DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 11 czerwca 2019 r. 
Poz. 1079 
 
OBWIESZCZENIE 
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
z dnia 21 maja 2019 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych  
i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523 oraz z 2018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do 
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców 
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 
poz. 649), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 
1) ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (Dz. U. 
poz. 1293), 
2) ustawą z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zjednoczonego 
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez 
zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 622) 
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 16 maja 2019 r. 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 
1) odnośnika nr 1 oraz art. 142 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi 
i prawami pokrewnymi (Dz. U. poz. 1293), które stanowią: 
„1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/26/UE z dnia 26 lutego 2014 r. 
w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wielo-
terytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych do korzystania online na rynku wewnętrznym 
(Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 72).” 
„Art. 142. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”; 
2) art. 62 i art. 63 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem 
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii 
Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 622), które 
stanowią: 
„Art. 62. Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej ogłosi, w dr o-
dze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dzień wystąpienia Zjedn o-
czonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu 
o Unii Europejskiej. 
Art. 63. Ustawa wchodzi w życie z dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawa r-
cia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej.”. 
Marszałek Sejmu: M. Kuchciński  
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 1079 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 21 maja 2019 r. (poz . 1079) 
USTAWA 
z dnia 6 marca 2018 r. 
o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej1) 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
Art. 1. 1. Ustawa reguluje podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej przez osoby zagraniczne na ter y-
torium Rzeczypospolitej Polskiej, czasowe oferowanie lub świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
przez osoby zagraniczne będące przedsiębiorcami oraz określa zasady tworzenia przez osoby zagraniczne będące prze d-
siębiorcami oddziałów i przedstawicielstw w Rzeczypospolitej Polskiej. 
2. Ustawa określa również zasady współpracy międzynarodowej właściwych organów w zakresie świadczenia usług. 
Art. 2. 1. Osoby zagraniczne mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej na zasadach określonych w ustawie. 
2. Osoby zagraniczne będące przedsiębiorcami mogą tworzyć w Rzeczypospolitej Polskiej oddziały, przedstawicie l-
stwa lub czasowo oferować lub świadczyć usługę, na zasadach określonych w ustawie. 
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 
1) działalność gospodarcza – działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo prze d-
siębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212 ); 
2) minister – ministra właściwego do spraw gospodarki; 
3) nadrzędny interes publiczny – wartość podlegającą ochronie, w szczególności porządek publiczny, bezpieczeństwo 
publiczne, bezpieczeństwo państwa, zdrowie publiczne, utrzymanie równowagi finansowej systemu zabezpieczenia 
społecznego, ochrona konsumentów, usługobiorców i pracowników, uczciwość w transakcjach handlowych, zwalcz a-
nie nadużyć, ochrona środowiska naturalnego i miejskiego, zdrowie zwierząt, własność intelektualna, cele polityki 
społecznej i kulturalnej oraz ochrona narodowego dziedzictwa historycznego i artystycznego; 
4) oddział – wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsi ę-
biorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności; 
5) osoba zagraniczna: 
a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego, 
b) osobę prawną z siedzibą za granicą, 
c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą; 
6) państwo członkowskie – inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo czło n-
kowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gosp o-
darczym; 
7) przedsiębiorca zagraniczny – osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą oraz obywatela 
polskiego wykonującego działalność gospodarczą za granicą; 
8) usługa – świadczenie wykonywane przez usługodawcę z państwa członkowskiego na własny rachunek, zwykle za wyna-
grodzeniem , w szczególności usługi budowlane, handlowe oraz usługi świadczone w ramach wykonywanego zawodu; 
9) usługobiorca – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, 
korzystającą lub zamierzającą skorzystać z usługi świadczonej przez usługodawcę z państwa członkowskiego; 
10) usługodawca z państwa członkowskiego – przedsiębiorcę zagranicznego z państwa członkowskiego, który wykonuje 
działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami, a na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej czasowo oferuje lub świadczy usługę; 
11) właściwy organ – właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia świadczenia usługi organ 
administracji publicznej, organ samorządu zawodowego oraz inny organ władzy publicznej; 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 
2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36). 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 1079 
 
 12) zawód regulowany – zawód regulowany w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uzna-
wania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2272 
oraz z 2019 r. poz. 534 i 577 ). 
Rozdział 2 
Działalność gospodarcza osób zagranicznych 
Art. 4. 1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. 
2. Obywatele innych państw niż państwa członkowskie, którzy: 
1) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej: 
a) zezwolenie na pobyt stały, 
b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 
c)2) zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 144, art. 159 ust. 1 lub 
art. 186 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 
oraz z 2019 r. poz. 577 i 622 ), 
c)3) zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 144, art. 159 
ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. 
poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577 i 622), lub w związku z okolicznością, o której mowa w art. 7 ust. 1 
lub 2 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zje d-
noczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty 
Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej 
(Dz. U. poz. 622), 
d) status uchodźcy, 
e) ochronę uzupełniającą, 
f) zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany, 
g) zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
h) zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kont y-
nuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji 
o Działalności Gospodarczej; 
2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej, 
3) posiadają ważną Kartę Polaka, 
4) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej 
i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub 
przebywającymi z nimi, 
5) przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy 
z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, 
który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 
jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gosp o-
darczej na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c i g 
– mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych 
zasadach jak obywatele polscy. 
                                                           
2) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 3. 
3) W brzmieniu ustalonym przez art. 46 pkt 1 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpi e-
niem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii At o-
mowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 622), która wejdzie w życie 
z dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie dr u-
gie Traktatu o Unii Europejskiej. 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 1079 
 
 3.4) Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gos-
podarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością 
i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy 
międzynarodowe nie stanowią inaczej. 
3.5) Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowania i wykonywania działa l-
ności gospodarczej wyłącznie w formie spółki jawnej, partnerskiej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ogr a-
niczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nab y-
wania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. 
4. Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, osoby zagranic z-
nej, do której odnoszą się umowy międzynarodowe, o których mowa w ust. 3, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy, 
może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak ta osoba zagraniczna. 
5. Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, posiadający z e-
zwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z przybywaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebyw a-
niem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim 
samym zakresie jak cudzoziemcy, którzy posiadają zezwolenie na pobyt czasowy i wykonują działalność gospodarczą na 
podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego na zasadzie wzajemności. 
6. Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gos-
podarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi, jakie spełnił przedsiębiorca zagraniczny z państwa 
członkowskiego, aby na terytorium tego państwa mógł podjąć lub wykonywać działalność gospodarczą, w szczególności 
uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, które p o-
twierdzają spełnienie warunków podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej. 
7. Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane w państwach członko w-
skich, w zakresie, w jakim spełniają warunki określone w przepisach odrębnych usta w. 
Rozdział 3 
Transgraniczna działalność usługowa 
Art. 5. 1. Usługodawca z państwa członkowskiego może czasowo świadczyć usługi na zasadach określonych w prz e-
pisach Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej albo w postanowieniach umów regulujących swobodę świadczenia 
usług bez konieczności uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej 
Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. 
2. Czasowe świadczenie usług przez usługodawcę z państwa członkowskiego może wiązać się z obowiązkiem uzys-
kania koncesji, zezwolenia, wpisu do rejestru działalności regulowanej, certyfikatu lub inną formą reglamentacji, o ile 
przepisy odrębnych ustaw nakładają taki obowiązek ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne, bezpi e-
czeństwo państwa, zdrowie publiczne lub ochronę środowiska naturalnego. 
3. Osoby zagraniczne inne niż określone w ust. 1 mogą świadczyć usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
na zasadach określonych w wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych lub – w braku takich umów – 
na zasadzie wzajemności. 
Art. 6. 1. Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów, które ograniczają korzystanie z usług świa d-
czonych przez usługodawcę z państwa członkowskiego, w szczególności: 
1) obowiązku uzyskania zezwolenia na korzystanie z usługi; 
2) ograniczeń stanowiących dyskryminację w zakresie przyznawania pomocy finansowej. 
2. Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów dyskryminujących ze względu na pochodzenie lub 
miejsce zamieszkania. 
                                                           
4) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 5. 
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 46 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 1079 
 
 Art. 7. 1. Usługodawca z państwa członkowskiego może świadczyć usługi różnego rodzaju samodzielnie lub łącznie 
z innymi usługodawcami z państwa członkowskiego. 
2. Wprowadzenie wyjątku od zasady określonej w ust. 1 może nastąpić w odrębnych ustawach i jest dopuszczalne 
wyłącznie w celu: 
1) zapewnienia niezależności i bezstronności wykonywania zawodu regulowanego, jak również zagwarantowania zgo d-
ności z etyką zawodową i zasadami postępowania zawodowego; 
2) zagwarantowania niezależności i bezstronności świadczenia usług w zakresie certyfikacji, akredytacji, nadzoru tec h-
nicznego, wykonywania badań lub prób. 
3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają stosowania przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji 
i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369). 
Art. 8. 1. Na wniosek usługobiorcy usługodawca z państwa członkowskiego jest obowiązany udostępnić informacje 
o prowadzonej działalności związanej bezpośrednio z oferowaną usługą, o spółkach, w których uczestniczy, które są be z-
pośrednio powiązane ze świadczoną usługą, oraz o środkach podjętych w celu uniknięcia konfliktu interesów. 
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, usługodawca z państwa członkowskiego podaje także w dokumentach zawi e-
rających opis oferowanych przez niego usług. 
Art. 9. 1. Usługodawca z państwa członkowskiego wykonujący zawód regulowany może rozpowszechniać informacje 
o świadczonej usłudze mające na celu promowanie towarów, usług lub wizerunku, jeżeli informacje te są zgodne z zasa-
dami wykonywania tego zawodu. 
2. Wprowadzanie ograniczeń w zakresie rozpowszechniania informacji, o których mowa w ust. 1, jest dopuszczalne 
tylko w przypadku, gdy ograniczenia te nie prowadzą do dyskryminacji, są proporcjonalne i uzasadnione nadrzędnym inter e-
sem publicznym. 
Art. 10. Usługodawca z państwa członkowskiego zapewnia, aby ogólne warunki dostępu do usługi nie dyskrymin o-
wały usługobiorcy ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania. 
Art. 11. 1. Usługodawca z państwa członkowskiego, przed zawarciem umowy w formie pisemnej, a w przypad ku 
braku pisemnej umowy – przed rozpoczęciem świadczenia usługi, jest obowiązany, w sposób jednoznaczny, podać usług o-
biorcy następujące informacje: 
1) firmę, adres siedziby albo adres miejsca zamieszkania i głównego miejsca wykonywania działalności; 
2) organ rejestrowy i numer w rejestrze, w którym usługodawca z państwa członkowskiego jest zarejestrowany jako 
przedsiębiorca, albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 
3) adres poczty elektronicznej lub inne dane umożliwiające bezpośredni kontakt z usługodawcą z państwa członko w-
skiego; 
4) wskazanie: 
a) organu lub podmiotu, który wydał koncesję, zezwolenie lub certyfikat, lub dokonał wpisu do rejestru albo wydał 
inny dokument uprawniający usługodawcę z państwa członkowskiego do świadczenia usługi, lub 
b) pojedynczego punktu kontaktowego w rozumieniu art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE 
z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36) właś-
ciwego dla usługodawcy; 
5) wskazanie samorządu zawodowego, do którego należy usługodawca z państwa członkowskiego, tytułu zawodowego 
oraz państwa, w którym przyznano ten tytuł; 
6) główne cechy usługi; 
7) cenę usługi, jeżeli została ustalona; 
8) stosowane przez usługodawcę z państwa członkowskiego wzorce umów oraz postanowienia umowne określające 
prawo właściwe dla danej umowy lub sąd albo inny organ właściwy do rozstrzygania sporów; 
9) numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer identyfikacyjny, którym usługodawca z państwa członkowski e-
go jest obowiązany posługiwać się na potrzeby podatku od towarów i usług; 
10) o posiadaniu obowiązkowego ubezpieczenia lub gwarancji finansowej, wraz z danymi ubezpieczyciela lub gwaranta, 
oraz o zasięgu terytorialnym ubezpieczenia; 
11) o gwarancjach jakości wykonanej usługi, które nie są wymagane przepisami prawa. 
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 1079 
 
 2. Na wniosek usługobiorcy usługodawca z państwa członkowskiego udostępnia następujące informacje dodatkowe: 
1) o sposobie kalkulacji ceny za usługę, jeżeli cena nie została wcześniej ustalona lub gdy nie ma możliwości podania 
dokładnej ceny; 
2) o regulacjach prawnych dotyczących wykonywanego przez usługodawcę z państwa członkowskiego zawodu regul o-
wanego oraz sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do tych uregulowań; 
3) o kodeksach dobrych praktyk, którym usługodawca z państwa członkowskiego podlega, wraz ze wskazaniem miejsca 
ich publikacji; 
4) o możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów z tym usługodawcą, jak również określa sposób, w jaki można 
uzyskać dostęp do szczegółowych informacji dotyczących charakterystyki i warunków korzystania z pozasądowego 
rozstrzygania sporów, w szczególności w przypadku gdy usługodawca z państwa członkowskiego podlega przepisom 
kodeksu dobrych praktyk lub jest członkiem stowarzyszenia handlowego lub zrzeszenia zawodowego, które przew i-
duje odwołanie do pozasądowego rozstrzygania sporów. 
3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, usługodawca z państwa członkowskiego jest obowiązany udostępnić w spo-
sób zapewniający zapoznanie się przez usługobiorcę z tymi informacjami, w szczególności: 
1) w miejscu, w którym świadczona jest usługa; 
2) w miejscu zawarcia umowy; 
3) na swojej stronie internetowej; 
4) w dokumentach informacyjnych dostarczonych usługobiorcy. 
Art. 12. 1. Przepisów niniejszego rozdziału oraz przepisów rozdziału 6 nie stosuje się do świadczenia usług, o któ-
rych mowa w: 
1) ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1983 oraz z 2018 r. poz. 2244 ); 
2) ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 540 i 730 ); 
3) ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2019 r. poz. 361 i 643 ); 
4) ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2019 r. poz. 537, 577 i 730), z wył ą-
czeniem świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego; 
5) ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1933); 
6) art. 75a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, z późn. zm.6)); 
7) ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2018 r. poz. 2142 i 2245 ); 
8) ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277, 1343, 1452 
i 1910 oraz z 2018 r. poz. 398)7); 
9) ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2128, z 2018 r. poz. 1137 i 1694 
oraz z 2019 r. poz. 125 , 642 i 730 ); 
10) art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu 
materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyj-
nym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2037 oraz z 2019 r. poz. 55 ); 
11) art. 5 ust. 1 i art. 5b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 58, 60 , 
125, 690 i 730); 
12) ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 499 i 399 ); 
13) ustawie z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. z 2018 r. poz. 2175 ); 
14) ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1183, 1629 i 1637 oraz z 2019 r. poz. 235 
i 730), z wyłączeniem świadczenia usług polegających na szkoleniu personelu lotniczego w celu uzyskania licencji 
członka personelu lotniczego oraz usług innych niż przewóz lotniczy; 
15) ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 710 i 730 ); 
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2244 i 2322 oraz z 2019 r. poz. 53, 60, 
730, 752 i 870. 
7) Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2019 r. na podstawie art. 305 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych 
(Dz. U. poz. 771), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 1079 
 
 16) ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688), 
z wyłączeniem świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 9 ust. 1 tej 
ustawy, przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 tej ustawy; 
17) ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508, z późn. zm.8)), z wyłączeniem świad-
czenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 67 tej ustawy, oraz usług 
świadczonych osobom potrzebującym przez podmioty niepubliczne wyłonione przez jednostki samorządu terytoria l-
nego, w drodze zamówień publicznych; 
18) ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2018 r. poz. 1954, 2245 i 2354 oraz z 2019 r. 
poz. 643 i 730 ); 
19) ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1 510, z późn. zm.9)); 
20) ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2018 r. poz. 597 oraz z 2019 r. poz. 50 ); 
21) ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.10))11); 
22) ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz 
o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1056); 
23) ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2195, z późn. zm.12)); 
24) ustawie z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 692); 
25) ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847); 
26) ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219 oraz z 2019 r. 
poz. 492 i 730 ); 
27) ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 576 i 577), z wyłączeniem 
świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego; 
28) ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 181, 1137, 1669 i 2245 ); 
29) ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 382, 534 i 730), 
z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie prowadzenia kursów; 
30) ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188), w zakresie świadczenia 
powszechnych usług pocztowych; 
31) ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2018 r. poz. 616 i 2245); 
32) ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, z późn. zm.13)), z wyłączeniem dzi a-
łalności oświatowej, o której mowa w art. 170 ust. 2 tej ustawy, oraz w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie 
oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 761 ); 
33) ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. 
poz. 1089, z 2018 r. poz. 398, 1669, 2193 i 2243 oraz z 2019 r. poz. 730) w zakresie wykonywania zawodu przez 
biegłego rewidenta oraz świadczenia usług przez firmy audytorskie związanych z wykonywaniem czynności rewizji 
finansowej; 
34)14) ustawie z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (Dz. U. 
poz. 1293). 
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1693, 2192, 2245, 2354 i 2529 oraz 
z 2019 r. poz. 271, 730 i 752. 
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515, 1532, 1544, 1552, 1669, 1925, 
2192 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60, 303, 399, 447, 730 i 752. 
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2201 oraz z 2018 r. poz. 138, 398, 650, 
730, 912, 1000, 1115 i 1693. 
11) Ustawa utraciła moc z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem art. 98, art. 100, art. 101, art. 102, art. 103, art. 103a, art. 104 
i art. 106, które utraciły moc z dniem 31 grudnia 2018 r., na podstawie art. 169 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wpr o-
wadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r. 
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 1115, 1544, 1629 i 1669 oraz 
z 2019 r. poz. 15, 60, 235, 399 i 730. 
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000, 1290, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. 
poz. 534, 730 i 761. 
14) Dodany przez art. 126 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi 
(Dz. U. poz. 1293), która weszła w życie z dniem 19 lipca 2018 r. 
  
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 1079 
 
 2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się w zakresie: 
1) regulowanym ustawami podatkowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja poda t-
kowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 9 00); 
2) regulowanym przepisami celnymi oraz przepisami określającymi zasady przywozu i wywozu towarów do Unii Eur o-
pejskiej lub z Unii Europejskiej w zakresie realizowanym przez organy Krajowej Administracji Skarbowej, w szcz e-
gólności związanymi z realizacją polityki rolnej i handlowej. 
3. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do: 
1) usług finansowych świadczonych przez podmioty wykonujące działalność na rynku finansowym na podstawie przep i-
sów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 298, 326, 730 i 875); 
2) usług finansowych, takich jak usługi z zakresu działalności kredytowej, doradztwa inwestycyjnego, obsługi papierów 
wartościowych oraz innych usług finansowych, o których mowa w załączniku nr I do dyrektywy 2013/36/UE Parl a-
mentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do 
działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającej 
dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, 
str. 338, z późn. zm.15)), określającym wykaz rodzajów działalności podlegających wzajemnemu uznawaniu. 
4. Przepisy niniejszego rozdziału nie wyłączają stosowania przepisów z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. 
Art. 13. W sprawach określonych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 4 ust. 6 i 7 niniejszej 
ustawy, art. 27–32 i art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz przepisy działu III ustawy 
z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsi ę-
biorcy (Dz. U. poz. 647, 1544, 1629 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730 ). 
Rozdział 4 
Oddziały przedsiębiorców zagranicznych 
Art. 14. 1. Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy 
zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 
2. Przedsiębiorcy zagraniczni inni niż określeni w ust. 1 mogą, dla wykonywania działalności gospodarczej na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią in a-
czej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 
Art. 15. Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w z a-
kresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą. 
Art. 16. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do 
reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. 
Art. 17. Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do 
rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. 
Art. 18. Niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o Krajowym Rejestrze Sądowym przedsiębiorca 
zagraniczny jest obowiązany: 
1) jeżeli działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu – złożyć ich odpisy do akt rejestrowych oddziału 
wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach je d-
nego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy złożyć kopie tych dokumentów oraz 
wskazać ten oddział, w którego aktach złożono oryginały tych dokumentów, wraz z oznaczeniem sądu, w którym 
znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze; 
2) jeżeli istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru – złożyć do akt rejestrowych oddziału odpis 
z tego rejestru wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny 
utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić 
w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy złożyć kopie tych 
dokumentów oraz wskazać ten oddział, w którego aktach złożono oryginały tych dokumentów, wraz z oznaczeniem 
sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze. 
                                                           
15) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 73, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, 
Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 1079 
 
 Art. 19. Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany: 
1) używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język 
polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”; 
2) prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości; 
3) zgłaszać ministrowi wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie okoliczności, o których mowa w art. 20 
ust. 1 pkt 2, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia. 
Art. 20. 1. Minister wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagr a-
nicznego w ramach oddziału, w przypadku gdy: 
1) przedsiębiorca zagraniczny rażąco narusza prawo polskie; 
2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub przedsiębiorca ten utracił 
prawo wykonywania działalności gospodarczej; 
3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bezpieczeństwu inform a-
cji niejawnych o klauzuli tajności „poufne” lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi publicznemu; 
4) przedsiębiorca zagraniczny został wykreślony z rejestru wskazanego we wpisie oddziału przedsiębiorcy zagraniczn e-
go do rejestru przedsiębiorców. 
2. W przypadku wydania decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1–3, minister zawiadamia przedsiębiorcę zagranicznego 
o obowiązku wszczęcia postępowania likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Odpis 
decyzji, o której mowa w ust. 1, minister przesyła do właściwego sądu rejestrowego. 
3. W przypadku wydania decyzji na podstawie ust. 1 pkt 4, minister zawiadamia o tym osobę, o której mowa w art. 16, 
wskazaną we wpisie oddziału w rejestrze przedsiębiorców. 
4. Doręczenia decyzji wydanej na podstawie ust. 1 pkt 4 dokonuje się na adres siedziby oddziału wskazany we wpisie 
oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w rejestrze przedsiębiorców. 
5. Do postępowania likwidacyjnego, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 
15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505) o likwidacji spółki z ograniczoną odpowi e-
dzialnością. 
6. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się do przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich. 
Rozdział 5 
Przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych 
Art. 21. Przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć i prowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedstaw i-
cielstwa. 
Art. 22. Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie rekl a-
my i promocji przedsiębiorcy zagranicznego. 
Art. 23. 1. Przedstawicielstwo mogą utworzyć i prowadzić również osoby zagraniczne, powołane aktem właściwego 
organu państwa ich siedziby do promocji gospodarki tego państwa, z tym że zakres działania takiego przedstawicielstwa 
może obejmować wyłącznie promocję i reklamę gospodarki tego państwa. 
2. Do przedstawicielstwa, o którym mowa w ust. 1, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. 
Art. 24. 1. Utworzenie i prowadzenie przedstawicielstwa wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębio r-
ców zagranicznych, zwanego dalej „rejestrem przedstawicielstw”, prowadzonego przez ministra. 
2. Utworzenie i prowadzenie przedstawicielstwa przez bank zagraniczny lub instytucję kredytową w rozumieniu 
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, 2243 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326, 730 
i 875) nie wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw. 
Art. 25. 1. Wpisu do rejestru przedstawicielstw dokonuje się na podstawie złożonego wniosku i zgodnie z jego treścią. 
2. Wpis do rejestru dokonywany jest na okres 2 lat od dnia dokonania wpisu (obowiązywanie wpisu). Na wniosek 
przedsiębiorcy zagranicznego – złożony w ciągu ostatnich 90 dni obowiązywania wpisu – wpis zostaje przedłużony n a 
kolejny okres 2 lat. 
  
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 1079 
 
 Art. 26. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 25 ust. 1, jest sporządzany w języku polskim i zawiera: 
1) nazwę, siedzibę i formę prawną przedsiębiorcy zagranicznego; 
2) przedmiot głównej działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego; 
3) imię i nazwisko osoby upoważnionej w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego; 
4) adres siedziby przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 
2. Do wniosku należy dołączyć: 
1) urzędowy odpis dokumentu potwierdzającego rejestrację przedsiębiorcy zagranicznego, na podstawie którego prze d-
siębiorca wykonuje działalność gospodarczą; 
2) poświadczony urzędowo dokument określający adres siedziby przedsiębiorcy zagranicznego, zasady reprezentacji 
przedsiębiorcy zagranicznego oraz wskazanie osób uprawnionych do jego reprezentacji, jeżeli dokument, o którym 
mowa w pkt 1, nie zawiera niezbędnych informacji w tym zakresie; 
3) dokument potwierdzający upoważnienie osoby wskazanej we wniosku do reprezentowania przedsiębiorcy zagranic z-
nego w przedstawicielstwie, zawierający imię i nazwisko osoby upoważnionej, jej datę urodzenia, imiona jej rodz i-
ców oraz numer dokumentu tożsamości, którym osoba ta posługuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wraz 
z potwierdzeniem przyjęcia tego upoważnienia przez osobę upoważnioną. 
3. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie nie kró t-
szym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wyznaczony termin na uzupełnienie wniosku, na umotywowany wniosek 
przedsiębiorcy zagranicznego złożony przed upływem tego terminu, może zostać przedłużony. W przypadku nieusunięcia 
braków formalnych w wyznaczonym terminie wniosek pozostawia się bez rozpoznania. 
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2, sporządzone w języku obcym, przedstawia się wraz z tłumaczeniem na język 
polski, sporządzonym i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego albo sprawdzonym i poświadczonym przez tłumacza 
przysięgłego, wykonującego zawód tłumacza przysięgłego na warunkach określonych w ustawie z dnia 25 listopada 2004 r. 
o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1505, z 2018 r. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 730), lub przez 
tłumacza przysięgłego z państwa członkowskiego lub Konfederacji Szwajcarskiej. 
5. Dołączony do wniosku o wpis do rejestru przedstawicielstw dokument, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, poświadcza 
się przez apostille, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na terytorium państwa będącego stroną Konwencji znoszącej 
wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. 
z 2005 r. poz. 938), albo przez legalizację, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na terytorium państwa niebędącego 
stroną tej konwencji. 
6. Przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, którą wskazał w rejestrze 
przedstawicielstw jako siedzibę przedstawicielstwa. 
Art. 27. 1. Rejestr przedstawicielstw jest jawny. 
2. Rejestr przedstawicielstw zawiera dane, o których mowa w art. 26 ust. 1, a także numer wpisu do rejestru prze d-
stawicielstw, datę dokonania wpisu, ostatni dzień obowiązywania wpisu oraz datę wykreślenia przedstawicielstwa 
z rejestru. 
3. O dokonaniu wpisu przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw oraz o każdej zmianie wpisu, w tym przedł u-
żeniu jego obowiązywania, minister wydaje przedsiębiorcy zagranicznemu z urzędu zaświadczenie. 
4. Minister udostępnia dane, o których mowa w ust. 2, w postaci elektronicznej w Biuletynie Informacji Publicznej 
urzędu obsługującego ministra. 
5. Dane udostępnia się przez okres obowiązywania wpisu przedstawicielstwa w rejestrze oraz przez okres 5 lat od 
dnia wykreślenia przedstawicielstwa z rejestru. 
6. Minister usuwa z rejestru dane, o których mowa w ust. 2, po upływie 10 lat od dnia wykreślenia przedstawicielstwa 
z rejestru. 
Art. 28. 1. Minister odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru przedstawicielstw, jeżeli: 
1) utworzenie przedstawicielstwa zagrażałoby bezpieczeństwu lub obronności państwa lub bezpieczeństwu informacji 
niejawnych o klauzuli tajności „poufne” lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi publicznemu; 
2) wniosek, o którym mowa w art. 25 ust. 1, dotyczy działalności wykraczającej poza zakres określony w art. 22 
i art. 23. 
2. Odmowa wpisu z przyczyn, o których mowa w ust. 1 p kt 1, nie wymaga uzasadnienia faktycznego. 
  
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 1079 
 
 Art. 29. 1. Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył przedstawicielstwo, jest obowiązany: 
1) używać do oznaczenia przedstawicielstwa oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z dodaniem wyr a-
zów „przedstawicielstwo w Polsce”; 
2) prowadzić dla przedstawicielstwa oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości; 
3) zgłaszać ministrowi wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych, o których mowa w art. 26 
ust. 1, oraz wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie okoliczności, o których mowa w art. 30 
ust. 1 pkt 3, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia; do zgłoszenia zmian stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 
ust. 1–5. 
2. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący przedstawicielstwo jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w prze d-
stawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. 
Art. 30. 1. Minister wydaje, z urzędu, decyzję o wykreśleniu przedstawicielstwa z rejestru, w przypadku gdy: 
1) przedsiębiorca zagraniczny rażąco narusza prawo polskie; 
2) nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, których adres wskazał w rejestrze przedstawicielstw jako siedzibę 
przedstawicielstwa; 
3) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył przedstawicielstwo, lub przedsiębiorca ten 
utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej; 
4) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bezpieczeństwu inform a-
cji niejawnych o klauzuli tajności „poufne” lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi publicznemu; 
5) przedsiębiorca zagraniczny został wykreślony z rejestru wydającego dokument potwierdzający rejestrację przedsi ę-
biorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1. 
2. Minister wydaje decyzję o wykreśleniu przedstawicielstwa z rejestru, także w przypadku gdy przedsiębiorca zagr a-
niczny nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3, a niezgłoszona zmiana ma charakter istotny. 
3. Doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się na adres siedziby przedstawicielstwa, wskazany 
w rejestrze przedstawicielstw. 
4. Jeżeli przedsiębiorca zagraniczny nie dokona zmiany wpisu w rejestrze w przypadku zmiany adresu siedziby 
przedstawicielstwa, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem siedziby ma skutek prawny. 
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w sytuacji doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 5. 
Art. 31. 1. Minister wykreśla przedstawicielstwo z rejestru na wniosek przedsiębiorcy zagranicznego. 
2. Do wykreślenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks post ę-
powania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730) o postępowaniu uproszczonym. 
Rozdział 6 
Współpraca międzynarodowa właściwych organów w zakresie świadczenia usług 
Art. 32. 1. Minister monitoruje i koordynuje współpracę między właściwymi organami w zakresie uregulowanym 
w ustawie. 
2. Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności przy wykorzystaniu systemów teleinformatyc z-
nych udostępnionych przez Komisję Europejską. 
Art. 33. 1. Właściwe organy są obowiązane do współpracy z właściwymi organami państw członkowskich oraz 
z Komisją Europejską. Współpraca polega w szczególności na: 
1) wymianie informacji dotyczących usługodawców z państwa członkowskiego i świadczonych przez nich usług; 
2) przeprowadzaniu kontroli działalności usługodawców z państwa członkowskiego; 
3) występowaniu z wnioskami, o których mowa w niniejszym rozdziale, a także udzielaniu odpowiedzi na takie wnioski. 
2. Właściwy organ niezwłocznie informuje wnioskodawcę oraz ministra o przeszkodach w realizacji wniosku złoż o-
nego przez właściwy organ państwa członkowskiego. 
3. Właściwym organom z państw członkowskich zapewnia się dostęp do rejestrów zawierających informacje, o któ-
rych mowa w ust. 1 pkt 1, na takich samych zasadach, jak właściwym organom krajowym. 
  
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 1079 
 
 Art. 34. 1. Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z innego państwa członkowskiego, udziela informacji 
oraz przeprowadza kontrolę usługodawcy z państwa członkowskiego na zasadach określonych przepisami rozdziału 5 
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, oraz przepisami ustaw odrębnych. 
2. Właściwy organ informuje wnioskodawcę o wynikach przeprowadzonej kontroli oraz o działaniach podjętych w o-
bec usługodawcy z państwa członkowskiego. 
Art. 35. 1. Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z państwa członkowskiego, przekazuje informacje dot y-
czące: 
1) postępowań dyscyplinarnych, karnych i administracyjnych, 
2) rozstrzygnięć dotyczących niewypłacalności lub upadłości usługodawcy związanych z nadużyciami finansowymi 
– w zakresie, w jakim odnoszą się one bezpośrednio do kompetencji usługodawcy z państwa członkowskiego lub jego 
wiarygodności zawodowej. 
2. W przypadku konieczności przekazania informacji, o których mowa w ust. 1, przed uprawomocnieniem się wyroku 
lub decyzji właściwy organ informuje wnioskującego o przysługujących usługodawcy środkach odwoławczych. 
3. Właściwy organ niezwłocznie powiadamia usługodawcę z państwa członkowskiego o przekazaniu informacji, o któ-
rych mowa w ust. 1. 
Art. 36. 1. Jeżeli działalność usługodawcy z państwa członkowskiego stanowi poważne zagrożenie bezpieczeństwa 
życia, zdrowia, mienia lub środowiska naturalnego, właściwy organ występuje z wnioskiem do właściwego organu pa ń-
stwa, w którym usługodawca z państwa członkowskiego ma siedzibę albo – w przypadku osoby fizycznej – miejsce z a-
mieszkania, o podjęcie działań mających na celu usunięcie zagrożenia. Organ wnioskujący niezwłocznie informuje ministra 
o wystąpieniu z wnioskiem. 
2. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, który został poinformowany zgodnie z ust. 1, nie podjął działań 
zmierzających do usunięcia stwierdzonego zagrożenia albo podjął działania niewystarczające, organ wnioskujący zawi a-
damia ministra, adresata wniosku oraz Komisję Europejską o zamiarze podjęcia działań wobec usługodawcy z państwa 
członkowskiego. Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne zamierzonych działań. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, właściwy organ może podjąć działania niezbędne do usunięcia zagrożenia 
nie wcześniej niż po upływie 15 dni roboczych od dnia zawiadomienia, jeżeli przepisy prawa polskiego: 
1) przewidują wyższy poziom ochrony usługobiorcy niż przepisy prawa państwa, w którym usługodawca z państwa 
członkowskiego ma siedzibę albo miejsce zamieszkania; 
2) zgodnie z którymi zamierza się podjąć działania niezbędne do usunięcia zagrożenia, nie zostały poddane harmonizacji 
wspólnotowej w dziedzinie bezpieczeństwa usług. 
4. Jeżeli usunięcie zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, wymaga podjęcia działań przed upływem terminu, o którym 
mowa w ust. 3, właściwy organ może podjąć niezwłocznie działania, nie stosując procedury określonej w ust. 1– 3. 
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ niezwłocznie zawiadamia o podjętych działaniach właśc i-
wy organ państwa, w którym usługodawca z państwa członkowskiego ma siedzibę albo – w przypadku osoby fizycznej – 
miejsce zamieszkania, Komisję Europejską oraz ministra. Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie podjęcia działań w try-
bie pilnym. 
Art. 37. 1. W przypadku otrzymania wniosku o podjęcie działań mających na celu usunięcie zagrożenia bezpiecze ń-
stwa życia, zdrowia, mienia lub środowiska naturalnego, wobec usługodawcy mającego siedzibę albo – w przypadku osoby 
fizycznej – miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który czasowo świadczy usługi na terytorium 
państwa wnioskującego, właściwy organ informuje o tym ministra i niezwłocznie podejmuje działania mające na celu us u-
nięcie zagrożenia. 
2. Właściwy organ niezwłocznie informuje organ wnioskujący o podjętych działaniach albo o przyczynach, dla kt ó-
rych nie podjął działań, o których mowa w ust. 1. 
Art. 38. W przypadku uzyskania informacji o działalności usługodawcy z państwa członkowskiego, która może w y-
rządzić szkodę dla zdrowia lub środowiska naturalnego lub stanowi zagrożenie bezpieczeństwa osób przebywających na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo państwa członkowskiego, właściwy organ niezwłocznie przekazuje tę informację 
ministrowi, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym usługodawca ma siedzibę albo – w przypadku osoby 
fizycznej – miejsce zamieszkania, Komisji Europejskiej, a także właściwym organom zainteresowanych państw członko w-
skich. 
  
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1079 
 
 Art. 39. 1. Wnioski, zawiadomienia i informacje, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, są przekaz y-
wane niezwłocznie w postaci elektronicznej. 
2. Informacje przekazywane w ramach współpracy międzynarodowej nie mogą być wykorzystane w innym celu niż 
określony we wniosku. 
Art. 40. Właściwy organ może wystąpić do właściwego organu z państwa członkowskiego z wnioskami w zakresie, 
o którym mowa w niniejszym rozdziale. 
Art. 41. Minister określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres współpracy międzynarodowej w zakresie 
świadczenia usług, ze szczególnym uwzględnieniem zadań organów wykonujących tę współpracę oraz określeniem syst e-
mów teleinformatycznych wykorzystywanych do jej realizacji, mając na względzie zapewnienie właściwej realizacji sw o-
body świadczenia usług. 
Rozdział 7 
Przepisy karne 
Art. 42. Kto, będąc usługodawcą z państwa członkowskiego, nie dopełnia obowiązku podania usługobiorcy inform a-
cji, o których mowa w art. 8 i art. 11, albo podaje informacje nieprawdziwe, podlega karze grzywny. 
Art. 43. Orzekanie w sprawach określonych w art. 42 następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach 
o wykroczenia. 
Rozdział 8 
Przepis końcowy 
Art. 44. Ustawa wchodzi w życie w terminie16) i na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy 
wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650). 
 
                                                           
16) Ustawa weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r. na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy wprowadz a-
jące ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650).