DZIENNIK USTAW
RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJWarszawa, dnia 25 listopada 2013 r.
Poz. 1367
OBWIESZCZENIE
PREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 4 września 2013 r.
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
1. Na podstawie  art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu  aktów normatywnych  i niektórych  innych 
aktów prawnych  (Dz. U. z 2011 r.  Nr 197, poz. 1172  i Nr 232,  poz. 1378)  ogłasza się w załączniku  do niniejszego  obwiesz-
czenia jednolity tekst rozporządzenia  Rady Ministrów  z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie  chorób zawodowych  (Dz. U. 
Nr 105, poz. 869),  z uwzględnieniem  zmian wprowadzonych  rozporządzeniem  Rady Ministrów  z dnia 8 maja 2012 r. zmie -
niającym rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. poz. 662).
2. Podany w załączniku  do niniejszego  obwieszczenia  tekst jednolity  rozporządzenia  nie obejmuje  § 2 i § 3 rozporzą-
dzenia Rady Ministrów  z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego  rozporządzenie  w sprawie  chorób zawodowych  (Dz. U. 
poz. 662), które stanowią:
„§ 2. Do postępowań  wszczętych  i niezakończonych  przed dniem wejścia w życie niniejszego  rozporządzenia, 
dotyczących  zgłaszania  podejrzenia,  rozpoznania  i stwierdzenia  chorób zawodowych,  stosuje się przepisy  dotych- 
czasowe.
§ 3. Rozporządzenie  wchodzi w życie pierwszego  dnia drugiego  miesiąca następującego  po miesiącu  ogłoszenia.”.
Prezes Rady Ministrów:  D. Tusk
Dziennik Ustaw  – 2 –   Poz. 1367 
Załącznik  do obwieszczenia  Prezesa Rady Ministrów 
z dnia 4 września 2013 r. (poz. 1367)
ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 30 czerwca 2009 r.
w sprawie chorób zawodowych
Na podstawie  art. 237 § 1 pkt 3–6 i § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r.  Nr 21, 
poz. 94, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Rozporządzenie określa:
1)   wykaz chorób zawodowych;
2)   okres, w którym  wystąpienie  udokumentowanych  objawów  chorobowych  upoważnia  do rozpoznania  choroby zawo-
dowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym;
3)   sposób i tryb postępowania  dotyczący zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych;
4)   podmioty właściwe w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych.
2. Rozporządzenie  wskazuje  instytut medycyny  pracy, do którego pracodawca  przesyła zawiadomienie,  o którym  mowa 
w art. 235 § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, oraz termin, w którym ma ono być przesłane.
§ 2. Wykaz chorób zawodowych  wraz z okresem,  w którym  wystąpienie  udokumentowanych  objawów  chorobowych 
upoważnia  do rozpoznania  choroby zawodowej  pomimo  wcześniejszego  zakończenia  pracy w narażeniu  zawodowym, 
określa załącznik do rozporządzenia.
§ 3. 1. Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza się:
1)2) właściwemu  państwowemu  powiatowemu  inspektorowi  sanitarnemu,  właściwemu  państwowemu  granicznemu   
inspektorowi  sanitarnemu,  właściwemu  państwowemu  wojewódzkiemu  inspektorowi  sanitarnemu,  właściwemu  pań-
stwowemu  inspektorowi  sanitarnemu,  o którym  mowa w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 20 ust. 2 ustawy 
z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej  Inspekcji  Sanitarnej  (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263,  z późn. zm.3)), właści-
wemu komendantowi  wojskowego  ośrodka medycyny  prewencyjnej  albo właściwemu  inspektorowi  wojskowego 
ośrodka medycyny prewencyjnej, zwanym dalej „właściwym państwowym inspektorem sanitarnym”,
2) właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy
– których właściwość  ustala się według miejsca, w którym  praca jest lub była wykonywana  przez pracownika,  lub we-
dług krajowej  siedziby pracodawcy,  w przypadku  gdy dokumentacja  dotycząca  narażenia  zawodowego  jest gromadzona 
w tej siedzibie.
2. Zgłoszenia,  o którym  mowa w ust. 1, dokonuje  się niezwłocznie  na formularzu  określonym  w przepisach  wydanych 
na podstawie  art. 237 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, a w przypadku  choroby zawodowej 
o ostrym  przebiegu  lub podejrzenia,  że choroba zawodowa  była przyczyną  śmierci pracownika  – dodatkowo  w formie  tele-
fonicznej.
1) Zmiany tekstu jednolitego  wymienionej  ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U.  z 1998 r.  Nr 106, poz. 668 i Nr 113,  poz. 717,  z 1999 r. 
Nr 99, poz. 1152,  z 2000 r.  Nr 19, poz. 239,  Nr 43, poz. 489,  Nr 107, poz. 1127  i Nr 120,  poz. 1268,  z 2001 r.  Nr 11, poz. 84, Nr 28, 
poz. 301,  Nr 52, poz. 538,  Nr 99, poz. 1075,  Nr 111, poz. 1194,  Nr 123, poz. 1354,  Nr 128, poz. 1405  i Nr 154,  poz. 1805,  z 2002 r. 
Nr 74, poz. 676,  Nr 135, poz. 1146,  Nr 196, poz. 1660,  Nr 199, poz. 1673  i Nr 200,  poz. 1679,  z 2003 r.  Nr 166, poz. 1608  i Nr 213, 
poz. 2081,  z 2004 r.  Nr 96, poz. 959,  Nr 99, poz. 1001,  Nr 120, poz. 1252  i Nr 240,  poz. 2407,  z 2005 r.  Nr 10, poz. 71, Nr 68, 
poz. 610,  Nr 86, poz. 732  i Nr 167,  poz. 1398,  z 2006 r.  Nr 104, poz. 708  i 711, Nr 133, poz. 935,  Nr 217, poz. 1587  i Nr 221, 
poz. 1615,  z 2007 r.  Nr 64, poz. 426,  Nr 89, poz. 589,  Nr 176, poz. 1239,  Nr 181, poz. 1288  i Nr 225,  poz. 1672,  z 2008 r.  Nr 93, 
poz. 586,  Nr 116, poz. 740,  Nr 223, poz. 1460  i Nr 237,  poz. 1654,  z 2009 r.  Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458,  Nr 58, poz. 485,  Nr 98, 
poz. 817,  Nr 99, poz. 825,  Nr 115, poz. 958,  Nr 157, poz. 1241  i Nr 219,  poz. 1704,  z 2010 r. Nr 105, poz. 655,  Nr 135, poz. 912, 
Nr 182, poz. 1228,  Nr 224, poz. 1459,  Nr 249, poz. 1655  i Nr 254,  poz. 1700,  z 2011 r.  Nr 36, poz. 181,  Nr 63, poz. 322,  Nr 80, 
poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr 149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 908 i 1110 oraz z 2013 r. poz. 2, 675, 896 i 1028.
2) W brzmieniu  ustalonym  przez § 1 pkt 1 rozporządzenia  Rady Ministrów  z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego  rozporządzenie  w spra-
wie chorób zawodowych (Dz. U. poz. 662), które weszło w życie z dniem 1 sierpnia 2012 r.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 460 i 892 oraz z 2013 r. poz. 2.
Dziennik Ustaw  – 3 –   Poz. 1367 
§ 4. 1.4) Właściwy  państwowy  inspektor  sanitarny,  który otrzymał  zgłoszenie  podejrzenia  choroby zawodowej,  wszczy-
na postępowanie,  a w szczególności  kieruje pracownika  lub byłego pracownika,  którego dotyczy podejrzenie,  na badanie 
w celu wydania  orzeczenia  o rozpoznaniu  choroby zawodowej  albo o braku podstaw do jej rozpoznania,  do jednostki 
orzeczniczej I stopnia.
2. Skierowania  do jednostki  orzeczniczej,  o której mowa w § 5 ust. 2, nie stosuje się, jeżeli zgłoszenie  podejrzenia  cho-
roby zawodowej zostało dokonane przez lekarza tej jednostki.
3.5) Lekarz, o którym  mowa w art. 235  § 21 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, albo właściwy  państwowy 
inspektor  sanitarny  wydaje skierowanie  do jednostki  orzeczniczej  na formularzu  określonym  w przepisach  wydanych  na pod- 
stawie art. 237 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
§ 5. 1. Właściwym  do orzekania  w zakresie  chorób zawodowych  jest lekarz spełniający  wymagania  kwalifikacyjne 
określone  w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie  medycyny  pracy 
(Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317,  z późn. zm.6)) zatrudniony  w jednej z jednostek  orzeczniczych,  o których  mowa w ust. 2 i 3.
2. Jednostkami orzeczniczymi I stopnia są:
1) poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy;
2) kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych);
3) poradnie chorób zakaźnych  wojewódzkich  ośrodków  medycyny  pracy albo przychodnie  i oddziały  chorób zakaźnych 
poziomu wojewódzkiego – w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i pasożytniczych;
4)7) podmioty  lecznicze, w których  nastąpiła  hospitalizacja –  w zakresie  rozpoznawania  chorób zawodowych  u pracowni-
ków hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.
3.8) Jednostkami  orzeczniczymi  II stopnia od orzeczeń  wydanych  przez lekarzy zatrudnionych  w jednostkach  orzeczni -
czych I stopnia są instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy.
4. Właściwość  jednostki,  o której mowa w ust. 2, ustala się zgodnie z kryteriami  określonymi  w § 3 ust. 1, a w przypad-
ku gdy pracownik  zamieszkuje  w innym  województwie  niż była wykonywana  praca w narażeniu  zawodowym,  właściwość 
jednostki orzeczniczej I stopnia ustala się według aktualnego miejsca zamieszkania pracownika.
§ 6. 1. Lekarz, o którym  mowa w § 5 ust. 1, wydaje orzeczenie  o rozpoznaniu  choroby zawodowej  albo o braku podstaw 
do jej rozpoznania,  zwane dalej „orzeczeniem  lekarskim”,  na podstawie  wyników  przeprowadzonych  badań lekarskich  i po-
mocniczych,  dokumentacji  medycznej  pracownika  lub byłego pracownika,  dokumentacji  przebiegu  zatrudnienia  oraz oceny 
narażenia zawodowego.
2. Narażenie zawodowe podlega ocenie, przy dokonywaniu której uwzględnia się w odniesieniu do:
1) czynników  chemicznych  i fizycznych  – rodzaj czynnika,  wartość stężeń lub natężeń i średni czas narażenia  zawodo-
wego;
2) czynników  biologicznych  – rodzaj czynnika,  ustalenie  kontaktu,  okresu utajenia oraz stwierdzenie  mechanizmu  dzia-
łania lub drogi szerzenia się czynnika, bez konieczności określenia stężenia tego czynnika;
3) czynników  o działaniu  uczulającym  (alergenów)  – rodzaj czynnika  i stwierdzenie  kontaktu z takim czynnikiem  w cza-
sie pracy, jeżeli występował  on w środowisku  pracy, narzędziach  pracy, surowcach,  półproduktach  lub gotowych 
wyrobach, bez konieczności określania stężenia tego czynnika;
4)9) czynników  o działaniu  rakotwórczym  – substancje  chemiczne,  ich mieszaniny,  czynniki lub procesy technologiczne 
o działaniu  rakotwórczym  lub mutagennym  określone  w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 222 § 3 ustawy z dnia 
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy oraz pierwotną lokalizację nowotworu i okres latencji;
5) sposobu wykonywania  pracy – określenie  stopnia obciążenia  wysiłkiem  fizycznym  oraz chronometraż  czynności, 
które mogą powodować nadmierne obciążenie odpowiednich narządów lub układów organizmu ludzkiego.
4) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
5) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
6) Zmiany tekstu jednolitego  wymienionej  ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U.  z 2006 r.  Nr 141, poz. 1011,  z 2008 r.  Nr 220, poz. 1416 
i Nr 234, poz. 1570 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654.
7) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
8) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
9) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
Dziennik Ustaw  – 4 –   Poz. 1367 
3. Ocenę narażenia zawodowego przeprowadza:
1) w związku  z podejrzeniem  choroby zawodowej  – lekarz, który sprawuje  profilaktyczną  opiekę zdrowotną  nad pracow-
nikiem, którego dotyczy podejrzenie;
2) w toku ustalania  rozpoznania  choroby zawodowej  – lekarz zatrudniony  w jednostce  orzeczniczej,  o której mowa w § 5 
ust. 2 i 3;
3)10) w toku podejmowania  decyzji o stwierdzeniu  choroby zawodowej  lub decyzji o braku podstaw do stwierdzenia  choro-
by zawodowej – właściwy państwowy inspektor sanitarny.
4. Ocenę narażenia  zawodowego  sporządza  się na formularzu  określonym  w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 237 
§ 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, przy wykorzystaniu  dokumentacji  gromadzonej  zgodnie z prze-
pisami wydanymi  na podstawie  art. 2981 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy przez pracodawców  i jednostki 
organizacyjne  Państwowej  Inspekcji  Sanitarnej,  a także, jeżeli postępowanie  dotyczy aktualnego  zatrudnienia,  na podstawie 
oceny przeprowadzonej bezpośrednio u pracodawcy z uwzględnieniem oceny ryzyka zawodowego.
5. Jeżeli zakres informacji  zawartych  w dokumentacji,  o której mowa w ust. 1, jest niewystarczający  do wydania orze-
czenia lekarskiego, lekarz występuje o ich uzupełnienie do:
1) pracodawcy  – w zakresie  obejmującym  przebieg oraz organizację  pracy zawodowej  pracownika  lub byłego pracowni-
ka, w tym pracę w godzinach  nadliczbowych,  dane o narażeniu  zawodowym,  obejmujące  także wyniki pomiarów 
czynników  szkodliwych  wykonanych  na stanowiskach  pracy, na których pracownik  był zatrudniony,  stosowane  przez 
pracownika  środki ochrony indywidualnej,  a w przypadku  narażenia  pracownika  na czynniki o działaniu  uczulającym 
(alergenów)  – także o przekazanie  próbki substancji,  w ilości niezbędnej  do przeprowadzenia  badań diagnostycznych;
2) lekarza sprawującego  profilaktyczną  opiekę zdrowotną  nad pracownikiem,  którego dotyczy podejrzenie  choroby za-
wodowej  – w zakresie  dokonania  uzupełniającej  oceny narażenia  zawodowego  oraz o udostępnienie  dokumentacji 
medycznej wraz z wynikami przeprowadzonych badań profilaktycznych;
3) lekarza ubezpieczenia  zdrowotnego  lub innego lekarza prowadzącego  leczenie pracownika  lub byłego pracownika, 
którego dotyczy podejrzenie  choroby zawodowej  – o udostępnienie  dokumentacji  medycznej  w zakresie  niezbędnym 
do rozpoznania choroby zawodowej;
4)11) właściwego  państwowego  inspektora  sanitarnego  – w zakresie  oceny narażenia  zawodowego,  zwłaszcza  na podstawie 
dokumentacji  archiwalnej  oraz informacji  udostępnianej  na jego wniosek przez odpowiednie  jednostki  organizacyjne 
Państwowej Inspekcji Sanitarnej i służby medycyny pracy w odniesieniu do zakładów pracy, które uległy likwidacji;
5)11) pracownika  lub byłego pracownika  – w zakresie  uzupełnienia  wywiadu  zawodowego  przeprowadzonego  przez leka-
rza wykonującego  zawód w ramach  wykonywania  działalności  leczniczej  lub zatrudnionego  w podmiocie  leczniczym 
albo właściwego  państwowego  inspektora  sanitarnego  wydającego  skierowanie  na badanie w związku  z podejrzeniem 
choroby zawodowej.
6.12) Orzeczenie  lekarskie  przesyła się właściwemu  państwowemu  inspektorowi  sanitarnemu,  zainteresowanemu  pra-
cownikowi  lub byłemu pracownikowi  oraz lekarzowi  kierującemu  na badania, a w przypadku  gdy orzeczenie  lekarskie  zo-
stało wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej II stopnia – również jednostce orzeczniczej I stopnia.
§ 7. 1. Pracownik  lub były pracownik,  badany w jednostce  orzeczniczej  I stopnia,  który nie zgadza się z treścią orzecze -
nia lekarskiego,  może wystąpić  z wnioskiem  o przeprowadzenie  ponownego  badania przez jednostkę  orzeczniczą  II stopnia.
2. Wniosek  o przeprowadzenie  ponownego  badania składa się w terminie  14 dni od dnia otrzymania  orzeczenia  lekar -
skiego, za pośrednictwem jednostki orzeczniczej I stopnia zatrudniającej lekarza, który wydał to orzeczenie.
3.13) W przypadku  gdy pracownik  lub były pracownik  wystąpi z wnioskiem  o przeprowadzenie  ponownego  badania, 
jednostka orzecznicza I stopnia powiadamia o tym właściwego państwowego inspektora sanitarnego.
§ 8. 1. Decyzję o stwierdzeniu  choroby zawodowej  albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia  choroby zawodowej 
wydaje się na podstawie  materiału  dowodowego,  a w szczególności  danych zawartych  w orzeczeniu  lekarskim  oraz formu-
larzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.
10) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
11) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
12) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
13) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
Dziennik Ustaw  – 5 –   Poz. 1367 
2.14) Jeżeli właściwy  państwowy  inspektor  sanitarny  przed wydaniem  decyzji uzna, że materiał dowodowy,  o którym 
mowa w ust. 1, jest niewystarczający  do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie  lekarskie,  dodat-
kowego uzasadnienia  tego orzeczenia,  wystąpić  do jednostki  orzeczniczej  II stopnia o dodatkową  konsultację  lub podjąć 
inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału.
3.14) Właściwy państwowy inspektor sanitarny przesyła decyzję, o której mowa w ust. 1:
1) zainteresowanemu pracownikowi lub byłemu pracownikowi;
2) pracodawcy  lub pracodawcom  zatrudniającym  pracownika  w warunkach,  które mogły spowodować  skutki zdrowotne 
uzasadniające postępowanie w sprawie rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej;
3) jednostce orzeczniczej zatrudniającej lekarza, który wydał  orzeczenie lekarskie;
4) właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy.
4.14) Właściwy  państwowy  wojewódzki  inspektor  sanitarny,  Główny Inspektor  Sanitarny,  Główny Inspektor  Sanitarny, 
o którym  mowa w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej  Inspekcji 
Sanitarnej,  albo Główny Inspektor  Sanitarny  Wojska Polskiego  przesyła decyzję wydaną na skutek odwołania  podmiotom, 
o których mowa w ust. 3.
§ 9.15) 1. Właściwy  państwowy  inspektor  sanitarny,  Główny Inspektor  Sanitarny,  Główny Inspektor  Sanitarny,  o którym 
mowa w przepisach  wydanych  na podstawie  art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej  Inspekcji  Sanitar -
nej, albo Główny Inspektor  Sanitarny  Wojska Polskiego  w terminie  14 dni od dnia, w którym  decyzja o stwierdzeniu  choro-
by zawodowej  stała się ostateczna,  sporządza  kartę stwierdzenia  choroby zawodowej  i przesyła  ją do Centralnego  Rejestru 
Chorób Zawodowych prowadzonego przez Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w Łodzi.
2. Organ wydający  decyzję o stwierdzeniu  choroby zawodowej  w postępowaniu  odwoławczym  przesyła kartę stwier-
dzenia choroby zawodowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, także organowi wydającemu tę decyzję w I instancji.
§ 10. Zawiadomienie,  o którym  mowa w art. 235  § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, przesyła się 
niezwłocznie  do Instytutu  Medycyny  Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w Łodzi,  po zakończeniu  postępowania  mają -
cego na celu ustalenie  uszczerbku  na zdrowiu lub niezdolności  do pracy w związku  ze stwierdzoną  chorobą zawodową 
pracownika lub byłego pracownika.
§ 11. 1. Z zastrzeżeniem  ust. 2, do postępowań  w sprawie  zgłaszania  podejrzenia,  rozpoznania  i stwierdzenia  chorób 
zawodowych,  wszczętych  i niezakończonych  przed dniem wejścia w życie niniejszego  rozporządzenia,  stosuje się przepisy 
tego rozporządzenia, z tym że czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne.
2. Postępowania  w sprawie  zgłaszania  podejrzenia,  rozpoznania  i stwierdzenia  chorób zawodowych,  wszczęte  i nie- 
zakończone  przed dniem 3 września  2002 r., są prowadzone  na podstawie  przepisów  obowiązujących  w dniu ich wszczęcia.
§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 lipca 2009 r.16)
14) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
15) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
16) Niniejsze  rozporządzenie  było poprzedzone  rozporządzeniem  Rady Ministrów  z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie  wykazu chorób za-
wodowych,  szczegółowych  zasad postępowania  w sprawach  zgłaszania  podejrzenia,  rozpoznawania  i stwierdzania  chorób zawodo-
wych oraz podmiotów  właściwych  w tych sprawach  (Dz. U. Nr 132, poz. 1115),  które w związku  z wyrokiem  Trybunału  Konstytu-
cyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07 (Dz. U. Nr 116, poz. 740) utraciło moc z dniem 3 lipca 2009 r.
Dziennik Ustaw  – 6 –   Poz. 1367 
Załącznik  do rozporządzenia  Rady Ministrów 
z dnia 30 czerwca 2009 r. 
WYKAZ CHORÓB ZAWODOWYCH WRAZ Z OKRESEM,   
W KTÓRYM WYSTĄPIENIE UDOKUMENTOWANYCH OBJAWÓW CHOROBOWYCH UPOWAŻNIA 
DO ROZPOZNANIA CHOROBY ZAWODOWEJ POMIMO WCZEŚNIEJSZEGO ZAKOŃCZENIA PRACY 
W NARAŻENIU ZAWODOWYM
Choroby zawodoweOkres, w którym wystąpienie 
udokumentowanych objawów 
chorobowych upoważnia do rozpoznania 
choroby zawodowej pomimo 
wcześniejszego zakończenia pracy 
w narażeniu zawodowym
1 2
1.Zatrucia  ostre albo przewlekłe  lub ich następstwa  wywołane 
przez substancje chemicznew przypadku zatruć ostrych – 3 dni,
w przypadku  zatruć przewlekłych  – w zależ-
ności od rodzaju substancji
2.Gorączka metaliczna 3 dni
3.Pylice płuc:  
1)pylica krzemowa nie można określić
2)pylica górników kopalń węgla nie można określić
3)pylico-gruźlica nie można określić
4) pylica spawaczy nie można określić
5)pylica azbestowa oraz pozostałe pylice krzemianowe nie można określić
6)pylica talkowa nie można określić
7)pylica grafitowa nie można określić
8)pylice wywoływane pyłami metali nie można określić
4.Choroby opłucnej lub osierdzia wywołane pyłem azbestu:
1)rozległe zgrubienia opłucnej nie można określić
2)rozległe blaszki opłucnej lub osierdzia nie można określić
3)wysięk opłucnowy 3 lata
5.Przewlekłe  obturacyjne  zapalenie  oskrzeli,  które spowodowało 
trwałe upośledzenie  sprawności  wentylacyjnej  płuc z obniże-
niem natężonej  objętości  wydechowej  pierwszosekundowej 
(FEV1) poniżej 60% wartości  należnej,  wywołane  narażeniem 
na pyły lub gazy drażniące,  jeżeli w ostatnich  10 latach pracy 
zawodowej  co najmniej  w 30% przypadków  stwierdzono  na 
stanowisku  pracy przekroczenia  najwyższych  dopuszczalnych 
stężeń1 rok
6.Astma oskrzelowa 1 rok
7.Zewnątrzpochodne  alergiczne  zapalenie  pęcherzyków  płucnych:
1)postać ostra i podostra 1 rok
2)postać przewlekła 3 lata
8.Ostre uogólnione reakcje alergiczne 1 dzień
9.Byssinoza 7 dni
Dziennik Ustaw  – 7 –   Poz. 1367 
1 2
10.Beryloza nie można określić
11.Choroby płuc wywołane pyłem metali twardych nie można określić
12.Alergiczny nieżyt nosa 1 rok
13.Zapalenie obrzękowe krtani o podłożu alergicznym 1 rok
14.Przedziurawienie  przegrody  nosa wywołane  substancjami 
o działaniu żrącym lub drażniącym2 lata
15.Przewlekłe  choroby  narządu  głosu spowodowane  nadmiernym 
wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat:
1)guzki głosowe twarde 2 lata
2)wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych 2 lata
3)niedowład  mięśni wewnętrznych  krtani z wrzecionowatą  niedomy-
kalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią2 lata
16.Choroby wywołane działaniem promieniowania jonizującego:
1)ostra choroba popromienna  uogólniona  po napromieniowaniu  całe-
go ciała lub przeważającej jego części2 miesiące
2)ostra choroba popromienna  o charakterze  zmian zapalnych  lub za-
palno-martwiczych skóry i tkanki podskórnej1 miesiąc
3)przewlekłe popromienne zapalenie skóry nie można określić
4)przewlekłe uszkodzenie szpiku kostnego nie można określić
5)zaćma popromienna 10 lat
17.Nowotwory  złośliwe powstałe  w następstwie  działania  czynników  
występujących  w środowisku  pracy, uznanych  za rakotwórcze 
u ludzi:
1)rak płuca, rak oskrzela indywidualnie w zależności od okresu 
latencji nowotworu
2)międzybłoniak opłucnej albo otrzewnej indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
3)nowotwór układu krwiotwórczego indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
4)nowotwór skóry indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
5)nowotwór pęcherza moczowego indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
6)nowotwór wątroby indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
7)rak krtani indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
8)nowotwór nosa i zatok przynosowych indywidualnie w zależności od okresu latencji nowotworu
9)nowotwory  wywołane  działaniem  promieniowania  jonizującego 
z prawdopodobieństwem indukcji przekraczającym 10%indywidualnie, po oszacowaniu ryzyka
18.Choroby skóry:  
1)alergiczne kontaktowe zapalenie skóry 2 lata
Dziennik Ustaw  – 8 –   Poz. 1367 
1 2
2)kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia 1 miesiąc
3)trądzik olejowy, smarowy lub chlorowy o rozległym charakterze 1 miesiąc
4)drożdżakowe  zapalenie  skóry rąk u osób pracujących  w warunkach 
sprzyjających rozwojowi drożdżaków chorobotwórczych1 miesiąc
5)grzybice  skóry u osób stykających  się z materiałem  biologicznym 
pochodzącym od zwierząt1 miesiąc
6)pokrzywka kontaktowa 2 miesiące
7)fotodermatozy zawodowe 2 lata
19.Przewlekłe  choroby  układu ruchu wywołane  sposobem  wyko-
nywania pracy:
1)przewlekłe zapalenie ścięgna i jego pochewki 1 rok
2)przewlekłe zapalenie kaletki maziowej 1 rok
3)przewlekłe  uszkodzenie  łąkotki u osób wykonujących  pracę w po-
zycji klęczącej lub kucznej1 rok
4)przewlekłe zapalenie okołostawowe barku 1 rok
5)przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej 1 rok
6)zmęczeniowe złamanie kości 1 rok
20.Przewlekłe choroby obwodowego  układu nerwowego wywołane 
sposobem wykonywania pracy:
1)zespół cieśni w obrębie nadgarstka 1 rok
2)zespół rowka nerwu łokciowego 1 rok
3)zespół kanału de Guyona 1 rok
4)uszkodzenie  nerwu strzałkowego  wspólnego  u osób wykonujących 
pracę w pozycji kucznej1 rok
21.Obustronny  trwały odbiorczy  ubytek słuchu typu ślimakowego 
lub czuciowo-nerwowego  spowodowany  hałasem,  wyrażony 
podwyższeniem  progu słuchu o wielkości  co najmniej  45 dB 
w uchu lepiej słyszącym,  obliczony  jako średnia arytmetyczna 
dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz2 lata
22.Zespół wibracyjny:
1)postać naczyniowo-nerwowa 1 rok
2)postać kostno-stawowa 3 lata
3)postać mieszana: naczyniowo-nerwowa i kostno-stawowa 3 lata
23.Choroby  wywołane  pracą w warunkach  podwyższonego  ciśnie-
nia atmosferycznego:
1)choroba dekompresyjna 5 lat
2)urazy ciśnieniowe 3 dni
3)następstwa  oddychania  mieszaninami gazowymi  pod zwiększonym 
ciśnieniem3 dni
24.Choroby  wywołane  działaniem  wysokich  albo niskich temperatur  
otoczenia:
1)udar cieplny albo jego następstwa 1 rok
Dziennik Ustaw  – 9 –   Poz. 1367 
1 2
2)wyczerpanie cieplne albo jego następstwa 1 rok
3)odmroziny 1 rok
25.Choroby  układu wzrokowego  wywołane  czynnikami  fizycznymi,  
chemicznymi lub biologicznymi:
1)alergiczne zapalenie spojówek 1 rok
2)ostre zapalenie  spojówek  wywołane  promieniowaniem  nadfiole- 
towym3 dni
3)epidemiczne wirusowe zapalenie spojówek lub rogówki 1 rok
4)zwyrodnienie rogówki wywołane czynnikami drażniącymi 3 lata
5)zaćma wywołana  działaniem  promieniowania  podczerwonego 
lub długofalowego nadfioletowego10 lat
6)centralne  zmiany zwyrodnieniowe  siatkówki  i naczyniówki  wywo-
łane krótkofalowym  promieniowaniem  podczerwonym  lub promie-
niowaniem widzialnym z obszaru widma niebieskiego3 lata
26.Choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa nie można określić