DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  21 lutego 2020  r. 
Poz. 286 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 28 stycznia 2020  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo własności przemysłowej  
1. Na podstawie art. 16  ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktó w normatywnych i nie-
których  innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz. 1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 30  czerwca 2000  r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.  U. z 2017 r. poz.  776), z uwzględ -
nieniem zmian wprowadzonych:  
1) wyrok iem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt SK 19/16  (Dz. U. poz.  2302 ), 
2) ustawą  z dnia 20  lutego 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej  (Dz. U. poz.  501), 
3) ustawą  z dnia 16  paździ ernika 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej  (Dz. U. poz.  2309 ) 
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem 23 stycznia  2020 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) odnośnika nr 1 oraz art. 2–6 ustawy  z dnia 20  lutego 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej 
(Dz. U. poz.  501), które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/2436 z  dnia 16  grudnia 
2015  r. maj ącą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych 
(wersja przekształcona)  (Dz. Urz. UE  L 336 z  23.12.2015, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 110 z  26.04.2016, str.  5).” 
„Art.  2. 1. Do postępowań o  udzielenie prawa ochronn ego na znak towarowy, wszczętych i  niezakończonych 
przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nad a-
nym niniejszą ustawą.  
2. Do postępowań o  unieważnienie albo stwierdzenie wygaśnięcia prawa oc hronnego na znak towarowy, udzi e-
lonego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, wszczętych po wejściu w  życie niniejszej ustawy, stosuje się 
przepisy ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
3. Do postępowań w  sprawie przedłu żenia prawa ochronnego na znak towarowy na dalsze okresy ochrony, 
wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
4. Do postępowań o  ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego w ydanej po rozpatrzeniu 
sprzeciwu, wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy d o-
tychczasowe.  
5. Do postępowań o  ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego wydanej po rozpatrzeniu 
sprzeciwu , wszczętych po wejściu w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienionej w  art. 1, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, również w  przypadku, gdy postępowanie w  sprawie sprzeciwu zostało 
wszczęte przed dniem wejścia w  życie niniejszej usta wy. 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 286 
 
Art. 3. Do oceny stosunków cywilnoprawnych, które powstały przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że skutki prawne tych stosunków nastąpiły po wejściu w  życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 4. 1. Postępowania w sprawie udzielenia praw ochronnych na wspólne znaki towarowe gwarancyjne, 
wszczęte i  niezakończone przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stają się postępowaniami w  sprawie udzi e-
lenia praw ochronnych na znaki towarowe gwarancyjne.  
2. Zgłoszenia w spólnego znaku towarowego gwarancyjnego z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają się 
zgłoszeniami znaku towarowego gwarancyjnego.  
3. Do zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 2, zgłaszający, w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy,  jest obowiązany dołączyć regulamin używania znaku, o  którym mowa w  art. 138 ust. 6 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1. 
4. Po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 3, postępowanie w  sprawie udzielenia prawa 
ochronnego na znak towarowy gwarancyjny uma rza się.  
Art. 5. 1. W  terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy uprawniony może złożyć wniosek 
o przekształcenie prawa ochronnego na wspólny znak towarowy gwarancyjny w  prawo ochronne na znak towarowy 
gwarancyjny.  
2. Do wniosku, o  który m mowa w  ust. 1, dołącza się regulamin używania znaku, o  którym mowa w  art. 138 
ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 1. 
3. W przypadku niezłożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, do prawa ochronnego na wspólny znak towar o-
wy gwarancyjny stosuje się przepisy dot ychczasowe.  
Art. 6. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia. ”; 
2) art. 2 –6 ustawy z dnia 16  października 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz.  U. poz.  2309 ), 
które stanowią:  
„Art. 2. Przepis art.  89 ust. 1 usta wy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do 
złożonych po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy wniosków o  unieważnienie patentów na wynalazki zgłoszone 
na podstawie przepisów dotychczasowych.  
Art. 3. Do postępowań w  sprawi e sprzeciwu wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospol i-
tej Polskiej o  udzieleniu patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa 
z rejestracji i  postępowań, o  których mowa w  art. 255 ust. 1 pkt 9 ustawy zm ienianej w  art. 1, wszczętych i niezako ń-
czonych do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 4. Prezesowi Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, pełniącemu swoją funkcję w  dniu wejścia 
w życie niniejszej ustawy, po czątek kadencji, o  której mowa w  art. 263 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmi e-
niu nadanym niniejszą ustawą, liczy się od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 5. Do wniosków aplikantów eksperckich o  skrócenie aplikacji eksperckiej złożonych i  nierozpatrzonych do 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art.  267 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 1, w  brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 6. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia.” . 
Marszałek Sejmu : E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw – 3 – Poz. 286 
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 28 stycznia 2020  r. (poz . 286) 
USTAWA  
z dnia 30  czerwca 2000  r. 
Prawo własności przemysłowej  
TYTUŁ I  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa normuje:  
1) stosunki w  zakresie w ynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń 
geograficznych i  topografii układów scalonych;  
2) zasady, na jakich przedsiębiorcy mogą przyjmować projekty racjonalizatorskie i  wynagradzać ich twórców;  
3) zadania i  organizac ję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „Urzędem Patentowym ”. 
2. Przepisy ustawy nie uchybiają ochronie przedmiotów, o  których mowa w  ust. 1  pkt 1, przewidzianej w  innych 
ustawach.  
Art. 2. Zwalczanie nieuczciwej konkurencji reguluje odrębna ustawa.  
Art. 3. 1. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) osobie – rozumie się przez to osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości pra w-
nej, której ustawa przyznaje zdolność prawną;  
2) osobie zagranicznej – rozumie się p rzez to osobę niemającą obywatelstwa polskiego i  odpowiednio miejsca zamies z-
kania albo siedziby bądź poważnego przedsiębiorstwa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) przedsiębiorcy – rozumie się przez to osobę prowadzącą w  celach zarobkowych działalnoś ć wytwórczą, budowlaną, 
handlową lub usługową, zwaną dalej „działalnością gospodarczą ”; 
4) umowie międzynarodowej – rozumie się przez to umowę międzynarodową, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;  
5) Konwencji paryskiej – rozumie się przez to Akt sztok holmski zmieniający Konwencję paryską o  ochronie własności 
przemysłowej z  dnia 20  marca 1883  r. (Dz.  U. z 1975  r. poz. 51);  
6) projektach wynalazczych – rozumie się przez to wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, topografie ukł a-
dów scalonych i  proje kty racjonalizatorskie;  
7) Biurze Międzynarodowym – rozumie się przez to Międzynarodowe Biuro Własności Intelektualnej utworzone na 
podstawie Konwencji o  ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej,  sporządzonej w  Sztokholmie 
dnia 14  lipca 1967  r. (Dz.  U. z 1975  r. poz.  49); 
8) międzynarodowym znaku towarowym – rozumie się przez to znak towarowy zarejestrowany w  trybie określonym 
w Porozumieniu lub Protokole;  
9) Porozumieniu – rozumie się przez to Porozumienie madryckie o  międzynarodow ej rej estracji znaków z  dnia 14 kwietnia  
1891  r. (Dz.  U. z 1993  r. poz. 514 i  515);  
10) Protokole – rozumie się przez to Protokół do Porozumienia madryckiego o  międzynarodowej rejestracji znaków, 
sporządzony w  Madrycie dnia 27  czerwca 1989  r. (Dz.  U. z 2003  r. poz. 129 i  130);  
11) Konwencji o  patencie europejskim – rozumie się przez to Konwencję o  udzielaniu patentów europejskich, sporz ą-
dzoną w  Monachium dnia 5  października 1973  r., zmienioną aktem zmieniającym artykuł 63  Konwencji z  dnia 
17 grudnia 1991  r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z  dnia 21  grudnia 
1978  r., 13  grudnia 1994  r., 20  października 1995  r., 5 grudnia 1996  r. oraz 10  grudnia 1998  r., wraz z  Protokołami 
stanowiącymi jej integralną część (Dz.  U. z 2004  r. poz. 737 i  738);  
12) Akcie genewskim – rozumie się przez to Akt genewski Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestr a-
cji wzorów przemysłowych, przyjęty w Genewie dnia 2 lipca 1999 r. (Dz. U. z 2009 r. poz. 1522);  
13) międzynarodowym wzorze przemy słowym – rozumie się przez to wzór przemysłowy zarejestrowany w trybie okreś -
lonym w Akcie genewskim.  
2. Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorców stosuje się odpowiednio również do osób prowadzących działalność 
inną niż działalność gospodarcza.  
  
Dziennik  Ustaw – 4 – Poz. 286 
 
Art. 4. 1. Jeżeli umowa międzynarodowa lub przepisy prawa Unii Europejsk iej obowiązujące bezpośrednio w kra-
jach członkowskich określają szczególny tryb udzielania ochrony na wynalazki, wzory użytkowe, wzory przem ysłowe, 
znaki towarowe, oznaczenia geogra ficzne lub t opografie układów scalonych, w  sprawach nieuregulowanych w  tej umowie 
lub w  tych przepisach albo pozostawionych w  kompetencji organów kra jowych przepisy ustawy stosuje się o dpowiednio.  
2.1) Umowa międzynarodowa lub przepisy, o  których mowa w  ust. 1, rozst rzygają w  szczególności o  tym, w  jakim 
języku prowadzone jest postępowanie związane z  udzielaniem ochrony i  w jakim języku powinna być sporządzona dok u-
mentacja zgłoszeń wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geogr a-
ficznych i  topografii układów scalonych.  
2.2) Umowa międzynarodowa lub przepisy, o  których mowa w  ust. 1, rozstrzygają w szczególności o  tym, w ja-
kim języku lub jakiej formie jest prowadzone postępowanie związane z  udzielaniem ochrony i  w jakim języku lub 
jakiej formie sporządza się dokumentację zgłoszeń wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, 
znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i  topografii układów scalonych.  
Art. 5. 1. Osoby zagraniczne korzystają z  uprawnień wynikających z  ustawy na p odstawie umów międzynarod o-
wych.  
2. Osoby zagraniczne mogą, jeżeli nie narusza to postanowień umów międzynarodowych, korzystać z  uprawnień 
wynikających z  ustawy na zasadzie wzajemności. Przesłanki wzajemności, dla celów postępowania przed Urzędem Pate n-
towym , stwierdza – po zasięgnięciu opinii właściwego ministra – Prezes Urzędu Patentowego.  
Art. 6. 1. Na warunkach określonych w  ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, 
prawa ochronne na wzory użytkowe i  znaki towarowe, a  także prawa z  rejestracji na wzory przemysłowe, topografie ukł a-
dów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.  
2. W sprawach, o  których mowa w  ust. 1, właściwy jest Urząd Patentowy.  
Art. 7. 1. Przedsiębiorcy mogą przewidzieć przyjmowanie projektów racjonalizatorskic h na warunkach określonych 
w ustalanym przez siebie regulaminie racjonalizacji.  
2. Przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w  rozumieniu ustawy, każde rozwiązanie nadające się do 
wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowani u, wzorem użytkowym, wzorem przemy słowym lub 
topografią układu scalonego.  
3. W regulaminie, o  którym mowa w  ust. 1, przedsiębiorca określa co najmniej, jakie rozwiązania i  przez kogo d o-
konane uznaje się w  przedsiębiorstwie za projekty racjonalizatorskie, a  także sposób załatwiania zgłoszonych projektów 
i zasady wynagradzania twórców tych projektów.  
Art. 8. 1. Na warunkach określonych w  ustawie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego oraz 
topografii układu scalonego przysługuje prawo do:  
1) uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z  rejestracji;  
2) wynagrodzenia;  
3) wymieniania go jako twórcy w  opisach, rejestrach oraz w  innych dokumentach i  publikacjach.  
2. Twórca projektu racjonalizatorskiego przyjętego przez przedsiębiorcę do wykorzys tania ma prawo do wynagr o-
dzenia określonego w  regulaminie, o  którym mowa w  art. 7  ust. 1, obowiązującym w  dniu zgłoszenia projektu, chyba że 
wydany później regulamin jest dla twórcy korzystniejszy. Przepis ust. 1  pkt 3  stosuje się odpowiednio.  
3. Przepisy ust. 1 i  2 stosuje się także do współtwórcy.  
Art. 9. Przedstawiciele organizacji społecznych, do których zakresu działania należą sprawy popierania własności 
przemysłowej, mogą zgodnie ze swoimi statutami udzielać pomocy twórcom projektów wynalazczych i  występować w  ich 
interesie przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz, z  zastrzeżeniem art. 236, przed Urzędem Patentowym.  
                                                           
1) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 2. 
2) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 1 ustawy  z dnia 16  października 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłow ej 
(Dz. U. poz.  2309) , która wejdzie  w życie z  dniem 27 lutego  2020 r. 
  
Dziennik  Ustaw – 5 – Poz. 286 
 
TYTUŁ II  
Wynalazki, wzory użytkowe i  wzory przemysłowe  
DZIAŁ I  
Przepisy wspólne  
Art. 10. 1. Wydanie decyzji o  udzieleniu patentu na wy nalazek oraz prawa ochronnego na wzór użytkowy następuje 
po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, w  ustalonym zakresie, czy są spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu 
lub prawa ochronnego.  
2. Wydanie decyzji o  udzieleniu prawa z  rejestracji wzoru prze mysłowego następuje po sprawdzeniu w  Urzędzie P a-
tentowym prawidłowości zgłoszenia tego wzoru.  
Art. 11. 1. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak również prawa 
z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje, z  zastrzeżeniem ust. 2, 3 i  5, twórcy.  
2. Współtwórcom wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawnienie do uzyskania patentu, 
prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji przysługuje wspólnie.  
3. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wz oru przemysłowego w  wyniku wykonywania przez 
twórcę obowiązków ze stosunku pracy albo z  realizacji innej umowy, prawo, o  którym mowa w  ust. 1, przysługuje prac o-
dawcy lub zamawiającemu, chyba że strony ustaliły inaczej.  
4. W umowie pomiędzy przedsiębiorcami  może być określony podmiot, któremu przysługiwać będą prawa, 
o których mowa w  ust. 1, w  razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w  związku 
z wykonywaniem tej umowy.  
5. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru pr zemysłowego przez twórcę przy pomocy prze d-
siębiorcy, przedsiębiorca ten może korzystać z  tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego we włas -
nym zakresie. W  umowie o  udzielenie pomocy strony mogą ustalić, że przedsiębiorcy przysługuje w  całoś ci lub części 
prawo, o  którym mowa w  ust. 1.  
Art. 12. 1. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa z  rejestracji 
wzoru przemysłowego jest zbywalne i  podlega dziedziczeniu.  
2. Umowa o  przeniesienie prawa, o  którym  mowa w  ust. 1, wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy 
pisemnej.  
Art. 13. 1. Pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji oznacza się, z uwzglę d-
nieniem art. 14 i art. 151, według daty zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w Urzędzie 
Patentowym.  
2. Zgłoszenie uważa się za dokonane, z  zastrzeżeniem art. 31  ust. 4, w  dniu, w  którym wpłynęło ono do Urzędu 
Patentowego z  zachowaniem formy pisemnej również za pomocą telefaksu lub w  postaci elekt ronicznej.  
3. W przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do Urzędu Patentowego 
w terminie 30  dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Termin ten nie podlega przywróceniu.  
4. Jeżeli zgłoszenie przesłane telefaksem je st nieczytelne lub nie jest tożsame z  dostarczonym oryginałem, za datę 
zgłoszenia uznaje się dzień, w  którym zgodnie z  ust. 3  został dostarczony oryginał.  
5. Przepis ust. 4  stosuje się odpowiednio, gdy oryginał zostanie dostarczony po terminie, o  którym mo wa w  ust. 3; 
w takim przypadku zgłoszenie przesłane telefaksem uznaje się za niebyłe.  
6. W przypadku gdy zgłoszenie przesłane w  postaci elektronicznej zawiera szkodliwe oprogramowanie, Urząd P a-
tentowy nie jest zobowiązany do otwierania takiej korespondencj i i jej dalszego przetwarzania. W  takim przypadku, 
a także gdy przesłane zgłoszenie jest nieczytelne, nie powstaje skutek, o  którym mowa w  ust. 1.  
7. Przez postać elektroniczną zgłoszenia należy rozumieć postać ustaloną przy przesyłaniu zgłoszenia przy zas toso-
waniu sieci telekomunikacyjnej lub na informatycznym nośniku danych w  rozumieniu art. 3  pkt 1  ustawy z  dnia 17  lutego 
2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2019 r. poz.  700, 730, 848, 
1590 i 2294 ). 
8. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 6, o  ile nieczytelne są niektóre z  części zgłoszenia, uważa się, że nie z o-
stały one złożone. Przepisy art. 31  ust. 3 –5 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw – 6 – Poz. 286 
 
9. Urząd Patentowy powiadamia niezwłocznie zgłaszającego, przy użyciu taki ego samego środka przekazu, że zgł o-
szenie przesłane telefaksem jest w  całości lub części nieczytelne albo też zaszedł jeden z  przypadków, o  których mowa 
w ust. 6 lub 8, w  przypadku gdy możliwe jest ustalenie adresu poczty elektronicznej lub tożsamości zgła szającego i  jego 
adresu oraz nie zagraża to bezpieczeństwu systemu teleinformatycznego Urzędu Patento wego, w  rozumieniu art. 2  pkt 3 
ustawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.  U. z 201 9 r. poz. 1 23 i 7 30), i pozwalają na 
to względy techniczne użytego przez zgłaszającego środka przekazu.  
Art. 14. Pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z  rejestracji przysługuje w Rzeczy -
pospolitej Polskiej, na zasadach określonych w  umowach międzynarodowych, według dat y pierwszego prawidłowego 
zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego we wskazanym państwie, jeżeli od tej daty zgł o-
szenie w  Urzędzie Patentowym dokonane zostanie w  okresie:  
1) 12 miesięcy – w przypadku zgłoszeń wynalazków i  wzorów użyt kowych;  
2) 6 miesięcy – w przypadku zgłoszeń wzorów przemysłowych.  
Art. 15. (uchylony)  
Art. 151. 1. Pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji oznacza się, na zas a-
dach określonych w umowach międzynarodowych, według daty w ystawienia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru 
przemysłowego w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, na wystawie międzynarodowej oficjalnej lub oficjalnie uzn a-
nej, jeżeli zgłoszenie w Urzędzie Patentowym tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru p rzemysłowego zostanie 
dokonane w okresie 6 miesięcy od tej daty.  
2. Pierwszeństwo do uzyskania w Rzeczypospolitej Polskiej prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa z rej e-
stracji wzoru przemysłowego oznacza się także według daty wystawienia wzoru użytko wego albo wzoru przemysłowego 
na innej niż określona w ust. 1 wystawie w Rzeczypospolitej Polskiej, wskazanej przez Prezesa Urzędu Paten towego 
w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”, jeżeli zgłoszenie w Urz ę-
dzie Patentowym tego wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego zostanie dokonane w okresie 6 miesięcy od tej daty.  
3. Wystawa, o której mowa w ust. 2, ma dawać rękojmię jej wiarygodności, w szczególności posiadać ustaloną r e-
nomę i długoletnią tradycję.  
4. Z inicjatywą wskazania wystawy, o której mowa w ust. 2, występuje właściwy minister, wojewoda lub podmiot 
zawodowo zajmujący się organizacją wystaw, o których mowa w ust. 2.  
Art. 16. Jeżeli wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy, będący przedmiotem  pierwszego prawidłowego 
zgłoszenia, był wcześniej wystawiony na wystawie i  korzystał, od dnia wystawienia do dnia zgłoszenia, z  ochrony ty m-
czasowej przewidzianej w  Konwencji paryskiej, pierwszeństwo do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa 
z rejestracji, o  którym mowa w  art. 14, oraz początek przewidzianych tam terminów do dokonania zgłoszenia w  Urzędzie 
Patentowym oznacza się według daty wystawienia tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego na 
wystawie.  
Art. 17. 1. Pierwszeństwo, o którym mowa w art. 14 i art. 151 (uprzednie pierwszeństwo), jest zbywalne i podlega 
dziedziczeniu.  
2. Umowa o  przeniesienie pierwszeństwa, o  którym mowa w  ust. 1, wymaga pod rygorem nieważności zachowania 
formy pisemnej.  
Art. 18. Jeżeli zgłoszenia wynala zku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego dokonały niezależnie od siebie 
co najmniej dwie osoby, które korzystają z  pierwszeństwa oznaczonego tą samą datą, prawo do uzyskania patentu, prawa 
ochronnego lub prawa z  rejestracji przysługuje każdej z  tych osób.  
Art. 19. 1.3) Na wniosek zgłaszającego Urząd Patentowy wydaje, w  celu zastrzeżenia pierwszeństwa za granicą, d o-
wód dokonania zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w  Urzędzie Patentowym (dowód 
pierwszeństwa).  
1.4) Na wniosek zgłaszającego Urząd Patentowy wydaje, w  celu zastrzeżenia pierwszeństwa, o  którym mowa 
w art. 14, dowód dokonania zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w  Urzędzie P a-
tentowym (dowód pierwszeństwa).  
2. Podstawą sporządzenia dowodu p ierwszeństwa może być tylko zgłoszenie spełniające wymagania określone 
w ustawie, jako dające podstawę do uznania go za dokonane.  
                                                           
3) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4. 
4) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 7 – Poz. 286 
 
Art. 20. Twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawniony do uzyskania patentu, pr a-
wa ochronnego lub pra wa z  rejestracji może przenieść to prawo nieodpłatnie lub za uzgodnioną zapłatą na rzecz przedsi ę-
biorcy albo przekazać mu wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy do korzystania.  
Art. 21. W przypadku przekazania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru  przemysłowego do korzystania zgo d-
nie z  art. 20, z  dniem jego przedstawienia na piśmie następuje przejście na przedsiębiorcę prawa do uzyskania patentu, 
prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji, pod warunkiem przyjęcia wynalazku, wzoru użytkowego albo wzor u przem y-
słowego przez przedsiębiorcę do wykorzystania i  zawiadomienia o  tym twórcy w  terminie 1  miesiąca, chyba że strony 
ustalą inny termin.  
Art. 22. 1. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego 
ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z  tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego przez 
przedsiębiorcę, gdy prawo korzystania z  niego bądź prawo do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa 
z rejestracji przysługuje przedsiębiorcy na po dstawie art. 11  ust. 3 i  5 lub art. 21.  
2. Jeżeli strony nie uzgodniły wysokości wynagrodzenia, wynagrodzenie to ustala się w  słusznej proporcji do korz y-
ści przedsiębiorcy z  wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego, z  uwzględnieniem okolicznośc i, w jakich 
wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy został dokonany, a  w szczególności zakresu udzielonej twórcy pom o-
cy przy dokonaniu wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego oraz zakresu obowiązków pracowniczych 
twórcy w  związku z  doko naniem wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego.  
3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wynagrodzenie wypłaca się w całości lub w częściach.  
4. Całość wynagrodzenia wypłaca się najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od dnia uzyskania pierwszych kor zyści 
z wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego. W przypadku wypłaty wynagrodzenia w częściach jego 
pierwszą część wypłaca się w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, a pozostałe części – najpóźniej w terminie 
dwóch miesięcy po upływie każdego roku, jednak w terminie nie dłuższym niż 5 lat, licząc od dnia uzyskania pierwszych 
korzyści.  
Art. 23. Wynagrodzenie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego, określone i  wypłacone 
na podstawie przepisów art. 22  ust. 2 i  3, powin no być podwyższone, jeżeli korzyści osiągnięte przez przedsiębiorcę ok a-
żą się znacząco wyższe od korzyści przyjętych za podstawę do ustalenia wypłaconego wynagrodzenia.  
DZIAŁ II  
Wynalazki i  patenty  
Rozdział 1  
Wynalazek  
Art. 24. Patenty są udzielane – bez w zględu na dziedzinę techniki – na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom 
wynalazczy i  nadają się do przemysłowego stosowania.  
Art. 25. 1. Wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki.  
2. Przez stan techniki rozumie się wszystko  to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania 
patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w  formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, 
wystawienie lub ujawnienie w  inny sposób.  
3. Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w  zgłoszeniach wynalazków lub wz o-
rów użytkowych, korzystających z  wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod 
warunkiem ich ogłoszenia w  sposób określony w  ustawie.  
4. Przepisy ust. 1 –3 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na wynalazek dotyczący substancji lub mieszanin 
stanowiących część stanu techniki do zastosowania lub zastosowania w ściśle określony sposób w sposobach leczenia lub 
diagnostyki, o których mowa w art. 29  ust. 1 pkt 3, pod warunkiem że takie zastosowanie nie stanowi części stanu techn i-
ki. 
5. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na wynalazek, jeżeli jego ujawnienie nastąpiło nie 
wcześniej niż sześć miesięcy przed dniem dokonania z głoszenia wynalazku i było spowodowane oczywistym nadużyciem 
w stosunku do zgłaszającego lub jego poprzednika prawnego.  
Art. 26. 1. Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, 
w sposób oczywisty, ze sta nu techniki.  
2. Przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o  których mowa w  art. 25 ust. 3.  
  
Dziennik  Ustaw – 8 – Poz. 286 
 
Art. 27. Wynalazek uważany jest za nadający się do przemysłowego stosowania, jeżeli według wynalazku może być 
uzyskiwany wytwór lub wykorzystywan y sposób, w  rozumieniu technicznym, w  jakiejkolwiek działalności przemysłowej, 
nie wykluczając rolnictwa.  
Art. 28. 1.5) Za wynalazki, w  rozumieniu art. 24, nie uważa się w  szczególności:6) 
Za wynalazki nie uważa się w  szczególności:7) 
1) odkryć, teorii nau kowych i  metod matematycznych;  
2) wytworów o  charakterze jedynie estetycznym;  
3)8) planów, zasad i  metod dotyczących działalności umysłowej lub gospodarczej oraz gier;  
3)9) schematów, zasad i  metod przeprowadzania procesów myślowych, rozgrywania gier lub p rowadzenia działa l-
ności gospodarczej;  
4)10) wytworów, których niemożliwość wykorzystania może być wykazana w  świetle powszechnie przyjętych i  uznanych 
zasad nauki;  
4) (uchylony)11) 
41)  wytworów lub sposobów, których:  
a)12)  możliwość wykorzystania nie może z ostać wykazana, lub  
a)13)  możliwość wykorzystania nie może być wykazana lub  
b) wykorzystanie nie przyniesie rezultatu spodziewanego przez zgłaszającego  
– w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;  
5)14) programów do maszyn cyfrowych;  
5)15) prog ramów komputerowych;  
6) przedstawienia informacji.  
2.16) Przedmiotu lub działalności, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, 5 i  6, nie uważa się za wynalazki, o  ile zgł o-
szenie dotyczy przedmiotu lub działalności jako takich.  
Art. 29. 1. Patentów nie udziela się na: 
1) wynalazki, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z  porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; nie uw a-
ża się za sprzeczne z  porządkiem publicznym korzystanie z  wynalazku tylko dlatego, że jest zabronione przez prawo;  
2)17) odmiany roślin lub ras y zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt; przepis ten nie ma 
zastosowania do mikrobiologicznych sposobów hodowli ani do wytworów uzyskiwanych takimi sposobami;  
2)18) odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne spos oby hodowli roślin lub zwierząt, a  także wytwory 
uzyskiwane takimi sposobami; przepis ten nie ma zastosowania do sposobów mikrobiologicznych lub innych 
sposobów technicznych ani do wytworów uzyskiwanych takimi sposobami, o  ile nie są to odmiany roślin lub 
rasy zwierząt;  
3) sposoby leczenia ludzi i  zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane 
na ludziach lub zwierzętach; przepis ten nie dotyczy produktów, a  w szczególności substancji lub mieszanin stos o-
wanych w  diagnostyce lub leczeniu.  
2. Sposób hodowli roślin lub zwierząt, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 2, jest czysto biologiczny, jeżeli w  całości składa 
się ze zjawisk naturalnych, takich jak krzyżowanie lub selekcjonowanie.  
                                                           
5) Oznaczenie ust. 1 nadane przez art.  1 pkt  3 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
6) Wprowadzenie do wyliczenia  w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mow a w odnośniku 7. 
7) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 3 lit. b  tiret pierwsze  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
8) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zm iany, o której mowa w odnośniku 9. 
9) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 3 lit. b tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
10) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o któ rej mowa w odnośniku  11. 
11) Przez art.  1 pkt  3 lit. b tiret trzecie ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2. 
12) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 13. 
13) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 3 lit. b tiret czwarte ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
14) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 15. 
15) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  3 lit. b tiret piąte ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
16) Dodany przez art.  1 pkt  3 lit. c  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
17) W tym br zmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 18. 
18) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 9 – Poz. 286 
 
Art. 30. Uprawniony z  patentu może uzyskać p atent na ulepszenie lub uzupełnienie wynalazku, które posiada cechy 
wynalazku, a  nie może być stosowane samoistnie (patent dodatkowy). Można również uzyskać patent dodatkowy do już 
uzyskanego patentu dodatkowego.  
Rozdział 2  
Zgłoszenie wynalazku  
Art. 31. 1. Zgłoszenie wynalazku w  celu uzyskania patentu powinno obejmować:  
1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przed miotu zgłoszenia oraz wniosek o udzie-
lenie patentu lub patentu dodatkowego;  
2) opis wynalazku ujawniający jego is totę; 
3) zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe;  
4) skrót opisu.  
2. Zgłoszenie wynalazku, o  którym mowa w  ust. 1, powinno także zawierać rysunki, jeżeli są one niezbędne do zr o-
zumienia wynalazku.  
3. Zgłoszenie wynalazku, które obejmuje co najmniej podanie  oraz części wyglądające zewnętrznie na opis wynala z-
ku i na zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane.  
4. Urząd Patentowy wyznacza postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępowania, termin do uzupełnienia zgł o-
szenia, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono wszystkich części, o  których mowa w  ust. 3. Zgłoszenie uważa się za dokonane 
w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniego brakującego dokumentu.  
5. Urząd Patentowy, jeżeli stwierdzi, że zgłoszenie wynalaz ku nie zawiera rysunków, na które w  zgłoszeniu powoł u-
je się zgłaszający, wzywa postanowieniem, pod rygorem uznania za niebyłe powołania się na rysunki, do uzupełnienia 
zgłoszenia w  wyznaczonym terminie. Zgłoszenie uważa się za dokonane w  dniu wpłynięcia do  Urzędu Patentowego 
ostatniego brakującego rysunku.  
Art. 32. Jeżeli zgłaszający nie jest twórcą wynalazku, powinien w  podaniu wskazać twórcę i  podstawę swego prawa 
do uzyskania patentu.  
Art. 33. 1.19) Z zastrzeżeniem art. 936 ust. 1, opis wynalazku, o  który m mowa w  art. 31  ust. 1  pkt 2, powinien prze d-
stawiać wynalazek na tyle jasno i  wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W  szczególności opis 
powinien zawierać tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określać dziedzinę techniki, które j wynalazek dotyczy, 
a także znany zgłaszającemu stan techniki oraz przedstawiać w  sposób szcze gółowy przedmiot rozwiązania, z objaśni e-
niem figur rysunków (jeżeli zgłoszenie zawiera rysunki) i  przykładem lub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku . 
1.20) Z zastrzeżeniem art. 936 ust. 1, opis wynalazku, o  którym mowa w  art. 31  ust. 1  pkt 2, powinien przedst a-
wiać wynalazek na tyle jasno i  wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis 
zawiera tytuł odpowiadający przed miotowi wynalazku, określa dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, 
a także znany zgłaszającemu stan techniki, oraz wskazuje problem techniczny do rozwiązania, a  także przedstawia 
w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z  objaśnieniem figur rysunk ów, jeżeli zgłoszenie zawiera rysunki, 
i przykładem lub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku.  
2. (uchylony)  
3.21) Zastrzeżenia patentowe, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3, w całości popiera się opisem wynalazku. Okreś -
lają one zastrzegany w ynalazek i zawarty w nim wkład techniczny w sposób zwięzły i jednoznaczny, przez podanie cech 
technicznych odnoszących się do jego budowy lub składu wytworu względnie do sposobu technicznego oddziaływania na 
materię bądź nowego zastosowania znanego wytworu . 
3.22) Zastrzeżenia patentowe, o  których mowa w  art. 31 ust. 1 pkt 3, określają zastrzegany wynalazek i zakres 
żądanej ochrony przez podanie cech technicznych rozwiązania odnoszących się do składu lub struktury wytworu, 
czynności oraz środków technicznych sposobu, budowy lub związków konstrukcyjnych urządzenia bądź nowego 
zastosowania znanego wytworu.  
                                                           
19) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 20. 
20) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  5 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2. 
21) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o które j mowa w odnośniku 22. 
22) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 5 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 10 – Poz. 286 
 
31.21) Każde zastrzeżenie powinno być ujęte jasno, w  jednym zdaniu lub równoważniku zdania.  
31.22) Zastrzeżenia patentowe, o  których mowa w  art. 31 ust. 1 pkt 3, powinny być jasne i  zwięzłe oraz w całości 
poparte opisem wynalazku. Każde zastrzeżenie powinno być ujęte w  jednym zdaniu lub równoważniku zdania.  
4. Oprócz zastrzeżenia niezależnego lub z astrzeżeń niezależnych, które powinny przedstawiać ogół cech zgłaszanego 
wynalazku bądź kilku wynalazków, ujętych zgodnie z  art. 34 w  jednym zgłoszeniu, w  zgłoszeniu może występować o d-
powiednia liczba zastrzeżeń zależnych dla przedstawienia wariantów wynal azku lub sprecyzowania cech wymienionych 
w zastrzeżeniu niezależnym lub innym zastrzeżeniu zależnym.  
41. Wzajemne powiązanie w  układzie zastrzeżenia nie zależnego i  zastrzeżeń zależnych powinno być wy raźnie prze d-
stawione w  zgłoszeniu.  
5. Skrót opisu, o  którym mowa w  art. 31  ust. 1  pkt 4, powinien zawierać zwięzłą i  jasną informację określającą 
przedmiot i  charakterystyczne cechy techniczne wynalazku oraz wskazanie jego przeznaczenia, jeżeli nie wynika to 
z określenia samego przedmiotu. Przepis art. 936 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
6. Rysunki, o  których mowa w  art. 31  ust. 2, powinny w  sposób czytelny, w  połączeniu z  opisem i  zastrzeżeniami p a-
tentowymi, odtwarzać przedmiot wynalazku w  ujęciu schematycznym, bez tekstu, z  wyjątkiem pojedynczych wyrazów, 
gdy są one konieczne. Zgłoszenie może zawierać kilka arkuszy rysunków. Na jednym arkuszu może znajdować się więcej 
niż jedna figura, lecz wyraźnie oddzielona jedna od drugiej.  
Art. 34. 1. Zgłoszenie wynalazku może obejmować jeden lub więcej wynalazków połączo nych ze sobą w  taki sp o-
sób, że stanowią wyraźnie jeden pomysł wynalazczy (jednolitość wynalazku).  
2.23) Kilka wynalazków ujętych w  jednym zgłoszeniu spełnia wymóg jednolitości, jeżeli połączenie ich ze sobą opi e-
ra się na jednej lub wielu wspólnych bądź wzaj emnie sobie odpowiadających cechach technicznych spośród tych, które 
okreś lają zastrzegane wynalazki i  decydują o  wkładzie wnoszonym przez nie do stanu techniki.  
2.24) Kilka wynalazków ujętych w  jednym zgłoszeniu spełnia wymóg jednolitości, jeżeli istnieje  między nimi 
związek techniczny oparty na jednej cesze technicznej lub wielu wspólnych lub wzajemnie sobie odpowiadających 
cechach technicznych spośród tych, które określają wkład wnoszony przez każdy z  wynalazków do stanu techniki.  
Art. 35. 1. Jeżeli zgła szający chce skorzystać z  uprzedniego pierwszeństwa, powinien w  podaniu złożyć stosowne 
oświadczenie oraz dołączyć dowód potwierdzający zgłoszenie wynalazku we wskazanym państwie bądź wystawienie go 
na określonej wystawie. Dowód taki może być również złożo ny w  ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze 
złożenie takiego oświadczenia albo dowodu nie skutkuje przyznaniem pierwszeństwa.  
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. Zgłaszający obowiązany jest w  terminie trzech miesięcy od daty zgłoszenia wynalazku n adesłać tłumaczenie d o-
wodu, o  którym mowa w  ust. 1, na język polski lub na inny język, jeżeli wynika to z  umowy międzynarodowej lub przep i-
sów, o  których mowa w  art. 4. 
5. Urząd Patentowy wzywa postanowieniem, pod rygorem odmowy przyznania uprzedniego pierw szeństwa, do uz u-
pełnienia zgłoszenia wynalazku w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono tłumaczenia, o  którym 
mowa w  ust. 4.  
6. Zgłaszający, który nabył prawo do korzystania z  uprzedniego pierwszeństwa przysługującego ze zgłoszenia bądź  
wystawienia wynalazku dokonanego przez inną osobę, powinien w  terminie trzech miesięcy od daty zgłoszenia wynala z-
ku nadesłać oświadczenie o  podstawie korzystania z  uprzedniego pierwszeństwa. Przepis ust. 5  stosuje się odpowiednio.  
Art. 36. Do zgłoszenia d okonanego w  celu uzyskania patentu zgłaszający powinien dołączyć również inne niż w y-
mienione w  art. 31, 32 i  35 dokumenty i  oświadczenia, jeżeli jest to niezbędne do uzasadnienia twierdzeń i  żądań zawa r-
tych w  zgłoszeniu. Wszystkie części zgłoszenia mogą by ć złożone w  jednym egzemplarzu, z  wyjątkiem opisu wynalazku, 
zastrzeżeń patentowych, rysunków oraz skrótu opisu, składanych w  liczbie i  formie uzasadnionej potrzebą postępowania 
oraz ujednolicenia dokumentacji.  
Art. 37.25) 1. Do czasu wydania decyzji w  sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z  zastrzeżeniem ust. 2, 
wprowadzać uzupełnienia i  poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, 
w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w  opisie zgłoszenio wym wynalazku obejmującym opis wyn a-
lazku, zastrzeżenia patentowe i  rysunki.  
                                                           
23) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 24. 
24) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 6 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
25) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 26. 
  
Dziennik  Ustaw – 11 – Poz. 286 
 
2. Zmiana zastrzeżeń patentowych w  sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana 
tylko do czasu ogłoszenia o  zgłoszeniu i  przy zachowaniu ograniczenia okr eślonego w  ust. 1.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i  2, a także w  każdym innym przypadku, gdy w  toku postępowania n a-
stąpi zmiana zakresu żądanej ochrony, zgłaszający obowiązany jest do nadesłania odpowiednio zmienionego skrótu opisu 
wynalazku. Pr zepisy art. 42  ust. 1 oraz art. 46  ust. 3 i  4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 37.26) Do czasu wydania przez Urząd Patentowy decyzji ostatecznej w  sprawie udzielenia patentu zgłasz a-
jący może wprowadzać uzupełnienia i  poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie  mogą wykraczać poza to, co 
zostało ujawnione w  dniu dokonania zgłoszenia jako przedmiot rozwiązania w  opisie zgłoszeniowym wynalazku 
obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i  rysunki.  
Art. 38. 1. W  toku rozpatrywania zgłoszenia wynalazku lub w  okresie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się 
decyzji o  odmowie udzielenia patentu zgłaszający może złożyć wniosek o  udzielenie prawa ochronnego na wzór użytk o-
wy. Takie zgłoszenie wzoru użytkowego uważa się za dokonane w  dniu zgłoszenia wynalazku.  
2. Zgłoszenie wzoru użytkowego, o którym mowa w ust. 1, musi spełniać odpowiednio wymagania, o których mowa 
w art. 31 ust. 1 oraz art. 97 ust. 2 i 3.  
Art. 39. 1. W  razie dokonania zgłoszenia wynalazku z  naruszeniem przepisu o  jednolitości wynalazku, dokonane na-
stępnie, na wezwanie Urzędu Patentowego, oddzielne zgłoszenia wynalazków (zgłoszenia wydzielone) uważa się za d o-
konane w  dniu zgłoszenia pierwotnego.  
2. Jeżeli zgłaszający złoży oddzielne zgłoszenia wynalazków bez wezwania Urzędu Patentowego, w przypadku  gdy 
zgłoszenie pierwotne nie spełniało wymogu jednolitości, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
3.27) Urząd Patentowy odmawia, w drodze postanowienia, przyznania zgłoszeniu wydzielonemu daty zgłoszenia 
pierwotnego, jeżeli uzna, że zgłoszenie to nie dot yczy wynalazku ujawnionego w zgłoszeniu pierwotnym lub zgłoszenie 
to spełniało wymóg jednolitości. Przepisy art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 49 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
3.28) Urząd Patentowy odmawia, w drodze postanowienia, przyznania zgłoszeniu wydzielo nemu daty zgłosz e-
nia pierwotnego, jeżeli uzna, że zgłoszenie to nie dotyczy wynalazku ujawnionego w zgłoszeniu pierwotnym lub 
zgłoszenie to spełniało wymóg jednolitości. Przepisy art.  37 oraz art.  49 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 391. 1. Zgłoszenie wydzielone powinno spełniać wymagania, o  których mowa w  art. 31  ust. 1.  
2. W przypadku gdy zgłaszający chce skorzystać z  uprzedniego pierwszeństwa  dla zgłoszenia wydzielonego, a oświad -
czenia  w tej sprawie i  dowód, o  których mowa w  art. 35  ust. 1, wraz z  tłumaczeniem, o  ile było ono wymagane, zostały 
złożone w  przewidzianym terminie do akt zgłoszenia pierwotnego, z  którego zgłoszenie zostało wydzielone, p owinien 
w podaniu potwierdzić te oświadczenia, a  także złożyć wraz ze zgłoszeniem wydzielonym kopię dowo du, o  którym mowa 
w art. 35  ust. 1, lub kopię jego tłumaczenia, o  ile jest ono wymagane. Przepisy art. 35  ust. 5 i  6 stosuje się odpowiednio.  
3. Urząd Patentowy wzywa, w drodze postanowienia, pod rygorem odmowy przyznania uprzedniego pierwszeństwa 
dla zgło szenia wydzielonego, do uzupełnienia zgłoszenia wynalazku w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie 
zawiera ono kopii dowodu, o którym mowa w art. 35 ust. 1.  
Art. 40. Osoba mająca siedzibę lub miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej może do konać zgłoszenia 
wynalazku, w celu uzyskania ochrony za granicą, za pośrednictwem Urzędu Patentowego, w trybie przewidzianym:  
1) umową międzynarodową lub przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w art. 4, albo  
2) niniejszą ustawą  
– po dokonaniu z głoszenia tego wynalazku w Urzędzie Patentowym.  
Rozdział 3  
Rozpatrywanie zgłoszenia wynalazku  
Art. 41. 1. Po wpłynięciu zgłoszenia wynalazku Urząd Patentowy nadaje mu kolejny numer, stwierdza datę wpływu 
oraz zawiadamia o  tym zgłaszającego.  
2. Oznaczenie d aty dokonania zgłoszenia, w  przypadkach, o  których mowa w  art. 13  ust. 4 i  5 oraz art. 31  ust. 4 i  5, 
następuje w  drodze postanowienia.  
                                                           
26) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 7 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
27) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28. 
28) Ze zmian ą wprowadzoną przez art. 1 pkt  8 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 12 – Poz. 286 
 
Art. 42. 1. Po dokonaniu zgłoszenia wynalazku, zgodnie z  art. 31  ust. 3 –5, Urząd Patentowy w  toku jego rozpatr y-
wania wyd aje, z  zastrzeżeniem ust. 2, postanowienia wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do 
uzupełnienia zgłoszenia lub usunięcia, w  wyznaczonym terminie, wskazanych braków i  istotnych usterek.  
2. W przypadku stwierdzenia, że zgłoszenie zost ało dokonane z naruszeniem przepisu o jednolitości wynalazku, 
Urząd Patentowy wzywa zgłaszającego, w drodze postanowienia, do złożenia oddzielnych zgłoszeń. Jeżeli zgłoszenia 
wydzielone nie wpłyną w wyznaczonym terminie, uważa się, że zgłoszenie pierwotne dotyczy wynalazku określonego na 
pierwszym miejscu w zastrzeżeniach patentowych oraz innych wynalazków spełniających wymóg jednolitości, a pozost a-
łe wynalazki zostały wycofane przez zgłaszającego.  
Art. 43. 1. O zgłoszeniu wynalazku Urząd Patentowy dokonuje  ogłoszenia, z  zastrzeżeniem ust. 2 i  3, niezwłocznie 
po upływie 18  miesięcy od daty pierwszeństwa do uzyskania patentu. Zgłaszający może w  okresie dwunastu miesięcy od 
daty pierwszeństwa złożyć wniosek o  dokonanie ogłoszenia w  terminie wcześniejszym.  
2. Nie ogłasza się o  zgłoszeniu, jeżeli:  
1) dotyczy ono wynalazku tajnego;  
2) przed terminem ogłoszenia wydana została decyzja ostateczna o  umorzeniu postępowania albo o  odmowie udzielenia 
patentu.  
3. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2, w  razie ustania prz yczyn uzasadniających nieogłaszanie o  zgłoszeniu 
wynalazku, Urząd Patentowy dokona ogłoszenia niezwłocznie po wszczęciu lub wznowieniu postępowania w  sprawie.  
Art. 44. 1. Od dnia ogłoszenia o  zgłoszeniu wynalazku osoby trzecie mogą zapoznać się z  opisem zg łoszeniowym 
wynalazku. Osoby te mogą do czasu wydania decyzji w  sprawie udzielenia patentu zgłaszać do Urzędu Patentowego 
uwagi co do istnienia okoliczności uniemożliwiających jego udzielenie.  
2. W opisie zgłoszeniowym zamieszcza się zmiany zastrzeżeń pate ntowych, z  określeniem daty ich wprowadzenia, 
jeżeli wpłynęły one do Urzędu Patentowego co najmniej jeden miesiąc przed ogłoszeniem o  zgłoszeniu wynalazku.  
Art. 45. 1. W  okresie poprzedzającym ogłoszenie o  zgłoszeniu wynalazku akta dotyczące tego zgłoszeni a nie mogą 
być bez zgody zgłaszającego ujawnione ani udostępnione osobom nieuprawnionym.  
2. Urząd Patentowy może, jeżeli zgłaszający wyrazi na to zgodę w  podaniu o  udzielenie patentu, udostępnić osobom 
trzecim wyłącznie informację o  dokonaniu tego zgłoszen ia, ujawniając numer, datę, tytuł zgłoszenia oraz zgłaszającego.  
3. W toku badania takiego zgłoszenia Urząd Patentowy może, bez zgody zgłaszającego, zasięgać niezbędnych opinii. 
Osoby uczestniczące w  przygotowaniu i  wydawaniu opinii są obowiązane do nieuja wniania danych dotyczących zgłoszenia.  
Art. 46. 1. W  uzasadnionych przypadkach Urząd Patentowy, sprawdzając, czy spełnione zostały ustawowe warunki 
wymagane do uzyskania patentu, może wezwać zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w  wyznaczonym terminie , 
pod rygorem umorzenia postępowania, dokumentów i  wyjaśnień dotyczących tego zgłoszenia oraz do wprowadzenia okreś -
lonych  poprawek lub uzupełnień w  dokumentacji zgłoszenia, a  także do nadesłania rysunków, które nie są niezbędne do 
zrozumienia wynalazku, j eżeli jest to potrzebne dla należytego przedstawienia wynalazku lub konieczne z  innych wzgl ę-
dów.  
2. Jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia uzupełnienia lub poprawki niezgodnie 
z przepisami ustawy, przepis ust. 1  stosuje się o dpowiednio.  
3. Urząd Patentowy może, z  zastrzeżeniem ust. 4, wprowadzić poprawki w  dokumentacji zgłoszenia jedynie w  celu 
usunięcia oczywistych pomyłek i  błędów językowych.  
4. Urząd Patentowy może w  skrócie opisu wynalazku wprowadzić również inne niż okreś lone w  ust. 3  poprawki.  
Art. 47. 1.29) Urząd Patentowy sporządza dla każdego zgłoszenia wynalazku podlegającego ogłoszeniu sprawozdanie 
o stanie techniki, obejmujące wykaz publikacji, które będą brane pod uwagę przy ocenie zgłoszonego wynalazku.  
1.30) Urząd Patentowy sporządza, w  terminie dziewięciu miesięcy od daty pierwszeństwa, dla każdego zgłosz e-
nia wynalazku podlegającego ogłoszeniu, sprawozdanie o  stanie techniki, obejmujące wykaz publikacji, które będą 
brane pod uwagę przy ocenie zgłoszonego wynalazku.  
11. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w zakresie, w jakim dokumentacja zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, nie pozw a-
la na przeprowadzenie poszukiwań w stanie techniki. W takim przypadku Urząd Paten towy powiadamia zgłaszającego 
o przyczynach niesporządzenia w tym zakresie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.  
                                                           
29) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  30. 
30) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  9 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 13 – Poz. 286 
 
2. Niezwłocznie po sporządzeniu sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1, Urząd Patentowy przekazuje je zgłaszaj ą-
cemu.  
3.31) W przypadku zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy może sporządzić wst ępną ocenę dotyczącą 
nowości wynalazku, poziomu wynalazczego lub wymogu jednolitości. Wstępną ocenę przekazuje się niezwłocznie zgł a-
szającemu. Udostępnienie wstępnej oceny osobom trzecim jest niedopuszczalne.  
3.32) Wraz ze sprawozdaniem, o  którym mowa w  ust. 1, Urząd Patentowy sporządza wstępną ocenę dotyczącą 
wymogu jednolitości zgłoszenia i  spełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu. Urząd Patentowy prz e-
kazuje wstępną ocenę zgłaszającemu niezwłocznie po jej sporządzeniu. Udostępnienie wstępnej oce ny osobom trz e-
cim przed publikacją zgłoszenia jest niedopuszczalne.  
4.31) Po dokonaniu ogłoszenia, o którym mowa w art. 43, Urząd Patentowy może udostępnić osobom trzecim w y-
łącznie sprawozdanie o stanie techniki.  
4.32) Po dokonaniu ogłoszenia, o  którym mowa w  art. 43, Urząd Patentowy może udostępnić osobom trzecim 
wyłącznie sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1. 
5.33) Zgłaszający może wystąpić do Urzędu Patentowego z  wnioskiem o  przeprowadzenie p oszukiwania typu 
międzynarodowego, o  którym mowa w  art. 15 ust. 5 Układu o  współpracy patentowej, sporządzonego w Waszyn g-
tonie dnia 19  czerwca 1970  r., poprawionego dnia 2  października 1979  r. i zmienionego dnia 3  lutego 1984  r. (Dz.  U. 
z 1991  r. poz.  303 oraz z  1994  r. poz.  330), oraz o  sporządzenie sprawozdania z  tego poszukiwania.  
6.33) Urząd Patentowy bierze pod uwagę przy ocenie zgłoszonego wynalazku sprawozdanie z  poszukiwania t y-
pu międzynarodowego, o  którym mowa w  ust. 5, o ile sprawozdanie to zostanie złożone do akt zgłoszenia wynala z-
ku przez zgłaszającego przed zakończeniem postępowania w  sprawie udzielenia patentu.  
7.33) Do poszukiwań typu międzynarodowego prowadzonych przez Urząd Pate ntowy przepisy ust.  1–4 stosuje 
się odpowiednio.  
Art. 48. Urząd Patentowy wydaje postanowienie o  odmowie przyznania uprzedniego pierwszeństwa w  całości lub 
w części, jeżeli stwierdzi, że:  
1) zgłaszający nie jest uprawniony do korzystania z  uprzedniego pier wszeństwa;  
2) zgłoszenie dokonane za granicą, na którym zgłaszający opiera swoje zastrzeżenie uprzedniego pierwszeństwa, nie 
jest pierwszym zgłoszeniem w  rozumieniu przepisu art. 14;  
3) wystawa, na której wystawienie jest podstawą zastrzeżenia uprzedniego pierwszeństwa przez zgłaszającego, nie 
spełnia wymagań określonych w art. 151; 
4) wynalazek zgłoszony w  Urzędzie Patentowym lub odpowiednia część tego wynalazku różni się od wynalazku, do 
którego zgłaszającemu przysługuje uprzednie pierwszeństwo;  
5) zgłasz ający uchybił przewidzianym w art. 14 i art. 151 terminom dla dokonania zgłoszenia albo terminowi dla złoż e-
nia dowodu pierwszeństwa lub innego dokumentu bądź oświadczenia wymaganego do uzyskania pierwszeństwa lub  
6) zgłaszający złożył, z  naruszeniem przepi su art. 35, oświadczenie o  korzystaniu z  uprzedniego pierwszeństwa.  
Art. 49. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że:  
1) nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub  
2)34) wynalazek nie został ujawniony w sposób wystarczający  
2)35) wynalaz ek nie został przedstawiony na tyle jasno i  wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzecz y-
wistnić, lub  
3)36) zastrzeżenia patentowe nie określają przedmiotu żądanej ochrony w  sposób jasny i  zwięzły lub nie są w  całości 
poparte opisem wynalazku  
– wydaje  decyzję o odmowie udzielenia patentu.  
                                                           
31) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 32. 
32) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  9 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2. 
33) Dodany prze z art.  1 pkt 9 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
34) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  35. 
35) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  10 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
36) Dodany prze z art.  1 pkt 10 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 14 – Poz. 286 
 
2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia 
stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu . 
Dowody i materiały udostępnia się zgłaszającemu w języku ich sporządzenia i mogą one wykraczać poza wykaz objęty 
sprawo zdaniem o stanie techniki.  
Art. 50. 1. Przepisy art. 49  stosuje się także, z  zastrzeżeniem ust. 2, gdy brak ustawowych warunków wymaga nych do 
uzyskania patentu dotyczy tylko części zgłoszenia, a  zgłaszający nie ograniczy zakresu przedmiotowego żądanej ochrony.  
2. W przypadku gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania patentu dotyczy tylko niektórych w y-
nalazków, ujętych w  jednym  zgłoszeniu, a  zgłaszający nie ograniczy zakresu żąd anej ochrony, Urząd Patentowy w pierw-
szej kolejności odmawia udzielenia patentu na te wynalazki. Po uprawomocnieniu się decyzji w  tej sprawie Urząd Pate n-
towy wydaje postanowienie wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do dokonania odpowie d-
nich zmian w  opisie zgłoszeniowym.  
Art. 51. Decyzję, o  której mowa w  art. 49  ust. 1, Urząd Patentowy może wydać przed ogłoszeniem o  zgłoszeniu.  
Art. 52. 1. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu  patentu, jeżeli zostały spełnione ustawowe warunki do jego 
uzyskania.  
2. Udzielenie patentu następuje pod warunkiem uiszczenia opłaty za pierwszy okres ochrony. W  razie nieuiszczenia 
opłaty w  wyznaczonym terminie, Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie dec yzji o  udzieleniu patentu.  
Art. 53. Udzielone patenty podlegają wpisowi do rejestru patentowego.  
Art. 54. 1. Udzielenie patentu stwierdza się przez wydanie dokumentu patentowego.  
2. Częścią składową dokumentu patentowego jest opis patentowy obejmujący opis  wynalazku, zastrzeżenia patent o-
we i rysunki. Opis patentowy jest publikowany przez Urząd Patentowy.  
Art. 55. 1. Sprostowanie opisu patentowego może dotyczyć tylko oczywistych pomyłek albo błędów drukarskich.  
2. W postanowieniu o  sprostowaniu Urząd Patento wy określa jednocześnie, czy i  w jakim zakresie:  
1) powinna nastąpić ponowna publikacja opisu;  
2) uprawniony jest obowiązany pokryć koszty związane z  ponowną publikacją opisu.  
3. Informację o  sprostowaniu opisu patentowego ogłasza się w  „Wiadomościach Urzę du Patentowego ”. 
Rozdział 4  
Wynalazek tajny  
Art. 56. 1. Wynalazek dokonany przez obywatela polskiego może być uznany za tajny, jeżeli dotyczy obronności lub 
bezpieczeństwa Państwa.  
2. Wynalazkami dotyczącymi obronności Państwa są w  szczególności rodzaje br oni lub sprzętu wojskowego oraz 
sposoby walki.  
3. Wynalazkami dotyczącymi bezpieczeństwa Państwa są w  szczególności środki techniczne stosowane przez służby 
państwowe uprawnione do wykonywania czynności operacyjno -rozpoznawczych, a  także nowe rodzaje wypo sażenia 
i sprzętu oraz sposoby ich wykorzystywania przez te służby.  
Art. 57. 1. Wynalazkiem tajnym jest wynalazek stanowiący informację niejawną, której nadano klauzule: „ściśle ta j-
ne”, „tajne ”, „poufne ” lub „zastrzeżone ”. 
2. O tajności wynalazku dotyczące go obronności lub bezpieczeństwa Państwa postanawiają, odpowiednio, Minister 
Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych lub Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.  
Art. 58. 1. Zgłoszenia wynalazku tajnego w  Urzędzie Patentowym można dokona ć tylko w  celu zastrzeżenia pier w-
szeństwa do uzyskania patentu. W  okresie, w  jakim zgłoszony wynalazek pozostaje tajny, Urząd Patentowy nie rozpatruje 
tego zgłoszenia.  
2. Jeżeli postanowienie o  tajności wynalazku zostało podjęte po wpłynięciu zgłoszenia do  Urzędu Patentowego, 
przepis ust. 1  stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw – 15 – Poz. 286 
 
Art. 59. 1. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek tajny zgłoszony w  Urzędzie Patentowym w  celu zastrzeżenia 
pierwszeństwa przechodzi, za odszkodowaniem, na Skarb Państwa reprezentowany odpowied nio przez Ministra Obrony 
Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.  
2. Wysokość odszkodowania, o  którym mowa w  ust. 1, określa się według wartości rynkowej wynalazku.  
3. Jeżeli strony nie uzgodniły wysokości i  warunków wypłaty odszkodowania, o  którym mowa w  ust. 1, odszkod o-
wanie to, ustalone odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub 
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, wypłaca się ze środków budż etu Państwa jednorazowo lub w  częściach co 
roku, jednak nie dłużej niż przez 5  lat. 
Art. 60. 1. O uznaniu, że wynalazek przestał być wynalazkiem tajnym, postanawia odpowiednio Minister Obrony 
Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych lub Szef Agen cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W  tym prz y-
padku, na wniosek właściwego organu, Urząd Patentowy wszczyna albo wznawia postępowanie o  udzielenie patentu, 
jeżeli nie upłynął jeszcze okres 20  lat od daty zgłoszenia wynalazku.  
2. Zgłoszenia wynalazków tajnych uważa się za niebyłe po upływie okresu, o  którym mowa w  ust. 1.  
Art. 61. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje wynalazków dotyczących obronności lub bezpi e-
czeństwa Państwa oraz tryb postępowania z  takimi wynalazkami, zarówno przed stwier dzeniem przez właściwy organ, 
czy są to wynalazki tajne, jak też po wydaniu postanowienia o  ich tajności.  
Art. 62. 1. Urząd Patentowy przesyła Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętr z-
nych oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewn ętrznego, w  zakresie dokonanych uzgodnień, wykazy zgłoszonych 
wynalazków mogących dotyczyć obronności albo bezpieczeństwa Państwa, a  także – na żądanie tych organów – opisy 
i rysunki wynalazków. Przepis art. 45  ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.  
2. Akta dotyczące zgłoszenia wynalazku tajnego mogą być udostępnione do wglądu tylko osobom upoważnionym 
przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa W e-
wnętrznego.  
Rozdział 5  
Patent  
Art. 63. 1. Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z  wynalazku w  sposób zarobkowy lub 
zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe, zawarte w  opisie patentowym. Opis wy nalazku 
i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych.  
3. Czas trwania patentu wynosi 20  lat od daty dokonania zgłoszenia wynalazku w  Urzędzie Patentowym.  
Art. 64. 1. Patent na wynalazek dotyczący sposobu wytwarzania obejmuje także wytwory uzysk ane bezpośrednio 
tym sposobem.  
2. W stosunku do nowych wytworów albo gdy uprawniony wykaże, że nie mógł ustalić, mimo podjęcia należytych 
wysiłków, rzeczywiście zastosowanego przez inną osobę sposobu wytwarzania wytworu, domniemywa się, że wytwór, 
który mo że być uzyskany opatentowanym sposobem, został tym sposobem wytworzony.  
3. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, przy przeprowadzaniu dowodu przeciwnego należy brać pod uwagę 
prawnie uzasadniony interes pozwanego w  zakresie ochrony jego tajemnic produkcyjny ch i handlowych.  
Art. 65. Patent na wynalazek, dotyczący użycia substancji stanowiącej część stanu techniki do uzyskania wytworu 
mającego nowe zastosowanie, obejmuje także wytwory specjalnie przygotowane zgodnie z  wynalazkiem do takiego z a-
stosowania.  
Art. 66. 1. Uprawniony z  patentu może zakazać osobie trzeciej, niemającej jego zgody, korzystania z  wynalazku 
w sposób zarobkowy lub zawodowy polegający na:  
1)37) wytwarzaniu, używaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu lub importowaniu dla tych celów produktu będącego 
przedmiotem wynalazku lub  
1)38) wytwarzaniu, używaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu, przechowywaniu lub składowaniu produktów 
będących przedmiotem wynalazku, eksportowaniu lub importowaniu ich do tych celów, lub  
                                                           
37) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia  w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 38. 
38) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  11 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 16 – Poz. 286 
 
2)37) stosowaniu sposobu będącego przedmiotem wynalazku, jak też używaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu lub 
importowaniu dla tych celów produktów otrzymanych bezpośrednio takim sposobem.  
2)38) stosowaniu sposobu będą cego przedmiotem wynalazku, jak też używaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do o b-
rotu, przechowywaniu lub składowaniu produktów otrzymanych bezpośrednio takim sposobem, eksportow a-
niu lub importowaniu ich do tych celów.  
2. Uprawniony z  patentu może w  drodze umow y udzielić innej osobie upoważnienia (licencji) do korzystania z  jego 
wynalazku (umowa licencyjna).  
Art. 67. 1. Patent jest zbywalny i  podlega dziedziczeniu.  
2. Umowa o  przeniesienie patentu wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej.  
3. Przeniesienie patentu staje się skuteczne wobec osób trzecich z  chwilą wpisu tego przeniesienia do rejestru pate n-
towego.  
4. Ustanowienie zastawu rejestrowego na patencie jest skuteczne z  chwilą wpisu do rejestru zastawów i  podlega 
ujawnieniu w  rejestrze pate ntowym.  
5. Urząd Patentowy, na wniosek właściwego organu, dokonuje wpisu w rejestrze patentowym informacji o zajęciu 
patentu.  
Art. 68. 1. Uprawniony z  patentu lub z  licencji nie może nadużywać swego prawa, w  szczególności przez uniemo ż-
liwianie korzystania z wynalazku przez osobę trzecią, jeżeli jest ono konieczne do zaspokojenia potrzeb rynku krajowego, 
a zwłaszcza gdy wymaga tego interes publiczny, a  wyrób jest dostępny społeczeństwu w  niedostatecznej ilości lub jakości 
albo po nadmiernie wysokich cenach.  
2. Nie uważa się za nadużycie prawa, o  którym mowa w  ust. 1, uniemożliwiania korzystania z  wynalazku przez os o-
by trzecie w  okresie 3  lat od dnia udzielenia patentu.  
3. Urząd Patentowy może żądać od uprawnionego z  patentu lub z  licencji wszelkich wyjaśnień dotyczących zakresu 
korzystania z  wynalazku w  celu stwierdzenia, czy patent nie jest nadużywany.  
4. Przepisy ust. 1 i  2 nie naruszają przepisów o  przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym.  
Art. 69. 1. Nie narusza się patentu przez:  
1) korzystanie z  wynal azku dotyczącego środków komunikacji i  ich części lub urządzeń, które znajdują się na obszarze 
Rzeczypospolitej Polskiej czasowo, a  także przedmiotów, które znajdują się na tym obszarze w  komunikacji tranz y-
towej;  
2) korzystanie z  wynalazku dla celów państw owych w  niezbędnym wymiarze, bez prawa wyłączności, jeżeli jest to 
konieczne do zapobieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia ważnych interesów Państwa, w  szczególności w  zakresie 
bezpieczeństwa i  porządku publicznego;  
3) stosowanie wynalazku do celów badawc zych i  doświadczalnych, dla dokonania jego oceny, analizy albo nauczania;  
4)39) korzystanie z  wynalazku, w  niezbędnym zakresie, dla wykonania czynności, jakie na podstawie przepisów prawa są 
wymagane dla uzyskania rejestracji bądź zezwolenia, stanowiących w arunek dopuszczenia do obrotu niektórych w y-
tworów ze względu na ich przeznaczenie, w  szczególności produktów leczniczych;  
4)40) korzystanie z  wynalazku polegające na wytwarzaniu, używaniu, przechowywaniu, składowaniu, oferowaniu, 
wprowadzaniu do obrotu, eks portowaniu lub importowaniu, w  celu wykonania czynności, jakie na podstawie 
przepisów prawa są wymagane dla uzyskania, również przez osobę trzecią, rejestracji lub zezwolenia, stan o-
wiących warunek dopuszczenia do obrotu niektórych wytworów ze względu na ic h przeznaczenie, w szczegó l-
ności produktów leczniczych na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub innego pa ństwa;  
5) wykonanie leku w  aptece na podstawie indywidualnej recepty lekarskiej ; 
6)41) korzystanie z  materiału biologicznego do celów hodow li lub odkrywania i  wyprowadzania nowych odmian 
roślin.  
                                                           
39) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mow a w odnośniku 40. 
40) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 12 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
41) Dodany przez art.  1 pkt 12 lit. a tiret drugie  ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 17 – Poz. 286 
 
2. Decyzję o  korzystaniu z  wynalazku w  sytuacji, o  której mowa w  ust. 1  pkt 2, podejmuje w  zależności od okoliczności  
właściwy minister lub wojewoda i  niezwłocznie zawiadamia o  tym uprawnionego. W  decyzji określa się zakres i  okres 
korzystania z  wynalazku.  
3. Na decyzję, o  której mowa w  ust. 2, służy skarga do sądu administracyjnego.  
4. Osobie, której wynalazek jest wykorzystywany dla celów państwowych, przysługuje prawo do wynagrodzenia ze 
środków bud żetu Państwa, w  wysokości odpowiadającej wartości rynkowej licencji.  
5.42) Uzyskanie rejestracji bądź zezwolenia, o  których mowa w  ust. 1  pkt 4, nie wpływa na odpowiedzialność cywilną 
za wprowadzenie wyrobów do obrotu bez zgody uprawnionego, jeżeli taka zgo da jest potrzebna.  
5.43) Uzyskanie rejestracji lub zezwolenia, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4, nie wpływa na odpowiedzialność c y-
wilną za wprowadzenie wyrobów do obrotu bez zgody uprawnionego, jeżeli taka zgoda jest potrzebna.  
Art. 70. 1. Patent nie rozciąga się na działania dotyczące wyrobu według wynalazku lub wytworzonego sposobem 
według wynalazku, polegające w  szczególności na jego oferowaniu do sprzedaży lub dalszym wprowadzaniu do obrotu, 
jeżeli wyrób ten został uprzednio wprowadzony do obrotu na terytor ium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego 
lub za jego zgodą.  
2. Nie stanowi również naruszenia patentu import na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz inne działania, 
o których mowa w  ust. 1, dotyczące wyrobu wprowadzonego uprzednio do obrotu na  terytorium Europejskiego Obszaru 
Gospodarczego przez uprawnionego lub za jego zgodą.  
Art. 71. 1. Korzystający w  dobrej wierze z  wynalazku na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w  chwili stanowiącej 
o pierwszeństwie do uzyskania patentu, może z  niego nadal  bezpłatnie korzystać w  swoim przedsiębiorstwie w  zakresie, 
w jakim korzystał dotychczas. Prawo to przysługuje również temu, kto w  tej samej chwili przygotował już wszystkie 
istotne urządzenia potrzebne do korzystania z  wynalazku.  
2. Prawa określone w  ust. 1 podlegają, na wniosek zainteresowanego, wpisowi do rejestru patentowego. Prawa te 
mogą zostać przeniesione na inną osobę tylko łącznie z  przedsiębiorstwem.  
Art. 72. 1. Współuprawniony z  patentu może, bez zgody pozostałych współuprawnionych, korzystać z  wynalazku 
we własnym zakresie oraz dochodzić roszczeń z  powodu naruszenia patentu.  
2. W razie uzyskania korzyści z  wynalazku przez jednego ze współuprawnionych każdy z  pozostałych współupra w-
nionych ma prawo, o  ile umowa nie stanowi inaczej, do odpowiedniej  części z  jednej czwartej tych korzyści po potrąceniu 
nakładów, stosownie do swego udziału w  patencie.  
3. W zakresie nieuregulowanym w  ust. 1 i  2 stosuje się odpowiednio, o  ile umowa o  wspólności patentu nie stanowi 
inaczej, przepisy Kodeksu cywilnego o  współwłasności w  częściach ułamkowych.  
4. Przepisy ust. 1 –3 stosuje się odpowiednio do wspólności prawa do uzyskania patentu.  
Art. 73. Uprawniony z  patentu może wskazać, w  szczególności przez stosowne oznaczenie na towarach, że jego w y-
nalazek korzysta z  ochrony. 
Art. 74. W razie zgłoszenia wynalazku albo uzyskania na wynalazek patentu przez osobę nieuprawnioną, uprawni o-
ny może żądać umorzenia postępowania albo unieważnienia patentu. Może również żądać udzielenia mu patentu albo 
przeniesienia na niego już udzi elonego patentu za zwrotem kosztów zgłoszenia wynalazku lub uzyskania patentu.  
Art. 75. 1. Osoba, która w  dobrej wierze uzyskała albo nabyła patent, przeniesiony następnie na podstawie art. 74  na 
rzecz osoby uprawnionej, albo uzyskała w  dobrej wierze licen cję, a  korzystała z  wynalazku co najmniej przez rok przed 
wszczęciem postępowania o  przeniesienie patentu lub w  tym okresie przygotowała wszystkie istotne urządzenia potrzebne 
do korzystania z  wynalazku, może z  tego wynalazku korzystać w  swoim przedsiębior stwie w  zakresie, w  jakim z  niego 
korzystała w  chwili wszczęcia tego postępowania, z  zastrzeżeniem obowiązku uiszczania uprawnionemu ustalonego w y-
nagrodzenia.  
2. Prawo do korzystania z  wynalazku określone w  ust. 1  podlega, na wniosek zainteresowanego, wpis owi do rejestru 
patentowego. Prawo to może zostać przeniesione na inną osobę tylko łącznie z  przedsiębiorstwem.  
                                                           
42) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  43. 
43) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 12 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 18 – Poz. 286 
 
Rozdział 51 
Dodatkowe prawo ochronne  
Art. 751. Na warunkach określonych w  przepisach o  ustanowieniu w  Unii Europejskiej dodatkowych świadectw 
ochronnych dla produktów leczniczych oraz produktów ochrony roślin udzielane są w  Rzeczypospolitej Polskiej doda t-
kowe prawa ochronne.  
Art. 752. 1. Wniosek o  udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, zwany dalej „wnioskiem ”, składa się w  Urzędzie 
Patentowym. P rzepisy art. 13  ust. 2 –9 stosuje się odpowiednio.  
2. Do postępowania o  udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio przepisy tytułu VI.  
Art. 753. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego po stwierdzeniu, ż e zostały 
spełnione warunki do jego udzielenia. Przepisy art. 42 i  46 stosuje się odpowiednio.  
Art. 754. 1. Udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stwierdza się przez wydanie dodatkowego świadectwa 
ochronnego. Przepis art. 73  stosuje się odpowiednio.  
2. Udzielone dodatkowe prawa ochronne podlegają wpisowi do rejestru dodatkowych praw ochronnych.  
Art. 755. 1. Urząd Patentowy po stwierdzeniu, że warunki udzielenia dodatkowego prawa ochronnego nie są spe ł-
nione albo że wniosek złożony został po terminie, wydaj e decyzję o  odmowie udzielenia dodatkowego prawa ochronnego. 
Przepis art. 49  ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
2. Termin na złożenie wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, nie podlega przywróceniu.  
3. (uchylony)  
Art. 756. 1. Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie d ecyzji o  udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, jeżeli:  
1) patent podstawowy wygaśnie przed upływem okresu, na jaki został udzielony, albo  
2) w okresie trwania patentu podstawowego cofnięte zostanie zezwolenie na wprowadzenie produktu na rynek lub 
uprawn iony zrzeknie się dodatkowego prawa ochronnego.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, wydane dodatkowe świadectwo ochronne traci ważność.  
3. Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie dodatkowego prawa ochronnego w  przypadku, gdy zezwolenie, o  którym 
mowa w ust. 1  pkt 2, zostanie cofnięte po upływie okresu, na jaki został udzielony patent podstawowy.  
4. Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio art. 90.  
Art. 757. 1. Dodatkowe prawo ochronne może być na wniosek każdej osoby unieważnione, jeżeli : 
1) udzielone zostało wbrew przepisom dotyczącym warunków wymaganych do jego uzyskania albo  
2) patent podstawowy został unieważniony w  części stanowiącej podstawę istnienia dodatkowego prawa ochronnego.  
2. Do przypadków, o  których mowa w  ust. 1, stosuje s ię odpowiednio art. 89  ust. 2.  
3. Jeżeli patent podstawowy został unieważniony w  całości, udzielone dodatkowe prawo ochronne staje się nieważne 
z mocy prawa.  
Art. 758. O stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, o wygaśnię ciu tego 
prawa lub o jego unieważnieniu dokonuje się wpisu do rejestru dodatkowych praw ochronnych.  
Art. 759. 1. Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące licencji i  przeniesienia 
patentu.  
2. Oświadczenie o  gotowości udziel enia licencji na korzystanie z  wynalazku, na który został udzielony patent, złoż o-
ne zgodnie z  art. 80, wywiera również skutki w  odniesieniu do dodatkowego prawa ochronnego.  
Art. 7510. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymo gi, jakim ma odpowiadać 
wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, oraz szczegółowy zakres i tryb rozpatrywania wniosków, uwzględ -
niając  w szczególności miejsce i sposób ogłoszenia o złożeniu wniosku, a także dane, jakie ma zawierać dodatkowe świ a-
dectwo ochronne. Określenie wymogów, jakim ma odpowiadać wniosek, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, 
ponad potrzebę, utrudnień dla wnioskodawcy.  
  
Dziennik  Ustaw – 19 – Poz. 286 
 
Rozdział 6  
Umowy licencyjne  
Art. 76. 1. Umowa licencyjna wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania f ormy pisemnej.  
2. W umowie licencyjnej można ograniczyć korzystanie z  wynalazku (licencja ograniczona). Jeżeli w  umowie lice n-
cyjnej nie ograniczono zakresu korzystania z  wynalazku, licencjobiorca ma prawo korzystania z  wynalazku w  takim s a-
mym zakresie jak licencjodawca (licencja pełna).  
3. Licencja wygasa najpóźniej z  chwilą wygaśnięcia patentu. Strony mogą przewidzieć dłuższy okres obowiązywania 
umowy w  zakresie postanowień innych niż licencja, obejmujących w  szczególności odpłatne świadczenia konieczne do  
korzystania z  wynalazku.  
4. Jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z  wynalazku w  określony sposób, udzielenie lice n-
cji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym osobom, a  także jednoczesnego korzystania 
z wynal azku przez uprawnionego z  patentu (licencja niewyłączna).  
5. Uprawniony z  licencji może udzielić dalszej licencji (sublicencja) tylko za zgodą uprawnionego z  patentu; udzi e-
lenie dalszej sublicencji jest niedozwolone.  
6. Licencja podlega, na wniosek zainter esowanego, wpisowi do rejestru patentowego. Uprawniony z  licencji wyłąc z-
nej wpisanej do rejestru może na równi z  uprawnionym z  patentu dochodzić roszczeń z  powodu naruszenia patentu, chyba 
że umowa licencyjna stanowi inaczej.  
Art. 77. Jeżeli umowa licencyj na nie stanowi inaczej, licencjodawca jest obowiązany do przekazania licencjobiorcy 
wszystkich posiadanych przez niego w  chwili zawarcia umowy licencyjnej informacji i  doświadczeń technicznych p o-
trzebnych do korzystania z  wynalazku.  
Art. 78. W razie przejś cia patentu obciążonego licencją, umowa licencyjna jest skuteczna wobec następcy prawnego.  
Art. 79. Do umowy o  korzystanie z  wynalazku zgłoszonego w  Urzędzie Patentowym, na który nie udzielono jeszcze 
patentu, jak również do umowy o  korzystanie z  wynalazku  niezgłoszonego, a  stanowiącego tajemnicę przedsiębiorcy, 
stosuje się odpowiednio przepisy o  umowie licencyjnej, chyba że strony postanowiły inaczej.  
Art. 80. 1. Uprawniony z  patentu może złożyć w  Urzędzie Patentowym oświadczenie o  gotowości udzielenia lic encji 
na korzystanie z  jego wynalazku (licencja otwarta). Oświadczenie takie nie może zostać odwołane ani zmienione.  
2. Informacja o  złożeniu oświadczenia, o  którym mowa w  ust. 1, podlega wpisowi do rejestru patentowego.  
3. W razie złożenia oświadczenia o  gotowości udzielenia licencji otwartej, opłaty okresowe za ochronę wynalazku 
zmniejsza się o  połowę. Przepis ten stosuje się również do jednorazowej opłaty za ochronę lub do pierwszej opłaty okr e-
sowej, jeżeli ta zmniejszona opłata wpłynie wraz z  oświadczen iem najpóźniej w  wyznaczonym terminie.  
4. Licencja otwarta jest pełna i  niewyłączna, a  opłata licencyjna nie może przekraczać 10% korzyści uzyskanych 
przez licencjobiorcę w  każdym roku korzystania z  wynalazku, po potrąceniu nakładów.  
5. Licencję otwartą uz yskuje się przez:  
1) zawarcie umowy licencyjnej albo  
2) przystąpienie do korzystania z  wynalazku bez podjęcia rokowań lub przed ich zakończeniem; w  tym przypadku licencj o-
biorca  jest obowiązany zawiadomić o  tym pisemnie licencjodawcę w  terminie miesiąca od chwili przystąpienia do 
korzystania z  wynalazku.  
6. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca uiszcza maksymalną opłatę, przewidzianą w  ust. 4, w  terminie 
miesiąca po zakończeniu każdego roku kalendarzowego, w  którym licencjobiorca korzystał z  wynal azku, chyba że 
oświadczenie licencjodawcy przewiduje niższą opłatę.  
Art. 81. Jeżeli umowa o  wykonanie prac badawczych lub inna podobna umowa nie stanowi inaczej, domniemywa 
się, że wykonawca prac udzielił zamawiającemu licencji na korzystanie z  wynalazków zawartych w  przekazanych wyn i-
kach prac (licencja dorozumiana).  
  
Dziennik  Ustaw – 20 – Poz. 286 
 
Rozdział 7  
Licencja przymusowa  
Art. 82. 1. Urząd Patentowy może udzielić zezwolenia na korzystanie z  opatentowanego wynalazku innej osoby 
(licencja przymusowa), gdy:  
1) jest to konieczne do zap obieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa Państwa, w  szczególności 
w dziedzinie obronności, porządku publicznego, ochrony życia i  zdrowia ludzkiego oraz ochrony środowiska nat u-
ralnego;  
2) zostanie stwierdzone, że patent jest nadużywany w  rozumieniu art. 68, lub  
3) zostanie stwierdzone, że uprawniony z  patentu udzielonego z  wcześniejszym pierwszeństwem (patentu wcześnie j-
szego) uniemożliwia, nie godząc się na zawarcie umowy licencyjnej, zaspokojenie potrzeb rynku krajowego przez 
stosowanie opate ntowanego wynalazku (patent zależny), z  którego korzystanie wkraczałoby w  zakres patentu  
wcześniejszego; w  tym przypadku uprawniony z  patentu wcześniejszego może żądać udzielenia mu zezwolenia na 
korzystanie z  wynalazku będącego przedmiotem patentu zależn ego (licencja wzajemna).  
2. Warunkiem udzielenia licencji przymusowej na korzystanie z  wynalazku, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 
pkt 3, jest stwierdzenie, że korzystanie z  wynalazku będącego przedmiotem patentu zależnego, jeżeli są to wynalazki 
dotycz ące tego samego przedmiotu, wprowadza istotny postęp techniczny o  poważnym znaczeniu gospodarczym. 
W przypadku wynalazku dotyczącego technologii półprzewodników licencja przymusowa może być udzielona tylko dla 
przeciwdziałania praktykom bezzasadnie ogranic zającym konkurencję.  
3. Urząd Patentowy, po stwierdzeniu, że patent jest nadużywany w  rozumieniu art. 68, może postanowić 
o możliwości ubiegania się o  licencję przymusową i  ogłasza to w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ”. 
4. Licencja przymusowa może zostać  udzielona, jeżeli ubiegający się o  nią wykaże, że czynił wcześniej, w  dobrej 
wierze, starania w  celu uzyskania licencji. Spełnienie tego warunku nie jest konieczne do udzielenia licencji przymusowej 
w celu zapobieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia bezpi eczeństwa Państwa albo w  przypadku ogłoszenia o  możliwości 
ubiegania się o  licencję przymusową.  
5. Zwolnienie z  warunku, o  którym mowa w  ust. 4, w  przypadku ogłoszenia o  możliwości ubiegania się o  licencję 
przymusową, nie dotyczy wniosków o  udzielenie lice ncji złożonych po upływie roku od dnia tego ogłoszenia.  
6. Przepis ust. 1  pkt 3  stosuje się odpowiednio, w  przypadku gdy hodowca nie może wykonywać prawa do chroni o-
nej odmiany rośliny lub żąda od uprawnionego z  patentu licencji wzajemnej.  
Art. 83. Licencja  przymusowa jest licencją niewyłączną.  
Art. 84. 1. Korzystający z  wynalazku na podstawie licencji przymusowej jest obowiązany uiścić na rzecz uprawni o-
nego opłatę licencyjną.  
2. Urząd Patentowy określa zakres i  czas trwania licencji przymusowej oraz szczegó łowe warunki jej wykonywania, 
a także, odpowiednio do wartości rynkowej licencji, wysokość opłaty licencyjnej oraz sposób i  terminy jej zapłaty.  
Art. 85. Licencja przymusowa może zostać przeniesiona tylko łącznie z  przedsiębiorstwem lub tą jego częścią, 
w której jest ona wykonywana. Licencja przymusowa dotycząca patentu wcześniejszego może być przeniesiona na inną 
osobę tylko łącznie z  patentem zależnym.  
Art. 86. W szczególnie uzasadnionych przypadkach decyzja o  udzieleniu licencji przymusowej, w  części dot yczącej 
zakresu i  czasu trwania licencji bądź też wysokości opłaty licencyjnej, może być po upływie dwóch lat od jej wydania 
zmieniona na wniosek zainteresowanego.  
Art. 87. Licencja przymusowa oraz licencja wzajemna podlegają na wniosek zainteresowanego wp isowi do rejestru 
patentowego.  
Art. 88. Przepisy o  udzieleniu licencji przymusowej w  przypadku, o  którym mowa w  art. 82  ust. 1  pkt 3, stosuje się 
odpowiednio do wzoru użytkowego, z  którego korzystanie wkraczałoby w  zakres patentu wcześniejszego.  
  
Dziennik  Ustaw – 21 – Poz. 286 
 
Rozdział 8  
Unieważnienie i  wygaśnięcie patentu44) 
Unieważnienie, wygaśnięcie i  ograniczenie patentu45) 
Art. 89. 1. Patent może zostać unieważniony w całości lub części na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, 
jeżeli wykaże ona, że:46) 
Patent może zostać unieważ niony w  całości lub części na wniosek każdego, kto wykaże, że:47) 
1) nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu;  
2) wynalazek nie został przedstawiony na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić;  
3) patent zos tał udzielony na wynalazek nieobjęty treścią zgłoszenia lub zgłoszenia pierwotnego ; 
4)48) zastrzeżenia patentowe nie określają przedmiotu żądanej ochrony w  sposób jasny i  zwięzły lub nie są w  całości 
poparte opisem wynalazku.  
2. Prokurator Generalny Rzeczyp ospolitej Polskiej lub Prezes Urzędu Patentowego może w  interesie publicznym 
wystąpić z  wnioskiem o  unieważnienie patentu albo przystąpić do toczącego się postępowania w  sprawie.  
Art. 891.49) 1. Na wniosek uprawnionego z  patentu, patent może być ograniczony  przez zmianę zastrzeżeń 
patentowych.  
2. Do rozpatrzenia wniosku o  ograniczenie patentu Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksperta. W spr a-
wach o  ograniczenie patentu eksperci mogą orzekać również w  zespołach orzekających.  
3. Po rozpoznaniu wniosku o  ogran iczenie patentu Urząd Patentowy wydaje decyzję o  ograniczeniu patentu, 
odmowie ograniczenia patentu lub umorzeniu postępowania.  
4. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 3, Urząd Patentowy może wezwać uprawnionego z  patentu, 
w wyznaczonym terminie, p od rygorem umorzenia postępowania, do złożenia wyjaśnień oraz wprowadzenia okr eś-
lonych poprawek i  uzupełnień do opisu patentowego.  
5. Uprawniony z  patentu może wnieść o  ograniczenie patentu w  trakcie postępowania w  sprawie sprzeciwu do 
czasu ustosunkowani a się do sprzeciwu albo w  trakcie postępowania w  sprawie o  unieważnienie patentu przed 
rozprawą.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, Urząd Patentowy może postanowić, a  na wniosek którejkolwiek ze 
stron postanawia, o  połączeniu wniosku o  ograniczenie pa tentu z  toczącym się postępowaniem w  sprawie sprzeciwu 
albo postępowaniem w  sprawie o  unieważnienie patentu w  celu ich łącznego rozpoznania w  tym postępowaniu, 
jeżeli zapewni to przyspieszenie lub usprawnienie postępowania. Przepisów ust.  2–4 nie stosuje s ię. 
7. W przypadku gdy nie zostało wydane postanowienie, o  którym mowa w  ust. 6, postępowanie w  sprawie 
sprzeciwu albo postępowanie w  sprawie o  unieważnienie patentu zawiesza się, jeżeli rozpatrzenie wniosku o ogran i-
czenie patentu ma bezpośredni wpływ na r ozpatrzenie sprzeciwu albo wniosku o  unieważnienie patentu.  
8. Do ograniczenia patentu przepisy art.  37 i art. 247 ust. 7 stosuje się odpowiednio.  
9. Ograniczenie patentu podlega wpisowi do rejestru patentowego. Informacja o  ograniczeniu patentu, a  także 
zmieniony opis patentowy, są publikowane przez Urząd Patentowy.  
10. Patent w  zakresie, w  jakim został ograniczony w  postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 1 i 5, nie wywołuje 
skutków określonych w  art. 63 ust. 1, art.  64 ust. 1, art.  65 oraz art.  66 ust. 1, od daty zgłoszenia wynalazku.  
Art. 90. 1. Patent wygasa na skutek:  
1) upływu okresu, na który został udzielony;  
2) zrzeczenia się patentu przez uprawnionego przed Urzędem Patentowym, za zgodą osób, którym służą prawa na 
patencie;  
3) nieuiszczenia w  przewidzia nym terminie opłaty okresowej albo  
4) trwałej utraty możliwości korzystania z  wynalazku, z  zastrzeżeniem art. 937, z powodu braku potrzebnego do tego 
materiału biologicznego, który stał się niedostępny i  nie może być odtworzony na podstawie opisu.  
                                                           
44) Tytuł rozdziału  w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 45. 
45) Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  13 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2. 
46) Wprowadzenie do wyliczenia  w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  47. 
47) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 14 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
48) Dodany przez art.  1 pkt 14 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
49) Dodany przez art.  1 pkt 15 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 22 – Poz. 286 
 
2. W sprawach, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2 –4, Urząd Patentowy wydaje decyzje stwierdzające wygaśnięcie patentu.  
3. Patent wygasa, z  zastrzeżeniem ust. 4, w  dniu, w  którym nastąpiło zdarzenie, z  jakim ustawa wiąże skutek wygaś -
nięcia patentu. Data wygaśnięcia pat entu powinna być potwierdzona w  decyzji.  
4. Wygaśnięcie patentu z  powodu nieuiszczenia w  przewidzianym terminie opłaty okresowej następuje w  dniu, 
w którym upłynął poprzedni okres ochrony wynalazku.  
Art. 91. Wraz z  patentem głównym tracą moc patenty dodatk owe. Jeżeli patent główny traci moc z  przyczyny ni e-
mającej wpływu na wynalazek będący przedmiotem patentu dodatkowego, patenty dodatkowe do patentu głównego stają 
się patentami i  zachowują moc przez okres, na który został udzielony patent główny.  
Art. 92. Unieważnienie albo wygaśnięcie patentu podlega wpisowi do rejestru patentowego.  
Art. 921. Przepisy art. 89, 91 i  92 stosuje się odpowiednio do unieważnienia patentu europejskiego udzielonego 
w trybie określonym w  Konwencji o  patencie europejskim.  
Art. 93. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim powinno odpowi a-
dać zgłoszenie wynalazku, szczegółowy zakres i  tryb rozpatrywania oraz badania zgłoszeń w  Urzędzie Patentowym, 
uwzględniając w  szczególności sposób i  formę ogł oszenia o  zgłoszeniu wynalazku, zakres, w  jakim Urząd Patentowy 
może dokonywać poprawek w  skrócie opisu, a  także formę sporządzanego sprawozdania o  stanie techniki i  sposób oraz 
termin udostępniania go osobom trzecim. Określenie wymogów, jakim powinno odpo wiadać zgłoszenie, nie może prow a-
dzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień dla zgłaszającego.  
Rozdział 9  
Przepisy szczególne dotyczące wynalazków biotechnologicznych  
Art. 931. Ilekroć w  rozdziale jest mowa o:  
1) wynalazku biotechnologicznym – rozumie się przez to wynalazek w  rozumieniu art.  24, dotyczący wytworu skład a-
jącego się z  materiału biologicznego lub zawie rającego taki materiał albo sposobu, za pomocą którego materiał bio -
logiczny jest wytwarzany, przetwarzany l ub wyko rzystywany;  
2) materiale biologicznym – rozumie się przez to materiał zawierający informację genetyczną i  zdolny do samorepr o-
dukcji albo n adający się do reprodukcji w  syste mie biologicznym;  
3) sposobie mikrobiologicznym – rozumie się przez to sposób, w  którym bierze udzia ł lub który został dokonany na 
materiale mikrobiologicznym albo wynikiem którego jest ten materiał.  
Art. 932. 1. Za wynalazki biotechnologiczne, na które mogą być udzielane patenty, uważa się w  szczególności wyn a-
lazki:  
1) stanowiące materiał biologiczny, k tóry jest wyizolowany ze swojego naturalnego środowiska lub wytworzony sp o-
sobem technicznym, nawet jeżeli poprzednio występował w  naturze;  
2) stanowiące element wyizolowany z  ciała ludzkiego lub w  inny sposób wytworzony sposobem technicznym, włącznie 
z sekwencją lub częściową sekwencją genu, nawet jeżeli budowa tego elementu jest identyczna z  budo wą elementu 
naturalnego;  
3) dotyczące roślin lub zwierząt, jeżeli możliwości techniczne stosowania wyna lazku nie ograniczają się do szcze gólnej 
odmiany roślin l ub rasy zwierząt.  
2. W zgłoszeniu wynalazku dotyczącym sekwencji lub częściowej sekwencji genu, w opisie wynalazku, ujawnia się 
przemysłowe zastosowanie sekwencji, a w niezależnym zastrzeżeniu patentowym wskazuje się ponadto funkcję jaką ta 
sekwencja spełn ia. 
3. W celu spełnienia kryterium przemysłowego zastosowania w przypadku wykorzystania sekwencji lub częściowej 
sekwencji genu do produkcji białka lub części białka, w opisie wynalazku określa się, jakie białko lub jaka jego część są 
wytwarzane i jaką spe łniają funkcję.  
4.50) Jeżeli zgłoszenie wynalazku, o którym mowa w ust. 2, ujawnia sekwencje nukleotydów lub aminokwasów, zgł a-
szający przesyła wykaz sekwencji w postaci elektronicznej.  
                                                           
50) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 51. 
  
Dziennik  Ustaw – 23 – Poz. 286 
 
4.51) Jeżeli zgłoszenie wynalazku, o  którym mowa w  ust. 2, ujawnia sekwen cje nukleotydów lub aminokwasów, 
zgłaszający przesyła w  postaci elektronicznej wykaz sekwencji zgodnie z  normą Światowej Organizacji Własności 
Intelektualnej ST. 25  dostarczony w  formacie umożliwiającym dalsze elektroniczne, tekstowe przetwarzanie danych.  
Art. 933. 1. Za wynalazek nie uważa się ciała ludzkiego, w  różnych jego stadiach formowania się i  rozwoju oraz 
zwykłego odkrycia jednego z  jego elementów, włącznie z  sekwencją lub częściową sekwencją genu.  
2. Za wynalazki biotechniczne, których wykorz ystyw anie byłoby sprzeczne z  porząd kiem publicznym lub d obrymi 
obyczajami w  rozumieniu art. 29  ust. 1  pkt 1, lub moralnością publiczną, uważa się w  szczególności:52) 
Za wynalazki biotechnologiczne, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z  porządkiem publicznym  lub 
dobrymi obyczajami, o  których mowa w  art. 29 ust. 1 pkt 1, lub mor alnością publiczną, uważa się w szczegól ności:53) 
1) sposoby klonowania ludzi;  
2) sposoby modyfikacji tożsamości gene tycznej linii zarodkowej człowieka;  
3) stosowanie embrionów ludzkic h do celów przemysłowych lub handlowych;  
4) sposoby modyfikacji tożsamości gene tycznej zwierząt, które mogą powo dować u  nich cierpienia, nie przynosząc 
żadnych istotnych korzyści medycznych dla człowieka lub zwierzęcia, oraz zwierzęta będące wynikiem zas tosow a-
nia takich sposobów.  
Art. 934. 1. Paten t na materiał biologiczny posia dający okreś lone w  zastrzeżeniu lub zastrze żeniach patentowych c e-
chy charakte rystyczne będące wynikiem wynalazku obejmuje każdy materiał biologiczny otrzymany z  danego materiału 
biologiczne go przez repro dukcję w identycznej lub odmiennej for mie i  posiadający te same cechy charak terystyczne.  
2. Patent na sposób, który umożliwia wytworzenie materiału biologicznego posiadającego określone w  zastrzeżeniu 
lub zastrzeżeniach patentowych c echy charakterystyczne będące wynikiem wynalazku, obejmuje także materiał biologic z-
ny otrzymany bezpośrednio tym sposobem oraz każdy inny materiał biologiczny pochodzący z  materiału biologicznego 
uzyskanego bezpośrednio przez reprodukcję w  identycznej lub  odmiennej formie i  posiadający te same cechy charakter y-
styczne.  
3. Patent na wytwór zawierający lub po siadający informację genetyczną obejmuje wszystkie materiały, do których 
został włączony wytwór i  w których została zawarta informacja genetyczna spełni ająca w  tym materiale swoją funkcję, 
z wyjątkiem materiałów, o  których mowa w  art. 933 ust. 1.  
Art. 935. 1. Patent nie rozciąga się na materiał biologiczny otrzymany przez jedno krotną reprodukcję materiału bio -
logicz nego wprowadzonego do obrotu przez upra wnionego z  patentu lub za jego zgodą, jeżeli reprodukcja jest nieodzo w-
nym następstwem wykorzystywania materiału biologicznego.  
2. Osoba, która nabyła lub w  inny sposób uzyskała od uprawnionego z  patentu lub za jego zgodą chroniony patentem 
materiał roślinn y, do wykorzystania w  działalności rolniczej, upoważniona jest do jego wykorzystywania dla wielokrotnej 
reprodukcji w  ramach własnego gospodarstwa rolnego, z  uwzględnieniem takich samych ograniczeń, jakie są przewidzi a-
ne dla korzystania, bez zgody hodowcy,  z materiału siewnego odmiany rośliny chronionej na podstawie przepisów ustawy 
z dnia 26  czerwca 2003  r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.  U. z 201 8 r. poz. 432). 
3. Przepis ust. 2  stosuje się odpowiednio do inwentarza hodowlanego lub innego zwierzęceg o materiału zarodowego.  
Art. 936. 1. Jeżeli do urzeczywistnienia wynalazku potrzebne jest użycie materiału biolo giczne go, który nie jest p o-
wszechnie dostępny ani nie może być przedstawiony w  opisie patentowym w  taki sposób, aby umożliwić znawcy zast o-
sowa nie wynalazku, ujawnienie go może polegać na powołaniu się na dokonane, najpóźniej w  dacie zgłoszenia, zdep o-
nowanie tego materiału w  kolekcji uznanej na podstawie umowy międzynarodowej lub w  kolekcji krajowej, wskazanej 
przez Prezesa Urzędu Patentowego w  drodze obwieszczenia w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Mon i-
tor Polski ”. 
2. O nadaniu statusu kolekcji krajowej, o  której mowa w  ust. 1, Prezes Urzędu Patentowego obwieszcza po uzysk a-
niu, na wniosek zainteresowanej instytucji, pozytywnego stan owiska ministra właściwego ze względu na przedmiot dep o-
nowanych materiałów biologicznych.  
3. W przypadku dokonania depozytu, o  którym mowa w  ust. 1, zgłaszający powinien dołączyć do zgłoszenia p o-
świadczenie instytucji depozytowej. Poświadczenie takie powin no zawierać co najmniej nazwę instytucji, datę zdepon o-
wania oraz numer, pod którym jest dostępny materiał biologiczny.  
                                                           
51) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 16 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
52) Wprowadzenie do wyliczenia  w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 53. 
53) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 17 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 24 – Poz. 286 
 
4. Poświadczenie instytucji depozytowej może być złożone w  ciągu 6  miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złoż e-
nie poświadczenia nie sku tkuje uznania zdeponowania materiału biologicznego za równozn aczne z  jego ujawnieniem 
w zgłoszeniu.  
5. Dostęp do depozytu, o  którym mowa w  ust. 1, przed ogłoszeniem o  zgłoszeniu wynalazku, ograniczony jest do 
osób wskazanych w  art. 251  ust. 1. Na wniosek z głaszającego, złożony w  Urzędzie  Patentowym przed ogłoszeniem o zgło-
szeniu  wynalazku, powyższe ograniczenie rozciąga się na cały okres rozpatrywania zgłoszenia.  
6. Od ogłoszenia o  zgłoszeniu wynalazku, jeżeli nie został złożony wniosek, o  którym mowa w  ust. 5, oraz po udzi e-
leniu patentu nie można odmówić dostępu do depozytu osobie trzeciej, z  zachowaniem warunku, o  którym mowa w  ust. 7. 
Przepis stosuje się odpowiednio także w  przypadku unieważnienia bądź wygaśnięcia patentu.  
7. Warunkiem udostępnienia prób ki materiału biologicznego ubiegającej się o  to osobie jest zobowiązanie się jej na 
piśmie wobec zgłaszającego lub uprawnionego z  patentu, że w  trakcie pozostawania patentu w  mocy:  
1) nie udostępni osobom trzecim próbki ani żadnej substancji z  niej pocho dzącej,  
2) będzie wykorzystywała próbkę lub substancję z  niej pochodzącą jedynie do celów doświadczalnych  
– chyba że zgłaszający lub uprawniony z  patentu wyraźnie odstąpi od tego zobowiązania.  
8. Jeżeli Urząd Patentowy wyda decyzję o  odmowie udzielenia pate ntu albo umorze niu postępowania, na wniosek 
zgłasza jącego złożony w  terminie określonym w  ust. 5, przez okres 20  lat od daty dokonania zgłoszenia, dostęp do depo-
zytu materi ału biologicznego będzie ograni czony do osób, o  których mowa w  ust. 5. Przepis ust . 7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 937. Jeżeli materiał biologiczny zdeponowany zgodnie z  art. 936 przestał być dostępny w  kolekcji, nowego 
depozytu można dokonać na warunkach określonych w  umowie międzynarodowej.  
DZIAŁ III  
Wzory użytkowe i  prawa ochronne n a wzory użytkowe  
Art. 94.54) 1. Wzorem użytkowym jest nowe i  użyteczne rozwiązanie o  charakterze technicznym, dotyczące kształtu, 
budowy lub zestawienia przedmiotu o  trwałej postaci.  
2. Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na  osiągnięcie celu mającego praktyczne 
znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z  wyrobów.  
Art. 94.55) 1. Wzorem użytkowym jest nowe i  nadające się do przemysłowego zastosowania rozwiązanie o ch a-
rakterze technicznym, dotyczące kształtu lub budowy przedmiot u o trwałej postaci albo przedmiotu składającego 
się ze związanych ze sobą funkcjonalnie części o  trwałej postaci.  
2. Wymóg postaci przedmiotu uważa się za zachowany także wówczas, gdy wytwór według wzoru użytkowego 
zdefiniowany jest przestrzennie przez po wtarzalne elementy o  stałym stosunku rozmiarów.  
3. Wymóg trwałej postaci przedmiotu uważa się za zachowany także wówczas, gdy wytwór według wzoru 
użytkowego zmienia swoją postać w  związku z  korzystaniem zgodnym z  przeznaczeniem.  
Art. 95. 1. Na wzór użytkow y może być udzielone prawo ochronne.  
2. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego korzystania ze wzoru użytkowego w  sposób z a-
robkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Czas trwania prawa ochronnego wynosi dziesi ęć lat od daty dokonania zgłoszenia wzoru użytkowego w  Urzędzie 
Patentowym.  
Art. 96. Zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w  opisie ochronnym wz o-
ru użytkowego.  
Art. 97.56) 1. Do zgłoszenia wzoru użytkowego stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 31 –33. 
2. Zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera rysunki.  
3. Zgłoszenie wzoru użytkowego może obejmować tylko jedno rozwiązanie.  
                                                           
54) W tym  brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 55. 
55) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 18 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
56) W tym brzmieniu obowiązuje do wejś cia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  57. 
  
Dziennik  Ustaw – 25 – Poz. 286 
 
4. Wymóg, o  którym mowa w  ust. 3, nie ogranicza ujęcia w  zgłoszeniu różnych pos taci przedmiotu, posiadających te 
same istotne cechy techniczne zastrzeganego rozwiązania, jak również przedmiotu składającego się z  części organicznie 
lub funkcjonalnie związanych ze sobą.  
Art. 97.57) 1. Opis wzoru użytkowego określa jego przemysłowe zasto sowanie, o  którym mowa w  art. 94 ust. 1. 
2. Zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera rysunki przedstawiające istotne cechy techniczne wzoru.  
3. Zgłoszenie wzoru użytkowego obejmuje tylko jedno rozwiązanie.  
4. Zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera jedno zastrzeżen ie ochronne niezależne.  
5. Wymóg, o  którym mowa w  ust. 3, nie ogranicza ujęcia w  zgłoszeniu różnych postaci przedmiotu, posiadaj ą-
cych te same istotne cechy techniczne zastrzeganego rozwiązania.  
6. Do zgłoszenia wzoru użytkowego przepisy art.  31–33 stosuje się odpowiednio.  
Art. 98. Udzielone prawa ochronne na wzory użytkowe podlegają wpisowi do rejestru wzorów użytkowych.  
Art. 99. 1. Udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy stwierdza się przez wydanie świadectwa ochronnego.  
2. Częścią składową świadectwa  ochronnego jest opis ochronny wzoru użytkowego obejmujący opis tego wzoru, z a-
strzeżenia ochronne i  rysunki. Opis ochronny wzoru użytkowego jest udostępniany osobom trzecim i  podlega rozp o-
wszechnianiu przez Urząd Patentowy.  
Art. 100. 1.58) Do wzorów użytkow ych i  praw ochronnych na wzory użyt kowe stosuje się odpowiednio, z zastrzeż e-
niem ust. 2, przepisy art. 25, 28, 29, 35 –37, 39 –52, 55 –60, 62, 66 –75, 76 –90 i 92. 
1.59) Do wzorów użytkowych i  praw ochronnych na wzory użytkowe przepisy art.  25, art.  27–29, art.  35–37, 
art. 39–52, art.  55–60, art.  62, art.  66–75, art.  76–90 i art. 92 stosuje się odpowiednio.  
2. W przypadku wzoru użytkowego okres przewidziany w  art. 60  wynosi dziesięć lat.  
Art. 101. 1. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje wzorów  użytkowych dotyczących obronności 
lub bezpieczeństwa Państwa oraz tryb postępowania z  takimi wzorami zarówno przed stwierdzeniem przez właściwy 
organ, czy są to wzory użytkowe tajne, jak i  po wydaniu postanowienia o  ich tajności.  
2. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim powinno odpowiadać zgł o-
szenie wzoru użytkowego, szczegółowy zakres i  tryb rozpatrywania oraz badania zgłoszeń w  Urzędzie Patentowym, 
uwzględniając w  szczególności sposób i  formę ogłoszenia o  zgłos zeniu wzoru użytkowego, zakres, w  jakim Urząd Pate n-
towy może dokonywać poprawek w  skrócie opisu, formę sporządzanego sprawozdania o  stanie techniki i  sposób oraz 
termin udostępniania go osobom trzecim, a  także sposób udostępniania i  rozpowszechniania opisó w ochronnych wzorów 
użytkowych. Określenie wymogów, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie, nie może prowadzić do tworzenia nadmie r-
nych, ponad potrzebę, utrudnień dla zgłaszającego.  
DZIAŁ IV  
Wzory przemysłowe i  prawa z  rejestracji wzorów przemysłowych  
Art. 102. 1. Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego cz ę-
ści, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz 
przez jego ornamentację.  
2. Wytworem j est każdy przedmiot wytworzony w  sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w  szcze gól-
ności opakowanie, symbole gra ficzne oraz kroje pisma typog raficznego, z  wyłączeniem programów komputerowych.  
3. Za wytwór uważa się także:  
1) przedmiot składający  się z  wielu wymienialnych części składo wych umożliwiających jego rozłożenie i  ponowne 
złożenie (wytwór złożony);  
2) wymienialną część składową wytworu złożonego, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje ona 
widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, 
obsługi lub naprawy.  
3) (uchylony)  
4. W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w  części składowej wytworu złożonego, w  rozumieniu ust. 3  pkt 1,  
ocena nowości i  indywidualnego c harakteru dotyczy tylko jego widocznych cech.  
                                                           
57) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 19 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
58) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 59. 
59) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 20 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 26 – Poz. 286 
 
Art. 103. 1. Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do 
uzyskania prawa z  rejestracji, identyczny  wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie,  wystawienie lub 
ujawnienie w  inny sposób, z  zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z  udostępnionym publicznie także wó w-
czas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.  
2. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w  rozumie niu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości 
osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.  
3. Przepis ust. 1  nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z  rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy:  
1) został ujawniony osobie trzeciej, która w  sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana do zachowania poufności;  
2) został ujawniony w  ciągu 12  miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyska nia prawa 
z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub – za zgodą uprawnionego – przez 
osobę trzecią, a  także jeżeli ujawnienie nastąpiło w  wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy 
prawnego.  
Art. 104. 1. Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wra żenie, jakie wywołuje 
na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony 
przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.  
2. Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze  się pod uwagę zakres swobody twórczej 
przy opracowywaniu wzoru.  
Art. 105. 1. Na wzór przemysłowy udziela się prawa z  rejestracji.  
2. Przez uzyskanie prawa z  rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania z  wzoru przemysłowego 
w sposób zarobkow y lub zawodowy na całym obszarze Rzeczy pospolitej Polskiej.  
3. Uprawniony może zakazać osobom trzecim wytwarzania, oferowania, wprowadzania do obrotu, importu, eksportu 
lub używania wytworu, w  którym wzór jest zawarty bądź zastosowany, lub składowania tak iego wytworu dla takich c e-
lów. 
4. Prawo z  rejestracji wzoru prze mysłowego obejmuje każdy wzór, który na zorientowanym użytkowniku nie wyw o-
łuje odmiennego ogólnego wrażenia. Art. 104  ust. 2  stosuje się odpo wiednio.  
5. Prawo z  rejestracji wzoru prze mysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie.  
6. Prawa z  rejestracji wzoru udziela się na 25  lat od daty dokonania zgłoszenia w  Urzędzie P atentowym, podzielone 
na pięcio letnie okresy, z  zastrzeżeniem art. 111.  
Art. 106. 1. Praw z  rejestracji nie udziela się na wzory przemysłowe, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne 
z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; korzystania z  wzoru przemysłowego nie uważa się za sprzeczne 
z porządkiem publicznym tylko dlatego, że jest za bronione przez prawo.  
2. Praw z rejestracji nie udziela się również, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, na wzory prz e-
mysłowe zawierające oznaczenia, o których mowa w art. 1291 ust. 1 pkt 8 –11. 
Art. 1061. 1. Ochrona z  tytułu prawa z  rejestra cji wzoru nie przysługuje wytworowi, który stanowi część składową 
wytworu złożonego, używaną do naprawy tego wytworu w  taki sposób, by przywrócić mu jego wygląd początkowy.  
2. Osoby trzecie mogą korzystać z  wytworu, o  którym mowa w  ust. 1, poprzez jego wyt warzanie, oferowanie, wpro -
wadzanie do obrotu, import, eksport lub używanie wytworu, w  którym wzór jest zawarty bądź zastosowany, lub poprzez 
składowanie takiego wytworu dla takich celów.  
Art. 107. 1. Prawo z  rejestracji wzoru przemy słowego nie obejmuje c ech wytworu:  
1) wynikających wyłącznie z  jego funkcji technicznej;  
2) które muszą być odtworzone w  dokładnej formie i  wymiarach w  celu umożliwienia mechanicznego połącze nia go 
lub współdziałania z  innym wytworem.  
2. Przepisy ust. 1  nie stoją na przeszkod zie rejestracji wzoru przemy słowego przeznaczonego do wielo krotnego skł a-
dania lub łączenia wzajemnie wymienialnych wytworów w  ramach systemu modularnego.  
  
Dziennik  Ustaw – 27 – Poz. 286 
 
Art. 108. 1. Zgłoszenie wzoru przemysłowego w  celu uzyskania prawa z  rejestracji powinno obejmować:  
1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przed miotu zgłoszenia oraz wniosek o udzie-
lenie prawa z  rejestracji;  
2) ilustrację wzoru przemysłowego.  
3) (uchylony)  
2. Ilustrację wzoru przemysłowego stanowią w  szczególności rysunk i, fotografie lub próbki materiału włókienniczego.  
21. W przypadku gdy nowy i indywidualny charakter posiada część wytworu, o którym mowa w art. 102 ust. 1, il u-
stracja wzoru przemysłowego musi przedstawiać całość wytworu.  
3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, zgłaszający może dołączyć opis wyjaśniający ilustrację wzoru przem y-
słowego.  
4. Jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odrębne postacie wytworu mające wspólne cechy 
istotne (odmiany wzoru przemysłowego).  
5. Liczba odmian wzoru przemy słowego, jakie mogą być ujęte w  jednym zgłoszeniu, nie może przekraczać dziesi ę-
ciu, chyba że odmiany te tworzą w  całości komplet wytworów. Na jednym rysunku lub fotografii, o  których mowa w  ust. 2,  
powinny być przedstawione w  figurach wszystkie odmiany wzo ru ujęte w  zgłoszeniu.  
6.60) Zgłoszenie wzoru przemysłowego, które obejmuje co najmniej podanie oraz część wyglądającą zewnętrznie na 
ilustrację wzoru przemysłowego i  na opis wyjaśniający tę ilustrację, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane.  
6.61) Zgłoszenie wzoru przemysłowego, które obejmuje co najmniej podanie oraz część wyglądającą zewnętr z-
nie na ilustrację wzoru przemysłowego, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane.  
7. Urząd Patentowy wzywa postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępo wania, do uzupełnienia zgłoszenia 
w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono wszystkich części, o  których mowa w  ust. 1. Zgłoszenie 
uważa się za dokonane w  dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniej brakującej części.  
Art. 1081. 1. W  przypadku dokonania zgłoszenia wzoru przemysłowego z naruszeniem przepisów art. 108 ust. 4 i 5 
Urząd Patentowy wzywa, w drodze postanowienia, do złożenia, w wyznaczonym terminie, oddzielnych zgłoszeń wytw o-
rów. 
2. W przypadku niedokonania oddzielnych zgłos zeń wytworów w terminie, o którym mowa w ust. 1, uważa się, że 
zgłoszenie pierwotne dotyczy pierwszych dziesięciu odmian wzoru.  
3. W przypadku niedokonania oddzielnych zgłoszeń wytworów, które nie są o dmianami wzoru przemysłowego, 
w terminie, o którym mowa  w ust. 1, uważa się, że zgłoszenie pierwotne dotyczy wzoru umieszczonego jako pierwszy na 
ilustracji wzoru przemysłowego.  
Art. 109. W stosunku do wzorów przemysłowych, dla przyznania uprzedniego pierwszeństwa, przepisy art. 48 sto-
suje się odpowiednio. Urz ąd Patentowy nie sprawdza jednak podstawy udzielenia pierwszeństwa w  zakresie, o  którym 
mowa w  art. 48  pkt 4.  
Art. 110. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że zgłoszenie wzoru przemysłowego nie zostało sporządzone prawid -
łowo, wydaje decyzję o  odmowie udz ielenia prawa z  rejestracji.  
2. Nie uważa się zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1, za sporządzone prawidłowo, jeżeli przedmiot zgłoszenia nie 
stanowi postaci wytworu lub jego części lub w  przypadku, o  którym mowa w  art. 106.  
3. Urząd Patentowy może wydać de cyzję o  odmowie udzielenia prawa z  rejestracji na wzór przemysłowy, jeżeli p o-
stać wytworu lub jego części w  sposób oczywisty nie posiada cech nowości lub indywidualnego charakteru lub wytwór 
nie spełnia w  sposób oczywisty wymagań, o  których mowa w  art. 102  ust. 3.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 i  3, przepis art. 49  ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
Art. 111. 1. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu prawa z  rejestracji po stwierd zeniu, z  zastrzeżeniem 
art. 110 ust. 3, że zgłoszenie wzoru przemysł owego zostało sporządzone prawidłowo.  
2. Udzielenie prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego następuje pod warunkiem uiszczenia opłaty za pierwszy 
okres ochrony. W  razie nieuiszczenia opłaty w  wyznaczonym terminie Ur ząd Patentowy stwierdza wygaśnię cie decyz ji 
o udzieleniu prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego.  
                                                           
60) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 61. 
61) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 21 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 28 – Poz. 286 
 
Art. 112. Udzielone prawa z  rejestracji wzorów przemysłowych podlegają wpisowi do rejestru wzorów przemysł o-
wych.  
Art. 113. W okresie poprzedzającym rejestrację wzoru przemysłowego Urząd Patentowy bez  zgody zgłaszającego 
nie udziela osobom nieuprawnionym informacji o  zgłoszeniu.  
Art. 114. 1. Udzielenie prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji.  
2.62) Częścią składową świadectwa rejestracji jest opis ochro nny wzoru przemysłowego obejmujący opis tego wzoru, 
rysunek oraz zawarte w  zgłoszeniu fotografie i  próbki materiału włókienniczego. Opis ochronny wzoru przemysłowego 
jest udostępniany osobom trzecim i  podlega rozpowszechnianiu przez Urząd Patentowy.  
2.63) Częścią składową świadectwa rejestracji jest opis ochronny wzoru przemysłowego obejmujący ilustrację 
wzoru przemysłowego oraz opis wyjaśniający ilustrację wzoru, o  ile został dołączony do zgłoszenia wzoru. Opis 
ochronny wzoru przemysłowego jest udostępniany  osobom trzecim i  podlega rozpowszechnianiu przez Urząd 
Patentowy.  
Art. 115. Uprawniony z  rejestracji wzoru przemysłowego nie może zakazać osobie trzeciej korzystania z  wzoru:  
1) do użytku osobistego lub niezwiązanego z  działalnością gospo darczą;  
2) w cel u doświadczalnym;  
3) polegającego na jego odtworzeniu do celów cytowania lub nauczania, jeżeli nie narusza dobrych obyczajów i  nie 
utrudnia uprawnionemu w  sposób nieuzasadniony korzystania z  wzoru oraz wskazuje na źródło jego pochodzenia;  
4) stosowanego lu b zawartego w  urządze niach znajdujących się na środkach transportu lądowego i  zarejestrowanych 
w innych państwach statkach morskich lub powietrznych, które czasowo znajdują się na obszarze Rzeczypospolitej 
Polskiej;  
5) przez import części zamiennych i  akcesoriów, w  których wzór jest stosowany lub zawarty w  celu napraw statków, 
o których mowa w  pkt 4;  
6) wykonywania napraw statków, o  których mowa w  pkt 4;  
7) przez wykonanie na indywidualne zamówienie naprawy związanej z  odtworzeniem części składowej wytwor u zło-
żonego, w  celu przywrócenia mu pierwotnego wyglądu.  
Art. 116. (uchylony)  
Art. 117. 1. Do unieważnienia prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego przepisy art. 89  stosuje się odpowiednio.  
2. Podstawą do unieważnienia prawa z  rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru prz e-
mysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich.  
Art. 1171. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi brak warunków wymaganych do uznania na terytorium Rzeczy pospolitej 
Polskiej ochrony międzynarodowego wz oru przemysłowego, wydaje decyzję o odmowie uznania na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej ochrony międzynarodowego wzoru przemysłowego w całości lub części.  
2. Doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1, dokonuje się wyłącznie na wniosek uprawnionego z rejestracji między -
narodowego wzoru przemysłowego złożony w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu kopii powiadomienia o o d-
mowie,  na podstawie art. 12 ust. 3 Aktu genewskiego.  
Art. 1172. Urząd Patentowy przekazuje do Biura Międzynarodowego powiadomi enie o:  
1) wydaniu decyzji o odmowie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego wzoru 
przemysłowego lub wzorów przemysłowych,  
2) wydaniu decyzji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją, o której mowa w pkt 1 , 
3) wydaniu prawomocnego wyroku sądu administracyjnego o uchyleniu decyzji, o której mowa w pkt 1,  
4) unieważnieniu uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego wzoru przemysłowego  
– w trybie, formie i języku przewidzianych w A kcie genewskim.  
                                                           
62) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  63. 
63) W brz mieniu ustalonym przez art.  1 pkt 22 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 29 – Poz. 286 
 
Art. 1173. 1. Każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
ochrony międzynarodowego wzoru przemysłowego. Przepisy art. 246 ust. 1 i art. 247 stosuje się odpowiednio.  
2. Urząd Patentowy wydaje decyzję o unieważnieniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynar o-
dowego wzoru przemysłowego, jeżeli uprawniony z rejestracji międzynarodowego wzoru przemysłowego, nie udzieli 
odpowiedzi na sprzeciw, o którym mowa w ust. 1, lub zgodzi się z  tym sprzeciwem.  
3.64) Od decyzji Urzędu Patentowego, o której mowa w ust. 2, służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prz e-
pisy art. 244 ust. 1 –14, 4 i 5, art. 2441 oraz art. 245 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
3.65) Od decyzji Urzędu Patentowego, o której mowa w ust. 2, służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. 
Przepisy art.  244, art.  2441 oraz art.  245 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 1174. Do unieważnienia uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego wzoru 
przemysłowego przepis art. 89 stosuje się odpowiednio.  
Art. 1175. Do roszczeń z tytułu naruszenia prawa z rejestracji międzynarodowego wzoru przemysłowego korzystaj ą-
cego z ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisy art. 287 –291 stosuje się odpow iednio, z tym że roszczeń 
tych można dochodzić za okres rozpoczynający się po dniu ogłoszenia w „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” o uzna-
niu jego ochrony, a w przypadku wcześniejszego powiadomienia przez uprawnionego osoby naruszającej takie prawo – za 
okres rozpoczynający się po dniu tego powiadomienia.  
Art. 118. 1.66) Do wzorów przemysłowych i praw z rejestracji wzorów przemysłowych prz episy art. 32, art. 35 –37, 
art. 39, art. 391, art. 41, art. 46, art. 50, art. 55, art. 66 ust. 2, art. 67, art. 68, art. 7 0–75, art. 76 –79, art. 81 –88, art. 90 i  art. 92 
stosuje się odpowiednio.  
1.67) Do wzorów przemysłowych i  praw z  rejestracji wzorów przemysłowych przepisy art.  32, art.  35–37, art.  39, 
art. 391, art.  41, art.  42 ust. 1, art.  46, art.  50, art.  55, art.  66 ust. 2, art.  67, art.  68, art.  70–75, art.  76–79, art.  81–88, 
art. 90 i art. 92 stosuje się odpowiednio.  
2. Zmiany dokonywane w  zgłoszeniu w  toku jego rozpatrywania nie mogą dotyczyć samego wzoru i  jego odmian 
przedstawionych w  opisie i  na rysunku oraz na fot ografiach. Zakaz ten nie obejmuje przypadków dokonania korekty z a-
strzeganej postaci wytworu, jeżeli nie spowoduje to zmiany tożsamości wzoru i  bez której uzyskanie prawa z  rejestracji 
wzoru przemysłowego byłoby niemożliwe.  
Art. 119. Prezes Rady Ministrów o kreśli, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim powinno odpowi a-
dać zgłoszenie wzoru przemysłowego, oraz szczegółowy zakres i  tryb rozpatrywania zgłoszeń, uwzgl ędniając w szcze-
gólności sposób udostępniania i  rozpowszechniania opisów ochronnych wz orów przemysłowych. Określenie wymogów, 
jakim powinno odpowiadać zgłoszenie, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień dla 
zgłaszającego.  
TYTUŁ III  
Znaki towarowe i  oznaczenia geograficzne  
DZIAŁ I  
Znaki towarowe i  prawa ochronn e 
Rozdział 1  
Znak towarowy  
Art. 120. 1.68) Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przed-
siębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób 
pozwal ający na ustalenie jednoznacznego i  dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony.  
                                                           
64) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 65. 
65) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt 23 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
66) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 67. 
67) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 24 ustawy, o  której mowa  w odnośniku 2. 
68) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  1 ustawy z dnia 20  lutego 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz.  U. 
poz. 501), która weszła w  życie z  dniem 16 marca 2019  r. 
  
Dziennik  Ustaw – 30 – Poz. 286 
 
2.68) Znakiem towarowym, w  rozumieniu ust.  1, może być w  szczególności wyraz, włącznie z  nazwiskiem, rysunek, 
litera, cyfra, kolor, forma przestrz enna, w  tym kształt towaru lub opakowania, a  także dźwięk.  
3. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) znakach towarowych – rozumie się przez to także znaki usługowe;  
2) towarach – rozumie się przez to w  szczególności wyroby przemysłowe, rzemieślnicze, płody roln e oraz produkty 
naturalne, zwłaszcza wody, minerały, surowce, a  także, z  zastrzeżeniem art. 174  ust. 3, usługi;  
3) znakach towarowych podrobionych – rozumie się przez to użyte bezprawnie znaki identyczne lub takie, które nie 
mogą być odróżnione w  zwykłych warun kach obrotu od znaków zarejestrowanych, dla towa rów objętych prawem 
ochronnym;  
4) znakach wcześniejszych – rozumie się przez to znaki zgłoszone lub zarejestrowane z  wcześniejszym pierwsze ństwem.  
Art. 121. Na znak towarowy może być udzielone prawo oc hronne.  
Art. 122. 1. Przepis art. 120 ust. 1 nie wyklucza uznania za znak towarowy oznaczenia przeznaczonego do równ o-
czesnego używania przez kilka osób, w tym przedsiębiorców, którzy zgłosili go wspólnie, jeżeli używanie takie nie jest 
sprzeczne z interese m publicznym i nie ma na celu wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, 
przeznaczenia, jakości, właściwości lub pochodzenia towarów (wspólne prawo ochronne).  
2. Zasady używania znaku towarowego na podstawie wspólnego prawa ochronnego  określa regulamin znaku przyj ę-
ty przez osoby, w tym przedsiębiorców, o których mowa w ust. 1.  
Art. 123. 1. Pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się, z  zastrzeżeniem art. 124 
i 125, według daty zgłoszenia znaku towarowego w  Urzędzie Patentowym.  
2. Zgłoszenie uważa się za dokonane w  dniu, w  którym wpłynęło ono do Urzędu Patento wego. Przepisy art. 13  ust. 2 –9 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 124. Pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy przysługuje w  Rzeczyposp olitej Po l-
skiej na zasadach określonych w  umowach międzynarodowych według daty pierwszego prawidłowego zgłoszenia znaku 
towarowego, jeżeli zgłoszenie w  Urzędzie Patentowym zostanie dokonane w  okresie 6  miesięcy od tej daty.  
Art. 125. Pierwszeństwo do uzysk ania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się, na zasadach określonych 
w umowach międzynarodowych, według daty wystawienia towaru oznaczonego tym znakiem w  Polsce lub za granicą, na 
wystawie międzynarodowej oficjalnej lub oficjalnie uznanej, jeżeli zg łoszenie w  Urzędzie Patentowym tego znaku tow a-
rowego nastąpi w  okresie  6 miesięcy od tej daty.  
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
Art. 126. Jeżeli znak towarowy, będący przedmiotem pierwszego prawidłowego zgłoszenia, był umieszczony na t o-
warze wysta wionym wcześniej na wystawie i  korzystał od dnia wystawienia do dnia zgłoszenia z  ochrony tymczasowej 
przewidzianej w  Konwencji paryskiej, pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, o  którym mowa w  art. 124, oraz 
początek przewidzianego tam terminu do do konania zgłoszenia w  Urzędzie Patentowym oznacza się według daty wyst a-
wienia towaru oznaczonego tym znakiem na wystawie.  
Art. 127. 1. Pierwszeństwo, o  którym mowa w  art. 124 i  art. 125  (uprzednie pierwszeństwo), jest zbywalne i  podlega 
dziedziczeniu.  
2. Umowa o  przeniesienie pierwszeństwa, o  którym mowa w  ust. 1, wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania 
formy pisemnej.  
Art. 128.69) Na wniosek zgłaszającego znak towarowy Urząd Patentowy wydaje, w  celu zastrzeżenia pierwszeństwa 
za granicą, dowód dokonania zgłoszenia znaku towarowego w  Urzędzie Patentowym (dowód p ierwszeństwa). Przepisy 
art. 19 ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
Art. 128.70) Na wniosek zgłaszającego znak towarowy Urząd Patentowy wydaje, w  celu zastrzeżenia pier w-
szeństwa, o  którym mowa w  art. 124, dowód dokonania zgłoszenia znaku towarowego w  Urzędzie Patentowym 
(dowód pierwszeństwa). Przepis art.  19 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
                                                           
69) W tym brzmieniu obo wiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 70. 
70) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 25 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 31 – Poz. 286 
 
Art. 129. (uchylony)  
Art. 1291. 1. Nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które:  
1) nie może być znakiem tow arowym;  
2) nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone;  
3) składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego 
pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczeni a, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności;  
4) składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są z wyczajowo używane w uczciwych 
i utrwalonych praktykach handlowych;  
5)71) składa się wyłącznie z  kształtu lub innej właśc iwości towaru, wynikającej z  charakteru samego towaru, niezbędnej 
do uzyskania efektu technicznego lub zwiększającej znacznie wartość towaru;  
6) zostało zgłoszone w złej wierze;  
7) jest sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami;  
8)72) zawiera  element o  wysokiej wartości symbolicznej, w  szczególności o  charakterze religijnym, patriotycznym lub 
kulturowym, którego używanie obrażałoby uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową;  
9) zawiera symbol Rzeczypospolitej Polskiej (godło, barwy lub hymn), znak sił zbrojnych, organizacji paramilitarnej 
lub sił porządkowych, reprodukcję polskiego orderu, odznaczenia lub odznaki honorowej, odznaki lub oznaki wo j-
skowej bądź innego oficjalnego lub powszechnie używanego odznaczenia i odznaki, w szczegó lności administracji 
rządowej lub samorządu terytorialnego albo organizacji społecznej działającej w ważnym interesie publicznym, gdy 
obszar działania tej organizacji obejmuje cały kraj lub znaczną jego część, jeżeli zgłaszający nie wykaże się upra w-
nieniem , w szczególności zezwoleniem właściwego organu Państwa albo organu samorządu terytorialnego, albo 
zgodą organizacji, na używanie oznaczenia w obrocie;  
10) zawiera symbol (herb, flagę, godło) obcego państwa, nazwę, skrót nazwy, bądź symbol (herb, flagę, go dło) organiz a-
cji międzynarodowej lub przyjęte w obcym państwie urzędowe oznaczenie, stempel kontrolny lub gwarancyjny, j e-
żeli zakaz taki wynika z umów międzynarodowych, chyba że zgłaszający wykaże się zezwoleniem właściwego org a-
nu, które uprawnia go do uży wania takiego oznaczenia w obrocie;  
11) zawiera urzędowo uznane oznaczenie przyjęte do stosowania w obrocie, w szczególności znak bezpieczeństwa, znak 
jakości lub cechę legalizacji, w zakresie, w jakim mogłoby to wprowadzić odbiorców w błąd co do charakter u taki e-
go oznaczenia, o ile zgłaszający nie wykaże, że jest uprawniony do jego używania;  
12) ze swojej istoty może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia 
geograficznego towaru;  
13)73) stanowi lub odtwarza w  swoich zasadniczych elementach nazwę odmiany roślin zarejestrowaną z  wcześniejszym 
pierwszeństwem w  Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej albo wiążącej 
Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, przewidujących ochronę  praw do odmiany roślin, i  odnosi się do 
odmian roślin tego samego gatunku lub gatunków ściśle spokrewnionych.  
2. W odniesieniu do wyrobów alkoholowych, znak towarowy zawierający element geograficzny niezgodny z poch o-
dzeniem wyrobu uważa się za znak wprowa dzający odbiorców w błąd.  
3. Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy zawierający element geograficzny prawdziwy w sensie d o-
słownym co do terytorium, regionu lub miejsca, z którego towar pochodzi, który mógłby wprowadzić odbiorców w błąd, 
że towar  pochodzi z innego, słynącego z danych wyrobów terenu. W przypadku homonimicznych oznaczeń geografic z-
nych dla wina i piwa ochrona może być przyznana, z tym, że Urząd Patentowy wezwie osobę, która dokonała zgłoszenia 
później, do dokonania w znaku odpowiedni ch zmian pozwalających na odróżnienie go od znaku wcześniejszego.  
4.74) Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy wyłączony z  rejestracji na podstawie przepisów prawa kr a-
jowego, prawa Unii Europejskiej lub umowy międzynarodowej przewidujących ochron ę oznaczenia geograficznego, 
nazwy pochodzenia, określenia tradycyjnego dla wina lub gwarantowanej tradycyjnej specjal ności, w  zakresie w  nich 
przewidzianych.  
                                                           
71) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
72) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  2 lit. a tiret drugie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
73) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  2 lit. a tiret trzecie ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
74) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  2 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 32 – Poz. 286 
 
Art. 130. Odmowa udzielenia prawa ochronnego na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt 2 –4 nie może nast ąpić, jeżeli przed  
datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym znak ten nabrał, w następstwie jego używania, chara kteru 
odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu.  
Art. 131. (uchylony)  
Art. 132. (uchylony)  
Art. 1321. 1. Po rozpatrzeniu sprzeciwu , o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny 
nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy:  
1) którego używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich;  
2) identyczny ze znakiem towarowym, na który udzielono  prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na 
rzecz innej osoby dla identycznych towarów;  
3) identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwsze ń-
stwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbio r-
ców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;  
4) identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronn ego z wcześnie j-
szym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uz a-
sadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego 
charakteru bądź renomy z naku wcześniejszego;  
5) identyczny lub podobny do znaku towarowego, który przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzys -
kania prawa ochronnego był w Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie znany i używany jako znak towarowy prz e-
znaczony do oznac zania towarów identycznych lub podobnych pochodzących od innej osoby, jeżeli zachodzi ryzyko 
wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze zn a-
kiem powszechnie znanym ; 
6)75) jeżeli na podstawie przepis ów prawa krajowego lub prawa Unii Europejskiej przewidujących ochronę oznaczenia 
geogr aficznego lub nazwy pochodzenia  osoba uprawniona do wykonywania praw wynikających z  wcześ niejszego 
ich zgłoszenia, o  ile to oznaczenie lub nazwa zostanie zarejestrowane,  może zakazać używania późniejszego znaku 
towarowego.  
2. Podstawą sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, mogą być również zgłoszenia znaków 
towarowych z wcześniejszym pierwszeństwem, o których mowa w ust. 1 pkt 2 –4, o ile udzie lone zostanie na nie prawo 
ochronne. Do czasu prawomocnego zakończenia wcześniejszych postępowań zgłoszeniowych, postępowanie w sprawie 
sprzeciwu zawiesza się.  
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy zost ał zgłoszony lub 
zarejestrowany w trybie określonym w art. 4.  
4. Ochrona znaku towarowego zawierającego oznaczenia, o których mowa w art. 1291 ust. 1 pkt 8 –11, lub oznacz e-
nia odnoszące się do pochodzenia towaru, nie wyłącza możliwości uzyskania prawa ochro nnego przez inną osobę na znak 
towarowy zawierający takie same elementy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znaki te mogą być w obrocie 
łatwo odróżniane.  
Art. 133. Jeżeli uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego lub uprawniony z wcześniejsz ego prawa osob i-
stego lub majątkowego wyrazi pisemną zgodę na udzielenie prawa ochronnego na późniejszy znak towarowy sprzeci w, 
o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, podlega oddaleniu.  
Art. 134. (uchylony)  
Art. 1341. Jeżeli dwie lub więce j osób korzystających z tej samej daty pierwszeństwa zgłosiło identyczne albo p o-
dobne znaki towarowe, prawo ochronne na znak towarowy może być udzielone na rzecz każdej z tych osób.  
Art. 135. (uchylony)  
                                                           
75) Dodany przez art.  1 pkt  3 ustawy, o  której mow a w odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 33 – Poz. 286 
 
Rozdział 2  
Wspólny znak towarowy i  znak towarowy gwar ancyjny76) 
Art. 136. 1.77) Organizacja mająca zdolność do nabywania praw i  zaciągania zobowiązań w  swoim imieniu powołana 
do reprezentowania interesów przedsiębiorców i  osoba prawna działająca na podsta wie przepisów prawa publicznego  
mogą uzyskać prawo ochro nne na wspólny znak towarowy. Wspólny znak towarowy przeznaczony jest do odróżniania 
towarów w  przypadku:  
1) organizacji – jej członków,  
2) osoby prawnej działającej na podstawie przepisów prawa publicznego – osób upoważnionych do używania tego 
znaku na po dstawie regulaminu używania znaku  
– od towarów innych przedsiębiorstw.  
11.78) Prawo używania wspólnego znaku towarowego przysługuje w  przypadku:  
1) organizacji – tej organizacji lub jej członkom;  
2) osoby prawnej działającej na podstawie przepisów prawa pub licznego – tej osobie lub osobom upoważnionym do 
używania tego znaku na podstawie regulaminu używania znaku.  
2. (uchylony)79) 
Art. 1361.80) 1. Nie udziela się prawa ochronnego na wspólny znak towarowy, w  przypadku gdy nie zostały spełni o-
ne warunki, o  których  mowa w  art. 136 lub art.  138 ust. 3 i 4, lub w  przypadku gdy:  
1) regulamin używania znaku jest sprzeczny z  porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami;  
2) istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w  błąd co do charakteru lub znaczenia znaku, w  szczególności  jeżeli może 
on być uznany za oznaczenie inne niż wspólny znak towarowy.  
2. Jeżeli w  wyniku zmiany regulaminu używania znaku nie zachodzą okoliczności, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 
i 2, oraz zostały spełnione warunki, o  których mowa w  art. 136 lub art.  138 ust. 3 i 4, udziela się prawa ochronnego na 
wspólny znak towarowy.  
Art. 1362.80) 1. Osoba fizyczna lub prawna, w  tym instytucje, organy oraz podmioty prawa publicznego, która nie 
prowadzi działalności gospodarczej obejmują cej dostarczanie towarów tego samego rodzaju co towary certyfikowane, 
może uzyskać prawo ochronne na znak towarowy gwarancyjny. Znak towarowy gwarancyjny przeznaczony jest do o d-
różniania towarów, które zostały certyfikowane przez uprawnionego do tego znaku , w szczególności w  zakresie użytego 
materiału, sposobu produkcji towarów, ich jakości, precyzji lub innych właściwości, od towarów, które nie są w  ten sp o-
sób certyfikowane.  
2. Znak towarowy gwarancyjny może składać się z  elementów mogących służyć w  obroci e handlowym do wskazania 
pochodzenia geograficznego towarów.  
3. Przepisu art.  1291 ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w  zakresie, w  jakim stanowi on podstawę do nieudzielenia prawa 
ochronnego na oznaczenie, które składa się wyłącznie z  elementów mogących służyć w obrocie do wskazania pochodz e-
nia towaru. Taki znak towarowy gwarancyjny nie uprawnia do zakazywania osobie trzeciej używania w  obrocie handl o-
wym takich oznaczeń, pod warunkiem że osoba trzecia używa ich zgodnie z  uczciwymi praktykami w  przemyśle i  handlu . 
4. Zasady używania znaku towarowego gwarancyjnego określa regulamin używania znaku.  
5. Uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy gwarancyjny nie może odmówić, bez ważnych powodów, 
prawa używania znaku osobom, które spełniają warunki określone w  regulaminie, o  którym mowa w  ust. 4. 
Art. 1363.80) 1. Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy gwarancyjny, w  przypadku gdy nie zostały 
spełnione warunki, o  których mowa w  art. 1362 lub art.  138 ust. 6 i 7, lub w  przypa dku gdy:  
1) regulamin używania znaku jest sprzeczny z  porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami;  
2) istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w  błąd co do charakteru lub znaczenia znaku, w  szczególności jeżeli może 
on być uznany za oznaczenie inne niż znak  towarowy gwarancyjny.  
                                                           
76) Tytuł rozdziału w  brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
77) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  5 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośni ku 68. 
78) Dodany przez art.  1 pkt  5 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
79) Przez art.  1 pkt  5 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
80) Dodany przez art.  1 pkt  6 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 34 – Poz. 286 
 
2. Jeżeli w  wyniku zmiany regulaminu używania znaku nie zachodzą okoliczności, o  których mowa w  ust. 1 pkt  1 i 2, 
oraz zostały spełnione warunki, o  których mowa w  art. 1362 lub art.  138 ust. 6 i 7, udziela się prawa ochronnego na zna k 
towarowy gwarancyjny.  
Art. 137. (uchylony)81) 
Art. 1371. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy o  znakach tow a-
rowych.  
Rozdział 3  
Zgłoszenie znaku towarowego  
Art. 138. 1. W  zgłoszeniu znaku towarowego należy okr eślić znak towarowy oraz wskazać towary, dla których znak 
ten jest przeznaczony. Przepis art. 31  ust. 4  stosuje się odpowiednio.  
2. Jedno zgłoszenie może dotyczyć tylko jednego znaku. W  przypadku znaków barwnych za jeden znak uważa się 
oznaczenie obejmując e jedno zestawienie kolorów. Przepisy art. 39  stosuje się odpowiednio.  
3.82) Do zgłoszenia wspólnego znaku towarowego lub zgłoszenia znaku w  celu uzyskania wspólnego prawa ochro n-
nego dołącza się regulamin używania znaku.  
4.82) Regulamin, o  którym mowa w  ust. 3, w sposób jasny i  precyzyjny  określa w  szczególności:  
1) zasady używania znaku, w  tym skutki naruszenia postanowień regulaminu;  
2) osoby upoważnione do używania znaku albo warunki członkostwa w  organizacji, o  której mowa  w art. 136 ust. 1 – 
w przypadku wspólnego znaku towarowego;  
3) osoby, o  których mowa w  art. 122 ust. 1 – w przypadku wspólnego prawa ochronnego na znak towarowy.  
5.83) W rejestrze znaków towarowych dokonuje się wzmianki o  dołączeniu regulaminu, o  którym mo wa w  ust. 3, 
a także o  wszystkich zmianach w  tym regulaminie.  
6.83) Do zgłoszenia znaku towarowego gwarancyjnego dołącza się regulamin używania znaku.  
7.83) Regulamin, o  którym mowa w  ust. 6, w sposób jasny i  precyzyjny określa w  szczególności:  
1) osoby uprawnione do używania znaku;  
2) właściwości, które mają być certyfikowane znakiem , i sposób badania tych właściwości;  
3) sposób nadzorowania używania znaku;  
4) zasady używania znaku, w  tym skut ki naruszenia postanowień regulaminu.  
8.83) W rejestrze znaków towarowych dokonuje się wzmianki o  dołączeniu regulaminu, o  którym mowa w  ust. 6, 
a także o  wszystkich zmianach w  tym regulaminie.  
Art. 139. Jeżeli zgłaszający c hce skorzystać z  uprzedniego pierwszeństwa, powinien w  zgłoszeniu znaku towarow e-
go złożyć stosowne oświadczenie oraz dołączyć dowód potwierdzający dokonanie zgłoszenia znaku towarowego we 
wskazanym państwie bądź wystawienie towaru oznaczonego tym znakiem n a określonej wystawie. Dowód taki może być 
również złożony w  ciągu trzech miesięcy od daty zgłoszenia. Późniejsze złożenie takiego oświadczenia albo dowodu nie 
skutkuje przyznaniem pierwszeństwa.  
Art. 140. 1. Do czasu wydania decyzji zgłaszający może dokon ywać w  zgłoszeniu uzupełnień i  poprawek, które nie 
mogą prowadzić do zmiany istoty znaku towarowego ani rozszerzać wykazu towarów, dla których znak ten został zgłoszony.  
11. Do czasu wydania decyzji zgłaszający może złożyć wniosek o usunięcie ze znaku towa rowego oznaczeń, o kt ó-
rych mowa w art. 1291. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Wraz z wnioskiem, zgłaszający przesyła zmienione fot o-
grafie lub odbitki znaku towarowego, o ile są one w zgłoszeniu wymagane.  
2. Zgłaszający może, z  zastrzeżeniem ust.1, p odzielić zgłoszenie w  stosunku do wskazanych towarów, z zachow a-
niem daty pierwszeństwa.  
                                                           
81) Przez art.  1 pkt  7 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
82) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  8 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
83) Dodany przez art.  1 pkt  8 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 35 – Poz. 286 
 
Art. 141. 1. Wskazując w  zgłoszeniu znaku towarowego towary, dla których znak jest przeznaczony, zgłaszający 
powinien używać polskiej terminologii technicznej oraz okre śleń jednoznacznych , a wykaz towarów przedstawić w for-
mie uporządkowanej, stosownie do przyjętej klasyfikacji. Wykazy obejmujące więcej niż 15  wyrazów należy sp orządzić 
na odrębnym arkuszu.  
2. Do zgłoszenia znaku towarowego stosuje się odpowiednio przepisy  art. 36. Zgłoszenie znaku przedstawionego lub 
wyrażonego w  szczególnej formie graficznej powinno zawierać dołączone fotografie lub odbitki przedstawiające lub w y-
rażające ten znak. Zgłoszenie znaku dźwiękowego powinno zawierać dołączone nagranie dźwięku na  informatycznym 
nośniku danych w  rozumieniu art. 3  pkt 1  ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów real i-
zujących zadania publiczne.  
Art. 142.84) Urząd Patentowy może wprowadzić poprawki w  dokumentacji zgłoszenia znaku towaroweg o jedynie 
w celu usunięcia oczywistych pomyłek i  błędów językowych. Ograniczenie to nie dotyczy wykazu towarów i  ich klasy -
fikacji, a  także wykazu użytych kolorów, pod warunkiem że poprawki nie będą prowadzić do zmiany zakresu żądanej 
ochrony.  
Rozdział 4  
Rozpatrywanie zgłoszenia znaku towarowego  
Art. 143. (uchylony)  
Art. 144. (uchylony)  
Art. 1441. Jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia znaku towarowego uzupełnienia 
lub poprawki, których nie dopuszczają przepisy ustawy, Urząd P atentowy wydaje postanowienie odmawiające uwzglę d-
nienia takich uzupełnień i  poprawek.  
Art. 1442.85) Jeżeli zgłoszenie znaku towarowego nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 141, Urząd Patent o-
wy może wezwać zgłaszającego postanowieniem, pod rygorem umor zenia postępowania w  całości lub części, do usuni ę-
cia w  wyznaczonym terminie stwierdzonych usterek lub braków.  
Art. 145.86) 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi brak warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na 
znak towarowy z  przyczyn, o  których mow a w art. 1291, art. 1361 i art. 1363, wydaje decyzję o  odmowie udzielenia prawa 
ochronnego na znak towarowy.  
2. W przypadku gdy brak warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy z  przyczyn, 
o których mowa w  art. 1291, art.  1361 i art. 1363, dotyczy tylko niektórych towarów, Urząd Patentowy wydaje decyzję 
o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy dla tych towarów.  
3. Przed wydaniem decyzji, o  których mowa w  ust. 1 i 2, Urząd Patentowy informuje zgłaszającego o  zebranych d o-
wodach i  okolicznościach mogących świadczyć o  istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy 
i wyznacza mu termin do zajęcia stanowiska.  
Art. 146. (uchylony)  
Art. 1461. 1.87) Urząd Patentowy niezwłocznie dokonuje ogłoszenia w  „Biuletynie Urzędu Pa tentowego” o zgłosz e-
niu znaku towarowego, co do którego nie stwierdzono braku warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na 
znak towarowy z  przyczyn, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 i art. 1363. 
2. Przed ogłoszeniem, o którym mowa w u st. 1, jednak nie później niż w terminie 2 miesięcy od daty zgłoszenia, 
Urząd Patentowy ujawnia informacje o znaku towarowym, dacie pierwszeństwa, dacie i numerze zgłoszenia, wykazie 
towarów i usług, imieniu i nazwisku lub nazwie zgłaszającego, jego miejsc u zamieszkania lub siedzibie oraz kodzie kraju.  
3.88) Po uprawomocnieniu się decyzji o  odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, o  której mowa 
w art. 145 ust. 2, Urząd Patentowy dokonuje ogłoszenia w  „Biuletynie Urzędu Patentowego” o  zgłoszeniu znaku towar o-
wego dla pozostałych towarów.  
4.88) Osoby trzecie mogą zgłaszać uwagi co do istnienia okoliczności, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 i art. 1363. 
                                                           
84) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  9 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
85) Dodany przez art. 1 pkt  10 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
86) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  11 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
87) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  12 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
88) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  12 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 36 – Poz. 286 
 
5.88) Urząd Patentowy może wy dać decyzję o  odmowie udzielenia prawa  ochronnego na znak towarowy, w przypadku 
powzięcia informacji o  okolicznościach, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 i art. 1363, także po ogłoszeniu o zgłoszeniu  
znaku towarowego. Przepis art.  145 ust. 3 stosuje si ę odpowiednio.  
6. Dla zgłoszenia znaku towarowego podlegającego ogłoszeniu, Urząd Patentowy sporządza zawiadomienie o istni e-
niu identycznych lub podobnych znaków towarowych z wcześniejszym pierwszeństwem, przeznaczonych do oznaczania 
takich samych lub podo bnych towarów i przekazuje je zgłaszającemu. Zawiadomienie to ma charakter wyłącznie info r-
macyjny i nie jest wiążące.  
Art. 147. 1.89) Po bezskutecznym upływie terminu na złożenie sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 15217 ust. 1, Urząd 
Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, ch yba że powziął, po ogłoszeniu o zgłosz e-
niu znaku towarowego, informację o  okolicznościach, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 i art. 1363. 
11. Po prawomocnym zakończeniu wszystkich postępowań w sprawie sp rzeciwu, Urząd Patentowy odmawia udzi e-
lenia prawa ochronnego na znak towarowy w zakresie, w którym sprzeciwy zostały uznane za zasadne, a w pozostałym 
zakresie udziela prawa ochronnego na znak towarowy.  
2. Udzielenie prawa ochronnego następuje pod warunkie m uiszczenia opłaty za dziesięcioletni okres ochrony. 
W razie nieuiszczenia opłaty w  wyznaczonym terminie Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o  udzieleniu pr a-
wa ochronnego.  
3. Przepis ust. 2  stosuje się odpowiednio w  przypadku udzielenia prawa oc hronnego na wniosek o  zamianę, na zgł o-
szenie krajowe, rejestracji znaku towarowego uzyskanej na warunkach określonych w  przepisach Unii Europejskiej 
o wspólnotowym znaku towarowym, z  tym że dla ustalenia wymagalności opłat dziesięcioletni okres ochrony zna ku tow a-
rowego biegnie od daty złożenia wniosku o  zamianę.  
Art. 148. Przy rozpatrywaniu zgłoszeń znaków towarowych przepisy art. 35  ust. 4 –6, art. 391 ust. 2, art.  41, 42, 
art. 43 ust. 2  pkt 2 i  ust. 3, art. 45  ust. 1, art. 46  ust. 1, art. 48 i  55 stosuje s ię odpowiednio.  
Art. 149. (uchylony)  
Art. 150. (uchylony)  
Art. 151. (uchylony)  
Art. 152. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim ma odpowiadać 
zgłoszenie znaku towarowego, oraz szczegółowy zakres i tryb rozpatrywan ia zgłoszeń, uwzględniając w szczególności 
zakres informacji ujawnianej publicznie, sposób jej udostępniania oraz zakres, w jakim Urząd Patentowy może wprow a-
dzać poprawki w wykazie towarów i ich klasyfikacji. Określenie wymogów, jakim ma odpowiadać zgłosze nie, nie może 
prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień dla zgłaszającego.  
Rozdział 41 
Postępowanie w sprawie uznawania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony  
międzynarodowych znaków towarowych  
Art. 1521. Urząd Patentowy prowa dzi postępowanie w  sprawie ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mi ę-
dzynarodowych  znaków towarowych, w  zakresie przewidzianym Porozumieniem lub Protokołem.  
Art. 1521a.90) 1. Urząd Patentowy po otrzymaniu z  Biura Międzynarodowego informacji o  wyzna czeniu na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej międzynarodowego znaku towarowego, niezwłocznie dokonuje ogłoszenia o  tym wyzn a-
czeniu w  „Biuletynie Urzędu Patentowego”.  
2. Osoby trzecie mogą zgłaszać uwagi co do istnienia okoliczności, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 i art. 1363. 
Art. 1522.91) 1. W  przypadku stwierdzenia braku warunków wymaganych do uznania na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego z  przyczyn, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361, art. 138 ust. 3 
i 4 oraz art.  141, Urząd Patentowy przekazuje do Biura Międzynarodowego, w  trybie, formie i  języku przewidzianych 
w Porozumieniu lub Protokole, notę, w  której zawiadamia o  powodach uniemożliwiających uznanie na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej ochrony  międzynarodowego znaku towarowego (wstępna odmowa uznania ochrony), a  także 
wyznacza uprawnionemu z  rejestracji międzynarodowego znaku towarowego termin do zajęcia stanowiska w  sprawie.  
                                                           
89) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  13 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
90) Dodany przez art.  1 pkt  14 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
91) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  15 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 37 – Poz. 286 
 
2. Po upływie terminu wskazanego w  ust. 1 Urząd Patentowy wydaje decy zję w  sprawie uznania na terytorium Rzecz y-
pospolitej  Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego (decyzja w  sprawie uznania ochrony), chyba że wni e-
siono sprzeciw, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1. 
Art. 1523.91) W przypadku gdy brak warunków wymaganych do uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
ochrony międzynarodowego znaku towarowego z  przyczyn, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361, art. 138 ust. 3 i 4 oraz 
art. 141, dotyczy tylko niektórych towarów, Urząd P atentowy wydaje decyzję o  odmowie uznania ochrony dla tych tow a-
rów. Przepis art.  1522 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
Art. 1524. (uchylony)  
Art. 1525. (uchylony)92) 
Art. 1526. (uchylony)92) 
Art. 1526a. 1. W terminie 3 miesięc y od daty ogłoszenia o wyznaczeniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
międzynarodowego znaku towarowego, uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego lub uprawniony z wcześnie j-
szego prawa osobistego lub majątkowego może wnieść sprzeciw wobec wyznacze nia na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej międzynarodowego znaku towarowego z przyczyn, o których mowa w art. 1321 ust. 1 –3. Termin ten nie podlega 
przywróceniu.  
2.93) W przypadku wniesienia sprzeciwu wobec wyznaczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polsk iej między - 
narodowego znaku towarowego, Urząd Patentowy przekazuje do Biura Międzynarodowego, w  trybie, formie i  języku 
przewidzianych w  Porozumieniu lub Protokole, notę o  powodach mogących uniemożliwić uznanie ochrony w  całości lub 
części (wstępna odmowa  uznania ochrony oparta na sprzeciwie).  
3. Do postępowania w sprawie sprzeciwu wobec wyznaczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między -
narodowego znaku towarowego przepisy art. 15217 ust. 2 –7 oraz art. 15218–15223 stosuje się odpowiednio.  
Art. 1526b. 1.94) Po bezskutecznym upływie terminu na wniesienie sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1, 
Urząd Patentowy wydaje decyzję o  uznaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku 
towarowego (decyzja o  uznaniu ochrony), ch yba że stwierdził brak warunków wymaganych do uznania na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego, z  przyczyn, o  których mowa w  art. 1291, 
art. 1361, art.  138 ust. 3 i 4 oraz art.  141. Decyzję tę Urząd Patentowy przeka zuje do Biura Międzynarodowego wraz 
z notą, w  terminach wskazanych w  Porozumieniu lub Protokole. Tryb przekazania, formę i  język noty reguluje Poroz u-
mienie lub Protokół.  
2. Po prawomocnym zakończeniu wszystkich postępowań w sprawie sprzeciwu, Urząd Patento wy odmawia uznania 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego w zakresie, w którym sprzeciwy 
uznane zostały za zasadne, a w pozostałym zakresie uznaje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochronę międzynar o-
dowego z naku towarowego.  
Art. 1526c.95) 1. Jeżeli Urząd Patentowy nie stwierdził przeszkód do udzielenia prawa ochronnego, o  których mowa 
w art. 1291 i art. 1361, oraz spełnione zostały warunki, o  których mowa w  art. 138 ust. 3 i 4 oraz art.  141, a  także nie wni e-
siono sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1, wydaje, w  terminach wskazanych w  Porozumieniu lub Protokole, 
decyzję o  uznaniu ochrony, którą przekazuje do Biura Międzynarodowego wraz z  notą, której tryb przekazania, formę 
i język przewiduje Porozumienie  lub Protokół.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, decyzji o  uznaniu ochrony nie doręcza się uprawnionemu.  
Art. 1527.96) Od decyzji w  sprawie uznania ochrony służy stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w termi-
nie 3  miesięcy od daty doręczenia de cyzji uprawnionemu. Przepisy art.  244 ust. 11–14 i 5, art.  2441 oraz art. 245 stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 1527a.97) Po prawomocnym zakończeniu postępowania w  sprawie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego  Urząd Patentowy przekazuje do Biura Międzynarodowego, 
w trybie, formie i  języku przewidzianych w  Porozumieniu lub Protokole, notę informującą o  wydanej w  tym postępow a-
niu decyzji, chyba że decyzja wraz z  notą została przekazana na podstawie art.  1526b ust. 1. 
                                                           
92) Przez art.  1 pkt 16 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
93) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  17 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
94) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  18 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
95) Dodany przez art.  1 pkt  19 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
96) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  20 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
97) Dodany przez art.  1 pkt  21 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 38 – Poz. 286 
 
Art. 1528. (uchylony)  
Art. 1529. (uchylony)  
Art. 15210. (uchylony)  
Art. 15211. (uchylony)  
Art. 15212. 1. Na decyzję Urzędu Patentowego o  definitywnej odmowie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego w  odniesieniu do wszystkich lub niektórych towarów, a  także na 
decyzję o  unieważnieniu uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego 
uprawnionemu z  rejestracji tego znaku służy skarga do sądu administracyjnego. Prze pisy art.  249 ust. 1 i  art. 250  stosuje 
się odpowiednio.  
2. (uchylony)  
Art. 15213. Do unieważnienia uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku 
towarowego przepisy art. 164 –167 stosuje się odpowiednio.  
Art. 15214.98) Urząd  Patentowy przekazuje do Biura Międzynarodowego, w  trybie, formie i  języku przewidzianych 
w Porozumieniu lub Protokole, notę o  prawomocnej decyzji o  unieważnieniu uznania na terytorium Rzeczy pospolitej 
Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego lu b stwierdzeniu wygaśnięcia tej ochrony.  
Art. 15215.98) 1. Do stwierdzenia wygaśnięcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego 
znaku towarowego przepisy art.  169–172 stosuje się odpowiednio.  
2. Okres,  o którym mowa w  art. 169 ust. 1 pkt 1, rozpoczyna swój bieg od dnia:  
1) bezskutecznego upływu terminu wynikającego z  Porozumienia lub Protokołu na wydanie wstępnej odmowy uznania 
ochrony, o  której mowa w  art. 1522 ust. 1, lub  
2) bezskutecznego upływu term inu na wniesienie sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1, lub  
3) cofnięcia sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1, lub  
4) uprawomocnienia się decyzji o  uznaniu ochrony wydanej po rozpatrzeniu sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a 
ust. 1, lub  
5) uprawomocnienia się decyzji o  uznaniu ochrony wydanej po wstępnej odmowie uznania ochrony, o  której mowa 
w art. 1522 ust. 1. 
Art. 15216. Do roszczeń z  tytułu naruszenia prawa z  rejestracji międzynarodowego znaku towarowego korzystając e-
go z ochrony na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 296 –298, z  tym że roszczeń 
tych można dochodzić od dnia ogłoszenia w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” o uznaniu jego ochrony.  
Rozdział 42  
Postępowanie w sprawie sprzeciwu  
Art. 15217. 1. W terminie 3  miesięcy od daty ogłoszenia o  zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześnie j-
szego znaku towarowego, uprawniony z  wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego, a  także osoba uprawniona do 
wykonywania praw wynikających z  chronionej n azwy pochodzenia lub chroni onego oznaczenia geograficznego  może 
wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z  przyczyn, o  których mowa w  art. 1291 ust. 4 lub art.  1321 ust. 1–3.99) 
Termin ten nie podlega przywróceniu.  
2. Od sprzeciwu należy wnieść opł atę. 
3. Sprzeciw zawiera oznaczenie stron, wskazanie podstawy faktycznej i prawnej wraz z uzasadnieniem i zakresem 
sprzeciwu oraz podpis wnoszącego sprzeciw.  
4. Sprzeciw oraz inne pisma wnosi się wraz z ich odpisami dla strony przeciwnej.  
5. Materiały i do kumenty sporządzone w języku obcym wnosi się wraz z ich tłumaczeniami na język polski.  
                                                           
98) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  22 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
99) Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  23 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 39 – Poz. 286 
 
6. Urząd Patentowy, w drodze postanowienia, pozostawia bez rozpoznania sprzeciw, który:  
1) został wniesiony po upływie terminu lub  
2) nie wskazuje zgłoszenia znaku towar owego, wobec którego jest wnoszony, lub  
3) nie wskazuje wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 1321 ust. 1 –3 
– chyba, że braki te zostały uzupełnione w terminie, o którym mowa w ust. 1.  
7. Jeżeli sprzeciw nie spełnia wymogów formalnych, Urząd Patentowy  wyznacza wnoszącemu sprzeciw termin do 
usunięcia braków pod rygorem umorzenia postępowania.  
Art. 15218. 1. Stronami postępowania w sprawie sprzeciwu są zgłaszający i wnoszący sprzeciw.  
2. Do rozpatrzenia sprzeciwu Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksper ta. 
Art. 15219. 1. Urząd Patentowy niezwłocznie zawiadamia zgłaszającego o wniesieniu sprzeciwu oraz informuje str o-
ny postępowania o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia informacji.  
2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 6 miesięcy na zgodny wniosek stron.  
3. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wzywa zgłaszającego do udzielenia odpowiedzi 
na sprzeciw w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi na sprzeciw zgłaszający prze dstawia zarzuty oraz przytacza 
wszystkie okoliczności faktyczne i dowody na ich poparcie.  
4. W terminie, o którym mowa w ust. 3, zgłaszający może podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku tow a-
rowego w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu  5 lat przed datą dokonania zgłoszenia znaku towarowego 
będącego przedmiotem sprzeciwu dla towarów objętych sprzeciwem, chyba że istnieją ważne powody tego nieużywania 
lub nie upłynął okres 5 lat od daty zarejestrowania wcześniejszego znaku. W przypadku uz nania zarzutu za zasadny, 
Urząd Patentowy oddala sprzeciw.  
5. Urząd Patentowy przekazuje wnoszącemu sprzeciw odpowiedź na sprzeciw oraz wyznacza mu termin na zajęcie 
stanowiska i uzupełnienie dowodów. Przepis art. 169 ust. 6 stosuje się odpowiednio.  
6. Zgłaszający może odnieść się do dowodów i twierdzeń przedstawionych na podstawie ust. 5 przez wnoszącego 
sprzeciw w terminie wyznaczonym przez Urząd Patentowy.  
7. Urząd Patentowy może wezwać stronę postępowania do przedstawienia, w wyznaczonym terminie, stano wiska d o-
tyczącego materiałów przedstawionych przez drugą stronę lub Urząd Patentowy.  
8. Urząd Patentowy pomija twierdzenia i dowody niezgłoszone w wyznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, 
że ich powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołani a wynikła później. Dalsze twierdzenia i dowody na ich 
poparcie powołuje się w terminie miesiąca od dnia, w którym powołanie ich stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich 
powołania.  
Art. 15220. Urząd Patentowy rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest zw iązany podstawą prawną wskazaną przez 
wnoszącego sprzeciw.  
Art. 15221. Po rozpatrzeniu sprzeciwu, Urząd Patentowy wydaje decyzję o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za 
zasadny w całości lub części.  
Art. 15222. 1.100) Od decyzji Urzędu Patentowego wydanej po  rozpatrzeniu sprzeciwu stronom służy wniosek 
o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepisy art.  244–245, art.  248 i  art. 249 stosuje się odpowiednio.  
2. Nowe fakty i dowody mogą być powołane tylko jeżeli ich powołanie nie było wcześniej możliwe albo potrzeba 
ich powołania wynikła później.  
3. (uchylony)101) 
Art. 15223.102) 1. Do postępowania w  sprawie sprzeciwu przepisy art.  242 ust. 1 i 2, art.  251, art.  252 i  art. 253 ust. 1 
stosuje się odpowiednio.  
2. Do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy obowią zujące w  postępowaniu cywilnym, przy czym 
koszty znosi się pomiędzy stronami również w  przypadku umorzenia postępowania w  sprawie sprzeciwu.  
                                                           
100) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  24 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
101) Przez art.  1 pkt  24 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośni ku 68. 
102) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  25 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 40 – Poz. 286 
 
Rozdział 5  
Prawa ochronne na znaki towarowe  
Art. 153. 1. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłączne go używania znaku towarowego 
w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.  
11. Udzielone prawa ochronne na znaki towarowe podlegają wpisowi do rejestru znaków towarowych.  
12. Udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy stwie rdza się przez wydanie świadectwa ochronnego na znak 
towarowy.  
13. Uprawniony może wskazać, że jego znak został zarejestrowany, poprzez umieszczenie w sąsiedztwie znaku tow a-
rowego litery „R” wpisanej w okrąg.  
2. Czas trwania prawa ochronnego na znak towaro wy wynosi 10  lat od daty zgłoszenia znaku towarowego 
w Urzędzie Patentowym.  
3.103) Prawo ochronne na znak towarowy przedłuża się o  dalsze 10  lat ochrony, o  ile uiszczona zostanie opłata za da l-
szy okres ochrony.  
4.103) Urząd Pa tentowy może wezwać wpłacającego do złożenia wyjaśnień, w  wyznaczonym terminie, co do wysok o-
ści i uprawnienia do wniesienia opłaty. Jeżeli złożone wyjaśnienia nie usuwają stwierdzonych braków, Urząd Patentowy  
zwraca wniesioną opłatę za dalszy okres ochrony . 
5.103) Przedłużenie prawa ochronnego na znak towarowy podlega wpisowi do rejestru znaków towarowych.  
6.103) Urząd Patentowy, z  urzędu lub na wniosek uprawnionego z  prawa ochronnego lub osoby  przez niego upowa ż-
nionej, w  drodze postanowienia, wykreśla z  rejestru znaków towarowych błędny wpis dotyczący przedłużenia prawa ochro n-
nego . 
Art. 154. Używanie znaku towarowego polega w  szczególności na:  
1) umieszczaniu tego znaku na towarach objętych pra wem ochronnym lub ich opakowaniach, oferowaniu i  wpro -
wadzaniu tych towarów do obrotu, ich imporcie lub eksporcie oraz składowaniu w  celu oferowania i  wpro wadzania 
do obrotu, a  także oferowaniu lub świadczeniu usług pod tym znakiem;  
2) umieszczaniu znaku na dokumentach związanych z  wprowadzaniem towarów do obrotu lub związanych ze świa d-
czeniem usług;  
3) posługiwaniu się nim w  celu reklamy.  
Art. 155. 1. Prawo ochronne na znak towarowy nie rozciąga się na działania dotyczące towarów ze znakiem, poleg a-
jące w  szczególności na ich oferowaniu do sprzedaży lub dalszym wprowadzaniu do obrotu towarów oznaczonych tym 
znakiem, jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez 
uprawnionego lub za jego zgodą.  
2. Nie s tanowi również naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy import oraz inne działania, o  których mowa 
w ust. 1, dotyczące towarów oznaczonych tym znakiem towarowym, jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone do 
obrotu na terytorium Europejskiego Obsza ru Gospodarczego przez uprawnionego lub za jego zgodą.  
3. Przepisów ust. 1 i  2 nie stosuje się, jeżeli przemawiają za tym uzasadnione względy, które pozwalają uprawni o-
nemu sprzeciwić się dalszej dystrybucji towarów, w  szczególności jeżeli po wprowadzeniu d o obrotu zmieni się lub p o-
gorszy stan towarów.  
Art. 156. 1. Prawo ochronne na znak towarowy nie daje uprawnionemu prawa zakazywania używania w obrocie 
przez inne osoby:  
1)104)  ich nazwisk lub adresów, w  przypadku gdy osoby te są osobami fizycznymi;  
2)104)  oznaczeń, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego prz e-
znaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji lub innych właściwości towarów;  
3) zarejestrowan ego oznaczenia lub oznaczenia podobnego, jeżeli jest to konieczne dla wskazania przeznaczenia tow a-
ru, zwłaszcza gdy chodzi o  oferowane części zamienne, akcesoria lub usługi;  
4) zarejestrowanego oznaczenia geograficznego, jeżeli prawo do jego używania przez  te osoby wynika z  innych przep i-
sów ustawy.  
2.105) Używanie oznaczeń wskazanych w  ust. 1 jest dozwolone tylko wówczas, gdy jest zgodne z  uczciwymi prakt y-
kami w  przemyśle i  handlu.  
                                                           
103) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  26 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
104) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  27 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
105) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  27 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 41 – Poz. 286 
 
Art. 157.106) Uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy nie może zakazać in nej osobie używania tego lub 
podobnego oznaczenia w  obrocie, jeżeli znaku tego nie używał w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4. Na żądanie 
strony pozwanej uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy przedstawia dowód, że w  okresie pięciu lat popr ze-
dzającyc h wniesienie powództwa  znak towarowy był używany w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4. 
Art. 158. (uchylony)107) 
Art. 159. 1. Współuprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy może, bez zgody pozostałych współupra w-
nionych, używać znaku towa rowego we własnym zakresie oraz dochodzić roszczeń z  powodu naruszenia prawa ochro n-
nego.  
2. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie do wspólnego prawa ochronnego stosuje się, o  ile umowa o  wspólności 
prawa ochronnego nie stanowi inaczej, przepisy Kodeksu cywi lnego o  współwłasności w  częściach ułamkowych.  
Art. 160. 1. Osoba, która, prowadząc lokalną działalność gospodarczą w  niewielkim rozmiarze, używała w  dobrej 
wierze oznaczenia zarejestrowanego następnie jako znak towarowy na rzecz innej osoby, ma prawo nada l bezpłatnie uż y-
wać tego oznaczenia w  nie większym niż dotychczas zakresie.  
2. Prawo określone w  ust. 1  podlega na wniosek zainteresowanego wpisowi do rejestru znaków towarowych. Prawo 
to może zostać przeniesione na inną osobę tylko łącznie z  przedsiębiors twem.  
Art. 161. 1.108) W przypadku zgłoszenia na swoją rzecz znaku towarowego albo uzyskania prawa ochronnego na 
znak towarowy przez agenta lub przedstawiciela uprawnionego z  prawa ochronnego na znak towarowy, uprawniony, 
jeżeli agent lub przedstawiciel dzia łał bez jego zgody i  nie uzasadnił swojego działania, może żądać umorzenia postęp o-
wania albo unieważnienia prawa ochronnego na ten znak, a  także udzielenia mu prawa ochronnego na ten znak albo prz e-
niesienia na niego już udzielonego prawa. Uprawniony może ż ądać ponadto zakazania używania znaku towarowego przez 
agenta lub przedstawiciela.  
2. Z żądaniem unieważnienia lub przeniesienia prawa nie można wystąpić, jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat 
używania zarejestrowanego znaku osoba uprawniona, o  której mo wa w  ust. 1, będąc świadoma tego używania, nie sprz e-
ciwiała się temu.  
3. Do osoby, która nie będąc do tego uprawniona, zgłosiła na swoją rzecz znak towarowy lub uzyskała na niego pr a-
wo ochronne, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
Art. 162. 1. Prawo oc hronne na znak towarowy jest zbywalne i  podlega dziedziczeniu. Przepisy art.  67 ust. 2–5 sto-
suje się odpowiednio.109) 
11.110) Prawo ochronne na znak towarowy może być przeniesione na rzecz kilku osób jako wspólne prawo ochronne.  
12. (uchylony)111) 
13.112) Wpis do rejestru znaków towarowych o  przeniesieniu prawa ochronnego, o  którym mowa w  ust. 11, może n a-
stąpić po złożeniu regulaminu znaku, o  którym mowa w  art. 122 ust. 2. 
14. Wspólne prawo ochronne może być przeniesione na rzecz jednej osoby jako prawo ochronne na  znak towarowy.  
2. (uchylony)  
3. Prawo ochronne na wspólny znak towarowy może być przeniesione jako wspólne prawo ochronne na przedsi ę-
biorców zrzeszonych w  organizacji, o  której mowa w  art. 136. Umowa o  przeniesienie prawa powinna określać zasady 
używania takiego znaku w  takim zakresie, jaki jest przewidziany dla regulaminu, o  którym mowa w  art. 122  ust. 2.  
31. (uchylony)113) 
4.114) Prawo ochronne na znak towarowy może być również przeniesione w  stosunku do niektórych towarów, dla 
których prawo to jest udzielon e. 
                                                           
106) W brzmieniu  ustalonym przez art.  1 pkt  28 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
107) Przez art.  1 pkt  29 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
108) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  30 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
109) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  31 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
110) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  31 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
111) Przez art.  1 pkt  31 lit. c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
112) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  31 lit.  d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
113) Przez art.  1 pkt  31 lit. e ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
114) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  31 lit.  f ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 42 – Poz. 286 
 
5. Do ważności umowy o  przeniesienie udziału we wspólnym prawie ochronnym jest potrzebna zgoda wszystkich 
współuprawnionych.  
6.115) Przepisy ust.  1, 3, 4 i  5 stosuje się odpowiednio do praw z  dokonanego w  Urzędzie Patentowym zgło szenia, na 
które nie zos tało jeszcze udzielone prawo ochronne.  
Art. 1621. Prawo ochronne na znak towarowy może zostać podzielone na wniosek uprawnionego w  stosunku do 
wskazanych towarów, z  zachowaniem daty pierwszeństwa.116) Przepis art. 140 stosuje się odpowiednio. Składając wni o-
sek, uprawniony uiszcza opłatę za podział prawa ochronnego na znak towarowy.  
Art. 163. 1.117) Uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy może udzielić innej osobie upoważnienia do 
używania znaku, zawierając z  nią umowę licencyjną. Do umowy tej stosuje się  odpowiednio przepisy art.  76 ust. 1–4 oraz 
art. 78 i art. 79. 
11.118) O ile umowa licencyjna nie stanowi inaczej, licencjobiorca może wystąpić z  powództwem o  naruszenie prawa 
ochronnego na znak towarowy wyłącznie za zgodą uprawnionego z  tego prawa. Licencjo biorca wyłączny może jednakże 
wystąpić z  takim powództwem, jeżeli uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy, pomimo wezwania, nie wyst ą-
pi w stosownym terminie z  powództwem o  naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy.  
12.118) Licencjobiorca w  celu uzyskania odszkodowania za poniesioną szkodę może wstąpić do sprawy o  naruszenie 
prawa ochronnego na znak towarowy wszczętej przez uprawnionego z  tego prawa.  
2. Licencjobiorca może udzielić sublicencji na używanie znaku towar owego w  zakresie udzielonego mu upoważnienia.  
3. Licencjobiorca może wskazać, że korzysta z  licencji na używanie znaku towarowego, poprzez umieszczenie ozn a-
czenia „lic.” w sąsiedztwie znaku towarowego.  
4. W przypadku korzystania z  licencji na używanie znak u towarowego, licencjobiorca jest obowiązany, na żądanie 
licencjodawcy, wskazać na używanie znaku na podstawie licencji przez umieszczenie oznaczenia, o  którym mowa w  ust. 3.  
5.119) Licencja podlega, na wniosek zainteresowanego, wpisowi do rejestru znaków to warowych.  
Rozdział 6  
Unieważnienie i  wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy  
Art. 164.120) 1. Prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione na wniosek, w  całości lub części, jeżeli  
nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania tego prawa z przyczyn, o  których mowa w  art. 1291, art. 1361 oraz 
art. 1363, i w przypadku istnienia wcześniejszego prawa, o  którym mowa w  art. 1321 ust. 1–3. 
2. W przypadku gdy podstawą wniosku jest wcześniejsze prawo, o którym mowa w art.  1291 ust. 4 lub art.  1321 
ust. 1–3, na prawo to może powoływać się jedynie uprawniony z  tego prawa oraz osoba uprawniona do wykon ywania 
praw wynikających z  tego prawa. Przepis art.  133 stosuje się odpowiednio.  
Art. 165. 1. Z wnioskiem o  unieważnienie prawa ochronnego nie można wyst ąpić:  
1) z powodu kolizji z  wcześniejszym znakiem bądź naruszenia praw osobistych lub majątkowych wnioskodawcy, jeżeli 
przez okres pięciu kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku wnioskodawca, będąc świadomym jego używ a-
nia, nie sprzeciwiał się temu;  
2) jeżeli na znak towarowy udzielono prawa ochronnego z naruszeniem art. 1291 ust. 1 pkt 2 –4, a do dnia złożenia wnios ku 
znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu;  
3) z powodu kolizji ze znakiem tow arowym powszechnie znanym, jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat używania 
zarejestrowanego znaku towarowego, uprawniony do znaku towarowego powszechnie znanego, będąc świadomym 
jego używania, nie sprzeciwiał się temu;  
4) jeżeli sprzeciw oparty na tych sa mych prawach wcześniejszych i na tych samych podstawach prawnych został pr a-
womocnie oddalony.  
2. Przepisów ust. 1 pkt 1 i 3 nie stosuje się, jeżeli uprawniony uzyskał prawo ochronne działając w złej wierze.  
                                                           
115) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt 31 lit. g ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
116) Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  32 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
117) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  33 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
118) Dodany przez art.  1 pkt  33 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
119) Dodany przez art.  1 pkt  33 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
120) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  34 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 43 – Poz. 286 
 
3.121) Z wnioskiem o  unieważnienie prawa ochronnego  na podstawie wcześniejszego znaku towarowego nie można 
wystąpić, gdy w  dacie zgłoszenia lub dacie uprzedniego pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego:  
1) wcześniejszy znak towarowy, który nie spełniał warunków określonych w  art. 1291 ust. 1 pkt 2–4, nie nabrał jeszcze 
odróżniającego charakteru, o  którym mowa w  art. 130; 
2) wcześniejszy znak towarowy nie nabrał jeszcze wystarczająco odróżniającego charakteru, aby możliwe było stwie r-
dzenie ryzyka wprowadzenia odbiorców w  błąd, o  którym mowa w  art. 1321 ust. 1 pkt 3, o ile przepis ten stanowi 
podstawę wniosku o  unieważnienie;  
3) wcześniejszy znak towarowy nie uzyskał jeszcze renomy, o  której mowa w  art. 1321 ust. 1 pkt 4, o ile przepis ten 
stanowi podstawę wniosku o  unieważnienie.  
4.121) W przypadku gdy podstawą wniosku o  unieważnienie prawa ochronnego na wspólny znak towarowy lub znak 
towarowy gwarancyjny jest art.  1361 lub art.  1363, Urząd Patentowy odmawia unieważnienia prawa ochronnego na wspólny  
znak towarowy lub znak to warowy gwarancyjny, jeżeli po zmianie przez uprawnionego regulaminu używa nia znaku  są 
spełnione warunki, o  których mowa w  tych przepisach.  
Art. 166. 1.122) W postępowaniu o  unieważnienie prawa ochronnego na podstawie wcześniejszego znaku towarow e-
go uprawnion y do tego znaku towarowego jest obowiązany, na zarzut uprawnionego do późniejszego znaku towarowego, 
przedstawić dowód na to, że w  okresie pięciu lat poprzedzających datę wniosku o  unieważnienie wcześniejszy znak tow a-
rowy był używany w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, w odniesieniu do towarów, dla których został zarejestrow a-
ny, w  zakresie , w jakim stanowią one podstawę wniosku o  unieważnienie , lub że istnieją uzasadnione powody jego nie -
używania, pod warunkiem że w  dacie wniosku o  unieważnienie od  zarejestrowania wcześniejszego znaku towarowego 
upłynęło co najmniej pięć lat.  
2.122) Jeżeli w  dacie pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego upłynął już pięcioletni okres, w  którym miało 
nastąpić używanie wcześniejszego  znaku towarowego w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, uprawniony do wcz eś-
niejszego znaku towarowego obowiązany jest przedstawić, obok dowodu wymaganego na podstawie ust.  1, dowód na to, 
że ten znak towarowy był używany w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 w okresie pięciu lat poprzedzających datę 
pierwszeństwa lub istniały uzasadnione powody jego nieużywania.  
3.123) W przypadku nieprzedstawienia dowodów, o  których mowa w  ust. 1 i 2, oddala się wniosek o  unieważnienie 
prawa ochronnego na podst awie wcześniejszego znaku towarowego.  
4.123) Jeżeli wcześniejszy znak towarowy był używany w  rozumieniu art.  169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, wyłącznie w odnie-
sieniu do części towarów, dla których został zarejestrowany, uznaje się  go, na  użytek rozpatrywania wniosku o uniewa ż-
nienie, za zarejestrowany tylko dla tej części towarów.  
5.123) Prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest identyczny lub 
podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli przed dniem złożenia wniosku zostało wszczęte postępowanie 
o unieważnienie prawa ochronnego na wcześniejszy znak towarowy.  
6.123) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, wniosek o  unieważ nienie prawa ochronnego na znak towarowy może 
być rozpatrzony po uprawomocnieniu się decyzji w  sprawie unieważnienia prawa ochronnego na wcześniejszy znak tow a-
rowy.  
7.123) Przepisy ust.  1–6 stosuje się odpowiednio, w  przypad ku gdy znak wcześniejszy jest znakiem towarowym Unii 
Europejskiej. W  takim przypadku rzeczywiste używanie znaku towarowego Unii Europejskiej stwierdza się zgodnie 
z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/1001 z  dnia 14  czerwca 201 7 r. w sprawie znaku 
towarowego Unii Europejskiej (Dz.  Urz. UE  L 154 z  16.06.2017, str.  1). 
8.123) Do czasu zakończenia postępowania o  stwierdzenie wygaśnięcia lub unieważnienie prawa z  rejestracji na znak 
towarowy Unii Euro pejskiej Urząd Patentowy zawiesza postępowanie o  unieważnienie prawa ochronnego na znak tow a-
rowy, wszczęte na tej podstawie, iż znak ten jest identyczny lub podobny do znaku towarowego Unii Europejskiej.  
Art. 167. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Pols kiej lub Prezes Urzędu Patentowego może, w  interesie public z-
nym, wystąpić z  wnioskiem o  unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy albo przystąpić do toczącego się p o-
stępowania w  sprawie.  
                                                           
121) Dodany przez art.  1 pkt  35 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
122) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  36 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
123) Dodany przez art.  1 pkt  36 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 44 – Poz. 286 
 
Art. 168. 1. Prawo ochronne na znak towarowy wygasa na skutek:  
1) upływu okresu, na który zostało udzielone;  
2) zrzeczenia się prawa przez uprawnionego przed Urzędem Patentowym, za zgodą osób, którym służą na nim prawa.  
2. Zrzeczenie się prawa, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 2, może również dotyczyć tylko niektórych towar ów, dla kt ó-
rych prawo to zostało udzielone (ograniczenie wykazu towarów).  
3. Zrzeczenie się udziału we wspólnym prawie powoduje przejście tego udziału na pozostałych współuprawnionych, 
odpowiednio do ich udziałów.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 3, Urząd Patentowy wydaje decyzję stwierdz a-
jącą wygaśnięcie prawa ochronnego.  
Art. 169. 1. Prawo ochronne na znak towarowy wygasa również na skutek:  
1) nieużywania zarejestrowanego znaku towarowego w  sposób rzeczywisty dla towarów objętych prawem ochronnym 
w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, po dniu wydania decyzji o  udzieleniu prawa ochronnego, chyba że istnieją 
ważne powody jego nieużywania;  
2) utraty przez znak znamion odróżniających przez to, że na skutek działań lub zaniedbań uprawnionego stał się 
w obrocie zwyczajowym oznaczeniem – składającym się wyłącznie z  elementów, które mogą służyć w  obrocie do 
oznaczania w  szczególności rodzaju towaru , jego jakości, ilości, ceny, prze znaczenia, sposobu, czasu lub miejsca 
wytworzenia, składu, funkcji lub przydatności – w stosunku do towarów, dla których był zarejestrowany;  
3) działań uprawnionego lub, za jego zgodą, osób trzecich, gdy znak towarowy moż e wprowadzać odbiorców w  błąd, 
w szczególności co do charakteru, właściwości lub pochodzenia geograficznego towaru;  
4) wykreślenia z  właściwego rejestru podmiotu mającego osobowość prawną, któremu przysługiwało prawo ochronne 
na znak towarowy ; 
5)124)  niepod jęcia przez uprawnionego działań w  celu uniemożliwienia używania wspólnego znaku towarowego lub znaku 
towarowego gwarancyjnego w  sposób niezgodny z  zasadami używania określonymi w  regulaminie używania znaku;  
6)124)  używania  wspólnego znaku towarowego lub znaku towarowego gwarancyjnego przez uprawnionego w  sposób p o-
wodujący ryzyko wprowadzenia odbiorców w  błąd, o  którym mowa w  art. 1361 ust. 1 pkt 2 lub art.  1363 ust. 1 pkt 2; 
7)124)  zmiany re gulaminu używania wspólnego znaku towarowego lub regulaminu używania znaku towarowego gwara n-
cyjnego, w  wyniku której regulamin ten nie spełnia wymagań określonych w  art. 138 ust. 4 lub 7 albo  ma do niego 
zastosowanie jedna z  podstaw odmowy udzielenia prawa  ochronnego, o  których mowa w  art. 1361 ust. 1 lub art.  1363 
ust. 1, chyba że uprawniony przed wydaniem decyzji stwierdzającej wygaś nięcie prawa ochronnego dokona w regu-
laminie używania wspólnego znaku towarowego lub regulaminie używania znaku towarowego gwarancyjnego ni e-
zbędnych zmian pozwalających na usunięcie niezgodności z  tymi przepisami.  
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Urząd Patentowy na wniosek każdej osoby wydaje decyzję stwierdz a-
jącą wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy.  
21. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1  pkt 3, Urząd Patentowy wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie 
prawa ochronnego na znak towarowy także na wniosek:  
1) krajowych lub regionalnych organizacji, których celem statutowym jest ochrona interesów:  
a) konsumen tów, 
b) przedsiębiorców;  
2) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsu mentów; 
3) powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumen tów. 
3. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Urzędu Patentowego może, w  interesie publicznym, 
wystąpić z  wnioskiem o  stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy lub przystąpić do toczącego się 
postępowania.  
                                                           
124) Dodany przez art.  1 pkt  37 lit.  a ustawy, o  której mowa  w odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 45 – Poz. 286 
 
4. Przez używanie znaku, w  rozumieniu ust. 1, rozumie się również używanie znaku:  
1) różniącego się od znaku, na który udzielono prawa ochronn ego, w  elementach, które nie zmieniają jego odróżniaj ą-
cego charakteru;  
2) przez umieszczanie znaku na towarach lub ich opakowaniach wyłącznie dla celów eksportu;  
3) przez osobę trzecią za zgodą uprawnionego;  
4)125)  przez osobę upoważnioną do używania wspóln ego znaku towarowego lub znaku towarowego gwarancyjnego.  
5. (uchylony)126) 
6. W przypadku wszczęcia postępowania w  sprawie o  wygaśnięcie prawa ochronnego, obowiązek wykazania uż y-
wania znaku towarowego lub istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieuży wanie znaku spoczywa na upra w-
nionym z  tytułu prawa ochronnego.  
7. Na zasadach, o  których mowa w  ust. 1 –6, a także w  razie nieprzestrzegania regulaminu znaku, może być wydana 
decyzja stwierdzająca wygaśnięcie prawa w  stosunku do współuprawnionego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do 
prawa ochronnego na wspólny znak towarowy i  znak towarowy gwarancyjny.127) 
Art. 170. 1. Urząd Patentowy oddala, z  zastrzeżeniem ust. 2, wniosek o  stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego 
w przypadku, o  którym mowa w  art. 169  ust. 1 pkt 1, jeżeli przed złożeniem tego wniosku rozpoczęło się lub zostało wzn o-
wione  rzeczywiste używanie znaku.  
2. Rozpoczęcie lub wznowienie używania znaku towarowego, po upływie nieprzerwanego pięcioletniego okresu jego  
nieużywania i  w okresie trzech m iesięcy poprzedzających złożenie wniosku o  stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronn e-
go, nie zostanie jednak uwzględnione, jeżeli przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania mają miejsce tuż po 
tym, jak uprawniony dowiedział się, że taki wniosek może  być złożony.  
3. Przepisy ust. 1 i  2 stosuje się odpowiednio w  przypadkach, o  których mowa w  art. 169  ust. 7.  
4. Nie wydaje się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy z powodu utraty upra w-
nienia do używania zawartego w nim ozn aczenia, o którym mowa w art. 1291 ust. 1 pkt 6 i 8 –11, jeżeli przed złożeniem 
wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia tego prawa nastąpiło zaniechanie używania oznaczenia w znaku towarowym.  
Art. 171. Jeżeli przyczyna wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towaro wy dotyczy jedynie niektórych towarów, 
wygaśnięcie prawa odnosi się tylko do tych towarów.  
Art. 172.128) Prawo ochronne na znak towarowy wygasa z  dniem złożenia wniosku o  stwierdzenie jego wygaśnięcia, 
jednakże na wniosek strony Urząd Patentowy stwierdza wyg aśnięcie tego prawa z  dniem, w  którym nastąpiło zdarzenie, 
z którym ustawa wiąże skutek wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy. Datę wygaśnięcia prawa ochronnego na 
znak towarowy potwierdza się w  decyzji.  
Art. 1721.129) Z wnioskiem o  unieważnienie lub  stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, na 
podstawie którego zastrzeżone jest starszeństwo znaku towarowego Unii Europejskiej, można również wystąpić, jeżeli 
uprawniony zrzekł się tego prawa lub zezwolił na jego wygaśnięcie, pod warunk iem że unieważnienia lub stwierdzenia 
wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy można było dokonać z  chwilą, gdy uprawniony zrzekł się tego prawa 
lub pozwolił na jego wygaśnięcie. W  przypadku uwzględnienia takiego wniosku starszeństwo przestaje wywiera ć swój 
skutek.  
Art. 173. Unieważnienie albo wygaśnięcie prawa ochronnego podlega wpisowi do rejestru znaków towarowych.  
DZIAŁ II  
Oznaczenia geograficzne  
Rozdział 1  
Przepisy wstępne  
Art. 174. 1. Oznaczeniami geograficznymi, w  rozumieniu ustawy, są oznaczeni a słowne odnoszące się bezpośrednio 
lub pośrednio do nazwy miejsca, miejscowości, regionu lub kraju (teren), które identyfikują towar jako pochodzący z  tego 
terenu, jeżeli określona jakość, dobra opinia lub inne cechy towaru są przypisywane przede wszystki m pochodzeniu ge o-
graficznemu tego towaru.  
                                                           
125) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  37 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
126) Przez art.  1 pkt  37 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
127) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  37 lit. d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
128) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  38 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
129) Dodany przez art.  1 pkt  39 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 46 – Poz. 286 
 
2. Na zagraniczne oznaczenia geograficzne można uzyskać w  Polsce ochronę t ylko, gdy oznaczenie korzysta z ochrony  
w kraju jego pochodzenia.  
3. Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o towarach, nie dotyc zy to usług, produktów rolnych przezn a-
czonych do spożycia przez ludzi, wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, pro-
duktów rolnych i środków spożywczych wymienionych w załącznikach do rozporządzenia Parlamentu Europejsk iego i  Rady  
(UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spoży wczych 
(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1) oraz napojów spirytusowych, które podlegają wpisowi na krajową listę chroni o-
nych oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europe jskiego 
i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony ozna-
czeń geograficznych napojów spirytusow ych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz. Urz. UE L 39  
z 13.02.2008, str. 16, z późn. zm.).  
Art. 175. 1. Oznaczeniami geograficznymi są:  
1) nazwy regionalne jako oznaczenia służące do wyróżniania towarów, które:  
a) pochodzą z  określon ego terenu oraz  
b) posiadają szczególne właściwości, które wyłącznie lub w  przeważającej mierze zawdzięczają oddziaływaniu 
środowiska geograficznego obejmującego łącznie czynniki naturalne oraz ludzkie – których wytworzenie lub 
przetworzenie następuje na t ym terenie;  
2) oznaczenia pochodzenia jako oznaczenia służące do wyróżniania towarów:  
a) pochodzących z  określonego terenu oraz  
b) posiadających pewne szczególne właściwości albo inne cechy szczególne przypisywane pochodzeniu geogr a-
ficznemu, czyli terenowi , gdzie zostały one wytworzone lub przetworzone.  
2. Przez oznaczenia geograficzne rozumie się także oznaczenia stosowane dla towarów, które są wytworzone 
z surowców lub półproduktów pochodzących z  określonego terenu, większego niż teren wytworzenia lub prz etworzenia 
towaru, jeżeli są one przygotowywane w  szczególnych warunkach i  istnieje system kontroli przestrzegania tych warunków.  
3. Za oznaczenia geograficzne uznaje się również, z  zachowaniem warunków określonych w  ust. 2, określenia 
o charakterze geogra ficznym nieodpowiadające dosłownie terenowi, z  którego towar pochodzi, lub inne określenia uż y-
wane tradycyjnie, jeżeli są one stosowane dla towarów pochodzących z  danego terenu.  
Rozdział 2  
Zgłoszenie i  rozpatrywanie zgłoszenia oznaczenia geograficznego  
Art. 176. 1. Zgłoszenie oznaczenia geograficznego powinno zawierać:  
1) dokładne określenie zgłaszanego oznaczenia geograficznego;  
2) wskazanie towaru, dla którego jest ono przeznaczone;  
3) dokładne określenie granic terenu, do którego się ono odnosi;  
4) okreś lenie szczególnych cech lub właściwości towaru, w  szczególności obejmujące główne fizyczne, chemiczne, 
mikrobiologiczne lub organoleptyczne cechy charakterystyczne towaru oraz określenie szczegółów, z  których wyn i-
ka związek tych cech ze środowiskiem geogra ficznym lub pochodzeniem geograficznym;  
5) warunki korzystania z  oznaczenia geograficznego obejmujące sposób wytwarzania, szczególne cechy lub właściw o-
ści towaru, inne przesłanki, które muszą być spełnione przez osoby chcące używać takiego oznaczenia, oraz , jeżeli 
jest to wymagane, metody ich kontroli;  
6) wskazanie przedsiębiorców, którzy używają lub będą używać tego oznaczenia.  
11. Zgłoszenie oznaczenia geograficznego może dotyczyć tylko jednego oznaczenia i  tylko jednego towaru. Przepisy 
art. 39 i  art. 42  ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
2. Zgłoszenia może dokonać organizacja upoważniona do reprezentowania interesów producentów, działająca na 
danym terenie.  
3. Organizacja, o  której mowa w  ust. 2, powinna dołączyć do zgłoszenia oznaczenia geograficznego potw ierdzenie 
swojej legitymacji do działania.  
  
Dziennik  Ustaw – 47 – Poz. 286 
 
4. Zgłoszenia może dokonać także organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, właściwy ze względu 
na teren, do którego odnosi się oznaczenie geograficzne.  
5. Osoby dokonujące zgłoszeń zagranicznych o znaczeń geograficznych, w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 i  4, 
powinny wskazać lub dołączyć do zgłoszenia dowód ochrony oznaczenia w  kraju pochodzenia. Dowodem takim może 
być w  szczególności każda umowa międzynarodowa, na podstawie której oznaczenie g eograficzne podlega ochronie.  
Art. 177. 1. Udzielenie prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne, którego używanie naruszałoby prawo 
ochronne na znak towarowy, może nastąpić, jeżeli uprawniony z  prawa ochronnego zrzeknie się swojego prawa.  
2. Zrzeczeni e się prawa ochronnego na znak towarowy nie jest wymagane, jeżeli zgłoszenie oznaczenia geografic z-
nego do rejestracji, dokonane w  uzgodnieniu z  uprawnionym do znaku, obejmuje go jako osobę, która tego oznaczenia 
może używać, a  utrzymanie w  mocy tego prawa nie ograniczy nadmiernie możliwości używania oznaczenia geograficzn e-
go przez innych uprawnionych.  
3. Przy ocenie, czy ochrona znaku towarowego nie ograniczy nadmiernie możliwości używania oznaczenia geogr a-
ficznego przez innych uprawnionych, bierze się w  szczególności pod uwagę możliwości używania tego oznaczenia 
w innych formach niż to przedstawia znak towarowy.  
Art. 178. 1. Nie udziela się prawa z  rejestracji na oznaczenia prawdziwe w  sensie dosłownym co do terenu, 
z którego towar pochodzi, które mogłyby w prowadzić nabywców w  błąd, że towar pochodzi z  innego, słynącego z  danych 
wyrobów terenu. W  przypadku homonimicznych oznaczeń geograficznych ochrona może być przyznana, z  tym że Urząd 
Patentowy wezwie zgłaszającego, który dokonał zgłoszenia później, do dok onania w  oznaczeniu odpowiednich zmian 
pozwalających na odróżnienie go od oznaczenia zarejestrowanego lub wcześniej zgłoszonego.  
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy oznaczenie geograficzne zostało zarejestrowane w trybie 
określonym w  art. 4 lub zostało wpisane na krajową listę chronionych oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych 
zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia  15 stycznia 2008 r. 
w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz 
uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89.  
Art. 179. Nie może być udzielone prawo z  rejestracji na oznaczenie, które w  następstwie jego powszechnego uż y-
wania dla oznaczenia rodzaju towarów stało się nazwą rodzajową, chyba że przemawia za tym interes publiczny bądź 
ochrona oznaczenia wynika z  umowy międzynarodowej.  
Art. 1791. (uchylony)  
Art. 180. Urząd Patentowy, w  toku rozpatrywania zgłoszenia oznaczenia geograficznego, wydaj e postanowienia 
wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do uzupełnie nia zgłoszenia lub usunięcia, w  wyznacz o-
nym terminie, wskazanych braków i  istotnych usterek.  
Art. 181. W okresie poprzedzającym rejestrację oznaczenia geograficznego U rząd Patentowy nie udziela osobom 
nieuprawnionym informacji o  zgłoszeniu bez zgody zgłaszającego.  
Art. 182. 1. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne po stwie r-
dzeniu, że zgłoszenie zostało sporządzone pra widłowo.  
2. Zgłoszenia nie uważa się za sporządzone prawidłowo, jeżeli oznaczenie nie informuje, albo informuje w  sposób 
nieprawdziwy, o  pochodzeniu towaru, a  także jeżeli nie spełnia warunków udzielenia prawa z  rejestracji, o  których mowa 
w art. 174  ust. 2 i art. 176 –179. Przepisy art. 49  stosuje się odpowiednio.  
3. Udzielenie prawa z  rejestracji następuje pod warunkiem uiszczenia opłaty za ochronę. W  razie nieuiszczenia opł a-
ty w wyznaczonym terminie Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o  udzielen iu prawa z  rejestracji.  
4. Udzielone prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne podlegają wpisowi do rejestru oznaczeń geograficznych.  
5. Udzielenie prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji.  
Art. 183. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim powinno odpowi a-
dać zgłoszenie oznaczenia geograficznego, a  także szczegółowy zakres i  tryb rozpatrywania zgłoszeń. Określenie wym o-
gów, jakim powinno odpowiadać zgłoszen ie, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień 
dla zgłaszającego.  
  
Dziennik  Ustaw – 48 – Poz. 286 
 
Rozdział 3  
Prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne  
Art. 184. 1. Na oznaczenie geograficzne może być udzielone prawo z  rejestracji.  
2. Ochrona oznaczenia ge ograficznego jest bezterminowa i  trwa od dnia dokonania wpisu do rejestru oznaczeń ge o-
graficznych, prowadzonego przez Urząd Patentowy.  
Art. 185. 1. Oznaczenie geograficzne, na które udzielono prawa z  rejestracji, nie może być używane na obszarze 
Rzeczyposp olitej Polskiej przez osoby, których towary nie spełniają warunków będących podstawą udzielenia prawa 
z rejestracji. Przepisy art. 154, 155 i  156 stosuje się odpowiednio.  
2. Oznaczenie geograficzne nie może być używane przez osoby, o  których mowa w  ust. 1,  nawet wtedy, gdy używ a-
nie takie nie ma na celu wskazywania pochodzenia geograficznego towarów, i  wtedy, gdy rzeczywiste miejsce wytworz e-
nia towaru jest wskazane.  
3. Oznaczenie geograficzne nie może być używane przez osoby, o  których mowa w  ust. 1, nawet z  dodatkami wsk a-
zującymi na rodzaj wyrobu, jak: „naśladownictwo ”, „rodzaj ”, „sposób ”. 
4. Zakaz, o  którym mowa w  ust. 1 –3, dotyczy oznaczenia geograficznego w jego oryginalnym brzmieniu, w tłuma-
czeniach oraz w  innych formach pochodnych.  
Art. 186. Osoby, któr e działając na danym terenie używały wcześniej, w  dobrej wierze, oznaczenia geograficznego, 
a ich towary nie spełniają warunków będących podstawą udzielenia prawa z  rejestracji, mogą go nadal używać, jednakże 
nie dłużej niż przez rok, począwszy od dnia udz ielenia prawa z  rejestracji.  
Art. 187. 1. Osobie, której towary spełniają warunki korzystania z  oznaczenia geograficznego, przysługuje prawo 
jego używania w  obrocie. Może ona również wystąpić do Urzędu Patentowego z  wnioskiem o  wpisanie jej do rejestru 
jako uprawnionej do używania tego oznaczenia.  
2. Warunkiem wpisu, o  którym mowa w  ust. 1, jest przedłożenie przez wnioskodawcę pisemnego oświadczenia 
uprawnionego z  tytułu prawa z  rejestracji, poświadczającego spełnienie przez towary wnioskodawcy warunków kor zysta-
nia z  oznaczenia geograficznego, albo orzeczenie sądu.  
3. Uprawniony, o  którym mowa w  ust. 2, może również żądać wykreślenia z  rejestru osoby, której towary nie spe ł-
niają lub przestały spełniać warunki będące podstawą udzielenia prawa z  rejestracji.  
Art. 188. 1. Na wniosek uprawnionego z  tytułu prawa z  rejestracji może być dokonana zmiana określenia warunków 
korzystania z  oznaczenia geograficznego, takich jak granice terenu, do którego oznaczenie się odnosi, warunki wytwarz a-
nia towaru, szczególne cechy  lub właściwości towaru albo metody ich kontroli, jeżeli jest to uzasadnione w  szczególności 
ze względu na postęp technologiczny lub rozwój produkcji wyrobów.  
2. W przypadku wykazania przez uprawnionego z  tytułu prawa z  rejestracji, że wnioskowanej zmianie , o której 
mowa w  ust. 1, nie sprzeciwiają się osoby ujawnione w  rejestrze jako uprawnione do używania oznaczenia, Urząd 
Patentowy wyda decyzję o  zmianie i  dokona odpowiedniego wpisu do rejestru.  
3. Jeżeli osoba wyrażająca sprzeciw przeciwko zmianie, o  której mowa w  ust. 1, złoży w  ciągu miesiąca w  Urzędzie 
Patentowym wniosek o  uznanie wnioskowanej zmiany za bezzasadną, sprawa zostanie skierowana do rozpatrzenia 
w trybie postępowania spornego. W  przeciwnym przypadku Urząd Patentowy uzna sprzeciw za wycofany  i wyda decyzję, 
o której mowa w  ust. 2.  
4. W sprawach zagranicznych oznaczeń geograficznych podstawą do dokonania zmiany, o  której mowa w  ust. 1, 
może być tylko przedstawiony przez uprawnionego z  tytułu prawa z  rejestracji dowód odpowiedniej zmiany warunk ów 
korzystania z  oznaczenia w  kraju jego pochodzenia.  
Art. 189. Uprawniony z  tytułu prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne może przenieść swoje uprawnienia na 
inną organizację lub organ na podstawie porozumienia, z  zachowaniem warunków, o  których m owa w  art. 176  ust. 2 –4. 
Wpisu do rejestru powyższej zmiany dokonuje się na wniosek.  
Art. 190. Uprawnieni do oznaczania towarów zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym mogą wskazać, że ozna -
czenie  to zostało zarejestrowane poprzez umieszczenie na towarze określenia: „Zarejestrowane oznaczenie geogr aficzne ” 
albo litery „G” wpisanej w  okrąg w  sąsiedztwie tego oznaczenia.  
  
Dziennik  Ustaw – 49 – Poz. 286 
 
Rozdział 4  
Unieważnienie i  wygaśnięcie prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne  
Art. 191. Prawo z  rejestracji na oznaczenie geografic zne może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma 
w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa.  
Art. 192. 1. Osoba, która ma w  tym interes prawny, może, z  zastrzeżeniem ust. 3 , żądać wydania decyzji stwierdz a-
jącej wygaśnięcie prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne, które przestało spełniać ustawowe warunki przewidzi a-
ne dla uzyskania ochrony albo nie było używane przez okres pięciu lat i  nie istnieją ważne powody jego ni eużywania.  
2. Obowiązek wykazania używania oznaczenia geograficznego lub istnienia przyczyn usprawiedliwiających nie -
używanie oznaczenia spoczywa na uprawnionym z  tytułu prawa z  rejestracji.  
3. Do oznaczeń, których ochrona wynika z  umowy międzynarodowej, p rzepisu ust. 1  nie stosuje się.  
4. Używanie w  obrocie nazwy regionalnej jako nazwy rodzajowej dla podobnych towarów nie może stanowić prz y-
czyny unieważnienia prawa z  rejestracji tego oznaczenia ani stwierdzenia jego wygaśnięcia.  
5. Prawo z  rejestracji na o znaczenie geograficzne wygasa również na skutek zrzeczenia się prawa przez uprawnion e-
go przed Urzędem Patentowym, za zgodą osób ujawnionych w  rejestrze jako uprawnionych do używania oznaczenia.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5, Urząd Patentowy wydaje  decyzję st wierdzającą wygaśnięcie prawa z  reje-
stracji.  
Art. 193. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Urzędu Patentowego może, w  interesie p ublicz -
nym, wystąpić z  wnioskiem o  unieważnienie prawa z  rejestracji na oznaczenie geograficzne  bądź o  wydanie decyzji stwier -
dzającej  wygaśnięcie tego prawa albo przystąpić do toczącego się postępowania.  
Art. 194. Prawo z  rejestracji na oznaczenie geograficzne wygasa w  dniu, w  którym nastąpiło zdarzenie, z  którym 
ustawa wiąże skutek wygaśnięcia praw a z rejestracji. Data wygaśnięcia prawa z  rejestracji powinna być potwierdzona 
w decyzji.  
Art. 195. Unieważnienie albo wygaśnięcie prawa z  rejestracji podlega wpisowi do rejestru oznaczeń geograficznych.  
TYTUŁ IV  
Topografie układów scalonych  
DZIAŁ I  
Przepi sy wstępne  
Art. 196. 1. Przez topografię układu scalonego, zwaną dalej „topografią ”, rozumie się rozwiązanie polegające na 
przestrzennym, wyrażonym w  dowolny sposób, rozplanowaniu elementów, z  których co najmniej jeden jest elementem 
aktywnym, oraz wszystk ich lub części połączeń układu scalonego.  
2. Przez układ scalony rozumie się jedno - lub wielowarstwowy wytwór przestrzenny, utworzony z  elementów 
z materiału półprzewodnikowego tworzącego ciągłą warstwę, ich wzajemnych połączeń przewodzących i  obszarów izo lu-
jących, nierozdzielnie ze sobą sprzężonych, w  celu spełniania funkcji elektronicznych.  
Art. 197. 1. Na topografię udzielane jest prawo z  rejestracji.  
2. Prawo z  rejestracji topografii może być udzielone, z  zastrzeżeniem ust. 3 i  4, na topografię oryginal ną. 
3. Nie udziela się prawa z  rejestracji topografii, jeżeli przed zgłoszeniem w  Urzędzie Patentowym była ona wykorz y-
stywana jawnie w  celach handlowych w  okresie dłuższym niż dwa lata.  
4. Nie może być udzielone prawo z  rejestracji topografii, jeżeli od je j dokonania i  utrwalenia w  dowolnej formie 
minęło 15  lat i nie była ona wykorzystywana w  celach handlowych.  
Art. 198. 1. Topografię uznaje się za oryginalną, jeżeli jest wynikiem pracy intelektualnej twórcy i  nie jest p o-
wszechnie znana w  chwili jej powstan ia. 
2. Na topografię składającą się z  elementów powszechnie znanych udziela się prawa z  rejestracji tylko w  takim z a-
kresie, w  jakim kombinacja tych elementów jest oryginalna.  
Art. 199. Nie udziela się prawa z  rejestracji na topografię jednoznacznie wynikaj ącą z  funkcji układu scalonego, 
w którym jest stosowana.  
  
Dziennik  Ustaw – 50 – Poz. 286 
 
Art. 200. Uprawnionym do uzyskania prawa z  rejestracji topografii jest twórca, jego następca prawny albo osoba, 
z którą twórca jest związany stosunkiem pracy bądź inną umową lub która udzieliła twórc y pomocy przy powstaniu top o-
grafii. Przepisy art. 11, 12, 20 i  21 stosuje się odpowiednio.  
Art. 201. Twórca topografii ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z  tej topografii przez przedsiębiorcę. Prz e-
pisy art. 22 i  23 stosuje się odpowiednio.  
DZIAŁ II  
Zgłoszenie i  rozpatrywanie zgłoszenia topografii  
Art. 202. 1. Zgłoszenie topografii powinno zawierać:  
1) podanie;  
2) materiał identyfikujący topografię, zawierający niezbędne dane do jednoznacznego określenia topografii;  
3) oświadczenie dotyczące daty wprow adzenia topografii do obrotu, jeżeli miało ono miejsce przed dokonaniem zgł o-
szenia.  
2. W zgłoszeniu, o  którym mowa w  ust. 1, zgłaszający nie ma obowiązku ujawniania informacji, które stanowią 
tajemnicę produkcyjną lub handlową, chyba że są one niezbędne do  identyfikacji topografii.  
3. Zgłoszenie topografii może dotyczyć tylko jednego rozwiązania.  
4. Zgłoszenie topografii, które obejmuje co najmniej podanie oraz część wyglądającą na materiał identyfikujący t o-
pografię, daje podstawę do uznania zgłoszenia za d okonane.  
Art. 203. 1. Udzielenie prawa z  rejestracji topografii następuje przez zarejestrowanie topografii będącej przedmi o-
tem prawidłowo dokonanego zgłoszenia w  Urzędzie Patentowym.  
2. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  udzieleniu prawa z  rejestracji, jeżel i po sprawdze niu zgłoszenia zgodnie z  ust. 1  
nie stwierdzi przeszkód do uzyskania prawa z  rejestracji topografii. Zarejestrowanie następuje pod warunkiem uiszcz enia 
opłaty za pierwszy okres ochrony.  
3. W razie nieuiszczenia opłaty w  wyznaczonym terminie Ur ząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o udziel e-
niu prawa z  rejestracji topografii.  
Art. 204. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  odmowie udzielenia prawa z  rejestracji, jeżeli stwierdzi przeszkody do 
jego uzyskania, które nie mogą być usunięte. Przepis art. 49  ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
Art. 205. Udzielone prawa z  rejestracji topografii podlegają wpisowi do rejestru topografii układów scalonych.  
Art. 206. Udzielenie prawa z  rejestracji stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji topografii.  
Art. 207. 1. Przed udzieleniem prawa z  rejestracji Urząd Patentowy nie udziela informacji o  zgłoszeniu osobom ni e-
uprawnionym bez zgody zgłaszającego.  
2. Materiał identyfikujący topografię nie jest ujawniany bez zgody uprawnionego także po udzieleniu prawa z  reje-
stracji.  
3. Przepis ust. 2  nie stanowi przeszkody do ujawnienia dokumentacji na żądanie organów wymiaru sprawiedliwości 
oraz stronom sporu co do ważności udzielonego prawa lub co do naruszenia prawa.  
Art. 208. Uprawniony może wskazać, że jego topograf ia została zarejestrowana, poprzez umieszczenie na topografii 
lub produkcie zawierającym chronioną topografię litery „T” wpisanej w  okrąg.  
Art. 209. 1. Do zgłoszenia i  rozpatrywania zgłoszenia topografii stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem ust. 2, 
przepisy art. 31  ust. 4, art. 32, 36 –37, 39, 41, 42 i  46. 
2. Wprowadzanie zmian w  zgłoszeniu w  toku jego rozpatrywania nie może dotyczyć zmian dokonanych w  samej 
topografii.  
Art. 210. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi,  jakim powinno odpowi a-
dać zgłoszenie topografii, oraz szczegółowy zakres i  tryb rozpatrywania zgłoszeń. Określenie wymogów, jakim powinno 
odpowiadać zgłoszenie, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień dla zgłaszającego.  
  
Dziennik  Ustaw – 51 – Poz. 286 
 
DZIAŁ  III 
Prawa z  rejestracji topografii  
Art. 211. Przez uzyskanie prawa z  rejestracji nabywa się prawo do wyłącznego korzystania z  topografii w  sposób z a-
robkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 212. 1. Prawo z  rejestracji narusza osoba, która bez zgody uprawnionego:  
1) reprodukuje w  całości lub części chronioną topografię, z  wyjątkiem reprodukowania tej części, która nie spełnia 
wymogu oryginalności określonego w  art. 198;  
2) importuje, sprzedaje lub w  jakikolwiek inny sposób wprow adza do obrotu kopię chronionej topografii, układy scal o-
ne wytworzone przy użyciu takiej kopii, a  także wyroby zawierające takie układy scalone.  
2. Reprodukowanie topografii polega na jej odtworzeniu w  układzie scalonym na podstawie wzorca, dokumentacji 
lub analizy.  
Art. 213. Nie narusza się prawa z  rejestracji przez zastosowanie topografii układu scalonego w  środkach komunik a-
cji i ich częściach lub urządzeniach, które znajdują się na obszarze Rzeczypospoli tej Polskiej czasowo, a  także w  produ k-
tach, które z najdują się na tym obszarze w  komunikacji tranzytowej.  
Art. 214. Nie narusza prawa z  rejestracji osoba, która kopiuje bez zgody uprawnionego chronioną topografię, jeżeli 
czyni to w  celach osobistych albo wyłącznie w  celu oceny, analizy, badania lub nauczan ia. 
Art. 215. Nie narusza prawa z  rejestracji osoba, która na podstawie oceny lub analizy chronionej topografii opracuje 
topografię spełniającą wymóg oryginalności, o  którym mowa w  art. 198.  
Art. 216. Nie narusza się prawa z  rejestracji przez korzystanie, w niezbędnym wymiarze, z  topografii dla celów pa ń-
stwowych bez prawa wyłączności, jeżeli jest to konieczne dla zapobieżenia lub usunięcia stanu zagrożenia ważnych int e-
resów Państwa, w  szczególności w  zakresie bezpieczeństwa i  porządku publicznego. Przepisy art. 69  ust. 2 –4 stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 217. Nie stanowi naruszenia prawa z  rejestracji topografii import lub wprowadzenie do obrotu produktu zawi e-
rającego bezprawnie wykorzystaną topografię przez osobę działającą w  dobrej wierze. Po uzyskaniu infor macji o  istnieniu 
ochrony tej topografii dalsze prowadzenie działalności handlowej w  tym zakresie jest możliwe tylko za zgodą uprawni o-
nego. Towary posiadane lub zamówione przed uzyskaniem takiej informacji można wprowadzić do obrotu pod waru n-
kiem zapłaty u prawnionemu kwoty odpowiadającej opłacie licencyjnej.  
Art. 218. 1. Prawo z  rejestracji nie rozciąga się na działania dotyczące kopii chronionej topografii, układów scal o-
nych wytworzonych przy użyciu takiej kopii, a  także wyrobów zawierających takie układy scalo ne, polegające w szcze-
gólności na ich oferowaniu do sprzedaży lub dalszym wprowadzaniu do obrotu, jeżeli zostały one uprzednio wprowadz o-
ne do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.  
2. Nie stanowi również n aruszenia prawa z  rejestracji import oraz inne działania, o  których mowa w  ust. 1, dotyczące 
kopii chronionej topografii, układów scalonych wytworzonych przy użyciu takiej kopii, a  także wyrobów zawierających 
takie układy scalone, jeżeli zostały one uprzed nio wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gosp o-
darczego przez uprawnionego lub za jego zgodą.  
Art. 219. 1. Uprawniony nie może dochodzić swoich praw w  odniesieniu do innej identycznej topografii, jeżeli z o-
stała ona stworzona niezależnie  przez osobę trzecią.  
2. Jeżeli dwie topografie są identyczne w  całości lub części, domniemywa się, że topografia, która mogła być repr o-
dukcją topografii wcześniej zgłoszonej w  Urzędzie Patentowym lub wcześniej jawnie wprowadzonej do obrotu, jest jej 
repro dukcją.  
Art. 220. Ochrona topografii ustaje po dziesięciu latach od końca roku kalendarzowego, w  którym topografia lub 
układ scalony zawierający taką topografię był wprowadzony do obrotu, lub końca roku kalendarzowego, w  którym dok o-
nano zgłoszenia topograf ii w Urzędzie Patentowym, w  zależności od tego, który z  tych terminów upływa wcześniej.  
Art. 221. 1. Do prawa z  rejestracji topografii stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 67, 68, 
72, 74, 75, 76 –79, 81 –90 i 92. 
2. Prawo z  rejestra cji topografii wygasa również po piętnastu latach od jej dokonania i  utrwalenia, jeżeli okres ten 
upływa wcześniej niż okres, na jaki zostało udzielone prawo z  rejestracji, a  topografia nie była w  tym czasie wykorzyst y-
wana w  celach handlowych.  
  
Dziennik  Ustaw – 52 – Poz. 286 
 
TYTUŁ V  
Opła ty, rejestry, dokumenty i  ogłoszenia urzędowe  
DZIAŁ I  
Opłaty  
Art. 222. 1. Urząd Patentowy pobiera opłaty jednorazowe oraz opłaty okresowe w  związku z  ochroną wynalazków, 
produktów leczniczych, produktów ochrony roślin, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowy ch, znaków towarowych, 
oznaczeń geograficznych i  topografii układów scalonych.  
2. Opłaty, o  których mowa w  ust. 1, stanowią dochód budżetu Państwa.  
3. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania, uiszczania i  wysokość opła t, 
uwzględniając podział na jednoroczne lub kilkuletnie okresy ochrony. Opłaty te nie mogą prowadzić do nadmiernego 
i nieuzasadnionego ograniczenia dostępności procedur w  zakresie uzyskiwania i  utrzymywania ochrony.  
Art. 223. 1. Opłaty jednorazowe za zgłos zenia, wnioski, oświadczenia i  inne czynności przewidziane w  ustawie p o-
winny być uiszczane z  góry, o  ile ustawa lub rozporządzenie, o  którym mowa w  art. 222  ust. 3, nie przewiduje uiszczenia 
opłaty na wezwanie Urzędu Patentowego w  określonym terminie.  
2. Opłata jednorazowa za zgłoszenie może być również uiszczona w  ciągu jednego miesiąca od daty doręczenia 
wezwania Urzędu Patentowego.  
3. Jeżeli w  wyniku złożonego wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja lub postanowienie Urzędu Patent o-
wego zostało uchy lone, opłata uiszczona od tego wniosku podlega zwrotowi.  
4. W razie nieuiszczenia w  terminie opłat, które powinny być uiszczone z  góry, Urząd Patentowy wzywa do wniesie-
nia tych opłat w  terminie 14  dni. W  razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu, po stępowanie wszczęte w  wyniku  
dokonania zgłoszenia lub złożenia wniosku podlega umorzeniu bądź czynność uzależniona od opłaty zostaje z aniechana.  
Art. 224. 1. Termin do uiszczenia opłaty jednorazowej za ochronę lub opłaty za pierwszy okres ochrony, określon ej 
w decyzji o  udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub odpowiednio prawa z  rejestracji, wynosi trzy miesiące od daty 
doręczenia wezwania. Jednocześnie zgłaszający może uiścić opłatę za dalsze rozpoczęte okresy ochrony lub opłatę w y-
maganą do przedłużenia o chrony na okresy rozpoczęte przed tym terminem.  
2. Opłaty za dalsze okresy ochrony są uiszczane, z  zastrzeżeniem ust.  1, z góry, nie później niż w  dniu, w  którym 
upływa poprzedni okres ochrony.  
21.130) Urząd Patentowy informuje uprawnionego z  prawa ochronneg o na znak towarowy o  zbliżającym się terminie 
uiszczenia opłaty za dalszy okres ochrony nie później niż na sześć miesięcy przed dniem, w  którym upływa poprzedni 
okres ochrony.  
22.130) Na wniosek uprawnionego z  patentu, dodat kowego prawa ochronnego, prawa ochronnego na wzór u żytkowy 
lub prawa z  rejestracji  Urząd Patentowy informuje o  zbliżającym się terminie uiszczenia opłaty za dalszy okres ochrony 
nie później niż na miesiąc przed dniem, w  którym upływa poprzedni okres ochron y. 
23.130) Nieotrzymanie przez uprawnionego informacji, o  której mowa w  ust. 21 i 22, pozostaje bez wpływu na ocenę 
zachowania przez uprawnionego terminu na uiszczenie opłaty.  
3. Opłaty okresowe, o  których mowa w  ust. 2, mog ą być uiszczone w  ciągu jednego roku przed terminem określ o-
nym w  ust. 2. Opłaty te podlegają zwrotowi, jeżeli przed tym terminem udzielone prawo zostanie unieważnione lub wyg a-
śnie. Opłaty za okresy ubiegłe i  za okres bieżący nie podlegają zwrotowi.  
4. Opła ty, o których mowa w  ust. 2, można uiszczać również w  terminie sześciu miesięcy po upływie terminu okreś -
lonego w  ust. 2, przy równoczesnym uiszczeniu opłaty dodatkowej w  wysokości 30% opłaty należnej. Termin ten nie 
podlega przywróceniu.  
5. W razie udziel enia patentu dodatkowego pobiera się za ochronę wynalazku opłatę jednorazową.  
6. Jeżeli patent dodatkowy stanie się patentem, pobiera się opłaty okresowe, poczynając od okresu ochrony następ u-
jącego po ustaniu patentu głównego, w  wysokości, jaka przypadałab y za ten okres i  dalsze okresy ochrony wynalazku 
stanowiącego przedmiot patentu głównego.  
7. Do opłat okresowych za ochronę produktu leczniczego i  produktu ochrony roślin na podstawie dodatkowego pr a-
wa ochronnego przepisy ust. 2 –4 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 8.  
                                                           
130) Dodany przez art.  1 pkt  40 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 53 – Poz. 286 
 
8. W przypadku wydania decyzji o  udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, jeżeli upływa lub upłynął okres, na 
jaki udzielony był patent podstawowy, należna opłata za ochronę może być uiszczona w  ciągu 3  miesięcy od otrzymania 
decyzj i. 
Art. 225. 1. Termin do uiszczenia opłaty, o  którym mowa w  art. 223  ust. 2 l ub art. 224  ust. 1, może być, z zastrzeż e-
niem ust. 3, przywrócony na wniosek zgłaszającego, jeżeli w  ciągu dwóch miesięcy od dnia ustania przyczyny uchybienia 
terminu, nie późnie j jednak niż w  ciągu sześciu miesięcy od dnia, w  którym termin ten upłynął, uprawdopodobni on, że 
uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie ze złożeniem takiego wniosku zgłaszający powinien uiścić zaległą opłatę.  
2. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, jest niedopuszczalne.  
3. Jeżeli została wydana decyzja o  umorzeniu postępowania z  powodu nieuiszczenia o płaty, o  której mowa w  art. 223  
ust. 2, albo decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o  udzieleniu patentu, prawa ochr onnego lub odpowiednio pr awa 
z rejestracji z  powodu nieuiszczenia opłaty, o  której mowa w  art. 224  ust. 1, decyzja taka może zostać uchylona na wni o-
sek zgłaszającego o  ponowne rozpatrzenie sprawy, w  którym uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jeg o winy, 
i po jednoczesnym uiszczeniu zaległej opłaty.  
4. Przepisy ust. 1 –3 stosuje się odpowiednio w  przypadku nieuiszczenia, w  terminie wskazanym w  art. 224  ust. 1 zdanie  
drugie, opłaty za dalsze rozpoczęte okresy ochrony lub opłaty wymaganej do przedłuże nia ochrony na okresy ro zpoczęte 
przed tym terminem.  
Art. 226. 1. W przypadku gdy zgłaszający wykaże, że nie jest w stanie ponieść w pełnej wysokości opłaty za zgł o-
szenie wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego lub wzoru przemysłowego, Urząd Patentow y, na wniosek zgł a-
szającego, zwalnia go częściowo od tej opłaty. Pozostała część opłaty nie może być niższa niż 20% opłaty należnej.  
2. W przypadku gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w  stanie ponieść w  pełnej wysokości opłaty od wniosku 
o wydanie decyzji  w postępowaniu spornym oraz od wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy, Urząd Patentowy zwalnia 
go częściowo lub całkowicie od tej opłaty.  
3.131) Przepis ust. 2  ma zastosowanie także do opłat okresowych za ochronę wynalazku lub wzoru użytkowego oraz 
opłaty je dnorazowej za ochronę wynalazku stanowiącego przedmiot patentu dodatkowego. Nie dotyczy to opłat za okresy 
przekraczające dziesięć lat od zgłoszenia.  
3.132) Przepis ust.  2 stosuje się także do opłat okresowych za ochronę wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru 
przemysłowego lub znaku towarowego oraz opłaty jednorazowej za ochronę wynalazku stanowiącego przedmiot 
patentu dodatkowego. Nie dotyczy to opłat za okresy przekraczające dziesięć lat od zgłoszenia.  
31. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 –3, Urząd Patento wy może, pod rygorem pozostawienia wniosku bez 
rozpatrzenia, wezwać zgłaszającego lub wnioskodawcę do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym lub stanie rodzi n-
nym i majątkowym osób pozostających ze zgłaszającym lub wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym.  
4. Na uzasadniony wniosek zgłaszającego, wniesiony przed upływem wyznaczonego terminu, termin do uiszczenia 
opłat, o  których mowa w  art. 224  ust. 1, może być przez Urząd Patentowy odroczony, nie dłużej jednak niż o  6 miesięcy. 
Odroczony termin nie  ulega przywróceniu.  
5. W sprawach, o  których mowa w  ust. 1 –4, Urząd Patentowy wydaje postanowienia. W  przypadku odmowy zwo l-
nienia lub częściowego zwolnienia od opłaty, wyznacza się termin jej uiszczenia.  
6. Zwalnia się od opłaty za wniosek o  ponowne rozpa trzenie sprawy w  związku z  wydanym postanowieniem, 
o którym mowa w  ust. 5.  
Art. 227. Urząd Patentowy pobiera jednorazową opłatę za zamieszczenie w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” 
informacji o  udzieleniu patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochro nnego, prawa z  rejestracji oraz za publik a-
cję tych części zgłoszenia, które podlegają publikacji, a  także za wydanie dokumentu stwierdzającego udzielenie prawa 
(opłata za publikację). Zgłaszający obowiązany jest uiścić opłatę po otrzymaniu decyzji o  udziel eniu prawa, w  terminie 
trzech miesięcy od doręczenia wezwania. W  tym przypadku art. 223  ust. 4  nie stosuje się.  
Art. 2271. Urząd Patentowy wstrzyma wydanie dokumentu patentowego, dodatkowego świadectwa ochronnego, 
świadectwa ochronnego lub świadectwa rejes tracji do dnia uiszczenia opłaty za publikację, o  której mowa w  art. 227.  
                                                           
131) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której m owa w odnośniku 132. 
132) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 26 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 54 – Poz. 286 
 
DZIAŁ II  
Rejestry i  dokumenty  
Art. 228. 1. Dla dokonywania wpisów o  udzielonych patentach, dodatkowych prawach ochronnych, prawach 
ochronnych i  prawach z  rejestracji Urząd Patentowy prowadzi:  
1) rejestr patentowy;  
11)  rejestr dodatkowych praw ochronnych;  
2) rejestr wzorów użytkowych;  
3) rejestr wzorów przemysłowych;  
4) rejestr znaków towarowych;  
5) rejestr oznaczeń geograficznych;  
6) rejestr topografii układów scalonych.  
11. Rejestr,  o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oprócz wpisów o stanie prawnym udzielonych patentów, zawiera również 
wyodrębnioną część obejmującą wpisy patentów europejskich w rozumieniu ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o dokonyw a-
niu europejskich zgłoszeń patentowych oraz s kutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2016 r.  
poz. 2 ). 
2. (uchylony)  
3. Rejestry, o  których mowa w  ust. 1, są jawne.  
4. Domniemywa się, że wpisy w  rejestrach, o  których mowa w  ust. 1, są prawdziwe i  że każdemu jest znana ich t reść. 
5. Na potwierdzenie danych zawartych w  rejestrach prowadzonych przez Urząd Patentowy wydaje się wyciągi.  
Art. 229. 1. W  sprawach, w  których wpis do rejestru jest uzależniony od złożenia wniosku, wpisu dokonuje się na 
podstawie decyzji.  
11. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, powinien zawierać w  szczególności:  
1) oznaczenie wnioskodawcy i  jego adres;  
2) wyraźnie określone żądanie;  
3) podpis wnioskodawcy albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz datę wniosku;  
4) wykaz załączników.  
12. Do w niosku należy dołączyć:  
1) pełnomocnictwo, jeżeli wnioskodawca ustanowił pełnomocnika;  
2) dowód uiszczenia należnej opłaty od wniosku;  
3) dokumenty uzasadniające wydanie decyzji o  dokonaniu wpisu w  rejestrze.  
13.133) Jeżeli wniosek nie odpowiada wymaganiom, o których mowa w  ust. 11 lub 12, Urząd Patentowy wzywa wniosko -
dawcę  postanowieniem do jego uzupełnienia lub poprawienia w  terminie, o  którym mowa w  art. 242  ust. 1, pod rygorem 
pozostawienia wniosku bez rozpoznania.  
13.134) Jeżeli wniosek nie odpowiada wymag aniom, o  których mowa w  ust. 11 lub 12, Urząd Patentowy wzywa 
wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w  terminie, o  którym mowa w  art. 242 ust. 1, pod rygorem 
pozostawienia wniosku bez rozpoznania.  
2. Rozpatrując wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, Urząd Patentowy bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić 
wydanie decyzji o  dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i  odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom.  
21. Urząd Patentowy wydaje decyzję o  odmowie dokonania wpisu do rejestru, g dy złożone dokumenty oraz wyjaś -
nienia nie uzasadniają wydania decyzji o  dokonaniu takiego wpisu. Przed wydaniem decyzji Urząd Patentowy wzywa  
wnios kodawcę  postanowieniem do usunięcia braków bądź złożenia wyjaśnień, w  termini e, o którym mowa w  art. 242 
ust. 1, pod rygorem umorzenia postępowania.  
                                                           
133) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 134. 
134) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 27 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 55 – Poz. 286 
 
3. Wpisy, o  których mowa w  ust. 1, nie wiążą organu, do którego kompetencji, zgodnie z  przepisami prawa, należy 
rozstrzyganie w  sprawie dokumentu będącego podstawą decyzji o  wpisie do rejestru bądź w  sprawie, któr ej wynik mógłby 
mieć wpływ na decyzję Urzędu Patentowego o  dokonaniu wpisu w  rejestrze.  
Art. 230. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestrów, warunki i  tryb 
dokonywania w  nich wpisów, sposób i  tryb przeglądania rej estrów oraz wydawania z  nich wyciągów. Określenie tego 
sposobu, warunków i  trybu powinno sprzyjać wykorzystaniu nowoczesnych technik udostępniania informacji, jednakże 
nie może tworzyć nadmiernych, ponad potrzebę utrudnień dla uprawnionego z  patentu, dodat kowego prawa ochronnego, 
prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji.  
Art. 231. 1. Urząd Patentowy wydaje uprawnionym dokumenty patentowe, dodatkowe świadectwa ochronne, świ a-
dectwa ochronne na wzór użytkowy, świadectwa ochronne na znak towarowy, świadectwa re jestracji wzoru przemysł o-
wego, świadectwa rejestracji oznaczenia geograficznego i świadectwa rejestracji topografii oraz dowody pierwszeństwa. 
Dokumenty stwierdzające udzielenie patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego, prawa z rejestracji 
oraz dowody pierwszeństwa opatruje się pieczęcią okrągłą z wizerunkiem orła w koronie i napisem w otoku: „Urząd P a-
tentowy Rzeczypospolitej Polskiej ”. 
2. Urząd Patentowy na wniosek uprawnionego wydaje duplikat dokumentu, o  którym mowa w  ust. 1.  
Art. 2311. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu patentowego, dodatkowego świa -
dectwa  ochronnego, świadectwa ochronnego na wzór użytkowy, świadectwa ochronnego na znak towarowy, świ adectwa 
rejestracji wzoru przemysłowego, świadectwa reje stracji oznaczenia geograficznego, świa dectwa rejestracji top ografii 
i dowodu pierwszeństwa, uwzględniając konieczność ujednolicenia formy i treści dokumentów potwierdzających uzysk a-
nie przez uprawnionego patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji a lbo pierwszeństwo.  
DZIAŁ III  
Ogłoszenia urzędowe  
Art. 232. 1. O udzielonych patentach, dodatkowych prawach ochronnych, prawach ochronnych, prawach z rejestr a-
cji, ochronie międzynarodowych znaków towarowych i wzorów przemysłowych, a także złożonych tłumacze niach pate n-
tów europejskich ogłasza się w „Wiadomościach Urzędu Patentowego ”. 
2. Ogłoszeniu w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” podlegają również, z  zastrzeżeniem ust. 3, dokonywane 
wpisy i  zmiany w  rejestrach dotyczące udzielonych praw.  
3. Nie ogłasza si ę o wygaśnięciu patentu, dodatkowego prawa ochronneg o, prawa ochronnego lub prawa z  rejestr a-
cji, jeśli nastąpiło ono na skutek upływu okresu, na jaki prawo zostało udzielone.  
Art. 233. W „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” ogłasza się także informacje o  podjętych decyzjach odmawiaj ą-
cych udzielenia patentu, dodatkowego prawa ochronnego bądź prawa ochronnego, umarzających postępowanie albo 
stwierdzających wygaśnięcie decyzji o  udzieleniu patentu, dodatkowego prawa ochronnego bądź prawa ochronnego, 
a także o  złożonych wnioskach o  udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy (art. 38), w  sprawach wynalazków 
i wzorów użytkowych oraz znaków towarowych, o  których zgłoszeniu Urząd Patentowy uprzednio dokonał ogłoszenia 
w sposób przewidziany w  ustawie, oraz o  adresach , oprogramowaniu i  formacie danych używanych w  Urzędzie Patent o-
wym dla zgłoszeń w  postaci elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych, a  także o  dokumentach, które mogą 
być przesłane w  postaci elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych.  
Art. 2331.135) O zgłoszeniu wynalazku, wzoru użytkowego i  znaku towarowego oraz o  wyznaczeniu na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej międzynarodowego znaku towarowego, w  zakresie wskazanym w  art. 1461 ust. 1 i 3 oraz 
art. 1526b ust. 1 i 2, a także o  wniesieni u sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 1526a ust. 1 oraz art.  15217 ust. 1, ogłasza się w  „Biu-
letynie  Urzędu Patentowego”.  
Art. 234. Inne niż wymienione w  art. 232, art. 233 i  art. 2331 ogłoszenia określone w  ustawie, akty o  charakterze 
urzędowym oraz k omunikat y zamieszcza się w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ”. 
TYTUŁ VI  
Strona, pełnomocnicy, terminy, dokonywanie zgłoszeń  i prowadzenie korespondencji, środki zaskarżenia 
oraz  informacje o  zgłoszeniu w  postępowaniu  zgłoszeniowym  i rejestrowym  
Art. 235. 1. (uchyl ony) 
2. Stroną w  postępowaniu przed Urzędem Patentowym w  sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa 
z rejestracji jest zgłaszający.  
                                                           
135) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  41 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 56 – Poz. 286 
 
Art. 236. 1.136) Pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych z d o-
konywanie m i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony wynalazków, produktów leczniczych oraz produ k-
tów ochrony roślin, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scal o-
nych może być rzecznik patentowy lub osoba św iadcząca usługi transgraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 
2001 r. o rzecznikach patentowych  (Dz. U. z 2019  r. poz.  1861) , zwanej dalej „ustawą o rzecznikach patentowych ”. 
1.137) Pełnomocnikiem strony w  postępowaniu przed Urzędem Patentowym w  spra wach związanych z dok o-
nywaniem i  rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony wynalazków, produktów leczniczych oraz pro -
duktów ochrony roślin, wzorów użytkowych i  topografii układów scalonych może być rzecznik patentowy lub os o-
ba świadcząca usługi tr ansgraniczne w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  kwietnia 2001  r. o rzecznikach patent owych 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  1861), zwanej dalej „ustawą o  rzecznikach patentowych”.  
11.136) Pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych z dokonyw a-
niem i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony znaków towarowych może być rzecznik patentowy, adw o-
kat, radca prawny lub osoba świadcząca usługi transgraniczne w rozumieniu ustawy o rzecznikach patentowy ch. 
11.137) Pełnomocnikiem strony w  postępowaniu przed Urzędem Patentowym w  sprawach związanych z dok o-
nywaniem i  rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony znaków towarowych, wzorów przemysłowych 
i oznaczeń geografic znych może być rzecznik patentowy, adwokat, radca prawny lub osoba świadcząca usługi 
transgraniczne w  rozumieniu ustawy o  rzecznikach patentowych.  
2. Pełnomocnikiem osoby fizycznej, z  zastrzeżeniem ust. 3, może być również współuprawniony, a  także rodzice,  
małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w  stosunku przysposobienia.  
3.138) Osoby niemające miejsca zamieszkania lub siedziby na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach, o kt ó-
rych mowa w ust. 1 i 11, mogą działać za poś rednictwem odpowiednio rzecznika patentowego, adwokata lub radcy pra w-
nego. Obowiązek ten nie dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na obszarze Unii Europejskiej, pa ń-
stwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze 
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.  
3.139) Osoby niemające miejsca zamieszkania lub siedziby na obszarze Rzeczypo spolitej Polskiej w  sprawach, 
o których mowa w  ust. 1 i 11, mogą działać tylko za pośrednictwem odpow iednio rzecznika patentowego, adwokata, 
radcy prawnego lub osoby świadczącej usługi transgraniczne w  rozumieniu ustawy o  rzecznikach patentowych.  
Obowiązek ten nie dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na obszarze Unii Europejskiej, pa ń-
stwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim 
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.  
Art. 237. 1. Pełnomocnikiem strony do jednej czynności może być tylko jedna osoba fizyczna.  
2. Pełnomocni ctwo powinno być udzielone na piśmie i  dołączone do akt przy dokonywaniu pierwszej czynności 
prawnej.  
3. Jeżeli pełnomocnictwo dotyczy więcej niż jednej sprawy, powinno być ono dołączone do akt sprawy, w  której pełn o-
mocnik dokonuje pierwszej czynności. Dok onując czynności w  pozostałych sprawach objętych pełnomocnictwem, pełno -
mocnik  powinien dołączyć uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa.  
4. Rzecznik patentowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.  
5. W przypadku nienadesłania dokumentu pełnomocnictwa lub nieuiszczenia należnej opłaty od pełnomocnictwa, 
Urząd Patentowy, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin, wzywa, w drodze postanowienia, pełnomocnika do us u-
nięcia stwierdzonych braków oraz stronę do potwierdzenia czynności dokonanych p rzez pełnomocnika, pod rygorem 
umorzenia postępowania lub zaniechania czynności uzależnionej od uiszczenia opłaty.  
Art. 238. 1. Jeżeli w  sprawie działał już pełnomocnik, a  zostanie ustanowiony przez stronę inny pełnomocnik z  tym 
samym zakresem działania, u waża się, że pierwsze pełnomocnictwo zostało odwołane.  
2. Jeżeli pełnomocnictwo obejmuje kilka osób ustanowionych do tych samych czynności, za pełnomocnika uważa się 
tego z  nich, który dokonał czynności i  dołączył pełnomocnictwo do akt. Przy podjęciu czynn ości przez inną wymienioną 
w pełnomocnictwie osobę przepis ust. 1 oraz art. 237  ust. 3  stosuje się odpowiednio.  
                                                           
136) W tym br zmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 137. 
137) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  28 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
138) W tym brzmieniu obowiązuje do  wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  139. 
139) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  1 pkt  28 lit. b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 57 – Poz. 286 
 
Art. 239. W razie upoważnienia przez stronę do działania w  postępowaniu przed Urzędem Patentowym jednostki 
świadczącej usługi w  tym zakresie i  złożenia oświadczenia przez kierownika tej jednostki, wskazującego zatrudnionego 
w niej rzecznika patentowego jako upoważnionego do działania, oświadczenie takie uważa się za pełnomocnictwo.  
Art. 240. 1. Pełnomocnik, z  wyjątkiem osób, o  których mowa w  art. 236 ust. 2, może udzielić dalszego pełnomo c-
nictwa (substytucja).  
2. Przy dokonywaniu czynności zachowawczych nie jest wymagane pełnomocnictwo od drugiego współuprawnionego.  
Art. 241. 1. Jeżeli stroną w  sprawie jest kilka osób i  nie wyznaczyły one wspólnego  pełnomocnika, powinny wsk a-
zać jeden adres do korespondencji. W  przypadku niewskazania takiego adresu uważa się, że jest nim adres osoby wymi e-
nionej na pierwszym miejscu w  zgłoszeniu albo w  innym dokumencie będącym podstawą wszczęcia postępowania.  
2. Na wn iosek strony Urząd Patentowy przekazuje pisma kierowane zgodnie z  ust. 1  także na dodatkowo wskazane 
przez stronę adresy. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie również w  przypadku, gdy stroną w  sprawie jest jedna 
osoba, która wyznaczyła pełnomocnika.  
Art. 2411. 1. W  postępowaniu przed Urzędem Patentowym w  sprawie uzyskania patentu, dodatkowego prawa ochron -
nego , prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji, a  także utrzymywania ich w mocy, dokonywane zgłoszenia i  korespo n-
dencja wymagają zachowania formy pisemn ej; zgłoszenia i  korespondencja mogą być przesyłane również za pomocą 
telefaksu lub w  postaci elektronicznej.  
11.140) Zawiadomienie i informacje Urzędu Patentowego, o  których mowa w  art. 1461 ust. 6 oraz art.  224 ust.  21 i 22, 
a także pisemne informacje Urzę du Patentowego o  zgłoszonym wynalazku, produkcie leczniczym i  produkcie ochrony 
roślin, wzorze użytkowym, wzorze przemysłowym, znaku towarowym, oznaczeniu geograficznym i  topografii układów 
scalonych nie wymagają podpisu i  pieczęci.  
2. Do korespondencji pr zesłanej:  
1) za pomocą telefaksu przepisy art. 13  ust. 3 i  4 stosuje się odpowiednio;  
2) w postaci elektronicznej przepisy art. 13  ust. 6 i  7 stosuje się odpowiednio.  
21. W zgłoszeniach i korespondencji przesyłanych w postaci elektronicznej za podpis równo ważny z podpisem wł a-
snoręcznym uważa się również podpis elektroniczny spełniający wymagania określone w umowach międzynarodowych 
lub przepisach prawa Unii Europejskiej, o których mowa w art. 4.  
22.141) Zgłoszeń w  postaci elektronicznej należy dokonywać za po mocą systemu teleinformatycznego, przy użyciu 
formularzy elektronicznych udostępnionych w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Patent o-
wego.  
23.141) Zgłoszenia i  korespondencję w  postaci elektroniczn ej, o których mowa w  ust. 1 i 22, sporządza się w  formatach 
określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  18 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności 
podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848,  1590 i 2294 ). 
3. (uchylony)142) 
Art. 242. 1. O ile ustawa nie stanowi inaczej, w  toku postępowania w  sprawach związanych z  rozpatrywaniem zgł o-
szeń oraz utrzymaniem ochrony wynalazków, produktów leczniczych, produktów ochrony roślin, wzorów użytkowych, 
wzoró w przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i  topografii układów scalonych, a  także w postę-
powaniu w  sprawie dokonywania wpisów w  rejestrach prowadzonych przez Urząd Paten towy, o  których mowa w  art. 228 
ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza stro nie do dokonania określonych czynności terminy nie krótsze niż:  
1) miesiąc, gdy strona ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) 2 miesiące, gdy strona ma miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą.  
2. W uzasadnionych  przypadkach Urząd Patentowy wyznacza odpowiednio dłuższy termin, o  którym mowa w  ust. 1, 
lecz nie więcej niż o  3 miesiące.  
3. Czynność może być dokonana w  ciągu 2  miesięcy po upływie terminu wyznaczonego zgodnie z  ust. 1 lub 2, jeżeli 
przed jego upływem s trona zawiadomi Urząd Patentowy na piśmie o  przyczynach niedotrzymania tego terminu.  
                                                           
140) Dodany przez art.  1 pkt  42 lit.  a ustawy, o  której  mowa w  odnośniku 68. 
141) Dodany przez art.  1 pkt  42 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
142) Przez art.  1 pkt  42 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 58 – Poz. 286 
 
Art. 2421. 1. Zgłaszający, który w toku postępowania przed Urzędem Patentowym wnosi o przetłumaczenie sporz ą-
dzonych w języku obcym materiałów i dokumentów mogących świadcz yć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu, 
dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, ponosi koszty ich tłumaczenia na język polski.  
2. Urząd Patentowy może wezwać zgłaszającego do uiszczenia zaliczki na pokrycie kosztów, o  których mowa w ust. 1.  
3. W przypadku nieuiszczenia przez zgłaszającego zaliczki w wysokości i terminie wskazanych w wezwaniu wni o-
sek, o którym mowa w ust. 1, uważa się za wycofany.  
4. Do tłumaczenia materiałów i dokumentów na potrzeby postępowania przed sądem administracyjnym przepis ust. 1 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 243. 1. Jeżeli w toku rozpatrywania sprawy uchybiono terminowi do dokonania czynności warunkującej, zgo d-
nie z ustawą, bieg postępowania, Urząd Patentowy może na wniosek strony, jeżeli usta wa nie stanowi inaczej, przywrócić 
termin, o ile strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Jedn ocześnie ze złożeniem wniosku o  przy-
wrócenie terminu wnioskodawca dokonuje czynności, dla której termin został wyznaczony.  
2. Wniosek, o który m mowa w ust. 1, składa się do Urzędu Patentowego w terminie:  
1) sześciu miesięcy od dnia, w którym upłynął termin do dokonania określonej czynności – w przypadku znaków tow a-
rowych;  
2) dwóch miesięcy od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, nie późn iej jednak niż w terminie sześciu miesięcy 
od dnia, w którym upłynął termin do dokonania określonej czynności – w przypadku wynalazków, dodatkowych 
praw ochronnych, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, oznaczeń geograficznych i topografii.  
3. Przywróce nie terminu do złożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, jest niedopuszczalne.  
4. Jeżeli została wydana decyzja o  umorzeniu postępowania na skutek uchybienia terminu do dokonania określonej 
czynności, może ona zostać uchylona, jeżeli strona złoży wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy, w  którym uprawdop o-
dobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, i  jednocześnie dokona czynności, dla której termin został wyznaczony.  
5. Jeżeli termin dokonania zgłoszenia w  celu zachowania uprzedniego pierwszeństwa lub termin złożenia dokumentu 
przypada na dzień, w  którym Urząd Patentowy jest nieczynny dla interesantów, doręczenie zgłoszenia lub dokumentu 
w pierwszym dniu otwarcia Urzędu Patentowego traktuje się jako dokonane w  terminie.  
6. Do terminów, do których nie ma zastos owania przepis ust. 1, uchybionych z  powodu nadzwyczajnych okoliczn o-
ści, stosuje się odpowiednio przepisy o  zawieszeniu biegu przedawnienia z  powodu siły wyższej. W  sprawach tych Urząd 
Patentowy wydaje, po przedstawieniu przez zainteresowanego odpowiednich  dowodów, postanowienia.  
7. Niezależnie od przepisu ust. 5 i  6 Urząd Patentowy zapewnia przyjmowanie w  każdym czasie przesyłek doręcz a-
nych przez osoby zainteresowane, bez względu na porę dnia.  
Art. 244. 1. Od decyzji Urzędu Patentowego stronie służy wniose k o ponowne rozpatrzenie sprawy w  rozumieniu 
Kodeksu postępowania administracyjnego.  
11. Do postępowania o  ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem ust. 12–14, przepisy 
Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące rozpatrywa nia odwołania od decyzji.  
12. Wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy wymaga uzasadnienia.  
13. Rozprawę przeprowadza się w  przypadku, o  którym mowa w  art. 8 9 § 2 Kodeksu postępowania admi nistracyj -
nego, również na wniosek zgłasza jącego.  
14. Do ponownego roz patrzenia sprawy Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksperta.  
2. (uchylony)  
3. Przepisy ust. 1 oraz ust. 11–14 stosuje się odpowiednio do postanowień.  
4. Termin do złożenia wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy zakończon ej decyzją wynosi 2  miesiące, a zako ń-
czonej postanowieniem – 1 miesiąc od dnia doręczenia stronie decyzji lub postanowienia.  
5. Przed upływem terminu do złożenia wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja nie podlega wykonaniu.  
Art. 2441. Jeżeli wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy nie s pełnia wymogów formalnych, Urząd Patentowy 
wzywa wnioskodawcę postanowieniem do usunięcia braków w  terminie 30  dni pod rygorem umorzenia postępowania.  
  
Dziennik  Ustaw – 59 – Poz. 286 
 
Art. 245. 1. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której:  
1) utrzymuj e w mocy zaskarżoną decyzję albo  
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo części i w tym zakresie rozstrzyga co do istoty sprawy, albo  
3) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo części i w tym zakresie umarza post ępowanie w sprawie, albo  
4) umarza post ępowanie w części, a w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję lub uchyla zaskarż o-
ną decyzję i rozstrzyga co do istoty sprawy, albo  
5) umarza postępowanie.  
2. W razie nieuwzględnienia wniosku i  utrzymania decyzji w  mocy termin dokonania czy nności, wyz naczony w  zas-
karżonej  decyzji, biegnie na nowo.  
3. Przepisy ust. 1 i  2 stosuje się odpowiednio przy rozstrzyganiu wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej 
wydanego postanowienia.  
Art. 246. 1. Każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocn ej decyzji Urzędu Patentowego o  udzie-
leniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od daty opublik owania 
w „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” informacji o udzieleniu prawa.  
2. Podstawę sprzeciwu, o któ rym mowa w ust. 1, stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie patentu, 
prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji.  
Art. 247. 1. O wniesieniu sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 246, Urząd Patentowy niezwłocznie zawiadamia upra w-
nioneg o, wyznaczając mu termin na ustosunkowanie się do sprzeciwu.  
2.143) Jeżeli uprawiony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu Patentowego, o którym mowa w ust. 1, podniesie z a-
rzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w post ępowaniu spornym. W przeci w-
nym przypadku Urząd Patentowy wydaje decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór 
użytkowy lub prawa z rejestracji, umarzając jednocześnie postępowanie.  
2.144) W przypadku uznania przez uprawnionego spr zeciwu za zasadny, U rząd Patentowy wydaje decyzję o  uchy-
leniu  decyzji o  udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z  rejestracji i umorzeniu post ę-
powania.  
3.145) Jeżeli uprawniony podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny albo uprawn iony nie ustosunkuje się do 
sprzeciwu, Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksperta do rozpatrzenia sprawy, który prowadzi w  tym wzgl ę-
dzie postępowanie. W  sprawach tych eksperci mogą orzekać również w  zespołach orzekających. Przepisy art.  245 
ust. 1 oraz ar t. 256 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
4.145) W postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 3, stroną jest również wnoszący sprzeciw.  
5.145) W postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 3, Urząd Patentowy rozs trzyga sprawę w  granicach sprzeciwu i  jest 
związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw.  
6.145) Rozpoznając sprzeciw, Urząd Patentowy może wezwać postanowienie m uprawnionego do nadesłania, w  wy-
znaczonym  termin ie, wyjaśnień i  dokumentów dotyczących przedmiotu sprawy, pod rygorem utraty prawa pow o-
ływania ich w  toku postępowania.  
7.145) Po rozpoznaniu sprzeciwu i  uprawomocnieniu się decyzji o  uchyleniu w  części decyzji o  udzieleniu paten-
tu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z  rejestracji Urząd Patentowy może wezwać postanowieniem 
uprawnionego do nadesłania, w  wyznaczonym terminie, zmienionego opisu patentowego lub opisu ochronnego 
bądź ilustracji wzoru przemysłowego, pod ry gorem uchylenia decyzji o  udzieleniu patentu, prawa ochronnego na 
wzór użytkowy lub prawa z  rejestracji i  umorzenia postępowania.  
Art. 248. Na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.  
Art. 249. 1. Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksperta do rozpatrzenia zasadności otrzymanej skargi.  
2. W wyniku rozpatrzenia skargi Urząd Patentowy uwzględnia ją w  całości albo przekazuje sądowi administracy j-
nemu odpowiedź na skargę wraz z  aktami sprawy.  
                                                           
143) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 144. 
144) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  29 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
145) Dodany przez art.  1 pkt 29 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 60 – Poz. 286 
 
Art. 250. Wykonanie decyzji lub postanowienia może być na skutek wniesienia skargi, o  której mowa w  art. 248, 
wstrzymane przez Prezesa Urzędu Patentowego również wtedy, gdy wstrzymanie takie nie nastąpiło z  mocy prawa albo 
w wyniku postanowienia sądu administracyjneg o. 
Art. 251. 1. Urząd Patentowy udziela informacji o zgłoszeniu wynalazku, dodatkowego prawa ochronnego, wzoru 
użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego, oznaczenia geograficznego i topografii oraz udostępnia akta 
zgłoszenia w każdym stadium postęp owania:  
1) zgłaszającemu i  jego pełnomocnikowi;  
2) organom ścigania i  wymiaru sprawiedliwości – w związku z  prowadzonymi przez nie sprawami;  
3) innym osobom, które przedstawią na piśmie zgodę zgłaszającego.  
2. Po upływie terminów zastrzeżonych dla nieujawn iania informacji o zgłoszeniach, o których mowa w ust. 1, Urząd 
Patentowy może na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, udostępnić jej dokumenty zawarte w aktach zgłosz e-
nia, a także dokumenty dołączone do tych akt w toku postępowania rejestrowego.  
21. Urząd Patentowy może odmówić udostępnienia dokumentów w trybie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku 
gdy mogłoby to zagrozić prawnie uzasadnionym interesom uprawnionego, w szczególności naruszyć tajemnicę jego 
przedsiębiorstwa.  
3. O udzieleniu niejawnej  informacji o  zgłoszeniu oraz o  udostępnieniu akt zgło szenia dokonuje się adnotacji w  ak-
tach zgłoszenia.  
4. Przepisy ust. 1 –3 nie mają zastosowania do zgłoszeń tajnych wynalazków i  tajnych wzorów użytkowych.  
5. Do zgłoszeń topografii układów scalonych prze pisy ust. 2 i  3 stosuje się z  zachowaniem warunków, o  których mowa  
w art. 207  ust. 2 i  3. 
Art. 252. W sprawach nieuregulowanych w  ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, 
z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowa nia administracyjnego.  
Art. 253. 1. Przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego o  terminach załatwiania sprawy nie stosuje się do 
rozpatrywania zgłoszeń do konanych w  celu uzyskania patentu, dodatko wego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub 
prawa z  rejestracji.  
2. Przepisów Kodeksu postępowania administra cyjnego o  wznowieniu postępowania i  stwierdze niu nieważności d e-
cyzji nie stosuje się, jeżeli okoliczności uzasadniające wznowienie postępo wania bądź stwierdzenie nieważności decyzji 
mogą być podn iesione w  sporze o  unieważnienie udzielonego patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronn e-
go lub prawa z  rejestracji.  
Art. 2531. Przy ocenie spełniania warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego, dodatkowego 
prawa ochronnego i prawa  z rejestracji nie stosuje się dowodu z opinii biegłego, chyba że Urząd Patentowy uzna taki 
dowód za niezbędny.  
Art. 254. Na prawomocne orzeczenie Urzędu Patentowego, kończące postępowanie w  sprawie, a  rażąco naruszające 
prawo, Prezes Urzędu Patentowego, P rokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rzecznik Praw Obywatelskich 
mogą wnieść skargę do sądu administracyjnego  w terminie 6  miesięcy od dnia doręczenia stronie orzeczenia.  
TYTUŁ VII  
Postępowanie sporne  
Art. 255. 1. Urząd Patentowy – w trybie p ostępowania spornego – rozstrzyga sprawy o:  
1) unieważnienie patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego albo prawa z  rejestracji;  
11) unieważnienie patentu europejskiego, udzielonego w  trybie określonym w  Konwencji o  patencie europejskim;  
12) unieważnienie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego;  
13)146)  ograniczenie patentu w  trakcie postępowania o  unieważnienie patentu;  
2) stwierdzenie wygaśnięcia patentu na wynalazek dotyczący materiału biolog icznego lub jego użycia, w  przypadku 
określonym w  art. 90  ust. 1 pkt 4;  
                                                           
146) Dodany przez art.  1 pkt  30 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 61 – Poz. 286 
 
21) stwierdzenie wygaśnięcia dodatkowego prawa ochronnego, w  przypadkach określonych w  art. 756 ust. 3;  
3) stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, w  przypadkach okr eślonych w  art. 169;  
31) stwierdzenie wygaśnięcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego 
w przypadkach określonych w  art. 169;  
32) unieważnienie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodo wego wzoru przemysłowego;  
4) stwierdzenie wygaśnięcia prawa z  rejestracji oznaczenia geograficznego, w  przypadku określonym w  art. 192  ust. 1;  
5) stwierdzenie wygaśnięcia prawa z  rejestracji topografii, w  przypadkach określonych w  art. 221  ust. 2;  
6) udzie lenie licencji przymusowej na korzystanie z  wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego albo top o-
grafii;  
61) udzielenie licencji przymusowej na korzystanie z  wynalazku, na który udzielon o patentu w  trybie określonym w  Kon-
wencji  o patencie europejskim;  
7) zmianę decyzji o  udzieleniu licencji przymusowej;  
8) stwierdzenie bezzasadności zmiany warunków korzystania z  oznaczenia geograficznego, w  przypadku określonym 
w art. 188  ust. 3;  
9)147)  unieważnienie patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa  z rejestracji na skutek złożonego sprzec i-
wu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny.  
9) (uchylony)148) 
2. Sprawy, o  których mowa w  ust. 1, rozpatrują kolegia orzekające do spraw spornych.  
3. Do spraw rozpatrywanych przez Urząd Patentowy w  trybie postępowa nia spornego nie stosuje się przepisów K o-
deksu postępowania administracyjnego o  terminach załatwiania spraw. Urząd Patentowy dąży do rozstrzygnięcia sprawy 
w terminie 6  miesięcy od dnia złożenia wniosku.  
4. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w  trybie postęp owania spornego w  granicach wniosku i  jest związany po d-
stawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.  
Art. 2551. 1.149) Postępowanie sporne w  sprawach, o  których mowa w  art. 255  ust. 1  pkt 1 –8, wszczyna się na pise m-
ny wniosek.  
1.150) Postępowanie sporne w  sprawach , o których mowa w  art. 255 ust. 1, wszczyna się na pisemny wniosek.  
2. Od wniosku o  wszczęcie postępowania należy wnieść opłatę.  
3. Wniosek powinien zawierać:  
1) oznaczenie stron i  ich adresy;  
2) zwięzłe przedstawienie sprawy;  
3) wyraźnie określone żądani e; 
4) wskazanie podstawy prawnej;  
5) wskazanie środków dowodowych;  
6) podpis wnioskodawcy i  datę.  
4. Do wniosku należy dołączyć:  
1) pełnomocnictwo, jeżeli wniosek składa peł nomocnik;  
2) odpisy wniosku w  liczbie odpowiadającej liczbie stron postępowania s pornego;  
3) dowód uiszczenia opłaty, o  której mowa w  ust. 2.  
5. Urząd Patentowy bada, czy wniosek o  wszczęcie postępowania spornego spełnia wymogi formal ne, o  których 
mowa w  ust. 3 i  4. 
6. Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, Urząd Patentowy wzy wa wnioskodawcę do usunięcia usterek 
lub braków w  terminie 30  dni pod rygorem umorzenia postępowania.  
                                                           
147) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w od nośniku 148. 
148) Przez art.  1 pkt  30 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
149) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 150. 
150) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  31 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 62 – Poz. 286 
 
Art. 2552. 1. Urząd Patentowy doręcza stronom postępowania spornego odpisy wniosku, wyznaczając jedno cześnie 
termin do nadesłania pisemnej odpo wiedzi na  wniosek.  
2. Strona wezwana do udzielenia odpowiedzi na wniosek dołącza do odpowiedzi odpisy w  liczbie odpowiadającej 
liczbie stron postępowania spor nego.  
3. Przepisy ust. 1 i  2 stosuje się odpowiednio do innych pism składanych przez strony postępowania s pornego.  
Art. 2553. 1. Po upływie terminu wyznaczonego stronie do udzielenia odpowiedzi na wniosek Urząd Patentowy w y-
znacza termin rozprawy, o  czym zawiadamia strony lub ich pełnomocników, doręczając im jednocześnie odpis odpowi e-
dzi na wniosek, jeżeli zost ała udzielona.  
2. W sprawach wymienionych w  art. 2551 ust. 6, w  art. 2554, w art. 2555 ust. 2, w  art. 2556 ust. 3, a  także w przypa d-
ku przywrócenia terminu określonego w  art. 2551 ust. 6, Urząd Patentowy może orzekać na posiedzeniach niejawnych.  
3. W zawia domieniu o  rozprawie określa się termin, miejsce i  przedmiot rozprawy.  
4. Zawiadomienie o  rozprawie powinno być do ręczone stronom nie później niż 7  dni przed wyznaczonym terminem.  
5. W przypadku nadmiernego przewlekania postępowania przez strony Urząd Pat entowy może wyznaczyć stronom 
postępowania w  toku prowadzonego postępowania, także na posiedzeniu niejawnym, termin na podanie wszystkich twie r-
dzeń oraz dodatkowych dowodów na ich poparcie, pod rygorem utraty prawa powoływania ich w  toku postępowania, 
chyb a że strona wykaże, że ich powołanie w  wyznaczonym terminie nie było możliwe albo że potrzeba powołania wyn i-
kła później.  
Art. 2554. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku w  trybie postępowania 
spornego, wydaje w  tej sprawie postanowienie.  
2. Jeżeli wnioskodawca wycofał wniosek przed rozprawą, Urząd Patentowy wydaje decyzję o  umorzeniu postępowania.  
Art. 2555. 1. Rozprawa jest jawna, chyba że postępowanie sporne dotyczy wynalazku tajnego lub wzoru użytkowego 
tajnego . 
2. Jeżeli rozpatrzenie sprawy wymaga powoływania się przez strony na informacje prawnie chronione na podstawie 
odrębnych przepisów, jawność rozprawy może być wyłączona – w drodze postanowienia – w całości lub w  części. Wył ą-
czenie nie może obejmować obecn ości stron na rozprawie.  
Art. 2556. 1. Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który podpisują przewodniczący składu orzeka jącego 
i protokolant.  
2. Protokół powinien zawierać:  
1) oznaczenie organu orzekającego, miejsca i  daty posiedzenia, imiona i  nazwiska członków składu orzekającego, pr o-
tokolanta, stron, ich pełnomocników i  ustawowych przed stawicieli oraz oznaczenie sprawy i  wzmiankę co do tajn o-
ści rozprawy;  
2) przebieg rozprawy, w  szczególności wnioski i  twierdzenia stron, przebieg postępowania do wodowego, wymienienie 
zarządzeń i  postanowień wydanych na rozprawie ze wzmianką o  ich ogłosze niu; zamiast podania wniosków i  twier-
dzeń stron można w  protokole powołać się na pisma przygo towawcze;  
3) czynności stron, w  szczególności ugodę, uznanie żąda nia, wycofanie, zmianę, roz szerzenie lub ograniczenie wni osku. 
3. Strony mogą żądać sprostowania lub uzupeł nienia protokołu, nie później jednak niż na następnym posiedzeniu, 
a po wydaniu decyzji – w terminie 30  dni od jej wydania.  
Art. 2557. 1. Po przepr owadzeniu postępowania spornego Urząd Patentowy wydaje decyzję.  
2. Decyzję podejmuje się zwykłą większością głosów.  
3. Członek składu orzekającego, który nie zgadza się z  rozstrzygnięciem sprawy, może złożyć zdanie odrębne wraz 
z pisemnym uzasad nieniem.  
4. Zgłoszenie zdania odrębnego zaznacza się przy podpisie złożonym na decyzji przez zamiesz czenie odpowiedniej 
wzmianki.  
5. Zdanie odrębne nie podlega ogłoszeniu.  
  
Dziennik  Ustaw – 63 – Poz. 286 
 
Art. 2558. 1. Decyzja powinna zawierać:  
1) oznaczenie organu orzekającego;  
2) datę wydania de cyzji;  
3) imiona i  nazwiska członków składu orze kającego i  protokolanta;  
4) oznaczenie stron;  
5) oznaczenie przedmiotu sprawy i  jej roz strzygnięcie;  
6) powołanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia;  
7) rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania;  
8) uzasadn ienie faktyczne i  prawne;  
9) pouczenie o  trybie zaskarżania;  
10) podpisy członków składu orzekającego.  
2. Pisemne uzasadnienie decyzji sporządza się z  urzędu w  terminie 30  dni od dnia jej ogło szenia. Uzasadnienie po d-
pisuje przewodniczący składu orzekające go i członek składu orzeka jącego, który sporządził uzasadnienie. Odpis decyzji 
wraz z  uzasadnieniem doręcza się stronom.  
3.151) Jeżeli którakolwiek z  osób, o  których mowa w  ust. 2 zdanie drugie, nie może podpisać uzasadnienia, 
przewodniczący składu orzekają cego albo członek składu orzekającego, który spor ządził uzasadnienie, zaznacza 
w decyzji przyczynę braku podpisu.  
Art. 2559. 1. Decyzje Urzędu Patentowego podlegają ogło szeniu, z  zastrzeżeniem art. 25510 ust. 1.  
2. Decyzję ogłasza się bezpośrednio po prze prowadzeniu rozprawy.  
3. Ogłoszenie decyzji może być odroczone na czas do 2  tygodni, o  czym przewodniczący składu orzekającego ogł a-
sza, podając termin i  miejsce ogłoszenia decyzji.  
Art. 25510. 1. Postanowienia i  decyzje wydane na posiedzeniu niejawnym nie  podlegają ogłoszeniu.  
2.152) Do postanowień i  decyzji, o  których mowa w  ust. 1, przepis art. 2558 ust. 2  stosuje się odpowiednio.  
2.153) Do postanowień i  decyzji, o  których mowa w  ust. 1, przepisy art.  2558 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 25511. Do p ostępowania spornego przed Urzędem Paten towym stosuje się odpowiednio przepisy art.  242 i  243. 
Art. 25512.154) Przepisy art. 2551–25511 stosuje się odpowiednio do spraw, o  których mowa w art. 255  ust. 1  pkt 9, 
z wyłą czeniem przepis ów dotyczących wniosku o  wszczę cie postępowania spornego.  
Art. 25512. (uchylony)155) 
Art. 256. 1. Do postępowania spornego przed Ur zędem Paten towym w  sprawach nieuregulowanych w  ustawie st o-
suje się odpow iednio przepisy Kodeksu postępo wania administracyjnego.  
2. W kwestii kosztów post ępowania stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące w  postępowaniu cywilnym.  
3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego o  ponownym rozpatrywaniu, na wniosek strony, spraw zał a-
twionych przez wydanie decyzji, od której nie służy odwołanie, nie st osuje się do decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej 
istoty i  wydanej po przeprowadzeniu rozprawy.  
31. W sprawach, o  których mowa w  art. 2553 ust. 2, przysługuje wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin do 
jego złożenia w  przypadku decyzji wynosi 2  miesiące, a  w przypadku postanowienia – 1 miesiąc od dnia doręczenia str o-
nie decyzji lub postanowienia.  
4. (uchylony)  
                                                           
151) Dodany przez art.  1 pkt  32 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
152) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie z miany, o której mowa w odnośniku 153. 
153) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  33 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
154) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnoś niku 155. 
155) Przez art.  1 pkt  34 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 64 – Poz. 286 
 
Art. 257. Na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w  sprawach, o  których mowa w  art. 255, stronom 
przysługuje skarga do sądu admini stracyjnego.  
Art. 258. Do prawomocnych orzeczeń Urzędu Patentowego w  sprawach, o  których mo wa w  art. 255, przepis art. 254 
stosuje się odpowiednio.  
TYTUŁ VIII  
Urząd Patentowy  
DZIAŁ I  
Zadania i  organizacja Urzędu Patentowego  
(oznaczenie rozdziału 1 i  tytuł – uchylone)  
Art. 259. Centralnym organem administracji rządowej w  sprawach z  zakresu własności przemysłowej jest Urząd 
Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 260. 1. Urząd Patentowy podlega Radzie Ministrów. Nadzór nad działalnością Urzędu Patentowego s prawuje 
z ramienia Rady Ministrów minister właściwy do spraw gospodarki.  
11.156) W ramach nadzoru nad działalnością Urzędu Patentowego minister właściwy do spraw gospodarki:  
1) sprawuje kontrolę nad Urzędem Patentowym na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie z  dnia 15  lipca 
2011  r. o kontroli w  administracji rządowej (Dz.  U. poz.  1092 oraz z  2019  r. poz.  730);  
2) zatwierdza sprawozdanie z  działalności Urzędu Patentowego;  
3) dokonuje oceny działalności Urzędu Patentowego na podstawie sprawozdania z  działal ności Urzędu Patent o-
wego;  
4) może żądać od Urzędu Patentowego informacji lub udostępnienia dokumentów związanych z  realizacją zadań 
Urzędu Patentowego; uprawnienie to nie obejmuje spraw indywidualnych prowadzonych w  ramach zadań, 
o których mowa w  art. 261 ust. 2 pkt 1–31; 
5) stosuje inne środki nadzorcze przewidziane w  przepisach odrębnych.  
2. Prezes Rady Ministrów, w  drodze rozporządzenia, nadaje statut U rzędowi Patentowemu, w  którym w szczególności  
określi organizację, strukturę i  zasady kierowania Urzęde m oraz podział kompetencji, z  uwzględnieniem statusu ekspe r-
tów, urzędników służby cywilnej i  innych pracowników.  
Art. 261. 1. Urząd Patentowy wykonuje zadania w  sprawach własności przemysłowej, wynikające z  ustawy, 
z przepisów odrębnych oraz z  umów międzyn arodowych.  
2. Do zadań Urzędu Patentowego należy w  szczególności:  
1) przyjmowanie i  badanie zgłoszeń dotyczących wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków 
towarowych, oznaczeń geograficznych oraz topografii układów scalonych, dokonanych w  celu uzyskania ochrony;  
2) orzekanie w  sprawach udzielania patentów i  dodatkowych praw ochronnych na wynalazki, praw ochronnych na 
wzory użytkowe oraz znaki towarowe, a  także praw z  rejestracji wzorów przemysłowych, oznaczeń geograficznych 
i topografii uk ładów scalonych;  
3) rozstrzyganie spraw w  postępowaniu spornym w  zakresie określonym ustawą;  
31)157)  rozpatrywanie sprzeciwów w  zakresie określonym ustawą;  
4) prowadzenie rejestrów, o  których mowa w  art. 228;  
5) wydawanie organu urzędowego pod nazwą „Wiadom ości Urzędu Patentowego ”; 
51) wydawanie „Biuletynu Urzędu Patentowego ”; 
6) udział w  pracach organów międzynarodowych z  tytułu zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynar o-
dowych w  sprawach z  zakresu własności przemysłowej, w  szczególności Konwencji  paryskiej o  ochronie własności 
przemysłowej;  
7) prowadzenie centralnego zbioru polskich i  zagranicznych opisów patentowych.  
                                                           
156) Dodany przez art.  1 pkt  35 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
157) Dodany przez art.  1 pkt  43 us tawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 65 – Poz. 286 
 
3. Przy wykonywaniu zadań, w  szczególności w  sprawach dotyczących współpracy międzynarodowej oraz przy 
opracowywaniu projektów prze pisów prawnych dotyczących własności przemys łowej, Urząd Patentowy działa w  poro-
zumieniu i  we współpracy z  zainteresowanymi organami administracji rządowej i  samorządowej.  
4.158) Prezes Urzędu Patentowego przygotowuje i  przedstawia, w  terminie do dnia 31  marca danego roku, m i-
nistrowi właściwemu do spraw gospodarki, do zatwierdzenia sprawozdanie, za rok poprzedni, z  wykonania zadań, 
o których mowa w  ust. 1–3 (sprawozdanie z  działalności Urzędu Patentowego). Sprawozdanie z  działalności Urzędu 
Patentowego uwzglę dnia omówienie realizacji wytycznych i  poleceń ministra właściwego do spraw gospodarki, 
jeżeli takie miały miejsce.  
5.158) Minister właściwy do spraw gospodarki zatwierdza sprawozdanie z  działalności Urzędu Patentowego albo  
odmawia jego zatwierdzenia i  dokonuje oceny działalności Urzędu Patent owego, o  której mowa w  art. 260 ust. 11 
pkt 3, w terminie do dnia 30  czerwca każdego roku.  
Art. 262. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Urzędu Patentowego, 
uwzględniając w  szczególności jego zadania i  kompetencje, a  także zasady i  formy współdziałania Urzędu z  innymi org a-
nami administracji rządowej oraz z  jednostkami samorządu terytorialnego, organizacjami społecznymi i  związkami zaw o-
dowymi w  sprawach objętych jego zakresem działania.  
Art. 263. 1. Na czele Urzędu Patentowego stoi Prezes Urzędu Patentow ego, który kieruje Urzędem i,  z zastrzeż eniem  
art. 264  ust. 2, reprezentuje go na zewnątrz oraz ustala szczegółową organizację wewnętrzną i  szczegół owy zakres zadań 
komórek organizacyjnych.  
2.159) Prezes Urzędu Patentowego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych 
w drodze otwartego i  konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Prezes Rady Min i-
strów odwołuje Prezesa Urzędu Patentowego.  
2.160) Prezes Urzędu Patentowego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych 
w drodze otwartego i  konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Kadencja 
Prez esa Urzędu Patentowego trwa 5  lat, licząc od dnia powołania. Ta sama osoba nie może być Prezesem Urzędu 
Patentowego więcej niż dwie kadencje. Po upływie kadencji Prezes Urzędu Patentowego pełni swoją funkcję do 
czasu objęcia stanowiska przez swojego następ cę. 
21.161) Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu Patentowego w  przypadku:  
1) złożenia rezygnacji;  
2) utraty zdolności do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy;  
3) zaprzestania spełniania któregokolwiek  z wymagań określonych w  art. 263 ust. 4 pkt 1–4; 
4) działania niezgodnego z  prawem lub zasadami rzetelności i  gospodarności;  
5) odmowy zatwierdzenia sprawozdania z  działalności Urzędu Patentowego lub jego nieprzedstawienia w term i-
nie określonym w  art. 261 ust. 4. 
3. Zastępców Prezesa Urzędu Patentowego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w  drodze 
otwartego i  konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Urzędu Patentowego. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Pr e-
zesa Urzędu Paten towego, odw ołuje jego zastępców.  
4. Stanowisko Prezesa Urzędu Patentowego może zajmować osoba, która:  
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równo rzędny;  
2) jest obywatelem polskim;  
3) korzysta z  pełni praw publicznych;  
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za um yślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
5) posiada kompetencje kierownicze;  
6) posiada co najmniej 6 -letni staż pracy, w  tym co najmniej 3 -letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;  
7) posiada wykształcenie i  wiedzę z  zakresu spraw należący ch do właściwości Urzędu Patentowego.  
                                                           
158) Dodany przez art.  1 pkt  36 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  2. 
159) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 160. 
160) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  37 lit.  a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
161) Dodany przez art.  1 pkt  37 lit.  b ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 66 – Poz. 286 
 
5. Informację o  naborze na stanowisko Prezesa Urzędu Patentowego ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia 
w miejscu powszechnie dostępnym w  siedzibie urzędu oraz w  Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i  Biuletynie Infor-
macji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:  
1) nazwę i  adres urzędu;  
2) określenie stanowiska;  
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z  przepisów prawa;  
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;  
5) wska zanie wymaganych dokumentów;  
6) termin i  miejsce składania dokumentów;  
7) informację o  metodach i  technikach naboru.  
6. Termin, o  którym mowa w  ust. 5  pkt 6, nie może być krótszy niż 10  dni od dnia opublikowania ogłoszenia 
w Biuletynie Informacji Publiczne j Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.  
7. Nabór na stanowisko Prezesa Urzędu Patentowego przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do 
spraw gospodarki, liczący co najmniej 3  osoby, których wiedza i  doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najleps zych 
kandydatów. W  toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań 
na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.  
8. Ocena wiedzy i  kompetencji kierowniczych, o  których mowa w  ust. 7, może być dokonana na zlecenie zespołu 
przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do doko nania tej oceny.  
9. Członek zespołu oraz osoba, o  której mowa w  ust. 8, mają obowiązek zachowania w  tajemnicy informacji doty-
czących osób ubiegających się o  stanowisko, uzyskanych w  trakcie naboru.  
10. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3  kandydatów, których przedstawia ministrowi właści wemu do 
spraw gospodarki.  
11. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protok ół zawierający:  
1) nazwę i  adres urzędu;  
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;  
3) imiona, nazwiska i  adresy nie więcej niż 3  najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania 
przez nich wymagań okreś lonych w  ogłoszeniu o  naborze;  
4) informację o  zastosowanych metodach i  technikach naboru;  
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;  
6) skład zespołu.  
12. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w  Biuletynie Informacji Publicznej urz ę-
du i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o  wyniku naboru zawiera:  
1) nazwę i  adres urzędu;  
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;  
3) imiona, nazwiska wybranych  kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w  rozumieniu przepisów Kodeksu cywiln e-
go albo informację o  niewy łonieniu kandydata.  
13. Umieszczenie w  Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ogłoszenia o  naborze oraz 
o wyniku tego nab oru jest bezpłatne.  
14. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o  których mowa w  ust. 3, powołuje Prezes Urzędu Patentowego.  
15. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o  których mowa w  ust. 3, stosuje się odpowiednio ust. 4 –13. 
Art. 264. 1.162) Do powołanych przez Prezesa Urzędu Patentowego ekspertów  należy orzekanie w  sprawach, o któ-
rych mowa w  art. 261 ust. 2 pkt 2–31, a także w  sprawach dokonywania wpisów do rejestrów, o  których mowa w  art. 228 
ust. 1. 
                                                           
162) W brzmieni u ustalonym przez art.  1 pkt  44 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 67 – Poz. 286 
 
11. W sprawach, o których mowa w art. 261 ust. 2 pkt 2, eksperci mogą orzekać również w zespołach orzekających.  
2. Ekspert reprezentuje Urząd Patentowy w  postępowaniu przed sądem administracyjnym w  sprawach, o  których 
mowa w  art. 248 i  257. 
3. Ekspertowi, o którym mowa w ust. 1, mogą być powie rzone dodatkowe funkcje, w szczególności kierownicza, 
koordynacyjna lub kontrolna, lub dodatkowe zadania związane z prowadzeniem działalności edukacyjnej w zakresie ochrony  
własności przemysłowej.  
4. Powierzenie dodatkowej funkcji, o  której mowa w  ust. 3, może nastąpić na czas nieokreślony lub na czas wyk o-
nywania określonej pracy.  
5. Skład zespołu orzekającego, o którym mowa w ust. 11, ustala:  
1) Prezes Urzędu Patentowego, albo  
2) upoważniony przez Prezesa Urzędu Patentowego ekspert sprawujący funkcję kiero wniczą lub kontrolną  
– mając na uwadze zapewnienie szybkości i poprawności rozpatrywania spraw.  
Art. 265. 1. Eksperci współuczestniczą w  czynnościach z  zakresu zarządzania w  Urzędzie Patentowym poprzez Kole -
gium  Ekspertów, stanowiące powszechne ich zgromadz enie.  
2. Kolegium Ekspertów wybiera ze swego grona Rzecznika Interesu Zawodowego, który reprezentuje ekspertów 
wobec organów władzy i  administracji we wszystkich sprawach dotyczących pracy.  
3. Do zadań Kolegium należy:  
1) składanie wniosków i  wyrażanie opi nii co do zadań w  zakresie rozpatrywania wpływających zgłoszeń oraz co do 
środków potrzebnych na ich wykonanie;  
2) ustalanie zasad podziału środków funduszu nagród, tworzonego na podstawie przepisu art. 271  ust. 3;  
3) wyrażanie opinii co do problemów związ anych z  orzekaniem, w  szczególności co do przypadków niejednolitości 
orzecznictwa, oraz przedstawianie odpowiednich wniosków w  tym zakresie;  
4) wyrażanie opinii w  innych sprawach, przedstawionych przez Prezesa Urzędu Patentowego lub przez Rzecznika Int e-
resu Zawodowego.  
4. Kolegium Ekspertów zwołuje co najmniej raz w  roku, z  zastrzeżeniem ust. 5, Prezes Urzędu Patentowego, który 
mu przewodniczy. Kolegium Ekspertów może również zwołać, w  każdym czasie, Rzecznik Interesu Zawodowego, dla 
przedstawienia sprawy w ymagającej wyrażenia opinii przez Kolegium.  
5. Kolegium Ekspertów może również obradować w  sekcjach, na które eksperci zostają podzieleni według kryteriów 
rzeczowo -problemowych, stosownie do wykonywanych zadań. Sekcji może przewodniczyć Prezes Urzędu Pate ntowego, 
zastępca Prezesa albo ekspert, któremu powierzona została funkcja kierownicza na podstawie art. 264  ust. 3.  
6. Podział na sekcje i  wyznaczenie przewodniczących sekcji należy do Prezesa Urzędu Patentowego.  
Art. 2651. Pracownicy Urzędu Patentowego n a stanowiskach urzędniczych, z  wyłączeniem ekspertów, asesorów oraz  
aplikantów eksperckich, są członkami korpusu służby cywilnej.  
DZIAŁ II  
Eksperci, asesorzy i  aplikanci eksperccy  
Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z  zastrzeżeniem ust. 2, po siadania wyższego wykształcenia odpo -
wiadającego  zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją ”, oraz asesury.  
2. Ekspertem może być osoba, która:  
1) jest obywatelem polskim i  korzysta z  pełni praw publicznych;  
2) nie była karana  za przestępstwo umyślne;  
3) posiada znajomość języków obcych w  zakresie i  stopniu określonym potrzebą spe łnienia warunków niezbędnych 
do wykonywania zadań eksperta, z  uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka 
obcego;  
4) jest nieskazitelnego charakteru;  
5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta.  
6) (uchylony)  
3. Od aplikanta eksperckiego, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie 
wymagać znajomości jednego z  potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w  czasie przeznaczonym na aplikację.  
  
Dziennik  Ustaw – 68 – Poz. 286 
 
Art. 267. 1. Prezes Urzędu Patentowego organizuje nabór na aplikację przez umieszczenie ogłoszenia w  miejscu 
powszechnie dostępnym w  siedzibie Urzędu Patentoweg o, a także przez opubli kowanie go w  „Wiadomościach Urzędu 
Patento wego ”. 
2. Prezes Urzędu Patentowego przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne. Kandydaci powinni posiadać wyższe 
wykształcenie i  spełniać wy magania, o  których mowa w  art. 266  ust. 2 i  3. 
3.163) Aplikacja trwa 3  lata, z  tym że w  uzasadnionych przypadkach, na wniosek aplikanta eksperckiego, może być 
skrócona do 1  roku i  6 miesięcy.  
3.164) Aplikacja trwa 3  lata, z  tym że w  przypadkach uzasadnionych posiadaniem przez aplikanta eksperckiego 
wiedzy i  co najmniej rocznego doświadczenia w  sprawach z  zakresu własności przemysłowej, na wniosek aplikanta 
eksperckiego, aplikacja może być skrócona. Aplikacja nie może trwać krócej niż 6  miesięcy.  
4. Stosunek pracy z aplikantem eksperckim nawiązuje Prezes Urzęd u Patentowego na podstawie umowy o pracę na 
czas określony.  
5. Aplikantowi eksperckiemu może być powierzane wykonywanie określonych czynności związanych z  orzekaniem, 
bez prawa podejmowania decyzji.  
6. Aplikacja kończy się egzaminem. Powtórny egza min może  być złożony ty lko raz, nie wcześniej niż po 6 miesi ą-
cach i  nie później niż po roku od daty pierwszego egzaminu.  
7. Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Prezesa Urzędu Patentowego. Za udział w  pra-
cach komisji przysługuje wy nagrodzenie . 
8. Prezes Urzędu Patentowego rozwiązuje umowę o pracę z aplikantem eksperckim w przypadku dwukrotnego ni e-
przystąpienia przez niego bez usprawiedliwienia do egzaminu lub w przypadku niezłożenia przez niego powtórnego e g-
zaminu.  
9. Za naruszenie obowiązków służbowych aplikant ekspercki odpowiada dyscyplinarnie. Do odpowiedzialności dy s-
cyplinarnej stosuje się odpowiednio przepisy działu III.  
Art. 268. 1. Po złożeniu egzaminu stosunek pracy z asesorem nawiązuje Prezes Urzędu Patentowego na podstawie 
umowy o pr acę na czas nieokreślony.  
2. Asesorowi powierza się wykonywanie czynności eksperta, które podlega o cenie na zasadach określonych w  roz-
porządzeniu, o  którym mowa w  ust. 8.  
3. W przypadku pozytywnej oceny przebiegu asesury, asesor uzyskuje uprawnienia eksper ta. 
31. Prezes Urzędu Patentowego powołuje eksperta na dane stanowisko eksperckie na czas określony albo nieokreś -
lony.  
4. Przy powołaniu ekspert składa ślubowanie wobec Prezesa Urzędu Patentowego według następującej roty: „Ślubu-
ję uroczyście na powierzony m mi stanowisku eksperta sumiennie wykonywać zadania, orzekać bezstronnie i  zgodnie 
z przepisami prawa, dochować tajemnicy prawnie chronionej, a  w postępowaniu k ierować się zasadami godności i  uczci-
wości. ”. 
5. Ekspert, który przechodzi na inne stanowisko e ksperckie, nie składa ponownie ślubowania.  
6. Przepisy ustawy dotyczące ekspertów stosuje się odpowiednio, o  ile ustawa nie stanowi inaczej, do asesorów.  
7. W przypadku gdy po upływie dwóch lat asesury asesor nie uzyska pozytywnej oceny przebiegu asesury, Prezes 
Urzędu Patentowego może rozwiązać z nim umowę o pracę za wypowiedzeniem.  
8. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i  tryb odbywania aplikacji 
i asesury, a  także składania egzaminów, z  uwzględnieniem wynagr odzenia dla osób przeprowadzających egzamin.  
Art. 269. 1. W  zakresie orzekania eksperci podlegają tylko ustawom.  
2. Do ekspertów nie stosuje się w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, przewidzianych w  odrębnych ustawach przep i-
sów o  obowiązku wykonywania polec eń służbowych przełożonego, jak też przepisów przewidujących dokonywanie okr e-
sowych bądź doraźnych ocen pracownika dotyczących wykonywania przez niego zadań.  
3. Orzekając w  sprawie, ekspert obowiązany jest uwzględnić dyrektywy interpretacyjne ustalone w  ogólnych w y-
tycznych Prezesa Urzędu Patentowego, wydawanych w  trybie określonym w  ust. 4 i  5. 
                                                           
163) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 164. 
164) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt 38 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 69 – Poz. 286 
 
4. Ogólne wytyczne, o  których mowa w  ust. 3, Prezes Urzędu Patentowego wydaje po zasięgnięciu opinii lub na 
wniosek Kolegium Ekspertów.  
5. Ogólne wytyczne Prezesa, o  których mowa w  ust. 3, podaje się do wiadomości publicznej.  
6. Ogólne wytyczne Prezesa, o  których mowa w  ust. 3, wiążą wyłącznie ekspertów przy rozpatrywaniu sprawy i  nie 
mogą być powoływane jako podstawa prawna wydanej decyzji bądź postanowienia.  
7. Na z asadach określonych w  odrębnych przepisach eksperci korzystają z  ochrony przewidzianej dla funkcjonari u-
szy publicznych.  
8. Bezpośredni nadzór nad działalnością komórek organizacyjnych, w  których orzekają eksperci, sprawuje Prezes 
Urzędu Patentowego lub z  jego upoważnienia zastępca Prezesa. Nadzór ten nie może wkraczać w  zakres orzekania.  
Art. 270. 1. Ekspert jest obowiązany postępować zgodnie ze złożonym ślubowaniem, a  w szczególności:  
1) przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i  innych przepisów  prawa;  
2) przestrzegać przy orzekaniu ogólnych wytycznych Prezesa Urzędu Patentowego, o  których mowa w  art. 269  ust. 3;  
3) rzetelnie, bezstronnie, sprawnie i  terminowo wykonywać powierzone zadania;  
4) dochowywać tajemnicy prawnie chronionej;  
5) godnie zac howywać się w  pracy oraz poza nią.  
2. Ekspert nie może tworzyć ani być członkiem związków zawodowych lub partii politycznych. W  dniu powołania 
eksperta na stanowisko jego członkostwo w  związkach zawodowych i  partiach politycznych ustaje z  mocy prawa.  
3. Ekspert nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody Prezesa Urzędu Patentowego ani wykonywać 
czynności lub zajęć sprzecznych z  obowiązkami eksperta lub podważających zaufanie do niego.  
4. Ekspert nie może występować w  roli biegłego sądowego w  zakresie, w  którym orzeka.  
5. Do ekspertów stosuje się przepisy o  ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące 
funkcje publiczne, odnoszące się do członków korpusu służby cywilnej zajmujących stanowiska kierownicze.  
6. Ekspert jest o bowiązany, na uzasadnione potrzebą pisemne wezwanie Prezesa Urzędu Patentowego, przedłożyć 
w ciągu miesiąca orzeczenie uprawnionego lekarza, potwierdzające zachowanie przez  eksperta zdolności fizycznej i  psychicz -
nej do pracy na zajmowanym stanowisku.  
7. Ekspert może być, stosownie do potrzeb, zatrudniony w  niepełnym wymiarze czasu pracy.  
8. (uchylony)  
Art. 271. 1. Wynagrodzenie eksperta składa się z  wynagrodzenia zasadniczego, przewidzianego dla zajmowanego 
stanowiska eksperta, oraz dodatku za wieloletnią p racę na tym stanowisku, a  także – w razie powierzenia mu dodatkowej 
funkcji – z dodatku funkcyjnego. Wysokość tego wynagrodzenia i  dodatków ustala się z  zastosowaniem mnożników kw o-
ty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa b udżetowa.  
2. Ekspertowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracownikó w jednostek sfery budżetowej, w wyso-
kości i  na zasadach określonych w  odrębnych przepisach.  
3. Tworzy się fundusz nagród za szczególne osiągnięcia w  pracy ekspertów, asesorów i aplikantów eksperckich 
w wysokości 3% planowanych środków na ich wynagrodzenia osobowe. Wielkość odpisu na fundusz nagród może być 
podwyższona przez Prezesa Urzędu Patentowego w  ramach posiadanych środków na te wynagrodzenia.  
4. Do ekspertów mają odpowie dnie zastosowanie przepisy ustawy o  służbie cywilnej w  zakresie przyznawania n a-
gród jubileuszowych oraz jednorazowych odpraw w  związku z  przejściem na rentę z  tytułu niezdolności do pracy lub 
emeryturę.  
5. Prezes Rady Ministrów określa, w  drodze roz porząd zenia, mnożniki kwoty bazowej, o  której mowa w  ust. 1, jako 
podstawy do ustalenia wynagrodzenia zasadniczego na stanowiskach ekspertów, asesorów i  aplikantów eksperckich oraz 
stawek dodatku za wieloletnią pracę oraz dodatku funkcyjnego, z  uwzględnieniem po wierzanego zakresu uprawnień oraz 
stanowiska.  
Art. 272. 1. Czas pracy ekspertów nie może przekraczać 8  godzin na dobę i  średnio 40  godzin tygodniowo.  
2. Rozkład czasu pracy w  tygodniu oraz jego wymiar w  poszczególnych dniach tygodnia ustala się odpowiednio  do 
warunków pracy przewidzianych dla ogółu pracowników Urzędu Patentowego. Dni tygodnia niebędących dniami pracy 
w Urzędzie nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.  
  
Dziennik  Ustaw – 70 – Poz. 286 
 
3. Osobie zajmującej stanowisko eksperta co najmniej 10  lat przysługuje dodatkowy urlop wy poczynkowy w  wymi a-
rze 6  dni roboczych, a  po 20  latach orzekania na tym stanowisku – 12 dni roboczych.  
4. (uchylony)  
5. Za czas niezdolności do pracy wskutek choroby ekspertowi przysługuje przez okres roku wynagrodzenie i  zasiłek 
chorobowy w  wysokości i  na zasadach określonych w  odrębnych przepisach.  
6. Przepisy ust. 3 –5 nie mają zastosowania do asesorów.  
Art. 2721. 1. Do ekspertów i  aplikantów eksperckich mają odpowiednio zastosowanie przepisy art.  72 i art. 78  ust. 3, 
a do aplikantów eksperckich również pr zepisy art. 91, art. 92 i  art. 94 ustawy z  dnia 21  listopada 2008  r. o służbie cywi lnej 
(Dz. U. z 201 8 r. poz. 1559 oraz z 2019  r. poz. 7 30 i 2020 ). 
2. W sprawach wynikających ze stosunku pracy ekspertów i  aplikantów eksperckich nieuregu lowa nych w  ustawi e 
i przepisach wskazanych w  ust. 1  stosuje się ustawę z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1040 , 
1043 i 1495 ). 
DZIAŁ III  
Odpowiedzialność dyscyplinarna.  
Zawieszenie oraz rozwiązanie stosunku pracy z  ekspertem  
Art. 273. 1. Za naru szenie obowiązków służbowych ekspert odpowiada dyscyplinarnie.  
2. Do prowadzenia postępowania i  orzekania w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, Prezes Urzędu Patentowego 
powołuje, spośród ekspertów, rzecznika dyscyplinarnego oraz członków Komisji Dyscyplina rnej Ekspertów i  Wyższej 
Komisji Dyscyplinarnej Ekspertów, w  liczbie umożliwiającej tworzenie składów orzekających.  
3. W przypadkach uzasadnionych potrzebą, gdy rzecznik dyscyplinarny, o  którym mowa w  ust. 2, nie może działać 
w sprawie, Prezes Urzędu Paten towego może powołać doraźnie zastępcę rzecznika dyscyplinarnego.  
4. Karami dyscyplinarnymi są:  
1) upomnienie;  
2) nagana;  
3) zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych w  Urzędzie Patentowym;  
4)  zakaz zajmowania stanowiska eksperta.  
5. W sprawach nieunormowan ych w  niniejszej ustawie do odpowiedzialności dyscyplinarnej ekspertów stosuje się 
odpowiednio przepisy o  odpowiedzialności dyscyplinarnej urzędników służby cywilnej.  
Art. 274. 1. Prezes Urzędu Patentowego odwołuje eksperta ze stanowiska w  razie utraty prz ez eksperta zdolności  
fizycznej lub psychicznej do pracy, potwierdzonej orzeczeniem lekarskim wydanym dla celów emerytalno -rentowych lub 
orzeczeniem o  utracie zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, wydanym przez lekarza uprawnionego do prz e-
prowadza nia badań lekarskich pracowników Urzędu Patentowego.  
2. Prezes Urzędu Patentowego może odwołać eksperta ze stanowiska w  razie:  
1) złożenia przez eksperta oświadczenia o  rezygnacji ze stanowiska;  
2) potrzeby zmniejszenia stanu zatrudnienia ekspertów w  wynik u zmiany zakresu zadań Urzędu Patentowego bądź 
trwałego zmniejszenia ilości spraw do rozpatrzenia;  
3) nieprzedłożenia przez eksperta w  terminie orzeczenia uprawnionego lekarza o  zachowaniu przez niego zdolności 
fizycznej i  psychicznej do pracy, w  sytuacji,  o której mowa w  art. 270  ust. 6;  
4) (uchylony)  
5) nieobecności eksperta w  pracy z  powodu choroby lub odosobnienia ze względu na chorobę zakaźną, trwającej dłużej 
niż okres pobierania zasiłku, a  także w  razie usprawiedliwionej nieobecności w  pracy z  innych  przyczyn, po upływie 
okresów przewidzianych w  art. 53  Kodeksu pracy.  
6) (uchylony)  
3. Stosunek pracy eksperta tymczasowo aresztowanego ulega z  mocy prawa zawieszeniu.  
  
Dziennik  Ustaw – 71 – Poz. 286 
 
4. Prezes Urzędu Patentowego może zawiesić eksperta w  pełnieniu obowiązków, jeżeli zosta ło wszczęte przeciwko 
niemu postępowanie dyscyplinarne lub karne.  
5. W przypadku zawieszenia, o  którym mowa w  ust. 3 i  4, ekspertowi przysługuje wynagrodzenie oraz inne upra w-
nienia i  świadczenia odpowiednio na zasadach określonych w  ustawie o  służbie cywil nej. 
6. Stosunek pracy eksperta wygasa w  przypadkach określonych w  Kodeksie pracy oraz przepisach szczególnych, 
a także w  razie:  
1) utraty obywatelstwa polskiego;  
2)  prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej zakazu zajmowania stanowiska eksperta;  
3) prawomocnego orzeczenia przez sąd pozbawienia eksperta praw publicznych bądź zakazu zajmowania przez niego 
stanowiska eksperta;  
4) odmowy złożenia ślubowania;  
5) prawomocnego skazania za przestępstwo popełnione umyślnie.  
7. Jeżeli w  odwołaniu nie określono in aczej, odwołanie eksperta ze stanowiska następuje z  chwilą doręczenia mu 
zawiadomienia o  odwołaniu; osobie odwołanej ze stanowiska można wyznaczyć na okres do rozwiązania stosunku pracy 
inne zadania do wykonywania, odpowiadające jej kwalifikacjom.  
8. Wygaś nięcie stosunku pracy z  ekspertem jest równoznaczne z  odwołaniem go ze stanowiska eksperta z  chwilą 
wygaśnięcia stosunku pracy.  
9. Odwołanie eksperta ze stanowiska w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 oraz ust. 2  pkt 2 i  3, a także w  razie 
złożenia przez  eksperta oświadczenia o  rezygnacji ze stanowiska jest równoznac zne, z  zastrzeżeniem ust. 11, z wypowi e-
dzeniem umowy o  pracę lub jej rozwiązaniem za porozumieniem stron.  
10. Odwołanie eksperta ze stanowiska w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 2  pkt 5, jes t równoznaczne, z  zastrz e-
żeniem ust. 11, z  rozwiązaniem umowy o  pracę bez wypowiedzenia.  
11. Odwołanie eksperta ze stanowiska nie może naruszać przepisów dotyczących szczególnej ochrony pracowników 
w zakresie wypowiedzenia i  rozwiązania stosunku pracy.  
12. Ograniczenie w zakresie rozwiązywania stosunku pracy z ekspertem nie dotyczy odwołania z dodatkowej fun k-
cji, o której mowa w art. 264 ust. 3.  
Rozdział 4  
(uchylony)  
DZIAŁ IV  
Kolegia orzekające do spraw spornych  
Art. 279. 1. Kolegia orzekające do spraw spor nych, zwane dalej „kolegiami ”, dzia łają w  Urzędzie Patento wym.  
2. Kolegia rozpatrują sprawy należące do ich właściwości w składzie: przewodniczący kole gium i  dwaj członk owie  
kolegium. W  sprawach zawiłych można wyznaczyć skład pięcioosobowy.  
3.165) Wniosek o  wyłączenie przewodniczącego lub członka kolegium strona zgłasza na piśmie lub ustnie do 
protokołu, jednocześnie uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia.  
4.165) O wyłączeniu członka kolegium rozstrzyga przewodniczący kolegium , po złożeniu wyjaśnień przez osobę, 
której wniosek dotyczy.  
5.165) O wyłączeniu przewodniczącego kolegium lub całego kolegium rozstrzyga kolegium w  innym składzie.  
6.165) Ponowny wniosek o  wyłączenie oparty na tych samych okolicznościach podlega odrzuceniu bez składania 
wyjaśnień przez członka kolegium, którego wniosek dotyczy. O  odrzuceniu wniosku orzeka kolegium rozpoznające 
sprawę.  
                                                           
165) Dodany przez art.  1 pkt  39 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 72 – Poz. 286 
 
Art. 280. 1. Przewodniczącym kolegium może być pracownik Ur zędu Patentowego, który:  
1) ma obywatelstwo polskie i  korzysta z  pełni praw publicznych;  
2) jest nieskazitelnego charakteru;  
3) nie był karany za przestępstwo umyślne;  
4) ukończył wyższe studia prawnicze w  Rzeczy pospolitej Polskiej i  uzyskał tytuł magistr a lub zagraniczne studia pra w-
nicze uznane w  Rzeczy pospolitej Polskiej;  
5) odbył aplika cję sędziowską, radcowską, adwo kacką, prokuratorską albo jest profesorem lub doktorem habilitow a-
nym nauk prawnych, albo też przez dziesięć lat pozostawał w  insty tucjach publicznych na stanowiskach związa nych 
ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.  
2. Do przewodniczących kolegiów przepisy o ekspertach stosuje się odpowiednio, jeżeli uzyskali oni wcześniej upraw -
nienia  ekspertów, lub o asesorach, z tym że w ta kim przypadku przewodniczący kolegiów są zwolnieni o d aplikacji i  egza-
minu, o których mowa w art. 266 ust. 1 oraz w art. 267 ust. 6.  
3. W skład kolegium, oprócz przewodniczącego kolegium, wchodzą jako jego członkowie eksperci upoważnieni do 
orzekania w  sprawach spornych przez Prezesa Urzędu Patentowego.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
Art. 281. 1. Obsługę kolegiów sprawuje wyodrębniona komórka organizacyjna Urzędu Patentowego.  
2.166) Kierownik komórki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, wyznaczony przez Preze sa Urzędu Patentowego:  
1) zarządza skompletowanie akt niezbędnych do wyznaczenia posiedzenia niejawnego lub rozprawy, a  w razie potrzeby 
innych dowodów;  
2) wyznacza skład orzekający w  sprawie;  
3) zarządza doręczenie stronie przeciwnej od pisów wniosku z  załącznikami w  celu przed stawienia odpowiedzi na wni o-
sek; 
4) wyznacza termin posiedzenia niejawnego lub rozprawy, w  którym sprawa ma być roz patrzona;  
5) zarządza zawiadomienie o  rozprawie stron i  innych osób, których udział na rozprawie jest niezbędny.  
2.167) Kierownik komórki organizacyjnej, o  której mowa w  ust. 1, wyznaczony przez Prezesa Urzędu Patent o-
wego, podejmuje czynności mające na celu przygotowanie sprawy rozpatrywanej w  trybie postępowania spornego 
do rozpatrzenia, w  szczególności wyznacza skład or zekający oraz terminy posiedzeń jawnych i  niejawnych.  
Art. 282. (uchylony)  
TYTUŁ IX  
Dochodzenie roszczeń w  postępowaniu cywilnym  
DZIAŁ I  
Przepisy wspólne  
Art. 283. Sprawy dotyczące roszczeń cywilnoprawnych z  zakresu ochrony własności przemysłowej, nienależ ące do 
kompetencji innych organów, rozstrzygane są, z  zastrzeżeniem art. 257, w  trybie postępowania cywilnego na zasadach 
ogólnych.  
Art. 284. W trybie postępowania cywilnego, na zasadach ogólnych, rozpatrywane są w  szczególności sprawy o:  
1) ustalenie auto rstwa projektu wynalazczego;  
2) ustalenie prawa do patentu, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji;  
3) wynagrodzenie za korzystanie z  projektu wynalazczego;  
4) wynagrodzenie za korzystanie z  wynalazku, wzoru użytkowego lub topografii dla celów państwowyc h; 
                                                           
166) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 167. 
167) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  40 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 73 – Poz. 286 
 
5) odszkodowanie za przejście na Skarb Państwa prawa do patentu lub prawa ochronnego odpowiednio na wynalazek 
tajny lub na wzór użytkowy tajny;  
6) naruszenie patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji;  
7) stwierdzeni e prawa korzystania z  wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w  przypadkach okr eś-
lonych w  art. 71 i  75; 
8) stwierdzenie prawa używania w  ramach lokalnej działalności oznaczenia zarejestrowanego jako znak towarowy na 
rzecz innej osoby;  
9) stwie rdzenie prawa używania oznaczenia geograficznego;  
10) stwierdzenie utraty prawa używania oznaczenia geograficznego;  
11) przeniesienie patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego lub top o-
grafii, uzyskanego przez o sobę nieuprawnioną;  
12) przeniesienie prawa ochronnego na znak towarowy w  przypadku określonym w  art. 161. 
Art. 285. Uprawniony z  patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji bądź 
osoba, której ustawa na to zezwala, może żądać zaprzestania działań grożących naruszeniem prawa.  
Art. 286. Sąd, rozstrzygając o  naruszeniu prawa, może orzec, na wniosek uprawnionego, o  będących własnością n a-
ruszającego bezprawnie wytworzonych lub oznaczonych wytworach oraz środkach i  materiałach,  które zostały użyte do 
ich wytworzenia lub oznaczenia. W  szczególności sąd może orzec o  ich wycofaniu z  obrotu, przyznaniu uprawnionemu na 
poczet zasądzonej na jego rzecz sumy pieniężnej albo zniszczeniu. Orzekając, sąd uwzględnia wagę naruszenia oraz int e-
resy osób trzecich.  
Art. 2861.168) 1. Sąd właściwy do rozpoznania spraw o  naruszenie praw własności przemysłowej miejsca, w  którym 
sprawca wykonuje działalność lub w  którym znajduje się jego majątek, także przed wytoczeniem powództwa, rozpoznaje, 
nie późnie j niż w  terminie 3  dni od dnia złożenia w  sądzie lub 7  dni w  przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej, 
wniosek uprawnionego z  patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji lub osoby, 
której ustawa na to zezwala:  
1) o zabezpieczenie dowodów;  
2) o zabezpieczenie roszczeń przez zobowiązanie naruszającego patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne 
lub prawo z  rejestracji do udzielenia informacji, które są niezbędne do dochodzenia roszczeń określonych w  art. 287 
ust. 1 i art. 296  ust. 1, o  pochodzeniu i  sieciach dystrybucji towarów lub usług naruszających patent, dodatkowe pr a-
wo ochronne, prawo ochronne lub prawo z  rejestracji, jeżeli naruszenie tych praw jest wysoce prawdopodobne;  
3) (utracił moc)169) 
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1  pkt 2 i  3, mogą dotyczyć wyłącznie:  
1) firm (nazw) i  adresów producentów, wytwórców, dystrybutorów, dostawców oraz innych poprzednich posiadaczy 
towarów lub świadczących usługi, które naruszają patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo och ronne lub prawo 
z rejestracji, jak również przewidzianych odbiorców hurtowych lub prowadzących sprzedaż detaliczną tych towarów 
lub usług;  
2) ilości wyprodukowanych, wytworzonych, zbytych, otrzymanych lub zamówionych towarów lub usług naruszających 
patent,  dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z  rejestracji, a  także cen uiszczonych za te towary lub 
usługi.  
3. Sąd, dopuszczając dowód lub rozpoznając wnioski, o  których mowa w  ust. 1, zapewnia zachowanie tajemnicy 
przedsiębiorcy i  innych tajemnic ustawowo chronionych.  
4. Od obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1  pkt 2 i  3, może uchylić się ten, kto według przepisów Kodeksu postęp o-
wania cywilnego mógłby jako świadek odmówić zeznań lub odpowiedzi na zadane mu pytanie.  
5. Na udokumentowane żądanie osoby, o  której mowa w  ust. 1  pkt 3, uprawniony jest zobowiązany zwrócić koszty 
i wydatki poniesione w  związku z  udzieleniem informacji.  
                                                           
168) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 170. 
169) Z dniem 1 0 grudnia  2018 r. na podstawie wyroku  Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt SK 19/16  (Dz. U. 
poz. 2302).  
  
Dziennik  Ustaw – 74 – Poz. 286 
 
6. W uzasadnionych przypadkach sąd może uzależnić wydanie postanowienia o  zabezpieczeniu dowodów, o  których 
mowa w  ust. 1  pkt 1 , od złożenia kaucji.  
7. O zabezpieczeniach wymienionych w  ust. 1  pkt 2 i  3 sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy.  
8. Zażalenia na postanowienia sądu w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, sąd rozpoznaje w  terminie 7  dni. 
9. Do zabezpieczenia dowodów stosuj e się odpowiednio art. 733, art. 742 i  art. 744 –746 Kodeksu postępowania 
cywilnego.  
Art. 2861.170) 1. Uprawniony z  patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rej e-
stracji lub osoba, której ustawa na to zezwala, może żądać, także przed  wytoczeniem powództwa, zabezpieczenia 
dowodów naruszenia tych praw, w  sposób umożliwiający zachowanie tych dowodów, w  szczególności przez zajęcie 
rozsądnej ilości i  wielkości próbek towarów, materiałów lub narzędzi użytych do produkcji lub dystrybucji tyc h 
towarów oraz związanych z  nimi dokumentów. Stosownie do okoliczności zabezpieczenie dowodów może polegać 
także na opisie przedmiotu zabezpieczenia.  
2. Zabezpieczenia dowodów może żądać osoba, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli uprawdopodobni roszczenie 
z tytułu naruszenia prawa lub zagrożenie jego naruszenia.  
3. Celem dokonanego zabezpieczenia dowodów jest przeprowadzenie postępowania dowodowego przed sądem.  
4. Wniosek o  zabezpieczenie dowodów rozpoznaje sąd właściwy do rozpoznania spraw o  naruszenie patentu,  
dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji nie później niż w  terminie 7  dni od 
dnia złożenia wniosku w  sądzie.  
5. Sąd w  postępowaniu w  przedmiocie zabezpieczenia dowodów zapewnia zachowanie tajemnicy przedsiębio r-
stwa i  innych t ajemnic ustawowo chronionych.  
6. Rzeczy zajęte tytułem zabezpieczenia dowodów przechowuje się w  miejscu wyznaczonym przez sąd.  
7. Zażalenie na postanowienie sądu w  przedmiocie zabezpieczenia dowodów sąd rozpoznaje w  terminie 7  dni. 
8. Do zabezpieczenia dow odów przepisy art.  310–315, art.  733 i  art. 738–746 Kodeksu postępowania cywilnego 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 2862.171) 1. Uprawniony z  patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rej e-
stracji lub osoba, której ustawa na to zezwala,  może wystąpić z  wnioskiem do sądu właściwego do rozpoznania 
spraw o  naruszenie tych praw, także przed wytoczeniem powództwa, o  nakazanie naruszającemu udzielenia info r-
macji o  pochodzeniu, sieciach dystrybucji, ilości i  cenach towarów lub usług, które są k onieczne dla dochodzenia 
roszczenia przez tego uprawnionego, jeżeli wykaże on wiarygodne okoliczności wskazujące na naruszenie patentu, 
dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji.  
2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio do inn ej osoby, jeżeli:  
1) u tej osoby stwierdzono, że posiada ona towary naruszające patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne  
lub prawo z  rejestracji, lub  
2) u tej osoby stwierdzono, że korzysta ona z  usług naruszających patent, dodatkowe prawo ochronne , prawo 
ochronne  lub prawo z  rejestracji, lub  
3) u tej osoby stwierdzono, że świadczy ona usługi wykorzystywane w  działaniach naruszających patent, doda t-
kowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z  rejestracji, lub  
4) została przez osobę, o  której mowa w pkt 1, 2 lub 3, wskazana jako uczestnicząca w  produkcji, wytwarzaniu 
lub dystrybucji towarów lub świadczeniu usług naruszających patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo 
ochronne lub prawo z  rejestracji  
– i to posiadanie, korzystanie z  usług lub ich świad czenie, lub uczestniczenie w  produkcji, wytwarzaniu lub dystr y-
bucji towarów lub świadczeniu usług ma na celu uzyskanie bezpośrednio lub pośrednio zysku lub innej korzyści 
ekonomicznej.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do konsumentów działających w  dobrej  wierze.  
                                                           
170) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  41 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
171) Dodany przez art.  1 pkt  42 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw – 75 – Poz. 286 
 
4. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, mogą dotyczyć wyłącznie:  
1) firm i  adresów producentów, wytwórców, dystrybutorów, dostawców oraz innych poprzednich posiadaczy 
towarów lub świadczących usługi, które naruszają patent, dodatkowe prawo och ronne, prawo ochronne lub 
prawo z  rejestracji, jak również przewidywanych odbiorców hurtowych lub prowadzących sprzedaż detalic z-
ną tych towarów lub usług;  
2) ilości wyprodukowanych, wytworzonych, zbytych, otrzymanych lub zamówionych towarów lub usług narus za-
jących patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z  rejestracji, jak również cen uiszcz o-
nych za te towary lub usługi.  
5. Sąd rozpoznaje wnioski, o  których mowa w  ust. 1 i 2, na rozprawie, zapewniając zachowanie tajemnicy 
przedsiębiorstwa i innych tajemnic ustawowo chronionych.  
6. Od obowiązku udzielenia informacji, o  których mowa w  ust. 1 i 2, może uchylić się osoba, która według 
przepisów Kodeksu postępowania cywilnego mogłaby jako świadek odmówić zeznań lub odpowiedzi na zadane mu 
pytani e. 
7. Na udokumentowane żądanie osoby, o  której mowa w  ust. 1 i 2, uprawniony jest obowiązany zwrócić koszty 
i wydatki poniesione w  związku z  udzieleniem informacji, o  których mowa w  ust. 1 i 2. 
8. Zażalenie na postanowienie sądu w  sprawach, o  których mowa  w ust. 1 i 2, sąd rozpoznaje w  terminie 7  dni. 
9. Jeżeli uprawniony nie wniósł pisma wszczynającego postępowanie przeciwko naruszającemu patent, doda t-
kowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z  rejestracji w  terminie wyznaczonym przez sąd albo pismo 
wszczynające postępowanie zostało wycofane, jak również gdy pismo wszczynające postępowanie zostało zwrócone 
albo odrzucone albo powództwo bądź wniosek oddalono lub postępowanie umorzo no, udzielającemu informacji, 
o którym mowa w  ust. 1 i 2, przysługuje ros zczenie o  naprawienie szkody wyrządzonej wykonaniem obowiązku 
udzielenia informacji na zasadach ogólnych.  
10. Roszczenie, o  którym mowa w  ust. 9, wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w  ciągu roku od dnia jego p o-
wstania. Przepisy art.  746 § 11–3 Kodeksu pos tępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.  
11. W przypadku wykorzystania przez uprawnionego informacji, o  których mowa w  ust. 1 i 2, dla celów innych  
niż dochodzenie przez uprawnionego roszczenia, udzielającemu informacji, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, prz ysłu-
guje roszczenie o  naprawienie szkody wyrządzonej wykonaniem obowiązku udzielenia informacji, na zasadach 
ogólnych.  
12. Do wniosków, o  których mowa w  ust. 1 i 2, przepisy art.  733, art.  739 § 1, art.  742, art.  744 i  art. 745 K odeksu  
postępowania cywilne go stosuje się odpowiednio.  
DZIAŁ II  
Roszczenia dotyczące wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych i  topografii układów scalonych  
Art. 287. 1. Uprawniony z  patentu, którego patent został naruszony, lub osoba, której ustawa na to zezwala, może 
żądać od naruszającego patent zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a  w razie zawini o-
nego naruszenia również naprawienia wyrządzonej szkody:  
1) na zasadach ogólnych albo  
2) poprzez zapłatę sumy pieniężnej w  wysokości odpowiadając ej opłacie licencyjnej albo innego stosownego wynagr o-
dzenia, które w  chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie 
z wynalazku.  
2. Sąd, rozstrzygając o  naruszeniu patentu, może orzec, na wniosek uprawnione go, o  podaniu do publicznej wiad o-
mości części albo całości orzeczenia lub informacji o  orzeczeniu, w  sposób i  w zakresie określonym przez sąd.  
3. Sąd może nakazać osobie, która naruszyła patent, na jej wniosek, w  przypadku gdy naruszenie jest niezawinione,  
zapłatę stosownej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego, jeżeli zaniechanie naruszania lub orzeczenie, o  którym mowa 
w art. 286, byłyby dla osoby naruszającej niewspółmiernie dotkliwe, a  zapłata stosownej sumy pieniężnej należycie 
uwzględnia interesy upra wnionego.  
Art. 288. 1. Roszczeń z  tytułu naruszenia patentu można dochodzić po uzyskaniu patentu.  
2. Roszczenia z  tytułu naruszenia patentu, jeżeli sprawca działał w  dobrej wierze, mogą być dochodzone za okres 
rozpoczynający się po dniu, w  którym Urząd Pat entowy dokonał ogłoszenia o  zgłoszeniu wynalazku, a  w przypadku wcześ -
niejszego  powiadomienia przez uprawnionego osoby naruszającej prawo o  dokonanym zgłoszeniu – od daty tego powi a-
domienia.  
  
Dziennik  Ustaw – 76 – Poz. 286 
 
Art. 289. 1. Roszczenia z  tytułu naruszenia patentu ulegają przed awnieniu z  upływem 3  lat. Bieg przedawnienia ro z-
poczyna się od dnia, w  którym uprawniony dowiedział się o  naruszeniu swego prawa i  o osobie, która naruszyła patent, 
oddzielnie co do każdego naruszenia. Jednakże w  każdym przypadku roszczenie przedawnia się z upływem pięciu lat od 
dnia, w  którym nastąpiło naruszenie patentu.  
2. Bieg przedawnienia ulega zawieszeniu w  okresie między zgłoszeniem wy nalazku do Urzędu Patentowego a udzie-
leniem patentu.  
Art. 290. Uprawniony, o  którym mowa w  art. 74, może żądać od os oby, która, nie będąc do tego uprawniona, zgłos i-
ła wynalazek lub uzyskała patent, wydania uzyskanych bezpodstawnie korzyści i  naprawienia szkody na zasadach ogó l-
nych.  
Art. 291. Jeżeli strony nie postanowiły inaczej, w  razie unieważnienia patentu nabywca, l icencjobiorca albo inna 
osoba, na rzecz której uprawniony dokonał odpłatnego rozporządzenia, może żądać zwrotu wniesionej zapłaty oraz n a-
prawienia szkody na zasadach ogólnych. Zbywca może jednak potrącić sobie korzyści, jakie nabywca uzyskał przez k o-
rzysta nie z  wynalazku przed unieważnieniem patentu; jeżeli korzyści te są wyższe od wniesionej zapłaty i  dochodzonego 
odszkodowania, zbywca nie ponosi odpowiedzialności.  
Art. 2911. Do dodatkowego prawa ochronnego przepisy art. 287 –291 stosuje się odpowiednio.  
Art. 292. 1. W  odniesieniu do wzorów użytkowych oraz, z  zastrzeżeniem ust. 2, do wzorów przemysłowych przep isy 
art. 287 –291 stosuje się odpowiednio.  
2. Roszczenia z  tytułu naruszenia prawa z  rejestracji wzoru przemysłowego, jeżeli sprawca działał w  dobrej wi erze, 
mogą być dochodzone za okres rozpoczynający się po dniu dokonania ogłoszenia w  „Wiadomościach Urzędu Patentow e-
go” informacji o  udzieleniu prawa, a  w przypadku wcześniejszego powiadomienia przez uprawnionego osoby naruszaj ą-
cej prawo o  dokonanym zgłosz eniu – od daty tego powiadomienia.  
Art. 293. 1. W  odniesieniu do topografii układów scalonych stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem ust. 2 i  3, prze -
pisy art. 287 –291. 
2. Roszczenia z  tytułu naruszenia prawa z  rejestracji, jeżeli sprawca działał w  dobrej  wierze, mogą być dochodzone 
za okres rozpoczynający się po dniu dokonania ogłoszenia w  „Wiadomościach Urzędu Patentowego ” informacji o udzie-
leniu prawa, a  w przypadku wcześniejszego powiadomienia osoby naruszającej prawo o  dokonanym zgłoszeniu – od daty 
tego powiadomienia.  
3. Przepis ust. 2  stosuje się odpowiednio, jeżeli w  okresie 2  lat od pierwszego wykorzystania topografii w  celach hand -
lowych  uprawniony do uzyskania prawa z  rejestracji na tę topografię powiadomi osobę, która korzystała z  niej bez jego 
zgody, o  zamiarze zgłoszenia tej topografii do Urzędu Patentowego.  
Art. 294. 1. Twórca wynalazku może dochodzić roszczenia o  wynagrodzenie za korzystanie z  jego wynalazku przed 
sądem okręgowym.  
2. W postępowaniu, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się odpowie dnio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, 
dotyczące postępowania w  sprawach o  roszczenia pracowników.  
Art. 295. Do wynagrodzeń za wzory użytkowe, wzory przemysłowe i  topografie ukła dów scalonych przepisy art.  294 
stosuje się odpowiednio.  
DZIAŁ III  
Rosz czenia dotyczące znaków towarowych i  oznaczeń geograficznych  
Art. 296. 1. Osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone, lub osoba, której ustawa na to zezwala, 
może żądać od osoby, która naruszyła to prawo, zaniechania naruszania, wydani a bezpodstawnie uzyskanych korzyści,  
a w razie zawinionego naruszenia również naprawienia wyrządzonej szkody:  
1) na zasadach ogólnych albo  
2) poprzez zapłatę sumy pieniężnej w  wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innego stosownego wynagr o-
dzeni a, które w  chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie 
ze znaku towarowego.  
11.172) Do roszczeń, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy art. 287  ust. 2 i  3. 
                                                           
172) Oznaczenie  ust. zmienione  przez art.  1 pkt  45 lit. a ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 77 – Poz. 286 
 
12.173) W przypadku gdy istnieje ryzyko, że  opakowania, etykiety, metki, zabezpieczenia, elementy lub urządzenia 
służące weryfikacji autentyczności lub wszelkie inne środki, na których umieszczony jest znak towarowy, mogłyby być 
używane w  odniesieniu do towarów, a  takie użycie stanowiłoby naruszeni e prawa ochronnego, o  którym mowa w  ust. 2 
i 21, uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy lub osoba, której ustawa na to zezwala, może żądać zaniechania:  
1) umieszczania oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym lub do niego podobnego na opakowani ach, etyki e-
tach, metkach, zabezpieczeniach lub elementach lub urządzeniach służących weryfikacji autentyczności lub wsze l-
kich innych środkach, na których ten znak może być umieszczony;  
2) oferowania, wprowadzania do obrotu, importu lub eksportu lub składow ania w  celu oferowania lub wprowadzania 
do obrotu, opakowań, etykiet, metek, zabezpieczeń, elementów lub urządzeń służących weryfikacji autentyczności 
lub wszelkich innych środków, na których ten znak jest umieszczony.  
13.173) W przypadku gdy reprodukcja znaku towarowego w  słowniku, encyklopedii lub podobnym zbiorze informacji 
w formie drukowanej lub elektronicznej stwarza wrażenie, że stanowi on nazwę rodzajową towaru, wydawca zapewnia, 
na żądanie uprawnionego z  prawa ochron nego na znak towarowy, aby reprodukcji znaku towarowego bezzwłocznie, 
a w przypadku zbiorów w  formie drukowanej – najpóźniej w  następnym wydaniu publikacji, towarzyszyło wskazanie, że 
jest to zarejestrowany znak towarowy.  
14.173) Bez uszczerbku dla praw nabytych przez osoby trzecie przed datą zgłoszenia lub datą uprzedniego pierwsze ń-
stwa znaku towarowego, uprawnionemu z  prawa ochronnego na znak towarowy lub osobie, której ustawa na to zezwala, 
przysługuje prawo zakazania osob om trzecim wprowadzenia towarów, w  ramach działalności gospodarczej, na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu, w  przypadku gdy towary te lub ich opakowania 
pochodzą z  państw trzecich i  są opatrzone, bez zezwolenia uprawnionego, znakiem towarowym, który jest identyczny ze 
znakiem towarowym zarejestrowanym w  odniesieniu do tych towarów lub którego nie można odróżnić pod względem 
jego istotnych cech od tego znaku towarowego.  
15.173) Upra wnienie, o  którym mowa w  ust. 14, wygasa, jeżeli w  postępowaniu służącym ustaleniu, czy prawo do z a-
rejestrowanego znaku towarowego zostało naruszone, wszczętym zgodnie z  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) nr  608/2013 z  dnia 12  czerwca 201 3 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy 
celne oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr  1383/2003  (Dz. Urz. UE  L 181 z  29.06.2013, str.  15), zgłaszający 
lub posiadacz towarów udowodni, że uprawnionemu z  prawa ochronnego na  znak towarowy nie przysługuje prawo zak a-
zania wprowadzenia towarów do obrotu w  państwie końcowego przeznaczenia.  
16.173) Uprawnienie, o  którym mowa w  ust. 14, nie przysługuje, jeżeli identyczność lub podobieństwo znaków tow a-
rowych, odnoszących się do leków, wynika wyłącznie z  identyczności lub podobieństwa do międzynarodowej niezastrz e-
żonej nazwy aktywnego składnika leków (INN).  
2.174) Uprawniony z  prawa ochronnego na znak towarowy, na który udzielono prawa ochronnego z  wcześ niejszym 
pierwszeństwem, może zakazać innej osobie bezprawnego używania w  obrocie gospodarczym znaku identycznego:  
1) ze znakiem towarowym, na który udzielono prawa ochronnego z  wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz tego 
uprawnionego w  odniesieniu do ident ycznych towarów;  
2) lub podobnego do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z  wcześniejszym pierwszeństwem na 
rzecz tego uprawnionego w  odniesieniu do towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprow a-
dzenia odbiorców w  błąd, które obejmuje w  szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze z nakiem towarowym, na kt ó-
ry udzielono prawa ochronnego z  wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz tego  uprawnionego;  
3) lub podobnego do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronn ego z  wcześniejszym 
pierwszeństwem na rzecz tego uprawnionego w  odniesieniu do jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie tego znaku 
bez uzasadnionej przyczyny przynosi nienależną korzyść lub jest szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub ren o-
my znaku wcześn iejszego.  
21.175) Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy, o  którym mowa w  ust. 2, polega także na używaniu znaku 
towarowego:  
1) jako nazwy handlowej lub nazwy przedsiębiorstwa albo jako części tych nazw, chyba że pozostaje ono bez wpływu 
na możliwość o dróżnienia towarów w  obrocie;  
2) w reklamie stanowiącej czyn nieuczciwej konkurencji zgodnie z  art. 16 ust. 3 i 4 ustawy z  dnia 16  kwietnia 1993  r. 
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1010  i 1649). 
                                                           
173) Dodany przez art.  1 pkt  45 lit.  b ustaw y, o której mowa w  odnośniku 68. 
174) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  45 lit.  c ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
175) Dodany przez art.  1 pkt  45 lit.  d ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 78 – Poz. 286 
 
3.176) Z roszczeniami, o  których mow a w ust. 1, można wystąpić również przeciwko osobie, która tylko wprowadza 
do obrotu oznaczone już znakiem towarowym towary, jeżeli nie pochodzą one od uprawnionego albo osoby, która miała 
jego zezwolenie na używanie znaku towarowego, jak również przeciwko  osobie, z  usług której korzystano przy narusz e-
niu prawa ochronnego na znak towarowy. Przepisu nie stosuje się do osoby, której odpowiedzialność jest wyłączona na 
podstawie art.  12–15 ustawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.  
31.177) W postępowaniu w  sprawie naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy uprawnionemu nie przysługuje 
prawo zakazania używania później zarejestrowanego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie mógłby 
zostać unieważniony na podstawie art . 165 ust. 1 i 3 lub art.  166 ust. 3. 
32.177) W postępowaniu w  sprawie naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy uprawnionemu nie przysługuje 
prawo zakazania używania później zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europej skiej, jeżeli ten późniejszy znak 
towarowy nie mógłby zostać unieważniony zgodnie z  art. 60 ust. 1, 3 lub 4, art.  61 ust. 2 lub art. 64 ust.  3 rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/1001 z  dnia 14  czerwca 2017  r. w sprawie  znaku towaroweg o Unii Europe j-
skiej.  
33.177) W przypadku gdy uprawnionemu z  prawa ochronnego na znak towarowy nie przysługuje prawo zakazania 
używania późniejszego znaku towarowego na podstawie ust.  31 lub 32, uprawnionemu do późniejszego z naku towarowego 
nie przysługuje, w  ramach postępowania w  sprawie naruszenia prawa ochronnego na ten znak, prawo zakazania używania 
wcześniejszego znaku towarowego, nawet jeśli nie można już się powoływać na prawo do wcześniejszego znaku towar o-
wego przeciwk o późniejszemu znakowi towarowemu.  
4. Licencjodawca, powołując się na udzielone mu prawo ochronne na  znak towarowy, może wystąpić z roszczeni a-
mi, o  których mowa w  ust. 1, przeciwko licencjobiorcy, który narusza postanowienia umowy licencyjnej, odnoszące si ę 
do okresu i  terenu jej obowiązywania, postaci znaku będącego przedmiotem licencji, a  także wskazania towarów, dla 
których znak może być używany, oraz ich jakości. Przepis stosuje się odpowiednio do sublicencji.  
5. Uprawniony z  prawa ochronnego na znak to warowy może wystąpić z  roszczeniami, o  których mowa w  ust. 1, 
przeciwko licencjobiorcy lub sublicencjobiorcy w  razie naruszenia tych postanowień umowy sublicencyjnej, o  których 
mowa w  ust. 4, a  także w  przypadku gdy umowa ta zawarta została z  naruszeniem p rzepisu art. 163  ust. 2.  
Art. 297. 1. W  razie oznaczenia towarów znakiem towarowym podrobionym, sąd o rzekając, zgodnie z  art. 286, o  dal-
szym  rozporządzeniu tymi towarami, może tylko w  wyjątkowych przypadkach uznać za wystarczające do dopus zczenia 
towarów d o obrotu usunięcie znaku z  towarów.  
2. (uchylony)  
Art. 298. Roszczenia z tytułu naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli sprawca działał w dobrej wi e-
rze, mogą być dochodzone za okres rozpoczynający się po dniu, w którym Urząd Patentowy dokonał ogłoszenia o zgł o-
szeniu zgodnie z art. 1461 ust. 1, a w przypadku wcześniejszego powiadomienia osoby naruszającej prawo o dokonanym 
zgłoszeniu – od daty powiadomienia. Przepisy art. 288 ust. 1 oraz art. 289 stosuje się odpowiednio.  
Art. 299. (uchylony)  
Art. 300. (uchylony)  
Art. 301. Uprawniony do znaku towarowego powszechnie znanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może 
żądać, z  zastrzeżeniem art. 165  ust. 1  pkt 3, zaprzestania używania znaku identycznego lub podobnego w  odniesieniu do 
towarów identy cznych lub podobnych, gdy używanie takie może wprowadzać odbiorców w  błąd co do pochodzenia towaru.  
Art. 302. 1. Do oznaczeń geograficznych stosuje się odpowiednio, z  zastrzeżeniem art. 186, przepisy art. 296 –298. 
2. Z roszczeniami, o  których mowa w  art. 2 96, może wystąpić uprawniony z  tytułu prawa z  rejestracji oznaczenia 
geograficznego, a  także każdy, kto jest ujawniony w  rejestrze jako uprawniony do jego używania.  
TYTUŁ X  
Przepisy karne  
Art. 303. 1. Kto przypisuje sobie autorstwo albo wprowadza w  błąd in ną osobę co do autorstwa cudzego projektu 
wynalazczego albo w  inny sposób narusza prawa twórcy projektu wynalazczego, podlega grzywnie, karze ograniczenia 
wolności albo pozbawienia wolności do roku.  
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.  
                                                           
176) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  45 lit.  e ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
177) Dodany przez art.  1 pkt  45 lit.  f ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 79 – Poz. 286 
 
Art. 304. 1. Kto, nie będąc uprawnionym do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z  rejestracji, zgłasza cudzy 
wynalazek, wzór użytkowy, wzór przemysłowy lub cudzą topografię układu scalonego w  celu uzyskania patentu, prawa 
ochronnego lub prawa z  rejestracji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.  
2. Tej samej karze podleg a, kto ujawnia uzyskaną informację o  cudzym wynalazku, wzorze użytkowym, wzorze 
przemysłowym albo cudzej topografii układu scalonego lub w  inny sposób uniemożliwia uzyskanie patentu, prawa 
ochronnego lub prawa z  rejestracji.  
3. Jeżeli sprawca czynu określo nego w  ust. 2  działa nieumyślnie, będąc zobowiązanym do zachowania w  tajemnicy 
uzyskanej informacji, podlega grzywnie.  
Art. 305. 1.178) Kto, w  celu wprowadzenia do obrotu, oznacza towary podrobionym znakiem towarowym, w  tym 
podrobionym znakiem towarowym Uni i Europejskiej, zarejestrowanym znakiem towarowym lub znakiem towarowym 
Unii Europejskiej, którego nie ma prawa używać lub dokonuje obrotu towarami oznaczonymi takimi znakami, podlega 
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 . 
2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca przestępstwa określonego w  ust. 1  podlega grzywnie.  
3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z  popełnienia przestępstwa określonego w  ust. 1  stałe źródło dochodu albo dopuszcza 
się tego przestępstwa w  stosunku do towaru o  znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od 6  miesięcy do lat 5.  
Art. 306. 1. W  razie skazania za przestępstwo określone w  art. 305  ust. 3  sąd orzeka przepadek na rzecz Skarbu Pa ń-
stwa materiałów i  narzędzi, jak również środków technicznych, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia prz e-
stępstwa; jeżeli takie materiały, narzędzia albo środki techniczne nie były własnością sprawcy, sąd może orzec ich przep a-
dek na rzecz Skarbu Państwa.  
2. W razie skazania za przestępstwo określone w  art. 305  ust. 1 i  2, sąd może orzec przepadek na rzecz Skarbu Pa ń-
stwa materiałów i  narzędzi, jak również środków technicznych, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia prz e-
stępstwa, chociażby nie były własnością sprawcy.  
3. W razie orzeczenia przepadku, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2, art. 195  Kodeksu karnego wykonawczego stosuje 
się odpowiednio niezależnie od wartości towarów, których przepadek orzeczono.  
Art. 307. 1. Kto w  celu wprowadzenia do obrotu oznacza przedmioty niechronione patentem, dodatkowym pra wem 
ochronnym, prawem ochronnym na wzór użytkowy lub prawem z  rejestracji wzoru przemysłowego, topografii układu 
scalonego lub rejestracji na oznaczenie geograficzne, napisami lub rysunkami mającymi wywołać mylne mniemanie, że 
przedmioty te korzystają z  takiej ochrony, podlega karze grzywny lub aresztu.  
2. Tej samej karze podlega, kto przedmioty wymienione w  ust. 1, wiedząc o  mylnym ich oznaczeniu, wprowadza do 
obrotu albo do celów obrotu przygotowuje lub przechowuje, albo podaje w  ogłoszeniach, zawiadomien iach lub w  inny 
sposób wiadomości mające wywołać mniemanie, że te przedmioty korzystają z  ochrony prawnej.  
Art. 308. Kto wprowadza do obrotu towary oznaczone znakiem towarowym z  wyróżnikiem mającym wywołać my l-
ne mniemanie, że przedmioty te korzystają z  takiej ochrony, podlega karze grzywny.  
Art. 309. W jednostkach organizacyjnych odpowiedzialność określoną w  art. 303, art. 304 , art. 305, art.  307 i  art. 308 
ponosi osoba prowadząca lub kierująca jednostką, chyba że z  podziału kompetencji wynika odpowiedzialn ość innej osoby.  
Art. 310. 1. Ściganie sprawców przestępstw określonych w  art. 303, art. 304 i  art. 305  ust. 1 i  2 następuje na wni o-
sek pokrzywdzonego.  
2. Orzekanie w  sprawach o  czyny określone w  art. 307 i  art. 308  następuje w  trybie przepisów o  postępowa niu w  spra-
wach  o wykroczenia.  
TYTUŁ XI  
Zmiany w  przepisach obowiązujących.  
Przepisy przejściowe i  końcowe  
DZIAŁ I  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 311–314. (pominięte)  
                                                           
178) W brzmieniu ustalonym przez art.  1 pkt  46 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 68. 
  
Dziennik  Ustaw – 80 – Poz. 286 
 
DZIAŁ II  
Przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 315. 1. Prawa w  zakresie wynalazków,  wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, topografii układów scalo-
nych, znaków towarowych oraz projektów racjonalizatorskich, istniejące w  dniu wejścia w  życie ustawy, pozostają w  mocy . 
Do praw tych stosuje się przepisy dotychczasowe, o  ile przepisy niniejsz ego działu nie stanowią inaczej.  
2. Do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
3. Ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z  rejestracji ocenia się według 
przep isów obowiązujących w  dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów 
scalonych w  Urzędzie Patentowym. Jednakże do zgłoszeń wynalazków i  wzorów użytkowych, nierozpatrzonych przed 
dniem wejścia w  życie ustawy, stosuje s ię przepis art. 37  ust. 2.  
Art. 316. 1. Zgłoszenia wzorów zdobniczych dokonane przed dniem wejścia w  życie ustawy i  nierozpatrzone do 
tego czasu uważa się za zgłoszenia wzorów przemysłowych.  
2. Zgłoszenia o  udzielenie patentu na wynalazek tajny lub prawa o chronnego na wzór użytkowy tajny, dokonane 
przed dniem wejścia w  życie ustawy i  nierozpatrzone do tego czasu, uważa się za zgłoszenia dokonane w  celu zastrzeż e-
nia pierwszeństwa.  
3. Zgłoszenia o  udzielenie prawa ochronnego dodatkowego na wzór użytkowy, doko nane przed dniem wejścia w  życie 
ustawy i  nierozpatrzone do tego czasu, uważa się za zgłoszenia dokonane w  celu uzyskania prawa ochronnego.  
4. Postępowanie związane ze zgłoszeniem wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarow e-
go i topogra fii układów scalonych w  Urzędzie Patentowym toczy się od dnia wejścia w  życie ustawy według jej przep i-
sów. 
5. Dotychczasowy rejestr wspólnych znaków towarowych uważa się za odrębną zamkniętą księgę rejestru znaków 
towarowych.  
Art. 317. Postępowanie sporne przed Urzędem Patentowym i  postępowanie przed Komisją Odwoławczą przy Urz ę-
dzie Patentowym, wszczęte i  niezakończone przed dniem wejścia w  życie ustawy, toczy się od dnia wejścia w  życie ust a-
wy według jej przepisów, z  zastrzeżeniem art. 318 i  319. 
Art. 318. 1. Sprawy, o  których mowa w  art. 255, rozpatrywane według dotychczasowych przepisów w  Urzędzie 
Patentowym w  postępowaniu spornym przekazuje się do Wydziału Spraw Spornych.  
2. Sprawy, o  których mowa w  art. 255, rozpatrywane według dotychczasowych przepisów  w Komisji Odwoławczej 
przekazuje się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.  
3. Sprawy, rozpatrywane według dotychczasowych przepisów w  Komisji Odwoławczej w  wyniku zażaleń i  odwołań 
w postępowaniu administracyjnym, przekazuje się do Urzędu Patentowego w  celu rozpatrzenia w  Izbie Odwoławczej, 
w trybie przepisów o  ponownym rozpatrzeniu sprawy.  
4. Postępowanie w  sprawach rozpatrywanych według dotychczasowych przepisów w  Urzędzie Patentowym oraz 
w Komisji Odwoławczej w  postępowaniu spornym i  nienależące według ustawy do kompetencji Urzędu Patentowego 
podlega umorzeniu. Wniesione opłaty od wniosków o  wydanie decyzji, a  w przypadku sprawy rozpatrywanej w  Komisji 
Odwoławczej – także opłaty od odwołań i  zażaleń podlegają zwrotowi.  
Art. 319. Wszczęte i  niezakończone,  do dnia wejścia w  życie ustawy, sprawy o  wydanie decyzji o  wygaśnięciu pr a-
wa z  rejestracji na znak towarowy z  powodu nieużywania znaku towarowego przekazuje się do Wydziału Spraw Spo r-
nych, a  odwołania od takich decyzji przekazuje się do Naczelnego Sądu Ad ministracyjnego, jako skargi na decyzje Urz ę-
du Patentowego.  
Art. 320. Do odwołań i  zażaleń przekazywanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z  art. 318  ust. 2 
i art. 319, stosuje się odpowiednio przepis art. 318  ust. 4 zdanie drugie.  
Art. 321. Orzeczenia Sądu Najwyższego wydane w  wyniku rewizji nadzwyczajnej przekazuje się do wykonania 
organom właściwym według przepisów ustawy.  
Art. 322. (pominięty)179) 
                                                           
179) Jako niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 marca 2001 r.  
sygn. akt K. 24/200 0 (M.P. poz. 160).  
  
Dziennik  Ustaw – 81 – Poz. 286 
 
Art. 323. 1. Pracownicy Urzędu Patentowego, którzy w  dniu wejścia w  życie ustawy są upoważnieni przez Prezesa 
Urzędu Patentowego, na podstawie dotychczasowych przepisów, do orzekania w  sprawach, o  których mowa w  art. 261 
ust. 2 pkt 2 i  3, oraz w  sprawach dokonywania wpisów do rejestrów, mają prawo do orzekania w  zakresie przewidzianym 
ustawą przez ok res trzech lat od dnia wejścia ustawy w  życie. Prezes Urzędu Patentowego może jednak, w  zależności od 
potrzeby, zmienić zakres udzielonego upoważnienia.  
2. Stosunek pracy pracowników, o  których mowa w  ust. 1, nawiązany na podstawie mianowania, przekształca  się, 
z dniem wejścia w  życie ustawy, w  stosunek pracy na podstawie umowy o  pracę na czas nieokreślony.  
3. Warunkiem nadania pracownikowi, o  którym mowa w  ust. 1, upoważnienia do orzekania po upływie trzech lat od 
dnia wejścia ustawy w  życie, jest złożenie  egzaminu. Przepisy art. 267  ust. 3 i  4 stosuje się odpowiednio.  
4. Pracownik, który złożył egzamin wymagany zgodnie z  ust. 3, może uzyskać uprawnienia eksperta z  pominięciem 
okresu asesury.  
Art. 324. Do ustalania wynagrodzeń oraz limitów zatrudnienia eksp ertów i  asesorów w  Urzędzie Patentowym stos u-
je się odpowiednio, o  ile ustawa nie stanowi inaczej, przepisy o  kształtowaniu wynagrodzeń w  państwowej sferze budż e-
towej, odnoszące się do członków korpusu służby cywilnej.  
Art. 325. 1. W  przypadku jednostek org anizacyjnych niemających osobowości prawnej, patent, prawo ochronne albo 
prawo z  rejestracji może być udzielone tylko na rzecz osoby prawnej, w  skład której wchodzi ta jednostka, bądź na rzecz 
osoby fizycznej, bądź osób fizycznych prowadzących tę jednostkę  na własny rachunek.  
2. Prawa przysługujące Skarbowi Państwa wykonuje w  jego imieniu organ administracji rządowej lub państwowa 
jednostka organizacyjna, według właściwości w  zakresie gospodarowania mieniem Skarbu Państwa będącym przedmi o-
tem prawa.  
Art. 326. Tracą moc:  
1) ustawa z  dnia 19  października 1972  r. o wynalazczości (Dz.  U. z 1993  r. poz. 117 oraz z  1997  r. poz. 554 i  770);  
2) ustawa z  dnia 31  stycznia 1985  r. o znakach towarowych (Dz.  U. poz. 17, z  1989  r. poz. 192, z  1993  r. poz. 46, z  1994  r. 
poz. 331 oraz z 1997  r. poz.  554);  
3) ustawa z  dnia 30  października 1992  r. o ochronie topografii układów scalonych (Dz.  U. poz. 498 oraz z  1997  r. poz. 554 
i 770);  
4) ustawa z  dnia 31  maja 1962  r. o Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 1993 r. poz.  118);  
5) przepisy art. 5 –7 ustawy z  dnia 30  października 1992  r. o zmianie ustawy o  wynalazczości i  ustawy o  Urzędzie Paten to-
wym  Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 1993  r. poz. 14).  
Art. 327. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia180). 
                                                           
180) Ustawa została ogłoszona w dniu 21 maja 2001 r.