DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  17 sierpnia 2022  r. 
Poz. 1722 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  5 sierpnia 2022  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  radiofonii i  telewizji  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i  nie-
których innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia jedno-
lity tekst ustawy z  dnia 29  grudnia 1992  r. o radiof onii i  telewizji ( Dz. U. z 2020  r. poz.  805), z uwzględnieniem zmian  wpro-
wadzonych:  
1) ustawą z dnia 11 sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustawy o  kinematografii  (Dz. U. 
poz. 1676) , 
2) ustawą z dnia 24  lutego 2022  r. o ochroni e dziedzictwa narodowego związanego z nazwami obiektów przestrzeni pub -
licznej oraz pomnikami  (Dz. U. poz.  857) 
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  28 lipca  2022 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity  ustawy nie obejmuje:  
1) odnośnika nr 1 oraz art. 3–7 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustaw y 
o kinematografii (Dz.  U. poz.  1676) , które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskieg o i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018  r. 
zmieniającą dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych 
i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyre k-
tywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku (Dz. Urz. UE L 303 
z 28.11.2018, str. 69). ” 
„Art. 3. 1. Nadawca rozpowszechnianego na podstawie koncesji programu telewizyjnego, który w dniu wejścia 
w życie niniejszej ust awy jest rozpowszechniany lub rozprowadzany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest 
obowiązany do złożenia informacji, o której mowa w art. 37c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy 
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.  
2. Nadawca programu rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym dokonuje zgłoszenia, o  któ-
rym mowa  w art. 44a ust. 3 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej 
ustawy.  
3. Od zgłoszenia, o którym mowa w  ust. 2, nie pobiera się opłat.  
Art. 4. 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do zapewnienia 
dostępności audycji dla osób z niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z niepełnosprawnościami słuchu, przez wpro -
wadzenie udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, o których mowa w art. 47g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, 
w brzmieniu nad anym niniejszą ustawą, tak aby:  
1) w 2022 r. co najmniej 5% audycji umieszczonych w udo stępnianym publicznie katalogu,  
2) w 20 23 r. co najmniej 10% audycji umieszczonych w udostępnianym publicznie katal ogu, 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 1722  
 
3) w latach 2024 i 2025 co najmniej 20% audycji umieszczonych w udo stępnianym publicznie katalogu,  
4) od 2026 r. co najmniej 30% audycji umieszczonych w ud ostępnianym publicznie katalogu  
– posiadało takie udogodnienia.  
2. W 2026 r. Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przedstawi Sejmowi, Senatowi oraz mini-
strowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego informację o realizacji obowiązku , o którym 
mowa w art. 47g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz o możliwości zwięk-
szenia poziomu udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami w udostępnianych publicznie katalogach audiowizual-
nych usług medialnych na  żądanie.  
Art. 5. 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie, prowadzące działalność w dniu wej-
ścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązane do zgłoszenia, o którym mowa w art. 47ca ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 1, w terminie 3 mi esięcy od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 47ca ust. 6 ustawy 
zmienianej w art. 1.  
2. Dostawcy platform udostępniania wideo, prowadzący działalność w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, są 
obowiązani do dokonania zgłoszenia, o  którym mowa w art. 47n ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 mie-
sięcy od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 47n ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.  
Art. 6. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15a ust. 2 i 3, art. 18 ust. 6 o raz art. 47e ust. 4 ustawy 
zmie nianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w ży cie przepisów wykonawczych 
wyda nych na podstawie art. 15a ust. 6 i 7, art. 18 ust. 6 oraz art. 47e ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.  
Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2021 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 10, 31, pkt 32 w zakresie 
art. 47g i pkt 33 lit. b, ar t. 2 oraz art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. ”; 
2) art. 14 ustawy  z dnia 24  lutego 2022  r. o ochronie dziedzictwa narodowego związanego z nazwami obiektów prze-
strzeni publicznej oraz pomnikami (Dz.  U. poz.  857), który stanowi:  
„Art. 14 . Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”. 
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 1722  
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 5 sierpnia 2022  r. (Dz. U. poz. 1722 ) 
USTAWA  
z dnia 29  grudnia 1992  r. 
o radiofonii i  telewizji  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Zadaniem radiofonii i  telewizji jest:  
1) dostarczanie informacji;  
2) udostępnianie dóbr kultury i  sztuki;  
3) ułatwianie korzystania z  oświaty, sportu i  dorobku nauki;  
3a) upowszechnianie edukacji obywatelskiej;  
4) dostarczanie rozrywki;  
5) popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.  
1a.1) Zadania radiofonii i  telewizji, o  których mowa w  ust. 1, są realizowane przez dostarczanie usług medialnych, roz-
prowadzanie programów telewizyjnych i  dostarczanie platform udostępniania wideo.  
2.1) Odbiór krajowych i  zagranicznych programów oraz audiowizualnych usług medialnych na żądanie, a  także treści 
umieszczonych na platformach udostępniania wideo przeznaczonych przez ich dostawcó w do powszechnego odbioru jest 
wolny, z  zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.  
Art. 1a. 1.2) Ustawę stosuje się do dostawców usług medialnych oraz platform udostępniania wideo ustanowionych na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Dostawcę u sługi medialnej uważa się za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spełnia on 
co najmniej jeden z  warunków:  
1)3) ma swoją siedzibę w  Rzeczypospolitej Polskiej oraz:  
a) decyzje podejmowane regularnie w  ramach sprawowania odpowiedzial ności redakcyjnej, związane z  codziennym 
funkcjonowaniem usługi medialnej (decyzje redakcyjne) są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
lub 
b) istotna część osób zatrudnionych do prowadzenia działalności programowej na podstawie stosunku prac y lub 
umowy cywilnoprawnej działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a decyzje redakcyjne dotyczące usługi 
medialnej są podejmowane w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, lub  
c) istotna część osób zatrudnionych do prowadzenia działalności p rogramowej na podstawie stosunku pracy lub 
umowy cywilnoprawnej działa zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i  w innym państwie człon-
kowskim Unii Europejskiej;  
2)3) decyzje redakcyjne są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz istotna część osób zatrud nionych do 
prowadzenia działalności programowej na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnopraw nej działa na terytorium 
Rzeczypo spolitej Polskiej, a  dostawca usługi medialnej ma swoją siedzibę w  innym państwie członkowskim Unii 
Europejskiej;  
3) rozpoczął świadczenie usługi medialnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie prawa  Rzeczy -
pospolitej Polskiej i  utrzymuj e stabilne i  efektywne związki gospodarcze z  Rzecząpospolitą Polską, chyba że:  
a) zarówno siedziba dostawcy usługi medialnej znajduje się w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jak 
i decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane w  innym państwie członkowskim Unii Euro -
pejskiej lub  
                                                           
1) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustawy 
o kinematografii  (Dz. U. poz.  1676), która weszła w życie z dniem 1 listopada 2021 r.  
2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
3) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 1722  
 
b) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy świadczeniu 
usługi medialnej działa w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w  którym dostawca usługi m edialnej 
ma swoją siedzibę, lub decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane na terytorium innego pań-
stwa członkowskiego Unii Europejskiej.  
3. Za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się także dostawcę usługi medialne j, jeżeli istotna 
część osób zatrudnionych do prowadzenia działalności programowej na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilno -
prawnej działa na jej terytorium oraz dostawca ten:4) 
1) ma swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są 
podejmowane w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, albo  
2) ma swoją siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, a  decyzje redakcyjne doty-
czące usługi medialnej są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Ustawę stosuje się także do dostawcy usługi medialnej, który:  
1) korzysta ze stacji dosyłowej do satelity zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo  
2) nie korzysta z  tej stacji, ale korzysta z  łącza satelitarnego należącego do Rzeczypospolitej Polskiej  
– mimo że nie odpowiada on warunkom określonym  w ust. 2 i 3 i nie został uznany za dostawcę usługi medialnej usta -
nowionego w  państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepi sów prawa tego państwa odpowiada jących  
warunkom określonym  w ust. 2 i 3. 
5.5) Dostawcę platformy udostępniania wideo uważa się za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
jeżeli ma swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
6.5) Za dostawcę platformy udostępniania wideo ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się 
także dostawcę platformy udostępniania wideo, który nie posiada siedziby na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, ale po-
siada na jej terytorium jednostkę dominującą w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 37 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachun-
kowości (Dz.  U. z 2021  r. poz.  217, 2105 i 2106  oraz z 2022 r. poz . 1488 ), oddział w  rozumieniu art.  3 pkt 4 ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodar-
czym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z  2022 r. poz.  470) lub przeds tawicielstwo, o  którym mowa 
w art. 21 tej ustawy, lub jednostkę zależną, o  której mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachun-
kowości, chyba że posiada:  
1) siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;  
2) jednostkę dominującą na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej utworzoną przed utworzeniem 
jednostki dominującej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że związek tej jednostki utworzonej 
na terytorium innego państwa cz łonkowskiego Unii Europejskiej z  gospodarką tego państwa jest faktyczny i  trwały;  
3) oddział, przedstawicielstwo lub inną jednostkę zależną na terytorium innego państwa Unii Europejskiej utworzone 
przed utworzeniem oddziału, przedstawicielstwa lub jednostk i zależnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod 
warunkiem że związek oddziału, przedstawicielstwa lub jednostki zależnej utworzonych na terytorium innego państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej z  gospodarką tego państwa jest faktyczny i  trwały.  
7.5) Krajowa Rada Radiofonii i  Telewizji publikuje i  na bieżąco aktualizuje listę dostawców usług medialnych oraz 
dostawców platform udostępniania wideo ustanowi onych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która zawiera:  
1) nazwę dostawcy usług medialnych lub dostawcy platform udostępniania wideo;  
2) wskazanie usług medialnych lub platform udostępniania wideo dostarczanych przez tego dostawcę;  
3) przepis, na pod stawie którego ustalono, że dostawca usługi medialnej lub dostawca platformy udostępniania wideo jest 
ustanowiony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 2. 1. Prawo rozpowszechniania programów radiowych i  telewizyjnych przysługuje jednostkom publicz nej radio-
fonii i  telewizji oraz osobom fizycznym, osobom prawnym i  osobowym spółkom handlowym, które uzyskały koncesję na 
taką działalność, albo – w przypadku programów telewizyjnych rozpowszechnianych wyłącznie w  systemach tele infor ma-
tycznych – wpis do rejestru takich programów.  
                                                           
4) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
5) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 1722  
 
2. Ustawy nie stosuje się do:  
1) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego wyłącznie w  obrębie jednego budynku;  
2) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego w  systemie, w  którym urządzenia nadawcze i  odbiorcze należą 
do tej samej osoby, prowadzącej działalność gospodarczą lub inną zarejestrowaną działalność publiczną, a  treść pro-
gramu ogranicza się do spraw związanych z  tą działalnością i  jest adresowana do pracowników lub innego określonego 
kręgu osób związanych z  nadawcą;  
3) programu rozprowadzanego w  sieci kablowej, jeżeli liczba indywidualnych odbiorców nie przekracza 250;  
4) programów radiowych rozpowszechnianych wyłącznie w  systemach teleinformatycznych oraz audialnych usług na 
żądanie;  
5) korespondencji prowadzon ej z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej;  
6) elektronicznych wersji dzienników i  czasopism oraz prasy udostępnianej w  systemie teleinformatycznym pod wa run-
kiem że nie składają się w  przeważającej części z  audycji audiowizualnych;  
6a)6) usług świadczonych drogą elektroniczną umożliwiających udostępnianie treści przez ich usługobiorców (serwisy spo -
łecznościowe), pod warunkiem że ich zasadniczą funkcją nie jest dostarczanie audycji audiowizualnych lub wideo 
stworzonych przez użytkowników;  
7) gier losowych i  zakładów wzajemnych, chyba że są częścią audycji usługi medialnej.  
3.7) Oceniając zasadniczą funkcję usługi, o  której mowa w  ust. 2 pkt 6a, bierze się pod uwagę związek między treściami 
audiowizualnymi a  głównym rodzajem lub głównymi rod zajami działalności gospodarczej świadczonej za pomocą danej 
usługi, ilościowe i  jakościowe znaczenie treści audiowizualnych dla tej usługi, sposób generowania przychodów za pomocą 
treści audiowizualnych oraz dostępność w  ramach usługi narzędzi mających na  celu zwiększenie widoczności lub atrakcyj-
ności treści audiowizualnych.  
Art. 3. Do rozpowszechniania programów radiowych i  telewizyjnych stosuje się przepisy prawa prasowego, o  ile 
ustawa nie stanowi inaczej.  
Art. 3a. 1. Dostawcy usług medialnych, mając na  uwadze realizację obow iązków określonych w  ustawie, w szczegól-
ności  w art. 14a, art. 16b ust. 3a, art. 18a, art. 47e i art. 47g, mogą tworzyć i  przystępować do kodeksów dobrych praktyk 
w rozumieniu ustawy z  dnia 23  sierpnia 2007  r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( Dz. U. z 2017 r. 
poz. 2070 ). 
1a.8) Dostawcy platform udostępniania wideo, mając na uwadze realizację obowiązków określonych w  ustawie, w  szcze -
gólności  w art. 47p ust.  1, art.  47q ust.  1, art.  47t ust.  1–3 i art. 47u ust.  1, mogą tworzyć i  przystępować do kodeksów 
dobrych praktyk w  rozumieniu art.  2 pkt 5 ustawy z  dnia 23  sierpnia 2007  r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom 
rynkowym.  
1b.8) Kodeksy, o  których mowa w  ust. 1 i 1a: 
1) zawierają wyraźnie i  jednoznacznie określone cele oraz przewidują regularne, przejrzyste i  niezależne metody oceny 
ich realizacji;  
2) zawierają rozwiązania służące skutecznemu egzekwowaniu ich postano wień, w  tym skuteczne i  proporcjonalne sank-
cje za ich nieprzestrzeganie;  
3) są akceptowane przez większość podmiotów zainteresowanych realizacją obowiązków określonych w kodek sach, 
w tym głównych dostawców usług medialnych lub dostawców platform udostęp niania wideo ustanowionych na tery-
torium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2.9) Krajowa Rada Radiofonii i  Telewizji, działając w  zakresie audiowizualnych usług medialnych na żąda nie oraz 
platform udostępniania wideo, we współpracy z  ministrem, który ze względu na zakres działań działu administracji rządo-
wej, którym kieruje, jest właściwy dla danego kodeksu, inicjuje, wspiera i  promuje powsta wanie kodeksów dobrych praktyk, 
o których mowa w  ust. 1 i 1a. 
                                                           
6) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
7) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o któr ej mowa w odnośniku 1. 
8) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 1722  
 
Art. 4. W rozumieniu ustawy:  
1)10) usługą medialną jest usług a w postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowie-
dzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i  której podstawowym celem lub podstawowym celem jej dającej się oddzie-
lić części jest dostarczanie przez sieci telekomunika cyjne  ogółowi odbiorców audycji w  celach informacyjnych, roz-
rywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest także przekaz hand lowy;  
2)11) audycją jest ciąg ruchomych obrazów z  dźwiękiem lub bez niego (audycja audiowizualna) albo ciąg dźwięków  
(audycja radiowa ), stanowiący odrębną całość w stworzonym przez dostawcę usługi medialnej programie lub katalogu 
audycji publicznie udostępnianych w  ramach audio wizualnej usługi medialnej na żądanie, zwanym dalej „katalogiem ”; 
3) odpowiedzialnością redakcyjną jest sprawo wanie faktycznej kontroli nad wyborem audycji i  sposobem ich zestawienia 
w programie lub w  katalogu; nie uchybia to zasadom odpowiedzialności prawnej za treść audycji lub świadczenie 
usługi;  
4) dostawcą usługi medialnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lu b osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzial-
ność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i  decydująca o  sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub 
podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie;  
5) nadawcą jest osoba fiz yczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i  zestawia program oraz roz-
powszechnia go lub przekazuje innym osobom w  celu rozpowszechniania;  
6) programem jest uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpows zechniany 
w całości, w  sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w  ustalonym przez nadawcę układzie;  
6a) audiowizualną usługą medialną na żądanie jest usługa medialna świadczona w  ramach prowadzonej w  tym zakresie 
działalności gospodarczej, p olegająca na publicznym udostępnianiu audycji audiowizualnych na podstawie katalogu 
ustalonego przez podmiot dostarczający usługę;  
7) rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców;  
8) rozprowadzaniem jest przejmowanie rozpowszechnionego programu w  całości i  bez zmian oraz równoczesne, wtórne 
jego rozpowszechnianie;  
8a) publicznym udostępnianiem audiowizualnej usługi medialnej na żądanie jest jej świadczenie w  sposób umożliwiający 
ogółowi użytkowników, w wybranym przez nich momencie i  na ich życzenie, odbiór wybranej przez nich audycji 
z katalogu udostępnionego w  ramach takiej usługi;  
9) dostarczaniem usługi medialnej jest rozpowszechnianie programu albo publiczne udostępnianie audiowizualnej usługi 
medi alnej na żądanie;  
10) nadawcą społecznym jest nadawca:  
a) którego program upowszechnia działalność wychowawczą i  edukacyjną, działalność charytatywną, respektuje chrze-
ścijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki, oraz zmierza  do ugruntowania toż-
samości narodowej,  
b) w którego programie nie są rozpowszechniane audycje ani inne przekazy, o  których mowa  w art. 18 ust. 5, 
c) który nie nadaje przekazów handlowych,  
d) który nie pobiera opłat z  tytułu rozpowszechniania, rozprowadzani a lub odbierania jego programu;  
11) osobą zagraniczną jest osoba zagraniczna w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczest-
nictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym  na terytorium Rzec zy-
pospolitej Polskiej;  
12) zespołem twórczym jest zespół osób tworzących audycje, do którego zalicza się w  szczególności: reżysera, autora 
scenariusza, scenografa, operatora, odtwórców głównych ról i  kompozytora;  
13) programem wyspecjalizowanym jest progra m, w  którym nie mniej niż 70% czasu nadawania programu w  ciągu 
miesiąca, w  godzinach 6 –23, stanowią audycje i  inne przekazy realizujące przyjętą specjalizację programu;  
14) audycją wytworzoną pierwotnie w  języku polskim jest audycja spełniając a wymogi audy cji europejskiej w rozumieniu 
niniejszej ustawy i  powstała na podstawie scenariusza wytworzonego pierwotnie w  języku polskim, której pierwotna 
rejestracja została dokonana w  języku polskim;  
15) audycją dla dzieci jest audycja, która ze względu na czas nada nia i treść jest skierowana głównie do dzieci;  
                                                           
10) W brz mieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
11) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośni ku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 1722  
 
16)12) przekazem handlowym jest każdy przekaz, w  tym obrazy z  dźwiękiem lub bez dźwięku albo tylko dźwięki, mający 
służyć bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług lub renomy podmiotu prowadzącego dzia łalność gospo-
darczą lub zawodową, towarzyszący audycji lub wideo stworzonemu przez użytkownika lub włączony do nich, w  za-
mian za opłatę lub podobne wynagrodzenie, albo w  celach autopromocji, w  szczególności reklama, sponsorowanie, 
telesprzedaż i  lokowanie produktu;  
17) reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego, w  związku z  jego działal nością 
gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z  towarów lub usług; 
reklamą jest także autopromocja;  
18)13) sponsorowaniem jest każdy wkład w  finansowanie usługi medialnej, platformy udostępniania wideo, audycji lub wideo  
stworzonego przez użytkownika, przez podmiot, który nie dostarcza usług medialnych, platform udostępniania wideo, 
wideo st worzonych przez użytkownika i  nie produkuje audycji, w  celu promocji jego nazwy, firmy, renomy, działal-
ności, towaru, usługi, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidu alizującego;  
19) telesprzedażą jest przekaz handlowy zawierający bezpośrednią ofe rtę sprzedaży towarów lub odpłatnego świadczenia 
usług;  
20) ukrytym przekazem handlowym jest przedstawianie w  audycjach towarów, usług, nazwy, firmy, znaku towarowego 
lub działalności przedsiębiorcy będącego producentem towaru lub świadczącego usługi, jeże li zamiarem dostawcy 
usługi medialnej, w  szczególności związanym z  wynagrodzeniem lub uzyskaniem innej korzyści, jest osiągnięcie skut ku 
reklamowego oraz możliwe jest wprowadzenie publiczności w  błąd co do charakteru przekazu;  
21)14) lokowaniem produktu je st przekaz handlowy polegający na przedstawieniu lub nawiązaniu do towaru, usługi lub ich 
znaku towarowego w  taki sposób, że stanowią one element samej audycji lub wideo stworzonego przez użytkownika 
w zamian za opłatę lub podobne wynagrodzenie, a  także w  postaci nieodpłatnego udostępnienia towaru lub usługi;  
22) lokowaniem tematu jest przekaz handlowy polegający na nawiązywaniu do towaru, usługi lub ich znaku towarowego 
w scenariuszu lub liście dialogowej audycji w  zamian za opłatę lub podobne wynagrodzeni e; 
22a)15) platformą udostępniania wideo jest usługa świadczona drogą elektroniczną w  ramach prowadzonej w  tym zakresie 
działalności gospodarczej, jeżeli podstawowym celem lub zasadniczą funkcją tej usługi lub jej dającej się oddzielić 
części jest dostarcza nie ogółowi odbiorców w  celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych audycji, wideo 
stworzonych przez użytkowników lub innych przekazów, za które dostawca usługi nie ponosi odpowiedzialności 
redakcyjnej, ale o  sposobie zestawienia których dostawca ten decyduje, w  tym automatycznie lub za pomocą algo ryt-
mów, w  szczególności przez eksponowanie, flagowanie i  sekwencjonowanie;  
22b)15) wideo stworzonym przez użytkownika jest ciąg ruchomych obrazów z  dźwiękiem lub bez niego, stano wiący odrębną 
całość, który został stworzony przez użytkownika i  umieszczony na platformie udostępniania wideo przez niego lub 
przez innego użytkownika;  
22c)15) dostawcą platformy udostępniania wideo jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółk a hand lowa, która 
dostarcza platformę udostępniania wideo;  
22d)15) użytkownikiem platformy udostępniania wideo jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, o  któ-
rej mowa w  art. 331 § 1 Kodeksu cywilnego, korzystająca z  platformy udostępniania wideo, w  szczególności przez po-
siadanie konta na platformie udostępniania wideo, umieszczanie lub odbieranie na niej audycji, wideo lub innych prze-
kazów s tworzonych przez tego użytkownika lub innych użytkowników;  
23) autopromocją jest każdy przekaz pochodzący od dostawcy usługi medialnej mający służyć bezpośrednio lub pośrednio 
promocji jego audycji, towarów lub usług;  
24) przekazem tekstowym jest zbiór tek stów i  nieruchomych obrazów, rozpowszechnianych za pomocą sygnału tele wizyj-
nego lub radiowego równocześnie z  programem;  
25) producentem jest osoba fizyczna lub osoba prawna, lub jednostka organizacyjna, o  której mowa  w art. 331 § 1 Kodeksu 
cywilnego, któ ra podejmuje inicjatywę, faktycznie organizuje i  ponosi odpowiedzialność za kreatywny, orga nizacyjny 
i finansowy proces produkcji utworu audiowizualnego;  
26) producentem niezależnym wobec danego nadawcy jest producent niepozostający w  stosunku pracy z  danym nadawcą, 
niebędący sam nadawcą i  nieposiadający udziałów w  organizacji nadawcy oraz w  którym nadawca ani żaden podmiot 
od niego zależny bądź należący do tej samej grupy kapitałowej ni e posiada żadnych udziałów, a  w zarządach nie za-
siadają żadne osoby p ozostające w  stosunku pracy z  danym nadawcą lub będące nadawcami;  
                                                           
12) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
13) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
14) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit.  e ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
15) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 1722  
 
27) przedsiębiorcą jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców  (Dz. U. 
z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24 , 974 i 1570 ); 
28)16) udogodnieniem dla osób z  niepełnosprawnościami jest element dźwiękowy lub graficzny zawarty w  audycji lub roz-
powszechniany równocześnie z  nią, którego celem jest zapewnienie osobom z  niepełno sprawnościami wzroku oraz 
osobom z  niepełnosprawnościami słuchu możliwości zapoznania się z  audycją w  szczególności w  formie napisów dla 
niesłyszących lub audiodeskrypcji, a  także tłumaczenia na język migowy;  
29) systemem teleinformatycznym jest system teleinformatyczny w  rozumieniu u stawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świadcze-
niu usług drogą elektroniczną ( Dz. U. z 2020 r. poz. 344); 
30) siecią telekomunikacyjną jest sieć telekomunikacyjna w  rozumieniu ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo tele komu-
nikacyjne ( Dz. U. z 2021 r. poz. 576 oraz z 202 2 r. poz.  501). 
Rozdział 2  
Krajowa Rada Radiofonii i  Telewizji  
Art. 5. Tworzy się Krajową Radę Radiofonii i  Telewizji, zwaną dalej „Krajową Radą ”, jako organ państwowy właś -
ciwy w  sprawach radiofonii i  telewizji.  
Art. 6. 1.17) Krajowa Rada stoi na straży wolności słowa w  radiu i telewizji, samodzielności dostawców usług medial-
nych oraz dostawców platform udostępniania wideo, interesów odbiorców usług i  użytkowników oraz zapewnia otwarty 
i pluralistyczny charakter radiofonii i  telewizji.  
2. Do zadań Krajowej Rady należy w  szczegó lności:  
1) projektowanie w  porozumieniu z  Prezesem Rady Ministrów kierunków polityki państwa w  dziedzinie radiofonii i tele-
wizji;  
2)18) określanie, w  granicach upoważnień ustawowych, warunków prowadzenia działalności przez dostawców usług medial -
nych oraz dostawców platform udostępniania wideo;  
3) podejmowanie, w  zakresie przewidzianym ustawą, rozstrzygnięć w  sprawach koncesji na rozpowszechnianie pro gra-
mów, wpisu do rejestru programów, zwanego dalej „rejestrem ”, oraz prowadzenie tego rejestru;  
3a) uznawa nie za nadawcę społecznego lub odbieranie tego przymiotu, na warunkach określonych ustawą;  
4)19) sprawowanie w  granicach określonych ustawą kontroli działalności dostawców usług medialnych oraz dostawców plat-
form udostępniania wideo;  
5)19) organizowanie badań treści i  odbioru usług medialnych oraz platform udostępniania wideo;  
5a)19) prowadzenie wykazów audiowizualnych usług medialnych na żądanie oraz platform udostępniania wideo;  
6) ustalanie wysokości opłat za udzielenie koncesji oraz wpis do rejestru;  
6a) ustalanie, n a zasadach określonych w  ustawie z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonamentowych ( Dz. U. z 2020 r. 
poz. 1689 ), wysokości opłat abonamentowych;  
7)20) opiniowanie projektów aktów prawnych oraz umów międzynarodowych dotyczących radiofonii i  telewizji, au diowizu -
alnych usług medialnych na żądanie lub platform udostępniania wideo;  
7a) (utracił moc)21) 
8) inicjowanie postępu naukowo -technicznego i  kształcenia kadr w  dziedzinie radiofonii i  telewizji;  
9)22) organizowanie i  inicjowanie współpracy z  zagranicą w dziedzinie radiofonii i  telewizji, w  tym współ pracy z  organami 
regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej, właściwymi w  sprawach usług medialnych lub platform udo-
stępniania wideo, Komisją Europejską oraz tworzenie i  przystępo wanie do porozumi eń opracowywanych w  ramach 
Europejskiej Grupy Regulatorów ds. Audiowizual nych Usług Medialnych (ERGA);  
10)22) współpraca z  właściwymi organizacjami i  instytuc jami w  zakresie ochrony praw autorskich, praw wykonawców, 
praw producentów oraz dostawców usług medialnych i  dostawców platform udostępniania wideo;  
                                                           
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
17) W brz mieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
18) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której  mowa w odnośniku 1. 
19) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
20) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
21) Z dni em 29  marca 2006  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 23  marca 2006  r. sygn. akt K 4/06  (Dz. U. poz.  377).  
22) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 1722  
 
11) (uchylony)  
12)23) inicjowanie i  wspieranie samoregulacji w  zakresie dostarczania usług medialnych i  platform udostępniania wideo;  
13) upowszechnianie umiejętności świadomego korzystania z  mediów (edukacji medialnej) oraz współpraca z  innymi 
organami państwowymi, organizacjami pozarządowymi i  innymi instytucjami w  zakresie edukacji medialnej ; 
14)24) prowadzeni e badań i  dokonywanie  oceny realizacji stanu edukacji medialnej, w  tym oceny działań dostawców usług 
medialnych i  dostawców platform udostępniania wideo w  tym zakresie;  
15)24) prowadzenie punktu kontaktowego w  celu dostarczania informacji i  odbierania skarg w  kwestiach związanych z  do-
stępnością usług medialnych dla osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z  niepełnosprawnościami słuchu.  
3.25) Krajowa Rada prz ekazuje Komisji Europejskiej:  
1) listę dostawców usług medialnych oraz dostawców platform udostępniania wideo ustanowionych na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej, o  której mowa w  art. 1a ust.  7, 
2) sprawozdanie z  wykonywania przez dostawców usług medialnych obowiązków, o  których mowa w  art. 18a i  art. 47g, 
3) sprawozdanie z  wykonywania przez dostawców usług medialnych obowiązków, o  których mowa w  art. 15 ust.  3, art.  15a 
ust. 1, art.  47f ust.  2 ustawy oraz art.  19 ust. 3, 3a, 6a i  6b ustawy z  dnia 30 czerwca 2005  r. o kinematografii (Dz.  U. 
z 2022 r. poz.  1066 ), 
4) sprawozdanie dotyczące stosowania przez dostawców platform udostępniania wideo środków przeciwdziałających 
udostępnianiu treści, o  których mowa w  art. 47p ust.  1, 
5) sprawozdanie ze stanu  edukacji medialnej, w  tym oceny działań dostawców usług medialnych i  dostaw ców platform 
udostępniania wideo w  tym zakresie  
– w terminach określonych w  dyrektywie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/1808 z  dnia 14  listopada 2018  r. 
zmieniającej dyre ktywę 2010/13/UE w  sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i  admini-
stracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o  audiowizu-
alnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sy tuacji na rynku (Dz.  Urz. UE  L 303 z  28.11.2018, s. 69).  
Art. 7. 1. W  skład Krajowej Rady wchodzi pięciu członków powoływanych: 2  przez Sejm, 1  przez Senat i  2 przez 
Prezydenta, spośród osób wyróżniających się wiedzą i  doświadczeniem w  zakresie środków społecznego przekazu.  
2. (utracił moc)21) 
2a. (uchylony)  
2b. Przewodniczącego Krajowej Rady wybierają ze swojego grona i  odwołują członkowie Krajowej Rady.  
3. Krajowa Rada wybiera ze swego grona, na wniosek Przewodniczącego, zastępcę Przewodniczącego Krajowej Rady.  
4. Kadencja członków Krajowej Rady trwa 6  lat, licząc od dnia powołania ostatniego członka. Członkowie Krajowej 
Rady pełnią swe funkcje do czasu powoł ania następców.  
5. Członek Krajowej Rady nie może być powołany na kolejną pełną kadencję.  
6. Organ uprawniony do powołania członka Krajowej Rady odwołuje go wyłącznie w  przypadku:  
1) zrzeczenia się swej funkcji;  
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowa nie funkcji;  
3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z  winy umyślnej;  
3a) złożenia niezgodnego z  prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu;  
4) naruszenia przepisów ustawy stwierdzonego orzeczeniem Tr ybunału Stanu.  
7. W przypadku odwołania członka lub jego śmierci przed upływem kadencji, właściwy organ powołuje nowego 
członka Krajowej Rady na okres do końca tej kadencji.  
                                                           
23) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
24) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b tiret szóste ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
25) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 1722  
 
Art. 8. 1. Pracodawca zatrudniający członka Krajowej Rady udzieli mu, na jego wnio sek, urlopu bezpłatnego na czas 
sprawowania funkcji. Okres urlopu wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia wynikające ze stosunku pracy.  
2. (uchylony)  
3. W okresie kadencji członków Krajowej Rady ulega zawieszeniu ich członkostwo:  
1) (utrac ił moc)26) 
2) we władzach stowarzyszeń, związków zawodowych, związków pracodawców, organizacji kościelnych lub związków 
wyznaniowych.  
4. Nie można łączyć funkcji członka Krajowej Rady z  posiadaniem udziałów albo akcji spółki bądź w  inny sposób 
uczestniczyć w podmiocie będącym dostawcą usługi medialnej lub producentem radiowym lub telewizyjnym oraz wszelką 
działalnością zarobkową, z  wyjątkiem pracy dydaktyczno -naukowej w  charakterze nauczyciela akademickiego lub pracy 
twórczej.  
Art. 9. 1. Na podstawie ustaw i  w celu ich wykonania Krajowa Rada wydaje rozporządzenia i  uchwały.  
2. Krajowa Rada podejmuje uchwały większością 2/3  głosów ustawowej liczby członków.  
3. Krajowa Rada uchwala regulamin swych obrad.  
Art. 10. 1. Przewodniczący Krajowej Rady kieruje jej prac ami, reprezentuje Krajową Radę oraz wykonuje zadania 
określone w  ustawie.  
2.27) Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od dostawcy usługi medialnej lub dostawcy platformy udostępniania 
wideo lub podmiotu dokonującego zmian, modyfikacji lub innych naruszeń integralności usługi medialnej, o  których mowa 
w art. 44b, przedstawienia materiałów, dokumentów oraz udzielenia wyjaśnień w  zakresie niezbędnym dla kontroli zgod-
ności działania tego dostawcy lub podmiotu z  przepisami ustawy, warunkami koncesji, regulamine m świadczenia usługi lub 
wiążącymi go aktami samoregulacji.  
3.27) Przewodniczący Krajowej Rady może wezwać dostawcę usługi medialnej lub dostawcę platformy udostępniania 
wideo lub podmiot dokonujący zmiany, modyfikacji lub innych naruszeń integralności usł ugi medialnej, o  których mowa 
w art. 44b, do zaniechania działań w  zakresie dostarczania usług medialnych lub platformy udostępniania wideo, jeżeli na-
ruszają one przepisy ustawy, uchwały Krajowej Rady, warunki koncesji lub regulamin świadczenia usługi.  
4.27) Przewodniczący Krajowej Rady na podstawie uchwały Krajowej Rady może wydać decyzję nakazującą zaniecha-
nie przez dostawcę usługi medialnej, dostawcę platform y udostępniania wideo lub podmiot dokonujący zmiany, modyfikacji 
lub innych naruszeń integralności usługi medialnej, o  których mowa w  art. 44b, działań w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 3. 
4a. Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że wezwa ć spółkę, o któ rej mowa w  art. 26 ust. 2 i 3, do przedstawienia  mate-
riałów i dokumentó w oraz udzielenia wyja śnień w zakresie niezb ędnym do oceny karty powinno ści w zakresie  określonym 
w art. 21b ust. 7 oraz sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1.  
5. Przepisy  ust. 2–4 stosuj e się odpowiednio do rozprowadzania programów radiowych i  telewizyjnych.  
Art. 11. 1. Krajowa Rada wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Krajowej Rady.  
2. Organizację i  tryb działania Biura Krajowej Rady określa regulamin uchwalany przez Krajową Radę.  
3. Koszty działalności Krajowej Rady i  Biura Krajowej Rady są pokrywane z  budżetu państwa.  
4. Do pracowników Biura Krajowej Rady stosuje się przepisy o  pracownikach urzędów państwowych.  
Art. 12. 1. Krajowa Rada przedstawia corocznie do ko ńca maja danego roku  kalendarzowego Sejmowi, Senatowi  
i Prezydentowi sprawozdanie ze swojej dzia łalności za rok kalendarzowy poprzedzaj ący oraz informacj ę o podstawowych  
problemach radiofonii i telewizji.  
2. Krajowa Rada przedstawia corocznie Prezesowi Rady Ministrów informac ję o swojej działalności oraz o podstawo-
wych problemach radiofonii i  telewizji.  
3.28) Sejm i  Senat uchwałami przyjmują lub odrzucają sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1. Uchwała o  przyjęciu 
sprawozdania może zawierać uwagi i  zastrzeżenia, a  uchwała o  odrzuceniu sprawozdania musi zawierać uzasadnienie.  
                                                           
26) Z dniem 15  maja 2002  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 10  kwietnia 2002  r. sygn. akt K. 26/00  (Dz. U. 
poz. 517).  
27) W brzmieniu ustalonym  przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
28) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 1722  
 
4. W wypadku odrzucenia sprawozdania przez Sejm i  Senat kadencja wszystkich członków Krajowej Rady wygasa 
w ciągu 14  dni, liczonych od dnia ostatniej uchwały, z  zastrzeżeniem  ust. 5. 
5. Wygaśnięcie kadencji K rajowej Rady nie następuje, jeżeli nie zostanie potwierdzone przez Prezydenta Rzeczy -
pospolitej Polskiej.  
Rozdział 3  
Programy radiowe i  telewizyjne  
Art. 13. 1. Nadawca kształtuje program samodzielnie w  zakresie zadań określonych  w art. 1 ust. 1 i ponosi odpowie-
dzialność za jego treść.  
2. Przepis  ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących odpowiedzialności innych osób za treść poszczególnych audycji, 
reklam lub innych przekazów.  
Art. 14. 1. Nałożenie na nadawcę obowiązku lub zakazu rozpowszechniania określon ej audycji lub przekazu może 
nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy.  
2. Audycje i  przekazy niepochodzące od nadawcy powinny być wyraźnie wyodrębnione w  programie i  oznaczone 
w sposób niebudzący wątpliwości, że nie pochodzą od nadawcy.  
Art. 14a. 1. Nadawca jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do infor -
macji umożliwiających identyfikację programu i  jego nadawcy, a  w szczególności do informacji o:  
1) nazwie programu;  
2) nazwisku, nazwie lub firmie tego nadawcy;  
2a)29) imionach i  nazwiskach osób wchodzących w  skład organów tego nadawcy;  
3) adresie jego siedziby;  
4) danych kontaktowych, w  tym adresu korespondencyjnego, adresu poczty elektronicznej oraz witryny internetowej.  
1a.30) Nadawca prowadzący działalność gospodar czą w  formie spółki handlowej jest obowiązany do zapewnienia 
odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do informacji dotyczących imion i  nazwisk lub nazw:  
1) wspólników – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki jawnej;  
2) komplementa riuszy – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowej;  
3) komplementariuszy oraz akcjonariuszy, których udziały przekraczają 5%  kapitału zakładowego nadawcy – w przy-
padku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowo -akcyjnej;  
4) wspólników, których udziały przekraczają 5% kapitału zakładowego nadawcy – w przypadku prowadzenia działalności 
w formie spółki z  ograniczoną odpowiedzialnością;  
5) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału zakładowego nadawcy – w przypadku prowadzenia działalności 
w formie spółki akcyjnej;  
6) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału akcyjnego nadawcy – w przypadku prowadzenia działalności 
w formie prostej spółki akcyjnej.  
1b.30) Nadawca jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do danych iden-
tyfikujących beneficjentów rzeczywistych danego nadawcy ujawnionych w  Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczy-
wistych, o  którym mowa w  art. 55 ustawy z  dnia 1  marca 2018  r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu 
terroryzmu (Dz.  U. z 2022 r. poz.  593, 655 i 835 ). 
1c.30) Nadawca jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do listy wszyst-
kich dostarczanych przez niego usług medialnych, platform udostępniania wideo oraz wydawanych przez niego dzienników 
lub czasopi sm. 
1d.30) Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1c, obejmuje także usługi medialne, platformy udostępniania wideo oraz 
dzienniki lub czasopisma dostarczane lub wyda wane przez podmioty wchodzące w  skład tej samej grupy kapitałowej 
w rozumieniu art.  4 pkt 14 ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów (Dz.  U. z 2021  r. poz.  275).  
                                                           
29) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
30) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 1722  
 
1e.30) Informacje, o  których mowa w  ust. 1a–1d, są publikowane na stronie internetowej nadawcy.  
2.31) Nadawca jest obowiązany do wskazania Krajowej Rady jako organu właściwego w  sprawach radio fonii i  telewizji 
oraz podania informacji, że podlega jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób zapewniania przez nadawców dostępu do informacji 
umożliwiających identyfikację programu i  jego nadawcy oraz inne niż wskazane  w ust. 1 informacje, uwzględniając po-
trzeby odbiorców, integralność przekazów, sposób rozpowszechniania programu i  oddziaływanie na interesy odbiorców 
oraz dążąc do nieobciążania dostawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami w  związku z  zapewnianiem informacji . 
Art. 15. 1. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 33% kwartalnego czasu nadawania programu 
na audycje wytworzone pierwotnie w  języku polskim, z  wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, 
transmisji sportowych, przekazó w tekstowych i  teleturniejów.  
2. Nadawcy programów radiowych, z  wyłączeniem programów tworzonych w  całości w  języku mniejszości narodowej 
lub etnicznej, lub w  języku regionalnym w  rozumieniu  art. 19 ustawy  z dnia 6  stycznia 2005  r. o mniejszościach narodo-
wych i  etnicznych oraz o  języku regionalnym ( Dz. U. z 2017 r. poz. 823), przeznaczają co najmniej 33% miesięcznego czasu 
nadawania w  programie utworów słowno -muzycznych na utwory, które są wykonyw ane w  języku polskim, z  tego co  naj-
mniej 60% w  godzinach 5 –24. 
2a. Przy ustalaniu czasu nadawania w  godzinach 5 –24, o  którym mowa  w ust. 2, czas nadawania utworu słowno -
-muzycznego w  tych godzinach wykonywanego w  języku polskim przez debiutanta jest liczony jako 200% czasu nadawania 
utworu.  
2b. Za utwór wykonywany p rzez debiutanta uważa się utwór słowno -muzyczny wykonywany w  języku polskim, który 
w danym okresie rozliczeniowym został rozpowszechniony w  programie radiowym, a  od daty pierwszego rozpowszechnie-
nia nie minęło 18  miesięcy, przy czym za debiutanta uważa się  wyłącznie artystę lub zespół muzyczny, który w  powyższym 
okresie 18  miesięcy po raz pierwszy opublikował album zawierający utwory słowno -muzyczne lub pojedyncze nagranie 
utworu słowno -muzycznego.  
3. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają ponad 50% k wartalnego czasu nadawania programu na audycje 
europejskie, z  wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów teksto-
wych i  teleturniejów.  
3a. Przewodniczący Krajowej Rady, na wniosek nadawcy programu telewizyjne go rozpowszechnianego wyłącznie  
w systemie teleinformatycznym, może,  w drodze decyzji, określić niższy udział  w programie telewizyjnym audycji,  o któ-
rych mowa  w ust. 1 i 3, uwzględniając liczbę odbiorców  i zasięg programu oraz możliwość realizacji obowiąz ków nałożo-
nych na nadawcę.  
3b. Do decyzji,  o której mowa  w ust. 3a, stosuje się przepis  art. 33 ust. 3. 
4. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, niższy udział w  programie telewizyjnym audycji, o  których mowa  
w ust. 1 i 3, oraz w  programie radiowym  utworów, o  których mowa  w ust. 2, dla:  
1) nadawców w  pierwszym roku rozpowszechniania przez nich programu,  
2) programów wyspecjalizowanych, dla których brak jest wystarczającej liczby audycji, o  których mowa  w ust. 1 i 3, lub 
utworów, o  których mowa  w ust. 2, 
3) programów, na których nadawanie przyznano koncesję określającą, że programy te są przeznaczone dla mniejszości 
narodowych i  etnicznych oraz społeczności posług ującej się językiem regionalnym  
4) (uchylony)  
– uwzględniając konieczność zachowania prop orcji audycji wytworzonych pierwotnie w  języku polskim i  audycji europej-
skich oraz uwzględniając możliwość realizacji tych obowiązków w  danych kategoriach programów.  
Art. 15a.32) 1. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 10%  kwartalnego cz asu nadawania pro -
gramu na audycje europejskie wytworzone przez producentów niezależnych, z  wyłączeniem serwisów infor macyjnych, 
reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów tekstowych i  teleturniejów.  
                                                           
31) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
32) W brz mieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 1722  
 
2. Nadawcy programów telewizyjnych przezna czają co najmniej 5% kwartalnego czasu nadawania programu na audy-
cje europejskie wytworzone przez producentów niezależnych w  okresie 5  lat przed rozpowszechnieniem w  programie, z  wy-
łączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sporto wych, przekazów tekstowych i  teleturniejów.  
3. Nadawcy programów telewizyjnych wyspecjalizowanych mogą być obowiązani do zapewnienia niższego niż wyni-
kający z  ust. 2 udziału audycji europejskich wytworzonych przez producentów niezależnych w  okresie 5  lat przed rozpo-
wszechnieniem w  programie.  
4. Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do prowadzenia ewidencji czasu nadawania audycji, o  których 
mowa w  ust. 1 i 2 oraz art.  15 ust. 1 i 3. 
5. Ewidencji, o  której mowa w  ust. 4, nie prowadzą nadawcy programó w: 
1) które w  poprzednim roku kalendarzowym były dostępne dla liczby odbiorców nie większej niż 100  000 osób lub  
2) których średni roczny udział w  widowni w  poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczył 0,3%, z  wyjątkiem pro-
gramów rozpowszechnianych przez jednostki publicznej telewizji, lub  
3) rozpowszechnianych wyłącznie w  języku innym niż języki oficjalne państw członkowskich Unii Europejskiej.  
6. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób prowadzenia przez nadawcę programów telewizyjnych ew idencji, o  której mowa w  ust. 4, 
2) czas przechowywania ewidencji, o  której mowa w  ust. 4, nie krótszy niż rok,  
3) zakres informacji zawartych w  ewidencji, o  której mowa w  ust. 4, w tym dane o  terminie rozpowszechniania audycji, 
rzeczywisty czas trwania au dycji, tytuł i  producenta audycji  
– uwzględniając możliwość prowadzenia ewidencji w  postaci elektronicznej, konieczność zapewnienia przejrzystości oraz 
jawności informacji znajdujących się w  ewidencji oraz nieobciążania nadawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami 
w związku z  prowadzeniem ewidencji.  
7. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, niższy udział audycji europejskich wytworzonych przez producen-
tów niezależnych w  okresie 5  lat przed rozpowszechnieniem w  programie dla programów telewizyjnych,  dla których ze 
względu na wyspecjalizowany charakter programu brak jest wystarczającej liczby tych audycji, uwzględniając wpływ cha-
rakteru programów telewizyjnych na możliwość realizacji przez nadawców tych obowiązków.  
Art. 15b. 1. Audycją europejską jest  audycja:  
1) pochodząca z  państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub  
2) pochodząca z  innego państwa będącego stroną Europejskiej konwencji o  telewizji ponadgranicznej, sporządzonej  w Stras -
burgu dnia 5  maja 1989  r. (Dz. U. z 1995  r. poz. 160 oraz z 2004  r. poz. 250), zwanej dalej „Europejską konwencją 
o telewizji ponadgranicznej ”, niestosującego środków dyskryminacyjnych w  stosunku do audycji pochodzących z  państw  
członkowskich Unii Europejskiej, lub  
3) wytworzona w  koprodukcji w  ramach umowy dotyczącej sektora audiowizualnego zawartej między Unią Europejską 
a innym państwem trzecim spełniająca wymagania określone w  tej umowie, jeżeli państwo to nie stosuje środków 
dyskryminacyjnych w  stosunku do audycji pochodzących z  państw członkowskich Unii Europejski ej. 
2. Audycja pochodzi z  państw, o  których mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli większość członków zespołu twórczego stale 
zamieszkuje na terytorium jednego z  tych państw oraz spełniony jest co najmniej jeden z  warunków:  
1) audycja jest wyprodukowana przez pro ducenta mającego siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w  państwie, o  którym 
mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2; 
2) produkcja audycji jest nadzorowana i  kontrolowana przez osobę fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania w  pań-
stwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2, lub przez osobę prawną albo podmiot nieposiadający osobowości prawnej, 
których siedziba znajduje się w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2; 
3) udział współproducentów, mających siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 
pkt 1 i 2, w łącznych kosztach produkcji audycji jest większościowy i  współprodukcja nie podlega kontroli współ -
producentów niemających siedziby lub stałego miejsca zamieszkania w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2. 
3. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 1722  
 
4. Audycją europejską jest także audycja, która została wyprodukowa na w  ramach dwustronnych umów o koprodukcji 
zawartych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i  państwami trzecimi, a  udział współproducentów, mają-
cych siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania  na terytorium państwa, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1, w łącznych kosztach 
produkcji audycji jest większościowy oraz współprodukcja nie podlega kontroli współproducentów niemających siedziby 
lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium państwa, o  którym m owa w ust. 1 pkt 1. 
5. (uchylony)  
Art. 16. 1. Przekazy handlowe powinny być łatwo rozpoznawalne.  
2. Reklamy i  telesprzedaż powinny być łatwo odróżnialne od materiału redakcyjnego. Reklamy i  telesprzedaż odróżnia 
się w  programie za pomocą środków wizualnych, dźwiękowych lub przestrzennych.  
3.33) Łączny czas nadawania reklamy i  telesprzedaży w  godzinach:  
1) 6–18 nie może przekroczyć 144  minut;  
2) 18–24 nie może przekroczyć 72  minut.  
4. Ograniczenia określonego  w ust. 3 nie stosuje się do:  
1) ogłoszeń  nadawcy, zawierających jedynie informację o  jego audycjach lub fragmenty tych audycji;  
1a)34) ogłoszeń nadawcy zawierających jedynie informację o  usługach medialnych lub audycjach rozpowszechnianych 
w usługach medialnych dostarczanych przez podmioty wchodz ące w  skład tej samej grupy kapitałowej w  rozumieniu 
art. 4 pkt 14 ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów;  
2) ogłoszeń nadawcy zawierających jedynie informację o  dodatkowych produktach uzyskiwanych bezpośrednio z  audycji;  
3)35) wymaganych prawem oznaczeń przekazów handlowych, w  tym oznaczeń oddzielających reklamę od audycji i  innych 
przekazów lub wskazań sponsorów.  
5.36) Ogłoszenia, o  których mowa w  ust. 4 pkt 1 i 2, są emitowane między audycjami.  
6. Bloki programowe poświęcone w yłącznie telesprzedaży powinny być wyraźnie oznaczone w  sposób wizualny  i dźwię -
kowy oraz nadawane w  sposób nieprzerwany przez co najmniej 15  minut. Do bloków takich nie stosuje się ograniczenia 
określonego  w ust. 3. 
7. Krajowa Rada określi, w  drodze rozpo rządzenia, sposób prowadzenia w  programach radiowych i  telewizyjnych 
działalności reklamowej i  telesprzedaży, w  tym: 
1) warunki nadawania, w  tym wyodrębniania, oznaczania i  umieszczania, reklam i  telesprzedaży w  programach,  
2) wymagania dotyczące osób, któ rych głos lub wizerunek jest wykorzystywany w  reklamach, z  uwzględnieniem zakresu 
ograniczeń w  prowadzeniu przez nie innych audycji w  programach radiowych i  telewizyjnych,  
3) zakres udostępniania przez nadawcę czasu wykorzystywanego na reklamy i  telesprzed aż, w  tym maksymalny wymiar 
czasu w  okresie rocznym dla jednego przedsiębiorcy lub ugrupowania gospodarczego,  
4) sposób prowadzenia i  przechowywania przez nadawcę ewidencji czasu nadawanych reklam i  telesprzedaży oraz zakres 
danych objętych tą ewidencją,  
5) szczegółowe wymagania dla ogłoszeń nadawców, o  których mowa  w ust. 4 pkt 1 i 2, oraz sposób ich oznaczania 
i umieszczania w  programach  
– kierując się ochroną interesu odbiorców i  samodzielności nadawców oraz uwzględniając rozwój technik reklamowych.  
Art. 16a. 1. Umieszczanie reklam lub telesprzedaży podczas audycji nie może naruszać integralności audycji, przy 
uwzględnieniu naturalnych przerw w  audycji, jej czasu trwania i  charakteru, ani uprawnień podmiotów praw do audycji.  
2. W transmisjach zawodów spor towych zawierających przerwy wynikające z  przepisów ich rozgrywania oraz w  trans -
misjach innych wydarzeń zawierających przerwy, reklamy lub telesprzedaż mogą być nadawane wyłącznie w  tych prze-
rwach.  
2a.37) Dozwolone jest przerywanie transmisji zawodów sportowych w  celu nadania pojedynczej reklamy.  
                                                           
33) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 l it. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
34) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
35) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
36) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
37) Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 1722  
 
3. Filmy wyprodukowane dla telewizji, z  wyłączeniem serii, seriali i  audycji dokumentalnych, oraz filmy kinemato-
graficzne mogą zostać przerwane, w  celu nadania reklam lub telesprzedaży, wyłącznie jeden raz pod czas każdego okresu 
pełnych 45  minut przewidzianych w  programie.  
4. Audycje inne niż określone  w ust. 2 mogą być przerywane w  celu nadania reklam lub telesprzedaży, jeżeli okres 
między kolejnymi przerwami w  danej audycji wynosi w  programie telewizyjnym co najmniej 20  minut, a  w programie 
radiowym co najmniej 10  minut.  
5. Za przerwanie audycji uznaje się każde umieszczenie reklamy lub telesprzedaży w  trakcie audycji.  
6. Nie można przerywać w  celu nadania reklam lub telesprzedaży:  
1) serwisów informacyjnych;  
2) audycji o  treści religijnej;  
3) audycji publicystycznych i  dokumentalnych o  czasie krótszym niż 30  minut;  
4) audycji dla dzieci.  
6a.38) Dozwolone jest przerywanie w  celu nadania reklamy filmu będącego audycją dla dzieci trwającego dłużej niż 
godzinę.  
7. Nie można przerywać w  celu nadania reklam lub telesprzedaży audycji w  programach publicznej radiofonii i tele-
wizji, z  wyjątkiem audycji, o  których mowa  w ust. 2. 
Art. 16b. 1. Zakazane jest nadawanie przekazu handlowego:  
1)39) wyrobów tytoniowych, rekwizytów  tytoniowych, produktów imitujących wyroby tytoniowe lub rekwizyty tytoniowe 
oraz symboli związanych z  używaniem tytoniu, papierosów elektronicznych i  pojemników zapa sowych, w  zakresie 
regulowanym przez ustawę z  dnia 9  listopada 1995  r. o ochronie zdrowia  przed następ stwami używania tytoniu i  wy-
robów tytoniowych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  276);  
2) napojów alkoholowych, w  zakresie regulowanym przez ustawę z  dnia 26  października 1982  r. o wychowaniu w  trzeź -
wości i  przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1119 i 2469 oraz z 2022 r. poz. 24 i 218 ); 
3) świadczeń zdrowotnych w  rozumieniu przepisów o  działalności leczniczej udzielanych wyłącznie na podstawie skie-
rowania lekarza;  
4) produktów leczniczych, w  zakresie regulowanym przez ustawę z  dnia 6  wrze śnia 2001  r. – Prawo farmaceutyczne 
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1977 i 2120 oraz z 2022 r. poz. 830, 974 , 1095  i 1344 ); 
5) gier cylindrycznych, gier w  karty, gier w  kości, zakładów wzajemnych, gier na automatach, w  zakresie regulowanym 
ustawą z  dnia 19  listopad a 2009  r. o grach hazardowych ( Dz. U. z 2022 r. poz. 888  i 1301 ); 
6) substancji psychotropowych lub środków odurzających oraz środków spożywczych lub innych produktów, w  zakresie 
uregulowanym ustawą z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. z 2020 r. poz. 2050, z 2021 r. 
poz. 2469 oraz z 2022 r. poz. 763 i 764 ); 
7) usług w zakresie udostępniania solarium, w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 15 września 2017 r. o ochronie  
zdrowia przed następstwami korzystania z solarium (Dz. U. poz. 2111).  
2. Zakazane jest nadawanie przekazów handlowych:  
1) nawołujących bezpośrednio małoletnich do nabywania produktów lub usług;  
2) zachęcających małoletnich do wywierania presji na rodziców lub inne osoby w  celu skłonienia ich do zakupu reklamo-
wanych pr oduktów lub usług;  
3) wykorzystujących zaufanie małoletnich, jakie pokładają oni w  rodzicach, nauczycielach i  innych osobach;  
4) w nieuzasadniony sposób ukazujących małoletnich w  niebezpiecznych sytuacjach;  
5) oddziałujących w  sposób ukryty na podświadomoś ć. 
                                                           
38) Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
39) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 1722  
 
3. Przekaz handlowy nie może:  
1) naruszać godności ludzkiej;  
2) zawierać treści dyskryminujących ze względu na rasę, płeć, narodowość, pochodzenie etniczne, wyznanie lub świato -
pogląd , niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną;  
3) ranić przekonań religijnych lub politycznych;  
4) zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich;  
5) sprzyjać zachowaniom zagrażającym zdrowiu, bezpieczeństwu lub ochronie środowiska.  
3a. Audycjom dla dzieci nie powinny towarzyszyć przekazy  handlowe dotyczące artykułów spożywczych lub napojów 
zawierających składniki, których obecność w  nadmiernych ilościach w  codziennej diecie jest niewskazana.  
3b. Krajowa Rada, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, może określić, w  drodze rozporzą-
dzenia:  
1) rodzaje artykułów spożywczych lub napojów zawierających składniki, których obecność w  nadmiernych ilościach 
w codziennej diecie jest niewskazana,  
2) sposób umieszczania w  programach przekazów handlowych dotyczących tych artykułów, t ak aby przekazy te nie towa -
rzyszyły audycjom dla dzieci  
– dążąc do zachęcenia nadawców do przeciwdziałania promowaniu niezdrowego odżywiania wśród dzieci oraz uwzględ-
niając charakter programów, ich wpływ na kształtowanie opinii publicznej i  oddziaływanie na interesy odbiorców, bez na-
kładania nieuzasadnionych obowiązków na nadawców.  
4. (uchylony)  
Art. 16c. Zakazane są:  
1) ukryte przekazy handlowe;  
2) (uchylony)40) 
3) lokowanie tematów.  
Art. 17. 1. Odbiorcy powinni zostać wyraźnie poinformowani o  sponsorowani u. Sponsorowane audycje lub inne prze-
kazy są oznaczane przez wskazanie sponsora na ich początku oraz w  momencie wznowienia po jednej z  przerw na reklamę 
lub telesprzedaż albo na końcu sponsorowanej audycji lub innego przekazu.41) Wskazanie sponsora może zaw ierać tylko 
jego nazwę, firmę, znak towarowy lub inne oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorcę lub jego działalność, odniesienie 
do jego towarów, usług lub ich znaku towarowego.  
1a. Wskazanie sponsora i  żaden element tego wskazania nie może bezpośrednio  zachęcać do zakupu lub najmu towa-
rów lub usług, zwłaszcza przez specjalne, promocyjne do nich odniesienie.  
2. Wskazanie sponsora nie może zawierać nazwy, firmy, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizują-
cego przedsiębiorcę lub jego działalność , widoku towaru albo usługi, których reklama jest zakazana  w art. 16b ust. 1. 
3. Sponsor nie może wpływać na treść audycji lub innego przekazu oraz ich miejsce w  programie w  sposób ogranicza-
jący samodzielność i  niezależność redakcyjną nadawcy. Sponsorowani e nie zwalnia nadawcy od odpowiedzialności za treść 
audycji.  
4. Sponsorowane audycje lub inne przekazy nie mogą zachęcać do kupna lub innego udostępniania towarów lub usług 
sponsora lub osoby trzeciej.  
5. Zabronione jest sponsorowanie audycji lub innych pr zekazów, z  zastrzeżeniem  ust. 6, przez:  
1) partie polityczne;  
2) związki zawodowe;  
3) organizacje pracodawców;  
4) osoby fizyczne lub osoby prawne, których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub sprzedaż towarów lub świad-
czenie usług, o  których mowa  w art. 16b ust. 1. 
                                                           
40) Przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
41) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 1722  
 
6. Zabronione jest sponsorowanie transmisji sportowych przez podmioty wymienione  w ust. 5 pkt  1–3 oraz  przez 
przedsiębiorców, których główna działalność polega na produkcji, sprzedaży lub innym udostępnianiu towarów lub usług, 
których reklama jest zakazana zgodnie  z art. 16b ust. 1 pkt  1 i 2, z zastrzeżeniem  art. 131 ust. 5 i 6 ustawy  o wychowaniu 
w trzeźwości i  przeciwdziałaniu alkoholizmowi.  
6a. Zabronione jest sponsorowanie audycji i  innych przekazów przez podmioty prowadzące działalność w  zakresie gier 
cylindrycznych, gier w  karty, gier w  kości, przyjmowania zakładów wzajemnych i  gier na automatach.  
7. Zabronione jest sponsorowanie:  
1) serwisów informacyjnych, z  wyjątkiem sportowych i  prognozy pogody;  
2) audycji publicystycznych o  treści społeczno -politycznej;  
3)42) audycji dotyczących spraw konsumenckich;  
4) audycji wyborczych lub b ezpośrednio związanych z  kampanią wyborczą.  
8. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, sposób sponsorowania audycji lub innych przekazów, z  uwzględ -
nieniem zasad określonych  w ust. 1–7, w tym w  szczególności czas emisji, wskazania sponsora oraz spos ób rozpowszech-
niania informacji o  sponsorze w  zapowiedzi audycji albo po zakończeniu audycji lub innego przekazu, a  także w  czasie 
trwania audycji lub innego przekazu. W  rozporządzeniu Krajowa Rada określi spos ób prowadzenia i  przechowywania przez 
nadawcę ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów oraz zakres informacji objętych tą ewidencją.  
Art. 17a. 1.43) Lokowanie produktu jest dopuszczalne we wszystkich audycjach, z  wyjątkiem:  
1) serwisów informacyjnych, z  wyłączeniem sportowych i  prognozy po gody;  
2) audycji publicystycznych o  treści społeczno -politycznej;  
3) audycji dotyczących spraw konsumenckich;  
4) audycji religijnych;  
5) audycji dla dzieci.  
2. Audycje, w  których stosuje się lokowanie produktu, oznacza się w  programach telewizyjnych za po mocą znaku 
graficznego, a  w programach radiowych za pomocą sygnału dźwiękowego informujących o fakcie lokowania produktu, 
na początku, na końcu oraz w  momencie wznowienia po przerwie na reklamę lub telesprzedaż.  
3. Na końcu audycji, o  której mowa  w ust. 2, która została wyprodukowana przy udziale nadawcy lub na jego zamó-
wienie, umieszcza się neutralną informację o  producencie lub sprzedawcy lokowanego towaru lub podmiocie świadczącym 
lokowaną usługę oraz o  samym towarze lub usłudze.  
4. Zastosowanie lokowani a produktu nie może naruszać samodzielności i  niezależności redakcyjnej nadawcy przez 
wpływ na treść lub miejsce audycji w  programie oraz nie zwalnia nadawcy od odpowiedzialności za treść audycji.  
5. Audycje, w  których stosuje się lokowanie produktu, nie m ogą: 
1) nadmiernie eksponować danego produktu;  
2) zachęcać bezpośrednio do nabycia lub najmu towarów lub usług, zwłaszcza przez promocyjne odniesienia do nich.  
6. Zakazane jest lokowanie produktu dotyczące towarów lub usług, o  których mowa  w art. 16b ust. 1. 
7. Nadawca jest obowiązany do prowadzenia i  przechowywania ewidencji audycji, w  których zastosowano lokowanie 
produktu.  
8. W zakresie niezbędnym dla kontroli zgodności działania nadawcy z  przepisami  ust. 1–7, Przewodniczący Krajowej 
Rady może żądać od nadawcy przedstawienia dokumentacji w  zakresie lokowania produktu. Przepis  art. 10 ust.  2 stosuje się  
odpowiednio.  
9. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe warunki oznaczania przez nadawcę audycji, w  których zastosowano lokowanie produktu, w  tym wzór 
znaku graficznego oraz formę sygnału dźwiękowego, o  których mowa  w ust. 2, 
                                                           
42) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
43) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy,  o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 1722  
 
2) sposób prowadzenia oraz przechowywania przez nadawcę ewidencji audycji, w  których zastosowano lokowanie pro-
duktu, oraz zakres danych objętych tą ewidencją  
– uwzględniając interesy odbiorców i  możliwość prowadzenia przez nadawcę ewidencji w  postaci elektronicznej, bez obcią ża-
nia nadawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami.  
Art. 18. 1.44) Audycje lub inne przekazy nie mogą propagować działań sprzecznych z  praw em, z  polską racją stanu 
oraz postaw i  poglądów sprzecznych z  moralnością i  dobrem społecznym, w  szczególności nie mogą zawierać treści nawo-
łujących do nienawiści lub przemocy lub dyskryminujących ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne  lub 
społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność 
państwową, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną 
lub nawołu jących do popełnienia przestępstwa o  charakterze terrorystycznym.  
2. Audycje lub inne przekazy powinny szanować przekonania religijne odbiorców, a  zwłaszcza chrześcijański system 
wartości.  
3. Audycje lub inne przekazy nie mogą sprzyjać zachowaniom zagrażaj ącym zdrowiu lub bezpieczeństwu oraz zacho-
waniom zagrażającym środowisku naturalnemu.  
4. Zabronione jest rozpowszechnianie audycji lub innych przekazów zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub 
moralnemu rozwojowi małoletnich, w  szczególności zawierającyc h treści pornograficzne lub w  sposób nieuzasadniony 
eksponujących przemoc.  
5. Audycje lub inne przekazy, zawierające sceny lub treści mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, 
psychiczny lub moralny rozwój małoletnich, inne niż te, o  których mowa  w ust. 4, mogą być rozpowszechniane wyłącznie 
w godzinach od 23  do 6.  
5a.45) Nadawcy są obowiązani do kwalifikowania i  oznaczania audycji lub innych przekazów, o  których mowa w  ust. 5: 
1) odpowiednim symbolem graficznym wskazującym, że treści mogą mieć neg atywny wpływ na prawidłowy fizyczny, 
psychiczny lub moralny rozwój małoletnich przez cały czas ich emisji telewizyjnej oraz  
2) odpowiednim symbolem graficznym wskazującym rodzaj treści mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy 
fizyczny, psychiczny lub mo ralny rozwój małoletnich przed ich emisją telewizyjną oraz na jej początku albo  
3) zapowiedzią słowną informującą o  zagrożeniach wynikających z  treści emisji radiowej.  
5b.45) Nadawcy są obowiązani do kwalifikowania i  oznaczania audycji i  innych przekazów, innych niż te, o  których 
mowa w  ust. 5, z wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych i  przekazów 
tekstow ych: 
1) odpowiednim symbolem graficznym przez cały czas ich emisji telewizyjnej, wskazującym, czy treści mogą mieć 
negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój małoletnich, oraz  
2) w przypadku występowania treści mogących mieć nega tywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny 
rozwój małoletnich – odpowiednim symbolem graficznym wskazującym rodzaj takich treści przed ich emisją tele -
wizyjną oraz na jej początku  
– uwzględniając stopień szkodliwości danej audycji lub przekazu dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowych.  
6.45) Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania, rozpowszechniania i  sposób zapowiadania audycji lub innych prze-
kazów, o  których mowa w  ust. 5, 
2) podział małoletnich na kategorie wiekowe oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i  rozpowszechniania audycji lub 
innych przekazów, o  których m owa w  ust. 5b, w  tym godzin nadawania audycji lub innych przekazów przeznaczonych 
dla danej kategorii wiekowej,  
3) wzory symboli graficznych i  formuł zapowiedzi, o  których mowa w  ust. 5a i 5b, oraz sposób ich prezentacji  
– uwzględniając rodzaje treści mogą cych mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój 
małoletnich, możliwości techniczne przekazywania odbiorcom informacji o  rozpowszech nianych treściach oraz stopień 
szkodliwości audycji dla małoletnich w  poszczególnych katego riach wieko wych.  
                                                           
44) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
45) W brz mieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 1722  
 
7. Nadawcy dbają o  poprawność języka swoich programów i  przeciwdziałają jego wulgaryzacji.  
8.46) Dane osobowe małoletnich zebrane lub w  inny sposób wygenerowane przez nadawców w  związku ze stosowa -
niem zabezpieczeń technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę mało letnich przed treściami 
mogącymi mieć negatywny wpływ na ich prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny lub moralny, nie mogą być przetwarzane 
do celów handlowych, takich jak: marketing bezpośredni, profilowa nie, reklama ukierunkowana behawioralnie lub inne 
formy przekazów handlowych kierowanych do wybranych przez nadawcę grup odbiorców, i  wykorzystywane dla tych 
celów przy dostarczaniu tej usługi, innych usług medial nych lub platform udostępniania wideo.  
Art. 18a. 1.47) Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewniania dostępności audycji dla osób z  nie-
pełnosprawnościami wzroku oraz osób z  niepełnosprawnościami słuchu, przez wprowadzanie udogodnień dla osób z  nie-
pełnosprawnościami, tak aby co najm niej 50% kwartalnego czasu nadawania programu, z  wyłą czeniem reklam i  tele-
sprzedaży, posiadało takie udogodnienia. Nadawcy są obowiązani do informowania Krajo wej Rady oraz odbiorców o  ter-
minie, czasie emisji i  czasie trwania audycji zawierającej udogod nienia dla osób z  niepełnosprawnościami oraz rodzaju tych 
udogodnień.  
1a.48) Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewnienia, aby informacje o  charakterze nadzwyczaj-
nym, w  tym publiczne komunikaty i  ogłoszenia w  sytuacji klęski żywiołowej, były  rozpowszechniane wraz z  udogodnie-
niami dla osób z  niepełnosprawnościami, chyba że ich rozpowszechnienie wraz z  tymi udogod nieniami było niemożliwe.  
1b.48) Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do corocznego składania do Krajowej Rady w  terminie do 
dnia 31  marca danego roku kalendarzowego sprawozdania z  wykonania obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, za poprzedni  
rok kalendarzowy.  
2.49) Krajowa Rada ok reśli, w  drodze rozporządzenia:  
1) rodzaje udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami oraz udział poszczególnych rodzajów tych udogodnień w  łącz-
nym czasie nadawania, w  zależności od pory emisji, charakteru i  rodzaju programu, uwzględniając przy tym potrze by 
osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z  niepełnosprawno ściami słuchu i  możliwości nadawców w  tym za-
kresie, jak również rozwój technik przekazu i  udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami;  
2) rodzaj programów, w  których nadawcy nie są obowiąz ani do wprowadzania udogodnień dla osób z  niepełnosprawno-
ściami, uwzględniając liczbę mieszkańców w  zasięgu programu;  
3) niższy niż określony w  ust. 1 udział w  programie telewizyjnym audycji zawierających udogodnienia dla osób z  niepełno -
sprawnościami , uwzględniając liczbę mieszkańców w  zasięgu programu, udział programu w  widowni, rodzaje stoso-
wanych udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami, sposób rozpowszechniania i  specjalizację programu, uwzględ-
niając potrzeby odbiorców i  możliwości nadawców;  
4) sposób informowania Krajowej Rady oraz odbiorców o  terminie, czasie emisji i  czasie trwania audycji zawierających 
udogodnienia dla osób z  niepełnosprawnościami oraz rodzaju tych udogodnień, uwzględniając potrzeby odbiorców, 
w tym osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z  niepełnosprawno ściami słuchu, oraz możliwości nadawców.  
Art. 19. 1. Działalność nadawcy polegająca na tworzeniu i  zestawianiu programu prowadzona jest w  formie redakcji 
w rozumieniu przepisów prawa prasowego.  
2. Do przekazów tekstowych  stosuje się odpowiednio przepisy o  tworzeniu i  rozpowszechnianiu programów radio-
wych i  telewizyjnych.  
Art. 20. 1. Nadawca utrwala audycje, reklamy lub inne przekazy na odpowiednich nośnikach i  przechowuje je przez 
okres 28  dni od dnia rozpowszechnienia au dycji, reklamy lub innego przekazu. Po upływie tego okresu przechowuje się 
zapisy audycji, reklamy lub innego przekazu będącego przedmiotem postępowania przed organem państwowym do czasu 
zakończenia tego postępowania.  
1a. Na wezwanie Przewodniczącego Krajo wej Rady operator rozprowadzający program jest obowiązany utrwalić pro-
gram określony w  wezwaniu przez okres w  nim wskazany, nie dłuższy niż 14  dni, i  niezwłocznie przekazać jego zapis.  
2. Osobie, która twierdzi, że treść audycji, reklamy lub innego przekaz u narusza jej prawa, należy na jej pisemny wnio-
sek i na koszt nadawcy udostępnić zapis audycji, reklamy lub innego przekazu albo wydać taki zapis na jej koszt, w  terminie 
7 dni od dnia złożenia wniosku.  
                                                           
46) Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
47) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
48) Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
49) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 1722  
 
3. W przypadku odmowy udostępnienia zapisu audycji, r eklamy lub innego przekazu, osobie, o  której mowa  w ust. 2, 
służy roszczenie o  udostępnienie zapisu na drodze sądowej; sądem właściwym w  tych sprawach jest sąd okręgowy.  
4. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, sposoby utrwalania i  przechowywania audycji, reklam i  innych 
przekazów przez nadawców, z  uwzględnieniem zakresu informacji o  przechowywanych materiałach.  
Art. 20a. 1. Na pisemny wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów nadawca jest obowiązany:  
1) ujawnić dane umożliwiające identyfikację zleceniodawcy audycji lub przekazu handlowego;  
2) wydać nieodpłatnie zapis audycji lub przekazu handlowego, w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku.  
2. Przepis  art. 20 ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 20b. 1. Nadawca programu telewizyjn ego może nadać bezpośrednią transmisję z  wydarzenia o  zasadniczym zna-
czeniu społecznym, zwanego dalej „ważnym wydarzeniem ”, tylko:  
1) w programie ogólnokrajowym w  rozumieniu ustawy lub koncesji, dostępnym w  całości bez opłaty, z  wyłączeniem 
opłat abonament owych w  rozumieniu ustawy z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonamentowych  i podstawowych 
opłat pobieranych przez operatorów sieci kablowych, lub  
2) jeżeli to samo wydarzenie jest transmitowane przez nadawcę programu spełniającego wymogi określone  w pkt 1, 
na podstawie umowy z  nadawcą, który nabył prawa do transmisji danego wydarzenia, lub z  innym uprawnionym, z  za-
strzeżeniem  ust. 6. 
2. Ze względu na duże zainteresowanie społeczne za ważne wydarzenia uważa się między innymi:  
1) letnie i  zimowe Igrzyska Olimpijskie;  
2) półfinały i  finały mistrzostw świata i  Europy w  piłce nożnej, a  także wszelkie inne mecze w  ramach tych imprez 
z udziałem reprezentacji Polski, w  tym mecze eliminacyjne;  
3) inne mecze z  udziałem reprezentacji Polski w  piłce nożnej w  ramach oficjalnych rozgrywek oraz mecze z  udziałem 
polskich klubów w  ramach Ligi Mistrzów i  Pucharu UEFA.  
3. Krajowa Rada może, w  drodze rozporządzenia, określić listę innych, niż wymienione  w ust. 2, ważnych wydarzeń, 
uwzględniając stopień społecznego zainteresowania określonym wydarzeniem i  znaczenie tego wydarzenia dla życia spo-
łecznego, gospodarczego i  politycznego.  
4. Jeżeli przewiduje się organizację ważnego wydarzenia w  częściach, to każdą taką część uważa się za ważne wydarzenie.  
5. Przepis  ust. 1 stosuje się do nadań z  opóźnieniem, jeżeli opóźnienie nadania transmisji z  ważnego wydarzenia nie 
przekracza 24  godzin i  wynika z  ważnych powodów, w  szczególności:  
1) z czasu, w  którym odbywa się dane wydarzenie, obejmującego okres między godziną 2 4 a godziną 6  czasu obowiązu-
jącego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) z pokrywania się w  czasie ważnych wydarzeń lub ich części.  
6. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dany nadawca wykaże, że żaden nadawca programu spełniającego wymogi 
określone  w ust. 1 pkt 1 nie wyraził gotowości zawarcia umowy umożliwiającej nadanie transmisji zgodnie  z ust. 1 pkt 2. 
7. Krajowa Rada w  zakresie wynikającym z  wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych może, w  drodze  
rozporządzenia, określić:  
1) listy wydarz eń uznanych przez inne państwa europejskie za ważne wydarzenia;  
2) zasady wykonywania wyłącznych praw do telewizyjnych transmisji wydarzeń, o  których mowa  w pkt 1, w sposób za-
pewniający, że wykonywanie tych praw przez nadawców podlegających ustawie nie poz bawi odbiorców w  danym 
państwie możliwości odbioru tych wydarzeń na zasadach określonych przez dane państwo zgodnie z  przepisami prawa 
międzynarodowego.  
Art. 20c. 1. Nadawca programu telewizyjnego uprawniony do nadania na za sadzie wyłączności transmisji z wydarze-
nia budzącego istotne zainteresowanie społeczne, zwanego dalej „wydarzeniem ”, jest obowiązany umożliwić innym nadaw-
com telewizyjnym realizację prawa do krótkiego sprawozdania.  
2. Prawo do krótkiego sprawozdania przysługuje każdemu nadawcy ustanowion emu w:  
1) Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie będącym stroną Europejskiej konwencji o  telewizji 
ponadgranicznej, o  ile żaden nadawca lub inny podmiot w  państwie, w  którym jest ustanowiony nadawca ubiegający 
się o dostęp, nie jest uprawniony do transmisji danego wydarzenia i  nie może zapewnić dostępu do krótkiego sprawo -
zdania z  niego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 1722  
 
3. Realizację prawa do krótkiego sprawozdania umożliwia się przez udostępnienie nadawcy ubiegającemu się o  dostęp 
wybranych przez niego krótkich fragmentów transmisji wydarzenia, łącznie nie dłuższych niż 90  sekund, z  sygnału na-
dawcy, o  którym mowa  w ust. 1, za zapłatą kosztów udostępnienia.  
4. Nadawca realizujący prawo do krótkiego sprawozdania może nadać udostępnion e mu zgodnie  z ust. 3 fragmenty 
w okresie 24  godzin, w  ogólnych audycjach informacyjnych lub umieszczonych przy nich informacyjnych serwisach spor-
towych, trzykrotnie w  danym programie, w  wymiarze krótkiej informacji o  wydarzeniu, nie dłuższej niż 90  sekund , pod 
warunkiem wyraźnego podania źródła.  
5. Nadawca, o  którym mowa  w ust. 1, jest zwolniony z  obowiązku realizacji prawa do krótkiego sprawozdania w  spo-
sób określony  w ust. 3, jeżeli nadawca ubiegający się o  realizację tego prawa ma możliwość wstępu na mi ejsce wydarzenia 
i sporządzenia własnego sprawozdania. Przepis  ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
6. Postanowienia umowne uniemożliwiające realizację prawa do krótkiego sprawozdania zgodnie  z ust. 1–4 są nieważne.  
Rozdział 4  
Publiczna radiofonia i  telewizja  
Art. 21. 1. Publiczna radiofonia i  telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w  ustawie, 
całemu społeczeństwu i  poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i  inne usługi w  zakresie informacji, publi-
cystyki, kultury, rozryw ki, edukacji i  sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i  niezależnością oraz 
innowacyjnością, wysoką jakością i  integralnością przekazu.  
1a. Do zadań publicznej radiofonii i  telewizji, wynikających z  realizacji misji, o  której mowa  w ust. 1, należy  w szczegól -
ności : 
1) tworzenie i  rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionaln ych, programów dla odbiorców 
za granicą w  języku polskim i  innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kul-
turalne potrzeby społeczności lokalnych;  
2) tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych okre ślonych w ustawie lub karcie powinno ści; 
2a) tworzenie i dostarczanie przez sieci telekomunikacyjne audialnych, audiowizualnych i tekstowych us ług innych ni ż 
programy, zwi ązanych z programami, uzupe łniających, poszerzaj ących lub wzbogacaj ących je, które realizuj ą demokratyczne, 
społeczne i kulturalne potrzeby spo łeczeństwa, w tym audiowizualnych us ług medialnych na żądanie;  
2b) rozwijanie kontaktów z odbiorcami programów, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz us ług, o których mowa  w pkt 2a, 
w tym przy wykorzystaniu środków porozumiewania si ę na odleg łość; 
3) budowa lub eksploatacja nadawczych i przeka źnikowych stacji radiowych lub telewizyjnych oraz innych  urządzeń 
służących do dostarczania programów, o których mowa w pkt 1 i 2, i us ług, o których mowa  w pkt 2a, oraz rozwijania 
kontaktów zgodnie z pkt 2b;  
4) (uchylony)  
5) prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania progra mów radiowych lub telewizyjnych,  
tworzenia i dostarczania us ług, o któ rych mowa w pkt 2a, oraz rozwijania kontaktów zgodnie  z pkt 2b, a tak że zach ę-
canie do korzystania z takich technik;  
6) prowadzenie dzia łalności w zakresie nabywania, przygotowywania, pro dukcji lub koprodukcji audycji  i innych mate-
riałów na potrzeby programów , o któ rych mowa w pkt 1 i 2, oraz us ług, o kt órych mowa  w pkt 2a;  
6a) prowadzenie dzia łalności w zakresie zachowywania, ochrony, konserwacji i uzupe łniania zbiorów  audycji  i innych 
materiałów  nabytych lub wytworzonych na potrzeby programów , o kt órych mowa w pkt 1 i 2,  oraz us ług, o któ rych 
mowa w pkt 2a;  
7) popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i  działalności w  zakresie sportu;  
8) upow szechnianie wiedzy o  języku polskim;  
8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i  etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, 
w tym emitowanie programów informacyjnych w  językach mniejszości narodowych i  etnicznych oraz języku  regionalnym;  
9) tworzenie i rozpowszechnianie programów  oraz tworzenie i dostarczanie us ług, o któ rych mowa w pkt 2a,  służących 
przedstawianiu Rzeczypospolitej Polski, jej j ęzyka, historii lub kultury za granic ą, w tym na  użytek środowisk polonij-
nych oraz  Polaków  zamieszka łych za granic ą, lub przyczynianie si ę do tworzenia,  rozpowszechniania lub dostarczania 
takich programów lub us ług; 
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 1722  
 
10)50) zapewnianie dostępności programów lub ich części i  innych usług dla osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz 
osób z niepełnosprawnościami słuchu;  
11) upowszechnianie edukacji medialnej.  
1b. Realizuj ąc zadania, o któ rych mowa w ust. 1a, jednostki publicznej radiofonii i telewizji mog ą korzysta ć z różnych 
sposobów  dostarczania us ług medialnych i innych us ług oraz środkó w porozumiewania si ę na odleg łość, w tym systemów  
teleinformatycznych, dla zapewnienia jak najszerszego dost ępu do us ług medialnych i innych us ług oraz komunikacji z  od-
biorcami.  
2. Programy i inne us ługi jednostek publicznej radiofonii i telewizji w ramach  jej misji publicznej powinny:  
1) kierować się odpowiedzialnością za słowo i  dbać o  dobre imię publicznej radiofonii i  telewizji;  
2) rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i  zjawisk w  kraju i  za granicą;  
3) sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się pogl ądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej;  
4) umożliwiać obywatelom i  ich organizacjom uczestniczenie w  życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowa-
nych poglądów i  stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i  krytyki społecznej;  
5) służyć  rozwojowi kultury, nauki i  oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i  arty-
stycznego;  
5a) sprzyja ć integracji spo łecznej, w tym przeciwdzia łać wykluczeniu spo łecznemu;  
6) respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki;  
7) służyć umacnianiu rodziny;  
7a) służyć kształtowaniu postaw prozdrowotnych;  
7b) służyć propagowaniu i  upowszechnianiu sportu;  
8) służyć zwalczaniu patologii społecznych;  
9) (uchylony)  
10) służyć edukacji medi alnej.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
Art. 21a. 1. Bez uszczerbku dla autonomii instytucjonalnej, swobody w kszta łtowaniu programów  i niezale żności 
redakcyjnej jednostek publicznej radiofonii i telewizji, sposób  realizowania misji publicznej, o której  mowa  w art. 21 ust. 1,  
oraz szczegółowy  zakres powinno ści wynikaj ących z tej misji wraz ze wskazaniem sposobu finansowania,  w okresie kolej -
nych pi ęciu lat kalendarzowych, okre śla karta powinno ści. 
2. Karta powinno ści okre śla dla jednostki publicznej radiofonii i  telewizji:  
1) programy, o których  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 1 i 2,  
2) usługi, o których  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 2a,  
3) sposoby realizowania zada ń, o których  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 2b –11, i powinno ści, o których  mowa w art. 21  
ust. 2, 
4) wytyczne dotycz ące sposobu wykorzystania nadwy żki, o której  mowa w art. 31 ust. 7,  
5) minimalne udzia ły audycji lub utworów , o których  mowa w art. 15 ust. 1 –3 oraz art. 15a ust. 1, w czasie nadawania  
poszczególnych  programów , na poziomach nie ni ższych ni ż określone w tych przepisach,  
6) minimalne udzia ły głównych  kategorii audycji w poszczególnych  programach, w zakresie istotnym dla charakteru  
danego programu, oraz sposób  ich oferowania w ramach innych us ług medialnych danej jednostki publicznej  radio fonii 
i telewi zji, 
                                                           
50) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 1722  
 
7) minimalne udzia ły udogodnie ń, o których  mowa w art. 18a ust. 1, w czasie nadawania poszczególnych  programów , 
jeżeli są one wy ższe ni ż określone w tym przepisie,  
8) sposoby promowania audycji i utworów , o których  mowa w art. 15 ust. 1 ‒3 oraz art. 15a ust. 1, w innych ni ż programy 
usługach danej jednostki publicznej radiofonii i telewizji  
– ze wskazaniem szacunkowych kosztów  realizacji poszczególnych  zadań oraz okre śleniem źródeł  ich finansowania.  
3. Karta powinno ści okre śla tak że ogólne  zasady prow adzenia dzia łalności niewynikaj ącej z misji publicznej,  o której  
mowa w art. 21 ust. 1, oraz wskazuje najwa żniejsze rodzaje takiej dzia łalności. 
4. W za łączniku do karty powinno ści okre śla się metody przypisywania przychodów  i zwi ązanych z nimi kosztów  
w odniesieniu do dzia łalności, o której  mowa w art. 21 ust. 1, oraz pozosta łej dzia łalności. 
5. Karta powinno ści jest ustalana w drodze porozumienia zawartego mi ędzy jednostk ą publicznej radiofonii  i telewizji 
oraz Przewodnicz ącym Krajowej Rady dzia łającym na  podstawie uchwa ły Krajowej Rady.  
6. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji przekazuje Krajowej Radzie projekt karty powinno ści wraz  z uzasadnie-
niem w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego poprzedzaj ącego pierwszy rok, który  ma by ć objęty daną kartą. 
7. Krajowa Rada udost ępnia przedstawiony przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji projekt karty powinno ści 
na swojej stronie internetowej w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Do projektu karty powinno ści, w ramach otwartych 
konsult acji spo łecznych, mo żna zg łaszać uwagi w terminie 30 dni od dnia jego udost ępnienia  przez Krajow ą Radę. Po za-
kończeniu konsultacji spo łecznych Krajowa Rada udost ępnia na swojej stronie internetowej  raport, w którym  przedstawia 
ich wyniki.  
8. Krajowa Rada p rowadzi z jednostk ą publicznej radiofonii i telewizji uzgodnienia dotycz ące projektu karty  powin-
ności, w ramach których  może zgłosić do niego uwagi.  
9. Krajowa Rada przed podj ęciem uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia z jednostk ą publicznej  radiofonii 
i telewizji albo odmawiaj ącej tego upowa żnienia ocenia zgodno ść projektu karty powinno ści z zasadami  wype łniania misji 
publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1. Uchwa ła Krajowej Rady zawiera uzasadnienie.  
10. Na podstawie uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia, w terminie do dnia 30 listopada roku kalenda-
rzowego  poprzedzaj ącego pierwszy rok obj ęty dan ą kartą, Przewodnicz ący Krajowej Rady zawiera z jednostk ą publicznej 
radiofonii i telewizji porozumienie w sprawie ustalenia karty powinn ości. 
11. Krajowa Rada oraz w łaściwa jednostka publicznej radiofonii i telewizji udost ępniaj ą na swoich stronach  interneto-
wych ustalon ą kartę powinno ści. 
12. Karta powinno ści mo że być zmieniona w drodze porozumienia zawartego mi ędzy jednostk ą publicznej  radiofonii 
i telewizji a Przewodnicz ącym Krajowej Rady dzia łającym na podstawie uchwa ły Krajowej Rady. Przepisy  ust. 6 –11 stosuje 
się odpowiednio, z wyj ątkiem terminów  określonych w ust. 6 i 10. Zawarcie porozumienia nast ępuje w terminie 30 dni od 
dnia zak ończenia konsultacji, o których  mowa w ust. 7.  
13. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowy  tryb uzgadniania karty powinno ści, bior ąc pod uwag ę 
konieczno ść zapewnienia przejrzystego i sprawnego prowadzenia uzgodnie ń oraz maj ąc na wzgl ędzie konieczno ść zapew-
nienia realizacji misji publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez jednostki publicznej radiofonii  i telewizji, a  także ich 
swobod ę w kszta łtowaniu programów  i innych us ług. 
Art. 21b. 1. Świadczenie nowej istotnej us ługi przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w ramach jej  misji 
publicznej wymaga obj ęcia tej us ługi kart ą powinno ści. 
2. Now ą istotn ą usługą jest us ługa, o której  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 1 –2a, zasadniczo różniąca  się od dot ąd ofero-
wanych us ług, której  całkowity planowany koszt świadczenia w pierwszym pe łnym roku kalendarzowym jej  świadczenia 
jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania misji publicznej, o której  mowa  w art. 21 ust. 1, przez 
daną jednostk ę publicznej radiofonii i telewiz ji w tym okresie.  
3. Jeżeli ca łkowity planowany koszt świadczenia nowej istotnej us ługi w pierwszym pe łnym roku kalendarzowym  jej 
świadczenia jest ni ższy ni ż 3%, ale wy ższy ni ż 2% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania misji  publicznej, o  której  
mowa w art. 21 ust. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w tym okresie,  informuje ona Krajow ą Radę 
o udziale ca łkowitego planowanego kosztu świadczenia tej us ługi w zaplanowanych  rocznych kosztach realizowania misji 
publicznej przez t ę jednostk ę w ka żdym roku z pierwszych trzech pe łnych lat  kalendarzowych. Tak ą usługę uważa się za 
nową istotn ą usługę, jeżeli ca łkowity planowany koszt jej świadczenia  w jednym roku z pierwszych trzech pe łnych lat 
kalendarzowych jest wy ższy ni ż 3% zaplano wanych rocznych kosztów  realizowania misji publicznej przez dan ą jednostk ę 
publicznej radiofonii i telewizji w tym samym roku kalendarzowym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 1722  
 
4. Za now ą istotn ą usługę uważa się także zasadnicz ą zmian ę dotąd oferowanej us ługi, o ile zmiana ta prowadzi  do 
powstania us ługi zasadniczo różniącej  się od us ług dot ąd oferowanych, a ca łkowity koszt w pierwszym pe łnym roku  
kalendarzowym świadczenia zmienionej us ługi jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania  misji 
publicznej, o której  mowa w art . 21 ust. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w tym okresie.  Przepis ust.  3 
stosuje si ę odpowiednio, z tym że uwzgl ędnia si ę całkowity koszt zmiany w okresach okre ślonych  w ust. 3.  
5. Za now ą istotn ą usługę nie uwa ża się, w szczególności , nast ępujących us ług spe łniających kryteria okre ślone w ust. 2 
lub ich zmian, o których  mowa w ust. 4:  
1) rozpowszechniania, rozprowadzania lub udost ępniania istniej ących programów  lub innych oferowanych dot ąd usług, 
objętych kart ą powinno ści, przez inne ni ż dotychczas sieci telekomunikacyjne lub platformy dost ępu lub  przy pomocy 
nowych technologii;  
2)51) towarzyszących programom objętym kartą powinności przekazów tekstowych i  audialnych ani udogodnień dla osób 
z niepełnosprawnościami, o których mowa w  art. 18a ust.  1, art. 21 ust. 1a pkt  10 i art. 47g; 
3) udost ępnianych w systemach teleinformatycznych serwisów  poświęconych poszczególnym  programom obj ętym kartą 
powinno ści, cyklom programowym, seriom, serialom lub audycjom rozpowszechnian ym w takich programach,  w tym 
serwisów  rozwijaj ących zawarto ść programów ; 
4) usług eksperymentalnych świadczonych w ograniczonym zakresie w celu testowania nowych innowacyjnych  usług 
przez badanie ich wykonalno ści i warto ści, nie d łużej niż przez okres 12 miesi ęcy; 
5) usług okresowych, oferowanych przez czas donios łości spo łecznej wydarzenia, nie d łużej niż przez 12 miesi ęcy, związa-
nych z wa żnymi wydarzeniami kulturalnymi i rocznicami historycznymi lub wynikaj ących z potrzeby  zapewnienia 
bezpiecze ństwa publicznego w sytuacjach takich jak kl ęski żywio łowe, istotne zagro żenia środowiska  lub zdrowia 
publicznego, akty terroryzmu lub dzia łania wojenne;  
6) rozpowszechniania programów  dla odbiorców  za granic ą, jeżeli nie s ą one jednocze śnie dost ępne na obszarze  Rzeczy -
pospolitej Polskiej.  
6. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji przed rozpocz ęciem świadczenia us ług, o których  mowa w ust. 5  pkt 4 
lub 5, zawiadamia o tym Krajow ą Radę. 
7. Jeżeli projekt karty powinno ści albo jej zmiany obejmuje now ą istotn ą usługę świadczon ą przez jednostk ę publicznej 
radiofonii i telewizji, Krajowa Rada, przed podj ęciem uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia,  o którym mowa 
w art. 21a ust. 10, dokonuje:  
1) oceny warto ści nowej istotnej us ługi dla demokratycznych, społecznych i kulturalnych potrzeb spo łeczeństwa oraz 
pluralizmu mediów , zwanej dalej „warto ścią publiczn ą”; 
2) analizy wp ływu nowej istotnej us ługi na konkurencj ę na rynku w łaściwym, o którym  mowa w art. 4 pkt 9 ustawy  z dnia 
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , zwanego dalej „wpływem na rynek ”. 
8. Projekt karty powinno ści albo jej zmiany obejmuj ący now ą istotn ą usługę zawiera jej opis oraz analiz ę jej przewi-
dywanej warto ści publicznej oraz wp ływu na rynek.  
9. Je żeli projekt karty powinno ści zawiera braki w zakresie okre ślonym w ust. 8, Przewodnicz ący Krajowej Rady  
wzywa jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji do ich uzupe łnienia w terminie 21 dni.  
10. Krajowa Rada podejmuje uchwa łę odmawiaj ącą upowa żnienia do zawarcia porozumie nia w sprawie karty  powin-
ności lub jej zmiany w zakresie świadczenia nowej istotnej us ługi, je żeli us ługa nie posiada dostatecznej warto ści publicznej 
przy uwzgl ędnieniu jej wp ływu na rynek. Uchwa ła Krajowej Rady zawiera uzasadnienie.  
11. W razie oferowani a przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji nowej istotnej us ługi nieobj ętej kart ą powin-
ności, w szczególności  usług, których  koszt jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania  misji pub -
licznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji, oraz us ług, o których  mowa 
w ust. 5 pkt 4 i 5, po up ływie terminów  określonych w tych przepisach, Przewodnicz ący Krajowej  Rady wzywa t ę jednostk ę 
do złożenia projektu zmiany ka rty powinno ści dotycz ącej danej us ługi w terminie 30 dni od  dnia dor ęczenia wezwania albo 
do zaniechania oferowania tej us ługi. 
12. W razie niezastosowania si ę przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji do wezwania, o którym  mowa  w ust. 11, 
albo odmowy zawarcia porozumienia w sprawie zmiany karty powinno ści Przewodnicz ący Krajowej Rady  wydaje decyzj ę 
nakazuj ącą danej jednostce publicznej radiofonii i telewizji zaniechanie oferowania us ługi, o której  mowa w ust. 11, w  ra-
mach misji publicznej , o której  mowa w art. 21 ust. 1.  
                                                           
51) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 1722  
 
13. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowe  wymagania, jakie powinna spe łniać karta  powinno ści 
w cz ęści dotycz ącej opisu nowej istotnej us ługi, analizy warto ści publicznej oraz wp ływu na rynek tej  usługi, bior ąc pod 
uwag ę konieczno ść zapewnienia przejrzysto ści i kompletno ści informacji niezb ędnych do analizy  warto ści publicznej 
i wpływu na rynek takich us ług, potrzeb ę zapewnienia przejrzysto ści i innowacyjno ści dzia łalności jednostek publicznej 
radiofonii  i telewizji oraz konieczno ści nieobci ążania tych jednostek nadmiernymi obowi ązkami.  
Art. 21c. 1. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji, nie później  niż do dnia 31 maja ka żdego roku kalendarzowego,  
opracowuje i przekazuje Krajowej Radzie projekt plan u programowo -finansowego przedsi ęwzięć określonych  w karcie po-
winno ści w zakresie realizacji zada ń, o których  mowa w art. 21 ust. 1a, w kolejnym roku kalendarzowym.  
2. Krajowa Rada podejmuje uchwa łę w sprawie zatwierdzenia albo odmowy zatwierdzenia planu, o którym  mowa 
w ust. 1, w terminie do dnia 15 grudnia ka żdego roku kalendarzowego. Przed podj ęciem uchwa ły Krajowa Rada  prowadzi 
uzgodnienia z jednostk ą publicznej radiofonii i telewizji, w ramach których  może wyst ąpić do jednostki  publicznej radiofonii 
i telewizji o wyja śnienie, uzupe łnienie lub zmian ę planu w zakresie wymaganym ustaw ą lub kart ą powinno ści. 
3. W przypadku istotnej zmiany okoliczno ści, w szczególności  w przypadku zmiany karty powinno ści, plan,  o którym  
mowa w ust. 1, w okresie jego obowi ązywania mo że być zmieniony. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si ę odpowiednio.  
4. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowy  zakres planów  programowo -finansowych  i tryb ich 
uzgadniania, bior ąc pod uwag ę konieczno ść zapewnienia przejrzystego i sprawnego prowadzenia uzgodnie ń oraz maj ąc na 
wzgl ędzie konieczno ść zapewnienia realizacji misji publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez  jednostki publicznej 
radiofonii i telewizji, a tak że ich swobod ę w kszta łtowaniu  programów  i innych us ług.  
Art. 21d.  1. W przypadku niezawarcia porozumienia w sprawie karty powinno ści obowi ązywanie poprzedniej  karty 
powinno ści przed łuża się do czasu zawarcia porozumienia.  
2. W przypadku, o którym  mowa w ust. 1, plan, o którym  mowa w art. 21c ust. 1, nie mo że przewidywa ć przychodów  
pochodz ących ze środków  określonych w art. 31 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w wysoko ści przekraczaj ącej wysoko ść środków po-
chodz ących z tych źródeł przewidzianych w planie na poprzedni rok kalendarzowy.  
Art. 22. 1. Organy państwowe mogą podejmować decyzje w  sprawach działalności jednostek publicznej radiofonii 
i telewizji tylko w  przypadkach przewidzianych ustawami.  
2. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji umożliwiają naczelnym organom państwowym bezpoś rednią prezentację 
oraz wyjaśnianie polityki państwa.  
3. Krajowa Rada określa, w  drodze rozporządzenia, tryb postępowania w  sprawach, o  których mowa  w ust. 2. 
Art. 23. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji stwarzają partiom politycznym możliwość p rzedstawienia stano-
wiska w  węzłowych sprawach publicznych.  
2. Uprawnienia przewidziane  w ust. 1 stosuje się odpowiednio do ogólnokrajowych organizacji związków zawodo-
wych i  związków pracodawców.  
3. Tryb postępowania w  sprawach, o  których mowa  w ust. 1 i 2, określa, w  drodze rozporządzenia, Krajowa Rada.  
Art. 23a. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji stwarzają organizacjom pożytku publicznego, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 24  kwietnia 2003  r. o działalności pożytku publicznego i  o wolontariacie ( Dz. U. z 2022 r. poz. 1327 i  1265 ), 
możliwość nieodpłatnego informowania o  prowadzonej przez te organizacje działal ności nie odpłatnej.  
2. Przepis  ust. 1 nie wyklucza prawa nadawcy do informowania o  działalności organizacji pożytku publicznego w  szer-
szym  zakresie . 
3. Krajowa Rada w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w  drodze roz -
porządzenia, tryb postępowania związanego z  nieodpłatnym informowaniem o  prowadzonej przez organizacje pożytku pub-
licznego nieodp łatnej działalności pożytku publicznego, w  tym sposób przygotowania i  emisji audycji oraz czas  przeznaczony na 
ich rozpowszechnianie, uwzględniając różnorodność zadań publicznych określonych  w art. 4 ustawy  o działalności pożytku 
publicznego i  o wolontari acie oraz ich znaczenie dla społeczności.  
Art. 24. 1. Podmiotom uczestniczącym w  wyborach do Sejmu, Senatu, samorządu terytorialnego oraz Parlamentu 
Europejskiego zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji wyborczych w  programach publicznej radiofoni i i tele-
wizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się odpowiednio do wyborów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Podmiotom uprawnionym do udziału w  kampanii referendalnej w  programach radiowych i  telewizyj nych  w rozu-
mieniu  art. 48 ust. 1 ustawy  z dnia 14  marca 2003  r. o referendum ogólnokrajowym ( Dz. U. z 2020 r. poz.  851) zapewnia 
się możliwość rozpowszechniania audycji referendalnych w  programach publicznej radiofonii i  telewizji na zasadach okreś lo-
nych  odrębnymi przepisami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 1722  
 
Art. 25. 1.52) Jednostki pub licznej radiofonii i telewizji:  
1) tworzą wszystkimi dostępnymi sposobami programy dla odbiorców za granicą w języku polskim;  
2) rozpowszechniają wszystkimi dostępnymi sposobami programy dla odbiorców za granicą w języku polskim;  
3) rozpowszechniają programy dla odbiorców za granicą w języka ch innych niż język polski oraz  
4) mogą tworzyć programy dla odbiorców za granicą w językach innych niż język polski.  
1a. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji mogą tworzyć i dostarczać przez siec i telekomunikacyjne, w tym w sy s-
temach teleinformatycznych, audialne, audiowizualne i tekstowe usługi inne niż programy, w tym audiowizualne usługi 
medialne na żądanie, dla odbiorców za granicą w języku polskim i w innyc h językach.  
1b.53) Zadania jednostek publicznej radiofonii i telewizji, o których mowa w ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1a, w zakresie two-
rzenia usług w językach innych niż język polski, mogą być realizowane przez podmioty trzecie na rzecz spółek, o których 
mowa w art. 26 ust. 2 i 3.  
2. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji są obowiązane tworzyć i  rozpowszechniać audycje oświatowe dla szkół 
i innych placówek oświatowo -wychowawczych.  
3. Audycje oświatowe powinny odpowiadać wymogom zawartym w  szkolnych programa ch nauczania.  
4.54) Koszty tworzenia programów oraz audycji, o  których mowa  w ust. 1 –2, są pokrywane z  budżetu państwa.  
5. Zakres i  sposób prowadzenia działalności przewidzianej  w ust. 1 –2 oraz zasady pokrywania jej kosztów są okreś lane 
w formie porozumień  zawieranych między ministrami właściwymi odpowiednio w  sprawach zagranicznych  i edukacji  naro-
dowej oraz jednostkami publicznej radiofonii i  telewizji.  
Art. 26. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji działają wyłącznie w  formie jednoosobowej spółki  akcyjnej Skarbu  
Państwa, zwanej dalej „spółką ”. 
2. Telewizj ę publiczn ą tworzy spółka  „Telewizja Polska – Spółka  Akcyjna ”, zawi ązana w celu tworzenia  i rozpow-
szechniania:  
1) ogólnokrajowych  programów ogó lnotematycznych I i II, wyspecjalizowanego programu  informacyjno -publicys tycznego  
oraz programu o tematyce kulturalno -artystycznej;  
2) programów  skierowanych do odbiorców  za granic ą; 
3) regionalnych programów  telewizyjnych;  
4) innych programów  i usług realizuj ących misj ę publiczn ą, o której  mowa w art. 21 ust. 1, okre ślonych  w karcie po -
winno ści, w tym programów wyspecjalizowanych, innych ni ż wymienione w pkt 1.  
2a. Terenowe oddziały spółki „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna ” mają swoje siedziby w: Białymstoku, Bydgoszczy, 
Gorzowie Wielkopol skim, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rze szo-
wie, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu.  
3. Radiofonię publiczną tworzą:  
1) spółka „Polskie Radio – Spółka Akcyjna ”, zawiązana w  celu tworzenia i  rozpowszechni ania ogólnokrajowych progra-
mów radiowych i  programów dla odbiorców za granicą;  
2) spółki zawiązane w  celu tworzenia i  rozpowszechniania regionalnych programów radiowych, zwane dalej „spółkami 
radiofonii regionalnej ”. 
4. Do spółek wymienionych  w ust. 2 i 3 stosuje się, z  zastrzeżeniem  art. 27–30 ustawy , przepisy Kodeksu spółek 
handlowych z  wyjątkiem  art. 312 i 402. 
5. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej,  w porozumieniu  z Przewodniczącym Krajowej Rady, dokonuje, w  drodze 
decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań przez spółki oraz określa warunki 
wykorzystania tych częstotliwości.  Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się 
przepisy ustawy z  dnia 16 lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne, z  wyłączeniem art.  116. 
                                                           
52) W brzmieniu  ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 24  lutego 2022  r. o ochronie dziedzictwa narodowego związanego z nazwami 
obiektów przestrzeni publicznej oraz pomnikami  (Dz. U. poz.  857), która weszła w życie z dniem 21 kwietnia 2022 r.  
53) Dodany przez art. 7 p kt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 52. 
54) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 52. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 1722  
 
6. Prezes Urz ędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu z Przewodnicz ącym Krajowej Rady, zapewnia  dla spó-
łek tworz ących i rozpowszechniaj ących:  
1) ogólnokrajowe  programy telewizyjne – częstotliwo ści niezb ędne do pokrycia kraju zasi ęgiem odbioru programów , 
o których  mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1 i 4;  
2) ogólnokrajowe  programy radiowe – częstotliwo ści niezb ędne do pokrycia kraju zasi ęgiem odbioru programu  pierw-
szego, drugiego, trzeciego i czwartego oraz cz ęstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania programów  radiowych dla 
odbiorców  za granic ą, a tak że częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania programów  określonych w karcie po-
winno ści; 
3) regionalne programy telewizyjne – częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania regionalnych programów  tele-
wizyjnych, w tym programów  określonych w karcie powinno ści; 
4) regionalne programy radiowe – częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania regionalnych programów  radiowych, 
w tym programów okre ślonych w karcie powinno ści. 
7. Program TV  Polonia jest rozpowszechniany w  sposób rozsiewczy satelitarny.  
8. Do rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w  sposób 
cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsie wczą satelitarną, stosuje się  art. 115 ust. 3 ustawy  z dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne.  
Art. 27. 1. (uchylony)  
2. (uchylony)  
3.55) Członków zarządu, w  tym prezesa zarządu, powołuje i  odwołuje  Rada Mediów Narodowych . 
4. Członków zarządu powołuje się spośród osób posiadających kompetencje w  dziedzinie radiofonii i  telewizji oraz 
nieskazanych prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.  
5. (uchylony)  
6. (uchylon y)56) 
7. Członkowie zarządów i  osoby zajmujące kierownicze stanowiska w  jednostkach publicznej radiofonii i  telewizji 
kierują się w  swojej pracy oraz w  ocenie dziennikarzy i  innych twórców im podległych zasadami profesjonalizmu, uczci-
wości i  rzetelności ora z wskazaniami zawartymi  w art. 21 ust. 1a i 2 ustawy . 
Art. 28. 1.57) Rada nadzorcza  spółki liczy trzech członków.  
1a. (uchylony)  
1b. (uchylony)  
1c. (uchylony)  
1d. (uchylony)58) 
1e. Członków rady nadzorczej powołuje i  odwołuje  Rada Mediów Narodowych . 
1f. Członków rady nadzorczej powołuje się spośród osób, które spełniają warunki określone  w przepisach  o pry-
watyzacji  i komercjalizacji dla kandydatów do rad nadzorczych spółek,  w których Skarb Państwa jest jedynym  akcjo -
nariuszem.  
2. Rada nadzorcza podejmuj e uchwały bezwzględną większością głosów w  obecności co najmniej połowy składu rady.  
3. Rada nadzorcza wybiera ze swego grona przewodniczącego.  
4. Rada nadzorcza uchwala regulamin określający tryb jej działania.  
5. (uchylony)  
                                                           
55) Uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim wyłącza udział Krajowej Rady Radiofonii i  Telewizji w procedurze powo-
ływania i odwoływania członków zarządu spółek publicznej radiofonii i tele wizji na podst awie pkt 3 wyroku Trybunału Konstytucyj-
nego z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt K 13/16 (Dz.  U. poz.  2210).  
56) Art. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji  (Dz. U. z 2016 r. poz. 25 i 929) utracił  
moc w zakresie, w jakim uchyla art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2015 r. poz . 1531 i  1830)  
na podstawie pkt 4 lit. b wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 55. 
57) Uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim wyłącza udział Krajowej Rady Radiofonii i  Telewizji w procedurze powo-
ływania i odwoływania członków rad nadzorczych spółek publicznej radiofonii i telewizji na podstawie pkt 5 lit. b wyroku Tryb unału 
Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 55. 
58) Art. 1 pkt 3 lit. b ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 56 utracił moc w zakresie, w jakim uchyla art. 28 ust. 1d ustawy 
wymienionej jako druga w odnośniku 56 na podstawie pk t 6 lit. b wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 55. 
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 1722  
 
6. Zgody rady nadzorczej wymaga:  
1) nawiązywanie i  rozwiązywanie stosunku pracy z  osobami zajmującymi stanowiska kierownicze określone w  statucie 
spółki;  
2) zawarcie lub przystąpienie przez spółkę do umowy zbiorowej z  przedstawicielami pracowników;  
3) zawiązanie bądź przystąpienie  do spółki innej niż spółka, o  której mowa  w art. 26 ust. 1, a także nabycie lub zbycie 
udziałów albo akcji w  takiej spółce;  
4) zbycie lub obciążenie nieruchomości.  
7. (uchylony)  
Art. 28a. 1. Rady programowe publicznej radiofonii i  telewizji liczą 15  człon ków, których powołuje  Rada Mediów 
Narodowych ; 10 członków rady programowej reprezentuje ugrupowania parlamentarne. Pozostałych 5  powołuje z  grona 
osób legitymujących się dorobkiem i  doświadczeniem w  sferze kultury i  mediów.  
2. Kadencja rady programowej t rwa 4  lata, a  jej członkowie reprezentują społeczne interesy i  oczekiwania związane 
z działalnością programową spółki.  
3. Rada programowa podejmuje uchwały zawierające oceny poziomu i  jakości programu bieżącego oraz programów 
ramowych. Uchwały w  sprawach p rogramowych, podejmowane większością głosów w  obecności co najmniej połowy 
składu rady, są przedmiotem obrad i  postanowień rady nadzorczej.  
4. Członkom rady programowej przysługuje dieta wypłacana przez spółkę w  wysokości ustalonej przez  Radę Mediów 
Narodo wych . 
5. Zarząd spółki zapewnia członkom rady programowej organizacyjne i  finansowe warunki dokonywania ocen poziomu  
i jakości wyemitowanego programu, badania jego odbioru oraz zlecania niezależnych badań dotyczących percepcji pro -
gramu i  jego społecznych skutków.  
Art. 29. 1. (uchylony)  
1a. W walnym zgromadzeniu mają prawo uczestniczyć także członkowie Rady Mediów Narodowych.  
1b. Zmiana statutu spółki następuje na wniosek lub za uprzednią zgodą Rady Mediów Narodowych.  
2. Zarząd spółki nie jest związany poleceniami i  zakazami ustanowionymi przez walne zgromadzenie, jeżeli dotyczą 
one treści programu.  
3. (uchylony)59) 
Art. 30. 1. Tworzenie i  rozpowszechnianie regionalnych programów telewizji publicznej należy do terenowych od-
działów spółki, o  której mowa  w art. 26 ust. 2. 
2. Statut spółki określa zakres działania i  zadania terenowego oddziału spółki.  
3. Terenowym oddziałem spółki kieruje dyrektor powoływany przez zarząd spółki  za zgodą Rady Mediów Narodowych . 
4. Organem opiniodawczo -doradczym dyrektora teren owego oddziału spółki jest rada programowa oddziału.  
4a. Powołując rady programowe oddziałów emitujących programy w  językach mniejszości narodowych i  etnicznych 
oraz języku regionalnym, dyrektorzy oddziałów uwzględnią kandydatów zgłaszanych przez organizac je społeczne mniej-
szości narodowych i  etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym.  
5. Rada  Mediów Narodowych , na wniosek zarządu spółki, po zasięgnięciu opinii dyrektorów terenowych oddziałów, 
określi minimalny udział audycji tworzon ych przez terenowe oddziały spółki w  poszczególnych programach ogólno krajowych.  
6. (uchylony)  
Art. 30a. 1. Przepisy dotyczące programów dla odbiorców za granicą stosuje się odpowiednio do programu TV Polonia.  
2. Organem opiniodawczo -doradczym w  sprawach tworzenia i  rozpowszechnienia programu TV Polonia jest rada pro-
gramowa TV Polonia.  
                                                           
59) Art. 1 pkt 4 ustawy wymienionej jako pierwsza w  odnośniku 56 uchylający art. 29 ust. 3 ustawy wymienionej jako druga w odnoś niku 56 
utracił moc na podstawie pkt 8 wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 55. 
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 1722  
 
Art. 31. 1. Przychodami spółek, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, s ą przychody pochodz ące z: 
1) z opłat abonamentowych, odsetek za zwłokę w  ich uiszczaniu oraz kar za używanie niezarejestrowanych odbiorników 
radiofonicznych i  telewizyjnych, w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonamento-
wych, z  zastrzeżeniem przepisu  art. 8 ust. 1 tej ustawy;  
2) z obrotu prawami do audycji;  
3) przekazów ha ndlowych;  
4) z innych źródeł.  
2. Przychodami spółek mogą być również dotacje z  budżetu państwa.  
3. Akcjonariuszom spółek, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3, nie przysługuje prawo do udziału w  zysku.  
4. Przychody pochodz ące ze źródeł okre ślonych w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 przeznacza si ę wyłącznie na realizacj ę misji 
publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1.  
5. Roczne przychody jednostki publicznej radiofonii i telewizji pochodz ące ze źródeł okre ślonych w ust. 1  pkt 1 i  ust. 2 
nie mog ą przekracza ć kosztu net to realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, przez  daną jednostk ę publicznej 
radiofonii i telewizji.  
6. Koszt netto realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, stanowi różnicę mi ędzy ca łkowitym  kosztem 
realizacji misji p ublicznej poniesionym przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji  w danym roku kalendarzowym 
a dochodem netto uzyskanym przez ni ą w tym okresie z pozosta łej dzia łalności. 
7. Jeżeli w danym roku kalendarzowym jednostka publicznej radiofonii i telewizji osi ągnie przychody  pochodz ące ze 
źródeł okre ślonych w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 przekraczaj ące koszt netto realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust.  1, 
a kwota nadwy żki będzie nie wi ększa ni ż 10% ca łkowitego kosztu realizacji misji  publicznej przewidzianego w  zatwier -
dzonym planie, o którym mowa w art. 21c ust. 1, na ten rok, jednostka ta  może nie zwraca ć tej nadwy żki pod warunkiem 
przeznaczenia jej na realizacj ę misji publicznej w kolejnych  okresach, na zasadach okre ślonych w karcie powinno ści. 
8. Nadwy żka przekraczaj ąca limit okre ślony w ust. 7, a tak że nadwy żka w ramach tego limitu, ale nieprzeznaczona  
zgodnie z ust. 7, podlega zwrotowi Krajowej Radzie, je żeli pochodzi ze źródeł, o których mowa w ust. 1  pkt 1, lub w łaściwej 
jednostce sektora finansów publicznych, je żeli pochodzi ze źródeł, o których mowa w ust. 2.  Zwrotu nadwy żki pochodz ącej 
ze źródeł, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje si ę przez zmniejszenie nale żnego  przychodu z tych źró deł, w  roku 
kalendarzowym rozlic zenia nadwy żki. 
9. Decyzj ę o zwrocie nadwy żki, o której mowa w ust. 8, wydaje Przewodnicz ący Krajowej Rady na podstawie  uchwa ły 
Krajowej Rady, uwzgl ędniaj ąc ocen ę sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1, w terminie  14 dni od dnia podj ęcia 
uchwa ły. 
10. Na wniosek jednostki publicznej radiofonii i telewizji Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że zezwoli ć, w drodze 
decyzji wydanej na podstawie uchwa ły Krajowej Rady, na zachowanie przez t ę jednostk ę nadwy żki przekraczaj ącej limit 
określony w ust. 7 pod warunki em przeznaczenia tej nadwy żki, we wskazanym w decyzji  okresie, na okre ślone w  niej szcze-
gólne koszty, niezb ędne do realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21  ust. 1.  
11. Krajowa Rada uwzgl ędnia uzyskanie przez jednostki publicznej radiofonii i te lewizji nadwy żek, o których  mowa 
w ust. 7, 8 i 10, przy wykonywaniu swoich kompetencji okre ślonych w art. 3 ust. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 2  ustawy z  dnia 
21 kwietnia 2005 r. o op łatach abonamentowych oraz przy zawieraniu porozumienia, o którym  mowa w art. 21a ust. 5, 
i zatwierdzaniu planu, o którym mowa w art. 21c ust. 1.  
Art. 31a. 1. Spółki, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3, są obowiązane do określenia w  dokumentacji, o  której mowa  
w art. 10 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, zasad rachu nkowości, w  tym zakładowego planu kont, w  spo-
sób zapewniający ujęcie w  księgach rachunkowych przychodów  i związanych z  nimi kosztów odrębnie w  odniesieniu do 
działalności, o  której mowa  w art. 21 ust. 1, oraz pozostałej działalności, a  także metod przypisy wania kosztów i  przycho-
dów do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności.  
2. Obowiązek, o  którym mowa  w ust. 1, nie narusza obowiązków w  zakresie rachunkowości i  sprawozdawczości wyni -
kających z  odrębnych przepisów.  
3. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, sposób prowadzeni a dokumentacji, o której mowa w  art. 10 ustawy 
z dnia 29 wrze śnia 1994 r. o rachunkowo ści, oraz sposób sporz ądzania sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1, 
biorąc pod uwag ę konieczno ść zapewnienia przestrzegania zasa d jawno ści i przejrzysto ści wykorzystania środków przezna-
czonych na realizacj ę misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1.  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 1722  
 
Art. 31b. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji s ą obowi ązane do sporz ądzenia i z łożenia Krajowej Radzie o raz 
udost ępnienia na swoich stronach internetowych, w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego, sprawo zdania 
za poprzedni rok kalendarzowy z realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, zawieraj ącego:  
1) informacj ę o realizacji okre ślonych w przepisach prawa oraz karcie powinno ści zada ń wynikaj ących z misji publicznej, 
o której mowa w art. 21 ust. 1;  
2) informacj ę o wysoko ści i sposobie wykorzystania środków pochodz ących z poszczególnych źródeł, o których mowa 
w art. 31 ust. 1 i 2;  
3) informacj ę o sposobie realizacji zasad, o których mowa w art. 31a ust. 1;  
4) informacj ę o całkowitym koszcie realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, ze wskazaniem kosztów 
realizacji poszczególnych zada ń oraz informacj ę o dochodzie z po zosta łej dzia łalności; 
5) wyliczenie kosztu netto realizacji misji publicznej zgodnie z art. 31 ust. 6 oraz nadwy żek, o których  mowa w  art. 31 
ust. 7 lub 8, je żeli powsta ły; 
6) propozycj ę przeznaczenia nadwy żki, o której mowa w art. 31 ust. 7, je żeli powst ała. 
2. Krajowa Rada na podstawie oceny sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, podejmuje do dnia 30 czerwca ka żdego 
roku kalendarzowego uchwa łę o jego przyj ęciu albo o odmowie jego przyj ęcia. Uchwa ły są udost ępniane na stronie inter-
netowej Krajowej Rady.  
3. Podejmuj ąc uchwa łę, o której mowa w ust. 2, Krajowa Rada mo że okre ślić zalecenia dotycz ące sposobu realizacji 
przedsi ęwzięć określonych w karcie powinno ści oraz planie, o którym mowa w art. 21c ust. 1, w kolejnym roku kalenda-
rzowym oraz mo że poleci ć podjęcie okre ślonych dzia łań naprawczych, wskazuj ąc termin na realizacj ę zalece ń lub dzia łań 
naprawczych.  
4. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji, której dotycz ą zalecenia lub dzia łania naprawcze, o których mowa w ust. 3 , 
jest obowi ązana do zawarcia w sp rawozdaniu, o którym mowa w ust. 1, za kolejny rok kalendarzowy informacji o sposobie 
ich wykonania.  
Art. 31c. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji przygotowuj ą i udost ępniaj ą na swoich stronach internetowych, 
w terminie do dnia 30 kwietnia danego r oku, sprawozdania za poprzedni rok kalenda rzowy z wykorzystania wpływów 
z opłat abonamentowych w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o op łatach abonamentowych, odsetek za zw łokę 
w ich uiszczaniu oraz kar za u żywanie niezarejestrowanych odbiorników  na realizacj ę misji  publicznej, o k tórej mowa 
w art. 21 ust. 1, ze wskazaniem środków przeznaczonych na wykonanie poszczególnych zada ń wymienionych w art. 21 ust.  1a. 
Art. 32. W celu realizacji zadań radiofonii i  telewizji publicznej spółki mogą tworzyć, za zgodą  Rady Mediów Naro -
dowych , przedsiębiorców przewidzianych przepisami prawa.  
Rozdział 5  
Koncesje na rozpowszechnianie programów  
Art. 33. 1. Rozpowszechnianie programów radiowych i  telewizyjnych, z  wyjątkiem programów publicznej radio fonii 
i telewizj i, wymaga uzyskania koncesji.  
1a. Nie wymaga uzyskania koncesji rozpowszechnianie programów telewizyjnych wyłącznie w  systemach teleinfor-
matycznych, chyba że program taki ma być rozprowadzany naziemnie, satelitarnie lub w  sieciach kablowych.  
2. Organem wła ściwym w  sprawach koncesji jest Przewodniczący Krajowej Rady.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady podejmuje decyzję w  sprawie koncesji na podstawie uchwały Krajowej Rady. 
Decyzja w  tej sprawie jest ostateczna.  
Art. 34. 1. Przewodniczący Krajowej Rady, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w za-
kresie określonym  w ust. 1a pkt 3, ogłasza w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ” infor macje 
o możliwościach uzyskania koncesji na  rozpowszechnianie w  sposób rozsiewczy naziemny programu radiowego lub tele-
wizyjnego oraz ustala termin, nie krótszy niż 45  dni od dnia ogłoszenia, do składania wniosków o  udzielenie koncesji.  
1a. W ogłoszeniu, o  którym mowa  w ust. 1, określa się:  
1) przedmiot postępowania;  
2) warunki programowe rozpowszechniania programu, w  tym w  szczególności rodzaj i  charakter programu;  
3) częstotliwości lub kanały oraz maksymalną moc promieniowaną i  lokalizację stacji nadawczych przeznaczonych do 
rozpowszechniania programu lub obszar, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, chyba że do rozpo-
wszechniania programu nie jest wymagana rezerwacja częstotliwości;  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 1722  
 
4) liczbę koncesji;  
5) czas, na jaki może być udzielona koncesja;  
6) termin i  miejsce składania wnios ków.  
1b. Przewodniczący Krajowej Rady, w  terminie nie dłuższym niż 14  dni od dnia ogłoszenia, o  którym mowa  w ust. 1, 
zamieszcza w  co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o  zasięgu ogólnopolskim informację o  tym ogłoszeniu.  
1c. Rozpatrzeniu podlegają wył ącznie wnioski o  udzielenie koncesji w  związku z  ogłoszeniem, o  którym mowa  w ust. 1. 
2. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości listę wnioskodawców uczestniczących w  postę-
powaniu o  udzielenie koncesji. W  przypadku złożenia większej l iczby wniosków, przekraczających istniejące możli wości 
rozpowszechniania programów, są one rozpatrywane w  ramach jednego postępowania.  
Art. 35. 1. Koncesja może być udzielona osobie fizycznej, posiadającej obywatelstwo polskie i  stałe miejsce zamiesz -
kania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobie prawnej lub osobowej spółce handlowej, które mają siedzibę na tery-
torium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Koncesja dla spółki z  udziałem osób zagranicznych może być udzielona, jeżeli:  
1) udział kapitałowy osób  zagranicznych w  spółce lub udział osób zagranicznych w  kapitale zakładowym spółki z  ogra-
niczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, a  w przypadku prostej spółki akcyjnej – w ogólnej liczbie akcji tej 
spółki, nie przekracza 49%;  
2) umowa lub statut spó łki przewidują, że:  
a) osobami uprawnionymi do reprezentowania lub prowadzenia spraw spółki albo członkami zarządu spółki będą 
w większości osoby posiadające obywatelstwo polskie i  stałe miejsce zamieszkania w  Polsce,  
b) w zgromadzeniu wspólników lub w  walnym zgromadzeniu udział głosów osób zagranicznych i  spółek zależnych, 
w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, od osób zagranicznych nie może przekroczyć 49%,  
c) osoby zagraniczne nie mogą dysponować bezpośrednio lub pośrednio większością przekraczającą 49%  głosów 
w osobowej spółce handlowej,  
d) członkami rady nadzorczej spółki będą w  większości osoby posiadające obywatelstwo polskie i  stałe miejsce za-
mieszkania w  Polsce.  
3. Koncesja może być również udzielona:  
1) osobie zagranicznej lub  
2) spółce zależnej, w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, od osoby zagranicznej  
– których siedziba lub stałe miejsce zamieszkania znajduje się w  państwie członkowskim Europejskiego Obszaru Gospo-
darczego – bez stosowania ograniczeń zawartych  w ust. 2. 
Art. 35a. 1. Nadawca mo że złożyć wniosek o  udzielenie koncesji na kolejny okres, nie  później niż 12  miesięcy przed 
wygaśnięciem posiadanej koncesji.  
2. W przypadku złożenia przez nadawcę wniosku, o  którym mowa  w ust. 1, odmowa udzielenia koncesji na kolejny 
okres możliwa jest wy łącznie, gdy w  stosunku do nadawcy zachodzi którakolwiek z  okoliczności wskazanych  w art. 38 
ust. 1 lub 2. 
3. W przypadku złożenia przez nadawcę wniosku, o  którym mowa  w ust. 1, do postępowania w  sprawie udzielenia 
koncesji nie stosuje się przepisów  art. 34 i 36 ust. 1 i 2. 
Art. 36. 1. W  postępowaniu o  udzielenie koncesji ocenia się w  szczególności:  
1) stopień zgodności zamierzonej działalności programowej z  zadaniami określonymi  w art. 1 ust. 1 ustawy , z uwzględ-
nieniem stopnia realizacji tych zadań przez i nnych nadawców działających na obszarze objętym koncesją;  
2) możliwości dokonania przez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i  finansowania programu;  
3) przewidywany udział w  programie audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współd zia-
łaniu z  innymi nadawcami;  
4) przewidywany udział audycji, o  których mowa  w art. 15 ust. 1 i 3, w programie telewizyjnym albo utworów, o  których 
mowa  w art. 15 ust. 2, w programie radiowym lub telewizyjnym;  
5) dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i  środków masowego przekazu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 1722  
 
2. Koncesji nie udziela się, jeżeli rozpowszechnianie programów przez wnioskodawcę mogłoby spowodować:  
1) zagrożenie interesów kultury narodowej, dobrych obyczajów i  wychowania, bezpieczeństwa i  obronności państwa oraz 
zagrożenia dla bezpieczeństwa informacji niejawnych;  
2) osiągnięcie przez wnioskodawcę pozycji dominującej w  dziedzinie środków masowego przekazu na danym terenie.  
3. Koncesja jest udzielana na 10  lat. 
Art. 36a. Jeżeli w wyniku dokonan ia oceny wniosków w trybie art. 36 liczba wnioskodawców pozostaje  większa niż 
liczba koncesji przewidzianych do udzielenia, zarządza się przetarg, którego przedmiotem jest udzielenie  koncesji.  
Art. 36b. 1. Przewodniczący Krajowej Rady ogłasza w Dzienniku U rzędowym Rzeczypospolitej Polskiej  „Monitor 
Polski” o konieczności przeprowadzenia przetargu wśród wnioskodawców, o których mowa w art. 36a.  
2. W ogłoszeniu określa się również:  
1) minimalną opłatę za udzielenie koncesji – nie niższą niż określona przepisa mi opłata przewidziana za udzielenie koncesji;  
2) miejsce i termin składania ofert;  
3) wysokość, formę i termin wniesienia wadium;  
4) termin rozstrzygnięcia przetargu.  
3. Przetarg przeprowadza Przewodniczący Krajowej Rady.  
4. Ofertę sporządzoną w języku polskim składa się w terminie, miejscu i formie określonych stosownie do ust. 1  i 2, 
w zapieczętowanych kopertach.  
5. Oferta zawiera:  
1) oznaczenie wnioskodawcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu oraz adresu głównego  miejsca 
wykonyw ania działalności gospodarczej;  
2) deklarowaną wysokość opłaty za udzielenie koncesji.  
6. Oferty złożone nie podlegają wycofaniu.  
Art. 36c. 1. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wyboru ofert w liczbie zgodnej z liczbą koncesji, o której mowa  
w art. 34 u st. 1a pkt 4, kierując się wysokością zadeklarowanych opłat za udzielenie koncesji.  
2. W przypadku gdy kilku wnioskodawców zadeklarowało opłatę w takiej samej wysokości, wzywa się tych wniosko-
dawców  do ponownego zadeklarowania wysokości opłaty i wybiera of ertę przedsiębiorcy, który zadeklarował  wyższą 
opłatę.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady przekazuje wnioskodawcom, którzy złożyli oferty, pisemną informację  o wyniku 
przetargu, niezwłocznie po jego rozstrzygnięciu, oraz:  
1) zwraca wadium wnioskodawcom, który ch oferty nie zostały wybrane;  
2) zalicza wadium na poczet opłaty wnioskodawcom, których oferty zostały wybrane.  
4. Udziela się koncesji wnioskodawcom, których oferty zostały wybrane.  
Art. 36d. 1. Wnioskodawca przekazujący podczas postępowania o udzielenie  koncesji informacje stanowiące  tajem -
nicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może zgłosić wniosek,  aby infor ma-
cjom tym była nadana klauzula poufności.  
2. Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem że wnioskodawca:  
1) przekazując informacje, wyczerpująco uzasadni swoje żądanie;  
2) z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym uczestnikom postępowania.  
3. Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą b yć udostępniane innym uczestnikom postępowania  bez 
zgody wnioskodawcy przekazującego informacje.  
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 1722  
 
Art. 37. 1. Koncesja określa w  szczególności:  
1) nadawcę, jego siedzibę albo miejsce zamieszkania;  
2) przedmiot działalności objętej koncesją;  
3) sposób rozpowszechniania programu (analogowy rozsiewczy naziemny, cy frowy rozsiewczy naziemny w multi pleksie, 
rozsiewczy satelitarny, w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozpowszechniania roz siew-
czego naziemnego lub rozsiewczego s atelitarnego) oraz:  
– dla rozpowszechniania analogowego rozsiewczego naziemnego:  
a) lokalizację stacji,  
b) wysokość zawieszenia anteny,  
c) maksymalną moc promieniowaną,  
d) charakterystykę promieniowania anteny,  
e) częstotliwość,  
f) polaryzację,  
– dla rozpo wszechniania cyfrowego rozsiewczego naziemnego w  multipleksie:  
g) multipleks,  
h) obszar rozpowszechniania,  
i) parametry sygnalizacyjne – identyfikatory ID,  
– dla rozpowszechniania rozsiewczego satelitarnego:  
j) nazwę wykorzystywanego satelity,  
k) położenie  satelity na orbicie,  
l) częstotliwość,  
m) lokalizację stacji dosyłowej,  
– dla rozpowszechniania w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozpowszechniania roz-
siewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego:  
n) lokalizację stacji głó wnej,  
o) obszar objęty siecią telekomunikacyjną;  
4) rodzaj programu i  czas jego rozpowszechniania;  
5) datę rozpoczęcia rozpowszechniania programu;  
6) termin wygaśnięcia koncesji.  
2. Koncesja może określać inne warunki prowadzenia działalności, niezbędne dla realizacji przepisów ustawy.  
3. Koncesja w  zakresie określonym w  ust. 1 pkt 3 tiret pierwsze i  drugie jest udzielana w  porozumieniu z  Prezesem 
Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który zajmuje stanowisko, mając na względzie spełnienie warunków określony ch 
w art. 114 ust. 3 ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne.  
3a. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonuje niezwłocznie rezerwacji częstotliwości dla nadawcy, który 
uzyskał koncesję na rozpowszechnianie programu radiofonicznego w  sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną. Do 
dokonywania lub wprowadzania zmian rezerwacji częstotliwości, o  której mowa w  zdaniu pierwszym, stosuje się przepisy 
ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne, z  wyłączeniem art.  116. 
4. Krajowa  Rada, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, określi, w  drodze rozporządze-
nia, dane, które powinien zawierać wniosek, oraz szczegółowy tryb postępowania w  sprawach udzielania i  cofania koncesji.  
Art. 37a.60) 1. Dostawca usługi me dialnej, który sporządza sprawozdanie finansowe, zgodnie z  przepisem art.  45 ust. 1 
ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, składa takie sprawozdanie do Krajowej Rady w  terminie 15  dni od dnia 
jego zatwierdzenia albo sporządzenia – jeżeli właści we przepisy regulujące działalność tego dostawcy nie wymagają za-
twierdzenia sprawozdania.  
                                                           
60) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 1722  
 
2. Dostawca usługi medialnej, który nie jest obowiązany do sporządzenia sprawozdania finansowego, o  którym mowa 
w ust. 1, składa Krajowej Radzie kopię zeznania podatk owego, o  którym mowa w  art. 45 ust. 1 lub ust.  1a pkt  2 ustawy 
z dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1128, z późn. zm.61)), w terminie 
15 dni od dnia jego złożenia urzędowi skarbowemu.  
3. Wraz ze sprawozdanie m, o którym mowa w  ust. 1, albo kopią zeznania podatkowego, o  której mowa w  ust. 2, do-
stawca usługi medialnej przekazuje informację o  rocznych przychodach i  kosztach dotyczących poszczególnych dostarcza-
nych przez niego usług medialnych.  
4. Informacja, o  której mowa w  ust. 3, obejmuje w  szczególności informację o  przychodach z  tytułu emisji przekazów 
handlowych oraz opłat pochodzących od odbiorców poszczególnych usług medialnych.  
5. Przewodniczący Krajowej Rady może zwrócić się do organu regulacyjnego państwa członkowskiego Unii Euro -
pejskiej z  wnioskiem o  przekazanie informacji zawartych w  dokumentach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, oraz informacji, 
o których mowa w  ust. 3 i 4, dotyczących dostawcy usługi medialnej podlegającego jurysdykcji tego państwa c złonkow-
skiego Unii Europejskiej w  zakresie przychodów i  kosztów tego dostawcy uzyskiwanych i  pono szonych na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej.  
Art. 37b. Nadawca jest obowiązany zgłaszać Przewodniczącemu Krajowej Rady wszelkie zmiany danych zawartych  
we wniosku o udzielenie koncesji, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.  
Art. 37c.62) 1. Jeżeli program telewizyjny ma być rozpowszechniany lub rozprowadzany poza terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej, jego nadawca wraz z  wnioskiem o  udzielenie koncesji p rzekazuje Krajowej Radzie informację o  pań-
stwach, w  których możliwy jest odbiór programu.  
2. Jeżeli nadawca uzyskał koncesję na program, o  którym mowa w  ust. 1, przekazuje Krajowej Radzie informację 
o państwach, w  których możliwy jest odbiór programu, w  terminie 14  dni od dnia rozpoczęcia rozpowszechniania lub roz-
prowadzania programu w  tych państwach.  
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób i  formę przekazania informacji, o  której mowa 
w ust. 1 i 2, mając na uwadze konieczność pozysk ania pełnej informacji i  nieobciążania dostawców nadmiernymi utrudnie-
niami i  kosztami w  związku z  zapewnianiem informacji.  
Art. 38. 1. Koncesję cofa się, jeżeli:  
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące nadawcy wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją;  
2) nadawca rażąco narusza warunki określone w  ustawie lub w  koncesji;  
3) działalność objęta koncesją jest wykonywana w  sposób sprzeczny z  ustaw ą lub z  warunkami określonymi w koncesji, 
a nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, w  wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycz-
nego lub prawnego niezgodnego z  warunkami określonymi w  koncesji lub w  ustawie;  
4) nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, nie rozpocz ął rozpowszechniania programu w termi-
nie ustalonym w  koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania programu za pomocą wszystkich lub 
niektórych stacji nadawczych – chyba że nadawca wykaże, że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu 
lub zaprzestanie rozpowszechniania programu zostały  spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Za trwałe  
zaprzestanie rozpowszechniania programu uważa się fakt nierozpowszechniania programu przez okres trzech kolejno 
następujących po sobie miesięcy.  
2. Koncesja może być cofnięta, jeżeli:  
1) rozpows zechnianie programu powoduje zagrożenie interesów kultury narodowej, bezpieczeństwa i  obronności pań-
stwa lub narusza normy dobrego obyczaju;  
2) (uchylony)  
3) rozpowszechnianie programu powoduje osiągnięcie przez nadawcę pozycji dominującej w  dziedzinie śro dków maso -
wego przekazu na danym rynku właściwym w  rozumieniu przepisów o  ochronie konkurencji i  konsumentów;  
4) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę.  
                                                           
61) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 
2105, 2133, 2232, 2269, 2270, 2328, 2376, 2427, 2430 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1, 24, 64, 138, 501, 558, 583, 646, 655, 830,  872, 
1079 , 1265, 1301, 1358, 1459 , 1512  i 1561.  
62) Dodany przez art. 1 pkt 22 us tawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 1722  
 
3. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do p ublicznej wiadomości informacje o  wszczęciu postępowania w  sprawie 
cofnięcia koncesji.  
4. W przypadku uprawomocnienia się decyzji w  sprawie cofnięcia koncesji Przewodniczący Krajowej Rady nie-
zwłocznie ogłasza o  możliwości uzyskania koncesji w  zakresie obję tym cofniętą koncesją.  
Art. 38a. 1. Uprawnienia wynikające z  koncesji są niezbywalne, z  zastrzeżeniem  ust. 3–5. 
2. Uprawnienia, o  których mowa  w ust. 1, nie przechodzą na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego.  
3. W przypadku łączenia, podziału albo innego rodz aju przekształceń spółek handlowych, uprawnienia, o  których mowa  
w ust. 1, mogą przejść na inny podmiot za zgodą Krajowej Rady wyrażoną w  formie uchwały. Odmowa wyrażenia zgody 
następuje, gdy:  
1) nadawca osiągnie pozycję dominującą w  dziedzinie środków mas owego przekazu na  danym rynku właściwym w  ro-
zumieniu przepisów o  ochronie konkurencji i  konsumentów;  
2) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę.  
3a. Osoba fizyczna może przenieść uprawnienia wynik ające z  koncesji, za zgodą Krajowej Rady wyrażoną w  formie 
uchwały, na spółkę, której jest wspólnikiem i  która spełnia warunki, o  których mowa  w art. 35. Odmowa wyrażenia zgody 
następuje z  przyczyn, o  których mowa  w art. 36 ust. 2. 
4. Na podstawie uchwały Krajowej Rady, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję w  sprawie wyrażenia zgody 
bądź odmowy, o  której mowa  w ust. 3 i 3a. 
5. Do uprawnień wynikających z  rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo 
telekomunika cyjne.  
Art. 38b. 1. Niezwłocznie po doręczeniu decyzji, o  której mowa w  art. 123 ust. 13 ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne, Przewodniczący Krajowej Rady wszczyna z  urzędu postępowanie w  sprawie zmiany koncesji 
w zakresie określonym t ą decyzją.  
2. Zmiana koncesji, o  której mowa w  ust. 1, nie wymaga zgody strony.  
3. W postępowaniu w  sprawie zmiany koncesji, o  którym mowa w  ust. 1, przepisów art.  34 i art. 40 nie stosuje się.  
Art. 39. Koncesja na rozpowszechnianie programu telewizyjnego obejmuje również wykorzystanie sygnału telewizyj-
nego do rozpowszechniania przekazów tekstowych.  
Art. 39a. 1. Koncesja może być udzielona na rozpowszechnianie w  sieciach kablowych lub w  sposób rozsiewczy 
satelitarny programu poświęconego wyłącznie:  
1) telesprzedaży;  
2) autopromocji.  
2. Do programów, o  których mowa  w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, z  wyłączeniem przepisów  
art. 15–15b. 
3. Do programów, o  których mowa  w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się:  
1) ograniczenia dopuszczalnego wymiaru czasowego reklam i  telesprzedaży w  ciągu godziny, określonego  w art. 16 ust.  3; 
2) przepisów  art. 16 ust. 6 oraz art.  16a. 
Art. 39b. 1. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić:  
1) stowarzyszenie w  ramach realizacji celów statutowych ; 
2) fundacja w  ramach realizacji celów statutowych;  
3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego o  uregulowanej w  ustawie sytuacji praw nej. 
2. Nadawca społeczny jest zwolniony z  opłat za udzielenie lub zmianę koncesji.  
3. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych  w art. 4 pkt 10, organ koncesyjny wy-
daje decyzję o  uchyleniu decyzji o  uznaniu za nadawcę społecznego, w  której stwierdza obowiązek uiszczenia opłat, o  któ-
rych mowa  w ust. 2, wraz z  odsetka mi ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia udzielenia lub zmiany koncesji.  
Art. 40. 1. Za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego lub  telewizyjnego pobiera się opłatę, 
niezależnie od rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością przewidzianych w  ustawie z  dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne. Przez udzielenie koncesji rozumie się również jej zmianę.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 1722  
 
2. Opłata za udzielenie koncesji nie może być wyższa niż:  
1) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób analogowy rozsiewczy naziemny – 12 317 570 zł 63); 
2) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sposób analogowy rozsiewczy naziemny – 25 890 000 zł 63); 
3) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multipleksie – 6 158 785 zł 63); 
4) dla rozpowszech niania programu telewizyjnego w sposó b cyfrowy rozsiewczy naziemny w multipleksie – 25 890 000 zł 63). 
3. Opłata za udzielenie koncesji wynosi:  
1) dla rozpowszech niania programu radiowego w  sposób rozsiewczy satelitarny – 500 zł 63); 
2) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sposób rozsiewczy satelitarny – 10 000 zł 63);  
3) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do roz -
powszechniania rozsiewczego naziemnego lub  rozsiewczego satelitarnego – 500 zł 63); 
4) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do roz-
powszechni ania rozsiewczego naziemnego lub  rozsiewczego satelitarnego – 2000  zł 63). 
4. W przypadku rozpowszechniania programu radiowego lub telewizyjnego różnymi sposobami  opłatę za udzielenie 
koncesji ustala się jako sumę należności za  poszczególne sposoby rozpowszechniania tych programów.  
5. W przypadku opłaty za udzielenie koncesji na jednoczesne rozpowszechnianie programu radiowego w  sposób ana-
logowy rozsiewczy naziemny  i cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multipleksie, opłata ustalana jest jak za udzielenie koncesji 
dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multipleksie.  
6. Krajowa Rada, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw fina nsów publicznych określi, w  drodze rozpo-
rządzenia, nie wyższą niż określona  w ust. 2 wysokość opłaty za udzielenie koncesji oraz sposób wyliczania tej opłaty, biorąc  
pod uwagę:  
1) czas emisji reklam;  
2) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 1: 
a) liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) zakres fal radiowych,  
c) liczbę mieszkańców miast w  zasięgu programu;  
3) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 2, liczbę mieszkańców w  zasięgu programu;  
4) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 3: 
a) w przypa dku udzielenia koncesji o  zasięgu mniejszym od zasięgu sygnału multipleksu ogólnopolskiego, za który 
uznaje się obszar całego kraju – liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) standard naziemnej radiofonii cyfrowej,  
c) w przypadku zmiany koncesji na rozpow szechnianie programu drogą rozsiewczą naziemną, polegającej na przy-
znaniu prawa do rozpowszechniania programu w  sposób cyfrowy – liczbę mieszkańców objętych rozpowszech-
nianiem programu w  sposób analogowy;  
5) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 4: 
a) w przypadku udzielenia koncesji o  zasięgu mniejszym od zasięgu sygnału multipleksu ogólnopolskiego, za który 
uznaje się obszar całego kraju – liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) standard naziemnej telewizji cyfrowej,  
c) w przypadku zmiany koncesji n a rozpowszechnianie programu drogą rozsiewczą naziemną, polegającej na przy-
znaniu prawa do rozpowszechniania programu w  sposób cyfrowy – liczbę mieszkańców objętych rozpowszech-
nianiem programu w  sposób analogowy;  
6) proporcjonalnie okres pozostały do wygaś nięcia koncesji – w przypadku zmiany koncesji, która ma wpływ na wyso-
kość opłaty za udzielenie koncesji.  
                                                           
63) Aktualną wysokość opłaty za udzielenie koncesji ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ” 
Przewodniczący  Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na podstawie art. 40 ust. 9.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 1722  
 
7. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, metody techniczne ustalania zasięgu programu na obszarze obję tym 
rozpowszechnianiem programu w  sposób  rozsiewczy naziemny, biorąc pod uwagę stan nauki i  techniki w  tej dziedzinie.  
8. Wysokość opłat, o  których mowa  w ust. 2 i 3, oraz opłat określonych w  przepisach wydanych na podstawie  ust. 6, 
podlega waloryzacji w  każdym roku o  średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim 
roku kalendarzowym, ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W  przypadku gdy wskaźnik ten ma war-
tość ujemną, stawki opłat ni e ulegają zmianie.  
9. Przewodniczący Krajowej Rady, nie później niż do dnia 31  października każdego roku, ogłasza na rok następny, 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”, wysokość opłat, o  których mowa  w ust. 2 i 3 oraz 
w przepisa ch wydanych na podstawie  ust. 6, uwzględniając przepis  ust. 8, zaokrąglając je w  górę do pełnych złotych.  
10. Opłatę za udzielenie koncesji uiszcza się jednorazowo lub w  równych rocznych ratach płatnych w  kolejnych la tach 
obowiązywania koncesji. Sposób uis zczania opłaty określa się, na podstawie wniosku, w  decyzji o  udzieleniu koncesji.  
11. Opłatę albo pierwszą ratę opłaty, o  której mowa  w ust. 10, uiszcza się w  terminie 60  dni od dnia doręczenia decyzji 
o udzieleniu koncesji. W  przypadku rozłożenia opłaty na raty, w  decyzji o  udzieleniu koncesji, ustala się opłatę prolonga -
cyjną na podstawie przepisów ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 , z późn. 
zm.64)). 
12. W przypadku uchylenia albo cofnięcia koncesji całość opłaty, o  której mowa  w ust. 1, w zakresie w  jakim nie 
została uiszczona, staje się wymagalna i  jest uiszczana w  terminie 60  dni od dnia doręczenia decyzji o  uchyleniu albo 
cofnięciu koncesji.  
13. Opłata za udzielenie koncesji stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 40a. 1. Nabycie lub objęcie udziałów albo akcji, bądź nabycie prawa z  udziałów lub akcji przez osobę zagraniczną 
w spółce, która posiada koncesję na rozpowszechnianie programu, wymaga zezwolenia Przewodniczącego Krajowej Rady, 
do którego stos uje się odpowiednio przepisy  art. 33 ust. 3, art. 35 ust. 2, art. 36 ust. 2 oraz art.  38. 
2. Czynność, o  której mowa  w ust. 1, dokonaną przez podmiot, w  stosunku do którego osoba zagraniczna jest podmio-
tem dominującym, w  rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, uważa się za czynność dokonaną przez podmiot dominujący.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady wydaje i  cofa zezwolenie, o  którym mowa  w ust. 1, na podstawie uchwały Krajowej 
Rady.  
4. Czynności, o  których mowa  w ust. 1, dokonane bez zezwolenia są nie ważne.  
5. Przepisów  ust. 1–3 nie stosuje się do osób zagranicznych lub spółek zależnych, w  rozumieniu Kodeksu spółek hand lo-
wych , do osób zagranicznych, których siedziby lub miejsce zamieszkania znajdują się w  państwach będących członkami 
Europejskiego Obs zaru Gospodarczego.  
Art. 40b. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 33, stosuje się przepisy  rozdziału 
5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.  
Rozdział 6  
Rozpowszechnianie niektórych programów telewizyj nych i  rozprowadzanie programów  
Art. 41. 1. Zgłoszenia do rejestru wymaga:  
1) program rozprowadzany;  
2) program telewizyjny rozpowszechniany wyłącznie w  systemie teleinformatycznym.  
2. Obowiązek określony  w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy programów, o  których mow a w art. 43 ust. 1. 
3. Organem prowadzącym rejestr jest Przewodniczący Krajowej Rady.  
4. Do postępowania w  sprawach wpisu do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, 
chyba że ustawa stanowi inaczej.  
5. Rejestr jest jawny.  
                                                           
64) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1598, 2076, 2105, 2262 i 2328 oraz z 2 022 r.  
poz. 835 , 974, 1265 i 1301.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 1722  
 
Art. 42. 1. Za wpis programu do rejestru programów telewizyjnych rozpowszechnianych wyłącznie w  systemie tele -
informatyc znym i programów rozprowadzanych podmiot zgłas zający program uiszcza opłatę w wysokości 100 zł65) za każdy 
program.  
2. Opłata, o  której mowa  w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.  
3. Do waloryzacji i  ogłaszania wysokości opłaty, o  której mowa  w ust. 1, stosuje się  art. 40 ust. 8 i 9. 
Art. 43. 1. Operator rozprowadzający program, z  wyłączeniem podmiotu rozprowadzającego program w  sposób cyfrow y 
drogą rozsiewczą naziemną w  multipleksie, jest obowiązany do rozprowadzania programów „Telewizja Polska I ”, „Telewizja  
Polska II ” i jednego regionalnego programu telewizyjnego rozpowszechnianego przez Telewizję Polską S.A. oraz progra -
mów rozpowszechnian ych w  dniu wejścia w  życie ustawy z  dnia 30  czerwca 2011  r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfro -
wej ( Dz. U. z 2016 r. poz. 649) na podstawie koncesji na rozpowszechnianie tych programów w  sposób analogowy drogą 
rozsiewczą naziemną przez Telewizję Polsat S.A., TVN S.A., Polskie Media S.A., Telewizję Puls Sp. z  o.o. W przypadku 
operatora rozprowadzającego programy w  sieciach telekomunikacyjny ch innych niż wykorzystywane do  rozpowszech nia-
nia rozsiewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego obowiązek rozprowadzania regionalnego programu telewizyj -
nego dotyczy regionalnego programu telewizyjnego właściwego dla danego obszaru.  
2. Nadawca, który rozpowszechnia program, wymieniony  w ust. 1, nie może odmówić operatorowi rozprowadzają-
cemu program w  sieci telekomunikacyjnej, o  której mowa  w ust. 1, zgody na rozprowadzanie tego programu, ani też nie 
może uzależnić udzielenia takiej zgody od uiszczania jakiegokolwiek wynagrodzenia, w  tym w  szczególności z  tytułu udzie-
lenia licencji za korzystanie z  nadania.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady przeprowadza ocenę realizacji obowiązku, o  którym mowa  w ust. 1, nie rzadziej niż 
raz na dwa lata, kierując się interesem społecznym w  zakresie dostarczania informacji, udostępniania dóbr kultury i  sztuki, 
ułatwiania korzysta nia z  oświaty, sportu i  dorobku nauki i  upowszechniania edukacji obywatelskiej.  
4. Wyniki oceny Przewodniczący Krajowej Rady przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury i  ochrony dzie-
dzictwa narodowego, który podejmuje działania konieczne do zapewni enia, aby obowiązki, o  których mowa  w ust. 1, były 
proporcjonalne i  przejrzyste oraz nakładane jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne do realizacji celów określonych  w ust. 3. 
Art. 43a. 1. Nadawca, który rozpowszechnia program, wymieniony  w art. 43 ust. 1, jest obowiązany do nieodpłatnego 
udostępniania tego programu na wniosek operatora rozprowadzającego program, w  terminie 14  dni od dnia złożenia wniosku.  
2. Jeżeli nadawca nie wykonał obowiązku polegającego na nieodpłatnym udostępnianiu programu, Przewodnicz ący 
Krajowej Rady, na wniosek operatora rozprowadzającego program, wzywa nadawcę do udostępnienia tego programu temu 
operatorowi, w  terminie 14  dni od dnia doręczenia wezwania.  
3. Operator rozprowadzający program, jest obowiązany:  
1) rozprowadzać i  oferowa ć program, który został mu nieodpłatnie udostępniony;  
2) umieszczać w  swojej ofercie informację, że program ten jest przeznaczony do powszechnego i  nieodpłatnego odbioru 
również w  sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną.  
Art. 44. 1. Organ rejestracyjny do konuje wpisu do rejestru programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 1, na pod-
stawie zgłoszenia.  
2. Operator rozprowadzający program dokonuje zgłoszenia programu do rejestru nie później niż na miesiąc przed roz-
poczęciem jego rozprowadzania.  
3. Zgłoszenie,  o którym mowa  w ust. 1: 
1) wskazuje wnioskodawcę, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespondencyjny, w  tym poczty elektronicz-
nej, zapewniający skuteczny i  szybki kontakt;  
2) wskazuje program przewidziany do rozprowadzania i  jego nadawcę;  
3) określa obszar, na którym program ma być rozprowadzany.  
4. Operator rozprowadzający program dołącza do zgłoszenia:  
1) dokumenty wskazujące, że rozprowadzanie programu nie będzie naruszało praw nadawcy programu;  
2) dokumenty wskazujące, że program jest rozpo wszechniany, a  w przypadku programu przekazywanego przez nadawcę 
operatorowi – umowę z  nadawcą programu.  
                                                           
65) Aktualną wysokość opłaty za  wpis programu do rejestru programów telewizyjnych  rozpowszechnianych wyłącznie w systemie tele -
informatycznym i programów rozprowadzanych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospo litej Polskiej „Monitor Polski”  
Przewodniczący Krajowej Rad y Radiofonii i Telewizji  na podstawie art.  42 ust. 3 w związku z art. 40 ust. 9 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 1722  
 
5. (uchylony)  
6. Wpis do rejestru zawiera w  szczególności dane, o  których mowa  w ust. 3, z wyjątkiem adresu miejsca zamieszkania, 
jeżeli jest on inny n iż adres siedziby.  
7. Rozprowadzanie programu można rozpocząć, jeżeli organ rejestracyjny nie odmówił rejestracji w  terminie miesiąca 
od dnia zgłoszenia, pod warunkiem uiszczenia przez operatora opłaty, o  której mowa  w art. 42 ust. 1. 
8. Organ rejestracyjn y może wezwać operatora rozprowadzającego program do uzupełnienia zgłoszenia w  terminie 
14 dni od dnia otrzymania wezwania. W  sytuacji gdy organ rejestracyjny wezwał operatora do uzupełnienia zgłoszenia, 
termin, o  którym mowa  w ust. 7, biegnie od dnia wpły wu uzupełnienia zgłoszenia.  
9. Operator rozprowadzający program jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjnemu, w  terminie 14  dni, zmiany 
stanu faktycznego i  prawnego objętego wpisem do rejestru, powstałe po dniu dokonania wpisu. Do zgłaszania zmian sto suje 
się odpowiednio przepisy o  wpisie do rejestru.  
Art. 44a. 1. Organ rejestracyjny dokonuje wpisu do rejestru programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 2, na pod-
stawie zgłoszenia.  
2. Nadawca programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym dokonuje zgło-
szenia programu do rejestru nie później niż na miesiąc przed rozpoczęciem jego rozpowszechniania.  
3. Zgłoszenie, o  którym mowa  w ust. 1: 
1) wskazuje nadawcę, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespond encyjny, w  tym poczty elektronicznej, 
zapewniający skuteczny i  szybki kontakt;  
2) zawiera podstawowe informacje o  programie przewidzianym do rozpowszechniania;  
3) określa sposób rozpowszechniania programu ; 
4)66) wskazuje państwa, w  których możliwy jest odbiór programu.  
4. Wpis do rejestru zawiera w  szczególności dane, o  których mowa  w ust. 3, z wyjątkiem adresu miejsca zamieszkania, 
jeżeli jest on inny niż adres siedziby.  
5. Rozpowszechnianie programu można rozpocząć, jeżeli organ rejestracyjny nie odmów ił rejestracji w  terminie mie-
siąca od dnia zgłoszenia.  
6. Organ rejestracyjny może wezwać nadawcę do uzupełnienia zgłoszenia w  terminie 14  dni od dnia otrzymania 
wezwania. W  sytuacji gdy organ rejestracyjny wezwał nadawcę do uzupełnienia zgłoszenia, termin , o którym mowa  w ust. 5, 
biegnie od dnia wpływu uzupełnienia zgłoszenia.  
7. Nadawca jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjnemu, w  terminie 14  dni, zmiany stanu faktycznego i  praw -
nego objętego wpisem do rejestru, powstałe po dniu dokonania wpisu. D o zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio przepisy 
o wpisie do rejestru.  
Art. 44b.67) 1. Zakazane jest naruszanie integralności usługi medialnej bez zgody jej dostawcy, w  szczególności przez:  
1) zmiany lub modyfikacje usługi medialnej, w  tym skróty, przery wanie, usuwanie, zakrywanie lub zastępowanie niektó-
rych elementów lub ich dodawanie;  
2) zakrywanie treści audiowizualnych udostępnianych w  ramach tej usługi;  
3) modyfikowanie przekazów handlowych stanowiących jej część lub rozpowszechnianych wraz z  nią; 
4) zmniejszanie obrazu audiowizualnej usługi medialnej w  celu umieszczenia w  jego pobliżu przekazów o  przeznaczeniu 
handlowym lub promocyjnym.  
2. Zgoda dostawcy usługi medialnej na zmiany lub modyfikacje usługi medialnej lub inne naruszenie jej integral ności 
powinna być wyraźna i  udzielona w  formie pisemnej i  jest skuteczna wyłącznie wobec określonych w  niej czynności.  
                                                           
66) Dodany przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
67) Dodany prze z art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 1722  
 
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do:  
1) zmian lub modyfikacji usługi medialnej zainicjowanych lub autoryzowanych przez odbiorcę do własneg o użytku oso-
bistego, takich jak nakładanie przekazów wynikających z  korespondencji indywidualnej;  
2) elementów sterujących interfejsu niezbędnego do obsługi urządzenia przez użytkownika lub nawigacji po audycjach, 
takich jak: paski regulacji głośności, fun kcje wyszukiwania, menu nawigacji czy listy programów;  
3) plansz i  napisów zawierających ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa lub komunikaty podawane w  interesie publicz-
nym pochodzące od władz publicznych;  
4) technik kompresji danych ani innych technik dostosowujących usługę do środków dystrybucji, takich jak rozdzielczość 
i sposób kodowania, jeżeli nie modyfikują one treści i  nie obniżają przyjętych standardów jakości, w  szczególności nie 
naruszają kompletności treści i  nie pogarszają ich czytelności dl a odbiorcy.  
4. Zmiany, modyfikacje lub inne naruszenia integralności usługi medialnej dokonane zgodnie z  ust. 2 i 3 nie są zmia-
nami, o  których mowa w  art. 4 pkt 8. 
Art. 45. 1. Organ rejestracyjny wykreśla z  rejestru program, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 2, jeżeli w programie 
tym, w  okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie naruszające przepisy  
art. 18 ust. 1, 4 i 5. 
2. Organ rejestracyjny odmawia wpisu do rejestru programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 1, jeżeli  w programie 
tym, w  okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie naruszające przepisy  
art. 18 ust. 1, 4 i 5. 
3. Organ rejestracyjny wykreśla z  rejestru program rozprowadzany, jeżeli:  
1) w programie tym, w  okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie na-
ruszające przepisy  art. 18 ust. 1, 4 i 5; 
1a)68) w programie tym zostały zamieszczone treści nawołujące do popełnienia przestępstwa o  charakterze t errorystycznym 
lub zagrażające bezpieczeństwu i  obronności państwa;  
2)69) operator wprowadza zmiany do programu, rozpowszechnia go nie w  całości lub nierównocześnie albo zakrywa część 
rozpowszechnianego programu w  celu nadania innych przekazów w  sposób niez godny z  art. 44b; 
2a)69) w programie tym operator nie dostarcza odbiorcom rozpowszechnianych w  audycji udogodnień dla osób z  niepełno-
sprawnościami.  
3) (uchylon y) 
4. Odmowa wpisu lub jego wykreślenie, o  których mowa  w ust. 1–3, następuje w  drodze decyzji administracyjnej, 
do której stosuje się odpowiednio przepis  art. 33 ust. 3. 
Art. 46. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i  tryb pro wadzenia rejestru programów 
rozpowszechnianych wyłącznie w  systemie teleinformatycznym i  programów rozprowadzanych, w  tym: 
1) wzór rejestru,  
2) wzór zgłoszenia o  wpis do rejestru  
– uwzględniając możliwość prowadzenia rejestru oraz zgłaszania do niego wnios ków w  systemie teleinformatycznym, 
konieczność zapewnienia przejrzystości i  kompletności zapisu informacji znajdujących się w  rejestrze oraz sprawność postę -
powania rejestracyjnego, a  także nieobciążanie dostawców usług medialnych utrudnieniami w  zakresie wykonywanej dzia -
łalności.  
Art. 46a.70) 1. Jeżeli nadawca programu, o  którym mowa w  art. 45 ust. 3 pkt 1, jest ustanowiony w  innym państwie 
członkowskim Unii Europejskiej, Krajowa Rada zawiadamia tego nadawcę, organ regulacyjny państwa, w  którym jest 
ustanowiony ten nadawca, i  Komisję Europejską o  stwierdzonych naruszeniach oraz o  zamiarze wykreślenia 
rozprowadzanego programu z  rejestru. Program jest wykreślany z  rejestru, jeżeli w  ciągu miesiąca od dnia zawiadomienia, 
w wyniku konsultacji prowadzonych  przez Krajową Radę z  państwem, w  którym jest ustano wiony nadawca, i  z Komisją 
Europejską, nie nastąpi zaniechanie naruszeń.  
                                                           
68) Dodany przez art. 1 pkt 25 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
69) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
70) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 1722  
 
2. Jeżeli nadawca programu, o  którym mowa w  art. 45 ust. 3 pkt 1a, jest ustanowiony w  innym państwie członkowskim 
Unii Europejskie j, Krajowa Rada zawiadamia tego nadawcę, organ regulacyjny państwa, w  którym jest ustanowiony ten 
nadawca, i  Komisję Europejską o  stwierdzonym naruszeniu oraz o  zamiarze wykreślenia rozprowadzanego programu z  reje-
stru. Program jest wykreślany z  rejestru, jeżeli nie nastąpi zaniechanie naruszeń.  
3. Jeżeli nadawca, o  którym mowa w  art. 45 ust. 3 pkt 1a, jest ustanowiony w  innym państwie członkowskim Unii 
Europejskiej, a  sprawa ma charakter pilny, Przewodniczący Krajowej Rady może wykreślić program z  rejestru  w terminie 
miesiąca od dnia domniemanego naruszenia z  pominięciem wymagań, o  których mowa w  ust. 2. W  takim przypadku 
Krajowa Rada zawiadamia o  zastosowanych środkach Komisję Europejską oraz państwo członkowskie, w  którym jest 
ustanowiony ten nadawca, i  wskazuje powody, dla których uznano sprawę za pilną.  
4. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wpisu wykreślonego rozprowadzanego programu do rejestru, jeżeli w  ter-
minie 3  miesięcy od dnia wykreślenia Komisja Europejska wyda decyzję o  niezgodności wykreślenia z  prawem Unii Euro-
pejskiej.  
5. Jeżeli w  ramach postępowania, o  którym mowa w  ust. 1–3, Przewodniczący Krajowej Rady uzna, że nadawca speł-
nia warunki, o  których mowa w  art. 1a ust.  2–4, niezwłocznie zawiadamia o  tym Komisję Europejską oraz skład a wniosek 
o wskazanie przez Komisję Europejską państwa, które sprawuje jurysdykcję nad tym nadawcą.  
Art. 46b. 1. Jeżeli program nadawcy ustanowionego w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest kiero-
wany w  całości lub w  przeważającej części na ter ytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Przewodniczący Krajowej Rady może 
wystąpić do państwa, w  którym ustanowiony jest nadawca tego programu w  celu zastosowania odpowiedniego rozwiązania, 
w tym zwłaszcza zapewniającego poszanowanie w  tym programie zasad ochro ny interesu publicznego okreś lonych w  usta-
wie oraz w  przepisach odrębnych.  
2.71) Jeżeli w  ciągu dwóch miesięcy od dnia wystąpienia, o  którym mowa w  ust. 1, nie dojdzie do zastosowania odpo-
wiedniego rozwiązania, a  nadawca danego programu jest ustanowiony w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej 
w celu obejścia przepisów obowiązujących w  Rzeczypospolitej Polskiej, Przewodniczący Krajowej Rady może zawiadomić 
Komisję Europejską oraz państwo, w  którym ustanowiony jest nadawca, o  zamiarze odmowy wpisu do rejestru lub wykreś lenia  
z rejestru programu, lub zastosowania innego przewidzianego prawem niezbędnego, niedyskryminacyjnego i  proporcjonal-
nego środka, wskazując dowody pozwalające na stwierdzenie obejścia przepisów obowiązujących w  Rzeczypospolitej Pol-
skiej bez potrzeby udowadniania zamiaru ominięcia surowszych przepisów przez dostawcę usług medialnych. Do zawiado-
mienia dołącza się uzasadnienie.  
3. Oceniając, czy program, o  którym mowa  w ust. 1, jest w  całości lub w  przeważającej części kierowany na tery torium 
Rzeczypospolitej Polskiej, Krajowa Rada może się odwołać do takich kryteriów, jak źródło dochodów z  reklam tele -
wizyjnych lub abonamentu, główny język danej usługi lub obecność audycji lub przekazów handlowych skierowanych bez -
pośred nio do widzów w  państwie członkowskim, w  którym są one odbierane.  
4. Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję o  odmowie wpisu do rejestru lub wykreśleniu z  rejestru pro-
gramu, o  którym mowa  w ust. 1 i 2, lub innym środku, wyłącznie jeżeli Komisja Europejska, w  drodze decyzji, nie stwierdzi, 
w terminie trzech miesięcy od zawiadomienia, o  którym mowa  w ust. 2, że byłoby to sprzeczne z  prawem Unii Europejskiej.  
5. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wystąpienia, o  którym mowa  w ust. 1, oraz zawiadomienia, o  którym mo wa 
w ust. 2, na podstawie uchwały Krajowej Rady.  
6.72) Do postępowania, o  którym mowa w  ust. 1–5, stosuje się art.  46a ust.  4. 
Art. 47. (uchylony)  
Rozdział 6a  
Audiowizualne usługi medialne na żądanie  
Art. 47a. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie kształtuje katalog audycji samodzielnie 
i ponosi odpowiedzialność za jego treść, co nie narusza przepisów dotyczących odpowiedzialności innych osób za treść 
poszczególnych audycji, reklam lub innych przekazów.  
Art. 47b. Nałożenie na pod miot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie obowiązku lub zakazu pub -
licznego udostępniania określonej audycji lub przekazu może nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy.  
                                                           
71) W brzmieniu  ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
72) Dodany przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 1722  
 
Art. 47c. 1. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żąd anie jest obowiązany do zapewnienia użyt-
kownikom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do informacji umożliwiających identyfikację usługi i  podmiotu  dostar-
czającego audiowizualną usługę medialną na żądanie, a  w szczególności do informacji o:  
1) nazwie  audiowizualnej usługi medialnej na żądanie;  
2) nazwisku, nazwie lub firmie podmiotu dostarczającego tę usługę;  
2a)73) imionach i  nazwiskach osób wchodzących w  skład organów podmiotu dostarczającego tę usługę;  
3) adresie jego siedziby;  
4) danych kontaktowyc h, w tym adresie korespondencyjnym, adresie poczty elektronicznej oraz witryny internetowej.  
1a.74) Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie prowadzący działalność gospodarczą w  formie 
spółki handlowej jest obowiązany do zapewnienia od biorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do informacji do-
tyczących imion i  nazwisk lub nazw:  
1) wspólników – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki jawnej;  
2) komplementariuszy – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowej;  
3) komplementariuszy oraz akcjonariuszy, których udziały przekraczają 5%  kapitału zakładowego nadawcy – w przy-
padku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowo -akcyjnej;  
4) wspólników, których udziały przekraczają 5% kapitału zakład owego podmiotu dostarczającego audio wizualną usługę 
medialną na żądanie – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki z  ograni czoną odpowiedzialnością;  
5) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału zakładowego podmiotu dostarczającego  audio wizualną usługę 
medialną na żądanie – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki akcyjnej;  
6) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału akcyjnego podmiotu dostarczającego audiowizualną usługę 
medialną na żądanie – w przypadku p rowadzenia działalności w  formie prostej spółki akcyjnej.  
1b.74) Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom 
łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do danych identyfikujących beneficjentów rzeczywistych danego podmiotu ujaw-
nionych w  Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych, o  którym mowa w  art. 55 ustawy z  dnia 1  marca 2018  r. 
o przeciwdziała niu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.  
1c.74) Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom 
łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do listy wszystkich dostarczanych przez niego usług medialnych, platform udo-
stępniania wideo oraz wydawanych przez niego dzienników lub czasopism.  
1d.74) Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1c, obejmuje także usługi medialne, platformy udostępniania wideo oraz 
dzienniki lub czasopisma dostarczane lub wydawane przez podmioty wchodzące w  skład tej samej grupy kapitało wej w  ro-
zumieniu art.  4 pkt 14 ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów.  
1e.74) Informacje, o  których mowa w  ust. 1a–1d, są publikow ane na stronie internetowej podmiotu dostarczającego 
audiowizualną usługę medialną na żądanie.  
2.75) Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany do wskazania Kra jowej Rady 
jako organu właściwego w  sprawach audiowizualny ch usług medialnych na żądanie oraz podania informacji, że podlega 
jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób prezentowania przez podmiot dostarczający audio -
wizualną  usługę medialną na żądanie inf ormacji umożliwiających identyfikację usługi i  podmiotu dostarczającego tę usługę, 
uwzględniając integralność przekazów, sposób publicznego udostępniania usługi i  oddziaływanie na interesy użytkowników 
oraz dążąc do nieobciążania dostawców nadmiernymi utru dnieniami i  kosztami w  związku z zapewnianiem informacji.  
Art. 47ca.76) 1. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie dokonuje zgłoszenia o  wpis do 
wykazu prowadzonego w  systemie teleinformatycznym zapewniającym bezpieczeństwo danych oso bowych w  nim prze -
twarzanych zgodnie z  zasadą integralności i  poufności przez Przewodniczącego Krajowej Rady nie później niż 14  dni przed 
dniem rozpoczęcia jej udostępniania publicznego.  
                                                           
73) Dodany przez art. 1 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
74) Dodan y przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
75) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
76) Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 1722  
 
2. Zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) wskazuje podmiot dostarczaj ący audiowizualną usługę medialną na żądanie, jego nazwę lub imię i  nazwisko, jego 
siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespondencyjny, w  tym poczty elektronicznej, zapewniający skuteczny 
i szybki kontakt oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) i  numer identyfikacyjny REGON;  
2) określa audiowizualną usługę medialną na żądanie;  
3) wskazuje państwa, w  których jest możliwy odbiór audiowizualnej usługi medialnej na żądanie.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wpisu do wykazu w  drodze postanowienia.  
4. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany zgłaszać Przewodniczącemu 
Krajowej Rady zmiany stanu faktycznego i  prawnego objętego wpisem do wykazu, powstałe po dniu dokonania wpisu, 
w terminie 14  dni od dnia ich powsta nia. Do zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio przepisy o  wpisie do wykazu.  
5. Przewodniczący Krajowej Rady odmawia, w  drodze decyzji, wpisania podmiotu dostarczającego audio wizualne 
usługi medialne na żądanie do wykazu, jeżeli w  ciągu 12  miesięcy przed  dniem dokonania zgłoszenia został on wykreślony 
z wykazu zgodnie z  art. 47ja.  
6. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, wzór wykazu audiowizualnych usług medialnych na żądanie i  wzór 
zgłoszenia o  wpis do wykazu, uwzględniając konieczność prowadzen ia wykazu oraz zgłaszania do niego wniosków w  sys-
temie teleinformatycznym, konieczność zapewnienia przejrzystości i  kompletności informacji znajdujących się w  wykazie 
oraz nienakładania na podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie nad miernych utrudnień w  zakresie 
wykonywanej działalności.  
Art. 47d. Lokowanie produktu w  audycjach i  sponsorowanie audycji udostępnianych w  ramach audiowizualnej usługi 
medialnej na żądanie nie może naruszać samodzielności i  niezależności redakcyjnej podmiot u dostarczającego audio wizu-
alną usługę medialną na żądanie, w  szczególności poprzez wpływ na treść lub miejs ce audycji w  katalogu, oraz nie  zwalnia 
tego podmiotu od odpowiedzialności za treść audycji.  
Art. 47e. 1.77) Zabronione jest publiczne udostępnianie  audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, w  ramach której 
są dostępne w  katalogu audycje lub inne przekazy, o  których mowa w  art. 18 ust. 4, bez stosowania skutecznych zabezpie-
czeń technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę m ałoletnich przed ich odbiorem.  
2.77) Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie, uwzględniając rodzaj treści mogą cych mieć 
negatywny wpływ  na prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny lub moralny oraz stopień szkodliwości audycji lub innego 
przekazu dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowych, jest obowiązany do odpowiedniego kwalifikowania 
i oznaczania audycji i  innych przekazów:  
1) odpowiednim symbolem graficznym wskazującym, że treści mogą mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, 
psychiczny lub moralny rozwój małoletnich, oraz  
2) odpowiednim symbolem graficznym wskazującym rodzaj treści mogących mieć negatywny wpływ na prawidło wy 
fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój małoletnich  
– w taki sposób, aby użytkownik mógł z  łatwością zapoznać się z  oznaczeniem zarówno w  chwili wyboru audycji, jak 
i w trakcie jej trwania.  
3. Krajowa Rada w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw i nformatyzacji może określić, w  drodze roz porzą -
dzenia, szczegółowe warunki, jakim odpowiadać muszą zabezpieczenia techniczne lub inne odpowiednie środki, mające na 
celu ochronę małoletnich przed odbiorem audycji lub innych przekazów, o  których mowa  w art. 18 ust. 4, kierując się 
potrzebą zapewnienia skutecznej ochrony małoletnich przed szkodliwymi dla nich treściami, uwzględniając możliwości  tech-
niczne i  stopień szkodliwości audycji lub innych przekazów dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowy ch oraz 
specyfikę audiowizualnych usług medialnych na żądanie.  
4.78) Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i  oznaczania 
audycji i  innych przekazów oraz wzory odpowiednich symboli graficznych, uwzględnia jąc rodzaje treści mogących mieć 
negatywny wpływ na prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny lub moralny oraz stopień szkodliwości audycji dla małolet-
nich w  poszczególnych kategoriach wiekowych oraz specyfikę audiowizualnych usług medialnych na żądanie.  
                                                           
77) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
78) W brz mieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 1722  
 
5.79) Dane osobowe małoletnich zebrane lub w  inny sposób wygenerowane przez podmioty dostarczające audiowizualne  
usługi medialne na żądanie w  związku ze stosowaniem zabezpieczeń technicznych lub innych odpowiednich środków, 
mających na celu ochronę małoletnich przed treściami mogącymi mieć negatywny wpływ na ich prawidłowy rozwój 
fizyczny, psychiczny lub moralny, nie mogą być przetwarzane do celów hand lowych, takich jak: marketing bezpośredni, 
profilowanie, reklama ukierunkowana behawioralnie lub inne formy prz ekazów handlowych kierowanych do wybranych 
przez podmiot dostarczający audiowizualną usługę medial ną na żądanie grup odbiorców, i  wykorzystywane dla tych celów 
przy dostarczaniu tej usługi, innych usług medialnych lub platform udostępniania wideo.  
Art. 47f. 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do promowania audycji 
europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, w  szczególności przez:  
1) odpowiednie oznaczanie pochodzenia dostępnych w  katalogu audyc ji i udostępnianie możliwości wyszukiwania audycji  
europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, lub  
2) umieszczanie informacji i  materiałów promujących audycje europejskie, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku 
polskim.  
2.80) Podmioty dost arczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do przeznaczania co najmniej 
30% zawartości katalogu na audycje europejskie, w  tym wytworzone pierwotnie w  języku polskim, oraz odpowiedniego 
wyeksponowania tych audycji w  katalogu.  
3.80) Podstawą do obliczania procentowego udziału, o  którym mowa w  ust. 2, jest liczba audycji udostępnianych w  ka-
talogu w  danym kwartale kalendarzowym. Jeden sezon ser ialu jest traktowany jak jedna audycja.  
4.80) Przepisu ust.  2 nie stosuje się do:  
1) katalogów, w  których są publicznie udostępniane wyłącznie audycje audiowizu alne niebędące audycjami europejskimi;  
2) podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialne na żądanie będących mikroprzedsiębiorcami w  rozumieniu 
art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców;  
3) podmiotów dostarczających  audiowizualne usługi medialne na żądanie, których liczba użytkowników wszystkich udo -
stępnianych publicznie audiowizualnych usług medialnych na żądanie w  poprzednim roku kalendarzowym nie prze -
kroczyła 1% abonentów usług transmisji danych zapewniających s zerokopasmowy dostęp do Internetu; liczbę użyt -
kowników usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu określa się na podstawie 
danych z  inwentaryzacji, o  której mowa w  art. 29 ust. 1 ustawy z  dnia 7  maja 2010  r. o wspieraniu roz woju usług i  sieci 
telekomunikacyjnych (Dz.  U. z 2022 r. poz.  884). 
Art. 47g.81) 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do zapewniania 
dostępności audycji dla osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z niepełnosprawnościami słuchu, przez wpro wa-
dzanie udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami, tak aby co najmniej 30% audycji umieszczonych w  udostępnianym 
publicznie katalogu posiadało takie udogodnienia. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi me dialne na żądanie są 
obowiązane do informowania Krajowej Rady oraz odbiorców o  audycjach zawierających udogodnienia dla osób z  niepełno -
sprawnościami oraz o  rodzaju tych udogodnień.  
2. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie mogą być zwolnione z  obowiązku, o  którym 
mowa w  ust. 1, lub obowiązane do zapewniania niższego niż wynikający z  ust. 1 udziału udogodnień dla osób z  niepełno-
sprawnościami w  audiowizualnych usługach medialnych na żądanie o  niewielkiej liczbie użytkowników.  
3. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie mogą być obowiązane do zapewniania niższego 
niż wynikający z  ust. 1 udziału udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami w  audiowizualnych usługach medialnych na 
żądanie o  wyspecjalizowanym chara kterze.  
4. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do zapewnienia, aby informacje 
o charakterze nadzwyczajnym, w  tym publiczne komunikaty i  ogłoszenia w  sytuacji klęski żywiołowej, były udostępniane 
wraz z  udogodnienia mi dla osób z  niepełnosprawnościami, chyba że ich udostępnienie wraz z  udogodnieniami dla osób 
z niepełnosprawnościami było niemożliwe.  
5. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do corocznego składania do Kra-
jowej Rad y sprawozdania z  wykonania obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, w terminie do dnia 31  marca za rok poprzedni.  
                                                           
79) Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
80) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.  
81) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 1722  
 
6. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) rodzaje udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami oraz udział poszczególnych rodzajów  tych udogodnień w  kata-
logu, w  zależności od rodzaju audycji, uwzględniając przy tym potrzeby osób z  niepełnosprawnościami wzroku oraz 
osób z  niepełnosprawnościami słuchu i  możliwości podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialne na 
żądanie w  tym zakresie, jak również rozwój technik przekazu i  udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami;  
2) audiowizualne usługi medialne na żądanie, w  których podmioty je dostarczające nie są obowiązane do wprowadzania 
udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami, u względniając liczbę użytkowników korzystających z  danego katalogu 
w ostatnim roku kalendarzowym, konieczność szerokiego zapewniania udogodnień dla osób z  niepełnosprawnościami 
oraz możliwości finansowe podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialn e na żądanie;  
3) niższy niż określony w  ust. 1 udział w  katalogu audycji zawierających udogodnienia dla osób z  niepełno sprawno -
ściami, ze względu na wyspecjalizowany charakter oferty programowej w  katalogu albo liczbę użytkowników korzy-
stających z  danego katalogu w  ostatnim roku kalendarzowym, konieczność szerokiego zapewniania udogodnień dla 
osób z  niepełnosprawnościami oraz możliwości finansowe podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialne 
na żądanie;  
4) sposób informowania Krajowej Rady oraz o dbiorców o  audycjach zawierających udogodnienia dla osób z  niepełno -
sprawnościami oraz o  rodzaju tych udogodnień, uwzględniając potrzeby odbiorców, w  tym osób z  niepełno sprawno-
ściami wzroku oraz osób z  niepełnosprawnościami słuchu, oraz możliwości podmiot ów dostarcza jących audiowizualne 
usługi medialne na żądanie.  
Art. 47h.82) Audycje dostarczane w  ramach audiowizualnych usług medialnych na żądanie nie mogą zawierać treści 
nawołujących do nienawiści lub przemocy lub dyskryminujących ze względu na płeć, ras ę, kolor skóry, pochodzenie 
etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, 
przynależność państwową, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek  lub 
orientację seksualną lub nawołujących do popełnienia przestępstwa o  charakterze terrorystycznym.  
Art. 47i.82) Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do przechowywania 
kopii audycji, przekazów handlowych i  innych przekazów udostępnianych publicznie przez okres nie krótszy niż 28  dni od 
dnia ich usunięcia z  katalogu lub zaprzestania ich udostępniania oraz do przedstawien ia ich Przewodniczącemu Krajowej 
Rady po otrzymaniu żądania, o  którym mowa w  art. 10 ust. 2. 
Art. 47j. 1.83) Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do corocznego skła-
dania do Krajowej Rady sprawozdania z  wykonania obow iązków, o  których mowa w  art. 47e ust.  1 i 2, art.  47f i  art. 47g 
ust. 1–4. 
2. Sprawozdanie zawiera:  
1) dane podmiotu w  zakresie określonym  w art. 47c ust. 1 wraz z  podaniem sposobu publicznego udostępniania audio -
wizualnej usługi medialnej na żądanie;  
2) opis rodzajów zabezpieczeń technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich 
przed ich odbiorem, które stosuje dany podmiot;  
3) opis sposobów promocji audycji europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, stosowanych przez 
dany podmiot, w  tym udział tych audycji w  katalogu w  ujęciu ilościowym i  czasowym ; 
4)84) informację dotyczącą udziału audycji zawierających udogodnienia dla osób z  niepełnosprawnościami w  katalogu wraz 
ze wskazaniem udziału poszczególnych rodzajów tych udogodnień.  
3. Sprawozdanie składa się w  terminie do dnia 31  marca za rok poprzedni.  
Art. 47ja.85) 1. Przewodniczący Krajowej Rady może, w  drodze decyzji, po dokonaniu wezwania, o  którym mowa 
w art. 10 ust. 3, wykreślić z  wykazu podmiot dostar czający audiowizualną usługę medialną na żądanie, w  której w  ciągu 
12 kolejnych miesięcy co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone audycje lub inne przekazy zagrażające prawidłowemu 
fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich, w  szczegól ności zawierające treści pornograficzne lub 
w sposób nieuzasadniony eksponujące przemoc bez stosowania skutecznych zabezpieczeń technicznych lub innych odpo-
wiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich przed ich odbiorem.  
                                                           
82) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
83) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
84) Dodan y przez art. 1 pkt 33 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.  
85) Dodany przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 1722  
 
2. Przewodniczący Krajowe j Rady nie dokonuje wykreślenia, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli podmiot dostarczający 
audiowizualną usługę medialną na żądanie po otrzymaniu wezwania, o  którym mowa w  art. 10 ust. 3, wdroży skuteczne 
zabezpieczenia techniczne lub inne odpowiednie środki, m ające na celu ochronę małoletnich w  terminie określonym w  tym 
wezwaniu.  
3. Jeżeli dostawca jest ustanowiony w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Przewodniczący Krajowej 
Rady może zakazać, w  drodze decyzji, dostarczania na terytorium Rzeczypospo litej Polskiej audiowizualnej usługi medial-
nej na żądanie, w  której w  ciągu ostatnich 12  miesięcy co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści zagrażające 
prawidłowemu fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich, w  szczegól ności zaw ierające treści por-
nograficzne lub w  sposób nieuzasadniony eksponujące przemoc bez stosowania skutecznych zabezpieczeń technicznych lub 
innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich przed ich odbiorem. Art. 46a stosuje się odpowiednio.  
4. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, nie nakłada się kary, o  której mowa w  art. 53c, w  odniesieniu 
do naruszenia stanowiącego podstawę do wydania tej decyzji.  
Art. 47k. Do audiowizualnych usług medialnych na żądanie stosuje się przepisy  art. 16 ust. 1, art. 16b ust. 1–3a, 
art. 16c, art. 17 ust. 1–2, 4, 5, 6a i  7, art. 17a ust. 1–3, 5 i 6 oraz przepisy wydane na podstawie  art. 16b ust. 3b, art. 17 ust. 8 
z wyłączeniem przepisów dotyczących ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przeka zów, a  także przepisy wydane 
na podstawie  art. 17a ust. 9 w zakresie szczegółowych warunków oznaczania przez nadawcę audycji, w  których zastoso-
wano lokowanie produktu, znakiem graficznym.  
Rozdział 6b86) 
Platformy udostępniania wideo  
Art. 47l. Nałożenie na dostawcę platformy udostępniania wideo obowiązku lub zakazu umieszczania określonej audy-
cji, wideo stworzonego przez użytkownika lub innego przekazu na platformie udostępniania wideo może nastąpić wyłącznie 
na podstawie ustawy.  
Art. 47m.  1. Dostawca platfo rmy udostępniania wideo jest obowiązany do zapewnienia użytkownikom łatwego, bez-
pośredniego i  stałego dostępu do informacji o:  
1) nazwie platformy udostępniania wideo;  
2) imieniu i  nazwisku, nazwie lub firmie podmiotu dostarczającego tę platformę;  
3) adres ie jego siedziby;  
4) danych kontaktowych, w  tym adresie korespondencyjnym, adresie poczty elektronicznej oraz witryny internetowej.  
2. Dostawca platformy udostępniania wideo prowadzący działalność gospodarczą w  formie spółki handlowej jest obo -
wiązany  do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do informacji dotyczących imion i  nazwisk 
lub nazw:  
1) wspólników – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki jawnej;  
2) komplementariuszy – w przypadku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowej;  
3) komplementariuszy oraz akcjonariuszy, których udziały przekraczają 5% kapitału zakładowego dostawcy – w przy-
padku prowadzenia działalności w  formie spółki komandytowo -akcyjnej;  
4) wspólników, których udziały przekraczają 5% ka pitału zakładowego dostawcy – w przypadku prowadzenia działalno-
ści w  formie spółki z  ograniczoną odpowiedzialnością;  
5) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału zakładowego dostawcy – w przypadku prowadzenia działalno-
ści w  formie spółki akcyjn ej; 
6) akcjonariuszy, których akcje przekraczają 5% kapitału akcyjnego dostawcy – w przypadku prowadzenia działalności 
w formie prostej spółki akcyjnej.  
3. Dostawca platformy udostępniania wideo jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredni ego i  sta-
łego dostępu do danych identyfikujących beneficjentów rzeczywistych danego dostawcy ujawnionych w  Centralnym Reje-
strze Beneficjentów Rzeczywistych, o  którym mowa w  art. 55 ustawy z  dnia 1  marca 2018  r. o przeciwdziałaniu praniu pie-
niędzy oraz fina nsowaniu terroryzmu.  
                                                           
86) Rozdział dodany przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 1722  
 
4. Dostawca platformy udostępniania wideo jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośred niego i  sta-
łego dostępu do listy wszystkich dostarczanych przez niego usług medialnych, platform udostępniania wideo oraz wydawa-
nych przez niego dzienników lub czasopism.  
5. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 4, obejmuje także usługi medialne, platformy udostępniania wideo oraz dzienniki 
lub czasopisma dostarczane lub wydawane przez podmioty wchodzące w  skład tej samej grupy kapitałowej w  rozumieniu 
art. 4 pkt 14 ustawy z  dnia 16  lutego 2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów.  
6. Dostawca platformy udostępniania wideo jest obowiązany do wskazania Krajowej Rady jako organu właś ciwego 
w sprawach platform udostępniania wideo.  
7. Informac je, o których mowa w  ust. 1–6, są publikowane na stronie internetowej dostawcy.  
8. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób prezentowania przez dostawcę platformy udostęp-
niania wideo informacji, o  których mowa w  ust. 1–6, uwzględniając i ntegralność przekazów, sposób dostarczania platformy 
i oddziaływanie na interesy użytkowników i  nieobciążanie dostawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami w  związku 
z zapewnianiem informacji.  
Art. 47n. 1. Dostawca platformy udostępniania wideo dokonuje zgłoszenia o  wpis do wykazu prowadzonego w  syste-
mie teleinformatycznym zapewniającym bezpieczeństwo danych osobowych w  nim przetwarzanych zgodnie z  zasadą inte-
gralności i  poufności przez Przewodniczącego Krajowej Rady nie później niż 14  dni przed dniem roz poczęcia jej dostarczania.  
2. Zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) wskazuje dostawcę platformy udostępniania wideo, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespon dencyjny, 
w tym poczty elektronicznej, zapewniający skuteczny i  szybki kontakt oraz  numer identyfikacji podatkowej (NIP) 
i numer identyfikacyjny REGON;  
2) określa platformę udostępniania wideo;  
3) wskazuje państwa, w  których jest możliwy odbiór platformy udostępniania wideo.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wpisu w  drodze postano wienia.  
4. Dostawca platformy udostępniania wideo jest obowiązany zgłaszać Przewodniczącemu Krajowej Rady zmiany stanu 
faktycznego i  prawnego objętego wpisem do wykazu, powstałe po dniu dokonania wpisu, w  terminie 14  dni od dnia ich 
powstania. Do zgłaszani a zmian stosuje się odpowiednio przepisy o  wpisie do wykazu.  
5. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, wzór wykazu platform udostępniania wideo i  wzór zgłoszenia 
o wpis do wykazu, uwzględniając konieczność prowadzenia wykazu oraz zgłaszania do nieg o wniosków w  systemie tele -
informatycznym, konieczność zapewnienia przejrzystości i  kompletności informacji znajdujących się w  wykazie, a  także 
nienakładanie na dostawców platform udostępniania wideo nadmiernych utrudnień w  zakresie wykonywanej działalnośc i. 
Art. 47o. 1. Zabronione jest umieszczanie na platformach udostępniania wideo audycji, wideo stworzonych przez użyt-
kowników lub innych przekazów:  
1) zagrażających prawidłowemu fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich, w  szcze gólności  za-
wierających treści pornograficzne lub w  sposób nieuzasadniony eksponujących przemoc, bez stosowania skutecznych 
zabezpieczeń technicznych, o  których mowa w  art. 47p ust.  1; 
2) zawierających nawoływanie do przemocy lub nienawiści wobec grupy osób ze wzgl ędu na płeć, rasę, kolor skóry, 
pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie 
inne poglądy, przynależność państwową, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełn ospraw-
ność, wiek lub orientację seksualną;  
3) zawierających treści mogące ułatwić popełnienie przestępstwa o  charakterze terrorystycznym, treści porno graficzne 
z udziałem małoletniego, treści nawołujące do znieważania grupy ludności albo poszczególnej oso by z powodu jej 
przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z  powodu jej bezwyznaniowości.  
2. Dostawca platformy udostępniania wideo jest obowiązany stosować środki przeciwdziałające udostępnianiu treści, 
o których mowa w  ust. 1. 
Art. 47p. 1. Dostawca platformy udostępniania wideo:  
1) tworzy i  obsługuje skuteczne zabezpieczenia techniczne, w  tym systemy kontroli rodzicielskiej lub inne odpowiednie 
środki, mające na celu ochronę małoletnich przed dostępem do audycji, wideo stworzonych prze z użytkowników lub 
innych przekazów zagrażających prawidłowemu fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich, 
w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w  sposób nieuzasadniony eksponujących przemoc;  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 1722  
 
2) umożliwia użytkownikom pl atformy udostępniania wideo kwalifikowanie umieszczanych przez nich audycji, wideo 
stworzonych przez użytkowników lub innych przekazów, o  których mowa w  art. 47o ust.  1 pkt 1, oraz stosowanie za-
bezpieczeń technicznych, o  których mowa w  pkt 1, wobec umieszc zanych przez nich audycji, wideo stworzonych przez 
użytkowników lub innych przekazów.  
2. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakie muszą spełniać skuteczne 
zabezpieczenia techniczne lub inne odpowiednie środki, mając e na celu ochronę małoletnich przed odbiorem audycji, wideo 
stworzonych przez użytkowników lub innych przekazów, o  których mowa w  ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia sku-
tecznej ochrony małoletnich przed szkodliwymi dla nich treściami, uwzględniając m ożliwości techniczne, stopień szkodli-
wości audycji, wideo stworzonych przez użytkowników lub innych przekazów dla małoletnich w  poszczególnych katego-
riach wiekowych oraz specyfikę platform udostępniania wideo.  
3. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzen ia, cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i  ozna czania 
audycji, wideo stworzonych przez użytkowników i  innych przekazów oraz wzory odpowiednich symboli graficznych, 
uwzględniając stopień szkodliwości audycji, wideo stworzonych przez użytkowników i  innych przekazów dla małoletnich 
w poszczególnych kategoriach wiekowych oraz specyfikę platform udostępniania wideo.  
4. Dane osobowe małoletnich zebrane lub w  inny sposób wygenerowane przez dostawców platform udostępniania 
wideo ze względu na wykonywanie art. 47o ust.  1 pkt 1 oraz przepisów wydanych na podstawie ust.  2 nie mogą być prze -
twarzane do celów handlowych, takich jak: marketing bezpośredni, profilowanie, reklama ukierunkowana behawioralnie 
lub inne formy przekazów handlowych kierowanych do wybran ych przez dostawcę grup odbiorców, i  wykorzystywane dla 
tych celów przy dostarczaniu tej platformy, innych platform udostępniania wideo lub usług medialnych.  
Art. 47q. 1. Do przekazów handlowych umieszczanych na platformie udostępniania wideo przez jej dostawcę, a  także 
przekazów handlowych promowanych lub sprzedawanych przez tego dostawcę, przepisy art.  16 ust. 1, art.  16b ust.  1–3, 
art. 16c pkt  1, art.  17 i art. 17a stosuje się odpowiednio.  
2. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób  wyodrębniania i  oznaczania przekazów hand lowych 
w audycjach, wideo stworzonych przez użytkowników oraz innych przekazach umieszczanych na platformie udostępniania 
wideo, przed ich rozpoczęciem oraz po ich zakończeniu, oraz przekazów handlowych umieszczan ych na platformie udo-
stępniania wideo, ale nieposiadających związku z  audycjami lub wideo stworzonymi przez użytkowników, kierując się 
ochroną interesu odbiorców i  samodzielności dostawców platform udostępniania wideo oraz uwzględniając rozwój technik 
reklamowych i  specyfikę działalności dostawców platform udostępniania wideo.  
Art. 47r. Dostawca platformy udostępniania wideo w  regulaminie świadczenia usług drogą elektroniczną określa 
w szczególności:  
1) informację o  cechach oraz szczegółowych warunkach kwal ifikowania i  oznaczania audycji, wideo stworzonych przez 
użytkowników i  innych przekazów oraz wzorach odpowiednich symboli graficznych, określonych w  rozporządzeniu 
wydanym na podstawie art.  47p ust.  3; 
2) informację o  rozporządzeniu, o  którym mowa w  art. 47q ust.  2, a w razie jego braku zasady umieszczania przekazów 
handlowych w  audycjach, wideo stworzonych przez użytkowników oraz innych przekazach umieszczanych na platfor-
mie udostępniania wideo przez użytkowników;  
3) sposób zgłaszania, że treści umieszczo ne na platformie udostępniania wideo naruszają zakaz określony w  art. 47o 
ust. 1, oraz tryb rozpoznawania zgłoszeń, w  tym terminy i  sposób udzielania odpowiedzi na zgłoszenia dokonane przez 
użytkowników;  
4) kryteria dokonywania oceny zgodności audycji, wid eo stworzonych przez użytkowników oraz innych przekazów 
z art. 47o; 
5) informacje dotyczące możliwości składania skarg na rozstrzygnięcia dostawcy platformy udostępniania wideo, o  któ-
rych mowa w  art. 47t ust.  1 i 2 oraz art.  47u, oraz informacje dotyczące innych środków ochrony prawnej przysługują-
cych użytkownikom platform udostępniania wideo wobec rozstrzygnięć dostawcy platformy udostępniania wideo;  
6) informacje o  zakresie i  celu przetwarzania danych osobowych użytkowników platformy udostępniania wideo.  
Art. 47s. 1. Dostawca platformy udostępniania wideo zapewni użytkownikom tej platformy przejrzyste i  przyjazne 
mechanizmy umożliwiające zgłaszanie, że treści umieszczone na platformie udostępniania wideo naruszają zakaz określony 
w art. 47o. 
2. Dostawca pl atformy udostępniania wideo udziela użytkownikom odpowiedzi niezwłocznie, lecz nie później niż w  ter-
minie 48  godzin od chwili zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 1722  
 
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób zgłaszania, że treści umieszcz one na platformie udo-
stępniania wideo naruszają zakaz określony w  art. 47o, oraz sposób udzielania odpowiedzi na zgłoszenia dokonane przez 
użytkowników, mając na uwadze konieczność zapewnienia użytkownikom łatwego dostępu do możliwości składania zgło-
szeń o raz zachowania szybkości postępowania, uwzględniając możliwości techniczne oraz specyfikę platform udostępniania 
wideo.  
Art. 47t. 1. Dostawca platformy udostępniania wideo, po wezwaniu użytkownika do usunięcia w  wyznaczo nym ter-
minie stanu niezgodnego z  prawem, uniemożliwi dostęp do umieszczonych na platformie udostępniania wideo przez jej 
użytkownika audycji, wideo stworzonych przez użytkownika lub innych przekazów:  
1) zagrażających prawidłowemu fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich,  jeżeli użytkownik 
platformy udostępniania wideo nie zakwalifikował ich zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  47p ust.  3; 
2) niezgodnych z  art. 47o ust.  1 pkt 2 i 3; 
3) zawierających przekazy handlowe niezgodne z  art. 16 ust. 1, art.  16b ust.  1–3, art. 16c pkt  1, art.  17 oraz art.  17a lub 
przepisami wydanymi na podstawie art.  47q ust.  2, a w razie ich braku nieoznaczone zgodnie z  regulaminem, o  którym 
mowa w  art. 47r. 
2. Dostawca platformy udostępniania wideo może uniemożliwić użytkownikowi umiesz czanie audycji, wideo stwo-
rzonych przez użytkownika lub innych przekazów na platformie udostępniania wideo przez okres nie dłuższy niż trzy mie-
siące w  przypadku co najmniej dwukrotnego umieszczenia audycji, wideo stworzonych przez użytkownika lub innych pr ze-
kazów, o  których mowa w  ust. 1, mimo wezwania użytkownika do zaprzestania naruszania prawa.  
3. Dostawca platformy udostępniania wideo może bezterminowo uniemożliwić użytkownikowi umieszczanie audycji, 
wideo stworzonych przez użytkownika lub innych przeka zów na platformie udostępniania wideo w  przypadku umieszczania 
audycji, wideo stworzonych przez użytkownika lub innych przekazów, o  których mowa w  art. 47o ust.  1 pkt 3. 
4. Rozstrzygnięcie dostawcy platformy udostępniania wideo, o  którym mowa w  ust. 1–3, zawiera uzasadnienie i  jest 
niezwłocznie przekazywane jej użytkownikowi.  
5. Na rozstrzygnięcie dostawcy platformy udostępniania wideo, o  którym mowa w  ust. 1–3, użytkownikowi platformy 
udostępniania wideo służy skarga do Krajowej Rady.  
6. Przewodniczący Kra jowej Rady może, w  drodze decyzji, o  której mowa w  art. 10 ust. 4, nakazać dostawcy plat-
formy udostępniania wideo:  
1) uniemożliwienie dostępu do umieszczonych na tej platformie audycji, wideo stworzonych przez użytkownika lub 
innych przekazów niezgodnych z  art. 47o lub  
2) przywrócenie dostępu do umieszczonych na tej platformie przez jej użytkownika audycji, wideo stworzonych przez 
użytkownika lub innych przekazów, lub  
3) przywrócenie użytkownikowi platformy udostępniania wideo możliwości umieszczania audycj i wideo stworzonych 
przez użytkownika lub innych przekazów na platformie udostępniania wideo.  
7. W przypadku decyzji, o  której mowa w  ust. 6, przepisu art.  10 ust. 3 nie stosuje się.  
8. W zakresie uregulowanym w  niniejszym rozdziale przepisów art.  14 ustawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świad czeniu 
usług drogą elektroniczną nie stosuje się.  
Art. 47u. 1. Spór dotyczący rozpatrzenia zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 47s ust.  1, między użytkownikiem plat-
formy udostępniania wideo a  dostawcą platformy udostępni ania wideo może być zakończony polubownie w  drodze mediacji.  
2. Mediatorem może być osoba fizyczna posiadająca wykształcenie w  dziedzinie prawa oraz wiedzę i  doświad czenie 
w dziedzinie mediów, wpisana na listę mediatorów prowadzoną przez Przewodniczącego Krajowej Rady.  
3. Do mediacji przepisy art.  1831–1837 i art. 18311–18315 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.  
Art. 47v. Dostawcy platformy udostępniania wideo są obowiązani do przechowywania kopii audycji, wideo stworzo-
nych przez użytkow ników, przekazów handlowych i  innych przekazów udostępnianych publicznie przez okres nie krótszy 
niż 28  dni od dnia ich usunięcia z  platformy udostępniania wideo lub zakończenia ich udostępniania oraz do przedstawienia 
ich Przewodniczącemu Krajowej Rady po  otrzymaniu żądania, o  którym mowa w  art. 10 ust. 2. 
Art. 47w.  Dostawca platformy udostępniania wideo upowszechnia umiejętności świadomego korzystania z  mediów 
wśród swoich użytkowników przez upowszechnianie wiedzy o  ich prawach i  obowiązkach oraz o  prawac h i obowiązkach 
dostawcy platformy udostępniania wideo, które wynikają z  przepisów art.  47l, art.  47m ust.  1–6, art.  47o ust.  1, art.  47p ust.  1, 
art. 47q ust.  1, art.  47r, art.  47s ust.  1 i 2, art.  47t i art. 47u. 
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 1722  
 
Rozdział 7  
(uchylony)  
Rozdział 8  
Odpowied zialność prawna  
Art. 52. 1. Kto rozpowszechnia program radiowy lub telewizyjny bez koncesji  
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.  
2. Kto rozprowadza program radiowy lub telewizyjny bez wpisu do rejestru  
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.  
Art. 53. 1.87) Jeżeli nadawca narusza obowiązek wynikający z  przepisów art.  14a ust.  1–2, art.  15 ust. 1, 2 i  3, art.  15a 
ust. 1, art.  16 ust. 1–6, art.  16a, art.  16b ust.  1–3, art.  16c, art.  17 ust. 1–7, art.  17a ust.  1–7, art.  18 ust. 1–5b i 7, art.  18a 
ust. 1 i 1a, art.  20 ust. 1, art.  20b ust.  1 i 6, art.  20c ust.  1–5, art.  37c ust.  1 i 2, art.  43 ust. 2 lub art.  43a ust.  1 lub z  przepisów 
wydanych na podstawie art.  14a us t. 3, art.  15 ust. 4, art.  15a ust.  6 i 7, art.  16 ust. 7, art.  16b ust.  3b, art.  17 ust. 8, art.  17a 
ust. 9, art.  18 ust. 6, art.  18a ust.  2 lub art.  37c ust.  3 lub nie zastosował się do wezwania, o  którym mowa w  art. 43a ust.  2, 
Przewodniczący Krajowej R ady wydaje decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną w  wysokości do 50% rocznej opłaty 
za prawo do dysponowania częstotliwością przeznaczoną do rozpo wszechniania programu drogą rozsiewczą naziemną, 
a w przypadku gdy nadawca nie uiszcza opłaty za prawo  do dysponowania taką częstotliwością, karę pieniężną w  wysokości 
do 10% przychodu nadawcy, osiągniętego w  poprzed nim roku podatkowym, uwzględniając zakres i  stopień szkodliwości 
naruszenia, dotychczasową działalność nadawcy oraz jego możliwości finansowe . 
2. Przewodniczący Krajowej Rady może nałożyć karę, o  której mowa  w ust. 1, także w  decyzji wydanej na podstawie  
art. 10 ust. 4. 
3. Kara pieniężna jest płatna z  dochodu po opodatkowaniu lub z  innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami, 
zmniejszonej o  podatki.  
4. Kary pieniężnej nie można nałożyć, jeżeli od naruszenia obowiązku, o  którym mowa  w ust. 1, upłynął jeden rok.  
Art. 53a. 1. Jeżeli dostawca usługi medialnej rozpowszechnia program telewizyjny w  systemie teleinformatycznym 
bez wpisu do rejestru, P rzewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładają cą na dostawcę karę pieniężną w wyso kości 
do 10% przychodu dostawcy, osiągniętego w  poprzednim roku podatkowym. Przepisy  art. 53 ust. 3 i 4 stosuje się odpo -
wiednio.  
2. W pierwszym roku prowadzonej działalności kara, o  której mowa  w ust. 1, nie może przekraczać wysokości dzie-
sięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw w  kwartale poprzedzającym wydanie 
decyzji nakładającej karę, włącznie z  wypłatami z  zysku, ogła szanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
Art. 53b. 1. Jeżeli operator rozprowadzający program narusza obowiązek, o  którym mowa  w art. 43 ust. 1 lub art.  43a 
ust. 3, Przewodnicząc y Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą karę pieniężną w  wysokości do 10% przychodu tego 
operatora, osiągniętego w  poprzednim roku podatkowym, uwzględniając zakres i  stopień szkodliwości naruszenia, dotych-
czasową działalność operatora oraz jego możliwoś ci finansowe.  
2. W przypadku gdy okres działania operatora, o  którym mowa  w ust. 1, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę 
wymiaru kary przyjmuje się kwotę 500  tys. zł.  
2a.88) Jeżeli podmiot dokonujący zmian, modyfikacji lub innych naruszeń integralności usługi medialnej, o  których 
mowa w  art. 44b, narusza integralność tej usługi medialnej wbrew postanowieniom art.  44b, ponosi odpowiedzialność na 
zasadach określonych w  ust. 1 i 2. 
3. Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od operatora, o  którym mowa  w ust. 1, udzielenia wyjaśnień, przedsta-
wienia dokumentów, w  szczególności rocznego sprawozdania finansowego za poprzedni rok podatkowy, w  zakresie wyko-
nania obowiązku, o  którym mowa  w art. 43 ust. 1 lub art.  43a ust. 3. 
                                                           
87) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
88) Dodany przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośn iku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 1722  
 
Art. 53c. 1.89) Jeżeli podm iot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie narusza przepisy art.  16 ust. 1, 
art. 16b ust.  1–3a, art.  16c, art.  17 ust. 1–2, 4, 5, 6a i  7, art.  17a ust.  1–3, 5 i  6, art.  47a, art.  47b, art.  47c ust.  1–2, art.  47ca 
ust. 1 i 4, art.  47d, art.  47e ust.  1, 2 i  5, art.  47f ust.  1 i 2, art.  47g ust.  1, 4 i  5, art.  47h lub art.  47i lub przepisy wydane na 
podstawie art.  16b ust.  3b, art.  17 ust. 8 z wyłączeniem przepisów dotyczących ewidencji sponsorowanych audycji lub innych  
przekazów, art.  17a ust.  9 w zakresie szczególnych warunków oznaczania przez nadawcę audycji, w  których zastosowano 
lokowanie produktu, znakiem graficznym, a  także przepisy wydane na podstawie art.  47c ust.  3, art.  47e ust.  3 i 4, art.  47g 
ust. 6, Przewodniczący Krajowej Rady wyd aje decyzję nakładającą na niego karę pieniężną w  wysokości do dwudziesto -
krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw, włącznie z  wpłatami z  zysku, w  kwartale 
poprzedzającym wydanie decyzji nakładającej karę, ogła szanego p rzez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzien -
niku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
2. Określając wysokość nałożonej kary, Przewodniczący Krajowej Rady uwzględnia zakres i  stopień szkodliwości 
naruszenia oraz dotychczasową działa lność podmiotu dostarczającego audiowizualną usługę medialną na żądanie.  
3. Kara może być ponownie nałożona po upływie 30  dni od upływu terminu na zapłat ę poprzedniej kary w przypadku 
nieusunięcia naruszeń przez podmiot dostarczający audiowizualną usługę m edialną na żądanie.  
4. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od naruszenia obowiązków, o  których mowa  w ust. 1, upły-
nęły dwa lata.  
Art. 53d. 1. Za niezłożenie sprawozdania w  terminie przewidzianym  w art. 47j ust. 3 Przewodniczący Krajowej Ra dy 
może, po bezskutecznym wystosowaniu żądania, o  którym mowa  w art. 10 ust. 2, do złożenia sprawozdania w  terminie 
14 dni od dnia otrzymania wezwania, wydać decyzję nakładającą na osobę kierującą działalnością podmiotu dostarczającego 
audiowizualne usługi  medialne na żądanie karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 1000  zł. 
2. Kara może być powtarzana po upływie 30  dni od upływu terminu na zapłatę poprzedniej kary w  przypadku dalszego 
uchylania się od obowiązku złożenia sprawozdania przez podmiot dost arczający a udiowizualną usługę medialną na  żądanie.  
3. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od terminu określonego  w art. 47j ust. 3 upłynął rok.  
Art. 53e.90) 1. Jeżeli dostawca platformy udostępniania wideo narusza przepisy art.  47m ust. 1–6, art.  47n ust.  1 i 2, 
art. 47p ust.  1, art.  47q ust.  1, art.  47r, art.  47s ust.  1 i 2, art.  47w lub przepisy wydane na podstawie art.  47m ust.  8, art.  47p 
ust. 2 i 3, art.  47q ust.  2, art.  47s ust.  3 lub jeżeli na platformie udostępniania wideo um ieszczone są audycje, wideo stwo-
rzone przez użytkowników niezgodne z  art. 47o ust.  1 pkt 2 i 3 lub zagrażające prawidłowemu fizycznemu , psychicznemu 
lub moralnemu rozwojowi małoletnich niezakwalifikowane zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  47p ust. 3 
i w ciągu 14  dni od dnia doręczenia mu wezwania, o  którym mowa w  art. 10 ust. 3, nie zaniechał naruszeń tych przepisów, 
Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą na niego karę pieniężną w  wysokości do dwudziestokrotności 
przeciętnego m iesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw, włącznie z  wypłatami z  zysku, w  kwartale poprze-
dzającym wydanie decyzji nakładającej karę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku 
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monit or Polski”.  
2. Określając wysokość nałożonej kary, Przewodniczący Krajowej Rady uwzględnia zakres i  stopień szkodliwości na-
ruszenia oraz dotychczasową działalność dostawcy platformy udostępniania wideo.  
3. Kara może być ponownie nałożona w  przypadku nieusu nięcia naruszeń przez dostawcę platformy udostępniania 
wideo w  ciągu 30  dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, o  której mowa w  ust. 1. 
4. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od naruszenia obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, upły-
nęły dwa  lata. 
Art. 54. 1. Jeżeli osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej nie wykonuje decyzji wydanych na podsta-
wie art. 10 ust. 4, Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję nakładającą na nią karę pieniężną, nieprzekraczającą 
jednak jej sze ściomiesięcznego wynagrodzenia.  
2. Tej samej karze może podlegać osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej za nieudzielenie lub udzie-
lenie nierzetelnych informacji na żądanie Przewodniczącego Krajowej Rady, przewidziane przepisem  art. 10 ust. 2. 
                                                           
89) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
90) Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 1722  
 
2a. Jeżeli jednostka publicznej radiofonii i telewizji nie stosuje si ę do zalece ń lub dzia łań naprawczych w zakresie 
realizacji misji publicznej, o których mowa w art. 31b ust. 3, Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że wyda ć decyzj ę nakła-
dającą na osob ę kieruj ącą działalnością jednostki publicznej radiofonii i telewizji kar ę pieni ężną nieprzekraczaj ącą wyso -
kości dziesi ęciokrotno ści przeci ętnego miesi ęcznego wynagrodzenia w sektorze przedsi ębiorstw, w łącznie z wyp łatami z  zysku,  
w kwartale poprzedzaj ącym wydanie decyzji nak ładającej kar ę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urz ędu Statystycz -
nego w Dzienniku Urz ędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
3. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od daty wydania decyzji, o  której mowa  w ust. 1, upłynęły 
dwa lata.  
Art. 55. Kary, o  których mowa  w art. 53–54, podlegają wpłacie do budżetu państwa.  
Art. 56. 1. Od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady wydanych na podstawie  art. 10 ust. 4 oraz art.  53–54 służy 
odwołanie do Sądu Okręgowego w  Warszawie – sądu gospodarczego.  
2. W postępowaniu w  sprawach odwołań od decyzji, o  których mowa  w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy 
Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw z  zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym.  
3. W razie złożenia odwołania od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady do sądu, stronie nie przysługują środki 
prawne wzruszenia decyzji przewidziane w  Kodeksie postępowania administracyjnego, w  szczególności dotyczące wzno-
wienia postępowania, uchylenia, zmiany oraz  stwierdzenia nieważności decyzji.  
Rozdział 9  
Zmiany w  przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 57–62. (pominięte)  
Art. 63. 1. Znosi się Komitet do Spraw Radia i  Telewizji „Polskie Radio i  Telewizja ”, zwany dalej „Komitetem ”. Prze-
wodn iczący Komitetu kieruje działalnością państwowej jednostki organizacyjnej „Polskie Radio i  Telewizja ” do czasu za-
rejestrowania spółek, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3. 
2. Przewidziane w  ustawach szczególnych zadania Komitetu oraz Przewodniczącego Komit etu w  zakresie tworzenia 
i rozpowszechniania programów radiowych i  telewizyjnych przechodzą na jednostki publicznej radiofonii i  telewizji, od -
powiednio do zakresu ich zadań ustawowych i  statutowych.  
3. Przewidziane w  ustawach szczególnych zadania Komitetu  oraz Przewodniczącego Komitetu w  zakresie administra-
cji państwowej przechodzą do właściwości Krajowej Rady.  
4. Funkcje organu założycielskiego w  stosunku do przedsiębiorstw państwowych oraz uprawnienia nadzorcze w  sto-
sunku do jednostek badawczo -rozwojowy ch podległych Komitetowi przejmuje Przewodniczący Krajowej Rady.  
5. Zezwolenia na używanie urządzeń telekomunikacyjnych przeznaczonych do nadawania programów radiowych 
i telewizyjnych wygasają z  dniem rozpoczęcia działalności na tym samym terenie przez nad awcę, któremu przyznano 
w koncesji częstotliwość wykorzystywaną dotychczas do nadawania programu, lecz nie  później niż po upływie roku od  dnia 
wejścia ustawy w  życie.  
6. Przepis  ust. 5 nie dotyczy uprawnień wydanych na podstawie ustawy, o  której mowa  w art. 5991). 
7. Do nadawców posiadających zezwolenie, o  którym mowa  w ust. 5, i do nadawców posiadających zezwolenia 
wydane w  związku z  ustawą, o  której mowa  w art. 59, przepisu  art. 52 nie stosuje się.  
8. Podmioty rozprowadzające programy w  sieciach kablowych dostosują swoją działalność do wymogów określonych 
w rozdziale 6 w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia ustawy w  życie.  
Art. 64. 1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zawiąże:  
1) spółkę, o  której mowa  w art. 26 ust. 2, z siedzibą w  Warszawie i oddziałami terenowymi w  Bydgoszczy, Gdańsku, 
Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie i  we Wrocławiu;  
2) spółkę, o  której mowa  w art. 26 ust. 3 pkt 1, z siedzibą w  Warszawie oraz spółki, o  których mowa  w art. 26 ust. 3 pkt 2, 
z siedzibami w  Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Koszalinie, Lublinie, Łodzi,  
Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie, we Wrocławiu i  w Zielonej Górze.  
2. Minister właściwy do spraw Skarbu P aństwa może zawiązać spółki radiofonii regionalnej z  siedzibami w  innych 
miejscowościach niż wymienione  w ust. 1 pkt 2. 
                                                           
91) Artykuł 59 zawiera zmiany d o ustawy  z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej 
Polskiej . 
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 1722  
 
3. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa uzgodni treść statutów spółek, o  których mowa  w ust. 1 i 2, z Krajową 
Radą. Statut spółki, o której mowa  w art. 26 ust. 2, może przewidywać oddziały terenowe w  innych miejscowościach niż 
wymienione  w ust. 1 pkt 1. 
4. Pierwsze zarządy spółek, o  których mowa  w ust. 1 i 2, powoła Krajowa Rada.  
Art. 65. 1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w niesie do spółek, o  których mowa  w art. 64 ust. 1, mienie 
pozostałe po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej „Polskie Radio i  Telewizja ”, zwanej dalej „PRTV ”. 
2. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, w  terminie 1  miesiąca od dnia wejści a ustawy w  życie, szcze gó-
łowy tryb inwentaryzacji mienia wymienionego  w ust. 1, zasadę podziału i  przekazywania tego mienia oraz tryb rozpozna -
wania spraw spornych.  
3. Czynności podejmowane w  wykonaniu  art. 64 ust.  1 i 2 są wolne od opłat sąd owych i skarbowych; do opłat za  czyn-
ności notarialne związane z  zawiązaniem tych spółek stosuje się odpowiednio przepisy o  przekształcaniu przedsiębiorstwa 
państwowego w  spółkę.  
Art. 66. 1. Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w  dniu wejścia w  życie  ustawy w  zarządzie PRTV, 
z dniem zarejestrowania spółek stają się z  mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego tych spółek. Do użytkowania 
wieczystego nie stosuje się przepisów  art. 41 ust. 1 ustawy  z dnia 29  kwietnia 1985  r. o gospodarce gruntami i wywłaszcza-
niu nieruchomości ( Dz. U. z 1991  r. poz. 127, 44 6 i 464)92) w części dotyczącej pierwszej opłaty.  
2. Budynki i  inne urządzenia oraz lokale znajdujące się na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, będących 
w dniu wejścia w  życie ustawy w  zarządzie PRTV, z  dniem zarejestrowania spółek stają się z  mocy prawa własnością tych 
spółek. Nabycie własności następuje nieodpłatnie.  
3. Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, o  których mowa  w ust. 1, oraz własności budynków, innych urzą-
dzeń i  lokal i, o których mowa  w ust. 2, stwierdza się decyzją wojewody. W  decyzji tej określa się również warunki użytko-
wania wieczystego, z  zachowaniem zasad określonych  w art. 236 Kodeksu cywilnego.  
Art. 67. 1. Pracownicy PRTV stają się z  mocy prawa pracownikami wła ściwej spółki, z  zastrzeżeniem  ust. 2. 
2. Stosunek pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych, określonych przez Krajową Radę, 
ustaje z  mocy prawa z  dniem wpisania spółki do rejestru handlowego. Ustanie sto sunku pracy jest równoznaczne w  skutkach 
prawnych z  rozwiązaniem stosunku pracy wskutek wypowiedzenia umowy o  pracę przez zakład pracy. Zatrudnienie tych 
pracowników w  spółce może nastąpić na warunkach uzgodnionych przez strony.  
3. Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed wpisaniem spółki do rejestru handlowego, odpo-
wiada spółka.  
Art. 68. 1. Na spółki przechodzą z  mocy ustawy uprawnienia i  obowiązki Komitetu i  PRTV wynikające z  decyzji 
administracyjnych.  
2. (pominięty)  
3. (pominięty)  
4. (pominięty)  
Art. 69. (pominięty ) 
Art. 70. 1. Traci moc ustawa z  dnia 2  grudnia 1960  r. o Komitecie do Spraw Radia i  Telewizji „Polskie Radio i  Tele-
wizja ” (Dz. U. poz.  307 oraz z 1984  r. poz. 275).  
2. (pominięty)  
Art. 71. Ustawa wchodzi w  życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia93), z wyjątkiem przepisu  art. 52, który wcho-
dzi w  życie z  dniem 1  lipca 1993  r. 
                                                           
92) Obecnie ustawa z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1899).  
93) Ustawa została ogłoszona w  dniu 29  stycznia  1993  r.