MONITOR POLSKI
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJWarszawa, dnia 30 października 2019 r.
Poz. 1037
UCHWAŁA NR 125
RADY MINISTRÓW
z dnia 22 października 2019 r.
w sprawie Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024
Na podstawie art. 68 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. poz. 1560) Rada 
Ministrów uchwala, co następuje:
§ 1. Przyjmuje się Strategię Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024, zwaną dalej „Strategią 
Cyberbezpieczeństwa”, stanowiącą załącznik do uchwały.
§ 2. Członkowie Rady Ministrów oraz organy i jednostki organizacyjne im podległe lub przez nich nadzorowane współ-
pracują z ministrem właściwym do spraw informatyzacji przy realizacji Strategii Cyberbezpieczeństwa.
§ 3. Minister właściwy do spraw informatyzacji przedstawia Radzie Ministrów, w terminie do dnia 30 marca danego 
roku, informację o realizacji Strategii Cyberbezpieczeństwa.
§ 4. Pierwszą informację o realizacji Strategii Cyberbezpieczeństwa minister właściwy do spraw informatyzacji przed-
stawi Radzie Ministrów w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej uchwały.
§ 5. Traci moc uchwała nr 52/2017 Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie Krajowych Ram Polityki 
Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2017–2022.
§ 6. Uchwała wchodzi w życie z dniem 31 października 2019 r.
Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki
Monitor Polski – 2 –  Poz. 1037 
Załącznik 
do uchwały nr 125 Rady Ministrów z dnia 22 października 2019 r. (poz.    ) 
 
 
Strategia Cyberbezpieczeństwa 
Rzeczypospolitej Polskiej 
na lata 2019–2024 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
  
Załącznik do uchwały nr 125 Rady Ministrów 
z dnia 22 października 2019 r. (poz. 1037)
Monitor Polski – 3 –  Poz. 1037 – 3 – 
  
 
Spis treści 
Spis treści ................................................................................................................................................... 3 
1. Wstęp – przesłanki do działań zwiększających cyb erbezpieczeństwo .................................. ............. 5 
2. Kontekst strategiczny cyberbezpieczeństwa w Rzec zypospolitej Polskiej ............................. ........... 6 
3. Zakres Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospo litej Polskiej na lata 2019–2024 .................. .... 7 
4. Wizja, cel główny, cele szczegółowe ............ ..................................................................................... 8 
4.1. Wizja ........................................ ........................................................................................................ 8 
4.2. Cel główny ....................................................................................................................................... 8 
4.3. Cele szczegółowe ............................. ................................................................................................ 8 
5. Cel szczegółowy 1 – rozwój krajowego systemu cyb erbezpieczeństwa .................................. ........ 10 
5.1. Wdrożenie i ocena funkcjonowania przepisów o k rajowym systemie cyberbezpieczeństwa ........ 10 
5.2. Podniesienie efektywności funkcjonowania krajo wego systemu cyberbezpieczeństwa ................ 1 1 
5.3. Rozbudowa systemu wymiany informacji na potrze by kierowania bezpieczeństwem 
narodowym ........................................................................................................................................... 12 
5.4. Zwiększenie cyberbezpieczeństwa usług kluczowy ch i cyfrowych oraz infrastruktury krytycznej12 
5.5. Wypracowanie i wdrożenie metodyki szacowania r yzyka na poziomie krajowym ....................... 13 
5.6. Zwiększanie zdolności do zwalczania cyberprzes tępczości, w tym cyberszpiegostwa i zdarzeń o 
charakterze terrorystycznym ....................... ......................................................................................... 13 
6. Cel szczegółowy 2 – Podniesienie poziomu odporno ści systemów informacyjnych administracji 
publicznej i sektora prywatnego oraz osiągnięcie zd olności do skutecznego zapobiegania i reagowania 
na incydenty ...................................... ....................................................................................................... 15 
6.1. Opracowanie i wdrożenie Narodowych Standardów Cyberbezpieczeństwa oraz promowanie 
dobrych praktyk i zaleceń ......................... ............................................................................................ 15 
6.2. Bezpieczeństwo łańcucha dostaw ............... ................................................................................... 16 
6.3. Testy i audyty cyberbezpieczeństwa ........... ................................................................................... 16 
7. Cel szczegółowy 3 – Zwiększenie potencjału narod owego w zakresie technologii 
cyberbezpieczeństwa ............................... ................................................................................................. 17 
7.1. Rozbudowa zasobów przemysłowych i technologicz nych na potrzeby cyberbezpieczeństwa ...... 17 
Monitor Polski – 4 –  Poz. 1037 – 4 – 
 7.2. Nastawienie na rozwój współpracy między sektor em publicznym i prywatnym ......................... . 17 
7.3. Stymulowanie badań i rozwoju w obszarze cyberb ezpieczeństwa ..................................... ........... 18 
7.4. Uzyskanie zdolności do prowadzenia pełnego spektrum działań militarnych w cyberprzestrzeni 19 
8. Cel szczegółowy 4 – Budowanie świadomości i komp etencji społecznych w zakresie 
cyberbezpieczeństwa ............................... ................................................................................................. 19 
8.1. Zwiększanie kompetencji kadry podmiotów istotn ych dla cyberbezpieczeństwa 
Rzeczypospolitej Polskiej.......................... ........................................................................................... 19 
8.2. Stworzenie warunków do bezpiecznego korzystani a z cyberprzestrzeni przez obywateli ............ 2 0 
8.3. Rozwijanie świadomości społecznej w kierunku b ezpiecznego korzystania z cyberprzestrzeni ... 20 
9. Cel szczegółowy 5 – Zbudowanie silnej pozycji mi ędzynarodowej Rzeczypospolitej Polskiej w 
obszarze cyberbezpieczeństwa ...................... ........................................................................................... 22 
9.1. Aktywna współpraca międzynarodowa na poziomie strategiczno-politycznym .......................... . 22 
9.2. Aktywna współpraca międzynarodowa na poziomie operacyjnym i technicznym........................ 2 3 
10. Zarządzanie Strategią Cyberbezpieczeństwa Rzecz ypospolitej Polskiej .............................. ....... 24 
11. Finansowanie ................................................................................................................................ 25 
 
Monitor Polski – 5 –  Poz. 1037 – 4 – 
 1. Wstęp – przesłanki do działań zwiększających cyberb ezpieczeństwo 
Rozwój społeczny i gospodarczy w coraz większym sto pniu zależny jest od szybkiego i 
nieskrępowanego dostępu do informacji oraz jej wyko rzystania w zarządzaniu, produkcji, sektorze 
usług oraz sektorze publicznym. Dynamiczny rozwój systemów informacyjnych służy rozwojowi 
gospodarki narodowej, w szczególności w obszarze ko munikacji, handlu, transportu czy też usług 
finansowych. Z wykorzystaniem technologii cyfrowych  tworzących cyberprzestrzeń1) kształtowane są 
relacje społeczne, a usługi w sieci Internet stały się narzędziem do wpływania na zachowania grup 
społecznych, a także oddziaływania w sferze polityc znej. 
Każde znaczące zakłócenie funkcjonowania cyberprzes trzeni, czy to o charakterze globalnym, czy 
lokalnym, będzie miało wpływ na bezpieczeństwo obro tu gospodarczego, poczucie bezpieczeństwa 
obywateli, sprawność funkcjonowania instytucji sekt ora publicznego, przebieg procesów 
produkcyjnych i usługowych, a w rezultacie na ogóln ie pojmowane bezpieczeństwo narodowe. 
Ochrona systemów informacyjnych oraz przetwarzanych  w nich informacji jest wyzwaniem dla 
wszystkich podmiotów tworzących krajowy system cybe rbezpieczeństwa, a więc podmiotów 
gospodarczych świadczących usługi przy wykorzystani u systemów informacyjnych, organów władzy 
publicznej, organów odpowiedzialnych za bezpieczeńs two narodowe, a także wyspecjalizowanych 
podmiotów zajmujących się cyberbezpieczeństwem w sf erze operacyjnej. Jest to tym istotniejsze, iż 
Polska jest ściśle powiązana z innymi państwami prz ez współpracę międzynarodową w ramach takich 
organizacji jak Unia Europejska (EU), Organizacja T raktatu Północnoatlantyckiego (NATO), 
Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) czy Organiz acja Bezpieczeństwa i Współpracy w 
Europie (OBWE). Współpraca ta odgrywa istotną rolę w reagowaniu na zwiększającą się liczbę 
incydentów powodowanych nielegalnymi działaniami w cyberprzestrzeni, powodujących rosnące z 
roku na rok straty materialne i wizerunkowe. W dzia łaniach przestępczych uczestniczą pojedyncze 
osoby, zorganizowane grupy przestępcze oraz grupy s ponsorowane przez instytucje rządowe i siły 
zbrojne państw prowadzących ofensywne działania w cyberprzestrzeni, ukierunkowane w 
szczególności na cyberszpiegostwo oraz rozpoznanie zdolności obronnych innych państw. 
 
                                                           
1) Cyberprzestrzeń to przestrzeń przetwarzania i wymi any informacji tworzona przez systemy 
teleinformatyczne, określone w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalno ści 
podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z  2019 r. poz. 700, 730, 848 i 1590), wraz z 
powiązaniami między nimi oraz relacjami z użytkowni k a m i  –  z g o d n i e  z  a r t .  2  u s t .  1 b  u s t a w y  z  d n i a  2 9  
sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz o kompetenc jach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach 
jego podległości konstytucyjnym organom Rzeczypospo litej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1932).  
Monitor Polski – 6 –  Poz. 1037 – 5 – 
 2. Kontekst strategiczny cyberbezpieczeństwa w Rzeczyp ospolitej Polskiej 
Strategia Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Pols kiej na lata 2019–2024  jest kontynuacją i 
rozszerzeniem działań, podejmowanych przez administ rację rządową, mających na celu podniesienie 
poziomu cyberbezpieczeństwa w Rzeczypospolitej Pols kiej. Poprzednie działania obejmowały wejście 
w życie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym sy stemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. poz. 1560)2) 
oraz przyjęcie przez rząd: 
• w roku 2013 Polityki Ochrony Cyberprzestrzeni Rzeczypospolitej Polskiej, 
• w roku 2017 Krajowych Ram Polityki Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 
2017–2022 .  
Strategia Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Pols kiej na lata 2019–2024 zastępuje Krajowe Ramy 
Polityki Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polsk iej na lata 2017–2022 przyjęte uchwałą nr 
52/2017 Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2017 r. w  sprawie Krajowych Ram Polityki 
Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na la ta 2017–2022. 
Zamierzeniem niniejszego dokumentu jest określenie celów strategicznych oraz odpowiednich 
środków politycznych i regulacyjnych, mających na c elu uzyskanie wysokiego poziomu 
cyberbezpieczeństwa – czyli przede wszystkim odporn ości systemów informacyjnych operatorów 
usług kluczowych3), operatorów infrastruktury krytycznej, dostawców u sług cyfrowych4) oraz 
administracji publicznej na cyberzagrożenia, a takż e zwiększenie poziomu ochrony informacji w 
systemach informacyjnych przez standaryzację zabezp ieczeń. Realizacja celów strategicznych ma 
również wpływać na podniesienie bezpieczeństwa naro dowego, zwiększenie skuteczności organów 
ścigania i wymiaru sprawiedliwości w wykrywaniu i z walczaniu cyberprzestępstw oraz działań o 
charakterze hybrydowym (w tym działań o charakterze  terrorystycznym) i szpiegowskim w 
cyberprzestrzeni.  
Strategia Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Pols kiej na lata 2019–2024  jest spójna z 
prowadzonymi działaniami dotyczącymi systemów telei nformatycznych operatorów infrastruktury 
krytycznej oraz uwzględnia potrzeby zapewnienia zdo lności Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej 
Polskiej w układzie krajowym, sojuszniczym i koalic yjnym do prowadzenia działań militarnych w 
przypadku zagrożenia cyberbezpieczeństwa powodujące go konieczność działań obronnych. 
Podejmując działania mające na celu wdrożenie Strat egii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej 
Polskiej na lata 2019–2024, rząd będzie w pełni gwarantował prawo do prywatności oraz stał na 
stanowisku, że wolny i otwarty Internet jest istotn ym elementem funkcjonowania współczesnego 
społeczeństwa. 
 
                                                           
2) Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa w zakresie swojej regulacji wdraża 
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016 /1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na 
rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa si eci i systemów informatycznych na terytorium Unii 
(Dz. Urz. UE L 194 z 19.07.2016, str. 1). 
3) Dotyczy operatorów usług kluczowych, o których mow a w art. 5 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym  
systemie cyberbezpieczeństwa. 
4) Dotyczy dostawców usług cyfrowych, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym 
systemie cyberbezpieczeństwa.  
Monitor Polski – 7 –  Poz. 1037 – 6 – 
 3. Zakres Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolit ej Polskiej na lata 
2019–2024 
Strategia uwzględnia w szczególności5): 
1) cele i priorytety w zakresie cyberbezpieczeństwa; 
2) podmioty zaangażowane we wdrażanie i realizację Str ategii; 
3) środki służące realizacji celów Strategii; 
4) określenie środków w zakresie gotowości, reagowania  i przywracania stanu normalnego, 
w tym zasady współpracy między sektorem publicznym i prywatnym; 
5) podejście do oceny ryzyka; 
6) działania odnoszące się do programów edukacyjnych, informacyjnych i szkoleniowych 
dotyczących cyberbezpieczeństwa; 
7) działania odnoszące się do planów badawczo-rozwojow ych w zakresie cyberbezpieczeństwa. 
Ponadto Strategia uwzględnia międzynarodową współpr acę w zakresie cyberbezpieczeństwa. 
Strategia Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Pols kiej na lata 2019–2024 wprowadzona w drodze 
uchwały Rady Ministrów oddziałuje w sposób bezpośre dni na podmioty administracji rządowej, 
a w sposób pośredni, po przyjęciu z inicjatywy Rady  Ministrów przepisów prawa powszechnego, na 
pozostałe podmioty władzy publicznej, przedsiębiorc ów i obywateli.  
                                                           
5) Art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o kraj owym systemie cyberbezpieczeństwa. 
Monitor Polski – 8 –  Poz. 1037 – 7 – 
 4. Wizja, cel główny, cele szczegółowe 
 
4.1. Wizja 
Pomyślny rozwój Rzeczypospolitej Polskiej, wzrost j ej zasobności, efektywności gospodarki, 
sprawności działania instytucji, podmiotów, w tym i  aktywność społeczna oraz codzienne 
funkcjonowanie indywidualnego członka społeczeństwa , są związane ze sprawnym i bezpiecznym 
działaniem systemów informacyjnych i środków komuni kacji elektronicznej. Dlatego w ramach 
działań zaplanowanych w Strategii Cyberbezpieczeńst wa do roku 2024 rząd będzie systematycznie 
wzmacniał i rozwijał krajowy system cyberbezpieczeń stwa. Działania uwzględniają systemowe 
rozwiązania organizacyjne, operacyjne, technologicz ne, prawne, kreowanie postaw społecznych oraz 
prowadzenie badań naukowych tak, aby zapewnić spełn ienie wysokich standardów 
cyberbezpieczeństwa w obszarze oprogramowania, urzą dzeń i usług cyfrowych. Działania rządu będą 
podejmowane z poszanowaniem praw i wolności obywateli oraz przez budowę zaufania między 
poszczególnymi sektorami rynkowymi a administracją publiczną. 
 
4.2. Cel główny 
Podniesienie poziomu odporności na cyberzagrożenia6) oraz zwiększenie poziomu ochrony informacji 
w sektorze publicznym, militarnym, prywatnym oraz p romowanie wiedzy i dobrych praktyk 
umożliwiających obywatelom lepszą ochronę ich infor macji.  
 
4.3. Cele szczegółowe 
 
Cel szczegółowy 1.  Rozwój krajowego systemu cyberbezpieczeństwa. 
Cel szczegółowy 2.  Podniesienie poziomu odporności systemów informacyj nych administracji 
publicznej i sektora prywatnego oraz osiągnięcie zd olności do skutecznego 
zapobiegania i reagowania na incydenty. 
Cel szczegółowy 3.  Zwiększanie potencjału narodowego w zakresie bezpie czeństwa 
w cyberprzestrzeni. 
                                                           
6) Cyberzagrożenie to wszelkie potencjalne okolicznoś ci, zdarzenie lub działanie, które mogą wyrządzić 
szkodę, spowodować zakłócenia lub w inny sposób nie korzystnie wpłynąć w przypadku sieci i systemów 
teleinformatycznych, użytkowników takich systemów o raz innych osób – zgodnie z rozporządzeniem 
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 z dni a 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA (Agencji Unii  
Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfik acji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii 
informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporz ądzenia (UE) nr 526/2013 (akt 
o cyberbezpieczeństwie) (Dz. Urz. UE L 151 z 07.06. 2019, str. 15). 
Monitor Polski – 9 –  Poz. 1037 – 8 – 
 Cel szczegółowy 4.  Budowanie świadomości i kompetencji społecznych w z akresie 
cyberbezpieczeństwa. 
Cel szczegółowy 5.  Zbudowanie silnej pozycji międzynarodowej Rzeczypos politej Polskiej w 
obszarze cyberbezpieczeństwa. 
 
 
 
  
 
 
 
 
Monitor Polski – 10 –  Poz. 1037 – 9 – 
 5. Cel szczegółowy 1 – rozwój krajowego systemu cyberb ezpieczeństwa 
5.1. Wdrożenie i ocena funkcjonowania przepisów o krajow ym systemie 
cyberbezpieczeństwa 
Podstawą rozwoju krajowego systemu cyberbezpieczeńs twa jest dokonanie pełnego wdrożenia i 
oceny funkcjonowania przepisów ustanawiających ten system, w powiązaniu z innymi przepisami, 
w szczególności z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r.  o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 1398), ustawą z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochr onie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 
742), Strategią Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypos politej Polskiej. Rezultatem dokonanej oceny 
może być konieczność przygotowania niezbędnych zmia n przepisów usuwających bariery dla 
skutecznej wymiany informacji oraz skoordynowanego i niezakłóconego reagowania na incydenty.  
Zmiany przepisów regulujących funkcjonowanie krajow ego systemu cyberbezpieczeństwa będą 
również wynikały z praktyki funkcjonowania na szcze blu europejskim dyrektywy Parlamentu 
Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego 
wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii  (Dz. Urz. 
UE L 194 z 19.07.2016, str. 1), zwanej dalej „dyrek tywą NIS”. Doświadczenia związane ze 
stosowaniem przepisów prawa w tym zakresie będą rów nież przesłanką do wnioskowania na 
poziomie Unii Europejskiej w sprawie zmiany przepis ów samej dyrektywy NIS tak, aby zwiększyć 
skuteczność jej oddziaływania – jednym z obszarów w ymagających zmian zwiększających 
efektywność dyrektywy NIS będzie doprecyzowanie obo wiązków dostawców usług cyfrowych, w 
szczególności świadczących usługi chmur obliczeniow ych, które w coraz większym stopniu będą 
wykorzystywane jako model przetwarzania danych dla usług kluczowych. 
Za przygotowanie propozycji zmian prawnych w zakres ie cyberbezpieczeństwa w swoich obszarach 
kompetencyjnych odpowiadają ministrowie według właściwości wynikającej z ustawy z dnia 4 
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945, 1248 i 1696) oraz 
organy właściwe wynikające z ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie 
cyberbezpieczeństwa. 
W ramach prac legislacyjnych minister właściwy do s praw informatyzacji, we współpracy z innymi 
resortami i organami właściwymi odpowiedzialnymi za  sprawowanie nadzoru w zakresie systemów 
teleinformatycznych w sektorach, dokona przeglądu r egulacji sektorowych i szczególnych, które 
dotyczą omawianej problematyki, oraz regulacji praw nych, które mogą mieć oddziaływanie na inne 
obszary, na przykład na ochronę danych osobowych cz y infrastrukturę krytyczną w kontekście 
Narodowego Programu Ochrony Infrastruktury Krytycznej.  Niezbędne będzie również podjęcie prac 
legislacyjnych mających na celu uregulowanie obszar u z zakresu wytwarzania, posiadania, 
pozyskiwania oraz wykorzystywania specjalistycznych  narzędzi podwójnego zastosowania do 
prowadzenia działań defensywno-ofensywnych w cyberp rzestrzeni. 
W ramach realizacji Strategii Cyberbezpieczeństwa u regulowane zostaną kwestie współpracy 
operacyjnej, w tym właściwej koordynacji działań i wymiany informacji między instytucjami 
odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo narodowe, działa nia antyterrorystyczne oraz bezpieczeństwo 
wewnętrzne i porządek publiczny. 
Z uwagi na dynamikę procesów zachodzących w obszarz e cyberbezpieczeństwa niezbędne będzie 
ciągłe monitorowanie zjawisk tam zachodzących i ini cjowanie ewentualnych zmian w przepisach 
prawa. Propozycje kierunków i planów na rzecz przeciwdziałania zagrożeniom cyberbezpieczeństwa 
będą opiniowane przez Kolegium do Spraw Cyberbezpie czeństwa działające przy Radzie Ministrów. 
Jest to organ opiniodawczo-doradczy w sprawach cybe rbezpieczeństwa oraz działalności zespołów 
Monitor Polski – 11 –  Poz. 1037 – 10 – 
 CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV, sektorowych zespo łów cyberbezpieczeństwa i organów 
właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa. 
 
5.2. Podniesienie efektywności funkcjonowania krajowego systemu 
cyberbezpieczeństwa 
Podniesienie efektywności funkcjonowania krajowego systemu cyberbezpieczeństwa będzie 
realizowane przez uruchomienie do dnia 1 stycznia 2 021 r., przez ministra właściwego do spraw 
informatyzacji, systemu teleinformatycznego wspiera jącego:  
1) współpracę podmiotów wchodzących w skład krajowe go systemu cyberbezpieczeństwa; 
2) generowanie i przekazywanie rekomendacji dotyczą cych działań podnoszących poziom 
cyberbezpieczeństwa; 
3) zgłaszanie i obsługę incydentów; 
4) szacowanie ryzyka na poziomie krajowym; 
5) ostrzeganie o cyberzagrożeniach.  
Organy właściwe, odpowiedzialne za sprawowanie nadz oru w zakresie systemów 
teleinformatycznych w sektorach, w których świadczo ne są usługi kluczowe i usługi cyfrowe, będą 
prowadziły działania mające na celu wspieranie oper atorów i dostawców w zapewnieniu 
bezpieczeństwa świadczonych przez nich usług. Organ y właściwe będą mogły w tym celu wydawać 
zalecenia organizacyjne i techniczne, a także udost ępniać narzędzia i wiedzę dotyczącą najlepszych 
praktyk sektorowych i ponadsektorowych podnoszących  cyberbezpieczeństwo. 
Rozwój krajowego systemu cyberbezpieczeństwa wiąże się również ze zwiększaniem zdolności 
struktur zajmujących się cyberbezpieczeństwem na po ziomie operacyjnym, w tym trzech zespołów 
CSIRT poziomu krajowego, współpracujących z nimi sektorowych zespołów cyberbezpieczeństwa, a 
także centrów analizy i wymiany informacji. Niezbęd ne jest wdrożenie systemowych rozwiązań 
pozwalających na wymianę informacji między interesa riuszami i dzielenie się wiedzą co do 
podatności, zagrożeń i incydentów. 
Rząd w ramach współpracy administracji rządowej z a dministracją samorządową będzie 
rekomendował i działał na rzecz jednostek samorządu  terytorialnego w zakresie podnoszenia 
kompetencji w projektowaniu procesów zwiększających  cyberbezpieczeństwo, w szczególności: w 
doborze, wdrażaniu i utrzymaniu środków technicznych zwiększających cyberbezpieczeństwo, w tym korzystania z nowoczesnych i bezpiecznych modeli pr zetwarzania w chmurach obliczeniowych, 
tworzenia bezpiecznych aplikacji oraz korzystania z  bezpiecznych systemów mobilnych. 
Efektywność funkcjonowania krajowego systemu cyberb ezpieczeństwa ma również podnieść 
wprowadzenie standaryzacji rozwiązań zabezpieczając ych, w tym wprowadzenie minimalnych 
wymagań bezpieczeństwa dla sieci i systemów teleinf ormatycznych używanych przez administrację 
publiczną. Standaryzacja i wymagania cyberbezpiecze ństwa, opracowane i wykorzystywane przez 
administrację publiczną w ramach Narodowych Standar dów Cyberbezpieczeństwa, powinny stać się 
także wyznacznikiem dobrych praktyk dla sektora pry watnego oraz dla obywateli.  
Efektywność funkcjonowania krajowego systemu cyberb ezpieczeństwa będzie weryfikowana podczas 
ćwiczeń sektorowych oraz ćwiczeń krajowych inicjowa nych przez Pełnomocnika Rządu do spraw 
Cyberbezpieczeństwa. W ramach ćwiczeń krajowych i m iędzynarodowych będą także podnoszone 
Monitor Polski – 12 –  Poz. 1037 – 11 – 
 zdolności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej d o prowadzenia operacji defensywnych w 
cyberprzestrzeni. 
 
5.3. Rozbudowa systemu wymiany informacji na potrzeby ki erowania 
bezpieczeństwem narodowym 
W celu usprawnienia zarządzania bezpieczeństwem pro wadzone będą działania mające na celu 
wymianę informacji i uzgadnianie reakcji, tak na po ziomie strategicznym, jak i poziomie 
operacyjnym, w szczególności między sferą cywilną i sferą wojskową. Niezbędna jest budowa 
odpornego na cyberzagrożenia systemu wymiany inform acji dla potrzeb administracji publicznej, 
wykorzystującego najnowocześniejsze technologie wym iany informacji, uwzględniające konieczność 
wysokiej mobilności. System ten będzie wykorzystywa ny w różnych stanach nadzwyczajnych oraz 
stanach gotowości obronnej państwa. 
 
5.4. Zwiększenie cyberbezpieczeństwa usług kluczowych i cyfrowych oraz 
infrastruktury krytycznej 
Technologie informatyczne (IT)7) wykorzystywane przez operatorów usług kluczowych, dostawców 
usług cyfrowych, operatorów infrastruktury krytyczn ej (w tym operatorów telekomunikacyjnych) 
stanowią element krytyczny dla ciągłości działania państwa oraz zapewniania bezpieczeństwa 
obywatelom. Co więcej bezpieczeństwo najważniejszyc h sektorów gospodarki, ze szczególnym 
uwzględnieniem sektora energii, zależy od zapewnien ia niezakłóconego działania przemysłowych 
systemów sterowania (OT)8). Dlatego zapewnienie cyberbezpieczeństwa zarówno I T, jak i OT, będzie 
traktowane przez rząd jako priorytet. Wyrazem tego są przygotowywane już analizy dotyczące 
doprecyzowania wymagań bezpieczeństwa niezbędnych d o spełnienia przez operatorów 
telekomunikacyjnych, szczególnie przy budowie sieci 5G, która w przyszłości będzie podstawą 
funkcjonowania państwa w zakresie mobilnej telekomu nikacji. Zakłada się, że będą w tym obszarze 
konieczne zmiany prawne, aby umożliwić odpowiednią kontrolę nad zapewnieniem 
cyberbezpieczeństwa. 
Oprócz tego, mając na uwadze, że odpowiedzialność z a zapewnienie bezpieczeństwa usług leży 
przede wszystkim po stronie podmiotów je świadczący ch, rząd podejmie działania wspierające 
budowanie zdolności i kompetencji w zakresie cyberb ezpieczeństwa wśród operatorów usług 
kluczowych, operatorów infrastruktury krytycznej or az dostawców usług cyfrowych, uwzględniając 
ich różnorodną specyfikę i różny stopień dojrzałośc i w zakresie cyberbezpieczeństwa. Ponadto rząd 
będzie wspierał te podmioty w reagowaniu na incyden ty istotne, krytyczne i poważne, szczególnie w 
przypadku wystąpienia incydentów ponadsektorowych.  
W pierwszej kolejności zostanie zapewniona spójność  działań w zakresie opracowywania kryteriów 
identyfikacji operatorów infrastruktury krytycznej i operatorów usług kluczowych, uwzględniająca 
potrzebę włączenia tych podmiotów do systemu zarząd zania kryzysowego. Proces ten przebiegał 
będzie we współpracy ze wszystkimi sektorami. Wykorzystując mechanizmy przewidziane prawem, 
rekomendowane będą minimalne wymagania w zakresie c yberbezpieczeństwa ze szczególnym 
uwzględnianiem zarządzania ciągłością działania.  
                                                           
7) IT – ang. information technologies. 
8) OT – ang. operational technologies.  
Monitor Polski – 13 –  Poz. 1037 – 12 – 
 Analogicznym reżimem objęci zostaną dostawcy usług cyfrowych, jednak rząd ma pełną świadomość 
międzynarodowej specyfiki tych podmiotów oraz konie czności zapewnienia takich regulacji, które 
będą sprzyjały rozwojowi rynku cyfrowego w Polsce. Stąd działania w tym obszarze będą 
prowadzone na forum europejskim, przede wszystkim w  ramach Grupy Współpracy dyrektywy NIS, a 
także w ramach współpracy transatlantyckiej z bryty jskimi i amerykańskimi instytucjami 
stymulującymi podnoszenie standardów cyberbezpiecze ństwa przez dostawców usług cyfrowych.  
 
5.5. Wypracowanie i wdrożenie metodyki szacowania ryzyka  na poziomie krajowym 
Na potrzeby zarządzania cyberbezpieczeństwem na poz iomie krajowym wdrożona zostanie wspólna 
metodyka statycznego i dynamicznego szacowania ryzy ka, uwzględniająca specyfikę poszczególnych 
sektorów, a także operatorów infrastruktury krytycznej, operatorów usług kluczowych i dostawców 
usług cyfrowych. Zapewni to porównywalność szacowań , w tym określenie poziomu ryzyka, w 
szczególności na potrzeby raportu o zagrożeniach be zpieczeństwa narodowego, sporządzanego na 
podstawie przepisów o zarządzaniu kryzysowym. Szaco wanie ryzyka stanie się procesem ciągłym i 
umożliwi zobrazowanie poziomu ryzyka w czasie zbliż onym do czasu rzeczywistego. 
Metodyka i narzędzia umożliwiające statyczne i dyna miczne szacowania ryzyka dla systemów 
teleinformatycznych powstają w ramach projektu Naro dowej Platformy Cyberbezpieczeństwa 
finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoj u – zakończenie prac planowane jest do 
końca 2020 r.9) 
 
5.6. Zwiększanie zdolności do zwalczania cyberprzestępcz ości, w tym 
cyberszpiegostwa i zdarzeń o charakterze terrorysty cznym 
W zakresie zwiększania zdolności do zwalczania cybe rprzestępczości, w tym cyberszpiegostwa, 
zdarzeń o charakterze hybrydowym (w tym działań o c harakterze terrorystycznym) ważne jest 
zapewnienie wsparcia dla operatorów usług kluczowyc h, dostawców usług cyfrowych oraz 
operatorów infrastruktury krytycznej w wykrywaniu o raz zwalczaniu incydentów we wszystkich ich 
fazach. W tym celu wymagana jest współpraca oraz ko ordynacja działań organów ścigania niezależnie 
od motywów, którymi kierują się sprawcy przestępstw , a szczególnie istotne znaczenie ma 
prawidłowe zabezpieczenie dowodów cyfrowych. 
Zwiększenie efektywności czynności procesowych i op eracyjnych wymaga podjęcia i poszerzenia 
współdziałania organów ścigania z innymi podmiotami , które mogą posiadać wiedzę w zakresie 
ustalenia istoty przestępstwa lub mogą przyczynić s ię do ustalenia jego sprawcy. Dotyczy to 
współpracy z krajowymi oraz międzynarodowymi podmio tami prywatnymi, szczególnie z sektora 
telekomunikacyjnego, bankowego i ubezpieczeniowego.  Niezbędne jest także zapewnienie ciągłej 
wymiany informacji o zagrożeniach i podatnościach z arówno na poziomie krajowym, jak i 
międzynarodowym.  
Mając na uwadze specyfikę cyberprzestrzeni, zwalcza nie cyberprzestępczości wymaga 
transgranicznej współpracy organów ścigania oraz po dmiotów typu CERT/CSIRT. W czynnościach 
                                                           
9) Metodyka i narzędzia umożliwiające statyczne i dyn amiczne szacowanie ryzyka dla systemów 
teleinformatycznych są opracowywane w ramach projek tu badawczego pn. „Narodowej Platformy 
Cyberbezpieczeństwa”, realizowanego przez Naukową i  Akademicką Sieć Komputerową i finansowanego przez 
Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach Programu CyberSecIdent – Cyberbezpieczeństwo i 
e-Tożsamość.  
Monitor Polski – 14 –  Poz. 1037 – 13 – 
 procesowych lub w procesie rozpoznania operacyjnego  dotyczących przestępstw dokonywanych w 
cyberprzestrzeni krytyczny jest upływ czasu. Oznacz a to, że wymagane są sprawne i zaufane kanały 
wymiany informacji między organami ścigania różnych  państw. 
Biorąc pod uwagę dynamikę przestępstwa w cyberprzes trzeni i związaną z tym konieczność 
podejmowania czynności operacyjnych i procesowych, niezbędne jest wprowadzenie przepisów 
umożliwiających przetwarzanie dokumentów procesowyc h w postaci elektronicznej i przesyłanie ich 
w takiej postaci. 
Szybko zmieniające się metody popełniania przestęps tw wymagają rozwijania badań naukowych w 
obszarze zwalczania cyberprzestępczości, których wy niki zapewnią wsparcie dla organów ścigania. 
Wyniki tych badań będą wykorzystywane w pracy organ ów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, jak 
też będą stanowić materiał do opracowania działań p rofilaktycznych. Wdrożone zostaną skierowane 
do społeczeństwa programy informacyjne o zagrożenia ch cyberprzestępczością oraz metodach 
unikania skutków tych zagrożeń. Wskazane zostaną sp osoby postępowania dla osób dotkniętych 
przestępstwem. Ważną rolę do odegrania w tego typu działalności będą mieli operatorzy usług 
kluczowych, dostawcy usług cyfrowych, dostawcy usłu gi dostępu do Internetu oraz organizacje 
pozarządowe, a także podmioty publiczne. 
Monitor Polski – 15 –  Poz. 1037 – 14 – 
 6. Cel szczegółowy 2 – Podniesienie poziomu odporności  systemów 
informacyjnych administracji publicznej i sektora p rywatnego oraz 
osiągnięcie zdolności do skutecznego zapobiegania i  reagowania na 
incydenty 
 
6.1. Opracowanie i wdrożenie Narodowych Standardów Cyber bezpieczeństwa oraz 
promowanie dobrych praktyk i zaleceń  
Wykorzystując potencjał intelektualny ekspertów zgr omadzonych w komitetach technicznych 
Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, ośrodkach nauk owych, akademickich i instytutach 
badawczych, a także w zainteresowanych podmiotach p ublicznych i prywatnych, opracowane zostaną 
nowe standardy lub nastąpi przełożenie istniejących  norm i standardów na konkretne rekomendacje w 
zakresie ich wdrażania. 
W celu zwiększenia odporności systemów informacyjny ch administracji publicznej na 
cyberzagrożenia niezbędne jest opracowanie Narodowy ch Standardów Cyberbezpieczeństwa, jako 
zbioru wymagań organizacyjnych i technicznych dotyc zących, w szczególności, bezpieczeństwa: 
1) aplikacji; 
2) urządzeń mobilnych; 
3) stacji roboczych; 
4) serwerów i sieci; 
5) modeli chmur obliczeniowych. 
 
W celu zapewnienia bezpiecznej i optymalnej kosztow o infrastruktury przetwarzania systemów IT 
administracji publicznej, która już w bliskiej przy szłości rozpocznie korzystanie z nowych form 
przetwarzania i przechowywania informacji, m.in. pr zez wykorzystywanie usług chmury 
obliczeniowej, niezbędne będzie przygotowanie zalec eń i promowanie dobrych praktyk podnoszących 
odporność na potencjalne cyberzagrożenia.  
Realizacja zadań publicznych, w szczególności związ anych z cyberbezpieczeństwem, będzie 
wspierana przez stosowanie Polskich Norm, bazującyc h na normach europejskich i 
międzynarodowych. Odwołania do norm powinny być sze roko stosowane na wszystkich etapach 
cyklu życia systemu teleinformatycznego. Istotne je st również wspieranie wdrożenia rekomendacji 
wydawanych przez regulatorów rynkowych.  
Monitor Polski – 16 –  Poz. 1037 – 15 – 
 6.2. Bezpieczeństwo łańcucha dostaw 
Zapewnienie cyberbezpieczeństwa wymaga stosowania z abezpieczeń organizacyjnych i technicznych 
na wszystkich etapach cyklu życia systemów teleinfo rmatycznych. Działania te składają się na tak 
zwany bezpieczny łańcuch dostaw, który obejmuje pro jektowanie, budowę, wdrażanie, eksploatację 
oraz wycofywanie z użycia. Pod pojęciem łańcucha do staw należy rozumieć system, na który składają 
się podsystemy produkcji, dystrybucji, transportu, magazynowania oraz recyklingu komponentów 
systemów teleinformatycznych, jak również ich insta lacja, uruchomienie, bieżące utrzymanie, 
serwisowanie oraz naprawy. 
Ważnym elementem zapewnienia jakości w łańcuchu dos taw jest ocena i certyfikacja produktów (w 
szczególności oprogramowania, urządzeń i usług). Pr iorytetowe w tym zakresie będzie utworzenie, a 
następnie utrzymanie i rozwój krajowego systemu oce ny i certyfikacji cyberbezpieczeństwa 
bazującego na działalności akredytowanych jednostek  oceniających zgodność, co umożliwi 
Rzeczypospolitej Polskiej uzyskanie pełnego i rozpo znawanego na arenie europejskiej i 
międzynarodowej statusu państwa producenta w dziedz inie rozwiązań cyberbezpieczeństwa. 
Rzeczpospolita Polska aktywnie włączy się w prace n ad ustanowieniem europejskich programów 
certyfikacji cyberbezpieczeństwa zgodnie z rozporzą dzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 
2019/881 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA  (Agencji Unii Europejskiej ds. 
Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfikacji cyberbezpiec zeństwa w zakresie technologii 
informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporz ądzenia (UE) nr 526/2013 (akt o 
cyberbezpieczeństwie). 
Działania na poziomie krajowym będą obejmowały, w szczególności, wyznaczenie krajowego organu 
ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa, który będzie wydawał europejskie certyfikaty 
cyberbezpieczeństwa oraz nadzorował krajowe jednostki oceniające zgodność produktów, usług i 
procesów z wymaganiami określonymi w europejskich p rogramach certyfikacji cyberbezpieczeństwa 
oraz współpracował z krajową jednostką akredytującą  – Polskim Centrum Akredytacji, w celu 
monitorowania i nadzorowania działalności akredytow anych jednostek oceniających zgodność w 
odniesieniu do wymagań rozporządzenia Parlamentu Eu ropejskiego i Rady (UE) 2019/881. 
Efektem tych działań będzie uzyskanie na poziomie k rajowym zdolności do wspierania polskich 
producentów, którzy uzyskując europejskie certyfikaty cyberbezpieczeństwa, będą mogli skuteczniej 
konkurować na jednolitym rynku cyfrowym UE. 
 
6.3. Testy i audyty cyberbezpieczeństwa 
Jednym ze środków, który pozwala na dokonanie oceny  skuteczności wdrożonych systemów 
zarządzania bezpieczeństwem i adekwatności ustanowi onych zabezpieczeń, są okresowe audyty. 
Metodyki audytów powinny uwzględniać normy, dobre p raktyki oraz specyfikę poszczególnych 
sektorów. Celem takiego podejścia jest uzyskanie po równywalności wyników audytów. 
Kolejnym środkiem oceny bezpieczeństwa są okresowe testy (w tym testy penetracyjne), które 
pozwalają na rzeczywistą ocenę odporności systemu n a zagrożenia. Ich wyniki stanowią podstawę 
weryfikacji przyjętych założeń w zakresie ustanowio nych zabezpieczeń. W celu wykorzystania 
potencjału społecznego w zakresie cyberbezpieczeńst wa propagowane będzie testowanie 
zabezpieczeń w modelu tzw. bug-bounty10). 
                                                           
10) Bug-bounty – poszukiwanie podatności w oprogramowa niu przez osoby niezwiązane z producentem tego 
oprogramowania, zwykle za jego zgodą generalną. 
Monitor Polski – 17 –  Poz. 1037 – 16 – 
 7. Cel szczegółowy 3 – Zwiększenie potencjału narodowe go w zakresie 
technologii cyberbezpieczeństwa 
 
7.1. Rozbudowa zasobów przemysłowych i technologicznych na potrzeby 
cyberbezpieczeństwa 
Rząd stawia sobie za cel inwestowanie w rozbudowę z asobów przemysłowych i technologicznych na 
potrzeby cyberbezpieczeństwa przez stwarzanie warun ków dla rozwoju przedsiębiorstw, w tym 
szczególnie MŚP oraz start-upów, a także ośrodków n aukowo-badawczych, których przedmiotem 
działalności jest tworzenie nowych rozwiązań w obsz arze cyberbezpieczeństwa. Jednym z priorytetów 
jest wzrost zdolności w obszarze projektowania i wy twarzania oprogramowania, urządzeń i usług 
wykorzystywanych we wszystkich gałęziach polskiego przemysłu, zwiększających jego 
konkurencyjność11). Pozyskiwanie nowych technologii dla rozwoju rodzi mych przedsięwzięć będzie 
realizowane przez udział w inicjatywach międzynarod owych kładących nacisk na innowacyjność w 
drodze współpracy dwustronnej oraz w ramach organiz acji międzynarodowych, w tym w ramach 
planowanego przez Komisję Europejską i państwa czło nkowskie Europejskiego Centrum Kompetencji 
w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa w kwestiach Przemy słu, Technologii i Badań Naukowych. 
Ponadto rząd będzie dążył do aktywnego upowszechniania wśród polskich przedsiębiorców wiedzy, 
szkoleń i wdrażania technologii cyberbezpieczeństwa  pozwalających na pełne wykorzystanie w 
procesach produkcji lub świadczenia usług potencjał u innych najnowocześniejszych technologii 
cyfrowych, m.in. systemów autonomicznych opartych n a sztucznej inteligencji. 
Stymulowane będzie podnoszenie kompetencji ośrodków  naukowych oraz wyższych uczelni w 
obszarze cyberbezpieczeństwa. Przez instrumenty pra wne rząd będzie stymulował na wyższych 
uczelniach nauczanie służące pozyskiwaniu specjalis tów z zakresu cyberbezpieczeństwa, w ramach 
studiów pierwszego i drugiego stopnia, szkół doktor skich oraz studiów podyplomowych. 
W celu wyrównania szans polskich przedsiębiorców na  globalnym rynku rząd będzie wspierał rozwój 
polskiego biznesu w uzyskiwaniu zdolności cyfrowych  oraz zapewniał pomoc w ubieganiu się o 
środki na rozwój innowacyjnych rozwiązań, a także d oradztwo w dostępie do nowych rynków, jak i 
pomoc w nawiązaniu współpracy z innymi przedsiębior cami. 
 
7.2. Nastawienie na rozwój współpracy między sektorem pu blicznym i prywatnym 
Zapewnienie bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni wymag a wspólnego wysiłku sektora prywatnego, 
publicznego oraz obywateli. Rząd będzie kontynuował  budowanie efektywnego systemu partnerstwa 
publiczno-prywatnego opartego na zaufaniu i wspólne j odpowiedzialności za cyberbezpieczeństwo.  
Jednocześnie administracja publiczna będzie doskona liła swój potencjał w zakresie inicjowania i 
prowadzenia projektów w dziedzinie cyberbezpieczeńs twa. Rząd będzie również aktywnie angażować 
się w istniejące i powstające formy europejskiej ws półpracy publiczno-prywatnej i tym samym będzie 
promować polski biznes na arenie międzynarodowej. 
                                                           
11) Jednym z przykładów działań nastawionych na rozwój  polskiego przemysłu i jego konkurencyjności w dobi e 
transformacji cyfrowej jest program realizowany prz ez ministra właściwego do spraw gospodarki pn.: 
"Przemysł 4.0". W ramach programu, w drodze konkurs u, zostaną wyłonione Huby Innowacji Cyfrowej 
(Digital Innovation Hubs), które w sposób ustandary zowany będą wspierać przedsiębiorców w transformacj i 
cyfrowej, w tym także w obszarze cyberbezpieczeństw a. 
Monitor Polski – 18 –  Poz. 1037 – 17 – 
 Realizując nową wizję rozwoju kraju i wspierając in nowacyjność polskiej gospodarki, istotna będzie 
budowa systemu wsparcia przedsięwzięć badawczo-rozw ojowych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, 
prowadzonych we współpracy świata nauki oraz przeds iębiorstw komercyjnych.  
 
7.3. Stymulowanie badań i rozwoju w obszarze cyberbezpie czeństwa 
W związku z dynamicznie rozwijającym się rynkiem in formatycznym, w szczególności w związku z 
przejściem na protokół komunikacyjny IPv6, a także w związku z rozwojem idei Internetu Rzeczy, 
Inteligentnych Miast, Przemysłu 4.0, jak również ch mury obliczeniowych, sieci mobilnej łączności 
szerokopasmowej (5G i kolejnych generacji) czy mega danych ( Big Data) , zachodzi konieczność 
intensyfikacji działań badawczych i rozwojowych ora z wytwórczych w zakresie cyberbezpieczeństwa. 
W tym celu wspólnie z Narodowym Centrum Badań i Roz woju kontynuowane będą programy 
badawcze12), mające na celu przygotowanie i wdrożenie nowych m etod ochrony przed 
cyberzagrożeniami. 
W obliczu dynamicznie rozwijających się technologii  związanych m.in. z Internetem Rzeczy należy 
zwrócić szczególną uwagę na konieczność zapewnienia  bezpieczeństwa produktu, usługi lub procesu 
już na etapie projektowania ( Security by design13)), a także ochronę danych i prywatności (Privacy by  
design)14). Rząd będzie promował i wspierał podejście uwzględ niające bezpieczeństwo już od etapu 
projektowania.  
Ponadto we współpracy ze środowiskiem naukowo-akade mickim zostaną opracowane programy 
badawcze mające na celu, w szczególności: 
1) ocenę skuteczności zabezpieczeń i odporności na cyberzagrożenia; 
2) ocenę skuteczności reagowania na incydenty; 
3) metody wykrywania i analizy nowych typów cyberpr zestępstw, cyberterroryzmu i 
cyberszpiegostwa; 
4) badanie metod ataków (w tym ataków o charakterze  hybrydowym) oraz sposobów 
przeciwdziałania i minimalizowania skutków tych ata ków; 
5) ochronę procesów demokratycznych przed zakłóceni ami z wykorzystaniem cyberzagrożeń. 
 
                                                           
12) Kontynuowana będzie współpraca Ministerstwa Cyfryz acji z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju m.in. 
w ramach Programu CyberSecIdent – Cyberbezpieczeńst wo i e-Tożsamość. 
13) Security by design – podejście do rozwoju produktó w lub systemów, które polega na myśleniu o 
bezpieczeństwie i integracji funkcji bezpieczeństwa  od samego początku. Komunikat Komisji – „Europejsk i 
program badań i innowacji w dziedzinie bezpieczeńst wa” – wstępne stanowisko Komisji w sprawie 
głównych ustaleń i zaleceń europejskiego forum bada ń i innowacji w dziedzinie bezpieczeństwa (ESRIF) 
/*COM(2009)691 final/. 
14) Privacy by design – podejście do ochrony danych i prywatności, zawierające odpowiednie środki technic zne 
i organizacyjne, zaprojektowane w celu skutecznej r ealizacji zasad ochrony danych, uwzględniające stan  
wiedzy technicznej, koszt wdrażania oraz charakter,  zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko 
naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różn ym prawdopodobieństwie wystąpienia i wadze 
zagrożenia wynikające z przetwarzania. Na podstawie  art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i 
Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w spr awie ochrony osób fizycznych w związku z 
przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodn ego przepływu takich danych oraz uchylenia 
dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochroni e danych) – Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1.  
Monitor Polski – 19 –  Poz. 1037 – 18 – 
 Działalność badawcza i rozwojowa realizowana będzie  także w obszarze współpracy 
międzynarodowej w ramach UE i NATO. 
Ważne zadania w systemie zapewnienia cyberbezpiecze ństwa mają organizacje pozarządowe, które są 
bardzo sprawnymi organizatorami działań edukacyjnyc h w społeczeństwie, a także jako dostawcy 
analiz i opinii dla administracji publicznej. Możli we jest także pozyskiwanie specjalistów o 
unikatowych umiejętnościach przez ośrodki analitycz ne na potrzeby rozwiązywania 
skomplikowanych problemów z zakresu cyberbezpieczeń stwa. 
 
7.4. Uzyskanie zdolności do prowadzenia pełnego spektrum  działań militarnych w 
cyberprzestrzeni 
Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, jako podsta wowy element systemu obronnego państwa, 
powinny angażować się w działania w cyberprzestrzen i na tym samym poziomie co w powietrzu, na 
lądzie i na morzu, zarówno w czasie pokoju, wojny, jak i w sytuacji kryzysowej. Zdolności do 
prowadzenia pełnego spektrum działań militarnych w cyberprzestrzeni muszą więc obejmować m.in.: 
rozpoznawanie zagrożeń, ochronę i obronę sieci i sy stemów teleinformatycznych oraz zwalczanie 
źródeł cyberzagrożeń. 
Działania w cyberprzestrzeni stanowią integralną cz ęść planowanych operacji, które będą prowadzone 
przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej zarówn o samodzielnie, jak i w układzie sojuszniczym 
lub koalicyjnym. Struktury Sił Zbrojnych Rzeczyposp olitej Polskiej będą udoskonalone przez 
utworzenie i wzmacnianie formacji przeznaczonych do  realizacji zadań w cyberprzestrzeni, 
dysponujących zdolnościami w zakresie rozpoznawania , zapobiegania i zwalczania cyberzagrożeń. 
Budowana będzie zdolność do interoperacyjnego dział ania w cyberprzestrzeni w układzie militarnym 
i pozamilitarnym w wymiarze narodowym i międzynarod owym w ramach sojuszu, koalicji i 
porozumień. Kwalifikacje personelu prowadzącego dzi ałania militarne w cyberprzestrzeni będą stale 
podnoszone w ramach szkoleń. Jednocześnie prowadzon e będzie na bieżąco rozpoznanie zagrożeń 
oraz ocena – również pod kątem zgodności z prawem m iędzynarodowym – sytuacji, co pozwoli na 
dobór właściwych metod i narzędzi do ochrony i obro ny zasobów własnych oraz eliminację źródeł 
zagrożeń dla sieci i systemów teleinformatycznych z arówno infrastruktury stacjonarnej, jak i 
mobilnej. Mając na uwadze dynamikę rozwoju technolo gii tworzących środowisko, jakim jest 
cyberprzestrzeń, resort obrony narodowej będzie dąż yć do wytworzenia bądź pozyskania 
innowacyjnych metod i narzędzi, które zapewnią skut eczność działania w tej domenie. 
 
8. Cel szczegółowy 4 – Budowanie świadomości i kompete ncji społecznych 
w zakresie cyberbezpieczeństwa 
 
8.1. Zwiększanie kompetencji kadry podmiotów istotnych d la cyberbezpieczeństwa 
Rzeczypospolitej Polskiej 
Podnoszenie kompetencji kadry podmiotów istotnych d la cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej 
Polskiej będzie realizowane przez stworzenie i wdro żenie takiego modelu funkcjonowania systemu 
edukacji akademickiej i doskonalenia zawodowego, kt óry zapewni odpowiednie do wyzwań 
kwalifikacje pracowników. W tym celu opracowane zos taną modelowe programy edukacji 
akademickiej dla dedykowanego kierunku cyberbezpiec zeństwo. 
Monitor Polski – 20 –  Poz. 1037 – 19 – 
 W ramach szeroko rozumianej edukacji eksperckiej, a by skuteczniej przeciwdziałać rozwijającej się 
cyberprzestępczości, zostanie wzmocniony system szk oleń dla wszystkich pracowników podmiotów 
istotnych dla cyberbezpieczeństwa oraz dla przedsta wicieli organów ścigania i wymiaru 
sprawiedliwości, przez wdrożenie dedykowanego progr amu edukacyjnego zawierającego zarówno 
szkolenia teoretyczne, jak i praktyczne na realnych  przykładach zagrożeń. 
W celu utrzymania w administracji publicznej pracow ników o wysokich kompetencjach, równolegle z 
wykorzystaniem innych instrumentów wspierających ic h aktywność, podjęte będą działania w celu 
zbliżenia zarobków tych pracowników do poziomu, jak i mogliby uzyskać, zatrudniając się w sektorze 
prywatnym. 
Równocześnie rząd przygotuje i wdroży systemowe roz wiązanie w celu zapewnienia merytorycznego 
wsparcia dla podniesienia kompetencji pracowników j ednostek administracji samorządowej w 
zakresie cyberbezpieczeństwa.  
Kierownictwo jednostek administracji rządowej będzi e dynamicznie określało odpowiedzialność i 
uprawnienia dla osób pełniących istotną rolę w zakr esie zarządzania cyberbezpieczeństwem i 
odpowiednio komunikowało te ustalenia wszystkim int eresariuszom. 
 
8.2. Stworzenie warunków do bezpiecznego korzystania z c yberprzestrzeni przez 
obywateli 
Edukacja w zakresie cyberbezpieczeństwa powinna być  dostępna na jak najwcześniejszym etapie 
dostępu dzieci i młodzieży do usług cyfrowych – naj lepiej, jeśli byłaby prowadzona przed wejściem w 
świat cyfrowy, a w praktyce często wymagana jest na  etapie edukacji wczesnoszkolnej. 
Uwzględniając tematykę bezpiecznego korzystania z c yberprzestrzeni, zakłada się wsparcie 
nauczycieli w realizacji podstawy programowej, w sz czególności w aktualizowaniu programów 
nauczania w ramach różnych zajęć zgodnie z aktualną  wiedzą na temat bezpiecznego korzystania z 
nowoczesnych technologii. 
Ponadto realizowane będą działania wspierające ciąg łe doskonalenie nauczycieli w obszarze 
nowoczesnych technologii i cyberbezpieczeństwa, z u względnieniem zdiagnozowanych potrzeb danej 
szkoły lub placówki.  Uczelnie wyższe będą zachęcane do tego, aby rozwija ne były specjalizacje interdyscyplinarne, 
obejmujące między innymi zarządzanie bezpieczeństwe m informacji, ocenę i weryfikację 
zabezpieczeń systemów teleinformatycznych, ochronę danych osobowych, ochronę własności 
intelektualnej w Internecie oraz zagadnienia związa ne z rozwojem nowych technologii i wyzwaniami, 
które są tego pochodnymi.  
8.3. Rozwijanie świadomości społecznej w kierunku bezpie cznego korzystania z 
cyberprzestrzeni  
We współpracy z organizacjami pozarządowymi, sektor em prywatnym oraz ośrodkami akademickimi 
administracja publiczna kontynuować będzie systemow e działania uwrażliwiające społeczeństwo na 
zagrożenia płynące z cyberprzestrzeni, a także dzia łania edukacyjne w zakresie praw i wolności w 
środowisku cyfrowym oraz uprawnień osób, które padł y ofiarą cyberataku i poniosły szkodę w 
wyniku naruszeń bezpieczeństwa w sieci. Kontynuowan e będą m.in. kampanie społeczne, skierowane 
do różnych grup docelowych m. in. dzieci, rodziców,  seniorów. 
Monitor Polski – 21 –  Poz. 1037 – 20 – 
 W obliczu coraz liczniejszych zagrożeń nakierowanyc h na wywarcie określonego wpływu na 
społeczeństwo, a także mając na uwadze konsekwencje  celowego wykorzystywania narzędzi z 
obszaru inżynierii społecznej do działań o charakte rze manipulacyjnym w postaci m.in. kampanii 
dezinformacyjnych lub działań inspiracyjnych bądź d ezintegracyjnych, potrzebne jest podjęcie 
systemowych działań pozwalających na rozwijanie świadomości obywateli w kontekście weryfikacji 
autentyczności informacji oraz reagowania na próby jej zakłócenia. W kontekście obrony przed 
działaniami manipulacyjnymi, które mogą być jednym z elementów działań o charakterze 
hybrydowym, ważne jest budowanie w społeczeństwie z dolności do identyfikacji działań 
oddziaływujących na świadomość bądź ukierunkowanych  na przekształcanie lub dezintegrację 
określonych środowisk. 
Monitor Polski – 22 –  Poz. 1037 – 21 – 
 9. Cel szczegółowy 5 – Zbudowanie silnej pozycji międz ynarodowej 
Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze cyberbezpiecze ństwa  
 
9.1. Aktywna współpraca międzynarodowa na poziomie strat egiczno-politycznym 
W obliczu wszechobecnych procesów globalizacyjnych i związanych z nimi współzależności państw 
międzynarodowa współpraca jest kluczowa dla osiągnięcia bezpieczeństwa globalnej 
cyberprzestrzeni. 
Realizując te zadania na poziomie europejskim, Rzec zpospolita Polska zintensyfikuje działania na 
rzecz zapewnienia bezpieczeństwa jednolitego rynku cyfrowego UE, jako motoru wzrostu 
gospodarczego i innowacyjności. Ponadto istotne jes t dążenie do szerszego uwzględnienia aspektów 
cyberbezpieczeństwa w pracach nad pogłębieniem Wspó lnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa 
Unii Europejskiej. 
Członkostwo w Organizacji Traktatu Północnoatlantyc kiego jest istotnym filarem bezpieczeństwa 
Rzeczypospolitej Polskiej, jak i bezpieczeństwa eur oatlantyckiego. Nasilające się ataki o charakterze 
hybrydowym czynią nieodzownym inwestowanie w zdolno ści odstraszania i obronne, w tym 
doskonalenie swojej odporności i zdolności do szybk iego i skutecznego reagowania na cyberataki. 
Współpracując w ramach systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rzeczpospolita Polska 
będzie dążyła do kontynuacji debaty dotyczącej spra wnie funkcjonującego systemu 
międzynarodowego zarządzania siecią globalną oraz z agadnień związanych z prawną oceną 
cyberataków, w celu wypracowania spójnych rozwiązań , gwarantujących pewność międzynarodowej 
wymiany informacji w Internecie. W kontekście aspek tów prawno-międzynarodowych kluczowe jest 
dążenie do uzyskania wśród państw jak najszerszego konsensusu odnośnie do tego, w jaki sposób 
prawo międzynarodowe stosuje się do działań w cyber przestrzeni. Rzeczpospolita Polska – we 
współpracy z partnerami prezentującymi podobny punk t widzenia – będzie promować stanowisko, 
zgodnie z którym obowiązujące prawo międzynarodowe,  przede wszystkim Karta Narodów 
Zjednoczonych, stosuje się do cyberprzestrzeni. Rze czpospolita Polska potwierdza swoje 
przywiązanie do wypracowanych w ramach prac Grup ek spertów rządowych ONZ dobrowolnych 
zasad odpowiedzialnego zachowania państw w cyberprz estrzeni, opowiada się za stosowaniem całego 
prawa międzynarodowego do działań państw w cyberprz estrzeni oraz za wdrożeniem środków 
budowy zaufania w celu zmniejszenia ryzyka konflikt u wynikającego z cyberzagrożeń. 
Rzeczpospolita Polska będzie angażować się we wzmac nianie środków budowy zaufania i 
bezpieczeństwa w ramach istniejących forów międzyna rodowych, w tym OBWE. Rząd będzie 
włączał się również w działania na rzecz skuteczneg o zwalczania cyberprzestępczości w wymiarze 
międzynarodowym. 
Istotna jest również współpraca z krajami regionu, w tym wzmocnienie współpracy w ramach Grupy 
Wyszehradzkiej, jak i z państwami tzw. Trójmorza. 
Jednym z elementów realizacji polityki zagranicznej  może być również zawieranie przez 
Rzeczpospolitą Polską dwustronnych i wielostronnych  umów międzynarodowych lub porozumień o 
charakterze prawnie niewiążącym w zakresie współpra cy w ramach cyberbezpieczeństwa z państwami 
o rozwiniętym potencjale technologicznym. 
Wzmocnienie polskiej pozycji międzynarodowej będzie  możliwe tylko na drodze wewnętrznej ścisłej 
kooperacji między instytucjami i agencjami odpowiad ającymi w Rzeczypospolitej Polskiej za 
zapewnienie cyberbezpieczeństwa, w tym szczególnie między ministrem właściwym do spraw 
Monitor Polski – 23 –  Poz. 1037 – 22 – 
 informatyzacji oraz  ministrem właściwym do spraw z agranicznych odpowiadającym za całokształt 
polskiej polityki zagranicznej. 
Silna pozycja międzynarodowa Rzeczypospolitej Polsk iej w obszarze cyberbezpieczeństwa nie będzie 
możliwa bez odpowiedniego zaplecza merytorycznego. Zasób kadrowy wsparty odpowiednim 
finansowaniem będzie podstawą do zbudowania wizerun ku Rzeczypospolitej Polskiej jako 
kompetentnego gracza na arenie międzynarodowej. W t ym kontekście istotne jest, aby eksperci z 
Rzeczypospolitej Polskiej aktywnie uczestniczyli w dyskusjach prowadzonych na forach regionalnych 
i globalnych oraz pełnili kluczowe role w organizac jach międzynarodowych, przyczyniając się w ten 
sposób do skutecznej realizacji polityki zagraniczn ej w zakresie cyberbezpieczeństwa. Celem 
zdobywania umiejętności, rozwijania wiedzy i wymian y najlepszych praktyk Rzeczpospolita Polska 
będzie przykładała jeszcze większą wagę do współpra cy międzynarodowej, dwu- i wielostronnej, w 
kwestiach edukacji, szkoleń, jak i budowania świado mości. 
W obszarze współpracy międzynarodowej Rzeczpospolit a Polska będzie aktywnie włączać się w 
ćwiczenia prowadzone zarówno przez organizacje kraj owe, podmioty UE i NATO oraz inne podmioty 
międzynarodowe. 
 
9.2. Aktywna współpraca międzynarodowa na poziomie opera cyjnym i technicznym 
Współpraca międzynarodowa na poziomie operacyjno-te chnicznym realizowana będzie m.in. w 
ramach Sieci CSIRT na poziomie Unii Europejskiej, n a innych forach wymiany informacji i 
dokonywania analiz sytuacji bezpieczeństwa IT daneg o sektora, przez inne międzynarodowe sieci 
współpracy typu FIRST czy TF-CSIRT, platformy wymia ny informacji typu MISP czy n6 oraz w 
ramach współpracy dwu- i wielostronnej. W tym kontekście szczególne znaczenie będzie miało 
wypracowanie wspólnych procedur działania w ramach UE i NATO oraz Grupy Wyszehradzkiej. 
Współpraca na tym poziomie będzie służyła nie tylko  skutecznemu przeciwdziałaniu zagrożeniom w 
cyberprzestrzeni, ale przyczyni się do wymiany dośw iadczeń między personelem technicznym w 
ramach wspólnych przedsięwzięć. Będzie również okaz ją do promowania polskich rozwiązań 
technologicznych i polskiej kadry eksperckiej. 
Doskonalenie współpracy międzynarodowej możliwe jes t także przez uczestnictwo podmiotów 
publicznych zaangażowanych w zapewnienie cyberbezpieczeństwa w oficjalnych międzynarodowych 
forach wymiany informacji o zagrożeniach i podatnoś ciach. 
 
 
 
Monitor Polski – 24 –  Poz. 1037 – 23 – 
 10. Zarządzanie Strategią Cyberbezpieczeństwa Rzeczypos politej Polskiej 
Strategia Cyberbezpieczeństwa uchwalana jest na okr es 5 lat.  
Koordynatorem wdrażania Strategii Cyberbezpieczeństwa jest minister właściwy do spraw 
informatyzacji.  
Po dwóch latach od przyjęcia oraz w czwartym roku o bowiązywania dokument podlega przeglądowi i 
ocenie efektów jego oddziaływania. Wyniki przeglądu  przedstawiane są Radzie Ministrów. W wyniku 
dokonanego przeglądu minister właściwy do spraw inf ormatyzacji opracowuje propozycję działań 
korygujących lub projekt dokumentu na kolejny okres pięcioletni. W przypadku wystąpienia 
uzasadnionych okoliczności Strategia Cyberbezpiecze ństwa może być aktualizowana w innych 
terminach niż te, o których mowa powyżej. 
Koordynator w terminie do sześciu miesięcy od przyj ęcia Strategii Cyberbezpieczeństwa we 
współpracy z członkami Rady Ministrów, kierownikami  urzędów centralnych, dyrektorem 
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz innymi organa mi właściwymi określonymi w ustawie z 
dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpi eczeństwa opracuje i przedstawi do akceptacji 
Radzie Ministrów Plan działań na rzecz wdrożenia St rategii Cyberbezpieczeństwa. Przy 
opracowywaniu Planu działań wymienione powyżej organy uwzględniają w swoich działaniach 
problematykę cyberbezpieczeństwa w zakresie zgodnym  z ustawowymi kompetencjami. Plan działań 
obejmować będzie w szczególności: 
1) nazwę celu szczegółowego; 
2) nazwę zadania; 
3) nazwę działania służącego realizacji zadania; 
4) typ działania – działanie: legislacyjne, organizacy jne, technologiczne, edukacyjne, 
informacyjne, promocyjne, inne; 
5) harmonogram – termin rozpoczęcia i termin zakończen ia podejmowanej inicjatywy; 
6) organ lub organy – organ wiodący i organy współprac ujące przy realizacji zadania (o ile 
występują); 
7) oczekiwane efekty wynikające z realizacji działania ; 
8) szacunkowy koszt realizacji działania. 
Plan działań  obejmuje działania o charakterze projektowym, chara kteryzujące się początkiem i 
końcem okresu realizacji oraz produktami powstałymi  w wyniku realizacji danego działania. 
Minister Obrony Narodowej w uzgodnieniu z Koordynat orem może opracować odrębny Plan działań, 
który podlega akceptacji Prezesa Rady Ministrów. W stosunku do pozycji Planu działań 
zawierających informacje o charakterze niejawnym za stosowanie mają przepisy ustawy z dnia 5 
sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych ( Dz. U. poz. 742). Minister Obrony Narodowej 
przesyła, w celach informacyjnych i zapewnienia koo rdynacji, zaakceptowany Plan działań 
ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji i Peł nomocnikowi Rządu do spraw 
Cyberbezpieczeństwa.  
Koordynator będzie corocznie przygotowywał sprawozd anie o postępach wdrażania Strategii 
Cyberbezpieczeństwa za rok poprzedni na podstawie informacji otrzymywanych od podmiotów 
Monitor Polski – 25 –  Poz. 1037 – 24 – 
 zaangażowanych w jej realizację. Sprawozdania będą przedkładane Radzie Ministrów w terminie do 
30 września.  
W przypadku opracowania odrębnego Planu działań Min ister Obrony Narodowej przedkłada 
sprawozdanie z jego realizacji Radzie Ministrów za pośrednictwem Koordynatora. 
 
11. Finansowanie 
Na mocy obowiązujących przepisów podmioty realizują ce zadania publiczne są zobowiązane do 
ujmowania w swoich planach finansowych nakładów na cyberbezpieczeństwo. Koszty te powiększyły 
się o nakłady przeznaczone na działania związane z budową krajowego systemu cyberbezpieczeństwa 
oraz o nakłady ponoszone na realizację pozostałych przedsięwzięć Planu działań na rzecz wdrożenia 
Strategii Cyberbezpieczeństwa.  
Szczegółowa wielkość i struktura kosztów poszczegól nych przedsięwzięć będzie określona w procesie 
inicjowania konkretnych projektów. Oszacowanie kosz tów finansowania wdrażania Strategii 
Cyberbezpieczeństwa nastąpi w ramach Planu działań.   
Źródłami finansowania realizacji działań opisanych w dokumencie będą plany finansowe 
poszczególnych jednostek zaangażowanych we wdrażani e Strategii Cyberbezpieczeństwa, a także 
środki pochodzące z Narodowego Centrum Badań i Rozw oju oraz środki Unii Europejskiej15), w 
miarę zaistnienia takich możliwości. 
                                                           
15) Programy Unii Europejskiej umożliwiające finansowa nie projektów związanych z cyberbezpieczeństwem, 
w szczególności: program Horyzont 2020, program Con necting Europe Facilities (CEF Telcom) – oba 
w ramach Wieloletnich Ram Finansowych UE 2014–2021.  Natomiast w kolejnej perspektywie finansowej 
UE (na lata 2021–2028) planowane są do uruchomienia  dwa duże programy: program „Cyfrowa Europa” 
oraz program „Horyzont Europa”.