DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  12 marca 2021  r. 
Poz. 450 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  1 marca 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo o  ruchu drogowym  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatyw nych 
i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym ( Dz. U. z 2020  r. poz.  110), z uwzględni e-
niem zmian wprowad zonych:  
1) ustawą  z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 284),  
2) ustawą  z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, 
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzys o-
wych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 i 695 ), 
3) ustawą  z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrz enianiem się 
wirusa SARS -CoV -2 (Dz. U. poz. 695), 
4) ustawą  z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1087),  
5) ustawą  z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz ni ektórych innych ustaw (Dz. U. 
poz. 1517 ), 
6) ustawą z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
z 2021 r. poz. 54)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  25 lutego  2021 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) art. 103, art. 111 ust. 1 i art. 114 ustaw y z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej  
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284),  które stanowi ą: 
„Art. 103. 1. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy skład:  
1) Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, o której mowa w art. 140b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15,   
2) Rady Ochrony i Ułatwień Lotnictwa Cywilneg o, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,  
3) Rady do Spraw Monitoringu Żywności i Żywienia, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 47,  
4) Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z mienianej w art. 68,  
5) Rady Programowej Współpracy Rozwojowej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 74,  
6) Komisji do spraw Środków Ochrony Roślin, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 76,  
7) Rady Polskiej Agencji Kosmicznej, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 78,  
8) Komitetu Konsultacyjnego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 83,  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 450 
 
9) Rady Centrum Łukasiewicz, o której mowa w art. 10 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 92,  
10) Rady Żeglugi Śródlądowej, o której mowa w art. 44 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 96  
– uzupełnia się o przedstawiciela ministra właściwego do spraw klimatu, przy czym w przypadku organów kadency j-
nych uzupełnienie ich składu następuje do końca kadencji.  
2. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy skład:  
1) Rady Programowej Współpracy Rozwojowej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 74,  
2) Komitetu Konsultacyjnego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art.  83,  
3) Rady Kuratorów, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 27,  
4) Rady Konsultacyjnej, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 62  
– uzupełnia się o przedstawiciela ministra właściwego do spraw aktywów państwowy ch, przy czym w przypadku 
organów kadencyjnych uzupełnienie ich składu następuje do końca kadencji.  
3. Minister właściwy do spraw aktywów państwowych, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej 
ustawy, wskaże Prezesowi Rady Ministrów swojego prz edstawiciela w Komitecie Polityki Ubezpieczeń Eksport o-
wych, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8.  
4. Prezes Rady Ministrów niezwłocznie powoła przedstawiciela ministra właściwego do spraw aktywów pa ń-
stwowych w skład Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych wskazanego przez tego ministra zgodnie z ust. 3. ” 
Art. 111. „1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających zmieni a-
nych niniejszą ustawą zachowują moc, z wyjątkiem przepisów wykonawczych wydanych  na podstawie art. 21 ust. 9 
ustawy zmienianej w art. 88, w brzmieniu dotychczasowym, i mogą być zmieniane. ” 
„Art. 114. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 106 ust. 4, art. 107 
ust. 2 i art. 108 ust. 2, które wchodz ą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”; 
2) art. 101 ustaw y z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieg a-
niem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi  sytuacji kryz y-
sowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568  i 695 ), który stanowi:  
„Art. 101. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia:  
1) z wyjątkiem:  
a) art. 31, który wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2020 r.,  
b) art. 8 pkt 4 w zakresie dodawa nego art. 6 ust. 4 oraz art. 22 pkt 1 –3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia  
2021 r.,  
c) art. 27 pkt 7 w zakresie zmienianego art. 4065 § 5–7, który wchodzi w życie z dniem 3 września 2020 r.;  
2) z tym że:  
a) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art.  15h ust. 1 pkt 1 – z mocą od dnia 9 grudnia 2019 r.,  
b) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15zb – z mocą od dnia 7 lutego 2020 r.,  
c) art. 1 pkt 17 w zakresie dodawanego art. 31x – z mocą od dnia 1 marca 2020 r.,  
d) art. 1 pkt 11, pkt 14 w zakres ie dodawanych art. 15a –15d, art. 15h ust. 1 pkt 2 , art. 15l i art. 15zc oraz pkt  17 
w zakresie dodawanych art. 31e, art. 31f, art. 31j, a rt. 31m  i art. 31zm – z mocą od dnia 8 marca 2020 r.,   
e) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15f – z mocą od dnia  12 marca 2020 r.,  
f) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15k – z mocą od dnia 13 marca 2020 r.,  
g) art. 89 – z mocą od dnia 15 marca 2020 r.,  
h) art. 1 pkt 3 lit. a –c oraz art. 66 – z mocą od dnia 26 marca 2020 r. ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 450 
 
3) art. 118 ustaw y z dnia 16 kw ietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem 
się wirusa SARS -CoV -2 (Dz. U. poz. 695), który stanowi:  
„Art. 118. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 22, który wchodzi w życie z mocą od dnia 13 marca 2020 r.;  
2) art. 28, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2020 r.;  
3) art. 53 pkt 8 w zakresie dodawanego art. 67c – który wchodzi w życie z mocą od dnia 31 marca 2020 r.;  
4) art. 73 pkt 45, który wchodzi w życie z mocą o d dnia 13 kwietnia 2020 r.;  
5) art. 73 pkt 57 w zakresie dodawanego art. 15zzzzm – który wchodzi w życie z mocą od dnia 12 marca 2020 r.;  
6) art. 73 pkt 20, 38, 39 i 41, które wchodzą w życie z mocą od dnia 1 kwietnia 2020 r.;  
7) art. 73 pkt 68 w zakres ie dodawanego art. 31zy6 – który wchodzi w życie z mocą od dnia 14 marca 2020 r. ”; 
4) art. 23 ustaw y z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 
poz. 1087),  który stanowi:  
„Art. 23. Ustawa wchodzi w życ ie z dniem 1 lipca 2020 r. ”; 
5) odnośnika nr 1 oraz art. 12 –29 ustaw y z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517) , któr e stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdr aża dyrektywę Rady 1999/37/ WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. 
w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów (Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999, str. 57 – Dz. Urz. UE Pol-
skie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 351, Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.20 03, str. 17, Dz. Urz. UE L 10 
z 16.01.2004,  str. 29 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7 , str. 710, Dz. Urz. UE L 363 
z 20.12.2006, str. 344, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 356 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 129). ” 
„Art. 12. 1. Nalepki k ontrolne wydane na podstawie dotychczasowych przepisów tracą ważność.  
2. Właściciel pojazdu może zachować na przedniej szybie pojazdu nalepkę kontrolną wydaną na podstawie d o-
tychczasowych przepisów.  
3. Karta pojazdu albo jej wtórnik wydane na podstawie d otychczasowych przepisów tracą ważność.  
4. Właściciel pojazdu, który posiada kartę pojazdu albo jej wtórnik, wydane na podstawie dotychczasowych 
przepisów:  
1) zachowuje tę kartę albo jej wtórnik albo  
2) zwraca tę kartę albo jej wtórnik do starosty.  
Art. 13. 1. Dowody rejestracyjne, tablice (tablica) rejestracyjne oraz ich wtórniki wydane przed dniem wejścia 
w życie ustawy zachowują ważność.  
2. Pozwolenia czasowe oraz ich wtórniki wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują wa ż-
ność przez okre s, na jaki zostały wydane.  
3. Zaświadczenia wystawione przez organ rejestrujący na podstawie art. 72 ust.  4 ustawy zmienianej w art. 1 
w brzmieniu dotychczasowym zachowują ważność.  
4. Do postępowań w sprawie:  
1) rejestracji, czasowej rejestracji i wyrej estrowania pojazdu albo odmowy rejestracji, czasowej rejestracji i wyr e-
jestrowania pojazdu,  
2) wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego, wtórnika pozwolenia czasowego, wtórnika tablic (tablicy) rejestr a-
cyjnych oraz nowego dowodu rejestracyjnego i tablic (t ablicy) rejestracyjnych z nowym numerem rejestracy j-
nym, a także dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną 
tablicę rejestracyjną dla pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  
– wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życi e niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.  
Art. 14. 1. Ewidencje tablic rejestracyjnych indywidualnych prowadzone przed dniem wejścia w życie ninie j-
szej ustawy przez właściwych miejscowo dla siedzib sejmików województw prezydentów miast na pr awach powiatu 
stają się ewidencjami, o których mowa w art. 73a ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 450 
 
2. Wyznaczanie i udostępnianie przez właściwych miejscowo dla siedzib sejmików województw prezydentów 
miast na prawach powiatu pojemności rejestracyjny ch, o których mowa w art. 73a u st. 1 pkt 2 ustawy zmienianej 
w art. 1, stanowi kontynuację wyznaczania pojemności rejestracyjnych na podstawie dotychczasowych przepisów.  
Art. 15. Zaświadczenia o demontażu pojazdu oraz zaświadczenia o przyjęciu niekompletn ego pojazdu wydane 
przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 23, zachowują ważność.  
Art. 16. Do żądania właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumi e-
nia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Euro pejskim Obszarze Gospodarczym dotyczącego zwrotu dowodu 
rejestracyjnego zgłoszonego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.  
Art. 17. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do  spraw transpo r-
tu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Public z-
nej ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających czaso we wycofanie z ruchu samochodu osobowego.  
Art. 18. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transpo r-
tu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publ icz-
nej ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu.  
Art. 19. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transpo r-
tu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Public z-
nej ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych  
umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekr o-
czeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.  
Art. 20. Komunikaty, o których mowa w art. 17–19, ogłasza się w terminie co najmniej 5 miesięcy przed dniem 
wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w danym komunikacie.  
Art. 21. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz 
na stronie podmio towej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat 
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających generowanie z systemu teleinformatycznego 
obsługującego centralną ewidencję pojazdów raportu potw ierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji. Komun i-
kat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym 
komunikacie.  
Art. 22. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ust aw Rzeczypospolitej Polskiej 
oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji komun i-
kat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym poja z-
dem w cen tralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu 
wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie. Komunikat ogłasza się 
w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dnie m wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.  
2. W celu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1:  
1) organy kontroli ruchu drogowego obowiązane do przekazywania danych o zatrzymaniu lub zwrocie dokumentu 
stwierdzającego  uprawnienie do kierowania pojazdem zapewnią interoperacyjność swoich systemów teleinfo r-
matycznych z systemem teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję kierowców w zakresie obejm u-
jącym przekazywanie i pobieranie danych z tej ewidencji,  
2) podmio ty uprawnione do ustalenia tożsamości kierującego pojazdem na podstawie danych z Rejestru Dowodów 
Osobistych zapewnią interoperacyjność swoich systemów teleinformatycznych z systemem teleinformatycznym 
obsługującym ten rejestr w zakresie obejmującym pobier anie danych z tego rejestru  
– do dnia określonego w komunikacie, o którym mowa w ust. 1.  
Art. 23. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz 
na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej mi nistra właściwego do spraw informatyzacji komunikat 
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie przez przedsiębiorców prow a-
dzących stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów do centralnej ewidencji pojazdów danych o  demontażu 
pojazdu lub przyjęciu niekompletnego pojazdu. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed 
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 450 
 
Art. 24. 1. W celu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa  w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r.  
o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730 oraz 
z 2020 r. poz. 1517), organy właściwe w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających posiadanie  uprawnienia 
do kierowania pojazdami przekazują do centralnej ewidencji kierowców dane i informacje:  
1) zawarte w profilu kandydata na kierowcę, zgromadzone do dnia poprzedzającego dzień określony w komunikacie,  
o którym mowa w art. 14 ust. 2 tej ustawy, i aktualizują przekazane dane;  
2) zgromadzone i nieprzekazane do tej ewidencji do dnia poprzedzającego dzień określony w komunikacie, o którym  
mowa w art. 14 ust. 2 tej ustawy, i aktualizują przekazane dane.  
2. Przekazywanie danych i informacji rozpoczni e się po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 25. Do postępowań dotyczących zatrzymanych praw jazdy lub pozwoleń na kierowanie tramwajem wszczętych  
a niezakończonych przed dniem wskazanym w komunikacie, o którym mowa w art. 2 2 ust. 1, stosuje się dotych -
czasowe przepisy.  
Art. 26. 1. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do upływu 24 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy:  
1) w przypadku rejestracji pojazdu, gdy karta pojazdu została utracona, zamiast karty należy przedstawić wtórnik 
tej karty albo zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej 
rejestracji, potwierdzające dane zawarte w utraconej karcie;  
2) rejestracji pojazdu może dokonać starosta właściwy ze względu na miejsce czas owego zamieszkania właściciela 
pojazdu.  
2. W okresie od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 10 w zakresie art. 73c do upływu 24 miesięcy od dnia ogłoszenia 
ustawy:  
1) salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub uprawniony przedstawic iel tego 
salonu do wniosku o rejestrację pojazdu dołącza również w postaci elektronicznej oryginał lub kopię karty p o-
jazdu oraz potwierdzenia dokonania opłaty za wydanie nalepki kontrolnej;  
2) organ rejestrujący wydaje także nalepkę kontrolną, jeżeli jest  wymagana, ora z przekazuje ją albo przesyła 
w sposób, o którym mowa w art. 73c ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1;  
3) właściciel nowego pojazdu samochodowego nabytego w salonie sprzedaży pojazdów samochodowych, prz y-
czep lub motorowerów może upoważnić ten s alon lub uprawnionego przedstaw iciela tego salonu do odbioru 
z urzędu obsługującego organ rejestrujący także nalepki kontrolnej, jeżeli jest wymagana.  
Art. 27. W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 10 w zakresie art. 73d przedstawiciele  produ-
centów pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działający przed tym dniem przekażą do Dyrektora Tran s-
portowego Dozoru Technicznego dane swojego punktu kontaktowego, o których mowa w art. 73d ust. 1 ustawy 
zmienianej w art. 1.  
Art. 28. Dotyc hczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 76 ust. 2 –3 ustawy zmienianej w art. 1,  
zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 76 ust. 2 –3 
ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez  12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą 
być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.  
Art. 29. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 9 lit. e tiret pierwsze oraz pkt 15 i 30, art. 5, art. 7, art. 8 pkt 1 i 2 oraz a rt. 22, które wchodzą w życie 
z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1 pkt 33 i pkt 38 lit. e, które wchodzą w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia;  
3) art. 1 pkt 1, pkt 10 w zakresie art. 73c,  pkt 11 lit. c w zakresie art. 74 ust. 2c oraz pkt 14, które wchodzą w życie 
po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia;  
4) art. 1 pkt 10 w zakresie art. 73d, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;  
5) art. 1 pkt 12 w zakresie art.  74b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.;  
6) art. 1 pkt 7, pkt 8 lit. a, lit. b tiret drugie i lit. c, pkt 9 lit. a, c, d oraz lit. e tiret drugie, pkt 13 lit. b, pkt 16 i 17, 
pkt 18 lit. b oraz c, pkt 20 i 22, pkt 23 lit. a, pkt 24 lit. a ti ret drugie i trzecie oraz pkt 28, art. 4 pkt 1 i 2, pkt 4 lit. a  
oraz pkt 6 lit. a, art. 10 –12 oraz art. 28, które wchodzą w życie po upływie 24 miesięcy od dnia ogłoszenia;  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 450 
 
7) art. 1 pkt 19 lit. b –e, które wchodzą w życie z dniem wdrożenia rozwiązań tech nicznych umożliwiających cz a-
sowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 17;  
8) art. 1 pkt 9 lit. b w zakresie art. 73 ust. 1a oraz pkt 11 lit. c w zakresie art. 74 ust. 2d i 2e, które wchodzą w życie 
z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracy j-
nego pojazdu, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 18;  
9) art. 1 pkt 24 lit. a tiret czwarte oraz lit. b i pkt 25 lit. a tiret pierwsze oraz lit. b, kt óre wchodzą w życie z dniem 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i grom a-
dzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 
ustawy zmien ianej w art. 1, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 19;  
10) art. 1 pkt 27, który wchodzi w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających generowanie 
z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów rapor tu potwierdzającego dane 
zgromadzone w tej ewidencji, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21;  
11) art. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze, pkt 34, 35 i 37, pkt 38 lit. a –d oraz pkt 40 –44, art. 2, art. 3, art. 6, art. 8 pkt 3 i 4, 
art. 9 oraz art. 25 , które wchodzą w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryf i-
kację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji 
kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazd y lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 22 ust. 1;  
12) art. 1 pkt 21 lit. b oraz art. 4 pkt 3, pkt 4 lit. b –e, pkt 5, pkt 6 lit. b oraz pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie przez przedsiębiorców prowadzących st a-
cje demontażu lub punkty zbierania pojazdów do centralnej ewidencji pojazdów danych o demontażu pojazdu 
lub przyjęciu niekompletnego pojazdu, określonym w komunikaci e, o którym mowa w art. 23. ”; 
6) art. 6–19 i art. 22  ustaw y z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 54) , które stanowią:  
„Art. 6. 1. Postępowania w  sprawie wydania zezwolenia na p rzejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I, 
o której mowa w  art. 64a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, wszczęte i  niezakończone 
decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, umarza się.  
2. Opłata, o  której m owa w  art. 64a ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, jest zwr a-
cana podmiotowi, który złożył wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni od dnia 
umorzenia postępowania.  
Art. 7. 1. Do postępowań w  sprawie w ydania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii II –VII, 
o których mowa w  art. 64b–64d ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmien iu dotychczasowym, wszczętych i niezako ń-
czonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stos uje się przepisy dotychczasowe.  
2. Postępowania w  sprawie wydania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii IV i  VI, 
o których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, obejmujące wyłącznie 
możliwość ruchu  pojazdu o  naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym 
nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5  t, wszczęte i  niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy, umarza się.  
3. Opłata, o  której mowa w  art. 64c ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, jest zwr a-
cana podmiotowi, który złożył wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2, w terminie 14  dni od dnia 
umorzenia postępowania.  
4. W przypadku gdy wniosek o  wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii IV i  VI, 
o których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, złożony i  nierozpatrzony 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, obejmuje możliwość r uchu pojazdu o  naciskach osi nieprzekraczaj ą-
cych wielkości przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5  t oraz inne 
przekroczenia wymiarów lub masy całkowitej, właściwy organ pomija wniosek w  zakresie nacisków osi oraz wydaje 
zezwolenie w  pozostałym zakresie objętym wnioskiem.  
Art. 8. W przypadku stwierdzenia braku zezwolenia na przejazd pojazdu ni enormatywnego, w  odniesieniu 
do którego nie wszczęto postępowania w  sprawie nałożenia kary za brak zezwolenia na przejazd poj azdu nienorm a-
tywnego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w  art. 1 i art. 3 
w brzmieniu  nadanym niniejszą ustawą, z  wyjątkiem art.  140ab ust.  1 pkt 3 ustawy zmieniane j w art. 3, który stosuje się 
w brzmieniu  dotychczasowym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 450 
 
Art. 9. Postępowania w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatyw -
nego kategorii I, o  której mowa w  art. 64a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym , wszczęte 
na podstawie art . 140aa ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 i niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia 
w życie  niniejszej ustawy, umarza się.  
Art. 10. 1. Postępowania w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nieno r-
matywnego kate gorii IV i  VI, o  których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychcz a-
sowym, obejmujące wyłącznie brak zezwolenia na przejazd pojazdu o  naciskach osi nieprzekraczających wielkości 
przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku po jedynczej osi napędowej do 11,5  t, wszczęte na podstawie 
art. 140aa ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 i niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy, umarza się.  
2. Postępowania w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego 
kategorii IV i  VI, o  których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, obe j-
mujące brak zezwolenia na przejazd pojazdu o:  
1) naciskach osi nieprzekraczających wielkości przew idzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi 
napędowej do 11,5  t oraz  
2) innych niż określone w  pkt 1 przekroczeniach wymiarów lub masy całkowitej  
– wszczęte na podstawie art.  140aa ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 i niezakończone decyzją os tateczną przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, umarza się w  zakresie określonym w  pkt 1. 
Art. 11. 1. Do postępowań w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu ni e-
normatywnego kategorii VII, o  którym mowa w  art. 64d u st. 1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczas o-
wym, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
2. W przypadku postępowań w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za  brak zezwolenia na przejazd pojazdu ni e-
normatywnego kategorii VII, o  której mowa w  art. 64d ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczas o-
wym, wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, przekr ocze-
nie dopuszczalnej wartości na oś, na podstawie którego określa się wysokość kary pieniężnej, o  której mowa 
w art. 140ab ust.  1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, ustala się jako różnicę między 
naciskiem pojedynczej osi napędow ej danego pojazdu poruszającego się po drodze lub jej odcinku a  dopuszczalnym 
naciskiem osi określonym w  lp. 7 załącznika nr  1 do ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 12. Zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, o  których mowa  w art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy zmi e-
nianej w  art. 3, obejmujące zezwolenie na przejazd pojazdu o  wymiarach lub masie całkowitej przekraczających 
dopuszczalne wielkości, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, za chowują ważność przez okres, 
na jaki zostały wydane.  
Art. 13. 1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie wydania zezwolenia 
na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I, o  której mowa w  art. 64a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 
w brzmieniu dotychcza sowym, wszczętych i  niezakończonych prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia 
w życie niniejszej usta wy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
2. Opłata, o  której mowa w  art. 64a ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, jest zwr a-
cana podmiotowi, który złożył wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni od dnia, 
w którym orzeczenie sądu administracyjnego skutkujące koniecznością zwrotu opłaty stało się prawomoc ne. 
Art. 14. 1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie wydania zezwolenia 
na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii II –VII, o  których mowa w  art. 64b–64d ustawy zmienianej w  art. 3 
w brzmie niu dotychczasowym, wszczę tych i  niezakończonych prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie wydania zezwolenia na 
przejazd pojazdu nienormat ywnego kategorii IV i  VI, o  których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3 
w brzmieniu dotychczasowym, obejmujących wyłącznie możliwość ruchu pojazdu o  naciskach osi nieprzekraczaj ą-
cych wielkości przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5  t, wszczętych 
i niezakończonych prawo mocnym  orzeczeniem przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy 
ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 450 
 
3. Opłata, o  której mowa w  art. 64c ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, jest zwr a-
cana podmiotowi, który złożył wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2, w terminie 14  dni od dnia, 
w którym orzeczenie sądu administracyjnego skutkujące koniecznością z wrotu opłaty stało się prawomocne.  
Art. 15. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie nałożenia kary pi e-
niężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I, o  której mowa w  art. 64a ust.  1 ustawy 
zmie nianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, wydanych na podstawie art.  140aa ust.  1 ustawy zmienianej 
w art. 3, wszczętych i  niezakończonych prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
stosuje się przepisy ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 16. 1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie nałożenia kary pi e-
niężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii IV i  VI, o  których mowa w  art. 64c u st. 1 
ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, obejmujących wyłącznie brak zezwolenia na przejazd 
pojazdu o  naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedy n-
czej osi napędowej do 11,5  t, wyda nych na podstawie art.  140aa ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3, wszczętych 
i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy 
ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmie niu nadanym niniejszą ustawą.  
2. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za 
brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii IV i  VI, o  których mowa w  art. 64c ust.  1 ustawy 
zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotychczaso wym, obejmujących brak zezwolenia na przejazd pojazdu o:  
1) naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi 
napędowej do 11,5  t oraz  
2) innych niż określone w  pkt 1 przekroczeniach wymiarów lub ma sy całkowitej  
– wydanych na podstawie art.  140aa ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3, wszczętych i  niezakończonych prawomocnym 
orzeczeniem przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, w  zakresie określonym w  pkt 1 stosuje się przepisy 
niniejszej ustawy.  
Art. 17. 1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących decyzji w  sprawie nałożenia kary pi e-
niężnej za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii VII, o  którym mowa w  art. 64d ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu doty chczasowym, wszczętych i  niezakończonych prawomocnym orzecz e-
niem przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. W przypadku postępowań przed sądami administracyjnymi w  sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak z e-
zwole nia na przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii VII, o  której mowa w  art. 64d ust.  1 ustawy zmienianej 
w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i  niezakończonych prawomocnym orzeczeniem przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, przekroczenie dopuszczalnej wartości na oś, na podstawie którego określa się 
wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 140ab ust.  1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 3 w brzmieniu dotyc h-
czasowym, ustala się jako różnicę między naciskiem pojedynczej osi napędowej daneg o pojazdu poruszającego się 
po drodze lub jej odcinku a  dopuszczalnym naciskiem osi określonym w  lp. 7 załącznika nr  1 do ustawy zmienianej 
w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 18. 1. W  sprawie zakończonej decyzją ostateczną dotyczącą:  
1) zezwolenia n a przejazd pojazdu nienormatywnego albo  
2) nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia, o  którym mowa w  pkt 1, lub 
niezgodnie z  warunkami określonymi dla tego zezwolenia  
– w zakresie przejazdu dokonanego w  okresie od dnia 1  stycznia 2011  r. do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy 
można żądać wznowienia postępowania w  związku z  orzeczeniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 
niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umożliwiaj ących poruszanie się 
po drogach publicznych pojazdów o  nacisku pojedynczej osi do 11,5  t z dyrektywą Rady 96/53/WE z  dnia 25  lipca 
1996  r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne 
dopuszczalne wym iary w  ruchu krajowym i  międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w  ruchu 
międzynarodowym (Dz.  Urz. WE L 235 z  17.09.1996, str.  59, Dz.  Urz. WE L 67 z  09.03.2002, str.  47 oraz Dz.  Urz. 
UE L 115 z  06.05.2015, str.  1). 
2. Wznowienia, o  którym m owa w  ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego 
załadunku lub rozładunku.  
3. W sytuacji określonej w  ust. 1 skargę o  wznowienie wnosi się w  terminie jednego miesiąca od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy. Wznowienie p ostępowania następuje tylko na żądanie strony.  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 450 
 
4. Skarga o  wznowienie postępowania zawiera:  
1) oznaczenie organu, który wydał decyzję, o  której mowa w  ust. 1; 
2) datę i  numer decyzji, o  której mowa w  ust. 1; 
3) oznaczenie strony albo stron decyzji, o  które j mowa w  ust. 1. 
5. W przypadku gdy wznowienia postępowania żąda podmiot, który wstąpił w  prawa lub obowiązki wynikające 
z decyzji, o  której mowa w  ust. 1, załącza on ponadto dowody potwierdzające następstwo prawne.  
6. Uchylenie albo zmiana decyzji z  przyc zyny określonej w  ust. 1 nie może nastąpić, jeżeli od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy upłynęło pięć lat.  
7. W przypadku gdy w  wyniku wznowienia postępowania, o  którym mowa w  ust. 1, wydana zostanie decyzja 
skutkująca koniecznością zwrotu środków zap łaconych lub ściągniętych od strony w  wyniku wykonania decyzji 
ostatecznej, o  której mowa w  ust. 1, w decyzji tej określa się również kwotę podlegającą zwrotowi wraz z  odsetkami.  
8. Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od s trony do dnia wydania decyzji sku t-
kującej koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w  wyniku wykonania decyzji ost a-
tecznej, o  której mowa w  ust. 1, w wysokości jak dla zaległości podatkowych.  
9. Zwrot następuje w  terminie 14  dni o d dnia, w  którym decyzja skutkująca koniecznością zwrotu środków z a-
płaconych lub ściągniętych od strony w  wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o  której mowa w  ust. 1, stała się 
ostateczna z:  
1) budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku gdy środki z  tytułu uiszczonej opłaty albo 
nałożonej kary wpłynęły do tego budżetu na podstawie art.  64g ust.  1 pkt 1, 2 i  4 ustawy zmienianej w  art. 3 
w brzmieniu  dotychczasowym albo art.  140ae ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3; 
2) Krajowego Fundus zu Drogowego, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 27  października 1994  r. o autostradach 
płatnych oraz o  Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.  U. z 2020  r. poz.  2268) – w przypadku gdy środki z  tytułu 
uiszczonej opłaty albo nałożonej kary wpłynęły do tego funduszu n a podstawie art.  64g ust.  2 ustawy zmieni a-
nej w  art. 3 albo art.  140ae ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3. 
10. Postępowania wszczęte na podstawie działu II rozdziału 12 i  rozdziału 13 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz.  256, 695, 1298  i 2320 ) w sprawach zakończonych 
decyzjami ostatecznymi, o  których mowa w  ust. 1, w związku z  orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Eur o-
pejskiej, o  którym mowa w  ust. 1, i niezakończone decyzją ostateczną lub praw omocną przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy, stają się postępowaniami w  sprawie wznowienia postępowania, do których stosuje się ust.  2 i 6–9. 
11. W zakresie nieuregulowanym w  ust. 1–10, do postępowań, o  których mowa w  ust. 1 i 10, stosuje się prze pi-
sy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 19. 1. W  sprawie określonej w  art. 18 ust. 1 zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu administracy j-
nego można żądać wznowienia postępowania przed tym sądem w  związku z  orzeczeniem przez Trybunał Sprawi ed-
liwości Unii Europejskiej niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umo ż-
liwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów o  nacisku pojedynczej osi do 11,5  t z dyrektywą Rady 
96/53 /WE z  dnia 25  lipca 1996  r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium 
Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w  ruchu krajowym i  międzynarodowym oraz maksymalne dopus z-
czalne obciążenia w  ruchu międzynarodowym.  
2. Wzn owienia, o  którym mowa w  ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego 
załadunku lub rozładunku.  
3. W sytuacji określonej w  ust. 1 skargę o  wznowienie wnosi się w  terminie trzech miesięcy od dnia wejścia 
w życie niniejszej ust awy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony.  
4. Wznowienia, o  którym mowa w  ust. 1, nie można żądać po upływie pięciu lat od dnia wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy.  
5. W przypadku gdy w  wyniku wznowienia postępowania, o  którym mowa w  ust. 1, wydane zostanie praw o-
mocne orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w  wyniku w y-
konania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o  którym mowa w  ust. 1, w orzeczeniu tym określa się 
również kwot ę podlegającą zwrotowi wraz z  odsetkami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 450 
 
6. Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od strony do dnia wydania prawomocnego  
orzeczenia skutkującego koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w  wyniku wy kona-
nia decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o  którym mowa w  ust. 1, w wysokości jak dla zaległości poda t-
kowych.  
7. Zwrot następuje w  terminie 14  dni od dnia, w  którym orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków 
zapłaconych lub ściągnię tych od strony w  wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, 
o którym mowa w  ust. 1, stało się prawomocne z:  
1) budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku gdy środki z  tytułu uiszczonej opłaty albo 
nałożonej k ary wpłynęły do tego budżetu na podstawie art.  64g ust.  1 pkt 1, 2 i  4 ustawy zmienianej w  art. 3 
w brzmieniu dotychczasowym albo art.  140ae ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 3; 
2) Krajowego Funduszu Drogowego, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 27  października 1994  r. o autostradach 
płatnych oraz o  Krajowym Funduszu Drogowym – w przypadku gdy środki z  tytułu uiszczonej opłaty albo n a-
łożonej kary wpłynęły do tego funduszu na podstawie art.  64g ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 3 albo art.  140ae 
ust. 2 ustawy zmieni anej w  art. 3. 
8. W zakresie nieuregulowanym w  ust. 1–7, do postępowania, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy ustawy  
z dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2019  r. poz.  2325  oraz 
z 2020 r. poz. 2 299 i 2320 ).” 
„Art.  22. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 60  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem art.  2, art.  4, art.  18 i art. 19, 
które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia. ”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek  
 
 
 
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 450 
 
Załącznik do obwieszczenia Mar szałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 1 marca 2021  r. (poz . 450) 
USTAWA  
z dnia 20  czerwca 1997  r. 
Prawo o  ruchu drogowym1) 
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa określa:  
1) zasady ruchu na drogach publicznych, w  strefach zamieszkania oraz w  strefach ruchu;  
2) zasady i  warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu, a  także działalność właściwych organów i  podmiotów w  tym 
zakresie;  
3) wymagania w  stosunku do innych uczestników ruchu niż kierujący pojazdami;  
4) zasady i  warunki kontroli ruchu drogo wego.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa wdraża postanowienia następujących dyrektyw Unii Europejskiej:  
1) dyrektywy Rady z  dnia 16  grudnia 1991  r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i  urządzeń 
przytrzymujących dla dzieci w  pojazdach (91/671/EWG ) (Dz.  Urz. WE L 373 z  31.12.1991, str.  26, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t.  1, str.  353, z  późn. zm.);  
2) dyrektywy Rady 92/6/EWG z  dnia 10  lutego 1992  r. w sprawie montowania i  zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości 
w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.  Urz. WE L 57 z  02.03.1992, str.  27, z  późn. zm.; Dz.  Urz. 
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t.  1, str.  359, z  późn. zm.);  
3) dyrektywy Rady 96/53/WE z  dnia 25  lipca 1996  r. ustanawiając ej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na  
terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w  ruchu krajowym i  międzynarodowym oraz maksymalne dopus z-
czalne obciążenia w  ruchu międzynarodowym (Dz.  Urz. WE L 235 z  17.09.1996, str.  59, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie  
wydanie specjalne, rozdz. 7, t.  2, str.  478, z  późn. zm.);  
4) dyrektywy 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 22  lipca 1997  r. odnoszącej się do mas i  wymiarów niektórych 
kategorii pojazdów silnikowych i  ich przycze p oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG (Dz.  Urz. WE L 233 z  25.08.1997, 
str. 1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  19, str.  200, z  późn. zm.);  
5) dyrektywy Rady 1999/37/WE z  dnia 29  kwietnia 1999  r. w sprawie dokumentów rej estracyjnych pojazdów (Dz.  Urz. WE L 138 
z 01.06.1999, str.  57, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t.  4, str.  351, z  późn. zm.);  
6) (uchylony)  
7) dyrektywy 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 18  marca 2002  r. w sprawie homologacji typu dwu - lub trzy -
kołowych pojazdów mechanicznych i  uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG (Dz.  Urz. WE L 124 z  09.05.2002, str.  1, 
z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  29, str.  399, z  późn. zm.);  
8) dyrektywy 20 03/20/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 8  kwietnia 2003  r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/671/EWG 
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do obowiązkowego stosowania pasów bezpiecze ń-
stwa w  pojazdach poniżej 3,5  tony (D z. Urz. UE  L 115 z  09.05.2003, str.  63; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, 
t. 7, str.  277);  
9) dyrektywy 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 26  maja 2003  r. w sprawie homologacji typu ciągników roln i-
czych lub leśnych, ich przycz ep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z  ich układami, częściami i  oddzielnymi zespołami 
technicznymi oraz uchylającej dyrektywę 74/150/EWG (Dz.  Urz. UE  L 171 z  09.07.2003, str.  1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Po l-
skie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  31, s tr. 311, z  późn. zm.);  
10) dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 5  września 2007  r. ustanawiającej ramy dla homologacji p o-
jazdów silnikowych i  ich przyczep oraz układów, części i  oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tyc h poja z-
dów („dyrektywa ramowa”) (Dz.  Urz. UE  L 263 z  09.10.2007, str.  1, z późn. zm.);  
11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/40/WE z  dnia 6  maja 2009  r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogow e-
go pojazdów silnikowych i  ich przyczep (Dz.  Urz. UE L 141 z  06.06.2009, str.  12, z  późn. zm.);  
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2011/82/UE z  dnia 25  października 2011  r. w sprawie ułatwień w  zakresie tran s-
granicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z  bezpi eczeństwem ruchu drogowego 
(Dz. Urz. UE  L 288 z  05.11.2011, str.  1); 
 13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej 
dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych por uszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 
2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87).  
Pkt 6 uchylony przez art. 1 pkt 1 lit. a ustaw y z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz 
ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. poz. 1466),  która weszła w życie z dniem 7 listopada 2019 r.  
Pkt 13 dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz 
ustawy o transporcie dr ogowym (Dz. U. poz. 1466), która weszła w życie z dniem 7 listopada 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 450 
 
2. Przepisy ustawy stosuje się również do ruchu odbywającego się poza miejscami wymienionymi w  ust. 1 pkt 1, 
w zakresie:  
1) koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób;  
2) wynikającym ze znaków i  sygnałów drogowych.  
3. Zadania samorządu województwa, o  których mowa w  art. 75aa–75ac, art.  140g ust.  2, art.  140i i  art. 140k, stanowią  
zadania z  zakresu administracji rządowej.  
Art. 2. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) droga – wydzielony pas terenu składający się z  jezdni, pobocza, chodn ika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, 
łącznie z  torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w  obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub post o-
ju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;  
1a) droga publiczna – drogę w  rozumieniu art.  1 ustawy z  dnia 21  marca 1985  r. o drogach publicznych (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 470, 471 , 1087 i 2338 oraz z 2021 r. poz. 54 ); 
1b) droga wewnętrzna – drogę w  rozumieniu art.  8 ust. 1 ustawy z  dnia 21  marca 1985  r. o drogach publicznych;  
2) droga twarda – drogę z  jezdnią o  nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej lub brukowcowej oraz  
z płyt betonowych lub kamienno -betonowych, jeżeli długość nawierzchni przekracza 20  m; inne drogi są drogami 
gruntowymi;  
3) autostrada – drogę dw ujezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, na której nie dopuszcza się ruchu 
poprzecznego, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych, z  wyłączeniem czterokołowca, które na 
równej, poziomej jezdni mogą rozwinąć prędkość co najmniej 40  km/h, w  tym również w  razie ciągnięcia przyczep;  
4) droga ekspresowa – drogę dwu - lub jednojezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, na której skrz y-
żowania występują wyjątkowo, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych, z  wyłączeniem czte ro-
kołowca;  
5) droga dla rowerów – drogę lub jej część przeznaczoną do ruchu rowerów, oznaczoną odpowiednimi znakami drog o-
wymi; droga dla rowerów jest oddzielona od innych dróg lub jezdni tej samej drogi konstrukcyjnie lub za pomocą 
urządzeń bezpieczeństwa  ruchu drogowego;  
5a) pas ruchu dla rowerów – część jezdni przeznaczoną do ruchu rowerów w  jednym kierunku, oznaczoną odpowiedn i-
mi znakami drogowymi;  
5b) śluza dla rowerów – część jezdni na wlocie skrzyżowania na całej szerokości jezdni lub wybranego pasa ruchu prz e-
znaczona do zatrzymania rowerów w  celu zmiany kierunku jazdy lub ustąpienia pierwszeństwa, oznaczona odp o-
wiednimi znakami drogowymi;  
6) jezdnia – część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów; określenie to nie dotyczy torowisk wydzielonych z  jezdni ; 
7) pas ruchu – każdy z  podłużnych pasów jezdni wystarczający do ruchu jednego rzędu pojazdów wielośladowych, 
oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi;  
8) pobocze – część drogi przyległą do jezdni, która może być przeznaczona do ruchu pieszych lub nie których poja z-
dów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;  
9) chodnik – część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych;  
10) skrzyżowanie – przecięcie się w  jednym poziomie dróg mających jezdnię, ich połączenie lub rozwidlenie, łącznie 
z powierz chniami utworzonymi przez takie przecięcia, połączenia lub rozwidlenia; określenie to nie dotyczy przeci ę-
cia, połączenia lub rozwidlenia drogi twardej z  drogą gruntową, z  drogą stanowiącą dojazd do obiektu znajdującego 
się przy drodze lub z  drogą wewnętrzn ą; 
10a) szkoda istotna – szkodę w  zakresie elementów układu nośnego, hamulcowego lub kierowniczego pojazdu mającą 
wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego, kwalifikującą pojazd do dod atkowego badania technicznego i stwie r-
dzoną przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny lub przez zakład ubezpieczeń w  związku z  otrzymanym zgł o-
szeniem szkody z  tytułu zawartej umowy ubezpieczenia, o  którym mowa w  dziale II w  grupach 3 i  10 załącznika do 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o działalności ubezpieczeniowej i  reasekura cyjnej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 895,  
1180 i 2320 ); 
11) przejście dla pieszych – powierzchnię jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska przeznaczoną do przechodzenia przez 
pieszych, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;  
12) przejazd dla rowerzystów – powier zchnię jezdni lub torowiska przeznaczoną do przejeżdżania przez rowerzystów, 
oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 450 
 
13) przystanek – miejsce zatrzymywania się pojazdów transportu publicznego, oznaczone odpowiednimi znakami dr o-
gowymi;  
14) tunel – budowlę  na drodze, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;  
15) obszar zabudowany – obszar oznaczony odpowiednimi znakami drogowymi;  
16) strefa zamieszkania – obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady 
ruchu drogoweg o, a wjazdy i  wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi;  
16a) strefa ruchu – obszar obejmujący co najmniej jedną drogę wewnętrzną, na który wjazdy i  wyjazdy oznaczone są 
odpowiednimi znakami drogowymi;  
17) uczestnik ruchu – pieszego, kierującego,  a także inne osoby przebywające w  pojeździe lub na pojeździe znajdującym 
się na drodze;  
18) pieszy – osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i  niewykonującą na niej robót lub czynności przewidzianych 
odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się równie ż osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, 
motocykl, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w  wózku inwalidzkim, a  także osobę 
w wieku do 10  lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej;  
19) kolumna pieszych – zorganizowaną grupę pieszych prowadzoną przez kierownika lub dowódcę;  
20) kierujący – osobę, która kieruje pojazdem lub zespołem pojazdów, a  także osobę, która prowadzi kolumnę pieszych, 
jedzie wierzchem albo pędzi zwierzęta pojedynczo lub w  stadzie;  
21) kierowca – osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem;  
21a) profil kandydata na kierowcę – profil kandydata na kierowcę w  rozumieniu art.  2 pkt 3 ustawy z  dnia 5  stycznia 
2011  r. o kierujących pojazdami (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1268  i 1517 ); 
22) szczególna ostrożność – ostrożność polegającą na zwiększeniu uwagi i  dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu 
do warunków i  sytuacji zmieniających się na drodze, w  stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie;  
23) ustąpienie pierwszeńst wa – powstrzymanie się od ruchu, jeżeli ruch mógłby zmusić innego kierującego do zmiany 
kierunku lub pasa ruchu albo istotnej zmiany prędkości, a  pieszego – do zatrzymania się, zwolnienia lub przyspi e-
szenia kroku;  
24) ruch kierowany – ruch otwierany i  zamy kany za pomocą sygnalizacji świetlnej albo przez uprawnioną osobę;  
25) niedostateczna widoczność – widoczność występującą od zmierzchu do świtu, a  także w  warunkach zmniejszonej 
przejrzystości powietrza od świtu do zmierzchu;  
26) wymijanie – przejeżdżanie (przechodzenie) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w  przeciwnym 
kierunku;  
27) omijanie – przejeżdżanie (przechodzenie) obok nieporuszającego się pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody;  
28) wyprzedzanie – przejeżdżanie (przechodzenie) obo k pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w  tym samym 
kierunku;  
29) zatrzymanie pojazdu – unieruchomienie pojazdu niewynikające z  warunków lub przepisów ruchu drogowego, trw a-
jące nie dłużej niż 1  minutę, oraz każde unieruchomienie pojazdu wynikające  z tych warunków lub przepisów;  
30) postój pojazdu – unieruchomienie pojazdu niewynikające z  warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające 
dłużej niż 1  minutę;  
31) pojazd – środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urzą dzenie do tego przyst o-
sowane;  
32) pojazd silnikowy – pojazd wyposażony w  silnik, z  wyjątkiem motoroweru i  pojazdu szynowego;  
33) pojazd samochodowy – pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z  prędkością przekraczającą 25  km/h;  
określenie to n ie obejmuje ciągnika rolniczego;  
34) pojazd wolnobieżny – pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25  km/h, z  wyłączeniem 
ciągnika rolniczego;  
35) pojazd członowy – zespół pojazdów składający się z  pojazdu silnikowego złączonego z  naczepą;  
35a)2) pojazd nienormatywny – pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z  ładunkiem lub bez ładunku są 
większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w  przepisach o  drogach publicznych, lub którego w y-
miary lub rzeczywista mas a całkowita wraz z  ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzi a-
nych w  przepisach niniejszej ustawy;  
                                                           
2) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 450 
 
35a)3) pojazd nienormatywny – pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku, 
wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych prz e-
widzianych w przepisach niniejszej ustawy;  
35b) ładunek niepodzielny – ładunek, który bez niewspółmiernie wysokich kosztów lub ryzyka powstania szkody nie 
może być podzielony na  dwa lub więcej mniejszych ładunków;  
35c) pilot – osobę odpowiedzialną za zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz minimalizację utrudnień 
w ruchu drogowym w  czasie przejazdu pojazdu;  
36) pojazd specjalny – pojazd samochodowy lub przyczepę przeznacz one do wykonywania specjalnej funkcji, która 
powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w  pojeździe tym mogą być 
przewożone osoby i  rzeczy związane z  wykonywaniem tej funkcji;  
37) pojazd używany do celów specjalnych – pojazd samochodowy przystosowany w  sposób szczególny do przewozu 
osób lub ładunków, używany przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policję, Agencję Bezpieczeństwa  
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojsk owego, Centralne 
Biuro Antykorupcyjne,  Służbę  Ochrony Państwa , Straż Graniczną, Służbę Celno -Skarbową, jednostki ochrony przeci w-
pożarowej , Inspekcję Transportu Drogowego i  Służbę Więzienną;  
38) pojazd uprzywilejowany – pojazd wysyłający sygnały świetlne w  postaci n iebieskich świateł błyskowych i jedno -
cześnie sygnały dźwiękowe o  zmiennym tonie, jadący z  włączonymi światłami mijania lub drogowymi; okreś lenie to 
obejmuje również pojazdy jadące w  kolumnie, na której początku i  na końcu znajdują się pojazdy up rzywilejowane 
wysyłające dodatkowo sygnały świetlne w  postaci czerwonego światła błyskowego;  
39) pojazd zabytkowy – pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub zna j-
duje się w  wojewódzkiej ewidencji zabytków, a  także pojazd wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie 
z odrębnymi przepisami;  
40) samochód osobowy – pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9  osób łącznie 
z kierowcą oraz ich bagażu;  
41) autobus – pojazd samochodowy przeznac zony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9  osób łącznie z  kierowcą;  
41a) autobus szkolny – autobus przeznaczony do przewozu dzieci do szkoły, barwy pomarańczowej, oznaczony z  przodu 
i z tyłu prostokątnymi tablicami barwy białej, z  napisem barwy czarnej „autobus szkolny ”; 
42) samochód ciężarowy – pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to  obej-
muje również samochód ciężarowo -osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i  osób w  liczbie 
od 4 do 9 łącznie z  kierowcą;  
42a) ciągnik samochodowy – pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy; okreś -
lenie  to obejmuje ciągnik siodłowy i  ciągnik balastowy;  
42b) czterokołowiec – pojazd samochodowy przeznaczony do przewozu osób lub  ładunków, z  wyłączeniem samochodu 
osobowego, ciężarowego i  motocykla, którego masa własna nie przekracza:  
a) w przypadku przewozu rzeczy 550  kg, 
b) w przypadku przewozu osób 400  kg; 
42c) czterokołowiec lekki – czterokołowiec, którego masa własna nie przek racza 350  kg i konstrukcja ogranicza prędkość 
jazdy do 45  km/h;  
43) taksówka – pojazd samochodowy, odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu osób w  liczbie 
nie większej niż 9 łącznie z kierowcą oraz ich bagażu podręcznego za opłatą ustal oną na podstawie:  
a) taksometru albo  
b) aplikacji mobilnej, o której mowa w art. 13b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o  transporcie drogowym (Dz. U. 
z 2019 r.  poz. 2140 oraz  z 2020 r. poz. 875 i 1087 ); 
44) ciągnik rolniczy – pojazd silnikowy, którego kon strukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6  km/h, 
skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być 
również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych;  
                                                           
3) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 grud nia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych  
innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 54), która wejdzie  w życie z dniem  13 marca 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 450 
 
45) motocyk l – pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z  bocznym wózkiem kategorii L4e, 
albo trójkołowy kategorii L5e o  symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów 
odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e,  o których mowa w  rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) nr  168/2013 z  dnia 15  stycznia 2013  r. w sprawie homologacji i  nadzoru rynku pojazdów dwu - lub trz y-
kołowych oraz czterokołowców (Dz.  Urz. UE  L 60 z 02.03.2013, str.  52, z  późn. zm.4)); 
46) motorower – pojazd dwu - lub trójkołowy zaopatrzony w  silnik spalinowy o  pojemności skokowej nieprzekraczającej 
50 cm3 lub w  silnik elektryczny o  mocy nie większej niż 4  kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 
45 km/h;  
47) rower – pojazd o  szerokości nieprzekraczającej 0,9  m poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; rower 
może być wyposażony w  uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem 
o napięciu nie wyższym niż 48  V o znamionowej mocy ciągłej nie więk szej niż 250  W, którego moc wyjściowa 
zmniejsza się stopniowo i  spada do zera po przekroczeniu prędkości 25  km/h;  
47a) wózek rowerowy – pojazd o  szerokości powyżej 0,9  m przeznaczony do przewozu osób lub rzeczy poruszany siłą 
mięśni osoby jadącej tym pojaz dem; wózek rowerowy może być wyposażony w  uruchamiany naciskiem na pedały 
pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o  napięciu nie wyższym niż 48  V o znamionowej mocy ciągłej nie 
większej niż 250  W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i  spada do zera po przekroczeniu prędkości 
25 km/h;  
48) wózek inwalidzki – pojazd konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się osoby niepełnosprawnej, napędzany siłą 
mięśni lub za pomocą silnika, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do prędkości pieszego;  
49) zespół pojazdów – pojazdy złączone ze sobą w  celu poruszania się po drodze jako całość; nie dotyczy to pojazdów 
złączonych w  celu holowania;  
49a) kolejka turystyczna – zespół pojazdów składający się z  ciągnika rolniczego, którego konstrukcja ogranicza  prędkość 
jazdy do 25  km/h, albo pojazdu wolnobieżnego oraz przyczepy (przyczep) dostosowanej do przewozu osób, wyk o-
rzystywanych w  ramach prowadzonej działalności w  zakresie świadczenia usług turystycznych;  
50) przyczepa – pojazd bez silnika, przystosowany  do łączenia go z  innym pojazdem;  
51) przyczepa lekka – przyczepę, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 750  kg; 
52) naczepa – przyczepę, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i  obciąża ten pojazd;  
53) masa własna – masę pojazdu z  jego normalnym wyposażeniem, paliwem, olejami, smarami i  cieczami w  ilościach 
nominalnych, bez kierującego;  
54) dopuszczalna masa całkowita – największą określoną właściwymi warunkami technicznymi masę pojazdu obciąż o-
nego osobami i  ładunkiem, dopuszczonego do p oruszania się po drodze;  
55) rzeczywista masa całkowita – masę pojazdu łącznie z  masą znajdujących się na nim rzeczy i  osób;  
56) dopuszczalna ładowność – największą masę ładunku i  osób, jaką może prze wozić pojazd, która stanowi różnicę 
dopuszczalnej masy całkowitej i  masy własnej pojazdu;  
57) nacisk osi – sumę nacisków, jaką na drogę wywierają koła znajdujące się na jednej osi;  
58) VIN – numer identyfikacyjny pojazdu nadany i  umieszczony przez producenta;  
59) urządzenie rejestrujące – stacjonarne, przenośn e albo zainstalowane w  pojeździe albo na statku powietrznym urz ą-
dzenie ujawniające i  zapisujące za pomocą technik utrwalania obrazów naruszenia przepisów ruchu drogowego 
przez kierujących pojazdami;  
60) kategoria pojazdu – klasyfikację pojazdu według wymag ań homologacyjnych;  
61) maksymalna masa całkowita – największą masę pojazdu obciążonego osobami i  ładunkiem, określoną przez prod u-
centa pojazdu;  
62) nowy pojazd – pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany;  
63) państwo członkowskie – państwo czło nkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członko w-
skie Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym;  
64) pojazd kompletny – pojazd, który w  celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania założonych cech uży t-
kowych nie wymaga kompletacji;  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 77 z 23.03.2016, str.  65. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 450 
 
65) pojazd marki „SAM ” – pojazd zbudowany przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy, konstrukcji własnej;  
66) pojazd produkowany w  małych seriach – pojazd produkowany w  limitowanej licz bie, określonej w  przepisach w y-
danych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 3; 
67) pojazd niekompletny – pojazd, który w  celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania założonych cech 
użytkowych powinien przejść co najmniej jeden etap kompletacji;  
68) pojazd skompletowany – pojazd, który w  celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania założonych cech 
użytkowych powstał w  wyniku co najmniej jednego etapu kompletacji;  
69) pojazd z  końcowej partii produkcji – pojazd będący częścią zapasów producenta, kt óry nie spełnia wymagań tec h-
nicznych z  powodu zmiany warunków stanowiących podstawę do wydania świadectwa homologacji typu WE poja z-
du albo świadectwa homologacji typu pojazdu, a  świadectwo to utraciło ważność;  
70) przedmiot wyposażenia lub część – rozumie się przez to układ, oddzielny zespół techniczny lub część, podlegające 
wymaganiom technicznym określonym w  dziale III, rozdziale 1a i  1b, przepisach Unii Europejskiej dotyczących 
badań homologacyjnych lub regulaminach EKG ONZ, przeznaczone do zastosowania w pojeździe;  
71) świadectwo homologacji typu – świadectwo homologacji typu EKG ONZ, świadectwo homologacji typu pojazdu, 
świadectwo homologacji typu WE;  
72) świadectwo homologacji typu EKG ONZ – dokument wydany przez właściwy organ państwa – strony Porozum ienia 
dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i  części, które mogą 
być stosowane w  tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wym a-
gań, sporządzonego w  Genewie dnia 2 0 marca 1958  r. (Dz. U. z 2001  r. poz.  1135  i 1136), zwanego dalej „Poroz u-
mieniem ”, stwierdzający, że typ przedmiotu wyposażenia lub części spełnia wymagania procedury homologacji typu 
EKG ONZ określone w  regulaminach Europejskiej Komisji Gospodarczej Orga nizacji Narodów Zjednoczonych 
(EKG ONZ) stanowiących załączniki do tego Porozumienia;  
73) świadectwo homologacji typu pojazdu – dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej stwie r-
dzający, że typ pojazdu spełnia wymagania procedury homolog acji typu pojazdu;  
74) świadectwo homologacji typu WE – dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Euro-
pejskiej stwierdzający, że typ pojazdu, typ przedmiotu jego wyposażenia lub części, spełnia wymagania procedury homo -
logacji  typu W E; 
75) typ przedmiotu wyposażenia lub części – oznaczenie przedmiotów wyposażenia lub części, spełniających tę samą 
funkcję w  pojeździe, które nie różnią się od siebie pod względem istotnych cech mających wpływ na bezpieczeństwo 
ruchu drogowego lub ochronę  środowiska, jeżeli wymagania określone w  przepisach UE dotyczących badań homo -
logacyjnych lub regulaminy EKG ONZ nie stanowią inaczej;  
76) świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu – dokument wydany przez właściwy organ państwa czło n-
kowskiego Unii  Europejskiej stwierdzający, że pojazd spełnia odpowiednie warunki lub wymagania techniczne pr o-
cedury dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
77) świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem – doku-
ment wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzający, że sposób montażu instalacji przyst o-
sowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz elementy tej instalacji spełniają wymagania procedury homol o-
gacji sposobu montażu instalacji prz ystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
78) typ pojazdu – oznaczenie pojazdów jednej kategorii pojazdu, które nie różnią się od siebie pod względem istotnych 
cech, określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 5; 
79) wprowa dzenie do obrotu – odpłatne albo nieodpłatne przekazanie pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części po 
raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej użytkownikowi;  
80) wariant pojazdu – oznaczenie pojazdów jednego typu, które nie różnią się od siebi e co najmniej pod względem isto t-
nych cech, określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 5; 
81) wersja pojazdu – oznaczenie pojazdów jednego wariantu, o  kompletacji określonej w  opisie technicznym typu p o-
jazdu w  świadectwie homologacj i typu pojazdu albo świadectwie homologacji typu WE pojazdu;  
82) tramwaj – pojazd przeznaczony do przewozu osób lub rzeczy zasilany energią elektryczną, poruszający się po 
szynach na drogach publicznych;  
83) trolejbus – autobus przystosowany do zasilania e nergią elektryczną z  sieci trakcyjnej;  
84) blokada alkoholowa – urządzenie techniczne uniemożliwiające uruchomienie silnika pojazdu silnikowego i  pojazdu 
szynowego, w  przypadku gdy zawartość alkoholu w  wydychanym przez kierującego powietrzu wynosi co najmn iej 
0,1 mg alkoholu w  1 dm3; 
85) kalibracja blokady alkoholowej – ogół czynności służących wzorcowaniu blokady alkoholowej oraz regulacji tego 
urządzenia w  sposób umożliwiający spełnienie wymagania, o  którym mowa w  pkt 84; 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 450 
 
86) niezgodność – rozbieżność mię dzy danymi zgromadzonymi w  centralnej ewidencji pojazdów, centralnej ewidencji 
kierowców albo centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych a  stanem prawnym ustalonym na podstawie 
dostępnych danych lub stanem faktycznym ; 
87)5) salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów – osobę fizyczną, osobę prawną albo 
jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzące sprzedaż pojazdów samochodowych , 
przyczep lub motorowerów w  lokalu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i  autoryzowane przez producenta  
pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego upoważnionego przedstawiciela. Dotyczy to 
także sprzedaży w  lokalu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio prowadzonej przez producenta  
pojazdów samochodowy ch, przyczep lub motorowerów.  
DZIAŁ II  
Ruch drogowy  
Rozdział 1  
Zasady ogólne  
Art. 3. 1. Uczestnik ruchu i  inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ust a-
wa tego wymaga – szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania , które mogłoby spowodować zagrożenie bezpi e-
czeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w  związku z  ruchem zakłócić spokój lub porządek pub -
liczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.  
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby znajdującej się w  pobliżu drogi, jeżeli jej zachowanie mogłoby 
pociągnąć za sobą skutki, o  których mowa w  tym przepisie.  
3. Jeżeli uczestnik ruchu lub inna osoba spowodowała jednak zagrożenie bezpieczeństwa ruch u drogowego, jest 
obowiązana przedsięwziąć niezbędne środki w  celu niezwłocznego usunięcia zagrożenia, a  gdyby nie mogła tego uczynić, 
powinna o  zagrożeniu uprzedzić innych uczestników ruchu.  
Art. 4. Uczestnik ruchu i  inna osoba znajdująca się na drodze ma ją prawo liczyć, że inni uczestnicy tego ruchu prz e-
strzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania.  
Art. 5. 1. Uczestnik ruchu i  inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani stosować się do po leceń i  sygnałów 
dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli, sygnałów świetlnych oraz znaków drogowych, 
nawet wówczas, gdy z  przepisów ustawy wynika inny sposób zachowania niż nakazany przez te osoby, sygnały świetlne 
lub znaki d rogowe.  
2. Polecenia i  sygnały dawane przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli mają pierwszeństwo 
przed sygnałami świetlnymi i  znakami drogowymi.  
3. Sygnały świetlne mają pierwszeństwo przed znakami drogowymi regulującymi pierwszeństwo przejazdu.  
Art. 6. 1. Polecenia lub sygnały może dawać uczestnikowi ruchu lub innej osobie znajdującej się na drodze:  
1) policjant;  
2) żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego, zabezpieczający przemarsz lub przejazd 
kolumny wojskow ej albo w  razie akcji związanej z  ratowaniem życia lub mienia;  
3) funkcjonariusz Straży Granicznej;  
3a) inspektor Inspekcji Transportu Drogowego;  
3b) umundurowany funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej;  
3c) strażnik gminny (miejski);  
4) pracownik kolejowy n a przejeździe kolejowym;  
5) osoba działająca w  imieniu zarządcy drogi lub osoba wykonująca roboty na drodze na zlecenie lub za zgodą zarządcy 
drogi;  
6) osoba nadzorująca bezpieczne przejście dzieci przez jezdnię, w  wyznaczonym miejscu;  
                                                           
5) Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1517), która weszła w życie z dniem 4 grudnia 2020 r.; wejdzie w życie z dniem 4 czerwca 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 450 
 
7) kierujący autobus em szkolnym w  miejscach postoju związanych z  wsiadaniem lub wysiadaniem dzieci;  
7a) ratownik górski podczas wykonywania czynności związanych z  prowadzeniem akcji ratowniczej;  
8) strażnik leśny lub funkcjonariusz Straży Parku – na terenie odpowiednio lasu l ub parku narodowego;  
9) strażak Państwowej Straży Pożarnej podczas wykonywania czynności związanych z  prowadzeniem akcji ratowniczej;  
10) członek ochotniczej straży pożarnej podczas wykonywania czynności związanych z  prowadzeniem akcji ratowniczej;  
11) funkcjonariusz  Służby  Ochrony Państwa podczas wykonywania czynności związanych z  zapewnieniem bezpiecze ń-
stwa ochranianych osób, obiektów i  urządzeń;  
12) pilot podczas wykonywania czynności związanych z  pilotowaniem przejazdu pojazdu nienormatywnego.  
2. Osoby,  o których mowa w  ust. 1 i ust. 4 pkt 2, powinny być łatwo rozpoznawalne i  widoczne z  dostatecznej odleg -
łości, zarówno w  dzień, jak i  w nocy.  
3. Przepis ust. 2 w zakresie łatwej rozpoznawalności:  
1) dotyczy osoby wymienionej w  ust. 1 pkt 1 tylko poza obsz arem zabudowanym;  
2) nie dotyczy kierującego autobusem szkolnym, jeżeli sygnał do zatrzymania innych pojazdów dawany jest przez tę 
osobę bez wychodzenia z  odpowiednio oznaczonego pojazdu.  
3a. Osoby, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4–8 i 12 oraz ust. 4 pkt 2, mogą dawać polecenia lub sygnały uczestnikowi 
ruchu lub innej osobie znajdującej się na drodze pod warunkiem ukończenia szkolenia organizowanego przez wojewódzki 
ośrodek ruchu drogowego. Pilot zabezpieczający przejazd pojazdu nienormatywnego będący osobą, o  której mowa w  ust. 1 
pkt 1–3c i 9, nie podlega szkoleniu.  
3b. Szkolenie, o  którym mowa w  ust. 3a, może być przeprowadzone odpłatnie. Opłatę ponosi podmiot kierujący na 
szkolenie, a  w pozostałych przypadkach – osoba odbywająca szkolenie. Wysokość maksymaln ej opłaty za szkolenie je d-
nej osoby nie może przekraczać 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów 
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.  
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu, 
uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i  porządku w  trakcie kierowania ruchem drogowym oraz sprawnego 
wykonywania czynności w  tym zakresie, w  drodze rozporządzenia:  
1) określi organizację i  sposób wykonywania czynności, o  których mow a w ust. 1, program i  tryb prowadzenia szkol e-
nia w  tym zakresie, wzór zaświadczenia o  ukończeniu szkolenia, wysokość stawek za szkolenie oraz tryb ich pobi e-
rania i  zwrotu, biorąc pod uwagę w  szczególności średnie realne koszty organizacji i  przeprowadzania  szkolenia;  
2) może upoważnić inne osoby do wykonywania czynności, o  których mowa w  ust. 1, oraz określić okoliczności, 
szczegółowe warunki, sposób wykonywania czynności w  tym zakresie, jak również warunki, które te osoby muszą 
spełniać;  
3) określi wzór ub ioru osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4–6. 
Art. 7. 1. Znaki i  sygnały drogowe wyrażają ostrzeżenia, zakazy, nakazy lub informacje.  
2. Minister właściwy do spraw transportu i  minister właściwy do spraw wewnętrznych, w  porozumieniu z  Ministrem 
Obrony Narodo wej, uwzględniając w  szczególności konieczność dostosowania sygnałów drogowych do postanowień 
umów międzynarodowych, określi, w  drodze rozporządzenia, znaki i  sygnały obowiązujące w  ruchu drogowym, ich zn a-
czenie i  zakres obowiązywania.  
3. Minister właściwy  do spraw transportu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, 
uwzględniając konieczność zapewnienia czytelności i  zrozumiałości znaków i  sygnałów drogowych dla uczestników r u-
chu drogowego, określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wa runki techniczne dla znaków i  sygnałów drogowych 
oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, a  także warunki ich umieszczania na drogach.  
Art. 8. 1. Osoba niepełnosprawna legitymująca się kartą parkingową kierująca pojazdem samochodowym oznacz o-
nym tą kar tą, może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju, w  zakresie 
określonym przepisami o  których mowa w  art. 7 ust. 2. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się również do:  
1) kierującego pojazdem, który przewozi osobę niepełno sprawną legitymującą się kartą parkingową;  
2) kierującego pojazdem należącym do placówki, o  której mowa w  ust. 3a pkt 3, przewożącego osobę mającą znacznie 
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się, pozostającą pod opieką takiej placówki.  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 450 
 
3. Kartę parkingową umieszcza się za przednią szybą pojazdu samochodowego, a  jeśli pojazd nie posiada przedniej 
szyby – w widocznym miejscu w  przedniej części pojazdu, w  sposób eksponujący widoczne zabezpieczenia karty oraz 
umożliwiający odczytanie jej numeru i  daty ważności.  
3a. Kartę parkingową wydaje się:  
1) osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mającej znacznie 
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się;  
2) osobie niepełnosprawnej, która nie ukoń czyła 16  roku życia mającej znacznie ograniczone możliwości samodzieln e-
go poruszania się;  
3) placówce zajmującej się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych mających znacznie ograniczone 
możliwości samodzielnego poruszania się.  
4. Kartę p arkingową osobie, o  której mowa w  ust. 3a pkt 1 i 2, wydaje, za opłatą i  po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, 
przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o  niepełnosprawności, o  którym mowa w  art. 6 ust. 1 pkt 1 
ustawy  z dnia 27  sierpnia 1997  r. o rehabilitacji zawodowej i  społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 426, 568 i 875  oraz z 2021 r. poz. 159 ), na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania 
o niepełnosprawności:  
1) orzeczenia o  niepełnosprawności,  
2) orzeczenia o  stopniu niepełnosprawności,  
3) orzeczenia o  wskazaniach do ulg i  uprawnień  
– wraz ze wskazaniem, o  którym mowa w  art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy  z dnia 27  sierpnia 1997  r. o rehabilitacji zawodowej 
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnospra wnych.  
5. Kartę parkingową placówce, o  której mowa w  ust. 3a pkt 3, wydaje za opłatą i  po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, 
przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o  niepełnosprawności, na podstawie dokumentów przedst a-
wionych przez wnioskodawcę , przy czym na jeden pojazd wykorzystywany do przewozu osób niepełnosprawnych wydaje 
się jedną kartę.  
5a. (uchylony)  
5b. (uchylony)  
5c. Kartę parkingową wydaje się osobie, o  której mowa w  ust. 3a pkt 1 i 2, na okres ważności orzeczenia, o  którym 
mowa w  ust. 4, jednakże nie dłużej niż na okres 5  lat, a  placówce, o  której mowa w  ust. 3a pkt 3 na okres 3  lat. 
5d. W przypadku zaprzestania wykorzystywania pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych, mających znacznie 
ograniczone możliwości samodzielnego poruszani a się, podmiot zarządzający placówką, o  której mowa w  art. 8 ust. 3a 
pkt 3 jest zobowiązany do niezwłocznego zwrotu karty parkingowej organowi, który ją wydał.  
5e. Karta parkingowa traci ważność:  
1) po upływie terminu ważności karty;  
2) w przypadku zgłosze nia utraty karty przez osobę lub placówkę, której wydano kartę;  
3) w przypadku zwrotu karty organowi, który ją wydał;  
4) w razie likwidacji placówki, której wydano kartę;  
5) w razie śmierci osoby, której wydano kartę.  
5f. Minister właściwy do spraw zabezpi eczenia społecznego dokonuje, z  zachowaniem przepisów ustawy z  dnia 
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019  oraz z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320 ), 
wyboru producenta blankietów kart parkingowych.  
6. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w  stosunku do kierujących pojazdami zaopatrzonymi w  kartę parkingową 
wydaną za granicą.  
6a. Opłata za wydanie karty parkingowej nie może przekroczyć 1% przeciętne go miesięcznego wynagrodzenia w gos-
podarce  narodowej w  poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski ” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.  
6b. Opłata za wydanie karty parkingowej stanowi dochód budżetu państwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 450 
 
7. Minister właściwy do spraw zabezpiec zenia społecznego, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw 
transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór oraz tryb wydawania kart parkingowych osobom, o  których mowa w  ust. 3a pkt  1 i 2 oraz placówkom, o  których  
mowa w  ust. 3a pkt 3, uwzględni ając w  szczególności zapewnienie jednolitej procedury wydawania kart parking o-
wych oraz konieczność technicznego zabezpieczenia karty w  sposób gwarantujący jej autentyczność oraz ujednolic e-
nia wzoru karty parkingowej z  rozwiązaniami przyjętymi w  krajach eur opejskich, w  celu umożliwienia korzystania  oso-
bom niepełnosprawnym z  ulg i przywilejów w  ruchu drogowym, określonych w  przepisach prawa krajowego;  
2) zasady nadawania numerów wydawanym kartom parkingowym, uwzględniając w  szczególności konieczność stworzeni a 
sprawnego systemu wydawania, ewidencjonowania i  kontroli prawidłowości wykorzystywania kart oraz fakt, że 
w przypadku kart, o  których mowa w  ust. 3a pkt  3 częścią składową numeru karty jest numer rejestracyjny pojazdu;  
3) tryb postępowania w  sprawie zwro tu karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie jednolitej procedury zwr o-
tu kart parkingowych;  
4) wzór wniosku o  wydanie karty parkingowej, mając na uwadze zapewnienie jednolitej formy składanych wniosków.  
8. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu  
i ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaj placówek zajmujących się opieką, rehabil i-
tacją lub edukacją osób niepełnosprawnych mających znacznie ogran iczone możliwości poruszania się, uprawnionych do 
uzyskania karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie wydawania karty właściwym placówkom.  
9. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wysokość opłaty  za wydanie karty parkingowej, uwzględniając koszty związane z  jej produkcją i  dystrybucją;  
2) warunki dystrybucji blankietów kart parkingowych, mając na uwadze zapewnienie sprawności i  bezpieczeństwa 
procesu przekazywania tych kart do powiatowych zespołów  do spraw orzekania o  niepełnosprawności.  
Art. 8a. (uchylony)  
Art. 8b. 1. Członek Korpusu Weteranów Walk o  Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej legitymujący się kartą 
kombatanta kierujący pojazdem samochodowym oznaczonym tą kartą może nie stosować się d o niektórych znaków dr o-
gowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju, na zasadach określonych dla osoby niepełnosprawnej legitymującej się 
kartą parkingową kierującej pojazdem samochodowym oznaczonym kartą, o  której mowa w  art. 8 ust. 1. 
2. Przepis ust.  1 stosuje się również do kierującego pojazdem, który przewozi członka Korpusu Weteranów Walk 
o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej legitymującego się kartą kombatanta.  
Art. 9. 1. Uczestnik ruchu i  inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani ułatwić p rzejazd pojazdu uprzywil e-
jowanego, w  szczególności przez niezwłoczne usunięcie się z  jego drogi, a  w razie potrzeby zatrzymanie się.  
 2. W warunkach zwiększonego natężenia ruchu pojazdów utrudniającego swobodny przejazd poj azdu uprzy wilej o-
wanego w celu umo żliwienia swobodnego przejazdu tego pojazdu:  
1) na jezdni z dwoma pasami ruchu w tym samym kierunku kierujący pojazdem poruszający się lewym pasem ruchu 
jest obowiązany usunąć się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak najbliżej l ewej kraw ę-
dzi pasa ruchu, a kierujący pojazdem poruszający się prawym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi prz e-
jazdu pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak najbliżej prawej krawędzi pasa ruchu;  
2) na jezdni z więcej niż dwoma pasami ruchu  w tym samym kierunku kierujący pojazdem poruszający się skrajnym 
lewym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak 
najbliżej lewej krawędzi pasa ruchu, a kierujący pojazdami poruszający się pozost ałymi pasami ruchu są obowiązani 
usunąć się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak najbliżej prawej krawędzi pasów ruchu.  
3. Kierującemu pojazdem innym niż uprzywilejowany zabrania się korzystania z drogi przejazdu pojazdu uprzywi le-
jowanego utworzonej w sposób, o którym mowa w ust. 2. Kierujący pojazdem może kontynuować jazdę po uprzednio 
zajmowanym pasie ruchu po przejeździe pojazdu uprzywilejowanego.  
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do pojazdów zarządców dróg lub pomocy drogow ej biorących udział w akcji ratow -
niczej.  
Art. 10. 1. Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach krajowych.  
2. Wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach:  
1) wojewódzkich;  
2) powiatowych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 450 
 
3) gminnych;  
4) publicznych położonych w  miastach na prawach powiatu i  w mieście stołecznym Warszawie;  
5) wewnętrznych położonych w  strefach ruchu lub strefach zamieszkania.  
3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i  Autostrad zarządza ruchem na drogach krajowych, z zastrzeżeniem ust. 6. 
4. Marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z  zastrzeżeniem ust. 6. 
5. Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i  gminnych, z  zastrzeżeniem ust. 6. 
6. Prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publiczn ych położonych w  miastach na prawach powiatu, z wyją t-
kiem autostrad i  dróg ekspresowych.  
7. Zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w  tym w  strefie ruchu i  strefie zamieszkania, należy do podmiotu 
zarządzającego tymi drogami.  
8. Generalny Dyrektor Dróg  Krajowych i  Autostrad może powierzyć zadania w  zakresie zarządzania ruchem na dr o-
gach krajowych marszałkowi województwa.  
9. Drogami krajowymi, wojewódzkimi, powiatowymi i  gminnymi są drogi publiczne określone zgodnie z  przepisami 
o drogach publicznych.  
10. Organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji ruchu ze 
względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu tranzytowego.  
10a. Podmioty zarządzające drogami, o  których mowa w  ust. 7, ust alając organizację ruchu na tych drogach stosują 
znaki i  sygnały drogowe oraz zasady ich umieszczania wynikające z  ustawy i  jej przepisów wykonawczych. Koszt ozn a-
kowania drogi wewnętrznej ponosi podmiot zarządzający drogą.  
11. Minister właściwy do spraw tr ansportu, mając na uwadze konieczność ochrony dróg przed zniszczeniem oraz z a-
pewnienie bezpieczeństwa ruchu w  okresie zwiększonego natężenia ruchu pojazdów osobowych, może wprowadzić, 
w drodze rozporządzenia, okresowe ograniczenia ruchu pojazdów na drogach  lub zakaz ruchu niektórych rodzajów poja z-
dów.  
12. Minister właściwy do spraw transportu, w  porozumieniu z  ministrem wł aściwym do spraw wewnętrznych i Mini-
strem Obrony Narodowej, uwzględniając w  szczególności:  
1) konieczność zapewnienia bezpieczeństwa wszy stkim uczestnikom ruchu drogowego,  
2) potrzebę efektywnego wykorzystania dróg publicznych,  
3) potrzeby społeczności lokalnej,  
określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad 
tym zarządzaniem.  
Rozdział 2  
Ruch pieszych  
Art. 11. 1. Pieszy jest obowiązany korzystać z  chodnika lub drogi dla pieszych, a  w razie ich braku – z pobocza. Jeżeli  
nie ma pobocza lub czasowo nie można z  niego korzystać, pieszy może korzystać z  jezdni, pod warunkiem zajmowan ia 
miejsca jak najbliżej jej krawędzi i  ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.  
2. Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.  
3. Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim. Na drodze o  małym ruchu, w  warunka ch dobrej widocznoś ci, 
dwóch pieszych może iść obok siebie.  
4. Korzystanie przez pieszego z  drogi dla rowerów jest dozwolone tylko w  razie braku chodnika lub pobocza albo 
niemożności korzystania z  nich. Pieszy, z  wyjątkiem osoby niepełnosprawnej, korzysta jąc z  tej drogi, jest obowiązany 
ustąpić miejsca rowerowi.  
4a. Pieszy poruszający się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym jest obowiązany używać eleme n-
tów odblaskowych w  sposób widoczny dla innych uczestników ruchu, chyba że porusza się po dro dze przeznaczonej 
wyłącznie dla pieszych lub po chodniku.  
5. Przepisów ust. 1–4a nie stosuje się w  strefie zamieszkania. W  strefie tej pieszy korzysta z  całej szerokości drogi 
i ma pierwszeństwo przed pojazdem.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 450 
 
Art. 12. 1. Kolumna pieszych, z  wyjątkiem pie szych w  wieku do 10  lat, może się poruszać tylko prawą stroną jezdni.  
2. Do kolumny pieszych w  wieku do 10  lat stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1 i 2. 
3. Liczba pieszych idących jezdnią w  kolumnie obok siebie nie może przekraczać 4, a  w kolumn ie wojskowej – 6, 
pod warunkiem że kolumna nie zajmuje więcej niż połowy szerokości jezdni.  
4. Piesi w  wieku do 10  lat mogą iść w  kolumnie tylko dwójkami pod nadzorem co najmniej jednej osoby pełnoletniej.  
5. Długość kolumny pieszych nie może przekraczać 5 0 m. Odległość między kolumnami nie może być mniejsza niż 
100 m. 
6. Jeżeli przemarsz kolumny pieszych odbywa się w  warunkach niedostatecznej widoczności:  
1) pierwszy i  ostatni z  idących z  lewej strony są obowiązani nieść latarki:  
a) pierwszy – ze światłem białym, skierowanym do przodu,  
b) ostatni – ze światłem czerwonym, skierowanym do tyłu;  
2) w kolumnie o  długości przekraczającej 20  m idący po lewej stronie z  przodu i  z tyłu są obowiązani używać eleme n-
tów odblaskowych odpowiadających właściwym warunkom te chnicznym, a  ponadto idący po lewej stronie są ob o-
wiązani nieść dodatkowe latarki ze światłem białym, rozmieszczone w  taki sposób, aby odległość między nimi nie 
przekraczała 10  m; 
3) światło latarek powinno być widoczne z  odległości co najmniej 150  m. 
7. Zabrania się:  
1) ruchu po jezdni kolumny pieszych w  czasie mgły; zakaz ten nie dotyczy kolumny wojskowej lub policyjnej;  
2) ruchu po jezdni kolumny pieszych w  wieku do 10  lat w  warunkach niedostatecznej widoczności;  
3) prowadzenia po jezdni kolumny pieszych  przez osobę w  wieku poniżej 18  lat. 
Art. 13. 1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, 
z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z  przejścia dla pieszych. Pieszy znajdujący się na tym przejściu ma  pierwszeństwo 
przed pojazdem.  
2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 
100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w  odległości mniejszej niż 100  m od wyznaczonego przejścia, prze cho-
dzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.  
3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o  którym mowa w  ust. 2, jest dozwolone tylko pod w a-
runkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany 
ustąpić pierwszeństwa pojazdom i  do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.  
4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać 
z niego, z  zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 
5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębni o-
nym z  jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z  przejścia dla pieszych . 
6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z  jezdni jest dozwolone tylko w  miejscu do tego przeznaczonym.  
7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z  przejściem dla pieszych, przech o-
dzenie do i  z przystanku jest do zwolone tylko po tym przejściu.  
8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za 
przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w  miejscu, w  którym ruch poja zdów jest 
rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.  
Art. 14. Zabrania się:  
1) wchodzenia na jezdnię:  
a) bezpośrednio przed jadący pojazd, w  tym również na przejściu dla pieszych,  
b) spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoc zność drogi;  
2) przechodzenia przez jezdnię w  miejscu o  ograniczonej widoczności drogi;  
3) zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko;  
4) przebiegania przez jezdnię;  
5) chodzenia po to rowisku;  
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 450 
 
6) wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto;  
7) przechodzenia przez jezdnię w  miejscu, w  którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla 
pieszych albo chodnik od jezdni, b ez względu na to, po której stronie jezdni one się znajdują.  
Art. 15. Przepisów art. 11–14 nie stosuje się w  razie zamknięcia ruchu pojazdów na drodze.  
Rozdział 3  
Ruch pojazdów  
Oddział 1  
Zasady ogólne  
Art. 16. 1. Kierującego pojazdem obowiązuje ruch prawos tronny.  
2. Kierujący pojazdem, korzystając z  drogi dwujezdniowej, jest obowiązany jechać po prawej jezdni; do jezdni tych 
nie wlicza się jezdni przeznaczonej do dojazdu do nieruchomości położonej przy drodze.  
3. Kierujący pojazdem, korzystając z  jezdni dwu kierunkowej co najmniej o  czterech pasach ruchu, jest obowiązany 
zajmować pas ruchu znajdujący się na prawej połowie jezdni.  
4. Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać możliwie blisko prawej krawędzi jezdni. Jeżeli pasy ruchu na jezdni 
są wyznaczone, nie  może zajmować więcej niż jednego pasa.  
5. Kierujący pojazdem zaprzęgowym, rowerem, wózkiem rowerowym, motorowerem, wózkiem ręcznym oraz osoba 
prowadząca pojazd napędzany silnikiem są obowiązani poruszać się po poboczu, chyba że nie nadaje się ono do jazdy  lub 
ruch pojazdu utrudniałby ruch pieszych.  
6. Kierujący pojazdem znajdującym się na części jezdni, po której jeżdżą pojazdy szynowe, jest obowiązany ustąpić 
miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi szynowemu.  
7. Na skrzyżowaniu i  bezpośrednio przed nim kierując y rowerem, motorowerem lub motocyklem może poruszać się 
środkiem pasa ruchu, jeśli pas ten umożliwia opuszczenie skrzyżowania w  więcej niż jednym kierunku, z  zastrzeżeniem 
art. 33 ust. 1. 
Oddział 2  
Włączanie się do ruchu  
Art. 17. 1. Włączanie się do ruchu następuje przy rozpoczynaniu jazdy po postoju lub zatrzymaniu się niewynikaj ą-
cym z  warunków lub przepisów ruchu drogowego oraz przy wjeżdżaniu:  
1) na drogę z  nieruchomości, z  obiektu przydrożnego lub dojazdu do takiego obiektu, z  drogi niebędącej drogą pub licz-
ną oraz ze strefy zamieszkania;  
2) na drogę z  pola lub na drogę twardą z  drogi gruntowej;  
3) na jezdnię z  pobocza, z  chodnika lub z  pasa ruchu dla pojazdów powolnych;  
3a) na jezdnię lub pobocze z  drogi dla rowerów, z  wyjątkiem wjazdu na przejazd dla ro werzystów lub pas ruchu dla row e-
rów; 
4) pojazdem szynowym – na drogę z  zajezdni lub na jezdnię z  pętli.  
2. Kierujący pojazdem, włączając się do ruchu, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz ustąpić pier w-
szeństwa innemu pojazdowi lub uczestniko wi ruchu.  
Art. 18. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do oznaczonego przystanku autobusowego (trolejbusowego) na obsz a-
rze zabudowanym, jest obowiązany zmniejszyć prędkość, a  w razie potrzeby zatrzymać się, aby umożliwić kierującemu 
autobusem (trolejbusem ) włączenie się do ruchu, jeżeli kierujący takim pojazdem sygnalizuje kierunkowskazem zamiar 
zmiany pasa ruchu lub wjechania z  zatoki na jezdnię.  
2. Kierujący autobusem (trolejbusem), o  którym mowa w  ust. 1, może wjechać na sąsiedni pas ruchu lub na jezdni ę 
dopiero po upewnieniu się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 450 
 
Art. 18a. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do miejsca postoju autobusu szkolnego, jest obowiązany:  
1) zatrzymać się, o  ile kierujący tym autobusem podał sygnał zatrzymania;  
2) zmniejszyć prędkość, a  w razie potrzeby zatrzymać się, aby umożliwić kierującemu tym autobusem wjazd na jezdnię 
lub sąsiedni pas ruchu, o  ile sygnalizuje on zamiar wykonania takiego manewru.  
2. Kierujący autobusem szkolnym w  sytuacji, o  której mowa w  ust. 1, może wjechać na sąsiedni pas ruchu lub jez d-
nię dopiero po upewnieniu się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego.  
Oddział 3  
Prędkość i  hamowanie  
Art. 19. 1. Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z  prędkością za pewni ającą panowanie nad pojazdem, z uwzglę d-
nieniem  warunków, w  jakich ruch się odbywa, a  w szczególności: rzeźby terenu, sta nu i widoczności drogi, stanu i ładun-
ku pojazdu, warunków atmosferycznych i  natężenia ruchu.  
2. Kierujący pojazdem jest obowiązany:  
1) jechać z  prędkością nieutrudniającą jazdy innym kierującym;  
2) hamować w  sposób niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia;  
3) utrzymywać odstęp niezbędny do uniknięcia zderzenia w  razie hamowania lub zatrzymania się poprzedzają cego pojazdu.  
3. Poza obszarem zabudowanym, na jezdniach dwukierunkowych o  dwóch pasach ruchu, kierujący pojazdem obj ę-
tym indywidualnym ograniczeniem prędkości albo pojazdem lub zespołem pojazdów o  długości przekraczającej 7  m jest 
obowiązany utrzymywać ta ki odstęp od pojazdu silnikowego znajdującego się przed nim, aby inne wyprzedzające pojazdy 
mogły bezpiecznie wjechać w  lukę utrzymywaną między tymi pojazdami. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli kierujący 
pojazdem przystępuje do wyprzedzania lub gdy wyp rzedzanie jest zabronione.  
4. Poza obszarem zabudowanym w  tunelach o  długości przekraczającej 500  m, kierujący pojazdem jest obowiązany 
utrzymywać odstęp od poprzedzającego pojazdu nie mniejszy niż:  
1) 50 m – jeżeli kieruje pojazdem o  dopuszczalnej masie c ałkowitej nieprzekraczającej 3,5  t lub autobusem;  
2) 80 m – jeżeli kieruje zespołem pojazdów lub pojazdem niewymienionym w  pkt 1. 
5. Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć lub zwiększyć za pomocą znaków drogowych dopus z-
czalny odstęp, o  którym  mowa w  ust. 4, w zależności od obowiązującej w  tunelu dopuszczalnej prędkości.  
Art. 20. 1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w  godzinach 500–2300 
wynosi 50  km/h, z  zastrzeżeniem ust. 2. 
1a. Prędkość dopuszczalna po jazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w  godzinach 2300–500 wynosi 
60 km/h, z  zastrzeżeniem ust. 2. 
2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w  strefie zamieszkania wynosi 20  km/h.  
3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym,  z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w  przypadku:  
1) samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 
3,5 t: 
a) na autostradzie – 140 km/h,  
b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej – 120 km/h,  
c) na drod ze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o  dwóch pasach przezn a-
czonych dla każdego kierunku ruchu – 100 km/h,  
d) na pozostałych drogach – 90 km/h;  
2) zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w  pkt 1: 
a) na autostradzie, d rodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o  dwóch pasach przeznaczonych dla 
każdego kierunku ruchu – 80 km/h,  
b) na pozostałych drogach – 70 km/h.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 450 
 
4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w  przepis ach, o  których 
mowa w  art. 66 ust. 5, na autostradzie i  drodze ekspresowej wynosi 100  km/h.  
5. (uchylony)  
5a. Rada Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw energii m oże, w  drodze rozporządzenia, w przypa d-
kach, o  których mowa w  art. 32 ust. 1 ustaw y z dnia 16  lutego 2007  r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych 
i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w  sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i  zakłóceń na 
rynku naftowym ( Dz. U. z 2020 r. poz.  411 oraz z 2021 r. poz. 255 ), wprowadzić ograniczenia w  dopuszczalnej prędkości 
pojazdów samochodowych.  
6. Prędkość dopuszczalna niektórych pojazdów, z  zastrzeżeniem ust. 2, wynosi:  
1) ciągnika rolniczego (również z  przyczepą) – 30 km/h;  
2) pojazdu z  urządzeniem wystającym do przodu wi ęcej niż 1,5  m od siedzenia dla kierującego – 30 km/h na obszarze 
zabudowanym i  60 km/h poza obszarem zabudowanym;  
3) motocykla (również z  przyczepą), czterokołowca i  motoroweru, którymi przewozi się dziecko w  wieku do 7  lat – 
40 km/h.  
Art. 21. 1. Organ za rządzający ruchem na drogach może zmniejszyć lub zwiększyć, za pomocą znaków drogowych, 
prędkość dopuszczalną pojazdów obowiązującą na obszarze zabudowanym.  
2. Prędkość dopuszczalna, o  której mowa w  ust. 1, może być:  
1) zmniejszona – jeżeli warunki bezpiec zeństwa ruchu na drodze lub jej odcinku za tym przemawiają;  
2) zwiększona – jeżeli warunki ruchu na drodze lub jej odcinku zapewniają zachowanie bezpieczeństwa ruchu.  
3. Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć, za pomocą znaków drogowych, pręd kość dopuszczalną 
pojazdów obowiązującą poza obszarem zabudowanym, jeżeli warunki bezpieczeństwa ruchu na drodze lub jej odcinku za 
tym przemawiają.  
4. Organ rejestrujący pojazd może ustalić dla indywidualnego pojazdu dopuszczalną prędkość niższą niż okreś lona 
w art. 20, jeżeli jest to uzasadnione konstrukcją lub stanem technicznym pojazdu. Ograniczenie prędkości należy uw i-
docznić na znaku umieszczonym z  tyłu pojazdu.  
Oddział 4  
Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu  
Art. 22. 1. Kierujący pojazdem może zmienić  kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z  zachowaniem szcz e-
gólnej ostrożności.  
2. Kierujący pojazdem jest obowiązany zbliżyć się:  
1) do prawej krawędzi jezdni – jeżeli zamierza skręcić w  prawo;  
2) do środka jezdni lub na jezdni o  ruchu jednokierunkow ym do lewej jej krawędzi – jeżeli zamierza skręcić w  lewo.  
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli wymiary pojazdu uniemożliwiają skręcenie zgodnie z  zasadą określoną w  tym 
przepisie lub dopuszczalna jest jazda wyłącznie w  jednym kierunku.  
4. Kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu 
po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, z wyjątkiem ust. 4a i 4b, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas ruchu z prawej  
strony.  
 4a. W warunkach znaczneg o zmniejszenia prędkości na jezdni z więcej niż jednym pasem ruchu w tym samym ki e-
runku jazdy, w przypadku gdy nie istnieje możliwość kontynuacji j azdy pasem ruchu z powodu wystą pienia przeszkody 
na tym pasie ruchu lub jego zanikania, kierujący pojazdem po ruszający się sąsiednim pasem ruchu jest obowiązany be z-
pośrednio przed miejscem wystąpienia przeszkody lub miejscem zanikania pasa ruchu umożliwić jednemu pojazdowi lub 
jednemu zespołowi pojazdów, znajdującym się na takim pasie ruchu, zmianę tego pasa ruch u na sąsiedni, którym istnieje 
możliwość kontynuacji jazdy.  
4b. W warunkach znacznego zmniejszenia prędkości na jezdni z więcej niż dwoma pasami ruchu w tym samym ki e-
runku jazdy, w przypadku gdy nie istnieje możliwość kontynuacji jazdy dwoma pasami ruchu z  powodu przeszkód na 
tych pasach ruchu lub ich zanikania, jeżeli pomiędzy tymi pasami ruchu znajduje się jeden pas ruchu, którym istnieje 
możliwość kontynuacji jazdy, kierujący pojazdem poruszający się tym pasem ruchu jest obowiązany bezpośrednio przed 
miejscem wystąpienia przeszkody lub miejscem zanikania pasów ruchu umożliwić zmianę pasa ruchu jednemu pojazdowi 
lub jednemu zespołowi pojazdów z prawej strony, a następnie jednemu pojazdowi lub jednemu zespołowi pojazdów z lewej  
strony.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 450 
 
5. Kierujący pojazdem  jest obowiązany zawczasu i  wyraźnie sygnalizować zamiar zmiany kierunku jazdy lub pasa 
ruchu oraz zaprzestać sygnalizowania niezwłocznie po wykonaniu manewru.  
6. Zabrania się zawracania:  
1) w tunelu, na moście, wiadukcie lub drodze jednokierunkowej;  
2) na autostradzie;  
3) na drodze ekspresowej, z  wyjątkiem skrzyżowania lub miejsca do tego przeznaczonego;  
4) w warunkach, w  których mogłoby to zagrozić bezpieczeństwu ruchu na drodze lub ruch ten utrudnić.  
Oddział 5  
Wymijanie, omijanie i  cofanie  
Art. 23. 1. Ki erujący pojazdem jest obowiązany:  
1) przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a  w razie potrzeby zje -
chać na prawo i  zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się;  
2) przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijaneg o pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a  w razie p o-
trzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia w  lewo może odbywać się tylko 
z jego prawej strony;  
3) przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikow i ruchu i  zachować szczególną ostrożność, 
a w szczególności:  
a) sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia,  
b) upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w  razie trudności w  osobistym upewnieniu się kier u-
jący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby.  
2. Zabrania się cofania pojazdem w  tunelu, na moście, wiadukcie, autostradzie lub drodze ekspresowej.  
Oddział 6  
Wyprzedzanie  
Art. 24. 1. Kierujący pojazdem jest obowiązany przed wyp rzedzaniem upewnić się w  szczególności, czy:  
1) ma odpowiednią widoczność i  dostateczne miejsce do wyprzedzania bez utrudnienia komukolwiek ruchu;  
2) kierujący, jadący za nim, nie rozpoczął wyprzedzania;  
3) kierujący, jadący przed nim na tym samym pasie ru chu, nie zasygnalizował zamiaru wyprzedzania innego pojazdu, 
zmiany kierunku jazdy lub zmiany pasa ruchu.  
2. Kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu zachować szczególną ostrożność, a  zwłaszcza bezpieczny 
odstęp od wyprzedzanego pojazdu lub ucz estnika ruchu. W  razie wyprzedzania roweru, wózka rowerowego, motoroweru, 
motocykla lub kolumny pieszych odstęp ten nie może być mniejszy niż 1  m. 
3. Kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu przejeżdżać z  lewej strony wyprzedzanego pojazdu, 
z zastrzeżeniem ust. 4, 5, 10  i 12. 
4. Pojazd szynowy może być wyprzedzany tylko z  prawej strony, chyba że położenie torów uniemożliwia takie w y-
przedzanie lub wyprzedzanie odbywa się na jezdni jednokierunkowej.  
5. Wyprzedzanie pojazdu lub uczestnika ruchu, kt óry sygnalizuje zamiar skręcenia w  lewo, może odbywać się tylko 
z jego prawej strony.  
6. Kierującemu pojazdem wyprzedzanym zabrania się w  czasie wyprzedzania i  bezpośrednio po nim zwiększania 
prędkości. Kierujący pojazdem wolnobieżnym, ciągnikiem rolniczym  lub pojazdem bez silnika jest obowiązany zjechać 
jak najbardziej na prawo w  celu ułatwienia wyprzedzania. Przepisu nie stosuje się w  przypadku, o  którym mowa 
w ust. 12. 
7. Zabrania się wyprzedzania pojazdu silnikowego jadącego po jezdni:  
1) przy dojeżdżan iu do wierzchołka wzniesienia;  
2) na zakręcie oznaczonym znakami ostrzegawczymi;  
3) na skrzyżowaniu, z  wyjątkiem skrzyżowania o  ruchu okrężnym lub na którym ruch jest kierowany.  
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 450 
 
8. Dopuszcza się wyprzedzanie w  miejscach, o  których mowa w  ust. 7 pkt 1 i 2, na jezdni:  
1) jednokierunkowej;  
2) dwukierunkowej na odcinku z  wyznaczonymi pasami ruchu, pod warunkiem że kierujący nie wjeżdża na część jez d-
ni przeznaczoną do ruchu w  kierunku przeciwnym – w miejscu, gdzie jest to zabronione znakami na jezdni.  
9. Dopuszc za się wyprzedzanie w  miejscu, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 3, pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia, 
pod warunkiem że kierujący nie wjeżdża na część jezdni przeznaczoną do ruchu w  kierunku przeciwnym.  
10. Dopuszcza się wyprzedzanie z  prawej strony na odc inku drogi z  wyznaczonymi pasami ruchu, przy zachowaniu 
warunków określonych w  ust. 1 i 7: 
1) na jezdni jednokierunkowej;  
2) na jezdni dwukierunkowej, jeżeli co najmniej dwa pasy ruchu na obszarze zabudowanym lub trzy pasy ruchu poza 
obszarem zabudowanym p rzeznaczone są do jazdy w  tym samym kierunku.  
11. Zabrania się wyprzedzania pojazdu uprzywilejowanego na obszarze zabudowanym.  
12. Kierujący rowerem może wyprzedzać inne niż rower powoli jadące pojazdy z  ich prawej strony.  
Oddział 7  
Przecinanie się kierunk ów ruchu  
Art. 25. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność 
i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z  prawej strony, a  jeżeli skręca w  lewo – także jadącemu z  kierunku 
przeciwnego na wpro st lub skręcającemu w  prawo.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdu szynowego, który ma pierwszeństwo w  stosunku do innych pojazdów, 
bez względu na to, z  której strony nadjeżdża.  
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również w  razie przecinania się kie runków ruchu poza skrzyżowaniem.  
4. Kierującemu pojazdem zabrania się:  
1) wjeżdżania na skrzyżowanie, jeżeli na skrzyżowaniu lub za nim nie ma miejsca do kontynuowania jazdy;  
2) rozdzielania kolumny pieszych.  
Art. 26. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się d o przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną 
ostrożność i  ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu.  
2. Kierujący pojazdem, który skręca w  drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pieszemu przech o-
dzącemu n a skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.  
3. Kierującemu pojazdem zabrania się:  
1) wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i  bezpośrednio przed nim, z  wyjątkiem przejścia, na którym ruch 
jest kierowany;  
2) omijania pojazdu, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w  celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu;  
3) jazdy wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych.  
4. Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez chodnik lub drogę dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli i  ustąpić 
pierwszeństwa pieszemu.  
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio podczas jazdy po placu, na którym ze względu na brak wyodrębnienia jez d-
ni i chodników ruch pieszych i  pojazdów odbywa się po tej samej powierzchni.  
6. Kierujący pojazdem jest obowiązany zachow ać szczególną ostrożność przy przejeżdżaniu obok oznaczonego 
przystanku tramwajowego nieznajdującego się przy chodniku. Jeżeli przystanek nie jest wyposażony w  wysepkę dla pas a-
żerów, a  na przystanek wjeżdża tramwaj lub stoi na nim, kierujący jest obowiązan y zatrzymać pojazd w  takim miejscu 
i na taki czas, aby zapewnić pieszemu swobodne dojście do tramwaju lub na chodnik. Przepisy te stosuje się odpowiednio 
przy ruchu innych pojazdów komunikacji publicznej.  
7. W razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepeł nosprawnej, używającej specjalnego znaku,  lub osoby o widocznej 
ograniczonej sprawności ruchowej, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w  celu umożliwienia jej przejścia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 450 
 
Art. 27. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerzystów, jest  obowiązany zachować szczególną 
ostrożność i  ustąpić pierwszeństwa rowerowi znajdującemu się na przejeździe.  
1a. Kierujący pojazdem, który skręca w  drogę poprzeczną, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność 
i ustąpić pierwszeństwa rowerzyście jadącem u na wprost po jezdni, pasie ruchu dla rowerów, drodze dla rowerów lub 
innej części drogi, którą zamierza opuścić.  
2. (uchylony)  
3. Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez drogę dla rowerów poza jezdnią, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa 
rowerowi.  
4. Kierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejeździe dla rowerzystów i  bezpośrednio przed 
nim, z  wyjątkiem przejazdu, na którym ruch jest kierowany.  
Art. 28. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając pr zez przejazd, jest ob o-
wiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się 
pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza jeżeli wskutek mgły lub z  innych pow o-
dów przejrzystość powietrza jest zmniejszona.  
2. Kierujący jest obowiązany prowadzić pojazd z  taką prędkością, aby mógł go zatrzymać w  bezpiecznym miejscu, 
gdy nadjeżdża pojazd szynowy lub gdy urządzenie zabezpieczające albo dawany sygnał zabrania wjazdu na pr zejazd.  
3. Kierującemu pojazdem zabrania się:  
1) objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeżeli opuszczanie ich zostało rozpoczęte 
lub podnoszenie nie zostało zakończone;  
2) wjeżdżania na przejazd, jeżeli po drugiej stronie  przejazdu nie ma miejsca do kontynuowania jazdy;  
3) wyprzedzania pojazdu na przejeździe kolejowym i  bezpośrednio przed nim;  
4) omijania pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd, jeżeli wymagałoby to wjechania na część jezdni 
przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu.  
4. W razie unieruchomienia pojazdu na przejeździe kolejowym, kierujący jest obowiązany niezwłocznie usunąć go 
z przejazdu, a  jeżeli nie jest to możliwe, ostrzec kierującego pojazdem szynowym o  niebezpieczeństwie.  
5. Kierujący po jazdem lub zespołem pojazdów o  długości przekraczającej 10  m, który nie może rozwinąć prędkości 
większej niż 6  km/h, przed wjazdem na przejazd kolejowy jest obowiązany upewnić się, czy w  czasie potrzebnym na 
przejechanie przez ten przejazd nie nadjedzie po jazd szynowy, lub uzgodnić czas tego przejazdu z  dróżnikiem kolejowym.  
6. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio przy przejeżdżaniu przez tory tramwajowe; przepis ust. 3 pkt 3 nie d o-
tyczy skrzyżowania lub przejazdu tramwajowego, na którym ruch jest kier owany.  
Oddział 8  
Ostrzeganie oraz jazda w  warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza  
Art. 29. 1. Kierujący pojazdem może używać sygnału dźwiękowego lub świetlnego, w  razie gdy zachodzi koniec z-
ność ostrzeżenia o  niebezpieczeństwie.  
2. Zabrania się:  
1) nadużywania sygnału dźwiękowego lub świetlnego;  
2) używania sygnału dźwiękowego na obszarze zabudowanym, chyba że jest to konieczne w  związku z  bezpośrednim 
niebezpieczeństwem;  
3) ostrzegania światłami drogowymi w  warunkach, w  których może to spowodować oś lepienie innych kierujących.  
Art. 30. 1. Kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność w  czasie jazdy w  warunkach zmnie j-
szonej przejrzystości powietrza, spowodowanej mgłą, opadami atmosferyc znymi lub innymi przyczynami, a ponadto:  
1) kierujący pojazdem silnikowym jest obowiązany:  
a) włączyć światła mijania lub przeciwmgłowe przednie albo oba te światła jednocześnie,  
b) poza obszarem zabudowanym podczas mgły dawać krótkotrwałe sygnały dźwiękowe w  czasie wyprzedzania lub 
omijania;  
2) kieru jący innym pojazdem niż pojazd, o  którym mowa w  pkt 1, jest obowiązany:  
a) włączyć światła, w  które pojazd jest wyposażony,  
b) korzystać z  pobocza drogi, a  jeżeli nie jest to możliwe, jechać jak najbliżej krawędzi jezdni i  nie wyprzedzać innego  
pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 450 
 
2. Obowiązek używania świateł, o  którym mowa w  ust. 1, dotyczy kierującego pojazdem także podczas zatrzymania 
wynikającego z  warunków lub przepisów ruchu drogowego.  
3. Kierujący pojazdem może używać tylnych świateł przeciwmgłowych, jeżeli zmniejszona przejrz ystość powietrza 
ogranicza widoczność na odległość mniejszą niż 50  m. W  razie poprawy widoczności kierujący pojazdem jest obowiązany 
niezwłocznie wyłączyć te światła.  
Oddział 9  
Holowanie  
Art. 31. 1. Kierujący może holować pojazd silnikowy tylko pod warunki em, że:  
1) prędkość pojazdu holującego nie przekracza 30  km/h na obszarze zabudowanym i  60 km/h poza tym obszarem;  
2) pojazd holujący ma włączone światła mijania również w  okresie dostatecznej widoczności;  
3) w pojeździe holowanym znajduje się kierujący ma jący uprawnienie do kierowania tym pojazdem, chyba że pojazd 
jest holowany w  sposób wykluczający potrzebę kierowania nim;  
4) pojazd holowany jest połączony z  pojazdem holującym w  sposób wykluczający odczepienie się w  czasie jazdy; nie 
dotyczy to holowania motocykla, który powinien być połączony z  pojazdem holującym połączeniem giętkim w spo-
sób umożliwiający łatwe odczepienie;  
5) pojazd holowany, z  wyjątkiem motocykla, jest oznaczony z  tyłu po lewej stronie ostrzegawczym trójkątem odblask o-
wym,  a w okresie ni edostatecznej widoczności ma ponadto włączone światła pozycyjne; zamiast oznaczenia trójk ą-
tem odblaskowym pojazd holowany może wysyłać żółte sygnały błyskowe w  sposób widoczny dla innych uczestników 
ruchu;  
6) w pojeździe holowanym na połączeniu sztywnym je st sprawny co najmniej jeden układ hamulców, a  w pojeździe 
holowanym na połączeniu giętkim – dwa układy;  
7) odległość między pojazdami wynosi nie więcej niż 3  m przy połączeniu sztywnym, a  od 4 m do 6  m przy połączeniu 
giętkim, przy czym połączenie jest oz nakowane na przemian pasami białymi i  czerwonymi albo zaopatrzone 
w chorągiewkę barwy żółtej lub czerwonej; przepisu tego nie stosuje się w  razie holowania pojazdów Sił Zbrojnych 
Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Zabrania się holowania:  
1) pojazdu o  niesprawny m układzie kierowniczym lub o  niesprawnych hamulcach, chyba że sposób holowania wykl u-
cza potrzebę ich użycia;  
2) pojazdu za pomocą połączenia giętkiego, jeżeli w  pojeździe tym działanie układu hamulcowego uzależnione jest od 
pracy silnika, a  silnik jest un ieruchomiony;  
3) więcej niż jednego pojazdu, z  wyjątkiem pojazdu członowego;  
4) pojazdem z  przyczepą (naczepą);  
5) na autostradzie, z  wyjątkiem holowania przez pojazdy przeznaczone do holowania do najbliższego wyjazdu lub miejsca  
obsługi podróżnych.  
3. W razie holowania pojazdu w  sposób wykluczający potrzebę kierowania nim lub użycia hamulców, rzeczywista 
masa całkowita pojazdu holowanego nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu holującego.  
Oddział 10  
Ruch pojazdów w  kolumnie  
Art. 32. 1. Li czba pojazdów jadących w  zorganizowanej kolumnie nie może przekraczać:  
1) samochodów osobowych, motorowerów lub motocykli – 10; 
2) rowerów lub wózków rowerowych – 15; 
3) pozostałych pojazdów – 5. 
2. Odległość między jadącymi kolumnami nie może być mniejsza  niż 500  m dla kolumn pojazdów samochodowych 
oraz 200  m dla kolumn pozostałych pojazdów.  
3. (uchylony)  
4. Jazda w  kolumnie nie zwalnia kierującego pojazdem od przestrzegania obowiązujących przepisów ruchu drogowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 450 
 
5. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do pojazdów uprzywilejowanych oraz pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospol i-
tej Polskiej.  
6. Zabrania się wjeżdżania między jadące w  kolumnie rowery lub wózki rowerowe oraz pojazdy, o  których mowa 
w ust. 5. 
6a. Przejazd kolumny pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczyposp olitej Polskiej, w  skład której wch odzi więcej niż 5 pojaz-
dów, jest dozwolony pod warunkiem uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy, wydawanego przez właś -
ciwy organ wojskowy.  
7. (uchylony)  
Oddział 11  
Przepisy dodatkowe o  ruchu rowerów, motorow erów oraz pojazdów zaprzęgowych  
Art. 33. 1. Kierujący rowerem jest obowiązany korzystać z  drogi dla rowerów lub pasa ruchu dla rowerów, jeśli są 
one wyznaczone dla kierunku, w  którym się porusza lub zamierza skręcić. Kierujący rowerem, korzystając z  drogi dla 
rowerów i  pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i  ustępować miejsca pieszym.  
1a. Kierujący rowerem może zatrzymać się w  śluzie rowerowej obok innych rowerzystów. Jest obowiązany opuścić 
ją, kiedy zaistnieje możliwość kontynuowania ja zdy w  zamierzonym kierunku i  zająć miejsce na jezdni zgodnie z odpo-
wiednio art. 33 ust. 1 lub art. 16 ust. 4 i 5. 
2. Dziecko w  wieku do 7  lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem że jest ono umieszczone na doda t-
kowym siodełku zapewniającym bezpiec zną jazdę.  
3. Kierującemu rowerem lub motorowerem zabrania się:  
1) jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu, z  zastrzeżeniem ust. 3a; 
2) jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub podnóżkach;  
3) czepiania się poj azdów.  
3a. Dopuszcza się wyjątkowo jazdę po jezdni kierującego rowerem obok innego roweru lub motoroweru, jeżeli nie 
utrudnia to poruszania się innym uczestnikom ruchu albo w  inny sposób nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego.  
4. (uchylony)  
5. Korzysta nie z  chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone wyjątkowo, gdy:  
1) opiekuje się on osobą w  wieku do lat 10  kierującą rowerem;  
2) szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów jest dozwolony z  prędkością większą niż  50 km/h, wyn o-
si co najmniej 2  m i brakuje wydzielonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów;  
3) warunki pogodowe zagrażają bezpieczeństwu rowerzysty na jezdni (śnieg, silny wiatr, ulewa, gołoledź, gęsta mgła), 
z zastrzeżeniem ust. 6. 
6. Kierujący rowerem, korzystając z  chodnika lub drogi dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli, zachować 
szczególną ostrożność i  ustępować miejsca pieszym.  
7. Kierujący rowerem może jechać lewą stroną jezdni na zasadach określonych dla ruchu pieszych w  przepisach 
art. 11 ust. 1–3, jeżeli opiekuje się on osobą kierującą rowerem w  wieku do lat 10.  
Art. 34. 1. Do zaprzęgu może być używane tylko zwierzę niepłochliwe, odpowiednio sprawne fizycznie i  dające sobą  
kierować.  
2. Kierujący pojazdem zaprzęgowym jest obowiązany utrzymywać pojazd i  zaprzęg w  takim stanie, aby mógł nad nimi  
panować.  
3. Bezpośrednio jeden za drugim może jechać nie więcej niż 5  pojazdów zaprzęgowych. Odległość między piątym 
pojazdem a  następnym nie może być mniejsza niż 200  m. 
4. Kierujący pojazdem z aprzęgowym przy wjeżdżaniu na drogę twardą w  miejscu, gdzie nie ma dostatecznej widocz -
ności  drogi, jest obowiązany prowadzić zwierzę za uzdę.  
5. Kierującemu pojazdem zaprzęgowym zabrania się:  
1) przeciążania zwierzęcia;  
2) jazdy obok innego uczestnika ruc hu na jezdni;  
3) pozostawiania pojazdu niezabezpieczonego przed ruszeniem;  
4) jazdy pojazdem na płozach bez dzwonków lub grzechotek.  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 450 
 
Rozdział 4  
Ruch zwierząt  
Art. 35. 1. Jazda wierzchem i  pędzenie zwierząt powinny się odbywać po drodze przeznaczonej do pęd zenia zwi e-
rząt. W  razie braku takiej drogi jazda wierzchem i  pędzenie zwierząt mogą odbywać się po poboczu, a  jeżeli brak jest 
pobocza – po jezdni.  
2. Do jazdy wierzchem i  pędzenia zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1 i 2 oraz przepisy o ruchu 
pojazdów.  
Art. 36. 1. Zabrania się jazdy wierzchem:  
1) bez uzdy;  
2) obok innego uczestnika ruchu na jezdni;  
3) po drodze oznaczonej znakami z  numerem drogi międzynarodowej oraz po drodze, na której obowiązuje zakaz ruchu 
pojazdów zaprzęgowych;  
4) po drodze twardej w  okresie niedostatecznej widoczności;  
5) po drodze twardej osobie w  wieku poniżej 17  lat. 
2. Jeździec może prowadzić luzem tylko jedno zwierzę po swojej prawej stronie.  
Art. 37. 1. Zwierzęta w  stadzie mogą być pędzone po drodze tylko pod odpowiednim nadzorem. Zwierzę pojedyncze 
może być prowadzone tylko na uwięzi.  
2. Poganiacz zwierząt jest obowiązany:  
1) iść po lewej stronie pędzonych zwierząt;  
2) w okresie niedostatecznej widoczności nieść latarkę z  widocznym z  odległości co najmniej 150  m światłem białym.  
3. Zwierzęta mogą być prowadzone luzem przy pojeździe zaprzęgowym z  jego prawej strony, w  liczbie nie większej 
niż 2  sztuki.  
4. Zabrania się:  
1) pędzenia zwierząt po drodze oznaczonej znakami z  numerem drogi międzynarodowej, a  po innej drodze twardej – 
w okresie od zmierzchu do świtu;  
2) pędzenia zwierząt po drodze twardej osobie w  wieku poniżej 13  lat; 
3) pędzenia zwierząt w  poprzek drogi w  miejscu niewidocznym na dostateczną odległość;  
4) zatrzymywania zwierząt na jezdni;  
5) zajmowania  przez zwierzęta więcej niż prawej połowy jezdni albo drogi dla pieszych lub rowerów.  
5. Rada powiatu może wprowadzić zakaz pędzenia zwierząt na określony ch drogach lub obszarach oraz w określ o-
nym czasie.  
Rozdział 5  
Porządek i  bezpieczeństwo ruchu na droga ch 
Oddział 1  
Przepisy porządkowe  
Art. 38.  1. Kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i  okazywać na żądanie uprawnionego organu w y-
magane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego:  
1)6) dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem in ny niż wydane w  kraju prawo jazdy albo pozwol e-
nie na kierowanie tramwajem, jeżeli kierujący nie posiada wydanego w  kraju prawa jazdy albo pozwolenia na kier o-
wanie tramwajem;  
                                                           
6) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której  mowa w odnośniku  5; wszedł w życie z dniem 
5 grudnia 2020 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia  terminu  wdrożenia 
rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprow a-
dzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie 
tramwajem oraz o ich zwrocie  (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy . 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 450 
 
2) (uchylony)  
3) (uchylony)   
3a) zaświadczenie o  przeprowadzonym badaniu techniczn ym z  wynikiem pozytywnym w  zakresie wyposażenia pojazdu 
w blokadę alkoholową w  przypadku, o  którym mowa w  art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy  z dnia 5  stycznia 2011  r. o kieru-
jących pojazdami ; 
3b) protokół z ostatniej drogowej kontroli technicznej, jeżeli taka był a przeprowadzona – w przypadku pojazdu kategorii 
M2, M 3, N 2 i N 3, przyczepy kategorii O 3 i O 4 i ciągnika kołowego kategorii T 5 użytkowanego na drodze publicznej 
do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;  
4) zezwolenie, o  którym mowa w  art. 106 ust. 1 pkt 5 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami;  
4a) dokument potwierdzający kalibrację blokady alkoholowej, wystawiony przez producenta urządzenia lub jego up o-
ważnionego przedstawiciela;  
4b)7) pokwitowanie zatrzymania:  
a) prawa jazdy albo pozwo lenia na kierowanie tramwajem,  
b) dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego,  
c) profesjonalnego dowodu rejestracyjnego  
– w okresie, w  którym upoważnia ono do kierowania pojazdem albo jego używania;  
5) inne dokumenty, jeżeli obowiązek taki wynika z  odrębnej ustawy.  
2. Kierujący pojazdem zarejestrowanym za granicą uczestniczącym w  ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest 
obowiązany mieć przy sobie i  okazywać na żądanie uprawnionego organu dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1 i 3a–5, 
oraz dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu i  dokument potwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego 
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowód opłacenia składki za to ubezpieczenie.  
 2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do pojazdu kategorii M 2, M 3, N 2 i N 3, przyczepy kategorii 
O3 i O 4 i ciągnika kołowego kategorii T 5 użytkowanego na drodze publicznej do w ykonywania zarobko wego przewozu 
rzeczy kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i  okazywać n a żądanie uprawnione go organu również dok u-
ment potwierdzający przeprowadzenie badania technicznego, zawierający co najmniej:  
1) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu;  
2) numer rejestracyjny i kraj rejestracji pojazdu;  
3) miejsce i dat ę przeprowadzonego badania technicznego;  
4) stwierdzone usterki i ich kategorie;  
5) wynik badania technicznego;  
6) aktualny termin ważności badania technicznego;  
7) nazwę organu kontrolnego lub stacji kontroli pojazdów oraz podpis lub n umer ewidencyjny diagnosty, któ ry prz e-
prowadził badanie techniczne.  
2b. Obowiązek, o którym mowa w ust. 2a, nie dotyczy kierującego nowym pojazdem w okresie od dnia jego pier w-
szej rejestracji za granicą do dnia terminu pierwszego okresowego badania technicznego.  
2c.8) Kierujący pojazdem, o  którym mowa w  art. 73 ust. 3, jest obowiązany mieć przy sobie i  okazywać na żądanie 
uprawnionego organu dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 4 i  5, oraz dokument stwierdzający dopuszczenie p o-
jazdu do ruchu.  
3. W przypadku wykonywani a pojazdem jazdy testowej z  wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego 
i profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, podmiot uprawniony, o  którym mowa w  art. 80s ust.  2, albo jego pr a-
cownik, z  uwzględnieniem art.  80w ust.  3, jest obowiązan y mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu 
dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu.  
                                                           
7) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której  mowa w odnośniku  5. 
8) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której  mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 450 
 
Art. 39. 1. Kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w  pasy be z-
pieczeństwa są obowiązani korzystać z  tych pasów podczas jazdy, z  zastrzeżeniem ust. 3, 3b i  3c. 
2. Obowiązek korzystania z  pasów bezpieczeństwa nie dotyczy:  
1) osoby mającej zaświadczenie  lekarskie o  przeciwwskazaniu do używania pasów bezpieczeństwa;  
2) kobiety o  widocznej ciąży;  
3) kierująceg o taksówką podczas przewożenia pasażera;  
4) instruktora lub egzaminatora podczas szkolenia lub egzaminowania;  
5) policjanta, funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Woj -
skowego, Służby Wywiadu Wojskowego, C entralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celno -
-Skarbowej  i Służby Więziennej, żołnierza Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – podczas przewożenia osoby 
(osób) zatrzymanej;  
6) funkcjonariusza  Służby  Ochrony Państwa podczas wykonywan ia czynności służbowych;  
6a) żołnierza Żandarmerii Wojskowej podczas wykonywania czynności ochronnych;  
7) zespołu medycznego w  czasie udzielania pomocy medycznej;  
8) konwojenta podczas przewożenia wartości pieniężnych;  
9) osoby chorej lub niepełnosprawnej przewożonej na noszach lub w  wózku inwalidzkim;  
10) dziecka w  wieku poniżej 3  lat przewożonego pojazdem kategorii M 2 i M3; 
11) dziecka przewożonego na zasadach przewidzianych w  art. 2 ust. 2 ustawy  z dnia 20  czerwca 1992  r. o uprawnieniach 
do ulgowych prze jazdów środkami publicznego transportu zbiorowego ( Dz. U. z 2018 r. poz. 295). 
2a. Kierujący pojazdem kategorii M 2 i M3, o których mowa w  załączniku  nr 2 do ustawy, wyposażonym w  pasy be z-
pieczeństwa jest obowiązany do poinformowania osób przewożonych pojaz dem o  obowiązku korzystania z  tych pasów 
podczas jazdy, chyba że zostały one o  tym obowiązku poinformowane:  
1) przez znajdującą się w  pojeździe osobę kierującą przewożoną grupą lub  
2) za pomocą urządzenia audiowizualnego, lub  
3) za pomocą znaku umieszczone go w  widoczny sposób przy każdym miejscu siedzącym, zgodnego ze wzorem okreś -
lonym w  załączniku do dyrektywy Rady z  dnia 16  grudnia 1991  r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania pasów  
bezpieczeństwa i  urządzeń przytrzymujących dla dzieci w  pojazdach ( 91/671/EWG) (Dz.  Urz. WE L 373 z  31.12.1991, 
str. 26, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t.  1, str.  353, z  późn. zm.), zwanej  dalej „dyrek-
tywą  nr 91/671/EWG ”. 
3. W pojeździe kategorii M 1, N 1, N 2 i N3, o których mowa w  załączniku  nr 2 do ustawy, wyposażonym w  pasy be z-
pieczeństwa lub urządzenia przytrzymujące dla dzieci, dziecko mające mniej niż 150  cm wzrostu j est przewożone, z wy-
jątkiem przypadku, o  którym mowa w  ust. 3b, w  foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymuj ą-
cym dla dzieci, zgodnym z:  
1) masą i  wzrostem dziecka oraz  
2) właściwymi warunkami technicznymi określonymi w  przepisach Unii Europejskiej lub w  regulaminach EKG ONZ 
dotyczących urządzeń przytrzymujących dla dzieci w  pojeździe.  
3a. Foteliki bez pieczeństwa dla dziecka oraz inne urządzenia przytrzymujące dla dzieci są instalowane w  pojeździe, 
zgodnie z  zaleceniami producenta urządzenia, wskazującymi, w  jaki sposób urządzenie może być bezpiecznie stosowane.  
3b. Zezwala się na przewożenie w  pojeździ e kategorii M 1, N 1, N 2 i N3, o których mowa w  załączniku  nr 2 do ustawy, 
na tylnym siedzeniu pojazdu, dziecka mającego co najmniej 135  cm wzrostu przytrzymywanego za pomocą pasów be z-
pieczeństwa w  przypadkach, kiedy ze względu na masę i  wzrost dziecka nie j est możliwe zapewnienie fotelika bezpi e-
czeństwa dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci zgodnego z  warunkami, o  których mowa 
w ust. 3. 
3c. Zezwala się na przewożenie w  pojeździe kategorii M 1 i N1, o których mowa w  załączniku  nr 2 do ustawy, na ty l-
nym siedzeniu pojazdu, trzeciego dziecka w  wieku co najmniej 3  lat, przytrzymywanego za pomocą pasów bezpiecze ń-
stwa, w  przypadku gdy dwoje dzieci jest przewożonych w  fotelikach bezpieczeństwa dla dziecka lub innych urządzeniach 
przytrzymującyc h dla dzieci, zainstalowanych na tylnych siedzeniach pojazdu i  nie ma możliwości zainstalowania trzeci e-
go fotelika bezpieczeństwa dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 450 
 
4. Przepis ust. 3 nie dotyczy przewozu dziecka:  
1) taksówką;  
2) specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego, o  którym mowa w  art. 36 ust. 2 ustawy  z dnia 8  września 2006  r. 
o Państwowym Ratownictwie Medycznym ( Dz. U. z 2020 r. poz. 882, 2112 i 2401  oraz z 2021 r. poz. 159 ); 
3) pojazdem Policji, Straży Granicznej lub straży gminnej (miejskiej);  
4) mającego zaświadczenie lekarskie o  przeciwwskazaniu do przewożenia w  foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub 
innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci.  
5. Zaświadczenia lekarskie, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, zawierają:  
1) imię i  nazwisko;  
2) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a  w przypadku osoby 
nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, 
które wydało ten dokument;  
3) okres ważności;  
4) znak graficzny zgodny ze wzorem określonym w  art. 5 dyrektywy  nr 91/671/EWG.  
6. Minister właściwy do spraw zdrowia w  porozumieniu z  ministrem właściwym  do spraw transportu określi, w dro-
dze rozporządzenia, wzor y zaświadczeń lekarskich, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, kierując się przepisami 
Unii Europejskiej dotyczącymi obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i  urządzeń przytrzymujących dla dzi e-
ci w pojazdach oraz mając na uwadze potrzebę uje dnolicenia stosowanych dokumentów.  
Art. 40. 1. Kierujący motocyklem, czterokołowcem lub motorowerem oraz osoba przewożona takimi pojazdami są 
obowiązani używać w  czasie jazdy kasków ochronnych odpowiadających właściwym warunkom technicznym.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do motocykli fabrycznie wyposażonych w  pasy bezpieczeństwa.  
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do czterokołowców fabrycznie wyposażonych w  nadwozie zamknięte i  pasy bezpi e-
czeństwa.  
Art. 41. Osoba wykonująca roboty lub inne czynności na drodze jest obowiązana używać w  sposób widoczny dla 
innych uczestników ruchu elementów odblaskowych odpowiadających właściwym warunkom technicznym.  
Art. 42. Niewidomy podczas samodzielnego poruszania się po drodze jest obowiązany nieść białą laskę w  sposób  
widoczny dla innych uczestników ruchu.  
Art. 43. 1. Dziecko w  wieku do 7  lat może korzystać z  drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek co na j-
mniej 10  lat. Nie dotyczy to strefy zamieszkania.  
2. (uchylony)  
3. Przepis ust. 1 nie dotyczy drogi przez naczonej wyłącznie dla pieszych.  
Art. 44. 1. Kierujący pojazdem w  razie uczestniczenia w  wypadku drogowym jest obowiązany:  
1) zatrzymać pojazd, nie powodując przy tym zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) przedsięwziąć odpowiednie środki w  celu zap ewnienia bezpieczeństwa ruchu w  miejscu wypadku;  
3) niezwłocznie usunąć pojazd z  miejsca wypadku, aby nie powodował zagrożenia lub tamowania ruchu, jeżeli nie ma 
zabitego lub rannego;  
4) podać swoje dane personalne, dane personalne właściciela lub posiadac za pojazdu oraz dane dotyczące zakładu 
ubezpieczeń, z  którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, na żądanie 
osoby uczestniczącej w  wypadku.  
2. Jeżeli w  wypadku jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest obowiązany  ponadto:  
1) udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać zespół ratownictwa medycznego i  Policję;  
2) nie podejmować czynności, które mogłyby utrudnić ustalenie przebiegu wypadku;  
3) pozostać na miejscu wypadku, a  jeżeli wezwanie zespołu ratownic twa medycznego lub Policji wymaga oddalenia się – 
niezwłocznie powrócić na to miejsce.  
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych osób uczestniczących w  wypadku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 450 
 
Art. 45. 1. Zabrania się:  
1) kierowania pojazdem, prowadzenia kolumny pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt osobie w  stanie ni e-
trzeźwości, w  stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu;  
2) holowania pojazdu kierowanego przez osobę, o  której mowa w  pkt 1; 
3) otwierania drzwi pojazdu, pozostawiania o twartych drzwi lub wysiadania bez upewnienia się, że nie spowoduje to 
zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia;  
4) wykorzystywania drogi lub poszczególnych jej części w  sposób niezgodny z  przeznaczeniem, chyba że przepisy 
szczegółowe stanowią i naczej;  
5) wjeżdżania na pas między jezdniami;  
6) pozostawiania na drodze przedmiotów, które mogłyby zagrozić bezpieczeństwu ruchu; jeżeli jednak usunięcie ich 
nie jest możliwe, należy je oznaczyć w  sposób widoczny w  dzień i  w nocy;  
7) umieszczania na drod ze lub w  jej pobliżu urządzeń wysyłających lub odbijających światło w  sposób powodujący 
oślepienie albo wprowadzających w  błąd uczestników ruchu;  
8) samowolnego umieszczania lub włączania albo usuwania lub wyłączania znaków i  sygnałów drogowych oraz urządz eń 
ostrzegawczo -zabezpieczają cych lub kontrolnych na drodze, jak również zmiany ich położenia lub ich zasłaniania;  
9) zaśmiecania lub zanieczyszczania drogi;  
10) samowolnego umieszczania na drodze jakichkolwiek znaków, napisów lub symboli.  
2. Kierującemu  pojazdem zabrania się:  
1) korzystania podczas jazdy z  telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w  ręku;  
2) przewożenia osoby, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, na rowerze lub motorowerze albo motocyklu, chyba że jest prz e-
wożona w  bocznym wózku;  
3) przewożenia pasażera w  sposób niezgodny z  art. 39, 40  lub 63 ust. 1; 
4) przewożenia w  foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci dziecka 
siedzącego tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu samochodow ego wyposażonego w  poduszkę 
powietrzną dla pasażera, która jest aktywna podczas przewożenia dziecka;  
5) przewożenia dziecka w  wieku poniżej 3  lat w  pojeździe kategorii M 1, N 1, N 2 i N3, o których mowa w  załączniku  nr 2 
do ustawy, niewyposażonym w  pasy bezpi eczeństwa i  fotelik bezpieczeństwa dla dziecka lub w  pasy bezpieczeństwa 
i inne urządzenie przytrzymujące dla dzieci;  
6) przewożenia na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego, poza fotelikiem bezpieczeństwa dla dziecka lub innym 
urządzeniem przytrzymując ym dla dzieci, dziecka mającego mniej niż 150  cm wzrostu.  
Oddział 2  
Zatrzymanie i  postój  
Art. 46. 1. Zatrzymanie i  postój pojazdu są dozwolone tylko w  miejscu i  w warunkach, w  których jest on z dosta-
tecznej odległości widoczny dla innych kierujących i  nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub jego 
utrudnienia.  
2. Kierujący pojazdem, zatrzymując pojazd na jezdni, jest obowiązany ustawić go jak najbliżej jej krawędzi oraz 
równolegle do niej.  
3. W czasie postoju na drodze poza obszarem zabudow anym pojazd powinien znajdować się, jeżeli to tylko możliwe, 
poza jezdnią.  
4. Kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany znakami drogowymi.  
5. Kierujący pojazdem jest obowiązany w  czasie postoju zabezpieczyć pojazd przed możliwością jego uruchomienia 
przez osobę niepowołaną oraz zachować inne środki ostrożności niezbędne do uniknięcia wypadku.  
Art. 47. 1. Dopuszcza się zatrzymanie lub postój na chodniku kołami jednego boku lub przedniej osi pojazdu sam o-
chodowego o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5  t, pod warunkiem że:  
1) na danym odcinku jezdni nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju;  
2) szerokość chodnika pozostawionego dla pieszych jest taka, że nie utrudni im ruchu i  jest nie mniejsza niż 1 ,5 m; 
3) pojazd umieszczony przednią osią na chodniku nie tamuje ruchu pojazdów na jezdni.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 450 
 
2. Dopuszcza się, przy zachowaniu warunków określonych w  ust. 1 pkt 2, zatrzymanie lub postój na chodniku przy 
krawędzi jezdni całego samochodu osobowego, motocykla,  motoroweru, roweru lub wózka rowerowego. Inny pojazd 
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5  t może być w  całości umieszczony na chodniku tylko w  miejscu 
wyznaczonym odpowiednimi znakami drogowymi.  
Art. 47a. Kierujący pojazdem w  tunelu, po dczas zatrzymania wynikającego z  warunków lub przepisów ruchu dr o-
gowego, jest obowiązany zachować odstęp od poprzedzającego pojazdu nie mniejszy niż 5  m. 
Art. 48. (uchylony)  
Art. 49. 1. Zabrania się zatrzymania pojazdu:  
1) na przejeździe kolejowym, na prze jeździe tramwajowym, na skrzyżowaniu oraz w  odległości mniejszej niż 10  m od 
przejazdu lub skrzyżowania;  
2) na przejściu dla pieszych, na przejeździe dla rowerzystów oraz w  odległości mniejszej niż 10  m przed tym prze j-
ściem lub przejazdem; na drodze dwukie runkowej o  dwóch pasach ruchu zakaz ten obowiązuje także za tym prze j-
ściem lub przejazdem;  
3) w tunelu, na moście lub na wiadukcie;  
4) na jezdni wzdłuż linii ciągłej oraz w  pobliżu jej punktów krańcowych, jeżeli zmusiłoby to innych kierujących poja z-
dami wi elośladowymi do najeżdżania na tę linię;  
5) na jezdni obok linii przerywanej wyznaczającej krawędź jezdni oraz na jezdni i  na poboczu obok linii ciągłej wyzn a-
czającej krawędź jezdni;  
6) w odległości mniejszej niż 10  m od przedniej strony znaku lub sygnału drogowego, jeżeli zostałyby one zasłonięte 
przez pojazd;  
7) na jezdni przy jej lewej krawędzi, z  wyjątkiem zatrzymania lub postoju pojazdu na obszarze zabudowanym na dr o-
dze jednokierunkowej lub na jezdni dwukierunkowej o  małym ruchu;  
8) na pasie między jez dniami;  
9) w odległości mniejszej niż 15  m od słupka lub tablicy oznaczającej przystanek, a  na przystanku z  zatoką – na całej 
jej długości;  
10) w odległości mniejszej niż 15  m od punktów krańcowych wysepki, jeżeli jezdnia z  prawej jej strony ma tylko jeden  
pas ruchu;  
11) na drodze dla rowerów, pasie ruchu dla rowerów oraz w  śluzie rowerowej, z  wyjątkiem roweru.  
2. Zabrania się postoju:  
1) w miejscu utrudniającym wjazd lub wyjazd, w  szczególności do i  z bramy, garażu, parkingu lub wnęki postojowej;  
2) w miej scu utrudniającym dostęp do innego prawidłowo zaparkowanego pojazdu lub wyjazd tego pojazdu;  
3) przed i  za przejazdem kolejowym, po obu stronach drogi, na odcinku od przejazdu kolejowego do słupka wskaźn i-
kowego z  jedną kreską;  
4) w strefie zamieszkania w  innym miejscu niż wyznaczone w  tym celu;  
5) na obszarze zabudowanym, pojazdu lub zespołu pojazdów o  dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 16  t lub 
o długości przekraczającej 12  m, poza wyznaczonymi w  tym celu parkingami.  
3. Zabrania się zatrzymania  lub postoju pojazdu na autostradzie lub drodze ekspresowej w  innym miejscu niż wyzn a-
czone w  tym celu. Jeżeli unieruchomienie pojazdu nastąpiło z  przyczyn technicznych, kierujący pojazdem jest obowiąz a-
ny usunąć pojazd z  jezdni oraz ostrzec innych uczestnik ów ruchu.  
4. Zakaz zatrzymania lub postoju pojazdu nie dotyczy unieruchomienia pojazdu wynikającego z  warunków lub prz e-
pisów ruchu drogowego.  
Art. 50. 1. Kierujący pojazdem jest obowiązany sygnalizować postój pojazdu silnikowego lub przyczepy z  powodu 
uszkodzenia lub wypadku:  
1) na autostradzie lub drodze ekspresowej – w każdym przypadku;  
2) na pozostałych drogach twardych:  
a) poza obszarem zabudowanym – w razie postoju na jezdni w  miejscu, w  którym jest to zabronione, a  na poboczu, 
jeżeli pojazd nie jest w idoczny z  dostatecznej odległości,  
b) na obszarze zabudowanym – w razie postoju na jezdni w  miejscu, w  którym zatrzymanie jest zabronione.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 450 
 
2. Postój pojazdu, o  którym mowa w  ust. 1, należy sygnalizować w  sposób następujący:  
1) na autostradzie lub drodze ek spresowej – przez:  
a) włączenie świateł awaryjnych pojazdu, a  jeżeli pojazd nie jest w  nie wyposażony, należy włączyć światła pozycyjne,  
b) umieszczenie ostrzegawczego trójkąta odblaskowego w  odległości 100  m za pojazdem; trójkąt ten umieszcza się 
na jezdn i lub poboczu, odpowiednio do miejsca unieruchomienia pojazdu;  
2) na pozostałych drogach:  
a) poza obszarem zabudowanym – przez umieszczenie w  odległości 30 –50 m za pojazdem ostrzegawczego trójkąta 
odblaskowego i  włączenie świateł awaryjnych; w  razie gdy po jazd nie jest wyposażony w  światła awaryjne, 
należy włączyć światła pozycyjne,  
b) na obszarze zabudowanym – przez włączenie świateł awaryjnych, a  jeżeli pojazd nie jest w  nie wyposażony,  
należy włączyć światła pozycyjne i  umieścić ostrzegawczy trójkąt odb laskowy za pojazdem lub na nim, na w y-
sokości nie większej niż 1  m. 
3. Sygnalizowanie, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, obowiązuje przez cały czas postoju pojazdu.  
Art. 50a. 1. Pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje na t o, że nie jest uż y-
wany, może zostać usunięty z  drogi przez straż gminną lub Policję na koszt właściciela lub posiadacza.  
2. Pojazd usunięty w  trybie określonym w  ust. 1, nieodebrany na wezwanie gminy przez uprawnioną osobę w  terminie  
6 miesięcy od dnia usu nięcia, uznaje się za porzucony z  zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na własność gminy 
z mocy ustawy.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się, gdy nieodebranie pojazdu nastąpiło z  przyczyn niezależnych od osoby zobowiązanej.  
4. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy w  terminie 6  miesięcy od dnia usunięcia pojazdu nie została ustalona 
osoba uprawniona do jego odbioru.  
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą poszanowania prawa własności oraz potrzebą 
zapewnienia porządku na d rogach publicznych, określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy tryb oraz jednostki i  warunki ich współdziałania w  zakresie usuwania pojazdów bez tablic rejestracy j-
nych lub których stan wskazuje na to, że nie są używane;  
2) tryb postępowania w  zakresi e przejęcia pojazdu na własność gminy.  
Oddział 3  
Używanie świateł zewnętrznych  
Art. 51. 1. Kierujący pojazdem jest obowiązany używać świateł mijania podczas jazdy w  warunkach normalnej 
przejrzystości powietrza.  
2. W czasie od świtu do zmierzchu w  warunkach  normalnej przejrzystości powietrza, zamiast świateł mijania, kier u-
jący pojazdem może używać świateł do jazdy dziennej.  
3. W czasie od zmierzchu do świtu, na nieoświetlonych drogach, zamiast świateł mijania lub łącznie z  nimi, kieruj ą-
cy pojazdem może używa ć świateł drogowych, o  ile nie oślepi innych kierujących al bo pieszych poruszających się 
w kolumnie. Kierujący pojazdem, używając świateł drogowych, jest obowiązany przełączyć je na światła mijania w  razie 
zbliżania się:  
1) pojazdu nadjeżdżającego z  przeci wka, przy czym jeżeli jeden z  kierujących wyłączył światła drogowe – drugi jest 
obowiązany uczynić to samo;  
2) do pojazdu poprzedzającego, jeżeli kierujący może być oślepiony;  
3) pojazdu szynowego lub komunikacji wodnej, jeżeli poruszają się w  takiej odleg łości, że istnieje możliwość oślepi e-
nia kierujących tymi pojazdami.  
4. (uchylony)  
5. Na drodze krętej, oznaczonej odpowiednimi znakami drogowymi, kierujący pojazdem może używać przednich 
świateł przeciwmgłowych od zmierzchu do świtu, również w  warunkach no rmalnej przejrzystości powietrza.  
6. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do kierującego pojazdem, który nie jest wyposażony w  światła mijania, drogowe 
lub światła do jazdy dziennej. Kierujący takim pojazdem w  czasie od zmierzchu do świtu lub w  tunelu jest o bowiązany 
używać świateł stanowiących obowiązkowe wyposażenie pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 450 
 
7. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio podczas zatrzymania pojazdu, wynikającego z  warunków lub przepisów 
ruchu drogowego. Jeżeli zatrzymanie trwa ponad 1  minutę, dopuszcza się wy łączenie świateł zewnętrznych pojazdu, o  ile 
na tym samym pasie ruchu, przed tym pojazdem i  za nim, stoją inne pojazdy.  
Art. 52. 1. Kierujący pojazdem silnikowym lub szynowym, w  warunkach niedostatecznej widoczności, podczas z a-
trzymania niewynikającego z  warunków ruchu lub przepisów ruchu drogowego oraz podczas postoju, jest obowiązany 
używać świateł pozycyjnych przednich i  tylnych lub świateł postojowych. W  pojeździe niezłączonym z  przyczepą oraz 
w zespole pojazdów o  długości nieprzekraczającej 6  m dopuszc za się włączenie świateł postojowych jedynie od strony 
środka jezdni.  
2. Podczas zatrzymania lub postoju, w  miejscu oświetlonym w  stopniu zapewniającym widoczność pojazdu lub 
znajdującym się poza jezdnią i  poboczem, wszystkie światła pojazdu mogą być wyłąc zone. Przepis ten nie dotyczy poja z-
du szynowego oraz pojazdu, na którym znajduje się urządzenie lub ładunek, wystające poza pojazd i  wymagające ozn a-
czenia odrębnymi światłami.  
3. Światło oświetlające przedmioty przydrożne (szperacz) może być włączone tylko  podczas zatrzymania lub post o-
ju, pod warunkiem że nie oślepi innych uczestników ruchu. Ograniczenie to nie dotyczy pojazdu uprzywilejowanego.  
Oddział 4  
Warunki używania pojazdów w  ruchu drogowym  
Art. 53. 1. Pojazdem uprzywilejowanym w  ruchu drogowym może być pojazd samochodowy:  
1) jednostek ochrony przeciwpożarowej;  
2) zespołu ratownictwa medycznego;  
3) Policji;  
4) jednostki ratownictwa chemicznego;  
5) Straży Granicznej;  
5a)9) Biura Nadzoru Wewnętrznego;  
6) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;  
7) Agencji W ywiadu;  
7a) Centralnego Biura Antykorupcyjnego;  
7b) Służby Kontrwywiadu Wojskowego;  
7c) Służby Wywiadu Wojskowego;  
8) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;  
9) Służby Więziennej;  
10) Służb y Ochrony Państwa ; 
10a) (uchylony)  
10b) (uchylony)  
10c) straży gmi nnych (miejskich);  
10d) podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z  zakresu ratownictwa górskiego;  
10e) Służby Parku Narodowego;  
10f) podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z  zakresu ratownictwa wodnego;  
10g) Krajowej Administracji Skarbowej wykorzy stywany przez Służbę Celno -Skarbową;  
11) Inspekcji Transportu Drogowego;  
12) jednostki niewymienionej w  pkt 1–11, jeżeli jest używany w  związku z  ratowaniem ż ycia lub zdrowia ludzkiego – 
na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.  
                                                           
9) Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 450 
 
1a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych stwierdza wygaśnięcie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 12, 
gdy ustaną okoliczności uzasadniające wykorzystanie pojazdu jako uprzywilejowanego.  
2. Kierujący pojazdem uprzywilejowanym może, pod warunkiem zachow ania szczególnej ostrożności, nie stosować 
się do przepisów o  ruchu pojazdów, zatrzymaniu i  postoju oraz do znaków i  sygnałów drogowych tylko w  razie, gdy:  
1) uczestniczy:  
a) w akcji związanej z  ratowaniem życia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo konieczno ścią zapewnienia bezpi e-
czeństwa lub porządku publicznego albo  
b) w przejeździe kolumny pojazdów uprzywilejowanych,  
c) w wykonywaniu zadań związanych bezpośrednio z  zapewnieniem bezpieczeństwa osób zajmujących kierown i-
cze stanowiska państwowe, którym na moc y odrębnych przepisów przysługuje ochrona;  
2) pojazd wysyła jednocześnie sygnały świetlny i  dźwiękowy; po zatrzymaniu pojazdu nie wymaga się używania sygnału  
dźwiękowego;  
3) w pojeździe włączone są światła drogowe lub mijania.  
3. Kierujący pojazdem uprzywi lejowanym jest obowiązany stosować się do poleceń i  sygnałów dawanych przez 
osoby kierujące ruchem lub upoważnione do jego kontroli.  
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, uwzględniając w  szczególności konieczność zapewnienia porządku, 
sprawności i  bezpieczeństwa ruchu drogowego, określi, w  drodze rozporządzenia, okoliczności, w  jakich używane są 
pojazdy uprzywilejowane w  kolumnach.  
Art. 54. 1. Pojazd wykonujący na drodze prace porządkowe, remontowe lub modernizacyjne powinien wysyłać żółte 
sygnały bły skowe.  
2. Kierujący pojazdem, o  którym mowa w  ust. 1, może, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie st o-
sować się do przepisów o  obowiązku jazdy na jezdni lub przy jej prawej krawędzi oraz o  zatrzymaniu i  postoju, z  tym że:  
1) na jezdni jednok ierunkowej oraz poza obszarem zabudowanym, podczas oczyszczania drogi ze śniegu, dopuszcza się 
również jazdę przy lewej krawędzi jezdni;  
2) jazdę po chodniku dopuszcza się tylko przy zachowaniu bezpieczeństwa pieszych.  
2a. Kierujący pojazdem, o  którym mowa  w ust. 1, może korzystać z  autostrady lub drogi ekspresowej nawet wtedy, 
gdy pojazd ten nie jest pojazdem samochodowym lub jego konstrukcja uniemożliwia rozwinięcie prędkości co najmniej 
40 km/h. 
3. Pojazd, który ze względu na konstrukcję, ładunek lub nie typowe zachowanie na drodze może zagrażać bezpi e-
czeństwu w  ruchu drogowym, powinien wysyłać żółte sygnały błyskowe.  
4. Zabrania się, z  zastrzeżeniem art. 31 ust. 1 pkt 5, używania żółtych sygnałów błyskowych do innych celów niż 
określone w  ust. 1 i 3. 
Art. 55. 1. Pojazd do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oznacza się tablicą kwadratową ba r-
wy niebieskiej z  białą literą „L”, umieszczoną na pojeździe. W  warunkach niedostatecznej widoczności tablica umies z-
czona na pojeździe, z  wyłączeniem ta blicy na motocyklu, powinna być oświetlona. Tablica, którą oznaczony jest mot o-
cykl, powinna być wykonana z  materiału odblaskowego.  
2. Podczas kierowania pojazdem do nauki jazdy przez osobę inną niż osoba ubiegająca się o  uprawnienie do kier o-
wania pojazdem tablica, o  której mowa w  ust. 1, powinna być zasłonięta lub złożona.  
3. Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok pojazdu, o  którym mowa w  ust. 1, lub jadąc za nim, jest obowiązany 
zachować szczególną ostrożność.  
Art. 56. (uchylony)  
Art. 57. 1. Pojazd przewoż ący zorganizowaną grupę dzieci lub młodzieży w  wieku do 18  lat oznacza się z  przodu 
i z tyłu kwadratowymi tablicami barwy żółtej z  symbolem dzieci barwy czarnej. W  warunkach niedostatecznej widoczności  
tablice powinny być oświetlone, chyba że są wykonane z  materiału odblaskowego. Kierujący tym pojazdem jest obowi ą-
zany włączyć światła awaryjne podczas wsiadania lub wysiadania dzieci lub młodzieży.  
2. Kierujący pojazdem, omijając pojazd, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany w  czasie wsiadania lub wysiad a-
nia dzieci lub młodzieży zachować szczególną ostrożność i  w razie potrzeby zatrzymać się.  
3. Zabrania się oznaczania pojazdu tablicami, o  których mowa w  ust. 1, w  czasie, gdy dzieci lub młodzież nie są 
przewożone.  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 450 
 
Art. 57a. 1. Kierujący autobusem szkolnym po dczas wsiadania lub wysiadania dzieci jest obowiązany włączyć światła  
awaryjne.  
2. Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok autobusu szkolnego, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność.  
3. Jeżeli autobus szkolny przewozi inne osoby lub nie przewozi żad nych osób, tablice z  napisem „autobus szkolny ” 
powinny być zdjęte, zasłonięte lub złożone.  
Art. 58. 1. Pojazd przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób niepełnosprawnych oznacza się z  przodu i  z tyłu 
tablicami barwy niebieskiej z  międzynarodowym symbole m wózka inwalidzkiego barwy białej.10) Tablice te powinny być 
wykonane z  materiału odblaskowego. Kierujący tym pojazdem jest obowiązany włączyć światła awaryjne podczas wsi a-
dania lub wysiadania osoby niepełnosprawnej.  
2. Kierujący pojazdem, omijając pojazd,  o którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany w  czasie wsiadania lub wysiad a-
nia osoby niepełnosprawnej zachować szczególną ostrożność i  w razie potrzeby zatrzymać się.  
Art. 59. 1. Pojazd zarejestrowany w  Rzeczypospolitej Polskiej, który ma być używany w  ruchu m iędzynarodowym, 
powinien być oznaczony znakiem z  literami „PL”. 
2. Pojazd zarejestrowany za granicą uczestniczący w  ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien być 
oznaczony znakiem określającym państwo, w  którym jest zarejestrowany.  
3. Obowiąze k, o którym mowa w  ust. 1 i 2, uważa się za spełniony, jeżeli na tablicy rejestracyjnej jest umieszczony 
znak określający państwo, w  którym pojazd został zarejestrowany.  
Art. 60. 1. Zabrania się:  
1) używania pojazdu w  sposób zagrażający bezpieczeństwu osob y znajdującej się w  pojeździe lub poza nim;  
2) zakrywania świateł oraz urządzeń sygnalizacyjnych, tablic rejestracyjnych lub innych wymaganych tablic albo zn a-
ków, które powinny być widoczne;  
3) ozdabiania tablic rejestracyjnych oraz umieszczania z  przodu l ub z tyłu pojazdu znaków, napisów lub przedmiotów, 
które ograniczają czytelność tych tablic;  
3a)11) umieszczania na pojeździe tablic (tablicy) rejestracyjnych w  innym miejscu niż konstrukcyjnie do tego przeznaczone;  
3b)11) umies zczania na pojeździe jednorzędowych zmniejszonych tablic rejestracyjnych, jeżeli pojazd nie posiada zmnie j-
szonych wymiarów miejsca konstrukcyjnie przeznaczonego do umieszczenia tablicy rejestracyjnej;  
4) umieszczania na pojeździe znaku określającego inne p aństwo niż to, w  którym pojazd został zarejestrowany.  
1a.12) Utrzymywanie tablic (tablicy) rejestracyjnych i  innych wymaganych oznaczeń pojazdu w  należytym stanie oraz 
zapewnienie ich czytelności jest obowiązkiem kierującego pojazdem.  
2. Zabrania się kieruj ącemu:  
1) oddalania się od pojazdu, gdy silnik jest w  ruchu;  
2) używania pojazdu w  sposób powodujący uciążliwości związane z  nadmierną emisją spalin do środowiska lub na d-
miernym hałasem;  
3) pozostawiania pracującego silnika podczas postoju na obszarze zabu dowanym; nie dotyczy to pojazdu wykonującego  
czynności na drodze;  
4) ciągnięcia za pojazdem osoby na nartach, sankach, wrotkach lub innym podobnym urządzeniu;  
5) używania opon z  umieszczonymi w  nich na trwałe elementami przeciwślizgowymi.  
3. Używanie łańcu chów przeciwślizgowych na oponach jest dozwolone tylko na drodze pokrytej śniegiem.  
4. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 5, nie stosuje się do:  
1) pojazdów samochodowych biorących udział w  rajdach zimowych i  wyścigach zimowych za zgodą zarządcy drogi, 
wyrażoną w  trybie określonym w  art. 65a ust. 3 pkt 7a; 
2) rowerów.  
                                                           
10) Zdanie pierwsze z e zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustaw y, o której  mowa w odnośniku  5. 
11) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a  ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
12) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 450 
 
Art. 61. 1. Ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej lub dopuszczalnej ładownoś ci 
pojazdu.  
2. Ładunek na pojeździe umieszcza się w  taki sposób, aby:  
1) nie powod ował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę;  
2) nie naruszał stateczności pojazdu;  
3) nie utrudniał kierowania pojazdem;  
4) nie ograniczał widoczności drogi lub nie zasłaniał świateł, urządzeń sygnalizacyjnych, tablic rejestracyjnych lu b 
innych tablic albo znaków, w  które pojazd jest wyposażony.  
3. Ładunek umieszczony na pojeździe powinien być zabezpieczony przed zmianą położenia lub wywoływaniem 
nadmiernego hałasu. Nie może on mieć odrażającego wyglądu lub wydzielać odrażającej woni.  
4. Urządzenia służące do mocowania ładunku powinny być zabezpieczone przed rozluźnieniem się, swobodnym 
zwisaniem lub spadnięciem podczas jazdy.  
5. Ładunek sypki może być umieszczony tylko w  szczelnej skrzyni ładunkowej, zabezpieczonej dodatkowo odp o-
wiednimi  zasłonami uniemożliwiającymi wysypywanie się ładunku na drogę.  
6. Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu n a-
stępujących warunków:  
1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w  taki sposób, aby całk o-
wita szerokość pojazdu z  ładunkiem nie przekraczała 2,55  m, a przy szerokości pojazdu 2,55  m nie przekraczała 3  m, 
jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z  jednej strony nie wystawał na odległość wi ększą niż 23  cm; 
2) ładunek nie może wystawać z  tyłu pojazdu na odległość większą niż 2  m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub 
zespołu pojazdów; w  przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy;  
3) ładunek nie może wystawać z  przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5  m od przedniej płaszczyzny obrysu 
i większą niż 1,5  m od siedzenia dla kierującego.  
7. Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z  tyłu za przyczepę kłonicową na odległość 
nie większą niż 5  m. 
8. Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być oznaczony. Dotyczy to 
również ładunku wystającego poza tylną płaszczyznę obrysu pojazdu na odległość większą niż 0,5  m. 
9. Ustala się następujące oznakowanie ładunku:  
1) ładunek wystający z  przodu pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej lub dwoma białymi i  dwoma 
czerwonymi pasami, tak aby były widoczne z  boków i  z przodu pojazdu, a  w okresie niedostatecznej widoczności 
ponadto światłem białym umieszczonym na n ajbardziej wystającej do przodu części ładunku;  
2) ładunek wystający z  boku pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej o  wymiarach co najmniej 50  x 50 cm, 
umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku, a  ponadto w  okresie niedostateczne j widoczności białym 
światłem odblaskowym skierowanym do przodu oraz czerwonym światłem i  czerwonym światłem odblaskowym 
skierowanym do tyłu; światła te nie powinny znajdować się w  odległości większej niż 40  cm od najbardziej wystającej  
krawędzi ładunku; j eżeli długość wystającego z  boku ładunku, mierzona wzdłuż pojazdu, przekracza 3  m, to chorągie wkę 
i światła umieszcza się odpowiednio przy przedniej i  tylnej części ładunku;  
3) ładunek wystający z  tyłu pojazdu oznacza się pasami białymi i  czerwonymi umiesz czonymi bezpośrednio na ładunku 
lub na tarczy na jego tylnej płaszczyźnie albo na zawieszonej na końcu ładunku bryle geometrycznej (np. stożku, 
ostrosłupie); widoczna od tyłu łączna powierzchnia pasów powinna wynosić co najmniej 1000  cm2, przy czym nie 
może być mniej niż po dwa pasy każdej barwy; ponadto w  okresie niedostatecznej widoczności na najbardziej wyst a-
jącej do tyłu krawędzi ładunku umieszcza się czerwone światło i  czerwone światło odblaskowe; przy przewozie 
drewna długiego zamiast oznakowania pasa mi białymi i  czerwonymi dopuszcza się oznakowanie końca ładunku ch o-
rągiewką lub tarczą barwy pomarańczowej;  
4) ładunek wystający z  tyłu samochodu osobowego lub przyczepy ciągniętej przez samochód osobowy może być ozn a-
czony chorągiewką barwy czerwonej o  wym iarach co najmniej 50  x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej 
krawędzi ładunku.  
10. Wysokość pojazdu z  ładunkiem nie może przekraczać 4  m. 
11. (uchylony)  
12. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 450 
 
13. (uchylony)  
14. (uchylony)  
15. Przy przewozie drewna jego rzeczywistą masę ustala się jako iloczyn objętości ładunku i  normatywnej gęstości 
ustalonej dla danego gatunku drewna.  
16. Minister właściwy do spraw środowiska i  minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem 
właściwym do spraw transportu określą, w  drodze rozporządzenia, gęstość drewna, uwzględniając w  szczególności gatu n-
ki drewna mające zastosowanie w  przemyśle i  budownictwie, jego rodzaj i  postać, w  jakie j jest ono przewożone, mając 
na uwadze potrzebę ustalenia masy przewożonego drewna w  celu uniknięci a przekr oczenia nacisków osi pojazdów 
i ograniczenia negatywnego wpływu na stan techniczny dróg.  
17. Minister właściwy do spraw transportu może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób przewozu ładunku, m a-
jąc na względzie sposób jego rozmieszczenia i  wpły w mocowania ładunku na pojeździe oraz zapewnienie bezpieczeństwa 
ruchu drogowego i  ochronę środowiska.  
Art. 62. 1. Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez:  
1) samochód osobowy, samochód ciężarowy o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekracza jącej 3,5  t lub autobus – 
nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego;  
2) samochód ciężarowy o  dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5  t – nie może przekraczać rzeczywistej 
masy całkowitej tego samochodu powiększonej o  40%; 
3) motocykl lub motorower – nie może przekraczać masy własnej motocykla lub motoroweru, jednak nie może prz e-
kraczać 100  kg. 
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy naczep.  
3. Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Polic ji, Straży Granicznej oraz 
jednostek ochrony przeciwpożarowej.  
4. Zespół pojazdów może składać się najwyżej z  3 pojazdów, a  zespół ciągnięty przez pojazd silnikowy inny niż ciąg nik 
rolniczy lub pojazd wolnobieżny – z 2 pojazdów.  
4a. Długość zespołu 2  pojazdów nie może przekraczać 18,75  m, a 3 pojazdów – 22 m, z wyjątkiem zespołu poja z-
dów złożonego z:  
1) pojazdu samochodowego i  naczepy, których długość nie może przekraczać 16,5  m; 
2) motocykla i  przyczepy, motoroweru i  przyczepy, roweru i  przyczepy, wózka r owerowego i  przyczepy, którego dł u-
gość nie może przekraczać 4  m. 
4b. Przejazd zespołu pojazdów:  
1) złożonego z liczby pojazdów większej niż określona w ust. 4 wymaga zezwolenia, o którym mowa w art. 64d;  
2) o długości większej niż określona w ust. 4a wymag a zezwolenia, o którym mowa odpowiednio w art. 64c albo art.  64d. 
5. Długości zespołów pojazdów określone w  ust. 4a nie dotyczą tramwajów.  
Art. 63. 1. Przewóz osób może odbywać się tylko pojazdem do tego przeznaczonym lub przystosowanym. Liczba 
przewożonyc h osób nie może przekraczać liczby miejsc określonych w  dowodzie rejestracyjnym, z  zastrzeżeniem ust. 4. 
W pojeździe niepodlegającym rejestracji liczba przewożonych osób wynika z  konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu.  
2. Dopuszcza się przewóz osób samochod em ciężarowym poza kabiną kierowcy, pod warunkiem że:  
1) pojazd odpowiada wymaganym warunkom technicznym do przewozu osób;  
2) osoby nie znajdują się między ładunkiem a  kabiną kierowcy;  
3) osoby przewożone są na miejscach siedzących;  
4) pojazd nie przekracz a prędkości 50  km/h.  
3. Zabrania się przewozu osób w  przyczepie, z  tym że dopuszcza się przewóz:  
1) dzieci do szkół lub przedszkoli i  z powrotem w  przyczepie dostosowanej do przewozu osób, ciągniętej przez ciągnik 
rolniczy;  
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 450 
 
2) konwojentów, drużyn roboczych  i osób wykonujących czynności ładunkowe w  przyczepie ciągniętej przez ciągnik 
rolniczy pod warunkiem, że:  
a) liczba przewożonych osób nie przekracza 5,  
b) osoby stojące trzymają się uchwytów,  
c) osoby nie znajdują się pomiędzy ładunkiem a  przednią ścianą przyczepy,  
d) prędkość zespołu pojazdów nie przekracza 20  km/h;  
3) osób w  przyczepie (przyczepach) kolejki turystycznej pod warunkiem, że osoby te przewożone są wyłącznie na 
miejscach siedzących;  
4) dzieci w  przyczepie przystosowanej konstrukcyjnie do prze wozu osób, ciągniętej przez rower lub wózek rowerowy.  
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do przewozu pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży 
Granicznej, Służby Więziennej oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej.  
5. Kierującemu  pojazdem silnikowym, który przewozi osobę, zabrania się palenia tytoniu lub spożywania pokarmów 
w czasie jazdy. Nie dotyczy to kierującego samochodem ciężarowym, który przew ozi osobę w  kabinie kierowcy, i kieru-
jącego samochodem osobowym, z  wyjątkiem taksó wki. 
6. Minister Obrony Narodowej określi, w  drodze rozporządzenia, warunki przewozu osób pojazdami Sił Zbrojnych 
Rzeczypospolitej Polskiej, mając na uwadze bezpieczeństwo przewożonych osób.  
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i  Minister Sprawiedliw ości określą, w  drodze rozporządzenia, warunki 
przewozu osób pojazdami Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej, mając 
na uwadze bezpieczeństwo przewożonych osób.  
Art. 64. 1. Ruch pojazdu nienormatywnego jest do zwolony pod warunkiem:  
1) uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii, wydawanego, w  drodze dec yzji 
administracyjnej, przez właściwy organ, a  w przypadku pojazdu nienormatywnego należącego do Sił Zbrojnych Rzecz y-
pospolit ej Polskiej pod warunkiem uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy, wydawanego przez wł aś-
ciwy  organ wojskowy;  
2) przestrzegania warunków przejazdu określonych w  zezwoleniu, o  którym mowa w  pkt 1; 
3) pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywneg o na warunkach i w sposób okreś lonych w przepisach wydanych 
na podstawie art. 64i ust. 2, w tym przez wymaganą liczbę pojazdów wyposażonych i oznakowanych zgodnie z tymi 
przepisami;  
4) zachowania szczególnej ostrożności przez kierującego pojazdem nienormat ywnym.  
2.13) Zabrania się przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny, z  wyłączeniem 
pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwoleń kategorii I  lub kategorii II.  
2.14) Zabrania się przewozu pojazde m nienormatywnym ładunków inn ych niż ładunek niepodzielny, z wyłą-
czeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwolenia kategorii I.  
3.15) Wymiary, masa, naciski osi pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na  podstawie zezw o-
leń kategorii I –VII oraz drogi, po których pojazdy te mogą się poruszać, są określone w  tabeli stanowiącej załącznik  
nr 1 do ustawy.  
3.16) Wymiary, masa, naciski osi pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie 
zezwol eń kategorii I –V oraz drogi, po których pojazdy te mogą się poruszać, są określone w  tabeli stanowiącej 
załącznik nr  1 do ustawy.  
4.17) Kierujący pojazdem nienormatywnym jest obowiązany mieć przy sobie i  okazywać uprawnionym osobom z e-
zwolenie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1, albo wypis z  zezwolenia w  przypadku zezwolenia kategorii I.  
4.18) Kierujący pojazdem nienormatywnym jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać uprawnionym osobom 
zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.  
                                                           
13) W tym brzmieniu obowią zuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 14. 
14) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
15) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie  zmiany, o której mowa w odnośniku 16. 
16) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
17) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 18. 
18) W brzmieniu ustalonym  przez art. 3 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 450 
 
5. Organ wydający zezwolenie na prze jazd pojazdu nienormatywnego prowadzi rejestr wydanych zezwoleń. W  rejestrze  
umieszcza się następujące dane:  
1) numer zezwolenia;  
2) datę wydania zezwolenia;  
3) kategorię zezwolenia;  
4) podmiotu, na który zezwolenie zostało wydane;  
5) pojazdu lub zespołu p ojazdów, jeżeli zostały określone w  zezwoleniu.  
Art. 64a.19) 1. Zezwolenie kategorii I  na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane w  celu umożliwienia 
dojazdu do i  ze wskazanego w  zezwoleniu miejsca i  uprawnia do ruchu po drodze wskazanej w  zezwoleniu . 
2. Zezwolenie wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Do wniosku dołącza się dowód wniesienia opłaty 
za wydanie zezwolenia.  
3. Zezwolenie wydaje zarządca drogi właściwy dla drogi, po której ruch ma być wykonywany. Zezwolenie wydaje się,  
po uiszc zeniu opłaty, w  terminie 7  dni roboczych od dnia złożenia wniosku o  jego wydanie.  
4. Wydając zezwolenie, zarządca drogi wydaje także jego wypis lub wypisy w  liczbie odpowiadającej liczbie poja z-
dów samochodowych określonych we wniosku o  wydanie zezwolenia.  
5. Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wskazanego we wniosku o  wydanie zezwolenia, na wskazany we wniosku 
okres: miesiąca, 6  miesięcy lub 12  miesięcy, bez wskazania pojazdów, którymi ma być wykonywany przewóz.  
6. Opłatę za wydanie zezwolenia ustala się w  kwocie stanowiącej iloczyn liczby wypisów i  odpowiedniej stawki 
opłaty za zezwolenie w  tej kategorii.  
Art. 64a.  (uchylony)20) 
Art. 64b. 1.21) Zezwolenie kategorii II jest wydawane na przejazd nienormatywnego pojazdu wolnobieżnego, ciągnika  
rolniczego albo zesp ołu pojazdów składającego się z  pojazdu wolnobieżnego lub ciągnika rolniczego i  przyczepy specjalnej.  
1.22) Zezwolenie kategorii I jest wydawane na przejazd nienormatywnego pojazdu wolnobieżnego, ciągnika 
rolniczego albo zespołu pojazdów składającego się z  pojazdu wolnobieżnego lub ciągnika rolniczego i  przyczepy 
specjalnej . 
2. Zezwolenie wydaje się na wniosek podmiotu wykonującego przejazd. Do wniosku dołącza się dowód wniesienia 
opłaty za wydanie zezwolenia.  
3. Zezwolenie wydaje starosta właściwy ze względ u na siedzibę wnioskodawcy albo miejsce rozpoczęcia przejazdu. 
Zezwolenie wydaje się po uiszczeniu opłaty, w  terminie 3  dni roboczych od dnia złożenia wniosku o  jego wydanie.  
4. Zezwolenie wydaje się na okres 12  miesięcy, wskazując w  nim: 
1) podmiot wykonu jący przejazd;  
2) pojazd, którym będzie wykonywany przejazd.  
5. Do ruchu pojazdu nienormatywnego, o  którym mowa w  ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 64 ust. 1 pkt 3. 
Art. 64c. 1.23) Zezwolenia kategorii III –VI na przejazd pojazdu nienormatywnego są wydaw ane na wskazany we 
wnios ku okres: miesiąca, 6  miesięcy, 12  miesięcy lub 24  miesięcy.  
1.24) Zezwolenia kategorii II –IV na przejazd pojazdu nienormatywnego są wydawane na wskazany we wnios -
ku okres: miesiąca, 6  miesięcy, 12  miesięcy lub 24  miesięcy.  
2. Zezwo lenie wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Do wniosku dołącza się dowód wniesienia opłaty 
za wydanie zezwolenia.  
                                                           
19) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 20. 
20) Przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
21) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 22. 
22) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 4 us tawy, o której mowa w odnośniku 3. 
23) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 24. 
24) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w o dnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 450 
 
3. Zezwolenie wydaje:  
1)25) właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy albo miejsce rozpoczęcia przejazdu starosta – w zakresie zezwoleń 
kategorii III;  
1)26) właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy albo miejsce rozpoczęcia przejazdu starosta – w zakresie z e-
zwoleń kategorii II;  
2)27) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i  Autostrad – w zakresie zezwoleń  kategorii IV –VI. 
2)28) Generalny  Dyrektor Dróg Krajowych i  Autostrad – w zakresie zezwoleń kategorii III i IV.  
4.29) Zezwolenia kategorii III i  IV przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje także naczelnik 
urzędu celno -skarbowego.  
4.30) Zezwolenia kategorii II i III przy  wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje także nacze l-
nik urzędu celno -skarbowego.  
5.31) Zezwolenie kategorii IV uprawnia do poruszania się pojazdami i  drogami, określonymi dla zezwolenia kategorii III.  
5.32) Zezwolenie kategorii III uprawnia  do poruszania się pojazdami i  drogami, określonymi dla zezwolenia 
kategorii II.  
6.33) Zezwolenie kategorii VI uprawnia do poruszania się pojazdami i  drogami, określonymi dla zezwolenia kategorii V.  
6. (uchylony)34) 
7. Zezwolenie wydaje się po uiszczeniu opł aty, w  terminie 3  dni roboczych od dnia złożenia wniosku o  jego wydanie.  
W przypadku niewydania zezwolenia zwraca się wniesioną opłatę.  
8.35) Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wykonującego przejazd, bez wskazania pojazdu, którym przejazd będzie 
wykonywany.  Do zezwolenia kategorii VI organ wydający zezwolenie dołącza wykaz dróg krajowych, po których może 
odbywać się przejazd pojazdu nienormatywnego.  
8.36) Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wykonującego przejazd, bez wskazania pojazdu, którym przejazd 
będzie w ykonywany.  
9.37) Podmiot posiadający zezwolenie kategorii V i  VI, planujący wykonanie przejazdu przez most lub wiadukt po 
drogach innych niż krajowe pojazdem, którego rzeczywista masa całkowita jest większa od dopuszczalnej, jest obowiąz a-
ny zawiadomić pise mnie właściwego dla tego mostu lub wiaduktu zarządcę drogi o  terminie i  trasie planowanego przeja z-
du, w  terminie 7  dni roboczych przed datą planowanego przejazdu, przy czym 7. dzień terminu jest ostatecznym dniem 
wpływu zawiadomienia do organu.  
9.38) Podmio t posiadający zezwolenie kategorii IV, planujący wykonanie przejazdu przez most lub wiadukt po 
drogach innych niż krajowe pojazdem, którego rzeczywista masa całkowita jest większa od dopuszczalnej, jest 
obowiązany zawiadomić pisemnie właściwego dla tego mo stu lub wiaduktu zarządcę drogi o  terminie i  trasie pl a-
nowanego przejazdu, w  terminie 7  dni roboczych przed datą planowanego przejazdu, przy czym 7. dzień terminu 
jest ostatecznym dniem wpływu zawiadomienia do organu.  
10. Zarządca drogi w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 9, najpóźniej 3  dni przed datą planowanego przejazdu p o-
twierdza przyjęcie zawiadomienia i  może określić warunki przejazdu przez most lub wiadukt albo zgłosić uzasadniony 
sprzeciw.  
                                                           
25) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 26. 
26) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. b tiret pierwsze  ustawy, o której mowa w odnośniku  3. 
27) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28 
28) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. b tiret drugie  ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
29) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 30. 
30) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
31) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 32. 
32) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
33) Obowiązuje do wejścia  w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 34. 
34) Przez art. 3 pkt 5 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
35) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 36. 
36) Zdanie drugie uchylone przez art. 3 pkt 5 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
37) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 38. 
38) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 5 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 450 
 
11. Warunki przejazdu pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt określa zarządca drogi, ustalając, zależnie 
od potrzeb, ograniczenia w  zakresie ruchu, sposób przejazdu oraz przystosowanie obiektu do przejazdu.  
12. Zarządca drogi może zgłosić sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 10, jeżeli stan technicznej sprawności mostu lub 
wiaduktu, po którym planowany jest przejazd pojazdu nienormatywnego, określony na podstawie przepisów Prawa budow -
lanego , uniemożliwia wykonanie tego przejazdu.  
13. Zabrania się wykonywania przejazdu przez most lub wiadukt w  przypadku zgłoszenia sprzeciwu albo niezgodnie 
z warunkami przejazdu przez ten obiekt.  
Art. 64d. 1.39) Zezwolenie kategorii VII na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane na jednokrotny lub wi e-
lokrotny  przejazd po drogach publicznych w  wyznaczonym czasie, na trasie wyzna czonej w  zezwoleniu. Zezwolenie w y-
daje się dla pojazdu, którego ruch, ze względu na jego wymiary, masę lub naciski osi, nie jest możliwy na podstawie z e-
zwoleń kategorii I –VI. 
1.40) Zezwolenie kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane na jednokrotny lub wiel o-
krotny przejazd po drogach publicznych w  wyznaczonym czasie, na trasie wyznaczonej w  zezwoleniu. Zezwolenie 
wydaje się dla pojazdu, którego ruch, ze względu na jego wymiary, masę lub naciski osi, nie jest możliwy na po d-
stawie zezwoleń kategorii I –IV. 
2. Zezwolenie może być wydane, pod warunkiem że:  
1) ładunek jest niepodzielny;  
2) uzyskano na przejazd zgodę zarządcy drogi, właściwego dla trasy przejazdu;  
3) istnieją możliwości wyznaczenia trasy przejazdu zapewniającej bezpieczeństwo ora z efektywność ruchu drogowego, 
a w szczególności:  
a) natężenie ruchu umożliwia bezpieczny przejazd pojazdu nienormatywnego,  
b) stan technicznej sprawności budowli usytuowanych w  ciągu rozpatrywanej trasy przejazdu, określony na po d-
stawie przepisów Prawa bu dowlanego, umożliwia przejazd,  
c) przejazd nie stwarza zagrożenia stanu technicznego obiektów budowlanych położonych w  pobliżu trasy przejazdu.  
3. Zezwolenie wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Opłatę za wydanie zezwolenia wnosi się przed 
wyda niem zezwolenia.  
4. Zezwolenie wydaje, po uzgodnieniu z  innymi zarządcami dróg i  po uiszczeniu opłaty, Generalny Dyrektor Dróg 
Krajowych i  Autostrad, w  terminie 14  dni roboczych od dnia złożenia wniosku, z  zastrzeżeniem ust. 5. Jeżeli trasa prz e-
jazdu pojaz du nienormatywnego przebiega w  granicach administracyjnych miasta na prawach powiatu i  nie przebiega 
autostradą lub drogą ekspresową, zezwolenie wydaje prezydent miasta.  
5. Zarządca drogi właściwy ze względu na kategorię drogi, po której jest planowany prz ejazd, uzgadnia trasę prz e-
jazdu w  terminie 7  dni roboczych od dnia otrzymania pisemnego zapytania organu wydającego zezwolenie, uwzględniając 
warunki przejazdu i  stan techniczny drogi. W  przypadku braku odpowiedzi na zapytanie uznaje się trasę za uzgodnion ą. 
6. Jeżeli przejazd pojazdu nienormatywnego wymaga określenia zakresu przystosowania infrastruktury drogowej  
położonej na trasie przejazdu, termin wydania zezwolenia może ulec przedłużeniu do 30  dni, z  tym że organ wydający 
zezwolenie jest obowiązany po wiadomić o  tym podmiot składający wniosek w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku.  
7. Koszty związane z  przystosowaniem odcinków dróg do przejazdu pojazdu nienormatywnego ponosi podmiot w y-
konujący ten przejazd.  
8. Do kosztów, o  których mowa w  ust. 7, zal icza się koszty dostosowania infrastruktury drogowej na trasie przejazdu 
pojazdu nienormatywnego, dostaw, usług lub robót, wskazanych w  zezwoleniu na przejazd pojazdu nienormatywnego, 
w tym koszty:  
1) wykonania niezbędnych ekspertyz i  badań odcinków dróg i  drogowych obiektów inżynierskich;  
2) przygotowania niezbędnej dokumentacji projektowej i  kosztorysowej;  
3) czasowego usunięcia ograniczeń skrajni drogowej;  
4) wykonania wzmocnienia odcinków dróg i  drogowych obiektów inżynierskich;  
                                                           
39) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 40. 
40) Ze zmianą wprowadzoną przez  art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 450 
 
5) wykonania robót zabez pieczających na trasie przejazdu pojazdu;  
6) dokonania geometrycznych korekt trasy przejazdu lub występujących w  jej ciągu skrzyżowań;  
7) budowy lub dostosowania lokalnych objazdów występujących na trasie przejazdu pojazdu;  
8) wykonania prac związanych z  przywróceniem odcinków dróg do stanu poprzedniego lub stanu uzgodnioneg o z właś-
ciwym zarządcą drogi;  
9) dokonania zmian w  organizacji ruchu lub przywrócenia jej stanu poprzedniego lub stanu uzgodnionego z  właściwym 
zarządcą drogi.  
9. Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wykonującego przejazd pojazdem nienormatywnym, wskazując w  nim: 
1) okres ważności zezwolenia;  
2) trasę przejazdu;  
3) liczbę przejazdów;  
4) pojazd, którym będzie wykonywany przejazd;  
5) warunki przejazdu, w  tym zakres dostosowania infrastruktur y drogowej na trasie przejazdu;  
6) sposób pilotowania, o  ile jest ono wymagane.  
10. Zezwolenie jest ważne przez okres:  
1) 14 dni – w przypadku zezwolenia na jednokrotny przejazd,  
2) 30 dni – w przypadku zezwolenia na wielokrotny przejazd  
– liczonych od dni a wskazanego we wniosku o  wydanie zezwolenia.  
11. Opłatę za wydanie zezwolenia ustala się zgodnie z  wzorem:  
On = p j + (n – 1) × 0,7  × p j, 
w którym poszczególne symbole oznaczają:  
– On – wysokość opłaty za wydanie zezwolenia,  
– n – liczbę przejazdów pojazdu  nienormatywnego,  
– pj – stawkę opłaty za wydanie zezwolenia na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego.  
Art. 64e. 1. Przepisy art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 i art. 64a–64d nie dotyczą:41)  
Przepisy art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 i art. 64b –64d nie dotyczą:42) 
1) autobusu – w zakresie nacisków osi;  
2) pojazdu, którego szerokość i  długość bez ładunku nie są większe od dopuszczalnych, przewożącego ładunek na z a-
sadach określonych w  art. 61 ust. 6, 8 i 9; 
3) pojazdu biorącego udział w  akcjach ratowniczych oraz przy bezpośredniej likwidacji skutków klęsk żywiołowych;  
3a)43) pojazdu dostarczającego do szpitali wyposażenie i zaopatrzenie niezbędne do zwalczania zakażeń i chorób zaka ź-
nych w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego  lub stanu epidemii ogłoszonego na podstawie ust a-
wy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 20 20 r. 
poz. 1845 , 2112 i 2401  oraz z 2021 r. poz. 159 , 180  i 255 ); 
4) pojazdu zarządu drogi;  
5) pojazdu Policji, Inspekcji Transportu Drogowego,  Służby Ochrony Państwa , Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Krajowej Administr a-
cji Skarbowej wykorzystywanego przez Służbę Celno -Skarbową oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej, wyk o-
nującego zadania tych służb.  
                                                           
41) Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 42. 
42) Wprowadzenie do wyliczenia w b rzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
43) Dodany przez art. 24 pkt 1 lit. a ustaw y z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprz e-
strzenianiem się wirusa SARS -CoV -2 (Dz. U. poz. 695),  która weszła w życie z dniem 18 kwietnia 2020 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 450 
 
1a.44) W przypadku przejazdu pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3a, podmiot wykonujący przejazd informuje o nim  
zarządców dróg właściwych dla trasy przejazdu.  
2. Minis ter właściwy do spraw transportu może zwolnić, w  drodze decyzji administracyjnej, z  obowiązku uzyskania 
zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego pojazd wykonujący przejazd w  ramach pomocy humanitarnej lub me -
dycznej , pod warunkiem uzyskania na przeja zd zgody zarządców dróg właściwych dla trasy przejazdu.  
3. Zwolnienie, o  którym mowa w  ust. 2, wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu wykonującego przejazd 
i właściwego organu państwowego, samorządowego lub organizacji humanitarnej.  
Art. 64ea.45) W przypadku wykonywania przejazdu pojazdem nienormatywnym na podstawie zezwolenia, o którym 
mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, kategorii innej niż wymagana albo na podstawie zezwolenia kategorii VII z przekroczonymi 
parametrami technicznymi pojazdu lub zespołu po jazdów wskazanymi w tym zezwoleniu, przejazd pojazdu nienorm a-
tywnego uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.  
Art. 64ea.46) W przypadku wykonywania przejazdu pojazdem nienormatywnym na podstawie zezwolenia, o kt ó-
rym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, kategorii in nej niż wymagana albo na podstawie zezwolenia kategorii V z prz e-
kroczonymi parametrami technicznymi pojazdu lub zespołu pojazdów wskazanymi w tym zezwoleniu, przejazd 
pojazdu nienormatywnego uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.  
Art. 64f. 1.47) Ustala si ę maksymalną wysokość stawek opłat za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienorm a-
tywnego w:  
1) kategorii I  – 240 zł; 
2) kategorii II – 120 zł; 
3) kategorii III – 2400  zł; 
4) kategorii IV – 3600  zł; 
5) kategorii V – 4300  zł; 
6) kategorii VI – 5800  zł; 
7) kategorii VII na jednokrotny przejazd:  
a) pojazdu, którego wymiary przekraczają wielkości ustalone dla kategorii III i  IV, i którego naciski osi i  masa nie 
są większe od dopuszczalnych – 600 zł, 
b) w pozostałych przypadkach – 2000  zł. 
1.48) Ustala się mak symalną wysokość stawek opłat za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormaty w-
nego w:  
1) kategorii I – 120 zł;  
2) kategorii II – 2400 zł;  
3) kategorii III – 3600 zł;  
4) kategorii IV – 5800 zł;  
5) kategorii V na jednokrotny przejazd:  
a) pojazdu, którego wymiary przekraczają wielkości ustalone dla kategorii II i III i którego naciski osi i masa  
nie są większe od dopuszczalnych – 600 zł,  
b) w pozostałych przypadkach – 2000 zł.  
2. Maksymalne stawki opłat za wydanie zezwolenia ulegają corocznie zmian ie na następny  rok kalendarzowy w stopniu  
odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanego przez Prezesa  
Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
                                                           
44) Dodany przez art. 24 pkt 1 lit. b ustawy , o której mowa w odnośniku 43. 
45) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 46. 
46) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
47) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 48. 
48) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 450 
 
3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość opłat za wydanie zezwolenia 
na przejazd pojazdu nienormatywnego w  poszczególnych kategoriach zezwoleń, z  uwzględnieniem okresu, na jaki będą 
wydawane, kosztów wydania zezwolenia  i stopnia oddziaływania przejazdu pojazdu nienormatywnego na infrastrukturę 
drogową.  
Art. 64g. 1. Opłaty za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego są przekazywane przez:  
1)49) zarządcę drogi i  starostę – do budżetów właściwych jednostek sam orządu terytorialnego, za zezwolenia kategorii I –III; 
1)50) starostę – do budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego, za zezwolenia kategorii I i II;  
2)51) naczelnika urzędu celno -skarbowego – do budżetu powiatu właściwego ze względu na siedzibę  naczelnika urzędu 
celno -skarbowego, za zezwolenia kategorii III;  
2)52) naczelnika urzędu celno -skarbowego – do budżetu powiatu właściwego ze względu na siedzibę naczelnika 
urzędu celno -skar bowego, za zezwolenia kategorii II;  
3)53) naczelnika urzędu celno -skarbowego i  Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i  Autostrad – na wyodrębniony 
rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i  Autostrad, za zezwolenia kategorii IV –VII; 
3)54) naczelnika urzędu celno -skarbowego i  Generalnego Dyrektora Dróg Krajowy ch i Autostrad – na wyodrębniony  
rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajow ych i  Autostrad, za zezwolenia kategorii III –V; 
4)55) prezydenta miasta na prawach powiatu – do budżetu miasta, za zezwolenia kategorii VII.  
4)56) prezydenta miasta na prawach p owiatu – do budżetu miasta, za zezwolenia kategorii V.  
2. Środki z  opłat gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Gener alnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-
strad są przekazywane w  terminie pierwszych 2  dni roboczych następujących po tygodniu, w  którym wydano zezwolenie, 
na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z  przeznaczeniem na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drog o-
wych obiektów inżynierskich i  przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.  
3. Urzędy celno -skarbowe otrzymują pro wizję od pobranych opłat za wydanie zezwolenia w  wysokości 12% pobr a-
nej opłaty.  
4. Prowizja, o  której mowa w  ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.  
5. Od opłat za wydanie zezwolenia urzędy celno -skarbowe odliczają prowizję, a  pozostałą część opłaty, w  terminie 4  dni 
po upływie każdych kolejnych 10  dni miesiąca, przekazują odpowiednio do podmiotów wymienionych w  ust. 1 pkt 2 i 3. 
Art. 64h. Minister właściwy do spraw transportu dokona wyboru producenta blankietów zezwoleń na przejazd p o-
jazdu nienormatywnego . 
Art. 64i. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki dystrybucji blankietów zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego,  
2) sposób i  tryb wydawania zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego,  
3) warunki wyzna czania trasy przejazdu oraz kryteria ustalania warunków przejazdu pojazdu nienormatywnego, w  tym 
przejazdu przez most lub wiadukt,  
4) wzory zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego oraz wzory dokumentów związanych z  wydawaniem tych 
zezwoleń  
– mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zezwoleń i  ułatwienie ich identyfikacji oraz sprawność dystrybucji blankietów 
zezwoleń, a  także konieczność zapewnienia sprawności i  przejrzystości procedury administracyjnej wydawania zezwoleń 
oraz bezpieczeństwa infrastruktu ry drogowej i  bezpieczeństwa przejazdu pojazdu nienormatywnego.  
                                                           
49) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 50. 
50) W brzmieniu us talonym przez art. 3 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
51) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 52. 
52) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 p kt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
53) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 54. 
54) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 10 lit. c ustawy, o  której mowa w odnośniku 3. 
55) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 56. 
56) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 10 lit. d ustawy, o której mowa w odnośni ku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 450 
 
2. Minister właściwy do spraw transportu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, 
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i  sposób pilotowania pojazdów nie norma tywnych oraz wyposażenie i ozna-
kowanie  pojazdów wykonujących pilotowanie, mając na uwadze potrzebę zapewnienia rozpoznawalności przejazdu p o-
jazdu nienormatywnego oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego podczas takiego przejazdu.  
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i  Minister Sprawiedliwości w  porozumieniu z  ministrem właściwym 
do spraw transportu określą, w  drodze rozporządzenia, warunki poruszania się po drogach pojazdów nienormatywnych, 
o których mowa w  art. 64e ust.  1 pkt 5, mając na uwadze konieczno ść zapewnienia porządku, sprawności i  bezpieczeństwa  
ruchu drogowego.  
4. Minister Obrony Narodowej określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) organy wojskowe właściwe do wydawania zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe,  
2) sposób i  tryb wydawania zezwoleń wojs kowych na przejazdy drogowe,  
3) wzory zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe oraz wzory dokumentów związanych z  ich wydaniem,  
4) sposób organizacji i  oznakowania kolumn pojazdów,  
5) warunki i  sposób pilotowania pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Pol skiej oraz oznakowanie i  wyposażenie 
pojazdu pilotującego  
– mając na uwadze potrzebę ujednolicenia procedury wydawania zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe, sprawności  
wydawania zezwoleń wojskowych na przejazd drogowy oraz zapewnienia bezpieczeństwa ru chu drogowego podczas 
przejazdu pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
Oddział 5  
Wykorzystanie dróg w  sposób szczególny  
Art. 65. Zawody sportowe, rajdy, wyścigi, przewóz osób kolejką turystyczną i  inne imprezy, które powodują utru d-
nienia w  ruchu  lub wymagają korzystania z  drogi w  sposób szczególny, mogą się odbywać pod warunkiem zapewnienia 
bezpieczeństwa porządku podczas trwania imprezy oraz uzyskania zezwolenia na jej przeprowadzenie.  
Art. 65a. 1. Organizator imprezy jest obowiązany zapewnić be zpieczeństwo osobom obecnym na imprezie oraz 
porządek  podczas trwania imprezy.  
2. Organizator imprezy jest obowiązany zapewnić:  
1) spełnienie wymagań określonych w  szczególności w  przepisach prawa budowlanego, przepisach sanitarnych, przep i-
sach dotyczących  ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;  
2) wyróżniającą się elementami ubioru służbę porządkową i  informacyjną;  
3) pomoc medyczną i  przedmedyczną, dostosowaną do liczby uczestników imprezy, a  także odpowiednie zaplecze 
higieniczno -sanitarne;  
4) drogi ewakuacyjne oraz drogi umożliwiające dojazd służb ratowniczych i  Policji, Straży Granicznej oraz Żandarmerii  
Wojskowej;  
5) warunki zorganizowania łączności między podmiotami biorącymi udział w  zabezpieczeniu imprezy;  
6) sprzęt ratowniczy i  gaśniczy oraz środki gaśnicze niezbędne do zabezpieczenia działań ratowniczo -gaśniczych;  
7) w razie potrzeby pomieszczenie dla służb kierujących zabezpieczeniem imprezy;  
8) środki techniczne niezbędne do zabezpieczenia imprezy, a  w szczególności:  
a) znaki lub tabl ice ostrzegawcze i  informacyjne,  
b) liny, taśmy lub wstęgi służące do oznaczenia trasy lub miejsca imprezy,  
c) bariery, płotki lub przegrody służące do odgradzania miejsca imprezy.  
3. Organizator imprezy jest obowiązany:  
1) uzgodnić z  organami zarządzający mi ruchem na drogach przebieg trasy, na której ma się odbyć impreza;  
2) współdziałać z  Policją oraz, jeżeli impreza odbywa się w  strefie nadgranicznej albo na drogach przebiegających 
przez tereny lub przyległych do terenów będących w  zarządzie jednostek or ganizacyjnych podporządkowanych lub 
nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej lub na drogach przyległych do tych terenów, odpowiednio ze 
Strażą Graniczną lub Żandarmerią Wojskową:  
a) uzgadniając przebieg trasy lub miejsce imprezy,  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 450 
 
b) stosując polecenia  dotyczące prawidłowego zabezpieczenia imprezy,  
c) dokonując wspólnego objazdu trasy lub miejsca imprezy;  
3) sporządzić plan określający sposoby zapewnienia bezpieczeństwa i  porządku publicznego podczas imprezy na ter e-
nie poszczególnych województw, obejmuj ący: 
a) listę osób wchodzących w  skład służby porządkowej, ich rozmieszczenie oraz elementy ubioru wyróżniające te 
osoby,  
b) pisemną instrukcję określającą zadania służb porządkowych, opracowaną w  uzgodnieniu z  Policją,  
c) rodzaj i  ilość środków techniczny ch, o  których mowa w  ust. 2 pkt 8, oraz miejsce ich rozlokowania,  
d) rodzaje, zakres i  sposób zabezpieczenia ratowniczego imprezy, w  uzgodnieniu z  właściwym komendantem p o-
wiatowym Państwowej Straży Pożarnej oraz innymi służbami ratowniczymi, w  tym z  właści wym dysponentem 
jednostki w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 8  września 2006  r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym,  
e) sposób oznaczenia miejsc niebezpiecznych dla uczestników imprezy,  
f) oznakowanie pojazdów uczestniczących w  imprezie i  towarzyszących tej imprezie,  
g) rodzaje zezwoleń umożliwiających poruszanie się osób lub pojazdów w  miejscach wyłączonych z  ruchu publicznego,  
h) organizację łączności bezprzewodowej między organizatorem imprezy a  Policją w  trakcie trwania imprezy,  
i) sposób informowania  o ograniczeniach w  ruchu drogowym wynikających z  przebiegu imprezy – przed imprezą 
i w trakcie jej trwania;  
4) opracować regulamin oraz program imprezy;  
5) ustalić z  Policją oraz, jeżeli impreza odbywa się w  strefie nadgranicznej albo na drogach przebiega jących przez ter e-
ny lub przyległych do terenów będących w  zarządzie jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzor o-
wanych przez Ministra Obrony Narodowej, odpowiednio ze Strażą Graniczną lub Żandarmerią Wojskową terminy 
wspólnych spotkań organizowa nych w  celu uzgodnienia spraw związanych z  zabezpieczeniem imprezy;  
6) zapewnić realizację planu, o  którym mowa w  pkt 3; 
7) uzgodnić z  zarządcą drogi obszar wykorzystania pasa drogowego oraz sposób i  termin przywrócenia go do stanu 
poprzedniego;  
7a) uzyska ć zgodę zarządcy drogi na udział w  imprezie pojazdów samoc hodowych wyposażonych w  opony z umies z-
czonymi w  nich na trwałe elementami przeciwślizgowymi;  
8) powiadomić przedsiębiorstwa komunikacji publicznej o  przewidywanym czasie występowania utrudnień w  ruchu dr o-
gowym ; 
9) na polecenie organu zarządzającego ruchem na drodze opracować projekt organizacji ruchu w  uzgodnieniu z  Policją;  
10) udzielić dokładnych informacji dotyczących imprezy, na żądanie Policji lub innych podmiotów wymienionych w  pkt 1, 
2, 7 i 8, a także wojewody właściwego ze względu na miejsce odbywania się imprezy, jeżeli są one niezbędne do re a-
lizacji ich zadań w  celu zapewnienia bezpieczeństwa i  porządku publicznego;  
11) przekazywać do wiadomości publicznej informacje o  utrudnieniach w  ruchu wynikających z  planowanej imprezy.  
4. Bezpieczeństwo i  porządek podczas imprez zapewnia Policja, z  tym że jeżeli impreza odbywa się w  strefie nad-
granicznej albo jest przeprowadzana na drogach przebiegających lub przyległych do terenów będących w  zarządzie  jednostek 
organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, odpowiednio we wspó ł-
działaniu ze Strażą Graniczną, Żandarmerią Wojskową lub z  wojskowymi organami porządkowymi:  
1) w czasie przygotowywania imprezy – opracowują c własny plan zabezpieczenia imprezy;  
2) w czasie trwania imprezy:  
a) wystawiając posterunki kierowania ruchem i  blokady ruchu,  
b) pilotując, w  razie potrzeby, przejazd lub przejście uczestników imprezy,  
c) organizując objazdy wynikające z  przeprowadzonej imprezy na drodze;  
3) po zakończeniu imprezy – przywracając płynność ruchu na drodze.  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 450 
 
Art. 65b. 1. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 65, wydaje w  drodze decyzji administracyjnej, na pisemny wniosek 
organizatora imprezy, zwany dalej „wnioskiem ”, złożony co n ajmniej na 30  dni przed planowym terminem jej rozpocz ę-
cia, organ zarządzający ruchem na drodze, na której odbywa się impreza, z  tym że jeżeli impreza odbywa się na drogach 
podległych kilku organom – organem właściwym jest:  
1) w przypadku dróg różnych kateg orii – organ zarządzający ruchem na drodze wyższej kategorii;  
2) w przypadku dróg tej samej kategorii – organ właściwy ze względu na miejsce rozpoczęcia imprezy.  
2. Organizator imprezy przesyła w  terminie określonym w  ust. 1 kopię wniosku wraz z  wymaganymi  dokumentami do:  
1) właściwego ze względu na miejsce rozpoczęcia imprezy komendanta wojewódzkiego Policji, a  także  
2) komendanta oddziału Straży Granicznej – jeżeli impreza odbywa się w  strefie nadgranicznej, lub  
3) komendanta jednostki Żandarmerii Wojskow ej – jeżeli impreza jest przeprowadzana na drogach przebiegających lub 
przyległych do terenów będących w  zarządzie jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych 
przez Ministra Obrony Narodowej.  
3. Wniosek powinien zawierać w  szczególności:  
1) imię, nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedzibę organizatora imprezy;  
2) rodzaj i  nazwę imprezy;  
3) informację o  miejscu i  dacie rozpoczęcia, przebiegu oraz zakończenia imprezy;  
4) informację o  przewidywanej liczbie uczestników imprezy;  
5) wykaz osób reprezentujących organizatora w  sprawach zabezpieczenia trasy lub miejsca imprezy na terenie poszcz e-
gólnych województw;  
6) podpis organizatora lub jego przedstawiciela.  
4. Do wniosku należy dołączyć:  
1) szczegółowy regulamin imprezy, określając y w szczególności zasady zachowania uczestników imprezy istotne dla 
bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) wykaz osób odpowiedzialnych za prawidłowy przebieg i  zabezpieczenie imprezy na terenie poszczególnych woj e-
wództw oraz w  miejscach rozpoczęcia i  zakończen ia każdego odcinka, a  także w  miejscach wymagających szczegó l-
nego zabezpieczenia;  
3) program imprezy ze szczegółowym opisem trasy i  podaniem odległości między poszczególnymi jej odcinkami oraz 
określony w  minutach i  kilometrach program przejazdu lub przejś cia uczestników przez poszczególne miejscowości 
i granice województw;  
4) plan zabezpieczenia trasy lub miejsca określony w  art. 65a ust. 3 pkt 3; 
5) zobowiązanie organizatora do przywrócenia do poprzedniego stanu pasa drogowego na trasie przejazdu, przejśc ia 
lub miejsca pobytu uczestników imprezy, a  w przypadku uszkodzenia pasa drogowego lub urządzeń drogowych 
będącego następstwem imprezy – do ich bezzwłocznego naprawienia lub pokrycia kosztów tych napraw;  
6) pisemną zgodę właściciela lasu na przeprowadzeni e imprezy w  razie przeprowadzania jej na terenach leśnych.  
5. Organ, o  którym mowa w  ust. 1, wydaje zezwolenie po:  
1) zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce imprezy komendanta wojewódzkiego Policji, a  w przypadku 
imprezy odbywającej się na dr ogach w  strefie nadgranicznej albo na drogach przebiegających lub przyległych do  
terenów będących w  zarządzie jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra 
Obrony Narodowej – odpowiednio właściwego komendanta oddziału Straży  Granicznej lub komendanta jednostki 
Żandarmerii Wojskowej; opinię doręcza się organowi, który o  nią wystąpił, w  terminie 14  dni od dnia wystąpienia;  
2) uzgodnieniu zakresu ograniczenia ruchu i  wynikających stąd warunków przeprowadzenia imprezy z  organami zarzą-
dzającymi ruchem na drogach, na których ma się odbyć impreza.  
Art. 65c. Organ wydający zezwolenie odmawia jego wydania:  
1) jeżeli organizator nie spełnia warunków określonych w  art. 65a ust. 2 i 3; 
2) jeżeli pomimo spełnienia warunków określonych w  art. 65a ust. 2 i 3: 
a) istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej wartości,  
b) impreza zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, a  nie ma możliwości zorganizowania objazdów niepowod u-
jących istotnego zwiększenia kosz tów ponoszonych przez uczestników ruchu drogowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 450 
 
Art. 65d. 1. Organ wydający zezwolenie cofa wydane zezwolenie, gdy istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia życia 
lub zdrowia albo mienia wielkiej wartości.  
2. Organ, o  którym mowa w  ust. 1, może cofnąć zezwo lenie, gdy impreza zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego.  
3. Decyzji, o  której mowa w  ust. 1 i 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.  
Art. 65e. Decyzję o  wydaniu lub odmowie wydania zezwolenia na odbycie imprezy wydaje się co najmniej na 7  dni 
przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy.  
Art. 65f. Organ kontroli ruchu drogowego przerywa imprezę, jeżeli odbywa się ona bez zezwolenia.  
Art. 65g. Organ kontroli ruchu drogowego może przerwać imprezę, jeżeli:  
1) miejsce, trasa lub czas jej trwania n ie są zgodne z  warunkami określonymi w  zezwoleniu;  
2) istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej wartości;  
3) jej przebieg powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.  
Art. 65h. 1. Przepisy art. 65–65g nie  dotyczą procesji, pielgrzymek i  innych imprez o  charakterze religijnym, które 
odbywają się na drogach na zasadach określonych w:  
1) ustawie z  dnia 17  maja 1989  r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w  Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. 
z 2019 r. po z. 1347 ); 
2) ustawie z  dnia 4  lipca 1991  r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz.  U. 
z 2014  r. poz. 1726 ); 
3) ustawie z  dnia 30  czerwca 1995  r. o stosunku Państwa do Kości oła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolit ej 
Polskiej ( Dz. U. z 2014  r. poz.  1889);  
4) ustawie z  dnia 30  czerwca 1995  r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w  Rzeczypospolitej Po l-
skiej ( Dz. U. z 2015  r. poz.  169);  
5) ustawie z  dnia 30  czerwca 1995  r. o stosunku Państwa do Kościoła  Ewangelicko -Metodystycznego w Rzeczyposp o-
litej Polskiej ( Dz. U. z 2014  r. poz.  1712);  
6) ustawie z  dnia 30  czerwca 1995  r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w  Rzeczypospolitej Polskiej 
(Dz. U. z 2014  r. poz.  1599);  
7) ustawie z  dnia 20  lutego 1997  r. o stosunku Państwa do Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w  Rzeczypospolitej 
Polskiej ( Dz. U. z 2015  r. poz.  14); 
8) ustawie z  dnia 20  lutego 1997  r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego Mariawitów w  Rzeczypospolitej Po l-
skiej ( Dz. U. z 2015  r. poz.  44); 
9) ustawie z  dnia 20  lutego 1997  r. o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w  Rzeczypospolitej Polskiej 
(Dz. U. z 2015  r. poz. 13).  
2. Przepisy art. 65–65g nie dotyczą także konduktów pogrzebowych, które poruszają się po droga ch stosownie do 
miejscowego zwyczaju.  
3. Do imprez, o  których mowa w  art. 65, nie stosuje się przepisów o  bezpieczeństwie imprez masowych, z wyłącz e-
niem przepisów regulujących organizację oraz uprawnienia służb porządkowych.  
Art. 65i. W sprawach nieuregulo wanych w  art. 65–65h stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 65j. Do przewozu osób kolejką turystyczną stosuje się przepisy Oddziału 5  z wyłączeniem przepisów art. 65a 
ust. 2 pkt 2–5, 7–8, ust. 3 pkt 3, 6–11, ust. 4, art. 65b ust. 4 pkt 4 oraz art. 65h. 
Oddział 6  
Wykorzystanie dróg na potrzeby prac badawczych nad pojazdami autonomicznymi  
Art. 65k.  Ilekroć w  niniejszym oddziale jest mowa o  pojeździe autonomicznym, należy przez to rozumieć pojazd 
samochodowy, wyposażony w  systemy spr awujące kontrolę nad ruchem tego pojazdu i  umożliwiające jego ruch bez 
ingerencji kierującego, który w  każdej chwili może przejąć kontrolę nad tym pojazdem.  
Art. 65l.  1. Prowadzenie prac badawczych związanych z  testowaniem pojazdów autonomicznych w  ruchu d rogowym  
na drogach publicznych, w  szczególności na potrzeby zastosowania pojazdów autonomicznych w  transporcie zbiorowym 
i realizacji innych zadań publicznych, jest możliwe pod warunkiem spełnienia wymagań bezpieczeństwa i  uzyskania 
zezwolenia na przeprowa dzenie tych prac.  
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 450 
 
2. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, wydaje, w  drodze decyzji, organ zarządzający ruchem na drodze, na której 
planuje się przeprowadzenie prac badawczych, na pisemny wniosek organizatora prac badawczych.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, zawiera w  szczególności:  
1) imię, nazwisko lub firmę (nazwę) oraz adres zamieszkania lub siedziby organizatora prac badawczych;  
2) informację o  miejscu i  dacie rozpoczęcia oraz zakończenia prac badawczych;  
3) planowany przebieg trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny;  
4) wykaz osób odpowiedzialnych za zabezpieczenie trasy pojazdu autonomicznego;  
5) podpis organizatora prac badawczych lub jego przedstawiciela.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) dokument potwierdzający  zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organizatora 
prac badawczych za szkody powstałe w  związku z  prowadzeniem prac badawczych związanych z  prowadzeniem 
pojazdów autonomicznych, która wchodzi w  życie w  przypadku uzyskania p ozwolenia na prowadzenie prac badaw -
czych;  
2) dowód opłacenia składki za to ubezpieczenie;  
3) kopię decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów wydanej na podstawie art.  80t ust.  2. 
5. Organ, o  którym mowa w  ust. 2, konsultuje z  mieszkańcami gminy, na te renie której prowadzone będą prace 
badawcze, wniosek o  przeprowadzenie prac badawczych, zamieszczając ten wniosek n a swojej stronie internetowej i wyzna -
czając  termin na zgłaszanie uwag. Termin ten nie może być krótszy niż 7  dni. W  toku konsultacji właścic iel nierucho -
mości położonej wzdłuż planowanej trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny, może zgłosić sprzeciw.  
6. Organ, o  którym mowa w  ust. 2, wydaje zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, po:  
1) uzyskaniu zgody właściwego zarządcy drogi, n a której planuje się przeprowadzenie prac badawczych, oraz  
2) zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce prowadzenia prac badawczych komendanta wojewódzkiego 
Policji dotyczącej wpływu badań na płynność ruchu po planowanej trasie, po której będzie  poruszał się pojazd aut o-
nomiczny.  
Art. 65m.  1. Organ wydający zezwolenie, o  którym mowa w  art. 65l ust.  1, odmawia jego wydania, jeżeli:  
1) organizator prac badawczych:  
a) nie podał we wniosku, o  którym mowa w  art. 65l ust.  2, informacji określonych w  art. 65l ust.  3, 
b) nie dołączył do wniosku, o  którym mowa w  art. 65l ust.  2, dokumentów wskazanych w  art. 65l ust.  4, 
c) nie uzyskał zgody i  opinii, o  których mowa w  art. 65l ust.  6; 
2) pomimo spełnienia wymogów określonych w  art. 65l ust.  3 i 4 istnieje nie bezpieczeństwo, że prowadzenie prac badaw -
czych  będzie stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej wartości;  
3) właściciel nieruchomości położonej wzdłuż planowanej trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny, 
zgłosił sprzeciw.  
2. Organ wydający zezwolenie może:  
1) cofnąć zezwolenie, jeżeli:  
a) organizator prac badawczych podał we wniosku, o  którym mowa w  art. 65l ust.  2, nieprawdziwe informacje,  
b) prace badawcze prowadzone są niezgodnie z  informacjami podanymi we wniosku, o  którym mowa w  art. 65l 
ust. 2, 
c) dalsze prowadzenie prac badawczych stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej 
wartości;  
2) zawiesić zezwolenie, jeżeli dalsze prowadzenie prac badawczych może stanowić zagrożenie dla  życia lub zdrowia 
ludzkiego albo mienia wielkiej wartości – do czasu ustania tego zagrożenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 450 
 
Art. 65n.  1. Organizator prac badawczych jest obowiązany:  
1) umożliwić Policji wykonywanie czynności niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego or az 
ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz mienia w  trakcie prowadzenia prac badawczych;  
2) zapewnić, aby w  trakcie prowadzenia prac badawczych w  pojeździe autonomicznym, w  miejscu przeznaczonym dla 
kierującego, znajdowała się osoba posiadająca uprawnienia do k ierowania pojazdem, która w  każdej chwili może 
przejąć kontrolę nad tym pojazdem, w  szczególności w  razie wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa w  ruchu 
drogowym;  
3) przekazywać do wiadomości publicznej informacje o  planowanych pracach badawczych i  przebiegu trasy, po której 
będzie poruszał się pojazd autonomiczny;  
4) przekazać Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego sprawozdanie z  przeprowadzonych prac badawczych 
związanych z  testowaniem pojazdów autonomicznych oraz ich wyposażenia , zgodnie z  wzorem określonym w prze-
pisach wydanych na podstawie ust.  2, w terminie 3  miesięcy od dnia zakończenia testów.  
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania składanego przez 
organizatorów prac badawczych związany ch z testowaniem pojazdów autonomicznych oraz ich wyposażenia, kierując się 
potrzebą zapewnienia dostępu do jednolitych informacji o  niezawodności funkcjonowania tych pojazdów, sposobie por u-
szania się po drogach, sposobie sterowania tymi pojazdami i  bezpie czeństwie ruchu drogowego.  
DZIAŁ III  
Pojazdy  
Rozdział 1  
Warunki techniczne pojazdów  
Art. 66. 1. Pojazd uczestniczący w  ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i  utrzymany, aby korzystanie z  niego:  
1) nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych  uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na 
drodze i  nie narażało kogokolwiek na szkodę;  
2) nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego poziom określony w  przepisach 
szczegółowych;  
3) nie powodowało wydzielania szkod liwych substancji w  stopniu przekraczającym wielkości określone w  przepisach 
szczegółowych;  
4) nie powodowało niszczenia drogi;  
5) zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i  pewne posługiwanie się urządzeniami do 
kierowania, hamowa nia, sygnalizacji i  oświetlenia drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu;  
6) nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w  stopniu przekraczającym wielkości określone w  przepisach szczegół o-
wych.  
1a. Autobus, samochód ciężarowy o  dopuszczalnej masie całkowit ej przekraczającej 3,5  t i ciągnik samochodowy, 
dla którego określono dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów powyżej 3,5 t, powinny być wyposażone w homo-
logowany ogranicznik prędkości montowany przez producenta lub jednostkę przez niego upoważnioną, ograniczający 
maksymalną prędkość autobusu do 100  km/h, a  samochodu ciężarowego i  ciągnika samochodowego do 90  km/h.  
1b. Przepis ust. 1a nie dotyczy pojazdu:  
1) specjalnego lub używanego do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, A gencji Wywi a-
du, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Krajowej Administracji Skarbowej wyk o-
rzystywanego przez Służbę Celno -Skarbową, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Wi ę-
ziennej, Sił Zbrojnych Rzeczypospolit ej Polskiej,  Służb y Ochrony Państwa i jednostek ochrony przeciwpożarowej;  
2) zabytkowego;  
3) nierozwijającego, ze względów konstrukcyjnych, prędkości większej niż odpowiednio określone w  ust. 1a; 
4) używanego do prowadzenia badań naukowych na drogach;  
5) przeznaczonego wyłącznie do robót publicznych na obszarach miejskich.  
1c. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze szczególne zagrożenia występujące podczas przewozu 
towarów niebezpiecznych, może określić w  drodze rozporządzenia niższe niż ust alone w  ust. 1a wartości ustawień urz ą-
dzeń ograniczających maksymalną prędkość pojazdów przewożących niektóre towary niebezpieczne.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 450 
 
1d. Pojazd silnikowy i  pojazd szynowy może być wyposażony w  blokadę alkoholową montowaną przez producenta 
urządzenia lub jeg o upoważnionego przedstawiciela.  
1e. Kalibrację blokady alkoholowej wykonuje się co 12  miesięcy. Pierwszą kalibrację blokady alkoholowej wykon u-
je się przed montażem urządzenia w  pojeździe.  
1f. Producent urządzenia lub jego upoważniony przedstawiciel przepr owadza k alibrację blokady alkoholowej i wy-
stawia dokument potwierdzający jej kalibrację.  
1g. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, wymagania funkcjonalne i  wymogi 
techniczne blokady alkoholowej oraz wzór dokumentu potwierd zającego kalibrację blokady alkoholowej, uwzględniając 
dostępność rynkową takich urządzeń oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego.  
2. Urządzenia i  wyposażenie pojazdu, w  szczególności zapewniające bezpieczeństwo ruchu i  ochronę środowiska 
przed ujemnymi skutkami używania pojazdu, powinny być utrzymane w  należytym  stanie oraz działać sprawnie i skutecznie.  
3. Urządzenia służące do łączenia pojazdu ciągnącego z  przyczepą powinny zapewnić bezpieczne ciągnięcie prz y-
czepy o  dopusz czalnej masie całkowitej przewidzianej do ciągnięcia przez ten pojazd, uniemożliwić samoczynne odłącz e-
nie się przyczepy oraz zapewnić prawidłowe działanie świateł i  hamulców, o  ile przyczepa jest w  nie wyposażona.  
3a. Pojazd uczestniczący w  ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z  zastrzeżeniem art. 66a, cechy ide n-
tyfikacyjne:  
1) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy . 
2) (uchylony)  
4. Zabrania się:  
1) umieszczania wewnątrz i  zewnątrz pojazdu wystających spiczastych albo ostrych części l ub przedmiotów, które 
mogą spowodować uszkodzenie ciała osób jadących w  pojeździe lub innych uczestników ruchu;  
1a) stosowania w  pojeździe przedmiotów wyposażenia i  części wymontowanych z  pojazdów, których ponowne użycie 
zagraża bezpieczeństwu ruchu drogow ego lub negatywnie wpływa na środowisko;  
2) stosowania w  pojeździe przedmiotów wyposażenia i  części nieodpowiadających warunkom określonym w  przepisach  
szczegółowych;  
3) umieszczania w  pojeździe lub na nim urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie poja zdu uprzywilejowan e-
go, wysyłających sygnały świetlne w  postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwięk o-
wy o  zmiennym tonie;  
4)57) wyposażania pojazdu w  urządzenie informujące o  działaniu sprzętu kontrolno -pomiarowego używanego prze z org a-
ny kontroli ruchu drogowego lub działanie to zakłócające albo przewożenia w  pojeździe takiego urządzenia w  stanie 
wskazującym na gotowość jego użycia; nie dotyczy to pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczy pospolitej Po l-
skiej, Policji, Agencji Bezp ieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, 
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Administracji 
Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno -Skarbową , Służby Ochrony Państw a oraz Biura Nadzoru W e-
wnętrznego ; 
5) wymiany nadwozia pojazdu posiadającego cechy identyfikacyjne, o  których mowa w  ust. 3a pkt 1; 
6) dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z  wyjątkiem:  
a) pojazdu, na którego typ zostało wydane św iadectwo homologacji typu lub inny równoważny dokument, o  którym 
mowa w  art. 70j ust.  1, art.  70k ust.  1, art.  70o ust.  1, art.  70zo ust.  1, art.  70zp ust.  1 albo art.  70zu ust.  1, 
b) pojazdu, w  którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadząc y działalność gospodarczą w  tym 
zakresie.  
4a. Przepis ust. 4 nie dotyczy pojazdu zabytkowego – w zakresie pkt 1–3, z zastrzeżeniem, że w  przypadku pkt 3 
obowiązuje zakaz korzystania z  tych urządzeń podczas jazdy i  postoju.  
5. Minister właściwy do spraw tra nsportu w  porozumieniu z  ministrami właściwym do spraw wewnętrznych oraz 
Obrony Narodowej określi, w  drodze rozporządzenia, warunki techniczne pojazdów oraz zakres ich niezbędnego wypos a-
żenia.  
                                                           
57) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustaw y, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 450 
 
5a. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze roz porządzenia, warunki techniczne pojazdów wch o-
dzących w  skład kolejki turystycznej oraz zakres ich niezbędnego wyposażenia.  
6. Ministrowie Obrony Narodowej oraz właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym 
do spraw transportu określą,  w drodze rozporządzenia, warunki techniczne pojazdów specjalnych i  używanych do celów 
specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw finansów  
publiczny ch oraz Minister Sprawiedliwości, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu, określą, w drodze  
rozporządzenia, warunki techniczne pojazdów specjalnych i  używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpie -
czeństwa Wewnętrznego, Agencji Wy wiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Central -
nego  Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,  Służby  Ochrony Państwa , Krajowej Administracji Skarbowej, Służby 
Więziennej i  straży pożarnej.  
8. W rozporządzeniach, o  których mowa w  ust. 5–7, należy uwzględnić w  szczególności:  
1) konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania z  pojazdów;  
2) zapewnienie możliwie najmniejszego negatywnego wpływu pojazdów na środowisko;  
3) przepisy i  porozumienia międzynarodowe dotyczące pojazdów, ich  wyposażenia i  części;  
4) przeznaczenie pojazdów oraz sposób ich wykorzystania.  
9.58) Minister właściwy do spraw transportu, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz  
ministrem właściwym do spraw klimatu , kierując się względami techniczn ymi, zasadami bezpieczeństwa ruchu drogow ego 
i wymogami ochrony środowiska oraz mając na celu zapobieganie nieprawidłowościom w  obrocie przedmiotami w yposa-
żenia i  częściami wymontowanymi z  pojazdów, określi, w  drodze rozporządzenia, wykaz przedmiotów wypos ażenia 
i części wymontowanych z  pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie 
wpływa na środowisko.  
Art. 66a. 1. Cechy identyfikacyjne, o  których mowa w  art. 66 ust. 3a, nadaje i  umieszcza producent.  
2. Starosta wła ściwy w  sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o  nadaniu cech identyfikacyjnych w  przypadku 
pojazdu:  
1) zbudowanego przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej, którego markę określa się jako 
„SAM ”; 
2) w którym dokonano wymiany ramy lub podwozia na odpowiednio ramę lub podwozie bez numeru fabrycznego;  
3) odzyskanego po kradzieży, w  którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu;  
4) nabytego na licytacji publicznej lub od podmiotu wykonującego orzeczenie o  przepadku  pojazdu na rzecz Skarbu 
Państwa, w  którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu;  
5) w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, a  prawomocnym orzeczeniem sądu zostało ustal o-
ne prawo własności pojazdu;  
6) w którym cech a identyfikacyjna uległa skorodowaniu lub została zniszczona podczas wypadku drogowego albo 
podczas naprawy;  
7) zabytkowego, w  którym cecha identyfikacyjna nie została umieszczona.  
3. Okoliczności, o  których mowa w  ust. 2 pkt 6 i 7, powinny być potwierdzon e pisemną opinią rzeczoznawcy sam o-
chodowego, o  którym mowa w  art. 79a; opinia powinna wskazywać pierwotną cechę identyfikacyjną lub jednoznacznie 
wykluczać ingerencję w  pole numerowe w  celu umyślnego jej zniszczenia lub zafałszowania albo wskazywać na brak  
oryginalnie umieszczonej cechy identyfikacyjnej.  
4. Umieszczone cechy identyfikacyjne starosta wpisuje w  dowodzie rejestracyjnym i  w karcie pojazdu, jeżeli była 
wydana.  
5. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając znaczenie cech identyfikacyjny ch dla zapewnienia pewności  
i bezpieczeństwa obrotu pojazdami, określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób oraz tryb ich nadawania 
i umieszczania w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 2. 
                                                           
58) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach admin istracji rządowej 
oraz niektórych  innych ustaw (Dz. U. poz. 284),  która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 450 
 
Art. 67. 1. Minister właściwy do spraw transportu może w  indywidualnych, uzasadnionych przypadkach zezwolić na 
odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy.  
1a. Nie wymaga się zezwolenia na odstępstwo, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku wykonywania przez podmiot 
uprawniony, o  którym mowa w  art. 80s ust.  2, zajmujący się produkcją pojazdów, jazdy testowej dla niekompletnego 
samochodu ciężarowego albo niekompletnej przyczepy, jeśli przed kompletacją pojazdy te nie spełniają warunków tec h-
nicznych w  zakresie:  
1) przedniego i  tylnego zderzaka lub  urządzenia ochronnego zabezpieczającego przed wjechaniem pod pojazd innego 
pojazdu;  
2) osłon bocznych;  
3) błotników;  
4) świateł zewnętrznych pojazdu: kierunkowskazów bocznych i  świateł odblaskowych bocznych, pozycyjnych boc z-
nych oraz obrysowych przednich i tylnych.  
2. Rada powiatu może wprowadzić obowiązek wyposażenia pojazdów zaprzęgowych w  hamulec uruchamiany z  miejsca  
zajmowanego przez kierującego.  
Art. 68. (uchylony)  
Art. 68a. (uchylony)  
Art. 69. (uchylony)  
Art. 70. (uchylony)  
Rozdział 1a  
Homologacja  
Art. 70a. Ilekroć w  rozdziale jest mowa o:  
1) oryginalnym przedmiocie wyposażenia lub części – rozumie się przez to przedmiot wyposażenia lub część, które 
wyprodukowano zgodnie ze specyfikacjami i  normami produkcyjnymi przewidzianymi przez producenta pojazd ów 
dla produkcji przedmiotu wyposażenia lub części pojazdu, którego to dotyczy, oraz przedmiot wyposażenia lub 
część, które wyprodukowano na tej samej linii produkcyjnej; obejmuje to również przedmiot wyposażenia lub część 
dla których ich producent zaświad czy, że ten przedmiot wyposażenia lub część odpowiadają jakością przedmiotowi 
wyposażenia lub części, używanym do montażu pojazdu, którego to dotyczy, i  zostały wyprodukowane zgodnie ze 
specyfikacjami i  normami produkcyjnymi producenta pojazdu;  
2) procedur ze homologacji typu WE pojazdu albo procedurze homologacji typu pojazdu – rozumie się przez to jedną 
z następujących procedur:  
a) krok po kroku – procedurę homologacji typu, w  ramach której producent uzyskuje wszystkie wymagane świ a-
dectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG 
ONZ, na podstawie których jednostka uprawniona, o  której mowa w  art. 70y ust. 1, przeprowadza badanie h o-
mologacyjne typu pojazdu będące podstawą do wydania świadectwa homologacji typ u WE pojazdu albo świ a-
dectwa homologacji typu pojazdu,  
b) jednostopniową – procedurę homologacji typu, w  ramach której jednostka uprawniona, o  której mowa w  art. 70y 
ust. 1, przeprowadza badanie homologacyjne dla wszystkich wymaganych przedmiotów wyposażen ia lub części 
oraz badanie homologacyjne typu pojazdu, będące podstawą do wydania świadectwa homologacji typu WE 
pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu,  
c) mieszaną – procedurę homologacji typu krok po kroku, podczas której producent może nie prz edstawić jednego 
lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectw homologacji typu 
EKG ONZ, do badania homologacyjnego typu pojazdu pod warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami zawier a-
jącymi wyniki badań homologacyjn ych tych przedmiotów wyposażenia lub części;  
3) wirtualnej metodzie testowania – rozumie się przez to symulacje komputerowe, w  tym obliczenia potwierdzające, że 
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części spełnia odpowiednie wymagania techniczne, w  zakresie okreś -
lonym w  załączniku XVI do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 5  września 2007  r. 
ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i  przyczep oraz układów, części i  oddzielnych zespołów 
technicznych przeznaczon ych do tych pojazdów ( „dyrektywa ramowa ”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007,  str. 1, 
z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2007/46/WE ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 450 
 
4) zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części albo zgodności montażu instalacji przystosowującej  
dany typ pojazdu do zasilania gazem – rozumie się przez to produkcję pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części 
zgodnie z  wymaganiami dla typu, który uzyskał odpowiednie świadectwo homologacji typu albo zezwolenie na 
dopuszczenie do obrotu oraz stosowanie metod  produkcji zapewniających spełnienie tych wymagań; w  przypadku 
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem – rozumi e się przez to montaż zgodnie 
z wymaganiami dla typu, który uzyskał świadectwo homologacji sposobu montażu instal acji przystosowującej dany 
typ pojazdu do zasilania gazem oraz stosowanie metod montażu zapewniających spełnienie tych wymagań.  
Art. 70b. 1. Nowy typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części, który ma być wprowadzony do obrotu na 
terytorium Rzeczypos politej Polskiej, powinien spełniać wymagania techniczne, odpowiednie dla danej kategorii pojazdu, 
określone w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1. 
2. Spełnienie odpowiednich wymagań technicznych danego typu pojazdu, typu przedmiotu wyp osażenia lub części 
potwierdza się w  procedurze homologacji:  
1) typu pojazdu;  
2) typu WE pojazdu;  
3) typu WE przedmiotu wyposażenia lub części;  
4) typu EKG ONZ.  
3. Na potrzeby procedury homologacji typu, pojazdy zgodnie z  ich maksymalną masą całkowitą lub cechami ko n-
strukcyjnymi dzieli się na kategorie. Kategorie pojazdów określa załącznik  nr 2 do ustawy.  
4. Obowiązek spełnienia odpowiednich wymagań technicznych dotyczy również sposobu montażu instalacji przyst o-
sowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem,  które potwierdza się w  procedurze homologacji sposobu montażu instal a-
cji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.  
5. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, w odniesieniu do typu przedmiotu wyposażenia lub części dotyczy typów 
przedmiotu wyposażen ia lub części, dla których zakres wymagań technicznych określają przepisy wydane na podstawie 
art. 70zm ust. 1 pkt 1. 
6. Jeżeli homologacja typu przedmiotu wyposażenia lub części obejmuje przedmioty wyposażenia lub części nie -
zależnie od tego, czy są przez naczone do napraw, przeglądów lub konserwacji pojazdów, nie wymaga się dodatkowej 
homologacji typu tych przedmiotów wyposażenia lub części, jeżeli ustawa nie przewiduje dla nich obowiązku uzyskania 
odrębnego świadectwa homologacji typu.  
Art. 70c. Potwierdz enie spełnienia wymagań technicznych następuje przez wydanie dla:  
1) pojazdu:  
a) świadectwa homologacji typu WE pojazdu,  
b) świadectwa homologacji typu pojazdu;  
2) przedmiotu wyposażenia lub części:  
a) świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części,  
b) świadectwa homologacji typu EKG ONZ;  
3) sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem – świadectwa homologacji spos o-
bu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.  
Art. 70d. 1. Pr oducent nowego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany uzyskać dla 
każdego nowego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części odpowiednie świadectwo homologacji typu WE, 
z zastrzeżeniem ust. 2–6. 
2. Nowy typ pojazdu za projektowanego i  zbudowanego do użytku przede wszystkim na placach budo wy, w kami enio-
łomach , w obiektach portowych lub w  portach lotniczych oraz pojazdu wolnobieżnego nie podlega obowiązkowi uzys -
kania świadectwa homologacji typu WE pojazdu oraz świadectwa  homologacji typu pojazdu. Producent tego typu pojazdu 
może wystąpić o  dopuszczenie fakultatywne poprzez uzyskanie świadectwa homologacji typu WE pojazdu, potwierdzającego 
spełnienie odpowiednich wymagań technicznych, w  zakresie, w  jakim ten typ pojazdu sp ełnia wymaga nia określone  
w załącznikach IV i  XI do dyrektywy 2007/46/WE. Przepisu nie stosuje się do pojazdów, o  których mowa w  załączniku nr  2 do 
ustawy, oraz do tramwaju i  trolejbusu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 450 
 
3. Nowy typ pojazdu specjalnego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polski ej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrzn e-
go, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty -
korupcyjnego,  Służb y Ochrony Państwa , Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanego przez 
Służbę Celno -Skarbową, Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Więziennej i  jednostek ochrony przeciw pożarowej lub 
nowy typ pojazdu używanego do celów specjalnych nie podlega obowiązkowi uzyskania świadectwa homologacji typu 
WE pojazdu oraz świadectw a homologacji typu pojazdu.  Producent tych typów pojazdów może uzyskać świadectwo 
homologacji typu WE pojazdu, jeżeli typ pojazdu spełnia odpowiednie wymagania techniczne określone w  przepisach 
wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1. 
4. Producent:  
1) tramwaju,  
2) trolejbusu  
– jest obowiązany uzyskać dla każdego nowego typu tego pojazdu świadectwo homologacji typu pojazdu.  
5. Podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem jest obowiązany 
uzyskać świadectwo ho mologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.  
6. Producent:  
1) nowego typu pojazdu, jest zwolniony z  obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli uzyskał:  
a) świadectwo homologacji typu WE pojazdu, w  odniesieniu do  pojazdów produkowanych w  małych seriach,  
b) świadectwo homologacji typu pojazdu, w  odniesieniu do pojazdów produkowanych w  małych seriach,  
c) świadectwo homologacji typu pojazdu, w  odniesieniu do pojazdów kategorii T 4.1, T4.2, T5, C, R,  
d) uznanie świadec twa homologacji typu pojazdu wydanego zgodnie z  procedurą homologacji typu przez właściwy 
organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,  
e) uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych se riach wydanego na 
dany typ pojazdu zgodnie z  procedurą homologacji typu przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej,  
f) dopuszczenie jednostkowe pojazdu,  
g) uznanie dopuszczenia jednostkowego pojazdu wydan ego przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Po l-
ska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,  
h) świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
2) nowego typu przedmiotu wyposażenia lub części jest zwolniony z  obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli:  
a) uzyskał świadectwo homologacji typu EKG ONZ,  
b) nowy typ przedmiotu wyposażenia lub części jest objęty świadectwem homologacji typu WE pojazdu.  
7. W procedurze homologacji typu WE pojazdu świadectwa homologacji typu EKG ONZ uznaje się za równoważ ne 
świadectwom homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części w  zakresie, w  jakim wymagania określone 
w regulaminach EKG ONZ wymienionych w  części II załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE pokrywają się 
z zakresem wymagań dla tego przedmiotu wyposaże nia lub części, określonym w  odpowiednich dyrektywach lub rozp o-
rządzeniach Unii Europejskiej.  
8. W przypadku gdy pojazd, o  którym mowa w  ust. 2, nie spełnia wszystkich wymagań dyrektywy 2007/46/WE oraz 
producent pojazdu nie może uzyskać zwolnienia z  niektó rych wymagań technicznych, o  których mowa w  art. 70zm ust. 1 
pkt 1, uznaje się go za pojazd niekompletny.  
9. Przepisu ust. 6 pkt 1 lit. a nie stosuje się do pojazdów specjalnych.  
Art. 70e. Obowiązek uzyskania świadectwa homologacji typu nie dotyczy pojazdu : 
1) kategorii M 1, przeznaczonego do zawodów sportowych;  
2) kategorii L:  
a) przystosowanego do używania przez osoby niepełnosprawne,  
b) przeznaczonego do zawodów sportowych;  
3) kategorii T przeznaczonego do prac leśnych obejmującej:  
a) ciągnik zrywkowy i  ciągnik z  przednim systemem załadowczym,  
b) pojazd skonstruowany na ramie sprzętu do prac ziemnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 450 
 
Art. 70f. 1. Producent pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części jest odpowiedzialny za wszystkie aspekty proc e-
su homologacji oraz za zapewnienie zgodności produkcji niezależnie od tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszys t-
kich etapach wytwarzania pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.  
2. Producent pojazdu skompletowanego jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji typu WE prze d-
miotu wyposa żenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG ONZ oraz za zapewnienie zgodności produkcji 
w zakresie tych przedmiotów wyposażenia lub części, które zostały dodane na etapie dokonywanej przez niego komplet a-
cji pojazdu.  
3. Producent pojazdu skompleto wanego wprowadzający zmiany w  przedmiocie wyposażenia lub części, które były 
objęte procedurą homologacji typu na wcześniejszym etapie kompletacji pojazdu, jest odpowiedzialny za uzyskanie świ a-
dectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części al bo świadectwa homologacji typu EKG ONZ oraz za 
zapewnienie zgodności produkcji w  zakresie dokonanej zmiany.  
Art. 70g. 1. Zakazuje się wprowadzania do obrotu nowego pojazdu bez wymaganego odpowiedniego świadectwa 
homologacji typu lub innego równoważnego dok umentu, o  którym mowa w  art. 70j ust. 1, art. 70k ust. 1, art. 70o ust. 1, 
art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art. 70zu ust. 1. 
2. Podmiot, który wprowadzi do obrotu pojazd wbrew zakazowi określonemu w  ust. 1, jest obowiązany na swój 
koszt wycofać ten  pojazd z  obrotu.  
3. W przypadku odpłatnego wprowadzenia do obrotu pojazdu, o  którym mowa w  ust. 2, podmiot jest obowiązany 
również do odkupienia pojazdu od osoby, która faktycznie włada tym pojazdem.  
4. W przypadku niewycofania z  obrotu pojazdu bez wymaga nego odpowiedniego świadectwa homologacji typu lub 
innego równoważnego dokumentu, o  którym mowa w  art. 70j ust.  1, art.  70k ust.  1, art.  70o ust.  1, art.  70zo ust.  1, art.  70zp  
ust. 1 albo art. 70zu ust. 1, właściwy organ, po nałożeniu kary, o  której mowa w art. 140m ust. 1 pkt 1, określa, w  drodze 
decyzji administracyjnej, pojazd, który podlega wycofaniu z  obrotu oraz termin jego wycofania, a  także nakazuje realiz a-
cję obowiązku określonego w  ust. 3. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.  
5. Pojazdy wycofane z  obrotu nie mogą być ponownie wprowadzone do obrotu.  
6. Zakazuje się wprowadzania do obrotu nowego przedmiotu wyposażenia lub części bez wymaganego odpowie d-
niego świadectwa homologacji typu albo zezwolenia na dopuszczenie do obrotu.  
7. Podmiot, który wprowadzi do obrotu przedmiot wyposażenia lub część wbrew zakazowi określonemu w  ust. 6, 
jest obowiązany na swój koszt:  
1) podać do publicznej wiadomości w  środkach masowego przekazu o  zasięgu ogólnopolskim lub w  miejscach wpr o-
wadzenia do obr otu przedmiotów wyposażenia lub części objęte obowiązkiem w ycofania z  obrotu, informację 
o przedmiotach wyposażenia lub częściach objętych obowiązkiem wycofania z  obrotu wraz z  terminem ich wycof ania, 
który nie powinien być krótszy niż 3  miesiące oraz nie dłuższy niż 12  miesięcy, mając na uwadze czas niezbędny do 
prawid łowego  zrealizowania obowiązków wynikających z  przepisów niniejszej ustawy;  
2) wycofać z  obrotu przedmiot wyposażenia lub część, zgodnie z  żądaniem, o  którym mowa w  ust. 9. 
8. Przedmiot wypo sażenia lub część wycofane z  obrotu, nie mogą być ponownie wprowadzone do obrotu.  
9. Osoba faktycznie władająca przedmiotem wyposażenia lub częścią objętą ob owiązkiem wycofania z  obrotu, 
w terminie określonym w  ust. 7 pkt 1, ma prawo żądać od podmiotu, któ ry wprowadził do obrotu przedmiot wyposażenia 
lub część, odkupienia albo wymiany na nowy przedmiot wyposażenia lub część spełniające wymagania ustawy, na po d-
stawie dokumentu potwierdzającego ich zakup.  
10. W przypadku niewykonania obowiązków określonych w  ust. 7, po nałożeniu kary, o  której mowa w  art. 140m 
ust. 1 pkt 3, właściwy organ określa, w  drodze decyzji administracyjnej, przedmiot wyposażenia lub część, który podlega 
wycofaniu z  obrotu, termin jego wycofania, a  także nakazuje realizację obowiązków o kreślonych w  ust. 7. Decyzji nadaje 
się rygor natychmiastowej wykonalności.  
11. Do postępowania w  sprawach wycofania z  obrotu pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, stosuje się o d-
powiednio przepisy o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
Art. 70h. 1. Świadectwa homologacji typu albo świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przystosowuj ą-
cej dany typ pojazdu do zasilania gazem wydaje, zmienia, odmawia wydania lub cofa, w  drodze decyzji administracyjnej, 
Dyrektor Transportowego Dozoru Techni cznego.  
2. Wydanie lub zmiana świadectwa homologacji typu albo świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji prz y-
stosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem następuje za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 
1600  zł. 
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 450 
 
3. Wydanie lub z miana świadectwa homologacji typu albo świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji prz y-
stosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem następuje na wniosek odpowiednio producenta albo podmiotu dokon u-
jącego montażu instalacji przystosowującej dany ty p pojazdu do zasilania gazem.  
4. W przypadku wniosku o  wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homo -
logacji typu pojazdu producent we wniosku wskazuje procedurę homologacji krok po kroku, jednostopniową albo mi e-
szaną, w  oparciu o  którą przeprowadzono badania homologacyjne.  
5. Do wniosku o  wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu, z  zastrzeżeniem art. 70m ust. 1, dołącza się:  
1) pakiet informacyjny zawierający:  
a) spis treści pakietu informacyjnego,  
b) folder informacy jny składający się z:  
– dokumentu informacyjnego sporządzonego według wzoru określonego w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 70zm ust. 1 pkt 8, 
– dane i  informacje o  pojeździe niezbędne do rejestracji i  ewidencji pojazdu – o ile są wymagane,  
– kopie odp owiednich świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części – o ile są wymagane,  
– kopie odpowiednich świadectw homologacji typu EKG ONZ – o ile są wymagane,  
– informację i  instrukcję, określające warunki lub ograniczenia związane z  użytkowan iem pojazdu, przedmiotu 
wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo w  ruchu drogowym lub ochronę środowiska – 
o ile występują,  
c) protokół z  badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem wydany przez jednostkę uprawnioną w  przypadku 
badania homo logacyjnego typu pojazdu – o ile jest wymagany,  
d) sprawozdanie zawierające wyniki badania homologacyjnego, wydane przez jednostkę uprawnioną w  przypadku 
badania homologacyjnego typu przedmiotu wyposażenia lub części – o ile jest wymagane,  
e) dokumenty zaw ierające dane i  informacje o  wymaganiach technicznych przedmiotów wyposażenia lub części 
wraz z  oświadczeniem, że spełniają one zasadnicze wymagania w  tym zakresie, w  przypadku pojazdów prod u-
kowanych w  małych seriach;  
2) instrukcję montażu – w przypadku św iadectw homologacji typu, o  których mowa w  art. 70c pkt 2 lit. b; 
3) kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu;  
4) oświadczenie o  wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o  Działalności Gospodarczej albo do rejestru  przedsi ę-
biorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym;  
5) oświadczenie, w  przypadku świadectwa homologacji typu WE, o  następującej treści:  
„Oświadczam, że w  zakresie typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części … złożyłem tylko jeden wni o-
sek, i  tylko w  jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej ”; 
6) wykaz osób upoważnionych do podpisywania:  
a) świadectw zgodności WE albo świadectw zgodności – w przypadku odpowiednio świadectw homologacji typu 
WE pojazdu albo świadectw homologacji typu pojazdu,  
b) oświad czeń o  danych i  informacjach o  pojeździe niezbędnych do rejestracji i  ewidencji pojazdu  
– zawierający ich dane osobowe: imię i  nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu;  
7) deklarację o  sposobie i  metodach zapewnienia zgodności produkcji pojazdu, pr zedmiotu wyposażenia, części, z typem  
podlegającym procedurze homologacji.  
6. Do wniosku o  wydanie lub zmianę świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ 
pojazdu do zasilania gazem dołącza się:  
1) protokół z  badania homologa cyjnego wraz ze sprawozdaniem wydany przez jednostkę uprawnioną;  
2) wykaz osób upoważnionych do podpisywania wyciągów ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji 
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem zawierający ich dane osobowe: im ię i nazwisko, zajmowane 
stanowisko oraz wzór podpisu;  
3) deklarację o  sposobie i  metodach zapewnienia zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do 
zasilania gazem;  
4) wykaz stosowanych elementów instalacji przystosowującej dany typ po jazdu do zasilania gazem;  
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 450 
 
5) wykaz zakładów montujących instalacje przystosowujące dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
6) kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie albo zmianę świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji prz y-
stosowującej dany typ poj azdu do zasilania gazem;  
7) oświadczenie o  wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o  Działalności Gospodarczej albo do rejestru przedsi ę-
biorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym.  
7. Wniosek o  zmianę świadectwa homologacji typu składa się wyłącznie w  państwie,  które wydało to świadectwo 
homologacji typu.  
8. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może w  uzasadnionych przypadkach wezwać producenta do 
przedstawienia dodatkowych informacji niezbędnych do określenia zakresu wymaganych badań lub do uproszczenia ich 
przeprowadzania.  
Art. 70i. 1. Do wniosku o  wydanie świadectwa homologacji typu WE pojazdu dla pojazdu, w  którym w  przedmiocie 
wyposażenia lub części zastosowano nowatorskie rozwiązania konstrukcyjne lub technologie, które nie spełniają wym a-
gań określon ych w  przepisach dotyczących homologacji typu, producent dołącza również:  
1) uzasadnienie zastosowania nowatorskich rozwiązań konstrukcyjnych lub technologii;  
2) opis zastosowanych rozwiązań i  ich wpływ na bezpieczeństwo i  ochronę środowiska;  
3) opis przep rowadzonych badań oraz ich wyniki wykazujące, że zapewniono co najmniej równoważny poziom bezpi e-
czeństwa i  ochrony środowiska w  stosunku do wymagań określonych w  przepisach dotyczących homologacji.  
2. Badania, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, przeprowadza je dnostka uprawniona, o  której mowa w  art. 70y ust. 1. 
3. W terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, Dyrektor Transportowego Dozoru 
Technicznego występuje do Komisji Europejskiej z  wnioskiem o  wydanie zgody na wydanie świadectwa homologacji 
typu WE pojazdu.  
4. Do czasu wydania zgody, o  której mowa w  ust. 3, Dyrektor Transportoweg o Dozoru Technicznego wydaje, w drodze  
decyzji administracyjnej, świadectwo homologacji typu pojazdu na okres 10  miesięcy, o  ile producent wystąpi we wnio sku, 
o którym mowa w  ust. 1, o wydanie takiego świadectwa, a  pojazd spełnia warunki, o  których mowa w  art. 66 ust. 1–1b 
oraz art. 66a. 
5. Po wydaniu świadectwa homologacji typu pojazdu, o  którym mowa w  ust. 4, Dyrektor Transportowego Dozoru 
Technicznego pr zekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej i  innym niż Rzeczpospolita Polska państwom członkowskim 
Unii Europejskiej informację o  jego wydaniu wraz z  dokumentacją, o  której mowa w  ust. 1. 
6. W przypadku uzyskania zgody Komisji Europejskiej, o  której mowa w  ust. 3, Dyrektor Transportowego Dozoru 
Technicznego niezwłocznie wydaje świadectwo homologacji typu WE pojazdu. W  uzasadnionych przypadkach świade c-
two homologacji typu WE pojazdu może określać termin jego ważności, jednakże nie krótszy niż 36  miesięcy.  
7. W przypadku odmowy wydania zgody przez Komisję Europejską, o  której mowa w  ust. 3, Dyrektor Transport o-
wego Dozoru Technicznego:  
1) odmawia wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu;  
2) w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania odmowy wydania zgody cof a wydane świadectwo homologacji typu p o-
jazdu – o ile decyzja nie wygasła po upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 4. 
8. W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej informacji o  wydaniu 
świadectwa homologacji typu po jazdu, o  którym mowa w  ust. 4, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego pode j-
muje decyzję o  uznaniu tego świadectwa homologacji typu pojazdu w  terminie 30  dni od dnia otrzymania tej informacji, 
na podstawie dokumentacji, o  której mowa w  ust. 1. 
Art. 70j. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w  drodze decyzji administracyjnej, uznaje świadectwo 
homologacji typu wydane na dany typ pojazdu przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa czło n-
kowskiego Unii Europejskiej, na okres odpo wiadający jego ważności, jeżeli dany typ pojazdu spełnia wymagania:  
1) procedury uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo  
2) procedury homologacji typu pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. W celu uzyskania uznania, o  którym mowa  w ust. 1, producent nowego typu pojazdu składa wniosek o  uznanie 
świadectwa homologacji typu wydanego na dany typ pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 450 
 
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się świadectwo homologacji typu, o  którym mowa w  ust. 1, oraz 
dokumenty określone w  art. 70h ust. 5 pkt 1. 
4. Uznanie, o  którym mowa w  ust. 1, wydane na dany typ pojazdu następuje za opłatą, przy czym jej wysokość nie 
może przekroczyć 400  zł. 
5. Producent jest obowiązany powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, w  odniesieni u do 
świadectwa homologacji typu pojazdu stanowiącego podstawę do uzyskania uznania, o  którym mowa w  ust. 1, o okolic z-
nościach, o  których mowa w  art. 70q ust. 4–6. 
6. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego uchyla decyzję o  uznaniu, o  której mowa w  ust. 1, w przypadku:  
1) wystąpienia okoliczności, o  których mowa w  art. 70q: 
a) ust. 4  i 5 – w całości,  
b) ust. 6  – w zakresie wariantu lub wersji, w  ramach których uznane świadectwo homologacji typu pojazdu wygasło;  
2) nieusunięcia zagrożeń, o  których mowa w art. 70u ust. 1; 
3) nieuwzględnienia zastrzeżeń, o  których mowa w  art. 70u ust. 3 pkt 3. 
Art. 70k. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w  drodze decyzji administracyjnej, uznaje świadectwo 
homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach wydane na dany typ pojazdu, jeżeli wymagania 
techniczne stanowiące podstawę do jego wydania są równoważne wymaganiom technicznym obowiązującym na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  procedurze homologacji typu pojazdu dla pojazdów produko wanych w  małych seriach.  
2. W celu uzyskania uznania, o  którym mowa w  ust. 1, producent pojazdu składa wniosek o  uznanie świadectwa homo -
logacji  typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się św iadectwo homologacji typu, o  którym mowa w  ust. 1, oraz 
dokumenty określone w  art. 70h ust. 5 pkt 1. 
4. Uznanie, o  którym mowa w  ust. 1, wydane na dany typ pojazdu następuje za opłatą, przy czym jej wysokość nie 
może przekroczyć 400  zł. 
5. Producent jest o bowiązany powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, w  odniesieniu do 
świadectwa homologacji typu pojazdu stanowiącego podstawę do uzyskania uznania, o  którym mowa w  ust. 1, o okolic z-
nościach, o  których mowa w  art. 70q ust. 4–6. 
6. Dyrektor T ransportowego Dozoru Technicznego uchyla decyzję o  uznaniu, o  której mowa w  ust. 1, w przypadku:  
1) wystąpienia okoliczności, o  których mowa w  art. 70q: 
a) ust. 4  i 5 – w całości,  
b) ust. 6  – w zakresie wariantu lub wersji, w  ramach których uznane świadect wo homologacji typu pojazdu wygasło;  
2) nieusunięcia zagrożeń, o  których mowa w  art. 70u ust. 1; 
3) nieuwzględnienia zastrzeżeń, o  których mowa w  art. 70u ust. 3 pkt 3. 
Art. 70l. 1. Na wniosek producenta, Dyrektor Transportowego Dozoru Tech nicznego przekaz uje właściwym w spra-
wach  homologacji organom państw członkowskich Unii Europejskiej kopie świadectwa homologacji typu pojazdu dla 
pojazdów produkowanych w  małych seriach, w  celu uznania tego świadectwa.  
2. W przypadku gdy pojazd, który uzyskał świadectwo h omologacji typu pojazdu dla pojazdu produkowanego 
w małych seriach ma być sprzedany, zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu na terytorium innego niż Rzeczpospolita 
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Dyrektor Transportowego Dozoru Techniczneg o, na wniosek właśc i-
ciela pojazdu, wydaje kopię świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach.  
3. W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub właściciela p o-
jazdu, o  którym mowa w ust. 2, świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach,  
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego uznaje to świadectwo w  terminie 60  dni od dnia otrzymania, jeżeli w y-
magania techniczne stanowiące podstawę do jego wydan ia są równoważne wymagani om technicznym obowiązującym 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  procedurze homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych 
seriach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 450 
 
Art. 70m.  1. W  procedurze homologacji typu WE pojazdu dla pojazdów produkowanyc h w małych seriach, stosuje się  
wyłącznie procedurę mieszaną, w  ramach której Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w  drodze decyzji ad -
ministracyjnej:  
1) zwalnia producenta z  obowiązku przedstawienia jednego lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu 
wyposażenia lub części lub świadectwa homologacji typu EKG ONZ, do badania homologacyjnego typu pojazdu, 
pod warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami zawierającymi pozytywne wyniki badań homologacyjnych tych 
przedmiotów wyposażenia lub części sp orządzonymi przez jednostkę uprawnioną, o  której mowa w  art. 70y ust. 1; 
2) upoważnia producenta do wykonania badań homologacyjnych typu niektórych przedmiotów wyposażenia lub części 
i przedstawienia sprawozdania zawierającego wyniki tych badań.  
2. Przedmi oty wyposażenia lub części, o  których mowa w  ust. 1, określa dodatek 1  do części I  załącznika IV do 
dyrektywy 2007/46/WE. Do tych przedmiotów wyposażenia lub części przepis art. 70h ust. 5 pkt 1 lit. e stosuje się 
odpowiednio.  
3. W procedurze homologacji t ypu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach:  
1) niektóre wymagania, dotyczące jednego lub kilku przedmiotów wyposażenia lub części, zastępuje się wymaganiami 
alternatywnymi, określonymi w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 2; 
2) Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego zwalnia z  obowiązku uzyskania jednego lub kilku świadectw h o-
mologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części lub świadectwa homologacji typu EKG ONZ pod waru n-
kiem zastąpienia ich:  
a) sprawozdaniami zawiera jącymi pozytywne wyniki badań tych przedmiotów wyposażenia lub części, uzyskiw a-
nymi na zasadach określonych w  ust. 1 pkt 2, 
b) dokumentami zawierającymi dane i  informacje o  wymaganiach technicznych przedmiotów wyposażenia lub 
części wraz z  oświadczeniem, że spełniają one zasadnicze wymagania określone w  przepisach Unii Europejskiej 
dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach EKG ONZ.  
4. Przedmioty wyposażenia lub części, o  których mowa w  ust. 3, określają załączniki IV i  XI do dyrektywy 2007/46/WE.  
5. Przepis ust. 3 stosuje się w  odniesieniu do pojazdów kategorii L, R, T w  zakresie przedmiotów wyposażenia lub 
części określonych w:  
1) części I  i II oraz części II dodatku 1  do rozdziału B załącznika II do dyrektywy 2003/37/WE Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady z  dnia 26  maja 2003  r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep 
i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z  ich układami, częściami i  oddzielnymi zespołami technicznymi oraz 
uchylającej dyrektywę 74/150/EWG ( Dz. Urz. UE L 171 z 09.07.2003,  str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie w y-
danie specjalne rozdz. 13,  t. 31, str. 311, z  późn. zm.);  
2) załączniku I  do dyrektywy 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 18  marca 2002  r. w sprawie hom o-
logacji typu dwu - lub tr zykołowych pojazdów mechanicznych i  uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG ( Dz. Urz. 
WE L 124 z  09.05.2002, str.  1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 13, t.  29, str.  399, z  późn. zm.).  
Art. 70n. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Techn icznego wydaje lub zmienia:  
1) świadectwo homologacji typu pojazdu lub świadectwo homologacji typu WE pojazdu, jeżeli:  
a) świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG 
ONZ potwierdzają, że dany typ po jazdu odpowiada wymaganiom i  warunkom określonym w  pkt 2 i 3, 
b) protokół z  badania homologacyjnego typu pojazdu wraz ze sprawozdaniem potwierdza spełnianie przez dany 
typ pojazdu warunków technicznych zawartych w  opisie technicznym, w  odniesieniu do wszys tkich homolog a-
cji typu przedmiotów wyposażenia lub części, odpowiednio do wymagań dla danej kategorii pojazdu,  
c) warunki lub ograniczenia zawarte w  informacji i  instrukcji, o  której mowa w  art. 70h ust. 5 pkt 1 lit. b tiret piąte, 
nie zagrażają bezpieczeń stwu ruchu drogowego lub środowisku;  
2) świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części – jeżeli sprawozdanie zawierające wyniki 
badań homologacyjnych potwierdza, że dany typ przedmiotu wyposażenia lub części odpowiada:  
a) wymaganiom techn icznym określonym w  niniejszym rozdziale i  przepisach Unii Europejskiej dotyczących b a-
dań homologacyjnych,  
b) warunkom technicznym określonym w  rozdziale 1,  
c) warunkom określonym w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 2056 ); 
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 450 
 
3) świadectwa homologacji typu EKG ONZ – jeżeli sprawozdanie zawierające wyniki badań homologacyjnych p o-
twierdza, że dany typ przedmiotu wyposażenia lub części odpowiada:  
a) wymaganiom technicznym określonym w  niniejs zym rozdziale i  regulaminach EKG ONZ,  
b) warunkom technicznym określonym w  rozdziale 1,  
c) warunkom określonym w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji;  
4) świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przyst osowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem – jeżeli 
protokół z  badania homologacyjnego sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania 
gazem wraz ze sprawozdaniem potwierdza, że:  
a) elementy instalacji przystosowującej dany ty p pojazdu do zasilania gazem odpowiadają wymaganiom technic z-
nym określonym w  niniejszym rozdziale i  regulaminach EKG ONZ,  
b) sposób montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem odpowiada warunkom tec h-
nicznym określonym w  rozdzial e 1 i wymaganiom technicznym określonym w  regulaminach EKG ONZ,  
c) elementy instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem odpowiadają warunkom określonym 
w ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji . 
2. Producentowi, którego siedziba znajduje się poza terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Dyrektor 
Transportowego Dozoru Technicznego wydaje świadectwo homologacji typu WE, jeżeli producent posiada upoważni o-
nego przedstawiciela na terytori um państwa członkowskiego Unii Europejskiej do reprezentowania go w  sprawach homo -
logacji.  
3. W przypadku stosowania, w  procedurze homologacji typu WE pojazdu albo w  procedurze homologacji typu 
pojazdu, procedury mieszanej, Dyrektor Transportowego Dozoru T echnicznego, na wniosek producenta, zwalnia go, 
w drodze decyzji administracyjnej, z  przedstawienia jednego lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu 
wyposażenia lub części lub świadectwa homologacji typu EKG ONZ, do badania homologacyjnego typu p ojazdu, pod 
warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami zawierającymi pozytywne wyniki badań homologacyjnych tych przedmiotów 
wyposażenia lub części.  
Art. 70o. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek producenta, udziela, w  drodze decyzji 
administracyjnej, zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej  partii produkcji, w  terminie 3 mie-
sięcy  od dnia złożenia wniosku.  
2. Zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, udziela się dla pojazdów wyprodukowanych w  okresie ważności świadectw a 
homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu i  znajdujących się na terytorium państw członko w-
skich Unii Europejskiej, dla limitowanej liczby pojazdów określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  70zm ust.  3. 
3. Termin ważnoś ci zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, nie może przekraczać:  
1) 12 miesięcy – dla pojazdów kategorii L,  
2) 12 miesięcy – dla pojazdów kompletnych kategorii M, N, O,  
3) 18 miesięcy – dla pojazdów skompletowanych kategorii M, N, O,  
4) 24 miesięcy – dla pojaz dów kompletnych kategorii T, C, R,  
5) 30 miesięcy – dla pojazdów skompletowanych kategorii T, C, R  
– licząc od dnia wygaśnięcia świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się: 
1) kopię świadectwa homologacji typu WE pojazdu lub świadectwa homologacji typu pojazdu, które utraciło ważność;  
2) kopię świadectwa zgodności lub kopię świadectwa zgodności WE albo wykaz numerów VIN pojazdów objętych 
wnioskiem;  
3) wykaz osób upoważni onych do podpisywania oświadczenia producenta o  objęciu pojazdu zezwoleniem na dopus z-
czenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej partii produkcji zawierający ich dane osobowe: imię i  nazwisko, 
zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.  
5. W przypadku dołącze nia do wniosku wykazu numerów VIN, producent składa oświadczenie o  posiadaniu dla tego 
pojazdu świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wystawionego w  okresie ważności odpowiednio świade c-
twa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu.  
6. Producent we wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany podać liczbę pojazdów oraz przyczyny tec h-
niczne lub ekonomiczne, powodujące niespełnianie przez pojazdy nowych wymagań technicznych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 450 
 
Art. 70p. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego odmawia wydania:  
1) świadectwa homologacji typu – w przypadku gdy:  
a) typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 70n ust. 1 
pkt 1–3, 
b) zostało wydane świadectwo homologacji typu WE przez inne  państwo członkowskie Unii Europejskiej, na dany 
typ; 
2) świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ  pojazdu do zasilania gazem – w przy-
padku  gdy elementy instalacji oraz sposób montażu nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 70n ust. 1 pkt 4; 
3) zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej partii produkcji – w przypadku:  
a) niespełniania warunków końcowej partii produkcji,  
b) niedostatecznego uzasadnienia niespełnienia przez pojazdy nowych wymagań tech nicznych.  
2. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego odmawia zmiany świadectwa homologacji typu w  przypadkach, 
o których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2. 
3. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może odmówić wydania świadectwa homologacji typu  WE, jeżeli  
stwierdzi, że typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa 
w ruchu drogowym lub ochrony środowiska, mimo iż spełnia wymagania, o  których mowa w  art. 70n ust. 1 pkt 1–3. 
Art. 70q. 1. Producent jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o:  
1) potrzebie zmiany danych i  informacji zawartych w  świadectwie homologacji typu WE pojazdu wydanym na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej albo świadectwie homologacji  typu pojazdu w  przypadku:  
a) zmiany warunków stanowiących podstawę do wydania świadectwa,  
b) zmiany w  typie pojazdu, typie przedmiotu wyposażenia lub części wpływającej na zmianę warunków stanowi ą-
cych podstawę do wydania tego świadectwa;  
2) zaprzestaniu p rodukcji danego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części.  
2. Po otrzymaniu powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego 
dokonuje oceny zakresu zmian w  odniesieniu do uprzednio wydanego świadectwa, a  następnie niezwłocznie informuje 
producenta o:  
1) konieczności uzyskania zmiany tego świadectwa po przeprowadzeniu badań homologacyjnych albo bez przeprow a-
dzenia tych badań,  
2) konieczności uzyskania nowego świadectwa, jeżeli zakres zmian wykracza poza isto tne cechy dla danego typu p o-
jazdu określone w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 5 albo 
3) braku potrzeby zmiany danych i  informacji zawartych w  uprzednio wydanym świadectwie.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 i 2, stosuje się odpowiednio art. 70h. 
4. Świadectwo homologacji typu WE pojazdu wydane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo świadectwo homo -
logacji  typu pojazdu wygasa:  
1) w przypadkach, o  których mowa w  ust. 1: 
a) pkt 1  lit. a, jeżeli producent nie uzyska zmi any tego świadectwa albo uzyska nowe świadectwo,  
b) pkt 2;  
2) jeżeli upłynął termin jego ważności.  
5. Świadectwo homologacji typu pojazdu, o  którym mowa w  art. 70i ust. 4 wygasa, jeżeli zostało wydane świade c-
two homologacji typu WE pojazdu.  
6. W przypadku gdy jeden z  wariantów w  ramach typu pojazdu lub jedna z  wersji w  ramach wariantu przestaje spe ł-
niać wymagania stanowiące podstawę do wydania świadectwa homologacji, świadectwo homologacji typu pojazdu lub 
świadectwo homologacji typu WE pojazdu wygasa wyłąc znie w  takim zakresie, w  jakim dotyczy tego wariantu lub wersji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 450 
 
Art. 70r. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa świadectwo homologacji typu wydane na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej w  przypadku:  
1) negatywnego wyniku kontroli zgodności:  
a) produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części,  
b) montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
2) uzyskania informacji, że przed dniem wydania tego świadectwa zostało wydane świadectwo homologacji typu WE 
pojazdu prze z inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, w  odniesieniu do tego samego  
typu pojazdu;  
3) niewykonania przez producenta czynności, o  których mowa w  art. 70u ust. 1. 
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, Dyrektor Transpo rtowego Dozoru Technicznego wzywa producenta 
do usunięcia niezgodności, w  terminie 90  dni od dnia otrzymania wezwania. W  przypadku nieusunięcia niezgodności 
w tym terminie, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa świadectwo homologacji typu.  
Art. 70s. 1. Producent nowych pojazdów jest obowiązany:  
1) wystawić:  
a) świadectwo zgodności WE albo świadectwo zgodności – do każdego pojazdu, na którego typ wydano odp o-
wiednio świadectwo homologacji typu WE pojazdu albo świadectwo homologacji typu pojazdu, al bo 
b) świadectwo zgodności – do każdego pojazdu, na którego typ wydano świadectwo homologacji typu wydane na 
dany typ pojazdu zgodnie z  procedurą homologacji typu przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska 
państwa członkowskiego Unii Europejskie j i uznanego w  trybie art. 70j ust. 1 albo art. 70k ust. 1; 
2) złożyć oświadczenie zawierające dane i  informacje o  pojeździe niezbędne do rejestracji i  ewidencji pojazdu;  
3) zamieścić w  instrukcji obsługi lub podręczniku użytkownika informacje zawierające ograniczenia lub specjalne w a-
runki montażu mające wpływ na bezpieczeństwo w  ruchu drogowym lub ochronę środowiska – o ile występują.  
2. W przypadku uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej partii produkcji, 
producent jest obowiązany w  oświadczeniu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, podać informację o  objęciu pojazdu tym z e-
zwoleniem.  
3. Podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem jest obowiązany 
wystawić wyciąg ze świadectwa homolog acji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania 
gazem – dla każdego pojazdu, w  którym dokonano montażu tej instalacji.  
4. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i 3, wydaje się właścicielowi pojazdu.  
5. Wtórnik dokumentów, o  których mowa w  ust. 1 i 3, wydaje, na wniosek zainteresowanego, podmiot, który je wydał.  
6. Producent przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany umieścić:  
1) znak homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części, na każdym wyprodukowanym przedmiocie w yposażenia 
lub części, jeżeli obowiązek ten wynika z  odpowiednich wymagań technicznych określonych w  przepisach Unii Eur o-
pejskiej  lub regulaminach EKG ONZ albo  
2) nazwę lub znak handlowy oraz numer indentyfikacyjny, w  przypadku braku obowiązku, o  którym mo wa w  pkt 1. 
Art. 70t. 1. Producent pojazdu jest obowiązany udostępnić producentowi przedmiotu wyposażenia lub części, dane 
i informacje niezbędne do uzyskania świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części mające wpływ 
na bezpieczeństwo w  ruchu drogowym lub środowisko.  
2. Producent pojazdu ma prawo zobowiązać producenta przedmiotu wyposażenia lub części do ochrony poufności 
wszelkich niejawnych informacji, o  których mowa w  ust. 1, w tym dotyczących praw własności intelektualnej.  
3. Produce nt przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany udostępnić producentowi pojazdu dane i  informacje 
zawierające ograniczenia lub specjalne warunki montażu mające wpływ na bezpieczeństwo w  ruchu drogowym lub środo -
wisko . 
Art. 70u. 1. Jeżeli producent, kt óry uzyskał świadectwo homologacji typu WE pojazdu, stwierdził w  pojeździe 
wprowadzonym do obrotu zagrożenia dla bezpieczeństwa w  ruchu drogowym lub środowiska, jest obowiązany ni e-
zwłocznie powiadomić o  tym Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego oraz  podjąć działania polegające na us u-
nięciu tych zagrożeń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 450 
 
2. W celu usunięcia zagrożeń, o  których mowa w  ust. 1, producent:  
1) opracowuje plan działań mających na celu usunięcie zagrożeń zawierając w  nim zakres i  harmonogram czynności;  
2) uzgadnia plan dzia łań z  Dyrektorem Transportowego Dozoru Technicznego;  
3) informuje właściciela pojazdu lub posiadacza pojazdu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 5, o konieczności sprawdzenia 
stanu technicznego pojazdu w  warunkach serwisowych producenta i  w przypadku stwierdzeni a zagrożeń podejmuje 
działania mające na celu ich usunięcie.  
3. Po otrzymaniu powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, oraz planu działań, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, Dyrektor  
Transportowego Dozoru Technicznego:  
1) ocenia plan działań;  
2) przekazuje organo m państw członkowskich Unii Europejskiej innych niż Rz eczpospolita Polska właściwym w spra-
wach homologacji plan działań wraz z  informacją, że działania te są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wysta r-
czające do usunięcia zagrożeń;  
3) akceptuje plan dzi ałań, a  w przypadku otrzymania zastrzeżeń od organów państw członkowskich Unii Europejskiej 
właściwych w  sprawach homologacji, nakazuje producentowi uwzględnić zastrzeżenia w  planie działań;  
4) określa terminy informowania o  realizacji i  zakończeniu działa ń. 
4. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego po otrzymaniu od właściwych organów, o  których mowa w  ust. 3 
pkt 2, informacji o  stwierdzonych zagrożeniach w  pojazdach i  propozycji ich usunięcia, w  przypadku uznania tych działań 
za niewystarczające na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazuje swoje zastrzeżenia tym organom.  
5. Producent informuje Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o:  
1) realizacji działań w  celu usunięcia stwierdzonych zagrożeń w  terminach wskazanych przez Dyrektora Trans portowego  
Dozoru Technicznego;  
2) zakończeniu działań, przedstawiając sprawozdanie z  przeprowadzonych działań.  
6. W przypadku stwierdzenia zagrożeń, o  których mowa w  ust. 1, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego 
informuje właściwy organ państwa człon kowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, które wydało 
świadectwo homologacji typu WE pojazdu, o  stwierdzonych zagrożeniach.  
7. W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego  Unii Europejskiej informacji o stwie r-
dzon ych zagrożeniach w  pojazdach wprowadzonych do obrotu na podstawie wydanego przez Dyrektora Transportowego 
Dozoru Technicznego świadectwa homologacji typu WE pojazdu, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego i n-
formuje producenta o  stwierdzonych zagrożeni ach. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio.  
8. Koszty działań związanych z  usunięciem zagrożeń ponosi producent pojazdu.  
Art. 70v. 1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje właściwym w  sprawach homologacji organom:  
1) państw członkowski ch Unii Europejskiej:  
a) kopię świadectwa homologacji typu WE pojazdu – w terminie 20  dni roboczych od dnia wydania lub zmiany 
świadectwa homologacji typu WE pojazdu,  
b) wykaz wydanych lub których wydania odmówiono, zmienionych, cofniętych, wygasłych świad ectw homolog a-
cji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części – w terminie 20  dni roboczych po zakończeniu każdego kwart a-
łu, z zastrzeżeniem lit. c, 
c) wykaz wydanych lub których wydania odmówiono świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub 
częśc i – w terminie 5  dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca w  odniesieniu do pojazdów kategorii L, T, C,  
d) informację o:  
– odmowie wydania lub cofnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji 
typu WE przedmiotu wyposażenia l ub części, wraz ze wskazaniem przyczyny – niezwłocznie, ale nie później 
niż w  terminie 20  dni roboczych od dnia odmowy wydania lub cofnięcia odpowiednio świadectwa homol o-
gacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub c zęści,  
– wygaśnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu – w terminie 20  dni roboczych od dnia wygaśnięcia 
tego świadectwa,  
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 450 
 
– zaprzestaniu produkcji danego typu pojazdu, dla którego wydano świadectwo homologacji typu WE pojazdu – 
w terminie 20  dni roboc zych od dnia otrzymania od producenta pojazdu powiadomienia o  zaprzestaniu przez 
niego produkcji określonego typu pojazdu,  
– wydanym zezwoleniu na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej partii produkcji, dla których 
świadectwo homologacji typu WE pojazdu utraciło ważność – w terminie 20  dni roboczych po zakończeniu 
roku kalendarzowego;  
2) państw będących stroną Porozumienia – wykaz wydanych lub których wydania odmówiono, zmienionych, cofniętych, 
wygasłych świadectw homologacji typu EKG ONZ – w terminie 20  dni roboczych po zakończeniu każdego kwartału.  
2. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje Komisji Europejskiej informację o:  
1) cofnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu w  przypadku niewykonani a przez producenta czynności, o których  
mowa w  art. 70u ust. 1 – nie później niż w  terminie 20  dni roboczych od dnia cofnięcia tego świadectwa;  
2) odmowie wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu 
wyposażenia lub części, wraz ze wskaz aniem przyczyny – niezwłocznie, ale nie później niż w  terminie 20  dni rob o-
czych od dnia odmowy wydania odpowiednio świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homol o-
gacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części.  
3. Dyrektor Transportowego Dozo ru Technicznego, na wniosek innego niż Rzeczpospolita Polska państwa człon-
kowskiego Unii Europejskiej, przekazuje kopię wydanego przez niego świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świ a-
dectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części, w  terminie 20  dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.  
Art. 70w.  1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji pojazdu, 
przedmiotu wyposażenia, części lub kontrolę zgodności montażu instalacji przystosowującej dany ty p pojazdu do zasil a-
nia gazem:  
1) przed wydaniem świadectwa homologacji typu w  zakresie sposobu i  metod zapewnienia zgodności produkcji, wsk a-
zanych przez producenta w  deklaracji, o  której mowa w  art. 70h ust. 5 pkt 7; 
2) przed wydaniem świadectwa homologacj i sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasil a-
nia gazem w  zakresie sposobu i  metod zapewnienia zgodności montażu, wskazanych w  deklaracji, o  której mowa 
w art. 70h ust. 6 pkt 3; 
3) w przypadku uzyskania informacji o  zastrzeżeniach  co do:  
a) wyprodukowania pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części niezg odnie z  warunkami określonymi w od-
powiednim świadectwie homologacji typu, wydanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
b) dokonania montażu instalacji przystosowującej dany typ  pojazdu do zasilania gazem niezgodnie z  warunkami 
określonymi w  odpowiednim świadectwie homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ 
pojazdu do zasilania gazem, wydanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Dyrektor Transportoweg o Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji, o  której mowa 
w ust. 1 pkt 3 lit. a, w odniesieniu do świadectwa homologacji typu WE, w  przypadku informacji o  zastrzeżeniach zgł o-
szonych przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkow skie Unii Europejskiej, do typu pojazdu, typu przedmiotu 
wyposażenia lub części, które uznał za zasadne.  
3. Kontrolę zgodności produkcji w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, przeprowadza się nie później niż w  terminie 
6 miesięcy od dnia otrzymania informac ji o zastrzeżeniach.  
4. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może upoważnić jednostkę uprawnioną do wykonywania badań 
homologacyjnych, do przeprowadzenia kontroli zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, lub 
kontroli zgodności  montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do jednostki uprawnionej, o  której mowa w  art. 70zb ust. 1. 
Art. 70x. W przypadku otrzymania informacji o  zastrzeżeniach do  pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, na 
którego typ zostało wydane świadectwo homologacji typu WE przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, D y-
rektor Transportowego Dozoru Technicznego niezwłocznie przekazuje te informacje do właściwego org anu państwa, 
które wydało świadectwo homologacji typu WE.  
Art. 70y. 1. Jednostką właściwą do przeprowadzania badań homologacyjnych, badań potwierdzających spełnienie 
odpowiednich warunków lub wymagań technicznych oraz kontroli zgodności jest podmiot wyznac zony przez Dyrektora 
Transportowego Dozoru Technicznego, zwany dalej „jednostką uprawnioną ”. 
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 450 
 
2. Do zadań jednostki uprawnionej, odpowiednio do zakresu uprawnienia, należy:  
1) w zakresie homologacji:  
a) przeprowadzanie badań homologacyjnych typu pojazdu,  
b) przeprowadzanie badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części,  
c) przeprowadzanie badań homologacyjnych sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do 
zasilania gazem,  
d) przeprowadzanie kontroli zgodności produkcji pojazdu , przedmiotu wyposażenia, części lub kontroli zgodności 
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
2) w zakresie dopuszczenia jednostkowego pojazdu – przeprowadzanie badań potwierdzających spełnienie odpowie d-
nich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w  celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu;  
3) w zakresie dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu – przeprowadzanie badań potwierdzających spełnienie odp o-
wiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w  celu d opuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
4) w zakresie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu – przeprowadzanie badań potwierdzających spełnienie wymagań 
technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części.  
3. Koszty:  
1) badań homologacyjnych,  
2) kontroli  zgodności produkcji,  
3) kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem,  
4) badań potwierdzających spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części  
– pokrywa producent albo podmiot doko nujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.  
4. W przypadku upoważnienia jednostki uprawnionej do przeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  art. 70w ust. 1 
pkt 3, koszty tej kontroli pokrywa producent albo podmiot dokonuj ący montażu instalacji przystosowującej dany typ 
pojazdu do zasilania gazem, jeżeli wynik kontroli potwierdzi uzyskane informacje o  zastrzeżeniach.  
5. Koszty badań potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w  celu dopus z-
czenia jednostkowego pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu pokrywa producent, importer lub właśc i-
ciel pojazdu.  
Art. 70z. 1. Jednostka uprawniona przeprowadza badania homologacyjne na wniosek odpowiednio producenta albo 
podmiotu dokonującego monta żu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.  
2. Do wniosku producent albo podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasil a-
nia gazem dołącza:  
1) dokument informacyjny sporządzony według wzoru określone go w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zm 
ust. 1 pkt 8; 
2) kopie wymaganych świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectw homolog a-
cji typu EKG ONZ lub innych dokumentów potwierdzających spełnienie warunków stanowiącyc h podstawę do w y-
dania świadectwa homologacji typu, z  zastrzeżeniem art. 70m ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 2 oraz art. 70n ust. 3; 
3) kopie wymaganych dokumentów określonych w  regulaminach EKG ONZ;  
4) dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań technicz nych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części przy 
zastosowaniu wirtualnych metod testowania – o ile producent zastosował takie metody;  
5) instrukcję obsługi pojazdu z  zamontowaną instalacją przystosowującą dany typ pojazdu do zasilania gazem – jeżeli 
jest wymagana;  
6) dokumenty potwierdzające, że podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasila-
nia gazem oraz jego zakłady montujące posiadają wieloskładnikowy analizator spalin i  przyrząd do badania szczelności  
tej instalac ji – jeżeli są wymagane;  
7) w przypadku badań homologacyjnych przeprowadzanych w  celu uzyskania świadectwa homologacji typu WE p o-
jazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu, dla pojazdów produkowanych w  małych seriach:  
a) sprawozdania zawierające wyniki  badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części, o  których 
mowa w  art. 70m ust. 1, 
b) dokumenty i  oświadczenie, o  którym mowa w  art. 70h ust. 5 pkt 1 lit. e; 
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 450 
 
8) w przypadku badań homologacyjnych przeprowadzanych w  celu uzyskania świadectwa ho mologacji typu WE p o-
jazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu w  procedurze mieszanej, o  której mowa w  art. 70n ust. 3 – sprawo -
zdania zawierające wyniki badań homologacyjnych tych typów przedmiotów wyposażenia lub części.  
3. Producent składając wniose k, o którym mowa w  ust. 1, może w  odniesieniu do typu przedmiotu wyposażenia lub 
części, o  którym mowa w  załączniku XVI do dyrektywy 2007/46/WE, określić zakres wymagań technicznych, do spra w-
dzenia z  zastosowaniem wirtualnych metod testowania, załączając d okumenty potwierdzające spełnienie wymagań tec h-
nicznych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części.  
4. W celu uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu, prod u-
cent we wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, wskazuje  procedurę homologacji, krok po kroku, jednostopniową albo mi e-
szaną, zgodnie z  którą będą przeprowadzane badania homologacyjne.  
5. W ramach badań homologacyjnych producent dostarcza na żądanie jednostki uprawnionej, na swój koszt, pojazdy, 
przedmioty wypos ażenia lub części, w  liczbie i  kompletacji koniecznej do przeprowadzenia wymaganych badań.  
6. Z przeprowadzonego badania homologacyjnego, z  zastrzeżeniem ust. 7, jednostka uprawniona sporządza:  
1) protokół wraz ze sprawozdaniem zawierającym wyniki tego bad ania – w przypadku badań homologacyjnych typu 
pojazdu oraz sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, albo  
2) sprawozdanie zawierające wyniki tego badania – w przypadku typu przedmiotu wyposażenia lub części.  
7. W przypadku określenia przez producenta zakresu wymagań technicznych, do sprawdzenia z  zastosowaniem wir -
tualnych metod testowania, jednostka uprawniona przeprowadza procedurę walidacji, o  której mowa w  załączniku XVI 
do dyrektywy 2007/46/WE, z  której sporządza sprawozdanie. Jednostka uprawniona w  porozumieniu z  Dyrektorem 
Transportowego Dozoru Technicznego na podstawie sprawozdania potwierdza możliwość zastosowania wirtualnych 
metod testowania.  
8. W sprawozdaniu, o  którym mowa w  ust. 6, jednostka uprawniona zami eszcza informacje o  zastosowanych po d-
czas przeprowadzanych badań homologacyjnych typu WE pojazdu, typu WE przedmiotu wyposażenia lub części wirtua l-
nych metodach testowania.  
Art. 70za.  1. Wyznaczenia jednostki uprawnionej dokonuje Dyrektor Transp ortowego Do zoru Technicznego, w drodze  
decyzji administracyjnej, na wniosek zainteresowanego podmiotu, po uiszczeniu opłaty, przy czym jej wysokość 
w zależności od zakresu badań lub kontroli nie może przekroczyć 40  000 zł. W  decyzji określa się szczegółowy zakres 
badań lub kontroli, do których jednostka jest uprawniona.  
2. Jednostką uprawnioną może być podmiot, który spełnia następujące warunki:  
1) posiada osobowość prawną;  
2) posiada personel o  wiedzy i  doświadczeniu odpowiednio do zakresu realizowanych badań lub kon troli;  
3) dysponuje warunkami lokalowymi, środkami i  wyposażeniem do przeprowadzania badań homologacyjnych odp o-
wiednio do zakresu uprawnienia;  
4) posiada certyfikat akredytacji wydany przez Polskie Centrum Akredytacji dla jednostki kontrolującej lub labora to-
rium badawczego, odpowiednio do zakresu uprawnienia;  
5) jest niezależny i  bezstronny w  stosunku do podmiotów bezpośrednio lub pośrednio związanych z  realizowanymi 
badaniami lub kontrolami.  
3. Do wniosku dołącza się oświadczenie potwierdzające spełnienie warunków, o  których mowa w  ust. 2. 
4. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1, przeprowadza 
kontrolę zainteresowanego podmiotu w  zakresie spełnienia warunków, o  których mowa w  ust. 2, oraz sporządza sprawo -
zdanie oceniające z  przeprowadzonej kontroli.  
5. Jednostka uprawniona jest obowiązana zawiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o  zmianie 
danych i  informacji oraz stanu faktycznego stanowiących podstawę do wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, nie pó ź-
niej niż w  terminie 14  dni od dnia ich wystąpienia.  
6. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w  drodze decyzji administracyjnej, na wniosek jednostki upra w-
nionej, zmienia uprawnienie, o  którym mowa w  ust. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 450 
 
7. Informację dotyczącą nazwy , adresu i  zakresu uprawnienia jednostki uprawnionej oraz zmian tych danych Dyre k-
tor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje niezwłocznie odpowiednio:  
1) Komisji Europejskiej;  
2) Sekretariatowi EKG ONZ.  
8. W przypadku badań homologacyjnych typu WE i  badań potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub 
wymagań technicznych danego pojazdu w  celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego 
WE pojazdu, jednostka uprawniona może rozpocząć prowadzenie tych badań po dokonaniu p rzez Dyrektora Transport o-
wego Dozoru Technicznego zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 7. 
9. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w  drodze obwieszczenia, przygotowany przez Dyrektora Trans-
portowego Dozoru Technicznego wykaz jednostek uprawnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz badań  
potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu w  celu dopuszczenia 
jednostkowego pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.  
Art. 70zb.  1. Producent pojazd ów kategorii M, N, O  lub podmiot przez niego upoważniony, spełniający warunki, 
o których mowa w  art. 70za ust. 2 pkt 1–4, w odniesieniu do produkowanych przez tego producenta przedmiotów wypo -
sażenia lub części, w  zakresie określonym w  załączniku XV do dyr ektywy 2007/46/ WE, może wystąpić z  wnioskiem o wy-
znaczenie  go jako jednostkę uprawnioną. Do wyznaczenia, przepisy art. 70za ust. 1 i 3–9, stosuje się odpowiednio.  
2. Jednostka uprawniona, o  której mowa w  ust. 1: 
1) przeprowadza badania homologacyjne wyłąc znie we własnych obiektach;  
2) nie może przeprowadzać badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części na potrzeby uzyskania 
świadectwa homologacji typu WE pojazdu w  odniesieniu do pojazdów produkowanych w  małych seriach oraz p o-
jazdów kategorii  L, T lub C.  
Art. 70zc.  1. Nadzór nad jednostką uprawnioną w  zakresie przeprowadzanych badań sprawuje Dyrektor Transpo r-
towego Dozoru Technicznego.  
2. W ramach sprawowanego nadzoru Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego:  
1) sprawdza poprawność wykonywa nia badań i  sporządzenia protokołu;  
2) co najmniej raz na trzy lata przeprowadza kontrolę jednostki uprawnionej, o  której mowa w:  
a) art. 70za ust. 1 – w zakresie spełniania warunków, o  których mowa w  art. 70za ust. 2, 
b) art. 70zb ust. 1 – w zakresie speł niania warunków, o  których mowa w  art. 70za ust. 2 pkt 1–4; 
3) przeprowadza kontrolę jednostki uprawnionej w  przypadku zawiadomienia o  zmianie stanu faktycznego w  zakresie 
warunków, o  których mowa w  art. 70za ust. 2 pkt 3. 
3. Dyrektor Transportowego Dozoru  Technicznego sporządza sprawozdanie oceniające z  przeprowadzonej kontroli, 
o której mowa w  ust. 2 pkt 2 i 3, oraz o  którym mowa w  art. 70za ust. 4, i przedstawia je jednostce uprawnionej.  
4. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przedstawia Komisji Europejskiej, na jej wniosek, sprawozdanie 
oceniające z  przeprowadzonej kontroli, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2 lub 3 lub w art. 70za ust. 4. 
5. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego wzywa jednostkę uprawnioną do usunięcia w  terminie 90  dni n a-
ruszeń s twierdzonych w  wyniku przeprowadzonych kontroli, o  których mowa w  ust. 2, i zawiesza jej uprawnienie do 
czasu usunięcia tych naruszeń.  
Art. 70zd.  Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa, w  drodze decyzji administracyjnej, uprawnienie, 
o którym mow a w art. 70za ust. 1 lub art. 70zb ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że jednostka uprawniona:  
1) nie spełnia warunków określonych w:  
a) art. 70za ust. 2 – w przypadku jednostki, o  której mowa w  art. 70za ust. 1, 
b) art. 70za ust. 2 pkt 1–4 – w przypadku je dnostki, o  której mowa w  art. 70zb ust. 1; 
2) nie usunęła naruszeń w  terminie, o  którym mowa w  art. 70zc ust. 5; 
3) wielokrotnie przeprowadziła badania niezgodnie z  zasadami określonymi w  przepisach;  
4) wielokrotnie sporządziła protokół z  badania homologac yjnego lub sprawozdanie z  tego badania niezgodnie ze st a-
nem faktycznym;  
5) nie zawiadomiła Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o  zmianie danych i  informacji oraz stanu faktyc z-
nego stanowiących podstawę do wydania uprawnienia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 450 
 
Art. 70ze.  1. Produce nt nowego typu przedmiotu wyposażenia lub części, nieobjętego procedurą homologacji, m o-
gącego stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub środowiska zamieszczonego w  wykazie części lub 
wyposażenia określonym w  załączniku XIII do dyrektywy 20 07/46/WE, jest obowiązany uzyskać dla niego zezwolenie na 
dopuszczenie do obrotu, z  zastrzeżeniem ust. 5. 
2. Zezwolenie na dopuszczenie do obrotu wydaje, w  drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, Dyrektor Transpo r-
towego Dozoru Technicznego, na wniosek producenta, jeżeli typ przedmiotu wyposażenia lub części odpowiada wym a-
ganiom określonym w  przepisach Unii Europejskiej. Wysokość opłaty nie może przekroczyć 160  zł. 
3. Do wniosku dołącza się:  
1) protokół z  badania spełnienia wymagań, o  których mowa w  ust. 2, wraz ze sprawozdaniem, wydany przez jednostkę 
uprawnioną;  
2) kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie lub zmianę zezwolenia na dopuszczenie do obrotu;  
3) informację o  sposobie oznaczania i  pakowania przedmiotów wyposażenia lub części;  
4) oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o  Działalności Gospodarczej albo do rejestru przedsi ę-
biorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym;  
5) deklarację o  sposobie i  metodach zapewnienia zgodności produkcji przedmiotu wyposażenia lub części zgodnie 
z wymagania mi technicznymi, o  których mowa w  ust. 1; 
6) oświadczenie o  następującej treści:  
„Oświadczam, że w  zakresie typu przedmiotu wyposażenia lub części … złożyłem tylko jeden wniosek i  tylko 
w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej ”. 
4. Badanie spełnien ia wymagań, o  których mowa w  ust. 2, przeprowadza na wniosek producenta jednostka upra w-
niona. Z  przeprowadzonego badania jednostka uprawniona sporządza protokół wraz ze sprawozdaniem.  
5. Obowiązek, o  którym mowa ust. 1, nie dotyczy:  
1) oryginalnego przedmi otu wyposażenia lub części, który jest objęty homologacją typu w  odniesieniu do typu pojazdu, 
typu przedmiotu wyposażenia lub części, na który udzielono homologacji typu zgodnie z  przepisami jednego z  aktów 
prawnych, których wykaz zamieszczono w  załączniku  IV albo XI do dyrektywy 2007/46/WE;  
2) przedmiotu wyposażenia lub części produkowanego do pojazdów przeznaczonych do zawodów sportowych.  
6. Przedmioty wyposażenia lub części, których wykaz zamieszczono w  załączniku XIII do dyrektywy 2007/46/WE, 
używane do  pojazdów przeznaczonych do zawodów sportowych, nie mogą być wprowadzane do obrotu w  celu użycia ich 
w pojazdach przeznaczonych do poruszania się po drogach publicznych, chyba że uzyskają one zezwolenie na dopuszcz e-
nie do obrotu, o  którym mowa w  ust. 1. 
7. Zezwolenia na dopuszczenie do obrotu wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej, są ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 70zf.  1. Producent niezwłocznie zawiadamia Dyrektora Transpo rtowego Dozoru Technicznego o  wszelkich 
zmianach warunków stanowiących podstawę do wydania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu.  
2. Po otrzymaniu zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego dokon u-
je oceny zakresu zmia n w odniesieniu do uprzednio wydanego zezwolenia na dopuszczenie do obrotu, a  następnie ni e-
zwłocznie informuje producenta o:  
1) konieczności uzyskania zmiany tego zezwolenia po przeprowadzeniu badań albo bez przeprowadzenia badań;  
2) braku potrzeby zmiany danych i  informacji zawartych w  uprzednio wydanym zezwoleniu.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, stosuje się odpowiednio art. 70ze.  
Art. 70zg.  1. Producent jest obowiązany zapewnić, że przedmiot wyposażenia lub część przeznaczone do wprow a-
dzenia do obrotu będą produkowane zgodnie z  warunkami stanowiącymi podstawę do wydania zezwolenia.  
2. Producent jest obowiązany przedstawić na żądanie właściwego organu kontroli dokumenty potwierdzające prz e-
znaczenie produkowanych przedmiotów wyposażenia i  części. 
Art. 70zh.  1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji prze d-
miotu wyposażenia lub części:  
1) przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do obrotu w  zakresie sposobu i  metod zapewnienia zgodności produkcji;  
2) w przypadku otrzymania informacji o  zastrzeżeniach co do wyprodukowania przedmiotów wyposażenia lub części 
niezgodnie z  warunkami określonymi w  zezwoleniu na dopuszczenie do obrotu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 450 
 
2. Kontrolę zgodności produkcji w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, przeprowadza się nie później niż 
w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania informacji o  zastrzeżeniach.  
3. W przypadku negatywnego wyniku kontroli zgodności produkcji, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego  
wzywa producenta do usunięcia braków, w  terminie 90  dni od dnia otrzymania wezwania. W  przypadku nieusunięcia 
braków Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa zezwolenie.  
Art. 70zi.  1. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, może upoważnić jednostkę uprawnioną do przepr o-
wadzenia kontr oli zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.  
2. W przypadku upoważnienia jednostki uprawnionej do przeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  art. 70zh ust. 1 
pkt 2, koszty tej kontroli pokrywa producent, jeżeli wynik kontroli potwierd zi uzyskane informacje o  zastrzeżeniach.  
Art. 70zj.  Opłaty, o  których mowa w  art. 70h ust.  2, art.  70j ust.  4, art.  70k ust.  4, art.  70za ust.  1 oraz art.  70ze ust.  2, 
stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.  
Art. 70zk.  Prawa i  obowiązki produ centa, o  których mowa w:  
1) art. 70d ust. 1–4 i 6–9, art. 70e, art. 70f, art. 70g, art. 70h ust. 1–5, 7 i 8, art. 70m, art. 70n ust. 1 pkt 1–3 i ust. 2 i 3, 
art. 70o, art. 70p ust. 1 pkt 1 i 3 i ust. 2 i 3, art. 70q, art. 70r ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 70s ust. 1, 2 i 4–6, 
art. 70t, art. 70u, art. 70w ust. 1 pkt 1, pkt 3 lit. a i ust. 2–5, art. 70z ust. 1–5 i 7 oraz art. 70zb stosuje się do podmiotu 
dokonującego zabudowy nowego pojazdu;  
2) art. 70d ust. 1–4 i 6–9, art. 70e, art. 70f, art. 70g, art. 70h ust. 1–5, 7 i 8, art. 70i, art. 70j, art. 70k, art. 70l ust. 1, 
art. 70m, art. 70n ust. 1 pkt 1–3 i ust. 2 i 3, art. 70o, art. 70p ust. 1 pkt 1 i 3 i ust. 2 i 3, art. 70q, art. 70r ust. 1 pkt 1 
lit. a, pkt  2 i 3 i ust. 2, art.  70s ust.  1, 2 i 4–6, art.  70t, art.  70u, art.  70w ust.  1 pkt 1, pkt  3 lit. a i ust. 2–5, art.  70z ust. 1–5 
i 7 oraz art. 70zb stosuje się do podmiotu wprowadzającego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nowy 
pojazd oraz nowe przedmioty wyposażenia lub części.  
Art. 70zl.  1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe wym agania, jakie powinien spełniać podmiot wnioskujący o  wydanie uprawnienia, o  którym mowa 
w art. 70za ust. 1 oraz art. 70zb ust. 1, w zakresie warunków lokalowych, środków i  wyposażenia;  
2) sposób i  tryb przeprowadzania kontroli, o  której mowa w  art. 70za ust. 4 oraz art. 70zc ust. 2 pkt 2 i 3; 
3) wzór sprawozdania oceniającego, o  którym mowa w  art. 70za ust. 4 i art. 70zc ust. 3; 
4) wysokość opłaty za wydanie decyzji, o  której mowa w  art. 70za ust. 1 oraz art. 70zb ust. 1. 
2. Wydając rozporządzenie, o  który m mowa w  ust. 1, minister uwzględnia:  
1) zakres uprawnienia;  
2) czynności administracyjne oraz koszty związane z  wydaniem decyzji;  
3) czynności oraz koszty związane z  przeprowadzaniem kontroli.  
Art. 70zm.  1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, odpowiednio dla danej kategorii  
pojazdu:  
1) zakres wymagań technicznych obowiązujących w  procedurach homologacji typu oraz szczegółowy sposób przepr o-
wadzania tych procedur;  
2) wymagania alternatywne dotyczące przedmiotów wyposażenia  lub części, stosowane w  procedurze homologacji 
pojazdów produkowanych w  małych seriach;  
3) limity pojazdów kwalifikowanych do małej serii;  
4) szczegółowe czynności organów w  procedurach homologacji typu;  
5) istotne cechy różnicujące kategorię, typ, warian t lub wersję pojazdu;  
6) warunki i  sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o  których mowa w  art. 70z ust. 5; 
7) zakres i  sposób przeprowadzania:  
a) badań homologacyjnych,  
b) kontroli zgodności produkcji;  
8) wzory dokumentów związanych z  homologacją typu oraz szczegółowe wymagania dla dokumentów, o  których mowa  
w art. 70h ust. 5 i art. 70z ust. 2, w zależności od procedury homologacji typu;  
9) wzór i  opis znaku homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części;  
10) terminy ważności świad ectw zgodności WE lub świadectw zgodności;  
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 450 
 
11) wysokość opłat za:  
a) wydanie i  zmianę świadectwa homologacji typu,  
b) uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w  małych seriach,  
c) uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu, o  której mowa w  art. 70j ust. 4. 
2. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1, minister uwzględnia:  
1) koszty wydania lub zmiany świadectw homologacji typu w  zależności od zakresu tego świadectwa;  
2) koszty kontroli zgodności produkcji;  
3) potrzebę zap ewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;  
4) konieczność zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w  ruchu drogowym i  ochrony środowiska.  
3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, sposób u stalenia liczby pojazdów zal i-
czanych do końcowej partii produkcji oraz wzory dokumentów z  tym związanych, uwzględniając konieczność zapewni e-
nia właściwego poziomu bezpieczeństwa w  ruchu drogowym i  ochrony środowiska.  
4. Minister właściwy do spraw transport u może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki wydawania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz wzory dokumentów z  tym związanych,  
2) zakres i  sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji,  
3) wysokość opłaty za wydanie zezwolenia na dopuszc zenie do obrotu  
– uwzględniając koszty wydania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz konieczność zapewnienia właściwego p o-
ziomu bezpieczeństwa w  ruchu drogowym i  ochrony środowiska.  
5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządze nia: 
1) zakres wymagań technicznych obowiązujących w  procedurze homologacji sposobu montażu instalacji przystosow u-
jącej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
2) szczegółowe czynności organów w  procedurze homologacji sposobu montażu instalacji przystosowując ej dany typ 
pojazdu do zasilania gazem;  
3) zakres i  sposób przeprowadzania:  
a) badań homologacyjnych,  
b) kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
4) wzory dokumentów związanych z  homologacją sposobu montaż u instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do 
zasilania gazem;  
5) wysokość opłat za wydanie i  zmianę świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ 
pojazdu do zasilania gazem.  
6. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 5, minister uwzględnia:  
1) koszty wydania lub zmiany świadectw homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu 
do zasilania gazem w  zależności od zakresu tego świadectwa;  
2) koszty kontroli zgodności montażu instalacji przystosowu jącej dany typ pojazdu do zasilania gazem;  
3) potrzebę zapewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;  
4) konieczność zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w  ruchu drogowym i  ochrony środowiska.  
Rozdział 1b  
Dopuszczenie jednostkowe pojazdu  
Art. 70zn.  1. Spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, potwierdza się dopusz -
czeniem  jednostkowym pojazdu.  
2. Dopuszczeniu jednostkowemu pojazdu, z  zastrzeżeniem ust. 3–6, podlega nowy pojazd:  
1) przed w prowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na którego typ producent lub importer nie 
uzyskał świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu;  
2) na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji typu WE pojazdu albo świadectwo homologacji typu poja z-
du, w  którym przed rejestracją zostały wprowadzone zmiany w  pojeździe, przedmiocie wyposażenia lub części, 
wpływające na zmianę warunków stanowiących podstawę do wydania świadectwa homologacji typu tego poja zdu. 
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 450 
 
3. Nowy pojazd zaprojektowany i  zbudowany do użytku przede wszystkim na placach budowy, w  kamieniołomach, 
w obiektach portowych lub w  portach lotniczych, pojazd wolnobieżny, pojazd kategorii M 1 przeznaczony do zawodów 
sportowych nie podlega obowiązkow i uzyskania dopuszczenia jednostkowego pojazdu. Producent takiego pojazdu może 
wystąpić o  dopuszczenie fakultatywne poprzez uzyskanie dopuszczenia jednostkowego pojazdu, jeżeli pojazd spełnia 
odpowiednie warunki lub wymagania techniczne obowiązujące w  procedurze dopuszczenia jednostkowego pojazdu, okreś -
lone w przepisach wydanych na podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1. Przepisu nie stosuje się do pojazdów, o  których mowa 
w załączniku  nr 2 do ustawy.  
4. Nowy pojazd specjalny Sił Zbrojnych Rzeczy pospolitej Pols kiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 
Agencji  Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykoru p-
cyjnego , Służby  Ochrony Państwa , Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywany p rzez Służbę  
Celno -Skarbową, Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Więziennej i  jednostek ochrony przeciwpożarowej lub nowy 
pojazd używany do celów specjalnych nie podlega obowiązkowi uzyskania dopuszczenia jednostkowego pojazdu.  Prod u-
cent takiego pojazdu  może wystąpić o  uzyskanie dopuszczenia jednostkowego pojazdu, jeżeli pojazd spełnia odpowiednie 
warunki lub wymagania techniczne obowiązujące w  procedurze dopuszczenia jednostkowego pojazdu, okreś lone w prze-
pisach wydanych na podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1. 
5. Dopuszczenia jednostkowego pojazdu nie stosuje się do tramwaju i  trolejbusu.  
6. W przypadku pojazdu kategorii M, N, O  podlegającego dopuszczeniu jednostkowemu, Dyrektor Transportowego 
Dozoru Technicznego w  uzasadnionych przypadkach zwalnia, w  drodz e decyzji administracyjnej, wnioskując ego o do-
puszczenie jednostkowe z  obowiązku spełnienia niektórych wymagań technicznych, o  których mowa w  załączniku IV i  XI 
do dyrektywy 2007/46/WE, pod warunkiem zastosowania wymagań alternatywnych równoważnych z  wymag aniami okreś -
lonymi  w tych załącznikach w  najwyższym możliwym do realizacji zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego i  ochrony 
środowiska.  
Art. 70zo.  1. Dopuszczenia jednostkowego pojazdu udziela, w  drodze decyzji administracyjnej, Dyrektor Transpo r-
towego Dozoru Technicznego, za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 800  zł. 
2. Dopuszczenia jednostkowego pojazdu udziela się na wniosek producenta, importera, właściciela pojazdu albo ich 
upoważnionego przedstawiciela, posiadającego siedzibę lub m iejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego 
Unii Europejskiej.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) dokument informacyjny sporządzony według wzoru określonego w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zs 
ust. 1 pkt 1; 
2) sprawozdanie z  badań potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w  celu d o-
puszczenia jednostkowego pojazdu;  
3) kopię dowodu uiszczenia opłaty za dopuszczenie jednostkowe pojazdu.  
Art. 70zp.  1. Dopuszczenie jednostkowe pojazdu udzie lone na dany pojazd przez właściwy organ państwa czło n-
kowskiego Unii Europejskiej zgodnie z  procedurą uznaje Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w  drodze 
decyzji administracyjnej, jeżeli dany pojazd spełnia odpowiednie warunki lub wymagania techni czne, które są równowa ż-
ne warunkom lub wymaganiom obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Wydanie decyzji, o  której mowa w  ust. 1, następuje na wniosek producenta, importera lub właściciela pojazdu, za 
opłatą, przy czym jej wysokość nie m oże przekroczyć 800  zł. 
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) dokument potwierdzający dopuszczenie jednostkowe pojazdu wydane przez właściwy organ państwa członkowski e-
go Unii Europejskiej;  
2) dokument wydany przez właściwy organ państwa cz łonkowskiego Unii Europejskiej wskazujący przepisy technic z-
ne, na podstawie których udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu.  
4. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może zwrócić się o  dodatkowe informacje o  udzielonym dopus z-
czeniu jednostkowym pojazdu do właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej.  
5. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, udostępnia temu organowi informacje o  udzielonym dopuszczeniu jedn ostkowym pojazdu.  
6. W przypadku gdy pojazd, który uzyskał dopuszczenie jednostkowe pojazdu, ma być sprzedany, zarejestrowany 
lub dopuszczony do ruchu na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
Dyrektor Transpo rtowego Dozoru Technicznego, na wniosek producenta lub właściciela pojazdu, wydaje dokument 
wskazujący przepisy techniczne, na podstawie których udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 450 
 
Art. 70zq.  1. Badanie potwierdzające spełnienie odpowiednich waru nków lub wymagań technicznych oraz równ o-
ważności zastosowanych wymagań alternatywnych dla danego pojazdu w  celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu 
przeprowadza jednostka uprawniona, na wniosek producenta, importera lub właściciela pojazdu.  
2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) dokument informacyjny pojazdu według wymagań określonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 70zs ust. 1 
pkt 1; 
2) kopie świadectw homologacji typu lub inne dokumenty potwierdzające spełnienie odpowiednich wymagań  technic z-
nych określonych w  przepisach Unii Europejskiej lub regulaminach EKG ONZ.  
3. Z przeprowadzonego badania jednostka sporządza sprawozdanie z  badań potwierdzające spełnienie odpowiednich 
warunków lub wymagań technicznych w  celu dopuszczenia jednostko wego pojazdu.  
Art. 70zr.  Opłaty, o  których mowa w  art. 70zo ust.  1 oraz art.  70zp ust.  2, stanowią przychód Transportowego Dozoru  
Technicznego.  
Art. 70zs.  1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres warunków lub wym agań technicznych obowiązujących w  procedurze dopuszczenia jednostkowego pojazdu, 
zakres i  sposób przeprowadzania badań potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań tec h-
nicznych w  celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu oraz wzory dokument ów z  tym związanych;  
2) warunki oceny równoważności wymagań alternatywnych w  procedurze dopuszczenia jednostkowego pojazdu;  
3) wysokość opłat za udzielenie dopuszczenia jednostkowego pojazdu oraz wydanie decyzji o  uznaniu dopuszczenia 
jednostkowego pojazdu , wydanego na dany pojazd przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego Unii Europejskiej.  
2. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1, minister uwzględnia:  
1) konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w  ruchu drogowym i  ochrony środowiska;  
2) koszty czynności administracyjnych oraz koszty związane z  udzieleniem dopuszczenia jednostkowego pojazdu.  
Rozdział 1c  
Dopuszczenie indywidualne WE pojazdu  
Art. 70zt.  1. Spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu określonych w  dodatku 2  
do części I  do załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE, potwierdza się świadectwem dopuszczenia indywidualnego WE 
pojazdu.  
2. Dopuszczeniu indywidualnemu WE pojazdu podlega nowy pojazd kategorii M 1 i N1, o którym mowa w  dodatk u 2 
do części I  do załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE, przed wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, na którego typ producent lub importer nie uzyskał świadectwa homologacji typu WE pojazdu.  
Art. 70zu.  1. Świadectwo dopuszczenia  indywidualnego WE pojazdu wydaje, w  drodze decyzji administracyjnej, 
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 800  zł. 
2. Świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu wydaje się na wniosek pro ducenta, importera albo właśc i-
ciela pojazdu.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) dokumenty, o  których mowa w  pkt 1 dodatku 2  do części I  do załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE;  
2) kopię dowodu uiszczenia opłaty za dopuszczenie indywidu alne WE pojazdu;  
3) oświadczenie o  następującej treści:  
„Oświadczam, że w  zakresie pojazdu o  numerze VIN …, złożyłem tylko jeden wniosek i  tylko w  jednym państwie 
członkowskim Unii Europejskiej ”. 
Art. 70zv.  1. Badanie potwierdzające spełnienie odpowiednich  warunków lub wymagań technicznych w  celu uzyskania  
świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu przeprowadza jednostka uprawniona, na wniosek producenta, 
importera albo właściciela pojazdu.  
2. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) dokum ent informacyjny pojazdu sporządzony zgodnie z  załącznikiem I  do dyrektywy 2007/46/WE;  
2) kopie świadectw homologacji typu lub inne dokumenty potwierdzające spełnienie odpowiednich wymagań technic z-
nych określonych w  pkt 4 w dodatku 2  do części I  do załączn ika IV do dyrektywy 2007/46/WE.  
3. Z przeprowadzonego badania jednostka sporządza sprawozdanie z  badań potwierdzające spełnienie odpowiednich 
warunków lub wymagań technicznych w  celu dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 450 
 
Art. 70zw.  Opłata, o  której mowa w art. 70zu ust. 1, stanowi przychód Transportowego Dozoru Technicznego.  
Art. 70zx.  1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzory dokumentów związanych z  wydaniem świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
2) wysokość opłat za wydanie świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.  
2. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1, minister uwzględnia:  
1) potrzebę zapewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;  
2) koszty czynności administracyjnych oraz koszty związane z  wydaniem świadectwa dopuszczenia indywidualnego 
WE pojazdu.  
Art. 70zy.  Maksymalne stawki opłat, o  których mowa w  art. 70h ust. 2, art. 70j ust. 4, art. 70k ust. 4, art. 70za ust. 1, 
art. 70ze ust. 2, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 2 i art. 70zu ust. 1 ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy 
w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu 
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  formie komunikatu, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Po l-
skiej „Monitor Polski ”. 
Art. 70zz.  Przepisów rozdziałów 1a –1c nie stosuje się do:  
1) pojazdów zabytkowych lub pojazdu określonego w  art. 79 ust. 4 pkt 3; 
2) nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposaż enia lub części, nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu, 
a krótkotrwale składowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między operacjami transportowymi – pod w a-
runkiem okazania na żądanie właściwego organu kontroli dokumentów potwierdzających od biorcę i  miejsce docel o-
wego odbioru nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposażenia lub części.  
Rozdział 2  
Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu  
Art. 71. 1. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, 
pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w  skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny 
albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o  których mowa w  ust. 3. 
2.59) Pojazdy określone w  ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżel i odpowiadają warunkom określonym w  art. 66 oraz 
są zarejestrowane i  zaopatrzone w  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a  w przypadku pojazdów samochod o-
wych, z  wyłączeniem motocykli, w  nalepkę kontrolną.  
2.60) Pojazdy określone w  ust. 1 są dopusz czone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w  art. 66 
oraz są zarejestrowane i  zaopatrzone w  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.  
2a. Pojazd elektryczny i  pojazd napędzany wodorem posiadają tablice rejestracyjne wskazujące na rodzaj p aliwa w y-
korzystywanego do ich napędu.  
3. Pojazd niewymieniony w  ust. 1, przyczepa motocyklowa oraz przyczepa specjalna przeznaczona do ciągnięcia 
przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny jest dopuszczony do ruchu, jeżeli odpowiada warunkom określonym 
w art. 66. 
4. Zespół pojazdów składający się z  pojazdu samochodowego o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 
3,5 t i przyczepy albo autobusu i  przyczepy może być dopuszczony do ruchu po uzyskaniu odpowiedniej ad notacji 
w dowodzie rejestracyjnym  pojazdu silnikowego, dokonanej na podstawie przeprowadzonego badania technicznego. 
Przepis ten nie dotyczy motocykla.  
4a. Przepis ust. 4 dotyczy także ciągnika rolniczego i  pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w  skład kolejki turys -
tycznej. W  przypadku ciągn ika rolniczego może być on dopuszczony do ruchu po uzy skaniu odpowiedniej adnotacji 
w dowodzie rejestracyjnym o  ograniczeniu prędkości konstrukcyjnej do 25  km/h.  
5. Pojazd zarejestrowany za granicą dopuszcza się do ruchu, jeżeli odpowiada wymaganym warunk om technicznym 
i jest zaopatrzony w  tablice rejestracyjne z  numerem rejestracyjnym składającym się z  liter alfabetu łacińskiego i  cyfr 
arabskich, z  zastrzeżeniem art. 59 ust. 2 i 3, a kierujący pojazdem ma przy sobie dokument stwierdzający dokonanie rej e-
stracji.  
                                                           
59) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 60. 
60) Ze zmianą wprowadzoną pr zez art. 1 pkt 7 ustaw y, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 450 
 
5a. W przypadku gdy z  dokumentu stwierdzającego dokonanie rejestracji pojazdu, o  którym mowa w  ust. 5, nie w y-
nika prawo do używania pojazdu przez kierującego, osoba ta obowiązana jest posiadać przy sobie i  okazywać na żądanie 
organu kontroli ruchu d rogowego dokument potwierdzający to prawo.  
6. Pojazd sprowadzony z  terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, po dokonaniu 
zwolnienia pojazdu przez naczelnika urzędu celno -skarbowego do procedury dopuszczenia do obrotu, dopusz cza się do 
ruchu na okres 30  dni. 
7. Właściciel pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia 
jego sprowadzenia.  
Art. 72. 1. Rejestracji dokonuje się na podstawie:  
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 5; 
2)61) karty pojazdu, jeżeli była wydana;  
2) (uchylony)62) 
3) świadectwa zgod ności WE albo świadectwa zgodności wraz z  oświadczeniem zawierającym dane i  informacje 
o pojeździe niezbędne do rejestracji i  ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o  uznaniu d o-
puszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopusz czenia indywidualnego WE pojazdu – jeżeli są wymagane;  
4) zaświadczenia o  pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracy j-
nego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, po twierdzającego 
wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;  
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;  
6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z  terytorium państwa niebędącego pa ń-
stwem członkowskim U nii Europejskiej i  jest rejestrowany po raz pierwszy;  
6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku 
zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyz y, w rozumieniu przep i-
sów o  podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju „samochodowy inny ”, podrodzaj „cztero -
kołowiec ” (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj „czterokołowiec lekki ” (kategoria homologacyjna L6e) z o-
stał sprowadzony z  terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i  jest rejestrowany po raz pierwszy . 
7) (uchylony)  
8) (uchylony)  
9) (uchylony)  
1a. (uchylony)  
1b. W przypadku nabycia od wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, w  rozumieniu przepisów o  podatku akcyz o-
wym, sa mochodu osobowego lub pojazdu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 6a, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na 
terytorium kraju albo zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy pojazdu elektrycznego albo pojazdu napędzan e-
go wodorem może być zastąpione oświad czeniem wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, że posiada odpowiednio oryg i-
nał lub kopię dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od tego samochodu osobowego lub poja z-
du albo oryginał lub kopię zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od  akcyzy pojazdu elektrycznego albo pojazdu 
napędzanego wodorem.  
2. Wymagania ust. 1 nie dotyczą:  
1) pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w zakresie ust. 1 pkt 3; 
1a)63) pojazdu, który był już zarejestrowany na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej i  od ostatniej rejestracji nie nastąpiła 
zmiana właściciela tego pojazdu, w  przypadku gdy przerejestrowanie pojazdu jest dokonywane na wniosek właśc i-
ciela tego pojazdu w  związku ze zmianą jego miejsca zamieszkania (siedziby ) – w zakresie dowodu własności poja z-
du, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1; 
                                                           
61) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 62. 
62) Przez art. 1  pkt 8 lit. a ustaw y, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
63) Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 450 
 
2)64) pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego – 
w zakresie ust. 1 pkt 2 i 5; 
2)65) pojazdu zakupionego po przepadku na rze cz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorial -
nego – w zakresie ust . 1 pkt 5; 
3) pojazdu zakupionego od Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu 
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Bi ura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej 
Administracji Skarbowej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – w zakresie ust.  1 pkt 5; 
4) (uchylony)  
5) pojazdu wycofanego czasowo z  ruchu – w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym przypadku zamiast dowodu r ejestracyjnego 
wymaga się przedstawienia decyzji o  czasowym wycofaniu pojazdu z  ruchu;  
6) (uchylony)  
7) pojazdu wyrejestrowanego, o  którym mowa w  art. 79 ust. 4 pkt 3 – w przypadku powtórnej rejestracji – w zakresie 
ust. 1 pkt 5; 
8) pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 4 pkt 1 – w zakresie ust. 1 pkt 4.  
2a. W przypadku pojazdu sprowadzanego z  terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim zamiast d o-
wodu rejestracyjnego, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 5, dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwie rdzającego 
rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w  tym państwie.  
2b. W przypadku pojazdu zabytkowego, zamiast dowodu rejestracyjnego, dopuszcza się przedstawienie oświadcz e-
nia właściciela pojazdu, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że nie posiada dowodu 
rejestracyjnego.  
3. Dodatkowo wymaga się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań, o  których mowa w  art. 2 pkt 39 – 
w stosunku do pojazdów zabytkowych.  
3a. Świadectwo zgodności WE lu b świadectwo zgodności traci ważność p o upływie terminu określonego w przep i-
sach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 10 i nie może być uznane za dokument, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3. 
4.66) W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu , zamiast tych dokumentów należy przedstawić 
zaświadczenie, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające 
dane zawarte w  utraconym dokumencie, niezbędne do rejestracji.  
4.67) W przypadku utraty dowo du rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego pojazdu zarejestrowanego na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący dokonuje weryfikacji danych zawartych w  utraconym 
dokumencie w  centralnej ewidencji pojazdów i  pobiera z  tej ewidencji dane nie zbędne do rejestracji pojazdu.  
5.68) W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą zamiast tego dokumentu n a-
leży przedstawić jego wtórnik albo dokument wystawiony przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce osta t-
niej rejestracji pojazdu, potwierdzający dane zawarte w  utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu. Jeżeli 
organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą odmówił wydania wtórnika 
dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane zawarte w utraconym dokumencie, starosta może wyst ą-
pić do tego organu o  potwierdzenie tych danych. Uzyskane potwierdzenie tych danych, w  postaci papierowej albo ele k-
tronicznej, zastępuje dokument potwierdzający dane zaw arte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu.  
6.68) W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu wywiezionego z  kraju, uprzednio zarejestrowanego na t e-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek  właściciela pojazdu, wydaje zaświadczenie potwierdzające dane zawarte 
w utraconym dowodzie rejestracyjnym.  
Art. 73. 1.69) Rejestracji pojazdu do konuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego 
zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę ko n-
trolną, jeżeli jest wymagana, z  zastrzeżeniem ust. 2–5. 
                                                           
64) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 65. 
65) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. b tiret drugie  ustaw y, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w ż ycie z dniem 
4 września 2022 r.  
66) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 67. 
67) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
68) Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
69) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 70. 
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 450 
 
1.70) Rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce 
jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o  rejestracji pojazdu, dowód 
rejestracyjny i  zalegalizowane tablice (tabl icę) rejestracyjne.  
1a.71) Składający wniosek o  rejestrację pojazdu może wnioskować o  zachowanie dotychczasowego numeru r e-
jestracyjnego, w  tym tablic (tablicy) rejestracyjnych, jeżeli pojazd był już zarejestrowany na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej i  posiada tablice (tablicę) rejestracyjne zgodne z  przepisam i wydanymi na podstawie art.  76 
ust. 1 pkt 1 lit. a oraz utrzymane w  należytym stanie i  czytelne. W  takim przypadku starosta, dokonując rejestracji 
pojazdu, wydaje decyzję o  rejestracji pojazdu i  dowód rejestracyjny oraz dokonuje legalizacji dotychczasowych 
tablic (tablicy) rejestracyjnych. Jeżeli tablice (tablica) rejestracyjne nie są zgodne z  przepisami wydanymi na po d-
stawie art.  76 ust. 1 pkt 1 lit. a albo nie są utrzymane w  należytym stanie, albo nie są czytelne, stosuje się przepis 
ust. 1. 
1b.72) Właściciel albo podmiot, o  którym mowa w  ust. 2 i 5, będący posiadaczami pojazdu samochodowego zarej e-
strowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z  wyłączeniem motocykla, mogą wnioskować do organu r ejestruj ą-
cego właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu o  wydanie dodatkowej zalegalizowanej tablicy rej e-
stracyjnej do oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną tablicę rejestracyjną. Dodatkowa tablica rejestracyjna posiada ten 
sam nume r rejestracyjny co numer rejestracyjny pojazdu samochodowego. W  przypadku gdy pojazd samochodowy nie 
posiada tablic rejestracyjnych zgodnych z  przepisami wydanymi na podstawie art.  76 ust. 1 pkt 1 lit. a, organ rejestrujący 
wydaje nową decyzję o  rejestracj i pojazdu wraz z kompletem zalegalizowanych tablic rejestracyjnych z  nowym numerem 
rejestracyjnym dla pojazdu samochodowego i  nowym dowodem rejestracyjnym oraz dodatkową zalegalizowaną tablicę 
rejestracyjną.  
1c.72) Dodatkową za legalizowaną tablicę rejestracyjną, o  której mowa w  ust. 1b, organ rejestrujący wydaje po:  
1) dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu z  urzędu lub przy wydaniu dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd samoch o-
dowy jest rejestrowany przez ten organ, albo  
2) zarejestrowaniu pojazdu samochodowego przez ten organ.  
1d.72) Numer rejestracyjny na tablicach (tablicy) rejestracyjnych stanowią litery i  cyfry (cyfra). Numer ten składa się 
odpowiednio z  wyróżnika województwa lub powiatu i  wyróżn ika pojazdu albo wyróżnika indywidual nego pojazdu, okreś -
lonych  w przepisach wydanych na podstawie art.  76 ust. 1 pkt 1 lit. a i c. 
1e.72) Organ rejestrujący wydaje decyzję o  odmowie rejestracji pojazdu:  
1) w przypadku braku p ozytywnej weryfikacji dokumentów, o  których mowa w  art. 72 ust. 1, z uwzględnieniem przy 
tej weryfikacji art.  72 ust. 1b–5; 
2) jeżeli na podstawie przepisów ustawy z  dnia 24  sierpnia 2007  r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie 
Informacyjnym Sche ngen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz.  U. z  2019  r. poz.  1844  oraz z 2021 r. 
poz. 159) uzyskał informację, że zgłoszony do rejestracji pojazd został skradziony, przywłaszczony lub utracony 
w inny sposób;  
3) jeżeli w  odpowiedzi na jego pytanie skiero wane do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce osta t-
niej rejestracji pojazdu za granicą lub punktu kontaktowego wyznaczonego przez państwo członkowskie Unii Eur o-
pejskiej lub Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gos -
podarczym, uzyskał potwierdzenie, że status prawny pojazdu uprzednio zarejestrowanego w  tym państwie powoduje 
przeszkodę do rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Rejestracji pojazdu, którego właścicielem jest przedsiębiorstwo wielozakładowe lub inny podmiot, w  skład któr e-
go wchodzą wydzielone jednostki organizacyjne, może dokonać starosta właściwy ze względu na siedzibę zakładu lub 
jednostki, na wniosek kierownika zakładu lub wydzielonej jednostki organiza cyjnej upoważnionego przez właściciela.  
2a. Rejestracji pojazdów należących do członków obcych sił zbrojnych, personelu cywilnego i  członków rodzin, oraz 
pojazdów ich wykonawców kontraktowych, przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na pods tawie 
umów międzynarodowych, na wniosek władz wojskowych tych sił zbrojnych, dokonuje starosta właściwy ze względu na 
miejsce pobytu tych osób na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
                                                           
70) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
71) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu  określonym w komunikacie, o któr ym mowa w  art. 18  
ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 18 tej ustawy m inister właściwy do spraw informatyzacji w p orozumieniu 
z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określ ający dzień 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu.  
72) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 450 
 
2b.73) Rejestracji pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywają cych na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej, na podstawie umów międzynarodowych, dokonuje właściwy organ Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Organ 
ten wydaje dowód rejestracyjny i  zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, chyba że dla danego poja z-
du tablice (tablica) rejestracyjne lub nalepka kontrolna nie są wymagane, a  numer rejestracyjny umieszcza się bezpośre d-
nio na pojeździe.  
2b. Rejestracji pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium Rzeczypospolit ej 
Polskiej, na podstawie umów międzynarodowych, dokonuje właściwy organ Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Po l-
skiej. Organ ten wydaje dowód rejestracyjny i  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, chyba że dla danego 
pojazdu tablice (tablica) rejestrac yjne nie są wymagane, a  numer rejestracyjny umieszcza się bezpośrednio na 
pojeździe.74) 
3.75) Rejestracji pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,  Służby  Ochrony Państwa , Policji, Agencji Be z-
pieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwyw iadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, 
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Słu ż-
bę Celno -Skarbową dokonują właściwe organy tych jednostek.  Organy te wydają dowód rejestracyjny i  zalegalizowane 
tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, chyba że dla danego pojazdu tablice (tablica) rejestracyjne lub n a-
lepka kontrolna nie są wymagane, a  numer rejestracyjny umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.  
3. Rejestracji pojazdó w Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Służby Ochrony Państwa, Policji, Agencji 
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wo j-
skowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Adm inistracji Skarbowej wykorz y-
stywanych przez Służbę Celno -Skarbową dokonują właściwe organy tych jednostek.  Organy te wydają dowód 
rejestracyjny i  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, chyba że dla danego pojazdu tablice (tablica) rej e-
stracyjne ni e są wymagane, a  numer rejestracyjny umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.76) 
3a.77) Wytwórca  blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek kontrolnych i  innych dok u-
mentów wymaganych do rejestracji pojazdów, a  także starostowie przekazuj ą odpłatnie wojewodzie mazowieckiemu 
odpowiednio: blankiety dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek kontrolnych i  innych dokumentów w y-
maganych do rejestracji pojazdów, a  także zalegalizowane tablice rejestracyjne niezbędne do rejestracji, o  której mowa 
w art. 76 ust. 4. Informacje dotyczące przekazanych blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek 
kontrolnych i  innych dokumentów wymaganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych podlegają ochronie zgodnie 
z przepisami o  ochronie informacji niejawnych o  klauzuli tajności „tajne ” lub „ściśle tajne ”. 
3a.78) Wytwórca blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i  innych dokumentów wymag a-
nych do rejestracji pojazdów, a  także starostowie przekazują odpłatnie wojewodzie m azowieckiemu odpowiednio: 
blankiety dowodów rejes tracyjnych, pozwoleń czasowych i innych dokumentów wymaganych do rejestracji poja z-
dów, a  także zalegalizowane tablice rejestracyjne niezbędne do rejestracji, o  której mowa w  art. 76 ust. 4. Inform a-
cje dotycz ące przekazanych blankietów dowodów rejes tracyjnych, pozwoleń czasowych i innych dokumentów w y-
maganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych podlegają ochronie zgodnie z  przepisami o  ochronie informacji 
niejawnych o  klauzuli tajności „tajne” lub „ściś le tajne”.  
4. Rejestracji pojazdu należącego do przedstawicielstwa dyplomatycznego, urzędu konsularnego i  misji specjalnej 
państw obcych lub organizacji międzynarodowej, a  także ich personelu korzystającego z  przywilejów i  immunitetów 
dyplomatycznych lub k onsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych 
lub na zasadzie wzajemności, dokonuje wojewoda mazowiecki na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych.  
5. W razie powierzenia pojazdu przez zagraniczną osobę fiz yczną lub prawną podmiotowi polskiemu, pojazd ten jest 
rejestrowany przez określony w  ust. 1 organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) podmiotu polskiego.  
                                                           
73) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośn iku 74. 
74) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 
4 września 2022 r.  
75) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w ży cie zmiany, o której mowa w odnośniku 76. 
76) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 
4 września 2022 r.  
77) Ze zmian ą wprowadzon ą przez art. 1 pkt 9 lit. e tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 
4 września 2020 r.; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 78. 
78) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 9 lit. e tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września  
2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 450 
 
Art. 73a.79) 1. Właściwy miejscowo dla siedziby sejmiku województwa prezydent miast a na prawach powiatu:  
1) prowadzi ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych wydanych na terenie województwa;  
2) wyznacza w  ramach województwa dla każdego organu rejestrującego pojemność rejestracyjną dla tablic rejestracy j-
nych:  
a) tymczasowych oraz  
b) samochodowych jednorzędowych zmniejszonych i  tymczasowych, dla pojazdu posiadającego zmniejszone w y-
miary miejsca konstrukcyjnie przeznaczonego do umieszczenia tablicy rejestracyjnej.  
2. Ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych prowadzi się w  posta ci elektronicznej lub papierowej.  
3. Wyznaczone w  ramach województwa dla każdego organu rejestrującego pojemności rejestracyjne dla tablic rej e-
stracyjnych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, a także numery rejestracyjne tablic rejestracyjnych indywidualnych wp isane 
do ewidencji tych tablic zawierają informację o  wyróżniku województwa i  wyróżnikach pojazdów albo wyróżnikach 
indywidualnych pojazdów.  
4. Wpisanie wyróżnika indywidualnego pojazdu do ewidencji tablic rejestracyjnych indywidualnych następuje na 
wniose k organu rejestrującego, o  ile identyczny wyróżnik indywidualny pojazdu nie został nadany na terenie wojewód z-
twa dla innego pojazdu.  
5. Właściwy miejscowo dla siedziby sejmiku województwa prezydent miasta na prawach powiatu udostępnia org a-
nom rejestrującym  informacje z  ewidencji tablic rejestracyjnych indywidualnych oraz pojemności rejestracyjne, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 2. 
6. Ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych prowadzi się w  sposób zabezpieczający przed zniszczeniem oraz 
dostępem osób nieup rawnionych. Wyznaczenia i  udostępnienia pojemności rejestrac yjnych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, 
dokonuje się w  sposób zabezpieczający przed dostępem osób nieuprawnionych.  
Art. 73b.79) 1. Minister właściwy do spraw informatyz acji oraz minister właściwy do spraw transportu wyznaczają 
i prowadzą punkty kontaktowe umożliwiające wymianę informacji o  pojazdach zarejestrowanych z  państwami członko w-
skimi Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strona mi umowy o  Europejskim 
Obszarze Gospodarczym.  
2. Urząd obsługujący ministra właściwego do spraw informatyzacji oraz urząd obsługujący ministra właściwego do 
spraw transportu informują o  wyznaczonych punktach kontaktowych, o  których mowa w  ust. 1, administr acje państw 
członkowskich, o  których mowa w  ust. 1, właściwe w  sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów, podając:  
1) nazwę urzędu obsługującego ministra prowadzącego punkt kontaktowy i  adres siedziby tego urzędu;  
2) zakres zadań wykonywanych przez punkt  kontaktowy;  
3) dane osoby obsługującej punkt kontaktowy: imię, nazwisko i  zajmowane przez nią stanowisko oraz adres poczty 
elektronicznej tej osoby;  
4) adres poczty elektronicznej punktu kontaktowego.  
3. Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwe go do spraw informatyzacji informuje właściwy organ 
w sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów państwa członkowskiego, o  którym mowa w  ust. 1, albo właściwy wyzn a-
czony punkt kontaktowy tego państwa o  rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p ojazdu sprowadzonego 
z państwa członkowskiego, o  którym mowa w  ust. 1, podając następujące dane pojazdu:  
1) cechę identyfikacyjną;  
2) numer rejestracyjny nadany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) uprzedni numer rejestracyjny z  państwa członkowskie go, o  którym mowa w  ust. 1, z którego pochodzi pojazd;  
4) datę rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
5) inne dane, jeżeli konieczność ich przekazania została uzgodniona z  właściwymi organami w  sprawach rejestracji lub 
ewidencji pojazdów pańs tw członkowskich, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Dane, o  których mowa w  ust. 3, przekazuje się nie później niż do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, 
którego dane dotyczą.  
                                                           
79) Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośnik u 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 450 
 
5. Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwego do spraw transportu j est wyznaczony do otrzymywania 
od właściwych organów w  sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów państw członkowskich, o  których mowa w  ust. 1, 
albo wyznaczonych punktów kontaktowych tych państw informacji o  zarejestrowaniu za granicą pojazdu pochodząceg o 
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwego do spraw transportu 
przekazuje otrzymaną informację punktowi kontaktowemu prowadzonemu przez ministra właściwego do spraw inform a-
tyzacji, który na podstawie dan ych zgromadzonych w  centralnej ewidencji pojazdów ustala krajowy organ rejestrujący, 
który uprzednio zarejestrował pojazd wskazany w  tej informacji, i  przekazuje ją temu organowi.  
6. Czynności, o  których mowa w  ust. 3 i 5, mogą być wykonywane za pomocą śro dków komunikacji elektronicznej 
lub systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów.  
7. Organ rejestrujący, wykonując czynności związane z  rejestracją pojazdu, współpracuje z  właściwymi organami 
w sprawach rejestracji państw członkow skich, o  których mowa w  ust. 1, lub z  właściwymi wyznaczonymi punktami ko n-
taktowymi tych państw, w  celu sprawdzenia, w  uzasadnionych przypadkach, statusu prawnego pojazdu przed jego rej e-
stracją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pojazd był upr zednio zarejestrowany na terytorium państwa czło n-
kowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim 
Obszarze Gospodarczym.  
8. Jeżeli w  związku z  zarejestrowaniem pojazdu na terytorium Rzeczypospol itej Polskiej państwo członkowskie, 
o którym mowa w  ust. 1, wymaga zwrotu wydanego przez siebie dowodu rejestracyjnego, zwrotu dokonuje organ rejestr u-
jący. Dowód rejestracyjny zwraca się właściwemu organowi w  sprawach rejestracji państwa członkowskiego, o  którym  mo-
wa w  ust. 1, lub właściwemu wyznaczonemu punktowi kontaktowemu tego państwa.  
Art. 73c.80) 1. Właściciel nowego pojazdu samochodowego, przyczepy lub motoroweru nabytego w  salonie 
sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów może upoważ nić ten salon lub uprawnionego 
przedstawiciela tego salonu do:  
1) złożenia wniosku o  rejestrację pojazdu lub  
2) odbioru decyzji o  czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenia czasowego i  zalegalizowanych tablic (tablicy) rej e-
stracyjnych.  
2. Upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 1, opatruje się odpowiednio podpisem własnoręcznym, kwalifikow a-
nym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.  
3. Salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub uprawniony przedstawiciel tego  
salonu niezwłocznie składają wniosek o  rejestrację pojazdu przy użyciu formularza elektronicznego udostępnion e-
go w  systemie teleinformatycznym wskazanym na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra 
właś ciwego do spraw informatyzacji.  
4. Wniosek o  rejestrację pojazdu zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę właściciela pojazdu;  
2) adres miejsca zamieszkania lub siedziby właściciela pojazdu;  
3) adres do doręczeń;  
4) numer PESEL lub numer identyfikacyjny REGON właściciela pojazdu, a  w przypadku cudzoziemca, który 
nie ma nadanego numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdzającego jego tożsamość oraz 
nazwę państwa, które wydało ten dokument;  
5) datę i  miejsce urodzenia właściciela pojazdu;  
6) rodzaj pojazdu i  jego przeznaczenie;  
7) mark ę, typ, model pojazdu;  
8) rok produkcji pojazdu;  
9) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu;  
                                                           
80) Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 czerwca 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 450 
 
10) informację o  sposobie odbioru przez właściciela pojazdu decyzji o  rejestracji pojazdu i  dowodu rejestracyjnego – 
w urzędzie obsługującym organ  rejestrujący albo za pośrednictwem operatora pocztowego w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1041  i 2320 ) na koszt odbiorcy oraz 
informację o  sposobie odbioru decyzji o  czasowej rejestracji pojazdu, pozwo lenia czasowego i zalegalizow a-
nych tablic (tablicy) rejestracyjnych – w urzędzie obsługującym organ rejestrujący przez salon sprzedaży p o-
jazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego uprawnionego przedstawiciela albo przez właś -
ciciela pojazdu, a lbo za pośrednictwem operatora pocztowego w  rozumieniu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – 
Prawo pocztowe na koszt odbiorcy, po przesłaniu ich przez organ rejestrujący na adres salonu sprzedaży p o-
jazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego upr awnionego przedstawiciela albo na adres do 
doręczeń, wskazane we wniosku o  rejestrację pojazdu;  
11) adres poczty elektronicznej, numer telefonu oraz adres salonu sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep 
lub motorowerów lub uprawnionego przedstawiciela te go salonu.  
5. Wniosek o  rejestrację pojazdu może zawierać wskazanie, że właściciel pojazdu wnosi o  wydanie:  
1) indywidualnych tablic rejestracyjnych;  
2) tablic samochodowych zmniejszonych;  
3) dodatkowej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika zakryw ającego tylną tablicę rejestracyjną.  
6. Do wniosku o  rejestrację pojazdu dołącza się w  postaci elektronicznej oryginał lub kopię:  
1) upoważnienia, o  którym mowa w  ust. 1; 
2) dowodu nabycia pojazdu;  
3) dokumentów, o  których mowa w  art. 72 ust. 1 pkt 3, 6 lu b 6a lub ust.  1b; 
4) potwierdzenia dokonania opłat za wydanie pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestr a-
cyjnych i  dowodu rejestracyjnego;  
5) potwierdzenia dokonania opłaty ewidencyjnej;  
6) potwierdzenia dokonania opłaty skarbowej za u dzielone pełnomocnictwo.  
7. Złożenie formularza elektronicznego, o  którym mowa w  ust. 3, stanowi potwierdzenie zgodności kopii d o-
kumen tów dołączonych do wniosku o  rejestrację pojazdu z  ich oryginałami.  
8. Opłaty, o  których mowa w  ust. 6 pkt 4–6, stanowią koszt właściciela pojazdu.  
9. Decyzję o  czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne 
organ rejestrujący:  
1) przekazuje salonowi sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego uprawni one-
mu przedstawicielowi albo  
2) przesyła na adres salonu sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego upra w-
nionego przedstawiciela, wskazane we wniosku o  rejestrację pojazdu, za pośrednictwem operatora pocztow e-
go w  rozumieniu ustawy z dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe na koszt odbiorcy, albo  
3) przekazuje właścicielowi pojazdu, albo  
4) przesyła właścicielowi pojazdu na adres do doręczeń wskazany we wniosku o  rejestrację pojazdu za pośre d-
nictwem operatora pocztowego w  rozumien iu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe na koszt 
odbiorcy.  
10. Decyzję o  rejestracji pojazdu i  dowód rejestracyjny właściciel pojazdu odbiera w  urzędzie obsługującym 
organ rejestrujący albo organ rejestrujący przesyła te dokumenty na adres d o doręczeń wskazany we wniosku 
o rejestrację pojazdu za pośrednictwem operatora pocztowego w  rozumieniu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – 
Prawo pocztowe na koszt odbiorcy.  
11. Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii ministra wł aściwego do spraw transpo r-
tu, określi wzór wniosku o  rejestrację pojazdu w  formie dokumentu elektronicznego w  rozumieniu ustawy z  dnia 
17 lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2020  r. poz.  346, 
568, 695,  1517 i 2320 ). 
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 450 
 
Art. 73d.81) 1. Przedstawiciel producenta pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje dane 
swojego punktu kontaktowego do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, podając: nazwę i  adres prze d-
stawiciela producen ta pojazdów oraz adres jego poczty elektronicznej i  jego numer telefonu, a  także imię i  nazwisko  
osoby reprezentującej przedstawiciela producenta. Dane te przekazuje się niezwłocznie po powołaniu przedstaw i-
ciela producenta, jednak nie później niż w  termini e 30 dni od dnia tego powołania.  
2. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego prowadzi bazę punktów kontaktowych przedstawicieli pr o-
ducentów pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W  bazie tej zamieszcza się dane punktu kontaktowego 
przedstawic iela producenta pojazdów, o  których mowa w  ust. 1, oraz datę wprowadzenia danych do tej bazy.  
3. Przedstawiciel producenta pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zawiadomić 
Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o  zmianie da nych swojego punktu kontaktowego, o  których m o-
wa w  ust. 1, oraz o  zaprzestaniu działalności przez przedstawiciela producenta pojazdów, niezwłocznie, jednak nie 
później niż w  terminie 30  dni od dnia zaistnienia tych okoliczności. Na podstawie tego zawiadomi enia Dyrektor 
Transportowego Dozoru Technicznego aktualizuje bazę punktów kontaktowych przedstawicieli producentów p o-
jazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. W celu ułatwienia prowadzenia przez organy rejestrujące postępowań w  sprawach rejestracj i pojazdów 
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego udostępnia organom rejestrującym:  
1) bazę punktów kontaktowych przedstawicieli producentów pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
2) wzory wymaganych podpisów na wydawanych dokumentach, o  których mowa w  art. 72 ust. 1 pkt 3 
– za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o  którym mowa w  art. 75e ust.  1. 
Art. 74. 1.82) Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w  przypadkach określonych w  ust. 2, organ rejestrujący właś -
ciwy ze względu na miejsce s tałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając 
decyzję o  czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i  zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.  
1a.83) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b, czas owej rejestracji może dokonać również organ rejestr u-
jący właściwy ze względu na miejsce zakupu pojazdu lub jego odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Czasowej rejestracji dokonuje się:  
1) z urzędu – po złożeniu wniosku o  rejestrację pojazdu;  
2) na wniosek właściciela pojazdu – w celu umożliwienia:  
a) wywozu pojazdu za granicę,  
b) przejazdu pojazdu z  miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
c) przejazdu pojazdu związanego z  koniecznością dokonania jego badania te chnicznego lub naprawy . 
3) (uchylony)  
2a. Czasowej rejestracji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 1, można dokonać pomimo  braku dołączonych do wniosku o re-
jestrację dokumentów, o  których mowa w  art. 72 ust. 1 pkt 6 i 6a. Dokumenty te powinny zostać złożone przed wydaniem 
dowodu rejestracyjnego.  
2b. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się warunkowo, jeżeli właściciel pojazdu złoży oświadczenie, że w  okresie  
od tej rejestracji do wydania dowodu rejestracyjnego nie nastąpi zmiana w  zakresie własności pojazdu.  
2c.84) Przepisów ust.  2a i 2b nie stosuje się w  przypadku wniosku o  rejestrację pojazdu złożonego przez salon 
sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub uprawnionego przedstawiciela tego salonu, 
o którym mowa w  art. 73c ust.  1 pkt 1. 
2d.85) Organ rejestrujący nie dokonuje czasowej rejestracji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy są 
spełnione jednocześnie następujące warunki:  
1) pojazd był ostatnio zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  właściciel pojazdu albo po d-
miot, o którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, składając wniosek o  rejestrację pojazdu, wnioskują o zachowanie d o-
tychczasowego numeru rejestracyjnego;  
                                                           
81) Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 202 1 r. 
82) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
83) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
84) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 czerwca 2021 r.  
85) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem  wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu  określon ym w komunikacie, o którym mowa w  art. 18  
ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 18 tej ustawy m inister właściwy do spraw informatyzacji w p orozumieniu 
z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określ ający dzień 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwi ających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 450 
 
2) organ rejestrujący pozytywnie zweryfikował w  dniu złożenia wniosku o  rejestrację pojazdu dane zawarte 
w dotych czasowym dowodzie rejestracyjnym w  centralnej ewidencji pojazdów;  
3) w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym jest miejsce na dokonanie przez organ rejestrujący adnotacji 
o treści: „W dniu ... złożono wniosek o  rejestrację pojazdu w  ....” oraz wpisanie dat y i nazwy urzędu obsług u-
jącego organ dokonujący adnotacji.  
2e.85) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2d, organ rejestrujący:  
1) dokonuje legalizacji dotychczasowych tablic (tablicy) rejestracyjnych;  
2) wydaje decyzję o  rejestrac ji pojazdu i  dowód rejestracyjny.  
2f.86) Właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani odebrać decyzję o  rejestracji  
pojazdu i  dowód rejestracyjny w  terminie 30  dni od dnia złożenia wniosku o  rejestrację pojazdu.  
3. Czas owej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30  dni. Termin ten może być jednorazowo przedł u-
żony o  14 dni w  celu wyjaśnienia spraw związanych z  rejestracją pojazdu.  
4. (uchylony)  
5.87) Po upływie terminu czasowej rejestracji  tablice rejestracyjn e zwraca się do organu, który je wydał, z  wyjątkiem 
przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a. 
6.88) W przypadku gdy właściciel pojazdu zamierza skorzystać z  wyrejestrowania pojazdu z  urzędu, o którym mowa 
w art. 79 ust. 3b, składając wniosek o  czasową  rejestrację pojazdu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt  2 lit. a, składa oświadcz e-
nie, że pojazd zostanie wywieziony za granicę. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za 
składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowi ązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej 
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje poucz e-
nie organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
Art. 74a.89) 1. Orga n rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu albo podmiotu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, 
wydaje wtórnik dowodu rejestracyjnego, nowy dowód rejestracyjny, wtórnik pozwolenia czasowego, wtórnik tablic (t ablicy)  
rejestracyjnych lub nowe tablice (tabli cę) rejestracyjne, po pozytywnej weryfikacji, w  dniu złożenia wniosku, w  centralnej 
ewidencji pojazdów danych zawartych odpowiednio w  dotychczasowym  dowodzie rejestracyjnym albo w  dotychczas o-
wym pozwoleniu czasowym.  
2. Właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani niezwłocznie, jednak nie pó ź-
niej niż w  terminie 30  dni od dnia stwierdzenia utraty dowodu rejestracyjnego albo jego zniszczenia w stopniu powoduj ą-
cym jego nieczytelność, złożyć do organu rejestrującego wniosek o wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego oraz:  
1) złożyć oświadczenie o  utracie dowodu rejestracyjnego – w przypadku jego utraty;  
2) oddać dotychczasowy dowód rejestracyjny – w przypadku jego zniszczenia w  stopniu powodującym jego nieczytelność.  
3. Właści ciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, mogą złożyć do organu rejestrującego wni o-
sek o  wydanie wtórnika pozwolenia czasowego w  przypadku jego utraty albo zniszczenia w  stopniu powodującym jego 
nieczytelność, przy czym składając ten w niosek właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust.  2 i 5, są 
obowiązani:  
1) złożyć oświadczenie o  utracie pozwolenia czasowego – w przypadku jego utraty;  
2) oddać dotychczasowe pozwolenie czasowe – w przypadku jego zniszczenia w  stopniu p owodującym jego nieczytelność.  
4. Właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani złożyć do organu rejestruj ą-
cego wniosek o  wydanie nowego dowodu rejestracyjnego w  przypadku:  
1) dokonania w  pojeździe zmian konstrukcyjnych  lub wymiany elementów powodujących zmianę stanu faktycznego 
w zakresie danych zawartych w  dotychczasowym w  dowodzie rejestracyjnym, albo  
2) zmiany stanu faktycznego w  zakresie danych obecnego właściciela lub posiadacza pojazdu zawartych w dotych -
czasowym dowodzie rejestracyjnym  
– w terminie 30  dni od dnia, w  którym nastąpiła zmiana tego stanu.  
                                                           
86) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
87) Ze zmianą wprowadzoną  przez art. 1 pkt 11 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
88) Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
89) Dodany przez art. 1 pkt 1 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 450 
 
5. Organ rejestrujący wydaje nowy dowód rejestracyjny również w  przypadku wniosku właściciela pojazdu albo 
podmiotu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5: 
1) o wydanie  tablic (tablicy) rejestracyjnych albo ich wtórników z  nowym numerem rejestracyjnym dla pojazdu;  
2) jeżeli w  dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym brakuje miejsca na dokonanie adn otacji, o  której mowa w  art. 75 
ust. 1; 
3) gdy właściciel pojazdu albo podmi ot, o którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, wyrazili wolę wymiany dowodu rejestr a-
cyjnego, jeżeli diagnosta wypełnił wszystkie rubryki w  dowodzie rejestracyjnym przeznaczone do wpisania terminu 
następnego badania technicznego pojazdu.  
6. W przypadku wniosku, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, organ rejestrujący, w  dniu złożenia wniosku, dokonuje 
w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym adnotacji, jeżeli jest miejsce na jej dokonanie, o  treści: „W dniu ... złożono 
wniosek o  nowy dowód rejestracyjny w  ...” oraz wpisuje d atę i nazwę urzędu obsługującego organ dokonujący adnotacji. 
Dotychczasowy dowód rejestracyjny jest ważny do czasu wydania nowego dowodu rejestracyjnego.  
7. Organ rejestrujący, po wyprodukowaniu wtórnika dowodu rejestracyjnego albo nowego dowodu rejestracy jnego, 
wydaje, a  właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani odebrać wtórnik dowodu 
rejestracyjnego albo nowy dowód rejestracyjny w  terminie 30  dni od dnia złożenia wniosku o  ich wydanie. Na wniosek 
właściciela pojazd u albo podmiotu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, organ rejestrujący przesyła wtórnik dowodu rej e-
stracyjnego albo nowy dowód rejestracyjny za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z  dnia 
23 listopada 2012  r. – Prawo pocztowe na koszt od biorcy.  
8. Właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani niezwłocznie, jednak nie pó ź-
niej niż w  terminie 30  dni od dnia stwierdzenia utraty albo zniszczenia tablic (tablicy) rejestracyjnych, złożyć do organu 
rejestrując ego wniosek o  wydanie wtórnika tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz:  
1) złożyć oświadczenie o  utracie tablic (tablicy) rejestracyjnych – w przypadku ich utraty;  
2) oddać zniszczone tablice (tablicę) rejestracyjne – w przypadku ich zniszczenia.  
9. W przypa dku wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, 4, 5 i  8, organ rejestrujący, w  dniu złożenia tego wniosku, wyd a-
je, na wniosek właściciela pojazdu albo podmiotu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, pozwolenie czasowe oraz zalegal i-
zowane tablice (tablicę) rejestracyjn e. Pozwolenie czasowe oraz zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne są ważne do 
czasu wydania odpowiednio wtórnika dowodu rejestracyjnego, nowego dowodu rejestracyjnego, wtórnika tablic (tablicy) 
rejestracyjnych lub nowych tablic (tablicy) rejestracy jnych.  
10. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, ust.  3 pkt 1 i ust. 8 pkt 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności  
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli nast ę-
pującej treści:  „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje 
pouczenie organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
11. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 8, właściciel pojazdu albo podm iot, o  którym mowa w  art. 73 ust.  2 i 5, 
mogą złożyć do organu rejestrującego wniosek o  wydanie zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych z  nowym 
numerem rejestracyjnym dla pojazdu. W  takim przypadku organ rejestrujący wydaje nową decyzję o rejestr acji pojazdu, 
zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne z  nowym numerem rejestracyjnym dla pojazdu i  nowy dowód rejestracyjny.  
12. Do wniosku o  wydanie wtórnika dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej, o  której mowa w  art. 73 
ust. 1b, stosuj e się przepis ust.  8. 
13. Właściciel pojazdu albo podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, mogą zwrócić organowi rejestrującemu d o-
datkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną, o  której mowa w  art. 73 ust. 1b, albo jej wtórnik po przedstawieniu dowodu 
rejestracyjnego.  
Art. 74b.90) 1. Tablice rejestracyjne przekazane organowi rejestrującemu w  wyniku ich wymiany albo zwrotu 
oraz wyrejestrowania albo przerejestrowania pojazdu, będące wycofanymi z  użytku, organ rejestrujący przekazuje 
przedsiębiorcy, o  którym  mowa w  art. 75a ust.  2, produkującemu tablice rejestracyjne na zamówienie tego organu 
rejestrującego.  
2. Tablice rejestracyjne będące wycofanymi z  użytku, o  których mowa w  ust. 1, przedsiębiorca, o  którym m o-
wa w  art. 75a ust.  2, odbiera na własny koszt w  siedzibie urzędu obsługującego organ rejestrujący, dokonuje ich 
zniszczenia i  zagospodarowuje je zgodnie z  przepisami o  odpadach.  
                                                           
90) Dodany przez art. 1 pk t 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie  w życie z dniem 1 stycznia  2022 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 450 
 
Art. 75. 1.91) Jeżeli używanie pojazdu uzależnione jest od szczególnych warunków określonych przepisami, organ 
rejestrujący wpisuje w  dowodzie rejestracyjnym lub pozwoleniu czasowym odpowiednie zastrzeżenie.  
2.92) Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne i  nalepka kontrolna 
oraz ich wtórniki są wydawane za opłatą oraz po uiszczeniu opł aty ewidencyjnej. Opłatę oraz opłatę ewidencyjną pobiera 
organ dokonujący rejestracji.  
2.93) Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne oraz ich wtórniki 
są wydawane za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjn ej. Opłatę oraz opłatę ewidencyjną pobiera organ 
dokonujący rejestracji.  
3. Zabrania się rejestracji pojazdu złożonego poza wytwórnią, z  wyjątkiem pojazdu marki „SAM ” oraz pojazdu 
zabytkowego.  
Art. 75a. 1. Produkcja tablic rejestracyjnych, w  tym profesjona lnych tablic rejestracyjnych, oraz wtórników tablic 
rejestracyjnych jest działalnością regulowaną w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 6 marca 2018  r. – Prawo przedsi ę-
biorców (Dz.  U. z 2021 r. poz. 162) i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców produkując ych tablice rejestracyjne, 
zwanego dalej „rejestrem”. Ilekroć  w przepisie niniejszym oraz w  art. 75aa –75c jest mowa o  tablicach rejestracyjnych, 
należy przez to rozumieć także ich wtórniki, z  tym że nie dotyczy to profesjonalnych tablic rejestracyjnych.  
2. Działalność, o  której mowa w  ust. 1, może wykonywać przedsiębiorca, który spełnia następujące warunki:  
1) posiada możliwości techniczne gwarantujące wykonywanie tablic rejestracyjnych lub materiałów służących do ich 
produkcji zgodnie z  warunkami techniczn ymi; warunek ten nie dotyczy przedsiębiorców sprowadzających z  zagranicy  
materiały służące do wyrobu tablic rejestracyjnych;  
2) posiada certyfikat na zgodność tablic rejestracyjnych lub materiałów służących do ich produkcji z  warunkami tec h-
nicznymi;  
3) nie jest podmiotem, w  stosunku do którego wszczęto postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne;  
4) nie zalega z  uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne;  
5) nie został prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w  celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestę p-
stwo przeciwko dokumentom – dotyczy osoby fizycznej lub członków organów osoby prawnej.  
3. Za przedsiębiorcę produkującego tablice rejestracyjne, o  którym mowa w  ust. 2, uważa się jednostkę:  
1) produkującą tablice rejestracy jne z  wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi;  
2) produkującą tablice rejestracyjne bez wytłoczonych numerów rejestracyjnych;  
3) tłoczącą numery rejestracyjne;  
4) produkującą lub sprowadzającą z  zagranicy materiały mające szczególne znaczenie do produkcji ta blic rejestracyjnych;  
5) przetwarzającą materiały mające szczególne znaczenie do produkcji tablic rejestracyjnych.  
4. Tablice rejestracyjne są produkowane wyłącznie na zamówienie:  
1) organu właściwego w  sprawach rejestracji pojazdów – z wytłoczonymi numera mi rejestracyjnymi;  
2) przedsiębiorcy, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 3 – bez wytłoczonych numerów rejestracyjnych.  
5. Materiały, o  których mowa w  ust. 3 pkt 4 i 5, są przetwarzane, produkowane lub sprowadzane z  zagranicy na z a-
mówienie przedsiębiorcy, o  którym  mowa w  ust. 2. 
6. Przedsiębiorca, o  którym mowa w  ust. 2, prowadzi ewidencje:  
1) materiałów do produkcji tablic rejestracyjnych, o  których mowa w  ust. 3 pkt 4 i 5; 
2) wyprodukowanych tablic rejestracyjnych;  
3) sprzedanych tablic rejestracyjnych.  
Art. 75aa . 1. Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest marszałek województwa właściwy ze względu na 
siedzibę przedsiębiorcy.  
2. Rejestr może być prowadzony w  systemie teleinformatycznym.  
3. Właściwy marszałek województwa prostuje z  urzędu wpis do rejestru zaw ierający oczywiste błędy lub niezgod -
ności ze stanem faktycznym.  
                                                           
91) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
92) W tym brzmieniu obowi ązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 93. 
93) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 450 
 
4. W  przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o  zmianę wp i-
su w rejestrze w  terminie 14  dni od dnia, w  którym nastąpiła zmiana tych danych.  
Art. 75ab.  1. Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie wniosku przedsiębiorcy, zawierającego następujące dane:  
1) firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i  adres albo adres zamieszkania;  
2) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada;  
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
4) adres siedziby oraz adresy jednostek, w  których będzie wykonywana działalność, o  której mowa w  art. 75a ust. 1; 
5) podpis przedsiębiorcy oraz oznaczenie daty i  miejsca zło żenia wniosku.  
2. Wraz z  wnioskiem przedsiębiorca składa:  
1) oświadczenie o  posiadaniu certyfikatu, o  którym mowa w  art. 75a ust. 2 pkt 2, wraz z  danymi umożliwiającymi jego 
identyfikację;  
2) zaświadczenie albo oświadczenie o  niekaralności za przestępstwo popełnione w  celu osiągnięcia korzyści majątk o-
wej lub przestępstwo przeciwko dokumentom:  
a) przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną,  
b) osób – członków władz organów osoby prawnej lub nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej  
oraz 
3) oświadczenie następującej treści:  
„Oświadczam, że:  
1) dane zawarte we wniosku o  wpis do rejestru są kompletne i  zgodne z  prawdą;  
2) znane mi są i  spełniam szczególne warunki wykonywania działalności, o  której mowa w  art. 75a ust. 1 i 2 
ustawy  z dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym;  
3) posiadam aktualny dokument określający status jednostki będącej osobą prawną lub nieposiadającą osobow ości 
prawnej jednostką organizacyjną albo dokument stwierdzający tożsamość w  przypadku osoby fizycznej. ”. 
3. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie 
fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. ”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpo -
wiedzialności  karnej za składanie fałszywych zeznań.  
4. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 3, powinno również zawierać:  
1) firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i  adres albo adres zamieszkania;  
2) oznaczenie miejsca i  datę złożenia oświadczenia;  
3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia i  nazwiska oraz pełnionej 
funkcji.  
5.94) Minister właściwy do spraw transportu określi wzór wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, zawierającego oświa d-
czenie o  posiadaniu certyfikatu, o  którym mowa w  art. 75a ust.  2 pkt 2, wraz z  danymi umożliwiającymi jego identyfik a-
cję, w  formie dokumentu elektronicznego w  rozumieniu ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności 
podmiotów realizujących zadania publiczne  (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695,  1517  i 2320 ). 
5.95) Minister właściwy do spraw transportu określi wzór wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, zawierającego 
oświadczenie o  posiadaniu cert yfikatu, o  którym mowa w  art. 75a ust.  2 pkt 2, wraz z  danymi umożliwiającymi 
jego identyfikację, w  formie dokumentu elektronicznego w  rozumieniu us tawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o inform a-
tyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
Art. 75ac.  1. Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w  art. 75ab ust. 1 pkt 1–4 oraz informacje o  certyfikacie, 
o którym mowa w  art. 75a ust. 2 pkt 2. 
2. Wpisem do rejestru jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.  
3. Wydając z  urzędu zaświadczenie o  dokonaniu wpisu do rejestru, właściwy marszałek województwa określa w  nim 
zakres prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności w  zakresie produkcji tablic rejestracyjnych, zgodnie z  art. 75a 
ust. 3. 
                                                           
94) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 95. 
95) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 czerwc a 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 450 
 
Art. 75ad.  Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działal ności w  zakresie produkcji tablic rejestracyjnych 
jest naruszenie warunków, o  których mowa w  art. 75a ust. 2 pkt 2, 3 i 5 oraz ust. 4 i 5, oraz określonych w  przepisach 
dotyczących warunków oraz sposobu produkcji i  dystrybucji tablic rejestracyjnych.  
Art. 75ae.  1. Właściwy marszałek województwa jest obowiązany dokonać wpi su przedsiębiorcy do rejestru w termi-
nie 7  dni od dnia wpływu do niego wniosku o  wpis wraz z  dokumentami, o  których mowa w  art. 75ab ust.  2. 
2. Jeżeli właściwy marszałek województwa nie dok ona wpisu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, a od dnia wpł y-
wu wniosku do niego upłynęło 14  dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy ma r-
szałek województwa wezwał przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o  wpis nie później  niż przed upływem 7  dni od dnia 
jego otrzymania. W  takiej sytuacji termin, o  którym mowa w  zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu 
uzupełnienia wniosku o  wpis.  
Art. 75af.  1. Właściwy marszałek województwa wydaje decyzję o  zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę dzi a-
łalności objętej wpisem, w  przypadku gdy:  
1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o  którym mowa w  art. 75ab ust.  2 pkt  3, niezgodne ze stanem faktycznym;  
2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do wykonyw ania działalności regulowanej w wy-
znaczonym  przez marszałka terminie;  
3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez 
przedsiębiorcę.  
2. Decyzja, o  której mowa w  ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonani u. 
3. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust.  1 pkt  2 marszałek województwa wyznacza termin usunięcia stwierdz o-
nych naruszeń.  
4. W  przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, marszałek województwa z  urzędu wykreśla przedsiębiorcę 
z rejestru.  
5. W  przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą  
objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w  tym samym zakresie działalności  
gospodarczej, z  urzędu wykreśla się przedsiębiorcę także z  tych rejestrów działalności regulowanej.  
Art. 75ag.  1. Przedsiębiorca, którego wykreślono z  rejestru, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w  tym samym 
zakresie działalności gospodarczej nie wcześ niej niż po upływie 3  lat od dnia wydania decyzji, o  której mowa w  art. 75af 
ust. 1. 
2. Przepis ust.  1 stosuje się do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru. Nie 
dotyczy to sytuacji określonej w  art. 75ae ust.  2. 
Art. 75ah. Właściwy marszałek województwa wykreśla przedsiębiorcę z rejestru na jego wniosek, a także po uzys -
kaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lu b Krajowego Rejestru Sądowego 
o wykreśleniu przedsiębiorcy.  
Art. 75b. Organ właściwy w  sprawach rejestracji legalizuje tablice rejestracyjne, w  tym profesjonalne tablice rej e-
stracyjne, umieszczając na nich znak legalizacyjny.  
Art. 75ba.  Warunki techniczne oraz wzór znaku legalizacyjnego służącego do legalizacji profesjona lnych tablic 
(tablicy) rejestracyjnych są zgodne z  warunkami technicznymi i  wzorem nalepki legalizacyjnej określonymi w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  75c pkt  2. 
Art. 75c. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność prawidłowego  zabezpieczenia obrotu 
tablicami rejestracyjnymi oraz materiałami mającymi szczególne znaczenie do produkcji tablic rejestracyjnych, określi, 
w drodze rozporządzenia:  
1) warunki produkcji i  szczegółowy sposób dystrybucji tablic rejestracyjnych i  znaków leg alizacyjnych oraz prowadz e-
nia ewidencji, o  których mowa w  art. 75a ust. 6; 
2) tryb legalizacji tablic rejestracyjnych, warunki techniczne oraz wzór znaku legalizacyjnego, o  którym mowa w  art. 75b; 
3) materiały mające szczególne znaczenie do produkcji tabli c rejestracyjnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 450 
 
Art. 75ca.  Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność prawidłowego zabezpieczenia obrotu 
profesjonalnymi tablicami rejestracyjnymi oraz materiałami mającymi szczególne znaczenie dla produkcji tych tablic, 
określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki produkcji i  szczegółowy sposób dystrybucji profesjonalnych tablic rejestracyjnych i  znaków legalizacy j-
nych, materiały mające szczególne znaczenie dla produkcji tych tablic oraz warunki prowadzenia ewidencji, 
o których mow a w art. 75a ust.  6, w zakresie profesjonalnych tablic rejestracyjnych;  
2) tryb legalizacji profesjonalnych tablic rejestracyjnych.  
Art. 75d. (uchylony) 
Art. 75e.96) 1. Wytwórca dowodów rejestracyjnych zapewnia system teleinformatyczny umożliwiający realiza cję z a-
dań organów rejestrujących w  zakresie rejestracji, czasowej rejestracji, czasowego wycofania z  ruchu, wyrejestrowania 
i profesjonalnej rejestracji pojazdów, w  tym w  zakresie procesu wytwarzania, personalizacji i  dystrybucji dokumentów 
związanych z  realizacją tych zadań.  
2. System teleinformatyczny, o  którym mowa w  ust. 1, zapewnia integralność powiązania procesu wytwarzania 
dokumentów związanych z  realizacją zadań, o  których mowa w  ust. 1, z danymi gromadzonymi w  centralnej ewidencji 
pojazdów, z  uwzgl ędnieniem referencyjności tych danych przy realizacji tych zadań.  
3. System teleinformatyczny, o  którym mowa w  ust. 1, zapewnia co najmniej funkcjonalności spójne z systemem tele -
informatycznym  obsługującym centralną ewidencję pojazdów.  
4. Minister właściw y do spraw informatyzacji nadzoruje interoperacyjność systemu teleinformatycznego, o którym 
mowa w  ust. 1, z systemem teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję pojazdów.  
5. Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiera z  wytwórcą dowodów reje stracyjnych umowę regulującą:  
1) zasady współpracy w  zakresie:  
a) określenia charakteru i  zakresu zmian dostosowujących system teleinformatyczny, o  którym mowa w  ust. 1, do 
zmian w  systemie teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję pojazdów,  
b) udostępniania ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji informacji i  doświadczenia technicznego, w  tym 
dokumentacji, dotyczących systemu teleinformatycznego, o  którym mowa w  ust. 1, niezbędnych ministrowi do 
sprawowania nadzoru, o  którym mowa w  ust. 4; 
2) odpłatności za realizację zmian oraz za udostępnianie informacji i  doświadczenia technicznego, o  których mowa 
w pkt 1. 
6. Koszty związane z  zawarciem i  realizacją umowy, o  której mowa w  ust. 5, są finansowane ze środków Funduszu – 
Centralna Ewidencja Po jazdów i  Kierowców.  
7. Wytwórca dowodu rejestracyjnego umożliwia odczyt danych zakodowanych w  dowodzie rejestracyjnym podmi o-
tom, o  których mowa w  art. 80c ust.  1 i 2a, o  ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań, na wniosek danego 
podmiotu, a lbo innym podmiotom za pośrednictwem podmiotów, o  których mowa w  art. 80c ust.  1 i 2a. Wniosek zawiera 
nazwę wnioskodawcy i  jego adres oraz cel odczytu danych zakodowanych w  dowodzie rejestracyjnym.  
8. Wytwórca dowodu rejestracyjnego przedstawia wnioskodaw cy warunki umożliwienia odczytu danych zakodow a-
nych w  dowodzie rejestracyjnym, w  tym koszty z  tym związane.  
9. Po uzgodnieniu warunków, o  których mowa w  ust. 8, wytwórca dowodu rejestracyjnego udziela wnioskodawcy, 
na czas oznaczony i  na określonych polach  eksploatacji, licencji na wykorzystanie biblioteki umożliwiającej odczyt d a-
nych zakodowanych w  dowodzie rejestracyjnym.  
Art. 76. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw in formatyzacji, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych 
oraz Ministrem Obrony Narodowej:  
a)97)  warunki i  tryb rejestracji pojazdów, czasowej rejestracji pojazdów, wyrejestrowania pojazdów, z  zastrzeżeniem 
ust. 2–3, oraz wzory dowodu rejestracyjnego, pozwol enia czasowego, nalepki kontrolnej, tablic rejestracyjnych 
oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych i  oznaczeń, w  które zaopatruje się pojazd, a  także ich opis,  
                                                           
96) Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 4 września 2020 r.  
97) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 98. 
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 450 
 
a)98)  warunki i  tryb rejestracji, czasowej rejestracji i  wyrejestrowania pojazdów, z  zastrzeż eniem ust.  2–3, 
oraz wzory:  
– dowodu rejestracyjnego i  pozwolenia czasowego oraz ich opis,  
– tablic rejestracyjnych oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych i  oznaczeń, w  które zaopatruje się p o-
jazd, a  także ich opis oraz sposób ich umieszczania,  
b)99)  warunki dystrybucji blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i  nalepek kontrolnych,  
b)100)  warunki dystrybucji blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych,  
c) szczegółowe wymagania techniczne dla tablic rejestracyjnych oraz zakres i  sposób ich badania , 
d)101)  wzory innych dokumentów związanych z  rejestracją pojazdów:  
– wniosku o  rejestrację, czasową rejestrację, wyrejestrowanie pojazdu lub zawiadomienia o nabyciu lub 
zbyciu pojazdu,  
– decyzji o  rejestracji, czasowej rejestracji albo wy rejestrowaniu pojazdu,  
– wniosku o  wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego, wtórnika pozwolenia czasowego, wtórnika tablic 
(tablicy) rejestracyjnych, nowego dowodu rejestracyjnego lub tablic (tablicy) rejestracyjnych z  nowym 
numerem rejestracyjnym dla poja zdu, 
– zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w  utraconym dowodzie rejestracyjnym,  
– wniosku o  wydanie dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika z a-
krywającego tylną tablicę rejestracyjną dla pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej;  
2)102)  wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i  nalepki  
kontrolnej oraz ich wtórników;  
2)103)  wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia  czasowego i  zalegalizowanych tablic (tablicy) 
rejestracyjnych oraz ich wtórników;  
3) w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji, szczegółowe czynności organów w  sprawach 
związanych z  dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzory dokumentów w  tych sprawach.  
2. Minister Obrony Narodowej w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji, ministrem właś -
ciwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w  drodze rozporządzenia, waru n-
ki i tryb rejestracji oraz wzory dowodu rejestracyjnego i  tablic rejestracyjnych pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej 
Polskiej oraz pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na 
podstawie umów międzynarodowych, o  który ch mowa w  art. 73 ust. 2b, a  także jednostki organizacyjne właściwe w  tych 
sprawach.  
2a. Minister Obrony Narodowej w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji, ministrem właś -
ciwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw wewn ętrznych określi, w  drodze rozporządzenia, waru n-
ki i tryb rejestracji oraz wzory dowodu rejestracyjnego i  tablic rejestracyjnych pojazdów Służby Kontrwywiadu Wojsk o-
wego i  Służby Wywiadu Wojskowego, a  także jednostki organizacyjne właściwe w  tych sprawach.  
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu, min i-
strem właściwym do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw informatyzacji oraz Ministrem Obrony 
Narodowej oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa 
Centralnego Biura Antykorupcyjnego określi, w  drodze rozporządzenia, warunki i  tryb rejestracji oraz wzory dowodu 
rejestracyjnego i  tablic rejestracyjnych pojazdów  Służby  Ochrony Państ wa, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętr z-
nego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej 
wykorzys tywanych przez Służbę Celno -Skarbową, a  także jednostki organizacyjne właściwe w  tych sprawa ch. 
                                                           
98) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a t iret pierwsze podwójne  tiret pierwsze ustawy, o której  mowa w odnośniku  5; 
wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
99) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie  zmiany, o której mowa w odnośniku 100. 
100) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 16 lit. a tiret pierwsze podwójne  tiret drugie ustawy, o której  mowa w odnośniku  5; wej-
dzie w życie z dniem 4 wrześn ia 2022 r.  
101) Dodana przez art. 1 pkt 16 lit. a tiret pierwsze podwójne  tiret trzecie ustawy, o której  mowa w odnośniku  5; wejdzie w życie 
z dniem 4 września 2022 r.  
102) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o kt órej mowa w odnośniku 103. 
103) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a tiret drugie ustawy, o której  mowa w odnośniku  5; wejdzie w życie z dniem 
4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 450 
 
4. Prezes Rady Ministrów, uwzględniając wymagania wynikające z  obowiązku ochrony informacji niejawnych okreś li, 
w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu:  
1) warunki i  tryb rejestracji pojazdów resortu spraw wewnętrznych, obrony narodowej, Agen cji Bezpieczeństwa We-
wnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego 
Biura  Antykorupcyjnego i  Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno -Skarbową, 
wykorzystywanych do prowadzen ia czynności operacyjno -rozpoznawczych;  
2)104)  szczególny tryb i  warunki przekazywania blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek 
kontrolnych i  innych dokumentów wymaganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych, o  których mowa w  art. 73 
ust. 3a; 
2)105)  szczególny tryb i  warunki przekazywania blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i  innych 
dokumentów wymaganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych, o  których mowa w  art. 73 ust.  3a; 
3) szczególne wymagania w  zakresie personalizacji tych blankietów.  
5. W rozporządzeniach, o  których mowa w  ust. 1–3, należy uwzględnić w  szczególności:  
1) konieczność przeciwdziałania dopuszczeniu do ruchu pojazdów pochodzących z  kradzieży;  
2) prawidłowe zabezpieczenie dokumentów związ anych z  rejestracją, tablicami rejestracyjnymi i  innymi oznaczeniami;  
2a)106)  potrzebę ujednolicenia dokumentów związanych z  rejestracją pojazdów oraz sposobu oznaczania pojazdów;  
3) koszty działania administracji publicznej w  sprawach rejestracji pojazdów;  
4) sposób wykorzystania pojazdów, o  których mowa w  ust. 2–3, przy wykonywaniu zadań określonych w  przepisach 
dotyczących  Służb y Ochrony Państwa , Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby 
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Gr a-
nicznej i  Krajowej Administracji Skarbowej.  
Art. 77.107) 1. Producent lub importer nowych pojazdów jest obowiązany wydać kartę pojazdu dla każdego pojazdu 
samochodowego wprowadzonego do obrotu handlow ego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Karta pojazdu jest przekazywana właścicielowi pojazdu.  
3. Kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego, innego niż określony w  ust. 1, wydaje, za opłatą i  po uiszczeniu opł a-
ty ewidencyjnej, właściwy w  sprawach rej estracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej, z  wyłączeniem pojazdów zabytkowych i  pojazdów, o  których mowa w  art. 73 ust. 2a, 2b i  4. 
3a. Wtórnik karty pojazdu wydaje, za opłatą i  po uiszczeniu opłaty ewiden cyjnej, właściwy starosta.  
4. Minister właściwy do spraw transportu:  
1) w porozumieniu z  ministrami właściwym do spraw wewnętrznych oraz Obrony Narodowej określi, w  drodze rozp o-
rządzenia, warunki i  tryb wydawania kart pojazdów oraz wzór karty pojazdu, a  także jej opis;  
2) określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość opłat za kartę pojazdu oraz jej wtórnik;  
3) określi, w  drodze rozporządzenia, dokumenty stanowiące podstawę wpisu danych do karty pojazdu oraz czynności 
jednostek zajmujących się dystrybucją, prze chowywaniem i  wydawaniem kart pojazdów;  
4) określi, w  drodze rozporządzenia, warunki dystrybucji kart pojazdów.  
5. W rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 4, należy uwzględnić znaczenie tych dokumentów dla rejestracji poja z-
du oraz wysokość kosztów związanyc h z drukiem i  dystrybucją kart pojazdów oraz ich wtórników.  
Art. 77. (uchylony)108) 
Art. 78. 1.109) W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel 
przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny  oraz zaświa dczenie o  przeprowadzonym badaniu technicznym 
pojazdu, jeżeli w  dowodzie rejestracyjnym nie jest określony aktualny termin ważności badania technicznego  i kartę p o-
jazdu, jeżeli była wydana.  
                                                           
104) W tym brzmieniu obowiąz uje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 105. 
105) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
106) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
107) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 108. 
108) Przez art.  1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
109) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5; w tym brzmieniu obo wiązuje do wejścia 
w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 110. 
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 450 
 
1.110) W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejes trowanego, dotychczasowy właściciel prz e-
kazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie o  przeprowadzonym badaniu technicznym 
pojazdu, jeżeli w  dowodzie rejestracyjnym nie jest określony aktualny termin ważności badania technicznego.  
1a.111) W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego z  ruchu dotychczasowy właśc i-
ciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję o  czasowym wycofaniu pojazdu i  kartę pojazdu, jeżeli była wydana.  
1a.110) W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego z  ruchu dotychczasowy 
właściciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję o  czasowym wycofaniu pojazdu.  
2. Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w  terminie nieprze kraczającym 30  dni starostę o:  
1) nabyciu lub zbyciu pojazdu;  
2) zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w  dowodzie rejestracyjnym.  
3.112) Zdarzenia, o  których mowa w  ust. 2, są dokumentowane w  karcie pojazdu; odpowiednich wpisów d okonuje starosta.  
3. (uchylony)113) 
4. Właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył p o-
jazd do kierowania lub używania w  oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i  wiedzy przez 
nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.  
5. W przypadku, gdy właścicielem lub posiadaczem pojazdu jest:  
1) osoba prawna,  
2) jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną,  
3) jednostka samorządu tery torialnego,  
4) spółka kapitałowa w  organizacji,  
5) podmiot w  stanie likwidacji,  
6) przedsiębiorca niebędący osobą fizyczną,  
7) zagraniczna jednostka organizacyjna  
– do udzielenia informacji, o  której mowa w  ust. 4, obowiązana jest osoba wyznaczona przez or gan uprawniony do re -
prezentowania  tego podmiotu na zewnątrz, a  w przypadku niewyznaczenia takiej osoby – osoby wchodzące w  skład tego 
organu zgodnie z  żądaniem organu, o  którym mowa w  ust. 4, oraz sposobem reprezentacji podmiotu.  
Art. 78a. 1.114) Czasowego wycofania pojazdu z  ruchu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu lub podmiotu, o którym  
mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, wydając dec y-
zję o  czasowym wycofaniu pojazdu z  ruchu.  
2. Wycofaniu czasowemu, na wniosek podmiotów, o  których mowa w  ust. 1, podlegają zarejestrowane:  
1) samochody ciężarowe i  przyczepy o  dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5  t; 
2) ciągniki samochodowe;  
3) pojazdy specjalne;  
4) autobusy ; 
5)115)  samochody osobowe w  związku z  koniecznością wykonania naprawy pojazdu wynikającej z  uszkodzenia z a-
sadniczych elementów nośnych konstrukcji:  
a) w przypadkach, o  których mowa w  art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b oraz pkt  6, 
b) w przypadku wystąpienia szkody istotnej.  
                                                           
110) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
111) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  110. 
112) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  113. 
113) Przez art. 1 pkt 1 8 lit. c  ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
114) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
115) Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 17 ustaw y, 
o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 17 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z min i-
strem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat ok reślający dzień wdroż e-
nia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 450 
 
3.116) Decyzję o  czasowym wycofaniu pojazdu z  ruchu wydaje za opłatą organ, o  którym mowa w  ust. 1, po złożeniu 
przez właściciela pojazdu lub podmiot, któremu powierzono pojazd w  trybie przepisu art. 73 ust. 5, do depozytu w  tym 
organie dowodu rejestracyjnego i  tablic reje stracyjnych.  
3.117) Decyzję o  czasowym wycofaniu pojazdu z  ruchu wydaje za opłatą organ, o  którym mowa w  ust. 1, po zł o-
żeniu przez wł aściciela pojazdu lub podmiot, o którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, do depozytu w  tym organie dow o-
du rejestracyjnego i  tablic rejestracyjnych.  
4.118) Pojazd może być czasowo wycofany z  ruchu na okres od 2  do 24  miesięcy. Okres ten może być przedłużony, 
jednak łączny okres wycofania pojazdu z  ruchu nie może przekraczać 48  miesięcy, licząc od dnia wydania decyzji o  jego 
czasowym wyco faniu z  ruchu.  
4.119) Pojazd, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1–4, może być czasowo wycofany z  ruchu na okres od 2  do 24  miesięcy . 
Okres ten może być przedłużony, jednak łączny okres wycofania pojazdu z  ruchu nie może przekraczać 48  miesięcy , 
licząc od dnia wydan ia decyzji o  jego czasowym wycofaniu z  ruchu.  
4a.120) Samochód osobowy może być czasowo wycofany z  ruchu na okres od 3  do 12  miesięcy bez możliwości 
przedłużenia tego okresu i  nie wcześniej niż po upływie 3  lat od dnia, w  którym upłynął okres czasowego wycof ania 
określony w  ostatniej decyzji o  jego czasowym wycofaniu z  ruchu.  
4b.120) W przypadku samochodu osobowego właściciel pojazdu lub podmiot, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, 
składając wniosek o  czasowe wycofanie pojazdu z  ruchu, składają oświadczenie, że pojazd ten wymaga wykonania 
naprawy w  związku z  uszkodzeniem zasadniczych elementów nośnych konstrukcji w  przypadkach, o których mowa  
w art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b oraz pkt  6, lub w  przypadku wystąpienia szkody istotnej. Oś wiadczenie to składa się 
pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowi ą-
zany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fa ł-
szywego oświa dczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałsz y-
wych oświadczeń.  
4c.120) Warunkiem dopuszczenia samochodu osobowego do ruchu po jego czasowym wycofaniu jest wykonanie 
dodatkowego badania technicznego pojazdu potwierdzone w  centralnej ewidencji pojazdów. W  przypadku braku 
w centralnej ewidencji pojazdów informacji o  dodatkowym badaniu technicznym dopuszczenie do ruchu następuje 
na podstawie przedłożonego zaświadczenia o  przeprowadzo nym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu.  
5.121) Właściciel pojazdu lub podmiot, o którym mowa w  art. 73 ust. 2 i 5, jest obowiązany zapewnić wycofanemu 
z ruchu pojazdowi postój poza drogą publiczną, strefą zamieszkania i  strefą ruchu. Przepis art.  46 ust. 5 stosuje się 
odpowiednio.  
6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, tryb i  warunki czasowego wycofania 
pojazdów z  ruchu, wysokość opłat w  zależności od okresu wycofania z  ruchu, w  wysokości nie wyższej niż 150  zł, oraz 
wzory dokumentów stosowanych w  tym zakresie, mając na względzie konieczność przeciwdziałania używaniu pojazdów 
czasowo wycofanych z  ruchu oraz koszty ponoszone przez organy administracji publicznej.  
Art. 78b. Opłata za wydanie:  
1)122)  dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych i  nalepki kontro l-
nej oraz ich wtórników, o  których mowa w  art. 75 ust. 2, 
                                                           
116) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 117. 
117) Ze zmianą wprowadzoną pr zez art. 1 pkt 19 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia ro z-
wiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego  określonym w komunikacie, o którym 
mowa w art.  17 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 17 tej ustawy m inister właściwy do spraw informatyzacji 
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej kom unikat 
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego . 
118) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  119. 
119) Ze zmianą wprow adzoną przez art. 1 pkt 19 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia ro z-
wiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego określonym w komunikacie, o którym 
mowa w art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 17 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji 
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Pol skiej komunikat 
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego . 
120) Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem  wdrożenia rozwiązań technicznych 
umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 17 ustawy, 
o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 17 tej ustawy minister wła ściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z min i-
strem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdroż e-
nia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osob owego . 
121) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
122) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 123. 
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 450 
 
1)123)  dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz ich  
wtórników, o  których mowa w  art. 75 ust. 2, 
2)124)  karty pojazdu oraz jej wtórnika, o  których mowa w  art. 77 ust. 3 i 3a, 
2) (uchylony)125) 
3) decyzji o  czasowym wycofaniu pojazdu z  ruchu, o  której mowa w  art. 78a ust.  3, 
4) decyzji o  profesjonalnej rejestra cji pojazdów, blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz zalegal i-
zowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, o  których mowa w  art. 80t ust.  2 
– stanowi dochód powiatu.  
Art. 79. 1. Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właśc iwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji poja z-
du, na wniosek jego właściciela, w  przypadku:  
1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt 
zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o  demontażu pojazdu, o  którym mowa w  ust. 2 bądź w  art. 24 ust. 1 
pkt 2 lub art.  33 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, albo równ o-
ważnego  dokumentu wydanego w  innym państwie;  
2) kradzieży pojazdu, jeżeli  jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe 
zeznania;  
3) wywozu pojazdu z  kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę;  
4) zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą;  
5) udokumentowanej  trwałej i  zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w  zakresie prawa własności;  
6) przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prow a-
dzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o  którym m o-
wa w  art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy  z dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych 
z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w  innym państwie;  
7) wycofania pojazdu z  obrotu, o  którym mowa w  art. 70g ust. 5. 
1a.126) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek właściciela pojazdu 
będącego zbywcą albo nabywcą pojazdu wywożonego za granicę.  
2. W przypadku przekazania przedsiębiorcy prowadzącem u stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącemu 
punkt zbierania pojazdów pojazdu innego niż określony w  art. 3 pkt 4 ustawy  z dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji, w  celu jego wyrejestrowania, przedsiębiorca wydaje za świadczenie o  demontażu 
tego pojazdu, odpowiadające wymogom określonym dla zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 24 ust. 1 pkt 2 lub 
art. 33 ust. 3 tej ustawy.  
3.127) W przypadku nieprzedłożenia przez właściciela pojazdu zaświadczenia o demontażu pojazdu, o kt órym mowa 
w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych 
z eksploatacji, lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 tej  
ustawy, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie, organ rejestrujący, po upływie 30 dni od dnia 
otrzymania informacji od administratora danych i informacji zgromadzonych w ewidencji o przekazaniu przez stację d e-
montażu lub punkt zbierania poj azdów danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16, dokonuje wyrejestrowania p o-
jazdu z urzędu.  
                                                           
123) Ze zmianą w prowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
124) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  125. 
125) Przez art. 1 pkt 20 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
126) Dodany  przez art. 1 pkt 2 1 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
127) W tym brzmieniu obo wiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 128. Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy 
z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która wes zła 
w życie z dniem 4 czerwca 2018 r., art. 79 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdr o-
żenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, 
o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu 
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r. Na podstawie art. 7 ust.  2 
zdan ie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu drugim , minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku 
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu drugim . 
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 450 
 
3.128) Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z  urzędu na podstawie informacji otrzymanej od 
administratora danych i  informacji zgromadzonych w  centralnej ewidencji pojazdów o  przekazaniu przez stację 
demontażu lub punkt zbierania pojazdów danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 16, niezwłocznie po dniu 
otrzymania tej informacji, jeżeli do tego dnia właściciel pojazdu nie złożył wniosku o  wyreje strowanie pojazdu na 
podstawie ust.  1 pkt 1 albo 6.  
3a. W przypadku otrzymania informacji od organu właściwego do rejestracji pojazdów państwa członkowskiego,  
innego niż Rzeczpospolita Polska, o  zarejestrowaniu pojazdu, organ rejestrujący dokonuje wyrejes trowania pojazdu 
z urzędu.  
3b.129) Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z  urzędu w  przypadku gdy wydane zostało pozwolenie 
czasowe na podstawie art.  74 ust. 2 pkt 2 lit. a i właściciel pojazdu złożył oświadczenie, o  którym mowa w  art. 74 ust. 6. 
4. Pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z  wyjątkiem pojazdu:  
1) odzyskanego po kradzieży;  
2) zabytkowego;  
3) mającego co najmniej 25  lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne 
znaczenie dla udoku mentowania historii motoryzacji;  
4) ciągnika i  przyczepy rolniczej;  
5) wywiezionego z  kraju lub zbytego za granicą, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3. 
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest wniesienie przez właśc i-
ciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z  utrzymaniem czystości i  porządku w  gminach. 
Przepisu nie stosuje się do pojazdów Policji i  jednostek ochrony przeciwpożarowej.  
6. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, uwzglę dniając w  szczególności koszty ponoszone przez 
gminy związane z  usuwaniem negatywnych skutków utraty pojazdu oraz kosztów związanych z  usuwaniem wraków, 
określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 5. 
Art. 79a. 1. Rzeczoznawcą sa mochodowym jest osoba, która:  
1) (uchylony)  
2) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;  
3) posiada 2 -letnią praktykę zawodową w  dziedzinie związanej z  motoryzacją;  
4) posiada prawo jazdy kategorii A, B oraz C1  lub C; 
5) nie była kara na wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne;  
6) posiada certyfikat w  zakresie rzeczoznawstwa samochodowego wydany przez jednostkę akredytowaną w  polskim 
systemie akredytacji;  
7) została wpisana na listę rzeczoznawców samochodowych.  
1a. Wymogu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, nie stosuje się do osób, które posiadają dyplom ukończenia studiów 
wyższych na kierunku studiów w  obszarze nauk technicznych o  specjalności samochodowej.  
2. Minister właściwy do spraw transportu wpisuje na listę rzeczoznawców samochodowych o sobę, która spełnia 
wymagania określone w  ust. 1 pkt 2–6, i potwierdza wpis, wydając zaświadczenie.  
3. Wpis dokonywany jest za opłatą, na okres wynikający z  terminu ważności certyfikatu, o  którym mowa w  ust. 1 
pkt 6. 
4. Na liście rzeczoznawców samochodowyc h umieszcza się imię i  nazwisko rzeczoznawcy oraz jego numer identy -
fikacyjny.  
5. Lista rzeczoznawców jest ogólnie dostępna.  
6. Minister właściwy do spraw transportu prowadzi ewidencję i  listę rzeczoznawców samochodowych.  
                                                           
128) W brzmieniu ustalonym przez a rt. 1 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwi ą-
zań technicznych umożliwiających przekazywanie przez przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu lub punkty zbierania poja z-
dów do centralnej ewidencji pojazdów danych o demontażu pojazdu lub przyjęciu niekompletnego pojazdu  określonym w komun i-
kacie, o którym mowa w art. 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Na podstawie art. 23 tej ustawy m inister wł aściwy do spraw 
informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej  komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technic z-
nych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
129) Dodany przez art. 1 pkt 21 lit. c ustawy, o której  mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 450 
 
7. Minister właściwy do spraw tran sportu skreśla rzeczoznawcę z  listy rzeczoznawców samochodowych:  
1) po upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 3; 
2) niespełniającego wymagań, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–6; 
3) w razie śmierci rzeczoznawcy.  
8. Minister właściwy do spraw transportu określi,  w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wpis na listę rzecz o-
znawców samochodowych oraz wzory dokumentów z  tym związanych, w  szczególności zaświadczenia potwierdzającego 
wpis.  
Art. 79b. W przypadku gdy zmiana stanu faktycznego w  zakresie adresu właścic iela lub posiadacza pojazdu, wym a-
gająca wydania nowego dowodu rejestracyjnego pojazdu  albo nowych blankietów profesjonalnych dowodów rejestracy j-
nych, spowodowana została zmianami administracyjnymi, rada powiatu może, w  drodze uchwały, zmniejszyć opłatę lub  
zwolnić od jej uiszczenia osoby obowiązane do ubiegania się o  wydanie  tych dokumentów . 
Art. 79c.130) W przypadku utworzenia, połączenia, podzielenia lub zniesienia powiatów lub zmiany nazwy powiatu 
albo miejscowości, dowody rejestracyjne,  blankiety profesjo nalnych dowodów rejestracyjnych,  pozwolenia czasowe, 
tablice rejestracyjne, profesjonalne tablice rejestracyjne,  znaki legalizacyjne i  nalepki kontrolne wydane przed dniem wejścia  
w życie przepisów tworzących, łączących, dzielących lub znoszących powiaty l ub zmieniających nazwę powiatu albo 
miejscowości, zachowują ważność . 
Art. 79c.131) W przypadku utworzenia, połączenia, podzielenia lub zniesienia powiatów lub zmiany nazwy p o-
wiatu albo miejscowości, dowody rejestracyjne, blankiety profesjonalnych dowodów rej estracyjnych, pozwolenia 
czasowe, tablice rejestracyjne, profesjonalne tablice rejestracyjne i  znaki legalizacyjne wydane przed dniem wejścia  
w życie przepisów tworzących, łączących, dzielących lub znoszących powiaty lub zmieniających nazwę powiatu 
albo mi ejscowości, zachowują ważność.  
Art. 80.132) Zadania i  kompetencje określone w  art. 73 ust. 1 i 2, art.  74 ust. 1, art. 74a ust.  1, art. 75, art. 77 ust. 3,  
art. 78 ust. 3,  art. 78a ust.  1, art.  79 ust. 1 i art. 80t ust.  2 nie mogą być powierzone w  drodze por ozumienia gminie. Przepis 
ten nie dotyczy miasta stołecznego Warszawy.  
Art. 80.133) Zadania i  kompetencje określone w  art. 73 ust. 1 i 2, art.  74 ust. 1, art. 74a ust.  1, art.  75, art.  78a 
ust. 1, art.  79 ust. 1 i art. 80t ust.  2 nie mogą być powierzone w  drodze porozumienia gminie. Przepis ten nie dot y-
czy miasta stołecznego Warszawy.  
 
Rozdział 2a  
Centralna ewidencja pojazdów  
Art. 80a. 1. Tworzy się centralną ewidencję pojazdów, zwaną dalej „ewidencją ”. 
2. W ewidencji gromadzi się dane o pojazdach:  
1) zarejes trowanych na podstawie art. 73 albo art. 74 oraz o ich właścicielach lub niektórych kategoriach posiadaczy;  
2) w stosunku do których wydano ostateczną decyzję uchylającą decyzję wydaną na podstawie art. 73 albo art. 74 albo 
decyzję o stwierdzeniu nieważnoś ci decyzji wydanej na podstawie art. 73 albo art. 74, albo wydano decyzję odmo w-
ną na podstawie art. 74, albo decyzję umarzającą postępowanie po wydaniu decyzji w trybie art. 74, oraz o ich wł aś-
cicielach lub niektórych kategoriach posiadaczy;  
3) wymienionyc h w art. 71 ust. 1, które nie zostały zarejestrowane, w stosunku do których:  
a) przeprowadzono badania techniczne,  
b) zawarto umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów , 
c) dokonano wymiany licznika przebiegu pojazdu ( drogomierza) i  odczytu wskazania wymienionego drogomierza 
lub dokonano odczytu wskazania drogomierza w  czasie kontroli.  
3. W ewidencji wyodrębnia się zbiór danych i  informacji o  pojazdach, o  których mowa w  art. 73 ust. 3, poprzez jego 
umieszczenie w  odrębn ym środowisku informatycznym, spełniającym wymogi w  zakresie bezpieczeństwa teleinfor ma-
tycznego, o  których mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2010  r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 742 ). 
4. Ewidencję prowadzi minister właściwy do spr aw informatyzacji w  systemie teleinformatycznym. W  rozumieniu 
niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji.  
                                                           
130) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 131. 
131) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
132) Ze zmianami wprowadzonymi  przez art. 1 pkt 2 3 lit. b tiret pierwsze i drugie  ustawy, o której mowa w odnośniku 5; w tym brzmi e-
niu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  133. 
133) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 450 
 
Art. 80b. 1. W  ewidencji gromadzi się następujące dane:  
1) identyfikujące pojazd:  
a) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu,  
b) numer rejestracyjny pojazdu;  
2) o właścicielu pojazdu:  
a) imię i  nazwisko (nazwę lub firmę),  
b) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu p o-
twierdzające go tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,  
c) datę i  miejsce urodzenia,  
d) numer identyfikacyjny REGON,  
e) adres zamieszkania (siedziby),  
f) datę zgonu;  
3) o posiadaczu pojazdu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 5: 
a) imię i  nazwisko (nazwę lub  firmę),  
b) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu p o-
twierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,  
c) datę i  miejsce urodzenia,  
d) numer identyfikacyjny REGON,  
e) adres zamie szkania (siedziby),  
f) datę zgonu;  
4) o użytkowniku pojazdu użytkowanego na podstawie umowy leasingu, o  rejestrację którego wnioskował leasing o-
dawca (właściciel pojazdu):  
a) imię i  nazwisko (nazwę lub firmę),  
b) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadaj ącej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwie r-
dzającego  tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,  
c) datę i  miejsce urodzenia,  
d) numer identyfikacyjny REGON,  
e) adres zamieszkania (siedziby),  
f) datę zgonu;  
5) o zbyciu pojazdu:  
a) datę zgłoszenia zbycia pojazdu,  
b) datę zbycia pojazdu,  
c) dane nabywcy:  
– imię i  nazwisko (nazwę lub firmę),  
– numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu 
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa,  które wydało ten dokument,  
– datę i  miejsce urodzenia,  
– numer identyfikacyjny REGON,  
– adres zamieszkania (siedziby),  
– datę zgonu;  
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 450 
 
6) o obowiązkowym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu:  
a) (uchylona)134) 
b) (uchylona)134) 
c) (uchylona)134) 
d) (uchylona)134) 
e) dane zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę,  
f) dane o  umowie ; 
7)135)  o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe:  
a) dane o  pojeźd zie, na którym ustanowiono zastaw rejestrowy,  
c) numer pozycji w rejestrze zastawów,  
d) datę dokonania wpisu w  rejestrze zastawów,  
e) imię i  nazwisko (nazwę lub firmę) zastawnika,  
f) numer PESEL zastawnika,  
g) numer identyfikacyjny REGON zastawnika,  
h) datę wykreślenia zastawu z  rejestru zastawów , 
i) nazwę (oznaczenie) sądu, który dokonał wpisu;  
8) o dokumentach pojazdu:  
a) dane o  dowodzie rejestracyjnym,  
b) dane o  pozwoleniu czasowym , 
c)136)  dane o  karcie pojazdu  
c)137) (uchylona)  
– oraz o  ich wtórnikach;  
8a) o profesjonalnej rejestracji pojazdów, w  tym wynikające z  decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów i  dotyczące 
blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych;  
8b) zamieszczone w  wykazie pojazdów używanych w  ruchu drogowym prowadzonym przez podmio t uprawniony, 
o którym mowa w  art. 80s ust.  2: 
a) o pojazdach używanych przez podmiot uprawniony w  ruchu drogowym z  wykorzystaniem profesjonalnych d o-
wodów rejestracyjnych,  
b) o profesjonalnych dowodach rejestracyjnych;  
9)138)  o tablicach rejestracyjnych poj azdu i  ich legalizacji, o  nalepkach kontrolnych, oraz o  ich wtórnikach;  
9)139)  o tablicach rejestracyjnych pojazdu i  ich legalizacji oraz o  ich wtórnikach;  
9a) o profesjonalnych tablicach rejestracyjnych oraz ich legalizacji;  
10) o badaniach technicznych po jazdu;  
                                                           
134) Przez art. 1 pkt 24 lit. a tiret pierwsze  ustawy, o której  mowa w odnośniku 5. 
135) Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 957), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r ., art. 80b ust. 1 pkt 7 w brzmieniu obowiązującym od dnia 
4 czerwca 2018 r.  nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie danych o zastawach 
rejestrowych  ustanowionych na pojeździe do centralnej ewidencji pojazdów  w zakresie dotyczącym udostępniania i przekazywania 
danych  o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe . Na podstawie art.  9 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa 
w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim d zienniku urzędowym komunikat określający 
termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
136) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 137. 
137) Przez art. 1 pkt 24 lit. a tiret drugie ustawy, o kt órej mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
138) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  139. 
139) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 lit. a tiret trzecie  ustawy, o kt órej mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 
4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 450 
 
11) o szkodach istotnych;  
12) o nadaniu i  wybiciu nowego numeru nadwozia (podwozia);  
13) techniczne o  pojeździe;  
14) o kradzieży i  odnalezieniu pojazdu;  
15) o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego;  
15a) o zatrzymaniu profesjon alnego dowodu rejestracyjnego lub blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego;  
16) o demontażu pojazdu lub przyjęciu niekompletnego pojazdu;  
16a) o stacjach demontażu lub punktach zbierania pojazdów;  
17) o czasowym wycofaniu i  ponownym dopuszczeniu do  ruchu pojazdu oraz o  jego wyrejestrowaniu;  
18) o homologacji pojazdu, dopuszczeniu jednostkowym pojazdu, dopuszczeniu indywidualnym WE pojazdu albo d o-
puszczeniu do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji;  
19) identyfikator osoby lub podmiotu d okonujących w  ewidencji wprowadzenia lub zmiany danych ; 
20) o zabezpieczeniach ustanowionych na pojeździe, w tym o zajęciu pojazdu przez organ egzekucyjny, oraz o ich zni e-
sieniu; 
21) o wymianie drogomierza;  
22) o odczycie wskazania drogomierza w  czasie kon troli; 
23)140)  o przekroczeniach terminów, o  których mowa w  art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1. 
2.141) Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy katalog gromadz o-
nych w  ewidencji danych, o  których mowa w  ust. 1 pkt 6 lit. e i f, pkt  7 lit. a, pkt  8–18 i 20–22, przekazywanych przez 
podmioty, o  których mowa w  art. 80ba ust.  1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system tele informatyczny obsług u-
jący ewide ncję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność  zakresu i  rodzaju przetwarzanych danych, a  także 
obowiązek monitorowania i  sprawozdawczości w  odniesieniu do emisji CO 2. 
2.142) Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy katalog gr o-
madz onych w  ewidencji danych, o których mowa w  ust. 1 pkt 6 lit. e i f, pkt  7 lit. a, pkt  8–18 i 20 –23, przekazyw a-
nych przez podmioty, o  których mowa w  art. 80ba ust.  1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system tele -
informatyczny obsług ujący ewidencję, mając na względzie użyteczno ść oraz proporcjonalność zakresu i  rodzaju 
przetwarzanych danych, a  także obowiązek monitorowania i  sprawozdawczości w  odniesieniu do emisji CO 2. 
3. Danych zgromadzonych w  ewidencji nie usuwa się.  
4. (uchylony)  
5. Administrator danych i  informacji zgromadz onych w  ewidencji przekazuje staroście informację o zatrzymaniu 
profesjonalnego dowodu rejestracyjnego oraz o  niezwróceniu przez podmiot uprawniony, o którym mowa w  art. 80s 
ust. 2, bla nkietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodó w rejestracyjnych i  profesjonalnych 
tablic (tablicy) rejestracyjnych w  terminie określonym w  art. 80y ust.  1 poprzez jej automatyczne udostępnienie przez 
system tel einformatyczny obsługujący ewidencję do pobrania za pomocą systemu teleinformatycznego, z  wykorzystaniem 
którego starosta wykonuje zadania związane z  rejestracją pojazdów.  
                                                           
140) Dodany  przez art. 1 pkt 24 lit. a tiret czwarte  ustawy, o której  mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwi ązań 
technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o prz ekro-
czeniach terminów, o który ch mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustaw y z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu dr ogo-
wym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450). Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 5, minister właściwy do spraw i nformatyzacji 
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw tr ansportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej kom unikat 
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gr oma-
dzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o któr ych mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy , o której 
mowa w zdaniu pierwszym . 
141) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 142. 
142) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 lit . b ustawy, o której  mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia ro z-
wiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i groma dzenie w tej ewidencji danych 
o przekroczeniach terminów , o który ch mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy , o której mowa w zdaniu pierwszym o d-
nośnika 140. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 5, minister właściwy do spraw info rmatyzacji w porozumi e-
niu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień  
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzeni e w tej ewide n-
cji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy , o której mowa w zd aniu 
pierwszym odnośnika 140. 
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 450 
 
Art. 80ba.  1. Dane, o  których mowa w  art. 80b ust.  1, są przekazywane do ewidencji:  
1)143)  przez organ właściwy w  sprawach rejestracji pojazdów – w zakresie danych, o  których mo wa w  art. 80b ust.  1 pkt 1, 
pkt 2–5 z wyłączeniem daty zgonu, pkt  8, 8a, 9 i 9a, pkt  10 w  zakresie terminu okresowego badania technicznego 
pojazdu w  przypadku rejestracji pojazdu wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, 
pkt 12, 13, 17, 18 i  20; 
1)144)  przez organ właściwy w  sprawach rejestracji pojazdów – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 
pkt 1, pkt  2–5 z wyłączeniem daty zgonu, pkt  8, 8a, 9 i 9a, pkt  10 w  zakresie terminu okresowego badania 
technicznego pojaz du w  przypadku rejestracji pojazdu wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej, pkt  12, 13, 17, 18, 20 i 23;  
2) przez zakłady ubezpieczeń – w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 6 i 11, oraz w przypadku z a-
wierania umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów dla pojazdu ni e-
zarej estrowanego także pkt 1 i 13;  
2a) przez podmiot uprawniony, o  którym mowa w  art. 80s ust.  2, któremu wydano decyzję o  profesjonalnej rejestracji 
pojazdó w – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 8b; 
3) przez właściwą jednostkę organizacyjną Policji – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 14; 
4) przez właściwą jednostkę organizacyjną Policji, Straży Granicznej, Krajowej A dministracji Skarbowej, Inspek cji 
Transportu Drogowego lub Żandarmerii Wojskowej – w zakresie danych, o których mowa w art. 80b  ust. 1 pkt  15 i 15a;  
5)145)  przez centralną informację o  zastawach rejestrowych, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Mi nistra 
Sprawiedliwości, niezwłocznie po dokonaniu przez sąd wpisu zastawu rejestrowego do rejestru zastawów – 
w zakresie d anych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt  7; 
6) przez stacje kontroli pojazdów – z wyłączeniem pojazdów, o  których mowa w  art. 73 ust. 3 – w zakresie danych, 
o których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 10, 15 i  21, oraz w  przypadku przeprowadzania badania technicznego lub d o-
konania odczytu drogomierza pojazdu niezarejestrowanego – także pkt  1 i 13; 
6a) przez właściwą jednostkę organizacyjną P olicji, Straży Granicznej, Inspekcji Transportu Drogowego, Żandarmerii 
Wojskowej lub Służby Celno -Skarbowej – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 22, a  w przy-
padku odczytu drogomierza pojazdu niezarejestrowanego – także pkt  1 i 13; 
7) przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny – w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 11.  
8)146)  przez marszałka województwa – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt  16a; 
9)147)  przez stację demontażu lub punkty zbierania pojazd ów – z wyłączeniem pojazdó w, o których mowa w  art. 73 ust. 3 – 
w zakresie danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 16. 
                                                           
143) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o któr ej mowa w odnośniku  144. 
144) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 25 lit. a tiret pierwsze  ustawy, o której mowa w odnośniku  5; wejdzie w życie z dniem 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiając ych przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewide n-
cji danych o przekroczeniach terminów, o który ch mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy, o której mowa w zdaniu 
pierwszym odnośnika 140. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 5, minister właściwy do spraw informatyzacji 
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat 
określają cy dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i grom a-
dzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy, o kt órej 
mowa w zdaniu pierwszym  odnośnika 140. 
145) Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, art. 80ba ust. 1 pkt 5 w brzmieniu obowiązującym od dnia 
4 czerwca 2018 r.  nie stosuje się do czasu wdro żenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie danych o zastawach 
rejestrowych  ustanowionych na pojeździe do centralnej ewidencji pojazdów  w zakresie dotyczącym udostępniania i przekazywania 
danych  o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeź dzie. Na podstawie art.  9 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa 
w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w  swoim dzienniku urzędowym komunikat określający te r-
min wdrożenia rozwiązań technicznych , o których mowa w zdaniu pierwszym.  
146) Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, art. 80ba ust. 1 pkt 8 w brzmieniu obowiązującym od dnia 
4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa 
w art. 80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w  art. 80ba ust. 1 pkt  8, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24  lipca 2015 r. 
o zmianie ustawy – Prawo o  ruchu drogowym oraz niektóryc h innych ustaw (Dz.  U. poz. 1273,  2183 i  2281, z  2016  r. poz. 352 i  2001, 
z 2017 r. poz. 777 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 957), która weszła w  życie z dniem 4 czerwca 2018 r. Na  podstawie art.  11 ust. 2 zdanie 
pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym 
komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
147) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 lit. a  tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5; na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ust a-
wy, o której mowa w odnośniku 135, art. 80ba ust. 1 pkt 9 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4  czerwca 2018 r. nie stosuje się do cz a-
su wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmi o-
ty, o których mowa w  art. 80ba ust. 1 pkt 9, w brzmieniu nadanym ustawą, o  której mowa w odnośniku 146. Na podstawie art.  7 ust. 2 
zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urz ę-
dowym komunikat określający termin wdrożenia roz wiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 450 
 
1a.148) Dane, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 6 lit. e i f, pkt  7 lit. a, pkt  8–18 i 20–22, mogą zawierać dodatkowo 
dane uzupełnia ne automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.  
1a.149) Dane, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 6 lit. e i f, pkt  7 lit. a, pkt  8–18 i 20 –23, mogą zawierać d o-
datkowo dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny obsł ugujący ewidencję.  
2. Dane, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 19, są uzupełniane w  sposób automatyczny przez system tele informatyczny  
obsługujący ewidencję.  
3.150) Podmioty wymienione w  ust. 1 wprowadzają dane do ewidencji w  czasie wykonania czynności sk utkującej ko -
niecznością  przekazania danych do ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub za 
pomocą systemów teleinformatycznych obsługujących zadania realizowane przez te podmioty.  
4. Podmioty wymienione w  ust. 1 pkt 2 wprowadzają dane do ewidencji za pośrednictwem systemu teleinformatyc z-
nego  obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 22  maja 2003  r. o ubez-
pieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biu rze Ubezpieczycieli Komunik a-
cyjnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 2214 oraz z 2020 r. poz. 1180, 1639 i 2320 ). 
4a.151) Podmiot wymieniony w  ust. 1 pkt 8 może wprowadzać dane za pośrednictwem systemu tele informatycznego 
obsługującego bazę danych, o  której mowa w  art. 79 ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach (Dz.  U. z 2020 r. poz. 797, 
875 i 2361 ). 
5. Dane gromadzone w  ewidencji są do niej przekazywane z  rejestru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji  
Ludności (PESEL), krajowego rejestru urzędowego pod miotów gospodarki narodowej (REGON), krajowego rejestru urz ę-
dowego podziału terytorialnego kraju (TERYT), centralnej ewidencji kierowców, centralnej ewidencji posiadaczy kart pa r-
kingowych, rejestru zastawów oraz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o  ile są w  nich gromadzone.  
6. Minister właściwy do spraw informatyzacji:  
1) może określić, w  drodze rozporządzenia, tryb i  terminy przekazywania danych pomiędzy ewidencją a  rejestrami  
PESEL, REGON, TERYT, centralną ewidencją kierowców i  centralną ewidencją  posiadaczy kart parkingowych, 
uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a  innymi rejestrami i ewide n-
cjami, poprawności i  aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych;  
3) w por ozumieniu z  ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, tryb 
i terminy przekazywania danych pomiędzy ewidencją a  Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym oraz waru n-
ki, sposób i  tryb współdziałania ewidencji i  fundus zu w  zakresie przekazywania danych przez zakłady ubezpieczeń, 
uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a  Ubezpieczeniowym Fund u-
szem Gwarancyjnym, poprawności i  aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewni enia ochrony  
danych osobowych.  
                                                           
148) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 149. 
149) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 25 lit. b ustawy, o której mowa w odnośni ku 5; wejdzie w życie z dniem wdrożenia ro z-
wiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i groma dzenie w tej ewidencji danych 
o przekroczeniach terminów, o który ch mowa w art. 71 ust. 7 i ar t. 78 ust. 2 pkt 1  ustawy,  o której mowa w zdaniu pierwszym o d-
nośnika 140. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 5, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumi e-
niu z ministr em właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień 
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewide n-
cji danych o przekroc zeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy, o której mowa w zdaniu 
pierwszym  odnośnika 140. 
150) Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy , o której mowa w odnośniku 135, art.  80ba ust. 3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 
4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa 
w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o  któryc h mowa w  art. 80ba ust. 1  pkt 9, nadanym ustawą, o której mowa w 146. Na po d-
stawie art.  7 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza 
w swoim dzienniku urz ędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu 
pierwszym.  
151) Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, art. 80ba ust. 4a w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca  
2018 r. nie stosuje się d o czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa 
w art. 80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust.  1 pkt  8, w brzmieniu nadanym ustawą, o której mowa 
w odnośniku 146. Na podstawie art.  11 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw infor -
matyzacji  ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający  termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których  mowa 
w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 450 
 
Art. 80bb.  1. W  celu umożliwienia wprowadzenia danych do ewidencji, podmiotom wymienionym w  art. 80ba 
ust. 1, zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w  ewidencji.  
2. Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobra nie danych zgromadzonych w ewidencji, ich wery -
fikację, w szczególności w oparciu o posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisanie do ewidencji nowych danych. 
W przypadku rozbieżności między danymi a danymi zawartymi w rejestrze PESEL lub w REGON, rozstrzygaj ące są dane 
zgromadzone w tych rejestrach.  
2a. W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego podmiotu, dane te są pobierane z rejestru 
PESEL, REGON, centralnej ewidencji kierowców oraz centralnej ewidencji posiadacz y kart parkingowych, o ile są w  nich 
gromadzone . 
2b. Obowiązek weryfikacji danych, o  którym mowa w  ust. 2, nie dotyczy danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 
pkt 8b. 
3. System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat o:  
1) wprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku poprawnego wprowadzenia nowych danych do ewidencji, który 
jest równoznaczny z wypełnieniem obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji;  
2) niewprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku gdy nowe dane nie zostały wprowadzone do ewidencji i koni ecz-
ne jest ponowne ich wprowadzenie w celu wypełnienia obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji.  
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:  
1) zakres danych, do których zapewnia się dostęp podmiotom wymienionym w art. 80ba ust. 1, mając na względzie 
prawidłowość wykonywania przez poszczególne podmioty zadań wynikających z niniejszej ustawy;  
2) wymagania techniczne i  jakościowe w  zakresie danych wprowadzanych do ewidencji oraz tryb i  sposób ich wpr o-
wadzania, mając na wzg lędzie zapewnienie wysokiej jakości danych przekazywanych do ewidencji i  jej referencyjny 
charakter.  
Art. 80bc.  W przypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami ni e-
zależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od 
dnia, w  którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.  
Art. 80bd.152) 1. Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w  ewidencji, wyjaśnia tę niezgo d-
ność w  zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie ustawy, i  wprowadza dane do ewidencji na 
zasadach określonych w  art. 80bb.  
2. W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, niezwłocznie 
powiadamia o  niezgodności admini stratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji, za pomocą systemu tele -
informatycznego obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizow ane 
przez ten podmiot.  
3. W celu wyjaśnienia niezgodności administ rator danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji niezwłocznie 
powiadamia, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję, o  niezgodności podmiot, który wprow a-
dził dane, których niezgodność dotyczy, w  przypadku:  
1) stwierdzenia niezgodnośc i przez administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji;  
2) o którym mowa w  ust. 2. 
3a. Przepisów ust.  1–3 nie stosuje się do danych, o  których mowa w  art. 80b ust.  1 pkt 8b. 
4. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w  szczególności w  oparciu o posiadane dokumenty  
lub dane.  
                                                           
152) Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 146, art. 80bd w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 
2018  r. nie stosuje się d o czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach okreś -
lonych w  art. 80bd, art.  100af i  art. 100i, w  brzmieniu nadanym wyżej wymienioną ustawą . Na podstawie art.  10c ust. 2 zdanie 
pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urz ę-
dowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 450 
 
5. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą systemu teleinformatycznego obsług u-
jącego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane  przez ten podmiot, 
administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji o  wyjaśnieniu tej niezgodności w  przypadku:  
1) wprowadzenia poprawnych danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub 
za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez podmiot wprowadzający dane;  
2) stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji dane są poprawne;  
3) stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z  podaniem uzasadnienia.  
6. Wprowadzenie do ewid encji danych, w  stosunku do których stwierdzono niezgodność, o  której mowa w  ust. 2, 
wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.  
7. Administrator danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji umożliwi wprowadzenie do ewidencji danych bez 
uprzedniego w yjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne do realizacji zadań wynikających z  przepisów odrębnych 
realizowanych przez podmioty obowiązane do wprowadzania danych do ewidencji w  terminach wynikających z  przepisów  
ustawowych.  
8. Minister właściwy do sp raw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, sposób i  tryb wyjaś niania niezgodności  
danych zgromadzonych w  centralnej ewidencji pojazdów przez podmioty, które je przekazują, mając na uwadze koniec z-
ność zapewnienia kompletności i  poprawności danych  w ewidencji, zapewnienie terminowej obsługi procesów admin i-
stracyjnych powiązanych z  ewidencją i  ich bezpieczeństwo.  
Art. 80be.153) 1. Organy właściwe do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów 
przekazują administratorowi danych i informacji zgromadzonych w ewidencji oraz aktualizują następujące dane o prze d-
siębiorcach prowadzących stacje kontroli pojazdów:  
1) firmę przedsiębiorcy oraz jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania;  
2) adres stacji kontroli pojazdów;  
3) numer identyfikacyjny REGON;  
4) kod rozpoznawczy stacji kontroli pojazdów;  
5) zakres badań;  
6) datę wpisu do rejestru;  
7) datę wykreślenia z rejestru;  
8) imiona i nazwiska zatrudnionych diagnostów wraz z numerami ich uprawnień.  
2. Przekazanie danych, o  który ch mowa w  ust. 1, następuje niezwłocznie nie później niż w  terminie 2  dni roboczych, 
za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub za pomocą systemów teleinformatycznych obsług u-
jących zadania realizowane przez te podmioty.  
Art. 80bg.  W celu zapewnienia możliwości realizacji zadań wynikających z  art. 35 ust. 4 ustawy z  dnia 24  maja 2002  r. 
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz.  U. z 2020 r. poz. 27 i 2320 ) minister właściwy do 
spraw informatyzacji zapewnia Agencji  Bezpieczeństwa Wewnętrznego dostęp do ewidencji.  
Art. 80bh.  1. Tworzy się elektroniczny katalog marek i  typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych do 
ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „katalogiem ”. 
2. Katalog jest katalogiem  referencyjnym służącym do wprowadzenia danych pojazdów do ewidencji na podstawie 
danych określonych w  dokumentach przedstawionych do rejestracji pojazdu.  
3. W katalogu prowadzonym w  systemie teleinformatycznym podmiotu odpowiedzialnego za prowadzenie kata logu 
gromadzi się dane o  typach pojazdów lub pojazdach, które mają być dopuszczone do ruchu na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej, takie jak dane o:  
1) typie pojazdu, na który zostało wydane świadectwo homologacji typu pojazdu albo świadectwo homologacji  typu 
WE pojazdu;  
                                                           
153) Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnoś niku 135, art. 80be nie stosuje się d o czasu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa  w art. 80be ust. 1 , za pomocą systemów teleinforma tycznych, 
o których mowa w  art. 80be ust. 2 . Na podstawie art.  10 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister 
właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań 
technicznych, o kt órych mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 450 
 
2) typie pojazdu, na który zostało udzielone zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej 
partii produkcji;  
3) typie pojazdu, na który zostało wydane świadectwo homologacji typu pojazdu, uznane przez Dyrektora Transpor to-
wego Dozoru Technicznego w  przypadkach, o  których mowa w  art. 70j ust.  1 albo art.  70k ust.  1; 
4) pojeździe, na który udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu;  
5) pojeździe, na który udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu, uznanego przez Dyrekt ora Transportowego 
Dozoru Technicznego w  przypadku, o  którym mowa w  art. 70zp ust.  1; 
6) pojeździe, na który udzielono świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
7) typach pojazdów albo pojazdach, dopuszczonych do ruchu drogowego, innych niż wymien ione w  pkt 1–6. 
4. Dane, o  których mowa w  ust. 2 i 3, przekazuje do katalogu:  
1) Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego na podstawie:  
a) wydanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa 
homologacj i typu pojazdu albo wydanego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członko w-
skiego świadectwa homologacji typu WE pojazdu,  
b) udzielonego zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z  końcowej partii produkcji,  
c) wydanego uznania  świadectwa homologacji typu pojazdu w  przypadkach, o  których mowa w  art. 70j ust.  1 albo 
art. 70k ust.  1, 
d) posiadanych informacji o  wygaśnięciu albo cofnięciu dokumentów, o  których mowa w  lit. a, informacji o  upływie  
terminu ważności zezwolenia, o  który m mowa w  lit. b, albo w  przypadku uchylenia uznania, o  którym mowa 
w lit. c, 
e) udzielonego dopuszczenia jednostkowego pojazdu,  
f) wydanego uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu w  przypadku, o  którym mowa w  art. 70zp ust.  1, 
g) udzielonego świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;  
2) organ właściwy w  sprawach rejestracji pojazdów – na podstawie dokumentów załączonych do wniosku o  rejestrację 
pojazdu, w  przypadkach innych niż określone w  pkt 1; 
3) producent lub importer nowego pojazdu samochodo wego, ciągnika rolniczego, motoroweru, trolejbusu lub przycz e-
py na podstawie:  
a) wydanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa 
homologacji typu pojazdu albo wydanego na terytorium innego niż Rzeczpo spolita Polska państwa członko w-
skiego świadectwa homologacji typu WE pojazdu,  
b) wydanego świadectwa homologacji typu pojazdu w  przypadku, o  którym mowa w  art. 70k ust.  1. 
5. Katalog opracowuje podmiot odpowiedzialny za jego prowadzenie, który gromadzi w  nim dane oraz dokonuje ich 
weryfikacji na podstawie danych pochodzących z  dokumentów, o  których mowa w  ust. 4. 
6. Podmiot odpowiedzialny za prowadzenie katalogu udostępnia bezpłatnie, za pośrednictwem systemu tele -
informatycznego, dane gromadzone w  tym kata logu:  
1) Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego;  
2) organowi właściwemu w  sprawach rejestracji pojazdów;  
3) administratorowi danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji – na potrzeby przetwarzania i  udostępniania da nych  
zgromadzonych w  ewidencji ; 
4) podmiotowi obowiązanemu do przekazywania danych do centralnej ewidencji pojazdów – na potrzeby przekazyw a-
nia tych danych.  
7. Zadania związane z  utworzeniem, rozwojem i  funkcjonowaniem katalogu są finansowane z  przychodów funduszu, 
o którym mowa w  art. 80d ust.  2. 
8. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, podmiot odpowiedzialny za prowadz e-
nie katalogu, w  tym gromadzenie danych w  katalogu oraz ich weryfikację, mając na względzie konieczność zapewnienia 
przejrzystego, obie ktywnego i  konkurencyjnego sposobu wyboru tego podmiotu, a  także prawidłowego i  sprawnego fun k-
cjonowania procesu gromadzenia i  weryfikacji danych w  katalogu, jednolity system ich przekazywania i  udostępniania 
oraz możliwości techniczne realizacji tych zada ń. 
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 450 
 
9. Minister właściwy do spraw informatyzacji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu określi, 
w drodze rozporządzenia, zakres, sposób i  tryb przekazywania danych do katalogu oraz ich udostępniania, a  także grom a-
dzenia danych w  katalogu oraz ich weryfikacji, mając na względzie konieczność zapewnienia prawid łowego i  sprawnego 
funkcjonowania procesu gromadzenia i  weryfikacji danych w  katalogu, jedno lity system ich przekazywania i udostępni a-
nia oraz możliwości techniczne realizacji tych zad ań. 
Art. 80c. 1. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się, o  ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych z a-
dań, następującym podmiotom:  
1) Policji;  
2) Żandarmerii Wojskowej;  
3) Straży Granicznej;  
4) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji  Wywiadu;  
5) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;  
6) Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego;  
7) Komendantowi  Służby Ochrony Państwa ; 
7a) Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego;  
8) sądom;  
9) prokuraturze;  
10) organom Krajowej Administracj i Skarbowej ; 
11) Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;  
12) Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;  
13) Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych – w celu umożliwienia zabezpieczenia ustawowym prawem zastawu należn ości 
z tytułu składek, do których po boru Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest obowiązany;  
14) organom właściwym w  sprawach rejestracji pojazdów;  
15) strażom gminnym (miejskim);  
16) Inspekcji Transportu Drogowego;  
17) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;  
18) komornikom sądowym;  
19) administracyjnym organom egzekucyjnym oraz organom podatkowym;  
20) wojskowym komendantom uzupełnień;  
20a)154) ministrowi właściwemu do spraw klimatu;  
21) ministrowi właściwemu do spraw środowiska;  
22) ministrowi właściwemu do spraw transportu;  
23) (uchylo ny) 
24) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego;  
25) zakładom ubezpieczeń;  
26) stacjom kontroli pojazdów;  
27) Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego;  
28) organom właściwym w  sprawach realizacji zadań związanych z  funkcjonowaniem stref płatnego par kowania;  
29) ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego, kierownikowi  ośrodka pomocy społecznej, a  w przy-
padku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy 
z dnia 19 lipca 2019 r. o real izowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818) – dyrekt o-
rowi centrum usług społecznych lub pracownikowi socjalnemu;  
                                                           
154) Dodany przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58. 
  
Dziennik  Ustaw  – 110 – Poz. 450 
 
30) organowi prowadząc emu Rejestr Zastawów Skarbowych;  
31) organ om Inspekcji Ochrony Środowiska;  
32) organom administracji miar ; 
33) Krajowemu ośrodkowi bilansowania i zarządzania emisjami ; 
34)155)  Straży Leśnej i  Straży Parku;  
35)155)  podmiotowi odpowiedzialnemu za prowadzenie katalogu, o  którym mowa w  art. 80bh ust.  8. 
2. Dane o  pojazdach, o  których mowa w  art. 73 ust. 3, udostępnia się wyłącznie podmiotom określonym w  ust. 1 
pkt 1–10 i 16 oraz w  ust. 2a. 
2a.156) Dane lub informacje zgromadzone w  ewidencji udostępnia się także ministrowi właściwemu do spraw w e-
wnętrznych  oraz ministrowi  właściwemu do spraw finansów publicznych , w celu realizacji jego ustawowych zadań, za 
pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku.  
3. Zgromadzone w  ewidencji dane mogą być udostępniane sądom za pośrednictwem systemu  teleinformatycznego, 
którego administratorem jest Minister Sprawiedliwości.  
3a. Zgromadzone w ewidencji dane udostępnia się zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem systemu teleinform a-
tycznego obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o którym mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. 
o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Kom u-
nikacyjnych . 
4. Podmiotom, o  których mowa w  ust. 1, dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się w  postaci elektron icznej za 
pomocą środków komunikacji elektronicznej na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji 
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Udostępnienie danych w  innej postaci może nastąpić wyłącznie 
w przypadku , gdy nie będzie możliwe udostępnienie w  postaci elektronicznej.  
5. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na uzasadniony wniosek zł o-
żony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem 
zaufanym albo podpisem osobistym . Odpowiedź w  postaci papierowej może stanowić wydruk z  systemu teleinformatyc z-
nego obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.  
6.157) Minister właściwy do spraw infor matyzacji może wyrazić zgodę, w drodze decyzji, na udostępnienie danych 
zgromadzonych w ewidencji podmiotom, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 6a, albo ich jednostkom org a-
nizacyjnym, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez konieczności s kładania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają 
łącznie następujące warunki:  
1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał;  
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiaj ące wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich 
uzyskania;  
3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.  
6a.158) Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się wyłączn ie za p o-
mocą urządzeń teletransmisji danych, po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 6.  
7. Decyzji, o  której mowa w  ust. 6, nie wydaje się w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2a. 
Art. 80ca.  Dane zgromadzone w  ewidencji mogą być udostępniane podmiotom z agranicznym w  celu wypełnienia 
postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a  także wykonania aktu prawa st a-
nowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem. Tryb i  sposób udostępniani a 
danych określają ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, akty prawa stanowionego przez 
organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub porozumienia zawarte pomiędzy właśc i-
wymi ministrami państw członkows kich Unii Europejskiej.  
                                                           
155) Dodany  przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której  mowa w odnośniku 5. 
156) Ze zmianą wprowadzoną przez a rt. 3 ustaw y z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1087),  która weszła w życie z dniem 1 lipca 2020 r.  
157) W brzmieniu ustalonym przez art. 16 pkt 1 ustaw y z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie us tawy o szczególnych rozwiązaniach zwi ą-
zanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji 
kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568  i 695 ), która weszła w życie z dniem 31 marca 2020 r.  
158) Dodany  przez art. 16 pkt 2 ustawy , o której mowa w odnośniku 157. 
  
Dziennik  Ustaw  – 111 – Poz. 450 
 
Art. 80cb.  1.159) Każdemu zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 3, dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się w  postaci elektronicznej przy użyciu systemu tele informatycznego.   
1. Każdemu zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3, 
dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się w  postaci elektronicznej przy użyciu systemu tele informatycznego.  
Raport z  systemu teleinformatycznego potwierdza dane zgromadzone w  ewidencji i  nie wymaga podpisu ani pieczęci.160) 
2. Dane osobowe zgromadzone w  ewidencji mogą być udostępniane po uwierzytelnieniu zainteresowanego na zas a-
dach określonych w  art. 20a ust.  1 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących 
zadania publiczne.  
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) dane, których podanie jest wymagane do udostępnienia poszczególnych danych,  
2) szczegółowy zakres udostępnianych danyc h 
– mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych.  
Art. 80cc.  1. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się także na wniosek właściciela pojazdu, posiadacza p o-
jazdu wymienionego w  art. 73 ust. 5 oraz użytkownika pojazdu użytkowanego na pod stawie umowy leasingu, o  rejestrację 
którego wnioskował leasingodawca (właściciel pojazdu), których one dotyczą.  
2. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na wniosek złożony w p o-
staci papierowej albo w postaci elekt ronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym 
albo podpisem osobistym . Odpowiedź w  postaci papierowej może stanowić wydruk z  systemu teleinformatycznego o b-
sługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.  
Art. 80cd.  1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić dane zgromadzone w  ewidencji innym 
podmiotom niż wymienione w  art. 80c–80cc, w  tym osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacy j-
nym nieposiadającym osobowości prawnej, jeż eli wykażą swój interes prawny.  
2. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na uzasadniony wniosek zł o-
żony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem  
zaufanym albo podpisem osobistym . Odpowiedź w  postaci papierowej może stanowić wydruk z  systemu teleinformatyc z-
nego obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.  
Art. 80ce.  1. Dane lub informacje zgromadzone w  ewidencji są przekazyw ane do ponownego wykorzystywania, 
w sposób wykluczający możliwość identyfikacji osób lub pojazdów, z  zachowaniem przepisów ustawy z  dnia 25  lutego 
2016  r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego  (Dz. U. z 201 9 r. poz.  1446 ), jeżeli przepi sy ust a-
wy nie stanowią inaczej.  
2. Dane zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania na wniosek złożony w postaci 
papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo 
podpisem osobistym . 
3. Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane do ponownego wykorzystywania także za pośrednictwem 
usług sieciowych.  
Art. 80cf.  1. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym 
mowa w art. 80c ust. 5, art. 80cc ust. 2, art. 80cd ust. 2 oraz art. 80ce ust. 2, kierując się potrzebami usprawnienia procesu 
udostępniania i przekazywania danych z ewidencji.  
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, ro dzaj i  zakres danych udostępni a-
nych na podstawie art.  80c i  art. 80cc –80ce, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych przetwarz a-
nych w  ewidencji i  ich ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem i  dostępem.  
                                                           
159) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 160. 
160) Zdanie drugie dodane prz ez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań 
technicznych umożliwiający ch generowanie z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów raportu 
potwierd zającego dane zgromadzone w tej ewidencji określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa 
w odnośniku 5. Na podstawie art. 21 tej ustawy m inister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Usta w Rzeczy -
pospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających generowanie z systemu tele -
informatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów raportu potwierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 112 – Poz. 450 
 
Art. 80cg.  Udostępnienie i przekaz ywanie danych zgrom adzonych w ewidencji następuje:  
1) nieod płatnie, w przypadku danych:  
a) udostępnian ych na podstawie art. 80c –80cc,  
b) przekazywanych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 2 organom administracji publicznej, 
niewymien ionym w art. 80c us t. 1, w celach niekomercyjnych,  
c) udostępnianych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 3, w celach kom ercyjnych i nie -
komercyjnych;  
2) odpłatnie, w przypadku danych:  
a) udostępniany ch na podstawie art. 80cd,  
b) przekazywanych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 2, w celach komercyjnych i nie -
komercyjnych . 
Art. 80ch.  1. Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednego pojazdu lub jednej 
osoby nie może być wyższa niż 2% p rzeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, o  którym mowa w  art. 20 pkt 1 
lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 291). 
2. Wysokość opłaty za udostępnianie danych z  ewidencji do celów komercyjnych i  niekomercyjnych określa się według  
wzoru:  
O = K × (A + B) + M  
gdzie:  
O – łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i  niekomercyjnych,  
K – współczynnik wynoszący:  
a) 1,0 – do celów niekomercyjnych,  
b) 1,5 – do celów komercyjnych,  
A – opłata za prace informatyczne,  
gdzie  
A = 0,5H1  × Z + 0,5H2  × Z + 0,75H3  × Z + 10H4  × Z + H5  × Z 
B – opłata za prace eksploatacyjne,  
gdzie  
B = 1,5H6  × 10Z + H7  × 10Z + 1,5H8  × 10Z + 0,6H9  × 10Z + 0,5H10  × 10Z  
M – koszt materi ałów eksploatacyjnych doliczany, w  przypadku gdy przekroczy 5% wartości usługi,  
a poszczególne symbole oznaczają:  
H – ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania:  
H1 – czas trwania prac programowo -projektowych,  
H2 – czas opracowania dokumentacji pro gramowej,  
H3 – czas trwania prac analitycznych i  projektowych,  
H4 – czas opracowania nowego programu,  
H5 – czas opracowania programu z  gotowych modułów,  
H6 – czas wyboru podzbioru z  bazy danych,  
H7 – czas przetwarzania wybranych danych,  
H8 – czas wykonania  tablicy statystycznej,  
H9 – czas drukowania wykazów z  wybranego podzbioru zawierającego do 300  danych jednostkowych,  
H10 – czas drukowania wykazów z  wybranego podzbioru zawierającego powyżej 300  danych jednostkowych,  
Z – opłatę za udostępnienie danych jed nostkowych z  ewidencji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 113 – Poz. 450 
 
3. Maksymalna wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 2, wynosi 23  000 zł. 
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z  ewidencji,  
2) warunki  i sposób wnoszenia opłaty za udostępnienie danych z  ewidencji,  
3) sposób dokumentowania wniesienia opłaty za udostępnienie danych z  ewidencji  
– mając na względzie zróżnicowaną postać składania wniosku o  udostępnienie danych oraz tryb ich udostępniania do 
celów komercyjnych i  niekomercyjnych.  
Art. 80d. 1. (uchylony)  
2. Tworzy się Fundusz – Centralna Ewidencja Pojazdów i  Kierowców, zwany dalej „Funduszem ”, którego dysp o-
nentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji . 
3. Fundusz jest państwowym fundusze m celowym.  
3a. Organy i  podmioty obowiązane do pobrania i  przekazania lub uiszczenia opłaty ewidencyjnej mają obowiązek, 
w terminie, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie ust. 7: 
1) przekazywać należne kwoty na rachunek Funduszu;  
2) sporządzać i  przesyłać ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji miesięczne sprawozdania z  pobranych 
i przekazanych lub uiszczonych opłat ewidencyjnych.  
3aa.161) Sprawozdania, o których mowa w ust. 3a pkt 2, opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, po d-
pisem  zaufanym albo podpisem osobistym, przekazuje się za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej ministra właśc i-
wego do spraw informatyzacji.  
3b. Od nieterminowo przekazanych lub uiszczonych opłat pobiera się odsetki za zwłokę, w  wysokości odsetek n a-
leżnych z a nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych.  
3c. Do należności z  tytułu opłat ewidencyjnych oraz odsetek za zwłokę stosuje się odpowiednio przepisy działu III 
ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1325, 1423, 2122,  2123 i 2320 oraz 
z 2021 r. poz. 72 ), z wyłączeniem art.  75 § 4a w  zakresie określenia w  decyzji stwierdzającej nadpłatę wysokości zob owiąza-
nia podatkowego oraz art.  75 § 4b, z  tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują ministrowi właściw emu 
do spraw informatyzacji.  
4. Przychodami Funduszu są:  
1) opłaty pobrane za udostępnienie danych lub informacji z  centralnej ewidencji pojazdów i  centralnej ewidencji 
kierowców;  
2)162)  opłata ewidencyjna, o  której mowa w  art. 75 ust. 2, art.  77 ust. 3 i 3a, ar t. 80t us t. 2, art. 81b ust.  3, art. 83 ust. 1 
i art. 150 ust. 1; 
2)163)  opłata ewidencyjna, o której mowa w  art. 75 ust. 2, art. 80t ust.  2, art. 81b ust.  3, art.  83 ust.  1 i art. 150 ust.  1; 
2a) opłata ewidencyjna, o  której mowa w  art. 8 ust. 4 i 5; 
3) opłata ewidencyjna, o  której mowa w  art. 30 ust. 1 ustawy  z dnia 22  maja 2003  r. o ubezpieczeniach obowiązk o-
wych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;  
4) opłata ewidencyjna, o  której mowa w  art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5, art. 18 
ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, 
art. 85 ust. 8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust. 2, art. 103 ust. 3 
i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 1 ustawy  z dnia 5  stycznia 2011  r. 
o kierujących pojazdami, a  także w  art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy  z dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym;  
4a) opłata ewidencyjna, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy  z dnia 19  sierpnia 2011  r. o przewozie towarów 
niebezpiecznych ( Dz. U. z 2020 r. poz. 154 i 875 ); 
5) odsetki za zwłokę p obierane z  tytułu nieterminowo przekazywanych lub uiszczanych opłat ewidencyjnych;  
6) odsetki od wolnych środków przekazanych w  zarządzanie zgodnie z  przepisami o  finansach publicznych;  
7) inne przychody.  
                                                           
161) Dodany przez art. 24 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 43. 
162) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 163. 
163) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 28 u stawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 114 – Poz. 450 
 
4a. Ściągnięcie należności z  tytułu należnych opłat  ewidencyjnych i  odsetek, o  których mowa w  ust. 3b, następuje na 
podstawie przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji ( Dz. U. z 2020 r. 
poz. 1427,  1492  i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41 ) – w zakresie egzekucji o bowiązków o  charakterze pieniężnym.  
5. Wydatki Funduszu są przeznaczone na finansowanie wydatków związ anych z  utworzeniem, rozwojem i funkcj o-
nowaniem centralnej ewidencji pojazdów i  centralnej ewidencji kierowców, w  tym Krajowego Punktu Kontaktowego, 
centr alnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych oraz elektronicznego katalogu marek i  typów pojazdów homo logowanych  
oraz dopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
5a. Ze środków Funduszu może być dokonana wpłata na rachunek budżetu pańs twa. 
6.162) Wysokość każdej opłaty ewidencyjnej, o  której mowa w  art. 75 ust. 2, art.  77 ust. 3 i 3a, art. 80t ust.  2, art. 81b 
ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w  art. 10 ust. 1, art.  13 ust. 6, art.  14 ust. 1, art.  15 ust. 5, art.  16 ust. 1 i 5, 
art. 18 ust. 2, art.  28 ust. 8 i 9, art.  31 ust. 3, art.  33 ust. 2 pkt 1, art.  38 ust. 2 pkt 1, art.  58 ust. 2 pkt 1, art.  77 ust. 2 pkt 1, 
art. 85 ust.  8, art.  87 ust. 3 pkt 1, art.  97 ust. 3, art.  101 ust. 1 pkt 3 oraz ust.  2 pkt 3, art.  102 ust. 2, art.  103 ust. 3 i 3a, 
art. 109 ust. 1, 3 i  4, art.  110, art.  115 ust. 6, art.  117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ust awy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kieru-
jących pojazdami, a  także w  art. 39g ust.  9 pkt 2 ustawy z  dnia 6  września 2001  r. o transporcie  drogowym i  w art. 25 
ust. 1 pkt 2 usta wy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebezpiecznych, nie może przekroczyć równowartości  
w złotych 2  euro, a  w przypadku opłaty, o  której mowa w  art. 8 ust. 4 i 5 usta wy, rów nowartoś ci w złotych 50 euroce n-
tów, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ustalonego przez Narodowy Bank Polski w  dniu ogłoszenia rozporz ą-
dzenia, o  którym mowa w  ust. 7. 
6.163) Wysokość każdej opłaty ewidencyjnej, o której mowa w  art. 75 ust. 2, art. 80t ust.  2, art.  81b ust.  3, 
art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w  art. 10 ust. 1, art.  13 ust. 6, art.  14 ust. 1, art.  15 ust. 5, art.  16 ust. 1 i 5, 
art. 18 ust. 2, art.  28 ust. 8 i 9, art.  31 ust. 3, art.  33 ust. 2 pkt 1, art.  38 ust. 2 pkt 1, art.  58 ust. 2 pkt  1, art.  77 ust. 2 
pkt 1, art.  85 ust.  8, art.  87 ust. 3 pkt 1, art.  97 ust. 3, art.  101 ust. 1 pkt 3 oraz ust.  2 pkt 3, art.  102 ust.  2, art.  103 
ust. 3 i 3a, art.  109 ust. 1, 3 i  4, art.  110, art.  115 ust. 6, art.  117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z  dnia 5  stycznia 
2011  r. o kierujących pojazdami, a  także w  art. 39g ust.  9 pkt 2 ustawy z  dnia 6  września 2001  r. o transporcie dr o-
gowym i  w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przew ozie towarów niebezpiecznych, nie może 
przekroczyć równowartości w  złotych 2  euro, a  w przypadku opłaty, o  której mowa w  art. 8 ust.  4 i 5 ustawy, ró wno-
wartoś ci w złotych 50  eurocentów, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ustalonego przez Narodowy  Bank 
Polski w  dniu ogłoszenia rozporządzenia, o  którym mowa w  ust. 7. 
7. Minister właściwy do spraw informatyzacji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu, mini-
strem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego oraz ministrem właściwym d o spraw instytucji finansowych okreś li, 
w drodze rozporządzenia:  
1)162)  wysokość opłaty ewidencyjnej, o  której mowa w  art. 8 ust. 4 i 5, art.  75 ust. 2, art.  77 ust. 3 i 3a, art. 80t ust.  2, 
art. 81b ust.  3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w  art. 10 ust. 1, art.  13 ust. 6, art.  14 ust. 1, art.  15 ust. 5, 
art. 16 ust. 1 i 5, art.  18 ust. 2, art.  28 ust. 8 i 9, art.  31 ust. 3, art.  33 ust. 2 pkt 1, art.  38 ust. 2 pkt 1, art.  58 
ust. 2 pkt 1, art.  77 ust. 2 pkt 1, ar t. 85 ust. 8, art.  87 ust. 3 pkt 1, art.  97 ust. 3, art.  101 ust. 1 pkt 3 oraz ust.  2 pkt 3, 
art. 102 ust. 2, art.  103 ust. 3 i 3a, art.  109 ust. 1, 3 i  4, art.  110, art.  115 ust. 6, art.  117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 
ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami, a  także w  art. 39g ust.  9 pkt 2 ustawy z  dnia 6  września 
2001  r. o transporcie drogowym i  w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przewozie towarów ni e-
bezpiecznych, oraz sposób jej wnoszenia;  
1)163)  wysokość opłaty ewidencyjnej, o  której mowa w  art. 8 ust. 4 i 5, art.  75 ust. 2, art. 80t ust.  2, art. 81b ust.  3, 
art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w  art. 10 ust. 1, art.  13 ust. 6, art.  14 ust. 1, art.  15 ust.  5, art.  16 
ust. 1 i 5, art.  18 ust.  2, art.  28 ust. 8 i 9, art.  31 ust. 3, art.  33 ust. 2 pkt 1, art.  38 ust. 2 pkt 1, art.  58 ust.  2 
pkt 1, art.  77 ust.  2 pkt 1, art.  85 ust. 8, art.  87 ust. 3 pkt 1, art.  97 ust. 3, art.  101 ust. 1 pkt 3 oraz ust.  2 pkt 3, 
art. 102 ust. 2, art.  103 ust. 3 i 3a, art.  109 ust. 1, 3 i  4, art.  110, art.  115 ust. 6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 
ust. 3 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami, a  także w  art. 39g ust.  9 pkt 2 ustawy z  dnia 
6 września 2001  r. o transporcie dro gowym i  w art. 25 ust. 1 pkt 2 usta wy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przew o-
zie towarów niebezpiecznych, oraz sposób jej wnoszenia;  
2) tryb i  zasady pobierania, ewidencjonowania, przekazywania i  rozliczania opł aty ewidencyjnej przez organy i pod-
mioty zobowiąz ane do jej pobierania;  
3) wzór miesięcznego sprawozdania zawierającego kwoty opłat ewidencyjnych pobranych i  przekazanych lub uiszcz o-
nych na rachunek Funduszu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 115 – Poz. 450 
 
8. W rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 7, należy uwzględnić w  szczególności:  
1) przypadki uis zczania opłaty ewidencyjnej;  
2) zróżnicowaną wysokość opłaty w  zależności od rodzaju czynności, której dokonanie jest uzależnione od jej uiszczenia;  
3) koszty związane z  funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i  centralnej ewidencji kierowców;  
4) terminy przekazywania i  rozliczania opłaty ewidencyjnej oraz przekazywania miesięcznego sprawozdania z  opłat 
ewidencyjnych pobranych i  przekazanych lub uiszczonych przez organy i  podmioty zobowiązane do jej pobierania.  
Art. 80e. 1. (uchylony)  
2. (uchylony)  
Rozdział 2b  
(uchylony)  
Rozdział 2c  
Krajowy Punkt Kontaktowy  
Art. 80k. 1. Tworzy się Krajowy Punkt Kontaktowy przy centralnej ewidencji pojazdów.  
2. Krajowy Punkt Kontaktowy prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w  systemie teleinformatycznym, 
o którym mowa w  art. 80a ust. 4. 
3. Krajowy Punkt Kontaktowy umożliwia wymianę informacji z  właściwymi krajowymi punktami kontaktowymi  
innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z  krajowymi podmiotami uprawnionymi – w zakresie danych dot y-
czących poj azdów oraz ich właścicieli lub posiadaczy.  
4. Krajowymi podmiotami uprawnionymi są, w  zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań:  
1) Policja;  
2) Inspekcja Transportu Drogowego;  
3) straże gminne (miejskie);  
4) organy celne;  
5) Straż Graniczna.  
5. Wymiana informacji, o  której mowa w  ust. 3, następuje w  związku z  popełnieniem naruszeń, o  których mowa 
w ust. 6, w szczególności w  celu ułatwienia identyfikacji osób podejrzanych o  popełnienie naruszenia podczas kierowania 
pojazdem zarejestrowanym w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
lub podczas kierowania pojazdem zarejestrowanym w  Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członko w-
skiego Unii Europejskiej.  
6. Wymiana informacji, o  której mo wa w  ust. 3, następuje w  związku z  popełnieniem następujących naruszeń przep i-
sów ruchu drogowego:  
1) niestosowaniem się do ograniczenia prędkości;  
2) niedopełnieniem obowiązku korzystania z  pasów bezpieczeństwa lub przewożenia dziecka w  foteliku bezpiecze ń-
stwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci;  
3) niestosowaniem się do sygnałów świetlnych lub znaków nakazujących zatrzymanie pojazdu;  
4) prowadzeniem pojazdu po użyciu alkoholu albo w  stanie nietrzeźwości;  
5) prowadzeniem pojazdu po u życiu lub pod wpływem środka odurzającego;  
6) niedopełnieniem obowiązku używania w  czasie jazdy kasków ochronnych;  
7) wykorzystywaniem drogi lub poszczególnych jej części w  sposób niezgodny z  przeznaczeniem;  
8) korzystaniem podczas jazdy z  telefonu wymagaj ącego trzymania słuchawki lub mikrofonu w  ręku.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 116 – Poz. 450 
 
Art. 80l. 1. Wymianę informacji, o  której mowa w  art. 80k ust. 3, Krajowy Punkt Kontaktowy realizuje przy użyciu 
urządzeń teletransmisji danych oraz z  wykorzystaniem oprogramowania, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1 decyzji Rady 
2008/616/WSiSW z  dnia 23  czerwca 2008  r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w  sprawie intensyfikacji 
współpracy transgranicznej, szczególnie w  zwalczaniu terroryzmu i  przestępczości transgranicznej ( Dz. Urz. UE L 210 
z 06.08.200 8, str. 12), przez:  
1) udostępnianie danych na zapytania krajowych punktów kontaktowych innych państw członkowskich Unii Europe j-
skiej;  
2) przekazywanie zapytań krajowych podmiotów uprawnionych do krajowych punktów kontaktowych innych państw 
członkowskich U nii Europejskiej;  
3) przekazywanie krajowym podmiotom uprawnionym odpowiedzi na złożone przez nie zapytania, o  których mowa 
w pkt 2, udzielonych przez krajowe punkty kontaktowe innych państw członkowskich Unii Europejskiej.  
2. Krajowy Punkt Kontaktowy real izuje wymianę informacji z  krajowymi punktami kontaktowymi innych państw 
członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z  procedurami określonymi w  rozdziale 3  pkt 2 i 3 załącznika do decyzji, 
o której mowa w  ust. 1. 
Art. 80m.  Krajowe podmioty uprawnione:  
1) składają zapytania o  udzielenie informacji, o  których mowa w  art. 80k ust. 3, za pośrednictwem Krajowego Punktu 
Kontaktowego przy użyciu urządzeń teletransmisji danych;  
2) udostępniają uzyskane informacje właściwym funkcjonariuszom lub pracownikom krajowych po dmiotów uprawni o-
nych na potrzeby prowadzonych postępowań;  
3) wykorzystują rozwiązania teleinformatyczne przystosowane do współpracy z  Krajowym Punktem Kontaktowym.  
Art. 80n. Krajowe podmioty uprawnione przetwarzają dane uzyskane za pośrednictwem Krajowego Punktu Konta k-
towego wyłącznie w  związku z  popełnieniem naruszeń, o  których mowa w  art. 80k ust. 6. 
Art. 80o. 1. Krajowy Punkt Kontaktowy, na zapytania krajowych punktów kontaktowych innych państw członko w-
skich Unii Europejskiej, udostępnia tym punktom dane  o: 
1) pojeździe:  
a) numer rejestracyjny,  
b) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu,  
c) kraj rejestracji,  
d) marka,  
e) model,  
f) kategoria;  
2) właścicielu pojazdu oraz o  posiadaczu, o  którym mowa w  art. 73 ust. 5: 
a) imię i  nazwisko (nazw a lub firma),  
b) adres zamieszkania (siedziba),  
c) numer PESEL,  
d) numer identyfikacyjny REGON ; 
e) datę i  miejsce urodzenia.  
2. Krajowe podmioty uprawnione w  zapytaniach o  udzielenie informacji podają:  
1) kraj rejestracji pojazdu;  
2) numer rejestracyjny po jazdu;  
3) państwo popełnienia naruszenia;  
4) datę popełnienia naruszenia;  
5) godzinę popełnienia naruszenia;  
6) rodzaj naruszenia, o  którym mowa w  art. 80k ust. 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 117 – Poz. 450 
 
Art. 80p. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji sporządza sprawozdanie zawierające:  
1) liczbę zapytań o  udzielenie informacji kierowanych za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego do kraj o-
wych punktów kontaktowych innych państw członkowskich Unii Europejskiej w  związku z  popełnieniem naruszeń, 
o których mowa w  art. 80k ust. 6, wraz z  podaniem rodzaju naruszeń, których dotyczyły zapytania i  liczby zapytań, 
które nie skutkowały przekazaniem przez krajowe punkty kontaktowe innych państw członkowskich Unii Europe j-
skiej informacji, o  których mowa w  art. 80k ust. 3; 
2) liczbę naruszeń, o  których mowa w  art. 80k ust. 6, w  związku z  którymi kierowano zapytania za pośrednictwem 
Krajowego Punktu Kontaktowego, w  tym liczbę naruszeń:  
a) ujawnionych przy pomocy urządzeń rejestrujących,  
b) w związku z  którymi wysłano zawiadomienie o  popełnieniu narus zenia;  
3) liczbę wypadków śmiertelnych z  udziałem pojazdów zarejestrowanych w  innych państwach członkowskich Unii 
Europejskiej.  
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie, o  którym mowa 
w ust. 1, co dwa lata, w terminie do dnia 6  maja za okres dwóch poprzednich lat kalendarzowych.  
3. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, jest sporządzane:  
1) w zakresie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 – w oparciu o  informacje uzyskane z  Krajowego Punktu Kontaktowego;  
2) w zakresie , o którym mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3 – w oparciu o  informacje uzyskane od krajowych podmiotów upra w-
nionych.  
4. Krajowe podmioty uprawnione przekazują ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji  informacje, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, na formularzu w  postaci elektronicznej, przy użyciu urządzeń teletransmisji danych.  
5. Krajowe podmioty uprawnione przekazują ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji informacje, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, co dwa lata, w  terminie do dnia 15  marca za okres dw óch poprzednich lat kalendarzowych.  
Art. 80q. 1. Do danych osobowych przetwarzanych na podstawie przepisów niniejszego rozdziału przez Krajowy 
Punkt Kontaktowy oraz krajowe podmioty uprawnione stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4  ustawy  z dnia 
16 września 2011  r. o wymianie informacji z  organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej164) (Dz. U. 
z 2020 r.  poz. 158 ). 
2. Dane osobowe, o  których mowa w  ust. 1, mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów określonych w  art. 80k 
ust. 5 oraz w związk u z popełnieniem naruszeń, o  których mowa w  art. 80k ust. 6. 
3. Każda zainteresowana osoba ma prawo do uzyskania informacji na temat własnych danych osobowych, które zostały  
przekazane innemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej, w  tym informacji o dacie złożenia wniosku oraz o właś-
ciwym organie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który te dane osobowe uzyskał.  
Art. 80r. Minister właściwy do spraw informatyzacji w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu 
określi, w  drodze roz porządzenia, wzór formularza do przekazywania informacji, o  którym mowa w  art. 80p ust. 4, kier u-
jąc się zakresem informacji określonym w  art. 80p ust. 1 oraz koniecznością ujednolicenia formy przekazywanych d a-
nych.  
Rozdział 2d  
Profesjonalna rejestracja poj azdów  
Art. 80s. 1. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium Rzecz y-
pospolitej  Polskiej lub za granicą pojazdu samochodowego, motoroweru, ciągnika rolniczego lub przyczepy w  celu wyk o-
nywania jazd testowych t ymi pojazdami w  ramach działalności prowadzonej przez podmiot uprawniony jest profesjonalny 
dowód rejestracyjny wraz z  profesjonalnymi tablicami (tablicą) rejestracyjnymi.  
                                                           
164) Obecnie tytuł ustawy brzmi: o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich , 
agencjami Unii Eur opejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, na podstawie art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. 
o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 125), która weszła w życie z  dniem 6 lutego 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 118 – Poz. 450 
 
2. Podmiotami uprawnionymi w  ramach prowadzonej działalności do posługiwania się pro fesjonalnym dowodem 
rejestracyjnym i  profesjonalnymi tablicami (tablicą) rejestracyjnymi są:  
1) przedsiębiorca posiadający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę, a  w przypadku przedsiębiorcy posiad a-
jącego siedzibę za granicą – oddział, zajmujący  się produkcją, dystrybucją (sprzedażą prowadzoną w  ramach handlu) 
lub badaniem pojazdów niezarejestrowanych wcześniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą,  
2) jednostka uprawniona lub jednostka badawcza producenta pojazdu, przedmiotu wyp osażenia lub części przeprow a-
dzająca badania pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części  
– zwani dalej „podmiotami uprawnionymi”.  
3. Za przedsiębiorcę zajmującego się produkcją pojazdów, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, uznaje się producenta p o-
jazdu kompletneg o, skompletowanego lub niekompletnego.  
4. Przez jazdę testową rozumie się jazdę w  ruchu drogowym pojazdem niezarejestrowanym wcześniej na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą wykonywaną:  
1) z wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyj nego i  profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych,  
2) w ramach działalności prowadzonej przez podmiot uprawniony w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 2, 
3) przez podmiot uprawniony albo osoby, o  których mowa w  art. 80w ust.  2–4 
– w celu przeprowadzenia t estu produkowanego lub badanego pojazdu, w  tym przedmiotu jego wyposażenia lub części, 
lub testu pojazdu będącego przedmiotem dystrybucji.  
5. Profesjonalny dowód rejestracyjny stanowi wypełniony przez starostę i  podmiot uprawniony blankiet profesjona l-
nego dowodu rejestracyjnego. Blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego jest wypełniany w  części przez starostę, 
a w części przez podmiot uprawniony, stosownie do zakresu określonego w  przepisach wydanych na podstawie art.  80zc 
ust. 1 pkt 4. 
6. Profesjonal ny dowód rejestracyjny potwierdza prawo do wykonywania jazd testowych przez okres:  
1) 30 dni od dnia wypełnienia blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez podmiot uprawniony, o  którym 
mowa w  ust. 2 pkt 1, 
2) 6 miesięcy od dnia wypełnienia blan kietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez podmiot uprawniony, 
o którym mowa w  ust. 2 pkt 2 
– jednak nie dłużej niż do dnia wygaśnięcia albo uchylenia decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, do której zostały 
wydane blankiety profesjonalnych  dowodów rejestracyjnych.  
Art. 80t. 1. O decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów może ubiegać się podmiot uprawniony, który:  
1) nie został prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarcz e-
mu lub przestę pstwo przeciwko wiarygodności dokumentów – dotyczy przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną, 
albo członków władz organów osoby prawnej lub nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej;  
2) złożył oświadczenia, że:  
a) każdy z  pojazdów, kt órymi będą wykonywane jazdy testowe, będzie spełniał warunki określone w  art. 66, o d-
powiednie dla pojazdu, którym będą wykonywane te jazdy,  
b) będzie używał w  ruchu drogowym z  wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego tylko pojazdy 
niezarejestr owane wcześniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, dla których posiada 
udokumen towane  prawo do dysponowania nimi, oraz wyłącznie w  celu wykonywania jazd testowych,  
c) blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych będą wypełniane w yłącznie przez podmiot uprawniony albo 
osoby zatrudnione przez ten podmiot.  
2. Starosta właściwy ze względu na siedzibę albo oddział podmiotu uprawnionego, na wniosek tego podmiotu, wyd a-
je decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankiety profesjona lnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalne 
tablice (tablicę) rejestracyjne, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.  
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) oświadczenie, że podmiot uprawniony jest wpisany do Centralnej Ewiden cji i Informacji o  Działalności Gospodarczej , 
albo kopię aktualnego odpisu z  rejestru przedsiębiorców w  Krajowym Rejest rze Sądowym albo oświadczenie o wpi-
sie do tego rejestru albo pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiocie up rawni o-
nym wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego – w przypadku przedsiębiorcy posiadającego siedzibę albo oddział 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zajmującego się produkcją, dystrybucją lub badaniem pojazdów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 119 – Poz. 450 
 
2) kopię dokumentu potwierdzającego up rawnienia jednostki do przeprowadzania odpowiednich badań pojazdu, przedmi o-
tu wyposażenia lub części – w przypadku jednostek, o  których mowa w  art. 80s ust.  2 pkt 2; 
3) oświadczenia:  
a) przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo członków władz org anów osoby prawnej lub nieposiadającej 
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej o  niekaralności za przestępstwo przeciwko mieniu, przestępstwo 
przeciwko obrotowi gospodarczemu lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów,  
b) o których mowa w  ust. 1 pkt 2; 
4) kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankietów profesjona l-
nych dowodów rejestracyjnych i  zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz opłaty ew i-
dencyjnej za blankie ty profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i  zalegalizowane profesjonalne tab lice (tablicę) r e-
jestracyjne.  
4. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 lit. a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej 
za składanie fałszywych oświad czeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej 
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje poucz e-
nie organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fa łszywych oświadczeń.  
5. Opłatę:  
1) za wydanie decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz 
zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz  
2) ewidencyjną za blankiety profesjo nalnych dowodów rejestracyjnych oraz zalegalizowane profesjonalne tablice (tablicę)  
rejestracyjne  
– pobiera starosta.  
6. Wysokość opłaty za wydanie:  
1) decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów nie może przekroczyć 100  zł; 
2) blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego nie może przekroczyć 20  zł; 
3) profesjonalnych tablic rejestracyjnych nie może przekroczyć:  
a) 80 zł za komplet profesjonalnych tablic samochodowych,  
b) 40 zł za profesjonalną tablicę motocyklową,  
c) 30 zł za profesjonalną tablicę mo torowerową;  
4) znaku legalizacyjnego nie może przekroczyć 15  zł. 
7. Starosta, realizując zadanie, o  którym mowa w  ust. 2, nie jest obowiązany do przeprowadzania kontroli, o  której 
mowa w  art. 84 ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. o ubezpiecz eniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym 
Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.  
Art. 80u. 1. Decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów starosta wydaje na okres 1  roku, licząc od dnia jej wydania.  
2. W decyzji o  profesjona lnej rejestracji pojazdów starosta nadaje jeden albo, na wniosek podmiotu uprawnionego, 
więcej niż jeden numer rejestracyjny.  
3. Do decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów starosta wydaje:  
1) wypełnione przez siebie blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych w  liczbie:  
a) wnioskowanej przez podmiot uprawniony, ale nieprzekraczającej 100  sztuk,  
b) wnioskowanej – w przypadku podmiotu uprawnionego zajmującego się produkcją pojazdów;  
2) zalegalizowane profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne o dpowiadające numerowi rejestracyjnemu albo numerom 
rejestracyjnym nadanym w  decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów.  
4. W okresie ważności decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów podmiot uprawniony, po wykorzystaniu blanki e-
tów profesjonalnych d owodów rejestracyjnych, może złożyć staroście wniosek o  wydanie dodatkowych blankietów 
w liczbie określonej w  ust. 3 pkt 1, przy czym do wniosku dołącza się profesjonalne dowody rejestracyjne. W  takim prz y-
padku starosta wydaje dodatkowy załącznik do decyzj i o profesjonalnej rejestracji pojazdów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 120 – Poz. 450 
 
Art. 80v. 1. Jeżeli nie później niż 60  dni przed upływem daty ważności decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów 
podmiot uprawniony złoży staroście wniosek o  wydanie kolejnej decyzji o  profesjonalnej rejestracji  pojazdów, starosta 
wydaje kolejną decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, która będzie obowiązywać od dnia następującego po ostat-
nim dniu terminu ważności poprzedniej decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów. Przepisy art.  80t i art. 80u stosu je się.  
2. Podmiot uprawniony, składając wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany zwrócić profesjonalne dowody 
rejestracyjne.  
3. Niewykorzystane blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz dotychczasowe profesjonalne numery 
rejestracyjne  i profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne starosta ujmuje, nieodpłatnie, na wniosek podmiotu uprawni o-
nego, w  kolejnej decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, bez konieczności ich zwrotu przy zwracaniu się z wnios -
kiem, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 80w.  1. W  celu wykonania jazdy testowej danym pojazdem wypełnia się blankiet profesjonalnego dowodu rej e-
stracyjnego.  
2. Jazda testowa może być wykonywana przez podmiot uprawniony albo przez jego pracownika.  
3. W przypadku podmiotu uprawnionego zajmuj ącego się produkcją pojazdów jazda testowa może być wykonywana 
także na podstawie umowy cywilnoprawnej.  
4. Dopuszcza się wykonywanie jazdy testowej przez osobę zainteresowaną zakupem pojazdu, pod warunkiem jej 
wykonywania w  obecności podmiotu uprawnionego zajmującego się dystrybucją pojazdów albo jego pracownika.  
5. Podmiot uprawniony, który uzyskał decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, nie może przekazywać blanki e-
tu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego, profesjonalnego dowodu rejestracyjnego lub  profesjonalnych tab lic (tablicy) 
rejestracyjnych osobie, która nabyła pojazd od tego podmiotu, ani innemu podmiotowi.  
6. Na podstawie profesjonalnego dowodu rejestracyjnego starosta nie może  dokonać rejestracji pojazdu, o  której 
mowa w  art. 73 i art. 74. 
Art. 80x.165) 1. Podmiot uprawniony, który uzyskał decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, jest obowi ą-
zany prowadzić wykaz pojazdów używanych przez siebie w  ruchu drogowym z  wykorzystaniem profesjonalnego 
dowodu rejestracyjnego i  zalegalizowanych pro fesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych w  systemie teleinfo r-
matycznym obsługującym centralną ewidencję pojazdów.  
2. Podmiot uprawniony zamieszcza w  wykazie pojazdów, o  którym mowa w  ust. 1, dane, o  których mowa 
w art. 80b ust.  1 pkt 8b, wypełniając b lankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego, przed zawarciem przez ten 
podmiot umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, o  którym mowa 
w art. 4 pkt 1 ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu 
Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.  
3. Podmiot uprawniony może zamieścić w  wykazie pojazdów, o  którym mowa w  ust. 1, dane, o  których mowa 
w art. 80b ust.  1 pkt 8b lit.  a, przed wypełnieniem przez ten pod miot blankietu profesjonalnego dowodu rejestr a-
cyjnego.  
Art. 80y. 1. W  ciągu 30  dni od dnia wygaśnięcia albo uchylenia decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów po d-
miot uprawniony jest obowiązany zwrócić staroście blankiety profesjonalnych dowodów rejes tracyjnych, profesjonalne 
dowody rejestracyjne oraz profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne, z  wykorzystaniem dokumentu zwrotu.  
2. Jeżeli w  ciągu 30  dni od dnia wygaśnięcia decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów podmiot uprawniony zł o-
ży staroś cie wniosek o  wydanie kolejnej decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, starosta, wydając tę decyzję, wyd a-
je temu podmiotowi, nieodpłatnie, niewykorzystane blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesj o-
nalne tablice (tablicę) rejestr acyjne. Po tym okresie zwrócone profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne starosta może 
wydać odpłatnie innemu podmiotowi uprawnionemu, który złożył wniosek o  wydanie decyzji o  profesjonalnej rejestracji 
pojazdów, za zgodą tego podmiotu.  
3. Podmiot upr awniony zawiadamia niezwłocznie starostę o:  
1) zaprzestaniu działalności w  zakresie produkcji, dystrybucji, badań pojazdów albo badań przedmiotów wyposażenia 
lub części;  
2) zmianie nazwy lub adresu siedziby albo oddziału lub numeru identyfikacyjnego REGON.  
                                                           
165) Wejdzie w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw informatyzacji informacji, o któr ej 
mowa w art. 7 ustawy  z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niekt órych innych ustaw 
(Dz. U. z 2018 r. poz. 79), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2019 r. w Dzienniku Urzędowym Ministra Cyfryzacji, na podstawie 
art. 10 tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 121 – Poz. 450 
 
4. W przypadku zmiany danych podmiotu uprawnionego, o  których mowa w  ust. 3 pkt 2, podmiot uprawniony, skł a-
dając zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 3, zwraca staroście blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych 
i profesjonalne dowody rejestracyjne . Przepisy art.  80t stosuje się odpowiednio.  
Art. 80z. 1. W  przypadku gdy doszło do utraty lub zniszczenia blankietów profesjonalnych dowodów rejestracy j-
nych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych lub profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, pod miot uprawniony 
jest obowiązany niezwłocznie złożyć staroście oświadczenie, że doszło do utraty lub zniszczenia blankietów profesjona l-
nych dowodów rejestracyjnych lub profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, ze wskazaniem ich serii i  numerów, lub że 
doszło  do utraty lub zniszczenia profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, ze wskazaniem ich numeru rejestracy j-
nego i  numeru znaku legalizacyjnego.  
2. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałs zy-
wych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedzialności karnej za  składanie fałszywych oświadczeń . 
Art. 80za.  W przypadku gdy w  okresie ważności decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów doszło do utraty lub 
zniszczenia:  
1) blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych lub  
2) profesjonalnych tablic (tablicy) re jestracyjnych  
– podmiot uprawniony może złożyć staroście wniosek o  wydanie, za opłatą oraz opłatą ewidencyjną, nowych blankietów 
w liczbie odpowiadającej liczbie blankietów utraconych lub zniszczonych lub nowych profesjonalnych tablic (tab licy) 
rejestracy jnych.  
Art. 80zb.  1. Starosta, w  drodze decyzji, uchyla decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, w  przypadku gdy:  
1) przedsiębiorca zaprzestał prowadzenia działalności w  zakresie produkcji, dystrybucji lub badania pojazdów;  
2) jednostka uprawniona lu b jednostka badawcza producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części zaprzestała 
przeprowadzania odpowiednich badań pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części;  
3) ujawnione zostało, że po dniu wydania decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów:  
a) przedsiębiorca, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo członek władz organów osoby prawnej lub nieposiadającej 
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej został prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, 
przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarcz emu lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów,  
b) podmiot uprawniony używał w  ruchu drogowym z  wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego p o-
jazdy, dla których nie posiadał udokumentowanego prawa do dysponowania nimi;  
4) podmiot uprawni ony złożył niezgodne z  prawdą oświadczenie, o  którym mowa w  art. 80t ust.  3 pkt 3 lit. a; 
5) podmiot uprawniony złożył niezgodne z  prawdą oświadczenie o  utracie lub zniszczeniu blankietów profesjonalnych 
dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rej estracyjnych lub profesjonalnych tablic (tablicy) rejestr a-
cyjnych;  
6) podmiot uprawniony złożył staroście wniosek o  wydanie dodatkowych albo nowych blankietów profesjonalnych 
dowodów rejestracyjnych w  okresie ważności decyzji o  profesjonalnej rejestracji p ojazdów, a  nie zwrócił profesj o-
nalnych dowodów rejestracyjnych albo nie złożył oświadczenia o  ich utracie lub zniszczeniu, o  którym mowa 
w art. 80z ust.  1; 
7) podmiot uprawniony przekazał blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego, profesjonalny dowód  rejestracyjny 
lub profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne innemu podmiotowi;  
8) podmiot uprawniony wykonywał jazdę testową, korzystając z  niewypełnionego blankietu profesjonalnego dowodu 
rejestracyjnego;  
9) podmiot uprawniony nie dopełnił obowiązku prowadzenia wykazu pojazdów, o  którym mowa w  art. 80x ust.  1. 
2. Decyzja o  uchyleniu decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 122 – Poz. 450 
 
3. Podmiot uprawniony może ponownie wnioskować o  wydanie decyzji o  profesjonalnej rejestr acji pojazdów nie 
wcześniej niż po upływie 2  lat od dnia, w  którym:  
1) nastąpiło uchylenie decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3–9; 
2) nastąpiło uchylenie decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2, 
a podmiot uprawniony nie zwrócił staroście blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych 
dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych albo nie złożył oświadcze nia, o  którym  
mowa w  art. 80z ust.  1; 
3) upłynął termin ważności decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, a  w ciągu 30  dni od upływu tego terminu 
podmiot uprawniony nie zwrócił staroście blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonal nych 
dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych albo nie złożył oświadczenia, 
o którym mowa w  art. 80z ust.  1. 
Art. 80zc.  1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) czynności starosty w  sprawach związanych z  profesjonalną rejestracją pojazdów;  
2) wzór:  
a) wniosku o  wydanie decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów,  
b) decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów,  
c) oświadczeń, o  których mowa w  art. 80t ust.  3 pkt 3, 
d) wniosku o  wydanie dodatkowych albo nowych blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych lub n o-
wych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych,  
e) dokumentu zwrotu blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestr a-
cyjnych ora z profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych;  
3) wzór i  opis blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego;  
4) zakres wypełniania blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez starostę i  podmiot uprawniony;  
5) wzór i  opis profesjonalnych tablic rejestracyjnych, warunki techniczne, jakie muszą spełniać te tablice, oraz zakres 
i sposób ich badania;  
6) warunki i  sposób dystrybucji blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych;  
7) wysokość opłaty za wydanie:  
a) decyzji o  profesjonalnej re jestracji pojazdów,  
b) blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego,  
c) profesjonalnych tablic rejestracyjnych, w  tym: 
– kompletu profesjonalnych tablic samochodowych,  
– profesjonalnej tablicy motocyklowej,  
– profesjonalnej tablicy motorowerowej,  
d) znaku legalizacyjnego.  
2. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględnia:  
1) konieczność ujednolicenia wzorów dokumentów i  tablic wydawanych w  ramach profesjonalnej rejestracji pojazdów 
oraz potrzebę zapewnie nia ich funkcjonalności;  
2) konieczność prawidłowego zabezpieczenia blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i profesjonalnych 
tablic rejestracyjnych;  
3) koszt wyprodukowania blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i  profesjonalnych ta blic (tablicy) rej e-
stracyjnych;  
4) koszty czynności administracyjnych związanych z  wydawaniem decyzji o  profesjonalnej rejestracji pojazdów, 
blankietów  profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i  zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestra -
cyjnych;  
5) potrzebę minimalizowania obciążeń administracyjnych dla podmiotów uprawnionych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 123 – Poz. 450 
 
Art. 80zd.  1. Stawki opłat, o  których mowa w  art. 80t ust.  6 i art. 80zc ust.  1 pkt 7 lit. b i d, podlegają co 6  lat wal o-
ryzacji w  stopniu odpowiadającym wskaźnikowi c en towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem za okres 6 poprzednich lat 
obliczonemu na podstawie średniorocznych wskaźników cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogłasz anych w komunik a-
tach Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospoli tej Polskiej „Monitor Polski”.  
2. W przypadku gdy wskaźnik, o  którym mowa w  ust. 1, ma wartość ujemną, stawki opłat, o  których mowa 
w art. 80t ust.  6 i art. 80zc ust.  1 pkt 7 lit. b i d, nie ulegają zmianie.  
3. Minister właściwy do spraw transportu, co 6  lat, nie później niż do dnia 31  października, ogłasza, po zasięg nięciu 
opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawek opłat, o  których mowa w  art. 80t ust. 6 i art. 80zc ust.  1 pkt  7 lit.  b i d, ob o-
wiązujących od dnia 1  stycznia roku następnego, zaokrąglając je w  górę do 0,5  złotego albo do złotego.  
Art. 80ze.  1. Podmiot uprawniony przechowuje:  
1) decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów,  
2) blanki ety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalne dowody rejestracyjne,  
3) profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne  
– w swojej siedzibie albo oddziale, w  sposób zabezpieczający je przed kradzieżą lub zniszczeniem oraz dostępem osób 
nieupr awnionych.  
2. Podmiot uprawniony przechowuje:  
1) decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów przez okres 5  lat od dnia, w  którym upłynął termin ważności tej dec y-
zji, lub od dnia uchylenia tej decyzji;  
2) blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych,  profesjonalne dowody rejestracyjne i  profesjonalne tablice 
(tablicę) rejestracyjne do czasu ich zwrotu staroście.  
3. W przypadku kradzieży blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rej e-
stracyjnych lub profesjonalnych tabl ic (tablicy) rejestracyjnych podmiot uprawniony zawiadamia o  tym fakcie właś ciwy 
organ Policji oraz starostę, który wydał decyzję o  profesjonalnej rejestracji pojazdów.  
Art. 80zf.  1. Zabrania się:  
1) korzystania z  profesjonalnego dowodu rejestracyjnego lu b profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych przez 
osobę do tego nieuprawnioną;  
2) wykonywania jazdy testowej bez wypełnionego profesjonalnego dowodu rejestracyjnego.  
2. W przypadku trzykrotnego zatrzymania profesjonalnego dowodu rejestracyjnego w  ciągu danego roku kalendarzo -
wego podmiot uprawniony podlega karze pieniężnej, o  której mowa w  art. 140ma ust.  2. 
3. Starosta po otrzymaniu od administratora centralnej ewidencji pojazdów informacji o  pierwszym zatrzymaniu pr o-
fesjonalnego dowodu rejestracyjn ego podmiotowi uprawnion emu informuje ten podmiot, że w przypadku zatrzymania po 
raz trzeci profesjonalnego dowodu rejestracyjnego w  ciągu danego roku kalendarzowego nałoży na niego karę pieniężną, 
o której mowa w  art. 140ma ust.  2. 
Rozdział 3  
Badania tech niczne pojazdów  
Art. 81. 1. Właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w  skład 
kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego.  
2. Badania techniczne dziel i się na badania okresowe, badania dodatkowe oraz badania co do zgodności z  warunkami 
technicznymi.  
3. Okresowe badanie techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Badaniu, o  którym mowa w  ust. 3, nie podlega:  
1) nowy pojazd, dla którego wydano świadectwo zgodności WE, świadectwo zgodności, dopuszczenie jednostkowe 
pojazdu, decyzję o  uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwo dopuszczenia indywidualnego 
WE poja zdu; 
  
Dziennik  Ustaw  – 124 – Poz. 450 
 
2) zarejestrowany pojazd:  
a) na którego typ wydano świadectwo homologacji typu WE pojazdu – w okresie od dnia pierwszej rejestracji za 
granicą do dnia terminu okresowego badania technicznego, ustalonego na podstawie ust. 5, lub  
b) w którego dowodzie r ejestracyjnym lub innym dokumencie wydanym przez właściwy organ państwa członko w-
skiego przedstawionym do rejestracji, zawarta jest informacja o  wykonanym badaniu technicznym i  jego term i-
nie ważności  
– z wyjątkiem taksówki, pojazdu uprzywilejowanego lub poj azdu odpowiednio przystosowanego lub wyposażonego 
zgodnie z  przepisami o  przewozie towarów niebezpiecznych, pojazdu z  zamontowanym urządzeniem technicznym 
podlegającym dozorowi technicznemu oraz pojazdu przystosowanego konstrukcyjnie do ruchu lewostronnego . 
5. Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z  zastrzeżeniem ust. 6–10. 
6. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o  dopuszczalnej masie całkowitej 
nieprzekraczającej 3,5  t, motocykla lub przyczepy o  dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5  t przeprow a-
dza się przed upływem 3  lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5  lat od dnia pierwszej rejestracji i  nie 
później niż 2  lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania tec hnicznego, a  następnie przed upływem kolejnego 
roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu 
samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w  liczbie od 5  do 9, wykorzystywan ego do zarobk o-
wego transportu drogowego osób, pojazdu marki „SAM ”, pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz 
pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym.  
7. Okresowe badanie techn iczne ciągnika rolniczego, przyczepy rolniczej oraz motoroweru przeprowadza się przed 
upływem 3  lat od dnia pierwszej rejestracji, a  następnie przed upływem każdych kolejnych 2  lat od dnia przeprowadzenia 
badania.  
8. Przepisy ust. 6 i 7 dotyczą również poj azdów, o  których mowa w  ust. 6 i 7, zarejestrowanych po raz pierwszy za 
granicą. W  tym przypadku za dzień pierwszej rejestracji, o  której mowa w  ust. 6 i 7, przyjmuje się dzień pierwszej rej e-
stracji za granicą.  
9. Okresowe badanie techniczne autobusu przep rowadza się przed upływem roku od dnia pierwszej rejestracji 
i następnie co 6  miesięcy.  
10. Przyczepa lekka i  pojazd zabytkowy nie podlegają okresowym badaniom technicznym. W  przypadku pojazdu 
zabytkowego, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowe go podlega on corocznym badaniom technicznym.  
11. Niezależnie od badań, o  których mowa w  ust. 3–5, dodatkowemu badaniu technicznemu podlega pojazd:  
1) skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego:  
a) w razie uzasadnionego przypuszczenia, że zagraża bezp ieczeństwu ruchu lub narusza wymagania ochrony śr o-
dowiska,  
b) który uczestniczył w  wypadku drogowym, w  którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji 
nadwozia, podwozia lub ramy, z  zastrzeżeniem pkt 5, lub noszący ślady uszkodzeń albo któr ego stan techniczny 
wskazuje na naruszenie elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogące stwarzać zagrożenie dla bezpiecze ń-
stwa ruchu drogowego;  
2) skierowany przez starostę albo na wniosek posiadacza pojazdu:  
a) w celu identyfikacji lub ustalenia danych n iezbędnych do jego rejestracji,  
b) jeżeli z  dokumentów wymaganych do jego rejestracji wynika, że uczestniczył on w  wypadku drogowym, lub 
narusza wymagania ochrony środowiska;  
2a) skierowany przez starostę po otrzymaniu:  
a) informacji, o której mowa w art.  54f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,  
b) wniosku organu kontroli ruchu drogowego o konieczności przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego 
pojazdu kategorii M 2, M 3, N 2 i N 3, przyczepy kategorii O 3 i O 4 i ciągnika kołowego kat egorii T 5 użytkowanego 
na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;  
3) w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w  dowodzie 
rejestracyjnym, z  zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 pkt 5 i 6, z wyłąc zeniem montażu instalacji do zasilania gazem;  
  
Dziennik  Ustaw  – 125 – Poz. 450 
 
4) który ma być używany jako taksówka, pojazd uprzywilejowany, pojazd do nauki jazdy, pojazd do przeprowadzania 
egzaminu państwowego lub pojazd odpowiednio przystosowany lub wyposażony zgodnie z  przepisami o  przewozie 
drogowym towarów niebezpiecznych;  
5) w którym została dokonana naprawa wynikająca ze szkody istotnej;  
6) w którym w  czasie badania technicznego stwierdzono ślady uszkodzeń lub naruszenie elementów nośnych konstru k-
cji pojazdu, mogących stwarzać zagr ożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
7) dla którego określono wymagania techniczne w  przepisach o  podatku od towarów i  usług, w  przepisach o  podatku 
dochodowym od osób fizycznych lub w  przepisach o  podatku dochodowym od osób prawnych;  
8) autobus, któ rego dopuszczalna prędkość na autostradzie i  drodze ekspresowej wynosi 100  km/h, co do zgodności 
z dodatkowymi warunkami technicznymi;  
9) dla którego określono dodatkowe wymagania techniczne w  międzynarodowych porozumieniach dotyczących między -
narodowego  transportu drogowego;  
10) wyposażony w  blokadę alkoholową.  
11a. Badaniu co do zgodności z  warunkami technicznymi podlega pojazd zabytkowy przed pierwszą rejestracją na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
12. Badanie techniczne pojazdu z  zamontowanym urząd zeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu 
może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwie r-
dzającego sprawność urządzenia technicznego.  
12a. Badanie techniczne pojazdu wyposażonego w  blokadę alkoholową przeprowadza się po przedstawieniu dok u-
mentu potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej, wystawionego przez producenta urządzenia lub jego upowa ż-
nionego przedstawiciela, ważnego przez okres 12  miesięcy od dnia wystawienia.  
13. W razie powstania trudności w  ustaleniu parametrów pojazdu, badanie techniczne może być przeprowadzone po 
przedstawieniu opinii rzeczoznawcy samochodowego, o  którym mowa w  art. 79a. 
14. Termin ważności badania technicznego pojazdu, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 2 l it. b, uznaje się, o  ile nie jest 
dłuższy niż termin ważności badania technicznego ustalany na podstawie ust. 5–10. 
15. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, zakres i  sposób przeprowadzenia badań 
technicznych oraz wzory do kumentów stosowanych przy tych badaniach, uwzględniając w  szczególności zakres waru n-
ków technicznych pojazdów podlegających badaniu.  
16. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania 
z pojazdów zabytk owych oraz zakres warunków technicznych tych pojazdów podlegających badaniu, określi, w  drodze 
rozporządzenia, zakres i  sposób przeprowadzania badań zgodności tych pojazdów z  warunkami technicznymi, wzory 
dokumentów związanych z  tymi badaniami.  
Art. 81a. Wymiana drogomierza jest dopuszczalna, gdy drogomierz nie odmierza przebiegu pojazdu w  sytuacji, 
w której ze względu na przeznaczenie drogomierza powinien ten przebieg odmierzać lub gdy jest konieczna wymiana 
elementu pojazdu, z  którym drogomierz jest niero zerwalnie związany. Wymiana drogomierza może nastąpić tylko na 
drogomierz sprawny i  właściwy dla danego typu pojazdu.  
Art. 81b. 1. Właściciel lub posiadacz pojazdu, pojazdu wolnobieżnego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego 
w skład kolejki turystycznej lub m otoroweru, także niezarejestrowanego, który dokonał wymiany drogomierza, jest ob o-
wiązany w  terminie 14  dni od dnia wymiany tego drogomierza przedstawić pojazd w  stacji kontroli pojazdów w  celu 
dokonania odczytu wskazania drogomierza, o  którym mowa w  art. 81a zdanie drugie, wraz z  jednostką miary. Przepis 
art. 81 ust. 13 stosuje się odpowiednio.  
2. Niedotrzymanie terminu, o  którym mowa w  ust. 1, nie stanowi podstawy odmowy przez stację kontroli pojazdów 
dokonania odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostk ą miary.  
3. Warunkiem dokonania odczytu, o  którym mowa w  ust. 1, jest uiszczenie przez właściciela lub posiadacza pojazdu 
opłaty za dokonanie odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostką miary oraz opłaty ewidencyjnej.  
4. Maksymalna wysokość opłaty za do konanie odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostką miary nie może 
przekroczyć 100  zł. Opłata stanowi przychód przedsiębiorcy prowadzącego stację kontroli pojazdów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 126 – Poz. 450 
 
5. Czynność, o  której mowa w  ust. 1, przeprowadza się po złożeniu diagnoście przez właśc iciela lub posiadacza pojazdu 
pisemnego oświadczenia o  wymianie drogomierza, sporządzonego na urzędowym formularzu. Oświadczenie zawiera:  
1) imię i  nazwisko składającego oświadczenie;  
2) numer PESEL składającego oświadczenie, a  w przypadku osoby nieposiada jącej numeru PESEL – serię, numer 
i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;  
3) adres zamieszkania składającego oświadczenie;  
4) dane identyfikujące pojazd;  
5) datę i  przyczynę wymiany drogomierza;  
6) oznacz enie miejsca i  datę złożenia oświadczenia;  
7) klauzulę o  treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”;  
8) czytelny podpis składającego oświadczenie.  
6. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego 
oświadczenia. Klauzula, o  której mowa w  ust. 5 pkt 7, zastępuje pouczenie o  odpowiedzialności karnej za złożenie fa ł-
szywego oświadczenia.  
7. Datę i  przyczynę wymiany drogomierza stwierdza, na podstawie oświad czenia, o  którym mowa w  ust. 5, upra w-
niony diagnosta zatrudniony w  stacji kontroli pojazdów.  
8. Minister Sprawiedliwości określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór urzędowego formularza oświadczenia właściciela lub posiadacza pojazdu o  wymianie drogomierza,  mając na 
uwadze rzetelne dokumentowanie czynności związanych z  wymianą drogomierza;  
2) organ zobowiązany do przechowywania oświadczenia, o  którym mowa w  ust. 5, oraz sposób przekazywania tego 
oświadczenia, mając na uwadze znaczenie tego dokumentu dla grom adzonych informacji o  pojeździe.  
9. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia szczegółowe czynności upraw nionych 
diagnostów związane z  dokonaniem odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostką miary oraz wyso kość opłaty za 
dokonanie odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostką miary, mając na uwadze konieczność zapewnienia jednolitej 
procedury w  zakresie dokonywania odczytu wskazania drogomierza wraz z  jednostką miary, rzetelnego dokumentowania 
czynności związanych z  wymianą  drogomierza oraz koszty tych czynności, w  tym niezbędny nakład pracy, a  także zasady 
proporcjonalności opłat.  
Art. 82. 1. Organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego 
pojazdu.  
2.166) Uprawniony diagnosta  po wykonaniu badania technicznego pojazdu:  
1) wydaje zaświadczenie o  przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu;  
2) wpisuje kolejny termin badania technicznego do dowodu rejestracyjnego, jeżeli jest wolne miejsce w odpowiedniej 
rubryce tego dowodu – po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego pojazdu.  
Art. 83. 1. Badanie techniczne przeprowadza się po uiszczeniu przez właściciela lub posiadacza pojazdu opłaty za 
przeprowadzenie badania technicznego i opłaty ewidencyjnej, w:  
1) podstawowej stac ji kontroli pojazdów – w zakresie:  
a) okresowego badania technicznego pojazdów o  dopuszczalnej masie całkowi tej nieprzekraczającej 3,5  t, z za-
strzeżeniem lit. c, 
b) dodatkowych badań technicznych w  odniesieniu do pojazdów, o  których mowa w  lit. a, z zastrz eżeniem ust. 1a, 
c) badań technicznych przyczep przeznaczonych do łączenia z  pojazdami określonymi w  lit. a, o ile stacja spełnia 
wymagania, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy  w zakresie dł u-
gości stanowiska kontr olnego;  
2) okręgowej stacji kontroli pojazdów – w zakresie:  
a) okresowego badania technicznego wszystkich pojazdów,  
b) dodatkowych badań technicznych w  odniesieniu do pojazdów, o  których mowa w  lit. a, 
c) badań co do zgodności z  warunkami technicznymi poja zdów zabytkowych.  
                                                           
166) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 127 – Poz. 450 
 
1a. Badanie techniczne w  zakresie badań co do zgodności z  warunkami technicznymi autobusu, którego dopuszcza l-
na prędkość na autostradzie i  drodze ekspresowej wynosi 100  km/h, pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów ni e-
bezpiecznych, poj azdu zabytkowego, pojazdu marki „SAM ”, pojazdu, w  którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub 
wymiany elementów powodujących zmianę danych w  dowodzie rejestracyjnym oraz pojazdu, dla którego określono w y-
magania techniczne w  przepisach ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, ustawy z  dnia 26  lipca 
1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób 
prawnych, a  także dla którego określono dodatkowe wymagania w  międzynarodowych por ozumieniach dotyczących mi ędzy-
narodowego  transportu drogowego jest przeprowadzane wyłącznie w  okręgowej stacji kontroli pojazdów.  
1b. W przypadku dokonywania opłat, o których mowa w ust. 1, w obrocie bezgotówkowym za ich uiszczenie uważa 
się złożenie prze z właściciela lub posiadacza pojazdu dyspozycji obciążenia rachunku bankowego, rachunku w spółdzie l-
czej kasie oszczędnościowo -kredytowej, rachunku płatniczego w instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronic z-
nego na podstawie polecenia przelewu albo zapłaty za pomocą innego niż polecenie pr zelewu instrumentu płatniczego.  
1c. Opłaty, o których mowa w ust. 1, mogą być uiszczone po przeprowadzeniu badania technicznego, jeżeli przew i-
duje to umowa zawarta między przedsiębiorcą prowadzącym stację kontr oli pojazdów a właści cielem lub posiadaczem 
pojazdu.  
1d. Obowiązek uiszczenia opłaty ewidencyjnej, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy pojazdów niepodlegających r e-
jestracji i pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 3.  
2. Działalność gospodarcza w  zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością regulowaną w rozu-
mieniu przepisów ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców i  wymaga uzyskania wpisu do rejestru prze d-
siębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów.  
2a. Stację kontroli pojazdów mogą prowadzić następujące podmioty niebędące przedsiębiorcami:  
1) szkoła lub centrum kształcenia, kształcące w  zawodach związanych z  naprawą i  eksploatacją pojazdów;  
2) jednostka:  
a) organizacyjna służb podległych lub nadzorowanych przez ministra  właściwego do spraw wewnętrznych,  
b) organizacyjna podległa lub nadzorowana przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zdr o-
wia, ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki lub ministra właściwego do spraw transportu,  
c) ochrony przeciwpożarowej,  
d) systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego.  
2b. W stosunku do podmiotów, o  których mowa w  ust. 2a, stosuje się odpowiednio przepisy odnoszące się do prze d-
siębiorców określone w  niniejszym rozdziale.  
2c. Środki publiczne przekazyw ane na działalność podstawową podmiotów, o  których mowa w  ust. 2a, nie mogą być 
wykorzystane w  związku z  prowadzeniem działalności gospodarczej, o  której mowa w  ust. 2. 
3. Stację kontroli pojazdów może prowadzić przedsiębiorca, który:  
1) posiada siedzibę l ub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) nie jest przedsiębiorcą, w  stosunku do którego otwarto likwidację lub ogłoszono upadłość;  
3) nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w  celu osiągnięcia korzyści majątkowej l ub przestępstwo 
przeciwko dokumentom – dotyczy osoby fizycznej lub członków organów osoby prawnej;  
4) posiada wyposażenie kontrolno -pomiarowe oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie odpowiedniego 
zakresu badań technicznych pojazdów zgodnie ze szcze gółowymi warunkami przeprowadzania tych badań;  
5) posiada poświadczenie zgodności wyposażenia i  warunków lokalowych z  wymaganiami odpowiednio do zakresu 
przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów;  
6) zatrudnia uprawnionych diagnostów.  
4. Poświadczenie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 5, wydaje za opłatą, w  drodze decyzji, Dyrektor Transportowego 
Dozoru Technicznego, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów. Poświadczenie zachowuje ważność do czasu 
zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało wydane, nie dłużej niż przez 5  lat od daty jego wydania.  
Art. 83a. 1. Organem właściwym do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów 
jest starosta właściwy ze względu na miejsce  wykonywania działalności objętej wpisem.  
2. W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o  której mowa w  art. 83 ust. 2, w jednostkach  
organizacyjnych położonych na obszarze różnych powiatów, jest on obowiązany uzyskać wpis w  odrębnych  właściwych 
rejestrach na każdą z  tych jednostek.  
  
Dziennik  Ustaw  – 128 – Poz. 450 
 
3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów jest dokonywany na wniosek przedsi ę-
biorcy zawierający następujące dane:  
1) firmę przedsiębiorcy oraz jego adres i  siedzibę albo miej sce zamieszkania;  
2) numer w  rejestrze przedsiębiorców w  Krajowym Rejestrze Sądowym, o  ile przedsiębiorca taki numer posiada, oraz 
numer identyfikacyjny REGON, o  ile przedsiębiorca taki numer posiada;  
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) – jeżeli podmio t jest obowiązany posługiwać się tym numerem na podstawie 
przepisów o  zasadach ewidencji i  identyfikacji podatników i  płatników;  
4) adres stacji kontroli pojazdów przedsiębiorcy;  
5) zakres badań, jakie przedsiębiorca zamierza przeprowadzać;  
6) imiona i  nazwiska zatrudnionych diagnostów wraz numerami ich uprawnień.  
4. Wraz z  wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści:  
„Oświadczam, że:  
1) dane zawarte we wniosku o  wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów są kom-
pletne i  zgodne z  prawdą;  
2) znane mi są i  spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w  zakresie prowadzenia stacji kontroli 
pojazdów, określone w  ustawie z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym. ”. 
5. Oświadczenie powinno również zawierać:  
1) firmę przedsiębiorcy oraz jego miejsce zamieszkania albo siedzibę i  adres;  
2) oznaczenie miejsca i  datę złożenia oświadczenia;  
3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia i  nazwiska oraz pełnionej 
funkc ji. 
5a. Minister właściwy do spraw transportu określi wzór wniosku o  zmianę danych zawartych w  rejestrze przedsi ę-
biorców prowadzących stację kontroli pojazdów oraz wzór wniosku o  wykreślenie z  rejestru przedsiębiorców prowadz ą-
cych stację kontroli pojazdów,  w formie dokumentów elektronicznych w  rozumieniu ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. 
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
6. W rejestrze przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów umieszcza się dane przedsiębiorc y, o których 
mowa w  ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.  
7. Starosta może wyrazić zgodę na umieszczanie nadanych cech identyfikacyjnych pojazdu przez stację kontroli 
pojazdów.  
Art. 83aa.  Właściwy starosta wydaje z urzędu zaświadczenie o  dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców pr o-
wadzących stację kontroli pojazdów.  
Art. 83ab.  1. Właściwy starosta prostuje z  urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze 
stanem faktycznym.  
2. W  przypadku  zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o  zmianę wp i-
su w rejestrze w  terminie 14  dni od dnia, w  którym nastąpiła zmiana tych danych.  
Art. 83ac.  1. Właściwy starosta jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prow a-
dzących stację kontroli pojazdów w  terminie 7  dni od dnia wpływu do niego wniosku o  wpis wraz z  oświadczeniem, 
o którym mowa w  art. 83a ust.  4. 
2. Jeżeli właściwy starosta nie dokona wpisu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do 
niego upłynęło 14  dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy starosta wezwał prze d-
siębiorcę do uzupełnienia wniosku o  wpis nie później niż przed upływem 7  dni od dnia jego otrzymania. W  takiej s ytuacji 
termin, o  którym mowa w  zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o  wpis.  
Art. 83b. 1. Nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta.  
2. W ramach wykonywanego nadzoru starosta:  
1) co najmniej raz w  roku prz eprowadza kontrolę stacji kontroli pojazdów w  zakresie:  
a) zgodności stacji z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 83 ust. 3, 
b) prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów,  
c) prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 129 – Poz. 450 
 
2) wydaje zalecenia p okontrolne i  wyznacza termin usunięcia naruszeń warunków wykonywania działalności gospoda r-
czej w  zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów;  
3) wydaje decyzję o  zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów, skreślając przedsiębiorcę  
z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca:  
a) złożył oświadczenie, o  którym mowa w  art. 83a ust. 4, niezgodne ze stanem faktycznym,  
b) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w  zakresie prowadzenia stacji kontro li 
pojazdów w  wyznaczonym przez starostę terminie,  
c) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w  zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów.  
2a. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2 pkt  3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
2b. W  przypa dku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt  3, jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność gos -
podarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w  tym samym zakresie 
działalności gospodarczej, z  urzędu wykreśl a się przedsiębiorcę także z  tych rejestrów działalności regulowanej.  
3. Starosta może powierzyć, w  drodze porozumienia, czynności kontrolne Dyrektorowi Transportowego Dozoru Tec h-
nicznego.  
4. (uchylony)  
Art. 83ba.  1. Przedsiębiorca, którego wykreślono z  rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli poja z-
dów, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w  tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po 
upływie 3  lat od dnia wydania decyzji, o  której mowa w  art. 83b ust.  2 pkt  3. 
2. Przepis  ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą bez wpisu do 
rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej w  art. 83ac ust.  2. 
Art. 83bb. Właściwy starosta wykreśla przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadz ących stację kontroli p o-
jazdów na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej 
lub Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.  
Art. 83c.  Do kontroli działalności gospodarczej pr zedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z  dnia 
6 marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców.  
Art. 84. 1. Badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony w  stacji kontroli pojazdów uprawniony diagnosta.  
2. Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania  badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca się o  jego wydanie p o-
siada wymagane wykształcenie techniczne i  praktykę, odbyła wymagane szkolenie oraz zdała egzamin kwalifikacyjny.  
2a. Egzamin, o  którym mowa w  ust. 2, przeprowadza za opłatą komisja powołana przez Dyrektora Transportowego 
Dozoru Technicznego.  
2b. Przez wymagane wykształcenie techniczne i  praktykę, o  których mowa w  ust. 2, rozumie się:  
1) wyższe wykształcenie w  obszarze nauk technicznych o  specjalności samochodowej i  udokumentowane 6  miesięcy 
praktyki w  stacji kontroli pojazdów lub w  zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub 
naprawy pojazdów albo  
2) średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe , o specjalności samochodowej i udokument o-
wany rok prakt yki w  stacji kontroli pojazdów lub w  zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontr o-
li lub naprawy pojazdów, albo  
3) wyższe wykształcenie w  obszarze nauk technicznych o  specjalności innej niż samochodowa i  udokumentowany rok 
praktyki w  stacji kontroli pojazdów lub w  zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub n a-
prawy pojazdów, albo  
4) średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe, o  specj alności innej niż samochodowa i udok u-
mentowane  2 lata praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w  zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowis ku 
kontroli lub naprawy pojazdów.  
2c. Z obowiązku odbycia szkolenia, o  którym mowa w  ust. 2, jest zwolniona osoba ubiegająca się o  wydanie upra w-
nienia do wykonywania badań  technicznych, która ukończyła studia wyższe na kierunku studiów w  obszarze nauk tec h-
nicznych obejmującym wiedzę i  umiejętności w  zakresie diagnostyki samochodowej.  
2d. Zwolnienie, o  którym mowa w  ust. 2c, następuje na podstawie dołączonych do wniosku doku mentów poświa d-
czających ukończenie studiów wyższych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 130 – Poz. 450 
 
2e. Do okresu praktyki, o którym mowa w ust. 2b pkt 1 i 3, wlicza się praktykę objętą programem studiów, pod w a-
runkiem że praktyka jest odbywana na podstawie umowy zawartej między uczelnią a stacją kontr oli pojazdów lub po d-
miotem, o którym mowa w art. 86 ust. 1.  
3. Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w  wyniku przeprowadzonej 
kontroli, o  której mowa w  art. 83b ust.  2 pkt  1, stwierdzono:  
1) przeprowadzenie przez di agnostę badania technicznego niezgodnie z  określonym zakresem i  sposobem wykonania;  
2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze 
stanem faktycznym lub przepisami.  
4. W przypadku cofnięcia dia gnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie 
może być wydane wcześniej niż po upływie 5  lat od dnia, w  którym decyzja o  cofnięciu stała się ostateczna.  
Art. 84a. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze r ozporządzenia:  
1) szczegółowe wymagania w  stosunku do stacji kontroli pojazdów przeprow adzających badania techniczne w określ o-
nym zakresie;  
1a) wzór wniosku o  wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów oraz wzór zaświadczenia 
potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do tego rejestru;  
2) program szkolenia diagnostów, sposób przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego, o  którym mowa w  art. 84 
ust. 2, i wysokość opłaty za egzamin oraz wzory dokumentów związanych z  uzyskaniem uprawnień do wykonyw a-
nia badań technicznych;  
3) wysokość opłat za:  
a) wydanie poświadczenia, o  którym mowa w  art. 83 ust. 3 pkt 5, 
b) przeprowadzenie badań technicznych.  
2. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględni w szczegó l-
ności warunki techniczne pojazdów podlegających badaniu, konieczność zapewnienia odpowiednich kwalifikacji diagnos -
tów wykonujących badanie oraz koszty wykonywania badań.  
Art. 85. 1. Tramwaj i  trolejbus podlegają odrębnym badaniom technicznym.  
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporządzenia, zakres, warunki, terminy i  sposób prz e-
prowadzania badań technicznych tramwajów i  trolejbusów oraz jednostki wykonuj ące te badania, uwzględniając w szcze-
gólności:  
1) warunki techniczne  pojazdów podlegających badaniu;  
2) proces zużywania podstawowych części i  elementów wyposażenia tych pojazdów mających bezpośredni wpływ na 
bezpieczeństwo ruchu;  
3) odpowiednie wyposażenie jednostek wykonujących te badania.  
Art. 86. 1. Do pojazdów Sił Zbr ojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty korup -
cyjnego,  Służby  Ochrony Państwa , Straży Granicznej i  Krajowej Administr acji Skarbowej wykorzystywanych przez 
Służbę Celno -Skarbową, których dotyczą warunki i  tryb rejestracji określone w  art. 73 ust. 3 oraz w  art. 76 ust. 4 pkt 1, 
oraz pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej na podstawie 
umów międzynarodowych, o  których mowa w  art. 73 ust. 2b, a  także do pojazdów Państwowej Straży Pożarnej mają zast o-
sowanie przepisy art.  83 ust. 1, z wyłączeniem wymogu posiadania zezwolenia starosty, o  którym mowa w  art. 83 ust.  1 pkt 1 
lit. b. 
2. Badania techniczne pojazdów służb, o  których mowa w  ust. 1, są przeprowadzane:  
1) przez upoważnione komórki organizacyjne lub stacje kontroli pojazdów prowadzone przez służby, o  których mowa 
w ust. 1, z wyłączeniem obcych sił zbrojnych przeby wających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) w stacjach kontroli pojazdów prowadzących działalność, o  której mowa w  art. 83 ust. 2. 
3. Upoważnione do przeprowadzania badań technicznych komórki organizacyjne lub stacje kontroli, o  których mowa 
w ust. 2 pkt 1, posiadają uprawnienia stacji kontroli pojazdów wyłącznie w  odniesieniu do pojazdów służb, o  których 
mowa w  ust. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 131 – Poz. 450 
 
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz Minister 
Obrony Narodowej w  poroz umieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Age n-
cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu,  Komendant a Służby Ochrony Państwa i Szefa Centralnego 
Biura Anty korupcyjnego, a  także Szefa Służby Kontrwywiadu  Wojskowego i  Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, 
uwzględniając specyfikę wynikającą z  przeznaczenia pojazdów służb, o  których mowa w  ust. 1, określą, w  drodze rozp o-
rządzenia:  
1) jednostki organizacyjne sprawujące nadzór nad komórkami organizacyjnymi i  stacja mi kontroli pojazdów przepr o-
wadzającymi badania techniczne pojazdów oraz wydające upoważnienia do przeprowadzania badań technicznych, 
wzory dokumentów związanych z  uzyskaniem upoważnień do wykonywania badań oraz wzór upoważnienia do ich 
przeprowadzania;  
2) wymagania w  stosunku do komórek organizacyjnych i  stacji kontroli pojazdów upoważnionych do przeprowadzania 
badań technicznych pojazdów;  
3) wzory dokumentów stosowanych przy badaniach technicznych pojazdów;  
4) warunki i  terminy przeprowadzania badań techn icznych pojazdów;  
5) okoliczności dopuszczające przeprowadzanie badań technicznych pojazdów, w  stacjach kontroli pojazdów prowadz ą-
cych działalność, o  której mowa w  art. 83 ust. 2, nieposiadających upoważnienia do badań technicznych pojazdów 
służb;  
6) zasad y i warunki współpracy przy wykonywaniu badań technicznych pojazdów innej służby niż właściwa dla komórki  
organizacyjnej przeprowadzającej badanie.  
Art. 86a. (uchylony)  
DZIAŁ IV  
Bezpieczeństwo ruchu drogowego  
Rozdział 1  
(uchylony)  
Rozdział 1a  
Centralna ewi dencja kierowców  
Art. 100a.167) 1. Tworzy si ę centraln ą ewidencj ę kierowców, zwan ą dalej „ewidencj ą”. 
2. (uchylony)  
3. (uchylony) 
4. Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w  systemie teleinformatycznym. W  rozumieniu 
niniejszej ustawy mi nister ten jest administratorem danych  i informacji  zgromadzonych w  ewidencji.  
5.168) Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić, z  wyłączeniem stosowania przepisów dotyczących 
zamówień publicznych,  zadania związane z  budową, rozwojem i  wdrożeniem  systemu teleinformatycznego obsługującego 
centralną ewidencję kierowców wytwórcy dokumentów publicznych w  rozumieniu ustawy z  dnia 22  listopada 2018  r. 
o dokumentach publicznych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  725 i  1517 ) lub własnej instytucji gospodarki budżetow ej. 
Art. 100aa. 1. W  ewidencji gromadzi się dane o:  
1) osobach posiadających lub którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, tramwajami lub 
motorowerami, zwane dalej „uprawnieniami ”; 
2) osobach nieposiadających uprawnień, które kierują c pojazdem popełniły naruszenie określone w  przepisach wyd a-
nych na podstawie art.  105 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami;  
                                                           
167) Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, art. 100a i art. 100b –100e w brzmieniu obowiązującym do dnia 
4 czerwca 2018 r. stosuje się d o czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, grom a-
dzenie i udostępnianie  danych, na zasadach określonych w art. 100aa –100aq, w brzmieniu nadanym przez ustawę, o której mowa 
w odnośniku 146. Na podstawie art. 13 ust. 2 zdanie pi erwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do 
spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, 
o których mowa w zdaniu pierwszym.  
168) Dodany przez art. 1 pkt 30 u stawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 4 września 2020 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 132 – Poz. 450 
 
3) osobach nieposiadających uprawnień, w  stosunku do których orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów;  
4) osobach ubiegających się o  uzyskanie uprawnień;  
5) wykładowcach prowadzących szkolenie;  
6) egzaminatorach;  
7) lekarzach uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich w  celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań 
zdrowotnych do kierowania pojazd ami; 
8) psychologach uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych w  zakresie psychologii transportu;  
9) instruktorach techniki jazdy;  
10) instruktorach prowadzących szkolenie;  
11) ośrodkach szkolenia kierowców i  innych jednostkach prowadzących szkole nie; 
12) pracowniach psychologicznych wykonujących badania psychologiczne w  zakresie psychologii transportu;  
13) ośrodkach doskonalenia techniki jazdy;  
14) ośrodkach egzaminacyjnych i  ich oddziałach terenowych;  
15) ośrodkach szkolenia w  zakresie świadectw kwalifikacji zawodowej.  
2. W ewidencji gromadzi się również identyfikator osoby lub podmiotu dokonujących w  ewidencji zamieszczenia 
lub zmiany danych.  
3. W ewidencji gromadzi się także dane zgromadzone do dnia 3  czerwca 2018  r. przez organy właściwe w  sprawach 
wydawania uprawnień do kierowania pojazdami w  związku z  tworzeniem profilu kandydata na kierowcę.  
3a.169) W ewidencji gromadzi się także dane zgromadzone do dnia określonego w  komunikacie, o  którym mowa 
w art. 13 ust. 2 ustawy z  dnia 9  maja 2018  r. o zmianie  ustawy – Prawo o  ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  957, z  2019  r. poz.  730 oraz z  2020  r. poz. 1517 ), przez organy właściwe w  sprawach wydawania dokume n-
tów stwierdzających posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami w  związk u z tworzeniem profilu kandydata na 
kierowcę.  
4. W stosunku do osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, gromadzi się następujące dane:  
1) imię i  nazwisko;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdz a-
jącego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;  
4) obywatelstwo;  
5) adres zamieszkania;  
6) datę zgonu;  
7) o uprawnieniach;  
8) o okresie próbnym i  jego przedłużeniu;  
9) o skierowaniu na kurs reedukacyjny;  
10) o dokumentach stwierdzających uprawnienia;  
11) o zastosowaniu zakazu prowadzenia pojazdów;  
12) o wykroczeniach lub przestępstwach stanowiących naruszenia przepisów ruchu drogowego i  przypisanych im punktach;  
13) o kierowaniu pojazdem w  stanie nietrzeźwoś ci, w  stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do 
alkoholu;  
14) o zaświadczeniach ADR, o  których mowa w  przepisach o  przewozie towarów niebezpiecznych;  
                                                           
169) Dodany przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 133 – Poz. 450 
 
15) o świadectwach kwalifikacji zawodowej potwierdzających uzyskanie odpowiednich kwal ifikacji lub ukończenie 
szkolenia okresowego, o  których mowa w  przepisach o  transporcie drogowym;  
16) o zezwoleniach na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi lub pojazdami, przewożącymi wartości pieniężne albo 
inne przedmioty wartościowe lub niebezpieczne , o których mowa w  ustawie z  dnia 22  sierpnia 1997  r. o ochro nie 
osób i  mienia (Dz.  U. z 2020 r. poz. 838 ); 
17) o instruktorze, wykładowcy, ośrodku szkolenia kierowców i  innej jednostce, instruktorze techniki jazdy, ośrodku 
doskonalenia techniki jazdy, któ rzy prowadzili szkolenie;  
18) o egzaminatorze i  wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego, którzy przeprowadzili egzamin państwowy;  
19) o psychologu, który wykonywał badania psychologiczne w  zakresie psychologii transportu oraz lekarzu, który 
przeprowadzał badan ia lekarskie w  celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania 
pojazdami;  
20) o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami;  
20a) o orzeczeniach stwierdzających istnienie lu b brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowcy;  
21) o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami;  
22) o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań psycholog icznych do pracy na stanowisku kierowcy.  
5. W stosunku do osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4, gromadzi się następujące dane:  
1) identyfikator jednostki podziału terytorialnego kraju;  
2) datę utworzenia profilu kandydata na kierowcę;  
3) unikalny numer iden tyfikujący profil kandydata na kierowcę;  
4) imię i  nazwisko;  
5) datę i  miejsce urodzenia;  
6) datę zgonu;  
7) fotografię;  
8) wzór podpisu;  
9) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdz a-
jącego tożs amość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;  
10) obywatelstwo;  
11) adres zamieszkania;  
12) telefon, adres poczty elektronicznej – o ile został podany we wniosku;  
13) o posiadanych uprawnieniach;  
14) o dokumentach stwierdzających uprawnienia;  
15) wskazanie, jakiej kategorii prawa jazdy dotyczy profil;  
16) o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwskazań zdrowotn ych do kierowania pojazdami i  o orzecz e-
niach stwierdzających istnienie lub brak przeciwskazań psychologicznych do kierowania p ojazdami;  
17) wskazanie, czy wniosek dotyczy:  
a) wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem,  
b) przywrócenia cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami,  
c) wymiany wydanego za granicą prawa jazdy nieokreślonego w  konwencjach o  ruchu dro gowym,  
d) zwrotu zatrzymanego prawa jazdy,  
e) skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;  
18) dotyczące obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów;  
19) dotyczące obowiązywania decyzji o  cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami lub zatrzymaniu pr awa jazdy;  
20) dotyczące rozpoczęcia szkolenia w  ramach kwalifikacji wstępnej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 134 – Poz. 450 
 
21) dotyczące ukończonego szkolenia dla osób ubiegających się o  uprawnienia do kierowania pojazdami – w przypadku 
jeżeli informacja o  ukończonym szkoleniu widnieje w  dokumentach  kierowcy;  
22) dotyczące zgód, o  których mowa w  art. 11 ust. 2 i art. 21 ust. 2 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących poja z-
dami – jeżeli są wymagane;  
23) o egzaminach państwowych;  
24) o posiadanych świadectwach kwalifikacji zawodowej potwierdzając ych uzyskanie odpowiednich kwalifikacji lub 
ukończenie szkolenia okresowego, o  których mowa w  przepisach o  transporcie drogowym.  
6. W odniesieniu do osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 5–10, gromadzi się następujące dane:  
1) imię i  nazwisko;  
2) datę i  miejsc e urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdz a-
jącego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;  
4) numer ewidencyjny odpowiednio, wykładowcy, egzaminatora, lekarza, ps ychologa, instruktora techniki jazdy lub 
instruktora;  
5) dotyczące uprawnień oraz dokumentów je stwierdzających;  
6) datę i  przyczynę skreślenia z  ewidencji;  
7) datę, do której nie może być dokonany kolejny wpis do ewidencji.  
7. W odniesieniu do podmiotów, o których mowa w  ust. 1 pkt 11–13 i 15, gromadzi się następujące dane:  
1) nazwę;  
2) numer ewidencyjny albo numer w  rejestrze;  
3) numer identyfikacyjny REGON;  
4) dotyczące prowadzonej działalności objętej wpisem;  
5) o wpisach i  skreśleniach.  
7a. W odniesien iu do podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 14, gromadzi się następujące dane:  
1) nazwę;  
2) adres siedziby albo oddziału terenowego;  
3) numer identyfikacyjny REGON;  
4) numer rozpoznawczy;  
5) dotyczące prowadzonej działalności objętej wpisem.  
8. Minister wła ściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy katalog gromadzonych 
w ewidencji danych, o  których mowa w  ust. 4 pkt 7–12 i 14–22, ust.  5 pkt 13, 14, 16 i  18–24, ust.  6 pkt 5, ust.  7 pkt 4 i 5 
oraz ust.  7a pkt  5, przekazywanych przez podmioty, o  których mowa w  art. 100ac ust.  1, oraz uzupełnianych auto -
matycznie przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność 
zakresu i  rodzaju przetwarzanych danych, a  także konieczność za pewnienia prawidłowego funkcjonowania ewidencji oraz 
bezpieczeństwo gromadzonych w  niej danych.  
Art. 100ab.  1. Danych zgromadzonych w  ewidencji nie usuwa się, z  wyłączeniem danych, o  których mowa w:  
1) art. 100aa ust.  4 pkt 11 oraz ust.  5 pkt 18, które pod legają usunięciu z  ewidencji:  
a) jeżeli dane o  zakazie prowadzenia pojazdów podlegają usunięciu z  Krajowego Rejestru Karnego,  
b) po 5 latach od daty uprawomocnienia się orzeczenia o  zastosowaniu zakazu prowadzenia pojazdów, jeżeli dane 
o tym zakazie nie po dlegają gromadzeniu w  Krajowym Rejestrze Karnym;  
2) art. 100aa ust.  4 pkt 12 i 13, które podlegają usunięciu z  ewidencji na zasadach określonych w  art. 98 ust. 5 i 6 ust a-
wy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami.  
1a. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. b, dane, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt  11 i ust. 5 pkt 18, są 
usuwane automatycznie.  
2. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 135 – Poz. 450 
 
Art. 100ac.  1. Dane, o  których mowa w  art. 100aa ust.  2–7a, przekazują do ewidencji:  
1) organ właściwy w  sprawach wydawania doku mentów stwierdzających uprawnie nie do kierowania pojazdami – w za-
kresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 1–5, pkt  7–10 i pkt 20 oraz ust.  5 pkt 1–5, pkt  7–17, pkt  19–22 
i pkt 24; 
2) sąd, niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 11 
i 13 oraz ust.  5 pkt 18; 
3) odpowiednio do swoich kompetencji: organy kontroli ruchu drogowego, prokura tor, sąd lub organ orzekający 
w sprawach o  naruszenia w  postępowaniu dyscyplinarnym – w zakresie  danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 
pkt 12; 
4) odpowiednio do swoich kompetencji: organy kontroli ruchu drogowego, prokurator lub sąd – w zakresie danych, 
o których  mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 10; 
5) marszałek województwa lub Szef Inspektoratu Wsp arcia Sił Zbrojnych – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa  
ust. 4 pkt 14; 
6) wojewoda lub dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 
pkt 15; 
7) kierownik ośrodka szkolenia w  zakresie uzyskiwa nia kwalifikacji zawodowej, o  którym mowa w  art. 39e ustawy 
z dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 15; 
8) starosta – w zakresie danych, o  których mowa w:  
a) art. 100aa ust. 4  pkt 16 –19 i 21 oraz ust. 6 w  stosunku do osób, o  których mowa w  art. 100aa ust. 1  pkt 5 i  10, 
b) art. 100aa ust.  7 w stosunku do podmiotów, o  których mowa w  art. 100aa ust.  1 pkt 11; 
9) wojewoda – w zakresie danych, o  których mowa w:  
a) art. 100aa ust. 4  pkt 17 w  zakresie danych o  instruktorze techniki jazdy i  ośrodku doskonalenia techniki jazdy 
oraz w  ust. 6 w  stosunku do osób, o  których mowa w  art. 100aa ust. 1  pkt 9,  
b) art. 100aa ust.  7 w stosunku do podmiotów, o  których mowa w  art. 100aa ust.  1 pkt 13 i 15; 
10) marszałek województwa – w zakresie danych, o  których mowa w:  
a) art. 100aa ust.  6 w stosunku do osób, o  których mowa w  art. 100aa ust.  1 pkt 6–8, 
b) art. 100aa ust.  7 w stosunku do podmiotów, o  których mowa w  art. 100aa ust.  1 pkt  12, 
c) art. 100aa ust.  7a w stosunku do podmiotów, o  których mowa w  art. 100aa ust.  1 pkt  14; 
11) Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego – w zakresie usunięcia danych o  zakazie prowadzenia pojazdów, 
o którym mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 11 i ust. 5 pkt 18, z Krajowego Rejest ru Karnego;  
12) kierownik ośrodka szkolenia kierowców – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  5 pkt 21; 
13) dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego – w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  5 pkt 23. 
2. Dane, o  których mowa  w art. 100aa ust.  2 oraz ust.  7a pkt  4, są uzupełniane automatycznie przez system tele -
informatyczny obsługujący ewidencję.  
2a. Dane, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 7–12 i 14–22, ust.  5 pkt 13, 14, 16 i  18–24, ust.  6 pkt 5, ust.  7 pkt 4 i 5 
oraz u st. 7a pkt  5, mogą zawierać dodatkowo dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny obsługuj ą-
cy ewidencję.  
3. Podmioty wymienione w  ust. 1, wprowadzają dane do ewidencji w  czasie wykonania czynności skutkującej 
koniecznością przekazania dan ych do ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub za 
pomocą systemów teleinformatycznych obsługujących zadania realizowane przez te podmioty.  
4. Dane gromadzone w  ewidencji są do niej przekazywane z  rejestrów PESEL, REGON,  TERYT, centralnej ewide n-
cji pojazdów i  centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych, o  ile są gromadzone w  tych rejestrach.  
5. Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w  drodze rozporządzenia, tryb i  terminy przekazywania 
danych pomię dzy ewidencją a  rejestrami PESEL, REGON i  TERYT, centralną ewidencją pojazdów i  centralną ewidencją 
posiadaczy kart parkingowych, uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją 
a innymi rejestrami i  ewidencjami, poprawnośc i i aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia 
ochrony danych osobowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 136 – Poz. 450 
 
Art. 100ad.  1. W  celu umożliwienia wprowadzenia danych do ewidencji, podmiotom wymienionym w  art. 100ac 
ust. 1 zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w  ewidencj i. 
2. Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobranie danych zgromadzonych w  ewidencji, ich weryfik a-
cję, w  szczególności w  oparciu o  posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisanie do ewiden cji nowych danych. W przy-
padku rozbieżności między danymi a  danymi zawartymi w  rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane zgrom a-
dzone w  tych rejestrach.  
2a. W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego p odmiotu, dane te są pobierane z rejestru 
PESEL, REGON, centralnej ewidencji pojazdów or az centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych, o  ile są w  nich 
gromadzone.  
3. System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat o:  
1) wprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku poprawnego wprowadzenia nowych danych do ewidencji, który 
jest równoznaczny z  wypełnieniem obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji;  
2) niewprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku gdy nowe dane nie zos tały wprowadzone do ewidencji i koniec z-
ne jest ponowne ich wprowadzenie w  celu wypełnienia obowiązk u wprowadzenia danych do ewidencji.  
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres danych, do których zapewnia się dostęp podmiotom wymienionym w  art. 100ac ust.  1, mając na względzie 
prawidłowość wykonywania przez  poszczególne podmioty zadań wynikających z  niniejszej ustawy;  
2) wymagania techniczne i  jakościowe w  zakresie danych wprowadzanych do ewidencji oraz tryb i  sposób ich wpr o-
wadzania, mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości przekazywanych danych do e widencji i  jej referencyjny 
charakter.  
Art. 100ae.  W przypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami ni e-
zależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w  terminie 3  dni roboczych od 
dnia, w  którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.  
Art. 100af.170) 1. Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w  ewidencji, wyjaśnia tę niezgo d-
ność w  zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie ustawy, i  wprowadza  dane do ewidencji na 
zasadach określonych w  art. 100ad.  
2. W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, niezwłocznie 
powiadamia o  niezgodności administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji, za pomocą systemu tele-
informatycznego obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizow ane 
przez ten podmiot.  
3. W celu wyjaśnienia niezgodności administrator danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji niezwło cznie 
powiadamia, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję, o  niezgodności podmiot, który wprow a-
dził dane, których niezgodność dotyczy, w  przypadku:  
1) stwierdzenia niezgodności przez administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji;  
2) o którym mowa w  ust. 2. 
4. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w  szczególności w  oparciu o posiadane dokumenty  
lub dane.  
5. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą systemu teleinformaty cznego obsług u-
jącego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez ten podmiot, 
administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji o  wyjaśnieniu tej niezgodności, w  przypadku:  
1) wprowadzenia poprawny ch danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub 
za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez podmiot wprowadzający dane;  
                                                           
170) Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, o której mowa  w odnośniku 146, art. 100af w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r.  
nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych 
w art. 80bd, art.  100af  i art. 100i, w  brzmieniu nadanym ustawą, o której mowa w odnośniku 146. Na podstawie art.  10c ust. 2 zdanie 
pierwsze ustawy, wymienionej w zdaniu pierwszym , minister właś ciwy  do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzę-
dowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 137 – Poz. 450 
 
2) stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji dane są poprawne ; 
3) stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z  podaniem uzasadnienia.  
6. Wprowadzenie do ewidencji danych, w  stosunku do których stwierdzono niezgodność, o  której mowa w  ust. 2, 
wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.  
7. Administrato r danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji umożliwi wprowadzenie do ewidencji danych bez 
uprzedniego wyjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne do realizacji zadań wynikających z  przepisów odrębnych 
realizowanych przez podmioty obowiązane do w prowadzania danych do ewide ncji w  terminach wynikających z przep i-
sów ustawowych.  
8. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, sposób i  tryb wyjaśniania niezgodności  
danych zgromadzonych w  centralnej ewidencji kierowców prz ez podmioty, które je przekazują, mając na uwadze 
konieczność zapewnienia kompletności i  poprawności danych w  ewidencji, zapewnienie terminowej obsługi procesów 
administracyjnych powiązanych z  ewidencją i  ich bezpieczeństwo.  
9. Przepisów ust.  1–8 nie stosu je się do usunięcia z  ewidencji danych dotyczących zakazu prowadzenia pojazdu.  
Art. 100ah.  1. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się, o  ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych 
zadań, następującym podmiotom:  
1) Policji;  
2) Inspekcji Transport u Drogowego;  
3) Żandarmerii Wojskowej;  
4) Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych;  
5) Straży Granicznej;  
6) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;  
7) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;  
8) Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie  Wywiadu Wojskowego;  
9) Komendantowi Służby Ochrony Państwa;  
10) sądom;  
11) prokuraturze;  
12) starostom;  
13) strażom gminnym (miejskim);  
13a)171) organom Inspekcji Ochrony Środowiska ; 
14) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;  
15) organom Krajowe j Administracji Skarbowej;  
16) wojskowym komendantom uzupełnień;  
17) podmiotowi wydającemu karty, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 29  lipca 2005  r. o systemie tachografów cyfrowych 
(Dz. U. z 2017 r. poz. 891 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1480 ); 
18) ministrowi wł aściwemu do spraw transportu w  celu umożliwienia organom i  służbom uprawnionym do korzystania 
z systemu Tachonet wymianę danych z  organami i  uprawnionymi służbami w  innych państwach, w  których funkcj o-
nuje system tachografu cyfrowego;  
19) marszałkowi wojewó dztwa;  
20) wojewódzkiemu ośrodkowi ruchu drogowego;  
21) zakładom ubezpieczeń:  
a) w zakresie niezbędnym do wykonywania uprawnień, o  których mowa w  art. 43 ustawy z  dnia 22  maja 2003  r. 
o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpi e-
czycieli Komunikacyjnych,  
b) w zakresie danych, o  których mowa w  art. 100aa ust.  4 pkt 7; 
                                                           
171) Dodany przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 138 – Poz. 450 
 
22) Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;  
23) ministrowi właściwemu do spraw rodziny;  
24) ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego;  
25) organowi właściwemu dłużnika, o  którym mowa w  art. 2 pkt 9 ustawy z  dnia 7  września 2007  r. o pomocy osobom 
uprawnionym do alimentów (Dz.  U. z 2020 r. poz. 808, 875 i 1517 ). 
1a. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się także ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w  celu real i-
zacji jego ustawowych zadań, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku.  
2. Dane zgromadzone w  ewidencji mogą być udostępniane sądom za pośrednictwem systemu teleinfo rmatycznego, 
którego administratorem jest Minister Sprawiedliwości.  
2a. Zgromadzone w  ewidencji dane mogą być udostępniane zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem systemu tele -
informatycznego, obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o  którym mowa w ustawie z  dnia 22  maja 
2003  r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpiecz y-
cieli Komunikacyjnych . 
3. Podmiotom, o  których mowa w  ust. 1, dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się w  postaci elektron icznej za 
pomocą środków komunikacji elektronicznej na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji 
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Udostępnienie danych w  innej postaci, może nastąpić wyłącznie 
w przypadk u, gdy nie będzie możliwe udostępnienie w  postaci elektronicznej.  
4. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na uzasadniony wniosek zł o-
żony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym  podpisem elektronicznym , podpisem 
zaufanym albo podpisem osobistym . Odpowiedź w  postaci papierowej może stanowić wydruk z  systemu teleinformatyc z-
nego obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.  
5. Minister właściwy do spraw inform atyzacji może wyrazić zgodę, w  drodze decyzji, na udostępnienie danych zgrom a-
dzonych w  ewidencji podmiotom, o  których mowa w  ust. 1, albo ich jednostkom organizacyjnym, za pomocą urządzeń tel e-
transmisji danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku,  jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:  
1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w  systemie, kto, kiedy, w  jakim celu oraz jakie dane uzyskał;  
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i  organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niez godnie z  celem ich 
uzyskania;  
3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.  
6. Decyzji, o  której mowa w  ust. 5, nie wydaje się w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 1a. 
Art. 100ai.  1. Dane zgromadzone w  ewidenc ji mogą być udostępniane podmiotom zagranicznym w  celu wypełnienia 
postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a  także wykonania aktu prawa st a-
nowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest c złonkiem. Tryb i  sposób udostępniania 
danych określają ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, akty prawa stanowionego przez 
organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub porozumienia zawarte pomiędzy wł aści-
wymi ministrami państw członkowskich Unii Europejskiej.  
2. Dane zgromadzone w  ewidencji dotyczące praw jazdy udostępnia się właściwym organom państw członkowskich 
Unii Europejskiej przy wykorzystaniu Europejskiej Sieci Praw Jazdy.  
Art. 100aj.  1. Każdem u zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w  przepisach wydanych na podstawie 
ust. 3, dane zgromadzone w  ewidencji, udostępnia się w  postaci elektronicznej przy użyciu systemu tele informatycznego.  
2. Dane osobowe zgromadzone w  ewidencji mogą być ud ostępniane po uwierzytelnieniu zainteresowanego na zas a-
dach określonych w  art. 20a ust.  1 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących 
zadania publiczne.  
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodz e rozporządzenia:  
1) dane wymagane do uzyskania dostępu do poszczególnych danych,  
2) szczegółowy zakres udostępnianych danych  
– mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych.  
Art. 100ak.  1. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się także osobie, której one dotyczą.  
2. Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektr o-
nicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym . Odpowiedź 
w posta ci papierowej stanowi wydruk z  systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga 
podpisu ani pieczęci.  
  
Dziennik  Ustaw  – 139 – Poz. 450 
 
Art. 100al.  1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić dane zgromadzone w  ewidencji innym 
podmiotom niż wymien ione w  art. 100ag –100ak, w  tym osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organiz a-
cyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, jeżeli wykażą swój interes prawny.  
2. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na uzasa dniony wniosek zł o-
żony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem 
zaufanym albo podpisem osobistym . Odpowiedź w  postaci papierowej stanowi wydruk z  systemu teleinformatycznego 
obsługująceg o ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.  
Art. 100am.  1. Dane zgromadzone w  ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania, w  sposób w y-
kluczający możliwość identyfikacji osób, z  zachowaniem przepisów ustawy z  dnia 25  lutego 2016  r. o ponownym wyk o-
rzystywaniu informacji sektora publicznego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.  
2. Dane zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania na wniosek złożony w postaci 
papierowej albo w postaci elektronicznej opatrz onej kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo 
podpisem osobistym .  
3. Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane do ponownego wykorzystywania także za pośrednictwem 
usług sieciowych.  
Art. 100an.  1. Minister właściwy do spraw i nformatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o kt ó-
rym mowa w art. 100ah ust. 4, art. 100ak ust. 2, art. 100al ust. 2 oraz art. 100am ust. 2, kierując się potrzebami uspra w-
nienia procesu udostępniania i przekazywania danych z ewidencji.  
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaj i  zakres danych udostępni a-
nych na podstawie art.  100ah i  art. 100ak –100am, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych prz e-
twarzanych w  ewidencji i  ich ochro ny przed nieuprawnionym ujawnieniem i  dostępem.  
Art. 100ao.  Udostępnienie i przekazywanie danych zgrom adzonych w ewidencji następuje:  
1) nieodpłatnie, w przypadku danych:  
a) udostępnianych  na podstawie art. 100ah –100ak,  
b) przekazywanych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 2 organom administracji 
publicznej, niewymienionym w art. 100ah us t. 1, w celach niekomercyjnych,  
c) udostępnianych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 3, w celach komercyjnych i ni e-
komerc yjnych;  
2) odpłatnie, w przypadku danych:  
a) udostępnianych na podstawie art. 100al,  
b) przekazywanych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 2, w celach komercyjny ch 
i niekomercyjnych.  
Art. 100ap.  1. Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednej osoby lub jednego 
podmiotu nie może być wyższa niż 2% przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce nar odowej, o  którym mowa w  art. 20 
pkt 1 lit. a ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpi eczeń Społecznych.  
2. Wysokość opłaty za udostępnianie danych z  ewidencji do celów komercyjnych i  niekomercyjnych określa się 
według wzoru:  
O = K × (A + B) + M  
gdzie:  
O – łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i  niekomercyjnych,  
K – współczynnik wynoszący:  
a) 1,0 – do celów niekomercyjnych,  
b) 1,5 – do celów komercyjnych,  
A – opłata za prace informatyczne,  
gdzie  
A = 0,5H1  × Z + 0,5H2  × Z + 0,75H3  × Z + 10H4  × Z + H5  × Z 
B – opłata za prace eksploatacyjne,  
gdzie  
B = 1,5H6  × 10Z + H 7 × 10Z + 1,5H8  × 10Z + 0,6H9  × 10Z + 0,5H10  × 10Z  
M – koszt materiałów eksploatacyjnych doliczany, w  przypadku gdy przekroczy 5% wartości usługi,  
  
Dziennik  Ustaw  – 140 – Poz. 450 
 
a poszczególne symbole oznaczają:  
H – ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania:  
H1 – czas trwania pr ac programowo -projektowych,  
H2 – czas opracowania dokumentacji programowej,  
H3 – czas trwania prac analitycznych i  projektowych,  
H4 – czas opracowania nowego programu,  
H5 – czas opracowania programu z  gotowych modułów,  
H6 – czas wyboru podzbioru z  bazy da nych,  
H7 – czas przetwarzania wybranych danych,  
H8 –  czas wykonania tablicy statystycznej,  
H9 –  czas drukowania wykazów z  wybranego podzbioru zawierającego do 300  danych jednostkowych,  
H10 –  czas drukowania wykazów z  wybranego podzbioru zawierającego po wyżej 300  danych jednostkowych,  
Z – opłatę za udostępnienie danych jednostkowych z  ewidencji.  
3. Maksymalna wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 2, wynosi 23  000 zł. 
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wysokoś ć opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z  ewidencji,  
2) warunki i  sposób wnoszenia opłaty za udostępnienie danych z  ewidencji,  
3) sposób dokumentowania wniesienia opłaty za udostępnienie danych z  ewidencji  
– mając na względzie zróżnicowaną postać sk ładania wniosku o  udostępnienie danych oraz tryb ich udostępniania do 
celów komercyjnych i  niekomercyjnych.  
Art. 100aq.  W celu zapewnienia możliwości realizacji zadań wynikających z  art. 35 ust. 4 ustawy z  dnia 24  maja 
2002  r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewn ętrznego oraz Agencji Wywiadu, minister właściwy do spraw informatyzacji 
zapewnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego dostęp do ewidencji.  
Art. 100ar.172) Każdemu zainteresowanemu, który zostanie uwierzytelniony w  systemie teleinformatycznym obsłu -
gującym ew idencję, po podaniu imienia i  nazwiska oraz numeru blankietu wydanego w  kraju prawa jazdy lub po zwolenia 
na kierowanie tramwajem, są udostępniane następujące dane:  
1) rodzaj oraz zakres uzyskanego uprawnienia;  
2) data ważności uprawnienia;  
3) data ważnośc i dokumentu;  
4) seria i  numer blankietu;  
5) informacja o  zatrzymaniu dokumentu, jeżeli dokument pozostaje zatrzymany.  
Art. 100b.  (uchylony)167)  
Art. 100c.  (uchylony)167) 
Art. 100d.  (uchylony)167) 
Art. 100e.  (uchylony)167)  
                                                           
172) Dodany przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 4 października 2020 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 141 – Poz. 450 
 
Rozdział 1b  
Centralna ewidencja posiadaczy kart parkingowych  
Art. 100f.173) 1. Tworzy się centralną ewidencję posiadaczy kart parkingowych, o  których mowa w  art. 8, zwaną  dalej  
„ewidencją ”. 
2. Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w  systemie teleinformatycznym. W rozumieniu 
niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych  i informacji  zgromadzonych w  ewidencji.  
Art. 100g.173) 1. W  ewidencji gromadzi się następujące dane:  
1) numer karty;  
2) datę wydania karty;  
3) datę ważności karty;  
4) oznaczenie zespołu, którego przewodniczący wydał kartę;  
5) imię i  nazwisko, numer PESEL osoby niepełnosprawnej, której wydano ka rtę, a  w przypadku osoby nieposiadającej 
numeru PESEL – serię, numer i  nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało 
ten dokument;  
6) datę zgonu;  
7) nazwę i adres oraz numer identyfikacyjny REGON placówki, której wydano kartę,  markę, model oraz numer rejestr a-
cyjny  pojazdu, którego kierujący jest uprawniony do posługiwania się kartą – w przypadku kart wydanych placówce, 
o której mowa w  art. 8 ust. 3a pkt  3; 
8) datę i  przyczynę utraty ważności karty;  
9) status karty;  
10) identyfi kator osoby lub podmiotu dokonującej w  ewidencji zamieszczenia lub zmiany danych.  
2. Dane, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–5, 7 i  8, oraz informację o  zaistnieniu okolic zności, o  których mowa w  art. 8 
ust. 5e pkt  2 i 3, przekazuje do ewidencji powiatowy zesp ół do spraw orzekania o niepełnosprawności, którego przewo d-
niczący wydał kartę.  
3. Dane, o  których mowa w  ust. 1 pkt 9 i 10, są uzupełniane w  sposób automatyczny przez system teleinformatyczny 
obsługujący ewidencję.  
4. Powiatowy zespół do spraw orzekania o  niepełnosprawności wprowadza dane do ewidencji w  czasie wykonania 
czynności skutkującej koniecznością przekazania danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego obsług u-
jącego zadania realizowane przez ten podmiot.  
5. Dane gromadzone w  ewidencji  są do niej przekazywane z  rejestrów PESEL, REGON, TERYT, centralnej ewide n-
cji pojazdów i  centralnej ewidencji kierowców, o  ile są w  tych rejestrach gromadzone.  
6. Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w  drodze rozporządzenia, tryb i  terminy przekazywania 
danych pomiędzy ewidencją a  rejestrami PESEL, REGON i  TERYT, centralną ewidencją pojazdów i  centralną ewidencją 
kierowców, uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a  innymi rejestrami 
i ewidencjami , poprawności i  aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych.  
7. (uchylony)  
8. Dane, o  których mowa w  ust. 1, usuwa się z  ewidencji po upływie 3  lat od dnia utraty ważności karty.  
Art. 100h.173) 1. W  celu wprowadzenia danych do ewidencji, powiatowy m zespołom do spraw orzekania o niepełn o-
sprawności zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w  ewidencji.  
2. Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobranie danych zgromadzonych w ewidencji, ich wery -
fikację, w  szczególności w  oparciu o  posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisani e do ewidencji nowych danych. 
W przypadku rozbieżności między danymi a  danymi zawartymi w  rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane 
zgromadzone w  tych rejestrach.  
                                                           
173) Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 146, art. 100f –100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca  
2018 r.  nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiad a-
czy kart parkingowych. Na podstawie art.  10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 146, minister właściwy do spraw inform a-
tyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa 
w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 142 – Poz. 450 
 
2a. W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego podmiotu, dane te są pobierane z  rejestru 
PESEL, REGON, centralnej ewidencji pojazdów oraz centralnej ewidencji kierowców, o  ile są w  nich gromadzone. 
W przypadku rozbieżno ści między danymi a  danymi zawartymi w  rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane 
zgromadzone w  tych rejestrach.  
3. System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat o:  
1) wprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku poprawnego wpr owadzenia nowych danych do ewidencji, który 
jest równoznaczny z  wypełnieniem obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji;  
2) niewprowadzeniu danych do ewidencji – w przypadku gdy nowe dane nie zos tały wprowadzone do ewidencji i koniec z-
ne jest ponowne ich wp rowadzenie w  celu wypełnienia obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji.  
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres danych, do których zapewnia się dostęp powiatowym zespołom do spraw orzekania o niepełnospraw ności, 
mając na względzie prawidłowość wykonywania przez nie zadań wynikających z  niniejszej ustawy;  
2) wymagania techniczne i  jakościowe w  zakresie danych wprowadzanych do ewidencji oraz sposób ich wprowadzania, 
mając na względzie zapewnienie wysokiej jak ości przekazywanych danych do ewidencji i  jej referencyjny charakter.  
Art. 100i.174) 1. Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w  ewidencji, wyjaśnia tę niezgodność 
w zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie usta wy, i  wprowadza dane do ewidencji na 
zasadach określonych w  art. 100h.  
2. W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, niezwłocznie 
powiadamia o  niezgodności administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji, za pomocą systemu tele -
informatycznego obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizow ane 
przez ten podmiot.  
3. W celu wyjaśnienia niezgodności, administrator danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji niezwłocznie p o-
wiadamia , za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję, o  niezgodności podmiot, który wprowadził 
dane, których niezgodność dotyczy, w  przypadku:  
1) stwierdzenia niezgodności przez administratora danych i  informacji z gromadzonych w  ewidencji;  
2) o którym mowa w  ust. 2. 
4. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w  szczególności w  oparciu o  posiadane dokume n-
ty lub dane.  
5. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą system u teleinformatycznego obsług u-
jącego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez ten podmiot, 
administratora danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji o  wyjaśnieniu tej niezgodności, w  przypadku:  
1) wprowa dzenia poprawnych danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję lub 
za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez podmiot wprowadzający dane;  
2) stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji d ane są poprawne;  
3) stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z  podaniem uzasadnienia.  
6. Wprowadzenie do ewidencji danych, w  stosunku do których stwierdzono niezgodność, o  której mowa w  ust. 2, 
wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.  
7. Administrator danych i  informacji zgromadzonych w  ewidencji umożliwi wprowadzenie do ewidencji danych bez 
uprzedniego wyjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne do realizacji zadań wynikających z  przepisów odrębnych 
realizowanych przez podmioty obowiązane do wprowadzania danych do ewide ncji w  terminach wynikających z przep i-
sów ustawowych.  
                                                           
174) Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku  146, art. 100i w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r.  
nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart  
parkingowych. Na podstawie art.  10b ust. 2 zdanie pierwsze ustawy,  o której mowa w odnośniku 146, minister właściwy do spraw 
informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których 
mowa w zdaniu pierwszym. Na podstawie art. 1 0c ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 146, art. 100i w brzmieniu obowiąz u-
jącym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgod -
ności na zasadach okre ślonych w  art. 80bd, art.  100af i  art. 100i, w  brzmieniu nadanym ustawą , o której mowa w odnośniku 146. 
Na podstawie art.  10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w  odnośniku 146, minister w łaściwy do spraw informatyzacji 
ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zd a-
niu trzecim.  
  
Dziennik  Ustaw  – 143 – Poz. 450 
 
8. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, sposób i  tryb wyjaś niania niezgodności  
danych zgromadzonych w  centralnej ewidenc ji posiadaczy kart parkingowych przez podmioty, które je przekazują, mając 
na uwadze konieczność zapewnienia kompletności i  poprawności danych w  ewidencji, zapewnienie terminowej obsługi 
procesów administracyjnych powiązanych z  ewidencją i  ich bezpieczeńst wo. 
Art. 100j.173) W przypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami 
niezależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w  terminie 2  dni roboczych  
od dnia, w  którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.  
Art. 100k.173) 1. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się, o  ile jest to niezbędne do realizacji ich ustawowych 
zadań, następującym podmiotom:  
1) Policji;  
2) Inspek cji Transportu Drogowego;  
3) Żandarmerii Wojskowej;  
4) Straży Granicznej;  
5) starostom;  
6) strażom gminnym (miejskim);  
7) powiatowym zespołom do spraw orzekania o  niepełnosprawności.  
2. Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się na umotywowany wniosek zai nteresowanego podmiotu, złożony 
w postaci papierowej lub w  postaci elektronicznej, uwierzytelniony przy użyciu mechanizmó w określonych w  art. 20a 
ust. 1 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne . 
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji może wyrazić zgodę, w  drodze decyzji, na udostępnienie danych 
zgromadzonych w  ewidencji podmiotom, o  których mowa w  ust. 1, albo ich jednostkom organizacyjnym, za pomocą urz ą-
dzeń teletransmisji danych, bez kon ieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:  
1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w  systemie, kto, kiedy, w  jakim celu oraz jakie dane uzyskał;  
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i  organizacyjne unie możliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z  celem ich 
uzyskania;  
3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.  
Art. 100l.173) Dane zgromadzone w  ewidencji udostępnia się także na wniosek osoby, której one dotyczą. Dane te mogą 
być udostępniane z  wykorzystaniem urządzeń teletransmisji danych.  
Art. 100m.173) Udostępnianie danych, o  którym mowa w  art. 100k i  art. 100l, jest nieodpłatne.  
Rozdzi ał 2 
(uchylony)  
Art. 114. 1. (uchylony)175) 
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
                                                           
175) Na podst awie art. 14 ust. 1  ustawy, o której mowa w odnośniku  135, art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b  w brzmieniu obowiązującym od dnia 
4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach 
określonych w art. 100aa –100aq,  w brzmieniu nadanym przez ust awę, o której mowa w odnośniku  146. Na podstawie art. 14  ust. 2  
ustawy, o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komun i-
kat określa jący termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 144 – Poz. 450 
 
Rozdział 2a  
(uchylony)  
Rozdział 2b  
(uchylony)  
Rozdział 3  
Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego  
Art. 116. 1. Sejmik województwa tworzy, po uzgodnieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu, wojewód z-
kie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa.  
2. Ośrodek jest samorządową wojewódzką osobą prawną.  
3. Zarząd województwa sprawuje nadzór nad ośrodkiem.  
Art. 117. 1. Do zadań ośrodka należy:  
1) współpraca z  wojewódzką radą b ezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) współpraca ze starostami przy sprawowaniu nadzoru nad szkoleniem;  
3) organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o  uprawnienia do ki e-
rowania pojazdami oraz kierujących pojazdami;  
3a) organizowanie egzaminów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o  uprawnienia do kierowania poja z-
dami w  zakresie określonym umową międzynarodową, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;  
4) prowadzenie kursów kwalifikacyjnych;  
5) prowadzenie 3-dniowych warsztatów doskonalenia zawodowego dla egzaminatorów;  
6) prowadzenie kursów:  
a) doskonalących dla nauczycieli prowadzących zajęcia szkolne dla uczniów ubiegających się o  kartę rowerową,  
b) dokształcających w  zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowe go, 
c) reedukacyjnych w  zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,  
d) reedukacyjnych w  zakresie problematyki przeciwalkoholowej i  przeciwdziałania narkomanii;  
7) organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o  kartę rowerową;  
8) przekazywanie marszałkowi województwa oraz starostom informacji w  zakresie statystyki zdawalności dla poszcz e-
gólnych ośrodków szkolenia i  instruktorów;  
9) inna niż wymieniona w  pkt 4–8 działalność oświatowa w  zakresie ruchu i  transportu drogowego.  
2. Ośrodek może wykonywać inne zad ania z  zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.  
3. Ośrodek może wykonywać działalność gospodarczą, której wyniki będą przeznaczane na działalność, o  której mowa  
w ust. 1 i 2. 
Art. 118. 1. Działalnością ośrodka kieruje dyrektor.  
2. Dyrektor jest powoływany i  odwoływany przez zarząd województwa.  
3. Zarząd województwa ustala wynagrodzenie dyrektora.  
Art. 119. 1. Ośrodek prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w  niniejszej ustawie.  
2. Przychodami ośrodka są:  
1) wpływy z  wykonywania zada ń, o których mowa w  art. 117 ust. 1; 
2) wpływy z  wykonywania innych zadań z  zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
3) wpływy z  działalności, o  której mowa w  art. 117 ust. 3. 
3. Ośrodek ponosi koszty z  tytułu:  
1) bieżącego utrzymania ośrodka;  
2) wykonywani a zadań, o  których mowa w  art. 117 ust. 1; 
3) inwestycji związanych z  działalnością ośrodka, o  której mowa w  art. 117; 
4) działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze województwa, w  szczególności na popul a-
ryzację zasad ruchu drogoweg o i podnoszenie kultury jazdy kierowców, na które ośrodek przeznacza pozostałe wo l-
ne środki, niewykorzystane z  tytułów, o  których mowa w  pkt 1–3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 145 – Poz. 450 
 
4. (uchylony)  
5. Ośrodek może zaciągać kredyty, za zgodą zarządu województwa, na zasadach ogólnych.  
6. Składni ki majątkowe nabyte w  ramach pierwszego wyposażenia ośrodka tworzą jego fundusz założycielski.  
7. Ośrodek prowadzi odrębnie ewidencję przychodów i  kosztów związanych z  prowadzeniem szkolenia lub egzam i-
nowaniem jako działalnością oświatową i  odrębnie dla ka żdej innej działalności.  
Art. 120. 1. Sejmik województwa nadaje ośrodkowi statut.  
2. Statut ośrodka określa w  szczególności jego organizację i  warunki tworzenia oddziałów terenowych.  
Art. 121. Minister właściwy do spraw transportu określi, w  drodze rozporz ądzenia:  
1) w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw budżetu, spraw instytucji finansowych oraz spraw finansów pub -
licznych – szczegółowe warunki gospodarki finansowej ośrodka oraz szczegółowe warunki ewidencji przychodów 
i kosztów, o  których mowa w  art. 119 ust. 7; 
2) w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw pracy – warunki wynagradzania egzaminatorów.  
Rozdział 4  
(uchylony)  
DZIAŁ V  
Kontrola ruchu drogowego  
Rozdział 1  
Uprawnienia Policji i  innych organów  
Art. 129. 1. Czuwanie nad bezpieczeństwem i  porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i  jego kontrolow a-
nie należą do zadań Policji.  
2. Policjant, w  związku z  wykonywaniem czynności określonych w  ust. 1, jest uprawniony do:  
1) legitymowania uczestnika ruchu i  wydawania mu wiążących poleceń co d o sposobu korzystania z  drogi lub używ a-
nia pojazdu;  
1a)176)  ustalenia tożsamości kierującego pojazdem na podstawie danych z  Rejestru Dowodów Osobistych;  
2) sprawdzania wymaganych dokumentów, o  których mowa w  art. 38, oraz zezwolenia, o  którym mowa w  art. 106 
ust. 1 pkt 5 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami;  
21) weryfikacji danych o  pojeździe, w  tym danych o  dokumentach pojazdu w  centralnej ewidencji pojazdów;  
22)177)  weryfikacji danych o  kierującym pojazdem w  centralnej ewidencji kierowcó w; 
2a) żądania okazania dokumentu potwierdzającego prawo do używania pojazdu, o  którym mowa w  art. 71 ust. 5, jeżeli 
pojazd ten nie jest zarejestrowany na nazwisko osoby nim kierującej;  
2b)178)  sprawdzania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, lub wypisu z  tego zezwolenia;  
2b)179) sprawdzania zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1;  
3) żądania poddania się przez kierującego pojazdem lub przez inną osobę, w  stosunku do której zachodzi uzasadnione 
podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, bad aniu w  celu ustalenia zawartości w  organizmie alkoholu lub środka 
działającego podobnie do alkoholu;  
                                                           
176) Dodany przez art. 1 pkt 34 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na 
podstawie kom unikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia  terminu wdrożenia rozwiązań technic z-
nych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej 
ewidencji kierowców i nformacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich 
zwrocie  (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy . 
177) Dodany przez art. 1 pkt 34 lit. a tiret drugie  ustawy, o której mowa w  odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na 
podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia  4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technic z-
nych umożliwiających weryfikację danych o kie rującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej 
ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich 
zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
178) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 179. 
179) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 146 – Poz. 450 
 
4) sprawdzania stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, wymiarów, masy lub nacisku osi pojazdu znajdującego się 
na drodze;  
4a) odczytu w  czasie kontroli w skazania drogomierza pojazdu, drogomierza pojazdu holowanego oraz drogo mierza 
pojazdu przewożonego wraz z  jednostką miary;  
5) sprawdzania zapisów tachografu;  
6) zatrzymania, w przypadkach przewidzianych w ustawie, dokumentów stwierdzających uprawnienie do  kierowania 
pojazdem lub jego używania oraz karty kierowcy w przypadkach przewidzianych w:  
a) art. 26 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie  
tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporz ądzenie Rady (EWG) nr 3821/85 
w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie 
(WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych  
odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1),  
b) art. 11 ust. 4 lit. c załącznika do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynar o-
dowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 l ipca 1970 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 409);  
7) wydawania poleceń:  
a) osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą jego bezpieczeństwu, albo 
osobie odpowiedzialnej za utrzymanie drogi,  
b) kontrolowanemu uczestnikowi ruchu – co do sposobu jego zachowania;  
8) uniemożliwienia:  
a) kierowania pojazdem osobie znajdującej się w  stanie nietrzeźwości lub w  stanie po użyciu alkoholu albo środka 
działającego podobnie do alkoholu,  
b) korzystania z  pojazdu, którego stan techniczny, ładunek , masa lub nacisk osi zagrażają bezpieczeństwu lub p o-
rządkowi ruchu, powodują uszkodzenie drogi albo naruszają wymagania ochrony środowiska,  
c) korzystania z  pojazdu zarejestrowanego w  kraju niebędącym państwem członkowskim, jeżeli kierujący nim nie 
okazał  dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywi l-
nej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie,  
d) kierowania pojazdem przez osobę nieposiadającą wymaganych dokumentów uprawniających do  kierowania lub 
używania pojazdu;  
9) używania przyrządów kontrolno -pomiarowych, a  w szczególności do badania pojazdu, określania jego masy, nacisku 
osi lub prędkości, stwierdzania naruszenia wymagań ochrony środowiska oraz do stwierdzania stanu trzeźwości  kie-
rującego;  
9a) używania urządzeń rejestrujących;  
10) usuwania lub przemieszczania pojazdu w  przypadkach, o  których mowa w  art. 130a ust. 1–3; 
11) kontroli przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymagań związanych z  tym przewozem;  
11a) kontroli transportu odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz wymagań związanych 
z tym transportem;  
11b) zrywania plomb celem fizycznej kontroli przewożonych odpadów;  
12) używania urządzeń nagłaśniających, sygnalizacyjnych lub świetlnych , służących do wydawania wiążących poleceń 
uczestnikowi ruchu;  
13) występowania w  uzasadnionym przypadku z  wnioskiem o  ocenę stanu zdrowia kierującego pojazdem;  
13a) występowania do starosty z  wnioskiem o  skierowanie kierowcy lub osoby posiadającej pozwole nie na kierowanie 
tramwajem na egzamin sprawdzający kwalifikacje, jeżeli istnieją uzasadnione i  poważne zastrzeżenia co do kwali -
fikacji tej osoby;  
14) pilotowania pojazdów, z  wyłączeniem pojazdów nienormatywnych pilotowanych zgodnie z  art. 64 ust. 1 pkt 3. 
3. Przepisów ust. 2 pkt 3, 4 i 6 nie stosuje się do szefów i  cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplom a-
tycznych, urzędów konsularnych i  misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających 
z przywilejów i  immunitetów  dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych 
zwycz ajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, oraz do innych osób korz ystających z  tych przywilejów i im-
munitetów . 
  
Dziennik  Ustaw  – 147 – Poz. 450 
 
4. Kontrola ruchu drogowego w  stosunku do kierujący ch pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz 
w stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową kierujących innymi pojazdami, pilotowanie pojazdów, 
a także kierowanie ruchem drogowym w  związku z  pilotowaniem pojazdów wojskowych należy d o Żandarmerii Wojsk o-
wej i  wojskowych organów porządkowych. W  tym zakresie Żandarmerii Wojskowej i  wojskowym organom porządk o-
wym przysługują uprawnienia policjantów określone w  ust. 2. 
4a. Kontrolę ruchu drogowego mogą przeprowadzać także funkcjonariusze St raży Granicznej lub funkcjonariusze 
Służby Celno -Skarbowej, którym przysługują uprawnienia, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1–5 i 7–12 oraz w  art. 130a 
ust. 4 pkt 1. Funkcjonariuszom Straży Granicznej  i funkcjonariuszom Służby Celno -Skarbowej przysługuje także  upraw-
nienie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt  6, w  zakresie dotyczącym dokumentów stwierdzających uprawnienie do używania 
pojazdu.  
4aa.180) Kontrolę ruchu drogowego mogą przeprowadzać także inspektorzy Inspekcji Ochrony Środowiska, którym 
przysługują uprawnienia,  o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2–2a, pkt 7 lit. b, pkt 8 lit. b i pkt 11a.  
4b. Dodatkowo funkcjonariusze odmawiają prawa wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu, jeżeli:  
1) pojazd kierowany jest przez osobę znajdującą się w  stanie nietrzeźw ości lub w  stanie po użyciu alkoholu albo środka 
działającego podobnie do alkoholu, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu w  inny sposób;  
2) pojazd kierowany jest przez osobę nieposiadającą przy sobie wymaganych dokumentów uprawniających do kier o-
wania pojazdem lub używania pojazdu, dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia 
odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;  
3) stan techniczny pojazdu zagraża bezpieczeńst wu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi przez pojazd albo 
narusza wymagania ochrony środowiska;  
4)181)  kierujący pojazdem nienormatywnym nie posiada wymaganego zezwolenia albo wypisu z  tego zezwolenia ; 
4)182) kierujący pojazdem nienormatywnym nie posia da wymaganego zezwolenia;  
5) stwierdzono naruszenie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.  
5. (uchylony)  
Art. 129a.  1. Kontrola ruchu drogowego w  odniesieniu do kierującego pojazdem:  
1) który wykonuje przewóz drogowy w  rozumieniu ustawy z  dnia 6 września 2001  r. o transporcie drogowym,  
2) w zakresie badania w  celu ustalenia w  organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka działającego podobnie 
do alkoholu,  
3) który naruszył przepisy ruchu drogowego, w  przypadku zarejestrowania tego narusz enia przy użyciu:  
a) przyrządów kontrolno -pomiarowych,  
b) przenośnych albo zainstalowanych w  pojeździe albo na statku powietrznym urządzeń rejestrujących,  
4) który rażąco naruszył przepisy ruchu drogowego lub spowodował zagrożenie jego bezpieczeństwa,  
5) który wykonuje przewóz drogowy w  rozumieniu ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebe z-
piecznych , 
6) który wykonuje transport odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach  
– należy również do Inspekcji Transportu Drogowe go. 
2. W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, inspektorom Inspekcji 
Transportu Drogowego przysługują uprawnienia określone w  art. 129 ust. 1 i 2, w  tym również wobec właściciela lub 
posiadacza pojazdu.  
Art. 129b.  1. Kontrola ruchu drogowego w  gminach lub miastach, które utworzyły straż gminną (miejską) może być 
wykonywana przez strażników gminnych (miejskich).  
2. Strażnicy gminni (miejscy) są uprawnieni do wykonywania kontroli ruchu drogowego wobec:  
1) kierującego pojazdem niestosującego się do zakazu ruchu w  obu kierunkach, określonego odpowiednim znakiem 
drogowym;  
                                                           
180) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kier owanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
181) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 182. 
182) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 148 – Poz. 450 
 
2) uczestnika ruchu naruszającego przepisy o:  
a) zatrzymaniu lub postoju pojazdów,  
b) ruchu motorowerów, rowerów, wózków rowerowych, pojazdów zaprzęgowy ch oraz o  jeździe wierzchem lub 
pędzeniu zwierząt,  
c) ruchu pieszych , 
d) ograniczeniu ruchu w  strefie czystego transportu, określonej w  uchwale rady gminy, wydanej na podstawie 
art. 40 ust. 1 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach  alternatywnych (D z. U. z 2021 r. 
poz. 110 ), 
e)183) nacisku osi.  
3. W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 2, strażnicy gminni (miejscy)  
są upoważnieni do:  
1) zatrzymania pojazdu lub jadącego wierzchem;  
2)184)  sprawdzan ia dokumentów, o  których mowa w  art. 38, oraz weryfikacji danych o:  
a) pojeździe, w  tym danych o  dokumentach pojazdu, w  centralnej ewidencji pojazdów,  
b) kierującym pojazdem w  centralnej ewidencji kierowców;  
3) (uchylony)  
4) legitymowania uczestnika ruchu i wydawania mu wiążących poleceń, co do sposobu korzystania z  drogi lub używ a-
nia pojazdu;  
5) wydawania poleceń:  
a) osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą jego bezpieczeństwu,  
b) kontrolowanemu uczestnikowi ruchu – co do sposobu jego zachowania;  
6) sprawdzenia wykonania obowiązków określonych w  art. 78 ust. 2; 
7) żądania od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania komu powierzył pojazd do kierowania lub używania 
w oznaczonym czasie ; 
8)185)  ustalenia tożsamości kieru jącego pojazdem na podstawie danych z  Rejestru Dowodów Osobistych ; 
9)186) sprawdzenia nacisku osi pojazdu znajdującego się na drodze;  
10)186) używania przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących do określania nacisku osi po jazdu;  
11)186) uniemożliwiania jazdy pojazdem przekraczającym dopuszczalny nacisk osi.  
3a.187) W celu dokonania sprawdzenia nacisku osi pojazdu strażnicy gminni (miejscy), mający prawo jazdy 
odpowiedniej kategorii, mogą kierowa ć tym pojazdem.  
4. (uchylony)  
Art. 129c.  1. Kontrola ruchu drogowego na terenach lasów lub parków narodowych może być wykonywana przez 
strażników leśnych lub funkcjonariuszy Straży Parku.  
2. Strażnicy leśni i  funkcjonariusze Straży Parku są uprawnieni do k ontroli kierujących pojazdami niestosujących się 
do przepisów lub znaków drogowych obowiązujących na terenach lasów lub parków narodowych, dotyczących zakazu 
wjazdu, zatrzymywania się lub postoju pojazdów.  
                                                           
183) Dodana  przez art. 3 pkt 1 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
184) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. a ustawy, o któr ej mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację dan ych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na p odstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
185) Dodany  przez art. 1 pkt 35 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie 
komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w spra wie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umo ż-
liwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji 
kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub poz wolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie 
(Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
186) Dodan y przez art. 3 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
187) Dodany przez art. 3 pkt 12 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 149 – Poz. 450 
 
3. W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 2, strażnicy leśni i funkcj o-
nariusze Straży Parku są upoważnieni do:  
1) zatrzymania pojazdu;  
2) legitymowania uczestnika ruchu drogowego;  
2a)188)  weryfikacji danych o  pojeździe, w  tym danych o  dokumentach  pojazdu, w  centralne j ewidencji pojazdów;  
3) wydawania poleceń, co do sposobu zachowania się na drodze.  
Art. 129d.  1. Osoby działające w  imieniu zarządcy drogi mogą wykonywać, w  obecności funkcjonariusza Policji lub 
inspektora Inspekcji Transportu Drogowego, kontrolę ruchu dr ogowego w  stosunku do pojazdów:  
1) w zakresie przestrzegania przepisów o  wymiarach, masie lub nacisku osi;  
2) powodujących uszkadzanie lub niszczenie drogi;  
3) zanieczyszczających lub zaśmiecających drogę.  
1a.189) Osoby działające w imieniu zarządcy drogi mo gą także wykonywać, w obecności strażnika gminnego 
(miejskiego), kontrolę ruchu drogowego w stosunku do pojazdów w zakresie przestrzegania przepisów o nacisku 
osi. 
2. W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, osoby d ziałające w imie-
niu zarządcy drogi są upoważnione do:190)  
W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, osoby działające 
w imieniu zarządcy drogi są upoważnione do:191) 
1) zatrzymania pojazdu;  
2) legitymowania uczestni ka ruchu drogowego i  wydawania mu poleceń, co do sposobu korzystania z  drogi lub poja z-
du; 
3) sprawdzenia dokumentów wymaganych w  związku z  używaniem pojazdu;  
4) sprawdzenia stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, wymiarów oraz ma sy lub nacisku osi pojaz du znajdującego 
się na drodze;  
5) używania przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących w  szczególności do badania pojazdu, określania jego 
wymiarów, masy lub nacisku osi oraz stwierdzania naruszenia wymagań ochrony środowiska;  
6) uniemożliwiania jazdy  pojazdem przekraczającym dopuszczalną masę lub nacisk osi albo uszkadzającym lub nis z-
czącym drogę.  
3. W celu dokonania sprawdzenia masy lub nacisku osi pojazdu osoby działające w  imieniu zarządcy drogi, mające 
prawo jazdy odpowiedniej kategorii, mogą kier ować tym pojazdem.  
4. Przepisów ust.  1–3 nie stosuje się do osób działających w  imieniu General nego Dyrektora Dróg Krajowych i Auto-
strad.  
Art. 129e.  1. Kontrola ruchu drogowego wykonywana przez strażników gminnych (miejskich), strażników leśnych, 
funkcjona riuszy Straży Parku oraz pracowników zarządów dróg odbywa się na podstawie upoważnienia do wykonywania 
kontroli ruchu drogowego wydanego przez właściwego komendanta powiatowego (miejskiego) Policji.  
2. Art. 129  ust. 3 stosuje się odpowiednio do kontroli ru chu drogowego wykonywanej przez osoby, o  których mowa 
w ust. 1. 
Art. 129f.  Strażnicy straży gminnych (miejskich), strażnicy leśni oraz funkcjonariusze Straży Parku w  związku 
z wykonywaniem czynności z  zakresu kontroli ruchu drogowego są obowiązani do czasu  przybycia Policji uniemożliwić 
kierowanie pojazdem osobie, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie, że znajduje się ona w  stanie nietrzeźwości lub 
w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu.  
Art. 129fa.  1. Pojazd wytyp owany przez kontrolującego do sprawdzenia stanu technicznego w ramach kontroli r u-
chu drogowego podlega wstępnej drogowej kontroli technicznej, która jest przeprowadzana zgodnie z przepisami wyd a-
nymi na podstawie art. 131 ust. 1.  
                                                           
188) Dodany przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
189) Dodany przez art. 3 pkt 1 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
190) Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 191. 
191) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 150 – Poz. 450 
 
2. Główny Inspektor Transp ortu Drogowego w porozumieniu z Komendantem Głównym Policji planują i organizują 
wstępne drogowe kontrole techniczne pojazdów kategorii M 2, M 3, N 2 i N 3 i przyczep kategorii O 3 i O 4 w taki sposób, aby 
łączna liczba tych kontroli obejmowała w każdym roku kal endarzowym co najmniej 5% łącznej liczby takich pojazdów 
zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 129fb.  1. W przypadku pojazdu kategorii M 2, M 3, N2 i N 3, przyczepy kategorii O 3 i O 4 i ciągnika kołowego kateg o-
rii T5 użytkowanego na d rodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy kontrolujący, na podstawie 
wyników wstępnej drogowej kontroli technicznej, może skierować ten pojazd na szczegółową drogową kontrolę technic z-
ną. Kierując pojazd na szczegółową drogową kontrolę tec hniczną, uwzględnia się w szczególności potrzebę ustalenia, czy 
pojazd ten zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środo wiska.  
2. Zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej, która ma być przeprowadzona, określa się w pr otokole dr o-
gowej kontroli technicznej.  
3. Szczegółowa drogowa kontrola techniczna jest przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi na podsta wie art. 131  
ust. 1 w:  
1) mobilnej stacji kontroli drogowej,  
2) wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli dro gowej obejmującym obszar o odpowiedniej powierzchni, na 
którym jest możliwa kontrola techniczna głównych układów w pojeździe  odpowiedzialnych za bezpieczeń stwo  
– przy użyciu przyrządów kontrolno -pomiarowych niezbędnych do przeprowadzenia takiej kontroli, w szczególności 
przyrządów niezbędnych do oceny stanu hamulców i skuteczności ich działania, układu kierowniczego, zawieszenia oraz 
uciążliwości pojazdu.  
4. W przypadku skierowania pojazdu, o którym mowa w ust. 1, na szczegółową drogową kontrolę techniczn ą w w y-
znaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej kontrola ta jest pr zeprowadzana w możliwie najkrót szym czasie 
i w najbliższym wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej.  
5. Wyniki szczegółowej drogowej kontroli technicznej zamieszcza się w protokole drogowej kontroli technicznej.  
6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania w zakresie w y-
posażenia mobilnej stacji kontroli drogowej oraz wyznaczonego punktu przeprowadzania kontroli drogow ej i przyrządów 
kontrolno -pomiarowych w nich stosowanych, uwzględniając zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej oraz 
potrzebę zapewnienia prawidłowej oceny stanu technicznego pojazdów poddawanych tej kontroli.  
Art. 129fc.  1. Szczegółową drogową k ontrolę techniczną przeprowadza kontrolujący, który posiada:  
1) uprawnienia, o których mowa w art. 84 ust. 2, albo  
2) wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 84 ust. 2b, oraz odbył szkolenie dla kontrolujących w zakresie 
przeprowadzania szczegóło wych drogowych kontroli technicznych  
– oraz nie rzadziej niż raz w ciągu 2 kolejnych lat uczestniczy w warsztatach dla kontrolujących przeprowadzających 
szczegółowe drogowe kontrole techniczne.  
2. Wojewódzki inspektor transportu drogowego, wojewódzki kom endant Policji, Komendant Stołeczny Policji, 
Komendant -Rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, komendant szkoły policyjnej, komendant oddziału Straży Granicznej  
i dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości, każdy w zakresie swojej właściwości:  
1) mogą organi zować szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadza nia szczegółowych drogowych kon troli 
technicznych i warsztaty dla kontrolujących przeprowadzających szczeg ółowe drogowe kontrole technicz ne, zgodnie 
z programem określonym w przepisach wydanych na p odstawie ust. 3;  
2) wydają zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych dr o-
gowych kontroli technicznych oraz zaświadczenia o ukończeniu warsztat ów dla kontrolujących przeprowa dzających 
szczegółowe drogow e kontrole techniczne, pod warunkiem uczest nictwa we wszystkich przewidzia nych w progr a-
mie zajęciach.  
3. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i min i-
strem właściwym do spraw finansów publicznych o kreśli, w drodze rozporządzenia:  
1) program szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczeg ółowych drogowych kontroli tech nicznych,  
2) program warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne,  
  
Dziennik  Ustaw  – 151 – Poz. 450 
 
3) wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drog o-
wych kontroli technicznych,  
4) wzór zaświadczenia o ukończeniu warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontr o-
le techniczn e  
– uwzględniając potrzebę zapewnienia równoważności tych szkoleń i warsztatów ze szkoleniami i warsztatami dla diag -
nostów, potrzebę osiągnięcia właściwego poziomu wiedzy i umiejętności niezbędnych do przeprowadzania szczegół o-
wych drogowych kontroli tech nicznych oraz konieczność ujednolicenia wydawanych zaświadczeń.  
Art. 129g. 1. Ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w  pasie drogowym dróg 
publicznych następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego:  
a) przekraczania do puszczalnej prędkości , 
b) niestosowania się do sygnałów świetlnych  
– należy do Inspekcji Transportu Drogowego.  
2. Wykonując zadania, o  których mowa w  ust. 1, Inspekcja Transportu Drogowego:  
1) rejestruje obrazy naruszeń przepisów ruchu drogowego i  przetwar za do celów określonych w  niniejszej ustawie 
obraz pojazdu, którym naruszono przepisy ruchu drogowego, oraz wizerunek kierującego pojazdem, jeżeli został on 
zarejestrowany oraz dane obejmujące:  
a) numer rejestracyjny pojazdu, którym naruszono przepisy,  
b) datę, czas oraz określenie miejsca popełnienia naruszenia,  
c) rodzaj naruszenia,  
d) dane właściciela lub posiadacza pojazdu lub kierującego pojazdem,  
e) numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego;  
2) w postępowaniach w  sprawach o  wykroczenia, o  który ch mowa w  ust. 1, prowadzi czynności wyjaśniające, kieruje 
do sądu wnioski o  ukaranie, oskarża przed sądem oraz wnosi środki odwoławcze – w trybie i  zakresie określonych 
w ustawie z  dnia 24  sierpnia 2001  r. – Kodeks postępowania w  sprawach o  wykroczenia ( Dz. U. z 2020 r. poz. 729, 
956, 1423 , 2112  i 2320 ); 
3) wnioskuje do zarządców dróg publicznych, z  wyłączeniem dróg zarządzanych przez Generalnego Dyrektora Dróg 
Krajowych i  Autostrad, o  instalację lub usunięcie urządzenia rejestrującego albo obudowy na to u rządzenie, z za-
strzeżeniem iż w  sprawach dotyczących urządzeń rejestrujących narusze nia przepisów ruchu drogowego o dopus z-
czalnej prędkości wniosek wymaga uprzedniego zasięgnięcia opinii właściwego komendanta wojewódzkiego Policji;  
4) dokonuje zakupu i  naprawy oraz wykonuje czynności wynikające z  bieżącej eksploatacji i  obsługi urządzeń rejestr u-
jących oraz obudów na te urządzenia, w  tym czynności obejmujące import danych zarejestrowanych przez te urz ą-
dzenia oraz montaż urządzeń w  zainstalowanych obudowach w  przypadku urządzeń zainstalowanych przez Inspe k-
cję Transportu Drogowego lub zarządcę drogi działającego na wniosek, o  którym mowa w  pkt 3, a  także 
w przypadku obudów urządzeń rejestrujących należących do Policji.  
3. Zadania Inspekcji Transportu Drogowego,  o których mowa w  ust. 1, wykonuje Główny Inspektor Transportu 
Drogowego przy pomocy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego oraz jego delegatur terenowych.  
4. (utracił moc)192) 
5. Minister właściwy do spraw transportu, w  porozumieniu z  ministrem wł aściwy m do spraw wewnętrznych i Mini-
strem Sprawiedliwości, uwzględniając zakres niezbędnych danych oraz konieczność zapewnienia jednolitości dokume n-
tów, określi, w  drodze rozporządzenia, wzory dokumentów stosowanych przez Głównego Inspektora Transportu Drog o-
wego  w postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2. 
                                                           
192) Z dniem 25  kwietnia 2016  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 14  lipca 2015  r. sygn. akt K 2/13  (Dz. U. 
poz. 1038).  
  
Dziennik  Ustaw  – 152 – Poz. 450 
 
Art. 129h.  1. W  zakresie, o  którym mowa w  art. 129g ust. 1, rejestracji podlegają w  szczególności:  
1) obraz naruszenia, w  tym obraz pojazdu, którym kierujący naruszył przepisy ruchu drogowego, wraz z  numerem 
rejestracyjnym pojazdu;  
2) data oraz czas popełnienia naruszenia;  
3) numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego;  
– a w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem dopuszczalnej prędkości rejestrowane są również:  
4) prędkość, z  jaką poruszał się pojazd;  
5) prędkość dopuszczalna w  miejscu i  czasie popełnienia naruszenia.  
2. W szczególnie uzasadnionych bezpieczeństwem ruchu drogowego przypadkach Inspekcja Transportu Drogowego 
może ujawniać naruszenia przepisów ruchu drogowego w  zakresie, o  którym mo wa w  art. 129g ust. 1 lit. a, również za 
pomocą urządzeń rejestrujących, które ujawniają naruszenia przepisów ruchu drogowego na określonym odcinku drogi. 
W takim przypadku urządzenia te rejestrują w  szczególności:  
1) obraz pojazdu, którym kierujący narusz ył przepisy ruchu drogowego, wraz z  numerem rejestracyjnym pojazdu;  
2) datę, czas oraz określenie odcinka drogi, na którym popełnione zostało naruszenie;  
3) średnią prędkość, z  jaką poruszał się pojazd na odcinku drogi, na którym popełnione zostało narusze nie; 
4) prędkość dopuszczalną na odcinku drogi, na którym popełnione zostało naruszenie, w  czasie jego popełnienia;  
5) numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego.  
3. Główny Inspektor Transportu Drogowego ustala wpisanego do dowodu rejestracyjnego właś ciciela lub posiadacza 
pojazdu, którym dokonano naruszenia przepisów ruchu drogowego, na podstawie danych i  informacji:  
1) określonych w  ust. 1 i 2; 
2) z centralnej ewidencji pojazdów i  centralnej ewidencji kierowców udostępnianych za pomocą systemu telein form a-
tycznego;  
3) uzyskanych w  związku z  prowadzonym postępowaniem, w  szczególności od polskich i  zagranicznych organów rej e-
strujących pojazd.  
4. Do przetwarzania danych osobowych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w  zakresie, o  którym 
mowa w  ust. 3, stosuje się przepis art.  26 ustawy z  dnia 14  grudnia 2018  r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych 
w związku z  zapobieganiem i  zwalczaniem przestępczości (Dz.  U. z 2019  r. poz.  125).  
5. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie  przyczyny i  lokalizację wypadków drogowych, przeci w-
działanie tym wypadkom oraz wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ruchu drogowego, okreś li, 
w drodze rozporządzenia:  
1) warunki lokalizacji w  pasie drogowym dróg publicznych stacjon arnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te 
urządzenia, z  uwzględnieniem zasady, że instalowana i  używana jest obudowa wraz z  urządzeniem rejestrującym;  
2) sposób oznakowania stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te urządzenia, z  uwzglę dnieniem o d-
działywania prewencyjnego poprzez zapewnienie odpowiedniej widoczności;  
3) sposób dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące, z  uwzględnieniem progów prędkości dostosowanych 
do obowiązującego na drodze ograniczenia prędkości, oraz przetw arzania przez te urządzenia zarejestrowanych danych, 
a także biorąc pod uwagę możliwość błędu kierowcy do 10  km/h włącznie w  utrzymaniu dopuszczalnej prędkości.  
4) (uchylony)  
Art. 129i.  1. Badanie w  celu ustalenia zawartości w  organizmie alkoholu przeprowa dza się przy użyciu urządzeń 
elektronicznych dokonujących pomiaru stężenia alkoholu w  wydychanym powietrzu.  
2. Przepisu ust. 1  nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie urz ą-
dzeniem elektronicznym lub osoba ta  odmawia poddania się takiemu badaniu. W  takim przypadku ustalenie zawartości 
w organizmie alkoholu następuje na podstawie badania krwi.  
3. Badanie w  celu ustalenia zawartości w  organizmie alkoholu może być przeprowadzone również w  razie braku 
zgody osoby podlegającej badaniu, o  czym należy ją uprzedzić.  
  
Dziennik  Ustaw  – 153 – Poz. 450 
 
4. Warunki oraz sposób przeprowadzania badań, o  których mowa w  ust. 1 i  2, określają przepisy wydane na podst a-
wie art. 47  ust. 2  ustawy z  dnia 26  października 1982  r. o wychowaniu w  trzeźwości i  przeciwdzia łaniu alkoholizmowi 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2277, z 2020 r. poz. 1492 oraz z 2021 r. poz. 41 ). 
Art. 129j.  1. Badanie w  celu ustalenia w  organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu przepr o-
wadza się przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie metodą 
niewymagającą badania laboratoryjnego albo osoba ta odmawia poddania się takiemu badaniu. W  takim przypadku ust a-
lenie w  organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.  
3. Dopuszcza się badanie krwi lub moczu jako następstwo badania przeprowadzonego metodą, o  której mowa 
w ust. 1, albo jeżeli nie ma możliwości wykorzy stania tej metody.  
4. Badanie w  celu ustalenia obecności w  organizmie środka działającego podobnie do alkoholu może być przepr o-
wadzone również w  razie braku zgody osoby podlegającej badaniu, o  czym należy ją uprzedzić.  
5. Minister właściwy do spraw zdrowia , uwzględniając skutki oddziaływania na organizm kierowcy środków dział a-
jących podobnie do alkoholu, określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wykaz tych środków;  
2) warunki i  sposób przeprowadzania badań na ich obecność w  organizmie.  
Art. 129ja.  W toku kontrol i ruchu drogowego uprawniony organ kontroli może poddać kierującego pojazdem lub 
inną osobę, w  stosunku do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, badaniu w  celu ustal e-
nia w  organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka d ziałającego podobnie do alkoholu.  
Art. 129k.  1. W razie uczestniczenia w  wypadku drogowym, w  którym jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest 
poddawany badaniu w  celu ustalenia w  organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka działającego podobni e do 
alkoholu.  
2. Badaniu, o  którym mowa w  ust. 1, można poddać także inną osobę, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że 
mogła kierować pojazdem uczestniczącym w  wypadku drogowym, w  którym jest zabity lub ranny.  
3. Osoby, o  których mowa w  ust. 1 i  2, mają prawo żądać od organu kontroli ruchu drogowego przeprowadzenia 
badania krwi lub moczu w  celu ustalenia w  organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka działającego podobnie 
do alkoholu.  
Art. 129l.  1. W  toku kontroli ruchu drogowego uprawniony or gan kontroli może dokonać odczytu wskazania dr o-
gomierza pojazdu, drogomierza pojazdu holowanego oraz drogomie rza pojazdu przewożonego wraz z jednostką miary.  
2. Kierujący pojazdem jest obowiązany umożliwić uprawnionemu organowi kontroli dokonanie czyn ności , o których 
mowa w  ust. 1, w zakresie pojazdu kierowanego, holowanego lub przewożonego.  
Art. 130.193) (uchylony)  
Art. 130a.  1. Pojazd jest usuwany z  drogi na koszt właściciela w  przypadku:  
1) pozostawienia pojazdu w  miejscu, gdzie jest to zabronione i  utrud nia ruch lub w  inny sposób zagraża bezpiecze ń-
stwu;  
2) nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odp o-
wiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli  pojazd ten jest 
zarejestrowany w  kraju, o  którym mowa w  art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c; 
3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w  przepisach ruchu drogowego, 
chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pob liską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu;  
4) pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w  miejscu przeznaczonym dla pojazdu kierowanego 
przez osoby wymienione w  art. 8 ust. 1 i 2; 
                                                           
193) Na podstawie art.  16 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, przepis art. 130 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca  
2018 r. stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i ud o-
stępnianie z centralnej ewidencji kierowcó w danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130. Na podstawie art.  16 ust. 2 ustawy, 
o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat 
okreś lający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 154 – Poz. 450 
 
5) pozostawienia pojazdu w  miejscu obowiąz ywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na 
koszt właściciela;  
6)194)  kierowania nim przez osobę nieposiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami albo której zatrzymano prawo 
jazdy i  nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu przez  przekazanie go osobie znajdującej się w  nim i  posiadającej 
uprawnienie do kierowania tym pojazdem; przepisu nie stosuje się, jeżeli kierujący posiada pokwitowanie, o  którym 
mowa w  art. 135 ust. 4 lub 5 albo w  art. 135a ust.  5 lub 6, upoważniające do kiero wania pojazdem.  
1a. Pojazd jest usuwany z drogi na koszt wykonującego przejazd drogowy w przypadku, o którym mowa w  art. 140ad  
ust. 7.  
2. Pojazd może być usunięty z  drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w  inny sposób, 
w przypadku gdy:  
1) kierowała nim osoba:  
a) znajdująca się w  stanie nietrzeźwości lub w  stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do 
alkoholu,  
b)195)  nieposiadająca przy sobie wymaganych dokumentów uprawniających do kierowania lub używania poja zdu; 
2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymag a-
nia ochrony środowiska.  
2a. Od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w  trakcie usuwania 
pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w  przypadkach, o  których mowa 
w ust. 1–2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust.  10i stosuje się  
odpowiednio.  
3. Pojazd może być przemieszczony lub usunięty z  drogi, jeżeli utrudnia prowadzenie akcji ratowniczej.  
4. Dyspozycję przemieszczenia lub usunięcia pojazdu z  drogi wydaje:  
1) policjant – w sytuacjach, o  których mowa w  ust. 1–3; 
2) strażnik gminny (miejski) – w sytuacjach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 4 i 5; 
3) osoba dowodząca akcją ratowniczą – w sytuacji, o  której mowa w  ust. 3. 
5. (utracił moc)196) 
5a. (uchylony)  
5b. (uchylony)  
5c.197) Pojazd usunięty z drogi w przypadkach określonych w ust. 1 –2 oraz art. 140ad ust . 7 umieszcza się na wyzn a-
czonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i pa rkowanie, z uwzględnieniem 
ust. 7. 
5d. (uchylony)  
5e. (uchylony)  
                                                           
194) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Mini stra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
195) Ze zmianą wprowadzoną  przez art. 1 pkt 37 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym po jazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 us t. 1 tej ustawy.  
196) Z dniem 30  czerwca 2006  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 7  czerwca 2005  r. sygn. akt K 23/04  (Dz. U. 
poz. 925).  
197) Utracił moc z dniem 13 września 2019 r.  w zakresie, w jakim przewiduje, że pojazd usunięty z drogi  w przypadkach określonyc h 
w art. 130a ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym pozostaje na parkingu strzeżonym wyznaczonym przez starostę do czasu 
uiszczenia opłaty  za jego usunięcie i parkowanie , na podstawie w yroku Trybunału Konstytucyjnego  z dnia 5 grudnia 2018 r. 
sygn.  akt K 6/17  (Dz. U. poz. 2322).  
  
Dziennik  Ustaw  – 155 – Poz. 450 
 
5f. Usuwanie pojazdów oraz prowadzenie parkingu strzeżonego dla pojazdów u suniętych w  przypadkach, o  których 
mowa w  ust. 1–2, należy do zadań własnych powiatu. Starosta realizuje te zadania przy pomocy powiatowych jednostek 
organizacyjnych lub powierza ich wykonywanie zgodnie z  przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Praw o zam ó-
wień publicznych . 
6. Rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 1–2, oraz koszty 
usuwania i  przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w  drodze uchwały, wysokość opłat, 
o których mowa w  ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o  których mowa w  ust. 2a. Wysokość kosztów, o  których mowa 
w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o  których mowa w  ust. 6a. 
6a. Ustala się maksymalną wysokość stawek kwoto wych opłat, o  których mowa w  ust. 5c: 
a) rower lub motorower – za usunięcie – 100198) zł; za każdą dobę przechowywania – 15198) zł 
b) motocykl – za usunięcie – 200198) zł; za każdą dobę przech owywania – 22198) zł, 
c) pojazd o  dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5  t – za usunięcie – 440198) zł; za każdą dobę przechowywania – 
33198) zł, 
d) pojazd o  dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5  t do 7,5  t – za usunięcie – 550198) zł; za każdą dobę prz e-
chowywania – 45198) zł, 
e) pojazd o  dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5  t do 16  t – za usunięcie – 780198) zł; za każdą dobę prz e-
chowywania – 65198) zł, 
f) pojazd o  dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16  t – za usunięcie – 1150198) zł; za każdą dobę przechow y-
wania – 120198) zł, 
g) pojazd przewożący materiały niebezpieczne – za usunięcie – 1400198) zł; za każdą dobę przechowywania – 
180198) zł. 
6b. Maksymalne stawki opłat określone w  ust. 6a, obowiązujące w  danym roku kalendarzowym ulegają corocznie 
zmianie na następny rok kalendarzowy w  stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i  usług konsumpcyjnych 
w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w  stosunku do analogicznego okresu roku p o-
przedniego.  
6c. Na każdy rok kalendarzowy minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w  drodze obwieszczenia, 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor P olski ” maksymalne stawki opłat, o  których mowa 
w ust. 6a, z  uwzględnieniem zasady określonej w  ust. 6b, zaokrąglając je w  górę do pełnych złotych.  
6d. Wskaźnik cen, o  którym mowa w  ust. 6b, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Stat y-
stycznego ogłoszonego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”, w terminie 20  dni od dnia 
jego ogłoszenia.  
6e. Opłaty, o  których mowa w  ust. 6, stanowią dochód własny powiatu.  
7. Wydanie pojazdu następuje po okazaniu:  
1) (utracił moc)199) 
2) w przypadku, o którym mowa w art. 140ad ust. 7 – dowodu uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 5c, oraz dowodu 
uiszczenia kaucji, a także po usunięciu przyczyny umieszczenia pojazdu na parkingu.  
8. Pojazd może być unieruchomiony przez zastosowanie u rządzenia do blokowania kół w  przypadku pozostawienia 
go w  miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nieutrudniającego ruchu lub niezagrażającego bezpieczeństwu.  
9. Pojazd unieruchamia Policja lub straż gminna (miejska).  
10. Starosta w  stosunku do pojazdu us uniętego z  drogi, w  przypadkach określonych w  ust. 1 lub 2, występuje do s ą-
du z wnioskiem o  orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba 
uprawniona nie odebrała pojazdu w  terminie 3  miesięcy od dnia jego u sunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie 
o skutkach nieodebrania pojazdu.  
10a. Starosta występuje z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 10, nie wcześniej niż przed upływem 30  dni od dnia 
powiadomienia.  
                                                           
198) Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego parkowanie na parkingu strzeżonym 
ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polsk iej „Monitor Polski ” minister właściwy do 
spraw finansów publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy.  
199) Z dniem 13 września 2019 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 197. 
  
Dziennik  Ustaw  – 156 – Poz. 450 
 
10b. Jeżeli pojazd usunięty w  przypadkach określonych w  ust. 1 lub 2  nie jest zarejestrowany w  żadnym z  państw 
członkowskich Unii Europejskiej, przekazuje się go właściwemu miejscowo naczelnikowi urzędu celno -skarbowego 
w celu uregulowania jego sytuacji zgodnie z  przepisami prawa celnego.  
10c. Przepisu ust. 10 nie stosuje się, gdy okoliczności wskazują, że nieodebranie pojazdu nastąpiło z  przyczyn niez a-
leżnych od właściciela lub osoby uprawnionej.  
10d. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio, gdy w  terminie 4  miesięcy od dnia usunięcia pojazdu nie został ustal o-
ny jego właściciel lub osoba uprawniona do jego odbioru, mimo że w  jej poszukiwaniu dołożono należytej staranności.  
10e. W sprawach o  przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orz e-
czenia przepadku, w  szczególno ści, czy usunięcie pojazdu było zasadne i  czy w  poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego 
odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z  zasadami współżycia sp o-
łecznego.  
10f. Do wykonania orzeczenia sądu o  przepad ku pojazdu jest obowiązany starosta. Wykonanie orzeczenia następuje 
w trybie i  na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji, 
z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.  
10g. Jednostka prowadząca parking strzeżony, w  przypadku nieodebrania pojazdu z  parkingu w  terminie określonym 
w ust. 10, powiadamia o  tym fakcie właściwego miejscowo starostę oraz podmiot, który wydał dyspozycję usunięcia 
pojazdu nie później niż trzeciego dnia od dnia upływu tego terminu.  
10h. Koszty związane z  usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu p o-
wstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem 
tego pojazdu w  dniu wydania dysp ozycji usunięcia pojazdu, z  zastrzeżeniem ust. 10d i  10i. Decyzję o  zapłacie tych kos z-
tów wydaje starosta.  
10i. Jeżeli w  chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż 
własność tytułu prawnego, osoba ta jes t zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o  których mowa w  ust. 10h. 
10j. Termin płatności należności ustalonych decyzją, o  której mowa w  ust. 10h, wynosi 30  dni od dnia, w  którym 
decyzja ta stała się ostateczna. Odsetki ustawowe za opóźnienie nalicza się od dnia następującego po upływie terminu 
płatności. Należności te wraz z  odsetkami podlegają egzekucji w  trybie i  na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 
17 czerwca  1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
10k. Decyzji, o  której mowa w  ust. 10h, nie wydaje się, jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia sądu o  przepadku 
pojazdu upłynęło 5  lat. 
10l. Egzekucji, o  której mowa w  ust. 10j, nie wszczyna się, a  wszczętą umarza, jeżeli od dnia doręczenia ostatecznej 
decyzji, o  której mowa w  ust. 10h, upłynęło 5  lat. 
10m. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 140ad ust. 7, pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w ciągu 
30 dni od dnia nałożenia kary pieniężnej, stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 
1966 r. o  postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.  
11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą zagwarantowania ochrony prawa własności oraz 
potrzebą zapewnienia porządku na drogach publ icznych i  bezpieczeństwa ruchu drogowego, określi, w  drodze rozporz ą-
dzenia:  
1) tryb oraz warunki współdziałania z  Policją i  innymi podmiotami uprawni onymi do podejmowania decyzji o usuni ę-
ciu pojazdu jednostek usuwających pojazdy lub prowadzących strzeżone parkingi;  
2) tryb i  warun ki wydawania pojazdu z  parkingu.  
3) (utracił moc)200) 
Art. 130b.  1. Z każdego wypadku drogowego, w  którym jest zabity, mającego miejsce w  transeuropejskiej sieci 
drogowej, o  której mowa w  art. 4 pkt 26 ustawy  z dnia 21  marca 1985  r. o drogach publicznych, Policja jest obowiązana 
sporządzić sprawozdanie.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) możliwie dokładne określenie miejsca wypadku;  
2) zdjęcia lub schemat miejsca wypadku;  
                                                           
200) Z dniem 12  czerwca 2009  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 3  czerwca 2008  r. sygn. akt P 4/06  (Dz. U. 
poz. 649).  
  
Dziennik  Ustaw  – 157 – Poz. 450 
 
3) datę i  godzinę wypadku;  
4) szczegółowy opi s miejsca i  okoliczności wypadku: rodzaj terenu, rodzaj drogi, rodzaj skrzyżowania, w  tym inform a-
cje dotyczące sygnalizacji, liczby pasów ruchu, oznakowania poziomego drogi, oświetlenia, warunków pogodowych, 
ograniczenia prędkości, przeszkód na poboczu dro gi; 
5) informację o  skutkach wypadku: liczbę zabitych i  rannych w  wypadku;  
6) charakterystykę uczestników wypadku: wiek, płeć, obywatelstwo, poziom alk oholu lub środka odurzającego w orga-
nizmie, stosowanie lub niestosowanie wyposażenia ochronnego;  
7) dane dotyczące pojazdów uczestniczących w  wypadku: rodzaj, wiek, wyposażenie ochronne oraz datę ostatniego 
badania technicznego;  
8) informacje dotyczące rodzaju i  przebiegu wypadku, z  uwzględnieniem manewrów pojazdu i  kierującego;  
9) o ile jest to możliwe infor macje dotyczące czasu przybycia służb ratowniczych oraz przyjęcia zgłoszenia.  
3. Sprawozdania, o  których mowa w  ust. 1, Policja przekazuje do Sekretariatu Krajowej Rady, o  którym mowa 
w art. 140f, w  terminie do 31  marca każdego roku, za rok poprzedni.  
Art. 131. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transpo r-
tu, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku podczas wyk onywania kontroli ruchu drogowe go oraz 
sprawnego jej przebiegu, a także konie czność należytej ochrony sposobu realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem 
państwa i ujednolicenia sporządzanych dokumentów, określi, w drodze rozporządzenia:  
1) organizację, szczegółowe warunki i  sposób wykonywania kontroli ruchu drogowego;  
2) wymagan y sposób zachowania się kontrolowanego uczestnika ruchu;  
3) szczegółowe warunki wykonywania kontroli ruchu drogowego przez osoby, o  których mowa w  art. 129e;  
3a) szczególne warunki wykonywania kontroli ruchu drogowego pojazdów, o których mowa w art. 73 ust . 3, z wyłącz e-
niem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) szczegółowe warunki udzielania upoważnień do wykonywania kontroli ruchu drogowego;  
5) wzory dokumentów stosowanych przy wykonywaniu kontroli ruchu drogowego.  
2. Minister Obrony Narodow ej, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i  porządku w  czasie wykon y-
wania kontroli drogowej oraz sprawne wykonywanie czynności w  tym zakresie, w  porozumieniu z  ministrami właściwymi 
do spraw transportu oraz spraw wewnętrznych, określi, w  drodze  rozporządzenia:  
1) organizację, warunki i  sposób wykonywania czynności, o  których mowa w  art. 129 ust. 4; 
2) warunki i  tryb współdziałania Żandarmerii Wojskowej z  Policją w  sprawach, o  których mowa w  art. 130 ust. 1. 
Rozdział 2  
Zatrzymywanie i  zwracanie d owodów rejestracyjnych  
Art. 132.  1. Policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej zatrzyma d o-
wód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w  razie:  
1) stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd:  
a) zagraża be zpieczeństwu w  szczególności po wypadku drogowym, w  którym zostały uszkodzone zasadnicze 
elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy,  
b) zagraża porządkowi ruchu,  
c) narusza wymagania ochrony środowiska;  
2) stwierdzenia, że pojazd nie został pod dany badaniu technicznemu w  wyznaczonym terminie lub termin badania nie 
został wyznaczony prawidłowo;  
3) stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nieupoważnioną;  
4) uzasadnionego przypuszczenia, że dane dotyczące dowodu rejestracyjnego ( pozwolenia czasowego) zawarte w cen-
tralnej ewidencji pojazdów nie odpowiadają stanowi faktycznemu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 158 – Poz. 450 
 
1a. W stosunku do kierującego pojazdem zarejestrowanym za granicą uczestniczącym w  ruchu na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej 
zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w  razie:  
1) stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd:  
a) zagraża bezpieczeństwu w  szczególności po wypadku drogowy m, w  którym zostały uszkodzone zasadnicze 
elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy,  
b) zagraża porządkowi ruchu,  
c) narusza wymagania ochrony środowiska;  
2) stwierdzenia, że pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w  wyznaczonym termini e lub termin badania nie 
został wyznaczony prawidłowo;  
3) stwierdzenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w  stopniu powodującym jego nieczyte l-
ność;  
4) uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przerobienia dowodu rejestracyjnego (poz wolenia czasowego);  
5) stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nieupoważnioną;  
6) nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odp o-
wiedzialności cywilnej posiadacza  pojazdu lub dowodu opłaceni a składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest 
zarejestrowany w  kraju, o  którym mowa w  art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c; 
7) uzasadnionego przypuszczenia, że dane w  nim zawarte nie odpowiadają stanowi faktycznemu.  
1aa.201) W stosunku do kierującego pojazdem, o  którym mowa w  art. 73 ust. 3, policjant, funkcjonariusz Straży Gr a-
nicznej albo funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej zatrzyma dowód rejes tracyjny (pozwolenie czasowe) w  przypa d-
kach, o  których mowa w  ust. 1a pkt  1–5 i 7. 
1b. Zatrzymanie, o  którym mowa w  ust. 1, następuje przez wprowadzenie informacji o  zatrzymaniu dowodu rejestr a-
cyjnego (pozwolenia czasowego) do centralnej ewidencji pojazdów.  
1c.202) Zatrzymanie, o  którym mowa w  ust. 1a i 1aa, następuje przez zatrzymanie okazan ego dokumentu.  
2. W razie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej 
albo funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej wydaje kierowcy pokwitowanie.  Może on zezwolić na używanie pojazdu 
przez czas nieprze kraczający 7  dni, okr eślając warunki tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane 
w przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. a i c, a także w  ust. 1a pkt  1 lit. a i c oraz pkt  6. 
3. (uchylony)  
3a. Odpowiednie organy Policji, Straży G ranicznej albo Krajowej Administracji Skarbowej zawiadomią właściwego 
dyrektora izby administracji skarbowej o  fakcie zatrzymania dowodu rejestracyjnego w  przypadku powzięcia uzasadni o-
nego przypuszczenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt  4, w sytuacji gdy dotycz y to spełnienia przez pojazd wymagań tec h-
nicznych określonych w  przepisach ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług.  
4. W przypadku określonym w  ust. 1 pkt 1 oraz w  przypadku stwierdzenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego (p o-
zwolenia cz asowego) w  stopniu powodującym jego nieczytelność lub uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przer o-
bienia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego), dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) zatrzyma również 
jednostka upoważniona do przeprowadzania b adań technicznych. Zatrzymany dokument przesyłany jest niezwłocznie  
organowi, który go wydał. Przepis ust.  2 stosuje się odpowiednio.  
                                                           
201) Dodany przez art. 1 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie 
komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umo ż-
liwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadz anie do centralnej ewidencji 
kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie 
(Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
202) W brzmieniu ustalonym przez ar t. 1 pkt 38 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznyc h umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz . U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 159 – Poz. 450 
 
5. Zatrzymany dokument pojazdu zarejestrowanego za granicą, z  wyjątkiem przypadków określonych w  ust. 1a pkt  4 i 6, 
pozos tawia się w  jednostce Policji, Straży Granicznej albo Krajowej Administracji Skarbowej przez okres 7  dni. Po upł y-
wie tego terminu dokument przekazywany jest przedstawicielstwu państwa, w  którym pojazd jest zarejestrowany.  
5a.203) Zatrzymany dokument pojazdu,  o którym mowa w  art. 73 ust. 3, jest przesyłany niezwłocznie organowi, który 
go wydał. Zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie.  
6.204) Po ustaniu przyczyny uzasadniającej zatrzymanie dowodu re jestracyjnego (pozwolenia czasowego) i przekaz a-
niu informacji o  ustaniu tej przyczyny oraz okazaniu pokwitowania, o  którym mowa w  art. 38 ust.  1 pkt 4b lit.  b, przez 
posiadacza zatrzymanego dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) organowi, który zatr zymał dowód rejestracy j-
ny (pozwolenie czasowe), lub organowi, który go wydał, organ ten przekazuje do centralnej ewidencji pojazdów inform a-
cję o  zwrocie zatrzymanego dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego).  
6a.205) Zwrotu zatrzymanego dowodu rejestracy jnego (pozwolenia czasowego) w  przypadkach, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1 i 2, może dokonać również jednostka upoważniona do przeprowadzania badań technicznych po przeprow a-
dzeniu badania technicznego odpowiadającego przyczynie zatrzymania, a  w przypadku ni eprawidłowo wyznaczonego 
terminu badania technicznego – po jego ponownym ustaleniu, przez przekazanie do centralnej ewidencji pojazdów info r-
macji o  zwrocie.  
7. W przypadku pojazdu zarejestrowanego za granicą uczestniczącego w  ruchu na terytorium Rzeczy pospolitej Po l-
skiej, zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie, 
z zastrzeżeniem art.  133. 
8. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu prz y-
czyny uzasadniającej jego zatrzymanie.  
Art. 132a.  1.206) Przepisy art.  132 ust. 1a pkt  1, 3, 4 i  7 stosuje się odpowiednio do profesjonalnego dowodu rejestr a-
cyjnego, o  którym mowa w  art. 80s ust.  1. 
2. Policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcj onariusz Służby Celno -Skarbowej zatrzymuje również:  
1) profesjonalny dowód rejestracyjny – w przypadku korzystania z  profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez os o-
bę do tego nieuprawnioną;  
2) blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego – w przypadku wykonywania jazdy testowej z niewypełnionym 
blankietem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego.  
3. W przypadku zatrzymania profesjonalnego dowodu rejestracyjnego policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej 
albo funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej wydaje p okwitowanie. Może on zezwolić na dalsze używanie pojazdu przez 
okres 24  godzin, określając warunki tego używania w  pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w  przypadkach, 
o których mowa w  ust. 2, a także w  art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a i c. 
4.207) Odpowie dni organ Policji, Straży Granicznej albo Krajowej Administracji Skarbowej przesyła niezwłocznie z a-
trzymany profesjonalny dowód rejestracyjny lub zatrzymany blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego staroście, 
który je wydał.  
Art. 133. 1. W przypadku  określonym w  art. 132 ust.  1a pkt  6 odpowiedni organ Policji, Straży Granicznej albo Kr a-
jowej Administracji Skarbowej zwraca zatrzymany dokument po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego zawarcie 
umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywi lnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za 
to ubezpieczenie.  
                                                           
203) Dodany przez art. 1 pkt 38 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie 
komunikatu Ministra Cyfryzacji  z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umo ż-
liwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji 
kierowców informacji o zatrzymaniu wyd anego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie 
(Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
204) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 38 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centra lnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22  ust. 1 tej ustawy . 
205) Dodany przez art. 1 pkt 38 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 4 października 2020 r.  
206) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
207) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 160 – Poz. 450 
 
2. Jeżeli z  przedstawionego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowi e-
dzialności cywilnej posiadacza pojazdu wynika, że przed zatrzymaniem dowodu r ejestracyjnego umowa ta nie była zawa r-
ta, warunkiem zwrotu zatrzymanego dokumentu jest dodatkowo wniesienie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia 
umowy ubezpieczenia określonej w  odrębnych przepisach.  
Art. 134. W stosunku do pojazdów Sił Zbrojnych Rze czypospolitej Polskiej oraz innych pojazdów kierowanych 
przez żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową uprawnienia i  obowiązki policjantów określone w  art. 132 ust.  1–2 
i 5–7, art. 132a  oraz w  art. 133 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.  
Art. 134a.  W stosunku do pojazdów wykonujących przewóz drogowy w  rozumieniu ustawy z  dnia 6 wrześ nia 
2001  r. o transporcie drogowym, a  także w  przypadku kontroli, o  której mowa w  art. 129a ust.  1 pkt 2–4, uprawnienia 
i obowiązki policjantów oraz organów Po licji ok reślone w  art. 132 ust. 1–2 i 5–7, art. 132a oraz w  art. 133 wykonują 
również odpowiednio inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego oraz organy tej inspekcji.  
Rozdział 3  
Zatrzymywanie praw jazdy i  pozwoleń oraz cofanie i  przywracanie uprawnień do kierowania pojazdami  
Art. 135.208) 1. Policjant:  
1) zatrzyma wydane w  kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w  przypadku:  
a) uzasadnionego podejrzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w  stanie nietrzeźwości lub w  stanie po użyciu 
alkoholu albo środka działają cego podobnie do alkoholu,  
b) gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,  
c) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24  punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego 
w okresie 5  lat od wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o  którym mowa w  art. 99 ust. 1 pkt  4 lit. a ustawy 
z dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami,  
d) przekroczenia przez kierującego pojazdem w  okresie 1  roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy lic z-
by 20  punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdze nia, na podstawie prawomocnych ro z-
strzygnięć, że w  okresie 2  lat od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko 
bezpieczeństwu w  komunikacji lub trzy wykroczenia określone w  art. 86 § 1 lub 2, art.  87 § 1, art.  92a w przy-
padku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o  ponad 30  km/h lub art.  98 ustawy z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks  
wykroczeń (Dz.  U. z 2021 r. poz.  281), 
e) stwierdzenia braku dokumentu, o  którym mowa w  art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, lub prowadzenia pojazdu niew y-
posażonego w  blokadę alkoholową w  przypadku, o  którym mowa w  art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z  dnia 5  stycznia 
2011  r. o kierujących pojazdami,  
f) popełnienia w  okresie próbnym, o  którym mowa w  art. 91 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących poja z-
dami, t rzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w  komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpi e-
czeństwu w  komunikacji;  
2) zatrzyma wydane w  kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w  przypadku ujawnienia czynu polegającego na:  
a) kierowaniu pojazdem z  prędkości ą przekraczającą dopuszczalną o  więcej niż 50  km/h na obszarze zabudow a-
nym lub  
b) przewożeniu osób w  liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w  dowodzie rejestracyjnym (pozwoleniu 
czasowym) lub wynikającą z  konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu niep odlegającego rejestracji; przepis nie 
dotyczy przewozu osób autobusem w  publicznym transporcie zbiorowym w  gminnych, powiatowych 
i wojewódzkich przewozach pasażerskich w  rozumieniu ustawy z  dnia 16  grudnia 2010  r. o pub licznym tran s-
porcie zbiorowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1944 i 2400 ), o ile w  pojeździe przewidziane są miejsca stojące;  
3) może zatrzymać wydane w  kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w  przypadku uzasadnionego podejrzenia, że ki e-
rowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orze czony zakaz prowadzenia pojazdów.  
                                                           
208) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na 
podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technic z-
nych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowa dzanie do centralnej 
ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich 
zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1  tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 161 – Poz. 450 
 
2. Przepisu ust.  1 pkt 2 lit. b nie stosuje się, jeżeli liczba przewożonych osób w  sposób, o  którym mowa w  tym prz e-
pisie, nie przekracza:  
1) 5 – w przypadku przewożenia ich autobusem;  
2) 2 – w przypadku przewożenia ich sam ochodem osobowym, samochodem ciężarowym lub w  przyczepie ciąg niętej 
przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny.  
3. Przepisu ust.  1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem dopuścił się naruszenia, o  którym mowa w  tym 
przepisie, działając w  celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli 
niebezpieczeństwa tego nie można było uniknąć inaczej, a  poświęcone dobro w  postaci bezpieczeństwa na drodze prze d-
stawiało wartość niższą od dobra ratowanego.  
4. Pokwito wanie zatrzymania prawa jazdy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt  3, uprawnia do 
kierowania pojazdem w  ciągu 7  dni. 
5. Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. c oraz f oraz pkt  2, upra w-
nia d o kierowania pojazdem w  okresie 24  godzin od chwili zatrzymania.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. e, w  zakresie braku dokumentu, o  którym mowa w  art. 38 
ust. 1 pkt 3a lub 4a, starosta wydaje zatrzymane prawo jazdy przez wprowadzenie do cen tralnej ewidencji kierowców 
informacji o  zwrocie, po przedstawieniu brakującego dokumentu.  
Art. 135a.209) 1. Policjant:  
1) zatrzyma prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem w  przypadku:  
a) uzasadnionego podejrzenia, że  kierujący pojazdem znajduje się w  stanie nietrzeźwości lub w  stanie po użyciu 
alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,  
b) stwierdzenia zniszczenia prawa jazdy w  stopniu powodującym jego nieczytelność,  
c) podejrzenia podrobienia lub przerobi enia prawa jazdy,  
d) gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,  
e) gdy wobec kierującego pojazdem wydane zostało postanowienie lub decyzja o  zatrzymaniu prawa jazdy,  
f) gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję o  cofnięciu 
uprawnienia do kierowania pojazdami,  
g) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24  punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego 
w okresie 5  lat od wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o  którym mowa w  art. 99 ust. 1 pkt  4 lit. a ustawy 
z dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących pojazdami,  
h) przekroczenia przez kierującego pojazdem w  okresie 1  roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy lic z-
by 20  punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia, na podstawie prawom ocnych ro z-
strzygnięć, że w  okresie 2  lat od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko 
bezpieczeństwu w  komunikacji lub trzy wykroczenia określone w  art. 86 § 1 lub 2, art.  87 § 1, art.  92a w przy-
padku przekroczenia dopuszc zalnej prędkości o  ponad 30  km/h lub art.  98 ustawy z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks  
wykroczeń,  
i) stwierdzenia braku dokumentu, o  którym mowa w  art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, lub prowadzenia pojazdu nie-
wyposażonego w  blokadę alkoholową w  przypadku, o  który m mowa w  art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z  dnia 5  stycznia  
2011  r. o kierujących pojazdami,  
j) popełnienia w  okresie próbnym, o  którym mowa w  art. 91 ustawy z  dnia 5  stycznia 2011  r. o kierujących poja z-
dami, trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w  komunika cji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpi e-
czeństwu w  komunikacji;  
                                                           
209) Dodany przez art. 1 pkt 41 u stawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie komun i-
katu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiaj ą-
cych we ryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji ki e-
rowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie 
(Dz. U. poz. 1533), ogł oszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 162 – Poz. 450 
 
2) zatrzyma prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem w  przypadku uja w-
nienia czynu polegającego na:  
a) kierowaniu pojazdem z  prędkością przekraczają cą dopuszczalną o  więcej niż 50  km/h na obszarze zabudow a-
nym lub  
b) przewożeniu osób w  liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w  dowodzie rejestracyjnym (pozwoleniu 
czasowym) lub wynikającą z  konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu niepodlegającego r ejestracji; przepis nie 
dotyczy przewozu osób autobusem w  publicznym transporcie zbio rowym w  gminnych, powiatowych i  woje-
wódzkich przewozach pasażerskich w  rozumieniu ustawy z  dnia 16  grudnia 2010  r. o publicznym tran sporcie 
zbiorowym, o  ile w  pojeździe pr zewidziane są miejsca stojące;  
3) może zatrzymać prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem w przy padku 
uzasadnionego podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orze czony zakaz 
prowadzenia pojazdów.  
2. Przepisu ust.  1 pkt 2 lit. b nie stosuje się, jeżeli liczba przewożonych osób w  sposób, o  którym mowa w  tym prz e-
pisie, nie przekracza:  
1) 5 – w przypadku przewożenia ich autobusem;  
2) 2 – w przypadku przewożenia ich samochodem osob owym, samochodem ciężarowym lub w  przyczepie ciąg niętej 
przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny.  
3. Przepisu ust.  1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem dopuścił się naruszenia, o  którym mowa w  tym 
przepisie, działając w  celu uchylenia b ezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli 
niebezpieczeństwa tego nie można było uniknąć inaczej, a  poświęcone dobro w  postaci bezpieczeństwa na drodze prze d-
stawiało wartość niższą od dobra ratowanego.  
4. Kierujący, o  którym  mowa w  art. 136 ust. 3, jest obowiązany podać organowi kontroli ruchu drogowego adres do 
doręczeń. W  przypadku niewskazania adresu do doręczeń stosuje się przepisy art.  40 § 4 i 5 Kodeksu postępowania adm i-
nistracyjnego, o  czym poucza się kierującego.  
5. Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. b–d oraz pkt  3, uprawnia do 
kierowania pojazdem w  ciągu 7  dni. 
6. Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. g oraz j, a  także pkt  2, 
uprawnia do kierowania pojazdem w  okresie 24  godzin od chwili zatrzymania, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 136 
ust. 3 – w okresie 72  godzin.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. i, w zakresie braku dokumentu,  o którym mowa w  art. 38 ust.  1 
pkt 3a lub 4a, starosta wydaje zatrzymane prawo jazdy po przedstawieniu dokumentu.  
Art. 135b.209) 1. Zatrzymanie wydanego w  kraju prawa jazdy następuje przez wprowadzenie informacji o zatrzymaniu 
do centralnej ewidencji kier owców niezwłocznie po stwierdzeniu wystąpienia przesłanek określonych w  art. 135 ust.  1. 
2. Zatrzymanie prawa jazdy wydanego przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska następuje przez zatrzymanie 
okazanego dokumentu niezwłocznie po stwierdzeniu wystąpien ia przesłanek określonych w  art. 135a ust.  1. 
Art. 136.210) 1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 135b ust.  1, Policja przekazuje niezwłocznie, jednak nie później 
niż w  ciągu 7  dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, informację o  zatrzymaniu prawa jazdy, według właściwości, sądowi 
uprawnionemu do rozpoznania sprawy o  wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 135b ust.  2, zatrzymany dokument, z  wyjątkiem przypadku określonego 
w art. 135a ust.  1 pkt 1 lit. c, Policja przekazuje niezwłocznie, jednak nie później niż w  ciągu 7  dni od dnia zatrzymania d o-
kumentu, według właściwości, sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o  wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.  
3. Jeżeli prawo jazdy zostało wydane przez państwo inne niż Rzeczpos polita Polska i  kierujący pojazdem nie ma 
miejsca zamieszkania na jej terytorium, prawo jazdy przekazuje się niezwłocznie staroście właściwemu ze względu na 
miejsce naruszenia przepisów prawa o  ruchu drogowym. Starosta niezwłocznie przekazuje zatrzymane pr awo jazdy do 
właściwego organu państwa, w  którym zostało ono wydane.  
                                                           
210) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na 
podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 wr ześnia 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technic z-
nych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej 
ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraj u prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich 
zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 163 – Poz. 450 
 
4. W przypadku przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości środka działającego 
podobnie do alkoholu:  
1) w przypadku, o  którym mowa w  art. 135b ust.  1, infor mację o  zatrzymaniu prawa jazdy przekazuje się wraz 
z wynikiem tego badania; jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w  ciągu 30  dni od dnia zatrzymania 
prawa jazdy, niezwłocznie wprowadza się do centralnej ewidencji kierowców informację o  jego zwrocie;  
2) w przypadku, o  którym mowa w  art. 135b ust.  2, prawo jazdy przekazuje się wraz z  wynikiem tego badania; jeżeli 
jednak wynik tego badania nie został uzyskany w  ciągu 30  dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, niezwłocznie zwr a-
ca się je właścicielo wi. 
Art. 137. 1. Postanowienie o  zatrzymaniu prawa jazdy, w  przypadkach określonych w  art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz 
pkt 3 i w art. 135a ust.  1 pkt 1 lit. a oraz pkt  3, wydaje w  terminie 14  dni odpowiednio od dnia otrzymania informacji 
o zatrzymaniu pra wa jazdy albo od dnia otrzymania prawa jazdy:211) 
1) prokurator – w toku postępowania przygotowawczego, a  sąd – po przekazaniu sprawy do sądu;  
2) w sprawie o  wykroczenie – sąd właściwy do rozpoznania sprawy.  
2. O wydaniu postanowienia o  zatrzymaniu prawa jaz dy zawiadamia się właściwego starostę.  
3. Na postanowienie o  zatrzymaniu prawa jazdy służy zażalenie.  
4.212) W przypadku gdy nie wydano postanowienia o  zatrzymaniu prawa jazdy, postanowienie o  zwrocie zatrzym a-
nego prawa jazdy wydaje odpowiednio:  
1) prokurato r, zawiadamiając o  tym organ, który zatrzymał prawo jazdy;  
2) sąd, przy czym w  przypadku prawa jazdy wydanego w  kraju o  wydaniu postanowienia sąd zawiadamia organ, który 
wydał prawo jazdy.  
5.212) Postanowienie o  zwrocie zatrzym anego prawa jazdy doręcza się jego właścicielowi.  
6.212) Zwrot zatrzymanego prawa jazdy wydanego w  kraju następuje przez wprowadzenie informacji o zwrocie do 
centralnej ewidencji kierowców:  
1) przez organ, który je zatrzymał – po otrzymaniu zawiadomienia o  wydaniu przez prokuratora postanowienia 
o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy lub po okazaniu tego postanowienia;  
2) przez organ, który je wydał – po otrzymaniu zawiadomienia o  wydaniu przez sąd postanowienia o  zwrocie zatrz y-
mane go prawa jazdy lub po okazaniu tego postanowienia.  
Art. 138. (uchylony)  
Art. 139. 1.213) Przepisy  art. 135 i  art. 135b –137 dotyczące wydanego w  kraju prawa jazdy stosuje się odpowiednio 
do pozwolenia na kierowanie tramwajem.  
2.214) Przepisu art. 135 –135b nie s tosuje się do szefów i  cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatyc z-
nych, urzędów konsularnych państw obcych oraz misji specjalnych i  organizacji międzynarodowych korzystających 
z przywilejów i  immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy  ustaw, umów bądź powszechnie uznanych 
zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, a  także do innych osób korzystających z  tych przywilejów 
i immunitetów.  
                                                           
211) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  5. Wszedł 
w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia 
terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym po jazdem w centralnej ewidencji 
kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub p o-
zwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 us t. 1 tej ustawy.  
212) Dodany przez art. 1 pkt 43 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. na podstawie 
komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia term inu wdrożenia rozwiązań technicznych umo ż-
liwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji 
kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowan ie tramwajem oraz o ich zwrocie 
(Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22  ust. 1 tej ustawy.  
213) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 44 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2 020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralne j ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22  ust. 1 tej ustawy.  
214) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 44 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających  weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 164 – Poz. 450 
 
3.215) W stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową oraz innych osób kierujący ch pojazdami Sił 
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienia i  obowiązki policjantów określone w  art. 135 ust. 1, art.  135a ust.  1, 
art. 135b, art.  136 ust. 1 i 2 oraz art.  137 ust. 6 pkt 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.  
4.215) W przypadku kontroli, o  której mowa w  art. 129a ust.  1, uprawnienia i  obowiązki policjantów określone 
w art. 135 ust. 1, art.  135a ust.  1, art.  135b, art.  136 ust. 1 i 2 oraz art.  137 ust. 6 pkt 1 wykonują w  stosunku do kieruj ą-
cych pojazdami również inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.  
Art. 140. (uchylony)216) 
Art. 140a.  (uchylony)  
Rozdział 4  
Kary pieniężne za przejazd pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia lub niezgodnie z  warunkami  
określonymi w  zezwoleniu  
Art. 140aa.  1. Za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o  którym mowa 
w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z  warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w  drodze 
decyzji administracyjnej.  
1a. W przypadku braku:  
1) wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie,  
2) wymaganego wyposażenia lub oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie,  
3) wymaganego szkolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 3a, przez pilota  
– nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administ racyjnej.  
2. Decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 i 1a, wydaje właściwy ze względu na 
miejsce przeprowadzanej kontroli organ Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Straży Granicznej, naczelnik urzędu 
celno -skarboweg o lub zarządca drogi.  
3. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada się na:  
1) podmiot wykonujący przejazd;  
2) podmiot wykonujący czynności ładunkowe, jeżeli wykonał te czynności w sposób powodujący przekroczenie któreg o-
kolwiek  z wymiarów, nacisków os i lub masy całkowitej pojazdu lub zespołu pojazdów, w stosunku do wartości d o-
puszczalnych lub wartości określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, jeżeli okoliczności lub 
dowody wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na pows tanie naruszenia określonego w ust. 1;  
3) podmiot wykonujący inne niż wymienione w pkt 2 czynności związane z przeja zdem pojazdu nienormatywnego, 
w szczególności na organizatora transportu, nadawcę, odbiorcę lub spedytora, jeżeli okoliczności lub dowody ws ka-
zują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia określonego w ust. 1.  
3a. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1a, nakłada się na:  
1) podmiot wykonujący przejazd – w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 1;  
2) podmiot wykonujący p ilotowanie – w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 2 i 3.  
  
                                                           
215) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 44 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5. Wszedł w życie z dniem 5 grudnia 2020 r. 
na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z  dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań tec h-
nicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do ce n-
tralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydan ego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem 
oraz o ich zwrocie (Dz. U. poz. 1533), ogłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy.  
216) Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 135, art. 140 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4  czerwca 2018 r.  nie 
stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych 
w art. 100aa –100aq,  w brzmieniu nadanym przez ustawę, o której mowa w odnośniku  146. Na podstawie art. 14  ust. 2  ustawy, 
o której mowa w odnośniku 135, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat 
określający termin wdro żenia rozwiąza ń technicznych, o  których mowa w zdaniu pierwszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 165 – Poz. 450 
 
3b.217) Kary, o której mowa w ust. 1, za przejazd pojazdu nienormatywnego be z zezwolenia kategorii V albo 
z przekroczonymi parametrami technicznymi pojazdu wskazanymi w tym zezwoleniu, w zakresie  dopuszczalnego 
nacisku pojedynczej osi napędowej nie nakłada się, w przypadku gdy kontrolujący stwierdził jednoczesne narusz e-
nie zakazu, o którym mowa w art. 41 ust. 2 albo art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach public z-
nych, albo przekro czenie dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej, o który m mowa w art. 41b ust. 1 albo 3  
tej ustawy.  
4. Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 i ust. 1a pkt 1, wobec 
podmiotu wykonującego przejazd, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli:  
1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że ten podmiot:  
a) dochował należytej staranności w realizacji czynności związanych z przejazdem,  
b) nie miał wpływu na powstanie naruszenia, lub  
2) rzeczyw ista masa całkowita pojazdu nienormatywnego nie przekracza dopuszczalnej wielkości lub wielkości okr eś-
lonej w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, a przekroczenie dotyczy wyłącznie nacisku osi pojazdu 
w przypadku przewozu ładunków sypkich oraz  drewna.  
5. Nie wszczyna się postępowania w  sprawie nałożenia kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 1, wobec podmiotu 
wykonującego przejazd oraz inne czynności związane z  przejazdem drogowym pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
6. W przypadku stwierdzenia przejazdu po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych należących do Sił 
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia lub niezgodnie z  warunkami określonymi dla tego zezwolenia organ 
kontroli, o  którym mowa w  ust. 2, powiadamia właści wy terytorialnie ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli 
organ Żandarmerii Wojskowej.  
7. Organ Żandarmerii Wojskowej, o  którym mowa w  ust. 6, występuje do dowódcy jednostki wojskowej organizuj ą-
cej przejazd drogowy lub do jego przełożonego z  wnioskie m o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, na zasadach 
określonych w  ustawie z  dnia 9  października 2009  r. o dyscyplinie wojskowej ( Dz. U. z 2019 r. poz.  1508  i 2020 ). 
Art. 140ab.  1. Karę pieniężną, o  której mowa w  art. 140aa ust. 1, ustala się w  wysokośc i: 
1)218) 1500  zł – za brak zezwoleniakategorii I  i II; 
1)219)  1500  zł – za brak zezwolenia kategorii I;  
2)220)  5000  zł – za brak zezwoleniakategorii III –VI; 
2)221)  5000  zł – za brak zezwolenia kategorii II –IV; 
3) za brak zezwolenia kategorii VII:222) 
a)222)  500 zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają d o-
puszczalne wartości nie więcej niż o  10%,  
b)222)  2000  zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzec zywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają d o-
puszczalne wartości o  więcej niż 10% i  nie więcej niż 20%,  
za brak zezwolenia kategorii V:223) 
a)223)  6000 zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowit a lub wymiary pojazdu przekraczają 
dopuszczalne wartości nie więcej niż o 10%,  
b)223)  10 000 zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekr a-
czają dopuszczalne wartości o więcej niż  10% i nie więcej niż 20%,  
c) 15 000 zł – w pozostałych przypadkach;  
                                                           
217) Dodany przez art. 3 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
218) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 219. 
219) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
220) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 221. 
221) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
222) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  223. 
223) Wprowadzenie do wyliczenia oraz  lit. a i b w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 15 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 166 – Poz. 450 
 
4) 5000  zł – za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt bez potwierdzonego zawiadomienia zarzą d-
cy drogi, o  którym mowa w  art. 64c ust. 9; 
5) 3000  zł – za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt niezgodnie z  warunkami określonymi przez 
zarządcę drogi, o  którym mowa w  art. 64c ust. 9; 
6) 6000  zł – za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt przy zgłoszonym przez zarządcę drogi 
sprzeciwie, o  którym mowa w  art. 64c ust. 10; 
7)224)  2000 zł – za niedotrzymanie warunków przejazdu określonych dla zezwolenia kategorii VII lub podanych w tym 
dokumencie, innych niż parametry techniczne pojazdu lub zespołu pojazdów.  
7)225)  2000 zł – za niedotrzymanie warunkó w przeja zdu określonych dla zezwolenia kategorii V lub podanych w tym  
dokumencie, innych niż parametry techniczne pojazdu lub zespołu pojazdów.  
2. W przypadku naruszeń zakazu, o  którym mowa w  art. 64 ust. 2, za przejazd pojazdem nienormatywnym nakłada się  
karę jak za przejazd bez zezwolenia.  
3. Karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1a, ustala się w wysokości:  
1) 3000 zł – za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie;  
2) 2000 zł – za brak wymaganego wyposażenia lub oznakowania pojazdu  wykonującego pilotowanie;  
3) 2000 zł – za brak wymaganego szkolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 3a.  
Art. 140ac.  1. Od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a, przysługuje odwołanie 
do organu nadrzędnego w stosunku do  organu, który tę karę wymierzył, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.  
2. Decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30  dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. 
Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z  urzędu wstrzym uje jej wykonanie, w  drodze postanowienia, na które nie 
przysługuje zażalenie, w  razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.  
3. Karę pieniężną uiszcza się w  formie przekazu na wskazany w  decyzji rachunek bankowy. Koszty związane z  jej 
przekazaniem p okrywa obowiązany podmiot.  
4. Kara pieniężna, o  której mowa w  ust. 2, podlega przymusowemu ściągnięciu w  trybie określonym w  przepisach 
ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
5. Obowiązek uiszczenia kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 2, przedawnia się z  upływem 5  lat, licząc od końca 
roku kalendarzowego, w  którym kara powinna zostać uiszczona.  
Art. 140ad.  1. W  przypadku gdy podczas kontroli zostanie stwierdzone naruszenie, o  którym mowa w  art. 140aa 
ust. 1, przez za graniczny podmiot mający siedzibę w  państwie, z  którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową 
o wzajemnej egzekucji kar pieniężnych, osoba przeprowadzająca kontrolę pobiera kaucję w  wysokości odpowiadającej 
przewidywanej karze pieniężnej.  
2. Kaucję pobiera się:  
1) podczas kontroli na drodze – w formie gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania, lub za p o-
mocą karty płatniczej;  
2) w terminie późniejszym – w formie przelewu na wyodrębniony rachunek bankowy organu prowadzącego postęp o-
wanie administracyjne w  sprawie o  nałożenie kary, a  w przypadku poboru kaucji przez naczelnika urzędu celno -
-skarbowego – na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu skarbowego określony w  przepisach odrębnych, przy czym 
koszty przelewów  ponosi obowiązany podmiot . 
3. Kaucja przechowywana jest na nieoprocentowanym rachunku bankowym, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2. Koszty 
związane z  uiszczeniem kaucji w  formie przelewu na rachunek bankowy lub za pomocą karty płatniczej – związane 
z autoryzacją transakcji i  przekazem ś rodków na właściwy rachunek bankowy – pokrywa obowiązany podmiot.  
4. Kaucję przekazuje się:  
1) na rachunek bankowy określony w  decyzji o  nałożeniu kary, w  terminie, o  którym mowa w  art. 140 ac ust. 2, albo  
2) na rachunek bankowy podmiotu, który ją wpłacił,  w terminie 7  dni od dnia uprawomocnienia się decyzji lub orz e-
czenia uchylającego decyzję o  nałożeniu kary pieniężnej.  
                                                           
224) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 225. 
225) Ze zmianą  wprowadzoną przez art. 3 pkt 15 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 167 – Poz. 450 
 
5. W przypadku gdy wysokość nałożonej kary jest mniejsza od wysokości pobranej kaucji, do powstałej różnicy st o-
suje się odpowiednio przep is ust. 4 pkt 2. 
6. Odpowiedzialność za szkody spowodowane ruchem pojazdów nienormatywnych ponosi wykonujący przejazd p o-
jazdem nienormatywnym.  
7. W przypadku gdy podczas kontroli zostanie stwierdzone naruszenie, o którym mowa w art. 140aa ust. 1 lub 1a, 
przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, osoba przeprowadzająca kontrolę na drodze zatrzymuje, za pokwitowaniem, 
dokumenty dotyczące przejazdu pojazdu nienormatywnego oraz dowód rejestracyjny  (pozwolenie czasowe) pojazdu 
i usuwa pojazd, na koszt podmiotu wykon ującego przejazd pojazdem nienormatywnym, na par king strzeżony, o którym 
mowa w  art. 130a ust. 5c, a jeżeli ze względu na wymiary lub masę pojazdu umieszczenie pojazdu na tym parkingu jest 
niemożliwe – na inny, w miarę możliwości najbliższy parking strzeżo ny, jeżeli:  
1) nie pobrano kaucji lub  
2) nie usunięto stwierdzonego naruszenia.  
Art. 140ae.  1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a, są przekazywane odpowiednio do budżetów 
jednostek samorządu terytorialnego lub na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Kra jowych 
i Autostrad.  
2. Środki z  tytułu kar gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych 
i Autostrad są przekazywane w  terminie pierwszych 2  dni roboczych po upływie tygodnia, w  którym wpłynęły, na rach u-
nek Krajowego Funduszu Drogowego, z  przeznaczeniem na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obie k-
tów inżynierskich i  przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.  
3. Urzędy celno -skarbowe otrzymują prowizję od p obranych kar pieniężnych w wysokości 12% nałożonej kary.  
4. Prowizja, o  której mowa w  ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.  
4a. Wojewódzkie inspektoraty transportu drogowego otrzymują prowizję od pobranych kar pieniężnych w wysok o-
ści 12% nałożonej kary. Prowizja stanowi wpływ Funduszu rozwoju przewozów autobusowych, o którym mowa w ust a-
wie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. 
poz. 1123 , z 2020 r. poz. 875, 1565, 1747 i 23 38 oraz z 2 021 r. poz. 223 ). 
5. Od kar pieniężnych urzędy celno -skarbowe i  wojewódzkie inspektoraty transportu drogowego odliczają prowizję, 
a pozostałą część kary, w  terminie 4  dni po upływie każdych kolejnych 10  dni miesiąca, przekazują odpowiednio do po d-
miotów wy mienionych w  ust. 1. 
Art. 140af.  1. Grzywny, o których mowa w art. 96 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, pobier a-
ne przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, nakładane na właściciela lub posia dacza pojazdu, o których mowa 
w art. 78 ust . 4 i 5 ustawy, stanowią wpływ y Funduszu rozwoju przewozów au tobusowych o charakterze użyteczności 
publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakt e-
rze użyteczności publicznej.  
2. Kary porządko we, o których mowa w art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 24 sier pnia 2001 r. – Kodeks postępowa nia 
w sprawach o wykroczenia, pobierane przez organy I nspekcji Transportu Drogowe go, nakładane na osoby, o których 
mowa w art. 78 ust. 4 i 5 ustawy, stanowią wpływy Fu nduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użytec z-
ności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu r ozwoju przewozów autobusowych 
o charakterze użyteczności publicznej.  
DZIAŁ V a 
Działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu dr ogowego  
Art. 140b.  1. Tworzy się Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, zwaną dalej „Krajową Radą ”. 
2. Krajowa Rada działa przy ministrze właściwym do spraw transportu jako międzyresortowy organ pomocniczy 
Rady Ministrów w  sprawach bezpieczeństwa ruc hu drogowego.  
Art. 140c.  1. Krajowa Rada określa kierunki i  koordynuje działania administracji rządowej w  sprawach bezpiecze ń-
stwa ruchu drogowego.  
2. Do zadań Krajowej Rady w  zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego należy w  szczególności:  
1) propon owanie kierunków polityki państwa;  
2) opracowywanie programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w  oparciu o  propozycje przedstawiane przez 
właściwych ministrów i  ocena ich realizacji;  
3) inicjowanie badań naukowych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 168 – Poz. 450 
 
4) inicjowanie i  opiniowanie projek tów aktów prawnych oraz umów międzynarodowych;  
5) inicjowanie kształcenia kadr administracji publicznej;  
6) inicjowanie współpracy zagranicznej;  
7) współpraca z  właściwymi organizacjami społecznymi i  instytucjami pozarządowymi;  
8) inicjowanie działalności edukacyjno -informacyjnej;  
9) analizowanie i  ocena podejmowanych działań;  
10) ustalanie, co najmniej raz na trzy lata, średniego kosztu społeczno -ekonomicznego wypadku drogowego, w  którym 
jest zabity, oraz średniego kosztu społeczno -ekonomicznego wypadku  drogowego, w  którym osoba doznała obrażeń 
ciała w  rozumieniu art. 156 § 1 albo art. 157 § 1 ustawy  z dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny ( Dz. U. z 2020 r. 
poz. 1444 i 1517 ), powstałego w  transeuropejskiej sieci drogowej.  
3. Przy ustalaniu średniego kosz tu społeczno -ekonomicznego wypadków drogowych, o  których mowa w  ust. 2 pkt 10, 
uwzględnia się:  
1) utratę produktywności zabitych i  rannych w  wypadkach drogowych;  
2) koszty leczenia i  rehabilitacji poszkodowanych w  wypadkach drogowych;  
3) koszty administra cyjne wypadków drogowych;  
4) straty materialne powstałe w  wyniku wypadków drogowych.  
Art. 140d.  W skład Krajowej Rady wchodzą:  
1) Przewodniczący – minister właściwy do spraw transportu;  
2) zastępcy Przewodniczącego:  
a) sekretarz lub podsekretarz stanu w  ministerstwie właściwym do spraw wewnętrznych,  
b) sekretarz lub podsekretarz stanu w  ministerstwie właściwym do spraw transportu;  
3) sekretarz Krajowej Rady wskazany przez ministra właściwego do spraw transportu;  
4)226)  członkowie Krajowej Rady wskazani przez:  Prezesa Rady Ministrów spośród wojewodów, Ministra Obrony Nar o-
dowej, Ministra Sprawiedliwości oraz ministrów właściwych do spraw: administracji publicznej, budżetu, finansów 
publicznych, gospodarki, budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzenne go oraz mieszkalnictwa, klima-
tu, oświaty i  wychowania, środowiska, transportu, wewnętrznych, pracy oraz Komendanta Głównego Policji, K o-
mendanta Głównego Straży Pożarnej, Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i  Autostrad.  
Art. 140e.  1. Przewodniczący Krajowe j Rady kieruje jej pracami i  reprezentuje ją na zewnątrz.  
2. Przewodniczący Krajowej Rady otrzymuje od ministrów i  innych organów, których przedstawiciele są członkami 
Krajowej Rady:  
1) sprawozdania i  informacje dotyczące realizacji zadań określonych w  programach bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) informacje dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, w  szczególności informacje umożliwiające ustalanie 
średniego kosztu społeczno -ekonomicznego wypadków, o  których mowa w  art. 140c ust. 2 pkt 10. 
3. Przewo dniczący Krajowej Rady składa Radzie Ministrów corocznie, do końca marca, sprawozdanie dotyczące 
stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz działań realizowanych w  tym zakresie.  
4. Prezes Rady Ministrów składa Sejmowi, Senatowi i  Prezydentowi corocznie, do końca kwietnia, sprawozdanie d o-
tyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz działań realizowanych w  tym zakresie.  
Art. 140f.  1. Krajowa Rada wykonuje swoje zadania przy pomocy Sekretariatu Krajowej Rady.  
2. Sekretariat Krajowej Rady działa jako wewnęt rzna jednostka organizacyjna ministra właściwego do spraw tran s-
portu.  
3. Szczegółową organizację i  tryb prac Krajowej Rady określa regulamin przyjęty w  drodze uchwały na pierwszym 
posiedzeniu Krajowej Rady.  
                                                           
226) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 58. 
  
Dziennik  Ustaw  – 169 – Poz. 450 
 
Art. 140g.  1. Tworzy się Wojewódzką Radę Bezpiecz eństwa Ruchu Drogowego, zwaną dalej „Wojewódzką Radą ”. 
2. Wojewódzka Rada działa przy marszałku województwa jako wojewódzki zespół koordynacyjny w  sprawach be z-
pieczeństwa ruchu drogowego.  
Art. 140h.  1. Wojewódzka Rada koordynuje i  określa kierunki działań administracji publicznej w  sprawach bezpi e-
czeństwa ruchu drogowego.  
2. Do zadań Wojewódzkiej Rady w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, należy w  szczególności:  
1) opracowywanie regionalnych programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) opiniowanie pro jektów aktów prawa miejscowego w  zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
3) zatwierdzanie planu wydatków wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego w  części przeznaczonej na poprawę be z-
pieczeństwa ruchu drogowego;  
4) inicjowanie kształcenia kadr administracji publicznej i  szkolenie w  zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
5) inicjowanie współpracy międzywojewódzkiej;  
6) współpraca z  właściwymi organizacjami społecznymi i  instytucjami pozarządowymi;  
7) inicjowanie działalności edukacyjno -informacyjnej;  
8) analizowanie i  ocena podejmowanych działań.  
3. Szczegółową organizację i  tryb pracy Wojewódzkiej Rady określa regulamin przyjęty przez radę w  drodze uchwały.  
Art. 140i.  W skład Wojewódzkiej Rady wchodzą:  
1) przewodniczący – marszałek województwa;  
2) zastępcy przewodniczącego:  
a) wojewoda,  
b) wojewódzki komendant Policji;  
3) sekretarz – wskazany przez marszałka województwa;  
4) członkowie Wojewódzkiej Rady:  
a) wojewódzki inspektor transportu drogowego,  
b) dyrektor właściwego terenowo oddziału Generalnej Dyrekcji  Dróg Krajowych i  Autostrad,  
c) przedstawiciel wojewody,  
d) przedstawiciel wojewódzkiego sztabu wojskowego,  
e) przedstawiciel kuratora oświaty,  
f) przedstawiciel zarządu województwa,  
g) przedstawiciel zarządów powiatu,  
h) przedstawiciel wójtów, burmistrzów  lub prezydentów miast,  
i) przedstawiciel komendanta wojewódzkiego Policji,  
j) przedstawiciel komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,  
k) przedstawiciel zarządu dróg wojewódzkich,  
l) przedstawiciel wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego,  
m) przedstawiciel zarządów dróg powiatowych,  
n) osoby wskazane przez marszałka województwa w  szczególności reprezentujące działające na terenie wojewód z-
twa organizacje pozarządowe, których celem statutowym jest problematyka bezpieczeństwa ruchu drogowego, 
przy cz ym marszałek województwa może wskazać nie więcej niż 12  osób.  
  
Dziennik  Ustaw  – 170 – Poz. 450 
 
Art. 140j.  1. Przewodniczący Wojewódzkiej Rady kieruje jej pracami i  reprezentuje ją na zewnątrz.  
2. Przewodniczący Wojewódzkiej Rady otrzymuje od organów, których przedstawiciele są członkami W ojewódzkiej 
Rady:  
1) sprawozdania i  informacje dotyczące realizacji zadań określonych w  programach bezpieczeństwa ruchu drogowego;  
2) informacje dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego.  
3. Przewodniczący Wojewódzkiej Rady składa Przewodniczącemu Kra jowej Rady corocznie, do końca stycznia, 
sprawozdanie dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego na terenie województwa oraz działań realizowanych 
w tym zakresie.  
Art. 140k.  Obsługę Wojewódzkiej Rady zapewnia wyznaczony przez marszałka województwa woje wódzki ośrodek 
ruchu drogowego.  
Art. 140l.  W pracach Krajowej Rady i  Wojewódzkiej Rady mogą brać udział z  głosem doradczym:  
1) przedstawiciele organizacji pozarządowych, których statutowy zakres działalności obejmuje zagadnienia bezpiecze ń-
stwa ruchu drogow ego; 
2) pracownicy naukowi wyższych uczelni lub jednostek badawczo -rozwojowych;  
3) niezależni eksperci.  
DZIAŁ V b 
Kary pieniężne  
Art. 140m.  1. Kto:  
1) wbrew przepisowi art. 70g ust. 1 wprowadził do obrotu nowy pojazd bez wymaganego odpowiedniego świadectwa  
homologacji typu lub innego równoważnego dokumentu, o  których mowa w  art. 70j ust. 1, art. 70k ust. 1, art. 70o 
ust. 1, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art. 70zu ust. 1, 
2) wbrew przepisowi art. 70g ust. 5 ponownie wprowadził do obrotu pojazdy wyc ofane z  obrotu,  
3) wbrew przepisowi art. 70g ust. 6 wprowadził do obrotu nowy przedmiot wyposażenia lub część,  
4) wbrew przepisowi art. 70g ust. 8 ponownie wprowadził do obrotu przedmiot wyposażenia lub część wycofane 
z obrotu  
– podlega karze pieniężnej w  wysokości nie większej niż 25% wartości sprzedaży wynikającej z  wprowadzenia do obrotu 
tego pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.  
2. Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji, o  których mowa w  art. 70g ust. 4 lub ust. 10, podlega karze pi e-
niężnej w  wysokości nie większej niż 50% wartości sprzedaży wynikającej z  wprowadzenia do obrotu tego pojazdu, 
przedmiotu wyposażenia lub części.  
Art. 140ma.  1. Podmiot uprawniony, który:  
1) nie zwrócił staroście w  terminie, o  którym mowa w  art. 80y ust.  1, blankiet ów profesjonalnych dowodów rejestracy j-
nych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, podlega karze 
pieniężnej w  wysokości 3000  zł; 
2) nie prowadzi wykazu, o  którym mowa w  art. 80x ust.  1, podlega karze pieniężnej w  wysokości 5000  zł. 
2. Podmiot uprawniony, któremu trzykrotnie w  ciągu danego roku kalendarzowego zatrzymano profesjonalny dowód 
rejestracyjny, podlega karze pieniężnej w  wysokości 2000  zł. 
Art. 140mb . Kto:  
1) będąc właścicielem pojazdu sprowa dzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej wbrew przep i-
sowi art. 71 ust. 7 nie rejestruje pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
2) będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej  Polskiej wbrew prze pisowi art.  78 ust. 2  
pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu  
– podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.  
  
Dziennik  Ustaw  – 171 – Poz. 450 
 
Art. 140n.  1. Kary pieniężne, w sprawach określonych w art. 140m –140mb, są nakładane w drodze decyzji admin i-
stracyjn ej. 
2. Kary pieniężne, o  których mowa w  art. 140m:  
1) za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z  obrotu pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o  których 
mowa w  art. 70d ust. 1 i ust. 6 pkt 2 przeznaczonych dla konsumentów, nakłada właściwy organ Inspekcji Handl o-
wej; 
2) za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z  obrotu pojazdów, o  których mowa w  art. 70d ust. 1, ust. 4 i ust. 6 
pkt 2, nieprzeznaczonych dla konsumentów, nakłada Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego.  
2a. Kary pieniężne, o kt órych mowa w art. 140ma i art. 140mb, nakłada starosta.  
3. Kary pieniężne, o  których mowa w  ust. 2: 
1) pkt 1  stanowią dochód budżetu państwa;  
2) pkt 2  stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.  
3a. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i a rt. 140mb, stanowią dochód powiatu.  
4. Ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia, powtarzalność naruszeń oraz korzyści finan -
sowe  uzyskane z  tytułu naruszenia ustawy.  
5. Kary pieniężne są wnoszone na odrębne rachunki bankowe odpow iednio budżetu państwa, starostwa albo Tran s-
portowego Dozoru Technicznego, w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja o  nałożeniu kary pieniężnej stała się ost a-
teczna.  
6. Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140m –140mb, w zakresie nieuregulowanym w u stawie, stosuje się o d-
powiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.  
7. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w art. 140mb, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia, 
w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej.  
Dział Vc  
Przetwarzanie danych osobowych  
Art. 140o.  Wystąpienie z  żądaniem, o  którym mowa w  art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych w  związku z  przetwarzaniem d a-
nych osobowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozp o-
rządzenie o  ochronie danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. zm.227)), nie wpływa na przebieg i  wynik 
kontroli, o  których mowa w  art. 129 ust. 1, 4 i  4a, art.  129a ust.  1, art.  129b ust.  1, art.  129c ust.  1 oraz art.  129d ust.  1, ani 
na uprawnienie właściwego organu do nałożenia kary.  
DZIAŁ VI  
Zmiany w  przep isach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i  końcowe  
Art. 141–143. (pominięte)  
Art. 144. (uchylony)  
Art. 145–148. (pominięte)  
Art. 148a.  1. Do dnia 1  stycznia 2026  r. dopuszcza się poruszanie pojazdów elektrycznych, o  których mowa w  art. 2 
pkt 12 ustawy z  dnia 11  stycznia 2018  r. o elektromobilności i  paliwach alternatywnych, po wyznaczonych przez zarządcę 
drogi pasach ruchu dla autobusów.  
2. Zarządca drogi może uzależnić poruszanie się pojazdów elektrycznych po wyznaczonych pasach ruchu dla au to-
busów od liczby osób poruszających się tymi pojazdami.  
Art. 148b.  1. Od dnia 1  lipca 2018  r. do dnia 31  grudnia 2019  r. pojazdy elektryczne i  pojazdy napędzane wodorem 
oznacza się nalepką wskazującą na rodzaj paliwa wykorzystywanego do ich napędu umieszc zaną na przedniej szybie 
pojazdu według wzoru określonego w  przepisach wydanych na podstawie art.  76 ust.  1 pkt  1. 
2. Nalepkę, o  której mowa w  ust. 1, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce 
zamieszkania albo siedziby wł aściciela pojazdu.  
                                                           
227) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 172 – Poz. 450 
 
Art. 149. Minister właściwy do spraw transportu w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właś -
ciwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Sprawiedliwości, kierując się potrzebą zapewnienia stabilnego obrotu 
pojazdami samocho dowymi, może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) obowiązek uzyskania karty pojazdu przez właścicieli pojazdów zarejestrowanych przed dniem, o  którym mowa 
w art. 152 pkt 3; 
2) warunki, terminy i  tryb uzyskiwania karty pojazdu przez osoby, o  których mowa w  pkt 1, organy właściwe do ich 
wydania, dokumenty stosowane w  tych sprawach oraz wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu.  
Art. 150. 1. Prawa jazdy i  inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami lub potwierdzające dodatkowe 
kwalifikacje i  wymagania w stosunku do kierujących pojazdami, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, 
zachowują ważność do czasu ich wymiany dokonywanej na koszt osoby uprawnionej w  zakresie, na jaki zostały wydane. 
Osoba uprawniona dokonująca wymiany jest obowiązana do uis zczenia opłaty ewidencyjnej.  
2. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając wszystkie wydawane przed dniem wejścia w  życie ustawy 
dokumenty uprawniające do kierowania pojazdem oraz koszty związane z  ich wymianą, określi, w  drodze rozporządzenia, 
warunki i  terminy wymiany praw jazdy i  innych dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami lub potwierdzaj ą-
cych dodatkowe kwalifikacje kierujących pojazdami oraz wysokość opłat za ich wymianę.  
Art. 151. 1. Traci moc ustawa z  dnia 1  lutego 1983  r. – Prawo o  ruchu drogowym ( Dz. U. z 1992  r. poz.  41 i 114 
oraz z 1995  r. poz.  515), z  wyjątkiem art. 60, 69 –70 i 72–82, które tracą moc z  dniem 30  czerwca 1999  r. 
2. (pominięty)  
Art. 152. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 1998  r., z wyjątkiem:  
1) art. 49  ust. 2 pkt 5, art. 80, 99  i 109 ust. 4, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 1998  r.; 
2) art. 39  ust. 3 i art. 85, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 1999  r.; 
3) art. 74  ust. 2 pkt 2 lit. a, art. 77, 87, 88, 90 –98 i 100–108, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 1999  r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 173 – Poz. 450 
 
Załączniki do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. 
Załącznik nr  1228) 
KATEGORIE ZEZWOLEŃ NA PRZEJAZD POJAZDU NIENORMATYWNEGO  
Lp. Zezwolenie  Pojazdy nienormatywne  Drogi  
1 kategorii I  a) o wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej nie w iększych 
od dopuszczalnych,  
b) o naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych 
dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej 
do 11,5 t; gminne, powiatowe, 
wojewódzkie wskaz a-
ne w  zezwoleniu  
2 kategorii II  a) o długości, wysoko ści oraz rzeczywistej masie całkowitej nie 
większych od dopuszczalnych,  
b) o naciskach osi nie większych od dopuszczalnych dla danej 
drogi, 
c) o szerokości nieprzekraczającej 3,5  m; publiczne, z  wyjątkiem 
ekspresowych 
i autostrad  
3 kategorii III  a) o naciskach osi i  rzeczywistej masie całkowitej nie większych 
od dopuszczalnych,  
b) o szerokości nieprzekraczającej 3,2  m, 
c) o długości nieprzekraczającej:  
 – 15 m dla pojedynczego pojazdu,  
 – 23 m dla zespołu pojazdów,  
d) o wysokości nieprzekraczającej 4, 3 m; publiczne  
4 kategorii IV  a) o rzeczywistej masie całkowitej nie większej od dopuszczalnej,  
b) o szerokości nieprzekraczającej 3,4  m, 
c) o długości nieprzekraczającej:  
 – 15 m dla pojedynczego pojazdu,  
 – 23 m dla zespołu pojazdów,  
 – 30 m dla zespołu  pojazdów o  skrętnych osiach,  
d) o wysokości nieprzekraczającej 4,3  m, 
e) o naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla 
dróg o  dopuszczalnym nacis ku pojedynczej osi napędowej 
do 11,5 t; krajowe  
5 kategorii V  a) o naciskach osi nie wię kszych od dopuszczalnych dla danej drogi,  
b) o szerokości nieprzekraczającej 3,4  m, 
c) o długości nieprzekraczającej:  
 – 15 m dla pojedynczego pojazdu,  
 – 23 m dla zespołu pojazdów,  
 – 30 m dla zespołu pojazdów o  skrętnych osiach,  
d) o wysokości nieprzekra czającej 4,3  m, 
e) o rzeczywistej masie całkowitej nieprzekraczającej 60  t; publiczne  
6 kategorii VI  a) o szerokości nieprzekraczającej:  
 – 3,4 m dla drogi jednojezdniowej,  
 – 4 m dla drogi dwujezdniowej klasy A, S i  GP, 
b) o długości nieprzekraczającej:  
 – 15 m dla pojedynczego pojazdu,  
 – 23 m dla zespołu pojazdów,  
 – 30 m dla zespołu pojazdów o  skrętnych osiach,  
c) o wysokości nieprzekraczającej 4,3  m, 
d) o rzeczywistej masie całkowitej nieprzekraczającej 60  t, krajowe – zgod nie 
z wykazem  dróg, 
o którym mowa 
w art. 64c ust. 8 
                                                           
228) Załącznik nr 1  w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 229. 
  
Dziennik  Ustaw  – 174 – Poz. 450 
 
e) o naciskach osi nieprzekraczających wie lkości przewidzianych 
dla dróg o  dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej 
do 11,5 t; 
7 kategorii VII  a) o wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej większych od 
wymienionych w  kategoriach I –VI, 
b) o naciskach osi przekraczających wielkości przewidziane dla 
dróg o  dopuszczalnym nacis ku pojedynczej osi napędowej 
do 11,5 t; wyznaczona trasa 
wskazana w zezwol e-
niu 
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 175 – Poz. 450 
 
Załącznik nr 1229) 
KATEGORIE ZEZWOLEŃ NA PRZEJAZD POJAZDU NIENORMATY WNEGO  
 
Zezwolenie  Pojazdy nienormatywne  Drogi  
Kategoria I  o długości, wysokości, naciskach osi oraz rzeczywistej masie 
całkowitej nie większych od dopuszczalnych,  
o szerokości nieprzekraczającej 3,5 m;  publiczne, z wyją t-
kiem ekspresowych 
i autostrad  
Kategoria II  o naciskach osi i rzeczywistej masie całkowitej nie większych od 
dopuszczalnych,  
o szerokości nieprzekraczającej 3,2 m,  
o długości nieprzekraczającej:  
15 m dla pojedynczego pojazdu,  
23 m dla zespołu pojazdów,  
o wysokości nieprzekraczającej 4 ,3 m;  publiczne  
Kategoria III  o rzeczywistej masie całkowitej oraz naciskach osi nie wię k-
szych od dopuszczalnych,  
o szerokości nieprzekraczającej 3,4 m,  
o długości nieprzekraczającej:  
15 m dla pojedynczego pojazdu,  
23 m dla zespołu pojazdów,  
30 m dla  zespołu pojazdów o skrętnych osiach,  
o wysokości nieprzekraczającej 4,3 m;  krajowe  
Kategoria IV  o szerokości nieprzekraczającej:  
3,4 m dla drogi jednojezdniowej,  
4 m dla drogi dwujezdniowej klasy A i S,  
o długości nieprzekraczającej:  
15 m dla pojedy nczego pojazdu,  
23 m dla zespołu pojazdów,  
30 m dla zespołu pojazdów o skrętnych osiach,  
o wysokości nieprzekraczającej 4,3 m,  
o rzeczywistej masie całkowitej nieprzekraczającej 60 t,  
o naciskach osi nie większych od dopuszczalnych;  publiczne  
Kategor ia V o wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej większych od 
wymienionych w kategoriach I –IV, 
o naciskach osi przekraczających wielkości dopuszczalne.  wyznaczona trasa 
wskazana w zezw o-
leniu  
  
                                                           
229) Załącznik nr 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 16 usta wy, o której mowa w odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 176 – Poz. 450 
 
Załącznik  nr 2 
KATEGORIE POJAZDÓW  
1. Kategoria M: pojazdy s amochodowe przeznaczone do przewozu osób mające co najmniej cztery koła, w  tym: 
1) kategoria M 1: pojazdy do przewozu osób, mające nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy;  
2) kategoria M 2: pojazdy zaprojektowane i  wykonane do przewozu osób, ma jące więcej niż osiem miejsc oprócz  sie-
dzenia kierowcy i  mające maksymalną masę całkowitą nieprzekraczającą 5  t; 
3) kategoria M 3: pojazdy zaprojektowane i  wykonane do przewozu osób, mające więcej niż osiem miejsc oprócz si e-
dzenia kierowcy i  mające maksymal ną masę całkowitą przekraczającą 5  t. 
2. Kategoria N: pojazdy samochodowe mające co najmniej cztery koła i  zaprojektowane i  wykonane do przewozu 
ładunków, w  tym: 
1) kategoria N 1: pojazdy zaprojektowane i  wykonane do przewozu ładunków i  mające maksymalną ma sę całkowitą 
nieprzekraczającą 3,5  t; 
2) kategoria N 2: pojazdy zaprojektowane i  wykonane do przewozu ładunków i  mające maksymalną masę całkowitą 
przekraczającą 3,5  t, ale nieprzekraczającą 12  t; 
3) kategoria N 3: pojazdy zaprojektowane i  wykonane do przewoz u ładunków i  mające maksymalną masę całkowitą 
przekraczającą 12  t. 
3. Kategoria O: przyczepy, w  tym: 
1) kategoria O 1: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 750  kg; 
2) kategoria O 2: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekraczają cej 750  kg, ale nieprzekraczającej 3,5  t; 
3) kategoria O 3: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5  t, ale nieprzekraczającej 10  t; 
4) kategoria O 4: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 10  t. 
4. Kategoria L: pojazdy dwukołowe lub trójkołowe, niektóre pojazdy czterokołowe, w  tym: 
1) kategoria L1e – motorowery dwukołowe;  
2) kategoria L2e – motorowery trójkołowe;  
3) kategoria L3e – motocykle dwukołowe bez bocznego wózka;  
4) kategoria L4e – motocykle dwukołowe z  bocznym w ózkiem;  
5) kategoria L5e – motocykle trójkołowe;  
6) kategoria L6e – czterokołowce lekkie;  
7) kategoria L7e – czterokołowce.  
Do kategorii L nie mogą być zaliczone pojazdy:  
a) których maksymalna prędkość konstrukcyjna nie przekracza 6  km/h,  
b) przeznaczone d o kierowania przez osobę pieszą,  
c) ciągniki i  maszyny używane do celów rolniczych lub podobnych,  
d) rowery i  wózki rowerowe.  
5. Kategoria T: ciągniki rolnicze, w  tym: 
1) kategoria T 1: ciągniki kołowe o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczając ej 40  km/h, mające oś poł o-
żoną najbliżej kierowcy, o  minimalnym rozstawie kół nie mniejszym niż 1150  mm, masę własną, w  stanie gotowości 
do jazdy, przekraczającą 600  kg i prześwit nie większy niż 1000  mm. W  przypadku ciągników ze zmianą pozycji  
kierowcy ( zmiana położenia siedzenia i  koła kierownicy), osią położoną n ajbliżej kierowcy musi być oś z zamont o-
wanymi oponami o  największej średnicy;  
2) kategoria T 2: ciągniki kołowe o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40  km/h, mające min i-
malny  rozstaw kół mniejszy niż 1150  mm, masę własną, w  stanie gotowości do jazdy, przekraczającą 600  kg 
i prześwit nie większy niż 600  mm. W  przypadku gdy wysokość środka ciężkości ciągnika (mierzona względem po d-
łoża) podzielona przez minimalny rozstaw kół każd ej osi przekracza 0,90, maksymalna prędkość konstrukcyjna jest 
ograniczona do 30  km/h;  
  
Dziennik  Ustaw  – 177 – Poz. 450 
 
3) kategoria T 3: ciągniki kołowe o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40  km/h i  masie własnej, 
w stanie gotowości do jazdy, nieprzekraczającej 600  kg; 
4) kategoria T 4: ciągniki kołowe specjalnej konstrukcji o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 
40 km/h, w  ramach której ze względu na prześwit i  szerokość wyróżnia się kategorie T 4.1, T4.2, oraz T 4.3; 
5) kategoria T 5: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 40  km/h.  
6. Kategoria C: ciągniki gąsienicowe, w  tym ciągniki kategorii C 1, C2, C3, C4, C5 
–  według kryteriów podziału jak dla kategorii T. W  ramach kategorii C 4 wyróżnia się kategorie C 4.1, C4.2, oraz C 4.3  
według podziału jak dla kategorii T 4.1, T4.2, oraz T 4.3. 
7. Kategoria R: przyczepy rolnicze, w  tym: 
1) kategoria R 1: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 1,5  t; 
2) kategoria R 2: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekr aczającej 1,5  t, ale nieprzekraczającej 3,5  t; 
3) kategoria R 3: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5  t, ale nieprzekraczającej 21  t; 
4) kategoria R 4: przyczepy o  maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 21  t. 
Każda kategoria prz yczep oznaczona jest także indeksem „a” lub „b”, zależnie od jej konstrukcyjnej prędkości:  
– „a” dla przyczep o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej mniejszej lub równej 40  km/h,  
– „b” dla przyczep o  maksymalnej prędkości konstrukcyjnej większej niż 40  km/h.