DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 30 października 2019  r. 
Poz. 2087 
 
USTAWA  
z dnia 30  sierpnia 2019  r. 
o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska1) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowis ka (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1396, z późn. zm.2)) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w odnośniku nr  1 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  17 w  brzmieniu:  
„17) dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z  dnia 19  maja 2015  r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgo d-
nie z  dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 168 z  01.07.2015, str.  1 
i Dz. Urz. UE  L 5 z 10.01.2018, str.  35).”;  
2) w art.  3: 
a) po pkt  30 dodaje się pkt  30a w  brzmieniu:  
„30a)  programie ochrony środowiska przed hałasem – rozumie się przez to program sporządzany na potrzeby z a-
rządzania emisją i  skutkami hałasu, w  tym w  celu zmniejszenia hałasu;”,  
b) po pkt  35 dodaje się pkt  35a w  brzmieniu:  
„35a)  strategicznej mapie hałasu – rozumie się przez to mapę sporządzoną do celów całościowej oc eny naraż e-
nia na hałas z  różnych źródeł na danym terenie albo do celów sporządzania ogólnych prognoz dla danego 
terenu;”;  
3) w art.  73 w  ust. 1 po pkt  2a dodaje się pkt  2b w  brzmieniu:  
„2b) strategicznych map hałasu;”;  
4) art. 112a i  art. 112b otrzymują brzmienie:  
„Art.  112a.  Ilekroć w  przepisach niniejszego działu jest mowa o:  
1) wskaźnikach hałasu – rozumie się przez to wskaźniki hałasu mające zastosowanie do:  
a) sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony środowiska przed hałasem:  
– LDWN – długookresowy średni poziom dźwięku A  wyrażony w  decybelach (dB), wyznaczony zgodnie 
z ISO 1996 -2: 1987 w  ciągu wszystkich dób w  roku (rozumian ym jako dany rok kalendarzowy w odnie-
sieniu do emisji dźwięku i  średni rok w  odniesieniu do warunków meteor ologicznych), z  uwzględni e-
niem pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 1800), pory wieczoru (rozumi a-
nej jako przedział czasu od godz. 1800 do godz. 2200) oraz pory nocy (rozumianej jako przedział czasu 
od godz. 2200 do godz. 600); wskaźnik ten służy do określenia ogólnej dokuczliwości hałasu,  
                                                           
1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 25  czerwca 2002  r. odn o-
szącą się do oceny i  zarządzania poziomem hałasu w  środowisku (Dz.  Urz. UE  L 189 z  18.07.2002, str.  12 – Dz. Urz. UE Po l-
skie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, str.  101, Dz.  Urz. UE  L 311 z  21.11.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 168 z  01.07.2015, str.  1, 
Dz. Urz. UE  L 170 z  25.06.2019, str.  115 i  Dz. Urz. UE  L 198 z  25.07.2019, str.  241);  
2) wdraża dyrektywę Komisji (UE) 2015/996 z  dnia 19  maja 2015  r. ustanawiającą wspólne metody oceny hałasu zgodnie 
z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 168 z  01.07.2015 , str. 1 i Dz. Urz. UE  L 5 
z 10.01 .2018, str.  35). 
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019 r. poz. 1403, 1495, 1501, 1527,  1579 , 1680, 
1712 i 1815.  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2087  
 
 – LN – długookresowy średni poziom dźwięku A, wyrażony w  decybelach (dB), wyznaczony zgodnie 
z ISO 1996 -2: 1987 w  ciągu wszystkich pór nocy (rozumianych jako przedział czasu od godz. 2200 do 
godz. 600) w roku (rozumianym jako dany rok kalendarzowy w  odniesieniu do emisji dźwięku i  średni 
rok w  odniesieniu do warunków meteorologicznych); wskaźnik ten służy do określenia zaburzenia snu,  
b) ustalania i  kontroli warunków korzystania ze środowiska w  odniesieniu do jednej doby:  
– LAeq D – równoważny poziom dźwięku A  dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do 
godz. 2200), 
– LAeq N – równoważny poziom dźwięku A  dla pory nocy (rozumiane j jako przedział czasu od godz.  2200 
do godz. 600); 
2) głównej drodze – rozumie się przez to drogę, po której przejeżdża rocznie więcej niż 3  miliony pojazdów;  
3) głównej linii kolejowej – rozumie się przez to linię kolejową, po której przejeżdża rocznie więcej niż 30  tysięcy 
pociągów;  
4) głównym lotnisku  – rozumie się przez to lotnisko cywilne, na którym rocznie odbywa się więcej niż 50  tysięcy 
operacji (startów lub lądowań), z  wyłączeniem operacji dokonywanych wyłącznie w  celach szkoleniowych przy 
użyciu samolotów o  masie startowej poniżej 5700  kg. 
Art. 112b.  Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, sposób ustalania wartości 
wskaźnika hałasu, o  którym mowa w  art. 112a pkt  1 lit. a tiret pierwsze, uwzględniając potrzebę jego wykorzystania 
przy sporządzaniu  strategicznych map hałasu oraz obowiązujące w  tym zakresie dokumenty normalizacyjne 
w rozumieniu ustawy z  dnia 12  września 2002  r. o normalizacji (Dz.  U. z 2015  r. poz.  1483).”;  
5) po art.  112b dodaje się art.  112c w  brzmieniu:  
„Art.  112c.  Metody oceny hałasu na potrzeby spo rządzania strategicznych map hałasu określa załącznik do 
dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z  dnia 19  maja 2015  r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie 
z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 168 z  01.07. 2015, str.  1 i Dz. Urz. 
UE L 5 z 10.01.2018, str.  35).”;  
6) w art.  115a w  ust. 4 uchyla się pkt  3; 
7) w art.  117: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Oceny stanu akustycznego środowiska i  obserwacji zmian dokonuje Główny Inspektor Ochrony Środ o-
wiska w  ramach państwowego monitoringu środowiska dla terenów:  
1) o których mowa w  art. 118 ust. 2 – na podstawie strategicznych map hałasu lub wyników pomiarów pozi o-
mów hałasu wyrażonych wskaźnikami hałasu L Aeq D, LAeq N, LDWN i LN, z uwzględnieniem w  szczególności 
dany ch demograficznych oraz dotyczących sposobu zagospodarowania i  użytkowania terenu;  
2) innych niż tereny, o  których mowa w  art. 118 ust. 2 – na podstawie wyników pomiarów poziomów hałasu 
wyrażonych wskaźnikami hałasu L AeqD, LAeqN, LDWN i LN lub innych metod  oceny poziomu hałasu.”,  
b) uchyla się ust.  2, 3 i  5; 
8) po art.  117 dodaje się art.  117a i  art. 117b w  brzmieniu:  
„Art.  117a.  1. Zarządzający drogą, linią kolejową lub lotniskiem, z  wyłączeniem zarządzających drogami gmi n-
nymi, dokonują identyfikacji główn ych dróg, głównych linii kolejowych lub głównych lotnisk  i przekazują, 
w zakresie swojej właściwości, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska następujące dane:  
1) w przypadku głównych dróg:  
a) europejski numer drogi (EU),  
b) krajowy numer drogi,  
c) nazwę drogi, o  ile została nadana,  
d) unikalny kod odcinka drogi, zgodny z  wymaganiami dotyczącymi  raportowania do Komisji Europejskiej,  
e) roczne natężenie ruchu,  
f) długość odcinka drogi,  
g) współrzędne punktów początku i  końca odcinka drogi wraz z  nazwą układ u współrzędnych, o  którym 
mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne 
i kartograficzne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  725, 730 i  1309),  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2087  
 
 h) graficzne odwzorowanie przebiegu odcinka drogi wraz z  nazwą układu  współrzędnych, o  którym mowa 
w przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne 
i kartograficzne;  
2) w przypadku głównych linii kolejowych:  
a) krajowy numer linii kolejowej,  
b) unikalny kod odcinka linii kole jowej, zgodny z  wymaganiami dotyczącymi  raportowania do Komisji Eur o-
pejskiej,  
c) roczną liczbę przejazdów pociągów,  
d) długość odcinka linii kolejowej,  
e) współrzędne punktów początku i  końca odcinka linii kolejowej wraz z  nazwą układu współrzędnych, 
o którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo 
geodezyjne i  kartograficzne,  
f) graficzne odwzorowanie przebiegu odcinka linii kolejowej wraz  z nazwą  układu współrzędnych, o  którym 
mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne 
i kartograficzne;  
3) w przypadku głównych lotnisk:  
a) nazwę lotniska,  
b) unikalny kod lotniska,  
c) roczną liczbę operacji lotniczych,  
d) współrzędne punktu odniesienia lotniska wra z z nazwą układu współrzędnych, o  którym mowa w  przep i-
sach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne i  kartograficzne.  
2. Prezydent miasta o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy  przekazuje Głównemu Inspekt orowi 
Ochrony Środowiska następujące dane:  
1) nazwę miasta;  
2) unikalny kod miasta zgodny z  wymaganiami dotyczącymi  raportowania do Komisji Europejskiej;  
3) liczbę mieszkańców miasta zgodnie z  danymi statystycznymi z  roku poprzedzającego rok raportowania d o Ko-
misji Europejskiej;  
4) powierzchnię miasta;  
5) unikalny kod statystyczny miasta;  
6) graficzne odwzorowanie przebiegu granicy miasta wraz z  nazwą układu współrzędnych, o  którym mowa w  przep i-
sach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5 ustawy z  dnia 17  maja 1989  r. – Prawo geodezyjne i  kartograficzne.  
3. Dane, o  których mowa w  ust. 1 i 2, zwane dalej „danymi identyfikującymi”, są przekazywane Głównemu 
Inspektorowi Ochrony Środowiska co 5  lat, do dnia 31 stycznia, za rok poprzedni, w  postaci arkuszy kalkulacyjnych 
i zbiorów danych przestrzennych za pomocą elektronicznego formularza udostępnionego w  Biuletynie Informacji 
Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. W  przypa dku głównych dróg 
uwzględnia się dane identyfikujące z  ostatniego pomiaru ruchu na drogach.  
4. W przypadku niezidentyfikowania w  zakresie swojej właściwości głównych dróg, głównych linii kolejowych 
lub głównych lotnisk  podmioty, o  których mowa w  ust. 1, przekazują  w terminie, o  którym mowa w  ust. 3, Głównemu 
Inspektorowi Ochrony Środowiska informację w  tym zakresie.  
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w  terminie 30  dni od dnia upływu terminu, o  którym mowa w  ust. 3, 
sporządza wykazy:  
1) zarządzających dr ogami, liniami kolejowymi lub lotniskami, którzy nie przekazali danych identyfikujących albo 
informacji, o  której mowa w  ust. 4, w terminie, o  którym mowa w  ust. 3; 
2) prezydentów miast o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy, którzy nie przekazali danych identyfikuj ą-
cych w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3. 
6. Wykazy, o  których mowa w  ust. 5, są przekazywane niezwłocznie właściwym wojewódzkim inspektorom 
ochrony środowiska.  
7. Za nieprzekazanie danych identyfikujących albo informacji, o  której mowa w  ust. 4, uznaje się również prz e-
kazanie niekompletnych, nieprawdziwych lub wprowadzających w  błąd danych albo informacji.  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2087  
 
 8. Dane identyfikujące aktualizuje się, jeżeli uległy one zmianie w  okresie  między datą ich przekazania i  datą 
sporządzenia strategicz nej mapy hałasu.  
9. W przypadku przekazania przez podmiot lub organ, o  którym mowa w  ust. 5, danych identyfikujących albo 
informacji, o  której mowa w  ust. 4, po przekazaniu wykazu, o  którym mowa w  ust. 5, Główny Inspektor Ochrony 
Środowiska informuje niezw łocznie właściwych wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska o  dacie tego przek a-
zania.  
Art. 117b.  1. Na podstawie danych identyfikujących Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza arkusze 
sprawozdawcze według formatów określonych przez Europejską Age ncję Środowiska i  przekazuje je co 5  lat, do dnia 
30 czerwca, Komisji Europejskiej i  właściwym marszałkom województw.  
2. W terminie 7  dni od dnia przekazania arkuszy sprawozdawczych Główny Inspektor Ochrony Środowiska 
przekazuje ministrowi właściwemu do sp raw środowiska informację o  przekazaniu tych arkuszy Komisji Europe j-
skiej.”;  
9) art. 118 i  art. 118a otrzymują brzmienie:  
„Art.  118. 1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do:  
1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;  
2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;  
3) tworzenia i  aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;  
4) planowania strategicznego;  
5) planowania i  zagospodarowania przestrzennego.  
2. Strat egiczne mapy hałasu sporządza się dla:  
1) miast o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy;  
2) głównych dróg;  
3) głównych linii kolejowych;  
4) głównych lotnisk.  
3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kol e-
jowymi lub głównymi lotniskami  oraz prezydentów miast o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy, w  oparciu 
o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz  są niezwłocznie zamieszczane na ich stronach internet o-
wych.  
4. Strategiczne m apy hałasu sporządza się co 5  lat, w  terminie do dnia 30  czerwca.  
5. Strategiczne mapy hałasu składają się z  części opisowej i  części graficznej.  
6. Część opisowa zawiera w  szczególności:  
1) dane podmiotu  lub organu, o  którym mowa w  ust. 3, i wykonawcy map y; 
2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa;  
3) identyfikację i  charakterystykę źródeł hałasu;  
4) uwarunkowania akustyczne wynikające z  dokumentów planistycznych, w  szczególności z  miejscowego planu 
zagospodarowania przestrzennego;  
5) metody i  dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych;  
6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy;  
7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem;  
8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas;  
9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;  
10) wyniki analiz rozkładu hałasu;  
11) propozycje działań w  zakresie ochrony przed hałasem;  
12) oszacowanie efektów planowanych działań w  zakresie ochrony przed hałasem;  
13) informacje o  opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie 
efektów zrealizowanych działań w  zakresie ochrony przed hałasem;  
14) streszczenie części opisowej sporządzone w  języku niespecjalistycznym.  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2087  
 
 7. Część graficzna jest sporządzana w  postaci zbiorów danych przestrzennych i  zawiera w  szczególności mapę:  
1) emisyjną, która charakteryzuje  hałas emitowany z  poszczególnych źródeł hałasu;  
2) imisyjną, która charakteryzuje  stan akustyczny środowiska;  
3) terenów zagrożonych hałasem, która charakte ryzuje  tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy 
hałasu określone wskaźnikami L DWN lub L N; 
4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o  których mowa w  ust. 6 pkt 11. 
8. Strategiczne mapy hałasu, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, zawieraj ą odrębne mapy dotyczące dróg, linii 
tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej.  
9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z  wykorzystaniem materiałów i  zbiorów danych pochodzących 
z państwowego zasobu  geodezyjnego i  kartograficznego oraz z  zastosowaniem metod oceny hałasu określonych 
w załączniku do dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z  dnia 19  maja 2015  r. ustanawiającej wspólne metody oceny 
hałasu zgodnie z  dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady.  
10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w  związku z  eksploatacją głównych dróg, głó w-
nych linii kolejowych i  głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z  izoliniami odp o-
wiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A  wyrażonego w  decybelach (dB), wyzn a-
czonego w  ciągu wszystkich:  
1) dób w  roku – LDWN równy 55;  
2) pór nocy w  roku – LN równy 50.  
11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 4. 
12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust.  1 ̶ 10 oraz przepisy wydane 
na podstawie ust.  13. 
13. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych 
ujęty ch na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i  formę ich przekazywania, uwzględniając charakter 
terenu objętego strategiczną mapą hałasu.  
Art. 118a.  1. Strategiczne mapy hałasu są przekazywane Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz 
właściwemu marszałkowi województwa w  terminie, o  którym mowa w  art. 118 ust. 4. 
2. Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wraz ze strategicznymi mapami hałasu przekazuje się zaktu a-
lizowane dane identyfikujące, o  których mowa w  art. 117a ust.  8, oraz dane ze  strategicznych map hałasu, w  postaci 
arkuszy kalkulacyjnych i  zbiorów danych przestrzennych, za pomocą elektronicznego formularza udostępnionego 
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.  
3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w  terminie 45  dni od dnia upływu terminu, o  którym mowa 
w art. 118 ust. 4, sporządza wykazy zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi 
lotniskami  lub prezydentów miast o  liczbie mieszkańców większ ej niż 100  tysięcy, którzy:  
1) nie przekazali strategicznych map hałasu, zaktualizowanych danych identyfikujących, o  których mowa w  art. 117a  
ust. 8, ani  danych ze strategicznych map hałasu w  terminie,  
2) przekazali strategiczne mapy hałasu, zaktualizowane  dane identyfikujące, o  których mowa w  art. 117a ust.  8, 
oraz dane ze strategicznych map hałasu w  terminie 30  dni od dnia upływu terminu  
– o którym mowa w  art. 118 ust. 4. 
4. Wykazy, o  których mowa w  ust. 3, są przekazywane niezwłocznie właściwym wojewódzkim inspektorom 
ochrony środowiska. Przepis art.  117a ust.  7 stosuje się odpowiednio.  
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska co 5  lat przekazuje Komisji Europejskiej zaktualizowane arkusze 
sprawozdawcze, o  których mowa w  art. 117b ust.  1, oraz dane  ze strategicznych map hałasu w  terminie 6  miesięcy od 
dnia upływu terminów ich sporządzenia.  
6. W terminie 7  dni od dnia upływu terminu przekazania danych, o  którym mowa w  ust. 5, Główny Inspektor 
Ochrony Środowiska przekazuje ministrowi właściwemu do spr aw środowiska informacje o  przekazaniu tych danych 
do Komisji Europejskiej.”;  
10) w art.  118b dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Starosta przy opracowywaniu projektu uchwały, o  której mowa w  ust. 1, zapewnia udział społeczeństwa na 
zasadach i  w trybie okre ślonych w  ustawie z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku 
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowi sko (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  2081, z późn. zm.3)).”; 
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019 r. poz. 630, 1501,  1589 , 1712, 1815 i 1924.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2087  
 
 11) uchyla się ar t. 119; 
12) po art.  119 dodaje się art.  119a w  brzmieniu:  
„Art.  119a.  1. Na podstawie strategicznych map hałasu marszałek województwa opracowuje dla obszaru woj e-
wództwa projekt uchwały w  sprawie programu ochrony środowiska przed hałasem.  
2. Marszałek wojew ództwa sporządza wraz z  projektem uchwały streszczenie programu ochrony środowiska 
przed hałasem zawierające dane o  programie niezbędne do przekazania Komisji Europejskiej, na formularzu udostę p-
nionym w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotow ej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.  
3. W programie ochrony środowiska przed hałasem wskazuje się działania ograniczające poziom hałasu 
w środowisku przedstawiony na strategicznych mapach hałasu:  
1) zrealizowane,  
2) planowane do realizacji w  ciągu pięciu lat oraz  
3) planowane do realizacji długoterminowej  
– z uwzględnieniem liczby mieszkańców na terenie objętym programem oraz efektywności ekologicznej i  ekon o-
micznej działań programu.  
4. Program ochrony środowiska przed hałasem jest sporządzany w  formie pisemnej i  składa się z  następujących 
części:  
1) wstępu zawierającego informacje ogólne o  tym programie;  
2) uzasadnienia zakresu zagadnień objętych tym programem, w  tym: 
a) danych i  wniosków wynikających ze sporządzonych strategicznych map hałasu,  
b) oceny realizacji poprzedniego programu, o  ile został sporządzony,  
c) analizy materiałów, dokumentów i  publikacji wykorzystanych do opracowania programu;  
3) opisu działań w  zakresie ograniczenia poziomu hałasu w  środowisku, w  tym harmonogramu ich realizacji , oraz 
obowiązków i  ograniczeń wynikających z  realizacji tego  programu;  
4) streszczenia tego  programu sporządzonego w  języku niespecjalistycznym.  
5. Marszałek województwa przy opracowywaniu programu ochrony środowiska przed hałasem zapewnia udział 
społecze ństwa na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji 
o środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środ o-
wisko.  
6. Marszałek województwa przed stawia projekt uchwały do zaopiniowania:  
1) prezydentom miast o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy;  
2) zarządzającym głównymi drogami;  
3) zarządzającym głównymi liniami kolejowymi lub liniami kolejowymi innymi niż główne linie kolejowe położ o-
nymi  na terenie miasta o  liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy;  
4) zarządzającym głównymi lotniskami lub lotniskami, które zasięgiem emisji hałasu oddziałują na miasto 
o liczbie mieszkańców większej niż 100  tysięcy;  
5) Głównemu Inspektorowi Ochrony Środ owiska – w zakresie zgodności programu ochrony środowiska przed h a-
łasem ze strategicznymi mapami hałasu.  
7. Podmioty i  organy, o  których mowa w  ust. 6, przedstawiają opinię o  projekcie w  terminie 30  dni od dnia 
otrzymania projektu uchwały.  
8. Niewydanie opinii w  terminie, o  którym mowa w  ust. 7, oznacza akceptację projektu uchwały.  
9. Program ochrony środowiska przed hałasem jest uchwalany przez sejmik województwa co 5  lat, w  terminie 
do dnia 18  lipca.  
10. Programy ochrony środowiska przed hałasem  mogą by ć aktualizowane przed upływem terminu, o  którym 
mowa w  ust. 9. 
11. Do aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem stosuje się odpowiednio przepisy ust.  1–9, 
przepisy wydane na podstawie ust.  12 oraz przepis art.  120 ust. 3, z tym że streszczeni a, o którym mowa w  ust. 2, nie 
sporządza się.  
12. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres programu 
ochrony środowiska przed hałasem oraz sposób ustalania harmonogramu planowanych działań ograniczających 
poziom hałasu w  środowisku, kierując się koniecznością zapewnienia skuteczności działań w  dziedzinie zarządzania 
hałasem.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2087  
 
 13) w art.  120: 
a) uchyla się ust.  1 i 2, 
b) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Marszałek województwa nie później niż w  terminie 14  dni od dnia uchwalenia programu ochrony śr o-
dowiska przed hałasem przekazuje:  
1) wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska,  
2) podmiotom i  organom, o  których mowa w  art. 119a ust.  6, 
3) ministrowi właściwemu do spraw środowiska  
– informację o  uchwaleniu przez sejmik województwa programu ochrony środowiska przed hałasem.”,  
c) dodaje się ust.  4–6 w brzmieniu:  
„4. Wraz z  informacją, o  której mowa w  ust. 3, marszałek województwa przekazuje Głównemu Inspekt o-
rowi Ochrony Środowiska, na formularzu udostępnionym w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmi o-
towej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, streszczenie, o  którym mowa w  art. 119a ust.  2. 
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w  terminie 30  dni od dnia upływu terminu, o  którym mowa 
w ust. 3, powiadami a właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o  nieprzekazaniu przez ma r-
szałka województwa informacji, o  której mowa w  ust. 3, i streszczenia, o  którym mowa w  art. 119a ust.  2. 
6. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje Komisji Europejski ej streszczenie, o  którym mowa 
w art. 119a ust.  2, w terminie 6  miesięcy od dnia upływu terminu na uchwalenie programów ochrony środowiska 
przed hałasem i  informuje o  tym ministra właściwego do spraw środowiska w  terminie 7  dni od dnia przekazania 
Komisji Europejskiej tego streszczenia.”;  
14) w art.  175: 
a) ust. 4a otrzymuje brzmienie:  
„4a. W przypadku  dróg krajowych, linii kolejowych oraz lotnisk obowiązek, o  którym mowa w  ust. 3, nal e-
ży wypełnić w  ciągu 12  miesięcy od dnia rozpoczęcia eksploatacji przebud owanego obiektu, a  jeżeli w  przypa d-
ku drogi, linii kolejowej lub lotniska organ nałożył obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej wymaganej 
przepisami ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udzi a-
le społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko – w terminie przewidzi a-
nym na wykonanie analizy porealizacyjnej.”,  
b) uchyla się ust.  6; 
15) uchyla się art.  179; 
16) w art.  186 w  ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) wydanie p ozwolenia byłoby niezgodne z  programami działań, o  których mowa w  art. 17, art.  91 ust. 1 i art. 119a  
ust. 9;”; 
17) w art.  236b w  ust. 1a wyraz „usługobiorca” zastępuje się wyrazem „usługodawca”;  
18) w tytule V w  dziale III dodaje się rozdział 6 w  brzmieni u: 
„Rozdział 6  
Kary pieniężne za uchybienia w  zakresie sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony 
środowiska przed hałasem  
Art. 315f.  1. W  przypadku gdy podmiot lub organ, o  którym mowa w  art. 117a ust.  1 i 2, nie przekaże Główn e-
mu Inspektorowi Ochrony Środowiska danych identyfikujących albo informacji, o  której mowa w  art. 117a ust.  4, 
w terminie, o  którym mowa w  art. 117a ust.  3, podlega karze pieniężnej w  wysokości 1000  zł za każdy dzień opó ź-
nienia.  
2. W przypadku gdy podmiot lub organ, o  którym mowa w  art. 118 ust. 3, nie przekaże Głównemu Inspektor o-
wi Ochrony Środowiska w  terminie,  o którym mowa  w art. 118 ust. 4, strategicznej mapy hałasu, zaktualizowanych 
danych identyfikujących, o  których mowa w  art. 117a ust.  8, oraz danych z e strategicznych map hałasu, o  których 
mowa w  art. 118a ust.  2, podlega karze pieniężnej w  wysokości 500  000 zł. 
3. W przypadku, o  którym mowa w  art. 118a ust.  3 pkt 2, karę pieniężną wymierza się w  wysokości 20% kary, 
o której mowa w  ust. 2. 
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2087  
 
 4. W przypadk u gdy:  
1) sejmik województwa nie uchwali w  terminie, o  którym mowa w  art. 119a ust.  9, programu ochrony środowiska 
przed hałasem,  
2) marszałek województwa nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w  terminie, o  którym 
mowa w  art. 120 ust. 3, streszczenia, o  którym mowa w  art. 119a ust.  2 
– podlega karze pieniężnej w  wysokości 100  000 zł. 
5. Karę pieniężną, w  drodze decyzji, wymierza właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.  
6. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie,  o którym mowa w:  
1) ust. 1  – na podstawie wykazów, o  których mowa w  art. 117a ust.  5; 
2) ust. 2 i  3 – na podstawie wykazów, o  których mowa w  art. 118a ust.  3; 
3) ust. 4  – na podstawie powiadomienia, o  którym mowa w  art. 120 ust. 5. 
7. Po stwierdzeniu naru szenia, o  którym mowa w  ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje 
podmiot lub organ, o  którym mowa w  art. 117a ust.  1 lub 2, o  stwierdzonym naruszeniu i  zasadach wymierzania kary 
pieniężnej.  
8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejm uje decyzję o  wymierzeniu kary  pieniężnej za okres:  
1) do ustania naruszenia – po stwierdzeniu z  urzędu lub na wniosek podmiotu lub organu, o  którym mowa 
w art. 117a ust.  1 lub 2, że przekroczenie lub naruszenie ustało  lub 
2) do dnia 31  grudnia każdego roku – jeżeli do tego dnia przekroczenie lub naruszenie nie zostało usunięte, lub  
3) od dnia 1  stycznia roku następującego po roku, o  którym mowa w  pkt 2, do ustania naruszenia – po stwierdz e-
niu z  urzędu lub na wniosek podmiotu lub organu, o  którym mowa w  art. 117a ust.  1 lub 2, że przekroczenie lub 
naruszenie ustało.  
Art. 315g.  1. Od decyzji o  wymierzeniu kar pieniężnych, o  których mowa w  art. 315f ust.  1–4, przysługuje o d-
wołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.  
2. Karę pieniężną wnosi się na rac hunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki 
Wodnej w  terminie 7  dni od dnia, w  którym decyzja o  jej wymierzeniu stała się ostateczna.  
3. Wpływy z  tytułu kar pieniężnych stanowią przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska 
i Gospod arki Wodnej.  
4. Kara pieniężna podlega przymusowemu ściągnięciu w  trybie określonym w  przepisach o  postępowaniu egz e-
kucyjnym w  administracji.  
Art. 315h.  1. Termin płatności kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 315f ust.  2, odracza się na wniosek po d-
miotu lub organu, o  którym mowa w  art. 118 ust. 3, obowiązanego do jej uiszczenia, jeżeli w  momencie złożenia 
wniosku udokumentuje rozpoczęcie wykonywania strategicznej mapy hałasu.  
2. Odroczenie terminu płatności kary pieniężnej może dotyczyć części albo całośc i płatności kary.  
3. Termin płatności kary pieniężnej  może być odroczony wyłącznie na okres niezbędny do sporządzenia strat e-
gicznej mapy hałasu, nie dłuższy jednak niż rok od upływu terminu, w  którym mapa ta powinna być sporządzona.  
4. Wniosek o  odroczenie  terminu płatności kary pieniężnej składa się do właściwego wojewódzkiego inspektora 
ochrony środowiska przed upływem terminu, w  którym płatność ta powinna być uiszczona.  
5. Złożenie wniosku o  odroczenie terminu płatności kary pieniężnej  nie zwalnia z obowiązku jej uiszczenia 
w części, w  jakiej nie może podlegać odroczeniu.  
6. Wniosek o  odroczenie terminu płatności  kary pieniężnej  zawiera:  
1) wskazanie wysokości kary, o  której odroczenie terminu płatności podmiot lub organ, o  którym mowa 
art. 118 ust. 3, występuje;  
2) opis zaawansowania procesu sporządzenia strategicznej mapy hałasu;  
3) wnioskowany termin odroczenia płatności kary.  
7. Decyzja o  odroczeniu terminu płatności kary pieniężnej określa:  
1) karę, której termin płatności został odroczony, oraz  jej wysokość;  
2) termin odroczenia.  
8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w  drodze decyzji, odmawia odroczenia terminu płatności kary 
pieniężnej,  jeżeli nie są spełnione warunki, o  których mowa w  ust. 1 i 4. 
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2087  
 
 9. W przypadku gdy strategiczna mapa hała su została sporządzona w  terminie wskazanym w  decyzji, o  której 
mowa w  ust. 7, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w  drodze decyzji, orzeka o  zmniejszeniu odroczonej kary 
pieniężnej  o sumę środków wydatkowanych na sporządzenie strategicznej mapy hałas u. 
10. Jeżeli strategiczna mapa hałasu nie zostanie sporządzona w  terminie wskazanym w  decyzji, o  której mowa 
w ust. 7, wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza, w  drodze decyzji, obowiązek uiszczenia odroczonej 
kary pieniężnej  wraz z  odsetkami za  zwłokę naliczanymi za okres odroczenia.  
Art. 315i.  Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – 
Ordynacja podatkowa, z  tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochr o-
ny środowiska.  
Art. 315j.  W przypadku, o  którym mowa w  art. 315h ust.  9, do kwoty pozostającej do zapłaty stosuje się odp o-
wiednio przepisy dotyczące opłaty prolongacyjnej.  
Art. 315k.  W przypadku, o  którym mowa w  art. 315h ust.  1, stosuje się odpowiednio p rzepisy w  zakresie 
wstrzymania biegu terminu przedawnienia należności.”;  
19) w art.  350 uchyla się ust.  2; 
20) w art.  378: 
a) w ust.  2a w  pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  4 w brzmieniu:  
„4) o których mowa w  art. 362 ust. 1 ̶ 3, w  zakresie dróg innych niż autostrady i  drogi ekspresowe, usytuow a-
nych w  miastach na prawach powiatu.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Zadania samorządu województwa, o  których mowa w  ust. 2a i 2aa, art.  91 ust. 1, 3, 3a, 5, 9c, 9d i  9f, 
art. 92 ust. 1, art.  94 ust. 2 i 2a, art.  95 ust. 1, art.  96, art.  119a ust.  1, 9 i  10, art.  135 ust. 2 oraz art.  162 ust. 3, 6 
i 7, są zadaniami z  zakresu administracji rządowej.”.  
Art. 2. Dane identyfikujące oraz informacja, o  której mowa w  art. 117a ust.  4 ustawy zmienianej  w art. 1, są przek a-
zywane Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska po raz pierwszy w  terminie do dnia 31  stycznia 2020  r. 
Art. 3. Arkusze sprawozdawcze, o  których mowa w  art. 117b ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, Główny Inspektor 
Ochrony Środowiska prze kazuje Komisji Europejskiej po raz pierwszy w  terminie do dnia 30  czerwca 2020  r. 
Art. 4. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane po raz pierwszy w  terminie do dnia 30  czerwca 2022  r. 
Art. 5. Sejmik województwa uchwala po raz pierwszy program ochrony środo wiska przed hałasem, o  którym mowa 
w art. 119a ust.  9 ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia 18  lipca 2024  r. 
Art. 6. Do sporządzania map akustycznych, których termin sporządzenia przypadał na dzień:  
1) 30 czerwca 2012  r. albo  
2) 30 czerwca 2017  r. 
– stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 7. Mapy akustyczne sporządzone na podstawie art.  118 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczas o-
wym, których termin sporządzenia przypadał na dzień 30  czerwca 2017  r., zachowują moc do dnia 30  czerwca 2022  r. 
Art. 8. Do sporządzania programów ochrony środowiska przed hałasem, których termin uchwalenia przypadał na 
dzień:  
1) 18 lipca 2013  r. albo  
2) 18 lipca 2018  r. 
– stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 9. Programy ochrony środowiska przed hałasem uchwa lone na podstawie art.  119 ust. 2 ustawy zmienianej 
w art. 1, których termin uchwalenia przypadał na dzień 18  lipca 2018  r., zachowują moc do dnia 18  lipca 2024  r. 
Art. 10. 1. Do wszczętych i  niezakończonych postępowań w  sprawie wydania decyzji o  dopuszcza lnym poziomie 
hałasu stosuje się art.  115a ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.  
2. Decyzje o  dopuszczalnym poziomie hałasu wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na podstawie 
art. 115a ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym pozostają w  mocy.  
Art. 11. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  112b ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1 za-
chowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  112b ustawy zmieniane j 
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2087  
 
 Art. 12. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  118a ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1 za-
chowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  118 ust. 13 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy.  
Art. 13. Dotychczasowe pr zepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  119 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1 za-
chowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  119a ust.  12 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak ni e dłużej niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy.  
Art. 14. 1. W  latach 2019 ̶ 2028  maksymalny limit wydatków budżetu państwa dla części budżetowej 41  – Środowisko  
będący skutkiem finansowym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi 3,988  mln zł, przy czym w:  
1) 2019  r. – 0,0 mln zł;  
2) 2020  r. – 1,1 mln zł;  
3) 2021  r. – 0,286  mln zł;  
4) 2022  r. – 0,286  mln zł;  
5) 2023  r. – 0,586  mln zł;  
6) 2024  r. – 0,286  mln zł;  
7) 2025  r. – 0,286  mln zł;  
8) 2026  r. – 0,286  mln zł;  
9) 2027  r. – 0,286  mln zł;  
10) 2028  r. – 0,586  mln zł.  
2. W latach 2019 –2028  maksymalny limit wydatków budżetu państwa dla części budżetowej 85  – Województwa 
będący skutkiem finansowym wejścia w  życie nin iejszej ustawy wynosi 8,84  mln zł, przy czym w:  
1) 2019  r. – 0,0 mln zł;  
2) 2020  r. – 0,0 mln zł;  
3) 2021  r. – 0,0 mln zł;  
4) 2022  r. – 0,0 mln zł;  
5) 2023  r. – 4,42 mln zł;  
6) 2024  r. – 0,0 mln zł;  
7) 2025  r. – 0,0 mln zł;  
8) 2026  r. – 0,0 mln zł;  
9) 2027  r. – 0,0 mln zł;  
10) 2028  r. – 4,42 mln zł.  
3. Minister właściwy do spraw środowiska w  zakresie części budżetowej 41  – Środowisko oraz właściwi wojewod o-
wie w  zakresie części budżetowej 85  – Województwa monitorują wykorzystanie limitów wydatków oraz wdraża ją mech a-
nizm korygujący, o  którym mowa w  ust. 4. 
4. W przypadku przekroczenia albo zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego  
limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, odpowiednio minister właściwy do spraw środowiska albo właściwy woj e-
woda stosują mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu kosztów rzeczowych związanych z  realizacją zadań w y-
nikających z  ustawy.  
Art. 15. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda