem agenta. KNF ni e-
zwłocznie przekazuje taką informację właściwemu organowi goszczą cego państwa członkowskiego.  
5. Termin, o  którym mowa w  ust. 4, nie może być wcześniejszy niż data wpisu do rejestru oddziału, informacji 
o świadczeniu usług w  ramach działalności transgranicznej lub agenta.  
Art. 94. O zamiarze dokonania zmiany danych, o  których mowa w  art. 92 ust. 2, w tym o  nowym agencie i  oddziale, 
krajowa instytucja płatnicza zawiadamia, w  formie pisemnej, KNF. Przepisy art.  92 ust. 3–6 i art. 93 stosuje się odp o-
wiednio.  
Art. 94a. Krajowa instytucja płatnicza zawiadamia KNF o  zamiarze p owierzenia przedsiębiorcy z  innego państwa 
członkowskiego niż Rzeczpospolita Polska wykonywania czynności operacyjnych związanych ze świadczeniem usług 
płatniczych.  
Art. 95. (uchylony)  
Art. 96. 1. Unijna instytucja płatnicza może wykonywać na terytorium R zeczypospolitej Polskiej usługi płatnicze 
przez oddział, w  ramach działalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta, w  zakresie wynikającym z  zezwolenia 
wydanego przez właściwe organy nadzorcze.  
2. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do inf ormacji o  rachunku na terytorium innego państwa czło n-
kowskiego niż Rzeczpospolita Polska może świadczyć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi dostępu do info r-
macji o  rachunku przez oddział, w  ramach działalności transgranicznej lub za pośrednictwe m agenta.  
Art. 97. 1. W  terminie miesiąca od dnia otrzymania przez KNF od właściwych organów nadzorczych macierzystego 
państwa członkowskiego informacji wskazanych w  art. 92 ust. 2 KNF przekazuje tym organom ocenę oraz zastrzeżenia 
w związku z  zamierzonym świadczeniem usług płatniczych przez daną unijną instytucję płatniczą albo dostawcę, 
o którym mowa w  art. 96 ust. 2. 
2. Zastrzeżenia, o  których mowa w  ust. 1, mogą obejmować w  szczególności okoliczności dotyczące stwierdzenia przez  
KNF wystąpienia uzasadni onych podstaw do podejrzeń, że w  związku z  zamierzonym świadczeniem usług przez unijną 
instytucję płatniczą albo dostawcę, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, świadczącego usługę dostępu do informacji 
o rachunku przez oddział, w  ramach działalności transgranic znej lub za pośrednictwem agenta jest popełniane albo zostało 
popełnione przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a lub art.  299 Kodeksu karnego, usiłowano popełnić takie przestę p-
stwo lub popełnienie takiego przestępstwa jest zamierzone, lub świadczenie usług  przez oddział, w  ramach działalności 
transgranicznej lub za pośrednictwem agenta mogłoby zwiększyć ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.  
3. Unijna instytucja płatnicza albo dostawca, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, może rozpocząć świadczeni e na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej usług płatniczych w  dniu wskazanym właściwemu organowi nadzorczemu macierzystego 
państwa członkowskiego jako termin planowanego ro zpoczęcia takiej działalności.  
Art. 98. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 1907  
 
 Art. 98a. W przypadku świadczenia  przez unijną instytucję płatniczą usługi przeliczenia waluty w  ramach wykon a-
nia transakcji płatniczej lub wydania pieniądza elektronicznego przepis  art. 74 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 98b. 1. Unijna instytucja płatnicza albo dostawca, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, wykonujący na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej usługi płatnicze przez oddział albo za pośrednictwem agenta, w  terminie do dnia 31  marca roku 
następującego po zakończeniu roku obrotowego, przekazuje KNF roczne sprawozdanie dotyczą ce działalności na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Unijna instytucja płatnicza albo dostawca, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, wykonujący na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej usługi płatnicze przez oddział albo za pośrednictwem agenta, w  termin ie do dnia 31  marca roku nast ę-
pującego po zakończeniu roku obrotowego, przekazuje KNF roczne sprawozdania obejmujące informację o  wykonanych 
transakcjach płatniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w  tym dane o  ich wartości, liczbie oraz strukturz e wal u-
towej.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, formę  i spo-
sób sporządzania sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia KNF dostępu do 
informacji ma jących wpływ na ocenę sytuacji finansowej unijnej instytucji płatniczej albo do stawcy, o  którym mowa 
w art. 96 ust. 2. 
DZIAŁ  VI 
 Nadzór nad krajowymi instytucjami płatniczymi oraz działalnością unijnych instytucji płatniczych  
na terytorium Rzeczypospolite j Polskiej  
Art. 99. 1. Działalność w  zakresie usług płatniczych oraz w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego prow a-
dzona przez krajowe instytucje płatnicze, w  tym przez ich agentów i  innych przedsiębiorców, za pośrednictwem których 
krajowa instytucja  płatnicza świadczy usługi płatnicze lub dokonuje wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmioty 
wykonujące niektóre czynności operacyjne na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1, podlega nadzorowi 
sprawowanemu przez KNF, w  zakresie i  na zasadac h określonych w  niniejszej ustawie oraz w  ustawie o  nadzorze nad 
rynkiem finansowym, zwanemu dalej „nadzorem ”. 
2. Celem nadzoru jest:  
1) zapewnienie bezpieczeństwa finansowego krajowych instytucji płatniczych;  
2) zapewnienie zgodności działalności krajowych instytucji płatniczych, w tym prowadzonej przez ich agentów i innych  
przedsiębiorców, za pośrednictwem których krajowa instytucja płatnicza świadczy usługi płatnicze lub  dokonuje 
wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmioty wykonujące niektóre  czynności operacyjne na podstawie umowy, 
o której mowa w art. 86 ust. 1, z przepisami ustawy, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr  924/2009 
z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającego r ozporzą dzenie 
(WE)  nr 2560/2001, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady  (UE) nr 260/2012 z dnia 14  marca 2012 r. 
ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do  poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz 
zmieniającego rozporządze nie (WE) nr 924/2009 i rozporządzenia (UE) 2015/751 oraz ze zwoleniem, o którym mowa 
w art. 60 ust. 1;  
3) ochrona interesów użytkowników i  posiadaczy pieniądza elektronicznego.  
Art. 100. Czynności podejmowane w  ramach nadzoru polegają w  szczególności na:  
1) dokonywaniu oceny sytuacji finansowej krajowej instytucji płatniczej;  
2) badaniu jakości zarządzania krajową instytucją płatniczą, w  tym systemu zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnętrznej.  
3) (uchylony)  
Art. 101. KNF oraz osoby wykonujące czynności nadzoru nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wynikłą ze zgo d-
nego z  przepisami ustaw działania lub zaniechania, które pozostaje w  związku ze sprawowanym przez KNF nadzorem.  
Art. 102. 1. KNF w  ramach sprawowanego nadzoru może:  
1) wezwać krajową instytucję  płatniczą do przekazania w  wyznaczonym terminie wszelkich informacji niezbędnych dla 
realizacji celów nadzoru, o  których mowa w  art. 99 ust. 2, określając cel takiego wezwania ; 
2) zażądać okresowego przekazywania przez krajową instytucję płatniczą określo nych danych niezbędnych do oceny 
sytuacji finansowej krajowej instytucji płatniczej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 1907  
 
 3) wydawać krajowej instytucji płatniczej zalecenia w  zakresie:  
a) zapewnienia zgodności działalności krajowej instytucji płatniczej z  przepisami ustawy, rozporządzenia Pa rlamentu  
Europejskiego i  Rady (WE)  nr 924/2009  z dnia 16  września 2009  r. w sprawie płatności transgranicznych we 
Wspólnocie oraz uchylającego rozporządzenie (WE)  nr 2560/2001  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejski e-
go i Rady (UE) nr  260/2012 z  dnia 14  marca 2012  r. ustanawiającego wymogi techniczne i  handlowe w  odniesieniu 
do poleceń przelewu i  poleceń zapłaty w  euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr  924/2009,  
b) zwiększenia funduszy własnych, jeżeli ich wysokość jest niższa niż wynikałoby to z  przepisów ustawy lub dec y-
zji, o  której mowa w  art. 76 ust. 7, 
c) podjęcia środków koniecznych do osiągnięcia i  przestrzegania norm, o  których mowa w  art. 64 ust.  1 pkt  1 i art. 76, 
d) opracowania i  stosowania procedur, które zapewnią utrzymywanie oraz bieżące monitorowanie poziomu funduszy  
własnych,  
e) podjęcia środków koniecznych dla zapobieżenia naruszeniom interesów użytkowników lub posiadaczy pieni ą-
dza elektronicznego;  
4) nakazać krajowej instytucji płatniczej wstrzymanie wypłat z  zysku lub wstrzyma nie tworzenia nowych jednostek 
organizacyjnych do czasu osiągnięcia norm, o  których mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1 i art. 76; 
5) nakazać krajowej instytucji płatniczej opracowanie i  wykonanie planu przywrócenia prawidłowych stosunków fina n-
sowych.  
2. KNF może  wydawać rekomendacje dotyczące dobrych praktyk ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajowymi inst y-
tucjami  płatniczymi, mając na uwadze ochronę interesów użytkowników lub posiadaczy pieniądza elektronicznego.  
3. KNF, w  drodze decyzji, może nakazać unijnej instytucji płatniczej albo dostaw cy, o  którym mowa w  art. 96 ust. 2, 
wykonującemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi płatnicze za pośrednictwem agenta, wyznaczenie centra l-
nego punktu kontaktowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zachodzą okoliczności utrudniające zapewni e-
nie prawidłowej komunikacji, w  tym zgłaszanie informacji dotyczących przestrzegania przepisów działów II i  III, lub 
sprawowanie nadzoru.  
Art. 103. 1. KNF może przeprowadzać kontrolę działalności i  sytuacji finanso wej krajowej instytucji płatniczej.  
2. W ramach kontroli, o  której mowa w  ust. 1, KNF może przeprowadzać także ocenę działalności i  sytuacji fina n-
sowej agenta, za pośrednictwem którego instytucja płatnicza świadczy usługi płatnicze, lub podmiotu wykonujące go czyn-
ności operacyjne na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 86 ust.  1. Jeżeli kontrola, o  której mowa w  ust. 1, nie pozwala  na 
dokonanie wszystkich ustaleń niezbędnych do oceny działalności lub sytuacji finansowej agenta lub podmiotu wykonuj ą-
cego czy nności operacyjne na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 86 ust. 1, czynności kontrolne mogą być prow a-
dzone  bezpośrednio wobec agenta lub podmiotu wykonującego czynności operacyjne na podstawie umowy, o  której mowa 
w art. 86 ust. 1, w ramach odrębnej kon troli.  
3. Czynności kontrolne są wykonywane przez pracowników Urzędu KNF po okazaniu legitymacji służbowej oraz 
doręczeniu upoważnienia wydanego przez Przewodniczącego KNF lub upoważnioną przez niego osobę.  
4. Pracownicy, o  których mowa w  ust. 3, w zakresi e ustalonym w  upoważnieniu, mają prawo do:  
1) wstępu do pomieszczeń kontrolowanego podmiotu;  
2) swobodnego dostępu do oddzielnego pomieszczenia biurowego i  środków łączności;  
3) wglądu do dokumentów kontrolowanego podmiotu oraz żądania sporządzenia kopii, odpisów i  wyciągów z  tych doku -
mentów;  
4) wglądu do danych zawartych w  systemie informatycznym kontrolowanego podmiotu oraz żądania sporządzenia 
kopii lub wyciągów z  tych danych, w  tym w  postaci dokumentów elektronicznych.  
5. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – 
Prawo przedsiębiorców.  
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i  tryb 
wykonywania czynności kontr olnych w  krajowych instytucjach płatniczych, uwzględniając cele nadzoru sprawowanego 
nad tymi instytucjami oraz zapewnienie efektywności tego nadzoru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 1907  
 
 Art. 104. 1. KNF każdorazowo zgłasza właściwemu organowi nadzorczemu goszczącego państwa członkowskiego 
zamiar przeprowadzenia kontroli w  pomieszczeniach kontrolowanego podmiotu znajdujących się na terytorium goszcz ą-
cego państwa członkowskiego.  
2. KNF może przekazać właściwym organom nadzorczym goszczącego państwa członkowskiego zadanie przepr o-
wadzania kontroli w  pomieszczeniach podmiotów, o  których mowa w  art. 109. 
3. Przepisy  art. 103 stosuje się do działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziałów unijnych instytucji 
płatniczych oraz ich agentów, w  przypadku ustalenia z  właściwymi organam i nadzorczymi macierzystego państwa czło n-
kowskiego, że kontrola zostanie przeprowadzona przez KNF.  
Art. 105. 1. W  razie stwierdzenia, że krajowa instytucja płatnicza nie wykonuje albo nieprawidłowo wykonuje obo-
wiązek udzielenia informacji, o  którym mowa w  art. 102 ust.  1 pkt  1, lub przekazywania danych, o  którym mowa w  art. 102 
ust. 1 pkt 2, nie wykonała w  wyznaczonym terminie zaleceń, o  których mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 3, utrudnia albo uni e-
możliwia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 103, lub nie wykonuje nakazów określonych w  art. 102 ust. 1 
pkt 4 i 5, a także gdy działalność krajowej instytucji płatniczej jest wykonywana z  naruszeniem prawa lub stwarza zagr o-
żenie interesów użytkowników lub posiadaczy pieniądza elektronicznego, KNF może:  
1) wystąpić do organu krajowej instytucji płatniczej z  wnioskiem o  odwołanie osoby zarządzającej bezpośrednio odp o-
wiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości;  
2) zawiesić w  czynnościach osobę zarządzającą, o  której mowa w  pkt 1, do czasu podjęcia uchwały w  sprawie wniosku 
o jej odwołanie przez organy krajowej instytucji płatniczej na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w  czynnościach 
polega na wyłączeniu z  podejmowania decyzji za krajową instytucję płatniczą w  zakresie jej praw i  obowiązków m a-
jątkowych;  
3) ograniczyć zakres działalności krajowej instytucji płatniczej lub jej jednostek organizacyjnych;  
4) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialną za stwierdzone nieprawidłowości karę pieniężną do 
wysokości trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia  brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie średniego wyn a-
grodzenia brutto za ostatnie 3  miesiące przed nałożeniem kary;  
5) nałożyć na krajową instytucję płatniczą karę pieniężną w  wysokości do 1  000 000 zł; 
6) cofnąć zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1. 
2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 1 pkt 5, KNF uwzględnia rodzaj i  wagę naruszenia, 
rozmiar prowadzonej działalności oraz sytuację finansową krajowej instytucji płatniczej.  
3. Przepis  ust. 2 stosuje się odpowiednio do ustale nia wysokości kary, o  której mowa w  ust. 1 pkt 4. 
4. Zastosowanie środków, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–6, następuje w  drodze decyzji. Decyzje w  sprawach, o  któ-
rych mowa w  ust. 1 pkt 2, 3 i 6, są natychmiast wykonalne.  
5. Decyzja KNF o  ograniczeniu zakre su działalności może zawierać warunki i  terminy, a  decyzja o  nałożeniu kary 
pieniężnej zawiera termin zapłaty należności.  
6. KNF może także zawiesić w  czynnościach osobę zarządzającą w  przypadku:  
1) przedstawienia tej osobie zarzutów w  postępowaniu karnym lub w  postępowaniu w  sprawie o  przestępstwo skarbowe;  
2) spowodowania przez tę osobę znacznych strat majątkowych krajowej instytucji płatniczej.  
7. O cofnięciu zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, KNF niezwłocznie powiadamia właściwe organy nadzo r-
cze państwa członkowskiego, w  którym krajowa instytucja płatnicza prowadzi działalność transgraniczną, za pośredni c-
twem agenta lub przez oddział.  
Art. 105a.  KNF, po przeprowadzeniu oceny otrzymanych od właściwego organu nadzorczego goszczącego państwa 
członk owskiego informacji o  nieprzestrzeganiu przez krajową instytucję płatniczą prowadzącą działalność za pośredni c-
twem oddziału albo agenta na terytorium goszczącego państwa członkowskiego obowiązujących przepisów prawa gos z-
czącego państwa członkowskiego odpow iadających przepisom ustawy, niezwłocznie podejmie działania mające na celu 
przywrócenie stanu zgodnego z  przepisami tego państwa regulującymi obowiązki informacyjne w  zakresie świadczenia 
usług płatniczych oraz prawa i  obowiązki w  zakresie dostarczania us ług płatniczych i  korzystania z  nich. KNF niezwłoc z-
nie powiadamia o  podjętych środkach właściwe organy nadzorcze goszczącego państwa członkowskiego oraz właściwe 
organy nadzorcze innego zainteresowanego państwa członkowskiego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 1907  
 
 Art. 106. 1. Jeżeli rozpowszechniane informacje, o  których mowa w  art. 73, wprowadzają lub mogą wprowadzać 
w błąd,  KNF może:  
1) wydać instytucji płatniczej zalecenie, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a, dotyczące zaprzestania ich rozp o-
wszechniania, przy czym nie sto suje się przepisów  art. 105 ust. 1 pkt 1–3 i 6; 
2) nakazać, w  drodze decyzji, ogłoszenie sprostowania we wskazanej formie oraz w  wyznaczonym terminie; nakazując 
ogłoszenie sprostowania KNF może określić jego treść.  
2. W przypadku gdy nakaz, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, nie został wykonany, KNF może, w  drodze decyzji:  
1) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialną za niewykonanie nakazu karę pieniężną do wysokości 
trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podsta wie średniego wynagrodzenia brutto  
za ostatnie 3  miesiące przed nałożeniem kary;  
2) nałożyć na instytucję płatniczą karę pieniężną w  wysokości do 1  000 000 zł. 
3. Przy nakładaniu kar, o  których mowa w  ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5. 
Art. 107. 1. W  przypadku gdy unijna instytucja płatnicza lub jej agent, prowadząc działalność na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, narusza przepisy prawa polskiego, KNF:  
1) wzywa, w  formie pisemnej, tę instytucję do przestrzegania przepisów p rawa polskiego i  wyznacza jej termin usunięcia  
stwierdzonych nieprawidłowości;  
2) niezwłocznie  zawiadamia właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego o  stwierdzonych ni e-
prawidłowościach.  
2. Jeżeli naruszenie przepisów prawa polskiego dot yczy przepisów działu II i  III, po bezskutecznym upływie terminu 
wyznaczonego w  wezwaniu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, KNF może odpowiednio zastosować środki, o  których mowa 
w art. 105 ust. 1 pkt 1 i 3, zawiadamiając właściwe organy nadzorcze macierzysteg o państwa członkowskiego o  stwie r-
dzonych nieprawidłowościach i  podjętych środkach.  
3. Jeżeli mimo zastosowania środków nadzoru przez właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członko w-
skiego, unijna instytucja płatnicza lub jej agent prowadzący dział alność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nadal nie 
przestrzegają przepisów ustawy, KNF może zastosować odpowiednio środki określone w  art. 105 ust. 1 pkt 1, 3 i 4. 
4. Przepis  ust. 3 stosuje się także, w  przypadku gdy:  
1) środki zastosowane przez właś ciwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego okazały się niead e-
kwatne do zaistniałego naruszenia lub niemożliwe do zastosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego bez uza sadnienia odmawiają zastosowania 
środków nadzorczych albo w  sposób nieuzasadniony zwlekają z  ich zastosowaniem.  
5. Jeżeli zastosowanie procedury, o  której mowa w  ust. 1, skutkowałoby nadmierną zwłoką, mogącą bezpośrednio 
zagrażać ważnym interesom użytkowników, KNF może odpowiednio zastosować środki, o  których mowa w  art. 105 ust. 1 
pkt 1, 3 i 4, z pominięciem tej procedury.  
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2, 3 i  5, KNF niezwłocznie powiadamia właściwe organy nadzorcze m a-
cierzystego państwa członkowskiego, właściwe organy nadzorcze innego zainteresowanego państwa członkowskiego, 
Komisję Europejską oraz EUNB o  zastosowanych środkach nadzorczych, a  także uzasadnia ich zastosowanie.  
6a. Środki, o  których mowa w  art. 105 ust. 1 pkt 1, 3 i  4, stos owane przez KNF są odpowiednie i proporcjonalne do 
zapewnienia ochrony przed poważnym zagrożeniem dla zbiorowych interesów użytkowników na terytorium Rzeczy -
pospo litej Polskiej i  nie powodują preferencyjnego traktowania użytkowników danej instytucji płatn iczej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  stosunku do użytkowników danej instytucji płatniczej w  innych państwach członkowskich.  
6b. KNF stosuje środki, o  których mowa w  art. 105 ust. 1 pkt 1, 3 i  4, do czasu usunięcia stwierdzonych poważnych 
zagroże ń, w szczególności przez właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego albo we współpracy 
z tymi organami lub z  EUNB.  
7. Do decyzji KNF wydanych na podstawie ust.  2–5, przepisu art.  127 §  3 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks  
postępo wania administracyjnego nie stosuje się.  
8. Od decyzji KNF wydanych na podstawie  ust. 2–5 unijna instytucja płatnicza może wnieść skargę do sądu admin i-
stracyjnego, w  terminie 7  dni od dnia doręczenia decyzji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 1907  
 
 Art. 108. 1. W  celu wykonania zadań wynikających z  ustawy KNF współpracuje z  właściwymi organami nadzo r-
czymi oraz z  innymi władzami lub organami, a  w szczególności z:  
1) Europejskim Bankiem Centralnym;  
2) NBP i  bankami centralnymi innych państw członkowskich;  
3) organami publicznymi innych p aństw członkowskich odpowiedzialnymi za nadzór nad systemami płatności ; 
4) EUNB.  
2. KNF może zawierać z  właściwymi organami nadzorczymi porozumienia o  współdziałaniu w  zakresie nadzoru.  
Art. 109. W celu podejmowania działań określonych w  art. 107 w odniesieniu do unijnej instytucji płatniczej, a  także  
w art. 102–105 w odniesieniu do krajowej instytucji płatniczej świadczącej usługi płatnicze na terytorium goszczącego 
państwa członkowskiego za pośrednictwem agenta lub przez oddział albo  w ramach dzi ałalności transgranicznej , KNF 
współpracuje z  właściwymi organami nadzorczymi odpowiednio macierzystego albo goszczącego państwa członkowskiego.  
Art. 110. KNF przekazuje właściwemu organowi nadzorczemu goszczącego państwa członkowskiego z włas nej in i-
cjaty wy istotne informacje, a  na jego żądanie – informacje niezbędne do celów współpracy, o  której mowa w  art. 109, 
w szczególności w  przypadkach stwierdzenia lub podejrzenia naruszenia prawa przez agenta, oddział lub w  ramach dzi a-
łalności transgranicznej.  
Art. 111. 1. KNF może udzielać informacji uzyskanych w  związku z  wykonywaniem zadań wynikających z  ustawy:  
1) właściwym organom nadzorczym, w  przypadkach określonych w  art. 110; 
2) bankom centralnym innych państw członkowskich lub innym instytucjom państw czło nkowskich wykonującym 
zadania z  zakresu polityki monetarnej oraz innym organom publicznym innych państw członkowskich wykonującym 
zadania z  zakresu nadzoru nad systemami płatności;  
3) organom i  instytucjom Unii Europejskiej właściwym w  zakresie spraw związ anych z  nadzorem nad instytucjami 
płatniczymi lub innymi dostawcami lub n adzorem nad systemami płatności;  
4) właściwym organom państw członkowskich wyznaczonym jako punkty kontaktowe, o których mowa w art. 14e ust. 1.  
2. Udzielenie informacji, o  których mowa w  ust. 1, następuje jeżeli:  
1) zapewnione jest wykorzystanie udzielonych informacji wyłącznie na potrzeby wykonywanych przez te organy zadań 
z zakresu nadzoru nad dostawcami, nadzoru nad systemami płatności lub zadań z  zakresu polityki monetarnej;  
2) zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza te organy jest możliwe wyłącznie po uprzednim 
uzyskaniu zgody KNF;  
3) nie narusza to zasad ochrony informacji wynikających z  przepisów odrębnych . 
Art. 112. 1. Informacje uzyskane lub wytworz one w  związku ze sprawowaniem nadzoru, których udzielenie, uja w-
nienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio 
lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić sprawowanie nadzoru nad instytucjami płatnic zymi, stanowią tajemnicę zawodową 
chronioną zgodnie z  przepisami  art. 16 ustawy  o nadzorze nad rynkiem finansowym.  
2. Obowiązku ochrony tajemnicy, o  której mowa w  ust. 1, nie narusza:  
1) udzielenie informacji w  sytuacjach, o  których mowa w  art. 111 ust. 1; 
2) złożenie zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa;  
3) przekazanie informacji osobie, organowi lub innemu podmiotowi na podstawie przepisów odrębnych.  
3. W przypadku informacji objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych, przekazywanie  przez KNF info r-
macji, o  których mowa w  ust. 1, nie może naruszać zasad ochrony określonej w  tych przepisach.  
Art. 113. 1. Krajowe instytucje płatnicze są obowiązane do wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów nadzoru. Wpłata 
krajowej instytucji płatniczej nie może przekroczyć rocznie 1% kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2, obliczonej na 
ostatni dzień roku, za który należna jest wpłata na pokrycie kosztów nadzoru.  
1a. Równowartość w walucie polskiej kwoty w euro, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2, ust ala się przy zastosow a-
niu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w ostatnim dniu roku, za który należna jest wpłata na p o-
krycie kosztów nadzoru, a jeżeli kurs w ten dzień nie jest ogłaszany – kursu z dnia poprzedniego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 1907  
 
 2. (uchylony)  
3. (uchy lony)  
4. (uchylony)  
5. Należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17  czerw ca 
1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1427, z późn. zm.13)), zwanej dalej „ustawą 
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji”.  
Art. 114. 1. Opłacie podlega:  
1) wydanie oraz zmiana zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust.  1, z wyjątkiem sytuacji, w  której zmiana zezwolenia 
polega wyłącznie na ograniczeniu rodzaju usług płatniczy ch, do których świadczenia jest uprawniona instytucja płatnicza;  
2) dokonanie wpisu do rejestru, z  wyłączeniem wpisu związanego z  wydaniem lub zmianą zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 60 ust. 1. 
2. Wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 1, nie może być wyższ a niż równowartość w  walucie polskiej kwoty 1500  euro,  
ustalonej z  zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w  dniu wydania albo zmiany zezw o-
lenia lub dokonania wpisu do rejestru.  
3. Opłaty, o  których mowa w  ust. 1, są przeznaczan e na pokrycie kosztów nadzoru. Suma opłat dokonanych w  danym 
roku przez instytucje płatnicze pomniejsza łączną kwotę należnych od tych instytucji zgodnie z  art. 113 wpłat na pokrycie 
kosztów nadzoru.  
4. Opłaty, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów ustawy o  postępowaniu egzekucyjnym 
w administracji.  
Art. 115. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) terminy uiszczania, wysokość i  sposób obliczania wpłat, o  których mowa w  art. 113 ust. 1, 
2) sposób i  terminy rozliczenia należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  art. 113 ust. 1, 
3) wysokość, a  także sposób i  terminy uiszczania opłat, o  których mowa w  art. 114 
– uwzględniając charakter czynności, z  którymi wiąże się obowiązek uiszczenia opłat oraz konieczność zapewnienia sk u-
teczności sprawowanego nadzoru, mając zarazem na względzie, aby wysokość wpłat na pokrycie kosztów nadzoru i  opłat 
nie wpływała w  istotny sposób na zwiększenie kosztów działalności podmiotów obowiązanych do ich uiszczenia.  
Art. 116. 1. Postępowanie w  sprawie nałożenia kary, o  której mowa w  art. 105 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w art. 106 ust. 2, 
nie może być wszczęte po upływie 6  miesięcy od dnia powzięcia przez KNF informacji o  okolicznościach mogących 
stanowić podstawę nałożenia kary albo jeż eli od popełnienia czynu upłynęło więcej niż 2  lata. 
2. (uchylony)  
Art. 117. 1. Do postępowania naprawczego oraz likwidacji krajowej instytucji płatniczej i  oddziałów instytucji pła t-
niczych stosuje się odpowiednio przepisy  art. 142 oraz art.  145–157e ustaw y – Prawo bankowe.  
2. Uprawnienie do złożenia wniosku o  ogłoszenie upadłości krajowej instytucji płatniczej przysługuje także KNF.  
DZIAŁ VIA  
Dostawcy świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku  
Art. 117a.  1. Działalność w  zakresie świadczenia wyłącznie usługi dostępu do informacji o  rachunku jest działal -
nością regulowaną w  rozumieniu ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
2. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku może prowadzić działal ność gospodarczą  
inną niż świadczenie usług płatniczych.  
                                                           
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11, 41, 
802, 1005, 1177, 1236 i 1666.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 1907  
 
 3. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku jest obowiązany do zawarcia umowy 
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w  związku z  wykonywaną przez nie go działalnością lub 
posiadania gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika.  
4. Zakres oraz wysokość ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeni o-
wej lub innego zabez pieczenia dostosowuje się do odpowiedzialności, jaką ponosi dostawca świadczący wyłącznie usługę 
dostępu do informacji o  rachunku w  przypadku nieuprawnionego dostępu do informacji o  rachunku płatniczym lub nie -
uprawnionego użycia takich informacji oraz do terytorium, na którym ten dostawca wykonuje usługi.  
5. Umowa gwarancji bankowej albo umowa gwarancji ubezpieczeniowej powinna obejmować upoważnienie dla 
KNF do wydawania dyspozycji wypłaty przez gwaranta środków pieniężnych z  gwarancji.  
6. KNF jest uprawni ony do występowania na rzecz użytkowników w  sprawach wypłaty środków z  tytułu umowy 
gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej na zasadach określonych w  treści tych umów.  
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, minimalną sumę gwara n-
cyjną ubezpieczenia, sumę gwarancji bankowej, sumę gwarancji ubezpieczeniowej lub wartość innego zabezpieczenia 
roszczeń użytkownika, mając na uwadze konieczność zapewnienia interesów użytkowników oraz uwzględniając wyt yczne 
wydane w  tym zakresie przez EUNB.  
Art. 117b.  1. Działalność w  zakresie świadczenia wyłącznie usługi dostępu do informacji o  rachunku może być w y-
konywana po uzyskaniu wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku.  
2. Rejestr dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku jest rejestrem działalności 
regulowanej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców, dla działalności, o  której 
mowa w  art. 117a us t. 1. 
3. Wpis do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku następuje na p i-
semny wniosek przedsiębiorcy zawierający dane, o  których mowa w  art. 136c pkt  2–5. 
4. Wniosek o  dokonanie wpisu do rejestru dostawców świadczą cych wyłącznie usługę dostępu do informacji o  ra-
chun ku zawiera także:  
1) informacje i  dokumenty, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 pkt 2, 4, 6a i  8; 
2) opis:  
a) struktury organizacyjnej, o  której mowa w  art. 64a ust.  1 pkt 1 lit. a, 
b) zasad zarządzania ry zykiem, o  którym mowa w  art. 64a ust.  1 pkt 2, 
c) zasad przeprowadzania audytu wewnętrznego, o  którym mowa w  art. 64a ust.  1 pkt 3 lit. a, 
d) o którym mowa w  art. 64a ust.  1 pkt 4 lit. a–e i g; 
3) dokument potwierdzający posiadanie przez wnioskodawcę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z  tytułu pr o-
wadzenia odpowiedniej działalności gospodarczej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub innego z a-
bezpieczenia roszczeń użytkownika;  
4) oświadczenie wnioskodawcy o  następującej treści: „Oświad czam, że dane zawarte we wniosku są kompletne 
i zgodne z  prawdą. Znane mi są i  spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w  charakterze dostawcy 
świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunk u określone w  ustawie z  dnia 19 sierpn ia 2011  r. 
o usługach płatniczych (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1907 ).”, a  także klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy o d-
powiedzial ności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, która zastępuje pouczenie organu uprawnionego do 
odebrania oświadcz enia o  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  
5. KNF dokonuje wpisu dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku w  terminie  
3 miesięcy od dnia wpływu do KNF wniosku o  wpis lub jego uzupełnienia, wraz z  oświadczeniem, o  którym mowa w  ust. 4 
pkt 4. 
6. Za dzień rozpoczęcia działalności w  charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji 
o rachunku uważa się dzień dokonania wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji 
o rachunku.  
7. KNF wydaje z  urzędu zaświadczenie o  dokonaniu wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę 
dostępu do informacji o  rachunku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 1907  
 
 8. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku zawiadamia KNF o zamiarze zakończ e-
nia działalności gospodarczej lub działalności w  charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do info r-
macji o rachunku, wskazując termin zakończenia działalności.  
9. Dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informac ji o rachunku jest obowiązany do informowania KNF 
o liczbie użytkowników, dla których świadczył usługę dostępu do informacji o  rachunku, oraz liczbie rachunków, do 
których zapewnił dostęp w  okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w  terminie do dnia 31  stycznia roku następnego.  
Art. 117c.  1. Dostawcy świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku są obowiązani do wnoszenia 
wpłat na pokrycie kosztów nadzoru w  kwocie stanowiącej iloczyn liczby użytkowników, dla których dany dostawca 
świadczył u sługę dostępu do informacji o  rachunku w  okresie poprzedniego roku kalendarzowego, kwoty 1  zł i stawki 
nieprzekraczającej 15%.  
2. Należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzeku cji w  trybie przepisów ustawy o postępow a-
niu egzekucyjnym w administracji.  
3. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) terminy uiszczania, wysokość i  sposób obliczania wpłat, o  których mowa w  ust. 1, 
2) sposób i  terminy rozliczenia należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1 
– uwzględniaj ąc konieczność zapewnienia skuteczności sprawowanego nadzoru oraz mając na uwadze, aby wysokość wpłat  
na pokrycie kosztów nadzoru nie wpływała w  istotny sposób na zwiększenie kosztów działalności podmiotów obowiąz a-
nych do ich uiszczenia.  
Art. 117d.  1. Dzia łalność w  zakresie usług płatniczych prowadzona przez dostawców świadczących wyłącznie usł u-
gę dostępu do informacji o  rachunku podlega nadzorowi sprawowanemu przez KNF w  zakresie i  na zasadach określonych 
w ustawie oraz w  ustawie o  nadzorze nad rynkiem fin ansowym.  
2. Celem nadzoru nad dostawcami świadczącymi wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku jest zapewni e-
nie zgodności ich działalności z  przepisami ustawy, a  także ochrona interesów użytkowników.  
3. Do nadzoru nad dostawcami świadczącymi wyłąc znie usługę dostępu do informacji o  rachunku przepisy art.  100, 
art. 101, art. 102 ust. 1 pkt 1 oraz ust.  2, art.  103, art.  106 ust. 1 i art. 112 stosuje się odpowiednio.  
4. W ramach nadzoru KNF może wydawać dostawcom świadczącym wyłącznie  usługę dostępu d o informacji o rachu n-
ku zalecenia w  zakresie:  
1) zapewnienia zgodności ich działalności z  przepisami ustawy;  
2) podjęcia środków koniecznych do zapobieżenia naruszeniom interesów użytkowników.  
5. W razie stwierdzenia, że dostawca świadczący wyłącznie usług ę dostępu do informacji o  rachunku nie wykonuje 
obowiązku udzielenia informacji, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 1, albo wykonuje ten obowiązek nieprawidłowo, 
nie wykonał w  wyznaczonym terminie zaleceń, o  których mowa w  ust. 4, utrudnia albo uniemożliw ia przeprowadzenie ko n-
troli, o której mowa w  art. 103, a  także gdy działalność dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji 
o rachunku jest wykonywana z  naruszeniem przepisów prawa albo stwarza zagrożenie dla interesów użytkowników, KNF 
może zastosować środki określone w  art. 105 ust. 1 pkt 1–3. 
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 5, KNF może także:  
1) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialną za stwierdzone nieprawidłowości karę pieniężną do 
wysokości trzykrotności mies ięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie średniego wyn a-
grodzenia brutto za 3  miesiące poprzedzające miesiąc, w  którym nałożono karę;  
2) nałożyć na dostawcę świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku karę pienięż ną w  wysokości 
do 500  000 zł. 
7. KNF może wydać decyzję o  zakazie wykonywania działalności w  charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie 
usługę dostępu do informacji o  rachunku, w  przypadku gdy:  
1) oświadczenie, o  którym mowa w  art. 117b ust.  4 pkt 4, zostało złożone niezgodnie ze stanem faktycznym;  
2) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do  prowadzenia działalności w  charakterze dostawcy 
świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku lub wynikających z  przepisów ustawy  obowią z-
ków związanych z  prowadzeniem działalności w  charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do 
informacji o  rachunku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 1907  
 
 8. W przypadku niewykonania zalecenia lub nakazu, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, KNF może:  
1) nałożyć kary pieniężn e, o których mowa w  ust. 6; 
2) wydać decyzję, o  której mowa w  ust. 7. 
9. Decyzja, o  której mowa w  ust. 7, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
10. Do nakładania kar, o  których mowa w  ust. 6 i 8 pkt 1, przepisy art.  105 ust. 2, 4 i  5 oraz art.  116 stosuje si ę od-
powiednio.  
Art. 117e.  Do dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku stosuje się odpowiednio 
przepisy art.  18, art.  23, art.  27, art.  42, art.  59s, art.  64a ust.  2, 3 i  3a, art.  94, art.  98a, art.  98b, art.  99, art. 104, ar t. 105 ust. 1 
pkt 1–4 i 6, art.  106 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art.  107–111, art.  116 i  art. 117 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie 
art. 64a ust.  5. 
DZIAŁ VIB  
Małe instytucje płatnicze  
Art. 117f.  1. Działalność w  zakresie usług płatniczych w  charakte rze małej instytucji płatniczej jest działalnością  
regulowaną w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
2. Działalność, o  której mowa w  ust. 1, może być wykonywana wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Średnia całkowitej kwoty transakcji płatniczych z  poprzednich 12  miesięcy wykonanych przez małą instytucję 
płatniczą, w  tym przez agentów, za pośrednictwem których świadczy ona usługi płatnicze, nie może przekraczać kwoty 
stanowiącej równowartość 1  500 000 euro miesięcznie.  
4. Przy ustalaniu średniej, o  której mowa w  ust. 3, całkowitą kwotę transakcji płatniczych za dany miesiąc oblicza się 
przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w  ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego 
ten miesiąc.  
5. Mała instytucja płatnicza może prowadzić działalność gospodarczą inną niż świadczenie usług płatniczych oraz  dzia-
łalność, o  której mowa w  art. 74 ust. 1 pkt 1 i ust. 3. 
6. Do świadczenia przez małą instytucję płatniczą usługi przeliczenia walu ty w ramach wykonania transakcji płatn i-
czej przepis art.  74 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 117g.  1. Działalność w  zakresie usług płatniczych w  charakterze małej instytucji płatniczej może być wykon y-
wana po uzyskaniu wpisu do rejestru małych instytucj i płatniczych.  
2. Rejestr małych instytucji płatniczych jest rejestrem działalności regulowanej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców, dla  działalności, o  której mowa w  art. 117f ust.  1. 
Art. 117h.  1. Działalność w  charakterze małej instytucji płatniczej może być wykonywana, jeżeli:  
1) mała instytucja płatnicza posiada rozwiązania organizacyjne pozwalające na:  
a) wyliczenie całkowitej miesięcznej kwoty transakcji płatniczych,  
b) wykonanie obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i  finansowaniu terroryzmu zgodnie 
z ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy;  
2) osoba zarządzająca małą instytucją płatniczą nie została prawomocnie skazana za przestępstwo przeciwko wymiar o-
wi sprawiedliwości, przes tępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi  
i papierami wartościowymi, przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a Kodeksu karnego, przestępstwo popełnione 
w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub przes tępstwo skarbowe.  
2. Mała instytucja płatnicza jest obowiązana posiadać:  
1) program działalności i  plan finansowy na okres pierwszych 12  miesięcy działalności, uwzględniający wymóg określony  
w art. 117f ust.  3; 
2) aktualną procedurę zarządzania ryzykiem, n a które może być narażona.  
3. Mała instytucja płatnicza świadcząca usługę, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 1, może przechowywać środki 
pieniężne  użytkowników na rachunkach płatniczych użytkowników, przy czym łączna wysokość środków przyjętych dla 
jednego użytkownika w  każdym czasie nie może przekroczyć równowartości w  walucie polskiej 2000  euro.  
4. Do małych instytucji płatniczych stosuje się odpowiednio przepisy art.  73 i art. 75. 
5. Do obliczania limitu, o  którym mowa w  ust. 3, przepis art.  117f ust.  4 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 1907  
 
 Art. 117i.  Mała instytucja płatnicza może świadczyć usługi płatnicze za pośrednictwem agenta oraz powierzyć i n-
nemu przedsiębiorcy wykonywanie określonych czynności operacyjnych związanych ze świadczeniem usług płatniczych. 
Przepis y art.  84–90 stosuje się odpowiednio.  
Art. 117j.  1. Wpis do rejestru małych instytucji płatniczych następuje na pisemny wniosek przedsiębiorcy zawieraj ą-
cy dane, o  których mowa w  art. 136d pkt  2–4. 
2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) wyka z usług płatniczych, które mała instytucja płatnicza zamierza świadczyć, wraz z  przedstawieniem tych usług w for-
mie schematu graficznego z  opisem tych usług oraz wskazaniem, do którego z  rodzajów usług okreś lonych w  art. 3 
ust. 1 pkt 1–6 należą te usługi ; 
2) oświadczenie wnioskodawcy o  następującej treści: „Oświadczam, że dane zawarte we wniosku są kompletne 
i zgodne z  prawdą. Znane mi są i  spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w  charakterze małej inst y-
tucji płatniczej, określone w  ustawi e z dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1907 ).”, 
a także klauzulę o  następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności  karnej za złożenie fałszywego oświa d-
czenia.”, która zastępuje pouczenie organu uprawnionego do o debrania oświadczenia o  odpowiedzialności karnej za 
złożenie fałszywego oświadczenia.  
Art. 117k.  1. KNF dokonuje wpisu małej instytucji płatniczej w  terminie 3  miesięcy od dnia wpływu do KNF wniosku  
o wpis lub jego uzupełnienia, wraz z  oświadczeniem, o  którym mowa w  art. 117j ust.  2 pkt 2. 
2. Za dzień rozpoczęcia działalności w  charakterze małej instytucji płatniczej uważa się dzień dokonania wpisu do 
rejestru małych instytucji płatniczych.  
3. KNF wy daje z  urzędu zaświadczenie o  dokonaniu wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych.  
Art. 117l.  Mała instytucja płatnicza przechowuje dokumenty niezbędne do wykazania spełniania warunków wym a-
ganych do wykonywania działalności przez okres co najmniej 5  lat od dnia ich wytworzenia lub otrzymania.  
Art. 117m.  Mała instytucja płatnicza zawiadamia KNF o  zamiarze zakończenia działalności gospodarczej lub dzi a-
łalności w  charakterze małej instytucji płatniczej, wskazując termin zakończenia działalności.  
Art. 117n. KNF wykreśla wpis małej instytucji płatniczej z  rejestru małych instytucji płatniczych w  przypadku 
otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 117m, a  także po uzyskaniu informacji o  zgonie przedsiębiorcy. Wykreś -
lenie  następuje także po uzyskaniu in formacji z  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej albo Kr a-
jowego Rejestru Sądowego o  wykreśleniu przedsiębiorcy.  
Art. 117o.  Mała instytucja płatnicza chroni środki pieniężne otrzymane od użytkowników, w  tym środki otrzymane 
za pośrednictwem agentów lub innego dostawcy w  celu wykonania transakcji płatniczych. Przepisy art.  78 i art. 80 oraz 
przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  79 stosuje się odpowiednio.  
Art. 117p.  1. Mała instytucja płatnicza zgłasza KNF:  
1) przekroczeni e poziomu 1  500 000 euro:  
a) całkowitej kwoty transakcji płatniczych w  danym miesiącu, w  tym wykonanych przez agentów, za pośrednictwem  
których mała instytucja płatnicza świadczy usługi płatnicze,  
b) średniej miesięcznej kwoty transakcji płatniczych za każ dy okres osta tnich 3  miesięcy i  ostatnich 12 miesięcy, 
w tym wykonywanych przez agentów, za pośrednictwem których mała instytucja płatnicza świadczy usługi pła t-
nicze;  
2) wszczęcie postępowania karnego w  sprawie o  przestępstwo, o  którym mowa w  art. 117h ust . 1 pkt 2, lub postępow a-
nia w  sprawie o  przestępstwo skarbowe przeciwko osobie zarządzającej.  
2. Do obliczania kwoty transakcji płatniczych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, przepis art.  117f ust.  4 stosuje się o d-
powiednio.  
3. Zgłoszenia, o  których mowa w  ust. 1, dokonuje się w  terminie 14  dni od dnia:  
1) upływu okresów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1; 
2) powzięcia przez małą instytucję płatniczą wiadomości o  wszczęciu postę powania, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2. 
4. W przypadku naruszenia obowiązku, o  którym mo wa w  ust. 1, KNF może, w  drodze decyzji, nałożyć na małą 
instytucję płatniczą karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 1000  zł za każdy dzień opóźnienia, nie większej 
jednak niż 250  000 zł. Przepisy art.  105 ust. 2, 4 i  5 oraz art.  116 stosuje się odp owiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 1907  
 
 Art. 117q.  1. W  przypadku przekroczenia średniej całkowitej kwoty transakcji płatniczych, o  której mowa w  art. 117f 
ust. 3, mała instytucja płatnicza, niezależnie od obowiązku zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 117p ust.  1 pkt 1 lit. b: 
1) dostosow uje rozmiar prowadzonej działalności w  zakresie usług płatniczych do wymogu, o  którym mowa w  art. 117f 
ust. 3, albo  
2) składa wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 
– w terminie 30  dni od końca okresu, w  którym nastąpiło przekroczenie . 
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, do czasu rozpoznania wniosku przepisu ust.  1 pkt 1 nie stosuje się. 
W przypadku odmowy wydania zezwolenia albo umorzenia postępowania termin określony w  tym przepisie bieg nie od dnia,  
w którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 117r.  1. Mała instytucja płatnicza przekazuje KNF:  
1) informacje o  łącznej wartości i  liczbie transakcji płatniczych wykonanych, w  tym przez jej agentów, w  danym:  
a) kwartale – w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po mi esiącu kończącym dany kwartał,  
b) roku – w terminie do dnia 31  stycznia roku następującego po danym roku,  
c) miesiącu w  okresie, o  którym mowa w  art. 117q ust.  1 pkt 1 oraz ust.  2 zdanie drugie – w terminie do piętnastego  
dnia miesiąca następującego po dan ym miesiącu;  
2) roczne sprawozdanie finansowe wraz z  odpisem uchwały albo postanowienia organu zatwierdzającego o  zatwier -
dzeniu sprawozdania finansowego – w terminie 15  dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego przez  
organ zatwierdzający , jeżeli takie sprawozdanie sporządza.  
2. Przepisy ust.  1 pkt 1 lit. a i b oraz pkt  2 stosuje się także w  przypadku, gdy mała instytucja płatnicza, w  tym także 
przez swoich agentów, w  danym okresie nie wykonała żadnej transakcji płatniczej, z  wyjątkiem prz ypadku, gdy osoba 
prowadząca działalność gospodarczą w  charakterze małej instytucji płatniczej w  danym okresie miała zawieszoną działa l-
ność gospodarczą.  
3. KNF informuje Komisję Europejską o  liczbie małych instytucji płatniczych oraz całkowitej kwocie tran sakcji 
płatniczych wykonanych w  danym roku przez małe instytucje płatnicze, w  tym przez ich agentów.  
Art. 117s.  1. Działalność w  zakresie usług płatniczych prowadzona przez małe instytucje płatnicze podlega nadz o-
rowi sprawowanemu przez KNF w  zakresie i  na zasadach określonych w  ustawie oraz w  ustawie o  nadzorze nad rynkiem 
finansowym.  
2. Celem nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi jest zapewnienie zgodności działalności małych instytucji  płat-
niczych z  przepisami ustawy i  rozporządzenia (UE) 2015/751,  a także ochrona interesów użytkowników.  
3. Do nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi przepisy art.  100, art.  101, art.  102 ust. 1 pkt 1, 2 i  5 oraz ust.  2, 
art. 103, art. 106 ust. 1 i art. 112 stosuje się odpowiednio.  
4. W ramach nadzoru KNF może wydawać małym instytucjom płatniczym zalecenia w  zakresie:  
1) zapewnienia zgodności działalności małej instytucji płatniczej z  przepisami ustawy, rozporządzenia (UE) 2015/751 
oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  260/2012 z  dnia 14  marca 2012  r. ustanawiającego 
wymogi techniczne i  handlowe w  odniesieniu do poleceń przelewu i  poleceń zapłaty w  euro oraz zmieniającego ro z-
porządzenie (WE) nr  924/2009;  
2) zastosowania środków koniecznych do zapobieżenia naruszeniom interesów użytkowników.  
5. W razie stwierdzenia, że mała instytucja płatnicza nie wykonuje obowiązku udzielenia informacji, o  którym mowa 
w art. 102 ust. 1 pkt 1, lub obowiązku przekazywania danych, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 2, albo wykonuje je 
nieprawidłowo, nie wykona ła w wyznaczonym terminie zaleceń, o  których mowa w  ust. 4, lub nakazu, o  którym mowa 
w art. 102 ust. 1 pkt 5, utrudnia albo uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 103, a  także gdy dzi a-
łalność małej instytucji płatniczej jest wykonywan a z naruszeniem prawa albo stwarza zagrożenie dla interesów użytko w-
ników, KNF może zastosować środki określone w  art. 105 ust. 1 pkt 1–3. 
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 5, KNF może także:  
1) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialn ą za stwierdzone nieprawidłowości karę pieniężną do 
wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie średniego wyn a-
grodzenia brutto za 3  miesiące poprzedzające miesiąc, w  którym nałożono karę;  
2) nałożyć na małą  instytucję płatniczą karę pieniężną w  wysokości do 500  000 zł. 
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 1907  
 
 7. KNF może wydać decyzję o  zakazie wykonywania działalności w  charakterze małej instytucji płatniczej, w  przy-
padku gdy:  
1) oświadczenie, o  którym mowa w  art. 117j ust.  2 pkt 2, zostało złożo ne niezgodnie ze stanem faktycznym;  
2) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do  prowadzenia działalności w  charakterze małej inst y-
tucji płatniczej lub wynikających z  przepisów ustawy obowiązków związanych z  prowadzeniem działalności w  cha-
rakterze małej instytucji płatniczej.  
8. W przypadku niewykonania zalecenia lub nakazu, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, KNF może:  
1) nałożyć kary pieniężne, o  których mowa w  ust. 6; 
2) wydać decyzję, o  której mowa w  ust. 7. 
9. Decyzja, o  której mowa w  ust. 7, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
10. Do nakładania kar, o  których mowa w  ust. 6 i 8 pkt 1, przepisy art.  105 ust. 2, 4 i  5 oraz art.  116 stosuje się o d-
powiednio.  
Art. 117t.  Jeżeli działalność hybrydowej małej instytucji płatniczej w  zakresie niepo legającym na świadczeniu usług 
płatniczych narusza lub może naruszać stabilność finansową tej instytucji lub mogłaby ograniczać możliwość sprawow a-
nia nadzoru, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać hybrydowej małej instytucji płatniczej prawne i  organizacyjne  wyod-
rębnienie działalności w  zakresie usług płatniczych przez utworzenie nowego podmiotu, który będzie prowadził tę dzi a-
łalność. Przepisy art.  68 ust. 2–11 stosuje się odpowiednio.  
Art. 117u.  1. Mała instytucja płatnicza jest obowiązana do wnoszenia wpłat  na pokrycie kosztów nadzoru w  kwocie 
stanowiącej iloczyn całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez małą instytucję płatniczą, w  tym przez jej 
agentów, i  stawki nieprzekraczającej 0,025%.  
2. Należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy o  postę powa-
niu egzekucyjnym w  administracji.  
3. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) terminy uiszczania, wysokość i  sposób obliczania wpłat, o  których mowa w  ust. 1, 
2) sposób i  termi ny rozliczenia należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1 
– uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności sprawowanego nadzoru oraz mając na uwadze, aby wysokość wpłat  
na pokrycie kosztów nadzoru nie wpływała w  istotny sposób na zwiększenie ko sztów działalności podmiotów obowiąz a-
nych do ich uiszczenia.  
DZIAŁ VII  
Biura usług płatniczych i  kasy oszczędnościowo -kredytowe  
Art. 118. 1. Działalność w  zakresie usług płatniczych w  charakterze biura usług płatniczych jest działalnością regu -
lowaną w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
2. Działalność, o  której mowa w  ust. 1, może być wykonywana wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Średnia całkowitej kwoty transakcji płatniczych z  poprzednich 12  miesięcy wykonanych przez biuro usług płatn i-
czych, w  tym przez agentów, za pośrednictwem których świadczy ono usługi płatnicze, nie może przekraczać kwoty 
500 000 euro miesięcznie.  
4. Przy ustalaniu średniej, o  której mowa w  ust. 3, całkowitą kwotę transa kcji płatniczych za dany miesiąc oblicza się 
przy zastosowaniu kursu śr edniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w  ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego 
ten miesiąc.  
5. Biuro usług płatniczych może prowadzić działalność gospodarczą inną niż świadczeni e usług płatniczych.  
Art. 119. 1. Działalność w  zakresie usług płatniczych w  charakterze biura usług płatniczych może być wykonywana 
po uzyskaniu wpisu do rejestru biur usług płatniczych.  
2. Rejestr biur usług płatniczych jest rejestrem działalności regulowanej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców, dla działalności, o  której mowa w  art. 118 ust. 1. 
Art. 119a.  1. Wpis do rejestru biur usług płatniczych następuje na pisemny wniosek przedsiębiorcy zawierający dane,  
o których mowa w  art. 136 pkt 2–4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 1907  
 
 2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się oświadczenie wnioskodawcy o  następującej treści: „Oświa d-
czam, że dane zawarte we wniosku są kompletne i  zgodne z  prawdą. Znane mi są i  spełniam warunki wykonywania dzi a-
łalności gospodarczej w  charakterze biura usług płatniczych określone w  ustawie z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach 
płatniczych (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1907 ).”. Składający oświadczenie zawiera w  nim klauzulę o  następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowie dzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
uprawnionego do odebrania oświadczenia o  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  
3. KNF dokonuje wpisu biura usług płatniczych w  terminie 7 dni od dnia wpływu do KNF wniosku o  wpis wraz  
z oświad czeniem, o  którym mowa w  ust. 2. 
4. Za dzień rozpoczęcia działalności w  charakterze biura usług płatniczych uważa się dzień dokonania wpisu do rejestru.  
Art. 119b.  Osoba zarządzająca biurem usług pła tniczych nie może być osobą prawomocnie skazaną za przestępstwo 
przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwo przeciwko obr o-
towi pieniędzmi i  papierami wartościowymi, przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a Kodeksu karnego, przestępstwo 
popełnione w  celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub przestępstwo skarbowe.  
Art. 119c.  1. Biuro usług płatniczych jest obowiązane do zapewnienia rozwiązań orga nizacyjnych pozwalających 
na wykonywanie obowiązkó w związanych z  przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i  finansowaniu terroryzmu zgodnie 
z ustawą o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.  
2. Do biur usług płatniczych stosuje się odpowiednio przepisy art.  73 i art. 75. 
Art. 120. (uchylony)  
Art. 121. Biuro usług płatniczych może świadczyć usługi płatnicze za pośrednictwem agenta oraz powierzyć innemu 
przedsiębiorcy wykonywanie określonych czynności operacyjnych związanych ze świadczeniem usług płatniczych; przepisy  
art. 84–90 stosuje się odpowiednio.  
Art. 122. (uchylony)  
Art. 122a.  KNF wydaje z  urzędu zaświadczenie o  dokonaniu wpisu do rejestru.  
Art. 123. Biuro usług płatniczych zawiadamia KNF o  zamiarze zakończenia działalności gospodarczej lub działalnoś ci 
w charakterze biura usług płatniczych, wska zując datę zakończenia działalności.  
Art. 124. (uchylony)  
Art. 125. 1. Biuro usług płatniczych jest zobowiązane do ochrony środków pieniężnych otrzymanych od użytkown i-
ków, w  tym za pośrednictwem agenta lub innego dostawcy, w  celu wykonania transakcji płatn iczych.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, biuro usług płatniczych wykonuje przez zawarcie odpowiednio z  bankiem 
krajowym, instytucją kredytową, oddziałem banku zagranicznego albo zakładem ubezpieczeń, które nie należą do tej 
samej grupy co dane biuro usług płatniczych, umowy gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowy ubezpi e-
czenia.  
3. Umowa gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowa ubezpieczenia obejmuje zwrot przez gwaranta 
lub zakład ubezpieczeń wpłat wniesionych przez użytkowników  w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania 
transakcji płatniczej wynikającej z  umowy o  świadczenie usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, do wysokości 
dokonanej wpłaty.  
4. Umowa gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej powinna obejmować upoważnienie dla KNF do wydawania 
dyspozycji wypłaty przez gwaranta środków pieniężnych z  gwarancji.  
5. Umowa gwarancji albo ubezpieczenia, o  której mowa w  ust. 2, nie może być zawarta na okres krótszy niż 12  mie-
sięcy.  
6. Biuro usług płatniczych  jest obowiązane złożyć w  KNF dokument potwierdzający zawarcie pierwszej umowy 
gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo pierwszej umowy ubezpieczenia, w  terminie 7  dni od dnia zawarcia t a-
kiej umowy, a  następnie składać do KNF dokumenty potwierdzające każdorazowe zawarcie kolejnej umowy gwarancji 
bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowy ubezpieczenia przed upływem terminu obowiązywania umowy poprze d-
niej, w  terminie 7  dni od dnia jej zawarcia.  
7. W przypadku naruszenia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 6, KNF może nałożyć na biuro usług płatniczych karę 
pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 500  zł za każdy dzień opóźnienia, nie większej jednak niż 100  000 zł; przepisy  
art. 105 ust. 2, 4 i 5 i art. 116 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 1907  
 
 8. Minister właściwy do sp raw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, minimalną sumę gwarancji, 
o których mowa w  ust. 2, oraz termin powstania obowiązku zawarcia umowy gwarancji, uwzględniając wysokość kwot 
transakcji płatniczych.  
8a. Minister właściwy do spraw in stytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy  
umowy gwarancji bankowej oraz umowy gwarancji ubezpieczeniowej, o których mowa w ust. 2, kierując się potrzebą  
uwzględnienia niezbędnych elementów umowy.  
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ube z-
pieczenia, o  którym mowa w  ust. 2, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, 
uwzględniając wysokość kwot transakcji płatniczych.  
10. KNF j est uprawniony do występowania na rzecz użytkowników w  sprawach wypłaty środków z  tytułu umowy 
gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej na zasadach określonych w  treści tych umów.  
Art. 126. 1. Biuro usług płatniczych jest zobowiązane do zgłoszenia KNF:  
1) każdego przekroczenia poziomu 500  000 euro:  
a) całkowitej kwoty transakcji płatniczych, w  tym wykonanych przez agentów, za pośrednictwem których biuro 
usług płatniczych świadczy usługi płatnicze, w  danym miesiącu,  
b) średniej miesięcznej  kwoty transakcji płatniczych, w  tym wykonywanych przez agentów, za pośrednictwem któ-
rych biuro usług płatniczych świadczy usługi płatnicze, za każdy okres ostatnich 3  miesięcy i  ostatnich 12  miesięcy;  
2) o wszczęciu postępowania karnego w  sprawie o  przes tępstwo, o  którym mowa w  art. 119b , lub postępowania 
w sprawie o  przestępstwo skarbowe przeciwko osobie zarządzającej.  
2. Do obliczania kwoty transakcji płatniczych, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1, stosuje się odpowiednio przepis art.  118 
ust. 4. 
3. Zgłosze nia, o  których mowa w  ust. 1, powinny zostać dokonane w  terminie 14  dni od dnia:  
1) zakończenia okresów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1; 
2) powzięcia wiadomości przez biuro o  wszczęciu postępowania, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2. 
4. W przypadku naruszenia ob owiązku, o  którym mowa w  ust. 1, KNF może nałożyć na biuro usług płatniczych karę 
pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 500  zł za każdy dzień opóźnienia, nie większej jednak niż 100  000 zł; przepisy  
art. 105 ust. 2, 4 i 5 i art. 116 stosuje się odpowiednio.  
Art. 127. 1. W  przypadku przekroczenia średniej całkowitej kwoty transakcji płatniczych, o  której mowa w  art. 118 
ust. 3, biuro usług płatniczych, niezależnie od obowiązku dokonania zgłos zenia, o  którym mowa w  art. 126 ust. 1 pkt 1 lit. b: 
1) dostosowuje rozmiar prowadzonej działalności w  zakresie usług płatniczych do w ymogu, o  którym mowa w  art. 118 
ust. 3, albo  
2) składa wniosek o  dokonanie wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych, o  którym mowa w  art. 117j ust.  1, albo  
3) składa wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 
– w terminie 30  dni od dnia zakończenia okresu, w  którym nastąpiło przekroczenie.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2 albo 3, do czasu rozpoznania wniosku przepisu ust.  1 pkt 1 nie stos u-
je się. W  przypadku odmowy wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych, odmowy wydania zezwolenia albo umorz e-
nia postępowania termin ten biegnie od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 128. 1. Biuro usług płatniczych jest obowiązane do prz ekazywania KNF informacji o  łącznej wartości i  liczbie 
transakcji płatniczych wykonanych, w  tym także przez jego agentów:  
1) (uchylony)  
2) w poszczególnych miesiącach danego roku – w terminie do dnia 31  stycznia następnego roku;  
3) w danym miesiącu w  okres ie, o którym mowa w  art. 127 ust. 1 pkt 1  oraz ust.  2 zdanie  drugie – w terminie do pię t-
nastego dnia następnego miesiąca.  
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 1907  
 
 1a. Przepis ust.  1 pkt 2 stosuje się także w  przypadku, gdy biuro usług płatniczych, w  tym także przez swoich age n-
tów, w  danym okresie  nie wykonało żadnej transakcji płatniczej, z  wyjątkiem przypadku, gdy osoba wykonująca działa l-
ność gospodarczą w  charakterze biura usług płatniczych w  danym okresie miała zawieszoną działalność gospodarczą.  
2. KNF informuje Komisję Europejską o  liczbie bi ur usług płatniczych oraz całkowitej kwocie transakcji płatniczych 
wykonanych w  danym roku przez biura usług płatniczych, w  tym także przez ich agentów.  
Art. 129. 1. Działalność w  zakresie usług płatniczych prowadzona przez biura usług płatniczych podlega nadzorowi 
sprawowanemu przez KNF w  zakresie i  na zasadach określonych w  niniejszej ustawie oraz w  ustawie o  nadzorze nad 
rynkiem finansowym.  
2. Celem nadzoru nad biurami usług płatniczych jest zapewnienie zgodności działalności biur usług płatniczych  z prze-
pisami ustawy oraz ochrona interesów użytkowników usług płatniczych.  
3. Do nadzoru nad biurami usług płatniczych stosuje się odpowiednio przepisy art.  100, art.  102 ust.  1 pkt  1, 2 i  5, art.  103, 
art. 106 ust. 1 oraz art.  112. 
4. W ramach nadzoru KNF moż e wydawać biurom usług płatniczych zalecenia w  zakresie:  
1) zapewnienia zgodności działalności biura z  przepisami ustawy;  
2) podjęcia środków koniecznych do zapobieżenia naruszeniom interesów użytkowników.  
5. W razie stwierdzenia, że biuro usług płatniczyc h nie wykonuje albo nieprawidłowo wykonuje obowiązek udziel e-
nia informacji, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 1, lub przekazywania danych, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 2, 
nie wykonało w  wyznaczonym terminie zaleceń, o  których mowa w  ust. 4, lub na kazu, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 
pkt 5, utrudnia albo uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 103, a  także gdy działalność biura usług 
płatniczych jest wykonywana z  naruszeniem prawa albo stwarza zagrożenie dla interesów użytkowników, KNF może 
zastosować środki określone w  art. 105 ust. 1 pkt 1–3. 
6. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 5, KNF może także:  
1) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialną za stwierdzone nieprawidłowości karę pieniężną do 
wysokośc i trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie średniego wyn a-
grodzenia brutto za ostatnie 3  miesiące przed nałożeniem kary;  
2) nałożyć na biuro usług płatniczych karę pieniężną w  wysokości do 500  000 zł. 
6a. KNF może w ydać decyzję o  zakazie wykonywania działalności w  zakresie biura usług płatniczych, w przypadku 
gdy: 
1) oświadczenie, o  którym mowa w  art. 119a ust.  2, zostało złożone niezgodnie ze stanem faktycznym;  
2) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do prowadzenia działalności w  charakterze biura usług 
płatniczych lub wynikających z  przepisów ustawy obowiązków związanyc h z prowadzeniem działalności w chara k-
terze biura usług płatniczych.  
7. W przypadku niewykonania zalecenia lub nakazu, o  któryc h mowa w  art. 106 ust. 1, KNF może:  
1) nałożyć kary pieniężne, o  których mowa w  ust. 6; 
2) wydać decyzję, o  której mowa w  ust. 6a. 
8. Do nakładania kar, o  których mowa w  ust. 6, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116. 
9. Decy zja, o  której mowa w  ust. 6a, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 130. 1. Biura usług płatniczych są obowiązane do wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów nadzoru w  kwocie st a-
nowiącej iloczyn całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro,  w tym także przez jego agentów, 
i stawki nieprzekraczającej 0,025%.  
2. Należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy o  postępow a-
niu egzekucyjnym w  administracji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 1907  
 
 3. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodz e rozporządzenia:  
1) terminy uiszczania, wysokość i  sposób obliczania wpłat, o  których mowa w  ust. 1, 
2) sposób i  terminy rozliczenia należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1 
– uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności sprawowanego nadzo ru, mając zarazem na względzie, aby wys o-
kość wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nie wpływała w  istotny sposób na zwiększenie kosztów działalności podmiotów 
obowiązanych do ich uiszczenia.  
Art. 131. 1. Kasa oszczędnościowo -kredytowa w  terminie 30  dni od dni a rozpoczęcia działalności w  zakresie świa d-
czenia usług płatniczych zawiadamia KNF o  rozpoczęciu tej działalności, wskazując:  
1) nazwę (firmę) i  siedzibę i  adres;  
2) numer w  rejestrze przedsiębiorców;  
3) wykaz świadczonych usług płatniczych;  
4) nazwy i  adresy posiadanych oddziałów.  
2. Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo -Kredytowa zawiadamia KNF o  zakończeniu działalności przez kasę 
oszczędnościowo -kredytową w  terminie 14  dni od dnia uzyskania takiej informacji ze wskazaniem daty zakończenia dzi a-
łalno ści przez kasę oszczędnościowo -kredytową.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się w  przypadku, gdy zakończenie działalności jest następstwem wydania decyzji, o  której 
mowa w  art. 74c ust.  3 lub 4 ustawy o  spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych, lub ogłoszenia upad łości.  
Art. 132. (uchylony)  
DZIAŁ VII A 
Instytucje pieniądza elektronicznego i  oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego  
Art. 132a.  1. Wydawanie pieniądza elektronicznego oraz świadczenie usług płatniczych w  charakterze  krajowej instyt u-
cji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF.  
2. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, może być wydane osobie prawnej z  siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, na jej wniosek.  
3. Do wniosku o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis  art. 61 ust. 1 i prze-
pisy wydane na podstawie  art. 61 ust. 3, z tym że w  programie działalności i  planie finansowym podaje się również info r-
mację o  planowanej średniej wartości pieniądza elektroniczneg o pozostającego w  obiegu.  
4. Do wnioskodawcy i  krajowej instytucji pieniądza elektronicznego przepis  art. 61 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132b.  1. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, może być wydane podmiotom posiadającym kapitał z a-
łożycielski w  wysokości co najmniej równowartości w  walucie polskiej kwoty 350  000 euro ustalonej przy zastosowaniu 
kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w  dniu wydania zezwolenia.  
2. Przepisy art.  64 ust. 1 pkt 2–10 i art. 64a ust.  1–4 oraz  przepisy wykonawcze wyda ne na podstawie art.  64a ust.  5 
stosuje się odpowiednio, z  tym że system zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnę trznej, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 
pkt 3, zawiera ponadto opis zasad postępowania ze środkami pieniężnymi otrzymywany mi w  zamian za wydany pieniądz 
elektroniczny zgodnie z  art. 132n i  opis procedur rozpatrywania skarg posiadaczy pieniądza elektronicznego.  
3. Do odmowy wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a ust.  1, zmiany zakresu usług płatniczych okreś -
lonych w  zezwoleniu, wygaśnięcia zezwolenia w  związku z  nieprowadzeniem albo nierozpoczęciem działalności objętej 
tym zezwoleniem oraz do cofnięcia zezwolenia, a  także do postępowania w  sprawie wydania, zmiany, wygaśnięcia 
i cofnięcia ze zwolenia stosuje się odpowied nio przepisy art.  61a–63, art.  65–67, art.  69, art.  70 i art. 142a.  
4. Warunkiem udzielenia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, jest dodatkowo posiadanie przez podmiot 
rozwiązań organizacyjnych mających służyć ochronie środków pieniężnych otrzym anych w  zamian za wydany pieniądz 
elektroniczny zgodnie z  art. 132n.  
5. KNF może cofnąć zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, również jeżeli instytucja pieniądza elektronic z-
nego, która nie stosuje zasad ochrony środków pieniężnych otrzymanych w  zamian za wydany pieniądz elektroniczny, 
określonych w  art. 132n  ust. 1, nie zawarła w  terminie umowy gwarancji bankowej albo ubezpieczeniowej albo umowy 
ubezpieczenia, o  której mowa w  art. 78 ust. 2, zgodnie z  art. 132n  ust. 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 1907  
 
 Art. 132c.  1. Podmiot, który z amierza bezpośrednio lub pośrednio nabyć albo objąć akcje lub udziały krajowej inst y-
tucji pieniądza elektronicznego w  liczbie zapewniającej osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 10%, 20%, 30% lub 
50% ogólnej liczby głosów w  organie stanowiącym lub udzi ału w  kapitale zakładowym, lub jeżeli na skutek nabycia albo 
objęcia akcji lub udziałów instytucja taka stałaby się jednostką zależną lub współzależną względem tego podmiotu, jest 
obowiązany każdorazowo zawiadomić KNF o  takim zamiarze.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy  art. 25 ust. 2, 3 i 7–9, art. 25a ust. 1 i 2, art. 25c–25e i  art. 25g 
ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio, z  tym że przepisy dotyczące podmiotu dominującego, zależnego lub 
współzależnego, o  których mowa w  tych prze pisach, stosuje się do jednostki dominującej, zależnej lub współzależnej.  
3. W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, jest:  
1) unijną instytucją pieniądza elektronicznego, unijną instytucją płatniczą, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji,  
instytucją kredytową, firmą inwestycyjną lub spółką zarządzającą, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie dzi a-
łalności na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska lub  
2) jednostką dominującą lub podmiotem p ozostającym w  podobnym stosunku wobec unijnej instytucji pieniądza elek-
tronicznego, unijnej instytucji płatniczej, zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy  inwes -
tycyjnej lub spółki zarządzającej, które uzyskały zezwolenie n a wykonywanie działalności na terytorium państwa 
członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska  
– przedstawia w  zawiadomieniu odpowiednią informację w  tym zakresie, wskazującą w  szczególności nazwę i  siedzibę 
podmiotów, o  których mowa w  pkt 2, w  stosunku do których jest jednostką dominującą lub podmiotem pozostającym 
w podobnym stosunku.  
4. Jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w  ust. 3 pkt 1 i 2, zawiadomienie zawiera stosowne oświadczenie 
w tym zakresie.  
5. Podmiot, który zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć znaczny pakiet akcji lub udziałów krajowej instytucji 
pieniądza elektronicznego, lub zbyć pakiet akcji lub udziałów, w  wyniku czego nastąpiłby spadek poniżej 10%, 20%, 30% 
lub 50% jego udziału w  ogólnej liczbie głosów w  organie stanowiącym l ub udziału w  kapitale zakładowym, jest obowi ą-
zany zawiadomić o  tym zamiarze KNF. W  przypadku gdy statut krajowej instytucji pieniądza elektronicznego przewiduje 
uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji lub udziałów co do prawa głosu, zawiadomienie powinno r ównież dotyczyć 
udziału w  kapitale zakładowym w  wysokości odpowiadającej wielkościom określonym w  zdaniu pierwszym i  odpowiada -
jącej mu liczbie głosów bez przywilejów i  ograniczeń; przepisy  art. 25 ust. 2, 3 i 7 ustawy  – Prawo bankowe stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 132d.  1. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 132c  ust. 1, przedstawia wraz z  zawiad o-
mieniem informacje:  
1) pozwalające na identyfikację podmiotu składającego zawiadomienie oraz ustalenie tożsamości osób zarządzających 
jego działalnością oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji osób zarządzających krajowej instytucji pieniądza 
elektronicznego – o ile podmiot składający zawiadomienie planuje zmiany w  tym zakresie;  
2) określone w  art. 61 ust. 1 pkt 9 lit. b i c dotyczące podmiotu składającego zawiadomienie oraz osób, o  których mowa 
w pkt 1; 
3) pozwalające na identyfikację krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, o  której mowa w  art. 132c  ust. 1; 
4) dotyczące działalności zawodowej, go spodarczej lub statutowej podmiotu składającego zawiadomienie i  osób, o  któ-
rych mowa w  pkt 1, a w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i  miejsca jej prowadzenia oraz dotych -
czasowego jej przebiegu, a  także wykształcenia posiadanego przez pod miot składający zawiadomienie, będący osob ą  
fizyczną,  i osoby, o  których mowa w  pkt 1; 
5) dotyczące grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, a  w szczególności jej struktury, należących do 
niej podmiotów oraz prawnych i  faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych i  osobowych z  innymi podmiotami;  
6) dotyczące sytuacji ekonomiczno -finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;  
7) dotyczące działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub udziałów w  liczbie zapewniającej osi ągnięcie lub 
przekroczenie poziomów określonych w  art. 132c  ust. 1, albo uzyskanie pozycji jednostki dominującej wobec kraj o-
wej instytucji pieniądza elektronicznego, a  w szczególności docelowego udziału w  ogólnej liczbie głosów w  organie 
stanowiącym krajow ej instytucji pieniądza elektronicznego, związanych z  tym udziałem uprawnień, sposobu i  źródeł 
finansowania nabycia albo objęcia akcji lub udziałów, zawartych w  związku z  tymi działaniami umów oraz działania 
w porozumieniu z  innymi podmiotami;  
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 1907  
 
 8) dotyczące  zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w  odniesieniu do przyszłej działalności krajowej inst y-
tucji pieniądza elektronicznego, w  szczególności w  zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych 
oraz dotyczących organizacji i  zarządzania;  
9) dotyczące ewentualnych zobowiązań podmiotu składającego zawiadomienie w  zakresie ostrożnego i  stabilnego z a-
rządzania krajową instytucją pieniądza elektronicznego.  
2. Informacje w  zakresie kwalifikacji i  doświadczenia zawodowego, a  także informacje, o  który ch mowa w  art. 61 
ust. 1 pkt 9 lit. b i c, nie są wymagane w  odniesieniu do podmiotu składającego zawiadomienie i  osób zarządzających jego 
działalnością, jeżeli podmiot składający zawiadomienie jest bankiem krajowym, instytucją kredytową, instytucją płatni czą, 
instytucją pieniądza elektronicznego, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, domem maklerskim, firmą inwest y-
cyjną lub spółką zarządzającą, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalności w  państwie członkowskim, o  ile 
okoliczność ta zosta nie wykazana w  zawiadomieniu.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, dokumenty, które należy z a-
łączyć do zawiadomienia w  celu przedstawienia informacji określonych w  ust. 1, mając na względzie zapewnienie pro por-
cjonalności wymaganych informacji w  zależności od zamierzonego wpływu podmiotu składającego zawiadomienie na za -
rządzanie krajową instytucją pieniądza elektronicznego.  
Art. 132e.  1. KNF zgłasza, w  drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia lub objęcia akcji  lub udziałów krajowej inst y-
tucji pieniądza elektronicznego, wskazanego w  zawiadomieniu, o  którym mowa w  art. 132c  ust. 1, jeżeli:  
1) podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w  wyznaczonym terminie braków w  zawiadomieniu lub dokume n-
tów i  informacji załączanych do zawiadomienia,  
2) podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w  terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych przez 
KNF,  
3) jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajową instytucją pieniądza elektronic znego, z  uwagi  
na możliwy niekorzystny wpływ podmiotu składającego zawiadomienie na tę instytucję lub z  uwagi na ocenę sytu a-
cji finansowej podmiotu składającego zawiadomienie  
– przy czym przepisy  art. 25h ust. 2 i 4–6 oraz art.  25i–25k ustawy – Prawo banko we stosuje się odpowiednio.  
2. Dokonując oceny, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, KNF uwzględnia również podjęte zobowiązania podmiotu skład a-
jącego zawiadomienie, o  których mowa w  art. 132d  ust. 1 pkt 9. 
3. W przypadku nabycia lub objęcia akcji lub udziałów:  
1) z naruszeniem  art. 132c  ust. 1 albo 
2) pomimo zgłoszenia przez KNF sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu uprawniającego KNF do zgłoszenia sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 1, albo  
4) po wyznaczonym przez KNF terminie, o  którym m owa w  art. 25h ust. 5 ustawy  – Prawo bankowe, na nabycie akcji 
lub udziałów w  zakresie określonym w  art. 132c  ust. 1 
– nie może być wykonywane prawo głosu z  tych akcji lub udziałów.  
4. Jeżeli skutkiem nabycia lub objęcia akcji w  przypadkach, o  których mowa  w ust. 3, jest wykonywanie uprawnień 
jednostki dominującej krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, osoby zarządzające krajową instytucją pieniądza  elek-
tronicznego powołane przez jednostkę dominującą lub będące członkami zarządu, prokurentami lub o sobami pełniącymi 
kierownicze funkcje w  jednostce dominującej nie mogą uczestniczyć w  czynnościach z  zakresu reprezentacji krajowej 
instytucji pieniądza elektronicznego; w  przypadku gdy nie można ustalić, które osoby zarządzające zostały powołane 
przez jednostkę dominującą, powołanie organu odpowiedzialnego za zarządzanie krajową instytucją pieniądza elektr o-
nicznego jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień jednostki dominującej krajowej instytucji 
pieniądza elektronicznego.  
5. Uchw ały organu stanowiącego krajowej instytucji pieniądza elektronicznego podjęte z  naruszeniem  ust. 3 są ni e-
ważne, chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. 
W przypadkach, o  których mowa w  ust. 3, pr awo wytoczenia powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały organu 
stanowiącego krajowej instytucji pieniądza elektronicznego przysługuje również KNF. Przepisy art.  425 ustawy z  dnia 
15 wrześ nia 2000  r. – Kodeks spółek handlowych stosuje się odpowiednio.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 lub 4, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać zbycie akcji lub udziałów 
krajowej instytucji pieniądza elektronicznego w  wyznaczonym terminie.  
7. Jeżeli akcje lub udziały nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 6, KNF może nałożyć na akcjonari u-
sza lub udziałowca krajowej instytucji pieniądza elektronicznego karę pieniężną do wysokości 1  000 000 zł lub cofnąć 
zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1. Do nakładania kar przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116 stosuje się 
odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 1907  
 
 8. W przypadku gdy wymagają tego interesy użytkowników lub posiadaczy pieniądza elektronicznego, a  wniosko -
dawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o  której mowa w  ust. 1 pkt 3, KNF może, w  szczególnie uzasadnionych prz y-
padk ach, w  drodze decyzji, wydanej na wniosek akcjonariusza, udziałowca lub jednostki dominującej krajowej instytucji 
pieniądza elektronicznego, uchylić zakazy, o  których mowa w  ust. 3 lub 4. Do wniosku wnioskodawca dołącza inform a-
cje, o  których mowa w  art. 132d ust. 1. 
Art. 132f.  1. Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajową instytucją pieniądza 
elektronicznego, z  uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo wyk o-
nywania głosu w jej organie stanowiącym na poziomach określonych w  art. 132c  ust. 1 albo, wskutek nabycia lub objęcia 
akcji lub udziałów, stał się bezpośrednio lub pośrednio jednostką dominującą krajowej instytucji pieniądza elektroniczn e-
go, lub z  uwagi na możliwy wpływ  tego podmiotu na tę instytucję, a  w szczególności w  przypadku stwierdzenia, że po d-
miot ten nie dochowuje podjętych zobowiązań, o  których mowa w  art. 132d  ust. 1 pkt 9, KNF może, w  drodze decyzji, 
zakazać wykonywania prawa głosu z  akcji lub udziałów krajow ej instytucji pieniądza elektronicznego posiadanych przez 
ten podmiot lub wykonywania uprawnień jednostki dominującej przysługujących temu podmiotowi. Przy dokonywaniu 
oceny przesłanki wydania tego zakazu przepis  art. 132e  ust. 2 i art. 25h ust. 2 ustawy  – Prawo bankowe stosuje się odp o-
wiednio.  
2. Uchwała organu stanowiącego krajowej instytucji pieniądza elektronicznego jest nieważna, jeżeli przy jej pode j-
mowaniu wykonano prawo głosu z  akcji lub udziałów, w  stosunku do których KNF wydał decyzję, o  której mo wa 
w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów ni e-
ważnych. Prawo wytoczenia powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również KNF. Przepisy  art. 425 
ustawy  z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych stosuje się odpowiednio.  
3. Jeżeli KNF wydał na podstawie  ust. 1 decyzję w  przedmiocie zakazu wykonywania uprawnień jednostki domin u-
jącej krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, przepis  art. 132e  ust. 4 stosuje się odp owiednio.  
4. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać zbycie akcji lub 
udziałów krajowej instytucji pieniądza elektronicznego w  wyznaczonym terminie.  
5. Jeżeli akcje lub udziały nie zostaną zbyte w  terminie, o którym mowa w  ust. 4, KNF może nałożyć na akcjonari u-
sza lub udziałowca krajowej instytucji pieniądza elektronicznego karę pieniężną do wysokości 1  000 000 zł lub cofnąć 
zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1. Do nakładania kar przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116 stosuje się 
odpowiednio.  
5a. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 132c ust.  1, nabył lub objął akcje lub prawa z  akcji, o  których mowa w  art. 132c  
ust. 1, i nie dochowuje podjętego zobowiązania, o  którym mowa w  art. 132d ust.  1 pkt 9, KNF może, w  drodze decyzji, 
nałożyć na ten podmiot karę pieniężną do wysokości odpowiadającej wartości tych akcji lub praw z  akcji. Wartość akcji 
lub praw z  akcji ustalana jest na dzień ich nabycia albo objęcia według wartości godziwej, o  której mo wa w  ustawie 
o rachunkowości.  
5b. Decyzja, o  której mowa w  ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.  
5c. KNF może określić w  decyzji, o  której mowa w  ust. 5a, że kara pieniężna jest płatna w  miesięcznych ratach.  
5d. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 132c ust. 1, wypełni zobowiązanie, o  którym mowa w  art. 132d ust.  1 pkt 9, 
przed upływem terminu wskazanego w  decyzji, o  której mowa w ust. 5a, KNF wydaje decyzję o umorzeniu kary pienię ż-
nej, o  której mowa w  ust. 5a: 
1) w całości albo  
2) w części odpowiadającej  niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku określonym w  ust. 5c. 
6. Na wniosek akcjonariusza, udziałowca lub jednostki dominującej krajowej instytucji pieniądza elektronicznego 
KNF uchyla decyzję wydaną na podstawie  ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uza sadniające wydanie tej decyzji.  
7. Przepisy  ust. 1–6 stosuje się odpowiednio, w  przypadku gdy dwa lub więcej podmiotów działa w  porozumieniu, 
którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu z  akcji lub udziałów na poziomach określonych w  art. 132c  ust. 1 lub 
wykonywanie uprawnień jednostki dominującej.  
Art. 132fa.  W przypadku zaległej kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 132f ust.  5 lub 5a, KNF może nakazać krajowej  
instytucji pieniądza elektronicznego, której akcjonariuszem jest podmiot, na który została  nałożona kara, przekazanie na 
poczet zaległej kary wraz z  odsetkami wszelkich płatności dokonywanych przez krajową instytucję pieniądza elektronic z-
nego na rzecz tego akcjonariusza, w  kwocie odpowiadającej tej karze wraz z  odsetkami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 1907  
 
 Art. 132g.  1. Jeżeli działalność hybrydowej instytucji pieniądza elektronicznego w  zakresie niepolegającym na w y-
dawaniu pieniądza elektronicznego lub świadczeniu usług płatniczych narusza lub może naruszać stabilność finansową tej 
instytucji lub mogłaby ograniczać możliwość sp rawowania nadzoru, KNF może, w  drodze decyzji, nakazać hybrydowej 
instytucji pieniądza elektronicznego prawne i  organizacyjne wyodrębnienie działalności w  zakresie wydawania pieniądza ele k-
tronicznego  lub świadczenia usług płatniczych przez utworzenie noweg o podmiotu, który będzie prowadził tę działalność.  
2. W decyzji, o  której mowa w  ust. 1, KNF:  
1) określa termin utworzenia nowego podmiotu, który będzie prowadził działalność w  zakresie wydawania pieniądza 
elektronicznego i  świadczenia usług płatniczych, n ie krótszy niż 3  miesiące;  
2) może określić warunki dotyczące sposobu wyodrębnienia działalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronic z-
nego i  świadczenia usług płatniczych.  
3. Do podmiotu utworzonego w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, i hybry dowej instytucji pieniądza elektr o-
nicznego  przepisy  art. 68 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.  
4. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, wydane hybrydowej instytucji pieniądza elektronicznego przech o-
dzi na podmiot utworzony w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, po upływie miesiąca od dnia otrzymania przez 
KNF zawiadomienia o  wpisie podmiotu utworzonego w  wykonaniu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, do rejestru przedsiębio r-
ców albo uzupełnienia tego zawiadomienia, chyba że w  tym terminie KNF zgłos i sprzeciw co do przejścia tego zezwolenia.  
5. KNF, w  drodze decyzji:  
1) zgłasza sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 4, jeżeli zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby odmowę wydania zezw o-
lenia,  o którym mowa w  art. 132a ust.  1, podmiotowi utworzonemu w  wykonan iu decyzji, o  której mowa w  ust. 1, okreś -
lone w art. 65; 
2) może zgłosić sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 4, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w  ust. 2 pkt 2. 
6. Z dniem przejścia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a ust.  1, podmiot utworzony w wykonaniu decyzji, o  której 
mowa w  ust. 1, wstępuje w  prawa i  obowiązki hybrydowej instytucji pieniądza elektronicznego w  zakresie działalności 
objętej tym zezwoleniem.  
7. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, wydane hybrydowej instytucji pieniądza elektronicznego wygasa:  
1) w przypadku niewykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 1 – z upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1; 
2) z upływem 3  miesięcy od dnia, w  którym decyzja w  sprawie sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 4, stała się ostate czna.  
8. Przepisy  art. 68 ust. 10 i 11 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132h.  W przypadku połączenia lub podziału instytucji pieniądza elektronicznego albo nabycia jej przedsiębiorstwa,  
zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, nie przechodzi na podmiot p rzejmujący lub nowo utworzony powstały 
w wyniku połączenia lub podziału ani na nabywcę.  
Art. 132i.  Informacje o  instytucji pieniądza elektronicznego oraz o  wykonywanej przez nią działalności w  zakresie 
wydawania pieniądza elektronicznego lub świadczonych p rzez nią usługach płatniczych, w  tym informacje reklamowe, pub -
likowane  przez instytucję pieniądza elektronicznego, na zlecenie instytucji pieniądza elektronicznego lub na rzecz instyt u-
cji pieniądza elektronicznego, powinny być przedstawiane w  sposób rzetelny i  zrozumiały.  
Art. 132j.  1. Instytucja pieniądza elektronicznego oprócz działalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronic z-
nego i  świadczenia usług płatniczych może:  
1) świadczyć usługi dodatkowe ściśle powiązane z  wydawaniem pieniądza elektro nicznego i  świadczeniem usług pła t-
niczych, takie jak:  
a) usługi wymiany walut,  
b) usługi bezpiecznego przechowywania środków pieniężnych przekazanych w  celu wykonania transakcji płatniczej,  
c) usługi przechowywania i  przetwarzania danych;  
2) prowadzić syst emy płatności;  
3) prowadzić inną działalność gospodarczą.  
2. Świadczenie przez instytucję pieniądza elektronicznego usługi przeliczenia waluty w  ramach wydania pieniądza 
elektronicznego lub wykonania transakcji płatniczej nie stanowi działalności kantorow ej w rozumieniu  art. 2 ust. 1 pkt 19 
ustawy  z dnia 27  lipca 2002  r. – Prawo dewizowe.  
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 1907  
 
 3. W związku z  wykonywaniem usług płatniczych instytucja pieniądza elektronicznego może udzielać kredytu pła t-
niczego, o  którym mowa w  art. 74 ust. 3, wyłącznie w  celu świ adczenia usług płatniczych, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 
pkt 3–5 i 7, oraz pod warunkiem że kredyt ten nie jest udzielany:  
1) na okres dłuższy niż 12  miesięcy;  
2) ze środków pieniężnych otrzymanych lub przechowywanych w  celu wykonania transakcji płatnicz ej. 
Art. 132k.  Jeżeli instytucja pieniądza elektronicznego świadczy usługi płatnicze, których przedmiotem jest wydany 
przez tę instytucję pieniądz elektroniczny, usługi te, dla celów obliczania funduszy własnych i  określenia wpłat na pokr y-
cie kosztów nadzo ru, uznaje się za działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego.  
Art. 132l.  Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego jest obowiązana przechowywać dokumenty związane z  dzia-
łalnością  w zakresie wydawania pieniądza elektronicznego lub ze świadczeniem usług płatniczych przez okres co najmniej 
5 lat od dnia ich wytworzenia lub otrzymania.  
Art. 132m.  1. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego jest obowiązana posiadać w  każdym czasie fundusze 
własne dostosowane do rozmiaru działalności pr owadzonej w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego i  usług pła t-
niczych oraz do rodzaju usług płatniczych, jakie może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia; przepisy  art. 76 
ust. 2 i 3 oraz art.  77 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
2. Wysokość f unduszy własnych krajowej instytucji pieniądza elektronicznego nie może być niższa odpowiednio od 
wyższej z  wartości:  
1) minimalnej wysokości kapitału założycielskiego;  
2) minimalnej wysokości funduszy własnych stanowiących sumę:  
a) kwoty funduszy własnych  przeznaczonych na działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego,  
b) kwoty funduszy własnych przeznaczonych na działalność w  zakresie usług płatniczych niezwiązanych z  wyda-
waniem pieniądza elektronicznego obliczonej zgodnie z  przepisami wydany mi na podstawie  ust. 7. 
3. W przypadku gdy krajowa instytucja pieniądza elektronicznego udziela kredytów płatni czych, o  których mowa 
w art. 74 ust. 3, wymóg określony w  ust. 2 zwiększa się o  5% średniej stanów należności na koniec każdego miesiąca 
z tytułu  kredytów płatniczych udzielonych w  ciągu ostatniego roku obrotowego.  
4. Kwota funduszy własnych krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a, nie 
może być niższa od 2% średniej wartości pieniądza elektronicznego pozos tającego w  obiegu.  
5. W przypadku gdy krajowa instytucja pieniądza elektronicznego prowadzi działalność w  zakresie usług płatniczych 
niezwiązanych z  wydawaniem pieniądza elektronicznego albo działalność, o  której mowa w  art. 132j ust. 1 i 3, a wartość 
pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu nie jest znana z  wyprzedzeniem, KNF wyraża zgodę na obliczenie 
kwoty funduszy własnych krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a, na podstawie  
reprezentatywnej częśc i zobowiązań finansowych, jeżeli uzna, że taką reprezentatywną część zobowiązań finansowych 
można oszacować na podstawie dotychczasowych danych.  
6. W przypadku krajowych instytucji pieniądza elektronicznego rozpoczynających działalność w  okresie pierwszych  
6 miesięcy jej prowadzenia kwotę funduszy własnych, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a, oblicza się na podstawie śre d-
niej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w  obiegu określonej w  programie działalności i  planie finansowym, 
zgodnie z  art. 132a ust. 3, oraz wynikającej z  wydania pieniądza elektronicznego.  
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w  drodze rozporządzenia,  
metodę obliczania kwoty, o  której mowa w  ust. 2 pkt  2 lit. b, uwzględniając , aby nie przekraczała ona 4% z  jednej dwunastej  
całkowitej wartości transakcji płatniczych wykonanych w  ciągu ostatniego roku przez krajową instytucję pieniądza elektr o-
nicznego , oraz biorąc pod uwagę rodzaj usług płatniczych, jakie może ona świadczyć na p odstawie posiadanego zezwol e-
nia. 
8. KNF może, w  drodze decyzji, na podstawie analizy ryzyka strat oraz oceny procesów zarządzania ryzykiem i  mech a-
nizmów  kontroli wewnętrznej krajowej instytucji pieniądza elektronicznego:  
1) zażądać od krajowej instytucji p ieniądza elektronicznego zwiększenia wysokości funduszy własnych, jednak do 
wysokości nie wyższej niż 120% kwoty, która stanowiłaby sumę kwot obliczonych zgodnie z  ust. 4–6 i zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie  ust. 7; 
2) zezwolić krajowej instytuc ji pieniądza elektronicznego na zmniejszenie wysokości funduszy własnych, jednak do 
wysokości nie niższej niż 80% kwoty, która stanowiłaby sumę kwot obliczonych zgodnie z  ust. 4–6 i zgodnie z  prze-
pisami wydanymi na podstawie  ust. 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 1907  
 
 Art. 132n.  1. Krajowa  instytucja pieniądza elektronicznego jest obowiązana do ochrony środków pieniężnych 
otrzymanych w  zamian za wydany pieniądz elektroniczny z  zastosowaniem następujących zasad:  
1) środki pieniężne otrzymane w  zamian za wydany pieniądz elektroniczny nie są w  żadnym momencie podczas prz e-
chowywania łączone ze środkami pieniężnymi posiadanymi przez krajową instytucję pieniądza elektronicznego 
z innego tytułu;  
2) środki pieniężne otrzymane w  zamian za wydany pieniądz elektroniczny są:  
a) składane na wyodrębnionym  do tego celu rachunku bankowym w  banku krajowym, instytucji kredytowej lub 
oddziale banku zagranicznego lub  
b) inwestowane w  bezpieczne, płynne aktywa o  niskim ryzyku, deponowane na wyodrębnionym do tego celu rachunku . 
2. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się, jeżeli środki są objęte ochroną w  sposób określony w  art. 78 ust. 2; przepisy  art. 78 
ust. 3–8 stosuje się odpowiednio, z  tym że umowa, o  której mowa w  art. 78 ust. 2, obejmuje zwrot wpłat wniesionych 
przez stronę umowy o  wydanie pieniądza elektronicznego na poczet wydania pieniądza elektronicznego w  przypadku jego 
niewydania w  wysokości odpowiadającej wartości wniesionej wpłaty, do wysokości niewydanego pieniądza elektronicznego.  
3. Środki pieniężne otrzymane w  zamian za wydanie pieniądza elektronicznego p odlegają ochronie nie później niż 
od 5 dnia roboczego od dnia postawienia środków do dyspozycji instytucji pieniądza elektronicznego.  
4. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego niezwłocznie informuje KNF o  wszelkich istotnych zmianach 
w sposobie ochro ny środków pieniężnych otrzymanych w  zamian za wydany pieniądz elektroniczny.  
Art. 132o.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w  drodze rozp o-
rządzenia, kategorie aktywów, o  których mowa w  art. 132n  ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz maksymalną część środków pienię ż-
nych, jaka może być inwestowana w  poszczególne kategorie aktywów, mając na względzie należyte zabezpieczenie śro d-
ków pieniężnych posiadaczy pieniądza elektronicznego, w  tym ograniczenie ryzyka inwestycyjneg o związanego z  tymi akt y-
wami.  
Art. 132p.  1. W  razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko krajowej instytucji pieniądza elektronicznego  
środki pieniężne znajdujące się na rachunkach płatniczych użytkowników oraz rachunkach, o  których mowa w  art. 132n  
ust. 1, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.  
2. W razie ogłoszenia upadłości krajowej instytucji pieniądza elektronicznego środki pieniężne znajdujące się na rachu n-
kach płatniczych użytkowników i  rachunk ach, o  których mowa w  art. 132n ust.  1, podlegają wyłączeniu z  masy upadłości.  
3. Wyłączenie, o  którym mowa w  ust. 1, nie obejmuje roszczeń o  zwrot wpłat wniesionych przez stronę umowy 
o wydanie pieniądza elektronicznego na poczet wydania pieniądza elektr onicznego.  
Art. 132q.  Jeżeli krajowa instytucja pieniądza elektronicznego prowadzi działalność w  zakresie usług płatniczych, 
jest obowiązana do ochrony środków pieniężnych otrzymanych od użytkowników bezpośrednio lub za pośrednictwem 
innego dostawcy na poc zet wykonania transakcji płatniczych na zasadach określonych dla krajowych instytucji płatn i-
czych. Przepisy  art. 78 i art. 80 oraz przepisy wydane na podstawie  art. 79 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132r.  Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego przekaz uje KNF roczne sprawozdania finansowe i  roczne 
skonsolidowane sprawozdania finansowe na zasadach określonych w  art. 81, a  także kwartalne i  dodatkowe roczne sprawo -
zdania  finansowe i  statystyczne obejmujące dane określone w  art. 83 ust. 1 pkt 1–4 oraz informacje o  rodzaju i  zakresie 
działalności, o  której mowa w  art. 132j ust.  1. Przepisy art.  82 i art. 83 ust.  2 oraz przepisy wydane na podstawie art.  83 ust.  3 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 132s.  1. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego może świadczyć usługi płatnicze za pośrednictwem agentów.  
2. Przepisy  art. 84 ust. 2, art. 85 i art. 90 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132t.  Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego może dokonywać wykupu pieniądza elektronicznego za p o-
średnictwem agentów lub  innych przedsiębiorców.  
Art. 132u.  Krajowe instytucje pieniądza elektronicznego zapewniają, aby oddziały, przez które prowadzą działalność , 
a także agenci oraz inni przedsiębiorcy, za pośrednictwem których świadczą usługi płatnicze, dokonują wykupu lub pro-
wadzą dystrybucję pieniądza elektronicznego, informowali w  sposób rzetelny posiadaczy pieniądza elektronicznego i  użyt-
kowników  o tym fakcie.  
Art. 132v.  1. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego może, na podstawie umowy zawartej w  formie pisemnej 
z innym przedsiębiorcą, powierzyć temu przedsiębiorcy wykonywanie określonych czynności operacyjnych związanych 
z prowadzoną działalnością objętą zezwoleniem, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1. Przepisy  art. 86 ust. 2–6 i art. 87 ust. 1 
stosuje się odpowiedni o. 
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 1907  
 
 2. KNF, w  drodze decyzji, nakazuje krajowej instytucji pieniądza elektronicznego doprowadzenie w  wyznaczonym 
terminie do zmiany lub rozwiązania umowy, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli:  
1) wykonanie umowy zagraża ostrożnemu i  stabilnemu zarządzaniu instytucją pieniądza elektronicznego;  
2) przedsiębiorca będący stroną umowy utracił wymagane uprawnienia niezbędne do wykonywania tej umowy.  
3. Od decyzji KNF, o  której mowa w  ust. 2, krajowa instytucja pieniądza elektronicznego może wnieść skargę do 
sądu administracyjnego w  terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji; przepisu art.  127 §  3 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji.  
4. KNF może zastosować środk i określone w  art. 132za ust.  1 i 2, w przypadku gdy w  wyznaczonym terminie krajowa  
instytucja pieniądza elektronicznego nie doprowadzi do zmiany lub rozwiązania umowy, o  której mowa w  ust. 1. 
Art. 132w.  Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego w  zakre sie świadczenia usług płatniczych i  działalności 
w zakresie wydawania pieniądza elektronicznego ponosi odpowiedzialność wobec użytkowników i  posiadaczy pieniądza 
elektronicznego za działania jej agentów i  innych przedsiębiorców, za pośrednictwem których św iadczy usługi płatnicze 
lub dokonuje wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmiotów wykonujących czynności operacyjne na podstawie umowy,  
o której mowa w  art. 132v  ust. 1, jak za swoje własne działania. Przepisy  art. 88 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio . 
Art. 132x.  1. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego może, na terytorium innego państwa członkowskiego, 
prowadzić działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego przez oddział lub w  ramach działalności trans -
granicznej oraz wykonywać usł ugi płatnicze, wynikające z  zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, za pośredni c-
twem agenta, przez oddział, lub w  ramach działalności transgranicznej.  
2. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego zawiadamia KNF o  zamiarze prowadzenia działalności transgr a-
nicznej albo, w  formie pisemnej, o  zamiarze wydawania pieniądza elektronicznego na terytorium innego państwa czło n-
kowskiego przez oddział lub świadczenia usług płatniczych na terytorium innego państwa członkowskiego przez oddział 
lub za pośrednictw em agenta, składając jednocześnie wniosek o  dokonanie wpisu oddziału lub agenta do rejestru. Przepisy  
art. 92 ust. 2–6 oraz art.  93–94a stosuje się odpowiednio.  
3. Krajowa instytucja pieniądza elektronicznego zawiadamia KNF o  zamiarze dokonywania wykupu pi eniądza elektr o-
nicznego  lub wykonywania czynności operacyjnej polegającej na jego dystrybucji na terytorium innego państwa czło n-
kowskiego za pośrednictwem agenta lub innego przedsiębiorcy. Przepisy  art. 92 ust. 3–5 i art. 94 stosuje się odpowiednio.  
4. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) nazwę państwa członkowskiego, na terytorium którego krajowa instytucja pieniądza elektronicznego zamierza dok o-
nywać wykupu pieniądza elektronicznego lub wykonywać czynność operacyjną polegającą na jego dystry bucji za 
pośrednictwem agenta lub innego przedsiębiorcy;  
2) nazwę (firmę) i  siedzibę oraz adres krajowej instytucji pieniądza elektronicznego;  
3) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta lub innego przedsiębiorcy oraz siedzibę i  adres albo miejsce zamiesz kania 
i adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności;  
4) opis mechanizmów kontroli wewnętrznej związanych z  przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i  finansowaniu terroryzmu;  
5) imiona i  nazwiska osób odpowiedzialnych za zarządzanie działalnością agenta lub innego przedsiębiorcy;  
6) wskazanie czynności, które krajowa instytucja pieniądza elektronicznego zamierza wykonywać na terytorium państwa  
członkowskiego, o  którym mowa w  pkt 1, za pośrednictwem agenta lub innego przedsiębiorcy.  
Art. 132y.  Unijn a instytucja pieniądza elektronicznego może wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego przez oddział lub w  ramach działalności transgranicznej, lub 
świadczyć usługi płatnicze przez oddział, w ramach działalności transgranicznej lub za pośrednictwem agenta, w  zakresie 
wynikającym z  zezwolenia wydanego przez właściwe organy nadzorcze.  Przepisy art.  97 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132z.  1. Działalność w  zakresie wydawania pieniądza elektroniczn ego i  świadczenia usług płatniczych prow a-
dzona przez krajowe instytucje pieniądza elektronicznego, w  tym przez ich agentów i  innych przedsiębiorców, za pośre d-
nictwem których krajowa instytucja pieniądza elektronicznego świadczy usługi płatnicze lub dokonuje wykupu pieniądza 
elektronicznego, oraz podmioty wykonujące niektóre czynności operacyjne na podstawie umowy, o  której mowa w  art. 132v  
ust. 1, podlega nadzo rowi sprawowanemu przez KNF, w  zakresie i  na zasadach określonych w  niniejszej ustawie oraz 
w ustawie o  nadzorze nad rynkiem finansowym, zwanemu dalej „nadzorem nad krajowymi instytucjami pieniądza elektr o-
nicznego ”. 
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 1907  
 
 2. Celem nadzoru nad krajowymi instytucj ami pieniądza elektronicznego jest:  
1) zapewnienie bezpieczeństwa finansowego krajowych instytucji pieniądza elektronicznego;  
2) zapewnienie zgodności działalności krajowych instytucji pieniądza elektronicznego, w tym prowadzonej przez  ich 
agentów i innych  przedsiębiorców, za pośrednictwem których krajowa instytucja pieniądza elektronicznego  świad-
czy usługi płatnicze lub dokonuje wykupu pieniądza elektronicznego, oraz podmioty wykonujące niektóre  czynności 
operacyjne na podstawie umowy, o której mowa w art.  132v ust. 1, z przepisami ustawy, rozporządzenia  Parlamentu  
Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności  transgranicznych we 
Wspólnocie oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2560/2001, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady  
(UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne  i handlowe w odniesieniu do poleceń 
przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie  (WE) nr 924/2009 i rozporządzenia (UE) 
2015/751 oraz zez woleniem, o którym mowa w art. 132a ust. 1;  
3) ochrona interesów użytkowników i  posiadaczy pieniądza elektronicznego.  
3. Do nadzoru nad krajowymi instytucjami pieniądza elektronicznego stosuje się odpowiednio  przepisy  art. 100, 
art. 101, art. 102 ust. 1 pkt 1, 2 i 5, art. 103 i art. 104. 
4. KNF w  ramach sprawowanego nadzoru nad krajowymi instytucjami pieniądza elektronicznego może:  
1) wydawać krajowej instytucji pieniądza elektronicznego zalecenia w  zakresie:  
a) zapewnienia zgodności działalności krajowej instytucji pieniądza elektronicznego z  przepisami ustawy, roz -
porzą dzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE)  nr 924/2009  z dnia 16  września 2009  r. w sprawie płatności 
trans granicznych we Wspólnocie oraz uchylającego rozporządzenie (WE)  nr 2560/2001  oraz rozporządzenia 
Parla mentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  260/2012 z  dnia 14  marca 2012  r. ustanawiającego wymogi techniczne 
i hand lowe w  odniesieniu do poleceń przelewu i  poleceń zapłaty w  euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE)  
nr 924/2009,  
b) zwiększenia funduszy własnych, jeżeli ich wysokość jest niższa niż wynikałoby to z  przepisów ustawy lub decyzji,  
o której mowa w  art. 132m  ust. 8, 
c) podjęcia środków koniecznych do osiągnięcia i  przestrzegania norm, o  których mowa w  art. 132b ust.  1 i art. 132m,  
d) opracowania i  stosowania procedur, które zapewnią utrzymywanie oraz bieżące monitorowanie poziomu funduszy  
własnych,  
e) podjęcia środków koniecznych dla zapobieżenia naruszeniom interesów użytkowników i  posiadaczy pieniądza 
elektronicznego;  
2) nakazać krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wstrzymanie wypłat z  zysku lub wstrzymanie tworzenia nowych  
jednostek organizacyjnych do czasu osiągnięcia norm, o  których mowa w  art. 132b  ust. 1 i art. 132m.  
5. KNF może wydawać rekomendacje dotycz ące dobrych praktyk ostrożnego i  stabilnego zarządzania krajowymi inst y-
tucjami pieniądza elektronicznego, mając na uwadze ochronę interesów posiadaczy pieniądza elektronicznego i  użytkow -
ników.  
Art. 132za.  1. W  razie stwierdzenia, że krajowa instytucja pieniądza elektronicznego nie wykonuje albo nieprawidłowo  
wykonuje obowiązek udzielenia informacji, o  którym mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 1, lub przekazywania danych, o  którym 
mowa w  art. 102 ust. 1 pkt 2, nie wykonała w  wyznaczonym terminie zaleceń, o  których mowa w  art. 132z  ust. 4 pkt 1, 
utrudnia albo uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 103, lub nie wykonuje nakazów określonych 
w art. 132z  ust. 4 pkt 2 lub w art. 102 ust. 1 pkt 5, a także gdy działalność krajowej instytucji pieniąd za elektronicznego 
jest wykonywana z  naruszeniem prawa lub stwarza zagrożenie interesów posiadaczy pieniądza elektronicznego lub uży t-
kowników, KNF może zastosować środki, o  których mowa w  art. 105 ust. 1 pkt 1–3. Przepisy  art. 105 ust. 4 i 5 stosuje się 
odpowiednio.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, KNF może także:  
1) nałożyć na osobę zarządzającą bezpośrednio odpowiedzialną za stwierdzone nieprawidłowości karę pieniężną do 
wysokości trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczo nego na podstawie średniego wyn a-
grodzenia brutto za ostatnie 3  miesiące przed nałożeniem kary;  
2) nałożyć na krajową instytucję pieniądza elektronicznego karę pieniężną w  wysokości do 1  000 000 zł; 
3) cofnąć zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1; przepisy  art. 105 ust. 4 i 7 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 1907  
 
 3. Jeżeli rozpowszechniane informacje, o  których mowa w  art. 132i, wprowadzają lub mogą wprowadzać w  błąd, 
KNF może:  
1) wydać instytucji pieniądza elektronicznego zalecenie, o  którym mowa w  art. 132z us t. 4 pkt  1 lit. a, dotyczące zaprzest a-
nia ich rozpowszechniania, przy czym nie stosuje się przepisów ust.  2 pkt  3 i przepisów art.  105 ust.  1 pkt  1–3; 
2) nakazać, w  drodze decyzji, ogłoszenie sprostowania we wskazanej formie oraz w  wyznaczonym terminie; nakazując 
ogłoszenie sprostowania KNF może określić jego treść.  
4. Kary pieniężne, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 i 2, KNF może nałożyć także w  przypadku niewykonania nakazu, 
o którym mowa w  ust. 3 pkt 2. 
5. Do nakładania kar, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 i 2, przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116 stosuje się odp o-
wiednio.  
6. KNF może także zawiesić w  czynnościach osobę zarządzającą w  przypadku:  
1) przedstawienia tej osobie zarzutów w  postępowaniu karnym lub w  postępowaniu w  sprawie o  przestępstwo sk arbowe;  
2) spowodowania przez tę osobę znacznych strat majątkowych krajowej instytucji pieniądza elektronicznego.  
Art. 132zb.  1. W  przypadku gdy unijna instytucja pieniądza elektronicznego lub jej agent, prowadząc działalność na 
terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej, narusza przepisy prawa polskiego, KNF stosuje środki, o  których mowa w  art. 107 
ust. 1. Przepis  art. 107 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
2. Jeżeli mimo zastosowania środków nadzoru przez właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członko w-
skiego, unijna instytucja pieniądza elektronicznego lub jej agent prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej nadal nie przestrzegają przepisów ustawy, KNF może zastosować odpowiednio środki określone w  art. 105 ust. 1 
pkt 1 i 3 oraz art . 132za  ust. 2 pkt 1. 
3. Przepis  ust. 2 stosuje się także w  przypadku, gdy:  
1) środki zastosowane przez właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego okazały się nieadekwatne  
do zaistniałego naruszenia lub niemożliwe do zastosowania na ter ytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) właściwe organy nadzorcze macierzystego państwa członkowskiego bez uzasadnienia odmawiają zastosowania środków  
nadzorczych albo w  sposób nieuzasadniony zwlekają z  ich zastosowaniem.  
4. Jeżeli zastosowanie procedury, o  której mowa w  ust. 1, skutkowałoby nadmierną zwłoką, mogącą bezpośrednio 
zagrażać ważnym interesom użytkowników lub posiadaczy pieniądza elektronicznego, KNF może odpowiednio zastos o-
wać środki, o  których mowa w  art. 105 ust. 1 pkt 1 i 3 i w art. 132za  ust. 2 pkt 1, z pominięciem tej procedury.  
5. Przepisy  art. 107 ust. 6–8 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132zc.  Do wykonywania nadzoru nad krajowymi instytucjami pieniądza elektronicznego przepisy  art. 108–112 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 132zd.  Do postępowania  naprawczego oraz likwidacji krajowej instytucji pieniądza elektronicznego i  oddziałów  
instytucji pieniądza elektronicznego stosuje się odpowiednio przepisy  art. 142 i art. 145–157e ustawy – Prawo bankowe. 
Przepis  art. 117 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132ze.  1. Krajowe instytucje pieniądza elektronicznego są obowiązane do wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów 
nadzoru. Wpłaty są wnoszone w  wysokości stanowiącej iloczyn ustalanej na dzień 1  stycznia danego roku średniej ary t-
metycznej sum zobowiązań fina nsowych z  tytułu wydanego pieniądza elektronicznego obliczonych na koniec każdego 
dnia kalendarzowego w  okresie poprzednich dwunastu miesięcy kalendarzowych oraz stawki nieprzekraczającej 0,075%.  
2. Przy obliczaniu średniej, o  której mowa w  ust. 1, nie uwzględnia się zobowiązań krajowej instytucji pieniądza elektr o-
nicznego  wynikających z  realizacji czynności wyłączonych przez art.  6, bez względu czy wyłączenie zależne jest od świa d-
czenia innych usług.  
3. Krajowe instytucje pieniądza elektronicznego świad czące usługi płatnicze, niezależnie od wpłat na pokrycie kos z-
tów nadzoru określonych w  ust. 1, są obowiązane do wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów nadzoru na zasadach określ o-
nych w  art. 113. Przepisy wydane na podstawie  art. 115 dotyczące wpłat stosuje si ę odpowiednio.  
4. Należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy o  postępo -
waniu egzekucyjnym w  administracji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 1907  
 
 Art. 132zf.  1. Opłacie podlega:  
1) wydanie oraz zmiana zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a u st. 1, z wyjątkiem przypadku, w  którym zmiana ze -
zwolenia  polega wyłącznie na ograniczeniu rodzaju usług płatniczych, do świadczenia których jest uprawniona kra -
jowa instytucja pieniądza elektronicznego;  
2) dokonanie wpisu do rejestru, z  wyłączeniem wpisu związanego z  wydaniem lub zmianą zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 132a  ust. 1. 
2. Opłaty, o  których mowa w  ust. 1, są przeznaczane na pokrycie kosztów nadzoru. Suma opłat dokonanych w  danym  
roku przez krajowe instytucje pieniądza elektronicznego pomniejsza  łączną kwotę wpłat na pokrycie kosztów nadzoru 
należnych od tych instytucji zgodnie z  art. 132ze; przepisy  art. 114 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 132zg.  Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) terminy uiszczania, wysokość i  sposób obliczania wpłat, o  których mowa w  art. 132ze  ust. 1, 
2) sposób i  terminy rozliczenia należności z  tytułu wpłat, o  których mowa w  art. 132ze  ust. 1, 
3) wysokość, sposób i  terminy uiszczania opłat, o  których mowa w  art. 132zf  
– uwzględniając charakter  czynności, z  którymi wiąże się obowiązek uiszczenia opłat, oraz konieczność zapewnienia 
skuteczności sprawowanego nadzoru nad krajowymi instytucjami pieniądza elektronicznego, mając zarazem na względzie,  
aby wysokość wpłat na pokrycie kosztów nadzoru i  opłat nie wpływała w  istotny sposób na zwiększenie kosztów działa l-
ności podmiotów obowiązanych do ich uiszczenia.  
Art. 132zh.  1. Prowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności w  zakresie wydawania pieniądza  elek-
tronicznego przez oddział za granicznej instytucji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF.  
2. Do oddziałów zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące krajowej  
instytucji pieniądza elektronicznego, z  uwzględnieniem  art. 132zi i  art. 132zj.  
Art. 132zi . 1. Oddział zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego oprócz działalności w  zakresie wydawania pie -
niądza  elektronicznego może również świadczyć ściśle powiązane z  wydawaniem pieniądza elektronicznego usługi do -
datkowe.  
2. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132zh  ust. 1, może być wydane, jeżeli środki przeznaczone na funkcjonowanie 
oddziału zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego, wyodrębnione z  kapitału założycielskiego zagranicznej inst y-
tucji pieniądza elektronicznego, wynoszą co najmniej równowartość w  walucie polskiej kwoty 350  000 euro ustalonej 
przy zastosowaniu kursu średniego ogłoszonego przez NBP obowiązującego w  dniu wydania zezwolenia.  
3. Oddział zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego  nie może, na podstawie zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 132zh  ust. 1, prowadzić działalności w  zakresie wydawania pieniądza elektronicznego na terytorium innego pa ń-
stwa członkowskiego, w  tym w  ramach działalności transgranicznej.  
Art. 132zj.  1. Oddziały z agranicznych instytucji pieniądza elektronicznego są obowiązane do wnoszenia wpłat na 
pokrycie kosztów nadzoru. Wpłaty są wnoszone w  wysokości stanowiącej iloczyn ustalanej na dzień 1  stycznia danego 
roku średniej arytmetycznej sum zobowiązań finansowych z  tytułu wydanego pieniądza elektronicznego obliczonych na 
koniec każdego dnia kalendarzowego w  okresie poprzednich dwunastu miesięcy kalendarzowych oraz stawki nieprzekr a-
czającej 0,075%. Przepisy  art. 132ze  ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.  
2. Opłacie po dlega:  
1) wydanie oraz zmiana zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132zh  ust. 1; 
2) dokonanie wpisu do rejestru, z  wyłączeniem wpisu związanego z  wydaniem lub zmianą zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 132zh  ust. 1. 
3. Opłaty, o  których mowa w  ust. 2, są przeznac zane na pokrycie kosztów nadzoru. Suma opłat dokonanych 
w danym roku przez oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego pomniejsza łączną kwotę wpłat na p o-
krycie kosztów nadzoru należnych od tych instytucji zgodnie z  ust. 1; przepisy  art. 114 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.  
4. Do wpłat, o  których mowa w  ust. 1, i opłat, o  których mowa w  ust. 2, przepisy wydane na podstawie  art. 132zg 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 132zk.  KNF zawiadamia Komisję Europejską o  wszystkich zezwoleniach udzielo nych oddziałom zagranic z-
nych instytucji pieniądza elektronicznego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 1907  
 
 DZIAŁ VIIB  
Schematy płatnicze  
Art. 132zl.  Czynności podejmowane przez Prezesa NBP w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 14 ust. 2, polegają  
w szczególności na:  
1) wydawaniu zezwolenia na p rowadzenie schematu płatniczego oraz zezwolenia na zmianę zasad funkcjonowania 
schematu płatniczego;  
2) dokonywaniu oceny funkcjonowania schematów płatniczych;  
3) żądaniu przedstawienia informacji lub dokumentów niezbędnych do oceny funkcjonowania schematu  płatniczego;  
4) pozyskiwaniu informacji o prowadzonej działalności;  
5) wydawaniu zaleceń;  
6) wydawaniu decyzji o  czasowym, częściowym albo całkowitym wstrzymaniu funkcjonowania schematu płatniczego 
albo cofnięciu zezwolenia na prowadzenie schematu płatnic zego;  
7) nakładaniu kar pieniężnych.  
Art. 132zm.  1. Prowadzenie schematu płatniczego wymaga zezwolenia Prezesa NBP.  
2. Zezwolenia Prezesa NBP wymaga również zmiana zasad funkcjonowania schematu płatniczego.  
3. Prezes NBP wydaje zezwolenie, o  którym mowa w ust. 1 i 2, jeżeli zasady dostępu do schematu płatniczego są ustalone  
według obiektywnych, równych i  proporcjonalnych kryteriów, a  ograniczenia w  dostępie do tego schematu nie mogą być 
większe, niż jest to konieczne ze względu na ochronę przed określonym i rodzajami ryzyka, takimi jak ryzyko rozrachu n-
kowe, ryzyko operacyjne i  ryzyko biznesowe, oraz ze względu na ochronę finansową i  operacyjną stabilności schematu 
płatniczego.  
Art. 132zn.  1. Organizacja płatnicza składa wniosek o  wydanie zezwolenia, o  który m mowa w  art. 132zm ust.  1 lub 2 , 
co najmniej na 3  miesiące przed planowanym rozpoczęciem funkcjonowania schematu płatniczego lub co najmniej na 
3 miesiące przed planowanym wprowadzeniem zmian w  zasadach funkcjonowania schematu płatniczego.  
2. Za rozpoczę cie funkcjonowania schematu płatniczego, o którym mowa w ust. 1, uznaje się termin zawarcia  pierw-
szej umowy o wydawanie danego instrumentu płatniczego z wydawcą prowadzącym działalność na terytorium  Rzeczy -
pospolitej Polskiej lub termin wydania pierwszego instrumentu płatniczego na terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej.  
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, organizacja płatnicza załącza dokumenty i udostępnia informacje potwie r-
dzające  zgodność schematu płatniczego z wymogami określonymi w art. 132zp, a takż e wskazuje swoją nazwę  i siedzibę 
oraz nazwę i siedzibę każdego podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za działanie schematu płatniczego zgodnie z tymi  
wymogami, wraz z określeniem jego zakresu odpowiedzialności.  
4. Jeżeli schemat płatniczy jest systemem ka rt płatniczych, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, organizacja  płatn i-
cza załącza także dokumenty i udostępnia informacje potwierdzające zgodność ustalonych przez nią zasad funkcjonow a-
nia schematu płatniczego z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) 20 15/751.  
5. Prezes NBP odmawia wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132zm ust.  1 lub 2, jeżeli:  
1) zasady funkcjonowania schematu płatniczego są niezgodne z przepisami prawa lub  
2) nie zostały zapewnione bezpieczeństwo lub sprawność funkcjonowania schem atu płatniczego albo systemu płatności,  
w którym są dokonywane przetwarzanie, rozliczenie lub rozrachunek płatności w ramach schematu  płatniczego, lub  
3) zasady funkcjonowania schematu płatniczego nie spełniają wymogów określonych w art. 132zm ust. 3 lub  art. 132zp 
ust. 4.  
6. Prezes NBP wydaje zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132zm ust.  1 lub 2, albo odmawia jego wydania w  terminie 
3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia.  
Art. 132zo.  1. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 132zm ust.  1 lub 2, nie jest wymagane, jeżeli:  
1) organizacja płatnicza jest jednocześnie jedynym wydawcą instrumentu płatniczego oraz jedynym podmiotem  świad-
czącym usługę, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5, lub  
2) organizacja płatnicza podlega nadzorowi odpowiedniego or ganu nadzoru państwa członkowskiego innego niż Rzecz -
pospolita  Polska lub odpowiedniego organu Unii Europejskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 1907  
 
 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w celu rozpoczęcia funkcjonowania schematu płatniczego na  teryto-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, organizacja płatnicza informuje Prezesa NBP o poddaniu ocenie zasad funkcjonowania  
schematu płatniczego przez odpowiedni organ nadzoru państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita  Polska lub 
odpowiedni organ Unii Europejskiej co najmniej na miesiąc prz ed planowanym terminem rozpoczęcia  funkcjonowania 
schematu płatniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku organizacja płatnicza  dołącza odpis 
odpowiedniego dokumentu potwierdzającego dokonanie oceny zasad funkcjonowania schematu pł atniczego wraz z dok u-
mentacją, która podlegała tej ocenie, oraz informację o rodzajach instrumentów płatniczych, które będą wydawane na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w celu wprowadzenia zmian w zasadach  funkcjonowania schematu  
płatniczego, organizacja płatnicza informuje Prezesa NBP co najmniej na miesiąc przed planowanym wprowadzeniem  
takich zmian, dołączając dokumenty i informacje dotyczące tych zmian.  
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, orga nizacja płatnicza może rozpocząć funkcjonowanie na terytorium  
Rzeczypospolitej Polskiej albo zmienić zasady funkcjonowania schematu płatniczego, jeżeli Prezes NBP  w terminie mi e-
siąca od dnia przekazania dokumentów i informacji nie stwierdzi, że zasady funk cjonowania schematu  płatniczego nie 
zapewniają w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa lub sprawności funkcjonowania schematu płatniczego  albo infr a-
struktury, systemów płatności lub schematów płatniczych, z którymi schemat płatniczy jest powiązany.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, jeżeli Prezes NBP stwierdzi, że zasady funkcjonowania schematu 
płatniczego nie zapewniają w  wystarczającym stopniu bezpieczeństwa lub sprawności funkcjonowania schematu płatn i-
czego albo infrastruktury, systemów płatno ści lub schematów płatniczych, z  którymi schemat płatniczy jest powiązany, 
wzywa on organizację płatniczą do wystąpienia z  wnioskiem o  uzyskanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132zm ust.  1. 
6. Przepis ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli zmiana zasad funkcjonowania schematu płatniczego dotyczy wyłącznie  
funkcjonowania schematu płatniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku art. 132zn  ust. 1 i 3 –6 
stosuje się odpowiednio.  
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli schem at płatniczy jest systemem kart płatniczych, organizacja  
kartowa przekazuje Prezesowi NBP informacje potwierdzające zgodność ustalonych przez nią zasad funkcjonowania  
systemu kart płatniczych z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2015/751 co najmnie j na 2 miesiące przed 
planowanym terminem rozpoczęcia funkcjonowania systemu kart płatniczych na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej. 
System kart płatniczych może rozpocząć funkcjonowanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  jeżeli Prezes NBP 
w termin ie 2 miesięcy od dnia przekazania informacji nie stwierdzi braku zgodności zasad  funkcjonow ania systemu kart 
płatniczych z  wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2015/751.  
Art. 132zp.  1. Organizacja płatnicza odpowiada za zgodność funkcjonowania schema tu płatniczego z przepisami  
prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa i sprawności funkcjonowania schematu płatniczego. Jeżeli za określone  funkcje 
w ramach schematu płatniczego jest odpowiedzialny inny uczestnik, organizacja płatnicza wskazuje ten podmiot  i określa 
zakres jego odpowiedzialności.  
2. Nazwa schematu płatniczego powinna jednoznacznie odróżniać się od nazw innych schematów płatniczych  oraz 
systemów płatności.  
3. Zasady funkcjonowania schematu płatniczego:  
1) określają jego nazwę oraz rodzaje instru mentów płatniczych oferowanych w ramach schematu płatniczego;  
2) wskazują waluty, w jakich będzie dokonywane przetwarzanie i rozliczanie transakcji płatniczych realizowanych  
instrumentami płatniczymi wydanymi w ramach schematu płatniczego;  
3) wskazują infr astrukturę, systemy płatności i schematy płatnicze, z którymi będzie związane funkcjonowanie schematu  
płatniczego;  
4) wskazują podmiot obsługujący transakcje w rozumieniu art. 2 pkt 28 rozporządzenia (UE) 2015/751, jeżeli schemat płat -
niczy  jest czterostro nnym systemem kart płatniczych, o którym mowa w art. 2 pkt 17 rozporządzenia  (UE) 2015/751;  
5) w sposób wyczerpujący i jednoznaczny określają wymagania dla wydawców instrumentów płatniczych, akceptantów,  
użytkowników i podmiotów, którym organizacja płatnicza powierza zadania związane z bieżącym funkcjonowaniem  
schematu płatniczego, w tym dostawców infrastruktury technicznej, w szczególności umożliwiają  ustalenie odp o-
wiedzialności w zakresie przetwarzania i rozliczania transakcji płatniczych;  
6) zapew niają przejrzystość przepływów środków pieniężnych pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w schemacie płat -
niczym  oraz użytkownikami;  
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 1907  
 
 7) wskazują sposób zarządzania poszczególnymi rodzajami ryzyka, występującymi w związku z funkcjonowaniem sche -
matu  płatnicze go; 
8) zapewniają podmiotom uczestniczącym w schemacie płatniczym oraz użytkownikom rzetelną informację  o ryzyku, 
w szczególności ryzyku finansowym, związanym z uczestnictwem w schemacie płatniczym;  
9) zapewniają bezpieczne i sprawne przetwarzanie, rozlicz anie i rozrachunek transakcji płatniczych, służące minimali -
zacji  ryzyka finansowego w procesie przetwarzania, rozliczenia i rozrachunku;  
10) zapewniają poziom bezpieczeństwa, niezawodności i ciągłości działania schematu płatniczego adekwatny do  pozio-
mu ge nerowanego ryzyka;  
11) nie powinny powodować zagrożeń dla stabilności systemu płatniczego;  
12) zapewniają skuteczność, rzetelność i przejrzystość zarządzania schematem płatniczym;  
13) wskazują rozwiązania organizacyjne organizacji płatniczej w zakresie struktury i procedur podejmowania decyzji  do-
tyczącej działalności polegającej na przetwarzaniu transakcji płatniczych oraz sposób ustalania kosztów  tej działal -
ności, jeżeli organizacja płatnicza nie jest jednocześnie jedynym wydawcą instrumentu płatnicze go oraz jedynym 
podmiotem świadczącym usługę, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5, chyba że przetwarzanie  transakcji płatniczych 
zostało powierzone podmiotowi trzeciemu.  
4. Schemat płatniczy nie może wprowadzać:  
1) ograniczeń dotyczących skutecznego udział u w innych schematach płatniczych;  
2) zasad, które wprowadzałyby odmienny sposób traktowania dostawców wymienionych w art. 4 ust. 2;  
3) ograniczeń ze względu na rodzaj podmiotu lub formę prawną prowadzonej działalności.  
Art. 132zq.  1. Organizacja płatnicza  w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu kończącym  
dany kwartał przekazuje do NBP kwartalne informacje o całkowitej liczbie i wartości przetworzonych  i rozliczonych 
krajowych transakcji płatniczych oraz przekazuje niezwłocznie info rmacje o zdarzeniach zaistniałych  w związku z prow a-
dzeniem schematu płatniczego mających lub mogących mieć negatywny wpływ na sprawne lub  bezpieczne funkcjonow a-
nie schematu płatniczego.  
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do schematu płatniczego, o którym mowa w art. 132zo  ust. 1 
pkt 2, NBP może uzyskiwać od wskazanego przez organizację płatniczą właściwego organu nadzoru, jeżeli zakres  i czę-
stotliwość przekazywania tych informacji są tożsame.  
3. Organizacja kartowa, w terminie do osta tniego dnia miesiąca następującego po miesiącu kończącym dany kwartał, 
przekazuje do NBP kwartalne informacje niezbędne do sprawdzenia prawidłowości stosowania wysokości opłat interchange  
zgodnie z art. 3 i art. 4 rozporządzenia (UE) 2015/751.  
4. Na żądani e Prezesa NBP organizacja płatnicza udostępnia NBP informacje i dokumenty w zakresie określonym  
w art. 132zp ust. 3, niezbędne do oceny zgodności zasad funkcjonowania schematu płatniczego z przepisami  prawa oraz 
zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności jego  funkcjonowania, w terminie 2 tygodni od dnia otrzymania  żądania . 
W uzasadnionych przypadkach Prezes NBP, na wniosek organizacji płatniczej, może przedłużyć termin na  udostępnienie 
informacji i dokumentów o kolejne 2 tygodnie.  
5. Organizacja płatnicza jest  obowiązana przekazać NBP teksty jednolite dokumentów określających zasady funkcjon o-
wania  schematu płatniczego w  terminie miesiąca od dnia otrzymania zezwolenia na zmianę zasad funkcjonowania schematu  
płatniczego.  
6. Prezes NBP może wydawać organizacji pła tniczej, w drodze decyzji, zalecenia w zakresie zapewnienia  zgodności 
funkcjonowania schematu płatniczego z przepisami prawa oraz bezpieczeństwa lub sprawności jego funkcjonowania,  
w terminie oznaczonym w zaleceniu.  
7. Organizacja płatnicza, która nie wyko nuje zalecenia, o którym mowa w ust. 6, w zakresie naruszenia obowiązków  
określonych w:  
1) art. 6 –8, art. 10 lub art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/751 – podlega karze pieniężnej do 1 000 000 zł;  
2) art. 3, art. 4 lub art. 5 rozporządzenia (UE) 2015/751 – podlega karze pieniężnej do 5 000 000 zł.  
8. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w ust. 7, Prezes NBP uwzględnia w szczególności  rodzaj  
i wagę naruszenia przepisów rozporządzenia (UE) 2015/751, wpływ tego naruszenia na prawidłowe funkcjon owanie rynku  
usług płatniczych, rozmiar prowadzonej działalności oraz sytuację finansową organizacji płatniczej, która dokonała naruszenia . 
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 1907  
 
 9. (uchylony)  
10. (uchylony)  
Art. 132zr.  1. Prezes NBP może wydać decyzję o  czasowym, częściowym albo całkowitym wstrzymaniu funkcj o-
nowania schematu płatniczego albo cofnąć zezwolenie na prowadzenie schematu płatniczego w  razie stwierdzenia, że:  
1) działanie schematu płatniczego:  
a) jest sprzeczne z przepisami prawa,  
b) nie zapewnia bezpieczeństwa lub sprawności jego  funkcjonowania,  
c) stwarza zagrożenie dla użytkowników, stabilności systemu płatniczego, bezpieczeństwa lub sprawności funkcjono -
wania  powiązanych systemów płatności;  
2) schemat płatniczy nie funkcjonuje przez ostatnich 12 miesięcy;  
3) organizacja płatnic za nie udostępniła we wskazanym terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 132zq  
ust. 4;  
4) organizacja płatnicza nie wykonała zalecenia wydanego przez Prezesa NBP w terminie oznaczonym w tym zaleceniu;  
5) zmiany zasad funkcjonowania schematu płatniczego zostały dokonane bez uzyskania zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 132zm ust.  2. 
2. Organizacja płatnicza zaprzestaje prowadzenia schematu płatniczego w zakresie i w terminie wskazanych w decyzji,  
o której mowa w ust. 1.  
Art. 132zs.  1. NBP prowadz i i zamieszcza na swojej stronie internetowej listę schematów płatniczych funkcjonuj ą-
cych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Lista zawiera informacje o nazwie i siedzibie organizacji płatniczej lub  
innych  podmiotów odpowiedzialnych za funkcjonowanie schematu płatniczego, nazwie schematu płatniczego  oraz rodz a-
jach instrumentów płatniczych wydawanych w ramach tego schematu.  
2. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 132zr ust. 1, Prezes NBP zamiesz cza na swojej stronie  inter-
netowej informację o czasowym, częściowym albo całkowitym wstrzymaniu funkcjonowania schematu płatniczego  albo 
skreśla schemat płatniczy z listy, o której mowa w ust. 1, z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 132zt.  Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do schematów płatniczych, które funkcjonują na podstawie  
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego  wymogi 
techniczne i handlowe w odniesieniu do pol eceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie  
(WE) nr 924/2009 przez właściwe organy odpowiedzialne za zapewnienie przestrzegania tego rozporządzenia.  
Art. 132zu.  1. Dokumenty i informacje, o których mowa w art. 132zn ust. 1, 3 i  4, art. 132zo ust. 2, 3 i 7 oraz art. 132zq  
ust. 4 i 5, są przekazywane w postaci elektronicznej.  
2. Dokumenty i informacje, o których mowa w art. 132zq ust. 1 i 3, są przekazywane w postaci elektronicznej  z wy-
korzystaniem odpowiednich certyfikatów wydany ch przez NBP lub innych form uwierzytelniania stosowanych przez NBP.  
3. Dokumenty i  informacje, o  których mowa w  art. 132zn ust.  3 i 4, art.  132zo ust.  2 zdanie drugie i  art. 132zq ust.  4 i 5, 
oraz dokumenty i  informacje dołączane w  przypadku, o  którym mow a w art. 132zo ust.  3, mogą być przekazane w  języku 
angielskim. W  takim przypadku czynności, o  których mowa w  art. 5 ustawy z  dnia 7  października 1999  r. o języku po l-
skim (Dz.  U. z 2021 r. poz. 672), mogą być dokonywane w  języku polskim lub angielskim.  
Art. 132zv.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa NBP, określi, w drodze  
rozporządzenia:  
1) kryteria oceny schematu płatniczego oraz szczegółowy zakres dokumentów i informacji, o których mowa w art. 132zn  
ust. 3 i 4,  
2) szczegółowy zakres dokumentów i informacji, o których mowa w art. 132zo ust. 2 i 7,  
3) szczegółowy zakres informacji, o których mowa w art. 132zq ust. 1 i 3  
– mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowości, bezpieczeństwa i sprawn ości funkcjonowania schematu  
płatniczego oraz infrastruktury, systemów płatności i schematów płatniczych powiązanych oraz kompletności  i wiarygo d-
ności przekazywanych informacji i dokumentów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 1907  
 
 DZIAŁ VIII  
Rejestr dostawców i  wydawców pieniądza elektronicznego  
Art. 133. 1. KNF prowadzi rejestr w  systemie informatycznym.  
2. Rejestr jest jawny i  dostępny dla osób trzecich przez stronę internetową KNF.  
3. Rejestr składa się z:  
1) rejestru krajowych instytucji płatniczych obejmującego również ich agentów i  oddziały ; 
2) rejestru kas oszczędnościowo -kredytowych obejmującego również ich oddziały;  
3) rejestru biur usług płatniczych obejmującego również ich agentów i  oddziały;  
4) rejestru krajowych instytucji pieniądza elektronicznego obejmującego również ich agentów i  oddziały;  
5) rejestru oddziałów zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego ; 
6) rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku, obejmującego również ich 
agentów i  oddziały, jeżeli świadczą usługi płatnicze w  państw ie członkowskim innym niż ich macierzyste państwo 
członkowskie;  
7) rejestru małych instytucji płatniczych, obejmującego również ich agentów;  
8) rejestru podmiotów wykonujących działalność określoną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, do których ma zastosowanie p rzepis  
art. 6c ust.  1, zawierającego informacje przekazane w  powiadomieniu, o  którym mowa w  art. 6c ust.  1, stanowiące 
opis oferowanych usług;  
9) rejestru podmiotów prowadzących działalność określoną w  art. 6 pkt 12, zawierającego informacje przekazane w po-
wiadomieniu, o  którym mowa w  art. 6d ust.  1, stanowiące opis oferowanych usług.  
Art. 134. Rejestr krajowych instytucji płatniczych zawiera odpowiednio:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące krajowej instytucji płatniczej, obejmujące:  
a) nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców,  
c) siedzibę i  adres;  
3) dane dotyczące usług płatniczych, do świadczenia których krajowa instytucja płatnicza jest uprawniona, obejmujące:  
a) datę wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, oraz jego zmiany,  
b) wykaz usług płatniczych objętych zakresem zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1; 
3a) informację o  wydawaniu przez krajową instytucję płatniczą pieniądza elektronicznego;  
4) dane dotyczące agentów krajowej instytucji płatniczej wykonujących działalność agencyjną w  zakresie świadczenia 
usług płatniczych, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta,  
b) siedzibę i  adres albo adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
5) dane dotyczące oddziałów krajowej instytucji płatn iczej utworzonych w  państwie członkowskim innym niż Rzecz -
pospolita Polska, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału;  
6) dane dotyczące świadczenia przez krajową instytucję płatniczą usług płatniczych w  innym państwie członkowskim, 
obejmują ce: 
a) wykaz państw, w  których krajowa instytucja płatnicza świadczy usługi płatnicze,  
b) wskazane w  pkt 4 lub 5  dane dotyczące podmiotu, za pośrednictwem którego krajowa instytucja płatnicza świad czy 
usługi płatnicze w  innym państwie członkowskim, lub in formację o  świadczeniu takich usług transgranicznie,  
c) wykaz świadczonych usług płatniczych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 1907  
 
 Art. 135. Rejestr kas oszczędnościowo -kredytowych zawiera odpowiednio:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące kasy oszczędnościowo -kredytowej, obejmujące : 
a) nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców,  
c) siedzibę i  adres;  
3) wykaz świadczonych usług płatniczych;  
4) dane dotyczące oddziałów kasy oszczędnościowo -kredytowej, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału.  
Art. 136. Rejestr biur usług płatniczych zawiera odpowiednio:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące biura usług płatniczych, obejmujące:  
a) nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile biuro usług płatniczych taki numer 
posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP),  
c) siedzibę i  adres albo miejsce zamieszkania i  adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności , 
d) wskazanie świadczonej usługi płatniczej;  
3) dane dotyczące agentów biura usług płatnicz ych, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta,  
b) siedzibę i  adres albo adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
4) dane dotyczące oddziałów biura usług płatniczych, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału.  
Art. 136a.  Rejestr krajowych instytucji pieniądza elektronicznego zawiera odpowiednio:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, obejmujące:  
a) nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców,  
c) siedzi bę i adres;  
3) dane dotyczące usług płatniczych, do świadczenia których krajowa instytucja pieniądza elektronicznego jest upra w-
niona, obejmujące:  
a) datę wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1, oraz jego zmiany,  
b) wykaz usług płatniczych obj ętych zakresem zezwolenia, o  którym mowa w  art. 132a  ust. 1; 
4) dane dotyczące agentów krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wykonujących działalność agencyjną w  zakre -
sie świadczenia usług płatniczych, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (fi rmę) agenta,  
b) siedzibę i  adres albo adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
5) dane dotyczące oddziałów krajowej instytucji pieniądza elektronicznego, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału;  
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 1907  
 
 6) dane dotyczące wydawania pieniądza elektronicznego lub świadczenia usług płatniczych przez krajową instytucję 
pieniądza elektronicznego w  innym państwie członkowskim, obejmujące:  
a) wykaz państw, w  których krajowa instytucja pieniądza elektronicznego wydaje pieniądz elektroniczny  lub świadczy  
usługi płatnicze,  
b) dane określone w  pkt 4 lub 5 dotyczące podmiotu, za pośrednictwem którego krajowa instytucja pieniądza ele k-
tronicznego prowadzi działalność w  innym państwie członkowskim,  
c) wykaz świadczonych usług płatniczych.  
Art. 136b . Rejestr oddziałów zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego zawiera odpowiednio:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące oddziału zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) numer w  rejestrze  przedsiębiorców,  
c) adres oddziału;  
3) dane dotyczące działalności związanej z  wydawaniem pieniądza elektronicznego, obejmujące datę wydania zezwol e-
nia, o  którym mowa w  art. 132zh  ust. 1, oraz jego zmiany.  
Art. 136c.  Rejestr dostawców świadczących wyłączn ie usługę dostępu do informacji o  rachunku zawiera:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorc ów w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile dostawca świadczący wyłącznie 
usługę dostępu do informacji o  rachunku taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP),  
c) miejsce zamieszkania i  adres albo siedzibę i  adres oraz adres głównego miejsca wy konywania działalności,  
d) wskazanie świadczonej usługi płatniczej;  
3) dane dotyczące agentów dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku wykonujących 
działalność agencyjną w  zakresie świadczenia usług płatniczych, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta,  
b) miejsce zamieszkania i  adres albo siedzibę i  adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
4) dane dotyczące oddziałów dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału;  
5) dane dotyczące świadczenia przez dostawcę świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku usług 
płatniczych w  innym państwie członkowskim, obejmujące:  
a) wykaz państw członko wskich, w  których dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachun ku 
świadczy usługi płatnicze,  
b) wskazane w  pkt 3 lub 4  dane dotyczące podmiotu, za pośrednictwem którego dostawca świadczący wyłącznie 
usługę dostępu do informacji o  rachunku świadczy usługi płatnicze w  innym państwie członkowskim,  
c) wskazanie świadczonej usługi płatniczej.  
Art. 136d.  Rejestr małych instytucji płatniczych zawiera:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące małej instytucji płatniczej, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile mała instytucja płatnicza taki numer 
posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP),  
c) miejsce zamieszkania i  adres albo siedzibę i  adres oraz  adres głównego miejsca wykonywania działalności,  
d) wykaz usług płatniczych, o  którym mowa w  art. 117j ust.  2 pkt 1; 
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 1907  
 
 3) dane dotyczące agentów małej instytucji płatniczej, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta,  
b) miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i  adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta;  
4) dane dotyczące oddziałów małej instytucji płatniczej, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału.  
Art. 136e.  Rejestr podmiotów wykonujących działaln ość określoną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, do których ma zast o-
sowanie przepis art.  6c ust.  1, zawiera:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane dotyczące podmiotu, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajow ym Rejestrze Sądowym, o  ile podmiot taki numer posiada, oraz numer 
identyfikacji podatkowej (NIP),  
c) miejsce zamieszkania i  adres albo siedzibę i  adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności,  
d) informacje przekazane w  powiadomieniu, o  który m mowa w  art. 6c ust.  1, obejmujące opis oferowanych usług oraz  
wskazanie wyłączenia określonego w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b.  
Art. 136f.  Rejestr podmiotów prowadzących działalność określoną w  art. 6 pkt 12 zawiera:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) dane doty czące podmiotu, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę),  
b) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile podmiot taki numer posiada, oraz 
numer identyfikacji podatkowej (NIP),  
c) miejsce zamieszkania i  adres albo siedzibę  i adres oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności,  
d) informacje przekazane w  powiadomieniu, o  którym mowa w  art. 6d ust.  1, obejmujące opis oferowanych usług 
oraz wskazanie wyłączenia określonego w  art. 6 pkt 12. 
Art. 137. 1. Wpisu do rejestru  oraz wykreślenia wpisu z  rejestru dokonuje się na wniosek, chyba że ustawa stanowi 
inaczej.  
2. Przez wpis do rejestru rozumie się także jego zmianę.  
2a. Po wykreśleniu podmiotu z  rejestru pozostawia się w  rejestrze informację o  dokonaniu takiego wykreślen ia poprzez  
zamieszczenie przy nazwie takiego podmiotu adnotacji „Wykreślony”.  
3. KNF z  urzędu prostuje wpisy w  rejestrze zawierające błędy pisarskie lub oczywiste omyłki.  
Art. 138. 1. Wpis do rejestru krajowej instytucji płatniczej lub krajowej instytucji pieniądza elektronicznego oraz wpis  
do rejestru zmiany zakresu świadczonych przez nie usług płatniczych, a  także wpis do rejestru oddziału zagranicznej instytucji  
pieniądza elektronicznego są dokonywane z  urzędu w  terminie 14  dni od dnia wydania zezwolenia , o którym mowa w  art. 60 
ust. 1, art. 132a  ust. 1 albo art.  132zh  ust. 1, lub jego zmiany.  
1a. Wpis do rejestru na wniosek podmiotów, o  których mowa w  ust. 1, jest dokonywany w  terminie 30  dni od dnia 
wpływu wniosku o  dokonanie wpisu, z  wyłączeniem przypa dków, gdy przepisy ustawy przewidują odrębny termin dok o-
nania wpisu.  
2. Wpisu kasy oszczędnościowo -kredytowej do rejestru dokonuje się z  urzędu w  terminie 14  dni od dnia otrzymania 
zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 131 ust. 1. 
Art. 139. 1. Krajowe insty tucje płatnicze, małe instytucje płatnicze, dostawcy świadczący wyłącznie usługę dostępu 
do informacji o  rachunku, biura usług płatniczych, kasy oszczędnościowo -kredytowe, krajowe instytucje pieniądza elek-
tronicznego, oddziały zagranicznych instytucji pie niądza elektronicznego, podmioty wykonujące  działalność określoną 
w art. 6 pkt 11 lit. a lub b, do których ma zastosowanie przepis art.  6c ust.  1, oraz podmioty prowadzące działalność okreś -
loną w  art. 6 pkt 12 są obowiązane zapewnić zgodność danych wpisanych do rejestru ze stanem faktycznym.  
2. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, są obowiązane poinformować KNF o  każdej zmianie danych objętych wpisem  
do rejestru, nie później niż w  terminie 14  dni od dnia uzyskania informacji o  zmianie, składając stosow ny wniosek.  
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 1907  
 
 3. W przypadku naruszenia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 2, KNF może nałożyć na podmiot, o  którym mowa 
w ust. 1, karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 500  zł za każdy dzień opóźnienia, nie większej jednak niż 100  000 zł; 
przepisy  art. 105 ust. 2, 4 i 5 oraz art.  116 stosuje się odpowiednio.  
Art. 140. Odmowa dokonania wpisu do rejestru następuje w  drodze decyzji administracyjnej.  
Art. 141. 1. KNF może odmówić dokonania wpisu do rejestru, jeżeli wniosek jest niekompletny i  nie został uzup eł-
niony w  wyznaczonym terminie lub dane zawarte we wniosku są niezgodne ze stanem faktycznym.  
2. KNF odmawia wpisu do rejestru osoby fizycznej, wobec której prawomocnie orzeczono zakaz prowadzenia działa l-
ności  gospodarczej w  zakresie objętym wpisem.  
3. W przypadku biura usług płatniczych KNF odmawia wpisu do rejestru także, jeśli wnioskodawcę wykreślono z reje-
stru zgodnie z  przepisem art.  142 ust. 1a pkt  1 w okresie 3  lat poprzedzających złożenie wniosku.  
Art. 142. 1. KNF z  urzędu dokonuje wykreślenia wpisu  z rejestru w  przypadku:  
1) cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1, art. 132a  ust. 1 i art. 132zh  ust. 1; 
2) zakończenia działalności przez kasę oszczędnościowo -kredytową, na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa 
w art. 131 ust. 2; 
3) zakończenia przez biuro usług płatniczych działalności gospodarczej lub działalności w  charakterze biura usług pła t-
niczych, na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 123, nie wcześniej niż z  datą wskazaną w  tym zawi a-
domieniu;  
4) prawomocn ego orzeczenia wobec osoby fizycznej wpisanej do rejestru zakazu prowadzenia działalności gospoda r-
czej w  zakresie objętym wpisem ; 
5) zakończenia przez podmiot wykonujący działalność określoną w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b działalności gos podarczej lub  
działalności określonej w  art. 6 pkt 11 lit. a lub b, na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 6c ust.  8, nie 
wcześniej niż z  dniem wskazanym w  tym zawiadomieniu;  
6) zakończenia przez podmiot wykonujący działalność określoną w  art. 6 pkt 12 działalnośc i gospodarczej lub działa l-
ności określonej w  art. 6 pkt 12, na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 6d ust.  8, nie wcześniej niż 
z dniem wskazanym w  tym zawiadomieniu;  
7) zakończenia przez małą instytucję płatniczą działalności gospodarczej lub dz iałalności w  charakterze małej instytucji 
płatniczej, na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 117m, nie wcześniej niż z  dniem wskazanym w  tym 
zawiadomieniu;  
8) zakończenia przez dostawcę świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku działalności gosp o-
darczej lub działalności w  charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o  rachunku, 
na podstawie zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 117b ust.  8, nie wcześniej niż z  dniem wskazanym w  tym z a-
wiadomien iu. 
1a. KNF dokonuje z  urzędu wykreślenia biura usług płatniczych z  rejestru biur usług płatniczych w  przypadku:  
1) wydania decyzji, o  której mowa w  art. 129 ust. 6a; 
2) (uchylony)  
3) gdy biuro zostało wykreślone z  rejestru przedsiębiorców w  Krajowym Rejes trze Sądowym lub z  Centralnej Ewide n-
cji i Informacji o  Działalności Gospodarczej.  
1b. Biuro usług płatniczych, które z  urzędu wykreślono z  rejestru biur usług płatniczych w  przypadku, o  którym mowa  
w ust. 1a pkt  1, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestr u nie wcześniej niż po upływie 3  lat od dnia wykreś lenia.  
1c. Przepisy ust.  1a i 1b stosuje się odpowiednio do dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji 
o rachunku oraz małej instytucji płatniczej.  
2. KNF może dokonać z  urzędu wykreślenia wpisu z  rejestru w  zakresie dotyczącym agenta lub oddziału krajowej inst y-
tucji płatniczej albo krajowej instytucji pieniądza elektronicznego w  przypadku uzyskania od właściwych organów nad-
zorczych goszczącego państwa członkowskiego, w  którym kr ajowa instytucja płatnicza lub krajowa instytucja pieniądza 
elektronicznego  prowadzi działalność w  zakresie usług płatniczych lub wydawania pieniądza elektronicznego przez dan e-
go agenta lub dany oddział, informacji wskazujących, iż istnieją uzasadnione pod stawy do podejrzeń, że w  związku z  tą 
działalnością jest popełniane lub zostało popełnione przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a lub  art. 299 Kodeksu ka r-
nego, usiłowano popełnić takie przestępstwo lub popełnienie takiego przestępstwa jest zamierzone, lub  świadczenie usług 
przez agenta lub działalność oddziału mogłaby zwiększać ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Wykreślenie 
wpisu z  rejestru  następuje w  drodze decyzji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 1907  
 
 Art. 142a.  1. KNF niezwłocznie powiadamia EUNB o  informacjach wpisywany ch do rejestru, w  tym o przypadkach 
wykreślenia z  rejestru, wraz z  podaniem przyczyn wykreślenia.  
2. KNF zapewnia prawidłowość oraz bieżącą aktualizację informacji przekazywanych EUNB.  
Art. 142b.  1. KNF udostępnia na swojej stronie internetowej informacje o unijnych instytucjach płatniczych oraz uni j-
nych instytucjach pieniądza elektronicznego, które zgłosiły zamiar świadczenia usług płatniczych lub prowadzenia  dzia-
łalności związanej z  wydawaniem pieniądza elektronicznego na terytorium Rzeczypospolitej Pols kiej, obejmujące:  
1) dane dotyczące unijnej instytucji płatniczej lub unijnej instytucji pieniądza elektronicznego, obejmujące:  
a) nazwę (firmę),  
b) siedzibę i  adres;  
2) numer albo inne oznaczenie udzielonego unijnej instytucji płatniczej lub unijnej insty tucji pieniądza elektronicznego 
przez właściwy organ nadzorczy macierzystego państwa członkowskiego zezwolenia, o  ile taki numer lub takie ozn a-
czenie  zostały nadane;  
3) wykaz usług płatniczych, jakie unijna instytucja płatnicza lub unijna instytucja pienią dza elektronicznego zamierzają 
świadczyć w  ramach działalności transgranicznej, lub informację o  zamiarze prowadzenia działalności związanej  z wy-
dawaniem pieniądza elektronicznego;  
4) dane dotyczące oddziału, obejmujące:  
a) nazwę (firmę) oddziału,  
b) adres oddziału;  
5) dane dotyczące agentów unijnej instytucji płatniczej lub unijnej instytucji pieniądza elektronicznego, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę (firmę) agenta,  
b) siedzibę i  adres albo adres głównego miejsca wykonywania działalności agenta.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, są na bieżąco aktualizowane.  
DZIAŁ IX  
Odpowiedzialność cywilna i  karna  
Rozdział 1  
Odpowiedzialność za wykonanie transakcji płatniczych  
Art. 143. 1. Zlecenie płatnicze uznaje się za wykonane na rzecz właściwego odbiorcy, jeżeli zostało wykonane 
zgodnie z  informacjami, o  których mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1 lub w art. 27 pkt 2 lit. b, a w przypadku wskazania w  treści 
zlecenia płatniczego unikatowego identyfikatora – jeżeli zostało wykonane zgodnie z  tym unikatowym identyfikatorem 
bez względu na dostarczone przez użytkownika inne informacje dodatkowe.  
2. Jeżeli unikatowy identyfikator podany przez użytkownika jest nieprawidłowy, dostawca nie ponosi odpowiedzia l-
ności na podstawie art.  144–146. Dostawca płatnika, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 143a ust.  1 pkt 2, również 
dostawca odbiorcy, są jednak obowiązani podjąć działania w  celu odzyskania kwoty transakcji płatniczej wykonanej 
z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, w  szczególności w  trybie i  na zasadach określonych w  art. 143a –143c.  
Strony mogą zastrzec w  umowie, że dostawca płatnika ma prawo pobrać od płatnika opłatę za odzy skanie środków. Przepis  
art. 36 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
2a. W celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  ust. 2 zdan ie drugie, dostawca prowadzi rachunek zwrotu.  
3. Przy wykonaniu transakcji płatniczych z  wykorzystaniem rachunku bankowego unikatowym identyfikatorem jest 
numer rachunku bankowego, chyba że strony uzgodnią w  umowie ramowej inny unikatowy identyfikator.  
Art. 143a.  1. W  celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 143 ust. 2 zdanie drugie, dostawca płatnika, nie 
później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia dokonania zgłoszenia przez płatnika informacji o  transakcji płatniczej wy -
konanej z  użyciem nieprawi dłowego unikatowego identyfikatora, w  przypadku gdy:  
1) prowadzi rachunek płatniczy odbiorcy – pisemnie zawiadamia odbiorcę o:  
a) zgłoszeniu przez płatnika informacji o  transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego 
identyfikatora i  możliwości dokonania zwrotu kwoty tej transakcji na rachunek zwrotu dostawcy odbiorcy bez 
pobierania od odbiorcy opłat,  
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 1907  
 
 b) obowiązku udostępnienia płatnikowi danych osobowych odbiorcy w  celu umożliwienia dochodzenia zwrotu 
kwoty transakcji płatniczej wykon anej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, jeżeli odbiorca 
nie dokona jej zwrotu w  terminie, o  którym mowa w  art. 143b ust.  1, 
c) dniu upływu terminu, o  którym mowa w  art. 143b ust.  1, 
d) numerze rachunku zwrotu;  
2) nie prowadzi rachunku płatniczego odbiorcy – zwraca się do dostawcy odbiorcy o  podjęcie działań w  celu odzysk a-
nia kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, przekazując je d-
nocześnie posiadane informacje niezbędne do ich podjęcia.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, w celu wykonania obowiązku, o  którym mowa w  art. 143 ust. 2 zdanie  
drugie , przez dostawcę odbiorcy, przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio.  
3. Odbiorca dokonuje zwrotu kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego ide n-
tyfikatora  na rachunek zwrotu dostawcy odbiorcy. Za dokonanie zwrotu dostawca odbiorcy nie może pobierać od odbiorcy 
opłat ani prowizji.  
4. Jeżeli dostawca płatnika prowadzi rachunek płatniczy odbiorcy, a  odbiorca dok onał zwrotu kwoty transakcji pła t-
niczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, dostawca płatnika, nie później niż w  terminie 
1 dnia roboczego od uznania rachunku zwrotu kwotą transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłoweg o unik a-
towego identyfikatora, doprowadza do uznania tą kwotą rachunku płatniczego płatnika, który został nią obciążony.  
5. Jeżeli dostawca płatnika nie prowadzi rachunku płatniczego odbiorcy, a  odbiorca dokonał zwrotu kwoty transakcji 
płatniczej wykonanej z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, dostawca odbiorcy, nie później niż w  ter-
minie 1  dnia roboczego od uznania prowadzonego przez siebie rachunku zwrotu, doprowadza do uznania rachunku zwr o-
tu dostawcy płatnika, kwotą transakcji płatniczej  wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, 
a następnie dostawca płatnika nie później niż w  terminie 1  dnia roboczego od uznania prowadzonego przez siebie rachu n-
ku zwrotu uznaje tą kwotą rachunek płatniczy płatnika, o  którym mowa w  ust. 4. 
6. Jeżeli doprowadzenie do uznania rachunku płatniczego płatnika, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, nie jest moż liwe, d o-
stawca płatnika, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od uznania rachunku zwrotu, informuje płatnika o  możliwości 
zwrotu kwoty tr ansakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora na wskazany przez 
płatnika numer rachunku płatniczego lub poprzez dokonanie wypłaty środków pieniężnych.  
7. Jeżeli płatnik wskazał numer rachunku płatniczego, o  którym mowa w ust. 6, dostawca płatnika, nie później niż 
w terminie 1  dnia roboczego od jego wskazania, doprowadza do uznania tego rachunku kwotą transakcji płatniczej wyk o-
nanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora. Jeżeli płatnik nie wskazał numeru r achunku płatniczego, 
wypłata środków pieniężnych następuje niezwłocznie na żądanie płatnika.  
Art. 143b.  1. Jeżeli działania, o  których mowa w  art. 143a, w  terminie miesiąca od dnia dokonania zgłoszenia, o  któ-
rym mowa w  art. 143a ust.  1, nie doprowadziły do odzyskania kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nie -
prawidłowego unikatowego identyfikatora, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia otrzymania pisemnego żą -
dania płatnika o  udostępnienie danych odbiorcy, dostawca płatnika:  
1) który prowadzi rachunek płatniczy odbiorcy, udostępnia płatnikowi:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę odbiorcy,  
b) miejsce zamieszkania i  adres  albo siedzibę i  adres odbiorcy,  
2) który nie prowadzi rachunku płatniczego odbiorcy – zwraca się do dostawcy odbiorcy o  przekazanie mu danych, 
o których mowa w  pkt 1 
– w celu umożliwienia płatnikowi dochodzenia kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unik a-
towego identyfikatora.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, dostawca odbiorcy przekazuje dostawcy płatnika dane, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 1, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia otrzymania żądania. Dostawca płatnika przekaz u-
je otrzymane dane płatnikowi nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia ich otrzymania.  
Art. 143c. 1. W  przypadku usługi przekazu pieniężnego polegającej na transferze środków pieniężnych na rachunek 
płatniczy dostawcy odbiorcy, świadczonej przez biuro usług płatniczych, płatnikiem, o  którym mowa w  art. 143a i  art. 143b , 
jest biuro usług płatniczych.  
2. Biuro usług płatniczych, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia dokonania zgłoszenia przez zlecaj ą-
cego przekaz pieniężny informacji o  przekazie pieniężnym wykonanym z  użyciem nieprawidłowego unikatowego ident y-
fikatora, zgłasza swojemu dosta wcy transakcję płatniczą wykonaną z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfik a-
tora. Przepis art.  143a stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 1907  
 
 3. Zwrot kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora następuje 
na rachunek płatniczy biura usług płatniczych, który został obciążony kwotą tej transakcji. Jeżeli doprowadzenie do uzn a-
nia rachunku płatniczego, o  którym mowa w  zdaniu pierwszym, nie jest możliwe, zwrot kwoty transakcji następuje na 
inny rachunek wskazany przez biuro  usług płatniczych.  
4. Biuro usług płatniczych, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od uznania rachunku płatniczego, o  którym 
mowa w  ust. 3, kwotą transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, informuje 
zlecaj ącego przekaz pieniężny o  możliwości zwrotu kwoty tej transakcji poprzez dokonanie wypłaty środków pienię ż-
nych. Wypłata następuje niezwłocznie na żądanie zlecającego przekaz pieniężny.  
5. Jeżeli działania, o  których mowa w  ust. 2–4, nie doprowadziły do odz yskania kwoty transakcji płatniczej wykonanej  
z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora w  terminie miesiąca od dnia zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 2, 
biuro usług płatniczych, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od dnia otrzymania pisemn ego żądania zlecającego 
przekaz pieniężny o  udostępnienie danych odbiorcy, o  których mowa w  art. 143b ust.  1 pkt 1, pisemnie przekazuje żąd a-
nie swojemu dostawcy. Przepis art.  143b stosuje się odpowiednio.  
6. Biuro usług płatniczych przekazuje otrzymane dan e zlecającemu przekaz pieniężny, nie później niż w  terminie 
3 dni roboczych od dnia ich otrzymania od swojego dostawcy.  
Art. 144. 1. W przypadku gdy zlecenie płatnicze jest składane bezpośrednio przez płatnika, dostawca ponosi wobec 
płatnika odpowiedzialno ść za niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakcji płat niczej, z  zastrzeżeniem art.  44 ust. 2, 
art. 143 ust. 2 oraz art.  149, chyba że udowodni, że rachunek dostawcy odbiorcy został uznany zgodnie z  art. 54. 
2. Jeżeli dostawca płatnika ponosi odpowied zialność zgodnie z  ust. 1, niezwłocznie zwraca płatnikowi kwotę niew y-
konanej lub nienależycie wykonanej transakcji płatniczej albo, w  przypadku gdy płatnik korzysta z  rachunku płatniczego, 
przywraca obciążony rachunek płatniczy do stanu, jaki istniałby, gd yby nie miało miejsca niewykonanie lub nienależyte 
wykonanie transakcji płatniczej.  W odniesieniu do uznania rachunku płatniczego płatnika data waluty nie może być pó ź-
niejsza od daty obciążenia tą kwotą.  
2a. W przypadku gdy zlecenie płatnicze jest składane  przez płatnika do dostawcy świadczącego usługę inicjowania 
transakcji płatniczej, dostawca prowadzący rachunek zwraca płatnikowi kwotę niewykonanej lub nienależycie wykonanej 
transakcji płatniczej, a  w razie potrzeby przywraca obciążony rachunek płatniczy  do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miało 
miejsca jej nienależyte wykonanie.  
2b. Na dostawcy świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej spoczywa ciężar udowodnienia, że dostawca 
prowadzący rachunek otrzymał zlecenie płatnicze zgodnie z  art. 49 o raz że – w zakresie jego właściwości – transakcja 
płatnicza została uwierzytelniona, prawidłowo zapisana i  nie miała na nią wpływu awaria techniczna ani innego rodzaju 
usterka związana z  niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem transakcji, w  tym wykonanie m z opóźnieniem.  
2c. Jeżeli dostawca świadczący usługę inicjowania transakcji płatniczej jest odpowiedzialny za niewykonanie lub 
nienależyte wykonanie transakcji płatniczej, w  tym wykonanie z  opóźnieniem, niezwłocznie rekompensuje dostawcy prow a-
dzącemu  rachunek, na jego wniosek, poniesioną szkodę lub zwraca kwotę zapłaconą w  wyniku dokonania zwrotu na rzecz 
płatnika.  
3. Jeżeli rachunek dostawcy odbiorcy został uznany zgodnie z  art. 54, dostawca odbiorcy ponosi odpowiedzialność 
wobec odbiorcy za niewykonanie  lub nienależyte wykonanie transakcji płatniczej.  
4. Jeżeli dostawca odbiorcy ponosi odpowiedzialność zgodnie z  ust. 3, niezwłocznie przekazuje do dyspozycji o d-
biorcy kwotę transakcji płatniczej albo, w  przypadku gdy odbiorca korzysta z  rachunku płatniczego, uznaje rachunek 
płatniczy odbiorcy odpowiednią kwotą w  celu doprowadzenia rachunku płatniczego do stanu, jaki istniałby, gdyby nie 
miało miejsca niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakcji płatniczej.  W odniesieniu do uznania rachunku pł atni-
czego odbiorcy data waluty nie może być późniejsza od daty waluty, z  którą kwota zostałaby uznana, gdyby transakcja 
została wykonana zgodnie z  art. 59. 
5. W przypadku gdy transakcja płatnicza jest wykonywana z  opóźnieniem, dostawca odbiorcy zapewnia, n a wniosek 
dostawcy płatnika działającego w  imieniu płatnika, aby data waluty w  odniesieniu do uznania rachunku płatniczego o d-
biorcy nie była późniejsza od daty waluty, z  którą kwota zostałaby uznana, gdyby trans akcja została wykonana prawidłowo.  
Art. 145. 1. W  przypadku gdy zlecenie płatnicze jest inicjowane przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem, z  zastrze że-
niem  art. 44 ust. 2, art. 143 ust. 2 oraz art.  149, jego dostawca ponosi wobec odbiorcy odpowiedzialność za prawidłowe 
przekazanie zlecenia płatni czego dostawcy płatnika zgodnie z  art. 56. 
2. Jeżeli dostawca odbiorcy ponosi odpowiedzialność zgodnie z  ust. 1, niezwłocznie przekazuje ponownie zlecenie 
płatnicze dostawcy płatnika.  
2a. W przypadku przekazania zlecenia płatniczego z  opóźnieniem kwota zl ecenia zostaje uznana na rachunku płatn i-
czym odbiorcy z  datą waluty nie późniejszą niż data waluty, z  którą kwota zostałaby uznana, gdyby transakcja została 
wykonana prawidłowo. Dostawca płatnika przekazuje dostawcy odbiorcy informację o  opóźnieniu w  przek azaniu zlecenia 
płatniczego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 1907  
 
 3. Z zastrzeżeniem  art. 44 ust. 2, art. 143 ust. 2 oraz art.  149, dostawca odbiorcy ponosi wobec odbiorcy odpowi e-
dzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakcji płatniczej w  przypadku naruszenia  art. 58. 
4. Jeżel i dostawca odbiorcy ponosi odpowiedzialność zgodnie z  ust. 3, udostępnia kwotę transakcji płatniczej o d-
biorcy niezwłocznie po uznaniu nią rachunku dostawcy odbiorcy.  
4a. Kwota, o  której mowa w  ust. 4, zostaje uznana na rachunku płatniczym odbiorcy z  datą w aluty nie późniejszą niż 
data waluty, z  którą kwota zostałaby uznana, gdyby transakcja została wykonana prawidłowo.  
5. W przypadku niewykonanej lub nienależycie wykonanej transakcji płatniczej, za którą dostawca odbiorcy nie p o-
nosi odpowiedzialności zgodni e z ust. 1 i 3, odpowiedzialność wobec płatnika ponosi dostawca płatnika; w  takim prz y-
padku stosuje się  art. 144 ust. 2. 
6. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 5, nie ma zastosowania do dostawcy płatnika, jeżeli dostawca płatnika udowodni , 
że dostawca odbiorcy  otrzymał kwotę danej transakcji płatniczej, nawet jeżeli transakcja płatnicza została wykonana 
z opóźnieniem. W  takim przypadku dostawca odbiorcy uznaje kwotę na rachunku płatniczym odbiorcy z  datą waluty nie 
późniejszą niż data waluty, z  którą kwota zost ałaby uznana, gdyby transakcja płatnicza została wykonana prawidłowo.  
Art. 146. 1. W  przypadku niewykonanej lub nienależycie wykonanej transakcji płatniczej:  
1) zainicjowanej przez płatnika – jego dostawca, bez względu na odpowiedzialność ponoszoną na mocy  art. 144 ust. 1, 
na wniosek płatnika podejmuje niezwłocznie działania w  celu prześledzenia transakcji płatniczej i  powiadamia pła t-
nika o  ich wyniku , przy czym czynności te są dla płatnika bezpłatne;  
2) zainicjowanej przez odbiorcę lub za jego pośrednictwe m – jego dostawca, bez względu na odpowiedzialność ponoszoną  
na mocy  art. 145 ust. 1 i 3, podejmuje na wniosek odbiorcy niezwłoczne starania w  celu prześledzenia trans akcji 
płatniczej i  powiadamia odbiorcę o  ich wyniku , przy czym czynności te są dla odbio rcy bezpłatne.  
2. Odpowiedzialność dostawcy określona w  art. 144 i art. 145 obejmuje także opłaty oraz odsetki, którymi został o b-
ciążony użytkownik w  rezultacie niewykonania lub nienależytego , w tym opóźnionego,  wykonania transakcji płatniczej.  
Art. 147. Odpowiedzialność dostawcy określona w  art. 144–146 nie wyłącza roszczeń użytkownika wynikających 
z umowy zawartej z  dostawcą oraz z  przepisów prawa właściwego dla tej umowy.  
Art. 148. W przypadku gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakcji płatniczej jest wynikiem działania 
lub zaniechania dostawcy innego niż dostawca płatnika lub odbiorcy albo innego podmiotu pośredniczącego w  wykonaniu 
transakcji płatniczej, dostawca płatnika lub odbiorcy może żądać od niego zwrotu kwot zapłaconych zgodnie  z art. 144–146; 
przepis art.  147 stosuje się odpowiednio.  Obejmuje to rekompensatę, w  przypadku gdy którykolwiek z  dostawców nie  zasto -
suje silnego uwierzytelnienia użytkownika.  
Art. 149. Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakc ji płatniczej jest wyłączona w  przy-
padku  siły wyższej lub jeżeli niewykonanie lub nienależyte wykonanie zlecenia płatniczego wynika z  innych przepisów 
prawa.  
Rozdział 2  
Przepisy karne  
Art. 150. 1. Kto, nie będąc uprawnionym, prowadzi działalność w  zakresi e świadczenia usług płatniczych lub w  za-
kresie wydawania pieniądza elektronicznego, podlega grzywnie do 5  000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 2, 
albo obu tym karom łącznie.  
2. Tej samej karze podlega, kto, nie będąc uprawnionym, używa w  nazw ie (firmie) lub do określenia wykonywanej 
działalności gospodarczej albo w  reklamie określeń „usługi płatnicze ”, „wydawanie pieniądza elektronicznego ”, „instytucja 
płatnicza ”, „mała instytucja płatnicza”,  „biuro usług płatniczych ”, „instytucja pieniądza elektronicznego ” albo „oddział z a-
granicznej instytucji płatniczej ”. 
3. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1 lub 2, działając w  imieniu lub w  interesie 
osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej o sobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność 
prawną.  
Art. 151. 1. Kto, nie będąc uprawnionym przez dostawcę, zawiera w  jego imieniu lub na jego rzecz umowę o  usługę 
płatniczą, podlega grzywnie do 3  000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo  obu tym karom łącznie.  
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1, działając w  imieniu lub w  interesie osoby 
fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność praw ną. 
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 1907  
 
 Art. 152. 1. Kto, będąc odpowiedzialnym w  instytucji płatniczej,  małej instytucji płatniczej,  biurze usług płatniczych, 
instytucji pieniądza elektronicznego  lub oddziale zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego za przekazywanie i n-
formacji KNF,  podaje informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo w  inny sposób wprowadza w  błąd ten organ, 
podlega grzywnie do 1  000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.  
2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie d o 500  000 zł albo karze pozbawienia wolności do roku, albo 
obu tym karom łącznie.  
Art. 152a . 1. Kto prowadzi schemat płatniczy bez wymaganego zezwolenia Prezesa NBP lub nie będąc do jego pr o-
wadzenia uprawnionym w  inny sposób, podlega grzywnie do 5 000 000 zł. 
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub w interesie  osoby 
fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną.  
Art. 153. 1. Kto, będąc obowiązany do zachowania w  tajemnicy informacji, o  których mowa w  art. 11 ust. 3, uja w-
nia je niezgodnie z  upoważnieniem określonym w  ustawie, podlega grzywnie do 500  000 zł albo karze pozbawienia wo l-
ności do lat 2, albo obu tym karo m łącznie.  
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu, o  którym mowa w  ust. 1, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,  
podlega grzywnie do 1  000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.  
Art. 153a.  1. Kto, wbrew obowiązkom, o  których mowa w  art. 14a–14c, nie udziela NBP wymaganych informacji, 
podlega grzywnie do 1  000 000 zł. 
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1, działając w  imieniu lub w  interesie osoby 
fizycznej, osoby prawnej  lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną.  
Art. 153b.  1. Kto zamieszcza oświadczenie, o którym mowa w art. 14g ust. 1, niezgodne z prawdą, podlega grzywnie  
do 1 000 000 zł.  
2. Tej samej karze podlega, kt o dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub w interesie  osoby 
fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną.  
Art. 153c.  Kto wbrew obowiązkom, o  których mowa w  art. 6c ust.  1, nie udziela KNF wymaganych informacji, po d-
lega grzywnie do 500  000 zł. 
Art. 153d.  Płatnik, który pozyskuje i  wykorzystuje dane, o  których mowa w  art. 143b ust.  1, w innym celu niż docho -
dzenie  kwoty transakcji płatniczej wykonanej z  użyciem  nieprawidłowego unikatowego identyfikatora,  
podlega grzywnie do 30  000 zł. 
DZIAŁ X  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 154–167. (pominięte)  
DZIAŁ XI  
Przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 168. (pominięty)  
Art. 169. Zgoda na polecenie zapłaty, o  której mowa w  art. 63d ust.  2 pkt  2 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo  
bankowe ( Dz. U. z 2002  r. poz. 665, z  późn. zm.14)), udzielona przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, obowiązuje 
w odniesieniu do polecenia zapłaty wykonywanego na zasadach okreś lonych w  niniejszej ustawie, chyba że płatnik złoży 
oświadczenie o  cofnięciu tej zgody. Oświadczenie o  cofnięciu zgody, o  której mowa w  art. 63d ust. 2 pkt 2 ustawy  z dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe, jest skuteczne w  odniesieniu do transakcji pole cenia zapłaty, w  której dniem obci ą-
żenia rachunku byłby dzień następujący po dniu złożenia takiego oświadczenia.  
Art. 170–178. (pominięte)  
                                                           
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2002  r. poz.  1070, 117 8, 1208, 1271, 1385, 1387 i  2074,  
z 2003  r. poz.  424, 535, 594, 2260 i  2276, z  2004  r. poz.  594, 623, 870, 959, 1264, 1546 i  1808, z  2005  r. poz.  719, 727, 1398 i  1538,  
z 2006  r. poz.  708, 1119, 1401 i  1775, z  2007  r. poz.  272 i  769, z  2008  r. poz.  1056, 1 179, 1315 i  1546, z  2009  r. poz.  97, 341, 545, 609, 
1045, 1075, 1176, 1316, 1317, 1323 i  1540, z  2010  r. poz.  226, 530, 853, 1228 i  1724 oraz z  2011  r. poz.  388, 715, 763, 779, 781 i  984. 
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 1907  
 
 Art. 179. Przepis  art. 19 ust. 4 ustawy  zmienianej w  art. 16615), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się 
do należności, których termin płatności upływa po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 179a.  1. Trójstronny system kart płatniczych w  rozumieniu  art. 2 pkt 18 rozporządzenia Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (UE) 2015/751  z dnia 29  kwietnia 2015  r. w sprawie opłat interchange w  odniesieniu do transakcji płatn i-
czych realizowanych w  oparciu o  kartę ( Dz. Urz. UE L 123 z 19.05.2015,  str. 1), który spełnia określone w  tym przepisie 
warunki uznania go za czterostronny system kart płatniczych, do dnia 9  grudni a 2018  r. jest zwolniony z  obowiązków 
przewidzianych w  rozdziale II tego rozporządzenia.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się w  odniesieniu do krajowych transakcji płatniczych w  rozumieniu  art. 2 pkt 9 rozporz ą-
dzenia, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli transakcje dok onywane w  ramach trójstronnego systemu kart płatniczych, o  którym  
mowa w  ust. 1, nie przekraczają w  ujęciu rocznym 3% wartości wszystkich krajowych transakcji płatniczych w  rozumieniu  
art. 2 pkt 9 rozporządzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 180. 1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa na lata 2011 –2020  wynosi 73  010,73  tys. zł, z  tym że 
w roku:  
1) 2011  – 6150  tys. zł;  
2) 2012  – 6396  tys. zł;  
3) 2013  – 6632,65  tys. zł;  
4) 2014  – 6891,33  tys. zł;  
5) 2015  – 7166,98  tys. zł;  
6) 2016  – 7432,16  tys. z ł; 
7) 2017  – 7692,28  tys. zł;  
8) 2018  – 7953,82  tys. zł;  
9) 2019  – 8216,30  tys. zł;  
10) 2020  – 8479,22  tys. zł.  
2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, na dany rok budżetowy, zast o-
sowany zostanie mechanizm korygując y polegający na:  
1) ograniczeniu kosztów rzeczowych Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego związanych z  realizacją zadań wynikaj ą-
cych ze sprawowania nadzoru nad instytucjami płatniczymi i  biurami usług płatniczych lub  
2) racjonalizacji częstotliwości wykonywan ia czynności w  ramach nadzoru sprawowanego przez Komisję Nadzoru Fina n-
sowego  nad instytucjami płatniczymi i  biurami usług płatniczych.  
3. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o  którym mowa w  ust. 2, jest odpowiednio Kom i-
sja Nadzoru Finan sowego i  Urząd Komisji Nadzoru Finansowego.  
4. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, jest minister 
właściwy do spraw instytucji finansowych.  
Art. 181. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia16), z wyjątkiem:  
1) art. 159, który wchodzi w  życie z  dniem 18  grudnia 2011  r.; 
2) art. 167, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2012  r. 
                                                           
15) Artykuł 166 zawiera zmiany do ustaw y z dnia 21 lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym . 
16) Ustawa została ogłoszona w  dniu 23  września 2011  r.