DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 28 lutego 2019 r. 
Poz. 384 
OBWIESZCZENIE 
MINISTRA GOSPODARKI MORSKIEJ I ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ 1) 
z dnia 13 lutego 2019 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządze nia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki M orskiej 
w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu St atków i Przekazywania Informacji 
1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lip ca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektó rych innych 
aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523 oraz z 2 018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do ninie jszego obwiesz- 
czenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Tran sportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 grudnia 2012 r. 
w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu St atków i Przekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1412) , 
z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzenie m Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowe j z dnia 
26 września 2018 r. zmieniającym rozporządzenie w s prawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statk ów 
i Przekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1934). 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia  tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 ro zporządzenia 
Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 26 września 2018 r. zmieniającego rozporządz enie w sprawie 
Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Pr zekazywania Informacji (Dz. U. poz. 1934), który st anowi: 
„§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”. 
Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej:  M. Gróbarczyk  
                                                           
1) Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej  kieruje działem administracji rządowej – gospodark a morska, na podstawie 
§ 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Minist rów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowe go zakresu działania 
Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2324 oraz z 2018 r. poz. 100). 
     
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 384 
 
Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki Mors kiej 
i Żeglugi Śródlądowej z dnia 13 lutego 2019 r. (poz . 384) 
ROZPORZĄDZENIE 
MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSK IEJ 1) 
z dnia 4 grudnia 2012 r. 
w sprawie Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu St atków i Przekazywania Informacji 2) 
Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpn ia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2018  r. poz. 181, 
1137, 1669 i 2245) zarządza się, co następuje: 
§ 1.  Rozporządzenie określa: 
1) sposób funkcjonowania i organizację Narodowego S ystemu SafeSeaNet; 
2) zakres zadań Służby Kontroli Ruchu Statków, zwan ej dalej „Służbą VTS”; 
3) sposób przekazywania informacji o statkach, o kt órych mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpn ia 2011 r. 
o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, o raz podmioty, którym przekazuje się te informacje; 
4) sposób rozpowszechniania informacji o zdarzeniac h, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy, oraz o s tatkach, o których 
mowa w art. 90 ust. 1 ustawy; 
5) wymagania wobec systemów teleinformatycznych dzi ałających w ramach Narodowego Systemu SafeSeaNet. 
§ 2.  Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 
1) krajowy system SafeSeaNet – system utworzony prz ez państwo członkowskie na potrzeby wymiany informa cji mor- 
skiej; 
2) centralny system SafeSeaNet – system wymiany inf ormacji morskiej zarządzany, nadzorowany i rozwijan y przez 
Komisję Europejską oraz utrzymywany w działaniu prz ez EMSA, działający jako punkt węzłowy posiadający inter- 
fejs do wszystkich krajowych systemów SafeSeaNet i umożliwiający wymianę danych pomiędzy tymi systemam i; 
3) system SafeSeaNet Unii Europejskiej – europejski  system wymiany informacji morskiej pomiędzy państw ami człon- 
kowskimi składający się z sieci krajowych systemów SafeSeaNet połączonych za pośrednictwem centralnego  systemu 
SafeSeaNet, opracowany w celu ułatwienia wymiany da nych istotnych dla bezpieczeństwa morskiego, ochron y stat- 
ków i obiektów portowych, ochrony środowiska morski ego, efektywności ruchu statków i transportu morski ego, 
w postaci elektronicznej; 
4) Narodowy System SafeSeaNet – krajowy system Safe SeaNet utworzony w Rzeczypospolitej Polskiej, będąc y Naro- 
dowym Systemem Monitorowania Ruchu Statków i Przeka zywania Informacji, o którym mowa w art. 91 ustawy;  
5) krajowy użytkownik SafeSeaNet – podmiot uprawnio ny do otrzymywania lub dostarczania informacji do N arodowego 
Systemu SafeSeaNet; 
                                                           
1) Obecnie działem administracji rządowej – gospodark a morska kieruje Minister Gospodarki Morskiej i Żeg lugi Śródlądowej, na 
podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Ra dy Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie sz czegółowego zakresu 
działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śr ódlądowej (Dz. U. poz. 2324 oraz z 2018 r. poz. 100 ). 
2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swoje j regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Unii E uropejskiej: 
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/5 9/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspól notowy system moni- 
torowania i informacji o ruchu statków i uchylające j dyrektywę 93/75/WE (Dz. Urz. UE L 208 z 05.08.200 2, str. 10; Dz. Urz. 
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 12); 
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/1 7/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającej dyrekt ywę 2002/59/WE usta- 
nawiającą wspólnotowy system monitorowania i inform acji o ruchu statków (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.200 9, str. 101); 
3) dyrektywy Komisji 2011/15/UE z dnia 23 lutego 20 11 r. zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 
ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i in formacji o ruchu statków (Dz. Urz. UE L 49 z 24.02. 2011, str. 33); 
4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/1 6/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez 
państwo portu (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str.  57); 
5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/6 5/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie forma lności sprawozdaw- 
czych dla statków wchodzących do portów lub wychodz ących z portów państw członkowskich i uchylającej d yrektywę 
2002/6/WE (Dz. Urz. UE L 283 z 29.10.2010, str. 1).  
     
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 384 
 
6) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii  Europejskiej oraz państwo członkowskie Europejskie go Poro- 
zumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Eu ropejskim Obszarze Gospodarczym; 
7) dokument IFCD (Interface and Functionalities Con trol Document) 3) – opracowany przez Komisję Europejską we 
współpracy z państwami członkowskimi dokument dotyc zący interfejsu i kontroli funkcjonalności, określa jący szcze- 
gółowe wymogi w zakresie funkcjonowania, standardów  technicznych i procedur działania krajowych system ów  
SafeSeaNet i centralnego systemu SafeSeaNet; 
8) alert – sygnał o zagrożeniu bądź naruszeniu ochr ony statku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 us tawy z dnia 
4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów mors kich (Dz. U. z 2018 r. poz. 435 i 650). 
§ 3.  1. Narodowy System SafeSeaNet utrzymuje się w dzia łaniu ciągłym, a w jego skład wchodzą: 
1) infrastruktura techniczna; 
2) Koordynator SafeSeaNet; 
3) krajowi użytkownicy SafeSeaNet. 
2. Elementami infrastruktury technicznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, są: 
1) podsystem monitorowania ruchu statków, składając y się: 
a) z radarów brzegowych bliskiego i dalekiego zasię gu, 
b) ze stacji brzegowych Systemu Automatycznej Ident yfikacji (AIS), 
c) z Systemu Identyfikacji i Śledzenia Dalekiego Za sięgu (LRIT); 
2) podsystem przekazywania informacji, składający s ię z: 
a) systemu kontrolno-informacyjnego dla portów pols kich (PHICS), z wyłączeniem komponentu STCW zawiera ją- 
cego bazę dokumentów marynarzy, 
b) systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglug i (SWIBŻ). 
§ 4.  1. Koordynator SafeSeaNet pełni rolę krajowego org anu National Competent Authority (NCA), o którym mo wa 
w dokumencie IFCD. 
2. Koordynator SafeSeaNet wyznacza i utrzymuje Służ bę Koordynatora SafeSeaNet, działającą całą dobę, p rzez 7 dni 
w tygodniu. 
3. Do zadań Służby Koordynatora SafeSeaNet należy: 
1) udzielanie informacji użytkownikom systemu SafeS eaNet Unii Europejskiej; 
2) niezwłoczne informowanie krajowych użytkowników SafeSeaNet, w przypadku otrzymania informacji z sys temu 
SafeSeaNet Unii Europejskiej, o statkach lub zdarze niach, stanowiących potencjalne niebezpieczeństwo d la żeglugi 
lub zagrożenie dla bezpieczeństwa na morzu, bezpiec zeństwa ludzi lub środowiska morskiego, których sku tki mogą 
rozciągać się na polskie obszary morskie; 
3) niezwłoczne informowanie użytkowników systemu Sa feSeaNet Unii Europejskiej w przypadku otrzymania i nformacji 
o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy,  lub zdarzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 u stawy, których 
skutki mogą rozciągać się na obszary morskie państw  członkowskich; 
4) niezwłoczne informowanie ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o każdym przypadku otrzym ania 
informacji, o których mowa w pkt 2 i 3. 
§ 5.  1. Prawa dostępu do Narodowego Systemu SafeSeaNet udziela się ministrowi właściwemu do spraw gospodar ki 
morskiej i następującym krajowym użytkownikom SafeS eaNet: 
1) dyrektorom urzędów morskich; 
2) Morskiej Służbie Poszukiwania i Ratownictwa, zwa nej dalej „Służbą SAR”; 
3) Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej; 
                                                           
3) Dokument, o którym mowa w § 2 pkt 7, jest dostępny  pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.pl/jed nostka/irm w zakładce 
SafeSeaNet. 
     
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 384 
 
4) 4) Centrum Operacji Morskich – Dowództwo Komponentu M orskiego; 
5) Straży Granicznej; 
6) 5) Służbie Celno-Skarbowej; 
7) organom administracji rybołówstwa morskiego; 
8) wojewodzie pomorskiemu, warmińsko-mazurskiemu i zachodniopomorskiemu; 
9) podmiotom zarządzającym portami lub przystaniami  morskimi; 
10) pilotom morskim; 
11) Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 
12) podmiotom właściwym w sprawach bezpieczeństwa p aństwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także 
podmiotom właściwym w sprawach zarządzania kryzysow ego; 
13) 6) służbom statystyki publicznej. 
2. Prawa dostępu do systemu kontrolno-informacyjneg o dla portów polskich (PHICS) udziela się kapitanom  i armato- 
rom statków oraz przedstawicielom kapitanów statków  działającym w ich imieniu. 
3. Prawa dostępu do podsystemów przekazywania infor macji Narodowego Systemu SafeSeaNet udziela się na wnio- 
sek złożony do dyrektora właściwego urzędu morskieg o. 
4. Wzory wniosków, o których mowa w ust. 3, znajduj ą się na stronie internetowej Urzędu Morskiego w Gd yni 7). 
5. Koordynator SafeSeaNet może upoważnić administra torów podsystemów przekazywania informacji Narodowe go 
Systemu SafeSeaNet do udzielania praw dostępu do ty ch podsystemów. 
§ 6.  Dyrektorzy urzędów morskich, w zakresie swojej wła ściwości terytorialnej, współpracują z Koordynatore m  
SafeSeaNet w celu zapewnienia właściwego funkcjonow ania operacyjnego i technicznego Narodowego Systemu  SafeSeaNet 
poprzez: 
1) zapewnienie całodobowej, działającej przez 7 dni  w tygodniu Służby VTS, odpowiedzialnej za monitoro wanie ruchu 
statków i przekazywanie informacji; 
2) zapewnienie całodobowego obiegu i przekazywania informacji za pomocą Narodowego Systemu SafeSeaNet oraz 
nadzoru i podejmowania działań korygujących mającyc h na celu zapewnienie przekazywania prawidłowych in forma- 
cji do centralnego systemu SafeSeaNet; 
3) ustanowienie regulaminu i szczegółowych procedur  działania Służby VTS, z uwzględnieniem wytycznych Międzynaro- 
dowej Organizacji Morskiej (IMO) i Międzynarodowego  Stowarzyszenia Służb Oznakowania Nawigacyjnego (IA LA) 8); 
4) utrzymanie w działaniu ciągłym i zapewnienie wym aganej dostępności elementów podsystemu monitorowan ia ruchu 
statków, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1; 
5) zarządzanie podsystemami przekazywania informacj i, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2, i ich eksploa towanie; 
6) przyjmowanie, od podmiotów działających w obszar ze właściwości terytorialnej dyrektora urzędu morsk iego, wniosków, 
o których mowa w § 5 ust. 3, i przesyłanie tych wni osków do Koordynatora SafeSeaNet, w celu udzielenia  prawa 
dostępu do systemu wymiany informacji bezpieczeństw a żeglugi (SWIBŻ); 
7) udzielanie prawa dostępu do systemu kontrolno-in formacyjnego dla portów polskich (PHICS) podmiotom,  o których 
mowa w § 5 ust. 2, oraz przyjmowanie od pozostałych  podmiotów, działających w obszarze właściwości ter ytorialnej 
dyrektora urzędu morskiego, wniosków i przesyłanie tych wniosków do Koordynatora SafeSeaNet lub upoważ nionego 
przez niego administratora podsystemu przekazywania  informacji krajowego systemu SafeSeaNet. 
                                                           
4) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzen ia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądow ej z dnia 26 września 
2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Naro dowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekaz ywania Informacji 
(Dz. U. poz. 1934), które weszło w życie z dniem 24  października 2018 r. 
5) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzen ia, o którym mowa w odnośniku 4. 
6) Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mo wa w odnośniku 4. 
7) Wzory wniosków, o których mowa w § 5 ust. 4, są dos tępne pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.p l/jednostka/irm 
w zakładce SafeSeaNet. 
8) Dokumenty, o których mowa w § 6 pkt 3, są dostępne  pod poniższym adresem: http://www.umgdy.gov.pl/jed nostka/irm w zakładce 
SafeSeaNet. 
     
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 384 
 
§ 7. Służba SAR uczestniczy w Narodowym Systemie SafeSe aNet w zakresie wymiany informacji o zagrożeniu życ ia 
ludzkiego na morzu, zagrożeniu zanieczyszczeniem śr odowiska morskiego i informacji związanych z odebra nym alertem. 
§ 8.  1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej uczestn iczy w Narodowym Systemie SafeSeaNet jako Krajowy 
Koordynator Ostrzeżeń Nawigacyjnych oraz w zakresie  wymiany informacji kartograficznej, hydrograficzne j i nautycznej. 
2. Szczegóły współpracy między Biurem Hydrograficzn ym Marynarki Wojennej i dyrektorami urzędów morskic h 
określają roczne plany współpracy, zgodnie z przepi sami w sprawie współpracy urzędów morskich z Maryna rką Wojenną. 
§ 9.  Służba VTS, w obszarze swego działania, pełni nast ępujące zadania: 
1) prowadzi kontrolę i zarządzanie ruchem statków p oprzez wydawanie instrukcji, zaleceń i nakazów; 
2) prowadzi nadzór nad przestrzeganiem przez statki  przepisów ruchu na wyznaczonych trasach przepływu,  w systemach 
rozgraniczenia ruchu i zgłaszania pozycji statku; 
3) rozpowszechnia drogą radiową informacje nawigacy jne i hydrologiczno-meteorologiczne zgodnie z wytyc znymi 
Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO); 
4) świadczy serwis asysty morskiej zgodnie z wytycz nymi Międzynarodowej Organizacji Morskiej 9); 
5) utrzymuje łączność z kapitanem, armatorem statku  lub właścicielem przewożonych przez statek towarów  niebez- 
piecznych, o którym mowa w art. 88 ustawy lub w art . 27 pkt 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobie ganiu zanie- 
czyszczaniu morza przez statki (Dz. U. z 2017 r. po z. 2000); 
6) rozpowszechnia drogą radiową ostrzeżenia nawigac yjne o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 us tawy, lub zda- 
rzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy; 
7) monitoruje ruch statków, o których mowa w art. 9 0 ust. 1 ustawy, lub zdarzenia, o których mowa w ar t. 88 ust. 1 
ustawy; 
8) realizuje zadania określone w planie udzielenia statkom znajdującym się w niebezpieczeństwie schron ienia na pol- 
skich obszarach morskich, o którym mowa w art. 94 u st. 2 ustawy; 
9) realizuje w stosunku do statków i obiektów porto wych zadania regionalnego punktu kontaktowego, o kt órych mowa 
w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich; 
10) dostarcza informacje za pomocą Narodowego Syste mu SafeSeaNet krajowym użytkownikom SafeSeaNet. 
§ 10.  1. Służba VTS, w przypadku otrzymania informacji o  statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, lub zda- 
rzeniach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy: 
1) niezwłocznie przekazuje tę informację: 
a) właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego, 
b) właściwym krajowym użytkownikom SafeSeaNet, za p omocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa 
żeglugi (SWIBŻ), 
c) ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morski ej, za pośrednictwem Służby Koordynatora SafeSeaNet ; 
2) pobiera informacje o tych statkach z systemu Saf eSeaNet Unii Europejskiej, za pośrednictwem systemu  wymiany 
informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ); 
3) jeżeli skutki potencjalnego niebezpieczeństwa ro zciągają się na inne państwo członkowskie, niezwłoc znie informuje 
właściwe organy państw członkowskich położonych wzd łuż planowanej trasy tych statków za pośrednictwem Służby 
Koordynatora SafeSeaNet, za pomocą systemu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
2. Służba SAR, w przypadku otrzymania informacji o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 1 ust awy, 
niezwłocznie przekazuje tę informację właściwej Słu żbie VTS za pomocą systemu wymiany informacji bezpi eczeństwa 
żeglugi (SWIBŻ). 
                                                           
9) Wytyczne, o których mowa w § 9 pkt 4, Rezolucja IM O Nr A.950(23) Serwis asysty morskiej  z dnia 5 grudnia 2003 r. zostały podane 
do publicznej wiadomości w obwieszczeniu Ministra T ransportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 grudnia 2011 r. 
w sprawie podania do publicznej wiadomości niektóry ch przepisów Międzynarodowej Organizacji Morskiej ( IMO) dotyczących 
bezpieczeństwa morskiego (Dz. Urz. MTBiGM poz. 9). 
     
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 384 
 
3. Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana sta tku zmierzającego do portu polskiego przekazuje inf ormacje zgod- 
nie z: 
1) art. 87 ustawy, 
2) art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich 
– za pomocą systemu kontrolno-informacyjnego dla po rtów polskich (PHICS). 
4. Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczn e lub zanieczyszczające przekazuje informacje, zgod nie 
z art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, z a pomocą systemu 
kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHICS ). 
5. Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana sta tku, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, przekaz uje informacje 
o statku zgodnie z tym artykułem, za pomocą systemu  kontrolno-informacyjnego dla portów polskich (PHIC S). 
6. Kapitan portu przekazuje organowi inspekcyjnemu informacje dotyczące aktualnego czasu przybycia i w ypłynięcia 
każdego statku zawijającego do jego portu lub na ko twicowisko, wraz z identyfikatorem danego portu, za  pomocą systemu 
wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
7. Pilot morski przekazuje informacje, o których mo wa w art. 55 ust. 1 ustawy, w miarę możliwości za p omocą sys- 
temu wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi (SWI BŻ). 
8. Podmiot zarządzający portem lub przystanią morsk ą przekazuje informacje, o których mowa w art. 55 u st. 2 usta- 
wy, w miarę możliwości za pomocą systemu wymiany in formacji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
9. Organ inspekcyjny przekazuje właściwej Służbie V TS informacje o statkach, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 4 
ustawy, za pomocą systemu wymiany informacji bezpie czeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
10. Morskie Ratownicze Centrum Koordynacyjne w rama ch realizacji zadań punktu odbioru alertu, o któryc h mowa 
w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, przekazuje właś ciwe informacje 
związane z alertem za pomocą systemu wymiany inform acji bezpieczeństwa żeglugi (SWIBŻ). 
§ 11.  1. Systemy teleinformatyczne działające w ramach N arodowego Systemu SafeSeaNet powinny: 
1) mieć dostępność nie mniejszą niż określona w dok umencie IFCD; 
2) zapewniać możliwość archiwizowania i odzyskiwani a danych dotyczących okresu określonego w dokumenci e IFCD; 
3) umożliwiać przekazywanie informacji 24 godziny n a dobę, przez 7 dni w tygodniu; 
4) umożliwiać przekazywanie, niezwłocznie po otrzym aniu żądania, właściwym organom państw członkowskic h, infor- 
macji o statku i ładunkach niebezpiecznych lub zani eczyszczających przewożonych na pokładzie statku; 
5) stale utrzymywać właściwy poziom bezpieczeństwa teleinformatycznego; 
6) zapewniać dostęp tylko uprawnionym użytkownikom.  
2. W razie awarii lub planowanych przerw w pracy za pewnia się wymianę informacji przy użyciu telefonu,  faksu lub 
poczty elektronicznej. 
3. W celu regularnego sprawdzania funkcjonowania ws zystkich podsystemów Narodowego Systemu SafeSeaNet 
dyrektorzy właściwych urzędów morskich przeprowadza ją okresowe inspekcje techniczne oraz podejmują czy nności 
niezbędne do zapewnienia jego ciągłego działania. 
§ 12.  Podmioty, o których mowa w § 5 ust. 1 i 2, którym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia udzielon o prawa 
dostępu do Narodowego Systemu SafeSeaNet, zachowują  to prawo. 
§ 13.  Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni o d dnia ogłoszenia 10). 11) 
 
                                                           
10) Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 14 grudnia  2012 r. 
11) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporzą dzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie Narodo- 
wego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazy wania Informacji (Dz. U. poz. 1398), które zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy 
z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morski m (Dz. U. poz. 1368 oraz z 2012 r. poz. 1068) utrac iło moc z dniem wejścia 
w życie niniejszego rozporządzenia.