DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 1 czerwca 2020 r. 
Poz. 971 
 
 
OBWIESZCZENIE 
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
z dnia 15 maja 2020 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu 
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze  ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 1115), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 
1) ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 
poz. 1520 oraz z 2020 r. poz. 568 ), 
2) ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 
poz. 1655 oraz z 2020 r. poz. 288 ), 
3) ustawą z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288 ), 
4) ustawą z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu  
terroryzmu (Dz. U. poz. 2088), 
5) ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,  
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzys o-
wych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 i 695) 
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 14 maja 2020 r.  
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 
1) art. 28 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1520 oraz z 2020 r. poz. 568 ), który stanowi: 
„Art. 28. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkiem: 
1) art. 6 pkt 10 i 11, art. 7 pkt 2, art. 9 i art. 23, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 
2) art. 3 pkt 4, 6–11, art. 4, art. 8 i art. 25 ust. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia; 
3) art. 3 pkt 5, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia; 
4) art. 6 pkt 1, 2, pkt 3 lit. a i b i pkt 4 oraz art. 19, art. 20 i art. 21 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 listopada 
2019 r.; 
5) art. 1 pkt 21 i 24, art. 3 pkt 1 i 2 oraz art. 15, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; 
6) art. 1 pkt 7, pkt 12 lit. b, pkt 13, 17 i 23, art. 3 pkt 3, art. 5, art. 7 pkt 1 i art. 12, które wchodzą w życie z dniem 
1 lipca 2020 r.”; 
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 971 
 
 2) art. 36 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1655 oraz z 2020 r. poz. 288 ), który stanowi: 
„Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2021 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9, 10, 12, 13, 17–27, art. 15, 
art. 28 i art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2020 r.”; 
3) art. 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288), który stanowi: 
„Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem: 
1) art. 1 pkt 1 i 25, art. 6, art. 16–19, art. 21 oraz art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; 
2) art. 1 pkt 2–4 i 47, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2021 r.; 
3) art. 3 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2020 r.”; 
4) art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz 
finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 2088), które stanowią: 
„Art. 2. Osoby fizyczne, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy: 
1) są beneficjentami rzeczywistymi instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy zmi e-
nianej w art. 1, 
2) zajmują stanowiska kierownicze w instytucjach obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy 
zmienianej w art. 1 
– są obowiązane spełnić warunek, o którym mowa w art. 129 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, nie później niż 
w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 2, który wchodzi 
w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.”; 
5) art. 101 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, 
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzys o-
wych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 i 695), który stanowi: 
„Art. 101. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia: 
1) z wyjątkiem: 
a) art. 31, który wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2020 r., 
b) art. 8 pkt 4 w zakresie dodawanego art. 6 ust. 4 oraz art. 22 pkt 1–3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 
2021 r., 
c) art. 27 pkt 7 w zakresie zmienianego art. 4065 § 5–7, który wchodzi w życie z dniem 3 września 2020 r.; 
2) z tym że: 
a) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15h us t. 1 pkt 1 – z mocą od dnia 9 grudnia 2019 r., 
b) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15zb – z mocą od dnia 7 lutego 2020 r., 
c) art. 1 pkt 17 w zakresie dodawanego art. 31x – z mocą od dnia 1 marca 2020 r., 
d) art. 1 pkt 11, pkt 14 w zakresie dodawanych art. 15a–15d, art. 15h ust. 1 pkt 2, art. 15l i art. 15zc oraz pkt 17 
w zakresie dodawanych art. 31e, art. 31f, art. 31j, art. 31m i art. 31zm – z mocą od dnia 8 marca 2020 r., 
e) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15f – z mocą od dnia 12 marca 2 020 r., 
f) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15k – z mocą od dnia 13 marca 2020 r., 
g) art. 89 – z mocą od dnia 15 marca 2020 r., 
h) art. 1 pkt 3 lit. a–c oraz art. 66 – z mocą od dnia 26 marca 2020 r.”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek 
 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 971 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 15 maja 2020 r. (poz. 971) 
USTAWA 
z dnia 1 marca 2018 r. 
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu1) 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
Art. 2. 1. Instytucjami obowiązanymi są: 
1) banki krajowe, oddziały banków zagranicznych, oddziały instytucji kredytowych, instytucje finansowe mające si e-
dzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz oddziały instytucji finansowych niemających siedziby na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 2357 oraz z 20 20 r. poz. 284, 288 i 321 ); 
2) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa, w rozu-
mieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 2412 oraz z 20 20 r. poz. 288 i 321 ); 
3) krajowe instytucje płatnicze, krajowe instytucje pieniądza elektronicznego, oddziały unijnych instytucji płatniczych, 
oddziały unijnych i zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego, małe instytucje płatnicze, biura usług płatn i-
czych oraz agenci rozliczeniowi, w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. 
z 2020 r. poz. 794); 
4) firmy inwestycyjne, banki powiernicze w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami fina n-
sowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, 288 i 568) oraz oddziały zagranicznych firm inwestycyjnych w rozumieniu 
tej ustawy, prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 
5) zagraniczne osoby prawne prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską, w tym pr o-
wadzące taką działalność w formie oddziału, oraz towarowe domy maklerskie w rozumieniu ustawy z dnia 26 paź-
dziernika 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312), a także spółki handlowe, o których mowa 
w art. 50a tej ustaw y; 
6) spółki prowadzące rynek regulowany – w zakresie, w jakim prowadzą platformę aukcyjną, o której mowa w art. 3 
pkt 10a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; 
7) fundusze inwestycyjne, alternatywne spółki inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych, zarządzający ASI, 
oddziały spółek zarządzających oraz oddziały zarządzających z Unii Europejskiej znajdujące się na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu altern a-
tywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 95 i 695); 
                                                           
1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w spra-
wie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozpo-
rządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 
2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73); 
2) służy stosowaniu: rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restryk-
cy
jnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz. Urz. UE L 344 
z 28.12.2001, str. 70, z późn. zm.), rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002  r. wprowadzającego niektóre 
szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) 
i Al-Kaida (Dz. Urz. UE L 139 z 29.05.2002, str. 9, z późn. zm.), rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego 
i Rady z dnia 26 października 2005 r. w  sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze 
Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie 
środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku 
z sytuacją w Afganistanie (Dz. Urz. UE L 199 z 02.08.2011, str. 1, z późn. zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 
2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami 
nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 
i nr 1193/2011 (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2017, str. 52), rozporządzenia Parlamen-
tu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pi e-
niężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 1). 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 971 
 
 8) zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność, o której mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. 
o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 381, 730 i 2217), w tym krajowe zakłady 
ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń z siedzibą w państwie niebędącym państwem 
członkowskim Unii Europejskiej oraz oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej; 
9) pośrednicy ubezpieczeniowi wykonujący czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego w zakresie ubezpieczeń w y-
mienionych w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekur a-
cyjnej oraz oddziały zagranicznych pośredników wykonujących takie czynności mające siedzibę na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, z wyłączeniem agenta ubezpieczeniowego, który jest agentem ubezpieczeniowym wykonującym 
czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu 
zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz 
nie pobiera od klienta składki ubezpieczeniowej ani od zakładu ubezpieczeń kwot należnych klientowi; 
10) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. oraz spółka, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. 
przekazał wykonywanie czynności z zakresu, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. 
o obrocie instrumentami finansowymi, w zakresie, w jakim prowadzą rachunki papierów wartościowych lub rachunki 
zbiorcze; 
11) przedsiębiorcy prowadzący działalność kantorową w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 160 oraz z 2020 r. poz. 284), inni przedsiębiorcy świadczący usługę wymiany walut lub usługę 
pośrednictwa w wymianie walut, niebędący innymi instytucjami obowiązanymi, oraz oddziały przedsiębiorców z a-
granicznych prowadzących taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 
12) podmioty prowadzące działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie: 
a) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi i środkami płatniczymi, 
b) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi, 
c) pośrednictwa w wymianie, o której mowa w lit. a lub b, 
d) prowadzenia rachunków, o których mowa w ust. 2 pkt 17 lit. e; 
13) notariusze w zakresie czynności dokonywanych w formie aktu notarialnego, obejmujących: 
a) przeniesienie własności wartości majątkowej, w tym sprzedaż, zamianę lub darowiznę ruchomości lub nier u-
chomości, 
b) zawarcie umowy działu spadku, zniesienia współwłasności, dożywocia, renty w zamian za przeniesienie własności 
nieruchomości oraz o podział majątku wspólne go, 
c) przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa użytkowania wieczystego oraz ekspekt a-
tywy odrębnej własności lokalu, 
d) wniesienie wkładu niepieniężnego po założeniu spółki, 
e) zawarcie umowy dokumentującej wniesienie lub podwyższenie wkładów do spółki albo wniesienie lub podwy ż-
szenie kapitału zakładowego, 
f) przekształcenie lub połączenie spółek, 
g) zbycie przedsiębiorstwa, 
h) zbycie udziałów w spółce; 
13a)2)  notariusze w zakresie czynności, o których mowa w art. 79 pkt 6a ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo 
o notariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 540, 730, 1495, 1655 i 2020); 
14) adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni, doradcy podatkowi w zakresie, w jakim świadczą na rzecz klienta 
pomoc prawną lub czynności doradztwa podatkowego dotyczące: 
a) kupna lub sprzedaży nieruchomości, przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, 
b) zarządzania środkami pieniężnymi, instrumentami finansowymi lub innymi aktywami klienta, 
                                                           
2) Dodany przez art. 32 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy –  Kodeks spółek handlowych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 1655 oraz z 2020 r. poz. 288), która wejdzie w życie z dniem 1 marca 2021 r. 
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 971 
 
 c) zawierania umowy o prowadzenie rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych lub wykonywania 
czynności związanych z prowadzeniem tych rachunków, 
d) wnoszenia wkładu do spółki kapitałowej lub podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, 
e) tworzenia, prowadzenia działalności lub zarządzania spółkami kapitałowymi lub trustami 
– z wyjątkiem radców prawnych oraz prawników zagranicznych wykonujących zawód w ramach stosunku pracy lub 
służby w urzędach obsługujących organy administracji publicznej, innych państwowych lub samorządowych je d-
nostkach organizacyjnych oraz w podmiotach innych niż spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 
1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 75), oraz doradców podatkowych wykonujących zawód w ramach 
stosunku pracy w podmiotach innych niż te, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. 
o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 20 20 r. poz. 130); 
15) doradcy podatkowi w zakresie czynności doradztwa podatkowego innych niż wymienione w pkt 14 oraz biegli rew i-
denci; 
16) przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 
i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424), niebędący innymi instytucjami obowiązanymi, świadczący usługi polegające na: 
a) tworzeniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, 
b) pełnieniu funkcji członka zarządu lub umożliwianiu innej osobie pełnienia tej funkcji lub podobnej funkcji w osobie 
prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, 
c) zapewnianiu siedziby, adresu prowadzenia działalności lub adresu korespondencyjnego oraz innych pokrewnych 
usług osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, 
d) działaniu lub umożliwieniu innej osobie działania jako powiernik trustu, który powstał w drodze czynności prawnej, 
e) działaniu lub umożliwieniu innej osobie działania jako osoba wykonująca prawa z akcji lub udziałów na rzecz 
podmiotu innego niż spółka notowana na rynku regulowanym podlegającym wymogom dotyczącym ujawniania 
informacji zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub podlegająca równoważnym standardom międzynarodowym; 
17) podmioty prowadzące działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych; 
18) pośrednicy w obrocie nieruchomościami; 
19) operatorzy pocztowi w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188, 
z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005 oraz z 2020 r. poz. 695 ); 
20) podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na autom a-
tach w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495 oraz 
z 2020 r. poz. 284 ); 
21) fundacje ustanowione na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2018 r. poz. 1491 oraz 
z 2020 r. poz. 695) w zakresie, w jakim przyjmują lub dokonują płatności w gotówce o wartości równej lub przekr a-
czającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy płatność jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, 
czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane; 
22) stowarzyszenia posiadające osobowość prawną, utworzone na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo 
o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2019 r. poz. 713 oraz z 2020 r. poz. 695), w zakresie, w jakim przyjmują lub dokonują 
płatności w gotówce o wartości równej lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy pła t-
ność jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane; 
23) przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców w zakresie, w jakim przyjmują 
lub dokonują płatności za towary w gotówce o wartości równej lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez 
względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze 
sobą powiązane; 
24) przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców w zakresie, w jakim prowadzą 
działalność polegającą na udostępnianiu skrytek sejfowych, oraz oddziały przedsiębiorców zagranicznych prowadz ą-
ce taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 
25) instytucje pożyczkowe w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 1083). 
  
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 971 
 
 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 
1) beneficjencie rzeczywistym – rozumie się przez to osobę fizyczną lub osoby fizyczne sprawujące bezpośrednio lub 
pośrednio kontrolę nad klientem poprzez posiadane uprawnienia, które wynikają z okoliczności prawnych lub fa k-
tycznych, umożliwiające wywieranie decydującego wpływu na czynności lub działania podejmowane przez klienta, 
lub osobę fizyczną lub osoby fizyczne, w imieniu których są nawiązywane stosunki gospodarcze lub przeprowadz a-
na jest transakcja okazjonalna, w tym: 
a) w przypadku klienta będącego osobą prawną inną niż spółka, której papiery wartościowe są dopuszczone do 
obrotu na rynku regulowanym podlegającym wymogom ujawniania informacji wynikającym z przepisów prawa 
Unii Europejskiej lub odpowiadającym im przepisom prawa państwa trzeciego: 
– osobę fizyczną będącą udziałowcem lub akcjonariuszem klienta, której przysługuje prawo własności więcej 
niż 25% ogólnej liczby udziałów lub akcji tej osoby prawnej, 
– osobę fizyczną dysponującą więcej niż 25% ogólnej liczby głosów w organie stanowiącym klienta, także 
jako zastawnik albo użytkownik, lub na podstawie porozumień z innymi uprawnionymi do głosu, 
– osobę fizyczną sprawującą kontrolę nad osobą prawną lub osobami prawnymi, którym łącznie przysługuje 
prawo własności więcej niż 25% ogólnej liczby udziałów lub akcji klienta, lub łącznie dysponującą więcej 
niż 25% ogólnej liczby głosów w organie klienta, także jako zastawnik albo użytkownik, lub na podstawie 
porozumień z innymi uprawnionymi do głosu, 
– osobę fizyczną sprawującą kontrolę nad klientem poprzez posiadanie w stosunku do tej osoby prawnej upraw-
nień, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680 oraz z 2020 r. poz . 568), lub 
– osobę fizyczną zajmującą wyższe stanowisko kierownicze w przypadku udokumentowanego braku możliwości 
ustalenia lub wątpliwości co do tożsamości osób fizycznych określonych w tiret pierwszym, drugim, trzecim 
i czwartym oraz w przypadku niestwierdzenia podejrzeń prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, 
b) w przypadku klienta będącego trustem: 
– założyciela, 
– powiernika, 
– nadzorcę, jeżeli został ustanowiony, 
– beneficjenta, 
– inną osobę sprawującą kontrolę nad trustem, 
c) w przypadku klienta będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, wobec którego nie stwie r-
dzono przesłanek lub okoliczności mogących wskazywać na fakt sprawowania kontroli nad nim przez inną os o-
bę fizyczną lub osoby fizyczne, przyjmuje się, że taki klient jest jednocześnie beneficjentem rzeczywistym; 
2) blokadzie rachunku – rozumie się przez to czasowe uniemożliwienie korzystania i dysponowania ze wszystkich lub 
części wartości majątkowych gromadzonych na rachunku, w tym również przez instytucję obowiązaną; 
3) członkach rodziny osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne – rozumie się przez to: 
a) małżonka lub osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne, 
b) dziecko osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne i jego małżonka lub osoby pozostającej we wspó l-
nym pożyciu, 
c) rodziców osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne; 
4) dyrektywie 2015/849 – rozumie się przez to dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 
20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansow a-
nia terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyre k-
tywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141 
z 05.06.2015, str. 73); 
5) europejskich urzędach nadzoru – rozumie się przez to Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd 
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów 
Wartościowych; 
6) finansowaniu terroryzmu – rozumie się przez to czyn określony w art. 165a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –  
Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128 oraz z 2020 r. poz. 568); 
7) grupie – rozumie się przez to jednostkę dominującą wraz z jej jednostkami podporządkowanymi w rozumieniu ust a-
wy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości; 
  
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 971 
 
 8) jednostkach współpracujących – rozumie się przez to organy administracji rządowej, organy jednostek samorządu 
terytorialnego oraz inne państwowe jednostki organizacyjne, a także Narodowy Bank Polski (NBP), Komisję Nadz o-
ru Finansowego (KNF) i Najwyższą Izbę Kontroli (NIK); 
9) kadrze kierowniczej wyższego szczebla – rozumie się przez to członka zarządu, dyrektora lub pracownika instytucji 
obowiązanej posiadającego wiedzę z zakresu ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego 
z działalnością instytucji obowiązanej oraz podejmującego decyzje mające wpływ na to ryzyko; 
10)3) kliencie – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobow o-
ści prawnej, której instytucja obowiązana świadczy usługi lub dla której wykonuje czynności wchodzące w zakres 
prowadzonej przez nią działalności zawodowej, w tym z którą instytucja obowiązana nawiązuje stosunki gospoda r-
cze, lub na zlecenie której przeprowadza transakcję okazjonalną; w przypadku umowy ubezpieczenia przez klienta 
instytucji obowiązanej rozumie się ubezpieczającego; 
10)4) kliencie – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą os o-
bowości prawnej, której instytucja obowiązana świadczy usługi lub dla której wykonuje czynności wchodzące 
w zakres prowadzonej przez nią działalności zawodowej, w tym z którą instytucja obowiązana nawiązuje st o-
sunki gospodarcze, lub na zlecenie której przeprowadza transakcję okazjonalną, przy czym w przypadku 
umowy ubezpieczenia przez klienta instytucji obowiązanej rozumie się ubezpieczającego, a w przypadku 
umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy, o której mowa w art. 30032 i art. 3282 ustawy z dnia 15 września 
2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, z późn. zm.5)), przez klienta instytucji obowi ą-
zanej rozumie się wyłącznie akcjonariusza, zastawnika lub użytkownika akcji podlegającego wpisowi do tego 
rejestru w związku z transakcją stanowiącą podstawę dokonania wpisu;  
10)6) kliencie – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą os o-
bowości prawnej, której instytucja obowiązana świadczy usługi lub dla której wykonuje czynności wchodzące 
w zakres prowadzonej przez nią działalności zawodowej, w tym z którą instytucja obowiązana nawiązuje st o-
sunki gospodarcze, lub na zlecenie której przeprowadza transakcję okazjonalną, przy czym w przypadku 
umowy ubezpieczenia przez klienta instytucji obowiązanej rozumie się ubezpieczającego, a w przypadku 
umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy, o której mowa w art. 3282 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – 
Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, z późn. zm.5)), przez klienta instytucji obowiązanej r o-
zumie się wyłącznie akcjonariusza, zastawnika lub użytkownika akcji podlegającego wpisowi do tego rejestru 
w związku z transakcją stanowiącą podstawę dokonania wpisu;  
11) osobach zajmujących eksponowane stanowiska polityczne – rozumie się przez to osoby fizyczne zajmujące znaczące 
stanowiska lub pełniące znaczące funkcje publiczne, w tym: 
a) szefów państw, szefów rządów, ministrów, wiceministrów, sekretarzy stanu, podsekretarzy stanu, w tym Prez y-
denta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów i wiceprezesa Rady Ministrów, 
b) członków parlamentu lub podobnych organów ustawodawczych, w tym posłów i senatorów, 
c) członków organów zarządzających partii politycznych, 
d) członków sądów najwyższych, trybunałów konstytucyjnych oraz innych organów sądowych wysokiego szcz e-
bla, których decyzje nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem trybów nadzwyczajnych, w tym sędziów Sądu Na j-
wyższego, Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkich sądów administr a-
cyjnych oraz sędziów sądów apelacyjnych, 
e) członków trybunałów obrachunkowych lub zarządów banków centralnych, w tym Prezesa oraz członków Zarz ą-
du NBP, 
f) ambasadorów, chargés d'affaires oraz wyższych oficerów sił zbrojnych, 
g) członków organów administracyjnych, zarządczych lub nadzorczych przedsiębiorstw państwowych, w tym d y-
rektorów przedsiębiorstw państwowych oraz członków zarządów i rad nadzorczych spółek z udziałem Skarbu 
Państwa, w których ponad połowa akcji albo udziałów należy do Skarbu Państwa lub innych państwowych osób 
prawnych, 
                                                           
3) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6. 
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019  r. poz. 1543, 1655, 1798 i 2217 oraz z 2020 r. 
poz. 288, 568 i 695. 
6) W brzmieniu ustalonym przez art. 14  ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy –  Kodeks spółek handlowych oraz niektó-
rych innych ustaw (Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.;  w tym brzmieniu 
obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4. 
  
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 971 
 
 h) dyrektorów, zastępców dyrektorów oraz członków organów organizacji międzynarodowych lub osoby pełniące 
równoważne funkcje w tych organizacjach, 
i) dyrektorów generalnych w urzędach naczelnych i centralnych organów państwowych, dyrektorów generalnych 
urzędów wojewódzkich oraz kierowników urzędów terenowych organów rządowej administracji specjalnej; 
12) osobach znanych jako bliscy współpracownicy osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne – rozumie się 
przez to: 
a) osoby fizyczne będące beneficjentami rzeczywistymi osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadaj ą-
cych osobowości prawnej lub trustów wspólnie z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne lub 
utrzymujące z taką osobą inne bliskie stosunki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, 
b) osoby fizyczne będące jedynym beneficjentem rzeczywistym osób prawnych, jednostek organizacyjnych niep o-
siadających osobowości prawnej lub trustu, o których wiadomo, że zostały utworzone w celu uzyskania faktyc z-
nej korzyści przez osobę zajmującą eksponowane stanowisko polityczne; 
13) państwie trzecim wysokiego ryzyka – rozumie się przez to państwo identyfikowane na podstawie informacji poch o-
dzących z wiarygodnych źródeł, w tym raportów z ewaluacji krajowych systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu przeprowadzanych przez Grupę Specjalną do spraw Przeciwdziałania Praniu Pieni ę-
dzy (FATF) oraz organy lub organizacje z nią powiązane, jako nieposiadające skutecznego systemu przeciwdziałania 
praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu lub posiadające znaczące braki w systemie przeciwdziałania praniu 
pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu, w szczególności państwo trzecie zidentyfikowane przez Komisję Europejską 
w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 9 dyrektywy 2015/849; 
14) praniu pieniędzy – rozumie się przez to czyn określony w art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny; 
15) przeprowadzaniu transakcji – rozumie się przez to wykonanie przez instytucję obowiązaną dyspozycji lub zlecenia 
wydanych przez klienta lub osobę działającą w jego imieniu; 
16) przetwarzaniu informacji – rozumie się przez to każdą operację wykonywaną na informacjach, w szczególności ich 
uzyskiwanie, gromadzenie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwła-
szcza te operacje, które wykonuje się w systemach informatycznych; 
17) rachunku – rozumie się przez to: 
a) rachunek płatniczy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 20 11 r. o usługach płatniczych, 
b) rachunek bankowy i rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej niebędące rachunkami płatn i-
czymi, 
c) rachunek papierów wartościowych i rachunek zbiorczy oraz służący do ich obsługi rachunek pieniężny, w r o-
zumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, 
d) rejestr uczestników funduszu lub ewidencję uczestników funduszu inwestycyjnego zamkniętego, 
e) prowadzony w formie elektronicznej zbiór danych identyfikacyjnych zapewniających osobom uprawnionym 
możliwość korzystania z jednostek walut wirtualnych, w tym przeprowadzania transakcji ich wymiany, 
f) rachunek derywatów w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; 
18) relacjach korespondenckich – rozumie się przez to: 
a) świadczenie usług bankowych przez jeden bank jako korespondenta na rzecz innego banku jako respondenta, 
b) relacje między instytucjami kredytowymi, instytucjami finansowymi, w tym relacje, w ramach których są świa d-
czone podobne usługi przez instytucję będącą korespondentem na rzecz instytucji będącej respondentem, oraz 
relacje, które zostały ustanowione na potrzeby transakcji dotyczących papierów wartościowych lub na potrzeby 
transferów środków pieniężnych; 
19) rozporządzeniu 2015/847 – rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 
z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporz ą-
dzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 1); 
20) stosunkach gospodarczych – rozumie się przez to stosunki instytucji obowiązanej z klientem związane z działalnością 
zawodową instytucji obowiązanej, które w chwili ich nawiązywania wykazują cechę trwałości; 
21) transakcji – rozumie się przez to czynność prawną lub faktyczną, na podstawie której dokonuje się przeniesienia 
własności lub posiadania wartości majątkowych, lub czynność prawną lub faktyczną dokonywaną w celu przeniesie-
nia własności lub posiadania wartości majątkowych; 
  
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 971 
 
 22) transakcji okazjonalnej – rozumie się przez to transakcję, która nie jest przeprowadzana w ramach stosunków gosp o-
darczych; 
23) transferze środków pieniężnych – rozumie się przez to transfer środków pieniężnych w rozumieniu rozporządzenia 
2015/847; 
24) truście (trust) – rozumie się przez to regulowany przepisami prawa obcego stosunek prawny wynikający ze zdarzenia 
prawnego, umowy lub porozumienia, w tym zespołu takich zdarzeń lub czynności prawnych, na podstawie którego 
dokonuje się przeniesienia własności lub posiadan ia wartości majątkowych na powiernika w celu sprawowania z a-
rządu powierniczego oraz udostępniania tych wartości beneficjentom tego stosunku; 
25) umowie ubezpieczenia – rozumie się przez to umowę, o której mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 
2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej; 
26) walucie wirtualnej – rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest: 
a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy admin i-
stracji publicznej, 
b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną 
przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące, 
c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, 
d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, 
e) wekslem lub czekiem 
– oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, 
a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego; 
27) wartościach majątkowych – rozumie się przez to prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, 
środki płatnicze, instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami fina n-
sowymi, inne papiery wartościowe, wartości dewizowe oraz waluty wirtualne; 
28) wstrzymaniu transakcji – rozumie się przez to czasowe ograniczenie korzystania i dysponowania wartościami mają t-
kowymi polegające na uniemożliwieniu przeprowadzenia przez instytucję obowiązaną określonej transakcji lub wię k-
szej liczby określonych transakcji. 
Art. 3. Do umowy ubezpieczenia oraz do umowy o udostępnieniu skrytki sejfowej stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy. 
Art. 4. Przepisów rozporządzenia 2015/847 nie stosuje się do transferów środków pieniężnych wykonywanych p o-
między dostawcami usług płatniczych mającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunek płatniczy 
odbiorcy umożliwiający dokonywanie wyłącznie płatności za dostawę towarów lub usług, jeżeli: 
1) dostawca usług płatniczych odbiorcy może za pomocą niepowtarzalnego identyfikatora transakcji monitorować 
transfer środków pieniężnych pomiędzy odbiorcą a osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną niep o-
siadającą osobowości prawnej, która zawarła z odbiorcą umowę na dostawę towarów lub usług; 
2) kwota transferu środków pieniężnych z tytułu płatności za dostawę towarów lub usług nie przekracza równowartości 
1000 euro. 
Art. 5. Przeliczenia kwot wyrażonych w ustawie w euro dokonuje się według średniego kursu waluty ogłoszonego 
przez NBP, obowiązującego w dniu przeprowadzania transakcji, w dniu zlecenia przeprowadzenia transakcji lub w dniu 
wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. 
Art. 6. Instytucje obowiązane wyznaczają kadrę kierowniczą wyższego szczebla odpowiedzialną za wykonywanie 
obowiązków określonych w ustawie. 
Art. 7. W przypadku instytucji obowiązanej, w której działa zarząd lub inny organ zarządzający, wyznacza się sp o-
śród członków tego organu osobę odpowiedzialną za wdrażanie obowiązków określonych w ustawie. 
Art. 8. Instytucje obowiązane wyznaczają pracownika zajmującego kierownicze stanowisko odpowiedzialnego za 
zapewnienie zgodności działalności instytucji obowiązanej oraz jej pracowników i innych osób wykonujących czynności 
na 
rzecz tej instytucji obowiązanej z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.  
Wyznaczony pracownik jest również odpowiedzialny za przekazywanie w imieniu instytucji obowiązanej zawiadomień, 
o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 1 i art. 90. 
Art. 9. W przypadku instytucji obowiązanych prowadzących działalność jednoosobowo zadania kadry kierowniczej 
wyższego szczebla oraz pracownika, o których mowa w art. 6 i art. 8, wykonuje osoba prowadząca tę działalność. 
  
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 971 
 
 Rozdział 2 
Organy informacji finansowej 
Art. 10. 1. Organami administracji rządowej właściwymi w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz fina n-
sowaniu terroryzmu, zwanymi dalej „organami informacji finansowej”, są: 
1) minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ informacji finansowej; 
2) Generalny Inspektor Informacji Finansowej, zwany dalej „Generalnym Inspektorem”. 
2. Generalnego Inspektora powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych po zasięgnięciu opinii ministra – członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania 
działalności służb specjalnych, jeżeli został wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów. 
3. Generalny Inspektor jest sekretarzem albo podsekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do 
spraw finansów publicznych. 
Art. 11. Generalnym Inspektorem może być osoba, która: 
1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie; 
2) korzysta z pełni praw publicznych; 
3) wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną; 
4) nie była skazana za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe; 
5) spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji ni e-
jawnych o klauzuli „ściśle tajne”; 
6) posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny w zakresie prawa, ekonomii lub finansów; 
7) posiada wiedzę z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 
8) nie pełniła służby zawodowej ani nie pracowała w organach bezpieczeństwa państwa wymienionych w art. 2 ustawy 
z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944– 1990 
oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2020 r. poz. 306, 284 i 322), ani nie była ich współpracownikiem. 
Art. 12. 1. Do zadań Generalnego Inspektora należy podejmowanie działań w celu przeciwdziałania praniu pieni ę-
dzy oraz finansowaniu terroryzmu, w szczególności: 
1) analizowanie informacji dotyczących wartości majątkowych, co do których Generalny Inspektor powziął podejrz e-
nie, że mają one związek z przestępstwem prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; 
2) przeprowadzanie procedury wstrzymania transakcji lub blokady rachunku; 
3) żądanie przekazania informacji o transakcjach i ich udostępnianie; 
4) przekazywanie uprawnionym organom informacji i dokumentów uzasadniających podejrzenie popełnienia przestę p-
stwa; 
5) wymiana informacji z jednostkami współpracującymi; 
6) sporządzanie krajowej oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz strategii przeciwdziałania tym 
przestępstwom we współpracy z jednostkami współpracującymi i instytucjami obowiązanymi; 
7) sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finans o-
waniu terroryzmu; 
8) wydawanie decyzji w sprawach wpisu na listę osób i podmiotów, wobec których stosuje się szczególne środki ogra-
niczające, o których mowa w art. 117, lub skreślenia z niej oraz prowadzenie tej listy; 
9) współpraca z właściwymi organami innych państw, a także zagranicznymi instytucjami i międzynarodowymi organ i-
zacjami zajmującymi się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu; 
10) nakładanie kar administracyjnych, o których mowa w ustawie; 
11) udostępnianie wiedzy i informacji z zakresu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terr o-
ryzmu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do 
spraw finansów publicznych; 
12) przetwarzanie informacji w trybie określonym w ustawie; 
13) inicjowanie innych działań w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
  
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 971 
 
 2. Generalny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy komórki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu 
w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 
3. W celu skutecznego i efektywnego wykonywania zadań Generalny Inspektor może wydać, z zachowaniem w y-
mogów dotyczących ochrony informacji niejawnych, instrukcję dotyczącą sposobu realizacji zadań przez komórkę org a-
nizacyjną, o której mowa w ust. 2, w zakresie gromadzenia, przetwarzania i analizy informacji w trybie ustawy. 
4. Generalny Inspektor jest administratorem systemu teleinformatycznego służącego przeciwdziałaniu praniu pieni ę-
dzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
Art. 13.7) 1. W celu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu izby rozliczeniowe utworzone 
na podstawie art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe oraz instytucje utworzone na podstawie 
art. 105 ust. 4 tej ustawy przekazują Generalnemu Inspektorowi, na jego żądanie, informacje oraz dokumenty objęte tym 
żądaniem. 
2. Żądania, informacje oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane przy wykorzystaniu sy s-
temu teleinformatycznego. 
Art. 14. 1. Generalny Inspektor przedstawia Prezesowi Rady Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do 
spraw finansów publicznych, roczne sprawozdanie ze swojej działalności w terminie 3 miesięcy od zakończenia roku, za 
który jest składane sprawozdanie. 
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności informacje o: 
1) poszczególnych kategoriach instytucji obowiązanych i znaczeniu gospodarczym sektorów rynku, do których należą, 
według stanu na dzień 31 grudnia tego roku, za który jest składane sprawozdanie; 
2) liczbie przekazanych przez instytucje obowiązane informacji w trybie przewidzianym w ustawie; 
3) liczbie przekazanych przez jednostki współpracujące informacji w trybie przewidzianym w ustawie; 
4) działaniach podjętych przez Generalnego Inspektora na podstawie przekazanych informacji, o których mowa w pkt 2 i 3, 
wraz z opisem tych działań; 
5) liczbie postępowań karnych wszczętych i zakończonych w sprawach dotyczących prania pieniędzy i liczbie post ę-
powań karnych wszczętych i zakończonych w sprawach dotyczących finansowania terroryzmu; 
6) liczbie osób, którym przedstawiono zarzut prania pieniędzy, i liczbie osób, którym przedstawiono zarzut finansow a-
nia terroryzmu; 
7) liczbie osób prawomocnie skazanych za pranie pieniędzy i liczbie osób prawomocnie skazanych za finansowanie 
terroryzmu; 
8) rodzajach przestępstw bazowych, o których mowa w art. 1 lit. e Konwencji Rady Europy o praniu, ujawnianiu, zaj-
mowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa oraz o finansowaniu terroryzmu, sporządzonej w War-
szawie dnia 16 maja 2005 r. (Dz. U. z 2008 r. poz. 1028 oraz z 2018 r. poz. 1328 ), do których odnoszą się informacje 
wskazane w pkt 5–7; 
9) wartościach majątkowych, w stosunku do których dokonano zamrożenia, wstrzymania transakcji i blokady lub orz e-
czono zajęcie, zabezpieczenie majątkowe lub przepadek; 
10) danych statystycznych dotyczących informacji od instytucji obowiązanych i jednostek współpracujących, przekaz a-
nych przez Generalnego Inspektora do prokuratury i innych organów oraz jednostek administracji publicznej 
w trybie przewidzianym w ustawie; 
11) danych statystycznych dotyczących informacji, o których mowa w pkt 10, w wyniku których prokurator, inny organ 
lub jednostka administracji publicznej podjęły dalsze czynności, w tym dotyczących przekazania innemu organowi 
lub jednostce administracji publicznej, a w przypadku czynności podjętych przez prokuratora – wszczęcia postęp o-
wania przygotowawczego, postawienia zarzutu popełnienia przestępstwa, dokonania blokady rachunku albo wstrz y-
mania transakcji, wydania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym; 
12) liczbie transgranicznych wniosków o udzielenie informacji, które zostały przekazane przez zagraniczne jednostki 
analityki finansowej, rozpatrzonych przez Generalnego Inspektora; 
                                                           
7) W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektó-
rych innych ustaw (Dz. U. poz. 1520 oraz z 2020 r. poz. 568), która weszła w życie z dniem 1 września 2019 r.; wszedł  w życie z dniem 
28 sierpnia 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 971 
 
 13) liczbie kontroli instytucji obowiązanych przeprowadzonych na podstawie przepisów ustawy; 
14) karach administracyjnych nałożonych na instytucje obowiązane na podstawie przepisów ustawy; 
15) działalności Komitetu Bezpieczeństwa Finansowego. 
3. Minister Sprawiedliwości przekazuje Generalnemu Inspektorowi informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 5–9, 
w terminie miesiąca od zakończenia roku, za który są przekazywane informacje. 
4. Podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, w zakresie swoich właściwości przekazują Generalnemu Inspektor o-
wi posiadane informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie miesiąca od zakończenia roku, za który są przekaz y-
wane informacje. 
5. Podmioty, o których mowa w art. 105 ust. 1–4, przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje, o których mowa 
w ust. 2 pkt 11, w terminie miesiąca od zakończenia roku, za który są przekazywane informacje. 
6. Minister Sprawiedliwości oraz podmioty, o których mowa w art. 105 ust. 1–4 i art. 130 ust. 2, przekazują inform a-
cje w trybie i formacie uzgodnionych z Generalnym Inspektorem. 
7. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, po przekazaniu Prezesowi Rady Ministrów, Generalny Inspektor ud o-
stępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych. 
Art. 15. 1. Generalny Inspektor oraz pracownicy komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, podlegają 
wyłączeniu od wykonywania zadań, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–5 i 7–10, w przypadku wystąpienia okoliczn o-
ści mogącej wywołać wątpliwość co do ich bezstronności, w tym w przypadku spraw dotyczących ich praw lub obowią z-
ków albo praw lub obowiązków ich małżonka lub osoby pozostającej z nimi we wspólnym pożyciu, krewnych i powi-
nowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nimi z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Powody wył ą-
czenia trwają mimo ustania małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli. 
2. O wyłączeniu, o którym mowa w ust. 1, rozstrzyga z urzędu lub na wniosek: 
1) minister właściwy do spraw finansów publicznych – w przypadku Generalnego Inspektora; 
2) Generalny Inspektor – w przypadku kierownika komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2; 
3) bezpośredni przełożony – w przypadku innych pracowników komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2. 
3. W przypadku wyłączenia: 
1) Generalnego Inspektora – jego zadania wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych; 
2) kierownika lub pracownika komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2 – ich zadania wykonuje praco w-
nik tej komórki wyznaczony odpowiednio przez Generalnego Inspektora albo bezpośredniego przełożonego. 
Art. 16. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szef Agencji 
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, w porozumieniu z ministrem właściwym 
do spraw finansów publicznych, na wniosek Generalnego Inspektora mogą delegować pracowników lub funkcjonariuszy 
jednostek i organów im podległych lub przez nich nadzorowanych do pracy lub służby w komórce organizacyjnej, 
o której mowa w art. 12 ust. 2. 
2. Szczegółowe warunki i tryb delegowania pracowników lub funkcjonariuszy jednostek i organów, o których mowa 
w ust. 1, regulują odrębne przepisy określające sposób działania tych jednostek i organów. 
3. Minister Obrony Narodowej w przypadku uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
obsady stanowiska w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, może skierować żołnierza zawodowego na 
stanowisko służbowe w trybie art. 22 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 330, 730 i 1726) w celu wyznaczenia go przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych 
do pełnienia zawodowej służby wojskowej w tej komórce. 
Art. 17. 1. Generalny Inspektor może zawierać porozumienia z podmiotami innymi niż instytucje obowiązane w z a-
kresie gromadzenia informacji istotnych dla realizacji jego zadań. W porozumieniu określa się zakres, formę i tryb prz e-
kazania informacji. 
2. Generalny Inspektor może przetwarzać informacje, o których mowa w ust. 1. 
Art. 18. W przypadku prowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie i na zasadach określonych w przepisach 
o Najwyższej Izbie Kontroli Generalny Inspektor udostępnia kontrolerom informacje uzyskane w wyniku realizacji zadań, 
o których mowa w art. 12 ust. 1, na podstawie odrębnego upoważnienia Prezesa NIK. Przepis art. 101 ust. 1 stosuje się. 
  
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 971 
 
 Rozdział 3 
Komitet Bezpieczeństwa Finansowego 
Art. 19. 1. Przy Generalnym Inspektorze działa Komitet Bezpieczeństwa Finansowego, zwany dalej „Komitetem”, 
pełniący funkcje opiniodawczą i doradczą w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
2. Do zadań Komitetu należy w szczególności: 
1) opiniowanie krajowej oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu; 
2) wydawanie opinii w zakresie zasadności zastosowania zaleceń Komisji Europejskiej, o których mowa w art. 6 ust. 4 
dyrektywy 2015/849; 
3) opiniowanie strategii, o której mowa w art. 31 ust. 1, a także dokonywanie przeglądu postępów w jej realizacji; 
4) wydawanie rekomendacji dotyczących zastosowania wobec danej osoby lub danego podmiotu szczególnych śro d-
ków ograniczających; 
5) opiniowanie wniosków o uznanie za bezprzedmiotowe stosowania wobec osoby lub podmiotu szczególnych środków 
ograniczających; 
6) dokonywanie analiz i ocen rozwiązań prawnych z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terror y-
zmu; 
7) przedstawienie opinii o potrzebie dokonania zmian przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansow a-
niu terroryzmu. 
Art. 20. 1. W skład Komitetu wchodzą: 
1) przewodniczący Komitetu – Generalny Inspektor; 
2) wiceprzewodniczący Komitetu – kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2; 
3) członkowie Komitetu – po jednym przedstawicielu wskazanym przez: 
a) ministra właściwego do spraw wewnętrznych, 
b) Ministra Sprawiedliwości, 
c) ministra właściwego do spraw zagranicznych, 
d) Ministra Obrony Narodowej, 
e) ministra właściwego do spraw gospodarki, 
f) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, 
g) ministra właściwego do spraw informatyzacji, 
h) ministra – członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania działalności służb specjalnych, jeżeli 
został wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów, 
i) Przewodniczącego KNF, 
j) Prezesa NBP, 
k) Komendanta Głównego Policji, 
l) Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, 
m) Komendanta Głównego Straży Granicznej, 
n) Prokuratora Krajowego, 
o) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 
p) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, 
q) Szefa Agencji Wywiadu, 
r) Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, 
s) Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, 
t) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, 
u) Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 
  
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 971 
 
 2. Członkiem Komitetu może być osoba posiadająca wiedzę z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz fina n-
sowaniu terroryzmu oraz spełniająca wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie 
dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne”. 
3. Sekretarza Komitetu powołuje i odwołuje przewodniczący Komitetu. Sekretarzem Komitetu może być osoba,  
która spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji 
niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”. 
4. Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu inne osoby, bez prawa głosu. 
Art. 21. Posiedzenia Komitetu odbywają się co najmniej trzy razy w roku, w terminach wyznaczonych przez prz e-
wodniczącego Komitetu. 
Art. 22. 1. Zadania, o których mowa w art. 19 ust. 2, Komitet wykonuje na wniosek przewodniczącego Komitetu lub 
członka Komitetu wniesiony za pośrednictwem sekretarza Komitetu. Do wniosku dołącza się projekt opinii, wniosku, 
rekomendacji lub analizy, wraz z uzasadnieniem. 
2. Wniosek o wydanie rekomendacji, o której mowa w art. 19 ust. 2 pkt 4, lub opinii, o której mowa w art. 19 ust. 2 
pkt 5, zawiera dodatkowo informacje o wynikach ustaleń mających wpływ na wydanie rekomendacji i inne niezbędne 
informacje. 
Art. 23. 1. Posiedzenia Komitetu odbywają się w obecności co najmniej połowy jego składu. 
2. Członkowie Komitetu uczestniczą w jego posiedzeniach osobiście. 
3. Uchwały są podejmowane w drodze głosowania zwykłą większością głosów osób obecnych na posiedzeniu Kom i-
tetu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego Komitetu, a pod jego nieobecność – głos 
wiceprzewodniczącego Komitet u. 
4. Przewodniczący może zarządzić, że uchwała Komitetu jest podejmowana w trybie obiegowym przy wykorzyst a-
niu środków komunikacji elektronicznej. 
Art. 24. Szczegółowy tryb i sposób działania Komitetu określa regulamin przyjęty przez Komitet i zatwierdzon y przez 
Generalnego Inspektora. 
Rozdział 4 
Krajowa ocena ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz ocena ryzyka instytucji obowiązanych 
Art. 25. 1. Generalny Inspektor opracowuje krajową ocenę ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, 
zwaną dalej „krajową oceną ryzyka”, we współpracy z Komitetem, jednostkami współpracującymi i instytucjami obowi ą-
zanymi. 
2. Przy przygotowywaniu krajowej oceny ryzyka Generalny Inspektor bierze pod uwagę sprawozdanie Komisji Euro-
pejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1–3 dyrektywy 2015/849. 
3. Generalny Inspektor weryfikuje aktualność krajowej oceny ryzyka i w razie potrzeby, nie rzadziej jednak niż co 
2 lata, aktualizuje ją. 
Art. 26. 1. Jednostki współpracujące przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje lub dokumenty mogące mieć 
wpływ na krajową ocenę ryzyka. 
2. Na żądanie Generalnego Inspektora jednostka współpracująca przekazuje informacje lub dokumenty mogące mieć 
wpływ na krajową ocenę ryzyka. W żądaniu Generalny Inspektor wskazuje format oraz termin ich przekazania. 
3. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może odmówić przekazania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, 
jeżeli mogłoby to uniemożliwić mu wykonywanie jego ustawowych zadań. 
Art. 27. 1. Instytucje obowiązane identyfikują i oceniają ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem  
terroryzmu odnoszące się do ich działalności, z uwzględnieniem czynników ryzyka dotyczących klientów, państw lub 
obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw. Działania te są proporcjonalne do chara k-
teru i wielkości instytucji obowiązanej. 
2. Przy ocenianiu ryzyka instytucje obowiązane mogą uwzględniać obowiązującą krajową ocenę ryzyka, jak również 
sprawozdanie Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1–3 dyrektywy 2015/849. 
  
  
Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 971 
 
 3. Oceny ryzyka, o których mowa w ust. 1, instytucje obowiązane sporządzają w postaci papierowej lub elektronic z-
nej i w razie potrzeby, nie rzadziej jednak niż co 2 lata, aktualizują, w szczególności w związku ze zmianami czynników 
ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw 
albo dokumentów, o których mowa w ust. 2. 
4. Oceny ryzyka, o których mowa w ust. 1, instytucje obowiązane mogą udostępniać organom samorządów zawod o-
wych lub stowarzyszeń skupiających te instytucje obowiązane. 
Art. 28. 1. Na żądanie Generalnego Inspektora instytucje obowiązane przekazują przygotowane w zakresie swojej 
właściwości oceny ryzyka oraz inne informacje mogące mieć wpływ na krajową ocenę ryzyka. 
2. Przekazanie ocen ryzyka oraz informacji, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem organów 
samorządów zawodowych lub stowarzyszeń instytucji obowiązanych. 
Art. 29. 1. Krajowa ocena ryzyka zawiera w szczególności: 
1) opis metodyki krajowej oceny ryzyka; 
2) opis zjawisk związanych z praniem pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu; 
3) opis obowiązujących regulacji dotyczących prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu; 
4) wskazanie poziomu ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu w Rzeczypospolitej Polskiej wraz z uza-
sadnieniem; 
5) wnioski wynikające z oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu; 
6) identyfikację zagadnień dotyczących ochrony danych osobowych związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu. 
2. W krajowej ocenie ryzyka Generalny Inspektor może określić ryzyka typowe dla poszczególnych rodzajów inst y-
tucji obowiązanych, które nie wymagają dokumentowania w ocenach ryzyka sporządzanych przez te instytucje. 
3. Generalny Inspektor przedstawia Komitetowi krajową ocenę ryzyka do zaopiniowania. 
Art. 30. 1. Krajowa ocena ryzyka, po jej zaopiniowaniu przez Komitet, jest przekazywana do akceptacji ministra właś-
ciwego do spraw finansów publicznych. 
2. Krajową ocenę ryzyka po akceptacji, o której mowa w ust. 1, i po wyłączeniu części zawierającej informacje ni e-
jawne Generalny Inspektor publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego 
ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 
Art. 31. 1. Generalny Inspektor, na podstawie krajowej oceny ryzyka, opracowuje projekt strategii przeciwdziałania 
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwanej dalej „strategią”, zawierający plan działań mających na celu ogr a-
niczenie ryzyka związanego z praniem pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu. 
2. W przypadku zmiany krajowej oceny ryzyka lub gdy wymaga tego wdrożenie zaleceń Komisji Europejskiej, o któ-
rych mowa w art. 6 ust. 4 dyrektywy 2015/849, Generalny Inspektor opracowuje projekt aktualizacji strategii. 
3. Przepisy art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 stosuje się odpowiednio. 
Art. 32. 1. Projekt strategii jest przedkładany do rozpatrzenia przez Radę Ministrów. 
2. Rada Ministrów w drodze uchwały przyjmuje strategię. 
3. Jednostki współpracujące przekazują do Generalnego Inspektora informacje o: 
1) sposobie wykorzystania zaleceń zawartych w strategii – w przypadku jednostek współpracujących innych niż organy 
administracji rządowej, 
2) podjętych działaniach wynikających z zaleceń zawartych w strategi i – w przypadku organów administracji rządowej 
– co najmniej raz na 6 miesięcy od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. 
  
Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 971 
 
 Rozdział 5 
Środki bezpieczeństwa finansowego oraz inne obowiązki instytucji obowiązanych 
Art. 33. 1. Instytucje obowiązane stosują wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego. 
2. Instytucje obowiązane rozpoznają ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami 
gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz oceniają poziom rozpoznanego ryzyka. 
3. Instytucje obowiązane dokumentują rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane 
ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz jego ocenę, uwzględniając w szczególności czynniki doty-
czące: 
1) rodzaju klienta; 
2) obszaru geograficznego; 
3) przeznaczenia rachunku; 
4) rodzaju produktów, usług i sposobów ich dystrybucji; 
5) poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości przeprowadzonych transakcji; 
6) celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych. 
4. Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w zakresie i z intensywnością uwzględniającymi 
rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją 
okazjonalną oraz jego ocenę. 
Art. 34. 1. Środki bezpieczeństwa finansowego obejmują: 
1) identyfikację klienta oraz weryfikację jego tożsamości; 
2) identyfikację beneficjenta rzeczywistego oraz podejmowanie uzasadnionych czynności w celu: 
a) weryfikacji jego tożsamości, 
b) ustalenia struktury własności i kontroli – w przypadku klienta będącego osobą prawną albo jednostką organiz a-
cyjną nieposiadającą osobowości prawnej; 
3) ocenę stosunków gospodarczych i, stosownie do sytuacji, uzyskanie informacji na temat ich celu i zamierzonego 
charakteru; 
4) bieżące monitorowanie stosunków gospodarczych klienta, w tym: 
a) analizę transakcji przeprowadzanych w ramach stosunków gospodarczych w celu zapewnienia, że transakcje te 
są zgodne z wiedzą instytucji obowiązanej o kliencie, rodzaju i zakresie prowadzonej przez niego działalności 
oraz zgodne z ryzykiem prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanym z tym klientem, 
b) badanie źródła pochodzenia wartości majątkowych będących w dyspozycji klienta – w przypadkach uzasadni o-
nych okolicznościami, 
c) zapewnienie, że posiadane dokumenty, dane lub informacje dotyczące stosunków gospodarczych są na bieżąco 
aktualizowane. 
2. Instytucje obowiązane, stosując środki bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, identyf i-
kują osobę upoważnioną do działania w imieniu klienta oraz weryfikują jej tożsamość i umocowanie do działania w imieniu 
klienta. 
3. Instytucje obowiązane dokumentują zastosowane środki bezpieczeństwa finansowego oraz wyniki bieżącej analizy 
przeprowadzanych transakcji. Na żądanie organów, o których mowa w art. 130, instytucje obowiązane wykazują, że przy 
uwzględnieniu poziomu rozpoznanego ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego z danymi st o-
sunkami gospodarczymi lub transakcją okazjonalną zastosowały odpowiednie środki bezpieczeństwa finansowego. 
4. Instytucje obowiązane na potrzeby stosowania środków bezpieczeństwa finansowego mogą przetwarzać inform a-
cje zawarte w dokumentach tożsamości klienta i osoby upoważnionej do działania w jego imieniu oraz sporządzać ich 
kopie. 
5. Przed nawiązaniem stosunków gospodarczych lub przeprowadzeniem transakcji okazjonalnej instytucje obowi ą-
zane informują klienta o przetwarzaniu jego danych osobowych, w szczególności o obowiązkach instytucji obowiązanej 
wynikających z ustawy w zakresie przetwarzania tych danych. 
6. (uchylony) 
  
Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 971 
 
 Art. 35. 1. Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w przypadku: 
1) nawiązywania stosunków gospodarczych; 
2) przeprowadzania transakcji okazjonalnej: 
a) o równowartości 15 000 euro lub większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako poj e-
dyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane, lub 
b) która stanowi transfer środków pieniężnych na kwotę przekraczającą równowartość 1000 euro; 
3) przeprowadzania gotówkowej transakcji okazjonalnej o równowartości 10 000 euro lub większej, bez względu na to, 
czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane – 
w przypadku instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23; 
4) obstawiania stawek oraz odbioru wygranych o równowartości 2000 euro lub większej, bez względu na to, czy  
transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane – 
w przypadku instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20; 
5) podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; 
6) wątpliwości co do prawdziwości lub kompletności dotychczas uzyskanych danych identyfikacyjnych klienta. 
2. Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego również w odniesieniu do klientów, z którymi 
utrzymują stosunki gospodarcze, z uwzględnieniem rozpoznanego ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, 
w szczególności gdy doszło do zmiany uprzednio ustalonego charakteru lub okoliczności stosunków gospodarczych. 
Art. 36. 1. Identyfikacja klienta polega na ustaleniu w przypadku: 
1) osoby fizycznej: 
a) imienia i nazwiska, 
b) obywatelstwa, 
c) numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub daty urodzenia – w przypa d-
ku gdy nie nadano numeru PESEL, oraz państwa urodzenia, 
d) serii i numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby, 
e) adresu zamieszkania – w przypadku posiadania tej informacji przez instytucję obowiązaną, 
f) nazwy (firmy), numeru identyfikacji podatkowej (NIP) oraz adresu głównego miejsca wykonywania działalności 
gospodarczej – w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą; 
2) osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej: 
a) nazwy (firmy), 
b) formy organizacyjnej, 
c) adresu siedziby lub adresu prowadzenia działalności, 
d) NIP, a w przypadku braku takiego numeru – państwa rejestracji, rejestru handlowego oraz numeru i daty rejestracji, 
e) danych identyfikacyjnych, o których mowa w pkt 1 lit. a i c, osoby reprezentującej tę osobę prawną lub jednos t-
kę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. 
2. Identyfikacja beneficjenta rzeczywistego obejmuje ustalenie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, w przy-
padku posiadania informacji przez instytucję obowiązaną – również danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c–e. 
3. Identyfikacja osoby upoważnionej do działania w imieniu klienta obejmuje ustalenie danych, o których mowa 
w ust. 1 pkt 1 lit. a–d. 
Art. 37. Weryfikacja tożsamości klienta, osoby upoważnionej do działania w jego imieniu oraz beneficjenta rzecz y-
wistego polega na potwierdzeniu ustalonych danych identyfikacyjnych na podstawie dokumentu stwierdzającego toż-
samość osoby fizycznej, dokumentu zawierającego aktualne dane z wyciągu z właściwego rejestru lub innych dokume n-
tów, danych lub informacji pochodzących z wiarygodnego i niezależnego źródła. 
  
Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 971 
 
 Art. 38. 1. Instytucje obowiązane przy uwzględnieniu rozpoznanego ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania  
terroryzmu mogą odstąpić od stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1–3, 
w odniesieniu do pieniądza elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, pod 
warunkiem że spełnione są następujące warunki ograniczające ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu: 
1) instrument płatniczy nie może być zasilony lub instrument ten ma maksymalny miesięczny limit transakcji płatn i-
czych w wysokości równowartości 50 euro, która to kwota może być wykorzystana wyłącznie na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej; 
2) maksymalna kwota przechowywana elektronicznie nie przekracza równowartości 50 euro; 
3) instrument płatniczy może być wykorzystywany wyłącznie do zakupu towarów lub usług; 
4) instrument płatniczy nie może być zasilony pieniądzem elektronicznym wydanym bez zastosowania środków bezpi e-
czeństwa finansowego; 
5) wydawca pieniądza elektronicznego prowadzi bieżącą analizę przeprowadzanych transakcji lub monitoruje stosunki 
gospodarcze w sposób umożliwiający identyfikację transakcji nietypowych lub transakcji, których okoliczności wskaz u-
ją, że mogą mieć one związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu. 
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wykupu pieniądza elektronicznego lub podjęcia w gotówce wartości 
pieniądza elektronicznego, gdy kwota podlegająca wykupowi przekracza równowartość 50 euro. 
Art. 39. 1. Weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego następuje przed nawiązaniem stosunków 
gospodarczych lub przeprowadzeniem transakcji okazjonalnej. 
2. Weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego może być zakończona podczas nawiązywania stosu n-
ków gospodarczych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia ciągłości prowadzenia działalności gospodarczej i gdy w y-
stępuje niskie ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu. W takich przypadkach weryfikacja jest dokonywana 
w możliwie krótkim terminie od momentu rozpoczęcia nawiązywania stosunków gospodarczych. 
3. Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 24 i 25, mogą zawrzeć umowę o prowadzenie 
rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych lub rachunku zbiorczego pod warunkiem, że środki bezpiecze ń-
stwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 i 2, zostaną zastosowane przed przeprowadzeniem transakcji 
z wykorzystaniem tych rachunków. 
4. W przypadku trustów, w których beneficjenci są określani na podstawie szczególnych cech, instytucje obowiązane 
uzyskują informacje dotyczące rodzaju tych beneficjentów, pozwalające im na identyfikację beneficjenta w momencie 
dokonywania wypłaty wartości majątkowych lub wykonywania przez beneficjenta przysługujących mu praw. 
Art. 40. 1. Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, będące stronami umowy ubezpieczenia, st o-
sują wobec osób uprawnionych z tytułu tych umów środki bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 
pkt 1. Środki te są stosowane niezwłocznie po ustaleniu osób uprawnionych z tytułu umowy ubezpieczenia, nie później 
niż w momencie wypłaty świadczenia. Przepisy art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio. 
2. W przypadku uzyskania informacji o częściowym lub całkowitym przeniesieniu praw z tytułu umowy ubezpiecz e-
nia instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 8 stosują wobec osób uprawnionych z tytułu tych umów środek 
bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 2. 
Art. 41. 1. W przypadku gdy instytucja obowiązana nie może zastosować jednego ze środków bezpieczeństwa fina n-
sowego, o których mowa w art. 34 ust. 1: 
1) nie nawiązuje stosunków gospodarczych; 
2) nie przeprowadza transakcji okazjonalnej; 
3) nie przeprowadza transakcji za pośrednictwem rachunku bankowego; 
4) rozwiązuje stosunki gospodarcze. 
2. Instytucja obowiązana ocenia, czy niemożność zastosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o której mowa 
w ust. 1, stanowi podstawę do przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia, o którym mowa w art. 74 lub 
art. 86. 
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, w zakresie, 
w jakim instytucje te ustalają sytuację prawną klienta w związku z postępowaniem sądowym, wykonywaniem obowią z-
ków polegających na obronie, reprezentowaniu lub zastępowaniu klienta w postępowaniu sądowym albo udzielaniu klie n-
towi porady prawnej dotyczącej wszczęcia postępowania sądowego lub uniknięcia takiego postępowania. 
  
Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 971 
 
 Art. 42. 1. Instytucje obowiązane mogą stosować uproszczone środki bezpieczeństwa finansowego w przypadkach, 
w których ocena ryzyka, o której mowa w art. 33 ust. 2, potwierdziła niższe ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania 
terroryzmu. 
2. O niższym ryzyku prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu może świadczyć w szczególności: 
1) to, że klient jest: 
a) jednostką sektora finansów publicznych, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub-
licznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.8)), 
b) przedsiębiorstwem państwowym albo spółką z większościowym udziałem Skarbu Państwa, jednostek samorządu 
terytorialnego lub ich związków, 
c) spółką, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym podlegającym wymogom 
ujawniania informacji o jej beneficjencie rzeczywistym wynikającym z przepisów prawa Unii Europejskiej lub 
odpowiadającym im przepisom prawa państwa trzeciego, albo spółką z większościowym udziałem takiej spółki, 
d) rezydentem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia 
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, 
e) rezydentem państwa trzeciego określanego przez wiarygodne źródła jako państwo o niskim poziomie korupcji 
lub innej działalności przestępczej, 
f) rezydentem państwa trzeciego, w którym według danych pochodzących z wiarygodnych źródeł obowiązują przep i-
sy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu odpowiadające wymogom wynikaj ą-
cym z przepisów Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 
2) zawarcie umowy ubezpieczenia, gdy składka roczna nie przekracza równowartości 1500 euro lub składka jednor a-
zowa nie przekracza 3500 euro; w przypadku grupowych umów ubezpieczenia wskazana wartość składek liczona 
jest w odniesieniu do każdego ubezpieczonego; 
3) przystąpienie i uczestnictwo w pracowniczym programie emerytalnym, uczestnictwo w pracowniczym planie kapit a-
łowym, zawarcie umowy i gromadzenie oszczędności na indywidualnym koncie emerytalnym lub indywidualnym 
koncie zabezpieczenia emerytalnego; 
4) oferowanie produktów lub usług w celu zapewnienia odpowiednio zdefiniowanego i ograniczonego dostępu do sys-
temu finansowego klientom mającym ograniczony dostęp do produktów lub usług oferowanych w ramach tego systemu; 
5) oferowanie produktów lub usług powiązanych z klientem, w przypadku których ryzyko prania pieniędzy oraz fina n-
sowania terroryzmu jest ograniczane za pomocą innych czynników, w tym jednostek uczestnictwa funduszy inwest y-
cyjnych otwartych lub specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych lub określonych rodzajów pieniądza 
elektronicznego; 
6) powiązanie stosunków gospodarczych lub transakcji okazjonalnej z: 
a) państwem członkowskim Unii Europejskiej, państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym 
Handlu (EFTA) – stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, 
b) państwem trzecim określanym przez wiarygodne źródła jako państwo o niskim poziomie korupcji lub innej dzi a-
łalności przestępczej, 
c) państwem trzecim, w którym według danych pochodzących z wiarygodnych źródeł obowiązują przepisy dot y-
czące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu odpowiadające wymogom wynikającym 
z przepisów Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
3. Uproszczonych środków bezpieczeństwa finansowego nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 35 
ust. 1 pkt 5 i 6. 
                                                           
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019  r. poz. 1622, 1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. 
poz. 284, 374, 568 i 695. 
  
Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 971 
 
 Art. 43. 1. Instytucje obowiązane stosują wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego w przypadkach wyższego 
ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, a także w przypadkach, o których mowa w art. 44–46. 
2. O wyższym ryzyku prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu może świadczyć w szczególności: 
1) nawiązywanie stosunków gospodarczych w nietypowych okolicznościach; 
2) to, że klient jest: 
a) osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, których działalność służy do 
przechowywania aktywów osobistych, 
b) spółką, w której wydano akcje na okaziciela, której papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu zorgan i-
zowanego, lub spółką, w której prawa z akcji lub udziałów są wykonywane przez podmioty inne niż akcjonari u-
sze lub udziałowcy; 
3) przedmiot prowadzonej przez klienta działalności gospodarczej obejmujący przeprowadzanie znacznej liczby lub 
opiewających na wysokie kwoty transakcji gotówkowych; 
4) nietypowa lub nadmiernie złożona struktura własnościowa klienta, biorąc pod uwagę rodzaj i zakres prowadzonej 
przez niego działalności gospodarczej; 
5) korzystanie przez klienta z usług lub produktów oferowanych w ramach bankowości prywatnej; 
6) korzystanie przez klienta z usług lub produktów sprzyjających anonimowości lub utrudniających jego identyfikację, 
w tym z usługi polegającej na tworzeniu dodatkowych numerów rachunków oznaczanych zgodnie z przepisami w y-
danymi na podstawie art. 68 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe oraz art. 4a ust. 5 ustawy 
z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, powiązanych z posiadanym rachunkiem, w celu ich udostępniania 
innym podmiotom do identyfikacji płatności lub zleceniodawców tych płatności; 
7) nawiązywanie albo utrzymywanie stosunków gospodarczych lub przeprowadzanie transakcji okazjonalnej bez fizycznej 
obecności klienta – w przypadku gdy związane z tym wyższe ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu 
nie zostało ograniczone w inny sposób, w tym przez użycie notyfikowanego środka identyfikacji elektronicznej ad e-
kwatnie do średniego poziomu bezpieczeństwa, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady 
(UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do 
transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającym dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L 257 
z 28.08.2014, str. 73), lub wymóg stosowania kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzon e-
go profilem zaufanym ePUAP; 
8) zlecanie przez nieznane lub niepowiązane z klientem podmioty trzecie transakcji, których beneficjentem jest klient; 
9) objęcie stosunkami gospodarczymi lub transakcjami nowych produktów lub usług albo oferowanie produktów lub 
usług przy wykorzystaniu nowych kanałów dystrybucji; 
10) powiązanie stosunków gospodarczych lub transakcji okazjonalnej z: 
a) państwem trzecim wysokiego ryzyka, 
b) państwem określanym przez wiarygodne źródła jako państwo o wysokim poziomie korupcji lub innego rodzaju 
działalności przestępczej, państwo finansujące lub wspierające popełnianie czynów o charakterze terrorystyc z-
nym, lub z którym łączona jest działalność organizacji o charakterze terrorystycznym, 
c) państwem, w stosunku do którego Organizacja Narodów Zjednoczonych lub Unia Europejska podjęły decyzję 
o nałożeniu sankcji lub szczególnych środków ograniczających. 
3. Instytucje obowiązane prowadzą bieżącą analizę przeprowadzanych transakcji. 
4. W przypadku ujawnienia transakcji nietypowych, nienaturalnie złożonych oraz opiewających na wysokie kwoty, 
które wydają się nie mieć uzasadnienia prawnego lub gospodarczego, instytucje obowiązane: 
1) podejmują działania w celu wyjaśnienia okoliczności, w jakich przeprowadzono te transakcje; 
2) intensyfikują stosowanie środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4, w odniesieniu 
do stosunków gospodarczych, w ramach których te transakcje zostały przeprowadzone. 
  
Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 971 
 
 Art. 44. 1. Instytucje obowiązane stosują wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego wobec klientów pochodz ą-
cych z państwa trzeciego wysokiego ryzyka lub mających w nim siedzibę. 
2. Obowiązek stosowania wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego wyłącznie ze względu na siedzibę 
w państwie trzecim wysokiego ryzyka nie dotyczy: 
1) oddziałów instytucji obowiązanych, 
2) jednostek zależnych z większościowym udziałem instytucji obowiązanych, 
3) oddziałów i jednostek zależnych z większościowym udziałem podmiotów mających siedzibę na terytorium państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej podlegających obowiązkom wynikającym z przepisów o przeciwdziałaniu praniu 
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, wydanych na podstawie dyrektywy 2015/849 
– stosujących procedury z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu obowiązujące w gru-
pie, w skład której wchodzą. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zakres stosowanych środków bezpieczeństwa finansowego jest określany 
z uwzględnieniem oceny ryzyka, o której mowa w art. 33 ust. 2. 
Art. 45. 1. W przypadku transgranicznych relacji korespondenckich z instytucją-respondentem z państwa trzeciego 
instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 24 i 25, będące instytucją-korespondentem, stosują 
środki bezpieczeństwa finansowego oraz podejmują następujące działania: 
1) pozyskują informacje o instytucji-respondencie w celu zrozumienia charakteru działalności prowadzonej przez tę insty-
tucję; 
2) ustalają na podstawie powszechnie dostępnych informacji wiarygodność instytucji-respondenta oraz jakość spraw o-
wanego nad nią nadzoru; 
3) oceniają procedury w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu stosowane przez 
instytucję-respondenta; 
4) uzyskują przed nawiązaniem relacji korespondenckiej akceptację kadry kierowniczej wyższego szczebla; 
5) określają oraz dokumentują zakres odpowiedzialności instytucji obowiązanej oraz instytucji-respondenta za wyk ona-
nie obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 
6) w odniesieniu do rachunków upewniają się, że instytucja-respondent zastosowała wobec klientów mających bezp o-
średni dostęp do tych rachunków prowadzonych w instytucji obowiązanej środki bezpieczeństwa finansowego, 
w tym środki bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, oraz zapewniają, iż instytucja-respondent 
udostępnia na ich żądanie informacje dotyczące zastosowanych środków bezpieczeństwa finansowego. 
2. Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 24 i 25, nie nawiązują lub nie utrzymują r e-
lacji korespondenckich z: 
1) instytucją kredytową, finansową oraz podmiotem prowadzącym równoważną działalność, niebędącymi częścią gr u-
py, które nie posiadają siedziby na terytorium państwa, według prawa którego zostały utworzone, oraz nie są fa k-
tycznie zarządzane i kierowane według prawa tego państwa (bank fikcyjny); 
2) instytucjami kredytowymi i finansowymi, o których wiadomo, że zawierają umowy o prowadzenie rachunków z ban-
kiem fikcyjnym. 
Art. 46. 1. W celu ustalenia, czy klient lub beneficjent rzeczywisty jest osobą zajmującą eksponowane stanowisko 
polityczne, instytucje obowiązane wdrażają procedury oparte na analizie ryzyka, w tym mogą przyjmować od klienta 
oświadczenie w formie pisemnej lub formie dokumentowej, że jest on albo nie jest osobą zajmującą takie stanowisko, 
składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obo-
wiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałsz y-
wego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 
2. W przypadku stosunków gospodarczych z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne instytucje ob o-
wiązane stosują wobec tych osób środki bezpieczeństwa finansowego oraz podejmują następujące działania: 
1) uzyskują akceptację kadry kierowniczej wyższego szczebla na nawiązanie lub kontynuację stosunków gospoda r-
czych z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne; 
2) stosują odpowiednie środki w celu ustalenia źródła majątku klienta i źródła pochodzenia wartości majątkowych p o-
zostających w dyspozycji klienta w ramach stosunków gospodarczych lub transakcji; 
3) intensyfikują stosowanie środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4. 
  
Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 971 
 
 3. Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, będące stronami umowy ubezpieczenia, nie później 
niż w momencie przeniesienia praw z tytułu takiej umowy lub wypłaty świadczenia podejmują odpowiednie środki w celu 
ustalenia, czy uprawnieni z tytułu umowy lub ich beneficjenci rzeczywiści są osobami zajmującymi eksponowane stanowiska 
polityczne. 
4. W przypadku stwierdzenia wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu instytucje obowiązane, 
przed wypłatą świadczenia z tytułu umowy ubezpieczenia lub przeniesienia praw z tytułu umowy ubezpieczenia, stosują 
środki bezpieczeństwa finansowego oraz podejmują następujące działania: 
1) dokonują pogłębionej analizy stosunków gospodarczych z  klientem; 
2) informują o zamiarze wypłaty tego świadczenia kadrę kierowniczą wyższego szczebla. 
5. W okresie od dnia zaprzestania zajmowania przez osobę eksponowanego stanowiska politycznego do dnia ustal e-
nia, że nie wiąże się z tą osobą wyższe ryzyko, jednak nie krócej niż przez 12 miesięcy, instytucja obowiązana stosuje 
wobec takiej osoby środki uwzględniające to ryzyko. 
6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do członków rodziny osoby zajmującej eksponowane stanowisko pol i-
tyczne oraz osób znanych jako bliscy współpracownicy osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne. 
Art. 47. 1. Instytucje obowiązane mogą korzystać z usług podmiotu trzeciego przy stosowaniu środków bezpiecze ń-
stwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1–3, pod warunkiem niezwłocznego przekazywania przez ten 
podmiot, na żądanie instytucji obowiązanej, niezbędnych informacji oraz dokumentów dotyczących zastosowanych śro d-
ków bezpieczeństwa finansowego, w tym kopii dokumentów uzyskanych podczas stosowania środków bezpieczeństwa 
finansowego polegających na identyfikacji klienta i beneficjenta rzeczywistego oraz weryfikacji ich tożsamości. 
2. Korzystanie z usług podmiotu trzeciego nie zwalnia instytucji obowiązanej z odpowiedzialności za zastosowanie 
środków bezpieczeństwa finansowego. 
3. Podmiotem trzecim, o którym mowa w ust. 1, może być: 
1) instytucja obowiązana; 
2) podmiot z siedzibą w innym państwie lub organizacja członkowska lub federacja zrzeszająca taki podmiot, który na 
podstawie właściwych przepisów tego państwa z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terror y-
zmu jest obowiązany do stosowania środków bezpieczeństwa finansowego i przechowywania dokumentów i info r-
macji oraz podlega nadzorowi właściwych organów tego państwa w sposób odpowiadający wymogom wynikającym 
z przepisów Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. 
4. Instytucje obowiązane nie korzystają z usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli podmiot trzeci ma siedzibę w pań-
stwie trzecim wysokiego ryzyka. Zakaz ten nie dotyczy przypadków korzystania z usług: 
1) oddziałów instytucji obowiązanych lub jednostek zależnych z większościowym udziałem instytucji obowiązanych, 
2) oddziałów lub jednostek zależnych z większościowym udziałem podmiotów mających siedzibę na terytorium pań-
stwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz podlegających obowiązkom wynikającym z przepisów o przeciwdziałaniu 
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, wydanych na podstawie dyrektywy 2015/849 
– jeżeli stosują procedury grupowe, o których mowa w art. 51 ust. 1. 
5. Instytucja obowiązana wchodząca w skład grupy, która stosuje środki bezpieczeństwa finansowego, zasady prz e-
chowywania dokumentów i informacji i która wdrożyła wewnętrzną procedurę na poziomie grupy oraz podlega nadzor o-
wi właściwych organów państwa członkowskiego lub państwa trzeciego na zasadach i w sposób odpowiadający wym o-
gom wynikającym z przepisów Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, 
może uznać, że obowiązek stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1–3, 
został wykonany, jeżeli środki bezpieczeństwa finansowego zostały zastosowane przez podmiot wchodzący w skład tej 
samej grupy. Przepis ust. 1 w zakresie przekazywania informacji i dokumentów oraz przepis ust. 2 w zakresie zasad o d-
powiedzialności za zastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego stosuje się. 
Art. 48. 1. Instytucje obowiązane mogą powierzyć stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego oraz prow a-
dzenie i dokumentowanie wyników bieżącej analizy przeprowadzanych transakcji, o której mowa w art. 43 ust. 3, osobie  
fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej działającej w imieniu i na 
rzecz instytucji obowiązanej, jeżeli na podstawie pisemnej umowy podmiot, któremu powierzono stosowanie środków 
bezpieczeństwa finansowego, ma być traktowany jako część instytucji obowiązanej. 
2. Powierzenie stosowania środków bezpieczeństwa finansowego na zasadach określonych w ust. 1 nie zwalnia i n-
stytucji obowiązanej z odpowiedzialności za zastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego. 
  
Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 971 
 
 Art. 49. 1. Instytucje obowiązane przechowują przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po 
roku, w którym zakończono stosunki gospodarcze z klientem lub w którym przeprowadzono transakcje okazjonalne: 
1) kopie dokumentów i informacje uzyskane w wyniku stosowania środków bezpieczeństwa finansowego; 
2) dowody potwierdzające przeprowadzone transakcje i ewidencje transakcji, obejmujące oryginalne dokumenty lub 
kopie dokumentów konieczne do identyfikacji transakcji. 
2. Instytucje obowiązane przechowują wyniki analiz, o których mowa w art. 34 ust. 3, przez okres 5 lat, licząc od 
pierwszego dnia roku następującego po roku ich przeprowadzenia. 
3. Przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, Generalny Inspektor może zażądać przechowywania dokument a-
cji, o której mowa w ust. 1 i 2, przez kolejny okres nie dłuższy niż 5 lat, licząc od dnia, w którym upływa okres, o którym 
mowa w ust. 1 i 2, jeżeli jest to konieczne w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu. 
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13–18 i 21–23. 
5. W przypadku likwidacji, połączenia, podziału lub przekształcenia instytucji obowiązanej do przechowywania doku-
mentacji stosuje się przepisy art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. 
Art. 50. 1. Instytucje obowiązane wprowadzają wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej „wewnętrzną procedurą instytucji obowiązanej”. 
2. Wewnętrzna procedura instytucji obowiązanej określa, z uwzględnieniem charakteru, rodzaju i rozmiaru prow a-
dzonej działalności, zasady postępowania stosowane w instytucji obowiązanej i obejmuje w szczególności określenie: 
1) czynności lub działań podejmowanych w celu ograniczenia ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu 
i właściwego zarządzania zidentyfikowanym ryzykiem prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; 
2) zasad rozpoznawania i oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego z danymi stosu n-
kami gospodarczymi lub transakcją okazjonalną, w tym zasad weryfikacji i aktualizacji uprzednio dokonanej oceny 
ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu; 
3) środków stosowanych w celu właściwego zarządzania rozpoznanym ryzykiem prania pieniędzy lub finansowania 
terroryzmu związanym z danymi stosunkami gospodarczymi lub transakcją okazjonalną; 
4) zasad stosowania środków bezpieczeństwa finansowego; 
5) zasad przechowywania dokumentów oraz informacji; 
6) zasad wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie Generalnemu Inspektorowi informacji o transakcjach 
oraz zawiadomieniach; 
7) zasad upowszechniania wśród pracowników instytucji obowiązanej wiedzy z zakresu przepisów o przeciwdziałaniu 
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 
8) zasad zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów z zakresu przeciwdział a-
nia praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 
9) zasad kontroli wewnętrznej lub nadzoru zgodności działalności instytucji obowiązanej z przepisami o przeciwdział a-
niu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz zasadami postępowania określonymi w wewnętrznej proc e-
durze. 
3. Wewnętrzna procedura instytucji obowiązanej, przed jej wprowadzeniem do stosowania, podlega akceptacji przez 
kadrę kierowniczą wyższego szczebla. 
Art. 51. 1. Instytucje obowiązane wchodzące w skład grupy oraz ich oddziały i jednostki zależne z większościowym 
udziałem tych instytucji mające siedzibę w państwie trzecim wprowadzają grupową procedurę w zakresie przeciwdział a-
nia praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej „procedurą grupową”, w celu wykonania ciążących na 
grupie oraz wchodzących w jej skład podmiotach obowiązków określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pi e-
niędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
2. Procedura grupowa określa zasady wymiany i ochrony informacji przekazywanych na potrzeby wykonywania obo-
wiązków z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu pomiędzy poszczególnymi podmi o-
tami wchodzącymi w skład grupy. 
  
  
Dziennik Ustaw – 24 – Poz. 971 
 
 3. W przypadku gdy wymogi obowiązujące w państwie trzecim w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy lub  
finansowaniu terroryzmu są mniej rygorystyczne niż wynikające z ustawy, instytucje obowiązane wymagają stosowania 
przepisów ustawy, również dotyczących ochrony danych osobowych, przez ich oddziały i jednostki zależne z większoś-
ciowym udziałem tych instytucji mające siedzibę w państwie trzecim w zakresie, w jakim pozwalają na to przepisy tego 
państwa. 
4. W przypadku gdy przepisy państwa trzeciego nie pozwalają na wdrożenie procedury grupowej w oddziałach i n-
stytucji obowiązanych i jednostkach zależnych z większościowym udziałem tych instytucji mających siedzibę w tym pa ń-
stwie, instytucje obowiązane zapewniają stosowanie przez te oddziały i jednostki zależne dodatkowych środków w celu 
skutecznego przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu i informują o tym Generalnego Inspektora 
oraz organy, o których mowa w art. 130 ust. 2, właściwe dla instytucji obowiązanej w zakresie kontroli lub nadzoru. Jeże li 
organy, o których mowa w art. 130, stwierdzą, w tym w wyniku kontroli, że zastosowane dodatkowe środki są niewysta r-
czające do skutecznego przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu, podejmują odpowiednie dział a-
nia, w tym zakazują nawiązywania stosunków gospodarczych lub nakazują ich zakończenie, zakazują przeprowadzania 
transakcji, a w razie potrzeby nakazują zakończenie działalności w państwie trzecim. 
5. Generalny Inspektor informuje europejskie organy nadzoru o przypadkach, gdy przepisy państwa trzeciego nie 
pozwalają na wdrożenie procedury grupowej. 
Art. 52. 1. Instytucje obowiązane zapewniają udział osób wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem 
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w programach szkoleniowych dotyczących realizacji tych obowiązków. 
2. Programy szkoleniowe, o których mowa w ust. 1, powinny uwzględniać charakter, rodzaj i rozmiar działalności 
prowadzonej przez instytucję obowiązaną oraz zapewniać aktualną wiedzę w zakresie realizacji obowiązków instytucji 
obowiązanej, w szczególności obowiązków, o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1 i art. 89 ust. 1. 
3. Do instytucji obowiązanych będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą przepis ust. 1 
stosuje się odpowiednio. 
Art. 53. 1. Instytucje obowiązane opracowują i wdrażają wewnętrzną procedurę anonimowego zgłaszania przez pr a-
cowników lub inne osoby wykonujące czynności na rzecz instytucji obowiązanej rzeczywistych lub potencjalnych nar u-
szeń przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
2. Procedura anonimowego zgłaszania naruszeń, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności: 
1) osobę odpowiedzialną za odbieranie zgłoszeń; 
2) sposób odbierania zgłoszeń; 
3) sposób ochrony pracownika dokonującego zgłoszenia, zapewniający co najmniej ochronę przed działaniami o cha-
rakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania; 
4) sposób ochrony danych osobowych pracownika dokonującego zgłoszenia oraz osoby, której zarzuca się dokonanie 
naruszenia, zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych; 
5) zasady zachowania poufności w przypadku ujawnienia tożsamości osób, o których mowa w pkt 4, lub gdy ich toż-
samość jest możliwa do ustalenia; 
6) rodzaj i charakter działań następczych podejmowanych po odebraniu zgłoszenia; 
7) termin usunięcia przez instytucje obowiązane danych osobowych zawartych w zgłoszeniach. 
Art. 54. 1. Instytucje obowiązane, ich pracownicy oraz inne osoby działające w imieniu i na rzecz instytucji ob owią-
zanych zachowują w tajemnicy fakt przekazania Generalnemu Inspektorowi lub innym właściwym organom informacji 
określonych w rozdziałach 7 i 8 oraz informacji o prowadzonych analizach dotyczących prania pieniędzy lub finansow a-
nia terroryzmu. 
2. Obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy przekazywania informacji 
pomiędzy: 
1)9) instytucjami obowiązanymi oraz ich oddziałami i jednostkami zależnymi wchodzącymi w skład grupy i stosującymi 
zasady postępowania określone w procedurze grupowej, w tym oddziałami i jednostkami zależnymi mającymi si e-
dzibę w państwie trzecim; 
  
                                                           
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu 
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 2088), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 971 
 
 2)10) instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13–15 i 17, oraz osobami z państw trzecich, które 
podlegają wymogom określonym w dyrektywie 2015/849 lub równoważnym i wykonują swoje czynności zawodowe 
w ramach tej samej osoby prawnej lub w ramach struktury mającej wspólnego właściciela, wspólny zarząd lub 
wspólną kontrolę zgodności z przepisami z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, 
w skład której wchodzi osoba prawna, w ramach której ta instytucja obowiązana wykonuje swoje czynności zawodowe; 
3)11) instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13–15 i 17, a ich klientami w zakresie informacji 
przekazywanych w celu zaprzestania przez klienta prowadzenia działalności sprzecznej z prawem lub powstrzymania 
klienta od podjęcia takiej działalności; 
4)12) instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 13–15, 17, 24 i 25, oraz pomiędzy tymi 
instytucjami obowiązanymi i ich odpowiednikami mającymi siedzibę w państwie członkowskim lub w państwie trz e-
cim, które podlegają wymogom określonym w dyrektywie 2015/849 lub równoważnym oraz stosują właściwe prz e-
pisy dotyczące tajemnicy zawodowej i ochrony danych osobowych, w przypadkach dotyczących tego samego klienta 
i tej samej transakcji. 
3. Generalny Inspektor w uzasadnionych przypadkach może zażądać od instytucji obowiązanych, o których mowa 
w ust. 2 pkt 1, zachowania w tajemnicy faktu przekazania Generalnemu Inspektorowi lub innym właściwym organom 
informacji, na zasadach określonych w rozdziale 9. 
Rozdział 6 
Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych 
Art. 55. Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych, zwany dalej „Rejestrem”, jest systemem teleinformatyc z-
nym służącym przetwarzaniu informacji o beneficjentach rzeczywistych spółek wymienionych w art. 58. 
Art. 56. Organem właściwym w sprawach Rejestru jest minister właściwy do spraw finansów publicznych. 
Art. 57. 1. Organ właściwy w sprawach Rejestru jest administratorem danych zgromadzonych w Rejestrze. 
2. Do zadań organu właściwego w sprawach Rejestru należy: 
1) prowadzenie Rejestru oraz określanie organizacyjnych warunków i technicznych sposobów jego prowadzenia; 
2) przetwarzanie informacji o beneficjentach rzeczywistych; 
3) opracowywanie analiz statystycznych dotyczących informacji przetwarzanych w Rejestrze. 
3.13) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć organ Krajowej Administracji Skarbowej 
do wykonywania zadań, o których mowa w ust. 2. 
Art. 58. Do zgłaszania informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji są obowiązane: 
1) spółki jawne; 
2) spółki komandytowe; 
3) spółki komandytowo-akcyjne; 
4) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; 
4a)14) proste spółki akcyjne;  
5) spółki akcyjne, z wyjątkiem spółek publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej 
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach pub-
licznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623, 1798 i 2217 ). 
Art. 59. Informacje podlegające zgłoszeniu do Rejestru obejmują: 
1) dane identyfikacyjne spółek wymienionych w art. 58: 
a) nazwę (firmę), 
b) formę organizacyjną, 
c) siedzibę, 
d) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, 
e) NIP; 
                                                           
10) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1  pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
11) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1  pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
12) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1  pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
13) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9; wszedł w życie z dniem 31 października 2019 r. 
14) Dodany przez art. 32 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 26 – Poz. 971 
 
 2) dane identyfikacyjne beneficjenta rzeczywistego i członka organu lub wspólnika uprawnionego do reprezentowania 
spółek wymienionych w art. 58: 
a) imię i nazwisko, 
b) obywatelstwo, 
c) państwo zamieszkania, 
d) numer PESEL albo datę urodzenia – w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL, 
e) informację o wielkości i charakterze udziału lub uprawnieniach przysługujących beneficjentowi rzeczywistemu. 
Art. 60. 1. Informacje, o których mowa w art. 59, są zgłaszane do Rejestru nie później niż w terminie 7 dni od dnia  
wpisu spółek wymienionych w art. 58 do Krajowego Rejestru Sądowego, a w przypadku zmiany przekazanych informacji – 
w terminie 7 dni od ich zmiany. 
2. Do biegu terminów, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się sobót i dni ustawowo wolnych od pracy. 
3. W przypadku awarii lub zakłóceń funkcjonowania systemu teleinformatycznego organ właściwy w sprawach  
Rejestru informuje o ich wystąpieniu i usunięciu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu  
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W takim przypadku do biegu terminów, o których 
mowa w ust. 1, nie wlicza się okresu od chwili wystąpienia awarii lub zakłócenia wskazanych w informacji zamieszczonej 
w tym Biuletynie do chwili zamieszczenia informacji o ich usunięciu. 
Art. 61. 1. Zgłoszenia do Rejestru dokonuje osoba uprawniona do reprezentacji spółki wymienionej w art. 58. 
2. Zgłoszenia dokonuje się nieodpłatnie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 
3. Zgłoszenie składane jest w formie dokumentu elektronicznego, zgodnie ze wzorem udostępnionym przez ministra 
właściwego do spraw finansów publicznych. 
4. Zgłoszenie jest opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem  
zaufanym ePUAP oraz zawiera oświadczenie osoby dokonującej zgłoszenia do Rejestru o prawdziwości informacji zgł a-
szanych do Rejestru. 
5. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałsz y-
wego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowie-
dzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 
Art. 62. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb skład a-
nia zgłoszenia do Rejestru, o którym mowa w art. 61, mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpiecznego, sprawn e-
go i wiarygodnego zgłoszenia. 
Art. 63. Informacje, o których mowa w art. 59, są wprowadzane do Rejestru niezwłocznie po ich zgłoszeniu lub a k-
tualizacji. 
Art. 64. Zgromadzone w Rejestrze informacje, o których mowa w art. 59, są przechowywane przez okres konieczny 
do realizacji zadań w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu. 
Art. 65. Przetwarzanie informacji o beneficjentach rzeczywistych zgromadzonych w Rejestrze odbywa się bez wie-
dzy osób, których informacje te dotyczą. 
Art. 66. Do przetwarzania danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze nie stosuje się przepisów art. 15 ust. 1 
lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób 
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz 
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, 
z późn. zm.15)). 
Art. 67. Rejestr jest jawny. 
  
                                                           
15) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2. 
  
Dziennik Ustaw – 27 – Poz. 971 
 
 Art. 68. Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Osoba dokonująca zgłoszenia informacji 
o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do Rejestru 
nieprawdziwych danych, a także niezgłoszeniem w ustawowym terminie danych i zmian danych objętych wpisem d o 
Rejestru, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za 
którą osoba dokonująca zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji nie ponosi odpowiedzia l-
ności. 
Art. 69. Informacje o beneficjentach rzeczywistych zgromadzone w Rejestrze są udostępniane nieodpłatnie. 
Art. 70. Informacje o beneficjentach rzeczywistych zgromadzone w Rejestrze są udostępniane za pomocą środków 
komunikacji elektronicznej. 
Art. 71. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 
1) sposób sporządzania i składania wniosków o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 59, oraz udostępniania 
tych informacji, 
2) tryb składania wniosków o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 59, oraz udostępniania tych informacji, 
3) terminy udostępniania informacji, o których mowa w art. 59 
– mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego, wiarygodnego i bezpiecznego dostępu do informacji z Rejestru. 
Rozdział 7 
Przekazywanie i gromadzenie informacji 
Art. 72. 1. Instytucje obowiązane, z wyjątkiem instytucji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11, 13–15 i 18, przek a-
zują Generalnemu Inspektorowi informacje o: 
1) przyjętej wpłacie lub dokonanej wypłacie środków pieniężnych o równowartości przekraczającej 15 000 euro; 
2) wykonanym transferze środków pieniężnych o równowartości przekraczającej 15 000 euro, z wyjątkiem: 
a) transferu środków pieniężnych pomiędzy rachunkiem płatniczym i rachunkiem lokaty terminowej, które należą 
do tego samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej, 
b) krajowego transferu środków pieniężnych z innej instytucji obowiązanej, 
c) transakcji związanej z gospodarką własną instytucji obowiązanej, która została przeprowadzona przez instytucję 
obowiązaną we własnym imieniu i na własną rzecz, w tym transakcji zawartej na rynku międzybankowym, 
d) transakcji przeprowadzonej w imieniu lub na rzecz jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa 
w art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, 
e) transakcji przeprowadzonej przez bank zrzeszający banki spółdzielcze, jeżeli informacja o transakcji została 
przekazana przez zrzeszony bank spółdzielczy, 
f) przewłaszczenia na zabezpieczenie wartości majątkowych wykonanego na czas trwania umowy przewłaszczenia 
z instytucją obowiązaną. 
2. Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy również transferu środków pienię ż-
nych spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz odbiorcy, którego dostawcą usług płatniczych jest instytucja 
obowiązana. 
3. Instytucje obowiązane przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje o przeprowadzonej transakcji kupna lub 
sprzedaży wartości dewizowych, której równowartość przekracza 15 000 euro, albo o pośredniczeniu w przeprowadzeniu 
takiej transakcji. 
4. Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13, przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje 
o czynnościach wymienionych w tym przepisie, których równowartość przekracza 15 000 euro. 
5. Instytucje obowiązane przekazują informacje w terminie 7 dni od dnia: 
1) przyjęcia wpłaty lub dokonania wypłaty środków pieniężnych – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 
2) wykonania transakcji płatniczej transferu środków pieniężnych – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 1 
pkt 2; 
3) udostępnienia środków płatniczych odbiorcy – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 2; 
  
Dziennik Ustaw – 28 – Poz. 971 
 
 4) przeprowadzenia albo pośredniczenia w przeprowadzeniu transakcji kupna lub sprzedaży wartości dewizowych – 
w przypadku informacji, o których mowa w ust. 3; 
5) sporządzenia aktu notarialnego – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 4. 
6. Informacje, o których mowa w ust. 1–5, zawierają: 
1) niepowtarzalny identyfikator transakcji w ewidencji instytucji obowiązanej; 
2) datę albo datę i godzinę przeprowadzenia transakcji; 
3) dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, klienta wydającego dyspozycję lub zlecenie przeprowadzenia 
transakcji; 
4) posiadane dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, pozostałych stron transakcji; 
5) kwotę i walutę transakcji albo wagę i próbę złota dewizowego lub platyny dewizowej będących przedmiotem transakcji; 
6) rodzaj transakcji; 
7) tytuł transakcji; 
8) sposób wydania dyspozycji lub zlecenia przeprowadzenia transakcji; 
9) numery rachunków wykorzystanych do przeprowadzenia transakcji oznaczone identyfikatorem Międzynarodowego 
Numeru Rachunku Bankowego (IBAN) lub identyfikatorem zawierającym kod kraju oraz numer rachunku w przy-
padku rachunków nieoznaczonych IBAN. 
Art. 73. 1. Informacje, o których mowa w art. 72, mogą być przekazywane, w tym przy wykorzystaniu systemu tel e-
informatycznego, do Generalnego Inspektora za pośrednictwem:16)  
1) izb gospodarczych zrzeszających instytucje obowiązane; 
2) banków zrzeszających banki spółdzielcze; 
3) izb rozliczeniowych utworzonych na podstawie art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe oraz 
instytucji utworzonych na podstawie art. 105 ust. 4 tej ustawy; 
4) innych podmiotów na podstawie podpisanych przez instytucję obowiązaną umów. 
2. Korzystanie z pośrednictwa podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie zwalnia instytucji obowiązanej z odpowie-
dzialności za przekazanie informacji do Generalnego Inspektora. 
Art. 74. 1. Instytucja obowiązana zawiadamia Generalnego Inspektora o okolicznościach, które mogą wskazywać na 
podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. 
2. Zawiadomienie jest przekazywane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni roboczych od dnia p o-
twierdzenia przez instytucję obowiązaną podejrzenia, o którym mowa w ust. 1. 
3. W zawiadomieniu podaje się: 
1) dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, klienta instytucji obowiązanej przekazującej zawiadomienie; 
2) posiadane dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych, osób prawnych i jednostek org a-
nizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, niebędących klientami instytucji obowiązanej przekazującej z a-
wiadomienie; 
3) rodzaj i wielkość wartości majątkowych oraz miejsce ich przechowywania; 
4) numer rachunku prowadzonego dla klienta instytucji obowiązanej przekazującej zawiadomienie, oznaczony identyf i-
katorem IBAN lub identyfikatorem zawierającym kod kraju oraz numer rachunku w przypadku rachunków nieozn a-
czonych IBAN; 
5) posiadane informacje, o których mowa w art. 72 ust. 6, w odniesieniu do transakcji lub prób ich przeprowadzenia; 
6) wskazanie państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z którym jest powiązana transakcja, jeżeli została prz e-
prowadzona w ramach działalności transgranicznej; 
7) posiadane informacje o rozpoznanym ryzyku prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz o czynie zabroni o-
nym, z którego mogą pochodzić wartości majątkowe; 
8) uzasadnienie przekazania zawiadomienia. 
                                                           
16) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 8  pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7; wszedł w życie 
z dniem 28 sierpnia 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 29 – Poz. 971 
 
 Art. 75. Obowiązek przekazywania informacji i zawiadomień, o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 
ust. 1 oraz art. 90, nie dotyczy instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, w zakresie informacji uzys-
kanych podczas ustalania sytuacji prawnej klienta w związku z postępowaniem sądowym, wykonywaniem obowiązków 
polegających na obronie, reprezentowaniu lub zastępowaniu klienta w postępowaniu sądowym albo udzielaniu klientowi 
porady prawnej dotyczącej wszczęcia postępowania sądowego lub uniknięcia takiego postępowania, niezależnie od czasu 
uzyskania tych informacji. 
Art. 76. 1. Na żądanie Generalnego Inspektora instytucja obowiązana niezwłocznie przekazuje lub udostępnia posi a-
dane informacje lub dokumenty, niezbędne do realizacji zadań Generalnego Inspektora określonych w ustawie, w tym 
dotyczące: 
1) klientów; 
2) przeprowadzonych transakcji, w zakresie danych określonych w art. 72 ust. 6; 
3) rodzaju i wielkości wartości majątkowych oraz miejsca ich przechowywania; 
4) stosowania środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4; 
5) adresów IP, z których następowało połączenie z systemem teleinformatycznym instytucji obowiązanej, oraz czasów 
połączeń z tym systemem. 
2. Instytucja obowiązana, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13, na żądanie Generalnego Inspektora przekazuje również 
informacje i dokumenty w zakresie innych czynności notarialnych niż wymienione w tym przepisie. 
3. Generalny Inspektor w żądaniu, o którym mowa w ust. 1 i 2, może wskazać: 
1) termin oraz formę przekazania lub udostępnienia informacji lub dokumentów; 
2) zakres informacji oraz termin do ich pozyskania przez instytucję obowiązaną w związku ze stosowaniem środka 
bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4, lub w związku z określonymi transakcjami ok a-
zjonalnymi. 
4. Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane i udostępniane nieodpłatnie. 
Art. 77. 1. W celu realizacji po raz pierwszy obowiązków, o których mowa w art. 72, art. 74, art. 76, art. 86, art. 89 
ust. 8 i art. 90, instytucja obowiązana przekazuje do Generalnego Inspektora formularz identyfikujący instytucję obowiązaną. 
2. Formularz identyfikujący instytucję obowiązaną zawiera: 
1) nazwę (firmę) wraz z określeniem formy organizacyjnej instytucji obowiązanej; 
2) NIP instytucji obowiązanej; 
3) określenie rodzaju działalności prowadzonej przez instytucję obowiązaną; 
4) adres siedziby lub adres prowadzenia działalności; 
5) imię, nazwisko, stanowisko, numer telefonu i adres elektronicznej skrzynki pocztowej pracownika, o którym mowa 
w art. 8; 
6) imiona, nazwiska, stanowiska, numery telefonów i adresy elektronicznej skrzynki pocztowej innych pracowników 
odpowiedzialnych za realizację przepisów ustawy, których instytucja obowiązana chce wskazać do kontaktów  
z Generalnym Inspektorem; 
7) nazwę (firmę) i NIP albo imię, nazwisko i PESEL podmiotu pośredniczącego, o którym mowa w art. 73 ust. 1 – 
w przypadku korzystania z pośrednictwa tego podmiotu. 
3. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3–7, instytucja obowiązana dokonuje niezwłocznie 
ich aktualizacji. 
Art. 78. 1. Instytucja obowiązana przekazuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacje, o których 
mowa w art. 72, oraz formularz, o którym mowa w art. 77. 
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia, w formie dokumentu elektronicznego, wzory i n-
formacji, o których mowa w art. 72, oraz wzór formularza, o którym mowa w art. 77. 
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i prze-
kazywania informacji, o których mowa w art. 72, oraz formularza, o którym mowa w art. 77, a także tryb ich przekazyw a-
nia, mając na uwadze konieczność sprawnego, wiarygodnego i bezpiecznego ich przekazywania. 
Art. 79. 1. Instytucja obowiązana przekazuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej zawiadomienia, o któ-
rych mowa w art. 74, oraz informacje i dokumenty, o których mowa w art. 76. 
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia, w formie dokumentu elektronicznego, wzór zawi a-
domienia, o którym mowa w art. 74, oraz wzór informacji, o których mowa w art. 76. 
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i przek a-
zywania zawiadomienia, o którym mowa w art. 74, oraz informacji i dokumentów, o których mowa w art. 76, jak również 
tryb ich przekazywania, mając na uwadze konieczność sprawnego, wiarygodnego i bezpiecznego ich przekazywania. 
  
Dziennik Ustaw – 30 – Poz. 971 
 
 Art. 80. 1. Generalny Inspektor przyjmuje zgłoszenia rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów z zakresu 
przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu od pracowników, byłych pracowników instytucji ob o-
wiązanych lub innych osób, które wykonują lub wykonywały czynności na rzecz instytucji obowiązanych na innej po d-
stawie niż stosunek pracy. Przekazanie zgłoszenia nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej. 
2. Generalny Inspektor zapewnia ochronę danych osobowych osób dokonujących zgłoszenia lub osób, którym zarz u-
ca się naruszenie przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Dane osobowe są 
gromadzone w odrębnym zbiorze danych. 
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób odbierania zgłoszeń, 
o których mowa w ust. 1, sposób postępowania ze zgłoszeniami i ich przechowywania, a także informowania o działaniach, 
jakie mogą być podejmowane po przyjęciu zgłoszenia, mając na względzie zapewnienie odpowiedniej ochrony, w tym 
ochrony danych osobowych, osoby dokonującej zgłoszenia lub osoby, której zarzuca się naruszenie przepisów z zakresu 
przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. 
Art. 81. 1. Prokurator informuje Generalnego Inspektora o wydaniu postanowienia o blokadzie rachunku lub wstrz y-
maniu transakcji, wszczęciu postępowania, przedstawieniu zarzutu i wniesieniu aktu oskarżenia, w sprawach o przestę p-
stwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. 
2. Przekazanie informacji, o których mowa w ust. 1, następuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia 
dokonania czynności. 
3. Informacje, o których mowa w ust. 1, wskazują w szczególności okoliczności dotyczące popełnienia przestępstwa, 
wraz ze wskazaniem posiadanych danych identyfikacyjnych, o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych, osób 
prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, oraz sygnaturę akt. 
4. Generalny Inspektor niezwłocznie informuje prokuratora o posiadaniu informacji pozostających w związku z i n-
formacjami przekazanymi na podstawie ust. 1. 
Art. 82. 1. Na wniosek Generalnego Inspektora jednostki współpracujące w granicach swoich ustawowych komp e-
tencji przekazują lub udostępniają posiadane informacje lub dokumenty. We wniosku Generalny Inspektor może wskazać 
termin oraz formę ich przekazania lub udostępnienia. 
2. W celu przekazania lub udostępnienia informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor 
może zawrzeć porozumienie z jednostką współpracującą, określające warunki techniczne przekazania lub udostępnienia 
informacji lub dokumentów. 
Art. 83. 1. Jednostki współpracujące opracowują instrukcje postępowania na wypadek sytuacji podejrzenia pope ł-
nienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Jednostki współpracujące niezwłocznie powiadamiają 
Generalnego Inspektora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. 
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności: 
1) posiadane dane, o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych 
nieposiadających osobowości prawnej, pozostających w związku z okolicznościami mogącymi wskazywać na pode j-
rzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; 
2) opis okoliczności, o których mowa w pkt 1; 
3) uzasadnienie przekazania powiadomienia. 
3. Generalny Inspektor, nie później niż w terminie 30 dni, informuje Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Ce n-
tralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Żandarmerię Wojskową i Straż Graniczną o okolicznościach wskazujących na 
związek pomiędzy informacjami zawartymi w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, a zawiadomieniami przekazan y-
mi na podstawie art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 1 i art. 90. 
Art. 84. 1. Informacje, o których mowa w art. 81, i powiadomienia, o których mowa w art. 83, są przekazywane w p o-
staci papierowej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzory informacji, o których mowa w art. 81, i p o-
wiadomień, o których mowa w art. 83, w formie dokumentu elektronicznego. 
3. Generalny Inspektor zamieszcza wzory informacji, o których mowa w art. 81, i powiadomień, o których mowa 
w art. 83, przekazywane w postaci papierowej, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsł u-
gującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i prze-
kazywania za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji, o których mowa w art. 81, oraz powiadomień, 
o których mowa w art. 83, a także tryb ich przekazywania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego, wiarygo d-
nego i bezpiecznego ich przekazania. 
  
Dziennik Ustaw – 31 – Poz. 971 
 
 Art. 85. 1. Organy Straży Granicznej oraz naczelnicy urzędów celno-skarbowych przekazują Generalnemu Inspekt o-
rowi informacje, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspó l-
noty (Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), oraz informacje zawarte w zgłoszeniu określonym w przepisach wydanych 
na podstawie art. 21 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe. Informacje te są przekazywane w terminie do 
14. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano przywozu środków pieniężnych na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej lub wywozu środków pieniężnych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą środków komunikacji elektronicznej za pośre d-
nictwem: 
1) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – w przypadku informacji przekazywanych przez naczelników urzędów 
celno-skarbowych; 
2) Komendanta Głównego Straży Granicznej – w przypadku informacji przekazywanych przez organy Straży Granicznej. 
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzór informacji, o których mowa w ust. 1, w formie 
dokumentu elektronicznego. 
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i prze-
kazywania informacji, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich przekazywania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia 
szybkiego, wiarygodnego i bezpiecznego przekazania tych informacji. 
Rozdział 8 
Wstrzymywanie transakcji i blokowanie rachunków 
Art. 86. 1. Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia Generalnego Inspektora, za pomocą środków komunik a-
cji elektronicznej, o przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że określona transakcja lub określone wartości 
majątkowe mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu. 
2. W zawiadomieniu instytucja obowiązana przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje związane z powzi ę-
tym podejrzeniem oraz informację o przewidywanym terminie przeprowadzenia transakcji, o której mowa w ust. 1. 
Do zawiadomienia przepis art. 74 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
3. Po otrzymaniu zawiadomienia Generalny Inspektor dokonuje niezwłocznie potwierdzenia jego przyjęcia, 
w postaci urzędowego poświadczenia odbioru, zawierającego w szczególności datę i godzinę przyjęcia zawiadomienia. 
4. Do czasu otrzymania żądania, o którym mowa w ust. 5, lub zwolnienia, o którym mowa w ust. 6, nie dłużej jednak 
niż przez 24 godziny, licząc od momentu potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, instytucja 
obowiązana nie przeprowadza transakcji, o której mowa w ust. 1, lub innych transakcji obciążających rachunek, na kt ó-
rym zgromadzono wartości majątkowe, o których mowa w ust. 1. 
5. Generalny Inspektor w przypadku uznania, że transakcja, o której mowa w ust. 1, może mieć związek z praniem 
pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, przekazuje instytucji obowiązanej żądanie wstrzymania transakcji lub blokady 
rachunku na okres nie dłuższy niż 96 godzin, licząc od daty i godziny wskazanych w potwierdzeniu, o którym mowa 
w ust. 3. Niezwłocznie po otrzymaniu tego żądania instytucja obowiązana wstrzymuje transakcję lub blokuje rachunek. 
W żądaniu Generalny Inspektor określa wartości majątkowe objęte żądaniem. 
6. Generalny Inspektor może zwolnić instytucję obowiązaną z obowiązku, o którym mowa w ust. 4, w przypadku 
gdy posiadane informacje nie dają podstaw do zawiadomienia prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania 
pieniędzy lub finansowania terroryzmu albo w przypadku uznania, że wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku  
mogłyby utrudnić wykonywanie zadań organom wymiaru sprawiedliwości oraz służbom lub instytucjom odpowiedzia l-
nym za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie sprawców przestępstw lub przestępstw 
skarbowych. 
7. Generalny Inspektor przekazuje instytucji obowiązanej żądanie, o którym mowa w ust. 5, lub zwolnienie, o którym 
mowa w ust. 6, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 
8. Niezwłocznie po przekazaniu żądania, o którym mowa w ust. 5, Generalny Inspektor zawiadamia właściwego 
prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. 
9. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8, prokurator może postanowieniem wstrzymać transakcję 
lub dokonać blokady rachunku na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania tego zawiad o-
mienia. 
10. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku, o którym mowa w ust. 9, może zostać 
wydane również pomimo braku zawiadomienia określonego w ust. 8. 
  
Dziennik Ustaw – 32 – Poz. 971 
 
 11. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 9, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania transakcji lub blok a-
dy rachunku. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. 
12. Instytucja obowiązana na wniosek klienta wydającego dyspozycję lub zlecenie przeprowadzenia transakcji, 
o których mowa w ust. 1, lub będącego posiadaczem albo właścicielem wartości majątkowych, o których mowa w ust. 1, 
może poinformować tego klienta o przekazaniu przez Generalnego Inspektora żądania, o którym mowa w ust. 5. W tym 
przypadku przepisu art. 54 nie stosuje się. 
13. Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania 
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8, nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym lub postan o-
wienie w przedmiocie dowodów rzeczowych. 
Art. 87. 1. Generalny Inspektor w przypadku uznania, że określona transakcja lub określone wartości majątkowe 
mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, przekazuje instytucji obowiązanej, za pomocą 
środków komunikacji elektronicznej, żądanie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku. W żądaniu blokady rachunku 
Generalny Inspektor określa wartości majątkowe objęte żądaniem. 
2. Instytucja obowiązana wstrzymuje transakcję lub dokonuje blokady rachunku na okres nie dłuższy niż 96 godzin, 
licząc od momentu otrzymania żądania, o którym mowa w ust. 1. 
3. Niezwłocznie po przekazaniu żądania, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor zawiadamia właściwego 
prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. 
4. Przepisy art. 86 ust. 9–13 stosuje się odpowiednio. 
Art. 88. Generalny Inspektor informuje niezwłocznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, Szefa Agen-
cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o przekazaniu żądania, o którym mowa w art. 86 ust. 5 oraz art. 87 ust. 1. 
Art. 89. 1. Instytucja obowiązana, z wyłączeniem banków krajowych, oddziałów banków zagranicznych, oddziałów 
instytucji kredytowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, niezwłocznie zawiadamia właściwego 
prokuratora o przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że wartości majątkowe będące przedmiotem transakcji 
lub zgromadzone na rachunku pochodzą z przestępstwa innego niż przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terr o-
ryzmu lub z przestępstwa skarbowego albo mają związek z przestępstwem innym niż przestępstwo prania pieniędzy lub 
finansowania terroryzmu lub z przestępstwem skarbowym. 
2. W zawiadomieniu instytucja obowiązana przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje związane z powzi ę-
tym podejrzeniem oraz informację o przewidywanym terminie przeprowadzenia transakcji, o której mowa w ust. 1. 
3. Do czasu otrzymania postanowienia, o którym mowa w ust. 4, nie dłużej niż przez 96 godzin, licząc od momentu 
przekazania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, instytucja obowiązana nie przeprowadza transakcji, o której mowa 
w ust. 1, lub innych transakcji obciążających rachunek, na którym zgromadzono wartości majątkowe, o których mowa 
w ust. 1. 
4. W terminie określonym w ust. 3 prokurator wydaje postanowienie o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postęp o-
wania, o którym niezwłocznie zawiadamia instytucję obowiązaną. W przypadku wszczęcia postępowania prokurator, 
w drodze postanowienia, dokonuje wstrzymania transakcji lub blokady rachunku, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, 
licząc od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. 
5. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku, o którym mowa w ust. 4, może zostać 
wydane również pomimo braku zawiadomienia określonego w ust. 1. 
6. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 4, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania transakcji lub blokady 
rachunku. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. 
7. Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 6 miesięcy od dnia wydania postan o-
wienia, o którym mowa w ust. 4 i 5, nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym lub postanowienie 
w przedmiocie dowodów rzeczowych. 
8. Niezwłocznie po otrzymaniu postanowień, o których mowa w ust. 4 i 7, instytucja obowiązana przekazuje Gen e-
ralnemu Inspektorowi, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, informacje o zawiadomieniach, o których mowa 
w ust. 1, oraz kopie tych postanowień. 
Art. 90. 1. Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia Generalnego Inspektora, za pomocą środków komunik a-
cji elektronicznej, o przeprowadzeniu transakcji, o której mowa w art. 86 ust. 1, w przypadku gdy przekazanie zawiad o-
mienia było niemożliwe przed jej przeprowadzeniem. W zawiadomieniu instytucja obowiązana uzasadnia przyczyny wcześ-
niejszego nieprzekazania zawiadomienia oraz przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje potwierdzające powzi ę-
cie podejrzenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1. Przepis art. 74 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 971 
 
 2. Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia właściwego prokuratora o przeprowadzeniu transakcji, o której 
mowa w art. 89 ust. 1, w przypadku gdy przekazanie zawiadomienia o tej transakcji było niemożliwe przed jej przepr o-
wadzeniem. W zawiadomieniu instytucja obowiązana uzasadnia przyczyny wcześniejszego nieprzekazania zawiadomienia 
oraz przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje potwierdzające powzięcie podejrzenia, o którym mowa w art. 89 
ust. 1. Przepis art. 89 ust. 8 stosuje się odpowiednio. 
Art. 91. Wykonanie przez instytucję obowiązaną obowiązków, o których mowa w art. 86, art. 87 i art. 89, nie pow o-
duje odpowiedzialności dyscyplinarnej, cywilnej, karnej ani innej określonej odrębnymi przepisami. 
Art. 92. Do biegu terminów, o których mowa w art. 86 ust. 4 i 5, art. 87 ust. 2 oraz art. 89 ust. 3, nie wlicza się sobót 
i dni ustawowo wolnych od pracy. 
Art. 93. Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzory: 
1) zawiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1, 
2) żądań, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 1, 
3) zwolnień, o których mowa w art. 86 ust. 6, 
4) informacji o zawiadomieniu, o której mowa w art. 89 ust. 8 
– w formie dokumentu elektronicznego. 
Art. 94. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania 
i przekazywania: 
1) zawiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1, 
2) potwierdzeń, o których mowa w art. 86 ust. 3, 
3) żądań, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 1, 
4) zwolnień, o których mowa w art. 86 ust. 6, 
5) informacji o zawiadomieniu, o której mowa w art. 89 ust. 8 
– oraz tryb ich przekazywania, mając na uwadze konieczność sprawnego, wiarygodnego i bezpiecznego ich przekazywania. 
Art. 95. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wstrzymania transakcji lub blokady rachunku przep i-
sy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, 413 i 568) stosuje się o d-
powiednio. 
Rozdział 9 
Ochrona i udostępnianie informacji 
Art. 96. 1. Do ujawniania Generalnemu Inspektorowi informacji w trybie i zakresie przewidzianym ustawą nie st o-
suje się przepisów ograniczających udostępnianie informacji lub danych objętych tajemnicą, z wyjątkiem informacji ni e-
jawnych w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. 
2. W celu realizacji zadań ustawowych Generalny Inspektor może: 
1) zbierać i wykorzystywać niezbędne informacje zawierające dane osobowe oraz przetwarzać je w rozumieniu przep i-
sów o ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą; 
2) tworzyć zbiory danych osobowych; 
3) przetwarzać informacje, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5, objęte tajemnicą telekomunikacyjną w rozumieniu 
przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2019 r. poz. 2460 oraz z 2020 r. 
poz. 374 i 695 ). 
3. Dane, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych 
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125), mogą być zbierane i wykorzyst y-
wane oraz przetwarzane przez Generalnego Inspektora wyłącznie w przypadku, gdy jest to niezbędne ze względu na z a-
kres wykonywanych zadań lub czynności. 
Art. 97. 1. (uchylony) 
2. (uchylony) 
3. (uchylony) 
4. (uchylony) 
5. (uchylony) 
  
Dziennik Ustaw – 34 – Poz. 971 
 
 6. Kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, któremu inspektor ochrony danych wydał 
pisemne polecenie usunięcia stwierdzonych uchybień, informuje Generalnego Inspektora, w terminie 7 dni od dnia wydania 
tego polecenia, o jego wykonaniu lub przyczynie jego niewykonania.  
7. W przypadku naruszenia przepisów ustawy lub przepisów o ochronie danych osobowych inspektor ochrony 
danych podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności tego naruszenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie 
Generalnego Inspektora oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 
8. Pełnomocnik przedstawia corocznie, w terminie do dnia 31 marca, ministrowi właściwemu do spraw finansów pub-
licznych oraz Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych17), za pośrednictwem Generalnego Inspektora, 
sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy, w którym przedstawia stan ochrony danych osobowych przetwarzanych 
przez Generalnego Inspektora oraz przypadki naruszenia przepisów w tym zakresie. 
Art. 98. 1. Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Generalnego Inspektora danych, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5, 
sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie. 
2. Generalny Inspektor przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, Sądowi Okręg o-
wemu w Warszawie, w okresach półrocznych, informacje o liczbie wystąpień do instytucji obowiązanych z żądaniem 
przekazania lub udostępnienia posiadanych informacji lub dokumentów zawierających dane telekomunikacyjne, o których 
mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5. 
3. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd Okręgowy w Warszawie może zapoznać się z materiałami uz a-
sadniającymi wystąpienie przez Generalnego Inspektora z żądaniem, o którym mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5. 
4. Sąd Okręgowy w Warszawie informuje Generalnego Inspektora o wyniku kontroli w terminie 30 dni od dnia jej 
zakończenia. 
Art. 99. 1. Informacje gromadzone i udostępniane przez organy informacji finansowej w trybie przewidzianym w usta-
wie są objęte tajemnicą informacji finansowej. 
2. Organy informacji finansowej udostępniają informacje, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w trybie przewidzi a-
nym w ustawie. 
3. Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej obejmuje osoby pełniące funkcje organów informacji 
finansowej, pracowników zatrudnionych w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, oraz osoby wykonujące 
czynności na rzecz tej komórki na innej podstawie niż stosunek pracy. 
4. Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej istnieje również po ustaniu pełnienia funkcji organu 
informacji finansowej, zatrudnienia w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, oraz wykonywania na jej 
rzecz czynności na innej podstawie niż stosunek pracy. 
5. Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej obejmuje również osoby pełniące funkcje organów upra w-
nionych do uzyskania informacji w trybie przewidzianym w ustawie, pracowników, funkcjonariuszy oraz osoby wykon u-
jące czynności na rzecz tych organów. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio. 
6. Osoby, o których mowa w ust. 5, udostępniają informacje objęte tajemnicą informacji finansowej, jeżeli obowi ą-
zek taki wynika z odrębnych przepisów. 
7. Informacje, o których mowa w ust. 1, objęte tajemnicami prawnie chronionymi określonymi w odrębnych przep i-
sach organy informacji finansowej udostępniają w zakresie i na zasadach wskazanych w tych przepisach. 
Art. 100. 1. Generalny Inspektor przetwarza informacje finansowe, w tym dane osobowe, przez okres, w którym są 
one niezbędne do realizacji jego ustawowych zadań. 
2. Generalny Inspektor dokonuje, nie rzadziej niż raz na 5 lat, weryfikacji potrzeby dalszego przetwarzania zgrom a-
dzonych informacji. 
3. Po dokonaniu weryfikacji informacje, które nie są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Generalnego Inspe k-
tora, niezwłocznie usuwa powołana przez niego komisja. Komisja sporządza protokół wykonanych czynności, zawieraj ą-
cy w szczególności wykaz usuniętych informacji oraz opis sposobu ich usunięcia. 
                                                           
17) Obecnie Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych na podstawie art. 166 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych 
osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), która weszła w życie z dniem 25 maja 2018 r. 
  
Dziennik Ustaw – 35 – Poz. 971 
 
 Art. 101. 1. Ujawnianie osobom nieuprawnionym przez osoby, o których mowa w art. 99 ust. 3 i 5, faktu przekaz a-
nia Generalnemu Inspektorowi informacji w trybie przewidzianym w ustawie jest zabronione. 
2. Jednostki współpracujące, ich pracownicy i funkcjonariusze mogą wymieniać między sobą informacje o przekaz a-
niu lub pozyskaniu informacji w trybie przewidzianym w ustawie, gdy jest to konieczne do zapewnienia prawidłowości 
realizowanych przez nich zadań. 
Art. 102. 1. Generalny Inspektor udostępnia dane osobowe: 
1) osób fizycznych dokonujących w imieniu instytucji obowiązanych zawiadomień, o których mowa w art. 74 i art. 86 ust. 1, 
2) osób zgłaszających podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w ramach struktur wewnętrznych 
instytucji obowiązanych, 
3) osób zgłaszających naruszenia przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terror y-
zmu, o których mowa w art. 80 ust. 1, 
4) pracowników komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, wykonujących zadania Generalnego Inspekt o-
ra, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–5 
– wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, gdy jest to konieczne w toku prowadzonego postępowania. 
2. Dane osobowe udostępnione na podstawie ust. 1 nie mogą być udostępniane innym podmiotom lub osobom, z w y-
jątkiem osób, o których mowa w art. 156 § 1 i 5 oraz art. 321 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania 
karnego, którym dane te mogą być udostępniane na zasadach określonych w tych przepisach. 
Art. 103. 1. Jeżeli uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu 
wynika z posiadanych przez Generalnego Inspektora informacji, ich przetworzenia lub analizy, Generalny Inspektor prz e-
kazuje właściwemu prokuratorowi zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z informacjami lub d o-
kumentami uzasadniającymi to podejrzenie. 
2. Jeżeli podstawą zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, były: 
1) informacja lub zawiadomienie, o których mowa w art. 74 i art. 86 ust. 1, 
2) powiadomienie, o którym mowa w art. 83 ust. 1 
– Generalny Inspektor, nie później niż w terminie 30 dni od dnia przekazania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, 
informuje o tym fakcie instytucję obowiązaną lub jednostkę współpracującą, która przekazała informacje będące podstawą 
tego zawiadomienia. 
Art. 104. 1. Generalny Inspektor udostępnia, na pisemny wniosek, informacje lub dokumenty, w tym informacje lub 
dokumenty objęte tajemnicami prawnie chronionymi, zgromadzone na podstawie przepisów ustawy, sądom i prokuratorom 
na potrzeby postępowania karnego. 
2. W celu weryfikacji danych zawartych w przekazanym przez Generalnego Inspektora zawiadomieniu o podejrzeniu 
popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu prokurator może żądać od Generalnego Inspekt o-
ra udostępnienia informacji lub dokumentów, w tym informacji lub dokumentów objętych tajemnicami prawnie chroni o-
nymi. 
3. Generalny Inspektor występuje do instytucji obowiązanych, jednostek współpracujących lub zagranicznych jedn o-
stek analityki finansowej w przypadku, gdy żądane informacje, o których mowa w ust. 2, nie znajdują się w jego posiadaniu. 
Art. 105. 1. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje na pisemny i uzasadniony wniosek: 
1) Komendanta Głównego Policji, 
2) Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, 
3) Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, 
4) Komendanta Głównego Straży Granicznej, 
5) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 
6) Szefa Agencji Wywiadu, 
7) Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, 
  
Dziennik Ustaw – 36 – Poz. 971 
 
 8) Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, 
9) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, 
10) Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, 
11) Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji, 
12) Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej 
– lub osób przez nich upoważnionych w zakresie ich ustawowych zadań. 
2. Generalny Inspektor udostępnia informacje, o których mowa w art. 72: 
1) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu – w trybie i na zasadach określonych w art. 22a ust. 5 ustawy z dnia 9 czerwca 
2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1921 i 2020 ); 
2) Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – na warunkach określonych w art. 34 ust. 2a ustawy z dnia 
24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27). 
3. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje również na pisemny i uzasadniony wniosek: 
1) Przewodniczącego KNF – w zakresie nadzoru sprawowanego przez KNF na podstawie przepisów ustawy z dnia 
21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 180, 284, 568 i 695 ); 
2) Prezesa NIK – w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego w przepisach 
ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2019 r. poz. 489 i 1571); 
3) krajowego administratora, o którym mowa w art. 3 pkt 22 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 
2013 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami 
nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji 
(UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013, str. 1, z późn. zm.18)) – w zakresie jego komp e-
tencji; 
4) ministra właściwego do spraw zagranicznych – w zakresie jego kompetencji ustawowych w związku ze stosowaniem 
szczególnych środków ograniczających; 
5) ministra właściwego do spraw finansów publicznych – w związku z wnioskiem, o którym mowa w art. 11 ust. 2 
ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. 
4. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje na pisemny i uzasadniony wniosek Szefa Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub naczelnika urzędu celno-skarbowego w zakresie ich ust a-
wowych zadań. 
5. Do informacji udostępnianych na podstawie ust. 1, 2, ust. 3 pkt 5 i ust. 4 przepisu ar t. 99 ust. 7 nie stosuje się, z w y-
jątkiem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 742). 
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Generalny Inspektor może odmówić udostępnienia posiadanych i n-
formacji podmiotom, o których mowa w ust. 1–4, jeżeli ich udostępnienie mogłoby: 
1) negatywnie wpłynąć na proces analizowania przez Generalnego Inspektora informacji dotyczących wartości mają t-
kowych, co do których powzięto podejrzenie, że mogą mieć związek z przestępstwem prania pieniędzy lub finans o-
wania terroryzmu; 
2) narazić na niewspółmierną szkodę osobę fizyczną lub osobę prawną. 
Art. 106. 1. W przypadku powzięcia podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego lub innego przestępstwa niż 
przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Generalny Inspektor przekazuje informacje uzasadniające to 
podejrzenie właściwym organom wskazanym w art. 105 ust. 1 i 4 w celu podjęcia czynności wynikających z ich ustaw o-
wych zadań. 
2. W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów związanych z funkcjonowaniem rynku 
finansowego Generalny Inspektor przekazuje KNF informacje uzasadniające to podejrzenie. 
3. Do informacji udostępnianych na podstawie ust. 1 przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów 
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. 
                                                           
18) Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2017, str. 52. 
  
Dziennik Ustaw – 37 – Poz. 971 
 
 Art. 107. 1. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 8, art. 87 ust. 3 lub art. 103 ust. 1, prokur a-
tor, w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, przekazuje Generalnemu Inspektorowi informacje o: 
1) wydaniu postanowienia w przedmiocie blokady rachunku lub wstrzymania transakcji; 
2) zawieszeniu postępowania; 
3) podjęciu zawieszonego postępowania; 
4) wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutu popełnienia przestępstwa. 
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają sygnaturę akt sprawy oraz znak i datę zawiadomienia, o którym 
mowa w ust. 1. 
Art. 108. 1. W przypadku otrzymania informacji, o których mowa w art. 106, jednostka współpracująca przekazuje 
informację zwrotną o sposobie ich wykorzystania w terminie nie dłuższym niż 90 dni, licząc od dnia ich otrzymania. 
2. Informacja zwrotna zawiera sygnaturę akt jednostki współpracującej, znak i datę pisma, w którym Generalny 
Inspektor przekazał te informacje, oraz wskazanie sposobu wykorzystania tych informacji. 
Art. 109. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób: 
1) sporządzania i przyjmowania przez Generalnego Inspektora wniosków, o których mowa w art. 104 ust. 1 oraz art. 105 
ust. 1, 3 i 4, oraz tryb ich przyjmowania, 
2) przekazywania przez Generalnego Inspektora informacji, o których mowa w art. 106 ust. 1 i 2 
– mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego i bezpiecznego ich przyjmowania i przekazywania. 
Art. 110. 1. Generalny Inspektor udostępnia na wniosek lub z urzędu zagranicznym jednostkom analityki finansowej 
oraz pozyskuje od tych jednostek informacje związane z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, w tym info r-
macje o czynach zabronionych, z których mogą pochodzić wartości majątkowe. 
2. Udostępnienie informacji, o których mowa w ust. 1, następuje w celu ich wykorzystania do wykonywania zadań 
przez jednostki analityki finansowej określone w dyrektywie 2015/849, przepisach krajowych wdrażających tę dyrektywę 
lub w przepisach prawa międzynarodowego regulujących zasady funkcjonowania jednostek analityki finansowej. 
Art. 111. 1. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje i dokumenty jednostkom analityki finansowej państw 
członkowskich Unii Europejskiej. 
2. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje jednostkom analityki finansowej z państw niebędących pa ń-
stwami członkowskimi Unii Europejskiej na zasadzie wzajemności. 
3. Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje jednostkom analityki finansowej państw będących stronami 
Konwencji Rady Europy o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa oraz 
o finansowaniu terroryzmu, sporządzonej w Warszawie dnia 16 maja 2005 r., na zasadach określonych w tej Konwencji. 
4. Generalny Inspektor w zakresie swoich uprawnień określonych w ustawie może pozyskiwać informacje w celu 
udostępnienia ich zagranicznej jednostce analityki finansowej. 
5. Do informacji udostępnianych zagranicznym jednostkom analityki finansowej przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje 
się, z wyjątkiem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. 
6. Udostępnienie informacji na wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej następuje w terminie 30 dni od 
dnia otrzymania tego wniosku przez Generalnego Inspektora. 
7. Udostępnianie i pozyskiwanie informacji i dokumentów od jednostek analityki finansowej państw członkowskich 
Unii Europejskiej następuje przy wykorzystaniu bezpiecznych systemów łączności oraz systemów teleinformatycznych 
umożliwiających porównanie danych posiadanych przez Generalnego Inspektora z danymi posiadanymi przez te jednostki 
w sposób anonimowy i z zapewnieniem ochrony danych osobowych. 
Art. 112. 1. Wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej o udostępnienie informacji kierowany do Genera l-
nego Inspektora oraz wniosek Generalnego Inspektora kierowany do zagranicznej jednostki analityki finansowej w celu 
pozyskania informacji zawierają dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, opis okoliczności wskazujących 
na związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu oraz zamierzony cel wykorzystania informacji. 
2. W przypadku gdy wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej nie spełnia wymogów, o których mowa 
w ust. 1, lub w sposób niewystarczający wskazuje na związek wnioskowanych informacji z praniem pieniędzy lub fina n-
sowaniem terroryzmu, Generalny Inspektor zwraca się o jego uzupełnienie. 
  
Dziennik Ustaw – 38 – Poz. 971 
 
 3. W przypadku gdy informacje przekazane Generalnemu Inspektorowi w zawiadomieniu lub informacje, o których 
mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 8 lub art. 90, dotyczą innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
Generalny Inspektor niezwłocznie przekazuje z urzędu te informacje do jednostki analityki finansowej właściwego pa ń-
stwa członkowskiego Unii Europejskiej. 
Art. 113. 1. Na uzasadniony wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej Generalny Inspektor może zezw o-
lić na przekazanie udostępnionych informacji innym organom lub jednostkom analityki finansowej lub na wykorzystanie 
tych informacji do celów innych niż określone w art. 110 ust. 2. Generalny Inspektor wskazuje organy lub jednostki anal i-
tyki finansowej, którym mogą być przekazane udostępnione informacje, oraz określa cele, do jakich te informacje mogą 
być wykorzystane. 
2. Generalny Inspektor występuje do zagranicznej jednostki analityki finansowej o wyrażenie zgody na przekazanie 
pozyskanych od niej informacji sądom, jednostkom współpracującym, innym jednostkom analityki finansowej lub na 
wykorzystanie takich informacji do celów innych niż wykonywanie swoich zadań. W przypadku wyrażenia zgody przez 
zagraniczną jednostkę analityki finansowej Generalny Inspektor przekazuje lub wykorzystuje pozyskane od niej informacje 
wyłącznie w zakresie i w celach przez nią wskazanych. 
3. Do informacji przekazywanych na podstawie ust. 1 i 2 przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przep i-
sów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. 
4. Na uzasadniony wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej pozwalający na uprawdopodobnienie pode j-
rzenia popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Generalny Inspektor może przekazać inst y-
tucji obowiązanej żądanie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku. Przepisy art. 87 stosuje się. 
Art. 114. 1. Generalny Inspektor odmawia udostępnienia informacji zagranicznej jednostce analityki finansowej, jeżeli: 
1) wniosek tej jednostki o udostępnienie informacji nie dotyczy informacji, o których mowa w art. 110 ust. 1, lub pozys-
kane informacje mają być wykorzystane do celu innego niż ten, o którym mowa w art. 110 ust. 2, chyba że zachodzi 
przypadek określony w art. 1 13 ust. 1; 
2) informacje podlegają ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych; 
3) udostępnienie informacji mogłoby utrudnić wykonywanie zadań organom wymiaru sprawiedliwości oraz służbom 
lub instytucjom odpowiedzialnym za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie spra w-
ców przestępstw lub przestępstw skarbowych; 
4) udostępnienie informacji mogłoby zagrozić bezpieczeństwu państwa lub porządkowi publicznemu; 
5) państwo trzecie nie gwarantuje odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych. 
2. Odmowa udostępnienia informacji zagranicznej jednostce analityki finansowej wymaga uzasadnienia. 
Art. 115. 1. Generalny Inspektor może dokonywać wymiany informacji związanych z praniem pieniędzy lub fina n-
sowaniem terroryzmu z Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) bezpośrednio lub za 
pośrednictwem Jednostki Krajowej Europolu. 
2. Tryb i warunki techniczne wymiany informacji, o której mowa w ust. 1, mogą zostać określone w porozumieniu 
zawartym między Generalnym Inspektorem a Szefem Jednostki Krajowej Europolu. 
3. Do wymiany informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów 
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. 
Art. 116. 1. Generalny Inspektor może udostępniać oraz pozyskiwać informacje w ramach współpracy z właściwymi 
organami innych państw, zagranicznymi instytucjami i międzynarodowymi organizacjami zajmującymi się przeciwdział a-
niem praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu oraz europejskimi urzędami nadzoru. W celu realizacji współpracy 
Generalny Inspektor może zawierać porozumienia określające tryb i warunki techniczne udostępniania lub pozyskiwania 
informacji. 
2. Do udostępniania i pozyskiwania informacji, o których mowa w ust. 1, przepisu ar t. 99 ust. 7 nie stosuje się, z w y-
jątkiem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. 
  
Dziennik Ustaw – 39 – Poz. 971 
 
 Rozdział 10 
Szczególne środki ograniczające 
Art. 117. 1. W celu przeciwdziałania terroryzmowi oraz finansowaniu terroryzmu instytucje obowiązane stosują 
szczególne środki ograniczające wobec osób i podmiotów, o których mowa w art. 118 ust. 1. 
2. Szczególne środki ograniczające polegają na: 
1) zamrożeniu wartości majątkowych będących własnością, posiadanych, kontrolowanych pośrednio oraz bezpośrednio 
przez osoby i podmioty, a także korzyści pochodzących z tych wartości majątkowych, przez co rozumie się zapobi e-
ganie ich przenoszeniu, zmianie lub wykorzystaniu, a także przeprowadzeniu z udziałem tych wartości jakiejkolwiek 
operacji w jakikolwiek sposób, który może spowodować zmianę ich wielkości, wartości, miejsca, własności, posi a-
dania, charakteru, przeznaczenia lub jakąkolwiek inną zmianę, która może umożliwić osiągnięcie z nich korzyści; 
2) nieudostępnieniu wartości majątkowych bezpośrednio ani pośrednio osobom i podmiotom, ani na ich rzecz, przez co 
rozumie się w szczególności nieudzielanie pożyczek, kredytu konsumenckiego lub kredytu hipotecznego, niedok o-
nywanie darowizn, niedokonywanie płatności za towary lub usługi. 
Art. 118. 1. Instytucje obowiązane stosują szczególne środki ograniczające wobec osób i podmiotów wskazanych na: 
1) listach ogłaszanych przez Generalnego Inspektora na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Nar o-
dów Zjednoczonych wydanych na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, dotyczących zagrożeń 
dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa spowodowanych aktami terrorystycznymi, w szczególności na 
listach, o których mowa w pkt 3 rezolucji 2253 (2015) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub 
w pkt 1 rezolucji 1988 (2011) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych,  
2) liście, o której mowa w art. 120 ust. 1 
– publikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów pub-
licznych. 
2. Listy, o których mowa w ust. 1, wraz z ich aktualizacjami są publikowane niezwłocznie. 
3. Generalny Inspektor może rozpowszechniać, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu, komunikat, w okreś-
lonych przez Generalnego Inspektora formie i czasie, o stosowaniu szczególnych środków ograniczających wobec osób 
lub podmiotów. 
Art. 119. 1. Instytucje obowiązane zamrażają wartości majątkowe oraz nie udostępniają ich bez uprzedniego info r-
mowania osób i podmiotów, o których mowa w art. 118 ust. 1. 
2. Wszystkie posiadane informacje związane z zamrożeniem wartości majątkowych lub ich nieudostępnieniem są 
przekazywane do Generalnego Inspektora niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia dok o-
nania zamrożenia lub nieudostępnienia wartości majątkowych. 
3. W przypadku gdy Generalny Inspektor otrzyma informację o zastosowaniu środków ograniczających wobec osoby 
lub podmiotu, które nie są wymienione na listach, o których mowa w art. 118 ust. 1, wydaje decyzję o zwolnieniu z z a-
mrożenia wartości majątkowych lub o ich udostępnieniu. 
Art. 120. 1. Generalny Inspektor prowadzi listę osób i podmiotów, wobec których stosuje się szczególne środki 
ograniczające, oraz wydaje decyzje w sprawach wpisu na tę listę lub wykreślenia z niej. 
2. Postępowanie w sprawie wydania decyzji w sprawie wpisu na listę wszczyna się z urzędu. 
3. Decyzję w sprawie wpisu na listę lub wykreślenia z niej wydaje się na podstawie rekomendacji Komitetu zawier a-
jącej wskazanie osoby lub podmiotu, w stosunku do których ma zostać wydana decyzja, uzasadnienie oraz informacje 
i dokumenty potwierdzające okoliczności, o których mowa w art. 121. 
4. Decyzje, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności datę wydania, oznaczenie osoby lub podmiotu, 
wobec których stosuje się szczególne środki ograniczające lub zaprzestaje się ich stosowania, powołanie podstawy 
prawnej, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. 
5. Decyzja w sprawie wpisu na listę zawiera również pouczenie o dopuszczalności wniesienia odwołania, złożenia 
wniosku, o którym mowa w art. 125 ust. 1 pkt 1, oraz wniosku, o którym mowa w art. 127. 
6. Generalny Inspektor może ograniczyć zakres uzasadnienia ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek 
publiczny. 
7. Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 
  
Dziennik Ustaw – 40 – Poz. 971 
 
 8. Zawiadomienie strony o decyzjach, o których mowa w ust. 1, i innych czynnościach podejmowanych w toku p o-
stępowania dotyczącego wydawania tych decyzji następuje na zasadach i w trybie określonych w art. 49 ustawy z dnia 
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 i 695). 
9. Od decyzji w sprawie wpisu na listę przysługuje prawo wniesienia odwołania do ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych w terminie 14 dni od dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8. 
Art. 121. Komitet może rekomendować wpisanie na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1: 
1) osób, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że popełniają same lub wspólnie i w porozumieniu z inną os o-
bą przestępstwo określone w art. 115 § 20, art. 120, art. 121, art. 136, art. 166, art. 167, art. 171, art. 252, art. 255a 
lub art. 259a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny albo wykonanie takiego czynu polecają lub kierują 
popełnieniem go przez inną osobę albo podżegają do jego popełnienia lub ułatwiają jego popełnienie; 
2) podmiotów, które są własnością lub są kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby, co do których istnieje 
uzasadnione podejrzenie, o którym mowa w pkt 1; 
3) osób lub podmiotów, które działają w imieniu lub pod kierunkiem osób, co do których istnieje uzasadnione pode j-
rzenie, o którym mowa w pkt 1, albo podmiotów, o których mowa w pkt 2. 
Art. 122. 1. Komitet może rekomendować wpisanie na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1, lub wykreślenie z niej 
osób lub podmiotów na uzasadniony wniosek przekazany za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych 
przez podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9. 
2. Do wpisu na listę osób lub podmiotów rekomendowanych w trybie określonym w ust. 1 przepisy art. 120 stosuje 
się odpowiednio. 
Art. 123. Generalny Inspektor po uzyskaniu rekomendacji Komitetu może wystąpić za pośrednictwem ministra właś-
ciwego do spraw zagranicznych do niektórych podmiotów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9, z wnioskiem o stosow a-
nie szczególnych środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 120 
ust. 1. 
Art. 124. Komitet dokonuje, raz na 6 miesięcy, oceny okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę stosowania 
szczególnych środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1. 
Art. 125. 1. Komitet może potwierdzić brak okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę stosowania szczególnych 
środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1, w szcze gól-
ności: 
1) na umotywowany wniosek tej osoby lub tego podmiotu złożony do Generalnego Inspektora; 
2) w wyniku dokonania okresowej oceny okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę stosowania szczególnych śro d-
ków ograniczających, o której mowa w art. 124. 
2. W przypadku potwierdzenia braku okoliczności uzasadniających potrzebę stosowania szczególnych środków ogran i-
czających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1, Komitet rekomenduje wykreś-
lenie tej osoby lub tego podmiotu z listy. 
Art. 126. Do postępowania w pierwszej instancji w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 120 ust. 1, nie 
stosuje się przepisów art. 9, art. 11, art. 13, art. 31, art. 61 § 4, art. 73, art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego. 
Art. 127. 1. O ile nie sprzeciwia się to realizacji celu przeciwdziałania terroryzmowi oraz finansowaniu terroryzmu, 
Generalny Inspektor na wniosek osób lub podmiotów, które wykażą uzasadniony interes, wydaje zezwolenie na wykorz y-
stanie zamrożonych wartości majątkowych lub ich udostępnienie, w szczególności w celu: 
1) zaspokojenia podstawowych potrzeb osoby fizycznej, wobec której stosuje się szczególne środki ograniczające, lub 
podstawowych potrzeb osób najbliższych w rozumieniu przepisu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – 
Kodeks karny; 
2) zapłaty podatków, składek obowiązkowego ubezpieczenia społecznego, opłaty za usługi użyteczności publicznej; 
3) pokrycia uzasadnionych kosztów związanych z przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych wartości m a-
jątkowych; 
4) pokrycia uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem 
usług prawnych. 
  
Dziennik Ustaw – 41 – Poz. 971 
 
 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, do wniosku załącza się dokumenty potwierdzające informacje 
o stanie rodzinnym, majątku, dochodach, źródłach utrzymania oraz wydatkach osoby, wobec której stosowane są szcz e-
gólne środki ograniczające. 
3. W pozostałych przypadkach do wniosku załącza się dokumenty poświadczające informacje o uzasadnionych kos z-
tach i wydatkach. 
4. Decyzję, o której mowa w ust. 1, Generalny Inspektor wydaje po uzyskaniu rekomendacji Komitetu. 
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wniosków dotyczących zezwolenia na wykorzystanie zamrożonych 
wartości majątkowych lub udostępnienie wartości majątkowych, złożonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) 
nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko 
niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (Dz. Urz. UE L 139 z 29.05.2002, 
str. 9, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 881/2002”, rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 
2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom 
i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (Dz. Urz. UE L 199 z 02.08.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej 
„rozporządzeniem 753/2011”, rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczegó l-
nych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie 
terroryzmu (Dz. Urz. UE L 344 z 28.12.2001, str. 70, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2580/2001”. 
Art. 128. Szczególnych środków ograniczających, o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 2, nie stosuje się do: 
1) naliczania należnych odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach osób lub podmiotów, wobec 
których stosuje się szczególne środki ograniczające, pod warunkiem że naliczone odsetki podlegają zamrożeniu; 
2) dokonywania płatności na rachunki osób lub podmiotów, wobec których stosuje się szczególne środki ograniczające 
z tytułu zobowiązań wobec tych osób lub podmiotów powstałych przed dniem powstania obowiązku stosowania 
szczególnych środków ograniczających, pod warunkiem że płatności te dokonywane są na rachunek prowadzony 
w Unii Europejskiej i podlegają zamrożeniu. 
Rozdział 11 
Inne środki służące ochronie interesu publicznego 
Art. 129. 1.19) Osoby fizyczne: 
1) będące beneficjentami rzeczywistymi lub wspólnikami, w tym akcjonariuszami, instytucji obowiązanych, o których mowa 
w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18, 
2) prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18, 
3) zajmujące stanowiska kierownicze w instytucjach obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18 
– są obowiązane spełniać wymóg niekaralności za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 
1a.20) Osoby fizyczne: 
1) będące beneficjentami rzeczywistymi instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16, 
2) zajmujące stanowiska kierownicze w instytucjach obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 
– są obowiązane posiadać wiedzę lub doświadczenie w zakresie działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16. 
1b.20) Warunek, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za spełniony w szczególności w przypadku: 
1) ukończenia szkolenia lub kursu obejmujących prawne lub praktyczne zagadnienia związane ze świadczeniem usług, 
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16, lub 
2) wykonywania, przez okres co najmniej roku, czynności związanych ze świadczeniem usług, o których mowa w art. 2 
ust. 1 pkt 16 
– potwierdzonych odpowiednimi dokumentami. 
                                                           
19) W brzmieniu ustalonym przez art. 1  pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
20) Dodany przez art. 1  pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
  
Dziennik Ustaw – 42 – Poz. 971 
 
 2.21) Na żądanie organu, o którym mowa w art. 130, osoby, o których mowa w: 
1) ust. 1 – są obowiązane przedstawić zaświadczenie, że nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne prz e-
stępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 
2) ust. 1a – są obowiązane przedstawić dokument potwierdzający spełnianie warunku, o którym mowa w tym przepisie. 
Rozdział 12 
Kontrolowanie instytucji obowiązanych 
Art. 130. 1. Generalny Inspektor sprawuje kontrolę wykonywania przez instytucje obowiązane obowiązków w za-
kresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej „kontrolą”. 
2. W ramach sprawowanego nadzoru lub kontroli kontrolę sprawują także: 
1) na zasadach określonych w przepisach odrębnych, z zastrzeżeniem art. 131 ust. 1, 2 i 5: 
a) Prezes NBP – zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe, w odniesieniu do podmiotów prow a-
dzących działalność kantorową w rozumieniu tej ustawy, 
b) KNF – w odniesieniu do instytucji obowiązanych przez nią nadzorowanych, 
c) Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa – w odniesieniu do spółdzielczych kas oszczędnościowo-
-kredytowych, 
d) prezesi sądów apelacyjnych – w odniesieniu do notariuszy, 
e) naczelnicy urzędów celno-skarbowych – w odniesieniu do instytucji obowiązanych kontrolowanych przez te 
organy; 
2) na zasadach określonych w ustawie wojewodowie lub starostowie – w odniesieniu do stowarzyszeń; 
3) na zasadach określonych w ustawie ministrowie lub starostowie – w odniesieniu do fundacji. 
Art. 131. 1. Kontrola jest przeprowadzana na podstawie rocznych planów kontroli zawierających w szczególności 
wykaz podmiotów podlegających kontroli, zakres kontroli oraz uzasadnienie jej przeprowadzenia. 
2. Przy opracowywaniu planów kontroli bierze się pod uwagę ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu 
określone w szczególności w krajowej ocenie ryzyka oraz w sprawozdaniu Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 
ust. 1–3 dyrektywy 2015/849. 
3. Generalny Inspektor oraz podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, mogą przeprowadzić kontrolę nieprzew i-
dzianą w rocznym planie kontroli (kontrola doraźna). 
4. Generalny Inspektor może zwrócić się do podmiotów, o których mowa w art. 130 ust. 2, o przeprowadzenie kontroli 
doraźnej w instytucjach obowiązanych. 
5. Podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, przekazują Generalnemu Inspektorowi: 
1) roczne plany kontroli wraz z uzasadnieniem, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego kontr o-
lę, a także aktualizacje planów, w terminie 14 dni od dnia ich sporządzenia; 
2) zawiadomienie o zamiarze przeprowadzenia kontroli doraźnej wraz z uzasadnieniem, nie później niż w dniu rozp o-
częcia kontroli, chyba że przeprowadzenie kontroli wynika z zaktualizowanego planu kontroli; 
3) informację o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia lub wydania zaleceń pokontrolnych albo 
podjęcia decyzji o odstąpieniu od ich wydania. 
6. Generalny Inspektor może zwrócić się do podmiotów, o których mowa w art. 130 ust. 2, o przekazanie potwie r-
dzonych kopii dokumentacji zgromadzonej w toku kontroli. 
Art. 132. 1. Generalny Inspektor koordynuje kontrole sprawowane przez podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2. 
2. W ramach koordynacji, o której mowa w ust. 1, Generalny Inspektor opracowuje i udostępnia, w terminie do dnia 
15 listopada każdego roku, informacje o obszarach i sektorach szczególnie narażonych na ryzyko prania pieniędzy lub 
finansowania terroryzmu. 
3. Generalny Inspektor może przekazywać podmiotom, o których mowa w art. 130 ust. 2, wskazówki dotyczące ko n-
troli przestrzegania przepisów ustawy. 
                                                           
21) W brzmieniu ustalonym przez art. 1  pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
  
Dziennik Ustaw – 43 – Poz. 971 
 
 Art. 133. 1. Kontrolę przeprowadza co najmniej dwóch imiennie upoważnionych przez Generalnego Inspektora 
pracowników komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, zwanych dalej „kontrolerami”. 
2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli jest udzielane w formie pisemnej i zawiera: 
1) podstawę prawną do przeprowadzenia kontroli; 
2) oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę; 
3) datę i miejsce wystawienia upoważnienia; 
4) imię i nazwisko kontrolera oraz numer jego legitymacji służbowej; 
5) oznaczenie kontrolowanej instytucji obowiązanej; 
6) miejsce przeprowadzenia kontroli; 
7) przedmiot oraz zakres kontroli; 
8) datę rozpoczęcia kontroli oraz przewidywany czas jej trwania; 
9) podpis osoby udzielającej upoważnienia; 
10) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanej instytucji obowiązanej. 
Art. 134. 1. Czynności kontrolnych dokonuje kontroler po okazaniu legitymacji służbowej oraz pisemnego upowa ż-
nienia, o którym mowa w art. 133 ust. 2. 
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej 
kontrolera oraz tryb jej wydawania i wymiany, mając na uwadze potrzebę zapewnienia identyfikacji kontrolera oraz właś-
ciwej jego ochrony. 
Art. 135. 1. Czynności kontrolnych dokonuje kontroler w miejscu prowadzenia działalności przez kontrolowaną  
instytucję obowiązaną oraz w każdym innym miejscu związanym z prowadzoną przez nią działalnością, w dniach 
i w godzinach pracy kontrolowanej instytucji obowiązanej. 
2. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego czynności kontrolne niecierpi ą-
ce zwłoki mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza godzinami pracy kontrolowanej instytucji ob o-
wiązanej po uprzednim poinformowaniu o tym osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanej instytucji obowi ą-
zanej. 
3. Poszczególne czynności kontrolne mogą być podejmowane również poza miejscem określonym w ust. 1, w szcze-
gólności w lokalu komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, jeżeli jest to uzasadnione charakterem tych 
czynności oraz może przyczynić się do szybszego i skuteczniejszego przeprowadzenia kontroli. 
Art. 136. 1. W zakresie wynikającym z przedmiotu kontroli kontroler jest uprawniony do swobodnego poruszania 
się w miejscach i pomieszczeniach objętych kontrolą, bez obowiązku uzyskania przepustki, oraz nie podlega rewizji os o-
bistej. 
2. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osoby upoważnionej przez kontrolowaną instytucję obowiązaną, 
z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 135 ust. 3. 
3. Po zakończeniu czynności kontrolnych, a przed podpisaniem protokołu kontroli, kontroler może zwrócić się do 
kontrolowanej instytucji obowiązanej o złożenie w wyznaczonym terminie dodatkowych dokumentów oraz pisemnych 
wyjaśnień w zakresie objętym kontrolą. Do terminu określonego w art. 141 ust. 3 nie wlicza się okresu od dnia wysłania 
pisemnych wyjaśnień do dnia otrzymania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów. 
Art. 137. 1. Kontrolowana instytucja obowiązana ma obowiązek zapewnić kontrolerowi warunki i środki niezbędne 
do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności przedstawić w wyznaczonym terminie żądane dokumenty 
i materiały, zapewnić terminowe udzielanie informacji, udostępnić w niezbędnym zakresie środki łączności, a także inne 
urządzenia techniczne, umożliwić sporządzanie kopii, filmowanie, fotografowanie, dokonywanie nagrań dźwiękowych 
oraz przedłożyć urzędowe tłumaczenia na język polski sporządzonych w języku obcym dokumentów mających znaczenie 
dla kontroli. 
2. Koszty wykonywania obowiązków określonych w ust. 1 ponosi kontrolowana instytucja obowiązana. 
3. W przypadku utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia kontroli kontroler może korzystać z pomocy 
funkcjonariuszy Policji. Funkcjonariusze Policji wykonują na polecenie kontrolera czynności umożliwiające sprawne i nie-
zakłócone przeprowadzenie kontroli. 
4. Kontroler, w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych, korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie 
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny dla funkcjonariuszy publicznych. 
  
Dziennik Ustaw – 44 – Poz. 971 
 
 Art. 138. Kontroler przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, takiej jak przyjęcie informacji, wyjaśnień, 
przeprowadzenie przesłuchań, ma obowiązek poinformować osobę upoważnioną przez kontrolowaną instytucję obowi ą-
zaną, jej pracowników lub inne osoby wykonujące pracę na jej rzecz na innej podstawie niż stosunek pracy o ich prawach 
i obowiązkach oraz pouczyć o skutkach prawnych utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia czynności kontro l-
nych, a także o odpowiedzialności za złożenie nieprawdziwych wyjaśnień lub zatajenie prawdy. Składający wyjaśnienia 
może odmówić odpowiedzi, gdy odpowiedź mogłaby narazić jego lub osoby, o których mowa w art. 83 § 1 ustawy z dnia 
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, na odpowiedzialność karną lub bezpośrednią szkodę  
majątkową. 
Art. 139. 1. Informacje pisemne sporządzane przez kontrolowaną instytucję obowiązaną na potrzeby przeprowadz a-
nej kontroli są podpisywane przez osoby upoważnione do ich sporządzenia. W przypadku odmowy ich podpisania kontr o-
ler sporządza stosowną adnotację w protokole przekazania materiałów. 
2. Zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdza osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej 
instytucji obowiązanej. 
3. Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera klauzulę „za zgodność z oryginałem” i podpis osoby dokonującej 
potwierdzenia. Zgodność z oryginałem kopii danych umieszczonych w systemach informatycznych lub kopii danych 
utrwalonych na nośnikach informacji innych niż dokumenty potwierdza się na piśmie, ze wskazaniem zawartości nośnika 
oraz jego rodzaju. 
Art. 140. 1. Odebranie ustnych wyjaśnień wymaga sporządzenia protokołu, w dwóch egzemplarzach, z których  
jeden otrzymuje kontrolowana instytucja obowiązana. Kontroler oraz osoba składająca ustne wyjaśnienia podpisują prot o-
kół oraz parafują każdą jego stronę. 
2. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez osobę składającą ustne wyjaśnienia wzmiankę o tym umieszcza 
się w protokole, z podaniem przyczyn odmowy. 
3. Wyjaśnienia udzielane ustnie mogą być utrwalane przy wykorzystaniu urządzenia rejestrującego, po uprzednim 
poinformowaniu o tym osoby składającej wyjaśnienia. W czynnościach ma prawo uczestniczyć osoba upoważniona do 
reprezentowania kontrolowanej instytucji obowiązanej. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się. 
4. Kontroler przekazuje kontrolowanej instytucji obowiązanej na nośniku elektronicznym kopię wyjaśnień ustnych 
utrwalonych za pomocą urządzenia rejestrującego. Kontrolowana instytucja obowiązana lub osoba przez nią upoważniona 
poświadcza pisemnie otrzymanie takiej kopii. 
Art. 141. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół kontroli w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. 
2. Protokół kontroli zawiera: 
1) nazwę i adres kontrolowanej jednostki obowiązanej; 
2) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe kontrolerów; 
3) datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz wzmianki o jego zmianach; 
4) określenie przedmiotowego zakresu kontroli; 
5) określenie dnia rozpoczęcia i zakończenia kontroli; 
6) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia i udzielających informacji, wyjaśnień 
oraz składających zeznania w trakcie przeprowadzania kontroli; 
7) opis wykonanych czynności kontrolnych, ustaleń faktycznych oraz opis stwierdzonych nieprawidłowości i ich zakres 
oraz osoby odpowiedzialne za te nieprawidłowości; 
8) opis załączników, z podaniem nazwy każdego załącznika; 
9) pouczenie podmiotu kontrolowanego o przysługującym prawie zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu; 
10) określenie miejsca i dnia sporządzenia protokołu kontroli. 
3. Protokół kontroli doręcza się kontrolowanej instytucji obowiązanej w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli 
bezpośrednio lub za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – 
Prawo pocztowe. 
4. Protokół kontroli podpisują kontroler oraz osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej instytucji ob o-
wiązanej. 
5. Osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej instytucji obowiązanej parafuje każdą stronę jednego 
z otrzymanych egzemplarzy protokołu kontroli, a następnie przekazuje ten egzemplarz Generalnemu Inspektorowi w terminie 
14 dni od dnia doręczenia protokołu kontroli. 
  
Dziennik Ustaw – 45 – Poz. 971 
 
 6. Kontroler umieszcza na egzemplarzu protokołu kontroli, który otrzymuje Generalny Inspektor, wzmiankę o o d-
mowie jego podpisania. Odmowa podpisania protokołu kontroli nie zwalnia kontrolowanej instytucji obowiązanej z w y-
konania zaleceń, o których mowa w art. 142 ust. 3 pkt 3. 
7. Kontrolowana instytucja obowiązana ma prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń do protokołu kontroli. 
Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Generalnego Inspektora w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli. 
8. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń kontrolowanej instytucji obowiązanej, jednak nie później niż po upływie 30 dni od 
dnia ich otrzymania, Generalny Inspektor w przypadku uwzględnienia zastrzeżeń dokonuje zmiany protokołu kontroli 
w niezbędnym zakresie w formie pisemnego aneksu, który doręcza się tej instytucji w terminie 30 dni od dnia otrzymania 
zastrzeżeń. W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń kontrolowanej instytucji obowiązanej doręcza się tej instytucji pisemne 
stanowisko dotyczące tych zastrzeżeń w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania. 
9. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe prostuje kontroler, parafując sprostowania. Generalny Inspektor o spros-
towaniu oczywistych omyłek informuje pisemnie kontrolowaną instytucję obowiązaną. 
Art. 142. 1. Kontroler sporządza wystąpienie pokontrolne Generalnego Inspektora, zwane dalej „wystąpieniem p o-
kontrolnym”, w terminie 30 dni od dnia doręczenia kontrolowanej instytucji obowiązanej: 
1) protokołu kontroli – w przypadku braku zastrzeżeń, o których mowa w art. 141 ust. 7; 
2) stanowiska, o którym mowa w art. 141 ust. 8. 
2. Wystąpienie pokontrolne, o którym mowa w ust. 1, doręcza się kontrolowanej instytucji obowiązanej. 
3. Wystąpienie pokontrolne zawiera: 
1) ocenę działalności instytucji obowiązanej w zakresie objętym kontrolą; 
2) zwięzły opis ustaleń kontroli, a w przypadku ustalenia nieprawidłowości – wskazanie przepisów prawa, które zostały 
naruszone; 
3) zalecenia pokontrolne ze wskazaniem sposobu i terminu usunięcia ustalonych nieprawidłowości. 
4. W terminie 30 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego kontrolowana instytucja obowiązana przesyła 
Generalnemu Inspektorowi informacje o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych lub o stanie ich realizacji, wraz ze 
wskazaniem ostatecznego terminu ich wykonania. 
5. Zmiana terminu wykonania zaleceń pokontrolnych może nastąpić za zgodą Generalnego Inspektora na wniosek 
kontrolowanej instytucji obowiązanej złożony nie później niż przed upływem terminu do ich wykonania. 
Art. 143. Generalny Inspektor może w każdym czasie odstąpić od dalszego przeprowadzania czynności kontrolnych, 
o czym informuje na piśmie kontrolowaną instytucję obowiązaną. W takim przypadku nie sporządza się protokołu kontroli, 
o którym mowa w art. 141 ust. 1. 
Art. 144. Generalny Inspektor przekazuje pisemną informację o wynikach kontroli przeprowadzonej przez Genera l-
nego Inspektora oraz o odstąpieniu, o którym mowa w art. 143, organom sprawującym nadzór nad skontrolowanymi i n-
stytucjami obowiązanymi w terminie odpowiednio 14 dni od dnia sporządzenia wystąpienia pokontrolnego albo od dnia 
odstąpienia. 
Art. 145. 1. Generalny Inspektor może przeprowadzać kontrolę przestrzegania przepisów ustawy przez jednostki  
organizacyjne podmiotów mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej działające na ter y-
torium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlegające obowiązkom wynikającym z przepisów o przeciwdziałaniu praniu 
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wydanych na podstawie dyrektywy 2015/849. 
2. W celu zapewnienia przestrzegania przez jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, przepisów ustawy 
Generalny Inspektor może wymieniać informacje z organami państw członkowskich Unii Europejskiej sprawującymi 
nadzór nad przestrzeganiem przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wydanych na 
podstawie dyrektywy 2015/849. 
Art. 146. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kontroli stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy 
z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. 
  
Dziennik Ustaw – 46 – Poz. 971 
 
 Rozdział 13 
Kary administracyjne 
Art. 147. Instytucja obowiązana, która nie dopełnia obowiązku: 
1) wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za wykonanie obowiązków określonych w ustawie, o którym mowa w art. 8, 
2) sporządzania oceny ryzyka oraz jej aktualizacji, o którym mowa w art. 27 ust. 3, 
3) przekazania na żądanie Generalnego Inspektora oceny ryzyka oraz innych informacji mogących mieć wpływ na 
krajową ocenę ryzyka, o którym mowa w art. 28, 
4) stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w: 
a) art. 33, 
b) art. 43 – w przypadkach wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz w przypadkach, 
o których mowa w art. 44–46, 
5) dokumentowania zastosowanych środków bezpieczeństwa finansowego oraz wyników bieżącej analizy przeprow a-
dzanych transakcji oraz wykazania na żądanie organów, o których mowa w art. 130, zastosowania odpowiednich 
środków bezpieczeństwa, o których mowa w art. 34 ust. 3, 
6) przechowywania dokumentacji, o którym mowa w art. 49 ust. 1 i 2, 
7) wprowadzenia wewnętrznej procedury instytucji obowiązanej, o którym mowa w art. 50, 
8) wprowadzenia procedury grupowej, o którym mowa w art. 51, 
9) zapewnienia udziału osób wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansow a-
niu terroryzmu w programach szkoleniowych, o którym mowa w art. 52, 
10) wdrożenia wewnętrznej procedury anonimowego zgłaszania naruszeń przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu 
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, o którym mowa w art. 53, 
11) zachowania w tajemnicy faktu przekazania Generalnemu Inspektorowi lub innym właściwym organom informacji, 
o którym mowa w art. 54 ust. 1, 
12) przekazania lub udostępnienia informacji, o którym mowa w art. 72 lub art. 76, 
13) przekazania zawiadomień, o którym mowa w art. 74, art. 86 ust. 1 lub art. 90 ust. 1 
– podlega karze administracyjnej. 
Art. 148. Instytucja obowiązana, która nie dopełnia obowiązku: 
1) zapewnienia, aby transferowi środków pieniężnych towarzyszyły informacje o płatniku lub odbiorcy, o którym m o-
wa w art. 4–6 rozporządzenia 2015/847, 
2) wdrożenia skutecznych procedur pozwalających na wykrywanie brakujących informacji o płatniku lub odbiorcy, 
o których mowa w art. 7, art. 8, art. 11 i art. 12 rozporządzenia 2015/847, 
3) informowania Generalnego Inspektora o nieprzekazywaniu wymaganych informacji o płatniku lub odbiorcy lub o podję-
tych działaniach, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia 2015/847, 
4) zachowania wszystkich otrzymanych informacji o płatniku i odbiorcy, które towarzyszą transferowi, o którym mowa 
w art. 10 rozporządzenia 2015/847, 
5) udzielania Generalnemu Inspektorowi informacji, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia 2015/847, 
6) przechowywania dokumentacji, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 2015/847 
– podlega karze administracyjnej. 
Art. 149. Instytucja obowiązana, która: 
1) nie dopełnia obowiązku stosowania szczególnych środków ograniczających, o których mowa w art. 117 ust. 1, lub 
obowiązku przekazywania Generalnemu Inspektorowi posiadanych informacji związanych z ich stosowaniem, 
2) nie dopełnia obowiązku zamrażania funduszy lub zasobów gospodarczych albo zakazu udostępnienia funduszy lub 
zasobów gospodarczych, określonego w art. 2 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia 881/2002, art. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
753/2011 oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2580/2001, 
3) nie stosuje się do zakazu świadomego i celowego udziału w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezp o-
średnio lub pośrednio, próba obejścia nakazu zamrożenia lub zakazu udostępnienia funduszy lub zasobów gospoda r-
czych lub obowiązku informowania o obejściu tych nakazów i zakazów, określonego w art. 4 ust. 1 i 2 rozporządz e-
nia 881/2002, art. 3 ust. 3 rozporządzenia 753/2011 oraz art. 3 rozporządzenia 2580/2001, 
  
  
Dziennik Ustaw – 47 – Poz. 971 
 
 4) nie dopełnia obowiązku niezwłocznego przekazania informacji, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z rozporz ą-
dzeniem 881/2002, rozporządzeniem 753/2011 oraz rozporządzeniem 2580/2001, lub obowiązku współpracy  
z Generalnym Inspektorem w zakresie weryfikacji tych informacji, określonego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 
881/2002, art. 8 ust. 1 rozporządzenia 753/2011 oraz art. 4 ust. 1 rozporządzenia 2580/2001, 
5) nie stosuje się do zakazu świadczenia usług finansowych określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia 2580/2001 
– podlega karze administracyjnej. 
Art. 150. 1. Karami administracyjnymi są: 
1) publikacja informacji o instytucji obowiązanej oraz zakresie naruszenia przepisów ustawy przez tę instytucję w Biu-
letynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów 
publicznych; 
2) nakaz zaprzestania podejmowania przez instytucję obowiązaną określonych czynności; 
3) cofnięcie koncesji lub zezwolenia albo wykreślenie z rejestru działalności regulowanej; 
4) zakaz pełnienia obowiązków na stanowisku kierowniczym przez osobę odpowiedzialną za naruszenie przez instyt u-
cję obowiązaną przepisów ustawy, przez okres nie dłuższy niż rok; 
5) kara pieniężna. 
2. Karę pieniężną nakłada się do wysokości dwukrotności kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej przez instyt u-
cję obowiązaną w wyniku naruszenia albo – w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie kwoty tej korzyści lub straty – 
do wysokości równowartości kwoty 1 000 000 euro. 
3. Karę pieniężną nakłada się na instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 24 i 25: 
1) w przypadku osoby fizycznej – do wysokości 20 868 500 zł; 
2) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej – do wysokości 
równowartości kwoty 5 000 000 euro albo do wysokości 10% obrotu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym 
sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy lub w ostatnim skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok 
obrotowy – w przypadku instytucji objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym grupy kapitałowej. 
4. Ustalając rodzaj kary administracyjnej oraz wysokość kary, uwzględnia się: 
1) wagę naruszenia i czas jego trwania; 
2) zakres odpowiedzialności instytucji obowiązanej; 
3) możliwości finansowe instytucji obowiązanej; 
4) skalę korzyści osiągniętych lub strat unikniętych przez instytucję obowiązaną, jeżeli można te korzyści lub straty 
ustalić; 
5) straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić; 
6) stopień współpracy instytucji obowiązanej z organami właściwymi w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu; 
7) uprzednie naruszenia przepisów ustawy przez instytucję obowiązaną. 
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy: 
1) waga naruszenia przepisów ustawy jest znikoma, a instytucja obowiązana zaprzestała naruszania przepisów ustawy 
lub 
2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na instytucję obowiązaną została uprzednio nałożona kara administr a-
cyjna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub instytucja obowiązana została prawomocnie ukarana 
za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe 
i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona kara administracyjna 
– organy, o których mowa w art. 151 ust. 1, mogą, w drodze decyzji, odstąpić od nałożenia kary administracyjnej. 
  
Dziennik Ustaw – 48 – Poz. 971 
 
 Art. 151. 1. W drodze decyzji: 
1)22) Generalny Inspektor – w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której mowa w art. 130 ust. 1 
i ust. 2 pkt 1 lit. c–e oraz pkt 2 i 3, nakłada kary administracyjne, o których mowa w art. 150 ust. 1 pkt 1, 2 i 5; 
2) Prezes NBP – w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której mowa w art. 130 ust. 2 pkt 1 lit. a, 
nakłada kary administracyjne, o których mowa w art. 150 ust. 1 pkt 1–3 i 5; 
3) KNF – w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której mowa w art. 130 ust. 2 pkt 1 lit. b, nakłada 
kary administracyjne, o których mowa w art. 150 ust. 1. 
2. Karę administracyjną, o której mowa w art. 150 ust. 1 pkt 3, na: 
1) instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11, prowadzące działalność kantorową w rozumieniu 
ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe nakłada Prezes NBP; 
2) instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, nakłada minister właściwy do spraw finansów public z-
nych; 
3) instytucje obowiązane objęte nadzorem, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem 
finansowym nakłada KNF. 
3. Karę administracyjną, o której mowa w art. 150 ust. 1 pkt 4, w zakresie sprawowanego nadzoru bankowego n a-
kłada KNF. 
4. Organy, o których mowa w ust. 1, mogą odstąpić od wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kar administr a-
cyjnych, w przypadku gdy naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 147 lub art. 148, nie ma charakteru poważn e-
go, a instytucja obowiązana wykonała zalecenia pokontrolne. 
Art. 152. 1. Generalny Inspektor publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu o b-
sługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych informacje o: 
1) wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie nałożenia kary administracyjnej, 
2) wniesieniu skargi na decyzję, o której mowa w pkt 1, 
3) orzeczeniach zapadłych w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w pkt 2 
– w tym dane identyfikacyjne instytucji obowiązanej, na którą nałożono karę administracyjną, rodzaj i charakter narusz e-
nia przepisów ustawy oraz rodzaj lub wysokość nałożonej kary administracyjnej. 
2. Dane identyfikacyjne instytucji obowiązanej, o których mowa w ust. 1, obejmują w przypadku: 
1) osoby fizycznej – dane, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a–c i f; 
2) osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej – dane, o których mowa w art. 36 
ust. 1 pkt 2 lit. a–d. 
3. W przypadku uznania publikacji informacji, o których mowa w ust. 1, za nieproporcjonalną do naruszenia, zagr a-
żającą stabilności rynków finansowych lub zagrażającą prowadzonemu postępowaniu: 
1) odracza się publikację informacji do momentu, kiedy przyczyny odroczenia publikacji ustaną; 
2) ogranicza się zakres publikowanej informacji. 
4. Generalny Inspektor nie publikuje informacji, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy odroczenie publikacji 
informacji lub ograniczenie zakresu publikacji informacji jest nieproporcjonalne do naruszenia lub niewystarczające do 
uniknięcia zagrożenia stabilności rynków finansowych. 
5. Informacje, o których mowa w ust. 1, usuwa się z Biuletynu Informacji Publicznej po upływie 5 lat od dnia ich 
opublikowania, z tym że informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, usuwa się po upływie roku. 
6. Informacja o nałożonej karze administracyjnej jest przekazywana organowi sprawującemu nadzór nad działaln o-
ścią instytucji obowiązanej. 
7. Informacja o karze administracyjnej nałożonej na instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 
7–11, 24 i 25, w zakresie wskazanym w ust. 1, jest przekazywana europejskim urzędom nadzoru. 
8. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do kar administracyjnych nakładanych przez organy, o któ-
rych mowa w art. 151 ust. 1 pkt 2 i 3. 
                                                           
22) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1  pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
  
Dziennik Ustaw – 49 – Poz. 971 
 
 Art. 153. 1. Spółki wymienione w art. 58, które nie dopełniły obowiązku zgłoszenia informacji, o których mowa 
w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie, podlegają karze pieniężnej do wysokości 1 000 000 zł. 
2.23) Osoba fizyczna, o której mowa w art. 129: 
1) ust. 1, która nie dopełnia obowiązku przedstawienia zaświadczenia, że nie była skazana prawomocnym wyrokiem za 
umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, 
2) ust. 1a, która nie dopełnia obowiązku przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie warunku, o którym 
mowa w tym przepisie 
– podlega karze pieniężnej do wysokości 10 000 zł. 
Art. 154. 1.24) W przypadku stwierdzenia naruszenia przez instytucję obowiązaną obowiązków, o których mowa 
w art. 147 lub art. 148, organy, o których mowa w art. 151 ust. 1, mogą nałożyć na osobę, o której mowa w art. 6–8, o d-
powiedzialną za wykonanie obowiązków określonych w ustawie w czasie, w którym naruszono te przepisy, karę pienię ż-
ną do wysokości 1 000 000 zł. 
2. Do nakładania kary, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 150 ust. 4 i 5 oraz art. 152. 
Art. 155. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. 
Rozdział 14 
Przepisy karne 
Art. 156. 1. Kto, działając w imieniu lub na rzecz instytucji obowiązanej: 
1) nie dopełnia obowiązku przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia o okolicznościach, które mogą wsk a-
zywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, lub obowiązku prz e-
kazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia o powzięciu uzasadnionego podejrzenia, że określona transakcja 
lub wartości majątkowe będące przedmiotem tej transakcji mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansow a-
niem terroryzmu, 
2) przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane dotyczące transakcji, rachunków 
lub osób, 
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom ustawy ujawnia osobom nieuprawnionym, posiadaczom rachunku 
lub osobom, których transakcja dotyczy, informacje zgromadzone zgodnie z ustawą lub wykorzystuje te informacje w sposób 
niezgodny z przepisami ustawy. 
3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie. 
Art. 157. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych, o których mowa w rozdziale 12, po d-
lega grzywnie. 
Rozdział 15 
Zmiany w przepisach obowiązujących 
Art. 158–180. (pominięte) 
Rozdział 16 
Przepisy przejściowe i dostosowujące 
Art. 181. 1. Zawiadomienia, o których mowa w art. 74, art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1, potwierdzenie, o którym mowa 
w art. 86 ust. 3, żądania, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 1, zwolnienia, o których mowa w art. 86 ust. 6, 
informacje i dokumenty, o których mowa w art. 76, a także informacje o zawiadomieniu, o których mowa w art. 89 ust. 8, 
są przekazywane w formie pisemnej do dnia wejścia w życie rozporządzeń, o których mowa w art. 79 ust. 3 i art. 94. 
2. Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, może następować za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli 
instytucja obowiązana uzgodniła z Generalnym Inspektorem taki sposób przekazywania. 
                                                           
23) W brzmieniu ustalonym przez art. 1  pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
24) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1  pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
  
Dziennik Ustaw – 50 – Poz. 971 
 
 Art. 182. Formularz identyfikacyjny przekazany elektronicznie do Generalnego Inspektora przez instytucję obowi ą-
zaną przed dniem wejścia w życie ustawy uznaje się za formularz identyfikujący instytucję obowiązaną w rozumieniu 
art. 77 ust. 1. 
Art. 183. W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy instytucje obowiązane, o których mowa w ustawie 
uchylanej w art. 197, przekazują informacje, o których mowa w art. 72, oraz formularze, o których mowa w art. 77 ust. 1, 
zgodnie z przepisami dotychczasowymi, a po upływie tego okresu, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia we j-
ścia w życie ustawy – zgodnie z przepisami dotychczasowymi albo przepisami niniejszej ustawy. 
Art. 184. 1. W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy do instytucji obowiązanych niebędących instyt u-
cjami obowiązanymi, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 197, przepisów art. 72 nie stosuje się. 
2. W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy instytucje obowiązane niebędące instytucjami obowiązan y-
mi, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 197, realizując obowiązki, o których mowa w art. 74, art. 76, art. 86, 
art. 89 ust. 8 i art. 90, nie przekazują do Generalnego Inspektora formularza identyfikującego, o którym mowa w art. 77. 
3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, w celu realizacji po raz pierwszy obowiązków, o których mowa 
w art. 74, art. 76, art. 86, art. 89 ust. 8 i art. 90, instytucje obowiązane niebędące instytucjami obowiązanymi, o których 
mowa w ustawie uchylanej w art. 197, przekazują do Generalnego Inspektora formularz, o którym mowa w art. 77. 
Art. 185. Do postępowań w sprawie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku wszczętych i niezakończonych 
przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. 
Art. 186. Do zwolnienia wartości majątkowych zamrożonych przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie 
art. 20d ustawy uchylanej w art. 197 stosuje się przepisy dotychczasowe. 
Art. 187. Rejestry transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3 ustawy uchylanej w art. 197, są przechowywane do 
czasu upływu okresu ich przechowywania przewidzianego na podstawie przepisów dotychczasowych. 
Art. 188. 1. Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy 
dotychczasowe. 
2. Czynności podjęte w toku kontroli przed dniem wejścia w życie ustawy pozostają w mocy. 
3. Upoważnienia Generalnego Inspektora wydane na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 197 pozostają 
w mocy. 
4. Dotychczasowe legitymacje służbowe, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 197, zachowują 
ważność do czasu wydania nowych, jednak nie dłużej niż przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 189. Do postępowań w sprawie nałożenia kar pieniężnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia 
w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że przepisy niniejszej ustawy są względniejsze dla instytucji 
obowiązanej. 
Art. 190. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15a ust. 6 ustawy uchylanej w art. 197 
zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 85 ust. 4, jednak nie 
dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 191. 1. Znosi się Międzyresortowy Komitet Bezpieczeństwa Finansowego. 
2. Tworzy się Komitet Bezpieczeństwa Finansowego. 
3. Komitet Bezpieczeństwa Finansowego przedkłada Generalnemu Inspektorowi do zatwierdzenia regulamin Kom i-
tetu w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 192. Pierwszą krajową ocenę ryzyka, o której mowa w art. 25 ust. 1, Generalny Inspektor opracowuje w terminie 
12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 193. Pierwszą ocenę ryzyka, o której mowa w art. 27, instytucje obowiązane sporządzają w terminie 6 miesięcy 
od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 194. Tworzy się Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych. 
Art. 195.25) Spółki, o których mowa w art. 58, wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego przed dniem wejścia 
w życie rozdziału 6 zgłaszają do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych informacje o beneficjentach rzecz y-
wistych w terminie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie tego rozdziału. 
                                                           
25) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 52 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych 
z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryz y-
sowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 i 695), która weszła w życie z dniem 31 marca 2020 r. 
  
Dziennik Ustaw – 51 – Poz. 971 
 
 Art. 196. 1. Pracownicy, funkcjonariusze i żołnierze delegowani do pracy w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4 
ustawy uchylanej w art. 197, na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy, stają się pracownikami i funkcjonariuszami delegow a-
nymi do pracy w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, na podstawie art. 16 ust. 1. 
2. Żołnierze zawodowi wyznaczeni do pełnienia służby w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4 ustawy uchylanej 
w art. 197, na podstawie art. 5 ust. 3 tej ustawy, stają się żołnierzami zawodowymi wyznaczonymi do pełnienia służby 
wojskowej w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, na podstawie art. 16 ust. 3. 
Rozdział 17 
Przepisy końcowe 
Art. 197. Traci moc ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terr o-
ryzmu (Dz. U. z 2017 r. poz. 1049 oraz z 2018 r. poz. 650 ). 
Art. 198. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia26), z wyjątkiem rozdziału 6, art. 194 
i art. 195, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia. 
                                                           
26) Ustawa została ogłoszona w dniu 12 kwietnia 2018 r.