DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  19 lutego 2020  r. 
Poz. 264 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 9 stycznia 2020  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o efektywności energetycznej  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze  ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z dnia 20  maja 2016  r. o efek tywności energetycznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 545), z uwzględnieniem 
zmian  wprowadzon ych: 
1) ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o informowaniu o zużyciu energii przez produkty wykorzystu jące 
energię oraz o kontroli realizacji programu znak owania urządzeń biurowych or az niektórych innych ustaw (Dz. U.  
poz. 1030),  
2) ustawą z dnia  13 czerwca 2019 r. zmieniającą  ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych 
innych ustaw, ustawę o efektywności energetycznej oraz ustawę o biokompon entach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. 
poz. 1210),  
3) ustawą z dnia 11 września 2019 r. – Przepisy wprowadzające ustawę ‒ Prawo zamówień publicznych (Dz. U.  poz. 2020)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem 8 stycznia  2020 r. 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) odnośnika nr 1 oraz art. 6 i art. 9  ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o informowaniu o zużyciu 
energii przez produkty wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych 
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1030),  które  stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 
4 lipca 2017 r. ustanawiającego ramy etykietowania energetycznego i uchylającego dyrektywę 2010/30/UE 
(Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 1). ” 
„Art. 6. 1. Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
2. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychcza sowe.  
3. Do wszczęcia i prowadzenia postępowań w wyniku kontroli wszczętych przed dniem wejścia w życie ninie j-
szej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.”  
„Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;  
2) art. 7 i art. 8  ustawy  z dni a 13 czerwca 2019 r. zmieniającej  ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz 
niektórych innych ustaw, ustawę o efektywności energetycznej oraz ustawę o biokomponentach i biopaliwach ciek -
łych (Dz. U. poz.  1210),  które  stanowi ą: 
„Art. 7. Przepis  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od 
dnia 30 czerwca 2019 r.  
Art. 8. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.”;  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 264 
 
 3) art. 109 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Przepisy wpro wadzające ustawę ‒ Prawo zamówień publicznych 
(Dz. U. poz.  2020),  który stanowi:  
„Art. 109. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem:  
1) art. 85 pkt 5, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 88, który wcho dzi w życie z dniem 1 marca 2020 r.”.  
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 264 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 9 stycznia 2020  r. (poz. 264) 
USTAWA  
z dnia 2 0 maja 201 6 r. 
o efektywności energetycznej1) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa:  
1) zasady opracowywania  krajowego planu działań dotyczącego efektywności energetycznej;  
2) zadania jednostek sektora publicznego  w zakresie efektywności energetycznej;  
3) zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii;  
4) zasady przeprowadzania audytu  energetycznego przedsiębiorstwa.  
Art. 2. Użyte  w ustawie określenia oznaczają:  
1) audyt efektywności energetycznej − opracowanie zawierające analizę zużycia energii oraz określające stan techniczny 
obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, zawieraj ące wykaz przedsięwzięć służących poprawie efektywności 
energetycznej obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji,  a także ocenę ich opłacalności ekonomicznej  i możliwej 
do uzyskania oszczędności energii;  
2) ciepło − ciepło  w rozumieniu  art. 3 pkt  2 ustawy  z dnia 1 0 kwietnia 199 7 r. − Prawo energetyczne ( Dz. U. z 2019 r. 
poz. 755, z późn. zm.2)); 
3) efektywność energetyczna − stosunek uzyskanej wielkości efektu użytkowego danego obiektu, urządzenia technic z-
nego lub instalacji,  w typowych warunkach ich u żytkowania lub eksploatacji, do ilości zużycia energii przez ten 
obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, albo  w wyniku wykonanej usługi niezbędnej do uzyskania tego efektu;  
4) efekt użytkowy − efekt uzyskany  w wyniku dostarczenia energii do danego ob iektu, urządzenia technicznego lub 
instalacji,  w szczególności wykonanie pracy mechanicznej, zapewnienie komfortu cieplnego lub oświetlenie;  
5) energia − energię pierwotną lub energię finalną;  
6) energia pierwotna − energię zawartą  w pierwotnych nośnikach energii, pozyskiwaną bezpośrednio ze środowiska,  
a w szczególności:  w węglu kamiennym energetycznym (łącznie  z węglem odzyskanym  z hałd),  w węglu kamie n-
nym koksowym,  w węglu brunatnym,  w ropie naftowej (łącznie  z gazoliną),  w gazie ziemnym wysokometanowym 
(łącznie  z gazem  z odmetanowania kopalń węgla kamiennego),  w gazie ziemnym zaazotowanym,  w torfie do celów 
opało wych, oraz energię: wody, wiatru, słoneczną, geotermalną wykorzystywaną do wytwarzania energii elektrycznej, 
ciepła  lub chłodu, a  także biomasę  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 5 sierpnia 200 6 r. o biokomponentach i  biopaliwach 
ciekłych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527 ); 
7) energia finalna − energię lub paliwa  w rozumieniu  art. 3 pkt  1 i 3 ustawy  z dnia 10  kwietnia 199 7 r. − Prawo energ e-
tyczne, zużywane przez odbiorcę końcowego;  
8)3) jednostka sektora publicznego – podmiot,  o którym mowa  w art. 3 ust.  1 pkt  1−3a ustawy  z dnia 2 9 stycznia 200 4 r. – 
Prawo zamówień publicznych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ); 
8)4) jednostka sektora publicznego – podmiot, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo 
zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019);  
                                                           
1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2012/27/UE z  dnia 25  października 2012  r. w sprawie 
efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i  2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i  2006/32/WE  
(Dz. Urz. UE L 315  z 14.11.2012, str. 1, z  późn. zm.).  
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  730, 1435, 1495, 1517, 1520, 1524 , 1556  
i 2166.  
3) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4. 
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 74 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Przepisy wprowadzające ustawę ‒ Prawo zamówień 
publicznych (Dz. U. poz.  2020), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 264 
 
 9) odbiorca końcowy − odbiorcę końcowego  w rozumieniu  art. 3 pkt  13a ustawy  z dnia 10  kwietnia 199 7 r. − Prawo 
energetyczne;  
10) oszczędnoś ć energii − ilość energii stanowiącą różnicę między energią potencjalnie zużytą przez obiekt, urządzenie 
techniczne lub instalację  w danym okresie, przed zrealizowaniem jednego lub kilku przedsięwzięć służących popr a-
wie efektywności energetycznej,  a energi ą zużytą przez ten obiekt, urządzenie techniczne lub instalację  w takim  
samym okresie, po zrealizowaniu tych przedsięwzięć  i po uwzględnieniu znormalizowanych warunków zewnętr z-
nych wpływających na zużycie energii;  
11) przedsiębiorstwo energetyczne − przed siębiorstwo energetyczne  w rozumieniu  art. 3 pkt 12 ustawy  z dnia 1 0 kwietnia 
1997 r. − Prawo energetyczne;  
12) przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej − działanie polegające na wprowadzeniu zmian lub 
usprawnień  w obiekcie,  w urządzeniu  technicznym lub w  instalacji,  w wyniku których uzyskuje się oszczędność energii;  
13) tona oleju ekwiwalentnego − równoważnik jednej tony ropy naftowej  o wartości opałowej równej 4 1 868 kJ/kg.  
Art. 3. 1. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE ”, służy odwołanie do Sądu  
Okręgowego  w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i  konsumentów,  w terminie 1 4 dni od dnia doręczenia decyzji.  
2. Postępowanie  w sprawie odwołania od d ecyzji Prezesa URE toczy się według przepisów ustawy  z dnia 17 lis-
topada 196 4 r. − Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.5)) o postępowaniu  w sprawach  
z zakresu regulacji energetyki.  
3. Do postanowień wydanych przez Prezesa  URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy  ust. 1 i 2 stosuje się  
odpowiednio. Zażalenie wnosi się  w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.  
Rozdział 2  
Krajowy plan działań dotyczący efektywności energetycznej  
Art. 4. 1. Minister właściwy do spraw energii co 3 lata opracowuje krajowy plan działań dotyczący efektywności 
energetycznej, zwany dalej „krajowym planem działań ”, do dnia 31  stycznia roku,  w którym jest obowiązek opracowania 
tego planu.  
2. Krajowy plan działań z awiera  w szczególności:  
1) opis planowanych programów zawierających działania  w zakresie poprawy efektywności energetycznej  w poszcz e-
gólnych sektorach gospodarki;  
2) określenie krajowego celu  w zakresie efektywności energetycznej;  
3) informacje  o osiągnięt ej oszczędności energii,  w tym w przesyłaniu lub  w dystrybucji, w  dostarczaniu oraz  w koń-
cowym zużyciu energii;  
4) strategię wspierania inwestycji  w renowację budynków zawierającą:  
a) wyniki dokonanego przeglądu budynków znajdujących się na terytorium Rzec zypospolitej Polskiej,  
b) określenie sposobów przebudowy lub remontu budynków,  o których mowa  w lit. a, 
c) dane szacunkowe  o możliwej do uzyskania oszczędności energii  w wyniku przebudowy lub remontu budynków,  
o których mowa  w lit. a. 
3. Strategię,  o które j mowa  w ust. 2 pkt  4, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania  i zagospodaro -
wania przestrzennego oraz mieszkalnictwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii, do dnia 3 1 grudnia roku 
poprzedzającego rok,  w którym jest obowiązek opracow ania krajowego planu działań.  
Art. 5. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przyjmuje,  w drodze uchwały, kraj o-
wy plan działań.  
2. Krajowy plan działań po jego przyjęciu przez Radę Ministrów jest przekazywany Komisji Europejski ej, do dnia 
30 kwietnia danego roku,  w którym jest obowiązek opracowania tego planu, przez ministra właściwego do spraw energii.  
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 
1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 264 
 
 Rozdział 3  
Zadania jednostek sektora publicznego  w zakresie efektywności energetycznej  
Art. 6. 1. Jednostka sektora publicznego  realizuje swoje zadania, stosując co najmniej jeden ze środków poprawy 
efektywności energetycznej,  o których mowa  w ust. 2, zwanych dalej „środkami poprawy efektywności energetycznej ”. 
2. Środkami poprawy efektywności energetycznej są:  
1) realizacja  i finansowanie przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej;  
2) nabycie urządzenia, instalacji lub pojazdu, charakteryzujących się niskim zużyciem energii oraz niskimi kosztami 
eksploatacji;  
3) wymiana eksploatowanego urządzenia, instalacji lub pojazdu na urządzenie, instalację lub pojazd,  o których mowa  
w pkt 2, lub ich modernizacja;  
4) realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego  w rozumieniu ustawy  z dnia 21  listopada 200 8 r. o wspieraniu 
termomodernizacji  i remontów ( Dz. U. z 2018 r. poz. 966 oraz z 2019 r. poz. 51  i 2020 ); 
5) wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego,  o którym mowa  w art. 2 pkt  13 rozporządzenia Parlamentu Euro-
pejskiego  i Rady (WE)  nr 1221/200 9 z dnia 25  listopada 200 9 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji  w sys-
temie ekozarządzania i  audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE)  nr 761/200 1 oraz  decy-
zje Komisji 2001/681/WE  i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 34 2 z 22.12.2009, str. 1,  z późn. zm.), potwierdzone uzys -
kaniem wpisu do rejestru EMAS, o którym mowa  w art. 5 ust.  1 ustawy  z dnia 1 5 lipca 201 1 r. o krajowym systemie 
ekozarządzania  i audytu (EMAS) ( Dz. U. poz.  1060  oraz z 2019 r. poz. 1501 ); 
6) realizacja gminnych programów niskoemisyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008  r. o wspier a-
niu termomodernizacji i remontów.  
3. Jednostka sektora publicznego informuje  o stosowanych środkach poprawy efektywności energetycznej na swojej 
stronie internetowej lub  w inny sposób zwyczajowo przyjęty  w danej miejscowości.  
Art. 7. 1. Jednos tka sektora publicznego może realizować  i finansować przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego 
samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej na podstawie umowy  o poprawę efektywności energetycz -
nej. 
2. Umowa  o poprawę efektywności energetycznej  określa  w szczególności:  
1) możliwe do uzyskania oszczędności energii  w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju 
służących poprawie efektywności energetycznej z  zastosowaniem środka poprawy efektywności energetycznej;  
2) sposób ustalania wynagrodzenia, którego wysokość jest uzależniona od oszczędności energii uzyskanej  w wyniku 
realizacji przedsięwzięć,  o których mowa  w pkt 1. 
Art. 8. 1. Organy władzy publicznej  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 7 sierpnia 200 9 r. o finansach publicznych ( Dz. U. 
z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649,  2020  i 2473 ), których obszar działania obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
zwane dalej „organami władzy publicznej ”: 
1) nabywają efektywne energetycznie produkty lub  
2) zlecają usługi, których wykonanie związane jest ze zużyciem energii , 
3) nabywają lub  wynajmują efektywne energetycznie budynki lub ich części, które spełniają co najmniej wymagania 
minimalne  w zakresie oszczędności energii i  izolacyjności cieplnej określone  w przepisach wydanych na podstawie  
art. 7 ust.  2 pkt  1 ustawy  z dnia 7 lipca 199 4 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.6)), lub  
4) w użytkowanych budynkach należących do Skarbu Państwa poddawanych przebudowie zapewniają wypełnienie 
zaleceń,  o których mow a w art. 10 pkt  3 ustawy  z dnia 29  sierpnia 201 4 r. o charakterystyce energetycznej budy n-
ków ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1984  oraz z 2019 r. poz. 730 ), lub  
5) realizują inne środki poprawy efektywności energetycznej  w zakresie charakterystyki energetycznej budy nków.  
2. Przepisów  ust. 1 pkt  3–5 nie stosuje się do budynków:  
1) podlegających ochronie na podstawie przepisów ustawy  z dnia 2 3 lipca 200 3 r. o ochronie zabytków  i opiece nad 
zabytkami ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2067 i 2245  oraz z 2019 r. poz. 730 i 1696 ); 
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz. 1309, 1524, 1696, 1712, 1815, 2166 i  2170.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 264 
 
 2) wykorzystywanych na potrzeby obronności państwa,  z wyjątkiem:  
a) kwater  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 2 czerwca 199 5 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Po l-
skiej ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2356  oraz z 2019 r. poz.  1726 ), 
b) budynków przeznaczonych na cele biurowe  i użytkowanych przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi 
Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane.  
3.7) Przepisów  ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub roboty budowlane  w rozumieniu ustawy  
z dnia 29 stycznia 200 4 r. – Prawo zamówień publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż kwota okreś -
lona w przepisach wydanych na podstawie  art. 11 ust.  8 tej ustawy.  
3.8) Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub ro boty budowlane w rozumieniu usta wy 
z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż progi 
unijne, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy.  
4. Nabywane przez organy władzy publicznej produkty lub usługi,  o których mowa  w ust. 1, muszą spełniać:  
1)9) kryterium zaliczania do najwyższej klasy efektywności energetycznej, jaka jest możliwa do osiągnięcia – w przypa d-
ku produktów związanych z energią, określonych w aktach delegowanych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 
14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z energią (Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 
oraz z 2019 r. poz. 1030),  
2) wymagania  w zakresie poziomów referencyjnych efektywności energetycznej określonych  w aktach del egowanych,  
o których mowa  w pkt 1 – w przypadku gdy produkt nie jest objęty wymaganiami określonymi  w pkt 1 i wchodzi  
w zakres rozporządzeń Komisji UE  w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/125/WE  
z dnia 2 1 października 200 9 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących eko projektu dla produ k-
tów związanych  z energią (Dz.  Urz. UE L 28 5 z 31.10.2009, str. 10,  z późn. zm.),  
3) wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymaganiom wymienionym  w umowi e między 
rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki  a Unią Europejską  w sprawie koordynacji programów znakowania efe k-
tywności energetycznej urządzeń biurowych (Dz. Urz. UE L 6 3 z 06.03.2013, str. 7) −  w przypadku  urządzeń biur o-
wych wymienionych  w tej umowie,  
4) kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej określonej  w załączniku  nr 1 do rozporządzenia Parl a-
mentu Europejskiego  i Rady (WE)  nr 1222/200 9 z dnia 25  listopada 200 9 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem 
efektywności paliwowej i  innych  zasadniczych parametrów (Dz. Urz. UE L 34 2 z 22.12.2009, str. 46,  z późn. zm.)  − 
w przypadku opon  
– jeżeli zostanie zachowana zgodność  z kryteriami opłacalności  i technicznej przydatności oraz będzie to ekonomicznie 
uzasadnione.  
5. Obowiązek spełnienia kr yteriów,  o których mowa  w ust. 4 pkt  4, nie zabrania nabywania przez organy władzy  
publicznej opon  o najwyższej klasie przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia, jeżeli jest to 
uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia pu blicznego.  
6. Udzielając zamówienia publicznego, którego przedmiotem są usługi, organy władzy publicznej zobowiązują w y-
konawcę tej usługi do stosowania produktów spełniających wymagania określone  w ust. 4, jeżeli na potrzeby wykonania 
tej usługi nabyte zos tały nowe produkty.  
7. W wyniku podjętych działań,  o których mowa  w ust. 1 pkt  3–5, oszczędność energii pierwotnej do dnia 
31 grudnia 202 0 r. powinna wynosić nie mniej niż 273 0 ton oleju ekwiwalentnego.  
8. Organy władzy publicznej, do dnia 3 1 stycznia każd ego roku, przekazują ministrowi właściwemu do spraw b u-
downictwa, planowania  i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa sprawozdania  z podjętych działań,  
o których mowa  w ust. 1 pkt  3–5, w roku poprzednim, dotyczących budynków należących do Skarb u Państwa  i użyt-
kowanych przez te organy.  
9. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania  i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa 
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii, do dnia 3 1 marca każdego roku, informacje wynikające z e sprawo -
zdań,  o których mowa  w ust. 8, o uzyskanych przez organy władzy publicznej oszczędnościach energii pierwotnej w  budyn -
kach użytkowanych przez te organy  i należących do Skarbu Państwa.  
                                                           
7) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 8. 
8) W brzmieniu ustalonym pr zez art. 74 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o informowaniu  o zużyciu energii 
przez produkty wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych oraz niektórych innyc h 
ustaw (Dz. U. poz. 1030), która weszła w życie z dniem 19 czerwca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 264 
 
 10. Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej informacje, o  których mowa  w ust. 9, oraz 
sprawozdanie  z postępu  w dążeniu do osiągnięcia krajowego celu  w zakresie efektywności energetycznej wymienionego  
w art. 4 ust.  2 pkt  2, do dnia 30  kwietnia każdego roku.  
Art. 9. 1. Minister właściwy d o spraw energii, minister właściwy do spraw transportu oraz minister właściwy do 
spraw budownictwa, planowania  i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa:  
1) organizują kampanie promujące stosowanie środków poprawy efektywności energetycznej,  w tym wprowadzanie 
innowacyjnych technologii;  
2) prowadzą działania informacyjno -edukacyjne  o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej.  
2.10) Minister właściwy do spraw energii, w ramach promowania środków poprawy efektywności energetycznej, 
prowadzi działania informacyjno -edukacyjne o zużyciu energii przez produkty związane z energią w rozumieniu ustawy 
z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z energią.  
3. Minister właściwy do spraw energii:  
1) monitoruje stosowanie środków poprawy efektywności energetycznej;  
2) zamieszcza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw energii:  
a) informacje  o instrumentach służących finansowaniu środków poprawy efektywności energetyc znej oraz spos o-
bie ich pozyskiwania,  
b) wytyczne dotyczące sposobu uwzględniania kryterium efektywności energetycznej  w postępowaniu  o udzielenie 
zamówienia publicznego.  
Rozdział 4  
Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii  
Art. 10. 1. Podmioty,  o których mowa  w ust. 2, zwane dalej „podmiotami zobowiązanymi ”, są obowiązane:  
1) zrealizować przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końco -
wego,  w wyniku których uzyskuje się oszczędności energ ii finalnej  w wysokości określonej  w art. 14 ust.  1, potwier -
dzone audytem efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 25, lub  
2) uzyskać  i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efektywności energetycznej,  o którym mowa  
w art. 20 ust.  1 
– z zastrzeżeniem  art. 11. 
2. Obowiązek,  o którym mowa  w ust. 1, realizują:  
1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą  w zakresie wytwarzania lub obrotu energią 
elektryczną, ciepłem lub gazem ziemnym  i sprzedające energię elektryczną , ciepło lub gaz ziemny odbiorcom ko ń-
cowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będący członkiem giełdy  w rozu-
mieniu ustawy  z dnia 2 6 października 20 00 r. o giełdach towarowych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 312) lub członkiem ry n-
ku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,  w odnie-
sieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej l ub na rynku organizowanym przez ten 
podmiot;  
3) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będący członkiem giełdowej izby 
rozrachunkowej  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 6 października 200 0 r. o giełdach towarowych,  w odniesieniu do 
transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,  o których mowa  w pkt 2, będących prze d-
miotem rozliczeń prowadzonych  w ramach tej izby przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez 
Krajowy Depozyt Papierów Wa rtościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartości o-
wych S.A. przekazał wykonywanie czynności  z zakresu zadań,  o których mowa  w art. 48 ust.  2 ustawy  z dnia 
29 lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, z późn. zm.11)); 
4) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sprowadzający gaz ziemny  
w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu w  rozumieniu przepisów  o podatku akcyzowym,  
w odniesieniu do ilości tego gazu zużytego na własny użytek;  
                                                           
10) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9. 
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz. 2243 i 2244 oraz z 2019 r. po z. 730, 875, 
1655, 1798 i 2217 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 264 
 
 5) towarowy dom maklerski lub dom maklerski  w rozumieniu ustawy  z dnia 26  października 200 0 r. o giełdach tow a-
rowych,  w odniesieniu do transakcji realizowanych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez po d-
miot p rowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, na zlecenie odbiorców końcowych 
przyłączonych do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Obowiązek,  o którym mowa  w ust. 1, nie dotyczy przedsiębiorstwa energetycznego sprzedając ego ciepło odbio r-
com końcowym, jeżeli łączna wielkość zamówionej mocy cieplnej przez tych odbiorców nie przekracza 5 MW w danym 
roku kalendarzowym.  
Art. 11. 1. Obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1, w zakresie:  
1) 30% tego obowiązku za 201 6 r., 
2) 20% tego obowiązku za 201 7 r., 
3) 10% tego obowiązku za 201 8 r. 
– podmiot zobowiązany może zrealizować, uiszczając opłatę zastępczą.  
2. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1, za 201 6 r., 201 7 r. 
i 2018 r., uiszc zając opłatę zastępczą  w zakresie wyższym niż wskazany  w ust. 1, jeżeli wykaże, że  w roku kalendarz o-
wym, którego dotyczy ten obowiązek, składał zlecenia kupna praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywnoś -
ci energetycznej  w transakcjach sesyjnych, lecz z powodu niewystarczającej liczby ofert sprzedaży tych praw lub gdy 
oferowana cena tych praw była wyższa niż jednostkowa opłata zastępcza,  o której mowa  w art. 12 ust. 2 i 3, nie nabył 
praw na sześciu sesjach  w ciągu roku kalendarzowego, którego dotyc zy obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1. 
3. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, za 201 9 r. i za każdy 
kolejny rok, uiszczając opłatę zastępczą, jeżeli  w transakcjach sesyjnych  w ciągu roku kalendarzowego, którego dotyczy 
obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, nie nabył praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energ e-
tycznej  z uwagi na fakt, że cena praw majątkowych wynikających  z tych świadectw była wyższa niż wysokość jedn ostkowej 
opłaty zastępczej,  o której mowa  w art. 12 ust.  2 i 3, lub  z uwagi na niewystarczającą liczbę ofert sprzedaży tych praw.  
Art. 12. 1. Opłatę zastępczą oblicza się jako iloczyn jednostkowej opłaty zastępczej, o  której mowa  w ust. 2 i 3, 
i oszczędnoś ci energii finalnej, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, wynikającej  z wysokości obowiązku,  o której 
mowa  w art. 14 ust.  1, realizowanego  w danym roku opłatą zastępczą.  
2. Jednostkowa opłata zastępcza wynosi:  
1) 1000 zł za 201 6 r., 
2) 1500 zł za 201 7 r. 
– za tonę oleju ekwiwalentnego.  
3. Wysokość jednostkowej opłaty zastępczej za rok 201 8 oraz  za każdy kolejny rok zwiększa się  o 5% w stosunku 
do wysokości jednostkowej opłaty zastępczej obowiązującej za rok poprzedni.  
4. Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska  i Gospodarki 
Wodnej, do dnia 3 0 czerwca roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1. 
Wpływy  z opłaty zastępczej stanowią przychód tego Funduszu.  
5. Narodowy F undusz Ochrony Środowiska  i Gospodarki Wodnej przeznacza środki  w wysokości stanowiącej równo -
wartość  wpływów  z opłaty zastępczej na realizację przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej u od-
biorców końcowych.  
6. Zarząd Narodowego Funduszu  Ochrony Środowiska  i Gospodarki Wodnej przekazuje ministrowi właściwemu do 
spraw energii sprawozdanie  o wysokości środków przeznaczonych na realizację przedsięwzięć służących poprawie efe k-
tywności energetycznej u odbiorców końcowych oraz uzyskanej oszczęd ności energii finalnej  w wyniku realizacji takich 
przedsięwzięć,  w podziale na rodzaje przedsięwzięć wymienione  w art. 19 ust. 1, do dnia 3 1 lipca każdego roku za p o-
przedni rok kalendarzowy.  
Art. 13. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesje na  obrót energią elektryczną lub gazem ziemnym,  
w terminie miesiąca od zakończenia roku kalendarzowego,  w którym zakupiło energię elektryczną lub gaz ziemny  w wy-
niku transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego na giełdzie towar o-
wej, lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, 
jest obowiązane przekazać towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklarację  o ilości energii 
elektrycznej lub gazu ziemnego zakupionych  w wyniku tej transakcji  i zużytych na własny użytek oraz przeznaczonych do 
dalszej odsprzedaży.  
2. Deklaracja,  o której mowa  w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom m a-
klerski obowiązku,  o którym m owa w art. 10 ust.  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 264 
 
 3. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej lub gazu ziemnego na giełdzie towarowej lub na rynku organiz o-
wanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom  
maklerski lu b dom maklerski może nastąpić po złożeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów 
wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, w zakresie 
określonym  w art. 10 ust.  2 pkt  2. Wysok ość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa umowa zawarta między 
towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim  a składającym zlecenie.  
Art. 14. 1. Podmioty zobowiązane są obowiązane uzyskać  w każdym roku oszczędność energii finalnej  w wyso kości  
1,5%:  
1) ilości energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego,  sprzedanych  
w danym roku odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomniejszonej  
o ilość energii zaoszczędzone j przez odbiorców końcowych,  o których mowa  w art. 15 ust. 1, określonej  w oświad -
czeniu wskazanym  w tym przepisie;  
2) ilości energii elektrycznej lub gazu ziemnego, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, zakupionych  w danym 
roku:  
a) na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej rynek regulowany  w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez odbiorców końcowych,  
o których mowa  w art. 10 ust. 2 pkt 2, 
b) poza giełdą towarową l ub rynkiem organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej rynek regulowany lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał 
wykonywanie czynności  z zakresu zadań,  o których mowa  w art. 48 ust.  2 ustawy  z dnia 2 9 lipca 200 5 r. o obro-
cie instrumentami finansowymi , w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez odbiorców końcowych,  
o których mowa  w art. 10 ust.  2 pkt  3, 
c) przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski  w rozumieniu ustawy  z dnia 26 października 200 0 r. o gieł-
dach towarowych,  w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych przyłączonych 
do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) ilości gazu ziemnego, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, spr owadzonego w  danym roku na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej  w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu  w rozumieniu przepisów  o podatku akcy -
zowym i  zużytego na własny użytek, inny niż cele nieenergetyczne.  
2. Ilość gazu ziemnego sprzedanego  w danym roku odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej,  o której mowa  w ust. 1 pkt  1 i 2, pomniejsza się  o ilość gazu ziemnego sprzedanego  w danym roku:  
1) przedsiębiorstwom energetycznym  w celu jego zużycia na potr zeby wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła,  
z wyjątkiem gazu ziemnego sprzedanego  w danym roku przedsiębiorstwom energetycznym,  o których mowa  w art. 10 
ust. 3; 
2) w celu jego zużycia na cele nieenergetyczne.  
3. Oszczędność energii finalnej uzyskana średnio  w ciągu roku  w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub przedsi ę-
wzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  o których mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  1, jest 
uwzględniana  w poszczególnych latach realizacji obowiązku do wysokości , która nie przekracza sumy obowiązku za 
poszczególne lata zrealizowanego przy wykorzystaniu tego przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć.  
Art. 15. 1. Odbiorca końcowy, który:  
1) w roku poprzedzającym rok realizacji obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1, zużył nie mniej niż 10 0 GWh 
energii elektrycznej  i który wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfik a-
cji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 
1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 
2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 
2445, 2446, 2720, 3299, 2011 , 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680, 383 2 oraz  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 264 
 
 2) zakończył, nie wcześniej niż  w dniu 1 stycznia 201 4 r., przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju 
służące poprawie efektywności energetycznej , ograniczając zużycie energii e lektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego,  
a w wyniku ich realizacji uzyskana została oszczędność energii finalnej  w ilości nie mniejszej niż 1 0 ton oleju ekw i-
walentnego średnio  w ciągu roku  
– przedkłada przedsiębiorstwu energetycznemu sprzedającemu temu odbio rcy energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny 
informację,  o której mowa  w ust. 2, oraz oświadczenie następującej treści:  
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  
z dnia 6 czerwca 199 7 r. − Ko deks karny oświa dczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie lub przedsi ę-
wzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej  i uzyskana została oszczędność 
energii finalnej, wyrażona  w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona  w audycie efektywności energetyc z-
nej w rozumieniu ustawy  z dnia 2 0 maja 201 6 r. o efektywności energetycznej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 264)”; klau -
zula ta zastępuje pouczenie organu  o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
2. Informacja przedkładana przedsiębiorstwu  energetycznemu,  o którym mowa  w ust. 1, zawiera określenie:  
1) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  o których 
mowa  w ust. 1; 
2) ilości energii finalnej, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, zaoszczędzonej średnio  w ciągu roku  w wyniku 
realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  
o których mowa  w ust. 1 pkt 2;  
3) ilości energii finalnej, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, niezbędnej do wykonania obowiązku,  o którym 
mowa  w art. 10 ust. 1, obliczonego od ilości energii elektrycznej ciepła lub gazu ziemnego zakupionych  w danym  
roku przez odbiorcę końcowego,  o którym mowa  w ust. 1. 
3. Do oświadczenia,  o którym mowa  w ust. 1 pkt 2, należy dołączyć audyt efektywności energetycznej potwierdzaj ą-
cy uzyskaną oszczędność energii finalnej.  
4. Przedsiębiorstwo energetyczne, które otrzymało oświadczenie wraz  z audytem efektywności energetycznej, p rze-
kazuje Prezesowi URE oświadczenie  i audyt podczas wykonywania obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1. 
5. Odbiorca końcowy,  o którym mowa  w ust. 1, może  w kolejnych latach przedstawić przedsiębiorstwu energetyc z-
nemu sprzedającym temu odbiorcy energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny oświadczenia zawierające dane dotyczące 
tego samego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, 
jeżeli suma ilości energii finalnej,  o której mowa  w ust. 2 pkt 3, określonej w  poszczególnych oświadczeniach jest nie 
większa  niż ilość energii finalnej,  o której mowa  w ust. 2 pkt 2. 
Art. 16. 1. Podmiot zobowiązany może rozliczyć wykonanie obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, w zakresie 
nierealizowanym opłatą zastępczą, do dnia 3 0 czerwca trzeciego roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, 
chyba że złożył do Prezesa URE wniosek  o łączne rozliczenie wykonania obowiązku , o którym mowa  w art. 10 ust.  1,  
za dwa lub trzy lata.  
2. W przypadku łącznego r ozliczenia wykonania obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, w zakresie nierealiz o-
wanym opłatą zastępczą, dokonuje się go do dnia 3 0 czerwca roku następującego po ostatnim roku  z dwuletniego lub 
trzyletniego okresu realizacji tego obowiązku.  
3. Do rozliczenia wykonania obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  1, nie zalicza się przedsięwzięcia lub 
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, dla których zostały wydane świade c-
twa efektywności energetycznej,  o których mowa  w art. 20 ust.  1. 
4. Rozliczając wykonanie obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  1, podmiot zobowiązany przedkłada Preze -
sowi URE audyt efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 23, oraz oświadczenie następującej treści:  
„Świado my odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  
z dnia 6 czerwca 199 7 r. − Kodeks karny oświadczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie lub przedsi ę-
wzięcia  tego samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej  i uzyskana została oszczędność 
energii finalnej, wyrażona  w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona  w audycie efektywności  energetyc z-
nej w rozumieniu ustawy  z dnia 2 0 maja 201 6 r. o efektyw ności energetycznej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 264).”; 
klauzula ta zastępuje pouczenie organu  o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń . 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 264 
 
 5. Podmiot zobowiązany  w przypadku,  o którym mowa  w art. 11 ust.  2 i 3, rozliczając wykonanie obowiąz ku, o któ-
rym mowa  w art. 10 ust.  1, przedkłada Prezesowi URE oświadczenie następującej treści:  
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  
z dnia 6 czerwca 199 7 r. − Kodeks karny oświadczam, że s kładałem zlecenia kupna praw majątkowych wynik a-
jących ze świadectw efektywności energetycznej w  transakcjach sesyjnych, lecz  z powodu niewystarczającej 
liczby ofert sprzedaży tych praw/oferowanej ceny tych praw wyższej niż wysokość jednostkowej opłaty zast ęp-
czej, o której mowa  w art. 12 ust. 2 albo 3, nie nabyłem tych praw  w roku kalendarzowym, którego dotyczy  
obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 ustawy  z dnia 2 0 maja 201 6 r. o efektywności energetycznej 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 264).”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu  o odpowiedzialności karnej za składanie 
fałszywych oświadczeń . 
Art. 17. 1. Podmiot zobowiązany oraz odbiorca końcowy,  o który m mowa  w art. 15 ust. 1, przedstawiają  Prezesowi 
URE, na jego żądanie, dokumenty lub informacje niezbędn e do oceny wykonania obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 
ust. 1, oraz ogłoszenia informacji, o  której mowa  w ust. 2, z zachowaniem przepisów  o ochronie informacji niejawnych  
i innych informacji prawnie chronionych.  
2. Prezes URE ogłasza  w Biuletynie Informa cji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym dalej „BIP URE ”, 
informacje  o osiągniętej oszczędności energii finalnej wynikającej  z realizacji obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1, 
przez podmioty zobowiązane, łącznie lub oddzielnie dla każdego  z tych podmiotów, do dnia 3 1 grudnia danego roku n a-
stępującego po roku wykonania obowiązku określonego  w art. 10 ust.  1. 
Art. 18. Oszczędność energii finalnej uzyskana  w wyniku realizacji obowiązku, o  którym mowa  w art. 10 ust. 1, do 
dnia 3 1 grudnia 202 0 r. powinna wynosić nie mniej niż 2 645 tys. ton oleju ekwiwalentnego.  
Art. 19. 1. Poprawie efektywności energetycznej służą następujące rodzaje przedsięwzięć:  
1) izolacja instalacji przemysłowych;  
2) przebudowa lub remont budynku wraz  z instalacjami  i urządzen iami technicznymi;  
3) modernizacja lub wymiana:  
a) oświetlenia,  
b) urządzeń  i instalacji wykorzystywanych  w procesach przemysłowych lub  w procesach energetycznych lub tel e-
komunikacyjnych lub informatycznych,  
c) lokalnych sieci ciepłowniczych  i lokalnych źr ódeł ciepła  w rozumieniu  art. 2 pkt  6 i 7 ustawy  z dnia 2 1 listopada 
2008 r. o wspieraniu termomodernizacji  i remontów,  
d) modernizacja lub wymiana urządzeń przeznaczonych do użytku domowego;  
4) odzyskiwanie energii,  w tym odzyskiwanie energii  w procesach przemysłowych;  
5) ograniczenie strat:  
a) związanych  z poborem energii biernej,  
b) sieciowych związanych  z przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej lub gazu ziemnego,  
c) na transformacji,  
d) w sieciach ciepłowniczych,  
e) związanych  z systemami zasilania urządzeń telekomunikacyjnych lub informatycznych;  
6) stosowanie, do ogrzewania lub chłodzenia obiektów, energii wytwarzanej  w instalacjach odnawialnego źródła energii, 
ciepła użytkowego  w wysokosprawnej kogeneracji  w rozumieniu ustawy  z dnia 1 0 kwietnia 199 7 r. − Prawo energ e-
tyczne lub ciepła odpadowego  z instalacji przemysłowych.  
2. Minister właściwy do spraw energii ogłasza,  w drodze obwieszczenia,  w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski ”, szczegółowy wykaz przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 264 
 
 Art. 20. 1. Potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości  energii finalnej wynikającej  z przedsięwzięcia lub 
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  o których mowa  w art. 19 ust.  1, jest 
świadectwo efektywności energetycznej.  
2. Świadectwo efektywności energetycznej nie przysługuje dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju  
służących poprawie efektywności energetycznej:  
1) jeżeli na ich realizację przyznano:  
a) premię termomodernizacyjną  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 1 listopada 200 8 r. o wspieraniu termomodernizacji  
i remontów,  
b) pomoc inwestycyjną,  w przypadku gdy przyznanie tego świadectwa spowoduje przekroczenie dopuszczalnej 
wysokości pomocy pub licznej na to przedsięwzięcie lub te przedsięwzięcia, przyjmując, że wartość praw mają t-
kowych wynikających z  tych świadectw stanowi iloczyn kwoty 150 0 zł za tonę oleju ekwiwalentnego oraz ilości 
energii finalnej,  o której mowa  w ust. 4 pkt  2 lit. b; 
2) jeżeli w wyniku ich realizacji uzyskuje się oszczędność energii  w ilości mniejszej niż 1 0 ton oleju ekwiwalentnego 
średnio  w ciągu roku;  
3) określonych  w oświadczeniu,  o którym mowa  w art. 15 ust.  1; 
4) zrealizowanych  w celu wypełnienia obowiązku,  o którym mo wa w art. 10 ust.  1 pkt  1. 
2a. Przepisu ust. 2 pkt 1 nie stosuje się do przedsięwzięć niskoemisyjnych realizowanych w ramach gminnych pr o-
gramów niskoemisyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i r e-
montów.  
3. Świadectwo  efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek podmiotu:  
1) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności 
energetycznej, albo  
2) upoważnionego przez podmiot,  o którym mowa  w pkt 1. 
4. Wniosek  o wydanie świadectwa efektywności energetycznej zawiera:  
1) imię, nazwisko, numer PESEL – o ile został nadany, adres zamieszkania albo nazwę, adres siedziby oraz numer 
identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu,  o którym mowa  w ust. 3 pkt  1 albo  2; 
2) określenie:  
a) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej oraz 
miejsca ich lokalizacji,  
b) ilości energii finalnej, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, planowanej do z aoszczędzenia średnio  
w ciągu roku,  w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie 
efektywności energetycznej;  
3) wskazanie okresu uzyskiwania oszczędności energii finalnej dla danego przedsięwzięcia lub przeds ięwzięć tego  
samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, wyrażonego  w latach kalendarzowych;  
4) oznaczenie terminu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności  
energetycznej.  
5. Do wnio sku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej należy dołączyć:  
1) audyt efektywności energetycznej,  z wyłączeniem audytu,  o którym mowa  w art. 25 ust.  3; 
2) oświadczenie następującej treści:  
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego o świadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  
z dnia 6 czerwca 199 7 r. − Kodeks karny oświadczam, że:  
1) dane  i informacje zawarte we wniosku,  o którym mowa  w art. 20 ust.  4 ustawy  z dnia 2 0 maja 201 6 r. 
o efektywności energetycznej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 264), są zgodne  z prawdą;  
2) nie zachodzą przesłanki,  o których mowa  w art. 20 ust.  2 pkt  1, 3 i 4 ustawy  z dnia 20 maja 201 6 r. 
o efektywności energetycznej. ”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o  odpowiedzialności karnej  
za składanie fałszywych oświadczeń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 264 
 
 6. W przypadku gdy wniosek  o wydanie świadectwa efektywności energetycznej nie zawiera danych lub dokume n-
tów, o których mowa  w ust. 4 lub  5, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku  w terminie 
7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku  w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wnios -
ku bez rozpoznania.  
7. Wniosek  o wydanie świadectwa efektywności energetycznej może być złożony za pomocą środków komunikacji 
elektronicznej,  o których mowa  w ustawie  z dnia 1 8 lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną ( Dz. U. z 2019 r. 
poz. 123 i 730 ). 
Art. 21. 1. Świadectwo efektywności energetycznej zawiera  w szczególności:  
1) numer świadectwa efektywności energetycznej;  
2) imię i nazwisko lub nazwę, adres siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu,  o którym mowa  
w art. 20 ust.  3 pkt  1 albo  2; 
3) określenie wartości świadectwa efektywności energetycznej, wyrażonej  w tonach oleju ekwiwalentnego, równej 
ilości energii finalnej planowanej do za oszczędzenia średnio w  ciągu roku,  w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub 
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej.  
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej,  o której mowa  w ust. 1 pkt  3, dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć 
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  w wyniku których planowane jest uzyskanie 
oszczędności energii pierwotnej, ustala się  z uwzględnieniem współczynników sprawności procesów przetwarzania energii 
pierwotnej  w energię finalną,  o których mowa  w przepisach wydanych na podstawie  art. 29. 
Art. 22. 1. Prezes URE wydaje świadectwo efektywności energetycznej,  w terminie 45  dni od dnia złożenia wniosku  
o wydanie świadectwa efektywności energetycznej. Do wydawania świa dectw efektywności energetycznej stosuje się 
odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 1 4 czerwca 196 0 r. − Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2018 r. 
poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60 , 730 i  1133 ) o wydawaniu zaświadczeń.  
2. Prezes URE zamieszcza  w BIP URE informacje  o wydanych świadectwach efektywności energetycznej wraz  
z kartą audytu efektywności energetycznej,  o której mowa  w art. 25 ust.  1 pkt  2, w terminie 7 dni od dnia  ich wydania.  
Art. 23. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności energetycznej, sporządza audyt efektywności ene r-
getycznej potwierdzający uzyskanie planowanej oszczędności energii finalnej  z zakończonego przedsięwzięcia lub prze d-
sięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej.  
2. Nie sporządza  się audytu efektywności energetycznej,  o którym mowa  w ust. 1, dla przedsięwzięcia lub przedsi ę-
wzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, których realizacja została zakończona, jeżeli 
dla tego przedsięwzięcia lub tych przedsi ęwzięć zaplanowano osiągnięcie oszczędności energii finalnej  w ilości nieprz e-
kraczającej równowartości 10 0 ton oleju ekwiwalentnego średnio  w ciągu roku.  
Art. 24. 1. Podmiot,  o którym mowa  w art. 23 ust. 1, zawiadamia Prezesa URE o  zakończeniu realizacji p rzedsi ę-
wzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  w terminie 4 5 dni od 
dnia zakończenia ich realizacji. Do zawiadomienia należy dołączyć:  
1) audyt efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 23 ust.  1, jeżeli jest wymagany;  
2) oświadczenie następującej treści:  
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej  z art. 233 § 6 ustawy  
z dnia 6 czerwca 199 7 r. − Kodeks karny oświadczam, że zakończono przedsięwzięcie lub przed sięwzięcia tego 
samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej  i uzyskano oszczędność energii finalnej  w ilości 
określonej  w świadectwie efektywności energetycznej  w rozumieniu przepisów  o efektywności energetycznej. ”; 
klauzula ta zastępuje pouczenie organu  o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń . 
2. Prezes URE informuje podmiot,  o którym mowa  w art. 30 ust.  3, o świadectwie efektywności energetycznej w y-
danym dla podmiotu wskazanego  w tym świadectwie, który zakończył rea lizację przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego 
samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,  w terminie 3 0 dni od dnia otrzymania zawiadomienia,  
o którym mowa  w ust. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 264 
 
 Art. 25. 1. Audyt efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 10 ust. 1 pkt  1, w art. 15 ust.  3, w art. 20 ust.  5 pkt 1 
oraz w art. 23 ust. 1, zawiera  w szczególności:  
1) imię, nazwisko  i adres zamieszkania albo nazwę  i adres siedziby podmiotu:  
a) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego same go rodzaju służące poprawie efe k-
tywności energetycznej albo  
b) który zakończył przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności ene r-
getycznej;  
2) kartę audytu efektywności energetycznej sporządzoną zgodnie ze wzorem okr eślonym w  przepisach wydanych na 
podstawie  art. 29; 
3) oznaczenie przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej 
oraz miejsca ich lokalizacji;  
4) ocenę stanu technicznego obiektu, urządzenia technicznego  lub instalacji;  
5) analizę:  
a) zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację oraz  
b) planowanych do uzyskania oszczędności energii  z niezakończonego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego  
samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej albo  
c) efektów uzyskanych  z zakończonego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących popr a-
wie efektywności energetycznej,  w tym w  szczególności określenie osiągniętej oszczędności energii.  
2. Audyt efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 20 ust.  5 pkt  1, powinien zawierać także opis możl i-
wych rodzajów  i wariantów realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efe k-
tywności energetycznej wraz z  oceną opłaca lności ekonomicznej tego przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć  i możliwej 
do uzys kania oszczędności energii.  
3. Audyt efektywności energetycznej dostarczania ciepła zawiera ocenę efektywności energetycznej sieci ciepłown i-
czej oraz innego indywidualnego ź ródła ciepła wytwarzającego  i dostarczającego ciepło do obiektu budowlanego,  
ze wskazaniem, który sposób dostarczania ciepła zapewnia większą efektywność energetyczną. Do audytu tego nie stosuje się  
ust. 1 pkt  4 i 5. 
4. Audyty efektywności energetycznej,  o których mowa  w art. 20 ust.  5 pkt  1 oraz w  art. 23 ust.  1, nie mogą być sp o-
rządzane przez tę samą osobę dla tego samego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących popr a-
wie efektywności energetycznej.  
Art. 26. 1. Prezes URE dokonuje w yrywkowej weryfikacji:  
1) audytu efektywności energetycznej,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  1, art. 15 ust.  3, art. 20 ust.  5 pkt  1 lub art.  23 
ust. 1; 
2) zgodności oszczędności energii finalnej osiągniętej  z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego same go rodzaju służ ą-
cych poprawie efektywności energetycznej, których realizację zakończono,  z ilością energii finalnej określonej  
we wniosku  o wydanie świadectwa efektywności energetycznej.  
2.12) Prezes URE może zlecić dokonanie wyrywkowej weryfikacji,  o której mowa  w ust. 1, podmiotowi wyłonion e-
mu zgodnie  z przepisami  o zamówieniach publicznych.  
2.13) Prezes URE może zlecić dokonanie wyrywkowej weryfikacji, o której mowa w ust. 1, podmiotowi wył o-
nionemu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.  
3. O negatywnej weryfikacji oszczędności energii finalnej Prezes URE zawiadamia niezwłocznie podmiot, który 
realizuje obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  1, oraz podmiot,  o którym mowa  w art. 15 ust.  5, art. 20 ust.  3 
lub art.  25 ust.  1 pkt  1. 
Art. 27. Podmiot, który zawiadamiając Prezesa URE  o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć 
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających  
w błąd in formacji o  zakończeniu ich realizacji,  a także  w przypadku negatywnej weryfikacji oszczędności energii,  o której 
mowa  w art. 26 ust.  3, nie może występować  z wnioskiem  o wydanie świadectwa efektywności energetycznej przez 5 lat 
od dnia,  w którym przedsięwz ięcie to lub przedsięwzięcia te powinny być zakończone.  
                                                           
12) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 13. 
13) Ze zmianą wprowadzoną  przez art. 74 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 264 
 
 Art. 28. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności energetycznej o  wartości odpowiadającej ilości 
energii finalnej większej niż ilość energii zaoszczędzonej z  przedsięwzięcia lub przedsięwzię ć tego samego rodzaju służ ą-
cych poprawie efektywności energetycznej, których realizację zakończono, stwierdzonej przez Prezesa URE na podstawie 
dokonanej weryfikacji oszczędności energii finalnej,  o której mowa  w art. 26 ust.  1, jest obowiązany,  w terminie  6 miesięcy 
od dnia otrzymania zawiadomienia,  o którym mowa  w ust. 3, przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efe k-
tywności energetycznej  o wartości określonej  w ust. 2. 
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej, które jest obowiązany przedstawić do umorzenia podmiot,  
o którym mowa  w ust. 1, stanowi różnicę między ilością energii finalnej wynikającą ze świadectwa efektywności energ e-
tycznej przyznanego temu podmiotowi  a ilością energii zaoszczędzonej,  o której mowa  w ust. 1, wyrażoną  w tonach oleju 
ekwiwalentnego.  
3. Prezes URE niezwłocznie zawiadamia podmiot,  o którym mowa  w ust. 1, o obowiązku przedstawienia do umorz e-
nia świadectwa efektywności energetycznej o  wartości,  o której mowa  w ust. 2. 
4. Do wykonywania obowiązku,  o którym mowa  w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 30 i art. 31. 
Art. 29. Minister właściwy do spraw energii określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy zakres  i sposób sporządzania audytu efektywności energetycznej,  
2) wzór karty,  o której mowa  w art. 25 ust.  1 pkt  2, 
3) szczegółowy sposób  i tryb wyrywkowej weryfikacji audytu efektywności energetycznej,  o której mowa  w art. 26 ust.  1, 
4) dane  i metody, które mogą być wykorzystywane przy określaniu  i weryfikacji uzyskanych oszczędności energii,  
5) sposób sporządzania oceny efektywności energetycznej dostarczania ciepła,  o której mowa  w art. 25 ust.  3, 
6) współczynniki sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej  w energię finalną,  
7) sposób przeliczania jednostek energii na porównywalne jednostki  
– biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy technicznej  w zakresie efektywności energetycznej, zapewnienie zharmoniz o-
wanych zasad pomiarów oraz sprawnej  i prawidłowej weryfikacji oszczędności energii.  
Art. 30. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej są towarem giełdowym  w ro-
zumieniu ustawy  z dnia 2 6 października 200 0 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne.  
2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z  chwilą zapisania świadectwa 
efektywności energetycznej po raz pierwszy na koncie w  rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na podstawie 
informacji,  o której mowa  w art. 24 ust.  2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta.  
3. Przeniesienie praw majątkowych wynika jących ze świadectwa efektywności energetycznej następuje  z chwilą  
dokonania odpowiedniego zapisu  w rejestrze świadectw efektywności energetycznej prowadzonym przez podmiot prow a-
dzący:  
1) giełdę towarową  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 6 października 200 0 r. o giełdach towarowych lub  
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 9 lipca 200 5 r. o obrocie 
instrumentami finansowymi  
– organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw efektywności energetycz nej. 
4. Podmiot,  o którym mowa  w ust. 3, jest obowiązany prowadzić rejestr świadectw efektywności energetycznej  
w sposób zapewniający:  
1) identyfikację:  
a) podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw efektywności energetycznej,  
b) przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej;  
2) zgodność ilości energii finalnej objętej świadectwami efektywności energetycznej wpisanymi do rejestru świadectw 
efektywności energetycznej  z ilością energii finalne j odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym  z tych 
świadectw.  
5. Wpis do rejestru świadectw efektywności energetycznej oraz dokonane zmiany wpisu  w tym rejestrze podlegają 
opłacie  w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia rejestru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 264 
 
 Art. 31. 1. Po dmiot zobowiązany  lub inny podmiot, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świade c-
twa efektywności energetycznej, składa do podmiotu, o  którym mowa  w art. 30 ust.  3, wniosek  o wydanie dokumentu 
stwierdzającego prawa majątkowe wynikające  z tego świadectwa.  
2. Podmiot,  o którym mowa  w art. 30 ust.  3, jest obowiązany wydać dokument stwierdzający prawa majątkowe 
wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej, w  terminie 1 4 dni od dnia złożenia wniosku,  o którym mowa  
w ust. 1. 
Art. 32. 1. Prezes  URE, na wniosek podmiotu zobowiązanego, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze 
świadectw efektywności energetycznej,  w drodze decyzji, umarza te świadectwa  w całości albo  w części.  
2. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1 pkt  2, w od-
niesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa URE  o umo-
rzenie świadectw efektywności energetycznej należących do innego podmiotu, któremu przysługu ją wynikające  z tych 
świadectw prawa majątkowe,  o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia 
obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.  
3. Świadectwo efektywności energetycznej umorzone do dnia 3 0 czerwca danego roku kalendarzowego jest 
uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego  w art. 10 ust.  1 pkt  2 za poprzedni rok kalendarzowy,  
z zastrzeżeniem  art. 16 ust.  1 i 2. 
4. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycz nej wygasają z  chwilą umorzenia tego świ a-
dectwa.  
5. Podmiot zobowiązany wraz  z wnioskiem  o umorzenie świadectwa efektywności energetycznej przedkłada Prez e-
sowi URE dokument,  o którym mowa  w art. 31 ust.  2. 
6. Prezes URE przekazuje informacje  o umorzonych ś wiadectwach efektywności energetycznej podmiotowi,  
o którym mowa  w art. 30 ust.  3. 
Art. 33. Prezes URE może przeprowadzić kontrolę zgodności ze stanem faktycznym oświadczenia,  o którym mowa  
w art. 20 ust.  5 pkt  2, w zakresie,  o którym mowa  w art. 20 ust.  2 pkt 1 lit. b. 
Art. 34. 1. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki, zwani dalej „przeprowadzaj ą-
cymi kontrolę ”, na podstawie pisemnego upoważnienia Prezesa URE.  
2. Przeprowadzający kontrolę są uprawnieni do żądania ustnych lub pi semnych wyjaśnień, okazania dokumentów 
lub danych zawartych na innych nośnikach informacji, mających związek  z przedmiotem kontroli, oraz udostępnienia ich.  
Art. 35. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół zawierający ocenę zgodności ze stanem  faktycznym 
oświadczenia,  o którym mowa  w art. 20 ust.  5 pkt  2, w zakresie,  o którym mowa  w art. 20 ust.  2 pkt  1 lit.  b. Termin do 
złożenia zastrzeżeń do protokołu nie może być krótszy niż 7 dni od dnia jego doręczenia kontrolowanemu.  
2. W przypadku odmowy  podpisania protokołu przez kontrolowanego przeprowadzający kontrolę zamieszczają  
o tym adnotację  w protokole.  
3. W przypadku stwierdzenia  w wyniku kontroli niezgodności ze stanem faktycznym złożonego oświadczenia,  o któ-
rym mowa  w art. 20 ust.  5 pkt  2, w zakresie,  o którym mowa  w art. 20 ust.  2 pkt  1 lit. b, Prezes URE,  w terminie 3 0 dni od 
dnia zakończenia kontroli, wydaje postanowienie  o odmowie wydania świadectwa efektywności energetycznej, na które 
przysługuje zażalenie.  
Rozdział 5  
Zasady przeprowadzani a audytu energetycznego przedsiębiorstwa  
Art. 36. 1. Przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U.  z 2019 r. 
poz. 1292 i 1495 ), z wyjątkiem mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu tej ustawy, prz e-
prowadza co 4 lata audyt energetyczny przedsiębiorstwa lub zleca jego przeprowadzenie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 264 
 
 2. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorcy  posiadającego:  
1) system zarządzania energią określony  w Polskiej Normie dotyczącej systemów zarządz ania energią, wymagań  i zale-
ceń użytkowania lub  
2) system zarządzania środowiskowego,  o którym mowa  w art. 2 pkt  13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  
i Rady (WE)  nr 1221/200 9 z dnia 25  listopada 200 9 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji  w systemie ek o-
zarządzania i  audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE)  nr 761/200 1 oraz  decyzje Komisji 
2001/681/WE  i 2006/193/WE  
− jeżeli  w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny przedsiębiorstwa.  
3. Audyt energetyczny prze dsiębiorstwa przeprowadza:  
1) podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy, posiadający wiedzę oraz doświadczenie zawodowe  w prze-
prowadzaniu tego rodzaju audytu;  
2) ekspert audytowanego przedsiębiorcy, jeżeli nie jest on bezpośrednio zaangażowany w audytowaną działalność tego 
przedsiębiorcy.  
Art. 37. 1. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa jest procedurą mającą na celu przeprowadzenie szczegółowych  
i potwierdzonych obliczeń dotyczących proponowanych przedsięwzięć służących poprawie efektywności ener getycznej 
oraz dostarczenie informacji o  potencjalnych oszczędnościach energii.  
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa:  
1) należy przeprowadzać na podstawie aktualnych, reprezentatywnych, mierzonych i  możliwych do zidentyfikowania 
danych dotyczących zużyci a energii oraz, w  przypadku energii elektrycznej, zapotrzebowania na moc;  
2) zawiera szczegółowy przegląd zużycia energii  w budynkach lub zespołach budynków,  w instalacjach przemysł o-
wych oraz  w transporcie, odpowiadających łącznie za co najmniej 90% całkow itego zużycia energii przez to prze d-
siębiorstwo;  
3) powinien opierać się,  o ile to możliwe, na analizie kosztowej cyklu życia budynku lub zespołu budynków oraz inst a-
lacji przemysłowych,  a nie na okresie zwrotu nakładów, tak aby uwzględnić oszczędności energii  w dłuższym okre-
sie, wartości rezydualne inwestycji długoterminowych oraz stopy dyskonta.  
3. Przedsiębiorca przechowuje, do celów kontrolnych, dane dotyczące audytu energetycznego przedsiębiorstwa, 
przez 5 lat. 
Art. 38. 1. Przedsiębiorca:  
1) o który m mowa  w art. 36 ust.  1, zawiadamia Prezesa URE  o przeprowadzonym audycie energetycznym przedsiębio r-
stwa,  
2) o którym mowa  w art. 36 ust.  2, zawiadamia Prezesa URE  o przeprowadzonym audycie energetycznym przedsiębio r-
stwa w ramach systemu,  o którym mowa  w art. 36 ust.  2 
– w terminie 3 0 dni od dnia jego przeprowadzenia; do zawiadomienia należy dołączyć informację  o możliwych do uzys -
kania oszczędnościach energii wynikających z  przeprowadzonego audytu energetycznego przedsiębiorstwa.  
2. Prezes URE przekazuje m inistrowi właściwemu do spraw energii informacje o:  
1) liczbie przeprowadzonych audytów energetycznych przedsiębiorstwa,  
2) liczbie przedsiębiorców:  
a) którzy przeprowadzili audyt energetyczny przedsiębiorstwa,  
b) o których mowa  w art. 36 ust.  2, 
3) możliw ych do uzyskania oszczędnościach energii, wynikających  z przeprowadzonych audytów energetycznych 
przedsiębiorstwa  
– z zachowaniem przepisów  o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych, do dnia  
31 stycznia roku następującego p o roku,  w którym przedsiębiorca, o  którym mowa  w art. 36 ust.  1, przesłał informację,  
o której mowa  w ust. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 264 
 
 Rozdział 6  
Kary pieniężne  
Art. 39. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:  
1) nie dopełnia obowiązku,  o którym mowa  w art. 10 ust.  1; 
2) nie uiszcza  opłaty zastępczej  w przypadku,  o którym mowa  w art. 11; 
3) nie przedkłada towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji,  o której mowa  w art. 13 
ust. 1, lub przedkłada ją niezgodną ze stanem faktycznym;  
4) nie przedstawia,  w wyznaczony m terminie, dokumentów lub informacji,  o których mowa  w art. 17 ust. 1, albo prze d-
stawiając je, udziela nieprawdziwych lub wprowadzających  w błąd informacji;  
5) zawiadamiając Prezesa URE  o zakończeniu przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju, udziela ni e-
prawdziwych lub wprowadzających  w błąd informacji;  
6) nie dopełnia obowiązku,  o którym mowa  w art. 28 ust.  1; 
7) nie przeprowadza audytu energetycznego przedsiębiorstwa.  
2. Karę pieniężną,  o której mowa  w ust. 1, wymierza Prezes URE,  w drodze de cyzji.  
Art. 40. 1. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej  w przypadkach,  o których mowa  w art. 39 ust. 1: 
1) pkt 1−5, nie może być wyższa niż 10% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa energetycznego lub odbiorcy końc o-
wego, lub towarowego domu maklerskiego, lub domu maklerskiego,  o których mowa  w art. 10 ust.  2, osiągniętego  
w poprzednim roku podatkowym;  
2) pkt 6, nie może być wyższa niż 3 000 000 zł; 
3) pkt 7, nie może być wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w  poprzednim roku podat kowym.  
2. Ustalając wysokość kar pieniężnych,  o których mowa  w art. 39 ust.  1, Prezes URE uwzględnia zakres naruszeń, 
powtarzalność naruszeń oraz możliwości finansowe ukaranego podmiotu.  
Art. 41. Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej,  o której mowa  w art. 39 ust.  1, jeżeli zakres  
naruszeń jest znikomy,  a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek, zanim Prezes URE powziął  
o tym wiadomość.  
Art. 42. 1. Karę pieniężną,  o której mowa  w art. 39 ust.  1, uiszcza się  w terminie  14 dni od dnia,  w którym decyzja 
Prezesa URE  o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.  
2. Wpływy  z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa  i są wnoszone na rachunek właściwego urz ę-
du skarbowego.  
3. Do kar pieniężnych stosuje się o dpowiednio przepisy działu III ustawy  z dnia 29  sierpnia 199 7 r. – Ordynacja  
podatkowa ( Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.14)). Kara pieniężna podlega ściągnięciu  w trybie przepisów  o postęp o-
waniu egzekucyjnym w  administracji.  
Rozdział 7  
Zmiany  w przepisach obowiązujących  
Art. 43–48. (pominięte)  
Rozdział 8  
Przepisy przejściowe  
Art. 49. Krajowy plan działań  minister właściwy do spraw energii po raz pierwszy przekazuje Komisji Europejskiej, 
do dnia 3 0 kwietnia 201 7 r. 
Art. 50. Sprawozdanie,  o którym mowa  w art. 12 ust.  6, Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska  
i Gospodarki Wodnej po raz pierwszy przekaże ministrowi właściwemu do spraw energii  do dnia 3 1 lipca 201 7 r. 
                                                           
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 264 
 
 Art. 51. 1. Przedsiębiorca,  o którym mowa  w art. 36 ust.  1, po raz pierwszy przeprowadzi audyt energetyczny prze d-
siębiorstwa  w terminie 1 2 miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy.  
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadzony przed dniem wejścia  w życie ustawy, ale nie wcześniej niż 
przed dniem 5 grudnia 201 2 r., i spełnia jący wymagania, o  których mowa  w art. 37 ust.  1 i 2, uznaje się za audyt energ e-
tyczny  w rozumieniu  art. 36 ust.  1. O przeprowadzeniu takiego audytu przedsiębiorstwo zawiadamia Prezesa Urzędu  
Regulacji Energetyki  w terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie u stawy.  
Art. 52. Właściciel lub zarządca lokali wyposaży je,  o ile będzie to technicznie wykonalne  i opłacalne,  w ciepło -
mierze lub wodomierze ciepłej wody użytkowej , o których mowa  w art. 45a ust. 7 pkt  2 ustawy zmienianej  w art. 4315), do 
dnia 3 1 grudnia 2 016 r. 
Art. 53. 1. Do wykonania  i rozliczenia wykonania obowiązku,  o którym mowa  w art. 12 ust.  1 i art. 23 ust.  3 ustawy 
uchylanej  w art. 59, za okres przed dniem wejścia  w życie ustawy, oraz  w zakresie kar pieniężnych za niedopełnienie tego 
obowiązku stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Wskaźnik,  o którym mowa  w art. 3 ustawy  z dnia 2 9 grudnia 201 5 r. o zmianie ustawy  o efektywności energ e-
tycznej, stosuje się do obliczenia ilości energii pierwotnej odpowiadającej wartości świadectwa efektywności ener getyc z-
nej, które są obowiązane uzyskać  i przedstawić do umorzenia podmioty,  o których mowa  w art. 12 ust.  2 ustawy uchylanej  
w art. 59, do dnia wejścia  w życie ustawy.  
Art. 54. 1. Opłaty zastępcze,  o których mowa  w art. 12 ust.  1 pkt  2 ustawy uchylanej  w art. 59, uiszczane na rach u-
nek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska  i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia  w życie ustawy stano-
wią przy chód tego Funduszu  i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego  w art. 401c  ust. 5 usta-
wy z dnia 2 7 kwietnia 200 1 r. – Prawo ochrony środowiska.  
2. Kary pieniężne wymierzane na podstawie  art. 35 ustawy uchylanej  w art. 59 płatne po dniu wejścia  w życie ust a-
wy uiszcza się na rachunek bankowy właściwego urzędu skarbowego. Wpływy  z tych kar stanowią dochód budżetu pa ń-
stwa.  
Art. 55. 1.16) Do dnia 30 czerwca 2021 r. świadectwa efektywności energetycznej wydane na podstawie ustawy 
uchylanej w art. 59 uwzględnia się w realizacji obowiązku określonego w art. 10 ust. 1.  
2. Przy rozliczeniu wykonania  obowiązku określonego  w art. 10 ust. 1 przyjmuje się, że wartość świadectw efekty w-
ności energetycznej, o  których mowa  w ust. 1, wyrażon a w tonach oleju ekwiwalentnego, odpowiada wartości świadectw 
efektywności energetycznej,  o których mowa  w art. 20. 
Art. 56. Do postępowań wszczętych  i niezakończonych przed dniem wejścia  w życie ustawy dotyczących świadectw 
efektywności energetycznej oraz przetargów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 57. 1. Przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie efektyw ności energetycznej zakończone przed 
dniem wejścia  w życie ustawy, ale nie wcześniej niż przed dniem 1 stycznia 201 4 r., dla których nie wydano świadectw 
efektywności energetycznej  w rozumieniu ustawy uchylanej  w art. 59 oraz świadectw efektywności energetycznej,  o któ-
rych mowa  w ust. 2, do dnia 3 0 czerwca 201 9 r. zalicza się na poczet realizacji obowiązku określonego  w art. 10 ust. 1. 
2. Dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, zako ńczonych przed 
dniem wejścia  w życie ustawy, ale nie wcześniej niż przed dniem 1 stycznia 201 4 r., dla których nie wydano świadectw 
efektywności energetycznej  w rozumieniu ustawy uchylanej  w art. 59, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje świ a-
dectwa efe ktywności energetycznej, na wniosek podmiotu , u którego zostało zrealizowane to przedsięwzięcie lub te 
przedsięwzięc ia, albo podmiotu upoważnionego przez ten podmiot, złożony  w terminie 1 2 miesięcy od dnia wejścia 
w życie ustawy. Do wniosku  o wydanie świad ectw efektywności energetycznej należy dołączyć audyt efektywności ene r-
getycznej, o  którym mowa  w art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. c. 
3. Świadectwa efektywności energetycznej,  o których mowa  w ust. 2, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki umarza  
w całości lub części , na wniosek podmiotu zobowiązanego, do dnia 3 0 czerwca danego roku  kalendarzowego; świadectwa 
te uwzględnia się przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego  w art. 10 ust. 1 za rok kalendarzowy,  w którym 
zostało ono wydane.  
4. Przepisy  art. 20–23 stosuje się odpowiednio do wydawania świadectw,  o których mowa  w ust. 2. 
                                                           
15) Artykuł 43 zawiera zmiany do ustawy z dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne . 
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym 
oraz niektórych innych ustaw, ustawę o efektywności energetycznej oraz ustawę o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U . 
poz. 1210), która weszła w życie z dniem 29 czerwca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 264 
 
 Art. 58. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 28 ust. 6 ustawy uchylanej  w art. 59 za-
chowują moc do dnia wejścia  w życie przepisów wykonawczych wydanych na po dstawie  art. 29, nie dłużej jednak niż 
12 miesięcy od dnia wejścia  w życie ustawy.  
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie  art. 46 ust.  1, 3 i 5 ustawy  z dnia 1 0 kwietnia 199 7 r. – 
Prawo energetyczne zachowują moc do dnia wejścia w  życie n owych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż 
18 miesięcy od dnia wejścia  w życie ustawy.  
Rozdział 9  
Przepisy końcowe  
Art. 59. Traci moc ustawa  z dnia 1 5 kwietnia 201 1 r. o efektywności energetycznej ( Dz. U. z 2015 r. poz. 2167 i 2359 
oraz z 2016 r. poz. 266).  
Art. 60. Ustawa wchodzi  w życie  z dniem 1 października 201 6 r.