DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 16 listopada 2022  r. 
Poz. 2337  
 
USTAWA  
z dnia 4  listopada 2022  r. 
o zmianie ustawy o  prawach konsumenta, ustawy – Kodeks cywilny oraz ustawy – 
Prawo  prywatne  międzynarodowe1) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 30  maja 2014  r. o prawach konsumenta (Dz.  U. z 2020  r. poz.  287 oraz z  2021  r. poz.  2105) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) odnośnik nr  1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie:  
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża:  
1) dyrektywę Parlamentu Europejskieg o i Rady 2011/83/UE z  dnia 25  października 2011  r. w sprawie praw kon-
sumentów, zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i  dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 85/577/EWG i  dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskieg o i Rady 
(Dz. Urz. UE  L 304 z  22.11.2011, str.  64, z  późn. zm.), ostatnio zmienioną dyrektywą Parlamentu Europej-
skiego i  Rady (UE) 2019/2161 z  dnia 27  listopada 2019  r. (Dz.  Urz. UE  L 328 z  18.12.2019, str.  7); 
2) dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejski ego i  Rady z  dnia 23  września 2002  r. dotyczącą sprzedaży kon-
sumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającą dyrektywę Rady 90/619/EWG oraz dyrektywy 
97/7/WE i  98/27/WE (Dz.  Urz. UE  L 271 z  09.10.2002, str.  16, z  późn. zm.), ostatnio zmienioną dyr ektywą 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2366 z  dnia 25  listopada 2015  r. (Dz.  Urz. UE  L 337 z  23.12.2015,  
str. 35, z  późn. zm.);  
3) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/770 z  dnia 20  maja 2019  r. w sprawie niektórych aspek -
tów umów o dostarczanie treści cyfrowych i  usług cyfrowych (Dz.  Urz. UE  L 136 z  22.05.2019, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 305 z  26.11.2019, str.  60); 
4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/771 z  dnia 20  maja 2019  r. w sprawie niektórych aspek -
tów umów s przedaży towarów, zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE  
i uchylającą dyrektywę 1999/44/WE (Dz.  Urz. UE  L 136 z  22.05.2019, str.  28 oraz Dz.  Urz. UE  L 305 z  26.11.2019 , 
str. 63).”;  
2) w art.  1 po pkt  4 dodaje się pkt  4a i 4b w  brzmieniu:  
„4a) zasady i  tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy zobowiązującej do przeniesienia własności 
towaru na konsumenta;  
4b) zasady i  tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy o  dostarczanie treści cyfrowej lub usługi 
cyfro wej;”;  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/770 z  dnia 20  maja 
2019  r. w sprawie niektórych aspektów umów o  dostarczanie treści cyfrowych i  usług cyfrowych (Dz.  Urz. UE  L 136 z  22.05.2019, 
str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 305 z  26.11.2019, str.  60) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/771 z  dnia 20  maja 
2019  r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 
2009/22/WE i  uchylającą dyrektywę 1999/44/WE (Dz.  Urz. UE  L 136 z  22.05.2019, str.  28 oraz Dz.  Urz. UE  L 305 z  26.11.2019, 
str. 63).  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2337  
 
 3) w art.  2: 
a) po pkt  4 dodaje się pkt  4a i 4b w  brzmieniu:  
„4a) towar – rzecz ruchomą, a  także wodę, gaz i  energię elektryczną, w  przypadku gdy są oferowane do sprzedaży 
w określonej objętości lub ilości;  
4b) trwałość – zdolność towaru do zachowania jego funkcji i  właściwości w  toku zwykłego korzystania;”,  
b) po pkt  5 dodaje się pkt  5a–5h w  brzmieniu:  
„5a) usługa cyfrowa – usługę pozwalającą konsumentowi na:  
a) wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub dostęp do danych w  postaci cyfrow ej, 
b) wspólne korzystanie z  danych w  postaci cyfrowej, które zostały przesłane lub wytworzone przez kon-
sumenta lub innych użytkowników tej usługi,  
c) inne formy interakcji za pomocą danych w  postaci cyfrowej;  
5b) towar z  elementami cyfrowymi – towar zawie rający treść cyfrową lub usługę cyfrową lub z  nimi połączony 
w taki sposób, że brak treści cyfrowej lub usługi cyfrowej uniemożliwiłby jego prawidłowe funkcjonowanie;  
5c) środowisko cyfrowe – sprzęt komputerowy, oprogramowanie i  połączenia sieciowe wykorzy stywane przez 
konsumenta w  celu uzyskania dostępu do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub w  celu korzystania z  nich;  
5d) integracja – połączenie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  elementami środowiska cyfrowego konsumenta 
i włączenie ich do tych ele mentów w  celu zapewnienia zgodności z  umową o  dostarczanie treści cyfrowej 
lub usługi cyfrowej;  
5e) kompatybilność – współdziałanie treści cyfrowej, usługi cyfrowej, lub towaru ze sprzętem komputerowym 
lub oprogramowaniem, które są zazwyczaj używane do kor zystania z  treści cyfrowej, usługi cyfrowej, lub 
towaru tego samego rodzaju, bez konieczności ich przekształcania;  
5f) funkcjonalność – zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do pełnienia swoich funkcji z  uwzględ -
nieniem ich przeznaczenia;  
5g) interoperacyjność – zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do współdziałania ze sprzętem 
komputerowym lub oprogramowaniem innymi niż te zazwyczaj używane do korzystania z  treści cyfrowej, 
usługi cyfrowej lub towaru tego samego rodzaju;  
5h) cena – wartość wyrażoną w  jednostkach pieniężnych, którą konsument jest obowiązany zapłacić przedsię-
biorcy za treść cyfrową, usługę cyfrową lub towar, a  w odniesieniu do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej – 
także cyfrowe odwzorowanie wartości;”;  
4) w art.  3 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  11 w  brzmieniu:  
„11) o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, jeżeli konsument nie jest zobowiązany do świadczeń innych 
niż dostarczanie danych osobowych, a  dane te są przetwa rzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w  celu wykonania 
umowy lub obowiązku ustawowego.”;  
5) art. 6  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  6. 1. Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do przeniesienia własności towaru i  wyko -
nania usługi , stosuje się p rzepisy dotyczące umów zobowiązujących do przeniesienia własności.  
2. Przepisy, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru 
z elementami cyfrowymi, również w  zakresie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, n awet jeżeli są one dostarczane przez 
osobę trzecią. Do takiej treści cyfrowej lub usługi cyfrowej przepisów rozdziału 5b nie stosuje się.  
3. W razie wątpliwości poczytuje się, że treść cyfrowa lub usługa cyfrowa były objęte umową zobowiązującą do 
przeniesi enia własności towaru z  elementami cyfrowymi.”;  
6) w art.  7a ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, przedsiębiorca jest obowiązany udzielić odpowiedzi na rekla-
mację konsumenta w  terminie 14  dni od dnia jej otrzymania. ”; 
7) po art.  7a dodaje się art.  7aa w  brzmieniu:  
„Art.  7aa. Przepisy dotyczące konsumenta zawarte w  rozdziałach 4, 5a i  5b stosuje się do osoby fizycznej zawie -
rającej umowę bezpośrednio związaną z  jej działalnością gospodarczą, gdy z  treści tej umowy wynika, że nie ma ona 
dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w  szczególności z  przedmiotu wykonywanej przez nią działal -
ności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gos -
podarczej.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2337  
 
 8) użyty w  art. 12 w  ust. 1 w pkt 10 i 13, w  art. 21 w  ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w  art. 23, w  art. 32 w  ust. 1, 
w art. 33, w  art. 34 w  ust. 2 oraz w  art. 38 w  pkt 6, 8 i  12, w  różnej liczbie i  w różnym przypadku, wyraz „rzecz” za-
stępuje się użyt ym w  odpowiedniej liczbie i  odpowiednim przypadku wyrazem „towar”;  
9) tytuł rozdziału 4  otrzymuje brzmienie:  
„Prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa”;  
10) w art.  28 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) dla umowy, w  wykonaniu której przedsiębiorca wydaje towar, będąc zobowiązany do przeniesienia jego włas -
ności – od objęcia towaru w  posiadanie przez konsumenta lub wskazaną przez niego osobę trzecią inną niż prze -
woźnik, a  w przypadku umowy, która:  
a) obejmuje wiele towar ów, które są dostarczane osobno, partiami lub w  częściach – od objęcia w  posiadanie 
ostatniego towaru, jego partii lub części,  
b) polega na regularnym dostarczaniu towaru przez czas oznaczony – od objęcia w  posiadanie pierwszego 
z towarów;”;  
11) w art.  32 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Jeżeli przedsiębiorca nie zaproponował, że sam odbierze towar od konsumenta, może wstrzymać się ze zwro-
tem płatności otrzymanych od konsumenta do chwili otrzymania towaru z  powrotem lub dostarczenia przez konsu-
menta dowodu j ego odesłania, w  zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.”;  
12) w art.  34: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Konsument ma obowiązek zwrócić towar przedsiębiorcy lub przekazać go osobie upoważnionej przez 
przedsiębiorcę do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14  dni od dnia, w  którym odstąpił od umowy, 
chyba że przedsiębiorca zaproponował, że sam odbierze towar. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie towaru  
przed jego upływem.”,  
b) ust. 3 i  4 otrzymują brzmienie:  
„3. Jeżeli umowę zawarto poza lokalem przedsiębiorstwa a  towar dostarczono konsumentowi do miejsca, 
w którym zamieszkiwał w  chwili zawarcia umo wy, przedsiębiorca jest zobowiązany do odebrania towaru na swój 
koszt, gdy ze względu na charakter towaru nie można go odesłać w  zwykły sposób pocztą.  
4. Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości towaru będące wynikiem korzystania z  niego  
w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru, cech i  funkcjonowania towaru, chyba że 
przed siębiorca  nie poinformował konsumenta o  prawie odstąpienia od umowy zgodnie z  wymaganiami art.  12 
ust. 1 pkt 9.”; 
13) w art.  38 pkt 3–5 otrzymują b rzmienie:  
„3) w której przedmiotem świadczenia jest towar nieprefabrykowany, wyprodukowany według specyfikacji konsu-
menta lub służący zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb;  
4) w której przedmiotem świadczenia jest towar ulegający szybkiemu zepsuci u lub mający krótki termin przydat-
ności do użycia;  
5) w której przedmiotem świadczenia jest towar dostarczany w  zapieczętowanym opakowaniu, którego po otwarciu 
opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub ze względów higienicznych, jeżeli  opako-
wanie zostało otwarte po dostarczeniu;”;  
14) uchyla się art.  38a; 
15) po rozdziale 5  dodaje się rozdziały 5a i  5b w  brzmieniu:  
„Rozdział 5a  
Umowy zobowiązujące do przeniesienia własności towaru na konsumenta  
Art. 43a. 1. W  razie braku zgodności towaru z  umową konsumentowi przysługują uprawnienia określone w  niniej -
szym  rozdziale. Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru na konsumenta, w  tym w  szczególności 
umów sprzedaży, umów dostawy oraz umów o  dzieło będące towarem, nie stosuj e się przepisów księgi trzeciej 
tytułu  XI działu II ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.  U. z 2022  r. poz.  1360 i  2337 ). 
2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do towaru, który służy wyłącznie jako nośnik treści cyfrowej.  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2337  
 
 Art. 43b. 1. Towar jest zgodny z  umową, jeżeli zgodne z  umową pozostają w  szczególności jego:  
1) opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i  funkcjonalność, a  w odniesieniu do towarów z  elementami cyfrowymi – 
również  kompatybilność, interoperacyjność i  dostęp ność aktualizacji;  
2) przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o  którym konsument powiadomił 
przedsiębiorcę najpóźniej w  chwili zawarcia umowy i  który przedsiębiorca zaakceptował.  
2. Ponadto towar, aby został uznany za zgod ny z umową, musi:  
1) nadawać się do celów, do których zazwyczaj używa się towaru tego rodzaju, z  uwzględnieniem obowiązujących 
przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk;  
2) występować w  takiej ilości i  mieć takie cechy, w  tym trwałość i  bezpie czeństwo, a  w odniesieniu do towarów 
z elementami cyfrowymi – również funkcjonalność i  kompatybilność, jakie są typowe dla towaru tego rodzaju 
i których konsument może rozsądnie oczekiwać, biorąc pod uwagę charakter towaru oraz publiczne zapewnienie 
złożon e przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w  ich imieniu, w  szczególności 
w reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że:  
a) nie wiedział o  danym publicznym zapewnieniu i  oceniając rozsądnie, nie mógł o  nim wie dzieć,  
b) przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z  zachowaniem warunków i  formy, 
w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w  porównywalny sposób,  
c) publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o  zawarciu umowy;  
3) być dostarczany z  opakowaniem, akcesoriami i  instrukcjami, których dostarczenia konsument może rozsądnie 
oczekiwać;  
4) być takiej samej jakości jak próbka lub wzór, które przedsiębiorca udostępnił konsumentowi przed zawarciem 
umowy, i  odpowiadać opisowi takiej próbki lub takiego wzoru.  
3. Do towarów z  elementami cyfrowymi przepisy art.  43k ust.  3 i 4 oraz art.  43l ust.  4 stosuje się odpowiednio.  
4. Przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności towaru z  umową w  zakresie, o  którym mowa 
w ust. 2 lub 3, jeżeli konsument, najpóźniej w  chwili zawarcia umowy, został wyraźnie poinformowany, że konkretna 
cecha towaru odbiega od wymogów zgodności z  umową określonych w  ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i  odrębnie zaakcep-
tował brak konkretnej cechy  towaru.  
5. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z  umową wynikający z  niewłaściwego za-
montowania towaru, jeżeli:  
1) zostało ono przeprowadzone przez przedsiębiorcę lub na jego odpowiedzialność;  
2) niewłaściwe zamontowanie przepro wadzone przez konsumenta wynikało z  błędów w  instrukcji dostarczonej 
przez przedsiębiorcę lub osobę trzecią, o  której mowa w  art. 6 ust. 2. 
Art. 43c. 1. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z  umową istniejący w  chwili jego 
dostar czenia i  ujawniony w  ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin przydatności towaru do użycia, określony 
przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w  ich imieniu, jest dłuższy. Domniemywa się, 
że brak zgodności towaru z  umową , który ujawnił się przed upływem dwóch lat od chwili dostarczenia towaru, istniał 
w chwili jego dostarczenia, o  ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania tego nie można pogodzić ze spe-
cyfiką towaru lub charakterem braku zgodności towaru z  umową . 
2. Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności towaru z  umową 
określonego w  ust. 1, jeżeli brak ten podstępnie zataił.  
3. W odniesieniu do towarów z  elementami cyfrowymi, przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność z a brak zgod-
ności z  umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w  sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się 
w czasie, w  którym zgodnie z  umową miały być dostarczane. Czas ten nie może być krótszy niż dwa lata od chwili 
dostarczenia towaru z  elementami cyfrowymi. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej 
z umową wystąpił w  tym czasie, jeżeli w  tym czasie się ujawnił.  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2337  
 
 Art. 43d. 1. Jeżeli towar jest niezgodny z  umową, konsument może żądać jego naprawy lub wymiany.  
2. Przedsiębiorca może dokonać wymiany, gdy konsument żąda naprawy, lub przedsiębiorca może dokonać 
naprawy, gdy konsument żąda wymiany, jeżeli doprowadzenie do zgodności towaru z  umową w  sposób wybrany przez 
konsumenta jest niemożliwe albo wymagałoby nadmier nych kosztów dla przedsiębiorcy. Jeżeli naprawa i  wymiana są 
niemożliwe lub wymagałyby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy, może on odmówić doprowadzenia towaru do 
zgodności z  umową.  
3. Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się wszelkie okoliczności sprawy, w  szcze-
gólności znaczenie braku zgodności towaru z  umową, wartość towaru zgodnego z  umową oraz nadmierne niedogod-
ności dla konsumenta powstałe wskutek zmiany sposobu doprowadzenia towaru do zgodności z  umową.  
4. Przedsiębiorca  dokonuje naprawy lub wymiany w  rozsądnym czasie od chwili, w  której przedsiębiorca został 
poinformowany przez konsumenta o  braku zgodności z  umową, i  bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, 
uwzględniając specyfikę towaru oraz cel, w  jakim konsument go nabył. Koszty naprawy lub wymiany, w  tym w  szcze-
gólności koszty opłat pocztowych, przewozu, robocizny i  materiałów, ponosi przedsiębiorca.  
5. Konsument udostępnia przedsiębiorcy towar podlegający naprawie lub wymianie. Przedsiębiorca odbiera od 
konsumen ta towar na swój koszt.  
6. Jeżeli towar został zamontowany przed ujawnieniem się braku zgodności towaru z  umową, przedsiębiorca 
demontuje towar oraz montuje go ponownie po dokonaniu naprawy lub wymiany albo zleca wykonanie tych czynności 
na swój koszt.  
7. Konsument nie jest zobowiązany do zapłaty za zwykłe korzystanie z  towaru, który następnie został wymieniony.  
Art. 43e. 1. Jeżeli towar jest niezgodny z  umową, konsument może złożyć oświadczenie o  obniżeniu ceny albo 
odstąpieniu od umowy, gdy:  
1) przedsiębi orca odmówił doprowadzenia towaru do zgodności z  umową zgodnie z  art. 43d ust.  2; 
2) przedsiębiorca nie doprowadził towaru do zgodności z  umową zgodnie z  art. 43d ust.  4–6; 
3) brak zgodności towaru z  umową występuje nadal, mimo że przedsiębiorca próbował d oprowadzić towar do zgod-
ności z  umową;  
4) brak zgodności towaru z  umową jest na tyle istotny, że uzasadnia obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy bez 
uprzedniego skorzystania ze środków ochrony określonych w  art. 43d; 
5) z oświadczenia przedsiębiorcy lub  okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi on towaru do zgodności 
z umową w  rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta.  
2. Obniżona cena musi pozostawać w  takiej proporcji do ceny wynikającej z  umowy, w  jakiej wartość towaru 
niezgodnego z  umową pozostaje do wartości towaru zgodnego z  umową.  
3. Przedsiębiorca zwraca konsumentowi kwoty należne wskutek skorzystania z  prawa obniżenia ceny niezwłocz-
nie, nie później niż w  terminie 14  dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o  obniżeniu ceny.  
4. Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli brak zgodności towaru z  umową jest nieistotny. Domniemywa 
się, że brak zgodności towaru z  umową jest istotny.  
5. Jeżeli brak zgodności z  umową dotyczy jedynie niektórych towarów dostarczonych na podstawie umowy kon-
sument może odstąpić od umowy jedynie w  odniesieniu do tych towarów, a  także w  odniesieniu do innych towarów 
nabytych przez konsumenta wraz z  towarami niezgodnymi z  umową, jeżeli nie można rozsądnie oczekiwać, aby kon-
sument zgodził si ę zatrzymać wyłącznie towary zgodne z  umową.  
6. W razie odstąpienia od umowy konsument niezwłocznie zwraca towar przedsiębiorcy na jego koszt. Przedsię-
biorca zwraca konsumentowi cenę niezwłocznie, nie później niż w  terminie 14  dni od dnia otrzymania towaru  lub 
dowodu jego odesłania.  
7. Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył konsument, 
chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z  żadnymi kosztami.  
Art. 43f. Konsument może powstrzymać się z  zapłatą ceny do chwili wykonania przez przedsiębiorcę obowiąz-
ków wynikających z  art. 43d i  art. 43e. 
Art. 43g. 1. Odstępstwo od warunków gwarancji określonych w  reklamie na niekorzyść konsumenta jest bezsku-
teczne, chyba ż e oświadczenie gwarancyjne złożone w  reklamie przed zawarciem umowy zostało sprostowane z  za-
chowaniem warunków i  formy, w  jakiej reklama została przeprowadzona, lub w  porównywalny sposób.  
2. Gwarancja trwałości nie może przewidywać warunków naprawy albo wy miany mniej korzystnych dla konsu-
menta niż określone w  art. 43d. 
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2337  
 
 Rozdział 5b  
Umowy o  dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej  
Art. 43h. 1. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o  treści cyfrowej, należy przez to rozumieć również towar, 
który służy wyłącznie jako nośnik treści cyfrowej, z  uwzględnieniem art.  43j ust.  8. 
2. Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfro -
wej oraz innych świadczeń, przepisy niniejszego rozdziału stosuje si ę wyłącznie w  zakresie postanowień umowy doty -
czących treści cyfrowej lub usługi cyfrowej.  
Art. 43i. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:  
1) usług łączności elektronicznej w  rozumieniu art.  2 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady ( UE) 2018/1972  
z dnia 11  grudnia 2018  r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz.  Urz. UE  L 321 z  17.12.2018,  
str. 36, Dz.  Urz. UE  L 334 z  27.12.2019, str.  164 oraz Dz.  Urz. UE  L 419 z  11.12.2020, str.  36) innych niż usługi 
łączności i nterpersonalnej niewykorzystujące numerów w  rozumieniu art.  2 pkt 7 tej dyrektywy;  
2) umów, na mocy których konsument nie jest zobowiązany do świadczeń innych niż dostarczanie danych osobo-
wych, a  dane te są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w  celu poprawy bezpieczeństwa, kompatybil-
ności lub interoperacyjności oprogramowania oferowanego na podstawie otwartej i  wolnej licencji;  
3) treści cyfrowych dostarczanych na podstawie ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o otwartych danych i  ponownym 
wykorzystywa niu informacji sektora publicznego (Dz.  U. poz.  1641 oraz z  2022  r. poz.  1700).  
Art. 43j. 1. Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi treść cyfrową lub usługę cyfrową niezwłocznie po zawarciu 
umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.  
2. Treść cyfrową uważa się za dostarczoną w  chwili, gdy treść cyfrowa lub środek, który pozwala na uzyskanie 
dostępu do treści cyfrowej lub pobranie treści cyfrowej, zostały udostępnione konsumentowi lub fizycznemu lub wir-
tualnemu urządzeniu, które konsument wybrał samodzielnie w tym celu, lub gdy konsument lub takie urządzenie, uzys kali 
do niej dostęp.  
3. Usługę cyfrową uważa się za dostarczoną w  chwili, gdy konsument lub fizyczne lub wirtualne urządzenie, 
które konsument wybrał samodzielnie w  tym celu, uzyskali do niej dostęp.  
4. Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczył treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, konsument wzywa go do ich dostar -
czenia. Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczy treści cyfrowej lub usługi cyfrowej niezwłocznie lub w  dodatkowym, wyraź -
nie uzgodnionym przez strony  terminie, konsument może odstąpić od umowy.  
5. Konsument może odstąpić od umowy bez wzywania do dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, jeżeli:  
1) z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie dostarczy treści cyfrowej lub usługi 
cyfrowej lub  
2) konsument i  przedsiębiorca uzgodnili lub z  okoliczności zawarcia umowy wyraźnie wynika, że określony termin 
dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej miał istotne znaczenie dla konsumenta, a  przedsiębiorca nie 
dostarczył i ch w  tym terminie.  
6. Ciężar dowodu dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej spoczywa na przedsiębiorcy.  
7. W razie odstąpienia przez konsumenta od umowy przepis art.  43o stosuje się odpowiednio.  
8. Przepisów ust.  1–7 nie stosuje się, jeżeli umowa przewiduje dostarczenie treści cyfrowej za pośrednictwem 
materialnego nośnika.  
Art. 43k. 1. Treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są zgodne z  umową, jeżeli zgodne z  umową pozostają w  szcze-
gólności ich:  
1) opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność, funkcjonalność , kompatybilność, interoperacyjność oraz dostępność 
wsparcia technicznego i  aktualizacji;  
2) przydatność do szczególnego celu, do którego są potrzebne konsumentowi, o  którym konsument powiadomił 
przedsiębiorcę najpóźniej w  chwili zawarcia umowy i  który prz edsiębiorca zaakceptował.  
2. Ponadto treść cyfrowa lub usługa cyfrowa, aby mogły zostać uznane za zgodne z  umową, muszą:  
1) nadawać się do celów, w  których zazwyczaj korzysta się z  treści cyfrowej lub usługi cyfrowej tego rodzaju, 
z uwzględnieniem obowiązu jących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk;  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2337  
 
 2) występować w  takiej ilości i  mieć takie cechy, w  tym funkcjonalność, kompatybilność, dostępność, ciągłość i  bez-
pieczeństwo , jakie są typowe dla treści cyfrowej lub usługi cyfrowej tego rod zaju i  których konsument może 
rozsądnie oczekiwać, biorąc pod uwagę charakter treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz publiczne zapewnienia 
złożone przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w  jego imieniu, w  szczegól -
ności w  reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że:  
a) nie wiedział o  danym publicznym zapewnieniu i  oceniając rozsądnie , nie mógł o  nim wiedzieć,  
b) przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z  zachowaniem warunków i  formy, 
w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w  porównywalny sposób,  
c) publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o  zawarciu umowy;  
3) być dostarczane z  akcesoriami i  instrukcjami, których dostarczenia konsument może rozsądnie oczek iwać;  
4) być zgodne z  wersją próbną lub zapowiedzią, które zostały udostępnione konsumentowi przez przedsiębiorcę 
przed zawarciem umowy.  
3. Przedsiębiorca informuje konsumenta o  aktualizacjach, w  tym dotyczących zabezpieczeń, niezbędnych do 
zachowania zgod ności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową oraz dostarcza je konsumentowi przez czas:  
1) dostarczania treści cyfrowej lub usługi cyfrowej określony w  umowie, na podstawie której dostarczanie następuje 
w sposób ciągły, lub  
2) zasadnie oczekiwany prze z konsumenta, uwzględniając rodzaj treści cyfrowej lub usługi cyfrowej i  cel, w  jakim 
są wykorzystywane, oraz okoliczności i  charakter umowy, jeżeli umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej 
lub usługi cyfrowej jednorazowo lub częściami.  
4. Jeżeli konsument nie zainstaluje w  rozsądnym czasie aktualizacji dostarczonych przez przedsiębiorcę zgodnie 
z ust. 3, przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową 
wynikający wyłącznie z  braku aktualizac ji, jeżeli:  
1) poinformował konsumenta o  aktualizacji i  konsekwencjach jej niezainstalowania;  
2) niezainstalowanie lub niewłaściwa instalacja aktualizacji nie wynikały z  błędów w  instrukcji instalacji dostar-
czonej przez przedsiębiorcę.  
5. Przedsiębiorca ni e ponosi odpowiedzialności za brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową 
w zakresie, o  którym mowa w  ust. 2 lub 3, jeżeli konsument, najpóźniej w  chwili zawarcia umowy, został wyraźnie 
poinformowany, że konkretna cecha treści cyfrowej lub u sługi cyfrowej odbiega od wymogów zgodności z  umową 
określonych w  ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i  odrębnie zaakceptował brak konkretnej cechy treści cyfrowej lub usługi 
cyfrowej.  
6. W przypadku gdy umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyf rowej w  sposób ciągły, treść 
cyfrowa lub usługa cyfrowa muszą pozostawać zgodne z  umową przez oznaczony w  umowie czas ich dostarczania.  
7. Treść cyfrową lub usługę cyfrową dostarcza się w  najnowszej wersji dostępnej w  chwili zawarcia umowy, 
chyba że strony  postanowiły inaczej.  
8. Do integracji treści cyfrowej lub usługi cyfrowej przepis art.  43b ust.  5 stosuje się odpowiednio.  
Art. 43l. 1. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z  umową treści cyfrowej lub usługi cyfro -
wej dostarczanych jed norazowo lub w  częściach, który istniał w  chwili ich dostarczenia i  ujawnił się w  ciągu dwóch 
lat od tej chwili. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową, który ujawnił się 
przed upływem roku od chwili dostarczenia treś ci cyfrowej lub usługi cyfrowej, istniał w  chwili ich dostarczenia.  
2. Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności treści cyfrowej 
lub usługi cyfrowej z  umową określonego w  ust. 1, jeżeli brak ten podstępnie zatai ł. 
3. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z  umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostar -
czanych  w sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w  czasie, w  którym zgodnie z  umową miały być dostarczane. 
Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową wystąpił w  tym czasie, jeżeli w  tym 
czasie się ujawnił.  
4. Przedsiębior ca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z  umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej w  za-
kresie uregulowanym w  art. 43k ust.  3, który wystąpił w  czasie określonym w  tym przepisie.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2337  
 
 5. Domniemania określone w  ust. 1 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli:  
1) środowisko cyfrowe konsumenta nie jest kompatybilne z  wymaganiami technicznymi, o  których przedsiębiorca 
poinformował go w  sposób jasny i  zrozumiały przed zawarciem umowy;  
2) konsument, poinformowany w  jasny i  zrozumiały sposób przed zawarciem umowy o  obow iązku współpracy 
z przedsiębiorcą, w  rozsądnym zakresie i  przy zastosowaniu najmniej uciążliwych dla siebie środków technicz-
nych, w  celu ustalenia, czy brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową w  odpowiednim czasie 
wynika z  cech środowiska  cyfrowego konsumenta, nie wykonuje tego obowiązku.  
Art. 43m.  1. Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z  umową, konsument może żądać doprowa-
dzenia do ich zgodności z  umową.  
2. Przedsiębiorca może odmówić doprowadzenia treści cyfrowej lub usł ugi cyfrowej do zgodności z  umową, 
jeżeli doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową jest niemożliwe albo wymagałoby 
nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy.  
3. Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się w szelkie okoliczności sprawy, w  szcze-
gólności znaczenie braku zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową oraz wartość treści cyfrowej lub 
usługi cyfrowej zgodnych z  umową.  
4. Przedsiębiorca doprowadza treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności  z umową w  rozsądnym czasie od 
chwili, w  której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o  braku zgodności z  umową, i  bez nadmier-
nych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając ich charakter oraz cel, w  jakim są wykorzystywane. Koszty do-
prowad zenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z  umową ponosi przedsiębiorca.  
Art. 43n. 1. Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z  umową, konsument może złożyć oświadcze-
nie o  obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy:  
1) doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową jest niemożliwe albo wymaga nad-
miernych kosztów stosownie do art.  43m ust.  2 i 3; 
2) przedsiębiorca nie doprowadził treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z  umową zgodnie z  art. 43m 
ust. 4; 
3) brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową występuje nadal, mimo że przedsiębiorca próbował 
doprowadzić treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności z  umową;  
4) brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową j est na tyle istotny, że uzasadnia obniżenie ceny 
albo odstąpienie od umowy bez uprzedniego skorzystania ze środka ochrony określonego w  art. 43m;  
5) z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi on treści cyfrowej lub us ługi 
cyfrowej do zgodności z  umową w  rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta.  
2. Obniżona cena musi pozostawać w  takiej proporcji do ceny wynikającej z  umowy, w  jakiej wartość treści 
cyfrowej lub usługi cyfrowej niezgodnych z  umow ą pozostaje do wartości treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgod -
nych z  umową. Jeżeli umowa stanowi, że treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w  częściach lub w  sposób 
ciągły, przy obniżeniu ceny należy uwzględnić czas, w  którym treść cyfrowa lub usługa cyfrowa pozostawały nie -
zgodne z  umową.  
3. Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w  zamian za 
zapłatę ceny, a  brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową jest nieistotny. Domniemyw a się, że brak 
zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z  umową jest istotny.  
Art. 43o. 1. Po odstąpieniu od umowy przedsiębiorca nie może wykorzystywać treści innych niż dane osobowe 
dostarczone lub wytworzone przez konsumenta w  trakcie korzystania z  treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczo-
nych przez przedsiębiorcę, z  wyjątkiem treści, które:  
1) są użyteczne wyłącznie w  związku z  treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły przedmiot umowy;  
2) dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w  trakcie korzystania z  treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, które 
stanowiły przedmiot umowy;  
3) zostały połączone przez przedsiębiorcę z  innymi danymi i  nie mogą zostać rozłączone bez nadmiernych trudności;  
4) zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z  innymi konsumentami, którzy nadal mogą z  nich korzystać.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2337  
 
 2. Przedsiębiorca udostępnia konsumentowi na jego żądanie i  na swój koszt, w  rozsądnym czasie oraz w  powszech -
nie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego treści wytworzone lub dostarczone przez konsumenta 
w trakcie korzystania z  treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, inne niż dane osobowe, z  wyjątkiem treści, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1–3. 
3. Przedsiębiorca może żądać zwrotu nośnika materialnego, na którym dostarczył treść cyfrową, w  termin ie 14  dni 
od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o  odstąpieniu od umowy. Konsument zwraca nośnik niezwłocznie i  na 
koszt przedsiębiorcy.  
4. Przedsiębiorca nie jest uprawniony do żądania zapłaty za czas, w  którym treść cyfrowa lub usługa cyfrowa 
były ni ezgodne z  umową, nawet jeżeli przed odstąpieniem od umowy konsument z  nich faktycznie korzystał.  
5. Przedsiębiorca jest zobowiązany do zwrotu ceny jedynie w  części odpowiadającej treści lub usłudze cyfrowej 
niezgodnej z  umową oraz treści cyfrowej lub usłud ze cyfrowej, których obowiązek dostarczenia odpadł wskutek od-
stąpienia od umowy.  
6. Przedsiębiorca ma obowiązek dokonać zwrotu konsumentowi ceny należnej wskutek skorzystania z  prawa 
odstąpienia od umowy lub obniżenia ceny niezwłocznie, nie później niż w  terminie 14  dni od dnia otrzymania oświad-
czenia konsumenta o  odstąpieniu od umowy lub obniżeniu ceny.  
7. Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył konsument, 
chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z  żadnymi kosztami.  
Art. 43p. 1. Przedsiębiorca może dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, która nie jest niezbędna 
do zachowania jej zgodności z  umową, tylko jeżeli umowa tak stanowi i  jedynie z  uzasadnionych przyczyn w  tej umo-
wie wskazanych. Przedsiębiorca nie może jednak dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych 
w sposób jednorazowy.  
2. Wprowadzenie zmiany, o  której mowa w  ust. 1, nie może wiązać się z  jakimikolwiek kosztam i po stronie kon-
sumenta.  
3. Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta w  sposób jasny i  zrozumiały o  dokonywanej zmia-
nie, o  której mowa w  ust. 1. 
Art. 43q. 1. Jeżeli zmiana, o  której mowa w  art. 43p ust.  1, istotnie i  negatywnie wpływa na dostęp k onsumenta 
do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub korzystanie z  nich, przedsiębiorca jest zobowiązany poinformować konsu-
menta z  odpowiednim wyprzedzeniem na trwałym nośniku o  właściwościach i  terminie dokonania tej zmiany oraz 
prawie, o  którym mowa w  ust. 2 lub 3.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, konsument może wypowiedzieć umowę bez zachowania terminu wy-
powiedzenia w  ciągu 30  dni od dnia dokonania zmiany, o  której mowa w  art. 43p ust.  1, lub poinformowania o  tej 
zmianie, jeżeli poinformowanie nas tąpiło później niż ta zmiana. Przepis art.  43o stosuje się odpowiednio.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się, jeżeli przedsiębiorca zapewnił konsumentowi uprawnienie do zachowania, bez 
dodatkowych kosztów, treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową, w  stanie niezmienionym.”;  
16) w załączniku nr  1 do ustawy:  
a) użyty w  różnej liczbie i  w różnym przypadku  wyraz „rzecz” zastępuje się użytym w  odpowiedniej liczbie i  w od-
powiednim przypadku wyrazem „towar”,  
b) w instrukcji wypełniania w  odnośniku  nr 1 skreśla się wyraz „ruchomą”;  
17) użyty w  załączniku nr  2 do ustawy wyraz „rzeczy” zastępuje się wyrazem „towarów”.  
Art. 2. W ustawie z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.  U. z 2022  r. poz.  1360) wprowadza się następu-
jące zmiany:  
1) w art.  556 wyrazy „wadę fizyczną lub prawną” zastępuje się wyrazem „wadę”;  
2) użyte w  art. 5561 w § 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i  w § 3 oraz w  art. 5562 w różnych przypadkach wyrazy „wada 
fizyczna” zastępuje się użytym w  odpowiednim przypadku wyrazem „wada”;  
3) art. 5563 otrzymuje brzmienie:  
„Art.  5563. Rzecz dotknięta jest wadą prawną, jeżeli stanowi własność osoby trzeciej, jest obciążona prawem 
osoby trzeciej albo ograniczenie w  korzystaniu lub rozporządzaniu rzeczą wynika z  decyzji lub orzeczenia właściwego 
organu. W  przypadku sprzedaży prawa wada prawna może również polegać na nieistnieniu prawa. Pozostałe wady 
stanowią wady fizyczne.”;  
4) w art.  557 w  § 2 skreśla się zdanie drugie;  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2337  
 
 5) w art.  560 uchyla się §  2; 
6) w art.  5611 uchyla się §  3; 
7) w art. 5613 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Z zastrzeżeniem art.  5611 § 2 koszty wymiany lub naprawy ponosi sprzedawca.”;  
8) w art.  568 w  § 1 skreśla się zdanie drugie;  
9) w księdze trzeciej w  tytule XI uchyla się dział II1; 
10) w art.  5771 § 2 otrzym uje brzmienie:  
„§ 2. Oświadczenie gwarancyjne zawiera:  
1) wyraźne stwierdzenie, że w  przypadku braku zgodności rzeczy sprzedanej z  umową kupującemu z  mocy prawa 
przysługują środki ochrony prawnej ze strony i  na koszt sprzedawcy oraz że gwarancja nie ma wpł ywu na te 
środki ochrony prawnej;  
2) nazwę i  adres gwaranta;  
3) opis procedury, której uprawniony ma przestrzegać, aby móc skorzystać z  gwarancji;  
4) wskazanie rzeczy, których dotyczy gwarancja;  
5) warunki gwarancji.”;  
11) w art.  579: 
a) w § 1 wyrazy „rękojmi za wady fizyczne rzeczy” zastępuje się wyrazami „niezgodności rzeczy sprzedanej 
z umową”,  
b) w § 2 i 3 wyrazy „rękojmi” zastępuje się wyrazami „niezgodności rzeczy sprzedanej z  umową”.  
Art. 3. W ustawie z  dnia 4  lutego 2011  r. – Prawo prywatne mię dzynarodowe (Dz.  U. z 2015  r. poz.  1792) w  art. 30 
w ust. 1 uchyla się pkt  3. 
Art. 4. 1. Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru  zawartych przed dniem wejścia w  życie niniej -
szej ustawy  stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Przepisy us tawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do umów o  dostarczanie 
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zawartych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, jeżeli dostarczanie treści 
cyfrowej lub usługi cyfrowej miało nast ąpić lub nastąpiło po tym dniu. Przepisy art.  43p i  art. 43q ustawy zmienianej w  art. 1 
stosuje się jednak wyłącznie do umów zawartych po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 5. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r. 
Prezydent Rzeczyposp olitej Polskiej: A. Duda