DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  3 lutego 2022  r. 
Poz. 261 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  17 listopada 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  zarządzaniu kryzysowym  
1. Na podstawie art. 16  ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 26  kwietnia 2007  r. o zarzą dzaniu kryzysowym (Dz.  U. z 20 20 r. poz.  1856 ), z uwzględnieniem  
zmian y wprowadzon ej ustawą z dnia 21  stycznia 2021  r. o zmianie ustawy o  szczególnych rozwiązaniach związanych 
z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźny ch oraz wywołanych nimi sytuacji 
kryzysowych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1 59) oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed 
dniem  16 listopada  2021 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obej muje  art. 43 ustawy z dnia 
21 stycznia 2021  r. o zmianie ustawy o  szczególnych rozwiązaniach związanych z  zapobieganiem, przeciwdziałaniem 
i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz.  U. poz. 159) , który stanowi:  
„Art. 43. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 30, który wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia, z  mocą od dnia 1  października 2020  r.; 
2) art. 12  pkt 1 i art. 13 pkt 1 i 2, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia, z  mocą od dnia 
27 grudnia 2020  r.; 
3) art. 1 pkt 22–24, pkt  25 w  zakresie art.  15zzzzl5 i pkt 27 oraz art.  9, art.  14, art.  21, art.  28 i art. 31, które wchodzą  
w życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia, z  mocą od dnia 1  stycznia 2021  r.; 
4) art. 5, art.  8, art.  11, art.  16 oraz art.  36, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
5) art. 19, który wchodzi w  życie z  dniem 1  marca 2021  r.”. 
Marszałek Sej mu: E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 261 
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia  17 listopada 2021  r. (poz . 261) 
USTAWA  
z dnia 26  kwietnia 2007  r. 
o zarządzaniu kryzysowym  
Art. 1. Ustawa określa organy właściwe w  sprawach zarządzania kryzysowego oraz ich zadania i  zasady działania 
w tej dziedzinie, a  także zasady finansowania zadań zarządzania kryzysowego.  
Art. 2. Zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kier owania be z-
pieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad 
nimi kontroli w  drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w  przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu 
ich skutków oraz odtwarza niu zasobów i  infrastruktury krytycznej.  
Art. 3. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) sytuacji kryzysowej – należy przez to rozumieć sytuację wpływającą negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, 
mienia w  znacznych rozmiarach lub środowiska, wywołującą znaczn e ograniczenia w  działaniu właściwych organów 
administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i  środków;  
2) infrastrukturze krytycznej – należy przez to rozumieć systemy oraz wchodzące w  ich skład powiązane ze sobą fun k-
cjonalnie obiek ty, w  tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa 
i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a  także  
instytucji i  przedsiębiorców. Infrastruktura kryty czna obejmuje systemy:  
a) zaopatrzenia w  energię, surowce energetyczne i  paliwa,  
b) łączności,  
c) sieci teleinformatycznych,  
d) finansowe,  
e) zaopatrzenia w  żywność,  
f) zaopatrzenia w  wodę,  
g) ochrony zdrowia,  
h) transportowe,  
i) ratownicze,  
j) zapewniając e ciągłość działania administracji publicznej,  
k) produkcji, składowania, przechowywania i  stosowania substancji chemicznych i  promieniotwórczych, w  tym rur o-
ciągi  substancji niebezpiecznych;  
2a) europejskiej infrastrukturze krytycznej – należy przez to roz umieć systemy oraz wchodzące w  ich skład powiązane 
ze sobą funkcjonalnie obiekty, w  tym obiekty budowlane, urządzenia i  instalacje kluczowe dla bezpieczeństwa państwa  
i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a  także inst y-
tucji i przedsiębiorców, wyznaczone w  systemach, o  których mowa w  pkt 2  lit. a i h, w zakresie energii elektrycznej, 
ropy naftowej i  gazu ziemnego oraz transportu drogowego, kolejowego, lotniczego, wodnego śród lądowego, żeglugi 
oceanicznej, żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i  portów, zlokalizowane na terytorium państw członkowskich Unii 
Europejskiej, których zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie;  
3) ochronie infrastruktury krytycz nej – należy przez to rozumieć wszelkie działania zmierzające do zapewnienia fun k-
cjonalności, ciągłości działań i  integralności infrastruktury krytycznej w  celu zapobiegania zagrożeniom, ryzykom 
lub słabym punktom oraz ograniczenia i  neutralizacji ich skut ków oraz szybkiego odtworzenia tej infrastruktury na 
wypadek awarii, ataków oraz innych zdarzeń zakłócających jej prawidłowe funkcjonowanie;  
4) planowaniu cywilnym – należy przez to rozumieć:  
a) całokształt przedsięwzięć organizacyjnych mających na celu pr zygotowanie administracji publicznej do zarz ą-
dzania kryzysowego,  
b) planowanie w  zakresie wspierania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w  razie ich użycia oraz planowanie 
wykorzystania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do realizacji zadań z  zakresu zarządzania kryzysowego;  
5) (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 261 
 
6) powiecie – należy przez to rozumieć również miasto na prawach powiatu;  
7) cyklu planowania – należy przez to rozumieć okresowe realizowanie etapów: analizowania, programowania, oprac o-
wywania  planu lub programu, jego wdrażanie, testowanie i  uruchamianie;  
8) siatce bezpieczeństwa – należy przez to rozumieć zestawienie potencjalnych zagrożeń ze wskazaniem podmiotu 
wiodącego przy ich usuwaniu oraz podmiotów współpracujących;  
9) mapie zagrożenia – należy przez to rozumieć mapę przedstawiającą obszar geograficzny objęty zasięgiem zagrożenia 
z uwzględnieniem różnych scenariuszy zdarzeń;  
10) mapie ryzyka – należy przez to rozumieć mapę lub opis przedstawiający potencjalnie negatywne skutki oddziaływ a-
nia zagrożenia na ludzi, środowisko, mienie i  infrastrukturę;  
11) zdarzeniu o charakterze terrorystycznym – należy przez to rozumieć sytuację, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z  dnia 
10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U.  z 201 9 r. poz. 796 oraz z 2021 r. poz. 464 i  815). 
Art. 4. 1. Zadania z  zakresu planowania cywilnego obejmują:  
1) przygotowanie planów zarządzania kryzysowego;  
2) przygotowanie struktur uruchamianych w  sytuacjach kryzysowych;  
3) przygotowanie i  utrzymywanie zasobów  niezbędnych do wykonania zadań ujętych w  planie zarządzania kryzysowego;  
4) utrzymywanie baz danych niezbędnych w  procesie zarządzania kryzysowego;  
5) przygotowanie rozwiązań na wypadek zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej;  
6) zapewnienie spójności między planami zarządzania kryzysowego a  innymi planami sporządzanymi w  tym zakresie 
przez właściwe organy administracji publicznej, których obowiązek wykonania wynika z  odrębnych przepisów.  
2. Zadania, o  których mowa w  ust. 1, pow inny uwzględniać:  
1) zapewnienie funkcjonowania administracji publicznej w  sytuacji kryzysowej;  
2) zapewnienie funkcjonowania i  możliwości odtworzenia infrastruktury krytycznej;  
3) zapewnienie ciągłego monitorowania zagrożeń;  
4) racjonalne gospodarowanie s iłami i  środkami w  sytuacjach kryzysowych;  
5) pomoc udzielaną ludności w  zapewnieniu jej warunków przetrwania w  sytuacjach kryzysowych.  
Art. 5. 1. Tworzy się Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego oraz wojewódzkie, powiatowe i  gminne plany zarz ą-
dzania kryzys owego, zwane dalej „planami zarządzania kryzysowego ”. 
2. W skład planów zarządzania kryzysowego wchodzą następujące elementy:  
1) plan główny zawierający:  
a) charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w  tym dotyczących infrastruktury krytyc znej, oraz 
mapy ryzyka i  mapy zagrożeń,  
b) zadania i  obowiązki uczestników zarządzania kryzysowego w  formie siatki bezpieczeństwa,  
c) zestawienie sił i  środków planowanych do wykorzystania w  sytuacjach kryzysowych,  
d) zadania określone planami działań krótkoterminowych, o  których mowa w  art. 92 ustawy z  dnia 27  kwietnia 
2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1973); 
2) zespół przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, a  w tym: 
a) zadania w  zakresie monitorowania zagrożeń,  
b) tryb u ruchamiania niezbędnych sił i  środków, uczestniczących w  realizacji planowanych przedsięwzięć na w y-
padek sytuacji kryzysowej,  
c) procedury reagowania kryzysowego, określające sposób postępowania w  sytuacjach kryzysowych,  
d) współdziałanie między siłami, o  których mowa w  lit. b;  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 261 
 
3) załączniki funkcjonalne planu głównego określające:  
a) procedury realizacji zadań z  zakresu zarządzania kryzysowego, w  tym związane z  ochroną infrastruktury kr y-
tycznej,  
b) organizację łączności,  
c) organizację systemu monitorowani a zagrożeń, ostrzegania i  alarmowania,  
d) zasady informowania ludności o  zagrożeniach i  sposobach postępowania na wypadek zagrożeń,  
e) organizację ewakuacji z  obszarów zagrożonych,  
f) organizację ratownictwa, opieki medycznej, pomocy społecznej oraz pomocy  psychologicznej,  
g) organizację ochrony przed zagrożeniami charakterystycznymi dla danego obszaru,  
h) wykaz zawartych umów i  porozumień związanych z  realizacją zadań zawartych w  planie zarządzania kryzysowego,  
i) zasady oraz tryb oceniania i  dokumentowani a szkód,  
j) procedury uruchamiania rezerw państwowych,  
k) wykaz infrastruktury krytycznej znajdującej się odpowiednio na terenie województwa, powiatu lub gminy, objętej  
planem zarządzania kryzysowego,  
l) priorytety w  zakresie ochrony oraz odtwarzania infrastruktury krytycznej.  
3. Plany zarządzania kryzysowego podlegają systematycznej aktualizacji, a  cykl planowania nie może być dłuższy 
niż dwa lata.  
4. Cykl planowania realizują właściwe organy administracji publicznej oraz podmioty przewidywane do real izacji 
przedsięwzięć określonych w  planie zarządzania kryzysowego, w  zakresie ich dotyczącym.  
5. Plany zarządzania kryzysowego uzgadnia się z  kierownikami jednostek organizacyjnych, w  zakresie ich dotyczącym,  
planowanych do wykorzystania przy realizacji pr zedsięwzięć określonych w  planie.  
Art. 5a. 1. Na potrzeby Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego, ministrowie kierujący działami administracji 
rządowej, kierownicy urzędów centralnych oraz wojewodowie sporządzają Raport o  zagrożeniach bezpieczeństwa nar o-
dowego, zwany dalej „Raportem ”. 
2. Koordynację przygotowania Raportu zapewnia dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, natomiast w  części 
dotyczącej zagrożeń o  charakterze terrorystycznym, mogących doprowadzić do sytuacji kryzysowej, Szef Agencji Be z-
piecz eństwa Wewnętrznego, a  w części dotyczącej zagrożeń cyberbezpieczeństwa mogących doprowadzić do sytuacji 
kryzysowej – Pełnomocnik Rządu do spraw Cyberbezpieczeństwa.  
3. Raport jest dokumentem zawierającym następujące elementy:  
1) wskazanie najważniejszych zagrożeń przez stworzenie mapy ryzyka;  
2) określenie celów strategicznych;  
3) określenie priorytetów w  reagowaniu na określone zagrożenia;  
4) wskazanie sił i  środków niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych;  
5) programowanie zadań w  zakresie poprawy  bezpieczeństwa przez uwzględnianie regionalnych i  lokalnych inicjatyw;  
6) wnioski zawierające hierarchicznie uporządkowaną listę przedsięwzięć niezbędnych do osiągnięcia celów strategic z-
nych.  
4. Raport przyjmuje Rada Ministrów w  drodze uchwały.  
5. Kierunk i działania wynikające z  wniosków z  Raportu stanowią element Krajowego Planu Zarządzania Kryzys o-
wego oraz są uwzględniane w  planach zarządzania kryzysowego.  
6. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, sposób, tryb i  terminy opracowywania Raportu, b iorąc pod 
uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa narodowego.  
Art. 5b. 1. Rada Ministrów przyjmuje, w  drodze uchwały, Narodowy Program Ochrony Infrastruktury Krytycznej, 
zwany dalej „programem ”, którego celem jest stworzenie warunków do poprawy bezpieczeństwa infrastruktury krytyc z-
nej, w  szczególności w  zakresie:  
1) zapobiegania zakłóceniom funkcjonowania infrastruktury krytycznej;  
2) przygotowania na sytuacje kryzysowe mogące niekorzystnie wpłynąć na infrastrukturę krytyczną;  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 261 
 
3) reagowania w  sytuacjach zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej;  
4) odtwarzania infrastruktury krytycznej.  
2. Program określa:  
1) narodowe priorytety, cele, wymagania oraz standardy, służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania infrastruktury  
krytycznej;  
2) ministrów kierujących działami administracji rządowej i  kierowników urzędów centralnych odpowiedzialnych za 
systemy, o  których mowa w  art. 3  pkt 2; 
3) szczegółowe kryteria pozwalające wyodrębnić obiekty, instala cje, urządzenia i  usługi wchodzące w  skład systemów infr a-
struktury krytycznej, biorąc pod uwagę ich znaczenie dla funkcjonowania państwa i  zaspokojenia potrzeb obywateli.  
3. Program przygotowuje dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa  we współpracy z  ministrami i kierownik a-
mi urzędów centralnych odpowiedzialnymi za systemy, o  których mowa w  art. 3  pkt 2, oraz właściwymi w  sprawach bez -
pieczeństwa narodowego.  
4. Programem obejmuje się infrastrukturę krytyczną w  podziale na systemy, o  których mowa w  art. 3  pkt 2.  
5. Program podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na dwa lata.  
6. Do programu stosuje się przepisy o  ochronie informacji niejawnych.  
7. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa:  
1) sporządza na podstawie szczegółowych kryteriów, o  których mowa w  ust. 2  pkt 3, we współpracy z  odpowiednimi 
ministrami odpowiedzialnymi za systemy, jednolity wykaz obiektów, instalacji, urządzeń i  usług wchodzących 
w skład infrastruktury krytycznej z  podziałem na systemy. W  wykazie wyróżnia się także europejską infrast rukturę 
krytyczną zlokalizowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz europejską infrastrukturę krytyczną zlokal i-
zowaną na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, mogącą mieć istotny wpływ na Rzeczpospolitą  
Polską. Wykaz ma charakt er niejawny;  
2) opracowuje wyciągi z  wykazu infrastruktury krytycznej, o  którym mowa w  pkt 1, znajdującej się w  danym systemie 
oraz przekazuje je ministrom i  kierownikom urzędów centralnych odpowiedzialnym za dany system;  
3) opracowuje wyciągi z  wykazu inf rastruktury krytycznej, o  którym mowa w  pkt 1, znajdującej się na terenie woj e-
wództw oraz przekazuje je właściwym wojewodom;  
4) informuje o  ujęciu w  wykazie, o  którym mowa w  pkt 1, obiektów, instalacji lub urządzeń – ich właścicieli, posiad a-
czy samoistnych  i zależnych.  
8. Właściwi wojewodowie, jeżeli istnieje potrzeba wynikająca z  wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowego, są 
upoważnieni do przekazywania niezbędnej informacji o  infrastrukturze krytycznej na terenie województwa właściwemu 
organowi administ racji publicznej działającemu na tym terenie, z  zachowaniem przepisów o  ochronie informacji nieja w-
nych.  
9. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, sposób realizacji okr eślonych w  ustawie obowiązków i wspó ł-
pracy w  zakresie programu przez organy adm inistracji publicznej i  służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo narodowe 
z właścicielami oraz posiadaczami samoistnymi i  zależnymi obiektów, instalacji, urządzeń i  usług infrastruktury krytyc z-
nej oraz innymi organami i  służbami publicznymi, biorąc pod uwag ę konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu 
bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej.  
Art. 6. 1. Zadania z  zakresu ochrony infrastruktury krytycznej obejmują:  
1) gromadzenie i  przetwarzanie informacji dotyczących zagrożeń infrastruktury krytycznej;  
2) (uchylony)  
3) opracowywanie i  wdrażanie procedur na wypadek wystąpienia zagrożeń infrastruktury krytycznej;  
4) odtwarzanie infrastruktury krytycznej;  
5) współpracę między administracją publiczną a  właścicielami oraz posiadaczami samoistnymi i  zależnymi obi ektów, 
instalacji lub urządzeń infrastruktury krytycznej w  zakresie jej ochrony.  
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 261 
 
5. Właściciele oraz posiadacze samoistni i  zależni obiektów, instalacji lub urządzeń infrastruktury krytycznej mają 
obowiązek ich ochrony, w  szczególności przez przygotowanie i  wdrażanie, stosownie do przewidywanych zagrożeń, 
planów ochrony infrastruktury krytycznej oraz utrzymywanie własnych systemów rezerwowych zapewniających bezpi e-
czeństwo i  podtrzymujących funkcjonowanie tej infr astruktury, do czasu jej pełnego odtworzenia.  
5a. Właściciele, posiadacze samoistni i  zależni, o  których mowa w  ust. 5, mają obowiązek wyznaczyć, w  terminie 
30 dni od dnia otrzymania informacji, o  której mowa w  art. 5b ust. 7  pkt 4, osobę odpowiedzialną za  utrzymywanie ko n-
taktów z  podmiotami właściwymi w  zakresie ochrony infrastruktury krytycznej.  
5b. Właściciele, posiadacze samoistni i  zależni, o  których mowa w  ust. 5, będący jednocześnie operatorami usług 
kluczowych w  rozumieniu ustawy z  dnia 5  lipca 2018  r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 1369 ), uwzględniają w  planach ochrony infrastruktury krytycznej dokumentację dotyczącą cyberbezpieczeństwa 
systemów informacyjnych wykorzystywanych do świadczenia usług kluczowych zgodnie z  zakresem informacji okreś -
lonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  10 ust. 5 ustawy z  dnia 5  lipca 2018  r. o krajowym systemie cyber -
bezpieczeństwa.  
6. Jeżeli dla obiektów, instalacji, urządzeń i  usług infrastruktury krytycznej istnieją, tworzone na podstawie innych 
przepisów, plany odpowiadające wymogom planu ochrony infrastruktury krytycznej, uznaje się, iż wymóg posiadania 
takiego planu jest spełniony.  
7. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób tworzenia, aktualizacji oraz strukt urę planów, o  których mowa w  ust. 5,  
2) warunki i  tryb uznania spełnienia obowiązku posiadania  planu odpowiadającego wymogom planu ochrony infr a-
struktury krytycznej  
– uwzględniając potrzebę zapewnienia ciągłości funkcjonowania infrastruktury krytycznej.  
Art. 6a. 1. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, we współpracy z  ministrami i  kierownikami urzędów 
centralnych odpowiedzialnymi za systemy, o  których mowa w  art. 3  pkt 2a, na bieżąco rozpoznaje potencjalną europejską 
infrastrukturę krytyczną, badając, czy infrastruktura krytyczna spełnia kolejno następujące wymogi:  
1) kryteria sektorowe – przybliżone progi liczbowe ustalone przez Komisję Europejską i  państwa członkowskie Unii 
Europejskiej, charakteryzujące parametry, wchodzących w  skład systemów infrast ruktury krytycznej obiektów, urz ą-
dzeń oraz instalacji lub funkcje realizowane przez te obiekty, urządzenia oraz instalacje, warunkujące identyfikację 
infrastruktury krytycznej;  
2) stanowi składnik, system lub część infrastruktury, które mają podstawowe zna czenie dla utrzymania niezbędnych 
funkcji społecznych, zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony, dobrobytu materialnego lub społecznego ludności, oraz kt ó-
rych zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na Rzeczpospolitą Polską w  wyniku utraty tych funkcji;  
3) jej zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej;  
4) kryteria przekrojowe – w zakresie przybliżonych progów ustalonych przez Komisję Europejską i  państwa członkowskie  
Unii Europejskiej – obejm ujące:  
a) kryterium ofiar w  ludziach – oceniane w  odniesieniu do ewentualnej liczby ofiar śmiertelnych lub liczby rannych,  
b) kryterium skutków ekonomicznych – oceniane w  odniesieniu do znaczenia strat ekonomicznych lub pogorszenia 
jakości towarów lub usłu g, w tym potencjalnych skutków ekologicznych,  
c) kryterium skutków społecznych – oceniane w  odniesieniu do wpływu na zaufanie opinii publicznej, cierpień  
fizycznych osób i  zakłócenia codziennego życia, w  tym utraty podstawowych usług.  
2. Infrastruktura kr ytyczna jest uznawana za potencjalną europejską infrastrukturę krytyczną po spełnieniu łącznie 
kolejnych wymogów, o  których mowa w  ust. 1  pkt 1 –3 oraz co najmniej jednego z  wymogów, o  których mowa w  ust. 1  pkt 4.  
Art. 6b. 1. O potencjalnej europejskiej inf rastrukturze krytycznej dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa  
informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej, na które ta infrastruktura może mieć istotny wpływ. 
Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa podaje nazwę i  lokalizację po tencjalnej europejskiej infrastruktury 
krytycznej i  przyczyny jej wyznaczenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 261 
 
2. W celu wyznaczenia europejskiej infrastruktury krytycznej oraz dokładnych progów kryteriów, o  których mowa 
w art. 6a ust. 1  pkt 1 i  4, dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa prowadzi rozmowy z  właściwymi organami państw  
członkowskich Unii Europejskiej:  
1) na które potencjalna europejska infrastruktura krytyczna zlokalizowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
może mieć istotny wpływ;  
2) na terytorium któryc h jest zlokalizowana potencjalna europejska infrastruktura krytyczna mogąca mieć istotny 
wpływ na Rzeczpospolitą Polską.  
3. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa w  rozmowach, o  których mowa w  ust. 2, przedstawia stanowisko 
uzgodnione z  ministrami i  kierownikami urzędów centralnych odpowiedzialnych za systemy, o  których mowa w  art. 3  pkt 2a,  
których przedstawiciele mogą brać udział w  rozmowach.  
4. W przypadku gdy infrastruktura zlokalizowana na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
która nie została rozpoznana jako europejska infrastruktura krytyczna, może mieć istotny wpływ na Rzeczpospolitą Po l-
ską, dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa informuje Komisję Europejską o  zamiarze przeprowadzenia rozmów 
na ten temat.  
5. Na podstawie ustaleń będących wynikiem rozmów, o  których mowa w  ust. 2, Rada Ministrów wyznacza, w  drodze  
uchwały, z  zakresu potencjalnej europejskiej infrastruktury krytycznej zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej, europejską infrastrukturę krytyczną.  
6. Właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej, na które ma wpływ europejska infrastruktura kr y-
tyczna zlokalizowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa przekazuje 
dane identyfikujące europejską i nfrastrukturę krytyczną, w  tym jej nazwę i  lokalizację.  
7. Dane, o  których mowa w  ust. 1 i  6, oraz uchwała, o  której mowa w  ust. 5, mają charakter niejawny.  
Art. 6c. 1. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa przekazuje Komisji Europejskiej:  
1) co roku i nformacje o  liczbie infrastruktur krytycznych:  
a) w odniesieniu do których prowadzono z  właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej 
rozmowy na temat progów kryteriów przekrojowych, umożliwiających wyznaczenie europejskiej infrastruktury 
krytycznej zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
b) zlokalizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wchodzących w  skład europejskiej infrastruktury 
krytycznej w  poszczególnych systemach, o  których mowa w  art. 3  pkt 2a, oraz o  liczbie państw członkowskich 
Unii Europejskiej, na które ma ona wpływ;  
2) co 2 lata sprawozdanie zawierające ogólne dane dotyczące rodzajów ryzyka, zagrożeń i  słabych punktów stwierdz o-
nych w  każdym z  systemów, w  których została wyznaczona europejska infrastruktura  krytyczna zlokalizowana na  
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, mają charakter niejawny.  
Art. 6d. 1. W przypadku pracownika zatrudnionego na stanowisku umożliwiającym dostęp do informacji o bezpi e-
czeństwie obiektu  infrastruktury krytycznej i  osoby ubiegającej się o  zatrudnienie na tym stanowisku, operator infrastru k-
tury krytycznej żąda od pracownika i  tej osoby przedłożenia informacji dotyczących karalności, w  tym informacji, czy ich 
dane osobowe są zgromadzone w  Krajowym Rejestrze Karnym.  
2. Operator infrastruktury krytycznej żąda od pracownika danych biometrycznych w  postaci odcisków palców, głosu, 
obrazu rogówki lub sieci żył palców, jeżeli podanie takich danych jest konieczne ze względu na kontrolę dostępu do in formacji  
o bezpieczeństwie obiektu infrastruktury krytycznej i  pomieszczeń.  
3. Operator infrastruktury krytycznej przechowuje informacje i  dane, o  których mowa w  ust. 1 i 2, wyłącznie przez 
okres zatrudnienia pracownika, którego te dane dotyczą.  
Art. 7. 1. Rada Ministrów sprawuje zarządzanie kryzysowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. W przypadkach niecierpiących zwłoki zarządzanie kryzysowe sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych,  
zawiadamiając niezwłocznie o  swoich działaniach Prezesa R ady Ministrów.  
3. Decyzje podjęte przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych podlegają rozpatrzeniu na najbliższym posi e-
dzeniu Rady Ministrów.  
4. Prezes Rady Ministrów, z  zachowaniem przepisów o  ochronie informacji niejawnych, określa, w  drodze zarząd zenia,  
wykaz przedsięwzięć i  procedur systemu zarządzania kryzysowego z  uwzględni eniem zobowiązań wynikających z człon-
kostwa w  Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz organy odpowiedzialne za ich uruchamianie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 261 
 
Art. 8. 1. Przy Radzie Ministrów tworz y się Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego, zwany dalej „Zespołem ”, 
jako organ opiniodawczo -doradczy właściwy w  sprawach inicjowania i  koordy nowania działań podejmowanych w zakresie  
zarządzania kryzysowego.  
2. W skład Zespołu wchodzą:  
1) Prezes Rady Ministrów – przewodniczący;  
2) Minister Obrony Narodowej i  minister właściwy do spraw wewnętrznych – zastępcy przewodniczącego;  
2a) minister właściwy do spraw administracji publicznej;  
3) Minister Spraw Zagranicznych;  
4) Minister Koordynator Służb Specjaln ych – jeżeli został powołany.  
3. W posiedzeniach Zespołu, na prawach członka, biorą udział wyznaczone przez przewodniczącego, w  zależności 
od potrzeb, następujące organy administracji rządowej:  
1) ministrowie kierujący działami administracji rządowej:  
a) (uchylona)  
aa) aktywa państwowe,  
b) budownictwo, planowanie i  zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo,  
c) finanse publiczne,  
d) gospodarka,  
e) gospodarka morska,  
f) gospodarka wodna,  
g) instytucje finansowe,  
h) informatyzacja,  
i) kultura i  ochrona  dziedzictwa narodowego,  
j) łączność,  
k) oświata i  wychowanie,  
l) rolnictwo,  
m) sprawiedliwość,  
n) środowisko,  
o) transport,  
p) zdrowie,  
q) praca,  
r) zabezpieczenie społeczne,  
s) (uchylona)  
t) energia,  
u) gospodarka złożami kopalin,  
v) żegluga śródlądowa , 
w) klimatu;  
2) Główny Geodeta Kraju;  
2a) Główny Inspektor Ochrony Środowiska;  
3) Główny Inspektor Sanitarny;  
4) Główny Lekarz Weterynarii;  
5) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 261 
 
6) Komendant Główny Policji;  
7) Komendant Główny Straży Granicznej;  
7a) (uchylony)  
8) Prezes Państwowej Agencji Atomistyki;  
9) Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;  
10) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;  
11) Szef Agencji Wywiadu;  
12) Szef Obrony Cywilnej Kraju;  
13) Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego;  
14) Szef Służby Wy wiadu Wojskowego ; 
15) Pełnomocnik Rządu do Spraw Cyberbezpieczeństwa.  
4. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może skierować do prac Zespołu, na prawach członka, Szefa Biura Bezpi e-
czeństwa Narodowego lub innego przedstawiciela.  
5. Przewodniczący może zapras zać do udziału w  posiedzeniach Zespołu, na prawach członka, inne osoby.  
6. W przypadku nieobecności przewodniczącego, pracami Zespołu kieruje wyznaczony przez niego zastępca albo 
członek Zespołu, w  którego właściwości – wynikającej z  kierowania danym działem administracji rządowej – pozostaje 
rodzaj zaistniałej sytuacji kryzysowej.  
7. Członkowie Zespołu mogą wyznaczać do udziału w  jego pracach swoich przedstawicieli:  
1) Prezes Rady Ministrów – wiceprezesa Rady Ministrów;  
2) ministrowie – sekretarza lub  podsekretarza stanu;  
3) organy, o  których mowa w  ust. 3  pkt 2 –14 – swojego zastępcę.  
8. (uchylony)  
Art. 9. 1. Do zadań Zespołu należy:  
1) przygotowywanie propozycji użycia sił i  środków niezbędnych do opanowania sytuacji kryzysowych;  
2) doradzanie w  zakre sie koordynacji działań organów administracji rządowej, i nstytucji państwowych i  służb w sytuacjach  
kryzysowych;  
3) opiniowanie sprawozdań końcowych z  działań podejmowanych w  związku z  zarządzaniem kryzysowym;  
4) opiniowanie potrzeb w  zakresie odtwarzania infrastruktury lub przywrócenia jej pierwotnego charakteru;  
5) opiniowanie i  przedkładanie Radzie Ministrów Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego;  
6) (uchylony)  
7) opiniowanie projektu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów , o którym mowa w  art. 7 ust.  4. 
8) (uchylony)  
9) (uchylony)  
2. (uchylony)  
3. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze zarządzenia, organizację i  tryb pracy Zespołu, z  uwzględnieniem ro z-
wiązań pozwalających na niezwłoczne zebranie się Zespołu i  zapewnienie uzyskania pełnej informacji o  zdarz eniach 
będących przedmiotem posiedzenia.  
Art. 10. 1. Tworzy się Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, zwane dalej „Centrum ”, będące państwową jednostką  
budżetową podległą Prezesowi Rady Ministrów.  
2. Centrum kieruje dyrektor powoływany i  odwoływany przez Prezes a Rady Ministrów.  
2a. Dyrektor Centrum pełni funkcję sekretarza Zespołu, o  którym mowa w  art. 8 ust.  1. 
3. Zastępców dyrektora Centrum powołuje i  odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek dyrektora Centrum.  
4. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozpo rządzenia, organizację i  tryb działania Centrum, uwzględniając p o-
trzebę ciągłości  funkcjonowania Centrum.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 261 
 
Art. 11. 1. Centrum zapewnia obsługę Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, Zespołu i  ministra właściwego do 
spraw wewnętrznych w  sprawach zarządzania kryzysowego oraz pełni funkcję krajowego centrum zarządzania kryzysowego.  
1a. Centrum zapewnia obsługę Zespołu do spraw Incydentów Krytycznych, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 ustawy 
z dnia 5  lipca 2018  r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa.  
2. Do zadań Centrum należy:  
1) planowanie cywilne, w  tym: 
a) przedstawianie szczegółowych sposobów i  środków reagowania na zagrożenia oraz ograniczania ich skutków,  
b) opracowywanie i  aktualizowanie Krajowego Planu Zarządzania Kryzysow ego, we współpracy z  właściwymi  
komórkami organizacyjnymi urzędów obsługujących ministrów oraz kierowników urzędów centralnych,  
c) analiza i  ocena możliwości wystąpienia zagrożeń lub ich rozwoju,  
d) gromadzenie informacji o  zagrożeniach i  analiza zebranyc h materiałów,  
e) wypracowywanie wniosków i  propozycji zapobiegania i  przeciwdziałania zagrożeniom,  
f) planowanie wykorzystania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań, o  których mowa 
w art. 25  ust. 3,  
g) planowanie wsparcia przez organ y administracji publicznej realizacji zadań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Po l-
skiej;  
2) monitorowanie potencjalnych zagrożeń;  
2a) uzgadnianie planów zarządzania kryzysowego sporządzanych przez ministrów kierujących działami administracji 
rządowej i  kierown ików urzędów centralnych;  
3) przygotowanie uruchamiania, w  przypadku zaistnienia zagrożeń, procedur związanych z  zarządzaniem kryzysowym;  
4) przygotowywanie projektów opinii i  stanowisk Zespołu;  
5) przygotowywanie i  obsługa techniczno -organizacyjna prac Ze społu;  
5a) zapewnienie koordynacji polityki informacyjnej organów administracji publicznej w  czasie sytuacji kryzysowej;  
6) współdziałanie z  podmiotami, komórkami i  jednostkami organizacyjnymi Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego  
i Unii Europejskiej oraz innych organizacji międzynarodowych, odpowiedzial nymi za zarządzanie kryzysowe 
i ochro nę infrastruktury krytycznej;  
7) organizowanie, prowadzenie i  koordynacja szkoleń i  ćwiczeń z  zakresu zarząd zania kryzysowego oraz udział w ćwicz e-
niach  krajowych i  międzynarodowych;  
8) zapewnienie obiegu informacji między krajowymi i  zagranicznymi organami i  strukturami zarządzania kryzysowego;  
9) realizacja zadań stałego dyżuru w  ramach gotowości obronnej państwa;  
10) realizacja zadań z  zakresu zapobiegania, przeciw działania i  usuwania skutków zdarzeń o  charakterze terrorystyc z-
nym;  
10a) współdziałanie z  Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w  zakresie z apobiegania, przeciwdziałania i usu-
wania skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
11) realizacja zadań pl anistycznych i  programowych z  zakresu ochrony infrastruktury krytycznej oraz europejskiej infr a-
struktury krytycznej, w  tym opracowywanie i  aktualizacja załącznika funkcjonalnego do Krajowego Planu Zarządzania 
Kryzysowego dotyczącego ochrony infrastruktury krytycznej, a  także współpraca, jako krajowy punkt kontaktowy, 
z instytucjami Unii Europejskiej i  Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz ich krajami członkowskimi 
w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej;  
12) (uchylony)  
13) przygotowanie projektu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, o  którym mowa w  art. 7  ust. 4;  
14) informowanie, zgodnie z  właściwością, podmiotów, o  których mowa w  art. 8  ust. 2 i 3, o potencjalnych zagrożeniach 
oraz działaniach podjętych przez właściwe organy;  
15) współdzi ałanie z  centrami zarządzania kryzysowego organów administracji publicznej.  
2a. Koszty związane z  funkcjonowaniem Centrum są pokrywane z  budżetu państwa z  części, której dysponentem jest 
minister właściwy do spraw wewnętrznych.  
3. Rada Ministrów lub Prezes  Rady Ministrów mogą zlecić Centrum dodatkowe zadania związane z  zarządzaniem 
kryzysowym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 261 
 
Art. 11a. Centrum informuje Komisję Europejską i  państwa członkowskie Unii Europejskiej o  środkach zastosow a-
nych w  sytuacji kryzysowej w  celu zabezpieczenia prawidłow ego działania publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz stacji 
nadawczych i  odbiorczych używanych do zapewnienia bezpieczeństwa, w  zakresie dotyczącym systemu łączności i  sieci 
teleinformatycznych.  
Art. 12. 1. Ministrowie kierujący działami administracji rz ądowej oraz kierownicy urzędów centralnych realizują, 
zgodnie z  zakresem swojej właściwości, zadania dotyczące zarządzania kryzysowego.  
2. Ministrowie i  kierownicy, o  których mowa w  ust. 1, opracowują plany zarzą dzania kryzysowego, w  których w szcze-
gólnośc i uwzględnia się:  
1) analizę i  ocenę możliwości wystąpienia zagrożeń, w  tym dla infrastruktury krytyc znej uwzględnionej w  wykazie, o którym 
mowa w  art. 5b ust. 7  pkt 1;  
2) szczegółowe sposoby i  środki reagowania na zagrożenia oraz ograniczania i  likwidacj i ich skutków;  
3) organizację monitoringu zagrożeń i  realizację zadań stałego dyżuru w  ramach podwyższania gotowości obronnej 
państwa;  
4) organizację realizacji zadań z  zakresu ochrony infrastruktury krytycznej.  
2a. Plany, o  których mowa w  ust. 2, są uzgad niane z  dyrektorem Centrum i  stanowią załączniki funkcjonalne do  
Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego.  
2b. Ministrowie i  kierownicy, o  których mowa w  ust. 1, na potrzeby realizacji zadań z  zakresu zarządzania kryzys o-
wego tworzą zespoły zarządzania kryz ysowego, w  skład których wchodzą kierujący właściwymi komórkami organizacy j-
nymi urzędu obsługującego ministra lub kierownika, o  których mowa w  ust. 1, a  także inne osoby przez nich wskazane.  
2c. Do zadań zespołów, o  których mowa w  ust. 2b, należy:  
1) dokon ywanie okresowej oceny zagrożeń na potrzeby Raportu;  
2) opiniowanie projektów planów zarządzania kryzysowego, o  których mowa w  ust. 2;  
3) opiniowanie wykazu obiektów, instalacji i  urządzeń wchodzących w  skład infrastruktury krytycznej w  ramach sw o-
ich właśc iwości;  
4) wypracowywanie wniosków i  propozycji dotyczących zapobiegania i  przeciwdziałania zagrożeniom.  
3. (uchylony)  
4. Ministrowie i  kierownicy, o  których mowa w  ust. 1, określają, w  drodze zarządzenia, organizację, skład oraz miejsce  
i tryb pracy zespołów zarządzania kryzysowego.  
Art. 12a. (uchylony)  
Art. 13. 1. Ministrowie i  centralne organy administracji rządowej, do których zakresu działania należą sprawy zwi ą-
zane z  zapewnieniem bezpieczeństwa narodowego, w  tym ochrony ludności lub  gospodarczych podstaw bezpieczeństwa 
państwa, tworzą centra zarządzania kryzysowego.  
2. Do zadań centrów, o  których mowa w  ust. 1, należy:  
1) pełnienie całodobowego dyżuru w  celu zapewnienia przepływu informacji na potrzeby zarządzania kryzysowego;  
2) współdziałanie z  centrami zarządzania kryzysowego organów administracji publicznej;  
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i  alarmowania oraz systemu wczesnego ostrzegania ludności;  
4) współpraca z  podmiotami realizującymi monitoring środowiska;  
5) współdziałanie z  podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwawcze i  humanitarne;  
6) dokumentowanie działań podejmowanych przez centrum;  
7) realizacja zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższania gotowości obronnej państwa;  
8) współdziałanie na wszy stkich szczeblach administracji rządowej w  zakresie informowania i  przekazywania poleceń 
do wykonania w  systemie całodobowym dla jednostek ochrony zdrowia w  przypadkach awaryjnych, losowych, jak 
również zaburzeń funkcjonowania systemu.  
2a. Obowiązek utworz enia centrum zarządzania kryzysowego uznaje się za spełniony jeżeli organ, o  którym mowa 
w ust. 1, utworzył komórkę organizacyjną w  urzędzie go obsługującym lub jednostkę organizacyjną jemu podległą lub 
nadzorowaną, odpowiedzialną za pełnienie całodobowych  dyżurów i  stwarzającą gwarancję realizacji zadań, o  których 
mowa w  ust. 2.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 261 
 
3. Rada Ministrów, w  drodze rozporządzenia, określi organy administracji rządowej, które utworzą centra zarządzania 
kryzysowego, oraz sposób ich funkcjonowania, uwzględniając w  szczególności warunki techniczne i  standardy ich wypos a-
żenia oraz procedury współpracy z  Rządowym Centrum Bezpieczeństwa i  innymi organami administracji publicznej.  
Art. 14. 1. Organem właściwym w  sprawach zarządzania kryzysowego na terenie województwa jest w ojewoda.  
2. Do zadań wojewody w  sprawach zarządzania kryzysowego należy:  
1) kierowanie monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i  usuwaniem skutków zagrożeń na terenie województwa;  
2) realizacja zadań z  zakresu planowania cywilnego, w  tym: 
a) wydawanie sta rostom zaleceń do powiatowych planów zarządzania kryzysowego,  
b) zatwierdzanie powiatowych planów zarządzania kryzysowego,  
c) przygotowywanie i  przedkładanie do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej 
wojewódzkiego planu zarzą dzania kryzysowego,  
d) realizacja wytycznych do wojewódzkich planów zarządzania kryzysowego;  
3) zarządzanie, organizowanie i  prowadzenie szkoleń, ćwiczeń i  treningów z  zakresu zarządzania kryzysowego;  
4) wnioskowanie o  użycie pododdziałów lub oddziałów Sił  Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania 
zadań, o  których mowa w  art. 25  ust. 3 , oraz doraźnych zgrupowań zadaniowych do wykonywania zadań, o  których 
mowa w  art. 25b ust.  1; 
4a) wnioskowanie o  użycie Policji, Straży Granicznej lub Państwowej Str aży Pożarnej do wykonywania zadań, o  których  
mowa w  art. 25a; 
5) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z  dokumentów planistycznych wykonywanych w  ramach planowania 
operacyjnego realizowanego w  województwie;  
6) zapobieganie, przeciwdziałanie i  usuwanie sku tków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
6a) współdziałanie z  Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w  zakresie z apobiegania, przeciwdziałania i usu-
wania skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
7) organizacja wykonania zadań z  zakresu oc hrony  infrastruktury krytycznej.  
8) (uchylony)  
3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w  uzgodnieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętr z-
nych oraz po zasięgnięciu opinii dyrektora Centrum, wydaje, w  drodze zarządzenia, wojewodom wytyczne do w ojewód z-
kich planów zarządzania kryzysowego.  
4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej w  uzgodnieniu z  ministrem właściwym do spraw wewnętrznych  
zatwierdza wojewódzkie plany zarządzania kryzysowego i  ich aktualizacje, po zasięgnięciu opinii dyr ektora Centrum.  
5. Zadania, o  których mowa w  ust. 2, wykonuje wojewoda we współpracy z  właściwymi organami administracji  
publicznej.  
6. Do zadań komórki organizacyjnej właściwej w  sprawach zarządzania kryzysowego w  urzędzie wojewódzkim n a-
leży w  szczególno ści: 
1) gromadzenie i  przetwarzanie danych oraz ocena zagrożeń występujących na obszarze województwa;  
2) monitorowanie, analizowanie i  prognozowanie rozwoju zagrożeń na obszarze województwa;  
3) dostarczanie niezbędnych informacji dotyczących aktualnego sta nu bezpieczeństwa dla wojewódzkiego zespołu 
zarządzania kryzysowego, zespołu zarządzania kryzysowego działającego w  urzędzie obsługującym ministra właś -
ciwego do spraw wewnętrznych oraz Centrum;  
4) współpraca z  powiatowymi zespołami zarządzania kryzysowego ; 
5) zapewnienie funkcjonowania wojewódzkiego zespołu zarządzania kryzysowego, w  tym dokumentowanie jego prac;  
6) realizacja zadań stałego dyżuru w  ramach gotowości obronnej państwa;  
7) opracowywanie i  aktualizacja wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowe go; 
8) przygotowywanie, w  oparciu o  analizę zagrożeń w  poszczególnych powiatach, zaleceń wojewody do powiatowych 
planów zarządzania kryzysowego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 261 
 
9) opiniowanie oraz przedkładanie do zatwierdzenia wojewodzie powiatowych planów zarządzania kryzysowego;  
10) gromadzenie i  przetwarzanie informacji dotyczących infrastruktury krytycznej zlokalizowanej na terenie województwa;  
11) planowanie wsparcia innych organów właściwych w  sprawach zarządzania kryzysowego;  
12) planowanie użycia pododdziałów lub oddziałów Sił Zb rojnych Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań, 
o których mowa w  art. 25  ust. 3;  
13) planowanie wsparcia przez organy administracji publicznej realizacji zadań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
7. Organem pomocniczym wojewody w  zapewnieniu wykonywania zadań zarządzania kryzysowego jest wojewód z-
ki zespół zarządzania kryzysowego, powoływany przez wojewodę, który określa jego skład, organizację, siedzibę oraz 
tryb pracy, zwany dalej „zespołem wojewódzkim ”. 
8. Do zadań zespołu wojewódzkiego nale ży w  szczególności:  
1) ocena występujących i  potencjalnych zagrożeń mogących mieć wpły w na bezpieczeństwo publiczne i prognozowanie  
tych zagrożeń;  
2) przygotowywanie propozycji działań i  przedstawianie wojewodzie wniosków dotyczących wykonania, zmiany lub 
zaniechania działań ujętych w  wojewódzkim planie zarządzania kryzysowego;  
3) przekazywanie do wiadomości publicznej informacji związanych z  zagrożeniami;  
4) opiniowanie wojewódzkieg o planu zarządzania kryzysowego.  
5) (uchylony)  
9. W skład zespołu wojewódzkiego wchodzą wojewoda jako przewodniczący, kierownik komórki organizacyjnej 
właściwej w  sprawach zarządzania kryzysowego w  urzędzie wojewódzkim jako zastępca przewodniczącego, a  także inne 
osoby wskazane przez przewodniczącego w  zależności od potr zeb spośród:  
1) kierowników zespolonych służb, inspekcji i  straży wojewódzkich;  
2) osób zatrudnionych w  urzędzie wojewódzkim lub w  jednostkach organizacyjnych służb, inspekcji i  straży wojewódzkich;  
3) osób zatrudnionych w Państwowym Gospodarstwie Wodnym W ody Polskie oraz Instytucie Meteorologii i Gosp o-
darki Wodnej.  
10.1) W skład zespołu wojewódzkiego wchodzą również wyznaczeni przez Ministra Obrony Narodowej przedstaw i-
ciele Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
11. W skład zespołu wojewódzkiego może wch odzić przedstawiciel samorządu województwa, wyznaczony przez 
marszałka województwa.  
12. W skład zespołu wojewódzkiego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez przewodniczącego.  
Art. 15. Zarząd województwa uczestniczy w  realizacji zadań z  zakresu zarządzan ia kryzysowego, w  tym planowania 
cywilnego, wynikających z  jego kompetencji.  
Art. 16. 1. Tworzy się wojewódzkie centra zarządzania kryzysowego, których obsługę zapewniają komórki organ i-
zacyjne właściwe w  sprawach zarządzania kryzysowego w  urzędach wojewódz kich.  
2. Do zadań wojewódzkich centrów zarządzania kryzysowego należy:  
1) pełnienie całodobowego dyżuru w  celu zapewnienia przepływu informacji na potrzeby zarządzania kryzysowego;  
2) współdziałanie z  centrami zarządzania kryzysowego organów administracji publicznej;  
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i  alarmowania oraz systemu wczesnego ostrzegania ludności;  
4) współpraca z  podmiotami realizującymi monitoring środowiska;  
5) współdziałanie z  podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwaw cze i humanitarne;  
6) dokumentowanie działań podejmowanych przez centrum;  
7) realizacja zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższ ania gotowości obronnej państwa.  
8) (uchylony)  
                                                           
1) W brzmieniu ustalonym przez art.  10 ustawy  z dnia 21  stycznia 2021  r. o zmianie ustawy o  szczególnych rozwiązaniach związ a-
nych z  zapobieganiem, przeciwdziałaniem i  zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji 
kryzysowych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 159 ), która weszła w  życie z  dniem  26 stycznia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 261 
 
3. Wojewódzkie centra zarządzania kryzysowego wykonują zadania określone w  art. 22 ust. 1 i 2 ustawy  z dnia 
24 lipca 2015 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. z 201 9 r. poz. 631). 
4. Wojewódzkie centra zarządzania kryzysowego wykonują zadania określone w  art. 92  ust. 1d i  art. 93  ust. 1  ustawy 
z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony  środowiska.  
Art. 17. 1. Organem właściwym w  sprawach zarządzania kryzysowego na obszarze powiatu jest starosta jako prz e-
wodniczący zarządu powiatu.  
2. Do zadań starosty w  sprawach zarządzania kryzysowego należy:  
1) kierowanie monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i  usuwaniem skutków zagrożeń na terenie powiatu;  
2) realizacja zadań z  zakresu planowania cywilnego, w  tym: 
a) opracowywanie i  przedkładanie wojewodzie do zatwierdzenia powiatowego planu zarządzania kryzysowego,  
b) realizacja zaleceń do powiato wych planów zarządzania kryzysowego,  
c) wydawanie organom gminy zaleceń do gminnego planu zarządzania kryzysowego,  
d) zatwierdzanie gminnego planu zarządzania kryzysowego;  
3) zarządzanie, organizowanie i  prowadzenie szkoleń, ćwiczeń i  treningów z  zakresu z arządzania kryzysowego;  
4) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z  planu operacyjnego funkcjonowania powiatów i  miast na prawach powiatu;  
5) zapobieganie, przeciwdziałanie i  usuwanie skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
5a) współdziałanie z Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w  zakresie p rzeciwdziałania, zapobiegania i usu-
wania skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
6) organizacja i  realizacja zadań z  zakresu ochrony infrastruktury krytycznej.  
3. Zadania, o  których mowa w  ust. 2, starosta wykonuje przy pomocy powiatowej administracji zespolonej i  jednostek  
organizacyjnych powiatu.  
4. Starosta wykonuje zadania zarządzania kryzysowego przy pomocy powiatowego zespołu zarządzania kryzysowego  
powołanego przez starostę, który określ a jego skład, organizację, siedzibę oraz tryb pracy, zwanego dalej „zespołem 
powiatowym ”. 
5. Zespół powiatowy wykonuje na obszarze powiatu zadania przewidziane dla zespołu wojewódzkiego.  
6. W skład zespołu powiatowego, którego pracami kieruje starosta, wch odzą osoby powołane spośród:  
1) osób zatrudnionych w  starostwie powiatowym, powiatowych jednostkach organizacyjnych lub jednostkach organ i-
zacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i  straży powiatowych;  
2) przedstawic ieli społecznych organizacji ratowniczych.  
7. W skład zespołu powiatowego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez starostę.  
Art. 18. 1. Tworzy się powiatowe centra zarządzania kryzysowego.  
2. Powiatowe centra zarządzania kryzysowego zapewniają przepływ informacji na potrzeby zarządzania kryzysowego  
oraz wykonują odpowiednio zadania, o  których mowa w  art. 16  ust. 2.  
3. Organizację, siedzibę oraz tryb pracy powiatowego centrum zarządzania kryzysowego, w  tym sposób całodobowego  
alarmowania członków zespołu zarządzania kryzysowego oraz sposób zapewnienia całodobowego obiegu informacji 
w sytuacjach kryzysowych, określa starosta.  
4. W miejscowościach będących jednocześnie siedzibami powiatów i  miast na prawach powiatu, na podstawie por o-
zumienia zawartego między  tymi jednostkami samorządu terytorialnego, może być tworzone wspólne centrum zarządz a-
nia kryzysowego obejmujące zasięgiem działania obszar obu jednostek samorządu terytorialnego.  
Art. 19. 1. Organem właściwym w  sprawach zarządzania kryzysowego na terenie gminy jest wójt, burmistrz, prezydent  
miasta.  
2. Do zadań wójta, burmistrza, prezydenta miasta w  sprawach zarządzania kryzysowego należy:  
1) kierowanie monitorowaniem, planowaniem, reagowaniem i  usuwaniem skutków zagrożeń na terenie gminy;  
2) realizacja za dań z  zakresu planowania cywilnego, w  tym: 
a) realizacja zaleceń do gminnego planu zarządzania kryzysowego,  
b) opracowywanie i  przedkładanie staroście do zatwierdzenia gminnego planu zarządzania kryzysowego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 261 
 
3) zarządzanie, organizowanie i  prowadzenie szko leń, ćwiczeń i  treningów z  zakresu zarządzania kryzysowego;  
4) wykonywanie przedsięwzięć wynikających z  planu operacyjnego funkcjonowania gmin i  gmin o  statusie miasta;  
5) zapobieganie, przeciwdziałanie i  usuwanie skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycz nym;  
5a) współdziałanie z  Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w  zakresie p rzeciwdziałania, zapobiegania i usu-
wania skutków zdarzeń o  charakterze terrorystycznym;  
6) organizacja i  realizacja zadań z  zakresu ochrony infrastruktury krytycznej.  
3. Zadan ia, o których mowa w  ust. 2, wójt, burmistrz, prezydent miasta wykonuje przy pomocy komórki organiz a-
cyjnej urzędu gminy (miasta) właściwej w  sprawach zarządzania kryzysowego.  
4. Organem pomocniczym wójta, burmistrza, prezydenta miasta w  zapewnieniu wykonyw ania zadań zarządzania 
kryzysowego jest gminny zespół zarządzania kryzysowego powoływany przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, który 
określa jego skład, organizację, siedzibę oraz tryb pracy, zwany dalej „zespołem gminnym ”. 
5. Zespół gminny wykonuje na obszarze gminy zadania przewidziane dla zespołu wojewódzkiego.  
6. W skład zespołu gminnego, którego pracami kieruje wójt, burmistrz, prezydent miasta, wchodzą osoby powołane 
spośród:  
1) osób zatrudnionych w  urzędzie gminy, gminnych jednostkach organizacyjnych lub jednostkach pomocniczych;  
2) pracowników zespolonych służb, inspekcji i  straży, skierowanych przez przełożonych do wykonywania zadań w  tym 
zespole na wniosek wójta, burmistrza, prezydenta miasta;  
3) przedstawicieli społecznych organizac ji ratowniczych.  
7. W skład zespołu gminnego mogą wchodzić inne osoby zaproszone przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta.  
Art. 20. 1. Wójt, burmistrz, prezydent miasta zapewnia na obszarze gminy (miasta) realizację następujących zadań:  
1) całodobowe ala rmowanie członków gminnego zespołu zarządzania kryzysowego, a  w sytuacjach kryzysowych z a-
pewnienie całodobowego dyżuru w  celu zapewnienia przepływu informacji oraz dokumentowania prowadzonych 
czynności;  
2) współdziałanie z  centrami zarządzania kryzysowego organów administracji publicznej;  
3) nadzór nad funkcjonowaniem systemu wykrywania i  alarmowania oraz systemu wczesnego ostrzegania ludności;  
4) współpracę z  podmiotami realizującymi monitoring środowiska;  
5) współdziałanie z  podmiotami prowadzącymi akcje ratownicze, poszukiwawcze i  humanitarne;  
6) realizację zadań stałego dyżuru na potrzeby podwyższania gotowości obronnej państwa.  
2. W celu realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 1, wójt, burmistrz, prezydent miasta może tworzyć gminne (miejskie)  
centra za rządzania kryzysowego.  
2a. W przypadku utworzenia, gminne (miejskie) centrum zarządzania kryzysowego wykonuje zadania określone  
w art. 22 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. – Prawo o  zgromadzeniach.  
3. Art. 18  ust. 4  stosuje się odpowiednio.  
Art. 20a. Organy właściwe w sprawach zarządzania kryzysowego mają prawo żądania udzielenia informacji, gr o-
madzenia i przetwarzania danych niezbędnych do realizacji zadań określonych w ustawie.  
Art. 20b. Ministrowie kierujący działami administracji rządowej, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie, 
starostowie, wójtowie, burmistrzowie, prezydenci miast, właściciele oraz posiadacze samoistni i zależni obiektów, instalacji,  
urządzeń i usług infrastruktur y krytycznej są obowiązani do udzielania dyrektorowi Centrum, w wyznaczonym terminie, 
żądanych przez niego informacji i wyjaśnień niezbędnych do realizacji zadań Centrum określonych w ustawie.  
Art. 21. Obowiązek podjęcia działań w  zakresie zarządzania kryz ysowego spoczywa na tym organie właściwym 
w sprawach zarządzania kryzysowego, który pierwszy otrzymał informację o  wystąpieniu zagrożenia. Organ ten ni e-
zwłocznie informuje o  zaistniałym zdarzeniu organy odpowiednio wyższego i  niższego szczebla, przedstawia jąc jedn o-
cześnie swoją ocenę sytuacji oraz informację o  zamierzonych działaniach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 261 
 
Art. 21a. 1. Ministrowie kierujący działami administracji rządowej, kierownicy urzędów centralnych oraz wojew o-
dowie niezwłocznie informują dyrektora Centrum o zagrożeniu, kt óre może skutkować wystąpieniem na wskazanym 
obszarze sytuacji kryzysowej, oraz o konieczności powiadomienia ludności o zagrożeniu.  
2. Właściciele oraz posiadacze samoistni i zależni obiektów, instalacji, urządzeń i usług infrastruktury krytycznej 
niezwłoc znie informują dyrektora Centrum oraz właściwe terytorialnie wojewódzkie ce ntrum zarządzania kryzysowego 
o zakłóceniu funkcjonowania tej infrastruktury, które może skutkować wystąpieniem na wskazanym obszarze sytuacji 
kryzysowej.  
3. Operator ruchomej publi cznej sieci telekomunikacyjnej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne (Dz.  U. z 202 1 r. poz. 576), zwany dalej „operatorem”, jest obowiązany, na żądanie dyrektora 
Centrum, do niezwłocznego, nieodpłatnego wysłania lu b wysyłania, komunikatów do wszystkich lub określonych przez 
dyrektora Centrum grup użytkowników końcowych, w  szczególności przebywających na określonym przez niego obsz a-
rze, jednorazowo lub przez wskazany przez dyrektora Centrum okres.  
4. Rada Ministrów o kreśli, w  drodze rozporządzenia, sposób i  tryb współpracy dyrektora Centrum z  opera torem 
w celu realizacji obowiązku, o  którym mowa w  ust. 3, niezbędne elementy komunikatu oraz sposób jego przekazywania 
użytkownikom końcowym, mając na uwadze konieczność:  
1) zapewnienia efektywnego i  niezakłóconego przepływu informacji między Centrum a  operatorem;  
2) zapewnienia sprawnej dystrybucji komunikatu na obszarze zagrożonym wystąpieniem sytuacji kryzysowej oraz 
łatwości zrozumienia treści zawartych w  komunikacie i zastosowania się do nich.  
Art. 21b. 1. Na potrzeby zapewnienia ochrony lokalnej społeczności w  sytuacji kryzysowej lub możliwości wyst ą-
pienia sytuacji kryzysowej wójt, burmistrz, prezydent miasta określa szczególne formy udzielania pomocy dla lokalnej 
społeczności.  
2. Wójt, burmistrz, prezydent miasta sporządza wykaz szczególnych form udzielania pomocy dla lokalnej społeczności  
oraz informuje, w  sposób zwyczajowo przyjęty oraz w  tłumaczeniu na język migowy, mieszkańców o  warunkach korzystania  
z pomocy.  
3. Uwzględnienie w  wykazie, o  którym mowa w  ust. 2, następuje na wniosek osoby wymagającej wsparcia lub jej 
opiekuna prawnego.  
Art. 22. Ministrowie kierujący działami administracji rządowej, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie,  
starostowie i  wójtowi e, burmistrzowie, prezydenci miast mogą powoływać ekspertów do udziału w  pracach właściwych 
zespołów zarządzania kryzysowego.  
Art. 23. (uchylony)  
Art. 24. (uchylony)  
Art. 25. 1. Jeżeli w  sytuacji kryzysowej użycie innych sił i  środków jest niemożliwe lub może okazać się niewystarcz a-
jące, o  ile inne przepisy nie stanowią inaczej, Minister Obrony Narodowej, na wniosek wojewody, może przekazać do jego  
dyspozycji pododdziały lub oddziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „oddziałami Sił Zbro jnych ”, 
wraz ze skierowaniem ich do wykonywania zadań z  zakresu zarządzania kryzysowego.  
2. W realizacji zadań z  zakresu zarządzania kryzysowego mogą uczestniczyć oddziały Sił Zbrojnych, stosownie do 
ich przygotowania specjalistycznego, zgodnie z  wojewódzk im planem zarządzania kryzysowego.  
3. Do zadań, o  których mowa w  ust. 2, należy:  
1) współudział w  monitorowaniu zagrożeń;  
2) wykonywanie zadań związanych z  oceną skutków zjawisk zaistniałych na obszarze występowania zagrożeń;  
3) wykonywanie zadań poszukiwa wczo -ratowniczych;  
4) ewakuowanie poszkodowanej ludności i  mienia;  
5) wykonywanie zadań mających na celu przygotowanie warunków do czasowego przebywania ewakuowanej ludności 
w wyznaczonych miejscach;  
6) współudział w  ochronie mienia pozostawionego na obsza rze występowania zagrożeń;  
7) izolowanie obszaru występowania zagrożeń lub miejsca prowadzenia akcji ratowniczej;  
8) wykonywanie prac zabezpieczających, ratowniczych i  ewakuacyjnych przy zagrożonych obiektach budowlanych 
i zabytkach;  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 261 
 
9) prowadzenie prac wy magających użycia specjalistycznego sprzętu technicznego lub materiałów wybuchowych będ ą-
cych w  zasobach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;  
10) usuwanie materiałów niebezpiecznych i  ich unieszkodliwianie, z  wykorzystaniem sił i  środków będących na wyp o-
sażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;  
11) likwidowanie skażeń chemicznych oraz skażeń i  zakażeń biologicznych;  
12) usuwanie skażeń promieniotwórczych;  
13) wykonywanie zadań związanych z  naprawą i  odbudową infrastruktury technicznej;  
14) współudział w  zapewnieniu przejezdności szlaków komunikacyjnych;  
15) udzielanie pomocy medycznej i  wykonywanie zadań sanitarnohigie nicznych i  przeciwepidemicznych.  
16) (uchylony)  
4. Plan, o  którym mowa w  ust. 2, podlega uzgodnieniu z  właściwymi organami ws kazanymi przez Ministra Obrony 
Narodowej.  
5. Oddziały Sił Zbrojnych mogą być przekazane do dyspozycji wojewody w  składzie etatowym albo jako tworzone 
doraźnie zgrupowania zadaniowe.  
6. Koordynowanie udziału oddziałów Sił Zbrojnych w  realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 3, w  zależności od  
obszaru występowania zagrożeń, zapewniają odpowiednio organy, o  których mowa w  art. 14  ust. 1, art. 17  ust. 1 i  art. 19 
ust. 1. Obejmuje ono przedsięwzięcia mające na celu sprawne włączenie  oddziałów Sił Zbrojnych do re alizacji zadań, 
z uwzględnieniem czasu i  miejsca ich użycia oraz sposobu współdziałania z  innymi podmiotami.  
7. Zadania dla oddziałów Sił Zbrojnych organy, o  których mowa w  art. 14  ust. 1, art.  17 ust. 1 i  art. 19  ust. 1, prze -
kazują wyłącznie ich dowódcom . 
8. Dowodzenie oddziałami Sił Zbrojnych odbywa się na zasadach określonych w  regulaminach wojskowych i  według  
procedur obowiązujących w  Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
9. Użycie oddziałów Sił Zbrojnych w  sytuacji kryzysowej nie może zagrozić i ch zdolności do realizacji zadań wyn i-
kających z  Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i  ratyfikowanych umów międzynarodowych.  
Art. 25a. 1. W  przypadku nakazu odstrzału, o  którym mowa w  art. 46 ust. 3 pkt 8 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. 
o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczani u chorób zakaźnych zwierząt (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1421 ), jeżeli jest to ni e-
zbędne ze względu na rodzaj i  skalę zagrożenia, minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek wojewody, może 
przekazać do jego dyspozycji doraźne zgrup owanie zadaniowe sformowane z  policjantów, funkcjonariuszy Straży Gr a-
nicznej lub funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania polowania, 
celem ich użycia do odstrzału sanitarnego zwierząt wolno żyjących (dzikich) na określonych obszarach.  
2. Dowodzenie doraźnymi zgrupowaniami zadaniowymi, o  których mowa w  ust. 1, powierzane jest odpowiednio policja n-
towi, funkcjonariuszowi Straży Granicznej lub funkcjonariuszowi Państwowej Straży Pożarnej wskazanemu przez właściwego  
miejscowo komendanta odpowiednio Policji, Straży Granicznej lub Państwowej Straży Pożarnej , a w przypadku stworzenia  
doraźnego zgrupowania zadaniowego złożonego z  policjantów, funkcjonariuszy Straży Granicznej lub funkcjonariuszy 
Państwowej Straży Pożarne j – policjantowi wskazanemu przez właściwego miejscowo komendanta Policji . 
Art. 25b. 1. Jeżeli w  sytuacji kryzysowej użycie innych sił i  środków jest niemożliwe lub może okazać się niew y-
starczające , Minister Obrony Narodowej, na wniosek wojewody, może prze kazać do jego dyspozycji doraźne zgrupow a-
nie zadaniowe sformowane z  żołnierzy, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania polowania, celem użycia ich do 
odstrzału, o  którym mowa w  art. 46 ust. 3 pkt 8 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o ochronie zdrowia zwie rząt oraz zwa l-
czani u chorób zakaźnych zwierząt, zwierząt wolno żyjących (dzikich) na określonych obszarach.  
2. Dowodzenie doraźnymi zgrupowaniami zadaniowymi, o  których mowa w  ust. 1, odbywa się na zasadach określ o-
nych w  regulaminach wojskowych i  według procedur obowiązujących w  Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Użycie doraźnych zgrupowań zadaniowych w  sytuacji kryzysowej nie może zagrozić zdolności Sił Zbrojnych do 
realizacji zadań wynikających z  Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i  ratyf ikowanych umów międzynarodowych.  
Art. 25c. 1. W  przypadkach, o  których mowa w  art. 25a i  art. 25b, odpowiednio policjanci, funkcjonariusze Straży 
Granicznej, funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej i  żołnierze używają broni myśliwskiej prywatnej lub uży czonej 
zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 21  maja 1999  r. o broni i  amunicji (Dz.  U. z 2020 r. poz.  955). 
2. Odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez policjantów, funkcjonariuszy Straży Granicznej, funkcjonariuszy 
Państwowej Straży Pożarnej i  żołnierzy realizujących zadania, o  których mowa w  ust. 1, ponosi wojewoda.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 261 
 
3. W przypadkach, o  których mowa w  art. 25a i  art. 25b: 
1) nie stosuje się przepisów ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób z a-
kaźnych zwierząt dotyc zących ryczałtu;  
2) policjanci, funkcjonariusze Straży Granicznej, funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej i  żołnierze współpracują 
z zarządcą lub dzierżawcą obwodu łowieckiego.  
Art. 25d. W przypadkach, o  których mowa w  art. 25a i  art. 25b, do obowiązkó w wojewody należy:  
1) zapewnienie amunicji do broni, o  której mowa w  art. 25c ust.  1; 
2) zwrot kosztów transportu, zakwaterowania i  wyżywienia doraźnych zgrupowań zadaniowych; zwrot kosztów zakwat e-
rowania  lub wyżywienia nie przysługuje w  przypadku zapewnienia w  miejscu wykonywania czynności bezpłatnego 
zakwaterowania lub wyżywienia.  
Art. 26. 1. Finansowanie wykonywania zadań własnych z  zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie gminnym, 
powiatowym i  wojew ódzkim planuje się w  ramach budżetów odpowiednio gmin, powiatów i  samorządów województw.  
2. Finansowanie wykonywania zadań z  zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie krajowym planuje się w ramach  
budżetu państwa w  częściach, którymi dysponują wojewodowi e, minister właściwy do spraw wewnętrznych i  inni ministrowie  
kierujący działami administracji rządowej oraz centralne organy administracji rządowej.  
3. Na finansowanie zadań zleconych z  zakresu administracji rządowej, o  których mowa w  ust. 2, jednostki sa morządu  
terytorialnego otrzymują z  budżetu państwa dotacje celowe w  wysokości zapewniającej realizację tych zadań.  
4. W budżecie jednostki samorządu terytorialnego tworzy się rezerwę celową na realizację zadań własnych z  zakresu 
zarządzania kryzysowego w  wysokości nie mniejszej niż 0,5% wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego, 
pomniejszonych o  wydatki inwestycyjne, wydatki na wynagrodzenia i  pochodne oraz wydatki na obsługę długu.  
5. Na dofinansowanie zadań własnych z  zakresu zarządzania kryzyso wego jednostki samorządu terytorialnego mogą 
otrzymywać dotacje celowe z  budżetu państwa.  
6. Zasady otrzymywania i  rozliczania dotacji, o  których mowa w  ust. 3 i  5, określają przepisy ustawy z dnia 
27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 20 21 r. poz. 305, z późn. zm.2)) i ustawy z  dnia 13  listopada 2003  r. 
o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.  U. z 2021 r. poz. 1672, 1901 i 1927 ). 
Art. 27. (pominięty)  
Art. 28. (pominięty)  
Art. 29. (pominięty)  
Art. 30. (pominięty)  
Art. 31. (pominięty)  
Art. 32. Gminne zespoły reagowania, powiatowe zespoły reagowania kryzysowego i  wojewódzkie zespoły reag o-
wania kryzysowego, utworzone na podstawie ustawy z  dnia 18  kwietnia 2002  r. o stanie klęski żywiołowej, stają się 
z dniem wejścia w  życie n iniejszej ustawy odpowiednio gminnymi zespołami zarządzania kryzysowego, powiatowymi 
zespołami zarządzania kryzysowego i  wojewódzkimi zespołami zarządzania kryzysowego.  
Art. 33. Prezes Rady Ministrów powoła, w  drodze zarządzenia, Pełnomocnika Rządu do spra w organizacji Rządowego  
Centrum Bezpieczeństwa.  
Art. 34. 1. Plany, o  których mowa w  art. 5  ust. 1 i  art. 6  ust. 2, są sporządzane w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia  
w życie ustawy.  
2. Plany sporządzane w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, mogą nie zawie rać map, o  których mowa w  art. 5  ust. 2 
pkt 1 lit. a.  
Art. 35. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia3), z wyjątkiem art. 33, który wchodzi 
w życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021 r. poz. 1236, 1535, 1773, 1927 , 1981  i 2054.  
3) Ustawa została ogłoszona w  dniu 21  maja 2007  r.