DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 12 maja 2020 r. 
Poz. 842 
 
OBWIESZCZENIE 
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
z dnia 16 kwietnia 2020 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, 
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji 
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i nie-
których innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów 
oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 795), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 
1) ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych 
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia 
dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), 
2) ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 
poz. 1655 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 288), 
3) ustawą z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz. U. poz. 1495 
oraz z 2020 r. poz. 568), 
4) ustawą z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288), 
5) ustawą z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrume n-
tów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 2217)  
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 kwietnia 2020 r. 
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 
1) odnośnika nr 1 oraz art. 173 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem 
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie 
ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu t a-
kich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), 
które stanowią: 
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych 
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie 
o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2).” 
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 842 
 
 „Art. 173. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 
1) art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia; 
2) art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.; 
3) art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.”; 
2) art. 36 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1655 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 288), który stanowi: 
„Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2021 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9, 10, 12, 13, 17–27, art. 15, 
art. 28 i art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2020 r.”; 
3) art. 86 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych 
(Dz. U. poz. 1495 oraz z 2020 r. poz. 568), który stanowi: 
„Art. 86. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem: 
1) art. 67, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 27 lipca 2019 r.; 
2) art. 19 pkt 2 i 3 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 
3) art. 2 pkt 2 i 18–21, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia; 
4) art. 62 pkt 1, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia; 
5) art. 1 pkt 1–3, art. 55 oraz art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.; 
6) art. 33 pkt 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.; 
7) art. 62 pkt 6 lit. a tiret trzecie, lit. b i e i pkt 7 oraz art. 73 ust. 1–8, które wchodzą w życie z dniem 1 październ i-
ka 2020 r.; 
8) art. 14: 
a) pkt 1: 
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 4ba ust. 6, 
– lit. c w zakresie dodanego art. 4ba ust. 9, 
b) pkt 4: 
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art. 43d ust. 2, 
– lit. c w zakresie dodanego art. 43d ust. 6, 
c) pkt 5, 
d) pkt 6 w zakresie dodanego art. 43f ust. 1–3 i 5 
– które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.; 
9) art. 63 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 68, które wchodzą w życie z dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa 
z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europe j-
skiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864).”; 
4) art. 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288), który stanowi: 
„Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem: 
1) art. 1 pkt 1 i 25, art. 6, art. 16–19, art. 21 oraz art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; 
2) art. 1 pkt 2–4 i 47, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2021 r.; 
3) art. 3 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2020 r.”; 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 842 
 
 5) odnośnika nr 1 oraz art. 46 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach 
wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2217), które stanowią: 
„1) Niniejsza ustawa: 
1) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/828 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającą d y-
rektywę 2007/36/WE w zakresie zachęcania akcjonariuszy do długoterminowego zaangażowania (Dz. Urz. 
UE L 132 z 20.05.2017, str. 1); 
2) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (Dz. Urz. UE L 142 z 30.04.2004, str. 12 – Dz. Urz. UE Po l-
skie wydanie specjalne rozdz. 17, t. 2, str. 20, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109 oraz Dz. Urz. 
UE L 173 z 12.06.2014, str. 190); 
3) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 
15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, 
których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniającą dyrektywę 
2001/34/WE (Dz. Urz. UE L 390 z 31.12.2004, str. 38, Dz. Urz. UE L 76 z 19.03.2008, str. 50, Dz. Urz. 
UE L 327 z 11.12.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 120, Dz. Urz. UE L 294 z 06.11.2013, 
str. 13 oraz Dz. Urz. UE L 181 z 05.07.2019, str. 124); 
4) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 
4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi 
i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz. Urz. 
UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 246 z 23.09.2015, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 171 
z 29.06.2016, str. 1); 
5) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 
25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyj-
nej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 335 z 17.12.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str. 113, 
Dz. Urz. UE L 249 z 14.09.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 362, Dz. Urz. UE L 341 
z 18.12.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str. 37, 
Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 43); 
6) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 
15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE 
i dyrektywę 2011/61/UE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 349, Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, 
Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 8, Dz. Urz. UE L 188 z 13.07.2016, str. 28, Dz. Urz. UE L 273 
z 08.10.2016, str. 35, Dz. Urz. UE L 64 z 10.03.2017, str. 116 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 14.09.2018, 
str. 39); 
7) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 
2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartoś-
ciowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE 
(Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2017, str. 12).” 
„Art. 46. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 
1) art. 1 pkt 10 i 76 oraz art. 28, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; 
2) art. 8 pkt 4 i 5 oraz art. 14 pkt 22, pkt 43 lit. b i pkt 47, które wchodzą w życie z dniem 3 września 2020 r.”. 
Marszałek Sejmu: E. Witek 
 
 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 842 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 16 kwietnia 2020 r. (poz . 842) 
USTAWA 
z dnia 10 czerwca 2016 r. 
o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów  
oraz przymusowej restrukturyzacji1) 
DZIAŁ I 
Przepisy ogólne 
Rozdział 1 
Przedmiot ustawy i definicje 
Art. 1. 1. Ustawa określa: 
1) cel działalności, zadania oraz organizację Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, zwanego dalej „Funduszem”; 
2) zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów; 
3) zasady umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych; 
4) zasady przygotowywania i przeprowadzania przymusowej restrukturyzacji; 
5) zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji w celu realizacji zadań Funduszu. 
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do Banku Gospodarstwa Krajowego. 
3. Przepisów działu II, działu V rozdziału 2 oddziału 1, art. 318, art. 319, art. 330 ust. 3 pkt 1, art. 331 oraz działu IX 
rozdziału 1 nie stosuje się do banków hipotecznych. 
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 
1) bank – bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe; 
2) bank w restrukturyzacji – bank, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, 
o której mowa w art. 101 ust. 7; 
2a) bank zrzeszający – bank, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych; 
3) deponent – osobę lub podmiot uprawnione do świadczenia pieniężnego, o których mowa w art. 20 i art. 21; 
4) dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego – dominującą fina n-
sową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 
rozporządzenia nr 575/2013; 
5) dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową 
z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013; 
6) dominująca instytucja z państwa członkowskiego – dominującą instytucję z państwa członkowskiego, o której mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia nr 575/2013; 
7) działalność bankowa – wykonywanie przez bank czynności, o których mowa w art. 5 lub art. 6 ustawy – Prawo ba n-
kowe; 
                                                           
1) Niniejsza ustawa wdraża: 
– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia 
działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwesty-
cyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE , 
2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190),  
– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w  sprawie systemów gwarancji depozytów 
(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149).  
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 842 
 
 8) działalność maklerska – działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, 
oraz działalność, o której mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy, o ile jest wykonywana łącznie z działalnością, o której 
mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy; 
9) dzień roboczy – dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy; 
10) dzień spełnienia warunku gwarancji: 
a) w przypadku banku – dzień zawieszenia działalności banku wskazany w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, 
o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo bankowe, i ustanowienia zarządu komisarycznego, o ile 
nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioski em o ogłoszenie upadłości 
lub dzień wystąpienia przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa 
w art. 230 ust. 2 pkt 1, 
b) w przypadku oddziału banku zagranicznego – dzień wydania przez sąd postanowienia o uznaniu orzeczenia 
o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy – Prawo upad-
łościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
w formie oddziału, albo dzień wszczęcia postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagr a-
nicznego położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 
c) w przypadku kasy – dzień zawieszenia działalności kasy wskazany w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, 
o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustan o-
wienia zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienia do właściwego  
sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem 
o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2; 
11) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego – Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, o którym mowa w rozporządzeniu 
nr 1093/2010; 
12) finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 
nr 575/2013; 
13) finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, 
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013; 
14) firma inwestycyjna – dom maklerski w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, który 
posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 tej ustawy; 
15) firma inwestycyjna w restrukturyzacji – firmę inwestycyjną, wobec której właściwy organ przymusowej restruktur y-
zacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7; 
16) fundusze własne – fundusze własne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia nr 575/2013; 
17) funkcje krytyczne – usługi, operacje lub inną działalność podmiotu lub grupy, których zaprzestanie mogłoby prow a-
dzić, w jednym lub kilku państwach członkowskich będących członkiem Unii Europejskiej, do zakłóceń w funkcj o-
nowaniu gospodarki lub zagrozić stabilności finansowej ze względu na wielkość podmiotu lub grupy, ich udział 
w rynku, złożoność, działalność transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe, w szczególności uwzglę d-
niając możliwość wykonywania tych usług, operacji lub innej działalności przez inne podmioty; 
18) główna linia biznesowa – wyodrębnioną na potrzeby zarządcze część działalności, która stanowi dla podmiotu lub 
grupy, w skład której wchodzi podmiot, istotne źródło przychodów, zysku lub wartości przedsiębiorstwa; 
19) grupa – podmiot dominujący, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. a rozporządzenia nr 575/2013, oraz podmioty 
zależne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 tego rozporządzenia; 
20) grupowy plan przymusowej restrukturyzacji – plan sporządzony przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji 
dla grupy określający sposób, w jaki ten organ zamierza prowadzić restrukturyzację grupy; 
21) holding mieszany – holding mieszany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia nr 575/2013; 
22) instrument pochodny – instrument pochodny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia nr 648/2012; 
23) instrumenty finansowe – instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ustawy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi; 
24) instytucja finansowa – instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia nr 575/2013; 
25) instytucja kredytowa – instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013, mającą 
siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska; 
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 842 
 
 26) instytucja pomostowa – podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem dominującym jest Fundusz, utw o-
rzony w celu przeniesienia na ten podmiot praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwa albo 
praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji w celu kontynuowania w całości lub części działa l-
ności prowadzonej przez podmiot w restrukturyzacji; 
27) istotny oddział: 
a) w przypadku oddziału instytucji kredytowej – oddział uznany za istotny zgodnie z art. 141f ust. 13 ustawy –  
Prawo bankowe, 
b) w przypadku oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej, o której mowa w art. 3 pkt 32 ustawy o obrocie instr u-
mentami finansowymi – oddział uznany za istotny zgodnie z art. 110f ust. 2 tej ustawy, 
c) w przypadku oddziału podmiotu krajowego prowadzącego działalność poza terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej – oddział uznany za istotny przez organy państwa przyjmującego; 
28) kasa – spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową; 
29) Kasa Krajowa – Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową; 
30) kasa w restrukturyzacji – kasę, wobec której właściwy organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której 
mowa w art. 101 ust. 7; 
31) kolegium przymusowej restrukturyzacji – kolegium utworzone zgodnie z art. 127 ust. 1; 
32) kontrahent centralny – kontrahenta centralnego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 648/2012; 
33) krajowy podmiot dominujący: 
a) bank lub firmę inwestycyjną będącą unijną instytucją dominującą, 
b) unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działal-
ności mieszanej, jeżeli są objęte nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego; 
34) obowiązkowy system gwarantowania depozytów – system gwarantowania środków pieniężnych funkcjonujący na 
podstawie ustawy; 
35) oddział banku zagranicznego – oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy – Prawo bankowe; 
36) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów – system gwarantowania środków pieniężnych, utworzony 
i urzędowo uznany w państwie członkowskim; 
37) państwo członkowskie – państwo będące członkiem Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego; 
38) państwo trzecie – państwo inne niż państwo członkowskie; 
39) plan przymusowej restrukturyzacji – plan sporządzony przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji, określ a-
jący sposób, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w jaki ten organ zamierza prowadzić 
restrukturyzację podmiotu; 
40) podmiot krajowy – bank, firmę inwestycyjną lub kasę; 
41) podmiot objęty systemem gwarantowania – objęty obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów: 
a) bank, z wyjątkiem banku hipotecznego, 
b) oddział banku zagranicznego, o ile nie jest uczestnikiem systemu gwarantowania środków pieniężnych albo 
system gwarantowania środków pieniężnych, w którym uczestniczy, nie zapewnia gwarantowania środków 
pieniężnych co najmniej w zakresie i w wysokości określonych w ustawie, 
c) kasę; 
42) podmiot rezydualny – podmiot w restrukturyzacji, wobec którego Fundusz podjął decyzję o likwidacji lub wystąpił 
z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości; 
43) podmiot uprawniony do reprezentacji – w przypadku: 
a) banku – zarząd, zarząd komisaryczny, likwidatora, administratora albo pełnomocnika ustanowionego przez Fu n-
dusz, a jeżeli ogłoszono upadłość banku – syndyka, 
b) oddziału banku zagranicznego – dyrektora oddziału albo zarządcę zagranicznego, o którym mowa w art. 379 
pkt 4 ustawy – Prawo upadłościowe, 
c) kasy – zarząd, zarządcę komisarycznego, likwidatora, administratora albo pełnomocnika ustanowionego przez 
Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość kasy – syndyka; 
  
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 842 
 
 44) podmiot w restrukturyzacji – podmiot, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, 
o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4; 
45) podmiot zależny – podmiot zależny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nr 575/2013; 
46) podmiot zarządzający aktywami – podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem dominującym jest 
Fundusz, utworzony w celu przeniesienia praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań podmiotu w restruk-
turyzacji lub instytucji pomostowej w celu zarządzania tymi prawami, w tym ich zbycia lub likwidacji; 
47) podmiot znaczący – podmiot, który indywidualnie spełnia jedną z przesłanek: 
a) łączna wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego 
przekracza równowartość w złotych kwoty 30 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez 
Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania, 
b) stosunek całkowitej wartości jego aktywów do produktu krajowego brutto państwa członkowskiego, w którym 
ma siedzibę, przekracza 20%, chyba że wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego 
sprawozdania finansowego jest niższa niż równowartość w złotych kwoty 5 000 000 000 euro według średniego 
kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania; 
48) prawa udziałowe – akcje, udziały, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne i inne zbywalne papiery 
wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji oraz inne zbywalne pr a-
wa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wa r-
tościowych określonych wcześniej; 
49) przejęcie przedsiębiorstwa – instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na przejęciu: 
a) przedsiębiorstwa prowadzonego przez podmiot w restrukturyzacji lub 
b) wybranych albo wszystkich praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji lub wybranych albo wszystkich 
zobowiązań tego podmiotu, lub 
c) praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji; 
50) rachunek w podmiocie objętym systemem gwarantowania – rachunek bankowy w banku lub oddziale banku zagr a-
nicznego lub rachunek w kasie; 
51) rejestr instrumentów finansowych – prowadzoną przez podmiot w postaci elektronicznej ewidencję otwartych poz y-
cji z tytułu transakcji instrumentami finansowymi zapewniającą możliwość bezzwłocznego uzyskania wszystkich 
danych pozwalających w szczególności na identyfikację typu instrumentu finansowego, należności lub zobowiązań 
z tytułu transakcji, waluty transakcji, strony transakcji, terminu transakcji, sposobu rozliczenia, zabezpieczenia transakcji 
i prawa właściwego dla transakcji; 
52) rozporządzenie nr 1093/2010 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listo-
pada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), 
zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, 
str. 12, z późn. zm.); 
53) rozporządzenie nr 648/2012 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 
2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahe n-
tów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.); 
54) rozporządzenie nr 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 
2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych zmieniające ro z-
porządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.); 
54a)2)  rozporządzenie nr 596/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwie t-
nia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 
2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE 
(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.3)); 
                                                           
2) Dodany przez art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowa-
dzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 2217), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2019 r. 
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, 
str. 1, Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016, str. 320 oraz Dz. Urz. UE L 254 z 10.10.2018, str. 19. 
  
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 842 
 
 55) rozporządzenie nr 2015/63 – rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupeł-
niające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na 
rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 44); 
55a)4)  rozporządzenie nr 2017/1129 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 
14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartoś-
ciowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz. Urz. 
UE L 168 z 30.06.2017, str. 12); 
56) rynek regulowany – rynek regulowany, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; 
57) spełnienie warunku gwarancji: 
a)  w przypadku banku, z wyjątkiem banku hipotecznego: 
– wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku, o której mowa 
w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo bankowe, i ustanowienie zarządu komisarycznego, o ile nie został on 
ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo 
– wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 
ust. 2 pkt 1, 
b) w przypadku oddziału banku zagranicznego – wydanie przez sąd postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczę-
ciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy – Prawo upadłościowe, 
dotyczącego banku zagranicznego, który prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, 
albo wszczęcie postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, 
c) w przypadku kasy: 
– wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa 
w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienie z a-
rządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu 
z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo 
– wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 
ust. 2 pkt 2; 
58) system goszczący – oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów w państwie członkowskim innym niż 
Rzeczpospolita Polska, na którego terytorium podmiot objęty systemem gwarantowania wykonuje działalność przez 
oddział; 
59) system macierzysty – oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, do którego należy instytucja kredytowa, 
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy – Prawo bankowe, w państwie członkowskim, w którym ta instytucja 
kredytowa uzyskała zezwolenie na wykonywanie działalności i na którego terytorium ma siedzibę; 
60) system ochrony instytucjonalnej – instytucjonalny system ochrony, o którym mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia 
nr 575/2013; 
61) system płatności – system płatności, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności rozrachunku; 
62) system rekompensat – system rekompensat, o którym mowa w art. 133 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi; 
63) system rozrachunku – system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy 
o ostateczności rozrachunku; 
64) system wyliczania – system informatyczny podmiotu objętego systemem gwarantowania przeznaczony do zapewni e-
nia możliwości niezwłocznego uzyskania danych pozwalających na identyfikację deponentów oraz określenie wys o-
kości środków gwarantowanych należnych poszczególnym deponentom; 
65) środki gwarantowane – środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną do wysokości, o której mowa w art. 24 ust. 1, 3 i 4; 
66) środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych – środki zgromadzone na fu n-
duszu przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których 
mowa w art. 303 ust. 1, banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych; 
                                                           
4) Dodany przez art. 20 pkt 1 lit. b  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 842 
 
 67) środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas – środki zgromadzone na funduszu przymusowej restrukt u-
ryzacji kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, kas objętych 
obowiązkowym systemem gwarantowania; 
68) środki objęte ochroną gwarancyjną – środki deponenta objęte ochroną zgodnie z art. 17–19; 
69) środki systemu gwarantowania depozytów w bankach – środki zgromadzone na funduszu gwarancyjnym banków do 
wykorzystania oraz funduszu statutowym po pomniejszeniu o wartość rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości 
niematerialnych i prawnych, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub 
oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania; 
70) środki systemu gwarantowania depozytów w kasach – środki zgromadzone na funduszu gwarancyjnym kas do wyk o-
rzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, kas objętych obowiązkowym sy s-
temem gwarantowania; 
71) umorzenie lub konwersja zobowiązań – instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na umorzeniu zobowi ą-
zań w celu pokrycia strat lub zamianie zobowiązań na instrumenty kapitałowe; 
72) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – unijną dominującą finansową spółkę holdingową, o której mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013; 
73) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – unijną dominującą finansową spółkę 
holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013; 
74) unijna instytucja dominująca – unijną instytucję dominującą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia 
nr 575/2013; 
74a) ustawa o funkcjonowaniu banków spółdzielczych – ustawę z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spó ł-
dzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. z 2020 r. poz. 449); 
75) ustawa o obrocie instrumentami finansowymi – ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, 288 i 568); 
76) ustawa o ostateczności rozrachunku – ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach 
płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 212); 
77) ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych – ustawę z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych 
kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2412 oraz z 2020 r. poz. 288 i 321 ); 
78) ustawa – Prawo bankowe – ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 oraz 
z 2020 r. poz. 284, 288 i 321 ); 
79) ustawa – Prawo upadłościowe – ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 498, 
z późn. zm.5)); 
80) wiążąca mediacja – procedurę określoną w art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010; 
81) właściciel – akcjonariusza, wspólnika spółki albo członka spółdzielni; 
82) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji – organ państwa członkowskiego wykonujący zadania z zakresu 
przymusowej restrukturyzacji albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji utworz o-
ną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiaj ą-
cego jednolite zasa dy i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych 
i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji 
oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 
nr 1093/2010 (Dz. Urz. UE L 225 z 30.07.2014, str. 1); 
83) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy – organ przymusowej restrukturyzacji właściwy w państwie 
członkowskim, którego organ nadzoru sprawuje nadzór skonsolidowany, albo Jednolitą Radę do spraw Restruktur y-
zacji i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 
nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i upo-
rządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu  
restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji 
oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010; 
                                                           
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 9 r. poz. 912, 1495, 1655, 1802, 2089 i 2217. 
  
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 842 
 
 84) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału – właściwy organ przymusowej restrukturyzacji 
w państwie członkowskim, na którego terytorium podmiot utworzył istotny oddział; 
85) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego – właściwy organ przymusowej restruktur y-
zacji w państwie członkowskim, na którego terytorium ma siedzibę podmiot zależny; 
86) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego – organ przymusowej restrukturyzacji państwa 
trzeciego wykonujący zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji; 
87) wspólna decyzja – porozumienie podjęte w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji przez właściwe organy 
przymusowej restrukturyzacji; 
88) wydzielenie praw majątkowych – instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na przeniesieniu wybranych 
praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej do 
podmiotu zarządzającego aktywami; 
89) zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji – przymusową restrukturyzację wszczętą w państwie trzecim; 
90) zagraniczny podmiot w restrukturyzacji – podmiot z siedzibą w państwie trzecim, wobec którego wydano decyzję 
o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji; 
91) zobowiązanie zabezpieczone – zobowiązanie, w przypadku którego prawo wierzyciela do płatności lub innej formy 
wykonania jest zabezpieczone przez obciążenie, w szczególności przez zastaw, hipotekę lub inną formę zabezpi e-
czenia ustanowionego na prawach majątkowych dłużnika, w tym zobowiązanie wynikające z transakcji z udzielonym 
przyrzeczeniem 
odkupu i innych uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu  
tytułu do tego prawa majątkowego. 
Rozdział 2 
Status, zadania i organy Funduszu 
Art. 3. 1. Fundusz jest osobą prawną wykonującą zadania określone w ustawie. 
2. Siedzibą Funduszu jest Warszawa. 
3. Fundusz nie jest państwową osobą prawną i nie jest jednostką sektora finansów publicznych. 
4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, nadaje Funduszowi statut, 
w którym określa szczegółowo jego zadania, organizację oraz zasady tworzenia i wykorzystywania funduszy własnych, 
mając na uwadze sprawne działanie Funduszu oraz cele jego działalności. 
Art. 4. Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansow e-
go, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów oraz prow a-
dzenie przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 5. 1. Do zadań Funduszu należy: 
1) wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania depozytów, w szczególności dokonywanie wypłaty 
środków gwarantowanych deponentom; 
2) kontrola danych zawartych w systemach wyliczania podmiotów objętych systemem gwarantowania; 
3) restrukturyzacja podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2, przez umorzenie lub konwersję instrumentów kapit a-
łowych; 
4) prowadzenie przymusowej restrukturyzacji; 
5) przygotowywanie, aktualizacja i ocena wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów 
przymusowej restrukturyzacji; 
6) gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania oraz o bankach hipotec z-
nych, w szczególności w celu opracowywania analiz i prognoz dotyczących sektora bankowego i sektora kas oraz 
poszczególnych banków i kas; 
7) prowadzenie innych działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego. 
  
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 842 
 
 2. Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji kas, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności, należy: 
1) udzielanie zwrotnej pomocy finansowej; 
2) nabywanie wierzytelności kas; 
3) udzielanie wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia, przejęcia jej wybranych praw 
majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zo r-
ganizowanej części lub wybranych praw majątkowych podmiotowi przejmującemu lub nabywcy; 
4) kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i 3, oraz monitorowanie sytuacji 
ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania: 
a) kasy korzystającej z pomocy, 
b) podmiotu przejmującego kasę, wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy, 
c) nabywcy przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych. 
2a. Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji banków, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności, 
z wyłączeniem banków hipotecznych, należy: 
1) udzielanie wsparcia na rzecz działalności restrukturyzowanego banku bankom przejmującym; 
2) kontrola prawidłowości wykorzystania wsparcia, o którym mowa w pkt 1, oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-
-finansowej i systemu zarządzania banku uczestniczącego w restrukturyzacji banku, na którego działalność Fundusz 
udzielił wsparcia. 
3. Fundusz współpracuje z innymi podmiotami działającymi na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, 
podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów, a także właściwymi organami przymusowej restruktur y-
zacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla grupy, 
właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, właściwymi organami przymusowej restru k-
turyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego. 
4. W zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 3, Fundusz może prowadzić działalność wydawniczą, informacyjną, prom o-
cyjną i edukacyjną. 
5. Fundusz może świadczyć usługi na rzecz instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, ustanawia Fundusz kuratorem, o którym mowa w art. 144 
ust. 1 ustawy – Prawo bankowe albo art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Fu n-
duszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy – Prawo bankowe albo art. 72c ust. 11 
ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. 
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu op i-
nii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe działania Fu n-
duszu na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego oraz tryb i sposób ich wykonania, kierując się koniecznością 
zapewnienia stabilności krajowego systemu finansowego. 
8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, z a-
kres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając konieczność zape w-
nienia skuteczności prowadzonej restrukturyzacji kas. 
Art. 5a.6) Fundusz przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1– 6. 
Art. 6. 1. Organami Funduszu są Rada Funduszu oraz Zarząd Funduszu. 
2. Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu nie mogą pełnić funkcji w organach lub być 
pracownikami podmiotu krajowego lub Kasy Krajowej, z wyjątkiem instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego 
aktywami. 
                                                           
6) Dodany przez art. 145 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych 
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 842 
 
 Art. 7. 1. Rada Funduszu składa się z sześciu członków. 
2. Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki: 
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 
2) posiada wyższe wykształcenie; 
3) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe; 
4) posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie funkcjonowania rynku finansowego. 
3. Przewodniczącym Rady Funduszu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. 
4. Członkami Rady Funduszu są: 
1) trzej przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w tym przewodniczący Rady Funduszu; 
2) dwaj przedstawiciele Narodowego Banku Polskiego delegowani przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego; 
3) jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego delegowany przez Przewodniczącego Komisji Nadzoru Fina n-
sowego. 
5. Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, przy czym z upływem kadencji wygasają mandaty wszystkich jej członków. 
6. Mandat członka Rady Funduszu wygasa z upływem kadencji Rady Funduszu, wskutek śmierci, złożenia rezygn a-
cji albo odwołania z Rady Funduszu. 
7. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Funduszu w trakcie trwania kadencji Rady Funduszu deleg o-
wanie nowego członka następuje na okres do końca kadencji Rady Funduszu. 
8. Po upływie kadencji Rady Funduszu członkowie Rady Funduszu pełnią obowiązki do dnia powołania nowej Rady 
Funduszu. 
9. Członkom Rady Funduszu przysługuje miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie składa się z części stałej oraz 
części zmiennej, której wysokość jest uzależniona od udziału członka Rady Funduszu w posiedzeniach Rady Funduszu 
oraz częstotliwości zwoływania posiedzeń Rady Funduszu w danym miesiącu. 
10. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członka Rady Funduszu ustala się jako wielokrotność przeciętnego mi e-
sięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedni e-
go, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. 
11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Pr e-
zesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, maksymalną wysokość mi e-
sięcznego wynagrodzenia członków Rady Funduszu obejmującą: 
1) wysokość części stałej wynagrodzenia, 
2) sposób ustalenia części zmiennej wynagrodzenia 
– uwzględniając pełnioną funkcję oraz udział w posiedzeniach Rady Funduszu. 
Art. 8. Do zadań Rady Funduszu należy: 
1) wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu; 
2) uchwalanie planu działalności i planu finansowego Funduszu; 
3) zatwierdzanie opracowanego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania finansowego Funduszu i rocznego 
sprawozdania z działalności Funduszu oraz przedkładanie ich Radzie Ministrów; 
4) przyjmowanie opracowanych przez Zarząd Funduszu kwartalnych sprawozdań z działalności Funduszu oraz prze d-
kładanie ich ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych, nie później niż w terminie 40 dni od ostatni e-
go dnia kwartału, za który zostały sporządzone; 
5) akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, zaciągnięcia przez Fundusz pożyczki, kredytu lub emisji dłużnych papi e-
rów wartościowych; 
6) akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, udzielenia przez Fundusz pożyczki oficjalnie uznanemu systemowi gw a-
rantowania z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska lub podmiotowi zarządzającemu fundusz a-
mi przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich; 
7) podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przekazaniu środków między funduszami własnymi Funduszu; 
  
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 842 
 
 8) podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przeznaczeniu na finansowanie przymusowej restruktur y-
zacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach albo d o-
celowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach; 
9) określanie, na wniosek Zarządu Funduszu: 
a) wysokości obowiązkowych składek na fundusz gwarancyjny banków i fundusz gwarancyjny kas, o których 
mowa w art. 286 ust. 1, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji 
kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3, terminu ich wniesienia oraz udziału składek wnoszonych w formie 
zobowiązania do zapłaty, 
b) wysokości składek nadzwyczajnych na fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny kas, fundusz prz y-
musowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa odpowiednio 
w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 i art. 300 ust. 1, oraz terminu ich wniesienia, 
c) zasad odraczania terminów płatności składek nadzwyczajnych na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków 
i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, 
d) zasad sporządzania, akceptacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów 
przymusowej restrukturyzacji, 
e) szczegółowych wewnętrznych zasad prowadzenia przez Fundusz przymusowej restrukturyzacji, 
f) zasad i form udzielania wsparcia oraz zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia wspa r-
cia w przymusowej restrukturyzacji, 
g) zasad przeprowadzania oszacowań na potrzeby przymusowej restrukturyzacji, 
h) zasad udzielania przez Fundusz pożyczek, o których mowa w pkt 6, z funduszu gwarancyjnego banków, funduszu 
gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków i funduszu przymusowej restrukturyzacji kas, 
i) zmniejszenia częstotliwości przeglądów planów przymusowej restrukturyzacji dla niektórych podmiotów 
i oceny wykonalności tych planów, 
j) zasad i form udzielania pomocy i wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia pomocy lub 
wsparcia w związku z restrukturyzacją kas, 
k) zasad i form udzielania wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia wsparcia w związku 
z restrukturyzacją banków; 
10) zwolnienie, na wniosek Zarządu Funduszu, podmiotu z prowadzenia rejestru instrumentów finansowych; 
11) ustalanie wysokości wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu; 
12) reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności powoływanie, z a-
wieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu; 
13) uchwalanie, na wniosek Zarządu Funduszu, regulaminu określającego organizację pracy oraz zasady i tryb działania 
Zarządu Funduszu. 
Art. 9. 1. Rada Funduszu podejmuje uchwały większością głosów, w obecności co najmniej trzech jej członków. 
W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego Rady Funduszu. 
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ustali, w drodze rozporządzenia, regulamin określający org a-
nizację pracy oraz zasady i tryb działania Rady Funduszu, uwzględniając cele działania Funduszu, jego zadania oraz sp e-
cyfikę jego działalności. 
Art. 10. 1. W skład Zarządu Funduszu wchodzi od trzech do pięciu członków, w tym Prezes Zarządu i jego Zastępca. 
2. Członków Zarządu Funduszu powołuje i odwołuje Rada Funduszu. 
3. Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki: 
1) posiada obywatelstwo polskie; 
2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 
3) posiada wyższe wykształcenie; 
4) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe; 
5) posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku kierowniczym w zakresie funkcjonowania 
rynku finansowego. 
  
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 842 
 
 4. Rada Funduszu spośród członków Zarządu Funduszu wybiera: 
1) Prezesa Zarządu Funduszu; 
2) Zastępcę Prezesa Zarządu Funduszu na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu. 
5. Kadencja Zarządu Funduszu trwa 3 lata od dnia powołania. 
6. Członek Zarządu Funduszu, w tym Prezes lub jego Zastępca, mogą być w każdej chwili odwołani z pełnionej 
funkcji przez Radę Funduszu. 
7. Mandat członka Zarządu Funduszu wygasa z dniem: 
1) upływu kadencji Zarządu Funduszu; 
2) śmierci członka Zarządu Funduszu; 
3) odwołania z pełnionej funkcji. 
8. Prezes Zarządu Funduszu pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy. 
9. Po upływie kadencji Zarządu Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu pełnią obowiązki do dnia powołania nowego 
Zarządu. 
Art. 11. 1. Zarząd Funduszu kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje go na zewnątrz. 
2. Do zadań Zarządu Funduszu należy także: 
1) opracowywanie projektów planu działalności i planu finansowego Funduszu; 
2) gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu; 
3) składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności; 
4) składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 8 pkt 5–10 i 13; 
5) wykonywanie innych zadań Funduszu niezastrzeżonych dla Rady Funduszu. 
3. Zarząd Funduszu podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej połowy osób wchodzących 
w jego skład. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos Prezesa Zarządu Funduszu. 
4. Decyzje w sprawach: 
1) wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, 
2) umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, 
3) środków niezbędnych do usunięcia przeszkód uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymus o-
wej restrukturyzacji, o których mowa w art. 72 ust. 5 i art. 95 ust. 1, 
4) zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, 
5) powołania i odwołania administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1, 
6) powołania i odwołania pełnomocnika, o którym mowa w art. 214 ust. 1, 
7) pozbawienia praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych, 
8) zawieszenia działalności podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 155 ust. 1, 
9) zawieszenia wykonania wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 144 ust. 1, 
10) zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń, o którym mowa w art. 142 ust. 1, 
11) zmiany warunków umów, o których mowa w art. 150 ust. 1, 
12) zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w tym 
wydłużenia terminu wykupu lub zapłaty lub zawieszenia spłaty tych zobowiązań, 
13) zawieszenia prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji, o którym mowa 
w art. 143 ust. 1, i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 143 ust. 2, 
14) zobowiązania do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności związanej z przeniesion y-
mi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi 
albo wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyz a-
cji przez podmiot, na który są przenoszone, 
  
Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 842 
 
 15) uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej, 
16) nałożenia przez Fundusz kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1 lub art. 95 ust. 6, 
17) likwidacji podmiotu rezydualnego w przypadkach, o których mowa w art. 230, 
18) zmiany poziomu umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, o której mowa w art. 138 
ust. 3 pkt 1, 
19) zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań lub praw udzi a-
łowych, o którym mowa w art. 174 ust. 4, 
20) zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia przedsiębiorstwa, wybr a-
nych praw majątkowych lub zobowiązań, o którym mowa w art. 188 ust. 2, 
21) nakazania podmiotowi zbycia praw udziałowych w wyznaczonym terminie na podstawie art. 175 ust. 4, 
22) określenia terminu, w którym podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa w rynku regulow a-
nym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności, w systemie 
rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie art. 176 ust. 2, 
23) określenia terminu, w którym instytucja pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa w rynku regulow a-
nym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności, w systemie 
rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie art. 191 ust. 5, 
24) przedłużenia terminu zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej, jej akcji albo udziałów na podstawie art. 181 
ust. 3, 
25) wykonywania uprawnień, dokonania przeniesienia oraz zawieszenia wykonania prawa do wypowiedzenia, rozwiąz a-
nia lub przyspieszenia terminu wymagalności umów, o których mowa w art. 256 ust. 1, 
26) wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 257 
– Zarząd Funduszu wydaje w formie uchwały. 
5. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do decyzji, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), zwanej dalej 
„Kodeksem postępowania administracyjnego”, z wyłączeniem art. 10, art. 31, art. 391, art. 46 § 3– 9, art. 48, art. 49, art. 61 
§ 4, art. 78, art. 79, art. 81, art. 89–96, art. 106 i art. 127–140 tej ustawy. 
6. Do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, 
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracy j-
nymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. 
7. Do postępowania w zakresie nakładania kar pieniężnych przez Fundusz stosuje się przepisy Kodeksu postępow a-
nia administracyjnego. 
8. Decyzje, o których mowa w ust. 4, są ostateczne i podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 
9. Decyzje, o których mowa w ust. 4, podpisuje w imieniu Zarządu Funduszu Prezes Zarządu Funduszu albo jego Zastępca. 
Art. 12. 1. Do składania oświadczeń w imieniu Funduszu są uprawnieni: 
1) dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie; 
2) Prezes Zarządu Funduszu działający samodzielnie; 
3) pełnomocnik działający łącznie z członkiem Zarządu Funduszu; 
4) pełnomocnik działający samodzielnie lub łącznie z innym pełnomocnikiem. 
2. Prezes Zarządu Funduszu dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników Funduszu. 
Art. 13. Regulamin organizacyjny Biura Funduszu określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu z Radą Funduszu. 
Art. 14. 1. Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych na po d-
stawie kryterium legalności i zgodności ze statutem. 
2. Wydanie przez Fundusz decyzji, która może wywołać bezpośrednie skutki fiskalne lub skutki o charakterze sys-
temowym, wymaga zgody ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. 
3. Organy Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpisy decyzji, o których 
mowa w art. 11 ust. 4, w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia. 
  
Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 842 
 
 4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w przypadku 
stwierdzenia, że zadania Funduszu są wykonywane z naruszeniem prawa, może: 
1) zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie; 
2) wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka Zarządu Funduszu odpowiedzialnego za powst a-
łe nieprawidłowości. 
Art. 15. 1. Fundusz nie ponosi odpowiedzialności: 
1) za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów, o której mowa w art. 41 ust. 1: 
a) osobie nieuprawnionej, 
b) w niewłaściwej wysokości; 
2) za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów osobie uprawnionej nieujawni o-
nej na tej liście. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz nie ponosi odpowiedzialności: 
1) za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa w art. 61 ust. 2, przekazanych Fund u-
szowi przez system macierzysty: 
a) osobie nieuprawnionej, 
b) w niewłaściwej wysokości; 
2) za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa w art. 61 ust. 2, osobie 
uprawnionej nieujawnionej w tych danych. 
3. Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie zadań określonych w ustawie, w tym niedokonanie w y-
płaty środków gwarantowanych w terminach określonych ustawą, jeżeli było to spowodowane siłą wyższą. 
4. Członkowie organów Funduszu działający z należytą starannością nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę w y-
nikłą z niewłaściwej realizacji wypłat środków gwarantowanych. 
5. Fundusz oraz osoby działające w jego imieniu lub na jego rzecz nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wynikłą 
ze zgodnych z przepisami prawa działań lub zaniechań, które pozostają w związku z uprawnieniami i zadaniami Funduszu 
jako organu przymusowej restrukturyzacji, a w szczególności za szkodę spowodowaną wyborem instrumentów przym u-
sowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1. 
6. Odpowiedzialność za działania lub zaniechania, o których mowa w ust. 5, jest ograniczona do wysokości rzeczywistej 
szkody. 
7. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za działanie lub zaniechanie Funduszu ponosi wyłącznie Fundusz. 
Art. 16. Do odpowiedzialności majątkowej pracowników Funduszu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 
20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. 
z 2016 r. poz. 1169 ). 
DZIAŁ II 
System gwarantowania depozytów 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
Art. 17. 1. W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem gwarantow a-
nia depozytów środkami objętymi ochroną gwarancyjną są: 
1) środki pieniężne zgromadzone przez deponenta na rachunkach bankowych, w przypadku których deponent jest str o-
ną umowy rachunku bankowego, niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy, a także jej nieważności, oraz 
w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3; 
2) inne należności deponenta wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 ustawy – 
Prawo bankowe; 
3) kwoty, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, z zastrzeżeniem art. 52, o ile 
stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku gwarancji; 
4) należności deponenta wynikające z bankowych papierów wartościowych, potwierdzone dokumentami imiennymi 
wystawionymi przez emitenta lub imiennymi świadectwami depozytowymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy 
o obrocie instrumentami finansowymi, o ile zostały wyemitowane przed dniem 2 lipca 2014 r. 
  
Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 842 
 
 2. Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje: 
1) środków wpłaconych do banku spółdzielczego tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich; 
2) środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach bankowych, na których w okresie 2 lat przed dniem 
spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub 
opłat, a ich suma jest niższa niż równowartość w złotych 2,5 euro – jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte 
ochroną gwarancyjną; 
3) pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 659, 730 i 1495) oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, 
o których mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy. 
3. Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia 
warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. 
Art. 18. 1. W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów środkami objętymi 
ochroną gwarancyjną są: 
1) środki pieniężne zgromadzone w kasie przez deponenta na rachunkach, w przypadku których deponent jest stroną 
umowy rachunku, niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy, a także jej nieważności; 
2) inne należności deponenta wynikające z prowadzenia przez kasę rachunków deponenta, o których mowa w pkt 1; 
3) należności deponenta wynikające z przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych; 
4) kwoty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, 
z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku gwarancji. 
2. Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje: 
1) środków wpłaconych do kasy tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich; 
2) środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach, na których w okresie 2 lat przed dniem spełnienia 
warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich s u-
ma jest niższa niż równowartość w złotych 2,5 euro – jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte ochroną gw a-
rancyjną; 
3) pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych oraz 
środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy. 
3. Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia 
warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. 
Art. 19. 1. Środkami objętymi ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 i art. 18, są środki w złotych lub 
w walucie obcej. 
2. Wartość środków objętych ochroną gwarancyjną, powiększonych o odsetki naliczone na początek dnia spełnienia 
warunku gwarancji, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w umowie, niezależnie od terminu ich wymagalności, ustala 
się według stanu na początek dnia spełnienia warunku gwarancji. 
3. Ustalenia wartości w złotych środków w walucie obcej dokonuje się według kursu stosowanego do ustalenia stanu 
ksiąg rachunkowych na dzień spełnienia warunku gwarancji. 
Art. 20. W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem gwarantowania 
depozytów uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są: 
1) osoby fizyczne; 
2) osoby prawne; 
3) jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną; 
4) szkolne kasy oszczędnościowe; 
5) pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe; 
6) rady rodziców. 
  
Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 842 
 
 Art. 21. W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów uprawnione do świadcz e-
nia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są: 
1) osoby fizyczne; 
2) organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego 
i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020 oraz z 20 20 r. poz. 284); 
3) jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, będące osobami prawnymi; 
4) spółdzielnie; 
5) związki zawodowe; 
6) wspólnoty mieszkaniowe. 
Art. 22. 1. Ochroną gwarancyjną nie są objęte środki pieniężne i należności: 
1) Skarbu Państwa; 
2) Narodowego Banku Polskiego; 
3) banków, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych, o których mowa w ustawie – Prawo bankowe; 
4) kas i Kasy Krajowej; 
5) Funduszu; 
6) instytucji finansowych; 
7) firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, i uznanych firm inwestycy j-
nych z państwa trzeciego, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 25 tego rozporządzenia; 
8) osób i podmiotów, które nie zostały zidentyfikowane przez podmiot objęty systemem gwarantowania depozytów; 
9) krajowych i zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz krajowych i zagranicznych zakładów reasekuracji, o których 
mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 381, 730 i 2217 ); 
10) funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy zagranicznych, spółek zarządzających 
i oddziałów towarzystw inwestycyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwest y-
cyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 95 ); 
11) otwartych funduszy emerytalnych, pracowniczych funduszy emerytalnych, powszechnych towarzystw emerytalnych 
i pracowniczych towarzystw emerytalnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji 
i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 105); 
12) jednostek samorządu terytorialnego; 
13) organów władz publicznych państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska oraz państwa trzeciego, 
w szczególności rządów centralnych, regionalnych oraz jednostek samorządu terytorialnego tych państw. 
2. Identyfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 8, obejmuje ustalenie następujących danych: 
1) w przypadku osób fizycznych – imienia, nazwiska oraz numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji 
Ludności (PESEL) albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego tożsamość 
w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL, albo imienia, nazwiska oraz numeru dokumentu stwierdzając e-
go tożsamość cudzoziemca, a gdy identyfikacja była dokonywana przed dniem 23 czerwca 2001 r. – imienia, nazw i-
ska oraz numeru PESEL albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego tożsamość; 
2) w przypadku osób prawnych – nazwy (firmy), formy organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru z właściwego rejestru; 
3) w przypadku jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje zdo l-
ność prawną, szkolnych kas oszczędnościowych i pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych – nazwy, formy 
organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru z właściwego rejestru, o ile dotyczy. 
Art. 23. Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki pieniężne lub należności zostały ujęte 
na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym, a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu 
środków pieniężnych lub należności zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się 
odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 842 
 
 Art. 24. 1. Środki, o których mowa w art. 17 i art. 18, są objęte ochroną gwarancyjną w danym podmiocie objętym 
systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia na rachunek w tym podmiocie, nie później jednak niż w dniu poprzedz a-
jącym dzień spełnienia warunku gwarancji, a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych lub z przepro-
wadzania przez kasę rozliczeń finansowych, o ile czynność ta lub rozliczenie zostały dokonane przed dniem spełnienia 
warunku gwarancji, do wysokości równowartości w złotych 100 000 euro – w całości. 
2. Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany 
przez Narodowy Bank Polski. 
3. W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 
lub w art. 18 ust. 1 pkt 1–3, pochodzą z: 
1) odpłatnego zbycia: 
a) nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.7)), jej części lub udziału w takiej ni e-
ruchomości, 
b) prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu 
przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane lub udziału w takim prawie, 
c) samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 532 i 568) stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub 
udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym 
lokalem, 
d) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu o przeznaczeniu mieszkalnym lub udziału w takim prawie 
– jeżeli zbycie to nie nastąpiło w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, 
2) wykonania na jego rzecz umownego lub sądowego podziału majątku po ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej, 
3) nabycia przez niego spadku, wykonania na jego rzecz zapisu lub otrzymania zachowku, 
4) wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia na życie w związku ze śmiercią osoby ubezpieczonej lub 
dożyciem przez nią oznaczonego wieku, 
5) wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków w związku 
z uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia lub śmiercią osoby ubezpieczonej wskutek nieszczęśliwego wypadku, 
6) wypłaty odprawy pieniężnej na warunkach i w wysokości określonych w przepisach odrębnych, 
7) wypłaty odprawy emerytalnej lub rentowej, o której mowa w art. 921 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks 
pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, lub odrębnych przepisach na w a-
runkach i w wysokości określonych w tych przepisach 
– są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków na rachunek lub powstania należności, 
do wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy dwukrotnością limitu określonego w ust. 1 a sumą pozostałych środków 
i należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 lub w art. 18 ust. 1, nie wyższą jednak niż limit określony 
w ust. 1, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym terminie środki i należności są objęte obowiązkowym systemem 
gwarantowania depozytów na zasadach określonych w ust. 1. 
4. W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 
i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, pochodzą z wypłaty odszkodowania za szkodę wyrządzoną przestępstwem lub zadość-
uczynienia za doznaną krzywdę, odszkodowania lub zadośćuczynienia, o którym mowa w art. 552 ustawy z dnia 
6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, 413 i 568), są one objęte ochroną gwara n-
cyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków na rachunek lub powstania należności – w całości, przy czym 
przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym terminie te środki i należności są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania 
depozytów na zasadach określonych w ust. 1. 
5. Roszczenie o wypłatę środków gwarantowanych należnych deponentowi ponad limit wskazany w ust. 1 w przy-
padkach, o których mowa w ust. 3 i 4, powstaje po przedłożeniu Funduszowi przez deponenta oświadczenia o zaistnieniu  
takiego przypadku wraz z dokumentami to potwierdzającymi oraz po potwierdzeniu przez podmiot uprawniony do repr e-
zentacji, że środki lub należności deponenta, co do których deponent złożył to oświadczenie, były należne deponentowi 
w dniu spełnienia warunku gwarancji. 
                                                           
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 9 r. poz. 1309, 1524, 1696, 1712, 1815, 2166 
i 2170 oraz z 2020 r. poz. 148 i 471. 
  
Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 842 
 
 6. W celu weryfikacji roszczeń, o których mowa w ust. 5, Fundusz jest uprawniony do dostępu do danych dotycz ą-
cych deponentów, nieruchomości, budynków mieszkalnych oraz lokali mieszkalnych, zawartych w zbiorach prowadz o-
nych przez podmioty lub osoby trzecie, w szczególności danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Fundusz 
jest także uprawniony do wglądu w akta księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości lub prawa, w związku ze zbyciem 
których powstało roszczenie deponenta. 
7. Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń deponenta w stosunku do Funduszu, nie-
zależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach w jednym podmiocie objętym systemem gwarantowania posiadał on 
środki pieniężne lub z tytułu ilu wierzytelności przysługują mu należności od tego podmiotu objętego systemem gwarantow a-
nia. 
8. Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia warunku gwarancji. 
9. Jeżeli środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną zostały przeniesione do innego podmiotu w wyniku zastos o-
wania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub do instytucji pomostowej, deponentowi nie przysługują roszczenia 
z tytułu gwarancji w odniesieniu do pozostałych środków zgromadzonych na rachunkach w podmiocie w restrukturyzacji, 
o ile wartość środków przeniesionych odpowiada kwocie, o której mowa w ust. 1, 3 i 4, albo jest od niej wyższa. 
Art. 25. Oddział banku zagranicznego jest objęty obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów w zakresie, 
w jakim system gwarantowania depozytów w państwie jego siedziby nie zapewnia wypłaty środków gwarantowanych 
w granicach określonych w ustawie. 
Art. 26. 1. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania jednego rachunku dla kilku 
osób (rachunek wspólny), deponentem jest każda z tych osób – w granicach określonych w umowie rachunku, a w przy-
padku braku postanowień umownych lub przepisów w tym zakresie – w częściach równych. 
2. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku powierniczego, deponentem 
jest każdy z powierzających w granicach wynikających z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku, a w granicach 
pozostałej kwoty deponentem jest powiernik. 
3. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku firmy inwestycyjnej, o której 
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, lub uznanej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego, o której mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 25 tego rozporządzenia, na którym zgodnie z art. 73 ust. 5a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi 
zdeponowane są środki pieniężne powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem przez tę firmę usług makle r-
skich, deponentem jest każdy z klientów w granicach wynikających z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku. 
4. Należności klientów niezaspokojone na zasadach, o których mowa w ust. 3, pozostają ich wierzytelnością do fi r-
my inwestycyjnej. 
Art. 27. Deponent jest uprawniony do dochodzenia od podmiotu objętego systemem gwarantowania roszczeń ponad 
kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lub 3. 
Rozdział 2 
Systemy wyliczania oraz kontrola prawidłowości danych 
Art. 28. 1. Podmiot objęty systemem gwarantowania jest obowiązany do utrzymywania systemu wyliczania. 
2. System wyliczania oraz uzyskiwane i przetwarzane w nim dane nie mogą znajdować się poza terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej. 
Art. 29. 1. W systemie wyliczania zawarte są dane deponentów posiadających wierzytelności wobec podmiotu obj ę-
tego systemem gwarantowania. 
2. System wyliczania zapewnia gotowość do sporządzania listy deponentów na podstawie zawartych w nim danych 
pozwalającej na identyfikację deponentów oraz na określenie wysokości należnych poszczególnym deponentom środków 
gwarantowanych zgodnie z art. 24 ust. 1, według stanu na koniec dnia. 
3. Podmiot objęty systemem gwarantowania do celów, o których mowa w art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 i art. 42 ust. 1, z a-
pewnia Funduszowi oraz Komisji Nadzoru Finansowego możliwość dostępu do danych zawartych w systemie wyliczania. 
4. Podmiot objęty systemem gwarantowania stosuje odpowiednie zabezpieczenia, które zapewniają prawidłowe 
funkcjonowanie systemu wyliczania. 
5. Podmiot objęty systemem gwarantowania co najmniej raz na 12 miesięcy przeprowadza test systemu wyliczania, 
w szczególności w zakresie ustalenia, czy spełnione zostały warunki wykonania obowiązków na wypadek spełnienia w a-
runku gwarancji oraz czy jest zapewniona możliwość sporządzania przez podmiot objęty systemem gwarantowania pr a-
widłowej listy deponentów. Wyniki testów są przechowywane przez podmiot objęty systemem gwarantowania w formie 
raportów przez 2 lata od dnia ich sporządzenia i udostępniane na żądanie Funduszowi lub Komisji Nadzoru Finansowego. 
  
Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 842 
 
 Art. 30. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego 
oraz Zarządu Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia: 
1) minimalne wymogi, jakie powinien spełniać system wyliczania, 
2) szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w systemie wyliczania, a także standard techniczny ich przygot o-
wania i zapisu, 
3) format i tryb przekazywania danych do Funduszu, uwzględniając ich zabezpieczenie przed nieuprawnionym dostępem, 
4) sposób oznaczenia środków gwarantowanych, których dotyczy postępowanie w sprawach określonych w art. 165a lub 
art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128 oraz z 2020 r. poz. 568 ), 
5) tryb i sposób kontroli prawidłowości danych zawartych w systemie wyliczania 
– mając na względzie potrzebę zapewnienia otrzymywania przez Fundusz należycie przygotowanych i zweryfikowanych 
danych na potrzeby realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych związ a-
nych z działalnością bankową lub działalnością kasy. 
Art. 31. Za wdrożenie i utrzymywanie prawidłowo funkcjonującego systemu wyliczania oraz przekazywanie Fund u-
szowi danych, o których mowa w art. 29 ust. 2, jest odpowiedzialny podmiot uprawniony do reprezentacji. 
Art. 32. 1. Fundusz jest uprawniony do kontroli prawidłowości danych zawartych w systemach wyliczania: 
1) otrzymanych zgodnie z ust. 2, w wyniku kontroli realizowanej w siedzibie Funduszu; 
2) w ramach kontroli realizowanej w podmiotach objętych systemem gwarantowania. 
2. Podmiot objęty systemem gwarantowania przekazuje niezwłocznie Funduszowi, na jego żądanie, dane znajdujące 
się w systemie wyliczania. 
3. W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone w rejestrze PESEL,  
weryfikuje dane osobowe deponentów ujęte w systemach wyliczania. Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje 
potwierdzenie zgodności przekazanych danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgo d-
ności lub niekompletności skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów – udostępnienie Funduszowi wer y-
fikowanych danych z rejestru PESEL. 
Art. 33. 1. Nadzór nad prawidłowością funkcjonowania systemów wyliczania sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego. 
2. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem gwarantowania 
obowiązków, o których mowa w art. 31, Komisja Nadzoru Finansowego może: 
1) zastosować środki nadzorcze określone: 
a) w art. 138 ust. 3 pkt 1–3 i 4 ustawy – Prawo bankowe – w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego, 
b) w art. 71 ust. 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych – w przypadku kasy; 
2) nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 0,2% podstawy naliczania rezerwy obowiązkowej za mi e-
siąc, w którym stwierdzono niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie tych obowiązków, a w przypadku gdy 
podmiot nie podlega obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej – w wysokości do równowartości 
w złotych kwoty 1 000 000 euro, przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski 
z dnia wydania decyzji o nałożeniu kary. 
3. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 31, przez 
osobę, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może: 
1) w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego – stosować kary pieniężne, o których mowa w art. 141 ust. 1 
ustawy – Prawo bankowe; 
2) w przypadku kasy – nałożyć na tę osobę karę pieniężną do wysokości sześciokrotności jej miesięcznego wynagr o-
dzenia brutto, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 6 miesięcy przed dniem nałożenia kary, 
a w przypadku gdy osoba ta nie pobiera wynagrodzenia, do wysokości sześciokrotności przeciętnego miesięcznego 
wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane z tytułu kar pieniężnych, o których mowa 
w ust. 2 pkt 2 i ust. 3, na rzecz Funduszu. Kwoty te zasilają odpowiednio fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gw a-
rancyjny kas. 
  
Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 842 
 
 5. Podmiot objęty systemem gwarantowania informuje Komisję Nadzoru Finansowego o członku zarządu banku lub 
kasy albo o dyrektorze oddziału banku zagranicznego, do których zakresu obowiązków należy zapewnienie wdrożenia 
i funkcjonowania systemu wyliczania. 
6. Fundusz może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego o podjęcie czynności kontrolnych lub środków 
w ramach nadzoru, w zakresie prawidłowości funkcjonowania systemów wyliczania. 
Art. 34. 1. Fundusz przeprowadza testy efektywności swoich systemów w zakresie możliwości wypłaty środków 
gwarantowanych co najmniej raz na 3 lata lub na żądanie ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. 
2. Wyniki testów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi właściwemu do spraw instytucji fina n-
sowych w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia. 
3. Przeprowadzając testy, o których mowa w ust. 1, Fundusz wykorzystuje informacje niezbędne do ich przeprow a-
dzenia wyłącznie w tym celu i przechowuje te informacje nie dłużej, niż jest to do tego celu konieczne. 
Art. 34a. 1. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania, pomimo zastosowania wobec niego przez 
Komisję Nadzoru Finansowego środków nadzoru, o których mowa w art. 33 ust. 2 lub 3, art. 138 ust. 3 ustawy – Prawo 
bankowe lub art. 71 ust. 2 lub art. 72 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w dalszym 
ciągu nie realizuje określonych w ustawie obowiązków wynikających z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwara n-
towania depozytów, Fundusz może, za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, powiadomić podmiot objęty systemem 
gwarantowania o zamiarze wykluczenia tego podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania dep o-
zytów. 
2. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Fundusz wskazuje, które obowiązki nie zostały dopełnione i określa 
termin na ich dopełnienie. Termin na dopełnienie obowiązków wskazanych w powiadomieniu nie może być krótszy niż 
miesiąc. 
3. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania nie dopełni obowiązków wskazanych w powiadomi e-
niu, o którym mowa w ust. 2, w terminie w nim określonym, Fundusz podejmuje decyzję o wykluczeniu podmiotu z uczes t-
nictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów. 
4. Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, podmiot zostaje wykluczony z obowiązkowego systemu gw a-
rantowania depozytów. 
Art. 34b.  1. W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3: 
1) należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1, powstałe przed dniem doręczenia decyzji 
o wykluczeniu, pozostają środkami objętymi ochroną gwarancyjną; 
2) osoby lub podmioty, o których mowa w art. 20 i art. 21, są uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa 
w art. 35 ust. 2, w zakresie określonym w pkt 1; 
3) należności inne niż wskazane w pkt 1 nie są objęte ochroną gwarancyjną. 
2. Od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3, podmiot wykluczony z uczestnictwa w obowiązk o-
wym systemie gwarantowania depozytów nie może przyjmować środków objętych ochroną gwarancyjną, o których mowa 
w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1. 
Rozdział 3 
Wypłaty środków gwarantowanych 
Art. 35. 1. Podmiotami stosunku ochrony gwarancyjnej są: 
1) Fundusz; 
2) deponent. 
2. Przedmiotem ochrony gwarancyjnej jest wierzytelność deponenta w wysokości odpowiadającej środkom gwara n-
towanym, w związku z którą z dniem spełnienia warunku gwarancji nabywa on w stosunku do Funduszu uprawnienie do 
świadczenia pieniężnego. 
3. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, w terminie 7 dni roboczych od dnia spe ł-
nienia warunku gwarancji. 
4. W przypadku gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec 
podmiotu objętego systemem gwarantowania, świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za spełnione 
w części, w jakiej zapewniono deponentowi możliwość podjęcia środków gwarantowanych w terminie, o którym mowa 
w ust. 3, przy użyciu instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 842 
 
 Art. 36. 1. Terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3, nie stosuje się, w odniesieniu do całości lub części świadczenia, 
w przypadku gdy: 
1) istnieją uzasadnione wątpliwości co do poszczególnych danych na liście deponentów lub uzasadnione wątpliwości, 
czy deponent jest uprawniony do otrzymania środków gwarantowanych lub gdy środki gwarantowane są przedmi o-
tem sporu sądowego; 
2) uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku bankowego prowadzonego w formie 
indywidualnych kont emerytalnych lub indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego, o których mowa 
w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabe z-
pieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1808), zwanej dalej „ustawą o IKE oraz IKZE”; 
3) wypłata środków gwarantowanych, o których mowa w art. 24 ust. 3 i 4, jest dokonywana ponad limit określony 
w art. 24 ust. 1; 
4) wypłata środków gwarantowanych jest dokonywana w przypadku, o którym mowa w art. 59 ust. 1. 
2. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 35 ust. 2, jest płatne: 
1) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 – niezwłocznie po otrzymaniu informacji przez Fundusz o ustaniu prz e-
słanek, o których mowa w tym przepisie; 
2) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 – niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia zawarcia 
przez deponenta umowy o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego albo indywidualnego konta zabezpi e-
czenia emerytalnego z inną instytucją finansową lub otrzymania potwierdzenia przystąpienia przez deponenta do 
programu emerytalnego w trybie przewidzianym w ustawie o IKE oraz IKZE, z tym że w przypadku niedopełnienia 
przez deponenta któregokolwiek z obowiązków, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy o IKE oraz IKZE, jeżeli nie 
spełnia on warunków do wypłaty, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 lub w art. 46 albo w art. 34a ust. 1 pkt 1 tej 
ustawy, świadczenie pieniężne jest płatne niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot upra w-
niony do reprezentacji oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych informacji niezbędnych do zachowania 
warunku tej wypłaty, o którym mowa w art. 14 ust. 4 ustawy o IKE oraz IKZE; 
3) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 – niezwłocznie po przedłożeniu Funduszowi przez deponenta oświa d-
czenia wraz z dokumentami, o których mowa w art. 24 ust. 5, oraz po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia 
podmiotu uprawnionego do reprezentacji, o którym mowa w tym przepisie; 
4) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 – w terminie ustalonym w porozumieniu, o którym mowa w art. 60. 
Art. 37. Fundusz zawiadamia niezwłocznie podmiot uprawniony do reprezentacji o dokonaniu wypłaty środków 
gwarantowanych, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, oraz jej wysokości. 
Art. 38. Przepisy dotyczące przekazania środków, o których mowa: 
1) w art. 56 ust. 1 – w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego, 
2) w art. 57 ust. 1 – w przypadku kasy 
– stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania przez Fundusz wypłat środków gwarantowanych, o których mowa 
w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51. 
Art. 39. 1. Z dniem spełnienia warunku gwarancji Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu, w stosunku do 
którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, w wysokości sumy środków gwarantowanych. Roszczenie przysługuje 
Funduszowi także po ogłoszeniu upadłości podmiotu, co do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji. 
2. Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi bez względu na wartość faktycznie dokonanych 
wypłat środków gwarantowanych. 
3. Z dniem spełnienia warunku gwarancji deponentowi przysługuje roszczenie do podmiotu objętego systemem gw a-
rantowania wyłącznie o zapłatę kwot ponad wartość określoną w art. 24 ust. 1 lub 3. 
4. W związku z powstaniem zobowiązania Funduszu wobec deponenta z tytułu środków gwarantowanych poszcz e-
gólne wierzytelności deponenta będące podstawą wyliczenia środków gwarantowanych należnych deponentowi pomnie j-
sza się proporcjonalnie. 
Art. 40. Środki gwarantowane są płatne na podstawie danych znajdujących się w systemie wyliczania podmiotu 
objętego systemem gwarantowania, po przekazaniu listy deponentów, o której mowa w art. 43. 
  
Dziennik Ustaw – 24 – Poz. 842 
 
 Art. 41. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji podmiot uprawniony do reprezentacji, po ustaleniu stanu 
ksiąg rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania na dzień spełnienia warunku gwarancji, sporządza listę 
deponentów na podstawie danych zawartych w systemie wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania, według 
stanu na dzień spełnienia warunku gwarancji. 
2. Podmiot uprawniony do reprezentacji jest odpowiedzialny za sporządzenie listy deponentów, zgodnie z przepisami 
wydanymi na podstawie art. 30. 
3. Odpowiedzialność za zgodność danych zawartych w systemie wyliczania z zapisami w księgach rachunkowych 
podmiotu objętego systemem gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi, za okres pełnienia funkcji, podmiot upra w-
niony do reprezentacji, w przypadku gdy pełnił funkcję w dniu spełnienia warunku gwarancji lub w okresie bieżącego 
roku obrotowego (obrachunkowego) lub roku obrotowego (obrachunkowego) poprzedzającego dzień spełnienia warunku 
gwarancji. 
Art. 42. 1. Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę sporządzania przez podmiot uprawniony do reprezentacji 
listy deponentów według stanu na dzień spełnienia warunku gwarancji, z wyłączeniem przypadku, gdy spełnienie waru n-
ku gwarancji nastąpiło w wyniku decyzji, o której mowa w art. 155 ust. 1. 
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dane deponentów. 
3. W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone w rejestrze PESEL, 
weryfikuje dane osobowe deponentów, ujęte w systemach wyliczania. Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje 
potwierdzenie zgodności przekazanych danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgo d-
ności lub niekompletności, skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów – udostępnienie Funduszowi w e-
ryfikowanych danych z rejestru PESEL. 
4. (uchylony)8) 
5. Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o nieprawidłowościach ujawnionych w toku 
kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz wzywa podmiot uprawniony do reprezentacji do ich usunięcia. 
Art. 43. Podmiot uprawniony do reprezentacji niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od dnia 
spełnienia warunku gwarancji, przekazuje Funduszowi oraz Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej listę dep o-
nentów sporządzoną na podstawie danych z systemu wyliczania. 
Art. 44. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poprawności poszczególnych danych, o których mowa 
w art. 43, Fundusz dokonuje odpowiednich wypłat niezwłocznie po potwierdzeniu poprawności danych przez podmiot 
uprawniony do reprezentacji. 
Art. 45. 1. Wypłat środków gwarantowanych może dokonywać w imieniu i na rachunek Funduszu podmiot upra w-
niony do reprezentacji lub inny podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie wypłat środków gwarantowanych. 
Decyzję w tym zakresie podejmuje Zarząd Funduszu. Przy wyborze sposobu wypłaty środków gwarantowanych Zarząd 
Funduszu uwzględnia konieczność zapewnienia ochrony interesów deponentów, w tym terminowości wypłat, a także 
poziom kosztów przewidzianych do poniesienia w celu wypłaty środków gwarantowanych. 
2. Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje listę wypłat zawierającą dane niezbędne do dokonyw a-
nia wypłat. 
2a.9) Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do realizacji wypłat śro d-
ków gwarantowanych. 
3. W celu realizacji wypłaty środków gwarantowanych wybrane dane statystyczne pozyskane przez Fundusz 
w trakcie kontroli, o której mowa w art. 32 oraz art. 42 ust. 1, Fundusz może przekazać podmiotowi, z którym zamierza 
zawrzeć umowę o dokonanie wypłat środków gwarantowanych. 
4. Fundusz sprawuje bieżącą kontrolę dokonywania wypłat środków gwarantowanych. Do wypłat dokonywanych 
przez podmiot uprawniony do reprezentacji przepis art. 42 ust. 5 stosuje się odpowiednio. 
Art. 46. Na potrzeby dokonywania wypłat środków gwarantowanych tożsamość deponenta jest weryfikowana 
w zakresie danych identyfikacyjnych wskazanych w art. 22 ust. 2. Weryfikacji danych osoby fizycznej dokonuje się na po d-
stawie danych zawartych w dokumencie tożsamości. 
                                                           
8) Przez art. 145 pkt 2  ustawy, o której mowa w odnośniku 6. 
9) Dodany przez art. 145  pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6. 
  
Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 842 
 
 Art. 47. 1. Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały: 
1) informacje o podmiocie, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków gwarantowanych; 
2) sposób dokonywania wypłat; 
3) liczbę deponentów uprawnionych do otrzymania wypłat; 
4) kwotę stanowiącą sumę środków gwarantowanych należnych deponentom uprawnionym do uzyskania wypłat, prz e-
kazywaną podmiotowi, o którym mowa w pkt 1, na wypłaty środków gwarantowanych; 
5) kwotę środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, o których mowa w art. 56 ust. 1 i art. 57 ust. 1, którą 
podmioty objęte systemem gwarantowania zobowiązane są przekazać Funduszowi. 
2. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, Fundusz podaje do publicznej wiadomości w drodze ogłoszenia w dzienniku 
o zasięgu ogólnokrajowym oraz przekazuje podmiotom objętym systemem gwarantowania zobowiązanym do przekazania 
środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty i podmiotowi, za którego pośrednictwem będą realizowane wypła ty 
środków gwarantowanych. 
Art. 48. Środki na wypłatę środków gwarantowanych przekazane podmiotowi, o którym mowa w art. 45 ust. 1, nie m o-
gą być wykorzystane na cel inny niż wypłata środków gwarantowanych. Środki te nie wchodzą do masy upadłości oraz nie 
podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej. 
Art. 49. 1. W przypadku dokonywania wypłat przez podmiot uprawniony do reprezentacji koszty czynności związ a-
nych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych obciążają podmiot objęty systemem gwarant o-
wania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji. 
2. W przypadku realizacji wypłat przez podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie wypłat środków 
gwarantowanych, koszty czynności związanych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych obci ą-
żają Fundusz. 
3. Z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 2, Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu objętego systemem 
gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji. 
4. Po ogłoszeniu upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
Art. 50. 1. Po zakończeniu wypłat podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1, w terminie 5 dni roboczych od ostatni e-
go dnia wypłat dokonuje rozliczenia przeprowadzonych wypłat, przekazując Funduszowi w szczególności: 
1) listę wypłat wraz z oznaczeniem świadczeń wypłaconych i niewypłaconych; 
2) dokumentację potwierdzającą dokonanie wypłat; 
3) niewypłacone kwoty. 
2. Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy art. 7 ust. 2 ustawy – Prawo bankowe. 
Art. 51. Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji nieujawnione w ramach listy deponentów przekazanej Fund u-
szowi na podstawie art. 43, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 36 ust. 1, Fundusz zaspokaja w terminie 7 dni 
roboczych od dnia otrzymania danych uzupełniających listę deponentów, sporządzonych przez podmiot uprawniony do 
reprezentacji, w szczególności po ustaleniu listy wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym podmiotu 
objętego systemem gwarantowania lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności wobec podmiotu 
objętego systemem gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji. 
Art. 52. 1. Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych przysługiw a-
ły następcom prawnym deponenta oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo 
bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, oraz niezależnie od 
przyczyny faktycznej lub prawnej zostały wykazane w systemie wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania 
jako uprawnienia poprzednika prawnego, Fundusz jest obowiązany spełnić świadczenie pieniężne z tytułu środków gw a-
rantowanych, stanowiące kwotę obliczoną dla poprzednika prawnego, zgodnie z art. 24. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1: 
1) wysokość świadczenia zostaje określona bez uwzględnienia środków gwarantowanych, jakie mogą przysługiwać 
następcom prawnym oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub 
art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z tytułu czynności dokon a-
nych odrębnie od czynności będących podstawą powstania środków gwarantowanych poprzednika prawnego; 
2) uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi skutki danego 
rodzaju następstwa prawnego oraz zasady dysponowania majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego. 
  
Dziennik Ustaw – 26 – Poz. 842 
 
 Art. 53. Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji środki gwarantowane przysługiwały deponentowi, a następnie 
weszły do majątku, do którego uprawnienia przysługują następcom prawnym deponenta, uprawnienia do odbioru środków 
gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasad a-
mi dysponowania majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego. 
Art. 54. 1. W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały zablokowane na podstawie przepisów 
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana blokada rachunku podmiotu 
kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 900, z późn. zm.10)), wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania blokady. 
2. Jeżeli środki zdeponowane na rachunku zostaną uznane w całości albo w części prawomocnym wyrokiem sądu za 
przedmiot pochodzący bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa przewidzianego w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 
6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny albo za korzyść z takiego przestępstwa lub za ich równowartość, przy obliczaniu 
świadczenia z tytułu środków gwarantowanych nie uwzględnia się środków zdeponowanych na rachunku lub odpowie d-
niej ich części. Środki te nie są objęte ochroną gwarancyjną w części, co do której orzeczono przepadek. 
3. Sąd jest obowiązany zawiadomić Fundusz o wyroku, o którym mowa w ust. 2, dotyczącym podmiotu objętego 
systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, jeżeli stał się prawomocny po dniu 
spełnienia warunku gwarancji. 
4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia: 
1) szczegółowe warunki i tryb zawieszania wypłaty środków gwarantowanych deponentom w przypadku określonym 
w ust. 1, 
2) dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie Funduszu o prowadzonym postępowaniu karnym oraz zawiadomienie 
o jego zakończeniu, 
3) termin i sposób wysłania zawiadomienia, 
4) dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty środków gwarantowanych wysłana deponentowi, 
5) termin i sposób wysłania informacji, o której mowa w pkt 4, 
6) dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków gwarantowanych prowadzony przez Fundusz 
– mając na uwadze konieczność zapewnienia dokonania wypłat wyłącznie uprawnionym deponentom. 
Art. 55. 1. Korespondencja między Funduszem a deponentami na potrzeby wypłaty środków gwarantowanych jest 
prowadzona w języku polskim. 
2. W przypadku deponentów oddziału banku objętego systemem gwarantowania utworzonego na terytorium państwa 
członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska korespondencja jest prowadzona w języku urzędowym instytucji Unii 
Europejskiej, używanym przez podmiot do korespondencji z deponentem, albo w języku urzędowym państwa, na którego 
terytorium utworzony został ten oddział, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania prowadzącego dzi a-
łalność transgraniczną na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, korespondencja prow a-
dzona między Funduszem a deponentami korzystającymi z usług oferowanych transgranicznie jest prowadzona w języku 
używanym przez deponenta przy korzystaniu z tych usług. 
3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości prowadzenia korespondencji między Funduszem a deponentem 
w języku innym niż wskazany w tych przepisach, jeżeli obie strony wyraziły na to zgodę. 
Art. 56. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego, Fundusz 
wzywa banki i oddziały banków zagranicznych do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty 
w trybie określonym w art. 305 ust. 2. 
2. Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez bank lub oddział banku zagraniczn e-
go na własność Funduszu. 
3. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności wynikające 
z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z funduszu gwara n-
cyjnego banków do wykorzystania. 
                                                           
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 9 r. poz. 924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 oraz z 2020  r. poz. 285 i 568. 
  
Dziennik Ustaw – 27 – Poz. 842 
 
 4. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę wielkości, o których 
mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których 
mowa w art. 291. 
5. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę wielkości, o których 
mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, 
z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji, na zasadach określonych przez Radę Funduszu. 
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać kasy, w sposób określony w art. 47 ust. 2, do 
przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, w wysokości 
niezbędnej do zachowania proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2. 
Art. 57. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy do przekazania środków 
odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust. 3. 
2. Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez kasę na własność Funduszu. 
3. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności wynikające 
z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z funduszu gwara n-
cyjnego kas do wykorzystania. 
4. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę wielkości, o których 
mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których 
mowa w art. 292. 
5. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę środków, o których 
mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłą-
czeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji, na zasadach określonych przez Radę Funduszu. 
6. W pr
zypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać banki i oddziały banków zagranicznych, w sposób 
określony w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gw a-
rancyjnego banków, w wysokości niezbędnej do zachowania proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2. 
Art. 58. W przypadku dokonywania wypłat środków gwarantowanych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 
i art. 51, decyzję o wykorzystaniu na ten cel środków: 
1) o których mowa w art. 56 – w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego, 
2) o których mowa w art. 57 – w przypadku kasy 
– podejmuje Zarząd Funduszu. 
Rozdział 4 
Transgraniczne wypłaty środków gwarantowanych 
Art. 59. 1. Wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału banku objętego systemem gwarantowania, utw o-
rzonego w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, dokonuje w imieniu i na rachunek Funduszu system 
goszczący. 
2. Systemowi goszczącemu, który będzie dokonywał wypłat środków gwarantowanych, Fundusz przekazuje listę 
wypłat oraz środki finansowe niezbędne do dokonywania wypłat. 
3. Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w złotych, o ile porozumienie, o którym mowa w art. 60, nie 
stanowi inaczej. 
Art. 60. W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 59 ust. 1, Fundusz zawiera z systemem 
goszczącym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie wypłaty środków gwarantowanych. 
Art. 61. 1. Fundusz może dokonywać wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału instytucji kredytowej 
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy – Prawo bankowe, w imieniu i na rachunek systemu macierzystego tej instytucji. 
2. Wypłaty, o których mowa w ust. 1, są realizowane po otrzymaniu od systemu macierzystego instytucji kredytowej 
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy – Prawo bankowe danych oraz środków finansowych niezbędnych do dokonania 
wypłat. 
3. Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w walucie określonej w porozumieniu, o którym mowa 
w art. 62. 
4. Przepisy rozdziału 3 dotyczące wypłaty środków gwarantowanych stosuje się odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 28 – Poz. 842 
 
 Art. 62. W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz zawiera z systemem 
macierzystym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie wypłaty środków gwarantowanych. 
Art. 63. 1. Porozumienia, o których mowa w art. 60 i art. 62, powinny zawierać zobowiązania stron do przetwarz a-
nia przekazywanych informacji z zachowaniem poufności, w szczególności z zachowaniem właściwych przepisów 
o ochronie danych osobowych. 
2. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o porozumieniach zawartych w trybie art. 60 i art. 62. 
DZIAŁ III 
Przymusowa restrukturyzacja 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
Art. 64. Użyte w dziale określenia oznaczają: 
1) instytucja – instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia 
nr 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego w wysokości 730 000 euro; 
2) podmiot – podmiot krajowy oraz, jeżeli jest objęta nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez Komisję Nadzoru 
Finansowego: 
a) instytucję inną niż podmiot krajowy, 
b) instytucję finansową, jeżeli jest podmiotem zależnym podmiotu krajowego lub podmiotu, o którym mowa w lit. c i d, 
c) finansową spółkę holdingową, holding mieszany, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej 
z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, 
d) dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, unijną dominującą finansową spółkę ho l-
dingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego i unijną 
dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej; 
3) nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych – pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjo-
nowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C/326, z 26.10.2012 r., str. 47) lub inne publiczne wsparcie finansowe na 
poziomie ponadnarodowym, które, jeżeli jest udzielane na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa, udzielaną 
w celu utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności podmiotu lub grupy, której częścią jest 
podmiot, w tym działania, o których mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz 
o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 124 oraz z 2019 r. poz. 1798 ). 
Art. 65. Organem przymusowej restrukturyzacji jest Fundusz. 
Art. 66. Celami przymusowej restrukturyzacji są: 
1) utrzymanie stabilności finansowej, w szczególności przez ochronę zaufania do sektora finansowego i zapewnienie 
dyscypliny rynkowej; 
2) ograniczenie zaangażowania funduszy publicznych lub prawdopodobieństwa ich zaangażowania wobec sektora 
finansowego lub jego poszczególnych podmiotów dla realizacji celów, o których mowa w pkt 1 oraz 3– 5; 
3) zapewnienie kontynuacji realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych; 
4) ochrona deponentów i inwestorów objętych systemem rekompensat; 
5) ochrona środków powierzonych podmiotowi przez jego klientów. 
Art. 67. 1. Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, przez: 
1) opracowanie planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, w tym okreś-
lanie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji; 
2) umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych; 
3) prowadzenie przymusowej restrukturyzacji. 
2. Realizując cele przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dąży do ograniczenia kosztów przymusowej restrukturyz a-
cji oraz, o ile jest to możliwe ze względu na cele przymusowej restrukturyzacji, ograniczenia utraty wartości przedsiębio r-
stwa podmiotu, wobec którego jest prowadzona przymusowa restrukturyzacja. 
  
Dziennik Ustaw – 29 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli podmiot krajowy jest częścią grupy, Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, w sposób, który 
ogranicza wpływ działań podejmowanych przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji na inne podmioty grupy 
i całą grupę oraz stabilność państw członkowskich, w szczególności państw, w których podmioty grupy prowadzą działa l-
ność. 
Art. 68. 1. Wykonywanie uprawnień Funduszu: 
1) nie ogranicza prawa podmiotu będącego podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu płatności lub systemu 
rozrachunku, na którego rzecz zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem w tym systemie; 
2) nie ogranicza prawa Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego w rozumie-
niu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku Centralnego, z tytułu ustanowionego na 
ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami; 
3) nie wpływa na skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego wprowadzenia do systemu płatności lub sy s-
temu rozrachunku oraz wyniki kompensowania w ramach tych systemów. 
2. Przepisów niniejszego działu przewidujących nieważność czynności prawnych albo ich bezskuteczność wobec 
podmiotu w restrukturyzacji nie stosuje się do stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1. 
Art. 69. Przepisy niniejszego działu stosuje się do podmiotów i odpowiednio do oddziałów banku zagranicznego, 
z uwzględnieniem art. 101 ust. 2, 9, 10 i 12. 
Rozdział 2 
Umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych 
Art. 70. 1. Fundusz może dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych: 
1) bez podejmowania decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli zostały spełnione przesłanki określone 
w ust. 2; 
2) w ramach przymusowej restrukturyzacji, łącznie z jednym lub kilkoma instrumentami, o których mowa w art. 110 
ust. 1. 
2. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych  w przypadku, o którym mowa w ust. 1 
pkt 1, jeżeli: 
1) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 101 ust. 7–9, art. 102 ust. 1 lub 4, lub 
2) bez dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiot nie spełnia warunków kontynuowania 
działalności, lub 
3) kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uznaje się, że podmiot nie spełnia warunków kontynuowania dzi a-
łalności, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki: 
1) podmiot jest zagrożony upadłością, zgodnie z art. 101 ust. 3; 
2) brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu pozwolą we właściwy m 
czasie usunąć zagrożenie upadłością. 
4. Nie uznaje się za nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udzielenia na 
podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom 
w gospodarce i utrzymania stabilności finansowej w formie, o której mowa w art. 101 ust. 13 pkt 3, o ile wsparcie to jest 
proporcjonalne do skali zakłóceń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy oraz nie służy pokryciu strat, które podmiot 
poniósł lub ponies ie w bliskiej przyszłości. 
5. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego, jeżeli instrument jest zaliczany do fund u-
szy własnych krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym i skonsolidowanym, a w opinii Funduszu 
bez dokonania umorzenia lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością. 
6. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego od krajowego podmiotu 
dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może 
uzgodnić z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji lub właściwym organem nadzoru dla podmiotu zależnego 
umorzenie lub konwersję tego instrumentu przez ten organ, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia lub 
konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością. 
  
Dziennik Ustaw – 30 – Poz. 842 
 
 7. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu zależnego od unijnej inst y-
tucji dominującej na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może 
uzgodnić z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla grupy lub właściwym organem nadzoru dla grupy d o-
konanie umorzenia lub konwersji tego instrumentu, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia lub konwersji 
tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością. 
8. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, uznaje się, że grupa będzie zagrożona upadłością, jeżeli nie spełnia 
lub nie będzie w najbliższej przyszłości spełniać norm ostrożnościowych na poziomie skonsolidowanym w stopniu w y-
magającym podjęcia działań w zakresie środków wczesnej interwencji przez organ nadzoru, w szczególności w przypadku 
poniesienia lub prawdopodobnego poniesienia strat istotnie naruszających fundusze własne. 
9. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy przymusowej restruktur y-
zacji lub organy nadzoru uwzględniają wpływ umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego na stabilność finansową 
państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność. 
10. Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy przymusowej r e-
strukturyzacji lub organy nadzoru ustalają, czy możliwe jest podjęcie działań innych niż umorzenie lub konwersja instr u-
mentów kapitałowych, w szczególności zastosowanie nadzorczych instrumentów wczesnej interwencji, środków, 
o których mowa w art. 110ze ust. 1 i 3 i art. 110zf ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz w art. 138 
ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, lub wsparcie kapitałowe od podmiotu dominującego, a jeżeli takie działania są możliwe – 
czy mogą zostać łatwo podjęte i czy jest prawdopodobne, że w rozsądnym czasie usuną zagrożenie upadłością. 
11. Jeżeli podjęcie działań określonych w ust. 10 jest możliwe, Fundusz, w przypadkach, o których mowa w ust. 6 
i 7, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego o ich podjęcie w ramach sprawowanego nadzoru. 
12. Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, o których mowa w ust. 2, 5 i 6, Fu n-
dusz zapewnia przeprowadzenie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w celu określenia kwoty strat do p o-
krycia oraz niezbędnej kwoty konwersji w celu rekapitalizacji podmiotu lub grupy. 
13. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, umorzenie lub konwersja instrumentu kapitałowego podmiotu z a-
leżnego nie może być dokonana na warunkach gorszych niż umorzenie lub konwersja podobnego instrumentu kapitał o-
wego podmiotu dominującego. 
Art. 71. 1. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych zależnego podmiotu krajowego na p o-
ziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji, 
o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany 
oraz właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy. 
2. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego od krajowego podmiotu 
dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po 
otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy organ przymusowej restrukt u-
ryzacji, organ nadzoru właściwy dla takiego podmiotu oraz Komisję Nadzoru Finansowego. 
Art. 72. 1. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w następującej kolejności: 
1) instrumenty, które spełniają warunki określone w art. 28 ust. 1– 4, art. 29 ust. 1–5 i art. 31 ust. 1 rozporządzenia 
nr 575/2013 – do wysokości strat podmiotu w restrukturyzacji; 
2) instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, oraz  
instrumenty, które spełniają warunki zaliczenia do instrumentów kapitałowych zgodnie z przepisami części dziesiątej 
tytułu 1 rozdziału 2 rozporządzenia nr 575/2013, niezależnie od tego, czy w całości lub w części zostały wyłączone 
z funduszy własnych, w tym na podstawie art. 486 tego rozporządzenia – w kwocie niezbędnej do spełnienia waru n-
ków prowadzenia działalności, a w przypadku o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 – do osiągnięcia celów przym u-
sowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 66; 
3) instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013 – w kwocie 
niezbędnej do spełnienia warunków prowadzenia działalności, a w przypadku, o którym mowa w art. 70 ust. 1 
pkt 2 – do osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 66. 
2. Umorzenia lub konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, dokonuje się w kolejności odwrotnej 
do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe. 
  
Dziennik Ustaw – 31 – Poz. 842 
 
 3. W przypadku umorzenia instrumentu kapitałowego: 
1) korekta kwoty umorzenia może nastąpić tylko w przypadku, o którym mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1; 
2) nie pozostaje ani nie powstaje zobowiązanie wobec dotychczasowego posiadacza instrumentu kapitałowego poza zob o-
wiązaniami, które istniały przed dniem umorzenia, z wyjątkiem roszczenia o odszkodowanie, które może powstać 
w wyniku uchylenia decyzji o umorzeniu; 
3) nie przysługuje inne roszczenie o odszkodowanie. 
4. Fundusz dokonuje konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, na instrumenty, o których mowa 
w ust. 1 pkt 1. 
5. W celu dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, Fundusz może nałożyć na podmiot ob o-
wiązek emisji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rzecz posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust. 1 
pkt 2 i 3. 
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5: 
1) instrumenty powinny być wyemitowane: 
a) przez podmiot lub przez podmiot dominujący wobec niego – za zgodą organu przymusowej restrukturyzacji właś-
ciwego dla podmiotu dominującego, 
b) przed emisją na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotów publicznych, w celu podniesienia funduszy własnych; 
2) warunki emisji powinny zapewnić możliwość objęcia tych instrumentów niezwłocznie po dokonaniu konwersji. 
7. Jeżeli Fundusz zamierza dokonać konwersji według zróżnicowanych stóp konwersji, ustala się je w sposób okreś-
lony w art. 210 ust. 3. 
8. Przepisy art. 208–212 i art. 217–222 stosuje się odpowiednio. 
Rozdział 3 
Plany przymusowej restrukturyzacji 
Art. 73. 1. W celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru  
Finansowego, opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu krajowego, który nie jest częścią grupy podl e-
gającej nadzorowi skonsolidowanemu w państwie członkowskim przez organy nadzoru inne niż Komisja Nadzoru Fina n-
sowego. 
2. W przypadku podmiotu krajowego, który posiada istotny oddział w państwie członkowskim innym niż Rzecz-
pospolita Polska, Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji także po konsultacji z właściwym organem 
przymusowej restrukturyzacji dla tego oddziału. 
3. Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia doręczenia pr o-
jektu planu przymusowej restrukturyzacji przez Fundusz. 
Art. 74. 1. Fundusz, we współpracy z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych 
i po konsultacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów krajowego podmiotu d o-
minującego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, opracowuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji 
dla grupy krajowego podmiotu dominującego, w której przynajmniej jeden podmiot zależny będący instytucją ma siedzibę 
w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska. 
2. Fundusz może, zachowując zasady ochrony informacji, współpracować przy opracowywaniu grupowego planu 
przymusowej restrukturyzacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw trzecich, na terytorium kt ó-
rych grupa utworzyła podmioty zależne, spółki holdingu finansowego lub istotne oddziały. 
Art. 75. 1. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, jest przyjmowany przez 
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji w formie 
wspólnej decyzji. 
2. Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz zgodnie z art. 86 ust. 2 informacji niezbędnych do 
opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, plan ten nie zostanie prz y-
jęty w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, 
z uwzględnieniem opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przym u-
sowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 32 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji 
w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i przed 
upływem tego terminu właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu 
dominującego zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie przyjmuje 
grupowego planu przymusowej restrukturyzacji do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji zgodnie z ust. 2, a w przypadku gdy 
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urz ę-
du Nadzoru Bankowego. 
5. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu 
dominującego poinformuje Fundusz, że nie wyraża zgody na przyjęcie opracowanego w ramach kolegium przymusowej 
restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z powodu wynikającego z tego planu zobowiązania do 
wydatkowania środków publicznych jego państwa, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji będące 
członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują ponownej oceny grupowego planu w ramach kolegium 
przymusowej restrukturyzacji. 
6. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w skład kolegium przym u-
sowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zale ż-
nego, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restruktur y-
zacji mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla pozostałych podmiotów. 
7. Fundusz może skierować wniosek do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o prowadzenie niewiążącej 
mediacji pomiędzy właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji wchodzącymi w skład kolegium przymusowej 
restrukturyzacji zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia nr 1093/2010 oraz o podjęcie wiążącej mediacji. 
Art. 76. Opracowując grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, Fundusz uwzględnia potencjalny wpływ możl i-
wych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji grupy na stabilność finansową państw, w których podmioty grupy 
prowadzą działalność, i przesłanki sposobu podziału środków funduszy przymusowej restrukturyzacji na pokrycie kos z-
tów postępowania, o których mowa w art. 82 ust. 4. 
Art. 77. 1. W celu opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji grup, w których podmiot krajowy 
jest podmiotem zależnym albo oddział podmiotu grupy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest oddziałem 
istotnym, oraz przeprowadzenia oceny wykonalności takiego planu i w razie potrzeby jego aktualizacji Fundusz wspó ł-
pracuje z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez właściwy organ 
przymusowej restrukturyzacji dla grupy informacji niezbędnych do opracowania planu, Fundusz i właściwe organy prz y-
musowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z powodu braku zgody Funduszu 
w kolegium przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyz a-
cji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej r e-
strukturyzacji i właściwe organy nadzoru, wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie 
opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, oraz 
informuje o tej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz 
i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupow e-
go planu przymusowej restrukturyzacji, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy zwrócił się do Europe j-
skiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie podejmuje decyzji, o której mowa w ust. 2, do cz a-
su podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji dla zależnego po d-
miotu krajowego, a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje 
zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. 
5. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w skład kolegium przym u-
sowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zale ż-
nego, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restruktur y-
zacji mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla pozostałych podmiotów. 
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe 
organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji oraz przed upływem 
tego terminu ani Fundusz ani właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie zwróciły się do Europejskiego Urzędu 
Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji 
dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukt u-
  
Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 842 
 
 ryzacji i właściwe organy nadzoru, wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie oprac o-
wanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, oraz inform u-
je o swojej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz może opracować odrębny plan przymusowej restrukturyzacji dla 
podmiotu krajowego będącego podmiotem znaczącym oraz odrębny plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu 
zidentyfikowanego jako inna instytucja o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. 
o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 483), o ile nie spełnia on definicji podmiotu znaczącego. 
Art. 78. 1. Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji w szczególności na podstawie informacji uzysk a-
nych od Komisji Nadzoru Finansowego oraz od podmiotów krajowych. 
2. Fundusz może zobowiązać podmiot krajowy do współpracy w zakresie opracowania i aktualizacji planu przym u-
sowej restrukturyzacji, w tym do opracowania elementów planu przymusowej restrukturyzacji, na podstawie wytycznych 
Funduszu zawierających zakres przekazywanych informacji, termin ich przekazania oraz pouczenie o karach pieniężnych 
za nieudzielenie informacji. 
Art. 79. 1. W przypadku nieprzekazania, w określonym przez Fundusz terminie, przez podmiot krajowy informacji, 
o których mowa w art. 85, lub niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 78 ust. 2, Fundusz może, w drodze decyzji, 
nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu 
finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego prz y-
chodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł. 
1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot krajowy w wyniku nieprz e-
kazania informacji lub niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę 
pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści. 
2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa. 
3. Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje w trybie określonym w prze-
pisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 
Art. 80. 1. Zarząd Funduszu, w formie uchwały, przyjmuje opracowane plany przymusowej restrukturyzacji i gru-
powe plany przymusowej restrukturyzacji. 
2. Fundusz przekazuje przyjęte przez Fundusz plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe plany przymusowej 
restrukturyzacji Komisji Nadzoru Finansowego oraz ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych. 
3. W przypadku stwierdzenia w trakcie oceny wykonalności planów wystąpienia okoliczności uniemożliwiających 
lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, realizacja obowiązku opracowania planu przymusowej 
restrukturyzacji i przyjęcia grupowego planu przymusowej restrukturyzacji oraz ich aktualizacji ulega zawieszeniu do 
czasu określenia środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności, zgodnie z art. 91 ust. 5–7 albo art. 92 ust. 6– 12. 
Art. 81. 1. Plan przymusowej restrukturyzacji określa planowane działania wobec podmiotu w przypadku wszczęcia 
przymusowej restrukturyzacji oraz ocenę wykonalności tych działań, w szczególności: 
1) streszczenie istotnych elementów planu; 
2) szczegółowy opis możliwych wariantów restrukturyzacji, w tym możliwości zastosowania poszczególnych instr u-
mentów przymusowej restrukturyzacji; 
3) sposób wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych podmiotu; 
4) harmonogram realizacji istotnych założeń planu; 
5) szczegółowy opis oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 89, wraz ze wsk a-
zaniem okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji; 
6) opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają 
przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji; 
7) opis procedur ustalania wartości i oceny możliwości zbycia działalności w zakresie funkcji krytycznych, głównych 
linii biznesowych i aktywów podmiotu; 
8) opis wewnętrznych procedur podmiotu zapewniających Funduszowi aktualne informacje, o których mowa w art. 85; 
9) opis zasad finansowania możliwych wariantów przymusowej restrukturyzacji; 
10) analizę możliwości wykorzystania standardowych instrumentów Narodowego Banku Polskiego w celu wsparcia 
płynności podmiotu oraz wskazanie aktywów, które mogą stanowić zabezpieczenie dla udzielenia takiego wsparcia; 
  
Dziennik Ustaw – 34 – Poz. 842 
 
 11) opis istotnych współzależności pomiędzy odrębnymi prawnie jednostkami organizacyjnymi wynikających z: 
a) wspólnego korzystania z majątku, usług i zatrudniania tych samych pracowników, 
b) zapewniania wsparcia kapitałowego i płynności oraz finansowania, 
c) zapewnienia zabezpieczeń, klauzul dotyczących niewykonania zobowiązania i kompensowania, 
d) świadczenia usług, 
e) przenoszenia ryzyka, transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji zabezpieczających; 
12) opis wariantów utrzymania dostępu do usług płatniczych i rozliczeniowych oraz ocenę możliwości przeniesienia 
pozycji rozliczeniowych klienta; 
13) analizę wpływu realizacji planu na prawa i obowiązki pracowników podmiotu, związanych z tym kosztów oraz z a-
kres przewidywanych konsultacji z pracownikami, w tym na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczegó l-
nych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1969); 
14) minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, o których 
mowa w art. 97 ust. 2, oraz terminy ich spełnienia; 
15) opis istotnych zmian w podmiocie, które zaistniały po przedłożeniu ostatnich informacji na potrzeby planu przym u-
sowej restrukturyzacji; 
16) opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość funkcjonowania procesów operacyjnych podmiotu; 
17) zasady komunikacji zewnętrznej; 
18) opinię podmiotu o planie przymusowej restrukturyzacji, jeżeli taką opinię wyraził. 
2. Plan przymusowej restrukturyzacji uwzględnia możliwość wszczęcia przymusowej restrukturyzacji w zróżni co-
wanych warunkach zewnętrznych, w tym w sytuacji braku stabilności finansowej lub zdarzeń mających wpływ na rynek 
finansowy. 
3. Plan przymusowej restrukturyzacji może zakładać przeprowadzenie postępowania upadłościowego podmiotu. 
4. Plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać: 
1) uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych, z wyjątkiem wykorzystania środków funduszy prz y-
musowej restrukturyzacj i; 
2) nadzwyczajnego wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego; 
3) wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego udzielanego na warunkach odbiegających od ogólnie przyjętych, 
w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia. 
Art. 82. 1. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa sposób przymusowej restrukturyzacji grupy przez 
działania, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji, podejmowane wobec podmiotu dominującego 
lub przez podział grupy i restrukturyzację podmiotów zależnych. 
2. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa działania podejmowane wobec: 
1) unijnej instytucji dominującej; 
2) podmiotu zależnego z siedzibą w państwie członkowskim; 
3) finansowej spółki holdingowej, holdingu mieszanego i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej; 
4) dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego i dominującej finansowej spółki holdingowej 
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego; 
5) podmiotu zależnego z siedzibą na terytorium państwa trzeciego. 
3. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa w szczególności: 
1) opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem wskazanych w art. 81 ust. 2 
przesłanek w odniesieniu do podmiotów grupy, zarówno do podmiotu dominującego, jak i podmiotu dominującego 
oraz podmiotów zależnych, a także skoordynowanych działań wobec podmiotów zależnych; 
2) analizę możliwości jednoczesnego zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji i skorzystania z innych 
uprawnień organów w przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów grupy z siedzibą na terytorium państw 
członkowskich, w tym wsparcia podmiotów trzecich w nabyciu grupy, odrębnych linii biznesowych lub rodzajów 
działalności prowadzonych przez kilka podmiotów grupy lub poszczególne podmioty; 
3) opis oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 89, ze wskazaniem 
okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji; 
  
Dziennik Ustaw – 35 – Poz. 842 
 
 4) opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniaj ą-
cych przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy; 
5) opis sposobu współpracy i koordynacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw trzecich 
i ocenę ich znaczenia dla przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli grupa obejmuje podmi o-
ty z siedzibą w państwach trzecich; 
6) opis sposobu wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych niezbędnego do przeprowadzenia prz y-
musowej restrukturyzacji grupy; 
7) opis działań właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy wynikających z odrębnych przepisów; 
8) opis zasad finansowania przymusowej restrukturyzacji grupy, a jeżeli jest niezbędne użycie środków funduszy prz y-
musowej restrukturyzacji, określenie sposobu podziału obciążeń pomiędzy funduszami przymusowej restrukturyzacji 
z poszczególnych państw członkowskich lub innymi źródłami finansowania przymusowej restrukturyzacji wynikaj ą-
cymi z przepisów obowiązujących w tych państwach. 
4. Sposób podziału, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, uwzględnia: 
1) udział w grupie: 
a) aktywów ważonych ryzykiem podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, 
b) aktywów podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, 
c) strat powstałych w podmiotach grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, które przyczyniły się do 
spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec grupy; 
2) udział środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji innych państw członkowskich, które mogą być użyte na 
rzecz podmiotów grupy w danym państwie członkowskim. 
5. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać: 
1) uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych z wyjątkiem wykorzystania środków funduszy prz y-
musowej restrukturyzacji; 
2) nadzwyczajnego wsparcia płynności z banków centralnych; 
3) wsparcia płynności z banków centralnych udzielanego na warunkach odbiegających od ogólnie przyjętych, w szcze-
gólności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia. 
6. Jeżeli w opinii Funduszu w celu sfinansowania przymusowej restrukturyzacji grupy będzie niezbędne zaangaż o-
wanie krajowych funduszy publicznych, Fundusz uzgadnia taki grupowy plan przymusowej restrukturyzacji wyłącznie 
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych. 
Art. 83. Rada Funduszu określi szczegółowy zakres informacji, jakie powinien zawierać plan przymusowej restru k-
turyzacji, uwzględniając przedmiot i zakres działalności podmiotu, w szczególności wykonywanie działalności makle r-
skiej, strukturę właścicielską, formę prawną prowadzonej działalności, profil ryzyka, skalę powiązań z innymi podmiot a-
mi rynku finansowego oraz udział w systemie ochrony instytucjonalnej. 
Art. 84. Fundusz przekazuje podmiotowi krajowemu streszczenie istotnych elementów planu przymusowej restru k-
turyzacji, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1, a dominujący podmiot krajowy informuje o przyjęciu grupowego planu 
przymusowej restrukturyzacji, na piśmie, w terminie 30 dni od dnia przyjęcia planu przymusowej restrukturyzacji lub 
grupowego planu przymusowej restrukturyzacji przez Zarząd Funduszu. 
Art. 85. 1. Podmiot krajowy jest obowiązany przekazywać Funduszowi informacje niezbędne do opracowania, akt u-
alizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji, dotyczące w szczególności rozwiązań organizacy j-
nych podmiotu, podmiotów powiązanych kapitałowo lub organizacyjnie, struktury kapitałowej, struktury zatrudnienia, 
rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, z uwzględnieniem strategii rozwoju oraz aktywów i pasywów podmiotu, 
w tym informacje z rejestru instrumentów finansowych, o którym mowa w art. 88 ust. 1. 
2. Podmiot krajowy niezwłocznie informuje Fundusz o istotnej zmianie organizacyjnej, prawnej lub wystąpieniu 
innego zdarzenia mającego wpływ na przyjęte w planie przymusowej restrukturyzacji założenia i realizację tego planu. 
  
Dziennik Ustaw – 36 – Poz. 842 
 
 Art. 86. 1. Krajowy podmiot dominujący przekazuje Funduszowi informacje, o których mowa w art. 85,  w tym d o-
tyczące podmiotów zależnych, w zakresie niezbędnym do sporządzenia grupowego planu przymusowej restrukturyzacji. 
2. Fundusz przekazuje informacje, o których mowa w  ust. 1: 
1) Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego – w zakresie informacji związanych z jego zadaniami w zakresie 
sporządzania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji; 
2) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych – w zakresie informacji dotyczących 
tych podmiotów; 
3) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 3 i 4 – 
w zakresie informacji dotyczących tych podmiotów; 
4) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów – w zakresie informacji dotyczących 
tych oddziałów; 
5) Komisji Nadzoru Finansowe go i innym organom nadzoru – w zakresie informacji dotyczących podmiotów, nad 
którymi sprawują nadzór. 
3. Fundusz przekazuje informacje o podmiotach zależnych z siedzibą na terytorium państw trzecich wyłącznie 
w przypadku uzyskania zgody na przekazanie tych informacji od właściwych organów przymusowej restrukturyzacji państw 
trzecich lub organów nadzoru tych państw. 
Art. 87. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy 
zakres, tryb i termin przekazywania Funduszowi przez podmioty informacji niezbędnych do opracowania, aktualizacji 
i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając na 
względzie potrzebę zapewnienia adekwatności wymaganych informacji do rozmiaru i profilu ryzyka działalności prow a-
dzonej przez podmiot, jego formy prawnej oraz udziału w systemie ochrony instytucjonalnej. 
Art. 88. 1. Podmioty są obowiązane prowadzić rejestr instrumentów finansowych i przekazywać informacje grom a-
dzone w rejestrze Funduszowi na potrzeby opracowania i aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji, grupowych 
planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania przymusowej restrukturyzacji. 
2. Rejestr instrumentów finansowych zawiera także: 
1) transakcje sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu; 
2) transakcje kupna instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odsprzedaży; 
3) pożyczki międzybankowe, których termin wymagalności nie przekracza 3 miesięcy; 
4) umowy ramowe instrumentów finansowych oraz instrumentów, o których mowa w pkt 1–3. 
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu op i-
nii Funduszu: 
1) minimalne wymogi, jakie powinien spełniać rejestr instrumentów finansowych, 
2) szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w rejestrze oraz standard techniczny ich przygotowania i zapisu, 
3) format i tryb przekazywania danych do Funduszu, 
4) tryb i sposób weryfikacji prawidłowości danych zawartych w rejestrze 
– mając na względzie potrzebę zapewnienia Funduszowi otrzymywania danych niezbędnych do realizacji ustawowych 
zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową lub maklerską, 
a także uwzględniając zabezpieczenie danych przed nieuprawnionym dostępem. 
Art. 89. 1. Fundusz, co najmniej raz w roku, dokonuje przeglądu i oceny wykonalności planów przymusowej r e-
strukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji dla grup dominujących podmiotów krajowych, z z a-
strzeżeniem art. 90 ust. 1 pkt 1. Pierwszej oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów 
przymusowej restrukturyzacji Fundusz dokonuje na etapie ich opracowania. 
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, minimalny zakres 
analiz dokonywanych przez Fundusz w celu oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych pl a-
nów przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia skutecznej realizacji celów przymusowej 
restrukturyzacji oraz identyfikacji okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających realizację tych działań. 
  
Dziennik Ustaw – 37 – Poz. 842 
 
 Art. 90. 1. Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki mogłaby 
mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju na sytuację finansową innych podmi o-
tów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę: 
1) określić mniejszą niż określona w art. 89 ust. 1 częstotliwość przeglądów i oceny wykonalności planów przymus o-
wej restrukturyzacji; 
2) zwolnić podmiot z obowiązku prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 88, o ile taki podmiot nie jest podmiotem 
znaczącym lub nie został zidentyfikowany lub uznany za globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną  
instytucję o znaczeniu systemowym, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makr o-
ostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym. 
2. Dokonując oceny wpływu, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego na sytuację finansową innych po d-
miotów rynku finansowego, stabilność rynku finansowego i stan gospodarki, Rada Funduszu uwzględnia okoliczności 
określone w art. 83. 
3. Dokonując oceny,  o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej. 
4. W przypadku zmiany okoliczności, o których mowa w ust. 1, Rada Funduszu może uchylić lub zmienić uchwałę, 
o której mowa w ust. 1. O uchyleniu lub zmianie uchwały Fundusz niezwłocznie informuje podmiot, którego dotyczy ta 
uchwała. 
5. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o uchwałach podjętych zgodnie z ust. 1. 
Art. 91.  1. Po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej podmiotu, w szczególności po nabyciu lub zbyciu po d-
miotów zależnych, zmianie struktury organizacyjnej podmiotu, zmianie podmiotu dominującego, zmianie siedziby po d-
miotu dominującego oraz zmianie działalności lub sytuacji finansowej podmiotu lub po wystąpieniu innego zdarzenia, 
Fundusz dokonuje oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby, po zasięgnięciu opinii Kom i-
sji Nadzoru Finansowego, aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3, art. 79–81 i art. 83–85 stosuje się odpowiednio. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, Fundusz dokonuje oceny wykonalności planu przymusowej 
restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje ten plan po konsultacji z właściwymi organami nadzoru oraz właściwym 
organem przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału podmiotu krajowego. 
3. Plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie możliwa będzie likwidacja podmiotu 
w ramach postępowania upadłościowego albo restrukturyzacja tego podmiotu przez zastosowanie instrumentów przym u-
sowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które 
w możliwie największym stopniu ograniczą negatywne skutki przymusowej restrukturyzacji dla stabilności finansowej, 
w tym stabilności finansowej innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz zapewnią realizację funkcji krytycznych. 
4. Jeżeli w wyniku oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone okoliczności uni e-
możliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, Fundusz informuje o nich, w formie 
pisemnej, podmiot krajowy i Komisję Nadzoru Finansowego, a w przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, także właś-
ciwe organy przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmiot krajowy prowadzi działalność w formie istotnych 
oddziałów. 
5. Podmiot opracowuje plan działań w celu usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4 i przedstawia go Fundusz o-
wi w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 4. 
6. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny planu, o którym mowa w ust. 5. 
Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
7. Jeżeli plan, o którym mowa w ust. 5, jest w opinii Funduszu niewystarczający, Fundusz, po zasięgnięciu opinii 
Komisji Nadzoru Finansowego, określi środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4. Przepis art. 73 
ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
Art. 92.  1. Fundusz, wspólnie z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, po zasięgnięciu opinii Komisji 
Nadzoru Finansowego i organów nadzoru podmiotów zależnych oraz właściwych organów przymusowej restrukturyzacji 
dla istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, dokonuje oceny wykonalności grupowego 
planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3, art. 74, art. 79, art. 80, 
art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się odpowiednio. 
2. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie możliwa będzie likwidacja 
podmiotów grupy w ramach postępowania upadłościowego albo restrukturyzacja tych podmiotów przez zastosowanie 
instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukt u-
ryzacji, które w jak największym stopniu ograniczy negatywne skutki tych postępowań dla stabilności finansowej państw, 
na terytorium których podmioty grupy mają siedzibę, oraz Unii Europejskiej, a także zapewniając realizację funkcji kr y-
tycznych, w szczególności przez skuteczne wydzielenie tych funkcji. 
  
Dziennik Ustaw – 38 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji zostaną 
stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy 
i przedstawione przez podmioty grupy plany ich usunięcia będą niewystarczające, Fundusz i właściwe organy przymus o-
wej restrukturyzacji powiadamiają Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz, po konsultacji z kolegium organów na d-
zoru, o którym mowa w art. art. 141f ust. 18 ustawy – Prawo bankowe lub w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrume n-
tami finansowymi, i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw członkowskich, w których podmioty 
grupy prowadzą działalność za pośrednictwem istotnych oddziałów, w formie wspólnej decyzji, uzgadniają w ramach 
kolegium przymusowej restrukturyzacji działania niezbędne w celu ich usunięcia. 
4. Fundusz, we współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego i Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego, po ko n-
sultacji z organami nadzoru podmiotów zależnych, dokonuje analizy okoliczności wskazanych w ust. 3 oraz opracowuje 
informację o nich i zalecenia dotyczące działań niezbędnych do ich usunięcia, uwzględniając wpływ tych działań na dzi a-
łalność grupy. 
5. Informację, o której mowa w ust. 4, Fundusz przekazuje krajowemu podmiotowi dominującemu, właściwym o r-
ganom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych i właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla 
istotnych oddziałów. 
6. Krajowy podmiot dominujący może, w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5, 
przedstawić Funduszowi propozycję innych działań zapewniających usunięcie okoliczności wskazanych w ust. 3 wraz 
z uzasadnieniem. 
7. Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego i właściwe organy 
przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, a w uzasadnionych przypadkach – właściwe organy przymus o-
wej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów podmiotów grupy – o propozycji, o której mowa w ust. 6. 
8. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po konsultacji z organami 
nadzoru podmiotów grupy i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów podmiotów 
grupy, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują analizy i oceny okoliczności wskazanych w ust. 3, 
zaleceń, o których mowa w ust. 4, oraz propozycji, o których mowa w ust. 6, uwzględniając potencjalne skutki tych zal e-
ceń i propozycji w państwach członkowskich, w których podmioty grupy prowadzą działalność. 
9. Środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 są uzgadniane w formie wspólnej decyzji przez 
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, w terminie 
4 miesięcy od dnia przekazania przez krajowy podmiot dominujący Funduszowi propozycji, o których mowa w ust. 5, 
albo od upływu terminu ich przekazania. Środki te mogą w szczególności obejmować działania, o których mowa w ust. 8. 
10. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji 
w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskaz a-
nych w ust. 3, środki te ustala Fundusz, z uwzględnieniem opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restru k-
turyzacji wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
11. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyz a-
cji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wsk a-
zanych w ust. 3, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do Europejskiego 
Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu podjęcia decyzji 
przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
12. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 
w sposób określony w ust. 10. 
13. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji, Fundusz dokonuje 
ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu 
Nadzoru Bankowego. 
Art. 93. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 77 ust. 1, gdy w wyniku przeprowadzonej oceny planu przymus o-
wej restrukturyzacji grupy zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przym u-
sowej restrukturyzacji grupy, Fundusz współpracuje z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji w celu uzgo d-
nienia środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 39 – Poz. 842 
 
 2. Jeżeli przed upływem terminu 4 miesięcy od dnia przekazania właściwemu organowi przymusowej restrukturyz a-
cji dla grupy propozycji działań zapewniających usunięcie okoliczności, o których mowa w ust. 1, albo w przypadku 
upływu terminu na ich przekazanie, nie zostaną uzgodnione środki niezbędne do usunięcia tych okoliczności, Fundusz 
dokonuje ustalenia tych środków  w zakresie odnoszącym się do krajowego podmiotu zależnego z uwzględnieniem opinii 
pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukt u-
ryzacji. O podjętej decyzji Fundusz informuje właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy i krajowy podmiot 
zależny, którego decyzja dotyczy. 
3. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, nie zostaną uzgodnione środki niezbędne do usunięcia 
okoliczności, o których mowa w ust. 1, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy lub inny właściwy o r-
gan przymusowej restrukturyzacji będący członkiem kolegium przymusowej restrukturyzacji zwrócił się do Europejskiego 
Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu podjęcia decyzji 
przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności, o których mowa 
w ust. 1, w sposób określony w ust. 2. 
5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji, Fundusz postępuje 
zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. 
Art. 94. 1. Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji zakłada r e-
strukturyzację podmiotu z wykorzystaniem instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, a także w celu zape w-
nienia możliwości dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 70 ust. 1, Fundusz, 
po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może zobowiązać podmiot do warunkowego podniesienia kapitału 
zakładowego oraz usunięcia postanowień statutu lub umowy spółki ograniczających możliwość dokonania umorzenia lub 
konwersji instrumentów kapitałowych lub wykorzystania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań. 
2. Fundusz może ustalić maksymalną kwotę ekspozycji wobec podmiotu nienależącego do tej samej grupy z tytułu 
zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1. 
Art. 95. 1. W zakresie zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92 ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 
ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje zalecenia. 
2. Wydając zalecenie, Fundusz wskazuje przesłanki, dla których uznał propozycje lub plan podmiotu za niewysta r-
czające do usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, 
i wykazuje proporcjonalność zalecanego środka. Fundusz niezwłocznie informuje o wydanym zaleceniu Komisję Nadzoru 
Finansowego. 
3. W zakresie wpływu zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92 ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 
ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, na poziom ryzyka systemowego, Fundusz może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej. 
4. Zalecenia mogą dotyczyć: 
1) zapewnienia rozwiązań umożliwiających ciągłe i niezakłócone działanie podmiotu, w tym w przypadku prowadzenia 
przymusowej restrukturyzacji; 
2) zawarcia lub zmiany treści umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy, o których mowa w art. 141t 
ustawy – Prawo bankowe oraz art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; 
3) ograniczenia ekspozycji na ryzyko, w szczególności w zakresie, o którym mowa w art. 94 ust. 2; 
4) nałożenia dodatkowych obowiązków informacyjnych; 
5) zbycia aktywów podmiotu; 
6) ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia określonej działalności przez podmiot; 
7) ograniczenia wprowadzania lub rozwoju nowych produktów lub linii biznesowych; 
8) zmian w strukturze organizacyjnej i prawnej w celu uproszczenia struktury lub rozdzielenia rodzajów działalności; 
9) utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego z siedzibą na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej; 
10) emisji instrumentów dłużnych zamiennych na kapitał lub innych instrumentów kapitałowych lub dłużnych podleg a-
jących umorzeniu lub konwersji; 
11) podjęcia działań innych niż określone w pkt 10 w celu osiągnięcia minimalnego poziomu zobowiązań podlegających 
umorzeniu lub konwersji, w szczególności renegocjacji warunków zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, 
w celu zapewnienia skuteczności umorzenia lub konwersji na mocy prawa właściwego dla tego zobowiązania; 
12) utrzymywania określonej struktury zobowiązań. 
  
Dziennik Ustaw – 40 – Poz. 842 
 
 5. Podmiot opracowuje plan działań uwzględniający zalecenia, i przedstawia go Funduszowi w terminie miesiąca od 
dnia otrzymania zaleceń. 
6. W przypadku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot karę 
pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku 
braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie 
sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł. 
6a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot w wyniku niewykonania 
przez podmiot zaleceń, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w ust. 6, do wysokości dw u-
krotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści. 
7. Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 6, uwzględnia: 
1) wagę i okres naruszenia; 
2) stopień odpowiedzialności podmiotów; 
3) stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów mierzonej wielkością przychodów, zysku lub 
majątku; 
4) korzyści osiągnięte przez podmiot w wyniku naruszenia; 
5) szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku naruszenia; 
6) poprzednie naruszenia, ich zakres i częstotliwość; 
7) skutki naruszenia dla stabilności finansowej i rynku finansowego; 
8) współpracę podmiotu z Funduszem. 
8. Fundusz informuje niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o podmiotach, w odniesieniu do których 
stwierdził okoliczności wskazane w art. 91 ust. 4 i art. 92 ust. 3. 
9. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa. 
10. Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje w trybie określonym 
w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 
Art. 96. 1. Rada Funduszu może zwolnić z wymogów określonych przepisami niniejszego rozdziału podmioty kr a-
jowe powiąza ne z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione z wymogów ostrożnościowych zgodnie 
z art. 10 i art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, z zastrzeżeniem ust. 3. 
2. W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, wymogi niniejszego rozdziału stosuje się na poziomie sko n-
solidowanym do organu centralnego i powiązanych z nim podmiotów w rozumieniu art. 10 rozporządzenia nr 575/2013. 
3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć podmiotu krajowego, który jest podmiotem znaczącym. 
4. W przypadku otrzymania powiadomienia od zarządu banku o wdrożeniu planu naprawy, zgodnie z art. 142 ust. 1 
lub 2 ustawy – Prawo bankowe, albo powiadomienia od Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 326 ust. 1 
pkt 2 lub 3, Fundusz może: 
1) wystąpić do podmiotu o informacje zgodnie z art. 330 ust. 1 i 2; 
2) dokonać oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu; 
3) poszukiwać, we współpracy z podmiotem lub samodzielnie, podmiotu przejmującego. 
5. Przepisy art. 137–140 i art. 178 stosuje się odpowiednio. 
6. O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 4 pkt 3, Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego. 
Rozdział 4 
Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji 
Art. 97. 1. Podmioty krajowe są obowiązane utrzymywać określony przez Fundusz minimalny poziom funduszy 
własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Fundusz może określić minimalny poziom funduszy 
własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. b–d. 
2. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa wysokość minimalnego poziomu fund u-
szy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa 
w ust. 1, jako procent od sumy wartości zobowiązań i funduszy własnych, uwzględniając: 
1) konieczność zapewnienia możliwości zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w tym instrumentu 
umorzenia lub konwersji zobowiązań; 
  
Dziennik Ustaw – 41 – Poz. 842 
 
 2) zakres koniecznego umorzenia lub konwersji zobowiązań niezbędny do pokrycia strat i odbudowy funduszy własnych  
co najmniej do poziomu umożliwiającego spełnienie warunków kontynuowania działalności, w tym poziomu 
określonego w rozporządzeniu nr 575/2013 oraz odbudowy zaufa nia do podmiotu objętego wymogiem, o którym 
mowa w ust. 1, w przypadku zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, w szczególności jeżeli 
w planie przymusowej restrukturyzacji zakłada się wyłączenie z umorzenia lub konwersji zobowiązań niektórych 
kategorii zobowiązań; 
3) skalę i rodzaj prowadzonej działalności, sposób jej finansowania oraz profil ryzyka podmiotu objętego wymogiem, 
o którym mowa w ust. 1; 
4) znaczenie podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, dla stabilności finansowej, w szczególności ze 
względu na powiązania z innymi podmiotami systemu finansowego; 
5) wielkość środków, która zgodnie z przepisami art. 272 ust. 3–6 i 9 może być przekazana z funduszu gwarancyjnego 
banków i funduszu gwarancyjnego kas w celu finansowania przymusowej restrukturyzacji. 
2a. W zakresie wydawania przez Komisję Nadzoru Finansowego opinii, o której mowa w ust. 2, przepis art. 73 ust. 3 
stosuje się odpowiednio. 
3. Do kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 2, zalicza się zobowiązania wynikaj ące z instrumentów pocho d-
nych z 
uwzględnieniem praw kontrahentów wynikających z klauzul dotyczących kompensowania. 
4. Fundusz zwalnia z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegaj ą-
cych umorzeniu lub konwersji banki hipoteczne, które finansują się listami zastawnymi, jeżeli spełnione są łącznie nast ę-
pujące warunki: 
1) nie mogą przyjmować depozytów, zgodnie z odrębnymi przepisami; 
2) mogą być likwidowane zgodnie z właściwymi dla tych banków przepisami postępowania upadłościowego lub 
z wykorzystaniem procedur odpowiadających instrumentom przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub 
wydzielenia praw majątkowych; 
3) właściwe dla tych banków przepisy postępowania upadłościowego przewidują ponoszenie strat przez wierzycieli, 
w tym posiadaczy listów zastawnych w sposób zgodny z celami przymusowej restrukturyzacji. 
5. Zobowiązanie może być zaliczane do utrzymywanego minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań 
podlegających umorzeniu lub konwersji, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 
1) instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, został wyemitowany i w pełni opłacony; 
2) instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie jest w posiadaniu tego podmiotu; 
3) wykonanie zobowiązania nie jest zabezpieczone przez ten podmiot; 
4) nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało sfinansowane bezpośrednio lub pośrednio 
przez ten podmiot; 
5) rezydualny termin wykonania zobowiązania jest nie krótszy niż rok; 
6) nie wynika z instrumentu pochodnego; 
7) nie wynika z depozytu, który korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu roszczeń w postępowaniu upadłościowym. 
6. Jeżeli wierzycielowi przysługuje prawo żądania wykonania zobowiązania wcześniejszego niż termin umowny, termin 
określony w ust. 5 pkt 5 liczy się od dnia, od którego wierzycielowi przysługuje takie prawo. 
7. Jeżeli zobowiązanie podlega prawu państwa trzeciego, Fundusz może żądać, aby podmiot wykazał, że decyzja 
Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań będzie skuteczna na mocy tego prawa, z uwzględnieniem w szczególności 
warunków umowy regulującej to zobowiązanie i międzynarodowych umów o uznawaniu przymusowej restrukturyzacji. 
8. Jeżeli podmiot nie wykaże okoliczności określonych w ust. 7, zobowiązanie nie może być zaliczane do minima l-
nego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. 
9. Fundusz może zwolnić z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań po d-
legających umorzeniu lub konwersji podmiot krajowy, który jest podmiotem zależnym w grupie, jeżeli: 
1) podmiot zależny i jego podmiot dominujący są nadzorowane na poziomie indywidualnym przez Komisję Nadzoru 
Finansowego; 
2) podmiot zależny jest objęty nadzorem skonsolidowanym; 
  
Dziennik Ustaw – 42 – Poz. 842 
 
 3) podmiot najwyższego szczebla na poziomie krajowym w grupie podmiotu krajowego, jeżeli nie jest podmiotem 
dominującym, utrzymuje określony przez Fundusz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegaj ą-
cych umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym w ujęciu krajowym; 
4) w opinii Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody udzielenia podmiotowi zależnemu wsparcia 
kapitałowego i płynnościowego przez podmiot dominujący; 
5) w opinii Komisji Nadzoru Finansowego krajowy podmiot dominujący odpowiednio nadzoruje działalność podmiotu 
zależnego, a podmiot dominujący przedłoży zgodę Komisji Nadzoru Finansowego na udzielenie gwarancji pokrycia 
zobowiązań podmiotu zależnego przez podmiot dominujący albo ryzyko działania podmiotu zależnego nie jest istotne; 
6) zarządzanie ryzykiem i kontrola krajowego podmiotu dominującego uwzględnia ryzyka podmiotu zależnego; 
7) krajowy podmiot dominujący posiada większość głosów w organach podmiotu zależnego, także na podstawie por o-
zumień z innymi podmiotami, lub jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków organów 
zarządzających lub nadzorujących podmiotu zależnego; 
8) Komisja Nadzoru Finansowego zwolniła podmiot zależny z utrzymywania indywidualnego wymogu kapitałowego 
zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013. 
10. W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 5, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zgodę krajowemu podmi o-
towi dominującemu, jeżeli udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego nie pogorszy sytuacji fina n-
sowej podmiotu dominującego. 
11. Fundusz może zwolnić krajowy podmiot dominujący z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu fund u-
szy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie indywidualnym, jeżeli podmiot ten spe ł-
nia obowiązek utrzymywania minimalnego poziomu tych funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym, 
a Komisja Nadzoru Finansowego zwolniła ten podmiot z utrzymywania funduszy własnych na poziomie indywidualnym 
zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013. 
12.  Fundusz może wymagać od podmiotu objętego obowiązkiem utrzymywania minimalnego poziomu funduszy włas-
nych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, aby część obowiązku była spełniona przez zobowiązania  
wynikające z umów, których warunki przewidują redukcję kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa 
udziałowe lub inne pozycje funduszy własnych na wypadek wystąpienia negatywnych zmian sytuacji finansowej, wypł a-
calności, pozycji kapitałowej lub poziomu funduszy własnych, oraz zapewniają, że w przypadku gdy: 
1) Fundusz podejmie decyzję o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji, zobowiązania z tytułu tego instr u-
mentu zostaną umorzone albo zamienione na prawa udziałowe lub inne pozycje funduszy własnych, w niezbędnym 
zakresie, przed umorzeniem lub konwersją innych zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, o których 
mowa w art. 206; 
2) wszczęte zostanie postępowanie upadłościowe wobec podmiotu, zaspokojenie roszczeń z tytułu tego instrumentu 
nastąpi po zaspokojeniu roszczeń wynikających z zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, o których 
mowa w art. 206. 
13. Fundusz dokonuje oceny minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub 
konwersji w ramach akceptacji i przeglądu planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej 
restrukturyzacji oraz, w razie potrzeby, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje wysokość 
minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Przepis art. 73 ust. 3 
stosuje się odpowiednio. 
14. Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić wysokość minimalnego poziomu 
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla innego niż podmiot krajowy podmiotu po d-
legającego nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego. 
15. Fundusz, w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego, informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego 
o określonym dla poszczególnych podmiotów krajowych minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań podl e-
gających umorzeniu lub konwersji, w tym o zezwoleniu, o którym mowa w ust. 12. 
Art. 98. 1. Niezależnie od obowiązku wskazanego w art. 97 ust. 1, krajowe podmioty dominujące są obowiązane 
utrzymywać minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie 
skonsolidowanym. 
2. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po zasięgnięciu opinii Kom i-
sji Nadzoru Finansowego, określają minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub 
konwersji na poziomie skonsolidowanym, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2 
oraz sposób, w jaki zgodnie z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji będzie prowadzona przymusowa restru k-
turyzacja wobec podmiotów zależnych z siedzibą w państwie trzecim. Przepisy art. 97 ust. 12 stosuje się odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 43 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych 
nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie 
skonsolidowanym, Fundusz określa minimalny poziom tych funduszy i zobowiązań, z uwzględnieniem oceny podmiotów 
zależnych dokonanej przez właściwe organy. 
4. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji 
dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu 
lub konwersji na poziomie skonsolidowanym, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego 
zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie określa minimalnego pozi o-
mu tych funduszy i zobowiązań do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny poziom tych funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym 
w sposób określony w ust. 3. 
6. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji, Fundusz określa min i-
malny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym 
zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. 
Art. 99. 1. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji określają minimalny poziom funduszy własnych 
i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnych instytucji dominujących, w tym 
podmiotu krajowego, na poziomie indywidualnym, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 
ust. 2, w szczególności skalę działalności, model biznesowy, profil ryzyka i poziom funduszy własnych podmiotów zale ż-
nych oraz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji określony na 
poziomie skonsolidowanym. 
2. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji informują unijną instytucję dominującą i podmioty z a-
leżne o określonym dla podmiotów zależnych minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań podlegających 
umorzeniu lub konwersji. 
3. Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie określą minimalnego 
poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnej 
instytucji dominującej na poziomie indywidualnym, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań 
podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego, uwzglę d-
niając opinię właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy. 
4. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji 
nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmi o-
tów zależnych od unijnej instytucji dominującej na poziomie indywidualnym a właściwy organ przymusowej restruktur y-
zacji dla grupy zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie określa minima l-
nego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instyt u-
cji dominującej podmiotu krajowego na poziomie indywidualnym do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Na d-
zoru Bankowego. 
5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku 
o wiążącą mediację, Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały, minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań 
podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego. 
6. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji, Fundusz określa min i-
malny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instyt u-
cji dominującej podmiotu krajowego na poziomie indywidualnym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Ba n-
kowego. 
7. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji 
nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmi o-
tów zależnych od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym, Fundusz może zwrócić się do Eur o-
pejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację. 
Rozdział 5 
Przymusowa restrukturyzacja 
Art. 100. Przymusową restrukturyzację prowadzi Fundusz. 
Art. 101. 1. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o: 
1) zagrożeniu podmiotu upadłością; 
2) braku przesłanek wskazujących, że możliwe do podjęcia działania nadzorcze lub działania tego podmiotu pozwolą 
we właściwym czasie usunąć to zagrożenie. 
  
Dziennik Ustaw – 44 – Poz. 842 
 
 2. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o: 
1) zaprzestaniu spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności albo zagrożeniu 
zaprzestania spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności oraz o braku prz e-
słanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie 
usunąć to zagrożenie lub spełnić te warunki; 
2) zaprzestaniu przez oddział banku zagranicznego regulowania zobowiązań lub takim zagrożeniu; 
3) wszczęciu przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego przymusowej restrukturyzacji lub 
podobnego postępowania, lub zamiarze wszczęcia takiego postępowania wobec banku zagranicznego. 
3. Podmiot uznaje się za zagrożony upadłością w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z następujących okoliczności: 
1) występują przesłanki uznania, że nie będzie on spełniał warunków prowadzenia działalności w stopniu uzasadniaj ą-
cym uchylenie albo cofnięcie zezwolenia na utworzenie banku albo prowadzenie działalności maklerskiej przez fi r-
mę inwestycyjną; 
2) aktywa podmiotu nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań albo występują przesłanki uznania, że aktywa 
podmiotu nie wystarczą na zaspokojenie jego zobowiązań; 
3) podmiot nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań albo występują przesłanki uznania, że nie będzie ich regulował; 
4) kontynuacja działalności podmiotu wymaga zaangażowania nadzwyczajnych środków publicznych. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny spełnienia warunków określonych w ust. 1 na podstawie: 
1) wyników badania i oceny nadzorczej; 
2) wyników realizacji planu naprawy, zastosowania środków nadzoru, w tym środków wczesnej interwencji; 
3) wyników badania jakości aktywów; 
4) zawiadomień zarządu podmiotu; 
5) innych informacji uzyskanych w trybie nadzoru. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny spełnienia warunków określonych w ust. 1, uwzględnia w szcze-
gólności: 
1) naruszenie lub niebezpieczeństwo naruszenia przez podmiot wymogów w zakresie funduszy własnych, płynności 
i dźwigni finansowej; 
2) ocenę podmiotu w wyniku badania i oceny nadzorczej wskazującą na niekorzystną sytuację finansową podmiotu; 
3) stratę lub niebezpieczeństwo straty naruszającej w istotnym stopniu fundusze własne; 
4) naruszenie określonego przez Fundusz minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających um o-
rzeniu lub konwersji; 
5) prowadzenie przez podmiot działalności z naruszeniem prawa lub statutu, które może prowadzić do niewypłacalności 
lub utraty płynności przez podmiot; 
6) brak realizacji zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa w ust. 1, także: 
1) Narodowemu Bankowi Polskiemu; 
2) ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych; 
3) organom nadzoru właściwym dla oddziałów podmiotu zagrożonego upadłością oraz podmiotu dominującego; 
4) organom nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy podmiot zagrożony upadłością lub jego 
podmiot dominujący podlega nadzorowi skonsolidowanemu; 
5) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla oddziałów podmiotu zagrożonego upadłością oraz właści-
wym organom przymusowej restrukturyzacji dla grupy, w przypadku gdy podmiot krajowy jest podmiotem zale ż-
nym; 
6) organowi zarządzającemu uznanym systemem gwarancji depozytów w państwie, na którego terytorium ma siedzibę 
podmiot dominujący; 
  
Dziennik Ustaw – 45 – Poz. 842 
 
 7) podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwie, na którego terytorium ma siedzibę 
podmiot dominujący, w przypadku gdy funduszem nie zarządza właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla 
grupy; 
8) Przewodniczącemu Komitetu Stabilności Finansowej; 
9) Europejskiej Radzie Ryzyka Systemowego. 
7. W przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki: 
1) podmiot krajowy jest zagrożony upadłością, 
2) brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu krajowego pozwolą 
we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością, 
3) działania wobec podmiotu krajowego konieczne są w interesie publicznym 
– Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec podmiotu krajowego przymusowej restrukturyzacji albo decyzję o umorz e-
niu lub konwersji instrumentów kapitałowych. 
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 3, jeżeli działania wobec oddziału podmiotu mającego siedzibę 
na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego konieczne są w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję 
o wszczęciu wobec tego oddziału przymusowej restrukturyzacji. 
9. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli wobec podmiotu mającego siedzibę na terytorium państwa 
trzeciego lub banku zagranicznego nie wszczęto przymusowej restrukturyzacji lub postępowania upadłościowego, lub 
postępowania takie nie będą wszczęte, a działania wobec oddziału tego podmiotu lub banku zagranicznego konieczne są 
w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału banku zagranicznego przymusowej 
restrukturyzacji. 
10. Działania są podejmowane w interesie publicznym, jeżeli są konieczne dla zapewnienia realizacji co najmniej 
jednego z celów przymusowej restrukturyzacji określonych w art. 66, a osiągnięcie tych celów w takim samym stopniu nie 
jest możliwe w ramach sprawowanego nadzoru lub postępowania upadłościowego. 
11. Fundusz, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 7, zasięga opinii Komisji Nadzoru Finansowego w z a-
kresie spełnienia przesłanek, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje opinię 
w terminie 5 dni roboczych. W przypadku gdy w ocenie Funduszu nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa 
w ust. 7, 8 lub 9, Fundusz informuje o tym Komisję Nadzoru Finansowego. 
12. Decyzje, o których mowa w ust. 7–9, zawierają oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 1. Fundusz może 
określić w decyzji zakres i warunki zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, powołać administratora lub 
wydać decyzję o likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust. 1. 
13. Nie uznaje się za zaangażowanie nadzwyczajnych środków publicznych, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, udziele-
nia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi w celu przeciwdziałania poważnym zakłóc e-
niom w gospodarce i utrzymania stabilności finansowej w formie: 
1) gwarancji Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wsparcia płynności, udostępnianego przez Narodowy Bank Polski, 
2) gwarancji Skarbu Państwa spłaty zobowiązań z tytułu nowo emitowanych instrumentów dłużnych, 
3) rekapitalizacji na warunkach nieodbiegających od przeciętnych warunków rynkowych w przypadku, gdy jest ona 
konieczna do pokrycia niedoborów kapitału oszacowanych w wyniku testów warunków skrajnych lub przeglądu jakości 
aktywów przeprowadzonych przez Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Bank Centralny lub Europejski 
Urząd Nadzoru Bankowego 
– o ile jest proporcjonalne do skali zagrożeń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy, a także nie może służyć pokryciu 
strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej przyszłości. 
Art. 102. 1. Fundusz może podjąć decyzję: 
1) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec instytucji finansowej, o której mowa w art. 64 pkt 2 lit. b, w przy-
padku gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione zarówno dla tej instytucji, jak i podmiotu dominującego; 
2) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, w przypadku 
gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione zarówno w odniesieniu do tych podmiotów, jak i wobec co 
najmniej jednego podmiotu zależnego będącego instytucją lub bankiem, a jeżeli podmiot zależny ma siedzibę na t e-
rytorium państwa trzeciego – w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego uznał, że zostały spełnione prz e-
słanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji określone we właściwych przepisach tego państwa. 
  
Dziennik Ustaw – 46 – Poz. 842 
 
 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli podmiot krajowy jest podmiotem zależnym finansowej spółki 
holdingowej o działalności mieszanej kontrolowanym pośrednio lub bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę ho l-
dingową, Fundusz podejmuje decyzję w odniesieniu do tej pośredniej finansowej spółki holdingowej. 
4. Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, nie są spełnione przesłanki wskazane 
w art. 101 ust. 7, Fundusz może podjąć decyzję w odniesieniu do tego podmiotu, jeżeli przesłanki te są spełnione wobec 
co najmniej jednego podmiotu zależnego będącego instytucją lub bankiem, a ze względu na prawa majątkowe i zobowi ą-
zania takiego podmiotu jego upadłość stanowiłaby zagrożenie dla innych instytucji, banków lub dla całej grupy lub prz y-
musowa restrukturyzacja podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, jest konieczna dla przymusowej restruktur y-
zacji podmiotu zależnego będącego instytucją lub całej grupy. Przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się. 
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, Fundusz i właściwy organ przymusowej restrukturyzacji po d-
miotu zależnego będącego instytucją mogą uzgodnić, że na potrzeby badania spełnienia przesłanek wskazanych w art. 101 
ust. 7 nie uwzględnia się przeniesienia kapitału i strat między podmiotami grupy, w tym umorzenia lub konwersji zobowi ą-
zań. 
Art. 103. 1. Fundusz doręcza podmiotowi decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4. 
2. Stroną postępowania w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji jest podmiot, o którym mowa w art. 101 
ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4. 
3. Uzasadnienie decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, Fundusz sporządza w terminie 14 dni 
od dnia jej doręczenia podmiotowi w restrukturyzacji. 
4. Uzasadnienie decyzji doręcza się podmiotowi w restrukturyzacji także w formie elektronicznej. 
5. Od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, 
w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu 
administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją. 
6. Fundusz niezwłocznie zawiadamia o wydaniu decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 1, 2, 4–14, 17–20 i 22–26 
podmioty wymienione w art. 101 ust. 6 oraz: 
1) Komisję Europejską; 
2) Europejski Bank Centralny; 
3) odpowiednio Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń 
i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego; 
4) jeżeli zagrożony podmiot jest instytucją, o której mowa w art. 1 pkt 5 lit. c, d i h–j ustawy o ostateczności rozrachu n-
ku – operatorów systemów płatności lub systemów rozrachunku, których uczestnikiem jest ten podmiot, oraz Kraj o-
wy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną; 
5) Komisję Nadzoru Finansowego. 
7. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się odpis decyzji będącej przedmiotem zawiadomienia. 
W zawiadomieniu wskazuje się dzień, z którym decyzja staje się wykonalna. 
Art. 104. 1. W przypadku określonym w art. 103 ust. 5 skargę wnosi się za pośrednictwem Funduszu. Fundusz prz e-
kazuje skargę do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną i uporządkowaną dokumentacją sprawy oraz 
odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. 
2. Sąd administracyjny rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania wraz z aktami sprawy i odpowie-
dzią na skargę. 
3. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w terminie 2 miesięcy od dnia jej otrzymania. 
4. Do terminów określonych w ust. 2 i 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania 
określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo 
z przyczyn niezależnych od sądu. 
Art. 105. 1. Sąd wydaje orzeczenie, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu wydania decyzji. 
2. W przypadkach określonych w art. 145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, 
uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej wydanie z naruszeniem prawa. 
  
Dziennik Ustaw – 47 – Poz. 842 
 
 3. Prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający wydanie przez Fundusz decyzji z naruszeniem prawa 
nie wpływa na ważność czynności prawnych dokonanych na jej podstawie i nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez 
Fundusz działań na jej podstawie, w przypadku gdyby wstrzymanie tych działań stwarzało zagrożenie dla wartości prze d-
siębiorstwa podmiotu, ciągłości wykonywania zobowiązań, których ochrona jest celem przymusowej restrukturyzacji, 
stabilności finansowej lub nabytych w dobrej wierze praw osób trzecich, w szczególności osób, które nabyły prawa mają t-
kowe lub przejęły zobowiązania w wyniku decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentów przymusowej restrukturyzacji. 
4. Odpowiedzialność odszkodowawcza za wydanie przez Fundusz decyzji z naruszeniem prawa jest ograniczona do 
wysokości poniesionej straty. 
5. Odszkodowanie ogranicza się do świadczenia pieniężnego. 
Art. 106. 1. W sprawach określonych w niniejszym rozdziale dokumentacja sprawy może być tworzona i prze-
twarzana z wykorzystaniem technik informatycznych. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się także do doręczeń i zawiadomień oraz przekazywania dokumentów i informacji. W takim 
wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych. 
Art. 107. Przepisy art. 103– 106 stosuje się odpowiednio do decyzji w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 4 
pkt 4–15, 17–20 i 22–26. 
Art. 108. Jeżeli w ocenie Narodowego Banku Polskiego lub ministra właściwego do spraw instytucji finansowych 
sytuacja ekonomiczna podmiotu krajowego może negatywnie wpłynąć na: 
1) realizację funkcji krytycznych, 
2) stabilność finansową, w szczególności zaufanie do sektora finansowego i dyscyplinę rynkową, 
3) ochronę interesów deponentów, 
4) ochronę funduszy lub aktywów klientów powierzonych podmiotowi 
– podmioty te informują o tym Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego. 
Art. 109. 1. Fundusz niezwłocznie ogłasza na swojej stronie internetowej: 
1) decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których 
mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4–8, 11, 12 i 17–26, lub informację o przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, 
w szczególności dla klientów indywidualnych; 
2) decyzje, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust. 1, wraz z informacją o warunkach 
zawieszenia regulowania zobowiązań, zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń i zawieszenia prawa do wyp o-
wiedzenia. 
2. Fundusz przekazuje niezwłocznie, w postaci papierowej lub elektronicznej, decyzje i informacje, o których mowa 
w ust. 1, Komisji Nadzoru Finansowego, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego i podmiotowi w restrukturyzacji, 
w celu ich publikacji na stronach internetowych tych podmiotów. 
3. Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być ogłoszone bez uzasadnienia. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają decyzje i informacje, o których mowa 
w ust. 1, na swoich stronach internetowych, niezwłocznie po ich otrzymaniu od Funduszu. 
5.11) Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji zostały dopus z-
czone do obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 2017/1129 lub ustawy z dnia 29 lipca 
2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu 
oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623, 1798 i 2217), zwanej dalej „ustawą o ofercie publicznej”, lub 
wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, są ogłaszane niezwłoc z-
nie także w sposób określony w przepisach o ujawnianiu informacji dotyczących emitentów, których papiery wartościowe 
dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, lub w przepisach regulaminu alternatywnego systemu obrotu. 
6. Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne nie zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, Fu n-
dusz przekazuje odpisy decyzji, o których mowa w ust. 1, akcjonariuszom, udziałowcom, członkom i wierzycielom po d-
miotu w restrukturyzacji ujętym w rejestrach podmiotu w restrukturyzacji, do których Fundusz ma dostęp. 
                                                           
11) W brzmieniu ustalonym przez art. 20  pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 48 – Poz. 842 
 
 Art. 110. 1. W przymusowej restrukturyzacji Fundusz może stosować instrumenty przymusowej restrukturyzacji, 
którymi są: 
1) przejęcie przedsiębiorstwa; 
2) instytucja pomostowa; 
3) umorzenie lub konwersja zobowiązań; 
4) wydzielenie praw majątkowych. 
2. Wydzielenie praw majątkowych może być zastosowane tylko łącznie z innym instrumentem przymusowej restru k-
turyzacji. 
3. Fundusz dokonuje wyboru instrumentów przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając w szczególności: 
1) potrzebę osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji; 
2) okoliczności faktyczne sprawy; 
3) zasady pokrywania strat podmiotu w restrukturyzacji w pierwszej kolejności przez właścicieli praw udziałowych; 
4) zasady ponoszenia skutków strat przez wierzycieli zgodnie z kolejnością zaspokajania roszczeń określone w ustawie 
oraz w ustawie – Prawo upadłościowe; 
5) obowiązek ochrony środków gwarantowanych oraz środków objętych ochroną systemu rekompensat; 
6) zasady ochrony praw właścicieli i wierzycieli określone w rozdziale 19; 
7) oczekiwane skutki zastosowania instrumentów dla innych podmiotów grupy i stabilności finansowej w ich pa ń-
stwach macierzystych, w przypadku gdy przymusowa restrukturyzacja prowadzona jest wobec podmiotu 
w restrukturyzacji będącego członkiem grupy. 
4. W przypadku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji wobec: 
1) kasy – przepisów art. 10 i art. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych nie stosuje się; 
2) banków spółdzielczych – przepisów art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. 
z 2020 r. poz. 275 i 568) nie stosuje się. 
5. W przypadku gdy nabywcą lub podmiotem przejmującym w ramach przymusowej restrukturyzacji jest bank spó ł-
dzielczy, przepisy art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych stosuje się odpowiednio. 
6. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych przed lub równocześnie z zastosowaniem 
instrumentów przymusowej restrukturyzacji, jeżeli w wyniku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji 
wierzyciele ponieśliby straty lub ich zobowiązania podlegałyby konwersji. 
Art. 111. Przymusowa restrukturyzacja zostaje wszczęta z dniem doręczenia podmiotowi decyzji Funduszu, o której 
mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4. 
Art. 112. 1. W ramach przymusowej restrukturyzacji Fundusz może ze środków funduszy przymusowej restrukturyzacji: 
1) udzielać pożyczek lub gwarancji podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym, instytucji pomostowej, 
podmiotowi zarządzającemu aktywami oraz podmiotowi przejmującemu; 
2) nabywać prawa majątkowe podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Fundusz może udzielać, na warunkach rynkowych, pożyczek lub gwarancji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli: 
1) środki z nich uzyskane są niezbędne do utrzymania płynności lub wypłacalności podmiotu w restrukturyzacji, jego 
podmiotów zależnych, instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami lub 
2) są związane z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w szczególności służą wsparciu procesu 
przejęcia praw udziałowych, przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu 
w restrukturyzacji. 
3. Fundusz może udzielić wsparcia z funduszy przymusowej restrukturyzacji w celu zastosowania instrumentu prz e-
jęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia, o którym mowa w art. 188 ust. 1, polegającego na: 
1) udzieleniu gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka związanego z wszystkimi 
lub wybranymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji; 
2) udzieleniu dotacji w celu pokrycia różnicy między wartością zobowiązań i wartością praw majątkowych podmiotu 
w restruktu
ryzacji, określonych na podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w części niepokrytej 
środkami, o których mowa w art. 179 lub art. 188 ust. 5. 
  
Dziennik Ustaw – 49 – Poz. 842 
 
 4. Fundusz, udzielając gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, może zastrzec sobie prawo udziału w przychodach 
z praw majątkowych i zobowiązań objętych gwarancją. 
5. Pokrycie strat w wyniku realizacji gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, stanowi koszt przymusowej restrukt u-
ryzacji, o którym mowa w art. 235 pkt 5. 
6. W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z udzielonych pożyczek i gwarancji, o których mowa w ust. 1 
pkt 1, Fundusz wymaga ustanowienia zabezpieczenia. 
Art. 113. 1. Z chwilą wszczęcia przymusowej restrukturyzacji: 
1) na Fundusz przechodzi prawo podejmowania uchwał i decyzji w sprawach zastrzeżonych w ustawie i statucie albo 
umowie spółki do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji; 
2) kompetencje rady nadzorczej zostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5 i art. 216 ust. 7; 
3) zarząd ulega rozwiązaniu, a mandaty jego członków wygasają; 
4) udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają; 
5) zarząd komisaryczny ulega rozwiązaniu; 
6) wygasają decyzje o: 
a) powołaniu likwidatora, 
b) ustanowieniu zarządcy komisarycznego kasy, 
c) ustanowieniu kuratora kasy na podstawie art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-
-kredytowych, 
d) ustanowieniu kuratora na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, 
e) ustanowieniu kuratora domu maklerskiego zgodnie z art. 110zza ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; 
7) kompetencje pozostałych organów podmiotu w restrukturyzacji zostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 216 ust. 6; 
8) wygasają prawa osób wchodzących w skład organów podmiotu w restrukturyzacji do odpraw pieniężnych oraz do 
wynagrodzenia za okres od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji z tytułu umów o pracę oraz umów 
o charakterze cywilnoprawnym, a także wygasają prawa tych osób do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń 
i innych świadczeń o podobnym charakterze oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po wygaś-
nięciu mandatu lub ustaniu stosunku pracy; 
9) wygasają prawa osób zajmujących stanowiska kierownicze w podmiocie w restrukturyzacji do wypłaty zmiennych 
składników wynagrodzeń oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy; 
10) w przypadku gdy zawarta została odrębna umowa o zakazie konkurencji, zgodnie z którą: 
a) pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy 
w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność lub 
b) pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji zobowiązał się do ich nieujawniania po ustaniu 
stosunku pracy 
– stosunek prawny ulega zakończeniu, umowa o zakazie konkurencji wygasa, a wypłacone odszkodowania podlegają 
zwrotowi w odpowiedniej części w stosunku do pozostałego umownego okresu konieczności powstrzymania się od 
działalności konkurencyjnej, świadczenia pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu 
prowadzącego taką działalność lub pozostałego umownego okresu zobowiązania się do nieujawniania szczególnie 
ważnych informacji. 
2. Organizację i sposób działania podmiotu w restrukturyzacji określa decyzja Funduszu, o której mowa w art. 101 
ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4. 
3. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje wygaśnięcia pełnomocnictw udzielonych przez podmiot 
w restrukturyzacji w związku z jego uczestnictwem w systemie płatności lub w systemie rozrachunku, upoważniających 
do: 
1) wprowadzania zleceń rozrachunku do systemu płatności lub do systemu rozrachunku lub do podejmowania działań 
prowadzących do wykonania zobowiązań powstałych w związku z wprowadzeniem zlecenia rozrachunku do takiego 
systemu; 
  
Dziennik Ustaw – 50 – Poz. 842 
 
 2) zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych i ustalenia wartości netto zobowiązań z takich instrumentów, 
w przypadku, o którym mowa w art. 207 ust. 2 i 3, w tym podejmowania działań określonych w procedurach, 
o których mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia nr 648/2012; 
3) podejmowania działań określonych w procedurach na wypadek niewykonania zobowiązania, jeżeli następuje to 
z powodów innych  niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji lub podejmowanie decyzji przez Fundusz w ramach 
tego postępowania, w szczególności nie są wypełniane istotne zobowiązania podmiotów w restrukturyzacji, w tym 
zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia. 
4. Pełnomocnictwa wygasają wraz z zakończeniem działań, o których mowa w ust. 3. 
5. Do wprowadzania zleceń, o których mowa w ust. 3 pkt 1: 
1) przepisy art. 80 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe stosuje się; 
2) przepisy art. 136 i art. 137 ustawy – Prawo upadłościowe oraz art. 6a ustawy o ostateczności rozrachunku stosuje się 
odpowiednio. 
Art. 114. 1. Fundusz może wykonywać uprawnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, przez administratora, 
o którym mowa w art. 153 ust. 1, lub pełnomocników. 
2. Wynagrodzenie administratora i pełnomocników ustala Fundusz. 
3. Koszty działalności administratora obciążają podmiot w restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 153 ust. 10. 
4. Administrator otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny na czas pełnienia funkcji. 
5. Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych. 
6. Powołanie administratora podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru Sądowego. 
Art. 115. 1. Czynności prawne dokonane z naruszeniem art. 113 są nieważne. 
2. Zwrot świadczenia spełnionego na podstawie czynności prawnej, o której mowa w ust. 1, na rzecz podmiotu 
w restrukturyzacji, przysługuje, jeżeli czynność prawna została podjęta po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, 
a przed podaniem informacji o decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, do publicznej 
wiadomości, chyba że strona tej czynności wiedziała o wszczęciu tego postępowania. 
Art. 116. Fundusz niezwłocznie powiadamia sąd rejestrowy o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 117. Fundusz sporządza bilans otwarcia przymusowej restrukturyzacji na dzień podjęcia decyzji, o której mowa 
w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, na podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3. 
Art. 118. 1. Osoby, które pełniły funkcję członka zarządu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 3, zarządcy komis a-
rycznego kasy lub sprawowały zarząd komisaryczny, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 5, są obowiązane niezwłocznie 
wskazać i wydać Funduszowi cały majątek podmiotu w restrukturyzacji będący w ich dyspozycji, w terminie nieprzekr a-
czającym 3 dni od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, a także wydać posiadane dokumenty dotyczące jego 
działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatk o-
wych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku osoby te potwierdzają w formie oświadczenia na piśmie, które skł a-
dają Funduszowi. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rady nadzorczej, o której mowa w art. 113 ust. 1 pkt 2. 
Art. 119. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje ograniczenia prawa konsumenta do odstąpienia od 
umowy zawartej na podstawie odrębnych przepisów. 
Art. 120. Na wniosek Funduszu podmioty prowadzące repozytoria transakcji udostępniają posiadane informacje ni e-
zbędne do przygotowania planów przymusowej restrukturyzacji, grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, um o-
rzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub prowadzenia przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 121. W przymusowej restrukturyzacji: 
1) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółkami prawa handlowego nie stosuje się: 
a) przepisów art. 401 § 1–4 i § 6, art. 4021–4023, art. 4061–4066, art. 4111 i 4112, art. 412 § 2, 3, 51 i 6, art. 4121 
§ 2–5, art. 421 § 2 i 4 i art. 428 § 1–3 oraz przepisów tytułu IV działu I i II ustawy z dnia 15 września 2000 r.  – Ko-
deks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, z późn. zm.12)), zwanej dalej „Kodeksem spółek hand-
lowych”, 
b) do zwołania zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia podmiotu w restrukturyzacji – terminów, 
o których mowa w art. 238 § 1 i w art. 402 § 1 i 3 Kodeksu spółek handlowych, 
                                                           
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1543, 1655, 1798 i 2217 oraz z 2020 r. 
poz. 288 i 568. 
  
Dziennik Ustaw – 51 – Poz. 842 
 
 ba)13)  przepisów rozdziałów 4a i 4b ustawy o ofercie publicznej, 
c) przepisów ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o uczestnictwie pracowników w spółce powstałej w wyniku tran s-
granicznego połączenia się spółek (Dz. U. z 2019 r. poz. 2384); 
2) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami nie stosuje się przepisów art. 124, art. 124a 
i art. 124c ustawy – Prawo bankowe; 
3) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółdzielniami nie stosuje się przepisów art. 32, art. 36 
§ 8, art. 39 § 2– 5, art. 40, art. 41 § 1, art. 42 § 3–7 oraz przepisów tytułu I działów VIII, IX i XI ustawy z dnia 
16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze; 
4) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami spółdzielczymi nie stosuje się przepisów 
art. 5a i art. 23 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych; 
5) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących kasami nie stosuje się przepisów art. 74a i art. 74b 
ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych; 
6) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami zrzeszającymi nie stosuje się: 
a) wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, dotyczących tw o-
rzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania kapitału założycielskiego wynoszącego co 
najmniej czterokrotność kwoty określonej w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty 
w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych 
banków, 
b) wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej akcji banku zrzeszając e-
go, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, 
c) przepisów art. 21 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych. 
Art. 122. 1. Przymusowa restrukturyzacja zostaje zakończona: 
1) z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji; 
2) w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 – z dniem, o którym mowa w art. 176 ust. 1; 
3) z dniem zakończenia likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w  art. 230 ust. 4 lub 5, albo 
4) z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy – Prawo bankowe. 
2. Zakończenie przymusowej restrukturyzacji nie może nastąpić wcześniej niż: 
1) likwidacja instytucji pomostowej, a w przypadku, o którym mowa w: 
a) art. 196 ust. 2 – z dniem ograniczenia działalności instytucji pomostowej, 
b) art. 200 – z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości instytucji pomostowej; 
2) zbycie akcji lub udziałów instytucji pomostowej zgodnie z art. 181 ust. 3; 
3) zbycie lub zrealizowanie wydzielonych zgodnie z art. 225 z podmiotu w restrukturyzacji praw majątkowych. 
Art. 123. Jeżeli w wyniku zastosowania wobec podmiotu w restrukturyzacji instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, 
instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych następuje przejście zakładu pracy lub jego części na innego 
pracodawcę, o którym mowa w art. 231 Kodeksu pracy, przejmujący, instytucja pomostowa lub podmiot zarządzający 
aktywami nie odpowiadają za zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające ze stosunku pracy powstałe przed 
przejściem tego zakładu pracy lub jego części. Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy powstałe przed przejściem 
zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę odpowiada dotychczasowy pracodawca. Przepisu art. 231 § 2 Kode k-
su pracy nie stosuje się. 
Art. 124. 1. Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 231 § 3 Kodeksu pracy, 
niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego 
części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę, w sposób umożliwiający zapoznanie się pracowników z tą 
informacją. Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne, w przypadku gdy informacja została umieszczona w ogólno-
dostępnym miejscu świadczenia pracy pracowników, wysłana na służbową pocztę elektroniczną lub przekazana przez 
inny kanał komunikacji ogólnodostępny dla pracowników lub w inny sposób uzgodniony uprzednio z pracownikiem. 
                                                           
13) Dodana przez art. 20  pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 52 – Poz. 842 
 
 2. Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 
1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 263), niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni 
przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracoda w-
cę, w sposób umożliwiający zapoznanie się zakładowej lub międzyzakładowej organizacji związkowej z tą informacją. 
Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne w przypadku, gdy informacja ta została wysłana na adres poczty elektr o-
nicznej przewodniczącego organizacji związkowej lub została przekazana przez inny dostępny dla organizacji związkowej 
kanał komunikacji. Niezależnie od poinformowania organizacji związkowej informacja przekazana zostanie pracownikom 
w sposób określony w ust. 1, przy czym przekazanie informacji pracownikom pozostanie bez wpływu na bieg terminu, 
o którym mowa w zdaniu pierwszym. 
3. W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji przepis art. 411 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio do 
podmiotu w restrukturyzacji. 
Art. 125. Fundusz, stosując instrumenty przymusowej restrukturyzacji i wykonując uprawnienia, o których mowa 
w art. 113 ust. 1: 
1) uwzględnia wynikające z odrębnych przepisów uprawnienia pracowników do udziału w organach zarządzających 
lub nadzorczych podmiotu w restrukturyzacji; 
2) w razie potrzeby informuje o podejmowanych działaniach pracowników podmiotu w restrukturyzacji i konsultuje się 
z nimi. 
Art. 126. Fundusz może zwrócić się do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o zastosowanie rz ą-
dowych instrumentów stabilizacji finansowej, o których mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapita-
lizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej. 
Rozdział 6 
Przymusowa restrukturyzacja grup 
Art. 127. 1. Fundusz ustanawia kolegium przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, nad którymi nadzór skons o-
lidowany sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego. 
2. Kolegium przymusowej restrukturyzacji jest ustanawiane w celu realizacji następujących zadań: 
1) wymiana informacji niezbędnych do opracowania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygot o-
wania i przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grup; 
2) opracowanie i aktualizacja grupowych planów przymusowej restrukturyzacji; 
3) przeprowadzanie oceny wykonalności grupowych planów przymusowej restrukturyzacji; 
4) określenie okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji oraz 
uzgodnienie środków niezbędnych do ich usunięcia; 
5) uzgodnienie potrzeby opracowania schematu przymusowej restrukturyzacji; 
6) uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji; 
7) uzgodnienie sposobu komunikacji; 
8) uzgodnienie sposobu wykorzystania funduszy przymusowej restrukturyzacji; 
9) uzgadnianie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na 
poziomie skonsolidowanym i dla podmiotów zależnych na poziomie indywidualnym; 
10) współpraca i koordynacja z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw trzecich. 
3. Członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji są: 
1) Fundusz; 
2) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych; 
3) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 4; 
4) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów; 
5) organy nadzoru państw, których właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium; 
  
Dziennik Ustaw – 53 – Poz. 842 
 
 6) ministrowie właściwi do spraw instytucji finansowych państw, których właściwe organy przymusowej restrukturyz a-
cji są członkami kolegium, o ile nie są organami przymusowej restrukturyzacji; 
7) organy zarządzające uznanymi systemami gwarancji depozytów państw, których właściwe organy przymusowej restru k-
turyzacji są członkami kolegium, o ile nie są właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji; 
8) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. 
4. Jeżeli organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, nie jest bankiem centralnym, przedstawiciel banku centraln e-
go może uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji, bez prawa głosu, za zgodą tego organu nadzoru. Eur o-
pejski Urząd Nadzoru Bankowego uczestniczy w kolegium przymusowej restrukturyzacji bez prawa głosu. 
5. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwy organ przymusowej restru k-
turyzacji dla istotnego oddziału z siedzibą na terytorium państwa trzeciego mogą uczestniczyć w kolegium przymusowej 
restrukturyzacji na swój wniosek, jeżeli w opinii Funduszu zapewniają one ochronę informacji zgodnie z zasadami okreś-
lonymi w ustawie. 
6. Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i zadania oraz zapewniają taki sam udział organom 
i podmiotom, o których mowa w ust. 3, jak kolegium przymusowej restrukturyzacji, Fundusz nie tworzy odrębnego kol e-
gium przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich kolegiów i grup w zakresie, 
w jakim realizują funkcje i zadania określone ustawą. 
Art. 128. 1. Fundusz przewodniczy kolegium przymusowej restrukturyzacji, koordynuje jego działalność i zapewnia 
terminową wymianę informacji oraz określa, po zasięgnięciu opinii pozostałych członków tego kolegium, szczegółowe 
zasady i tryb działania kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
2. Fundusz zwołuje posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, zawiadamiając jego członków z odpowie d-
nim wyprzedzeniem o terminach i miejscach posiedzeń oraz o zagadnieniach będących ich przedmiotem. 
3. Fundusz może zaprosić do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji, w charakterze obserw a-
torów, właściwe organy przymusowej restrukturyzacji państw trzecich, w których jurysdykcji znajduje się podmiot zale ż-
ny lub znaczący oddział krajowego podmiotu dominującego lub innego podmiotu grupy z siedzibą w państwie członko w-
skim, na ich wniosek. Warunkiem zaproszenia tych organów jest spełnienie przez nie wymogów określonych w art. 127 
ust. 5. 
4. Fundusz decyduje, którzy członkowie i podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 3 i 5, zostaną zaproszeni do 
udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem okoliczności spraw będących prze d-
miotem posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, w tym znaczenia tych spraw dla poszczególnych organów 
i podmiotów oraz ich potencjalnego wpływu na stabilność finansową w poszczególnych państwach członkowskich. 
5. W posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji uczestniczą organy, o których mowa w art. 127 ust. 3 pkt 2 
i 3, jeżeli przedmiotem posiedzenia są sprawy dotyczące podmiotów z siedzibą w państwach członkowskich tych org a-
nów, w szczególności jeżeli dotyczące ich uzgodnienia są dokonywane w formie wspólnych decyzji. 
6. Fundusz zawiadamia członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o ustaleniach dokonanych na posiedzeniu. 
Art. 129. Fundusz uczestniczy w kolegiach przymusowej restrukturyzacji utworzonych przez właściwe organy 
przymusowej restrukturyzacji dla grupy, do których należy podmiot krajowy lub istotny oddział działający na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej. 
Art. 130. 1. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub organ nadzoru państwa członko w-
skiego występuje do Funduszu z wnioskiem o przekazanie informacji istotnej dla realizacji ich zadań z zakresu przym u-
sowej restrukturyzacji, którą Fundusz uzyskał od właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, 
Fundusz zwraca się do właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego o wyrażenie zgody na przek a-
zanie takiej informacji. 
2. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego nie wyraża zgody na przek a-
zanie informacji, o której mowa w ust. 1, Fundusz może odmówić przekazania tej informacji. 
3. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego wyraził uprzednią zgodę na 
przekazanie informacji, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się. 
Art. 131. 1. W przypadku gdy podmiot dominujący z siedzibą w państwie trzecim utworzył podmioty zależne lub 
istotne oddziały w więcej niż jednym państwie członkowskim, w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz 
i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych oraz właściwe organy przymusowej restrukturyz a-
cji z państw członkowskich, w których podmiot z państwa trzeciego prowadzi działalność w formie istotnego oddziału, 
tworzą europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 54 – Poz. 842 
 
 2. Organy, o których mowa w ust. 1, uzgadniają, który z nich przewodniczy europejskie kolegium przymusowej 
restrukturyzacji. 
3. W przypadku gdy podmioty zależne są kontrolowane przez finansową spółkę holding ową z siedzibą na terytorium 
państwa członkowskiego, Fundusz uzgadnia z innymi właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, który z nich 
ma przewodniczyć europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
4. Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i te same zadania oraz zapewniają taki sam udział organom, 
o których mowa w ust. 1, jak europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji, organy te mogą wspólnie podjąć dec y-
zję o nieustanawianiu odrębnego europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się o d-
powiednio do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim realizują zadania określone ustawą. 
Art. 132. 1. Fundusz powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy oraz pozostałych czło n-
ków kolegium przymusowej restrukturyzacji o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec 
podmiotu zależnego. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz informuje o działaniach, jakie w jego ocenie powinny zostać 
podjęte wobec tego podmiotu zależnego. 
3. Jeżeli, po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji, właściwy organ przym u-
sowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane przez Fundusz nie spowodują spełnienia przesłanek wszcz ę-
cia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, Fundusz może podjąć decyzję, o której mowa 
w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, w odniesieniu do podmiotu zależnego. 
4. Decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz może podjąć także w przypadku, gdy właściwy organ przymusowej 
restrukturyzacji dla grupy nie przekazał oceny w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w terminie 
dłuższym, uzgodnionym przez Fundusz z tym organem. 
5. Jeżeli po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji właściwy organ przymus o-
wej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane przez Fundusz spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia 
przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo 
w terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji. 
6. W przypadku otrzymania od właściwego organu powiadomienia o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej 
restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego, Fundusz, po zasięgnięciu opinii członków 
kolegium przymusowej restrukturyzacji, ocenia, czy działania wskazane przez ten organ mogą spowodować spełnienie 
przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy. 
7. Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa 
w ust. 6, nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, 
powiadamia o tym ten właściwy organ przymusowej restrukturyzacji. 
8. Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa 
w ust. 6, spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, 
w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym, uzgodnionym z tym organem, przedstawia 
propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 133. 1. Schemat przymusowej restrukturyzacji: 
1) zawiera działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu na bieżące 
warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez działania nieokreślone 
w planie; 
2) określa działania, jakie zostaną podjęte wobec podmiotu dominującego i podmiotów zależnych; 
3) określa sposób koordynacji działań, o których mowa w pkt 2, oraz sposób ich finansowania, z uwzględnieniem zasad 
podziału kosztów określonych w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji. 
2. Sposób finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa: 
1) wyniki oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, wykonanego dla podmiotów grupy objętych schematem 
przymusowej restrukturyzacji; 
2) łączną wysokość wymagających pokrycia strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji; 
3) wysokość strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji wymagających pokrycia przez 
właścicieli i poszczególne klasy wierzycieli; 
  
Dziennik Ustaw – 55 – Poz. 842 
 
 4) wysokość środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przekazywanych zgodnie 
z art. 272 ust. 4 i 5; 
5) łączną kwotę wymaganego finansowania, jego cel i formę; 
6) sposób podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw 
członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji; 
7) kwotę wymaganego finansowania z funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich 
podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji; 
8) kwotę wymaganego finansowania, które fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw członko w-
skich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji pozyskają w formie pożyczek z innych rynk o-
wych źródeł finansowania funduszy; 
9) terminy wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich 
podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji. 
3. Fundusz określa podział kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczegó l-
nych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji na podstawie zasad określ o-
nych w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyz a-
cji uzgodnią inaczej we wspólnej decyzji, o której mowa w ust. 5. 
4. Jeżeli grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie określa zasad podziału kwoty wymaganego finansowania 
na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem prz y-
musowej restrukturyzacji, Fundusz, dokonując określenia tego podziału, uwzględnia kryteria określone w art. 82 ust. 3. 
5. Schemat przymusowej restrukturyzacji jest uzgadniany przez Fundusz w formie wspólnej decyzji z właściwymi 
organami przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji. 
6. W przypadku gdy schemat przymusowej restrukturyzacji może wywołać skutki finansowe dla finansów public z-
nych Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz może uzgodnić taki schemat tylko w porozumieniu z ministrem właściwym do 
spraw instytucji finansowych. 
7. Jeżeli zdaniem Funduszu działania określone w schemacie przymusowej restrukturyzacji przedstawionym przez właś-
ciwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy są nieadekwatne lub w ocenie Funduszu, w celu ochrony stabilności 
finansowej, konieczne jest podjęcie działań innych niż określone w tym schemacie, Fundusz powiadamia o tym właściwe 
organy przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji wraz z uzasadnieniem. 
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz uwzględnia wpływ jego stanowiska na stabilność finansową 
państw członkowskich podmiotów objętych grupowym planem przymusowej restrukturyzacji oraz na sytuację podmiotów 
grupy. 
9. W przypadku uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji w sposób określony w ust. 5 Fundusz pode j-
muje działania, w tym wydaje decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zgodnie z uzgodnionym schematem. 
10. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz współpracuje z członkami kolegium przymusowej restruktur y-
zacji w celu koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotów grupy zagrożonych upadłością. 
11. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz niezwłocznie informuje członków kolegium przymusowej  
restrukturyzacji o działaniach podejmowanych w ramach przymusowej restrukturyzacji wobec zależnego podmiotu kr a-
jowego. 
Art. 134. 1. W przypadku gdy w ocenie Funduszu zostały spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej restruktur y-
zacji wobec krajowego podmiotu dominującego, Fundusz powiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego oraz innych 
członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, a także powiadamia o działaniach wobec tego podmiotu, których po d-
jęcie uznaje za konieczne i właściwe. 
2. Fundusz przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli: 
1) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego może spowodować spełnienie przesłanek wszczęcia 
przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów zależnych w państwach członkowskich; 
2) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego jest niewystarczające do usunięcia zagrożenia upadłością 
lub nie zapewnia najpełniejszej realizacji celów przymusowej restrukturyzacji; 
3) przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji są spełnione przynajmniej wobec jednego podmiotu zależnego 
w państwie członkowskim; 
4) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego przyniesie podmiotom zależnym korzyści uzasadniające 
uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 56 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli proponowane przez Fundusz działania nie zawierają propozycji uzgodnienia schematu przymusowej r e-
strukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzje, w tym decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, po konsultacji 
z członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji. 
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, Fundusz ujmuje w schemacie przymusowej restrukturyzacji działania 
określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu na bieżące warunki cele przymusowej 
restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez działania nieokreślone w tym planie, z uwzględnieniem 
oczekiwanego wpływu tych działań na stabilność finansową państw członkowskich, w których podmioty zależne prow a-
dzą działalność. 
5. Jeżeli Fundusz przedstawił propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, uzgodnienie tego schematu 
z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych objętych schematem następuje w formie 
wspólnej decyzji. W takim przypadku Fundusz podejmuje działania zgodnie z tym schematem. 
5a. Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany w ust. 5 z powodu braku 
zgody właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej restruktur y-
zacji mogą przyjąć, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, schemat przymusowej 
restrukturyzacji dla pozostałych podmiotów. 
6. Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany w ust. 5 i 5a, przepisy 
art. 133 ust. 10 i 11 stosuje się odpowiednio. 
Rozdział 7 
Wpływ przymusowej restrukturyzacji na inne postępowania 
Art. 135. 1. Postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do majątku podmiotu w restrukturyzacji 
wszczęte przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji podlega umorzeniu. 
2. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności nieruchomości, jeżeli prz y-
bicia udzielono przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia. 
3. Sumy uzyskane w umorzonym postępowaniu, a jeszcze niewydane, zwraca się do podmiotu w restrukturyzacji, 
chyba że zostały uzyskane ze sprzedaży składników majątkowych obciążonych rzeczowo. Umorzenie postępowania egz e-
kucyjnego nie stoi na przeszkodzie dokonaniu podziału sum uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych obciąż o-
nych rzeczowo przez organ postępowania egzekucyjnego. 
4. W czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji niedopuszczalne jest 
wszczęcie postępowania egzekucyjnego i postępowania zabezpieczającego. 
5. Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności 
do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę 
przepisów ust. 1–4 nie stosuje się. 
Art. 136. 1. Jeżeli do dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji postępowanie polubowne nie zostało wszczęte, 
Fundusz może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, dokonany przez podmiot w restrukturyzacji, jeżeli dochodzenie 
roszczenia przed sądem polubownym utrudnia przymusową restrukturyzację. 
2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej Fundusz w terminie 30 dni oświadczy na piśmie, czy odst ę-
puje od zapisu na sąd polubowny. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia przez Fundusz uważa się za odstąpienie od 
zapisu na sąd polubowny. 
3. Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy Fundusz mimo tego, że nie odstąpił od zapisu na 
sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach postępowania przed sądem polubownym. 
4. Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc. 
5. Do postępowań przed sądami polubownymi stosuje się odpowiednio przepisy art. 176 § 2 oraz art. 181 § 2 ustawy 
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 14 60, z późn. zm.14)), zwanej dalej 
„Kodeksem postępowania cywilnego”. 
                                                           
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 
2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020  r. poz. 288 i 462. 
  
Dziennik Ustaw – 57 – Poz. 842 
 
 Rozdział 8 
Uprawnienia Funduszu w przymusowej restrukturyzacji 
Art. 137. 1. Fundusz, przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zapewnia przeprowadz e-
nie oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu. 
2. Oszacowania dokonuje na zlecenie Funduszu podmiot niezależny od organów publicznych, Funduszu, podmiotu, 
którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, oraz podmiotu dominującego wobec tego podmiotu, którego aktywa 
i pasywa podlegają oszacowaniu, lub innych podmiotów grupy, w skład której wchodzi podmiot, którego aktywa i pasywa 
podlegają oszacowaniu. 
3. Jeżeli dokonanie oszacowania w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 7, lub przez podmiot, o którym mowa 
w ust. 2, nie jest możliwe przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji albo decyzji o umorzeniu 
lub konwersji instrumentów kapitałowych, w szczególności gdy ze względu na cele przymusowej restrukturyzacji decyzja 
ta powinna być podjęta w terminie krótszym niż przewidywany termin zakończenia oszacowania, Fundusz dokonuje 
wstępnego oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu. 
4. Wstępne oszacowanie jest wystarczającą podstawą podjęcia decyzji o umorzeniu lub konwersji instrumentów  
kapitałowych albo decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz innych decyzji w ramach przymusowej restru k-
turyzacji do czasu sporządzenia oszacowania w sposób określony w ust. 2, jeżeli takie decyzje są niezbędne do osiągni ę-
cia celów przymusowej restrukturyzacji lub usunięcia zagrożenia upadłością, a przeprowadzenie tego oszacowania nie jest 
możliwe. 
5. W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji 
zobowiązań i przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań są instrumenty pochodne, oszacowanie to jest wstępnym 
oszacowaniem do czasu ustalenia wyniku z tytułu rozliczenia instrumentów pochodnych. 
6. Fundusz zleca oszacowanie, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od przeprowadzenia wstępnego oszacowania. 
7. Oszacowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, może być zaskarżone tylko w skardze na decyzję o zastosowaniu instr u-
mentu przymusowej restrukturyzacji albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych. 
Art. 138. 1. Oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest dokonywane w celu: 
1) weryfikacji przesłanki zagrożenia upadłością, w szczególności wypełnienia warunków prowadzenia działalności 
objętej zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego; 
2) ustalenia strat podmiotu, utraty wartości praw majątkowych oraz zobowiązań podmiotu, w szczególności z tytułów, 
o których mowa w ust. 5; 
3) wyboru instrumentu, który zapewni najpełniejsze osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji; 
4) określenia kwot, o których mowa w art. 202 ust. 1, oraz kategorii funduszy własnych lub zobowiązań podlegających 
umorzeniu lub konwersji; 
5) określenia zakresu przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania instrumentu inst y-
tucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych oraz wynagrodzenia z tytułu przejęcia; 
6) określenia przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania instrumentu przejęcia 
przedsiębiorstwa oraz oceny warunków oferowanych przez podmioty zainteresowane przejęciem. 
2. Jeżeli Fundusz przeprowadził wstępne oszacowanie zgodnie z art. 137 ust. 3, celem oszacowania, o którym mowa 
w art. 137 ust. 2, jest ostateczne ustalenie wartości praw majątkowych oraz sprawdzenie poprawności określenia kwot, 
o którym mowa w art. 202 ust. 1, zakresu umorzenia lub konwersji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, 
ustalonych na podstawie wstępnego oszacowania w celu podjęcia decyzji w sprawie, o której mowa w ust. 3. 
3. Jeżeli w oszacowaniu wartość aktywów netto jest wyższa niż wartość aktywów netto we wstępnym oszacowaniu, 
Fundusz może: 
1) zmienić poziom umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań; 
2) dokonać korekty wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań do instytucji pomostowej 
lub podmiotu zarządzania aktywami. 
4. Fundusz uwzględnia we wstępnym oszacowaniu rezerwę na dodatkowe straty niezidentyfikowane ze względu na 
wymagany okres przeprowadzenia oszacowania. 
5. Oszacowanie uwzględnia roszczenia, które Fundusz może zgłosić do podmiotu w restrukturyzacji z tytułu kosztów 
zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, środków przekazanych z funduszu wypłaty środków gwara n-
towanych, 
wsparcia udzielanego podmiotowi w restrukturyzacji i podmiotowi przejmującemu oraz wykorzystania śro d-
ków publicznych. 
  
Dziennik Ustaw – 58 – Poz. 842 
 
 6. Oszacowanie nie może uwzględniać udzielenia w przyszłości podmiotowi nadzwyczajnego publicznego wsparcia 
finansowego ani nadzwyczajnego wsparcia płynności udzielanego przez Narodowy Bank Polski lub inny bank centralny 
na niestandardowych warunkach odnoszących się do zabezpieczenia, terminu lub stóp procentowych. 
7. Oszacowanie powinno zawierać: 
1) ocenę wartości aktywów i pasywów podmiotu; 
2) bilans i rachunek wyników uwzględniający dokonaną ocenę oraz kwoty, o których mowa w ust. 4 i 5; 
3) ocenę sytuacji finansowej podmiot u; 
4) wykaz zobowiązań bilansowych i pozabilansowych podmiotu z podziałem na kategorie zaspokajania roszczeń zgo d-
nie z przepisami ustawy – Prawo upadłościowe oraz oszacowanie przewidywanego poziomu zaspokojenia roszczeń, 
w przypadku gdyby wobec podmiotu wydane zostało postanowienie o ogłoszeniu upadłości. 
8. W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji 
zobowiązań, oszacowanie powinno zawierać określenie wartości instrumentów własnościowych wydawanych w wyniku 
konwersji w celu określenia stóp konwersji. 
9. Oszacowanie może zawierać ocenę wartości rynkowej aktywów i pasywów. 
10. Wstępne oszacowanie powinno wskazywać wartość aktywów i pasywów oraz kwoty, o których mowa w ust. 4 i 5. 
Art. 139. 1. Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 1 i 2 dokonuje się na podstawie obiektywnej  
i realistycznej oceny aktywów i zobowiązań, z uwzględnieniem przepisów właściwych dla sporządzania sprawozdań 
finansowych oraz wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 92–98 rozporządzenia nr 575/2013, 
i zasad określania kapitałów niezbędnych do pokrycia ryzyka występującego w działalności podmiotu. 
2. Przeprowadzający oszacowanie może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć inne założenia i zastosować inne 
metody oszacowania niż te, które przyjmował i stosował podmiot, sporządzając sprawozdania finansowe lub wykonując 
obowiązki w zakresie sprawozdawczości nadzorczej, w szczególności może uwzględnić wytyczne organów nadzoru. 
Art. 140. 1. Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 3–6 dokonuje się na podstawie obiektywnej, 
realistycznej i ostrożnej oceny oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu zastosowania instrumentów przymusowej 
restrukturyzacji, z uwzględnieniem planu przymusowej restrukturyzacji albo grupowego planu przymusowej restruktur y-
zacji i schematu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli został on opracowany. 
2. Przeprowadzający oszacowanie może, po uprzedniej konsultacji z Funduszem, w przypadku gdy, ze względu na bi e-
żące warunki, cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez działania nieokreślone 
w planach, o których mowa w ust. 1, dokonać oszacowania oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu instrumentów 
przymusowej restrukturyzacji innych niż określone w tych planach. 
3. W zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2 przeprowadzający oszacowanie uwzględnia wyniki oszacowania 
w oszacowaniu oczekiwanych przepływów pieniężnych. 
4. Oszacowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych jest dokonywane z zastosowaniem stóp dyskonta w celu 
określenia bieżącej wartości przyszłych przepływów pieniężnych. 
Art. 141. 1. Fundusz może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji na wybrany dzień. 
Zamknięcie ksiąg rachunkowych może być dokonane również na dzień poprzedzający dzień wszczęcia przymusowej 
restrukturyzacji. 
2. Dzień, na który dokonuje się zamknięcia ksiąg rachunkowych, jest dniem bilansowym w rozumieniu ustawy 
z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680 oraz z 2020 r. poz. 568 ). 
Sprawozdanie finansowe sporządzone na ten dzień nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym w rozumieniu tej ustawy. 
3. Zyski lub straty, ustalone na podstawie sprawozdania finansowego, o którym mowa w ust. 2, mogą podlegać o d-
powiednio podziałowi lub pokryciu. 
Art. 142. 1. Fundusz może zawiesić prawo do realizacji zabezpieczeń z majątku podmiotu w restrukturyzacji, jednak 
na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu 
o zawieszeniu tego prawa. 
2. Fundusz nie może zawiesić prawa do realizacji zabezpieczenia przez: 
1) podmiot będący podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu płatności lub systemu rozrachunku, na rzecz 
którego zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem w tym systemie; 
2) Narodowy Bank Polski, bank centralny innego państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów ustawy o ostatec z-
ności rozrachunku lub Europejski Bank Centralny, z tytułu ustanowionego na ich rzecz zabezpieczenia operacji 
z tymi bankami. 
  
Dziennik Ustaw – 59 – Poz. 842 
 
 3. Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie rynku finansowego. 
4. Fundusz dąży do zapewnienia jednakowych zasad zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń podmiotów gr u-
py, wobec których są podejmowane działania przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 143. 1. Fundusz może zawiesić prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukt u-
ryzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji 
Funduszu o zawieszeniu tego prawa. 
2. Fundusz może zawiesić także prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem zależnym po d-
miotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogł o-
szenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu prawa wypowiedzenia albo odstąpienia, jeżeli łącznie zostaną spełnione następ u-
jące warunki: 
1) wykonanie zobowiązań z takiej umowy jest zabezpieczone przez podmiot w restrukturyzacji; 
2) umowne przesłanki wypowiedzenia albo odstąpienia odnoszą się wyłącznie do sytuacji finansowej podmiotu w restruk-
turyzacji; 
3) w przypadku przeniesienia: 
a) prawa majątkowe i zobowiązania podmiotu zależnego związane z umową zostaną przejęte przez podmiot prze j-
mujący albo 
b) Fundusz zapewni w inny sposób odpowiednie zabezpieczenie wykonania zobowiązań z umowy. 
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli strona umowy zostanie powiadomiona przez Fundusz, że prawa lub 
obowiązki wynikające z umowy nie podlegają przeniesieniu do instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktyw a-
mi lub podmiotu trzeciego albo nie będą podlegać umorzeniu lub konwersji. 
4. Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani odstąpić od niej 
z powodu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji lub wykonywania przez Fundusz wobec podmiotu w restrukturyzacji 
uprawnień wynikających z ustawy, jeżeli są spełniane świadczenia główne wynikające z umowy oraz są wykonywane 
zobowiązania umowne w zakresie ustanowienia zabezpieczenia. 
5. Jeżeli prawa i zobowiązania z tytułu umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji zostały przeniesione do 
instytucji pomostowej lub podmiotu trzeciego, strona takiej umowy może wypowiedzieć umowę albo odstąpić od niej 
wyłącznie w przypadku, gdy po przeniesieniu są spełnione przesłanki wszczęcia postępowania sądowego mającego na 
celu dochodzenie roszczenia z umowy. 
6. Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani odstąpić od niej, 
w przypadku gdy zobowiązania z tytułu umowy podlegają umorzeniu lub konwersji zobowiązań. 
7. Fundusz nie może zawiesić prawa do wypowiedzenia w odniesieniu do umowy o uczestnictwo w systemie płat-
ności lub systemie rozrachunku, a także umów zawartych w związku z uczestnictwem w takim systemie, przysługującego 
podmiotowi prowadzącemu ten system, uczestnikowi tego systemu, kontrahentowi centralnemu, Narodowemu Bankowi 
Polskiemu lub bankowi centralnemu państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska. 
Art. 144. 1. Fundusz może zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji na okres  
nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji decyzji Funduszu o zawieszeniu wykonania 
zobowiązań. 
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do zobowiązań: 
1) wobec deponentów – z tytułu środków gwarantowanych; 
2) wobec inwestorów – z tytułu środków objętych ochroną w ramach systemu rekompensat; 
3) z tytułu uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu przep i-
sów ustawy o ostateczności rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego ten system; 
4) wobec kontrahenta centralnego; 
5) wobec Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskie go w rozumieniu przepisów 
ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku Centralnego. 
3. Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie rynku finansowego. 
4. W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie zawieszenia, zobowiązanie staje się w y-
magalne w dniu roboczym następującym po okresie zawieszenia. 
  
Dziennik Ustaw – 60 – Poz. 842 
 
 5. W przypadku gdy wykonanie zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji z umowy lub innego stosunku prawnego 
zostało zawieszone na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1, wykonanie zobowiązania z tej umowy lub z tego st o-
sunku prawnego przez pozostałe strony ulega zawieszeniu na taki sam okres. 
Art. 145. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust. 1, przepisów  
art. 4 i art. 8–10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 103) nie 
stosuje się. 
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zabezpieczeń, o których mowa w art. 142 ust. 2. 
Art. 146. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot należący do grupy podmiotu w restrukturyzacji 
do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi: przedsiębio r-
stwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi 
prawami majątkowymi lub wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot, na 
który są przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed 
dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia 
wydania decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia 
praw majątkowych. 
2. Usługi, o których mowa w ust. 1, podmioty grupy są obowiązane świadczyć na dotychczasowych warunkach umo w-
nych, a w przypadku gdy podmioty te nie zawierały umów z podmiotem w restrukturyzacji w zakresie tych usług – na prz e-
ciętnych warunkach rynkowych, na podstawie umowy zawartej z podmiotem, na rzecz którego są świadczone usługi. 
3. Usługi, o których mowa w ust. 1, nie mogą obejmować wsparcia finansowego. 
Art. 147. Fundusz może, w drodze decyzji, pozbawić właścicieli podmiotu w restrukturyzacji praw poboru akcji lub 
praw do objęcia innych instrumentów udziałowych. 
Art. 148. Fundusz może wystąpić z wnioskiem do spółki prowadzącej rynek regulowany lub firmy inwestycyjnej 
organizującej alternatywny system obrotu, o której mowa w art. 78 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi: 
1) o wykluczenie instrumentów finansowych z obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów tej ustawy, w szcze-
gólności w przypadku zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań; 
2) o zawieszenie obrotu instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy niż miesiąc. 
Art. 149. 1. Fundusz może powierzyć innemu bankowi wykonywanie czynności banku w restrukturyzacji, o których 
mowa w art. 5 i art. 6 ustawy – Prawo bankowe. Przepisów art. 6a ust. 2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4–8 oraz art. 6c–6d ustawy – 
Prawo bankowe nie stosuje się. 
2. Fundusz może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu 
wykonywanie w imieniu i na rzecz banku w restrukturyzacji pośrednictwa w zakresie czynności wymienionych w art. 5 
i art. 6 ustawy – Prawo bankowe i czynności faktycznych związanych z działalnością bankową. Przepisów art. 6a ust. 2, 
ust. 3 pkt 2 i ust. 4–8 oraz art. 6c–6d ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się. 
3. Fundusz może powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych 
z działalnością prowadzoną przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji, w tym z prowadzoną przez nią działalnością 
maklerską. Przepisów art. 81a ust. 2 pkt 1, art. 81b ust. 1 pkt 6–10 i ust. 2, art. 81d oraz art. 81g ust. 2–5 ustawy o obrocie 
instrumentami finansowymi nie stosuje się. 
4. Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o zawarciu umów, o których mowa w ust. 1– 3. 
Art. 150. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków umowy, której stroną jest podmiot w r e-
strukturyzacji, w tym dokonać rozliczenia umowy, przeniesienia praw z umowy na osobę trzecią lub wstąpić w miejsce 
strony umowy. 
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umowy o uczestnictwo w systemie płatności lub systemie rozrachunku, a także 
do stosunków zobowiązaniowych zawieranych w związku z uczestnictwem w systemie płatności lub systemie rozrachu n-
ku. 
  
Dziennik Ustaw – 61 – Poz. 842 
 
 Art. 151. 1. W przypadku gdy Fundusz dokonuje zmiany warunków umowy, przeniesienia części praw majątkowych  
podmiotu w restrukturyzacji do innego podmiotu lub ich przeniesienia z podmiotu zarządzającego aktywami lub 
z instytucji pomostowej do innego podmiotu, prawa majątkowe lub zobowiązania powiązane lub będące skutkiem tej 
samej czynności prawnej powinny być przeniesione w całości lub zmienione albo podlegać wypowiedzeniu tak, aby nie 
ograniczyć ich celu lub praw stron czynności prawnej oraz aby zachować: 
1) stopień zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających z ustanowionych zabezpieczeń, w szczególności nie 
dokonywać: 
a) przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania zobowiązania lub pożytków z praw, 
które stanowią zabezpieczenie wykonania zobowiązania bez przeniesienia tego zobowiązania, 
b) przeniesienia pożytków z zabezpieczenia bez przeniesienia zabezpieczonego zobowiązania, 
c) przeniesienia zobowiązania bez przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania tego 
zobowiązania lub pożytków z praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania tego zobowiązania, 
d) zmian warunków umów zabezpieczenia, które prowadzą do utraty lub ograniczenia praw do realizacji zabezpi e-
czenia; 
2) możliwość potrącenia lub kompensaty. 
2. Przepisy ust. 1 stosuje się do: 
1) umów i porozumień: 
a) o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektó-
rych zabezpieczeniach finansowych, 
b) o ustanowienie zabezpieczenia, innych niż określone w lit. a, 
c) zawierających prawo stron do potrącenia lub umów zawierających klauzulę kompensacyjną, w tym przewiduj ą-
cych, na wypadek naruszenia warunków umowy lub innego zdarzenia, natychmiastowe potrącenie lub kompe n-
sację wierzytelności stron, 
d) zabezpieczenia wierzytelności, 
e) z przyrzeczeniem odkupu, 
f) finansowania strukturalnego, w szczególności sekurytyzacji; 
2) listów zastawnych lub innych zabezpieczonych instrumentów. 
Art. 152. Fundusz może, jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia dostępu deponentów do środków gwarantow a-
nych, w szczególności: 
1) dokonać przeniesienia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych bez przeniesienia powiązanych z nimi praw 
majątkowych lub zobowiązań; 
2) przenieść prawa majątkowe lub zobowiązania, zmienić warunki lub dokonać rozliczenia umowy bez odpowiednich 
czynności przeniesienia lub zmiany powiązanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych. 
Rozdział 9 
Administrator 
Art. 153. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, ustanowić administratora podmiotu w restrukturyzacji. 
1a. Administratorem może być osoba, która posiada odpowiednie kwalifikacje, umiejętności i wiedzę do wykonyw a-
nia powierzonych jej funkcji, w szczególności czynności, o których mowa w art. 154 ust. 1. 
2. Fundusz zamieszcza informację o ustanowieniu administratora na swojej stronie internetowej. 
3. Fundusz przekazuje informację o ustanowieniu administratora w formie pisemnej lub z wykorzystaniem technik i n-
formatycznych Komisji Nadzoru Finansowego i podmiotowi w restrukturyzacji, w celu publikacji na ich stronach internet o-
wych. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają informacje o ustanowieniu administratora 
niezwłocznie po jej otrzymaniu od Funduszu. 
5. Administratorowi przysługują uprawnienia Funduszu, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1. Fundusz może 
w decyzji o ustanowieniu administratora ograniczyć zakres przysługujących mu uprawnień. 
  
Dziennik Ustaw – 62 – Poz. 842 
 
 6. Administrator wykonuje uprawnienia, o których mowa w ust. 5, pod nadzorem Funduszu. 
7. W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz określa sposób wykonywania nadzoru, czynności administrat o-
ra, które wymagają uprzedniej zgody Funduszu, oraz zakres i częstotliwość informowania Funduszu o sytuacji finansowej 
podmiotu w restrukturyzacji oraz podejmowanych działaniach. 
8. Fundusz ustanawia administratora na okres do roku. W przypadkach uzasadnionych realizacją celów przymusowej 
restrukturyzacji, Fundusz może przedłużyć ten okres do 2 lat. 
9. Fundusz może odwołać administratora w każdym czasie. 
10. W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz może określić, które koszty związane z wykonywaniem fun k-
cji administratora będą stanowić koszty przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając sytuację finansową podmiotu 
w restrukturyzacji. 
11. Fundusz może w każdym czasie zmienić decyzję o ustanowieniu administratora. 
Art. 154. 1. Administrator podejmuje czynności niezbędne do realizacji celów przymusowej restrukturyzacji, 
o których mowa w art. 66, zgodnie z decyzjami Funduszu. Czynności obejmują w szczególności podwyższenie kapitału, 
zmianę struktury własnościowej podmiotu w restrukturyzacji lub jego przejęcie przez inny stabilny finansowo 
i organizacyjnie podmiot, z wykorzystaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 
ust. 1. 
2. Czynności wynikające z uprawnień, o których mowa w ust. 1, mają pierwszeństwo przed czynnościami wynikaj ą-
cymi z wykonywania obowiązków należących do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji wynikających ze 
statutu, umowy spółki, regulacji wewnętrznych podmiotu w restrukturyzacji lub odrębnych przepisów. 
3. Administrator przedstawia Funduszowi informację, o której mowa w art. 153 ust. 7, w terminach określonych 
w decyzji o jego ustanowieniu, w szczególności na dzień powołania i odwołania z funkcji. 
Rozdział 10 
Zawieszenie działalności podmiotu w restrukturyzacji 
Art. 155. 1. Jeżeli jest to niezbędne do zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, Fundusz może 
wydać decyzję o zawieszeniu działalności banku w restrukturyzacji, kasy w restrukturyzacji lub o zawieszeniu wykon y-
wania w całości lub w części działalności maklerskiej przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji. 
2. Przepisy art. 159 ust. 3 ustawy – Prawo bankowe, art. 74l ust. 3 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-
-kredytowych oraz art. 167 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio. 
Rozdział 11 
Skutki przymusowej restrukturyzacji dla zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji 
Art. 156. 1. Wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, decyzji podejmowanych przez Fundusz w ramach przymus o-
wej restrukturyzacji, a także skutków takich decyz ji w odniesieniu do umów zawartych przez podmiot w restrukturyzacji 
nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. 
o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy o ostateczności 
rozrachunku, jeżeli nadal wypełniane są istotne zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające z umowy, w tym 
zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia, z zastrzeżeniem art. 142, 
art. 144, art. 161 
i art. 213. 
2. Jeżeli istotne postanowienia umowy, w szczególności w zakresie dostawy, płatności i zabezpieczenia, są wykon y-
wane przez podmiot w restrukturyzacji lub podmioty grupy, której częścią jest podmiot w restrukturyzacji, wszczęcie 
przymusowej restrukturyzacji, decyzje podejmowane przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji i ich skutki 
nie stanowią dla drugiej strony takiej umowy podstawy do: 
1) wypowiedzenia, odstąpienia, wstrzymania wykonania lub dokonania zmiany umowy oraz dokonania potrącenia lub 
kompensaty w przypadku umów: 
a) zawartych przez podmiot zależny od podmiotu w restrukturyzacji, w przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji 
zabezpiecza wykonanie zobowiązań z tytułu umowy, 
b) zawartych przez podmiot grupy, jeżeli te postanowienia odnoszą się do niewykonania zobowiązań przez inny 
podmiot grupy; 
  
Dziennik Ustaw – 63 – Poz. 842 
 
 2) wykonywania praw wynikających z zabezpieczenia wykonania zobowiązań z tych umów, w tym postanowień dot y-
czących niewykonania zobowiązań przez inny podmiot grupy; 
3) ograniczania lub żądania ograniczenia praw podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotów grupy wynikających 
z umów, w tym postanowień umowy dotyczących niewykonania zobowiązań, przez inny podmiot grupy. 
3. Postanowienia umowne sprzeczne z ust. 2 są nieważne. 
4. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają prawa do podjęcia działania, o którym mowa w ust. 2, jeżeli realizacja tego prawa 
następuje z powodów innych niż  w związku z wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, podjęciem przez Fundusz dec y-
zji w ramach przymusowej restrukturyzacji lub ich skutkami. 
5. Przepisy ust. 1 i 2 uznaje się za przepisy wymuszające swoje zastosowanie w rozumieniu art. 9 rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zob o-
wiązań umownych (Rzym I) (Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008, str. 6). 
Art. 157. 1. Postanowienia umowy, której stroną jest podmiot w restrukturyzacji, uniemożliwiające osiągnięcie 
celów przymusowej restrukturyzacji w całości lub w części, są bezskuteczne w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Postanowienia umowy zastrzegające zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego w przypadku prowadzenia prz y-
musowej restrukturyzacji wobec podmiotu w restrukturyzacji są nieważne. 
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postanowień umownych, które przyznają stronie prawo do rozwiązania lub 
zmiany stosunku prawnego w związku z innym zdarzeniem niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji, podjęcie przez 
Fundusz decyzji w ramach przymusowej restrukturyzacji lub skutek takiej decyzji. 
Art. 158. 1. Fundusz może rozwiązać, bez zachowania terminu wypowiedzenia i bez odszkodowania umowy: 
1) zlecenia lub komisu, w których podmiot w restrukturyzacji był przyjmującym zlecenie lub komisantem; 
2) agencyjne, w których podmiot w restrukturyzacji był agentem; 
3) użyczenia; 
4) pożyczki lub kredytu, jeżeli przedmiot pożyczki lub kredytu nie został oddany do dyspozycji pożyczkobiorcy lub 
kredytobiorcy; 
5) o udostępnienie skrytek sejfowych lub umowy przechowania; 
6) rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych, o prowadzenie rachunku zbiorczego lub umowy ubezpi e-
czenia majątkowego; 
7) leasingu, w których podmiot w restrukturyzacji jest korzystającym z rzeczy; 
8) najmu lub dzierżawy nieruchomości, jeżeli przedmiot umowy nie został wydany. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się do umów zawartych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji. 
3. Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot w restrukturyzacji 
byłoby niedopuszczalne. 
Art. 159. 1. W przypadku gdy wykonanie umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości utrudnia realizację celów 
przymusowej restrukturyzacji albo czynsz najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych wysokości czynszu najmu lub 
dzierżawy nieruchomości tego samego rodzaju, Fundusz może, niezależnie od terminów wypowiedzenia zastrzeżonych 
w umowie, rozwiązać umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości podmiotu w restrukturyzacji z zachowaniem 
3-miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy został wydany. 
2. Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości wydanej podmiotowi w restrukturyzacji 
z zachowaniem 6-miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli umowa dotyczy nieruchomości, w której było prowadzone 
przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, a w pozostałych przypadkach – z zachowaniem terminu ustawowego, 
chyba że terminy wypowiedzenia przewidziane w umowie są krótsze. 
3. Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot w restrukturyzacji 
byłoby niedopuszczalne. 
4. Rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed upływem terminu, za który zapłacono czynsz z góry. Fundusz może 
wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy przed tym terminem, jeżeli dalsze trwanie umowy utrudniałoby prowadzenie 
przymusowej restrukturyzacji, w szczególności gdy prowadzi do zwiększenia kosztów przymusowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 64 – Poz. 842 
 
 5. Wierzytelność z tytułu poniesionej szkody za wypowiedzenie dokonane przed terminem może być dochodzona 
przeciwko podmiotowi w restrukturyzacji, jednak za okres nie dłuższy niż 2 lata, w postępowaniu likwidacyjnym lub 
upadłościowym podmiotu rezydualnego, a w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, art. 188 ust. 1 pkt 1 
i art. 201 ust. 1 pkt 1 – zgodnie z art. 242 ust. 1. 
Art. 160. 1. W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec banku zrzeszającego Fundusz może, z zachow a-
niem 3-miesięcznego terminu wypowiedzenia, wypowiedzieć umowę zrzeszenia, umowę systemu ochrony instytucjona l-
nej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonow a-
niu banków spółdzielczych. 
2. Z dniem upływu okresu wypowiedzenia umowy zrzeszenia rada zrzeszenia rozwiązuje się. 
3. W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec zrzeszonego banku spółdzielczego Fundusz może wypowi e-
dzieć, bez zachowania terminu wypowiedzenia, umowę zrzeszenia, umowę systemu ochrony instytucjonalnej, umowę 
zrzeszenia zintegrowanego i umowę o współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków 
spółdzielczych. 
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się przepisów art. 16 ust. 4, 4a i 4aa, art. 22b ust. 2, 
art. 22c, art. 22j, art. 22l, art. 22o ust. 3 oraz art. 22w ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych. 
Art. 161. Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i wykonania 
innych zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w tym przedłużyć termin wykupu lub zapłaty lub zawiesić spłatę 
zgodnie z art. 144 i art. 213. 
Art. 162. 1. Wydanie decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji nie ma wpływu na zawarte z podmiotem 
w restrukturyzacji umowy rachunku bankowego oraz umowy, na podstawie których prowadzone są dla tego podmiotu 
rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze lub rachunki pieniężne, jeżeli podmiot w restrukturyzacji wykonuje 
istotne zobowiązania wynikające z takich umów. 
2. W trakcie przymusowej restrukturyzacji wynajmujący lub wydzierżawiający nie może wypowiedzieć umowy na j-
mu lub dzierżawy nieruchomości, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, o ile podmiot 
w restrukturyzacji wywiązuje się z zobowiązań określonych w umowie. 
3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów leasingu, ubezpieczeń majątkowych, umów poręczeń i gwarancji 
bankowych oraz akredytyw, a także umów obejmujących licencje udzielone podmiotowi w restrukturyzacji. 
Art. 163. 1. Jeżeli do dnia doręczenia decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, 
zobowiązanie z umowy wzajemnej nie zostało wykonane w całości lub w części, Fundusz może wykonać to zobowiązanie 
i żądać od drugiej strony spełnienia świadczenia wzajemnego albo od umowy odstąpić ze skutkiem na dzień wszczęcia 
przymusowej restrukturyzacji. 
2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną, Fundusz, w terminie 3 miesięcy od dnia 
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, oświadcza na piśmie, czy od umowy odstępuje czy też żąda jej wykonania. Ni e-
złożenie w tym terminie oświadczenia uważa się za odstąpienie od umowy. 
3. Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie jako pierwsza, może wstrzymać się ze spełnieniem świa d-
czenia do czasu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia wzajemnego. 
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do umów, których przedmiotem są terminowe operacje finansowe, pożyczki 
instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu. 
5. Jeżeli w dniu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji podmiot w restrukturyzacji był stroną umowy innej niż 
umowa wzajemna, Fundusz może od umowy odstąpić, chyba że ustawa przewiduje inny skutek. 
Rozdział 12 
Bezskuteczność czynności wobec podmiotu w restrukturyzacji 
Art. 164. Właściciele, wierzyciele lub inne osoby, których dotyczy przeniesienie praw udziałowych, przedsiębio r-
stwa, praw majątkowych lub zobowiązań, nie mogą zaskarżyć decyzji w przedmiocie tego przeniesienia w sposób inny 
niż określony w art. 11 ust. 6, w szczególności na mocy przepisów prawa państwa członkowskiego innego niż Rzecz-
pospolita Polska, w którym prawa udziałowe, przedsiębiorstwo, prawa majątkowe lub zobowiązania się znajdują lub kt ó-
rego prawu podlegają. 
  
Dziennik Ustaw – 65 – Poz. 842 
 
 Art. 165. Z zastrzeżeniem art. 151 oraz art. 156 ust. 2 i 3, nie mogą być umorzone przez potrącenie wierzytelności, 
które odpowiadają zobowiązaniom będącym przedmiotem przeniesienia do instytucji pomostowej, podmiotu zarządzaj ą-
cego aktywami lub podmiotu trzeciego. 
Art. 166. 1. Bezskuteczne w stosunku do majątku podmiotu w restrukturyzacji są czynności prawne dokonane przez 
podmiot w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli 
zostały dokonane nieodpłatnie albo odpłatnie, a wartość świadczenia podmiotu przewyższa w rażącym stopniu wartość 
świadczenia otrzymanego przez podmiot lub świadczenia zastrzeżonego dla podmiotu lub dla osoby trzeciej. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia się roszczenia. 
3. Bezskuteczne są zabezpieczenia i zapłata długu niewymagalnego, dokonane przez podmiot w terminie 6 miesięcy 
przed dniem wszczęcia wobec niego przymusowej restrukturyzacji. Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub zabezpieczenie, 
może w drodze powództwa żądać uznania tych czynności za skuteczne, jeżeli w czasie ich dokonania nie wiedział o z a-
grożeniu upadłością podmiotu. 
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do zabezpieczeń ustanowionych przed dniem wszczęcia przymusowej restrukt u-
ryzacji w związku z terminowymi operacjami finansowymi, pożyczkami instrumentów finansowych lub sprzedażą instr u-
mentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu zawieranymi w wykonaniu umowy ramowej na podstawie umów 
szczegółowych, jeżeli umowa ramowa zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem są term i-
nowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiąz a-
niem do ich odkupu, będą zawierane w wykonaniu umowy ramowej oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje ro z-
wiązanie umów szczegółowych zawartych w wykonaniu tej umowy. 
Art. 167. 1.15) Bezskuteczne są czynności prawne odpłatne dokonane przez podmiot w terminie 6 miesięcy przed 
wszczęciem przymusowej restrukturyzacji z: 
1) jego właścicielami, ich reprezentantami lub ich małżonkami, 
2) jego reprezentantami lub ich małżonkami, 
3) podmiotem dominującym, podmiotem zależnym, podmiotem powiązanym, w szczególności poprzez pozostawanie 
z podmiotem w tej samej grupie, 
4) właścicielami, reprezentantami lub ich małżonkami, którzy pozostają w takiej relacji z podmiotem, o którym mowa 
w pkt 3 
– jeżeli w wyniku tej czynności doszło do pokrzywdzenia podmiotu, wobec którego Fundusz wydał decyzję o wszczęciu 
przymusowej restrukturyzacji. 
2. (uchylony)16) 
3. Bezskuteczny jest przelew wierzytelności przyszłej, jeżeli wierzytelność ta powstanie po wszczęciu przymusowej 
restrukturyzacji. 
4. W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta w formie pisemnej z datą pewną, nie później 
niż 6 miesięcy przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, przepisu ust. 1 nie stosuje się. 
Art. 168. 1. Bezskuteczne są obciążenia majątku hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, 
jeżeli podmiot nie był dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione w ciągu 
roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji i w związku z jego ustanowieniem podmiot nie otrzymał żadnego 
świadczenia. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli zabezpieczenie rzeczowe ustanowione zostało w zamian za świa d-
czenie, które jest niewspółmiernie niskie do wartości udzielanego zabezpieczenia. 
3.17) Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez podmiot, bezskuteczne są obciążenia, o których m o-
wa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają zobowiązania osób lub podmiotów, o których mowa w art. 167 ust. 1. 
Art. 169. W przypadkach, o których mowa w art. 166–168, przepisów art. 4 i art. 8–10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. 
o niektórych zabezpieczeniach finansowych nie stosuje się. 
                                                           
15) W brzmieniu ustalonym przez art. 57 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia 
obciążeń regulacyjnych (Dz. U. poz. 1495  oraz z 2020 r. poz. 568), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; weszła w życie 
z dniem 9 sierpnia 2019 r. 
16) Przez art. 57 pkt 1  lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15; weszła w życie z dniem 9 sierpnia 2019 r. 
17) W brzmieniu ustalonym przez art. 57  pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 15; wszedł w życie z dniem 9 sierpnia 2019 r. 
  
Dziennik Ustaw – 66 – Poz. 842 
 
 Art. 170. 1. Bezskuteczna jest umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa majątkowego 
podmiotu zawarta w celu zabezpieczenia wierzytelności, jeżeli nie została zawarta w formie pisemnej z datą pewną. 
2. Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. 
o niektórych zabezpieczeniach finansowych dla swojej skuteczności wobec podmiotu w restrukturyzacji nie wymaga 
zachowania formy pisemnej z datą pewną. 
Art. 171. 1. Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta podmiotu, pracownika podmiotu wykonującego zadania 
w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem 
nad przedsiębiorstwem podmiotu określone w umowie o pracę, umowie o świadczenie usług lub uchwale organu podmi o-
tu zawartej lub podjętej przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodz e-
nia za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, wynagrodzenie lub jego część przypadające za 
okres przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy przed dniem doręczenia decyzji 
Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, podlegają zwrotowi, a w przypadku gdy nie zostały w y-
płacone, roszczenie o ich wypłatę jest bezskuteczne w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem stosunku pracy 
albo umowy o świadczenie usług związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem podmiotu. 
Art. 172. 1. W sprawach nieuregulowanych w art. 166–171 do zaskarżenia czynności prawnych podmiotu w restruk-
turyzacji dokonanych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji z pokrzywdzeniem wierzycieli stosuje się odp o-
wiednio przepisy księgi trzeciej tytułu X ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 
i 1495). 
2. Do wytoczenia powództwa uprawniony jest wyłącznie Fundusz. Fundusz może przystąpić do sprawy w toku. 
Art. 173. 1. Nie można żądać uznania czynności za bezskuteczną po upływie 2 lat od wszczęcia przymusowej 
restrukturyzacji, chyba że uprawnienie to wygasło wcześniej. 
2. Jeżeli czynność podmiotu jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną w stosunku do podmi o-
tu w restrukturyzacji, to co wskutek tej czynności ubyło z majątku podmiotu w restrukturyzacji lub do niego nie weszło, po d-
lega przekazaniu do podmiotu w restrukturyzacji, a w przypadku gdy przekazanie w naturze jest niemożliwe, do podmiotu 
w restrukturyzacji powinna być wpłacona równowartość w pieniądzu. Do chwili przekazania przedmiotu świadczenia pod-
miotowi w restrukturyzacji świadczenie wzajemne nie podlega zwrotowi. 
Rozdział 13 
Przejęcie przedsiębiorstwa 
Art. 174. 1. Fundusz może wydać decyzję o przejęciu przez podmiot przejmujący, bez konieczności uzyskania zg o-
dy właścicieli, dłużników lub wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji: 
1) przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji; 
2) wybranych albo wszystkich praw majątkowych lub wybranych albo wszystkich zobowiązań podmiotu w restruktur y-
zacji; 
3) praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Podmiotem przejmującym może być więcej niż jeden podmiot. Fundusz może podjąć decyzję o przejęciu 
w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 i 2, pod warunkiem posiadania lub uzyskania przez podmiot przejmujący uprawni e-
nia do prowadzenia działalności niezbędnej do kontynuowania przejmowanej działalności. 
3. Jeżeli do uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, konieczne jest uzyskanie zezwolenia Komisji Nadzoru 
Finansowego, Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie zezwolenia w terminie 3 dni od dnia jego 
otrzymania. 
4. Fundusz może, za zgodą podmiotu przejmującego, wydać decyzję o zwrotnym przeniesieniu przedsiębiorstwa, 
wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań lub praw udziałowych przejętych przez podmiot przejmujący do 
podmiotu w restrukturyzacji lub pierwotnych uprawnionych z praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji. 
5. Podmiot przejmujący jest zobowiązany zapłacić wynagrodzenie za przejmowane przedsiębiorstwo, prawa majątkowe 
lub prawa udziałowe. Zapłata może nastąpić w szczególności przez przejęcie zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji 
odpowiadających wartości przejmowanych: przedsiębiorstwa, praw majątkowych, praw udziałowych lub przez rozliczenie 
pieniężne. 
6.18) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Fundusz zawiadamia o wydaniu decyzji Krajowy Depozyt Papi e-
rów Wartościowych Spółkę Akcyjną. 
                                                           
18) W tym brzmieniu obowiązuje do dnia wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik Ustaw – 67 – Poz. 842 
 
 6.19) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Fundusz zawiadamia o wydaniu decyzji Krajowy Depozyt 
Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną albo podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy dla podmiotu w r e-
strukturyzacji.  
7. Doręczenie decyzji albo zawiadomienie o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, stanowią dokonanie z a-
wiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej oraz w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instr u-
mentami finansowymi. 
Art. 175. 1. W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru 
Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie sprzeciwu podmiotowi przejmującemu, o którym mowa w art. 25h ust. 1 
ustawy – Prawo bankowe albo w art. 106h ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w terminie 14 dni rob o-
czych od dnia otrzymania zawiadomienia wraz z wymaganymi informacjami i dokumentami, a w przypadku zgłoszenia 
sprzeciwu powiadamia Fundusz na piśmie. 
2. W przypadku stwierdzenia braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego wydaje dec y-
zję, o której mowa w art. 25h ust. 4 ustawy – Prawo bankowe albo art. 106h ust. 4 usta wy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. 
3. Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 10. dnia roboczego terminu na wydanie decyzji, na piśmie 
zobowiązać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów w terminie 
14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania. W tym przypadku termin, o którym mowa w ust. 1, podlega wydłużeniu 
o 14 dni roboczych. 
4. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu Fundusz może, w drodze decyzji, nak a-
zać podmiotowi zbycie praw udziałowych w wyznaczonym terminie, z uwzględnieniem sytuacji w sektorze finansowym 
i na rynku kapitałowym. 
5. Do dnia doręczenia decyzji Komisji Nadzoru Finansowego lub zbycia praw udziałowych wykonywanie prawa 
głosu wynikającego z praw udziałowych przez podmiot przejmujący zostaje zawieszone. W okresie zawieszenia Fundusz 
może wykonywać prawo głosu wynikające z tych praw. 
6. Jeżeli prawa udziałowe nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, Komisja Nadzoru Finansowego 
może, na wniosek Funduszu albo z urzędu, nałożyć na podmiot przejmujący karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł. 
7. Przejęcie przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji albo jego zorganizowanej części poprzedza się konsult a-
cjami z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w zakresie wpływu przejęcia na stan konkurencji. Przep i-
su art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369, 1571 
i 1667) oraz przepisów art. 491 § 3 i art. 528 § 3 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się. 
8. W przypadku wydania decyzji o przejęciu przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji termin na przekazanie 
informacji, o której mowa w art. 231 § 3 Kodeksu pracy, wynosi 2 dni. 
9. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa. 
10. Egzekucja należności wynikających z kary pieniężnej, o której mowa w ust. 6, następuje na podstawie przepisów 
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 
Art. 176. 1. Z dniem określonym w decyzji Funduszu, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2, podmiot przejmuj ą-
cy wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych praw majątkowych i związanych z nim zob o-
wiązań, również w postępowaniach sądowych i administracyjnych. 
2. W przypadku gdy podmiot przejmujący nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym 
zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub 
w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot w restrukturyzacji, a uczestnictwo podmiotu przejmującego 
w takim systemie jest niezbędne dla kontynuowania przejętej przez niego działalności podmiotu w restrukturyzacji, Fu n-
dusz może określić w drodze decyzji termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym podmiot przejmujący nie może zostać 
wykluczony z uczestnictwa w takim systemie z powodu niespełniania tych warunków, o ile wykonuje on istotne zobowi ą-
zania wynikające z uczestnictwa, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym 
systemie zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek podmiotu przejmującego. 
3. Podmiot przejmujący nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji, także powstałe po 
wszczęciu przymusowej restrukturyzacji. 
4. W zakresie określonym w decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2, na podmiot przejmujący przechodzą 
z dniem wskazanym w tej decyzji zezwolenia, koncesje i ulgi, które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na 
podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z jego utworzeniem lub działa l-
nością, o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej. 
                                                           
19) W brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy –  Kodeks spółek handlowych oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1798 oraz z 2020 r. poz. 288 ), która wejdzie w życie z dniem 1 styczna 2021 r. 
  
Dziennik Ustaw – 68 – Poz. 842 
 
 5. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejęcia przez podmiot przejmujący przedsiębiorstwa 
podmiotu w restrukturyzacji, lub jego praw majątkowych, ujawnionych w tych księgach lub rejestrach, następuje na jego 
wniosek, na podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 174 ust. 1. 
Art. 177. 1. W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji zdemateri a-
lizowane prawa udziałowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący r a-
chunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze, na których są zapisane te prawa, po otrzymaniu od Krajowego 
Depozytu Papierów Wartościowych Spółki Akcyjnej informacji o decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, dokonuje 
ich blokady na tych rachunkach od dnia otrzymania informacji do dnia realizacji dyspozycji złożonej przez podmiot pr o-
wadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będący uczestnikiem Krajowego Depozytu P a-
pierów Wartościowych Spółki Akcyjnej, za pośrednictwem którego dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych 
praw udziałowych (podmiot pośredniczący). 
2. Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej dyspozycje 
przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego, zgodne co do 
formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania z wymogami wynikającymi z umowy o uczestnictwo tego podmiotu 
w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej. 
3. W dniu realizacji dyspozycji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna dokonuje przeniesienia 
zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego, jeżeli w terminie umożliwia-
jącym przeprowadzenie takiego rozrachunku w dniu realizacji dyspozycji rozrachunek ma nastąpić w zamian za zapłatę 
wynagrodzenia, o którym mowa w art. 174 ust. 5, co najmniej w części mającej postać: 
1) pieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od Funduszu informację o wys o-
kości wynagrodzenia należnej za przejęcie każdego zdematerializowanego prawa udziałowego, lub 
2) niepieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od Funduszu potwierdzenie 
zapłaty tego wynagrodzenia. 
4. Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez dokonanie, w dniu realizacji dyspozycji, 
zapisu tych praw na rachunku papierów wartościowych podmiotu przejmującego w zamian za zapłatę wynagrodzenia, 
o którym mowa w art. 174 ust. 5, o ile ma ono postać pieniężną. 
5.20) W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są akcje mające formę dokumentu, akcjonariusze, w terminie 14 dni 
od dnia ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub 
dowody ich złożenia do rozporządzenia spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji w tym terminie, Fundusz 
unieważnia ją w trybie art. 358 Kodeksu spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje 
nowy dokument akcji pod tym samym numerem emisyjnym. 
5. (uchylony)21) 
5a.22) W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są prawa udziałowe wyemitowane przez podmiot w restrukt u-
ryzacji i zarejestrowane w rejestrze akcjonariuszy, podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy po otrzymaniu od 
Funduszu informacji o decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, dokonuje ich blokady w rejestrze akcjo-
nariuszy od dnia otrzymania decyzji do dnia realizacji dyspozycji wpisu podmiotu przejmującego jako uprawni o-
nego z tych praw udziałowych. 
5b.22) Podmiot przejmujący składa do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy podmiotu w restrukt u-
ryzacji dyspozycję wpisu swoich danych jako uprawnionego z wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji 
praw udziałowych. 
5c.22) Przeniesienie praw udziałowych, o których mowa w ust. 5a, następuje przez dokonanie wpisu do rejestru 
akcjonariuszy danych podmiotu przejmującego jako akcjonariusza podmiotu w restrukturyzacji lub uprawnion e-
go z innych praw udziałowych, w zamian za zapłatę wynagrodzenia, o którym mowa w art. 174 ust. 5, o ile ma ono 
postać pieniężną. 
6. Fundusz dokonuje przeniesienia praw udziałowych na podmiot przejmujący prawa udziałowe. 
Art. 178. 1. Fundusz dokonuje wyboru podmiotu przejmującego w sposób zapewniający: 
1) otwartość; 
2) transparentność; 
3) równe traktowanie potencjalnych podmiotów przejmujących; 
                                                           
20) Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 21. 
21) Przez art. 13 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
22) Dodany przez art. 13  pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik Ustaw – 69 – Poz. 842 
 
 4) brak konfliktu interesów; 
5) szybkość postępowania; 
6) wybór podmiotu oferującego najkorzystniejsze z punktu widzenia celów przymusowej restrukturyzacji warunki 
przejęcia w danych warunkach rynkowych. 
2. Nie narusza wymogów określonych w ust. 1 skierowanie zapytania o ofertę do wybranych podmiotów, które ze 
względu na zakres i skalę prowadzonej działalności oraz dokonywaną przez Fundusz lub Komisję Nadzoru Finansowego 
ocenę bezpieczeństwa i stabilności prowadzonej przez nie działalności, z dużym prawdopodobieństwem mogłyby dokonać 
przejęcia działalności podmiotu w restrukturyzacji, realizując cele przymusowej restrukturyzacji. 
3. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1, Fundusz uwzględnia w szczególności deklarację podmiotu 
przejmującego w przedmiocie: 
1) zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji; 
2) zapłaty poprzez przejęcie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na przejmowanych rachunkach depone n-
tów podmiotu w restrukturyzacji; 
3) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji oraz w y-
sokości oczekiwanego wsparcia; 
4) terminu przejęcia; 
5) możliwości przejęcia i kontynuacji przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zape w-
nienia bezpieczeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i środków gwarantowanych gromadzonych 
w podmiocie przejmującym. 
4. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 2, Fundusz uwzględnia w szczególności deklarację podmiotu 
przejmującego w przedmiocie: 
1) zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zobowiązań z tytułu środków gw a-
rantowanych na przejmowanych rachunkach deponentów podmiotu w restrukturyzacji; 
2) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przejmowane prawa majątkowe i zobowiązania oraz 
wysokości oczekiwanego wsparcia; 
3) terminu przejęcia; 
4) możliwości przejęcia i kontynuacji działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zapewnienia bezpi e-
czeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie prze j-
mującym. 
5. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, Fundusz uwzględnia w szczególności deklarację podmiotu 
przejmującego w przedmiocie: 
1) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji oraz w y-
sokości oczekiwanego wsparcia; 
2) terminu przejęcia; 
3) możliwości wsparcia płynnościowego i kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zapewnienia 
bezpieczeństwa środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie w restrukturyzacji. 
6. Fundusz może odstąpić od wymogów określonych w ust. 1, jeżeli ich spełnienie utrudniałoby osiągnięcie co na j-
mniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji, a także jeżeli uzna to za konieczne w celu zapobieżenia zagrożeniu 
stabilności finansowej przez sytuację podmiotu w restrukturyzacji i zmniejszeniu skuteczności instrumentu przejęcia 
przedsiębiorstwa dla uniknięcia znaczących negatywnych skutków dla stabilności finansowej. 
7.23) Podanie do wiadomości publicznej informacji o poszukiwaniu ofert na przejęcie przedsiębiorstwa, które 
w innych przypadkach byłoby wymagane zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 596/2014, może zostać opóźnione 
zgodnie z art. 17 ust. 4 lub 5 tego rozporządzenia. 
                                                           
23) W brzmieniu ustalonym przez art. 20  pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 70 – Poz. 842 
 
 Art. 179.  W przypadku gdy wartość przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza wa r-
tość przejmowanych praw majątkowych albo gdy – przy przejęciu praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, 
o których mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 – wartość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na dzień poprzedzający 
dzień przejęcia tych praw przekracza wartość praw majątkowych na ten dzień, Fundusz może przekazać podmiotowi 
przejmującemu, a w przypadku przejęcia praw udziałowych – podmiotowi w restrukturyzacji, środki z funduszu gwara n-
cyjnego banków lub funduszu gwarancyjnego kas do wysokości zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszone 
o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłości o-
wym w przypadku, gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restruktury zacji sąd wydał postanowienie o ogło-
szeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji.  
Art. 180. Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa majątkowe lub 
zobowiązania nie zostały przejęte w wyniku decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1, nie przysługują roszczenia do po d-
miotu przejmującego, jego składników majątkowych i członków jego organów. 
Rozdział 14 
Tworzenie instytucji pomostowej 
Art. 181. 1.24) Fundusz może utworzyć instytucję pomostową w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością 
albo spółki akcyjnej. 
2. W celu utworzenia instytucji pomostowej Fundusz może nabyć akcje lub udziały banku prowadzącego działalność 
w formie spółki akcyjnej albo firmy inwestycyjnej, w liczbie zapewniającej uzyskanie statusu podmiotu dominującego. 
Przepisów art. 25–25r ustawy – Prawo bankowe, art. 106–108 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 73 
i art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje się. 
3. Przedsiębiorstwo instytucji pomostowej, jej akcje albo udziały powinny być zbyte w okresie 2 lat od dnia rozp o-
częcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1. Fundusz może przedłużyć ten termin, na jej wniosek lub z urzędu, 
o rok, w przypadku gdy jest to konieczne w celu: 
1) zbycia akcji albo udziałów instytucji pomostowej; 
2) zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań; 
3) likwidacji instytucji pomostowej; 
4) zapewnienia kontynuacji świadczenia istotnych usług finansowych. 
4. Wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia ocenę warunków rynkowych i prognozę ich zmi a-
ny. Termin może być ponownie przedłużony. 
5. Działalność instytucji pomostowej podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego 
w zakresie i na zasadach określonych w ustawie – Prawo bankowe albo ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, 
o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. 
6. Do utworzenia i działalności instytucji pomostowej przepisów art. 36 ust. 2 i 4, art. 38, art. 141m–142a, art. 144– 147, 
art. 153–157f oraz art. 158 ust. 4, 5 i 7 ustawy – Prawo bankowe oraz przepisów art. 84 ust. 1a, art. 89 ust. 1 pkt 1, 
art. 110zc–110zzd oraz art. 167 ust. 1 pkt 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się. Z wnioskiem 
o wydanie zezwolenia przez Komisję Nadzoru Finansowego na rozpoczęcie działalności przez instytucję pomostową 
występuje Fundusz. 
6a. Instytucja pomostowa będąca bankiem, do której na podstawie decyzji Funduszu przeniesiono przedsiębiorstwo 
podmiotu w restrukturyzacji będącego bankiem zrzeszającym, staje się bankiem zrzeszającym dla banków spółdzielczych 
zrzeszonych w podmiocie w restrukturyzacji. Wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu ba n-
ków spółdzielczych, dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania kapitału zał o-
życielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub 
dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług na rzecz 
zrzeszonych banków, a także wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej akcji 
banku zrzeszającego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, nie stosuje się. 
                                                           
24) W brzmieniu ustalonym przez art. 28  ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy –  Kodeks spółek handlowych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 1655 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 288), która wejdzie w życie z dniem 1 marca 2021 r.; wszedł w życie 
z dniem 1 marca 2020 r. 
  
Dziennik Ustaw – 71 – Poz. 842 
 
 7. Ujawnienie informacji objętych odpowiednio tajemnicą bankową, o której mowa w art. 104 ust. 1 ustawy – Prawo 
bankowe, albo tajemnicą zawodową, o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest dopus z-
czalne, jeżeli jest to niezbędne do zawarcia i wykonania umów w zakresie zbycia akcji instytucji pomostowej, przedsi ę-
biorstwa instytucji pomostowej albo jej praw majątkowych lub zobowiązań. W tych samych granicach jest dopuszczalne 
ujawnienie informacji poufnej, o której mowa w art. 154 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz informacji 
objętych tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu ni e-
uczciwej konkurencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1010 i 1649). 
8. Z chwilą zbycia wszystkich akcji albo udziałów instytucji pomostowej lub utraty statusu podmiotu dominującego 
przez Fundusz, do jej działalności nie stosuje się przepisów ustawy. 
Art. 182. 1. Fundusz wnosi kapitał założycielski instytucji pomostowej z funduszy przymusowej restrukturyzacji. 
2. Fundusz pokrywa z funduszy przymusowej restrukturyzacji w niezbędnym zakresie koszty działalności instytucji 
pomostowej, jeżeli nie osiąga ona wystarczających przychodów z zarządzania lub nie zarządza żadnymi przeniesionymi 
prawami majątkowymi. 
Art. 183. W przypadku instytucji pomostowej będącej bankiem wnoszony przez Fundusz kapitał założycielski inst y-
tucji pomostowej nie może być niższy od równowartości w złotych 1 000 000 euro przeliczonej według kursu średniego 
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia na utworzenie instytucji pom o-
stowej. 
Art. 184. 1. Instytucja pomostowa jest obowiązana utrzymywać sumę funduszy własnych na poziomie nie niższym 
niż wyższa z następujących wartości: 
1) wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 92 rozporządz e-
nia nr 575/2013; 
2) oszacowana przez instytucję pomostową kwota, niezbędna do pokrycia zidentyfikowanych, istotnych rodzajów ryzyka 
występujących w jej działalności oraz zmian otoczenia gospodarczego, uwzględniająca przewidywany poziom ryzyka. 
2. Jeżeli instytucja pomostowa posiada jedynie akcje lub udziały w podmiocie w restrukturyzacji, podmiot ten jest 
obowiązany do utrzymywania sumy funduszy własnych, o której mowa w ust. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może 
zezwolić podmiotowi w restrukturyzacji, na jego wniosek, na niespełnianie tych wymogów. Przepisy art. 185 stosuje się 
odpowiednio. 
Art. 185. 1. W przypadku gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji, Komisja Na d-
zoru Finansowego, na wniosek Funduszu, może udzielić zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej mimo niespe ł-
nienia wymogów określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy – Prawo bankowe, ustawy o obrocie 
instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem fina n-
sowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym. 
1a. W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej pomimo niespełnienia wymogów, 
o których mowa w ust. 1, do rozpoczęcia działalności przez instytucję pomostową będącą bankiem przepisów art. 36 
ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się. 
2. W postępowaniu o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy – Prawo 
bankowe dotyczących utworzenia banku w formie spółki akcyjnej oraz przepisów ustawy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi dotyczących uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej. 
3. W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego określa, na wniosek Funduszu, okres 
i zakres wyłączenia stosowania wobec instytucji pomostowej wymogów określonych w przepisach rozporządzenia 
nr 575/2013, ustawy – Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. 
o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 
nie dłuższym niż 3 dni od dnia jego otrzymania. 
5. Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe albo przepisy art. 84 
ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio. 
6. Okres, o którym mowa w ust. 3, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia utworzenia instytucji pomostowej. 
  
Dziennik Ustaw – 72 – Poz. 842 
 
 Art. 186. Po upływie okresu, o którym mowa w art. 185 ust. 3, jednak nie dłużej niż po upływie roku od dnia rozp o-
częcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1, przez instytucję pomostową utworzoną na podstawie zezwolenia, 
o którym mowa w art. 185 ust. 1, do instytucji tej mają zastosowanie wymogi określone w przepisach rozporządzenia 
nr 575/2013, ustawy – Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 
2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie fina n-
sowym. 
Art. 187. 1. W przypadku gdy Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo wspólnikiem instytucji pomostowej, 
z zastrzeżeniem art. 31 ust. 3 i art. 34 ust. 2 ustawy – Prawo bankowe, przysługują mu wyłączne uprawnienia w zakresie: 
1) zatwierdzania statutu albo umowy spółki; 
2) wyboru albo zatwierdzenia członków organów instytucji pomostowej; 
3) określenia zasad wynagradzania członków organów instytucji pomostowej; 
4) zatwierdzania strategii i profilu ryzyka instytucji pomostowej. 
2. Statut instytucji pomostowej określa szczegółowe zasady i tryb wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 1 
pkt 1–4. 
3. Zmiana statutu albo umowy spółki wymaga pisemnego zatwierdzenia przez Fundusz. 
4. W okresie prowadzenia działalności przez instytucję pomostową uprawnienia walnego zgromadzenia akcjonari u-
szy albo zgromadzenia wspólników wykonuje Fundusz. 
5. Pozostałym akcjonariuszom albo wspólnikom instytucji pomostowej nie przysługują roszczenia odszkodowawcze 
wobec instytucji pomostowej ani Funduszu z tytułu ograniczeń, o których mowa ust. 1 i 3. Nie mogą oni również wyt a-
czać powództwa o uchylenie uchwały, o którym mowa w art. 249 i art. 422 Kodeksu spółek handlowych, powództwa 
o stwierdzenie nieważności, o którym mowa w art. 252 i art. 425 Kodeksu spółek handlowych, oraz powództwa 
o naprawienie szkody wyrządzonej spółce, o których mowa w art. 295 i art. 486 Kodeksu spółek handlowych. Przepisu 
art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się. 
Rozdział 15 
Działalność instytucji pomostowej 
Art. 188. 1. Instytucja pomostowa rozpoczyna działalność z chwilą przeniesienia do niej, na podstawie decyzji Funduszu: 
1) praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji; 
2) przedsiębiorstwa; 
3) wybranych praw majątkowych lub zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia 
przedsiębiorstwa lub wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, które były przedmiotem przeniesienia, o którym 
mowa w ust. 1, z instytucji pomostowej odpowiednio do pierwotnych posiadaczy praw udziałowych w podmiocie w r e-
strukturyzacji albo podmiotu w restrukturyzacji, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności: 
1) taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo 
2) nie należą one do kategorii praw udziałowych, praw majątkowych lub zobowiązań określonych w decyzji 
o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia określonych w tej decyzji. 
3. Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja Funduszu. 
4. Wartość przenoszonych zobowiązań nie może przekraczać wartości przenoszonych praw majątkowych. 
5. Jeżeli wartość przenoszonych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza wartość przenoszonych 
praw majątkowych albo przy przeniesieniu praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 
wartość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przeniesienia tych praw przekracza 
wartość praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji na ten dzień, Fundusz może przekazać instytucji pomostowej, 
a w przypadku przejęcia praw udziałowych – podmiotowi w restrukturyzacji, środki z funduszu gwarancyjnego banków 
lub funduszu gwarancyjnego kas, do wysokości zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszone o przewidywane kwoty 
zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby 
na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu 
w restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 73 – Poz. 842 
 
 6. W przypadku przeniesienia i zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji przep i-
sów art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje się. 
7. Instytucja pomostowa, w przypadku rozpoczęcia działalności, może powierzyć bankowi, przedsiębiorcy lub 
przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy – Prawo bankowe. Prz e-
pisy art. 149 stosuje się odpowiednio. 
8. W przypadku przejęcia akcji banku zrzeszającego przez instytucję pomostową przepisu art. 17 ust. 2 ustawy 
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się. 
9. Instytucja pomostowa może obejmować prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji. 
Art. 189.  Fundusz może przenieść do instytucji pomostowej prawa udziałowe w jednym lub w kilku podmiotach 
w restrukturyzacji, lub przedsiębiorstwo albo wybrane prawa majątkowe lub zobowiązania z więcej niż jednego podmiotu 
w restrukturyzacji. W takim przypadku instytucja pomostowa jest obowiązana zarządzać majątkiem przeniesionym 
z każdego podmiotu w restrukturyzacji oddzielnie albo prowadzić ewidencję działalności w sposób umożliwiający w y-
dzielenie ich majątku i zobowiązań oraz wyników zarządzania nimi. 
Art. 190. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych przekracza wartość 
przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem, w wysokości różnicy wartości przenoszonyc h 
praw majątkowych nad wartością przenoszonych zobowiązań. 
Art. 191. 1. Z dniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, instytucja pomostowa wstępuje 
w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych praw majątkowych i związanych z nimi zobowiązań, w tym 
do postępowań sądowych. 
2. Instytucja pomostowa nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji, także powstałe po 
wszczęciu przymusowej restrukturyzacji. 
3. Na instytucję pomostową, z dniem określonym w decyzji Funduszu, przechodzą zezwolenia, koncesje oraz ulgi, 
które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej w związku z jego utworzeniem lub działalnością, o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu  
zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej. 
4. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na instytucję pomostową praw ujawnionych 
w tych księgach lub innych rejestrach następuje na jej wniosek, na podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 188 
ust. 1. 
5. W przypadku gdy instytucja pomostowa nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym 
zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności,  w systemie rozrachunku lub 
w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot w restrukturyzacji, a uczestnictwo instytucji pomostowej 
w takim systemie jest niezbędne dla kontynuowania przejętej przez nią działalności podmiotu w restrukturyzacji, Fundusz 
może określić, w drodze decyzji, termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym instytucja pomostowa nie może zostać 
wykluczona z uczestnictwa w takim systemie z powodu niespełniania tych warunków, o ile wykonuje ona istotne zob o-
wiązania wynikające z uczestnictwa, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym 
systemie zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek instytucji pomostowej. 
6. W przypadku przeniesienia do instytucji pomostowej praw udziałowych, w tym wyemitowanych przez podmiot 
w restrukturyzacji, przepisów art. 25–25s ustawy – Prawo bankowe i art. 106–106n ustawy o obrocie instrumentami 
finansowymi nie stosuje się. 
7. W postępowaniach dotyczących przeniesionego przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub wybranych 
zobowiązań, wszczętych przez podmiot w restrukturyzacji i niezakończonych przed dniem doręczenia decyzji, o której 
mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, ostateczną decyzją administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce po d-
miotu w restrukturyzacji wstępuje instytucja pomostowa, z dniem doręczenia jej tej decyzji. 
Art. 192. 1. Przeniesienie nie wymaga uzyskania zgody właścicieli, dłużników ani wierzycieli podmiotu w restrukt u-
ryzacji. 
2. Właścicielom, dłużnik om i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa lub zobowiązania nie zost a-
ły przeniesione do instytucji pomostowej, nie przysługują roszczenia do instytucji pomostowej, jej majątku ani członków 
jej organów. 
Art. 193. 1. Fundusz zbywa prawa udziałowe w instytucji pomostowej na zasadach określonych w art. 178. 
2. Instytucja pomostowa zbywa swoje przedsiębiorstwo lub prawa majątkowe na zasadach określonych w art. 178. 
  
Dziennik Ustaw – 74 – Poz. 842 
 
 Art. 193a.  1. W przypadku zbycia praw udziałowych w instytucji pomostowej, do której w przymusowej restrukt u-
ryzacji przeniesiono przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, przy pomocy którego wykonuje się czynności banku 
zrzeszającego na rzecz banków spółdzielczych, wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu ban-
ków spółdzielczych, dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania kapitału zał o-
życielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub 
dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług na rzecz 
zrzeszonych banków, nie stosuje się. 
2. Przez okres 5 lat od dnia zbycia praw udziałowych, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 16 ust. 1 zdanie drugie 
i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się. 
3. Przez okres 5 lat od dnia zbycia przez instytucję pomostową praw udziałowych w banku zrzeszającym w restru k-
turyzacji przepisów art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzie l-
czych nie stosuje się. 
Art. 193b.  W przypadkach, o których mowa w art. 193a ust. 1 i 3, podmiot, który nabył prawa udziałowe, zapewnia 
wykonywanie czynności banku zrzeszającego przez okres nie krótszy niż 5 lat od dnia nabycia tych praw. 
Art. 194. 1. Pracownicy Funduszu lub osoby przez niego wskazane mogą uczestniczyć w wykonywaniu czynności 
kontrolnych w instytucji pomostowej podejmowanych przez pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, 
o których mowa w art. 133 ust. 3 ustawy – Prawo bankowe lub art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad 
rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1871 i 2217). 
2. Zakres czynności kontrolnych, do których są uprawnieni pracownicy Funduszu lub osoby przez niego wskazane, 
określa Komisja Nadzoru Finansowego w uchwale, na wniosek Funduszu. 
Rozdział 16 
Zakończenie działalności instytucji pomostowej 
Art. 195. Zakończenie działalności instytucji pomostowej następuje z dniem: 
1) otwarcia likwidacji; 
2) zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub wszystkich praw majątkowych związanych z prowadzeniem działal-
ności i przejęciem przez osobę trzecią wszystkich zobowiązań innych niż zobowiązania wobec Funduszu. 
Art. 196. 1. Fundusz wydaje decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, jeżeli upłynął okres, o którym mowa w art. 181 
ust. 3, i nie zostały zbyte lub przeniesione wszystkie prawa majątkowe związane z prowadzeniem działalności. Przepisu 
art. 156a ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 189, Fundusz wydaje decyzję o ograniczeniu działalności instytucji pomostowej 
w zakresie, w jakim został spełniony warunek, o którym mowa w ust. 1. Przepisy art. 197 ust. 4 stosuje się odpowiednio. 
3. W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących 
banku w formie spółki akcyjnej Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie z e-
zwolenia na utworzenie instytucji pomostowej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie 
obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się. 
4. W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia na prowadzenie 
działalności maklerskiej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania 
zgody strony nie stosuje się. 
5. Fundusz może podjąć decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, w przypadku gdy większość praw majątkowych 
i zobowiązań związanych z wykonywaniem działalności została zbyta lub przeniesiona. 
6. W przypadku zbycia lub przeniesienia wszystkich praw majątkowych instytucji pomostowej Fundusz może dok o-
nać obniżenia funduszy własnych instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy – Prawo bankowe 
dotyczących banku w formie spółki akcyjnej do poziomu określonego w art. 183. 
Art. 197. 1. Zarząd nad majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej obejmuje powołany przez Fundusz likwid a-
tor, na którego przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie i statucie albo umowie spółki dla organów instytucji pom o-
stowej. 
  
Dziennik Ustaw – 75 – Poz. 842 
 
 2. Likwidator reprezentuje instytucję pomostową. 
3. Z dniem przejęcia zarządu majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej przez likwidatora: 
1) zarząd instytucji pomostowej i rada nadzorcza ulegają rozwiązaniu, a mandaty ich członków wygasają; 
2) ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasają. 
4. Do likwidacji instytucji pomostowej stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, z tym że: 
1) w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów; 
2) bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu 
przez Fundusz; 
3) przepisów art. 474 § 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się; 
4) likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Funduszowi sprawozdania z przebiegu likwidacji. 
5. Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego o przebiegu likwidacji w okresach kwartalnych. 
Art. 198. 1. Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa je Funduszowi,  
Komisji Nadzoru Finansowego oraz sądowi rejestrowemu wraz z wnioskiem o wykreślenie instytucji pomostowej 
z rejestru. 
2. Sprawozdanie likwidacyjne zatwierdza Fundusz. 
Art. 199. Fundusz może odwołać likwidatora w przypadku, gdy prowadzi on likwidację w sposób zagrażający real i-
zacji celów przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 200. 1. Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa instytucji pomostowej 
działającej na podstawie przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej nie wystarcz a-
ją na zaspokojenie jej zobowiązań lub jeżeli z powodów związanych bezpośrednio  z sytuacją finansową instytucji pom o-
stowej nie reguluje ona swoich zobowiązań wobec deponentów w zakresie wypłaty środków objętych ochroną gwara n-
cyjną, zarząd instytucji pomostowej lub likwidator powiadamiają niezwłocznie Fundusz. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz występuje z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego 
o zawieszenie działalności instytucji pomostowej i wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie jej upadłoś-
ci. Przepisy art. 158 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio. 
3. Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia na utworzenie  
instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki 
akcyjnej także w przypadku, gdy wystąpiły okoliczności grożące niewypłacalnością lub obniżeniem sumy funduszy włas-
nych w stopniu powodującym niespełnienie wymagań dotyczących utworzenia instytucji pomostowej. Przepisu art. 155 
Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie uzyskania zgody strony nie stosuje się. 
Rozdział 17 
Umorzenie lub konwersja zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji 
Art. 201. 1. Fundusz może, bez zgody właścicieli oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji, dokonać: 
1) umorzenia lub konwersji zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji; 
2) umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych do instytucji pomostowej w celu wyposażenia jej w fundusze 
własne; 
3) umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych w ramach instrumentu wydzielenia praw majątkowych; 
4) umorzenia lub konwersji zobowiązań w ramach instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa. 
2. Umorzenie lub konwersja zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji jest dopuszczalna, 
w przypadku gdy w jej wyniku podmiot w restrukturyzacji spełni określone odrębnymi przepisami warunki prowadzenia 
działalności oraz istnieją uzasadnione przesłanki, że w wyniku restrukturyzacji, o której mowa w art. 214, osiągnie dług o-
terminową stabilność finansową. 
3. Dokonanie przez Fundusz umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 1, może prowadzić do 
zmiany formy prawnej podmiotu w restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 76 – Poz. 842 
 
 Art. 202. 1. Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz, na podstawie oszacowania, o którym 
mowa w art. 137 ust. 2 i 3, ustala wielkość strat do pokrycia i kwotę, o jaką powinny wzrosnąć fundusze własne podmiotu 
w restrukturyzacji, aby spełnić warunki określone w art. 201 ust. 2, lub kwotę niezbędną do zapewnienia funduszy włas-
nych instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami. 
2. Dokonując ustalenia wysokości niezbędnych funduszy własnych, Fundusz uwzględnia przewidywane potrzeby 
kapitałowe podmiotu w restrukturyzacji, instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami w okresie co 
najmniej 12 miesięcy. 
3. Jeżeli ustalenia zostały dokonane na podstawie wstępnego oszacowania, a w wyniku oszacowania końcowego 
wielkość strat do pokrycia jest inna niż określona we wstępnym oszacowaniu, Fundusz dokonuje ich ponownego ustalenia. 
Art. 203.  Przed lub równocześnie z dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz dokonuje umorzenia 
lub konwersji instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 72. 
Art. 204. 1. Wierzyciele, których wierzytelności podlegają konwersji, obejmują prawa udziałowe w liczbie wynik a-
jącej z wartości konwertowanych wierzytelności oraz ceny emisyjnej ustalonej w uchwale o podwyższeniu kapitału zakł a-
dowego. 
2. Z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego w związku z umorzeniem lub konwersją zob o-
wiązań przyjmuje się, że wierzyciele, których wierzytelności podlegają konwersji, obejmują wyemitowane prawa udzi a-
łowe poprzez ich pokrycie konwertowanymi wierzytelnościami. Przepisów art. 259, art. 262 § 2 pkt 2 oraz art. 431 § 2 
pkt 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się. 
Art. 205. 1. W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji wyemitował instrumenty finansowe, które przewidują 
redukcję kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe lub inne pozycje funduszy własnych 
w przypadku zdarzenia powiązanego z sytuacją finansową, wypłacalnością, pozycją kapitałową lub poziomem funduszy 
własnych, w przypadku umorzenia lub konwersji zobowiązań zobowiązanie umarza się lub dokonuje się jego konwersji 
zgodnie z warunkami emisji. 
2. Instrumenty, których warunki emisji przewidywały ich umorzenie lub konwersję na kapitał w przypadku pogo r-
szenia się sytuacji podmiotu, podlegają umorzeniu lub konwersji w pierwszej kolejności. 
3. Wobec praw udziałowych powstałych w wyniku konwersji oraz instrumentów, które nie podlegały umorzeniu lub 
konwersji w pełnej kwocie, Fundusz może zastosować umorzenie lub konwersję zobowiązań. 
Art. 206. 1. Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania podmiotu w restrukturyz a-
cji, z wyjątkiem zobowiązań: 
1) z tytułu środków gwarantowanych; 
2) zabezpieczonych, w tym zobowiązań z tytułu listów zastawnych oraz zobowiązań w postaci instrumentów fina n-
sowych, które stanowią integralną część puli zabezpieczonej zgodnie z prawem właściwym w sposób podobny do 
listów zastawnych; 
3) wynikających z posiadania przez podmiot w restrukturyzacji praw majątkowych lub środków pieniężnych należ ą-
cych do klientów, w tym zdeponowanych w ich imieniu przez fundusze inwestycyjne lub alternatywne fundusze i n-
westycyjne, pod warunkiem że takie prawa majątkowe lub środki podlegają ochronie zgodnie z ustawą – Prawo 
upadłościowe; 
4) wynikających ze stosunku powierniczego między podmiotem w restrukturyzacji a innym podmiotem, pod waru n-
kiem że takie zobowiązanie podlega ochronie na mocy ustawy – Prawo upadłościowe lub ustawy z dnia 23 kwietnia 
1964 r. – Kodeks cywilny; 
5) wobec banków krajowych, banków zagranicznych, innych instytucji kredytowych oraz firm inwestycyjnych, 
o pierwotnym terminie wymagalności krótszym niż 7 dni, z wyjątkiem zobowiązań pomiędzy podmiotami należąc y-
mi do tej samej grupy; 
6) wynikających z uczestnictwa w systemach płatności, systemach rozrachunku lub zobowiązań wobec operatorów tych 
systemów lub ich uczestników powstałych w wyniku uczestnictwa w takim systemie, które staną się wymagalne 
w terminie krótszym niż 7 dni; 
7) wobec pracowników, w szczególności wynikających z należnego wynagrodzenia i świadczeń emerytalnych, z wyją t-
kiem zobowiązań wynikających ze zmiennych składników wynagrodzenia: 
a) nieregulowanych przez układ zbiorowy pracy lub 
b) pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka, o których mowa w art. 9ca 
ust. 1 ustawy – Prawo bankowe i art. 110v ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; 
  
Dziennik Ustaw – 77 – Poz. 842 
 
 8) wobec wierzycieli, wynikających z dostawy towa rów i świadczenia usług, które mają istotne znaczenie dla bieżącej 
działalności podmiotu w restrukturyzacji, w tym usług informatycznych, usług użyteczności publicznej oraz usług 
najmu, obsługi oraz utrzymania budynków i pomieszczeń; 
9) wobec organów podatkowych i zobowiązań z tytułu ubezpieczeń społecznych; 
10) z tytułu składek na rzecz Funduszu oraz innych oficjalnie uznanych systemów gwarantowania. 
2. Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 
w części przewyższającej wartość ustanowionych zabezpieczeń. 
3. Fundusz może wyłączyć z umorzenia lub konwersji zobowiązań w całości lub części zobowiązania, których: 
1) umorzenie lub konwersja nie są możliwe w terminie niezbędnym z punktu widzenia realizacji celów przymusowej 
restrukturyzacji; 
2) wyłączenie jest niezbędne w celu uzyskania ciągłości funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych w sposób 
pozwalający zachować zdolność podmiotu w restrukturyzacji do kontynuowania kluczowych operacji, usług 
i transakcji; 
3) wyłączenie jest niezbędne i proporcjonalne w celu uniknięcia szerokiego rozprzestrzeniania się ryzyka zarażania, 
zwłaszcza przez przenoszenie strat z jednej instytucji na drugą ze względu na istniejące powiązania, w szczególności 
zagrażającego wypłacie środków objętych ochroną gwarancyjną należących do osób fizycznych, mikroprzedsiębio r-
ców, małych i średnich przedsiębiorców, które mogłoby istotnie zagrozić funkcjonowaniu rynku finansowego, w tym 
jego infrastruktury, w sposób, który może poważnie zakłócić funkcjonowanie gospodarki; 
4) umorzenie lub konwersja prowadziłyby do strat pozostałych wierzycieli w stopniu większym, niż gdyby zostały one 
wyłączone z umorzenia lub konwersji. 
4. Fundusz przed dokonaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 3, powiadamia Komisję Europejską. 
5. W przypadku gdy wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, wymaga wykorzystania środków z funduszy przymusowej 
restrukturyzacji, Fundusz dokonuje wyłączenia, jeżeli Komisja Europejska w ciągu 24 godzin albo w terminie dłuższym, 
uzgodnionym z Funduszem, nie zgłosi sprzeciwu wobec wyłączenia. Jeżeli Komisja Europejska określi warunki wyłącz e-
nia, Fundusz może dokonać wyłączenia w przypadku spełnienia tych warunków. 
Art. 207. 1. Dokonując oceny zasadności wyłączenia z umorzenia lub konwersji zobowiązań z tytułu instrumentów 
pochodnych lub sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, Fundusz uwzględnia ocenę utr a-
ty wartości wynikającą z zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży w odniesieniu do 
wielkości strat, które mogą zostać pokryte w wyniku umorzenia zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych lub tran s-
akcji sprzedaży. 
2. Jeżeli instrumenty pochodne lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu nie zostały 
wyłączone z umorzenia lub konwersji, Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji wynikających z nich zobowiązań. 
Fundusz dokonuje zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży instrumentów finansowych 
ze zobowiązaniem do ich odkupu przed dokonaniem umorzenia lub konwersji tych zobowiązań. 
3. W przypadku gdy instrument pochodny lub transakcja sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do 
ich odkupu zawiera klauzulę kompensacyjną, w ramach oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, na potrzeby 
umorzenia lub konwersji tych zobowiązań ustala się wartość netto zobowiązania z tego instrumentu lub transakcji. 
Art. 208. 1. Umorzeniu lub konwersji podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek. 
2. Jeżeli umorzeniu lub konwersji podlega zobowiązanie lub prawo udziałowe w części, warunki umowne dla części 
nieobjętej umorzeniem lub konwersją nie ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek. 
Art. 209. 1. Kwotę umarzanych lub konwertowanych zobowiązań ustala się jako różnicę sumy kwot ustalonych 
zgodnie z art. 202 ust. 1 i strat pokrytych zgodnie z art. 203. 
2. Zobowiązania w kwocie, o której mowa w ust. 1, podlegają umorzeniu do wysokości strat niepokrytych zgodnie 
z art. 203, a w pozostałej kwocie – konwersji na prawa udziałowe. 
3. Umorzenia i konwersji dokonuje się w następującej kolejności: 
1) instrumenty kapitałowe zgodnie z kolejnością określoną w art. 72 ust. 1; 
2) pozostałe zobowiązania podporządkowane, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności, o których mowa 
w pkt 1, jest mniejsza niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji; 
3) pozostałe zobowiązania, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności, o których mowa w pkt 1 i 2, jest ni ż-
sza niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji. 
  
Dziennik Ustaw – 78 – Poz. 842 
 
 4. Umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dokonuje się w kolejności odwrotnej do 
kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ustawy – Prawo upadłościowe. 
5. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań zgodnie z kolejnością określoną w ust. 3, z uwzględ-
nieniem wyłączeń, o których mowa w art. 206 ust. 3. 
Art. 210.  1. Jeżeli do osiągnięcia koniecznej kwoty umorzenia lub konwersji nie jest konieczne całkowite umorzenie 
lub konwersja zobowiązań danej kategorii, o której mowa w art. 209 ust. 3, zobowiązania w tej kategorii podlegają umo-
rzeniu lub konwersji proporcjonalnie do wartości zobowiązania, o ile Fundusz nie dokonał wyłączenia, o którym mowa 
w art. 206 ust. 3. 
1a. Jeżeli Fundusz dokonał wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3, może dokonać umorzenia pozostałych 
zobowiązań w danej kategorii w stopniu wyższym niż proporcjonalnie do wartości zobowiązania lub dokonać konwersji 
w stopniu wyższym niż proporcjonalnie do wartości zobowiązania, w tym przez zastosowanie zróżnicowanych stóp ko n-
wersji, o ile nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 242 ust. 1. 
2. Jeżeli w celu pokrycia strat ustalonych zgodnie z art. 202 nie dokonano umorzenia wszystkich praw udziałowych 
dotychczasowych właścicieli podmiotu w restrukturyzacji, Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji 
zobowiązań na prawa udziałowe w celu proporcjonalnego zmniejszenia udziału dotychczasowych właścicieli. 
2a. Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji, jeżeli określona w oszacowaniu wartość instrumentów 
własnościowych wydawanych w wyniku konwersji, o której mowa w art. 138 ust. 8, różni się od kwoty, o jaką, zgodnie 
z art. 202, powinny wzrosnąć fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji. 
2b. W przypadku stosowania zróżnicowania stóp konwersji, o których mowa w ust. 2 i 2a, stopa konwersji może 
wynieść zero. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zróżnicowanie stóp konwersji powinno uwzględniać kolejność zaspokaj a-
nia należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe. 
4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu op i-
nii Funduszu, szczegółowe zasady ustalania zróżnicowanych stóp konwersji, uwzględniając zasady przymusowej restru k-
turyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 3 pkt 3 i 4. 
Art. 211. 1. Właścicielom, którzy objęli prawa udziałowe w wyniku konwersji, prawa te wydaje się niezwłocznie  
na ich żądanie, po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału zakładowego. 
2. Prawo wykonywania głosu z praw udziałowych objętych w wyniku konwersji pozostaje zawieszone do czasu z a-
kończenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, a w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o zmianie p o-
ziomu umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 138 ust. 3 pkt 1 – do dnia, w którym decyzja stanie się wykonalna. 
Art. 212.25) Do konwersji zobowiązań przepisów art. 69 ustawy o ofercie publicznej, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy 
o obrocie instrumentami finansowymi, art. 4181 § 1, art. 441 i art. 456 Kodeksu spółek handlowych oraz art. 3 ust. 1 i 3 
rozporządzenia nr 2017/1129 nie stosuje się.  
Art. 213. W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji jest zobowiązany do spłaty zobowiązania podporządkow a-
nego, spełniającego warunki, o których mowa w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013, odsetek lub innych płatności z tego 
tytułu, Fundusz może zawiesić spłatę tych zobowiązań w części niepodlegającej umorzeniu lub konwersji zobowiązań, do 
chwili spełnienia przez ten podmiot wymogów prowadzenia działalności określonych w przepisach odrębnych. 
Art. 214. 1. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia 
doręczenia decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań, opracowuje program restrukturyzacji i nadzoruje 
jego wykonanie. Fundusz może przedłużyć termin opracowania programu do 2 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, 
w szczególności w przypadku notyfikacji pomocy publicznej dla podmiotu w restrukturyzacji. 
2. Celem programu restrukturyzacji jest osiągnięcie przez podmiot w restrukturyzacji długoterminowej stabilności 
finansowej. 
3. Program powinien zawierać co najmniej: 
1) analizę przyczyn bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji; 
2) założenia przyjęte do przygotowania programu dotyczące warunków gospodarczych i warunków na rynkach fina n-
sowych, w których podmiot będzie prowadzić działalność, i ich uzasadnienie; 
                                                           
25) W brzmieniu ustalonym przez art. 20  pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 79 – Poz. 842 
 
 3) ocenę bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji, w tym jego pozycji rynkowej (konkurencyjnej); 
4) opis działań, które zostaną podjęte w celu przywrócenia długoterminowej stabilności finansowej podmiotu w restru k-
turyzacji; 
5) niezbędne zasoby rzeczowe i finansowe do realizacji programu oraz sposób ich zapewnienia; 
6) harmonogram działań i podział odpowiedzialności za ich realizację; 
7) opis obecnego i przewidywanego stanu rynków finansowych w scenariuszu optymistycznym i pesymistycznym, 
z uwzględnieniem skrajnych warunków pozwalających określić obszary największej wrażliwości podmiotu w r e-
strukturyzacji na zmianę warunków zewnętrznych. 
4. Działania, o których m owa w ust. 3 pkt 4, mogą obejmować: 
1) zaprzestanie prowadzenia działalności przynoszącej straty lub związanej z podwyższonym ryzykiem; 
2) sprzedaż aktywów, linii biznesowych lub części przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji; 
3) reorganizację podmiotu w restrukturyzacji; 
4) zmiany w rozwiązaniach operacyjnych; 
5) restrukturyzację działalności podmiotu w restrukturyzacji w celu przywrócenia konkurencyjności lub rentowności; 
6) zmiany w sposobie finansowania działalności i wsparcia kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji. 
5. Założenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, porównuje się z założeniami przyjmowanymi przez inne podmioty se k-
tora lub przeciętnymi prognozami dla sektora. 
Art. 215. 1. Jeżeli umorzenie lub konwersję zobowiązań zastosowano wobec więcej niż jednego podmiotu grupy, 
program restrukturyzacji określający działania wobec podmiotów grupy opracowuje podmiot dominujący. 
2. Krajowy podmiot dominujący przekazuje program restrukturyzacji Funduszowi. Fundusz przekazuje plan właśc i-
wym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego. 
Art. 216. 1. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny programu restruktur y-
zacji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania programu. Komisja przekazuje opinię do programu w terminie 10 dni rob o-
czych od dnia otrzymania wniosku Funduszu o wydanie takiej opinii. 
2. Fundusz, uwzględniając opinię Komisji Nadzoru Finansowego, akceptuje program restrukturyzacji, jeżeli uzna za 
prawdopodobne osiągnięcie jego celu, określając jednocześnie terminy przekazywania sprawozdań z realizacji programu, 
albo przekazuje uwagi i zastrzeżenia w celu jego uzupełnienia lub zmiany. 
3. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie 14 dni od dnia otrzymania uwag i zastrzeżeń 
do programu, przekazuje zmieniony plan Funduszowi. Fundusz, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zmienionego pr o-
gramu, dokonuje jego ponownej oceny. 
4. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz przekazuje Funduszowi sprawozdania z realizacji pr o-
gramu restrukturyzacji w okresach nie dłuższych niż półroczne. 
5. Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zobowiązać administratora lub pełnomocn i-
ka do zmiany lub ponownego opracowania programu restrukturyzacji w przypadku, gdy jego realizacja nie jest należyta 
lub osiągnięcie celu programu nie będzie możliwe. 
6. Jeżeli cele programu restrukturyzacji zostały osiągnięte, Fundusz zwołuje walne zgromadzenie akcjonariuszy, 
zgromadzenie wspólników albo walne zgromadzenie członków w celu odwołania dotychczasowej rady nadzorczej i p o-
wołania nowej rady nadzorczej. 
7. Rada nadzorcza powołuje zarząd podmiotu w restrukturyzacji. W przypadku banku w restrukturyzacji powołanie 
jest skuteczne z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy – Prawo bankowe. 
Art. 217. 1. Umorzenie praw udziałowych oraz umorzenie lub konwersja zobowiązań są skuteczne wobec podmiotu 
w restrukturyzacji oraz objętych nimi właścicieli i wierzycieli bez względu na limity i ograniczenia w zakresie obejmow a-
nia praw udziałowych i inwestowania środków. 
2. W przypadku gdy w wyniku umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiot, którego wierzytelności zostały sko n-
wertowane na prawa udziałowe, lub inny wierzyciel podmiotu w restrukturyzacji przekracza limity i ograniczenia 
w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, Komisja Nadzoru Finansowego w porozumieniu 
z Funduszem określi termin osiągnięcia ich właściwego poziomu. 
  
Dziennik Ustaw – 80 – Poz. 842 
 
 3. Jeżeli wierzyciel, o którym mowa w ust. 2, nie podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, powinien z a-
pewnić przestrzeganie obowiązujących go limitów i ograniczeń w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestow a-
nia środków, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia opublikowania decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwe r-
sji zobowiązań. 
Art. 218. Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy progi 
procentowe określone w art. 25 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 25 
ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 25 ust. 7–9 i art. 25a–25o 
ustawy – Prawo bankowe oraz art. 175 ust. 4–6 stosuje się odpowiednio. 
Art. 219. Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy progi  
określone w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 106 
ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 106 ust. 7–9 i art. 106a–106n 
ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 175 ust. 4–6 stosuje się odpowiednio. 
Art. 220. Jeżeli przekroczenie progu 33% lub 66% ogólnej liczby głosów w spółce publicznej nastąpiło w wyniku 
konwersji wierzytelności na akcje podmiotu w restrukturyzacji, obowiązek ogłoszenia wezwania do zapisywania się na 
sprzedaż lub zamianę akcji w rozumieniu art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej ma zastosowanie, w przypadku 
gdy po takim nabyciu akcji udział w ogólnej liczbie głosów uległ dalszemu zwiększeniu. Termin wykonania tego ob o-
wiązku liczy się od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące zwiększenie udziału w ogólnej liczbie głosów. 
Art. 221. Z chwilą wpisu do rejestru podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego podmiotu w restrukturyzacji 
ulegają umorzeniu postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko temu podmiotowi w celu zasp o-
kojenia wierzytelności objętych umorzeniem lub konwersją zobowiązań, a tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, które 
stanowiły podstawę do prowadzenia takich postępowań, tracą wykonalność. 
Art. 222. 1. W przypadku emisji instrumentu finansowego lub zaciągnięcia zobowiązania, dla których prawem właś-
ciwym jest prawo państwa trzeciego, podmiot emitujący instrument finansowy lub zaciągający zobowiązanie, które nie 
zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji na podstawie art. 206 ust. 1 i nie należą do kategorii drugiej należności 
podlegających zaspokojeniu z funduszy masy upadłości banku albo z funduszy masy upadłości kasy, jest zobowiązany: 
1) zawrzeć w warunkach emisji lub umowie zastrzeżenie o możliwości zastosowania wobec takiego instrumentu lub 
zobowiązania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, w sposób zapewniający zapoznanie się z tym z a-
strzeżeniem przez nabywcę instrumentu finansowego lub stronę umowy, na podstawie której podmiot zaciąga zob o-
wiązanie; 
2) uzyskać zgodę nabywcy instrumentu finansowego lub strony umowy, na podstawie której podmiot zaciąga zobowi ą-
zanie, na uznanie skutków decyzji o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań. 
2. Fundusz może zwolnić podmiot z obowiązku określonego w ust. 1, w przypadku gdy prawo właściwe dla instr u-
mentu finansowego lub umowy zapewnia bezwarunkowe uznanie skutków decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji 
zobowiązań. W takim przypadku Fundusz może żądać przedstawienia przez ten podmiot opinii prawnej. 
Rozdział 18 
Wydzielenie praw majątkowych 
Art. 223. Wydzielenie praw majątkowych jest możliwe w przypadku, gdy: 
1) likwidacja praw majątkowych mogłaby mieć istotny niekorzystny wpływ na sytuację na rynku, w szczególności na 
ceny takich praw majątkowych; 
2) przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami jest konieczne dla kontynuowania działalności 
podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej lub 
3) przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami zwiększy przychody z tych praw. 
Art. 224. 1. Fundusz może utworzyć podmiot lub większą liczbę podmiotów zarządzających aktywami, w formie 
spółki kapitałowej. 
2. Przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego aktywami jest zarządzanie przeniesionymi do niego prawami 
majątkowymi i zobowiązaniami z jednego albo kilku podmiotów w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej, w tym ich 
zbycie. 
3. Podmiot zarządzający aktywami może także świadczyć usługi zarządzania innymi prawami majątkowymi na rzecz 
Funduszu, na podstawie umowy. 
4. Fundusz wnosi kapitał założycielski podmiotu zarządzającego aktywami z funduszy przymusowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 81 – Poz. 842 
 
 5. Fundusz pokrywa, z funduszy przymusowej restrukturyzacji, w niezbędnym zakresie, koszty działalności podmi o-
tu zarządzającego aktywami, jeżeli nie osiąga on wystarczających przychodów z zarządzania lub nie zarządza przeniesi o-
nymi prawami majątkowymi. 
6. Jeżeli Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo udziałowcem podmiotu zarządzającego aktywami, przysł u-
gują mu uprawnienia w zakresie: 
1) zatwierdzania statutu albo umowy spółki; 
2) wyboru albo zatwierdzenia powołania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami; 
3) określania zasad wynagradzania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami oraz zakresu ich obowią z-
ków; 
4) zatwierdzania strategii i profilu ryzyka podmiotu zarządzającego aktywami. 
Art. 225. 1. Przeniesienie praw majątkowych i zobowiązań następuje na podstawie decyzji Funduszu. 
2. Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, które były 
przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w art. 223, odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomo-
stowej, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności: 
1) taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo 
2) nie należą one do kategorii praw majątkowych lub zobowiązań określonych w decyzji o przeniesieniu lub nie spe ł-
niają warunków przeniesienia określonych w tej decyzji. 
3. Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja Funduszu. 
4. Z chwilą przeniesienia podmiot zarządzający aktywami wstępuje w prawa i obowiązki podmiotu w restrukturyz a-
cji lub instytucji pomostowej w zakresie nabytych praw majątkowych i związanych z nimi zobowiązań. 
5. Na podmiot zarządzający aktywami przechodzą zezwolenia, z wyjątkiem zezwolenia na utworzenie banku oraz 
zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności, oraz koncesje i ulgi, które zostały udzielone podmiotowi w restrukt u-
ryzacji na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub 
działalnością, o ile: 
1) są związane z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami; 
2) odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej. 
6. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na podmiot zarządzający aktywami praw 
związanych z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami, ujawnionych w tych księgach lub innych rej e-
strach, następuje na jego wniosek, na postawie decyzji Funduszu, o której mowa w ust. 1. 
7. Podmiot zarządzający aktywami nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji lub i n-
stytucji pomostowej. 
8. W postępowaniach dotyczących przeniesionych praw majątkowych i zobowiązań, wszczętych przez podmiot 
w restrukturyzacji lub instytucję pomostową i niezakończonych przed dniem doręczenia decyzji Funduszu o przeniesieniu 
praw majątkowych ostateczną decyzją administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w r e-
strukturyzacji lub instytucji pomostowej wstępuje podmiot zarządzający aktywami, z dniem doręczenia mu decyzji Fu n-
duszu. 
Art. 226. 1. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych przekracza wa r-
tość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem w wysokości nadwyżki wartości przenosz o-
nych praw majątkowych nad wartością przenoszonych zobowiązań. 
2. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych zobowiązań przekracza wartość przenoszonych 
praw majątkowych, nadwyżka wartości przenoszonych zobowiązań nad wartością przenoszonych praw majątkowych 
stanowi zobowiązanie podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej wobec podmiotu zarządzającego aktywami. 
3. Wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 podmiot zarządzający aktywami powinien zapłacić na rzecz podmiotu 
w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w formie i w terminie ustalonych w decyzji Funduszu o przeniesieniu praw 
majątkowych, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia. 
4. Sposób i termin wykonania zobowiązania ustalonego zgodnie z ust. 2 określa Fundusz w decyzji o przeniesieniu 
praw majątkowych. 
  
Dziennik Ustaw – 82 – Poz. 842 
 
 Art. 227. Fundusz może przenieść do podmiotu zarządzającego aktywami prawa majątkowe i zobowiązania z więcej 
niż jednego podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej. W takim przypadku podmiot zarządzający aktywami 
jest obowiązany zarządzać majątkiem przeniesionym z każdego podmiotu w restrukturyzacji i instytucji pomostowej o d-
dzielnie lub tak prowadzić ewidencję działalności, aby możliwe było wydzielenie ich majątku i zobowiązań oraz wyniku 
zarządzania nimi. 
Art. 228. 1. W przypadku przeniesienia do podmiotu zarządzającego aktywami praw udziałowych przepisów art. 25–25s 
ustawy – Prawo bankowe, art. 106–106n ustawy obrocie instrumentami finansowymi, art. 54–54n ustawy z dnia 27 maja 
2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz art. 82–98 ustawy 
z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej nie stosuje się. 
2. Podmiot zarządzający aktywami jest zwolniony z obowiązku zawiadamiania o nabyciu pakietów akcji spółek pub-
licznych, uzyskania zgody odpowiednich organów na wykonywanie praw z tych akcji oraz przeprowadzania wezwania do 
sprzedaży akcji, o których mowa w art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej. 
Art. 229. 1. Przeniesienie, o którym mowa w art. 225 ust. 1, nie wymaga uzyskania zgody właścicieli, dłużników 
oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej. 
2. Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji nie przysługują roszczenia do podmiotu z a-
rządzającego aktywami, jego majątku i członków jego organów w związku z dokonanym przeniesieniem praw majątk o-
wych lub zarządzaniem aktywami. 
3. Fundusz ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania podmiotu zarządzającego aktywami oraz członków 
jego organów, na zasadach określonych w art. 241 i art. 242. 
Rozdział 19 
Likwidacja podmiotu rezydualnego 
Art. 230.  1. W przypadku gdy w wyniku zastosowania instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji p o-
mostowej nie doszło do zbycia podmiotu w restrukturyzacji albo zastosowanie tych instrumentów nie było możliwe, po d-
miot ten podlega likwidacji w drodze postępowania upadłościowego albo likwidacyjnego. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli: 
1) wobec banku w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy – Prawo ba n-
kowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości banku; 
2) wobec kasy w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdziel-
czych kasach oszczędnościowo-kredytowych, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy; 
3) wobec firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki określone w art. 10 i art. 11 ustawy –  
Prawo upadłościowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej. 
3. Wniosek o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji może zgłosić tylko Fundusz. 
4. W przypadkach innych niż określone w ust. 2 Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu. 
5. Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu także w przypadku prawomocnego oddalenia jego wniosku 
o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo upadłościowe, chyba że sąd, oddalając wniosek 
o ogłoszenie upadłości, ustalił, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania podmiotu wpisanego do 
Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Przepisu art. 13 ust. 2a ustawy –  
Prawo upadłościowe nie stosuje się. 
6. Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmioty, o których mowa w ust. 2,  do świadczenia usług w zakr e-
sie i w okresie niezbędnych do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu 
w restrukturyzacji lub prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi lub wszystkimi prawami majątk o-
wymi lub wybranymi lub wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji, przez podmiot, na który są przen o-
szone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia 
przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji 
Funduszu o przejęciu przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej. 
7. Usługi, o których mowa w ust. 6, podmiot rezydualny jest obowiązany świadczyć na warunkach rynkowych, na 
podstawie umowy zawartej z podmiotem, na którego rzecz świadczone są usługi. Umowy takie nie mogą zostać rozwiąz a-
ne przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, bez zgody Funduszu. 
  
Dziennik Ustaw – 83 – Poz. 842 
 
 Art. 231. 1. Likwidacja podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy jest prowadzona zgodnie 
z zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że: 
1) w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów; 
2) bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek z przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu 
przez Fundusz; 
3) likwidator, nie rzadziej niż raz w miesiącu, składa Funduszowi i wierzycielom sprawozdania z przebiegu likwidacji; 
4) podział pomiędzy akcjonariuszy (członków) majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu wierzycieli nie 
może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji. 
2. Szczegółowe warunki i tryb likwidacji podmiotu oraz powołanie likwidatora określa decyzja, o której mowa 
w art. 230 ust. 4. 
3. Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania, o którym mowa w  art. 146g ustawy – 
Prawo bankowe lub w art. 74 f ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Powództwo rozp o-
znaje właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy. 
4. Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanego banku lub kasy dług wynikający z rachunku bankow e-
go lub rachunku prowadzonego przez kasę także wtedy, gdy terminy jego spłaty jeszcze nie nastąpiły. 
5. W przypadku likwidacji podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy: 
1) nie stosuje się art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych; 
2) nie stosuje się art. 118 ustawy – Prawo spółdzielcze, a przepisy art. 119–129 tej ustawy stosuje się odpowiednio; 
3) zarząd nad majątkiem likwidowanego podmiotu rezydualnego obejmuje likwidator, na którego przechodzą upra w-
nienia zastrzeżone w ustawie i statucie dla organów podmiotu rezydualnego; likwidator reprezentuje podmiot rez y-
dualny w likwidacji w sądzie i poza sądem; 
4) kompetencje rady nadzorczej pozostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5; 
5) przepisy art. 74h i art. 74m–74s ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych stosuje się. 
6. Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa je Funduszowi oraz sądowi 
rejestrowemu z wnioskiem o wykreślenie banku lub kasy z rejestru. 
7. Likwidacja innego podmiotu rezydualnego jest prowadzona zgodnie z zasadami dotyczącymi likwidacji spółek 
handlowych lub spółdzielni, z tym że: 
1) nie stosuje się przepisu art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych; 
2) nie stosuje się przepisów art. 118 ustawy – Prawo spółdzielcze. 
8. Likwidatorów podmiotu rezydualnego powołuje i odwołuje Fundusz. 
Art. 232. W odniesieniu do podmiotu rezydualnego oraz podmiotów należących do grupy, do której należy ten po d-
miot, przepis art. 146 stosuje się. 
Art. 233. W postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec podmiotu rezydualnego przepisów części I tytułu III 
działu III ustawy – Prawo upadłościowe nie stosuje się do czynności podjętych w ramach przymusowej restrukturyzacji. 
Rozdział 20 
Koszty przymusowej restrukturyzacji 
Art. 234. 1. Fundusz przekazuje na rzecz podmiotu w restrukturyzacji albo podmiotu rezydualnego: 
1) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 174 ust. 5, w części uiszczanej w formie świadczenia pieniężnego, 
2) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 190 i art. 226 ust. 1, 
3) inne przychody z przymusowej restrukturyzacji 
– po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów przejęcia przedsiębio r-
stwa, przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami. 
  
Dziennik Ustaw – 84 – Poz. 842 
 
 2. Fundusz przekazuje na rzecz właścicieli praw udziałowych środki uzyskane z tytułu: 
1) przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na podmiot przejmujący, 
o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, 
2) przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na instytucję pomostową 
– po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów przejęcia przedsiębio r-
stwa lub przeniesienia praw udziałowych do instytucji pomostowej. 
3. Kwoty, o których mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia przymusowej 
restrukturyzacji. 
4. W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rezydualnego Fundusz przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, 
do masy upadłości. 
Art. 235. Kosztami przymusowej restrukturyzacji są poniesione przez Fundusz: 
1) opłaty sądowe oraz inne niż określone w art. 237 i art. 239 wydatki niezbędne do osiągnięcia celu przymusowej 
restrukturyzacji; 
2) koszty przeprowadzenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3 oraz art. 241; 
3) koszty zbycia przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, wybranych praw majątkowych, zbycia nieruchomości 
i rzeczy ruchomych, dochodzenia roszczeń od dłużników i wykonywania innych praw majątkowych albo ich zbycia; 
4) wydatki z tytułu wsparcia udzielanego w ramach przymusowej restrukturyzacji; 
5) straty z tytułu udzielenia pożyczek i gwarancji w ramach przymusowej restrukturyzacji podmiotowi w restruktu-
ryzacji, jego podmiotom zależnym, podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji, jego 
przedsiębiorstwo lub wybrane prawa majątkowe lub zobowiązania; 
6) wydatki z tytułu nabycia praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 2, 
i koszty ich zbycia; 
7) koszty związane z wykonywaniem funkcji administratora, w przypadku, o którym mowa w art. 153 ust. 10; 
8) wydatki z tytułu dotacji, o której mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2; 
9) wydatki z tytułu finansowania przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 179, art. 188 ust. 5, art. 237 
i art. 272 ust. 3 i 4; 
10) wydatki związane z likwidacją podmiotu, o której mowa w art. 230 ust. 4 i 5. 
Art. 236. Pożytki uzyskane z instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami, w tym dywidendy 
i odsetki, a także przychody z tytułu zbycia lub likwidacji instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami 
stanowią przychody z przymusowej restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 189 i art. 227. 
Art. 237. Koszty związane z utworzeniem instytucji pomostowej, wydatki na objęcie jej praw udziałowych oraz 
koszty jej działalności nieznajdujące pokrycia w jej przychodach stanowią koszty przymusowej restrukturyzacji, z z a-
strzeżeniem art. 189 i art. 227. 
Art. 238. W przypadku gdy sposób wymaganego finansowania przymusowej restrukturyzacji, określony schematem 
przymusowej restrukturyzacji, określa podział wymaganego finansowania na poszczególne państwa członkowskie, prz y-
chody i pożytki w kwocie przewyższającej koszty przymusowej restrukturyzacji są dzielone na poszczególne państwa 
członkowskie w proporcji wymaganego finansowania. 
Art. 239. Koszty poniesione przez Fundusz z tytułu zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań 
niepokryte z przychodów podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej obciążają fundusze przymusowej r e-
strukturyzacji. 
Art. 240. Po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji Fundusz sporządza sprawozdanie z przymusowej restrukt u-
ryzacji, w tym uwzględnia rozliczenia, o których mowa w art. 234–239. 
  
Dziennik Ustaw – 85 – Poz. 842 
 
 Rozdział 21 
Ochrona praw właścicieli i wierzycieli 
Art. 241. 1. W celu ustalenia, czy wierzyciele oraz właściciele zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukt u-
ryzacji w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu upadłościowym prowadzonym w przypadku, gdyby 
na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika, 
Fundusz zleca wykonanie dodatkowego oszacowania. Przepis art. 137 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 
2. Ustalenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy założeniu, że pomoc państwa, która została udzielona, po d-
legałaby zwrotowi przez spłatę lub byłaby zwrócona w innej formie i nie zostanie udzielona jakakolwiek nowa pomoc 
państwa. 
Art. 242. 1. Wierzycielom oraz właścicielom, którzy zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji 
w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu, o którym mowa w art. 241 ust. 1, w wyniku: 
1) zastosowania umorzenia lub konwersji zobowiązań, 
2) niedokonania przeniesienia ich zobowiązań z podmio tu w restrukturyzacji w następstwie użycia instrumentów prz e-
jęcia przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej 
– przysługuje roszczenie uzupełniające do Funduszu. 
2. Odpowiedzialność majątkowa Funduszu wobec wierzycieli i właścicieli, o których mowa w ust. 1, w tym dep o-
nentów, w zakresie przenoszącym wysokość środków gwarantowanych ogranicza się do wysokości różnicy między p o-
ziomem zaspokojenia właścicieli i wierzycieli oszacowanym zgodnie z art. 241 a faktycznym zaspokojeniem właścicieli 
i wierzycieli w wyniku przymusowej restrukturyzacji. 
3. Rozliczenie z wierzycielami i właścicielami z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1, następuje po z a-
kończeniu przymusowej restrukturyzacji. 
4. Uznane roszczenia uzupełniające Fundusz zaspokaja z funduszy przymusowej restrukturyzacji. 
5. Przepis ust. 2 stosuje się także do odpowiedzialności Funduszu za własne czyny niedozwolone, jak i za czyny ni e-
dozwolone podmiotów, za które Fundusz ponosi odpowiedzialność. 
6. Roszczenia uzupełniające przedawniają się po upływie 5 lat od dnia zakończenia przymusowej restrukturyzacji. 
Rozdział 22 
Uznanie i wykonanie przymusowej restrukturyzacji prowadzonych przez właściwe organy przymusowej 
restrukturyzacji 
Art. 243. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec 
podmiotu lub wobec oddziału banku zagranicznego przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa czło n-
kowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska. 
Art. 244. Przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotu, o którym mowa w art. 243, podlega uznaniu z mocy pr a-
wa, chyba że nie została wszczęta przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 245. 1. W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 244, właściwy organ prz y-
musowej restrukturyzacji zamierzający wykonywać swoje czynności w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wyk a-
zać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o wszczęciu przymusowej restruktur y-
zacji, wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. 
2. Pełnomocnicy i inne osoby działające w imieniu właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, o którym m o-
wa w ust. 1, są obowiązani wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich 
ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. 
3. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji i osoby, o których mowa w ust. 2, korzystają w zakresie swych 
czynności urzędowych w Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych uprawnień, jakie przysługują im w państwie, 
w którym zostały utworzone lub powołane. 
4. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub osoby, o których mowa w ust. 2, są obowiązani wystąpić 
z wnioskiem o ujawnienie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze Sąd o-
wym i innych rejestrach prowadzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie decyzji lub orzeczenia, o których 
mowa w ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 86 – Poz. 842 
 
 Art. 246. 1. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dokonuje: 
1) przeniesienia instrumentów właścicielskich, praw majątkowych lub zobowiązań, 
2) umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, 
3) umorzenia lub konwersji zobowiązań 
– dla których prawem właściwym jest prawo Rzeczypospolitej Polskiej lub wobec właścicieli lub wierzycieli posiadaj ą-
cych siedzibę lub zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, takie przeniesienie, umorzenie lub konwersja 
podlega uznaniu z mocy prawa. 
2. Właściciele instrumentów i praw majątkowych i wierzyciele z tytułu instrumentów i zobowiązań, o których mowa 
w ust. 1, mogą zaskarżyć decyzje lub czynności przeniesienia, umorzenia lub konwersji lub korzystać z innych form 
ochrony swoich interesów wyłącznie na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego właściwego organu prz y-
musowej restrukturyzacji podejmującego te decyzje lub czynności. 
Rozdział 23 
Uznanie i wykonanie zagranicznych postępowań przymusowej restrukturyzacji 
Art. 247. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się wobec postępowań przymusowej restrukturyzacji wszcz ę-
tych w państwie trzecim, jeżeli Unia Europejska zawarła z tym państwem trzecim umowę międzynarodową w sprawie 
uznawania i wykonywania postępowań przymusowej restrukturyzacji, w zakresie uregulowanym tą umową, od dnia jej 
wejścia w życie. 
Art. 248. 1. Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej 
restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa 
trzeciego prowadzącego to postępowanie. 
2. Do wniosku o uznanie i wykonanie należy dołączyć: 
1) odpis orzeczenia lub decyzji o wszczęciu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji albo 
2) zaświadczenie organu, o którym mowa w ust. 1, potwierdzające prowadzenie postępowania. 
3. W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2, do wniosku należy dołączyć inny wiarygodny dowód na 
piśmie wszczęcia zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji. 
4. Do wniosku organ, o którym mowa w ust. 1, dołącza informację o innych postępowaniach zagranicznych prow a-
dzonych wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, które są mu znane, a także informację o osobach upoważni o-
nych do działania w imieniu tego organu w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranic z-
nego postępowania przymusowej restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz 
z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanoweniu. 
5. Do dokumentów lub dowodów na piśmie wymienionych w ust. 2 i 4 należy dołączyć ich uwierzytelnione tłuma-
czenie na język polski. 
6. W razie 
wątpliwości Fundusz może zażądać uwierzytelnienia przedłożonych dokumentów lub urzędowego p o-
świadczenia autentyczności podpisu. 
7. Po wniesieniu wniosku o uznanie zagranicznego postępowania upadłościowego właściwy organ przymusowej 
restrukturyzacji państwa trzeciego jest obowiązany niezwłocznie informować Fundusz: 
1) o zmianie uznawanego postępowania zagranicznego; 
2) o innych zagranicznych postępowaniach dotyczących zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, które są mu znan e. 
Art. 249. 1. W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji członkowie kolegium 
podejmują wspólną decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji 
wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotu dominującego, który posiada: 
1) podmioty zależne z siedzibą w co najmniej dwóch państwach członkowskich, uznane za istotne przez co najmniej 
dwa państwa członkowskie; 
2) oddziały położone w co najmniej dwóch państwach członkowskich, uznane za istotne przez co najmniej dwa pa ń-
stwa członkowskie; 
3) prawa majątkowe lub zobowiązania w co najmniej dwóch państwach członkowskich lub dla których prawem właś-
ciwym jest prawo tych państw członkowskich. 
  
Dziennik Ustaw – 87 – Poz. 842 
 
 2. W przypadku podjęcia wspólnej decyzji, o której mowa w ust. 1, Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania 
i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej zgodną ze wspólną 
decyzją, z zastrzeżeniem art. 251 ust. 2 i 3. 
Art. 250. Stronami postępowania w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restru k-
turyzacji są właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzący to postępowanie i zagraniczny 
podmiot w restrukturyzacji. 
Art. 251. 1. W przypadku braku wspólnej decyzji europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji albo nie-
utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania 
zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając interesy państw członkowskich, w których działa 
zagraniczny podmiot w restrukturyzacji lub podmiot dominujący z państwa trzeciego, w szczególności wpływ uznania 
i wykonania tego postępowania na pozostałe podmioty grupy i stabilność finanso wą w państwach członkowskich. 
2. Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restruktur y-
zacji, w przypadku gdy: 
1) postępowanie dotyczy sprawy, która należy do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich; 
2) uznanie i wykonanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. 
3. Fundusz może wydać decyzję o odmowie uznania lub wykonania zagranicznego postępowania przymusowej 
restrukturyzacji, w przypadku gdy: 
1) zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji mogłoby mieć negatywny wpływ na stabilność finansową 
w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim; 
2) niezależne postępowanie przymusowej restrukturyzacji wobec oddziału banku zagranicznego jest konieczne do osiąg-
nięcia celów, o których mowa w art. 66; 
3) wierzyciele, w szczególności deponenci, mający miejsce zamieszkania albo siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej 
znaleźliby się w zagranicznym postępowaniu w gorszej sytuacji niż inni wierzyciele, w szczególności deponenci 
o takiej samej sytuacji prawnej w państwie, w którym toczy się zagraniczne postępowanie; 
4) uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji prowadziłoby do konieczności 
zaangażowania środków publicznych; 
5) skutki uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji byłoby sprzeczne z przep i-
sami prawa polskiego. 
4. W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję 
o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji po zasięgnięciu opinii czło n-
ków kolegium. 
Art. 252. 1. W decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji określa się: 
1) firmę zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji oraz jego siedzibę; 
2) sąd zagraniczny lub właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, który wszczął zagraniczne 
postępowanie; 
3) osoby upoważnione do działania w postępowaniu w imieniu właściwego organu przymusowej restrukturyzacji pa ń-
stwa trzeciego prowadzącego zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, 
nazwisk i miejsc zamieszkania. 
2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązane są wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym o d-
pisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. 
Art. 253. 1. Uznanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji obejmuje uznanie wydanych w jego 
toku orzeczeń i decyzji, a także orzeczeń dotyczących toku postępowania przymusowej restrukturyzacji i jego zakończ e-
nia. 
2. Fundusz może wydać decyzję o częściowym uznaniu lub wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej 
restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 88 – Poz. 842 
 
 Art. 254. 1. Decyzja o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji może być zmieniona lub 
uchylona w razie późniejszego wykrycia lub powstania podstaw do odmowy uznania i wykonania. 
2. Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowe j 
restrukturyzacji może być wszczęte na wniosek każdego, kto ma w tym interes prawny, lub z urzędu. 
3. W decyzji o zmianie decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz określa 
zakres zmian. 
Art. 255. 1. W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej r e-
strukturyzacji przepisy rozdziału 7 stosuje się odpowiednio. 
2. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego informuje Fundusz o zmianie osób upoważnionych 
do działania w imieniu tego organu, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz z urzędowo poświadcz o-
nym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu oraz jego uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. 
Art. 256. 1. W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej r e-
strukturyzacji Fundusz może, z urzędu lub na wniosek organu prowadzącego zagraniczne postępowanie przymusowej 
restrukturyzacji: 
1) wykonywać uprawnienia przysługujące mu w toku przymusowej restrukturyzacji wobec: 
a) praw majątkowych zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, dla których prawem właściwym jest prawo polskie, 
b) praw majątkowych lub zobowiązań, które są ujęte w księgach oddziału zagranicznego podmiotu w restruktur y-
zacji w Rzeczypospolitej Polskiej, dla których prawem właściwym jest prawo polskie, lub w przypadku gdy 
podlegają egzekucji w Rzeczypospolitej Polskiej; 
2) dokonać przeniesienia, także w drodze nakazania przeniesienia, akcji podmiotu zależnego od zagranicznego podmio-
tu w restrukturyzacji z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej; 
3) zawiesić wykonanie prawa do wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu wymagalności umów z z a-
granicznym podmiotem w restrukturyzacji, wobec którego podjęta została przez europejskie kolegium przymusowej  
restrukturyzacji wspólna decyzja o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, 
jeżeli prawa te wynikają z działań podejmowanych w ramach tego postępowania, a spełniane są istotne postanowi e-
nia tych umów, w tym w zakresie dostawy, płatności i zabezpieczenia. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 251 ust. 4, przepisy art. 143 i art. 144 stosuje się do stron umów z zagranic z-
nym podmiotem w restrukturyzacji, jeżeli jest to niezbędne dla prawidłowego prowadzenia zagranicznego postępowania 
przymusowej restrukturyzacji w państwie trzecim. 
Art. 257. W przypadku gdy wymaga tego interes publiczny, Fundusz może wykonywać uprawnienia przysługujące 
mu w toku przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu zagranicznego będącego podmiotem dominującym, jeżeli właś-
ciwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego stwierdzi, że wobec tego podmiotu spełnione zostały warunki 
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji w tym państwie trzecim. 
Art. 258. Uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji nie ma wpływu na t o-
czące się postępowania upadłościowe. 
Art. 258a. W przypadku zastosowania przez Fundusz jednego z instrumentów przymusowej restrukturyzacji, 
o których mowa w art. 110 ust. 1, do instytucji kredytowej, banku, instytucji finansowej, firmy inwestycyjnej albo po d-
miotu dominującego, przepisy art. 460–466 oraz art. 468– 470 ustawy – Prawo upadłościowe stosuje się odpowiednio. 
DZIAŁ IV 
Restrukturyzacja kas 
Art. 259. 1. Fundusz może podejmować i prowadzić działania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, lub nabywać 
wierzytelności, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki: 
1) nie podjął wobec kasy żadnych działań związanych z przymusową restrukturyzacją; 
2) koszty restrukturyzacji kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz na podstawie ustawy 
w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytó w; 
  
Dziennik Ustaw – 89 – Poz. 842 
 
 3) kasa korzystająca z pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lub 2, zapewnia deponentom dostęp do środków 
gwarantowanych; 
4) Komisja Nadzoru Finansowego potwierdziła zdolność kas do wniesienia składek nadzwyczajnych, o których mowa 
w art. 292 ust. 1, z uwzględnieniem składek, których wniesienie zostało odroczone zgodnie z art. 292 ust. 4 i 5, 
z zastrzeżeniem art. 263 ust. 2. 
2. Działania w zakresie restrukturyzacji oraz obowiązki nakładane na kasę Fundusz konsultuje z Komisją Nadzoru 
Finansowego. 
Art. 260. 1. Realizując zadanie, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, Fundusz może udzielać kasom objętym syst e-
mem gwarantowania pożyczek, gwarancji lub poręczeń. 
2. Środki uzyskane przez kasy objęte systemem gwarantowania w wyniku udzielenia przez Fundusz pożyczek, gw a-
rancji lub poręczeń, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone tylko na usunięcie niebezpieczeństwa niewypłaca l-
ności, o ile spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 261. 
3. Fundusz może udzielić pożyczki kasie tylko w celu zaliczenia uzyskanych w ten sposób środków do funduszy 
własnych. 
4. Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące gwarancji udzielanych przez 
banki. 
Art. 261. Warunkiem udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, jest w szczególności: 
1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez kasę objętą systemem gwarantowania, wnioskującą o udzie-
lenie pomocy, wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego jej działalności; 
2) przedstawienie Zarządowi Funduszu przez kasę ubiegającą się o pomoc pozytywnej opinii Komisji Nadzoru Fina n-
sowego o programie postępowania naprawczego; 
3) wykazanie, że wysokość wnioskowanych przez kasę objętą systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji, poręczeń 
oraz środków wydatkowanych przez Fundusz na wykup wierzytelności byłaby nie wyższa niż łączna maksymalna 
kwota z tytułu gwarancji w tej kasie liczona jako suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy; 
4) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych kasy na pokrycie strat kasy ubiegającej się o pomoc; 
5) w przypadku pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, zabezpieczenie wierzytelności z tytułu udzielonej pomocy 
gwarantujące zwrot pełnej kwoty pomocy wraz z odsetkami. 
Art. 262. 1. Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności 
wszczęcia przez zarząd kasy postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach 
oszczędnościowo-kredytowych. 
2. Fundusz, na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego, jest ustanawiany kuratorem, o którym 
mowa w art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w stosunku do kasy objętej sy s-
temem gwarantowania. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 72c ust. 11 tej ustawy. 
3. Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy i wsparcia, o których mowa w art. 5 ust. 2, stosuje 
się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby z a-
bezpieczeń wierzytelności banków. 
4. Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2, wolne są 
od opłaty skarbowej oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. 
Art. 263. 1. Kasa objęta systemem gwarantowania, korzystająca z pomocy Funduszu, jest obowiązana udzielać na 
żądanie Funduszu informacji niezbędnych do wykonywania działań, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4. 
2.  Jeżeli środki funduszu gwarancyjnego kas są wykorzystywane do restrukturyzacji, kasy niezwłocznie zapewniają 
Funduszowi środki finansowe, w razie potrzeby w formie składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292 ust. 1, 
w wysokości środków wykorzystanych do restrukturyzacji, w przypadku gdy po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego 
poziomu środków, o którym mowa w art. 288 ust. 1: 
1) nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, a poziom środków zgromadzonych na funduszu gwarancyjnym kas obniżył 
się poniżej 2/3 poziomu minimalnego, o którym mowa w art. 288 ust. 1; 
2) poziom środków zgromadzonych na funduszu gwarancyjnym kas jest niższy niż 25% poziomu minimalnego, 
o którym mowa w art. 288 ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 90 – Poz. 842 
 
 Art. 264.  1. Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3, Fundusz może, jeżeli nie podjął wobec kasy 
żadnych działań związanych z przymusową restrukturyzacją, udzielać wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy 
w przypadku jej przejęcia, przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku nab y-
cia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych podmiotowi 
przejmującemu lub nabywcy. Wsparcie może zostać również udzielone w przypadku objęcia akcji banku przejmującego 
przez Fundusz. 
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez: 
1) objęcie akcji banku przejmującego; 
2) udzielenie pożyczki lub gwarancji; 
3) udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka związanego z przejmo-
wanymi lub nabywanymi prawami majątkowymi lub przejmowanymi zobowiązaniami; 
4) udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych lub nabywanych praw majątkowych 
i przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy do wysokości 
łącznej maksymalnej kwoty z tytułu gwarancji w kasie liczonej jako suma środków gwarantowanych na rachunkach 
deponentów kasy, w której stwierdzono niebezpieczeństwo niewypłacalności. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się. 
4. Fundusz może udzielać wsparcia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli koszty restrukturyzacji kasy nie przekraczają 
kosztów zadań realizowanych przez Fundusz na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu 
gwarantowania depozytów. 
Art. 265. Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3, jest w szczególności: 
1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez przejmującego lub nabywcę wyników badania sprawozdania 
finansowego dotyczącego jej działalności; 
2) przedstawienie Zarządowi Funduszu przez przejmującego lub nabywcę pozytywnej opinii Komisji Nadzoru Fina n-
sowego o celowości przejęcia i braku zagrożenia dla bezpieczeństwa środków deponentów gromadzonych w kasie, 
wobec której Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję o przejęciu lub likwidacji, oraz w przejmującym lub 
nabywającym banku lub kasie; 
3) wykazanie, że wysokość środków zaangażowanych przez Fundusz we wsparcie przejmującego lub nabywcy byłaby 
nie wyższa niż łączna maksymalna kwota z tytułu gwarancji w kasie, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego 
wydała decyzję o przejęciu lub likwidacji, liczona jako suma środków gwarantowanych na przejmowanych rachu n-
kach deponentów tej kasy; 
4) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanej lub likwidowanej kasy na pokrycie strat; 
5) zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia wraz z odsetkami w przypadku wsparcia 
w formie, o której mowa w art. 264 ust. 2 pkt 2.  
Art. 266. Podmiot przejmujący kasę korzystającą ze wsparcia, przejmujący wybrane prawa majątkowe lub wybrane 
zobowiązania kasy, lub nabywca przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw 
majątkowych, na żądanie Funduszu, udziela informacji niezbędnych do oceny ryzyka zwrotu udzielonego wsparcia lub 
strat związanych z nabywanymi lub przejmowanymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami. 
Art. 267. Z tytułu udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264 ust. 2 pkt 3 i 4, Funduszowi przysługuje roszcz e-
nie w stosunku do kasy, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję o przejęciu wybranych praw mają t-
kowych lub wybranych zobowiązań lub o likwidacji, a w przypadku ogłoszenia upadłości kasy do jej masy upadłości. 
Art. 267a. 1. W przypadku udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, albo wsparcia, 
o którym mowa w art. 264, instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane kasy, której Fundusz udzielił 
pomocy, a także instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane przejmowanej albo likwidowanej kasy, 
której Fundusz udzielił wsparcia, ulegają umorzeniu do wysokości strat kasy: 
1) której Fundusz udzielił pomocy, 
2) przejmowanej, 
3) likwidowanej 
– zidentyfikowanych odpowiednio na dzień określony w decyzji Funduszu o udzieleniu pomocy, dzień przejęcia kasy 
albo dzień nabycia przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych 
niepokrytych dotychczas przez fundusze własne. 
  
Dziennik Ustaw – 91 – Poz. 842 
 
 2. Umorzenie następuje w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności warunków udzielenia 
wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej. 
3. Umorzenie następuje w przypadku: 
1) pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 – z dniem określonym w decyzji Funduszu o udzieleniu pomocy; 
2) wsparcia, o którym mowa w art. 264 – z dniem przejęcia lub nabycia. 
4. Umorzenie następuje w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 
ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe. 
5. Umorzeniu podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek. 
6. Jeżeli nie jest konieczne całkowite umorzenie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań podporządkowanych, 
podlegają one umorzeniu proporcjonalnie w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności waru n-
ków udzielenia wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej. 
7. Jeżeli instrument kapitałowy lub zobowiązanie podporządkowane podlega częściowemu umorzeniu, warunki 
umowne w części nieobjętej umorzeniem nie ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek z tytułu 
instrumentu kapitałowego lub zobowiązania podporządkowanego. 
8. W przypadku udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264, wartość i zakres umorzenia są wskazywane: 
1) na dzień poprzedzający dzień przejęcia – w sprawozdaniu finansowym zweryfikowanym przez firmę audytorską albo 
2) na dzień poprzedzający dzień nabycia – przez likwidatora kasy. 
9. W przypadku udzielenia pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, wartość i zakres umorzenia są wskaz y-
wane przez kasę. 
10. Wartość i zakres umorzenia ustala się na podstawie sprawozdania finansowego, którego wyniki badania zostały 
uznane przez Zarząd Funduszu zgodnie z art. 261 pkt 1. 
11. W przypadku umorzenia nie przysługuje roszczenie o odszkodowani e. 
12. Kasa lub podmiot przejmujący kasę ogłasza informacje o umorzeniu na swojej stronie internetowej. 
Art. 268. Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być podejmowane i prowadzone po uzyskaniu 
decyzji Komisji Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem. 
DZIAŁ IVa 
Restrukturyzacja banków 
Art. 268a. 1. Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1, Fundusz może udzielać wsparcia na rzecz 
działalności banku, w związku z jego restrukturyzacją, podmiotom przejmującym bank. 
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez: 
1) objęcie akcji banku przejmującego; 
2) udzielenie pożyczki lub gwarancji; 
3) udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka związanego z przejmow a-
nymi prawami majątkowymi lub przejmowanymi zobowiązaniami; 
4) udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych praw majątkowych i przejmowanych 
zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na rachunkach deponentów banku przejmowanego do wysokości 
przejmowanych zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszonych o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń 
Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym w przypadku, gdyby na dzień 
przejęcia sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości przejmowanego banku. 
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się. 
Art. 268b.  Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1, jest w szczególności: 
1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez bank przejmujący wyników badania sprawozdania fina n-
sowego dotyczącego działalności restrukturyzowanego banku sporządzonego na dzień poprzedzający dzień przej ę-
cia; 
  
Dziennik Ustaw – 92 – Poz. 842 
 
 2) wykazanie, że koszty restrukturyzacji banku nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz na po d-
stawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów; 
3) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanego banku na pokrycie strat; 
4) zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia wraz z odsetkami – w przypadku wsparcia 
w formie, o której mowa w art. 268a ust. 2 pkt 2. 
Art. 268c.  Bank biorący udział w restrukturyzacji banku, na którego działalność udzielono wsparcia, jest obowiąz a-
ny udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych do oceny ryzyka braku zwrotu udzielonego wsparcia lub strat 
związanych z przejmowanymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami. 
Art. 268d.  Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być podejmowane i prowadzone po uzyskaniu 
decyzji Komisji Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem. 
DZIAŁ V 
Gospodarka finansowa Funduszu 
Rozdział 1 
Źródła finansowania, fundusze własne Funduszu, podział zysku lub pokrycie straty 
Art. 269. 1. Fundusz prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego. 
2. Fundusz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych projekty planów finansowych Fu n-
duszu w trybie i terminach określonych w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej. 
Art. 270. 1. Źródłami finansowania Funduszu są: 
1) składki, o których mowa w art. 286 ust. 1, wnoszone przez podmioty objęte systemem gwarantowania oraz składki, 
o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3, wnoszone przez podmioty krajowe i oddziały banków zagranicznych; 
2) składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 i art. 300 ust. 1; 
3) wpływy z aktywów finansowych Funduszu, w tym z pożyczek i gwarancji udzielanych przez Fundusz; 
4) środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy zagranicznej; 
5) środki z dotacji, udzielonych na wniosek Funduszu, z budżetu państwa na zasadach określonych w przepisach ust a-
wy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.26)); 
6) środki z kredytu krótkoterminowego udzielonego przez Narodowy Bank Polski zgodnie z art. 306; 
7) środki z pożyczek udzielonych z budżetu państwa; 
8) środki uzyskane z zaciągniętych pożyczek, kredytów i emisji obligacji; 
9) środki uzyskane z pożyczek udzielonych przez oficjalnie uznane systemy gwarantowania depozytów i podmioty 
zarządzające funduszami przymusowej restrukturyzacji z państw członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska 
na podstawie zawartych umów; 
10) środki, o których mowa w art. 236–238; 
11) środki uzyskane w wyniku zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych i wsparcia 
udzielanego podmiotowi przejmującemu, o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3; 
12) inne wpływy uzyskane przez Fundusz. 
2. Fundusz może emitować obligacje. 
Art. 271. Fundusz statutowy jest tworzony w celu zapewnienia środków na nabycie rzeczowego majątku trwałego 
i wartości niematerialnych i prawnych Funduszu oraz pokrycie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych. 
Art. 272. 1. Fundusz gwarancyjny banków jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków gwarant o-
wanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych oraz w celu pokrycia ewentualnych strat Funduszu. W przypadku, 
o którym mowa w art. 57 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego banków mogą służyć realizacji zobowiązań z tytułu 
środków gwarantowanych w kasach. Środki funduszu gwarancyjnego banków mogą także służyć realizacji zadań Fund u-
szu, o których mowa w art. 5 ust. 2a. 
                                                           
26) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 9 r. poz. 1622, 1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. 
poz. 284, 374 i 568. 
  
Dziennik Ustaw – 93 – Poz. 842 
 
 2. Fundusz gwarancyjny kas jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w kasach. 
W przypadku, o którym mowa w art. 56 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego kas mogą służyć realizacji zobowiązań 
z tytułu środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych.  Środki funduszu gwarancyjnego kas 
mogą także służyć realizacji zadań Funduszu, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1– 3. 
3. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przym u-
sowej restrukturyzacji w zakresie, w jakim służą one zapewnieniu dostępu deponentów do środków gwarantowanych 
w przymusowej restrukturyzacji, w szczególności w przypadku, o którym mowa w art. 179 i art. 188 ust. 5. 
4. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przym u-
sowej restrukturyzacji w wysokości strat, jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby nie zost a-
ły one wyłączone z umorzenia lub konwersji zobowiązań, a w przypadku użycia innych instrumentów przymusowej r e-
strukturyzacji – strat, jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby ci wierzyciele ponieśli straty 
proporcjonalnie do strat poniesionych przez wierzycieli w tej samej kategorii zaspokojenia roszczeń zgodnie z przepisami 
ustawy – Prawo upadłościowe. 
5. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas, o których mowa w ust. 4, przeznacza się 
na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w kwocie nie wyższej niż kwota wydatków na finansowanie wypłaty śro d-
ków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej 
restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona o przewi-
dywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu. 
6. W przypadku gdy środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na fina n-
sowanie przymusowej restrukturyzacji, środki te nie mogą finansować objęcia praw udziałowych przez Fundusz. 
7. Jeżeli oszacowanie, o którym mowa w art. 241 ust. 1, wykaże, że środki funduszu gwarancyjnego banków i fun-
duszu gwarancyjnego kas przeznaczone na finansowanie przymusowej restrukturyzacji są większe niż kwota wydatków 
na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień dec y-
zji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyz a-
cji, pomniejszona o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim 
postępowaniu, Fundusz zwraca nadwyżkę na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz gwarancyjny kas. 
8. Jeżeli Fundusz przekazał środki z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas na finansow a-
nie przymusowej restrukturyzacji zgodnie ze schematem przymusowej restrukturyzacji, zgłasza on roszczenie o zwrot 
tych środków w wysokości nadwyżki środków przekazanych nad kwotą wydatków na finansowanie wypłaty środk ów 
gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej r e-
strukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszoną o przewid y-
wane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu. 
9. Kwota środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczonych na finansowanie 
przymusowej restrukturyzacji nie może być wyższa niż 50% docelowego poziomu środków systemu gwarantowania d e-
pozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, o których mowa 
w art. 287 ust. 2 i art. 288 ust. 2. Rada Funduszu może podjąć decyzję o przeznaczeniu na finansowanie przymusowej 
restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach 
i docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, uwzględniając potrzebę efektywnego w y-
korzystania środków. 
Art. 273. 1. Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest tworzony w celu zapewnienia środków na fina n-
sowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków 
zagranicznych. 
2. Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas jest tworzony w celu zapewnienia środków na finansowanie zadań 
Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas. 
3. Finansowanie zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 1 i 2, obejmuje w szczegó l-
ności finansowanie: 
1) zadań określonych w art. 112; 
2) utworzenia instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami oraz wyposażenie tych podmiotów 
w fundusze własne konieczne ze względu na skalę i wyniki działalności; 
3) zaspokojenia roszczeń uzupełniających, o których mowa w art. 242; 
4) wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub konwersji zobowiązań, o którym mowa w art. 206 ust. 3; 
5) pokrycia kosztów przymusowej restrukturyzacji zgodnie z uzgodnionym przez Fundusz schematem przymusowej 
restrukturyzacji oraz pokrycia ewentualnych strat Funduszu z tytułu przymusowej restrukturyzacji. 
  
Dziennik Ustaw – 94 – Poz. 842 
 
 4. W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji banków i firm 
inwestycyjnych przekraczają wartość środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, w tym 
środków ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 299 ust. 1, środki funduszu przymusowej restrukturyzacji 
kas zgromadzone ze składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji 
banków i firm inwestycyjnych. 
5. W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas przekraczają 
wartość środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji kas, w tym środków ze składek nadzwycza j-
nych, o których mo wa w art. 300 ust. 1, środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, zgromadzone ze składek, 
o których mowa w art. 295 ust. 1, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji kas. 
Art. 274. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 206 ust. 3, jeżeli w wyniku wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub 
konwersji zobowiązań straty podmiotu w restrukturyzacji nie zostały w całości pokryte umorzonymi zobowiązaniami innych 
wierzycieli, Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa w art. 273, na pokrycie strat podmiotu 
w restrukturyzacji lub objęcie praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy własnych. 
2. Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony w ust. 1, jeżeli: 
1) dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań w wysokości co najmniej 8% zobowiązań og ó-
łem, powiększonych o fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania, 
o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, oraz 
2) kwota środków nie przekracza 5% zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne podmiotu w restruktur y-
zacji, określonych na podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3. 
Art. 275. W przypadku gdy nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 274 ust. 2 pkt 1, Fundusz może 
przeznaczyć środki na cel określony w art. 274 ust. 1, jeżeli: 
1) dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań w wysokości nie mniejszej niż 20% wartości 
aktywów ważonych ryzykiem podmiotu w restrukturyzacji oraz 
2) wielkość środków odpowiednio na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych albo 
środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas jest nie mniejsza niż 3% kwoty środków gwarantow a-
nych we wszystkich podmiotach objętych systemem gwarantowania, oraz 
3)  wielkość sumy bilansowej podmiotu w restrukturyzacji na poziomie skonsolidowanym ustalona na podstawie osta t-
niego zatwierdzonego sprawozdania finansowego nie przekracza równowartości w złotych kwoty 900 000 000 000 euro 
według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania. 
Art. 276. Wydatki na cel określony w art. 274 ust. 1 mogą być finansowane ze środków: 
1) na finansowanie przymusowej restrukturyzacji odpowiednio banków i firm inwestycyjnych albo kas; 
2) które mogą być uzyskane w okresie 3 lat ze składek nadzwyczajnych; 
3) jeżeli środki, o których mowa w pkt 1 i 2, są niewystarczające – z innych źródeł, w sposób określony w art. 278. 
Art. 277. Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa w art. 273, na pokrycie strat podmiotu 
w restrukturyzacji lub objęcie praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy własnych 
w wysokości przekraczającej poziom, o którym mowa w art. 274 ust. 2 pkt 2, jeżeli wszystkie niezabezpieczone zobowi ą-
zania podlegające umorzeniu lub konwersji inne niż środki objęte ochroną gwarancyjną zostały umorzone lub skonwert o-
wane. W celu finansowania tych wydatków Fundusz może zaciągać pożyczki od podmiotów trzecich lub przeznaczyć na 
ich pokrycie środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji odpowiednio banków i firm inwestycyjnych albo kas. 
Art. 278. Fundusz może zaciągać pożyczki od podmiotów trzecich, w przypadku gdy środki na finansowanie prz y-
musowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych albo kas są niewystarczające do pokrycia wydatków i nie jest 
możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek nadzwyczajnych na rzecz Funduszu lub środki uzyskane ze 
składek nadzwyczajnych są niewystarczające. 
Art. 279. Przepisy art. 274–278 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy w wyniku finansowania przymusowej  
restrukturyzacji z wykorzystaniem innych instrumentów niż umorzenie lub konwersja zobowiązań środki funduszu prz y-
musowej restrukturyzacji banków lub funduszu przymusowej restrukturyzacji kas pokrywają w sposób pośredni straty lub 
ujemne fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji. 
Art. 280. Fundusz restrukturyzacji banków spółdzielczych jest tworzony w celu zapewnienia środków finansowych 
na cele określone w art. 35 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych. 
  
Dziennik Ustaw – 95 – Poz. 842 
 
 Art. 281. Fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków, 
fundusz przymusowej restrukturyzacji kas oraz fundusz restrukturyzacji banków spółdzielczych dzielą się na fundusze 
wykorzystane – w zakresie, w jakim zostały one wykorzystane na finansowanie zadań Funduszu, oraz fundusze do wyk o-
rzystania – w pozostałym zakresie. Szczegółowe zasady tworzenia i wykorzystania funduszy własnych Funduszu określa 
statut Funduszu. 
Art. 282. 1. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości kasy zasilają fundusz gwarancyjny kas. 
2. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości banku lub oddziału banku zagranicznego zasilają fundusz gw a-
rancyjny banków. 
3. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości firmy inwestycyjnej zasilają fundusz przymusowej restruktur y-
zacji banków. 
Art. 283. Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie zadań Funduszu, w szczególności w zakresie: 
1) gwarantowania środków pieniężnych; 
2) przymusowej restrukturyzacji; 
3) działalności pomocowej dla banków na cele określone w art. 35 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków spó ł-
dzielczych; 
4) nabycia praw majątkowych, o których mowa w art. 314; 
5) pokrywania kosztów lub nakładów związanych z działalnością Funduszu. 
Art. 284. Jeżeli wymagane finansowanie, o którym mowa w art. 133 ust. 2 pkt 7, jest realizowane przez udzielenie 
gwarancji, Fundusz może udzielić gwarancji spłaty zobowiązań do wysokości udziału Funduszu w wymaganym fina n-
sowaniu określonego w schemacie przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 285. 1. Rada Funduszu przeznacza zysk netto na zwiększenie funduszu gwarancyjnego banków, funduszu gw a-
rancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków oraz funduszu przymusowej restrukturyzacji kas, 
w proporcji określonej jako stosunek środków zgromadzonych w poszczególnych funduszach do sumy środków zgrom a-
dzonych we wszystkich tych funduszach na dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego. 
2. W przypadku gdy na dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego poziom każdego 
z funduszy, o których mowa w ust. 1, wynosi zero, o sposobie przeznaczenia zysku netto na taki fundusz decyduje Rada 
Funduszu. 
3. Do pokrycia straty netto przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. 
4. Rada Funduszu może przeznaczyć całość lub część zysku netto Funduszu na podwyższenie funduszu statutowego. 
5. Decyzję o podziale zysku netto lub pokryciu straty podejmuje Rada Funduszu, w formie uchwały, na wniosek 
Zarządu Funduszu. 
6. Do podziału zysku lub pokrycia straty przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości stosuje się 
odpowiednio. 
Rozdział 2 
Obowiązkowe składki na rzecz Funduszu 
Oddział 1 
Finansowanie obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów 
Art. 286. 1. Obowiązkowy system gwarantowania depozytów finansowany jest przez podmioty objęte systemem 
gwarantowania, ze składek wnoszonych w okresach kwartalnych, z zastrzeżeniem art. 294 ust. 1. 
2. Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone przez banki i oddziały banków zagranic z-
nych zasilają fundusz gwarancyjny banków. 
3. Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone przez kasy zasilają fundusz gwarancyjny kas. 
4. Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego lub kasa są zwolnione z obowiązku 
wnoszenia składek, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 3. 
  
Dziennik Ustaw – 96 – Poz. 842 
 
 Art. 287. 1. Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach wynosi 0,8% kwoty śro d-
ków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania 
depozytów. 
2. Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach wynosi 2,6% kwoty środków gwara n-
towanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
3. Składki na fundusz gwarancyjny banków ustala się w takiej wysokości, aby osiągnąć: 
1) minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach do dnia 31 grudnia 2016 r.; 
2) docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach do dnia 3 lipca 2030 r. 
4. Rada Funduszu, ustalając wysokości składek, może skrócić termin osiągnięcia docelowego poziomu środków sy s-
temu gwarantowania depozytów w bankach określony w ust. 3 pkt 2, uwzględniając bieżący poziom środków systemu 
gwarantowania depozytów w bankach oraz wyniki finansowe banków i oddziałów banków zagranicznych objętych 
obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków gwarantowanych 
w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do m o-
mentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 
pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
6. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków gwarantowanych 
w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do m o-
mentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 
pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
7. Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się w szczególności fazę cyklu koniunkturalnego 
oraz wpływ, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową banków i oddziałów banków zagranicznych objętych 
obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
8. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, 
Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,8% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach ba n-
ków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, terminy określone w ust. 3 ulegają 
przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek, o której mowa w art. 293 ust. 1 pkt 1, na dany rok kalendarzowy 
nie była wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych 
obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
9. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, środki systemu 
gwarantowania depozytów w bankach obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki na obowiązkowy system gwarantow a-
nia depozytów w bankach ustalane są na poziomie umożliwiającym osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu 
gwarantowania depozytów w bankach – w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków systemu gw a-
rantowania depozytów w bankach – w okresie nie dłuższym niż 10 lat. 
10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć termin osiągni ę-
cia docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, 
uwzględniając poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytu a-
cję finansową banków i oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
Art. 288. 1. Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wynosi 0,8% kwoty środków 
gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
2. Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wynosi 1% kwoty środków gwarant o-
wanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
3. Składki na fundusz gwarancyjny kas ustala się w takiej wysokości, aby osiągnąć: 
1) minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do dnia 31 grudnia 2020 r.; 
2) docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do dnia 3 lipca 2030 r. 
4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków gwarantowanych 
w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy min i-
malnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków gwarantowanych 
w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy doc e-
lowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
  
Dziennik Ustaw – 97 – Poz. 842 
 
 6. Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się w szczególności fazę cyklu koniunkturalnego 
oraz wpływ, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania dep o-
zytów. 
7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, 
Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,8% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowią z-
kowym systemem gwarantowania depozytów, terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu w taki sposób, aby łączna 
kwota składek, o której mowa w art. 293 ust. 1 pkt 2, na dany rok kalendarzowy nie była wyższa niż 0,25% kwoty śro d-
ków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, środki systemu 
gwarantowania depozytów w kasach obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki na obowiązkowy system gwarantow a-
nia depozytów w kasach ustalane są na poziomie umożliwiającym osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu 
gwarantowania depozytów w kasach – w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków systemu gwara n-
towania depozytów w kasach – w okresie nie dłuższym niż 10 lat. 
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia 
docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględni a-
jąc poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową 
kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
Art. 289. 1. Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy system gwarantowania depozytów 
w bankach i oddziałach banków zagranicznych stanowi wartość środków gwarantowanych na koniec kwartału bezpośre d-
nio poprzedzającego kwartał, którego składka dotyczy, w banku albo oddziale banku zagranicznego zobowiązanych do 
wniesienia składki. 
2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu zobowiązanego do wniesienia składki, 
obejmujący w szczególności przynależność do systemu ochrony instytucjonalnej, współczynnik wypłacalności oraz jakość 
aktywów. 
3. Fundusz opracowuje metody wyznaczania składek odrębnie dla banków oraz oddziałów banków zagranicznych 
i przedstawia je do zatwierdzenia Komisji Nadzoru Finansowego. 
4. Decyzja w przedmiocie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metod, o których mowa w ust. 3, podejmowana 
jest przez Komisję Nadzoru Finansowego w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie metod przez 
Fundusz. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metod, o których mowa w ust. 3, jeżeli zostały one 
opracowane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję 
o odmowie zatwierdzenia metod, przekazuje Funduszowi zalecenia w zakresie niezbędnych zmian w opracowanych met o-
dach. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metody wyznaczania składek, o których mowa w ust. 3, w formie uchwał. 
7. O zatwierdzeniu metod wyznaczania składek Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz oraz Europejski 
Urząd Nadzoru Bankowego niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni od dnia podjęcia uchwał, o których mowa w ust. 6. 
8. Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy dotychczasowe metody nie różnicują 
w sposób odpowiedni wyznaczanych składek ze względu na profil ryzyka podmiotów zobowiązanych do wnoszenia skł a-
dek oraz może dokonać zmiany w przypadku zmiany sprawozdawczości banków lub oddziałów banków zagranicznych 
objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów. 
9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4–7 dotyczące zatwierdzania metod wyznaczania składek 
stosuje się. 
10. O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru 
Finansowego, Fundusz powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego nie później niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania 
zmian. 
11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób określania profilu ryzyka podmiotów zobowiązanych do wniesienia 
składki i uwzględniania tego profilu w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny banków, w szczególności: 
1) sposób obliczania składek należnych od poszczególnych podmiotów, 
2) dobór wskaźników określających profil ryzyka podmiotu i sposób ich wykorzystania, 
3) metody określania profilu ryzyka podmiotu, 
4) minimalny poziom ulgi przy wyliczaniu składki, w przypadku przynależności podmiotu do systemu ochrony instyt u-
cjonalnej, 
  
Dziennik Ustaw – 98 – Poz. 842 
 
 5) sposób uwzględnienia przynależności podmiotu do sektora niskiego ryzyka przy wyliczaniu składki, 
6) zasady stosowania składek minimalnych, 
7) zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości łącznej kwoty składek w danym roku 
– uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od profilu ryzyka podmiotów zobowiąz a-
nych do ich wnoszenia. 
12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb zatwierdzania przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanych 
przez Fundusz metod wyznaczania składek oraz zakres informacji, dotyczących metody wyznaczania składek, udostę p-
nianych podmiotom wnoszącym składki, oraz tryb ich udostępniania, w szczególności: 
1) zakres dokumentacji załączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie metod wyznaczania składek, 
2) zakres dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego 
– uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego współdziałania Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, kompletności informacji i adekwatności metod wyznaczania składek oraz ich zmian, a także zapewnienia 
podmiotom wnoszącym składki bieżącego dostępu do niezbędnych im danych. 
Art. 290. 1. Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy system gwarantowania depozytów 
w kasach stanowi wartość środków gwarantowanych na koniec kwartału bezpośrednio poprzedzającego kwartał, którego 
składka dotyczy, w kasie zobowiązanej do wniesienia składki. 
2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka kasy zobowiązanej do wniesienia składki, obe j-
mujący w szczególności współczynnik wypłacalności oraz jakość aktywów. 
3. Fundusz opracowuje metodę wyznaczania składek dla kas i przedstawia ją do zatwierdzenia Komisji Nadzoru 
Finansowego. 
4. Decyzja w sprawie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metody, o której mowa w ust. 3, jest podejmowana 
przez Komisję Nadzoru Finansowego w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie metody przez 
Fundusz. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metody, o której mowa w ust. 3, jeżeli została ona 
opracowana niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję 
o odmowie zatwierdzenia metody, przekazuje Funduszowi zalecenia w zakresie niezbędnych zmian w opracowanej metodzie. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metodę wyznaczania składek, o której mowa w ust. 3, w formie uchwały. 
7. O zatwierdzeniu metody wyznaczania składek Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz oraz Europejski 
Urząd Nadzoru Bankowego niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 6. 
8. Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy dotychczasowa metoda nie różnicuje 
w sposób odpowiedni wyznaczanych składek ze względu na profil ryzyka kas zobowiązanych do wnoszenia składek oraz 
może dokonać zmiany w przypadku zmiany sprawozdawczości kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania 
depozytów. 
9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4–7 dotyczące zatwierdzania metod wyznaczania składek 
stosuje się. 
10. O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru 
Finansowego, Fundusz powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego nie później niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania 
zmian. 
11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób określania profilu ryzyka kas zobowiązanych do wniesienia składki 
i uwzględniania tego profilu w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny kas, w szczególności: 
1) sposób obliczania składek należnych od poszczególnych kas, 
2) dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich wykorzystania, 
3) metody określania profilu ryzyka kasy, 
4) zasady stosowania składek minimalnych, 
5) zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości łącznej kwoty składek w danym roku 
– uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od profilu ryzyka kas zobowiązanych do 
ich wnoszenia. 
  
Dziennik Ustaw – 99 – Poz. 842 
 
 12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb zatwierdzania przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanej 
przez Fundusz metody wyznaczania składek oraz zakres informacji dotyczących metody wyznaczania składek udostę p-
nianych kasom wnoszącym składki oraz tryb ich udostępniania, w szczególności: 
1) zakres dokumentacji dołączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie metody wyznaczania składek, 
2) zakres dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego 
– uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego współdziałania Komisji Nadzoru Finansowego 
i Funduszu, kompletności informacji i adekwatności metody wyznaczania składek oraz jej zmian, a także zapewnienia 
podmiotom wnoszącym składki bieżącego dostępu do niezbędnych im danych. 
Art. 291. 1. W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów w bankach są niewystarczające do doko-
nania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, może, w drodze uchwały, 
zobowiązać banki i oddziały banków zagranicznych objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do 
wniesienia na fundusz gwarancyjny banków składek nadzwyczajnych nieprzekraczających łącznie w danym roku kalend a-
rzowym 0,5% kwoty środków gwarantowanych w nich zgromadzonych na koniec czwartego kwartału roku poprzedzaj ą-
cego rok, w którym powstają zobowiązania z tytułu składek nadzwyczajnych. 
2. W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, okażą się niewystarcz a-
jące do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą Komisji 
Nadzoru Finansowego, może, w drodze uchwały, zobowiązać banki i oddziały banków zagranicznych do wniesienia 
składki nadzwyczajnej na fundusz gwarancyjny banków w kwocie wyższej niż określona w ust. 1. 
3. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana zgodnie z metodą, o której mowa 
w art. 289 ust. 3. 
4. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, zagroziłoby płynności lub wypłacalności 
banku lub oddziału banku zagranicznego objętego obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, Komisja Nadz o-
ru Finansowego może, na jego wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie dłużej 
niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek banku lub oddziału banku zagranicznego objętego obowiązk o-
wym systemem gwarantowania depozytów, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa 
w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż o kolejne 6 miesięcy. 
6. Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, na fundusz gwara n-
cyjny banków w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, określa Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji. 
7. Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu opinii Funduszu. 
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych decyzjach. 
8. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, 
na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu. 
9. Jeżeli w wyniku odroczenia terminu płatności składek, o którym m owa w ust. 4 lub 5, wniesione składki nadzw y-
czajne są niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, przepisy ust. 1 lub 2 stosuje się. 
Art. 292. 1. W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów w kasach są niewystarczające do dokon a-
nia wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, może, w drodze uchwały, zob o-
wiązać kasy objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do wniesienia na fundusz gwarancyjny kas skł a-
dek nadzwyczajnych nieprzekraczających łącznie w danym roku kalendarzowym 0,5% kwoty środków gwarantowanych 
w nich zgromadzonych na koniec czwartego kwartału roku poprzedzającego rok, w którym powstają zobowiązania 
z tytułu składek nadzwyczajnych. 
2. W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, okażą się niewystarcz a-
jące do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą Komisji 
Nadzoru Finansowego, może, w drodze uchwały, zobowiązać kasy do wniesienia składki nadzwyczajnej na fundusz gw a-
rancyjny kas w kwocie wyższej niż określona w ust. 1. 
3. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana zgodnie z metodą, o której mowa 
w art. 290 ust. 3. 
4. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, zagroziłoby płynności lub wypłacalności 
kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, Komisja Nadzoru Finansowego może, na jej wniosek, 
odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia określonego 
w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 100 – Poz. 842 
 
 5. Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depoz y-
tów, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż o kolejne 
6 miesięcy. 
6. Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, na fundusz gwara n-
cyjny kas w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, określa Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji. 
7. Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu opinii Funduszu. 
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych decyzjach. 
8. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie w przypadku ustąpienia przesłanek, 
na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu. 
9. Przepis ust. 1 lub 2 stosuje się, w przypadku gdy w wyniku odroczenia terminu płatności składek, o którym mo wa 
w ust. 4 lub 5, wniesione składki nadzwyczajne są niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych. 
Art. 293. 1. Rada Funduszu określa, w drodze uchwały: 
1) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 2, na dany rok kalendarzowy, należnych kwartalnie od banków 
i oddziałów banków zagranicznych; 
2) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 3, na dany rok kalendarzowy należnych kwartalnie od kas; 
3) terminy wnoszenia składek. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 291 ust. 1, Rada Funduszu określa, w formie uchwały, łączną kwotę składek 
nadzwyczajnych należnych od banków i oddziałów banków zagranicznych oraz termin lub terminy wniesienia tych składek. 
3. W przypadku, o którym mowa w art. 292 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały, łączną kwotę składek 
nadzwyczajnych należnych od kas oraz termin lub terminy wniesienia tych składek. 
4. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na poszczególne banki i oddziały banków z a-
granicznych zgodnie z metodą, o której mowa w art. 289 ust. 3. 
5. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na poszczególne kasy zgodnie z metodą, 
o której mowa w art. 290 ust. 3. 
6. Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia przekazywana jest bez zbędnej zwłoki 
podmiotom zobowiązanym do jej uiszczenia. 
Art. 294. 1. W przypadku gdy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach lub gdy poziom 
środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wyliczone na podstawie danych dostępnych na dzień ustalenia 
składki osiągnie lub przekroczy na dzień ustalenia składki docelowy poziom określony odpowiednio w art. 287 ust. 2 lub 
art. 288 ust. 2, składek na fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas nie pobiera się. 
2. Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości podmiotom objętym obowiązkowym sy s-
temem gwarantowania depozytów poprzez jej publikację na stronie internetowej Funduszu. 
Oddział 2 
Finansowanie przymusowej restrukturyzacji 
Art. 295. 1. Przymusowa restrukturyzacja banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych fina n-
sowana jest przez te podmioty ze składek wnoszonych co najmniej raz w roku. 
2. Składki, o których mowa w ust. 1, zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków. 
3. Przymusowa restrukturyzacja kas finansowana jest przez kasy ze składek wnoszonych co najmniej raz w roku. 
4. Składki, o których mowa w ust. 3, zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji kas. 
5. Podmiot rezydualny zwolniony jest z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa w ust. 1 lub 3. 
6. Kasa realizująca program postępowania naprawczego jest zwolniona z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa 
w ust. 3, w okresie od dnia zatwierdzenia przekazanego programu postępowania naprawczego przez Komisję Nadzoru Fina n-
sowego do dnia zakończenia jego realizacji. 
7. Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego lub kasa są zwolnione z obowiązku 
wnoszenia składek, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 4. 
  
Dziennik Ustaw – 101 – Poz. 842 
 
 Art. 296. 1. Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycy j-
nych wynosi 1% kwoty środków gwarantowanych w bankach, firmach inwestycyjnych i oddziałach banków zagranic z-
nych. 
2. Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych wynosi 
1,2% kwoty środków gwarantowanych w bankach, firmach inwestycyjnych i oddziałach banków zagranicznych. 
3. Składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków ustala się w takiej wysokości, aby osiągną ć: 
1) minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych do dnia 
31 grudnia 2024 r.; 
2) docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych do dnia 
31 grudnia 2030 r. 
4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków, 
firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgr o-
madzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągnięcia 
po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedł u-
żeniu o 4 lata. 
5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków, 
firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgr o-
madzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągni ę-
cia po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega prz e-
dłużeniu o 4 lata. 
6. Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych 
składki te powinny być rozkładane w czasie możliwie równomiernie przy należytym uwzględnieniu fazy cyklu koniunkt u-
ralnego oraz wpływu, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków 
zagranicznych. 
7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, 
Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmi o-
tach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, terminy określone w ust. 3 ulegają przedł u-
żeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek, o której mowa w art. 301 ust. 1 pkt 1, na dany rok kalendarzowy nie była 
wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, 
o których mowa w art. 295 ust. 1. 
8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, środki na fina n-
sowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki są 
ustalane na poziomie umożliwiającym osiągnięcie poziomu minimalnego, o którym mowa w ust. 1, w okresie nie dłu ż-
szym niż 6 lat, a poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2, w okresie nie dłuższym niż 10 lat. 
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia 
docelowego poziomu środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych, o którym 
mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji tych podmiotów po 
dokonaniu wypłat, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową banków, firm inwestycyjnych i oddziałów ba n-
ków zagranicznych. 
Art. 297. 1. Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas wynosi 0,1% kwoty 
środków gwarantowanych w kasach. 
2. Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas wynosi 0,14% kwoty środków 
gwarantowanych w kasach. 
3. Składki na Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas ustala się w takiej wysokości, aby osiągnąć: 
1) minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas do dnia 31 grudnia 2024 r.; 
2) docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas do dnia 31 grudnia 2034 r. 
4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas prz e-
kraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek, 
o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym 
mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas prz e-
kraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek, 
o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym m o-
wa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata. 
  
Dziennik Ustaw – 102 – Poz. 842 
 
 6. Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas składki te powinny być ro z-
kładane w czasie możliwie równomiernie przy należytym uwzględnieniu fazy cyklu koniunkturalnego oraz wpływu, jaki 
składki mogą mieć na sytuację finansową kas. 
7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, 
Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach 
zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu 
w taki sposób, aby łączna kwota składek, o których mowa w art. 301 ust. 1 pkt 2, na dany rok kalendarzowy nie była wy ż-
sza niż 0,025% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek, 
o których mowa w art. 295 ust. 3. 
8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, środki na fina n-
sowanie przymusowej restrukturyzacji kas obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki ustalane są na poziomie umożl i-
wiającym osiągnięcie poziomu minimalnego, o którym mowa w ust. 1, w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a poziomu doc e-
lowego, o którym mowa w ust. 2, w okresie nie dłuższym niż 10 lat. 
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia 
docelowego poziomu środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, 
uwzględniając poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas po dokonaniu wypłat, fazę cyklu k o-
niunkturalnego oraz sytuację finansową kas. 
Art. 298. 1. Podstawę do wyznaczenia składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji stanowi wartość p a-
sywów pomniejszona o kwotę funduszy własnych oraz środków gwarantowanych. W przypadku banków i firm inwest y-
cyjnych podstawa składki jest dodatkowo pomniejszana w sposób określony w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczegól-
ności w art. 5 tego rozporządzenia. 
2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu zobowiązanego do wniesienia składki. 
3. Metodę ustalania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych, zape w-
niającą zróżnicowanie wysokości wnoszonych składek w zależności od profilu ryzyka banku i firmy inwestycyjnej wn o-
szących składki określa rozporządzenie nr 2015/63. 
4. Szczegółowe zasady ustalania składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków określa, w drodze uchwały, 
Rada Funduszu. 
5. Uchwała, o której mowa w ust. 4, określa w szczególności: 
1) dodatkowe wskaźniki ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 5 rozporządzenia nr 2015/63, oraz sposób ich wykorzystania; 
2) tryb wnoszenia składek w formie ryczałtowej. 
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wyzn a-
czania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w odniesieniu do oddziałów banków zagranicznych 
w oparciu o ryzyko, uwzględniając ich specyfikę, w tym w zakresie obowiązków sprawozdawczych, oraz zapewniając ich 
zbieżność z metodą obliczania składek dla banków określoną w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności: 
1) sposób obliczania składek wnoszonych przez oddziały banków zagranicznych; 
2) dobór wskaźników określających profil ryzyka oddziału banku zagranicznego i sposób ich wykorzystania; 
3) metody określenia profilu ryzyka oddziału banku zagranicznego; 
4) zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek; 
5) zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania oddziałów banków zagranicznych 
ryczałtem wraz z określeniem kwot należnego ryczałtu. 
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wyzn a-
czania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas w oparciu o ryzyko, uwzględniając specyfikę kas, 
w tym związaną z ich formą organizacyjno-prawną oraz obowiązkami sprawozdawczymi, oraz zapewniając ich zbieżność 
z metodą obliczania składek dla banków i firm inwestycyjnych określoną w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności: 
1) sposób obliczania składek wnoszonych przez kasy; 
2) dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich wykorzystania; 
3) metody określenia profilu ryzyka kasy; 
4) zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek; 
5) zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania kas ryczałtem wraz z określeniem 
kwot należnego ryczałtu. 
  
Dziennik Ustaw – 103 – Poz. 842 
 
 Art. 299. 1. W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych 
są niewystarczające do finansowania przymusowej restrukturyzacji, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, 
w drodze uchwały, może zobowiązać banki, firmy inwestycyjne i oddziały banków zagranicznych do wniesienia na fu n-
dusz przymusowej restrukturyzacji banków składek nadzwyczajnych w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności łąc z-
nej kwoty składek ustalonych na dany rok kalendarzowy, a w przypadku gdy łączna kwota tych składek nie jest ustalona – 
w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek wniesionych za poprzedni rok kalendarzowy. 
2. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana zgodnie z metodami, o których mowa 
w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 6. 
3. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1, zagroziłoby płynności lub wypłacalności banku, 
firmy inwestycyjnej lub oddziału banku zagranicznego zobowiązanego do wniesienia składki, Fundusz może, na ich uz a-
sadniony wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie więcej niż o 6 miesięcy od 
dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1, jako termin wniesienia składki nadzwyczajnej. 
4. Fundusz może, na uzasadniony wniosek banku, firmy inwestycyjnej lub oddziału banku zagranicznego, ponownie 
odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej o kolejne 6 miesięcy. 
5. Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których mo wa w ust. 1, określa Rada Funduszu, 
w drodze uchwał, na wniosek Zarządu Funduszu. 
6. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, 
na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu. 
Art. 300. 1. W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas są niewystarczające do  
finansowania przymusowej restrukturyzacji, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, w drodze uchwały, może 
zobowiązać kasy do wniesienia na fundusz przymusowej restrukturyzacji kas składek nadzwyczajnych w wysokości ni e-
przekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek ustalonych na dany rok kalendarzowy, a w przypadku gdy łączna 
kwota tej składki nie jest ustalona – w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek wniesionych za 
poprzedni rok kalendarzowy. 
2. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana zgodnie z metodą określoną w przep i-
sach wydanych na podstawie art. 298 ust. 7. 
3. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1, zagroziłoby płynności lub wypłacalności kasy 
zobowiązanej do wniesienia składki, Fundusz może, na jej uzasadniony wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku 
do całości lub części tej składki, nie więcej niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której 
mowa w ust. 1, jako termin wniesienia składki nadzwyczajnej. 
4. Fundusz może, na uzasadniony wniosek kasy, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej, nie 
więcej niż o kolejne 6 miesięcy. 
5. Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, określa Rada Funduszu, 
w drodze uchwał, na wniosek Zarządu Funduszu. 
6. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, 
na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu. 
Art. 301. 1. Rada Funduszu określa, w drodze uchwały: 
1) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, na dany rok kalendarzowy, należnych od banków, firm inw e-
stycyjnych i oddziałów banków zagranicznych; 
2) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, na dany rok kalendarzowy, należnych od kas; 
3) termin lub terminy wniesienia składek na dany rok kalendarzowy. 
2. W przypadku, o którym mowa w art. 299 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały, łączną kwotę składek 
nadzwyczajnych należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych oraz termin lub terminy 
wniesienia tych składek. 
3. W przypadku, o którym mowa w art. 300 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały, łączną kwotę składek 
nadzwyczajnych należnych od kas oraz termin lub terminy wniesienia tych składek. 
4. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na poszczególne banki, firmy inwestycyjne 
i oddziały banków zagranicznych zgodnie z metodą, o której mowa w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach wydanych na po d-
stawie art. 298 ust. 6. 
  
Dziennik Ustaw – 104 – Poz. 842 
 
 5. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na poszczególne kasy zgodnie z metodą okreś-
loną w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 7. 
6. Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia przekazywana jest bez zbędnej zwłoki 
podmiotom zobowiązanym do jej uiszczenia. 
Art. 302. 1. W przypadku gdy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwes-
tycyjnych lub poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas, wyliczony na podstawie danych d o-
stępnych na dzień ustalenia składki, osiągnie lub przekroczy na dzień ustalenia składki poziom określony odpowiednio 
w art. 296 ust. 2 i art. 297 ust. 2, składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków lub fundusz przymusowej  
restrukturyzacji kas nie pobiera się. 
2. Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości podmiotom, o których mowa w art. 295 
ust. 1 i 3, poprzez jej publikację na stronie internetowej Funduszu. 
Oddział 3 
Zobowiązania do zapłaty 
Art. 303. 1. Rada Funduszu, ustalając wysokość obowiązkowych składek, może określić, w jakim zakresie podmioty 
zobowiązane do ich wniesienia mogą wnosić składki w formie zobowiązań do zapłaty. 
2. Udział łącznej kwoty zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas nie 
może przekroczyć 30% poziomu danego funduszu do wykorzystania. 
3. Udział zobowiązań do zapłaty w składce rocznej na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków lub fundusz 
przymusowej restrukturyzacji kas nie może przekroczyć 30% należnej składki rocznej. 
4. Składka w formie ryczałtowej nie może być wnoszona w formie zobowiązania do zapłaty. 
5. Podmioty zobowiązane do wniesienia składek rocznych informują Fundusz niezwłocznie, nie później niż w term i-
nie 5 dni roboczych od momentu otrzymania informacji o wysokości składki, o zamiarze wniesienia części składki 
w postaci zobowiązań do zapłaty. 
Art. 304. 1. Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są obowiązane wyodrębnić środki 
w wysokości nie mniejszej niż ich zobowiązania do zapłaty i lokować te środki w instrumenty o wysokiej płynności 
w sposób bezpieczny, aby mogły przekazać środki do wysokości równowartości ich zobowiązań do zapłaty na pierwsze 
wezwanie Funduszu, w terminach, o których mowa w art. 305 ust. 1–3. 
2. Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są obowiązane: 
1) lokować środki, o których mowa w ust. 1, w: 
a) skarbowych papierach wartościowych, 
b) bonach pieniężnych i obligacjach emitowanych przez Narodowy Bank Polski – o ile mogą być one przedmiotem 
obrotu; 
2) deponować aktywa określone w pkt 1 na wyodrębnionym dla każdego podmiotu rachunku prowadzonym przez: 
a) Narodowy Bank Polski, 
b) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną lub spółkę, której przekazał on wykonywanie 
czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1–6 ustawy o obrocie instrumentami fina n-
sowymi. 
3. Umowy pomiędzy podmiotami wnoszącymi składki w formie zobowiązań do zapłaty a podmiotami, o których 
mowa w ust. 2 pkt 2, zawierają postanowienia o objęciu aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązania do zapłaty 
oraz środków z tytułu ich wykupu do czasu nabycia kolejnych aktywów nieodwołalną blokadą na rzecz Funduszu. Um o-
wy uprawniają Fundusz do żądania przekazania na jego rzecz zablokowanych aktywów w wypadku niezrealizowania 
przez podmiot zobowiązany do wniesienia składki wezwań Funduszu, o których mowa w art. 305 ust. 1–3, oraz nieodw o-
łalne pełnomocnictwo dla Funduszu do pobrania z rachunku aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązań do zapł a-
ty oraz środków z tytułu ich wykupu. Kopie umów poświadczone za zgodność z oryginałem przez osoby upoważnione do 
reprezentacji podmiotu wnoszącego składki w formie zobowiązań do zapłaty wraz z pełnomocnictwem są przekazywane 
Funduszowi niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych od dnia ich zawarcia. 
4. Banki spółdzielcze będące członkami zrzeszeń są obowiązane deponować środki, o których mowa w ust. 1, na 
wyodrębnionym rachunku w banku zrzeszającym, a kasy – w Kasie Krajowej. Banki zrzeszające w imieniu banków zrz e-
szonych, a Kasa Krajowa w imieniu kas, lokują te środki w aktywa, o których mowa w ust. 2 pkt 1, oraz deponują je na 
rachunkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 
  
Dziennik Ustaw – 105 – Poz. 842 
 
 5. Środki, o których mowa w ust. 1, nie są zaliczane do środków płynnych w wyliczaniu norm płynności, o których 
mowa w art. 412 rozporządzenia nr 575/2013, oraz środków rezerwy płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy 
o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie mogą być przedmiotem zastawu, nie mogą być obciążane 
w jakikolwiek sposób, nie podlegają egzekucji sądowej i administracyjnej ani nie wchodzą do masy upadłości. 
6. Podmioty krajowe i oddziały banków zagranicznych przekazują Funduszowi informacje o środkach, o których 
mowa w ust. 1, i aktywach, o których mowa w ust. 2. 
7. W przypadku zrzeszonych banków spółdzielczych obowiązki określone w ust. 6 wykonują banki zrzeszające, 
a w przypadku kas – Kasa Krajowa. 
8. W przypadku: 
1) zawieszenia działalności podmiotu krajowego, 
2) wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu krajowego lub banku zagranicznego, 
3) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw lub zob o-
wiązań kasy, 
4) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu banku, 
5) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o likwidacji podmiotu krajowego, 
6) ogłoszenia upadłości podmiotu krajowego lub banku zagranicznego 
– podmiot uprawniony do reprezentacji przekazuje do Funduszu środki w wysokości równowartości zobowiązań do zapł a-
ty podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 2 dni roboczych odpowiednio od dnia zawieszenia, 
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, wydania decyzji o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw lub zob o-
wiązań kasy, wydania decyzji o przejęciu banku, wydania decyzji o likwidacji lub ogłoszenia upadłości. 
9. Fundusz, z zastrzeżeniem art. 303 ust. 2 i 3, może przyjmować składki w formie zobowiązań do zapłaty na po d-
stawie odrębnych umów zawieranych między Funduszem a podmiotem zobowiązanym do wniesienia składki (umowne 
zobowiązania do zapłaty). 
10. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 303 ust. 5, nie spełnia warunków określonych w ust. 1–6 i 9 
lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 i 12, zobowiązania do zapłaty takiego podmiotu stają się natychmias t 
wymagalne. Fundusz może wezwać do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w terminie 
przez siebie określonym. Przepis art. 316 stosuje się. 
11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu, okreś li, w drodze ro z-
porządzenia: 
1) dodatkowe warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których mowa w ust. 3, 
2) minimalny poziom stosunku wartości aktywów, o których mowa w ust. 2, do wielkości zobowiązań do zapłaty, 
3) limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie środków odpowiadających zobowiązaniom do 
zapłaty, 
4) szczegółowy zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 6 
– mając na względzie zapewnienie Funduszowi możliwości sprawowania kontroli wypełnienia przez podmioty obowią z-
ków w zakresie zobowiązań do zapłaty i uzyskania przez Fundusz wpłat środków z tytułu zobowiązań do zapłaty oraz 
uwzględniając wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie zobowiązań do zapłaty na podstawie  
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji d e-
pozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149) wydane zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010. 
12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu, może określić, w drodze 
rozporządzenia, warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których mowa w ust. 9, w tym określić formę i tryb ustan a-
wiania zabezpieczenia umownych zobowiązań do zapłaty, minimalny poziom stosunku wartości zabezpieczenia do wie l-
kości umownego zobowiązania do zapłaty, limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie środków 
odpowiadających umownym zobowiązaniom do zapłaty, szczegółowy zakres przekazywania informacji o aktywach st a-
nowiących zabezpieczenie umownych zobowiązań do zapłaty oraz terminy i tryb ich przekazywania, mając na względzie 
zapewnienie Funduszowi możliwości sprawowania kontroli wypełniania przez podmioty obowiązków w zakresie umo w-
nych zobowiązań do zapłaty i uzyskania przez Fundusz wpłat umownych zobowiązań do zapłaty oraz uwzględniając w y-
tyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie zobowiązań do zapłaty na podstawie dyrektywy Parlamentu 
Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów wydane zgodnie 
z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010. 
  
Dziennik Ustaw – 106 – Poz. 842 
 
 Art. 305. 1. W razie konieczności finansowania zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji Fundusz wzywa 
podmioty, które wnosiły składki roczne w formie zobowiązania do zapłaty, do przekazania w formie pieniężnej środków 
odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania. 
Fundusz określa w wezwaniu kwotę podlegającą przekazaniu z zachowaniem proporcji, w jakiej pozostają zobowiązania 
do zapłaty do środków zgromadzonych na odpowiednim funduszu przymusowej restrukturyzacji. 
2. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego, Fundusz wzywa, 
w sposób określony w art. 47 ust. 2, ba nki i oddziały banków zagranicznych do przekazania części lub całości środków 
odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków do wysokości zobowiązań 
z tytułu środków gwarantowanych, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania. 
3. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy, w sposób określony w art. 47 
ust. 2, do przekazania części lub całości środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu 
gwarancyjnego kas, do wysokości zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych, nie później niż w terminie 2 dni roboczych 
od dnia doręczenia wezwania. 
4. Fundusz może wezwać banki do przekazania, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia w e-
zwania, środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków, w przypadku 
finansowania restrukturyzacji banków zgodnie z art. 5 ust. 2a pkt 1, do wysokości kwoty takiego finansowania. 
4a. Fundusz określa w wezwaniu, o którym mowa w ust. 4, kwotę, która podlega przekazaniu do Funduszu, ustaloną 
dla danego banku jako iloczyn kwoty podlegającej zapłacie przez Fundusz, nie większej niż łączna wartość zobowiązań 
do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków, oraz udziału wartości zobowiązań do zapłaty poszczególnych banków na 
fundusz gwarancyjny banków w łącznej wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków. W łącznej 
wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków, o której mowa w zdaniu poprzednim, nie uwzględni a 
się zobowiązań do zapłaty banków, podlegających przekazaniu do Funduszu na podstawie art. 304 ust. 8. 
4b. Wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków ustala się: 
1) w przypadkach, o których mowa w art. 268a ust. 2 pkt 1, 2 i 4 – według stanu na dzień zawarcia przez Fundusz o d-
powiedniej umowy stanowiącej podstawę do spełnienia świadczeń; 
2) w przypadku, o którym mowa w art. 268a ust. 2 pkt 3 – według stanu na dzień ustalenia przez Fundusz wysokości 
świadczenia z tytułu umowy stanowiącej podstawę do spełnienia tego świadczenia. 
5. Jeżeli bank, oddział banku zagranicznego lub kasa przestają być członkiem obowiązkowego systemu gwarantow a-
nia depozytów lub przyłączają się do innego systemu gwarancji depozytów, są obowiązane wnieść na rzecz Funduszu 
całość środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz odpowiednio funduszu gwarancyjnego banków albo 
funduszu gwarancyjnego kas niezwłocznie, nie później niż w terminie 2 dni roboczych. 
6. Jeżeli bank, firma inwestycyjna, oddział banku zagranicznego lub kasa przestają być podmiotem, o którym mowa 
w art. 64 pkt 2, są obowiązane wnieść na rzecz Funduszu całość środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na 
rzecz odpowiednio funduszu przymusowej restrukturyzacji banków albo funduszu przymusowej restrukturyzacji kas. 
7. Środki, o których mowa w ust. 1–6, przechodzą z dniem przekazania na własność Funduszu. 
Art. 306. W przypadku wystąpienia zagrożenia stabilności finansowej oraz w celu pokrycia pilnych potrzeb Fund u-
szu związanych z wypłatą środków gwarantowanych w terminie wynikającym z art. 35 ust. 3, Narodowy Bank Polski, na 
wniosek Zarządu Funduszu zaakceptowany przez Radę Funduszu, może udzielić Funduszowi kredytu krótkoterminow e-
go, pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia. 
Oddział 4 
Wnoszenie składek 
Art. 307. 1. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki ustalonej zgo d-
nie z art. 293 ust. 1, 4 i 5 powstaje z pierwszym dniem kwartału. 
2. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki ustalonej zgodnie 
z art. 301 ust. 1, 4, 5 powstaje z pierwszym dniem trzeciego kwartału. 
3. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki nadzwyczajnej powstaje 
z dniem określenia przez Radę Funduszu łącznej kwoty składek nadzwyczajnych. 
4. W przypadku gdy bank, oddział banku zagranicznego albo kasa zostaną objęte obowiązkowym systemem gwara n-
towania depozytów w trakcie kwartału, obowiązek wniesienia składki na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz 
gwarancyjny kas za ten kwartał powstaje z dniem rozpoczęcia działalności. 
  
Dziennik Ustaw – 107 – Poz. 842 
 
 5. Bank albo firma inwestycyjna utworzone w trakcie roku wnoszą składkę na fundusz przymusowej restrukturyzacji 
banków na zasadach określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63. 
6. Kasa utworzona w trakcie roku kalendarzowego wnosi składkę na fundusz przymusowej restrukturyzacji kas na 
zasadach odpowiadających zasadom określonym w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63. 
7. Oddział banku zagranicznego utworzony w trakcie roku kalendarzowego wnosi składkę na fundusz przymusowej 
restrukturyzacji banków na zasadach odpowiadających zasadom określonym w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63. 
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podstawa wymiaru składki jest ustalana na koniec ostatniego dnia miesi ą-
ca, w którym powstał obowiązek wnoszenia składek. Podmioty, o których mowa w ust. 4, wnoszą składki w wysokości 
proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy prowadzenia działalności w kwartale, w którym nastąpiło rozpoczęcie działal-
ności, wraz ze składką na kolejny kwartał. 
9. Składki wnoszone przez rozpoczynające działalność banki, firmy inwestycyjne, oddziały banków zagranicznych 
lub kasy wyliczane są z pominięciem profilu ryzyka podmiotu, o którym mowa w art. 289 ust. 2, art. 290 ust. 2 lub 
w art. 298 ust. 2, do momentu, kiedy będzie możliwe pozyskanie danych pozwalających na jego uwzględnienie. 
10. W przypadku połączenia, jeżeli podmiot powstały w wyniku połączenia zobowiązany jest do wnoszenia składek 
na podstawie ustawy, przy wyliczeniu składki jest uwzględniana suma podstaw, o których mowa w art. 289 ust. 1, art. 290 
ust. 1 lub w art. 298 ust. 1, odpowiednich dla łączących się podmiotów oraz profil ryzyka podmiotu przejmującego wyl i-
czony w oparciu o metody, o których mowa w art. 289, art. 290 lub w art. 298. 
11. W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej składki, o której mowa w art. 286 
ust. 1, za kwartał, w którym nastąpiło połączenie, i podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wn o-
szenia składek na podstawie ustawy, wnosi on składki należne od łączących się podmiotów w wysokości proporcjonalnej 
do liczby pełnych miesięcy prowadzenia przez nie działalności samodzielnie w kwartale, w którym nastąpiło połączenie. 
Jeżeli łączące się podmioty wniosły należne składki za kwartał, w którym nastąpiło połączenie, a podmiot powstały 
w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część wniesi o-
nych składek w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia przez łączące się podmioty dzi a-
łalności samodzielnie w kwartale, w którym nastąpiło połączenie. 
12. W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej składki, o której mowa w art. 295 
ust. 1, za rok, w którym nastąpiło połączenie, i podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnosz e-
nia składek na podstawie ustawy, wnosi on składki należne od łączących się podmiotów w wysokości proporcjonalnej do 
liczby pełnych miesięcy prowadzenia przez nie działalności samodzielnie w roku, w którym nastąpiło połączenie. Jeżeli 
łączące się podmioty wniosły należne składki za rok, w którym nastąpiło połączenie, a podmiot powstały w wyniku poł ą-
czenia nie jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część wniesionych składek 
w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia przez łączące się podmioty działalności sam o-
dzielnie w roku, w którym nastąpiło połączenie. 
Art. 308. 1. Jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego przyłącza się do innego systemu gwarancji depozytów 
i przestaje być członkiem obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów, składki, z wyjątkiem składek nadzwycza j-
nych, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, wniesione w ciągu 12 miesięcy poprzedzających zakończenie członkostwa, 
są przekazywane do tego systemu gwarancji depozytów. 
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego zostały wykluczone z systemu gwara n-
cji depozytów w związku z decyzją Komisji Nadzoru Finansowego o uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku albo 
oddziału banku zagranicznego, zgodnie z przepisami ustawy – Prawo bankowe. Odroczone składki nadzwyczajne, 
o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, są wpłacane do Funduszu przed przystąpieniem danego podmiotu do innego sy s-
temu gwarancji depozytów. 
3. Jeżeli część działalności banku lub oddziału banku zagranicznego zostaje przekazana do państwa członkowskiego 
innego niż Rzeczpospolita Polska i podlega w związku z tym innemu systemowi gwarancji depozytów, składki wniesione 
przez te podmioty w okresie 12 miesięcy poprzedzających przekazanie tej działalności do państwa członkowskiego innego 
niż Rzeczpospolita Polska, z wyjątkiem składek nadzwyczajnych, są przekazywane temu systemowi gwarancji depozytów 
proporcjonalnie do kwoty przekazanych środków gwarantowanych. Odroczone składki nadzwyczajne, o których mowa 
w art. 291 ust. 1 lub 2, są wpłacane do Funduszu przed przekazaniem części działalności danego podmiotu, proporcjona l-
nie do kwoty przekazanych środków gwarantowanych. 
  
Dziennik Ustaw – 108 – Poz. 842 
 
 Rozdział 3 
Pożyczki między Funduszem a innymi systemami gwarantowania depozytów 
Art. 309. 1. Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może, w drodze umowy, udzielić pożyczki 
oficjalnie uznanemu systemowi gwarantowania depozytów z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska 
na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki: 
1) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska 
zaciągający pożyczkę nie jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań z tytułu wypłaty środków gwarantowanych 
z powodu braku dostępnych środków finansowych; 
2) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę skorzystał z możliwości zwrócenia się 
o wniesienie składek nadzwyczajnych; 
3) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę złoży oświadczenie, że pożyczone środki 
zostaną wykorzystane w celu spłaty roszczeń deponentów z tytułu środków gwarantowanych; 
4) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę nie jest w chwili udzielania pożyczki 
zobowiązany do spłaty pożyczki udzielonej przez inny system gwarantowania depozytów; 
5) łączna kwota pożyczki, o którą wnosi oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, nie przekracza 0,5% 
środków pieniężnych gwarantowanych przez oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający p o-
życzkę; 
6) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę przedstawi dokument potwierdzający 
przekazanie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji o przyczynach podjęcia decyzji o wystąpieniu 
o udzielenie pożyczki oraz określający kwotę żądanej pożyczki. 
2. Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej udzielenia, przy czym pożyczka może zostać 
spłacona w ratach rocznych. Odsetki są należne w terminie spłaty. 
3. Zasady oprocentowania pożyczki określa umowa pożyczki, przy czym oprocentowanie pożyczki nie może być 
niższe niż wartość stopy procentowej kredytu lombardowego określonej przez Europejski Bank Centralny w okresie, na 
jaki została udzielona pożyczka. 
4. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o początkowym oprocentowaniu pożyczki oraz 
o okresie, na jaki została ona udzielona. 
Art. 310. 1. Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może wnioskować o pożyczkę do jednego lub 
kilku oficjalnie uznanych systemów gwarantowania depozytów z państw członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska 
na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki: 
1) Fundusz nie jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań z tytułu wypłat środków gwarantowanych z powodu braku 
środków finansowych przewidzianych w art. 56 ust. 5 lub art. 57 ust. 5; 
2) Fundusz skorzystał z możliwości zwrócenia się o wniesienie składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291 
ust. 1 lub w art. 292 ust. 1; 
3) środki uzyskane z pożyczki zostaną wykorzystane w celu spłaty roszczeń deponentów z tytułu środków gwarant o-
wanych; 
4) Fundusz nie jest w chwili wnioskowania zobowiązany do spłaty pożyczki udzielonej przez inny system gwarantow a-
nia depozytów; 
5) łączna kwota pożyczki, o którą wnosi Fundusz, nie będzie przekraczać 0,5% środków gwarantowanych przez Fun-
dusz; 
6) Fundusz przekaże Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację o spełnieniu warunków, o których 
mowa w pkt 1–5, oraz o kwocie wnioskowanej pożyczki. 
2. Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej udzielenia, przy czym pożyczka może zostać 
spłacona w ratach rocznych. Odsetki są należne w terminie spłaty. 
3. Ustalając łączną kwotę składek na obowiązkowy system gwarantowania depozytów, Rada Funduszu uwzględnia 
konieczność terminowej spłaty pożyczki oraz odbudowy poziomu docelowego środków systemu gwarantowania depozytów. 
4. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawartych umowach pożyczek. 
5. W przypadku sporów dotyczących treści zawartych umów Fundusz może wystąpić do Europejskiego Urzędu 
Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację. 
  
Dziennik Ustaw – 109 – Poz. 842 
 
 Rozdział 4 
Pożyczki między Funduszem a innymi podmiotami zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji 
w państwach członkowskich 
Art. 311. 1. Fundusz może udzielać pożyczek z funduszy przymusowej restrukturyzacji innym podmiotom zarządz a-
jącym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli pożyczkobiorca wykaże, że spełnia 
warunki, o których mowa w ust. 4. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz uzgadnia warunki pożyczki z podmiotami zarządzającymi fund u-
szami przymusowej restrukturyzacji i podmiotem zarządzającym funduszem wnioskującym o pożyczkę. Warunki pożyc z-
ki, w tym stopa procentowa i okres spłaty, są jednakowe dla wszystkich podmiotów udzielających pożyczki, o ile Fundusz 
i te podmioty nie uzgodnią inaczej. Kwota pożyczki udzielonej przez Fundusz jest równa udziałowi kwoty środków gw a-
rantowanych w całej kwocie pożyczki, określonemu jako stosunek sumy środków gwarantowanych przez Fundusz do 
kwoty środków gwarantowanych we wszystkich państwach, których fundusze przymusowej restrukturyzacji biorą udział 
w udzieleniu pożyczki, o ile Fundusz i te podmioty nie uzgodnią inaczej. 
3. Szczegółowe zasady udzielania pożyczek, o których mowa w ust. 2, określa Rada Funduszu. 
4. Fundusz może zaciągać pożyczki na rzecz funduszy przymusowej restrukturyzacji od innych podmiotów zarz ą-
dzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli łącznie zostały spełnione następ u-
jące warunki: 
1) środki uzyskane ze składek rocznych są niewystarczające do pokrycia wydatków, o których mowa w art. 273 ust. 1– 3; 
2) nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek nadzwyczajnych na rzecz Funduszu; 
3) nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków od rynkowych podmiotów trzecich na przeciętnych dla rynku 
finansowego warunkach. 
5. Kwotę pozostającej do spłaty pożyczki, o której mowa w ust. 1, Fundusz zalicza do środków na finansowanie 
przymusowej restrukturyzacji i likwidacji, o których mowa w art. 296 ust. 1 i 2 oraz art. 297 ust. 1 i 2. 
Rozdział 5 
Sprawozdania finansowe 
Art. 312. 1. W zakresie rachunkowości Fundusz stosuje przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunko-
wości. 
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczególne zasady rachu n-
kowości Funduszu, w tym zakres informacji wykazywanych w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego, mając 
na względzie zapewnienie prawidłowej gospodarki finansowej Funduszu. 
Art. 313. 1. Sprawozdanie finansowe Funduszu jest sporządzane do dnia 31 marca za poprzedni rok obrotowy. 
2. Sprawozdanie finansowe Funduszu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 
2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1421, 1571, 2200 
i 2217 oraz z 2020 r. poz. 568), wybraną w drodze przetargu przez Radę Funduszu. Koszt badania ponosi Fundusz. 
3. Do dnia 30 czerwca Rada Funduszu przedstawia Radzie Ministrów, zaopiniowane przez ministra właściwego do 
spraw instytucji finansowych, sprawozdanie z działalności Funduszu za rok poprzedni i załączone do niego sprawozdanie 
finansowe, wraz z wynikami badania, o którym mowa w ust. 2. 
4. Rada Ministrów zatwierdza albo odmawia zatwierdzenia sprawozdań, o których mowa w ust. 3, w terminie do 
dnia 31 sierpnia. 
5. Odmowa zatwierdzenia przez Radę Ministrów sprawozdania z działalności Funduszu za rok poprzedni jest 
równoznaczna z wygaśnięciem mandatu członków organów Funduszu, z zastrzeżeniem, że pełnią oni swoje funkcje do 
czasu powołania nowych członków organów Funduszu. 
6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do członków organów Funduszu, których kadencji nie dotyczy sprawozdanie z dzi a-
łalności Funduszu. 
  
Dziennik Ustaw – 110 – Poz. 842 
 
 Rozdział 6 
Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe Funduszu 
Art. 314. 1. Fundusz może nabywać lub zbywać na własny rachunek jedynie: 
1) papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski; 
2) papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez rządy lub banki centralne państw członko w-
skich lub państw będących członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju; 
3) jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. 
o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. 
2. Fundusz może nabywać lub zbywać prawa udziałowe, prawa poboru, opcje na prawa udziałowe oraz inne aktywa 
oraz udzielać gwarancji i poręczeń w celu wykonywania zadań związanych z przymusową restrukturyzacją. 
3. Fundusz może nabywać, zbywać i wykonywać prawa z aktywów finansowych, o których mowa w ust. 1 i 2. 
4. Fundusz może nabywać lub zbywać prawa z aktywów finansowych, o których mowa w ust. 1 i 2, zarówno 
w ramach systemu obrotu instrumentami finansowymi, w tym jako jego uczestnik, jak i poza systemem obrotu. Do Fund u-
szu przepisów działu IV ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się. 
Art. 315. 1. Środki pieniężne Funduszu są gromadzone na rachunkach bieżących, wyodrębnionych oraz rachunkach 
lokat w Narodowym Banku Polskim. 
1a. Fundusz może, na podstawie umowy, lokować środki pieniężne w formie depozytu u Ministra Finansów. 
1b. W celu dokonywania lokat, o których mowa w ust. 1a, Fundusz może otwierać rachunki bankowe w Banku 
Gospodarstwa Krajowego. 
2. Fundusz może posiadać rachunki papierów wartościowych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych 
Spółce Akcyjnej, Narodowym Banku Polskim, banku lub domu maklerskim oraz może posiadać rachunki pieniężne 
w celu dokonywania rozliczeń. 
3. W celu nabywania lub zbywania papierów wartościowych, o których mowa w art. 314 ust. 1 pkt 2, jak również 
nabywania lub zbywania papierów wartościowych w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 314 ust. 2, Fundusz 
może posiadać rachunki papierów wartościowych w zagranicznej izbie rozliczeniowej i posiadać rachunek bankowy do 
przeprowadzania rozliczeń z tym związanych. 
Art. 316. 1. Wyciągi z ksiąg rachunkowych Funduszu, podpisane przez upoważnionych członków Zarządu Fund u-
szu i opatrzone jego pieczęcią, stwierdzające istnienie wierzytelności Funduszu i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte 
na nich roszczenia są wymagalne, mają moc tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykona l-
ności. 
2. Egzekucja należności stwierdzonych dokumentami, o których mowa w ust. 1, odbywa się, w zależności od chara k-
teru zobowiązań, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu egzek u-
cyjnym w administracji. 
3. Dłużnik, w drodze powództwa, może żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji prowadzonej przez Fu n-
dusz, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym 
w administracji, jeżeli egzekwowana wierzytelność nie istnieje lub istnieje w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza 
wzajemne roszczenia nadające się do potrącenia z wierzytelności egzekwowanej. 
4. W trybie zabezpieczenia powództwa sąd, na wniosek powoda, może zawiesić postępowanie egzekucyjne. 
DZIAŁ VI 
Obowiązki informacyjne, wymiana i ochrona informacji 
Art. 317. Na stronie internetowej Funduszu zamieszcza się informacje dotyczące zasad funkcjonowania obowiązk o-
wego systemu gwarantowania depozytów, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony oraz zasadach d o-
konywania wypłat środków gwarantowanych. 
  
Dziennik Ustaw – 111 – Poz. 842 
 
 Art. 318. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania informują korzystających oraz zainteresowanych korzyst a-
niem z ich usług o: 
1) swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej; 
2) uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i zasadach jego funkcjonowania, w tym 
o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczegól-
ności: 
a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji, 
b) rodzaje osób i podmiotów, które mogą być uznane za deponenta. 
2. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania działa pod różnymi znakami towarowymi, informuje 
osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o przysługującym im jednym limicie gwarancyjnym na 
środki zgromadzone w tym podmiocie. 
3. W ramach wykonywania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, podmioty objęte systemem gwara n-
towania przekazują informacje zainteresowanym korzystaniem oraz korzystającym z ich usług przed zawarciem umowy 
rachunku, a następnie nie rzadziej niż raz w roku. Informacje przekazywane są w formie arkusza informacyjnego. 
W przypadku przekazania informacji przed zawarciem umowy rachunku odbiorca tej informacji potwierdza jej otrzym a-
nie. 
4. Podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane poinformować zainteresowanych korzystaniem oraz 
korzystających z ich usług o braku ochrony gwarancyjnej, w przypadku gdy: 
1) wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych lub czynności, o których mowa 
w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie będzie chroniona przez ob o-
wiązkowy system gwarantowania depozytów, w szczególności jeżeli osoby te nie mogą być uznane za deponenta; 
2) w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa lub czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 
i 1a ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, podmiot objęty systemem gwarantowania w y-
stawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne; 
3) w związku z usługami świadczonymi przez podmiot objęty systemem gwarantowania, w szczególności polegającymi 
na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności tych osób wobec 
innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania. 
4a. W przypadku, o którym mowa w art. 34a ust. 3, podmiot, wobec którego wydana została decyzja o wykluczeniu 
z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów, jest obowiązany poinformować korzystających 
z jego usług o wykluczeniu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i skutkach tego wykl u-
czenia w terminie miesiąca od dnia doręczenia temu podmiotowi decyzji o wykluczeniu. 
4b. Informacja, o której mowa w ust. 4a, jest przekazywana, w sposób jednoznaczny i zrozumiały, w formie pise m-
nej oraz w sposób, w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach, w tym również za pomocą środków kom u-
nikacji elektronicznej. 
5. Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy powinny zostać 
udostępnione na wniosek zainteresowanego korzystaniem albo korzystającego z usług podmiotu objętego systemem gw a-
rantowania. 
6. Wyciąg z rachunku zawiera informację, czy środki na nim zgromadzone są chronione przez obowiązkowy system 
gwarantowania depozytów. 
7. Informacje udostępniane zainteresowanym korzystaniem oraz korzystającym z usług podmiotu objętego systemem 
gwarantowania powinny być podawane: 
1) w sposób, w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach, w tym również za pomocą środków komunik a-
cji elektronicznej; 
2) na piśmie, jeżeli wystąpi o to zainteresowany korzystaniem lub korzystający z usług podmiotu objętego systemem 
gwarantowania, który otrzymał informacje o świadczonych usługach za pomocą środków komunikacji elektronicznej; 
3) w sposób jednoznaczny i zrozumiały. 
8. Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów nie mogą być wykorzystywane 
w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1 i 4. 
  
Dziennik Ustaw – 112 – Poz. 842 
 
 9. Zakaz określony w ust. 8 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami obowiązkowego systemu 
gwarantowania depozytów. 
10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, wzór arkusza informacy j-
nego, o którym mowa w ust. 3, dla deponentów zawierającego podstawowe informacje o ochronie środków pieniężnych 
gromadzonych w podmiocie objętym systemem gwarantowania, uwzględniając informacje dotyczące zakresu ochrony 
oraz terminu i waluty wypłaty oraz mając na celu zapewnienie prawidłowego wykonania obowiązków przez podmioty 
objęte systemem gwarantowania. 
Art. 319. 1. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania zamierza dokonać zmian, których skutkiem 
będzie ustanie członkostwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i przyłączenie się do innego systemu 
gwarancji depozytów, podmiot ten zawiadamia Fundusz, co najmniej 6 miesięcy przed planowaną zmianą systemu. 
2. W okresie od dnia, w którym nastąpiło zawiadomienie, do dnia ustania członkostwa w obowiązkowym systemie 
gwarantowania depozytów podmiot objęty systemem gwarantowania nadal wykonuje obowiązki wynikające z przepisów 
ustawy. 
Art. 320. 1. Członkowie Rady Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu, pracownicy Funduszu oraz osoby, z któ-
rymi Fundusz zawarł umowy o dzieło, umowy zlecenia albo inne umowy o podobnym charakterze, są obowiązani do 
zachowania tajemnicy zawodowej. 
2. Tajemnicę zawodową, o której mowa w ust. 1, stanowią wszystkie informacje uzyskane lub wytworzone w związ-
ku z realizacją zadań Funduszu, których nieuprawnione udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chr o-
niony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić realizację z a-
dań Funduszu. 
3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, istnieje również po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1. 
4. Z zastrzeżeniem ust. 7–9, nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1, udzielenie przez Fundusz informacji: 
1) Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowemu Bankowi Polskiemu, ministrowi właściwemu do spraw instytucji 
finansowych, ministrowi właściwemu do spraw budżetu, Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, 
Komitetowi Stabilności Finansowej, Głównemu Urzędowi Statystycznemu, podmiotowi prowadzącemu system ro z-
liczeń i rozrachunków papierów wartościowych, w tym Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych Spółce 
Akcyjnej, w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowo określonych zadań lub ustawowych zadań Fund u-
szu, lub obowiązków określonych przez bezpośrednio stosowane akty prawa europejskiego; 
2) instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii Europejskiej, właściwym organom przymusowej restru k-
turyzacji, właściwym organom przymusowej restrukturyzacji państw trzecich, właściwym organom w rozumieniu  
art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013, podmiotom prowadzącym systemy gwarantowania depozytów, po d-
miotom prowadzącym systemy rekompensat, podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji 
w zakresie niezbędnym do prowadzonych przez nie postępowań lub wykonywania ustawowych zadań, wykonywania 
ustawowych zadań Funduszu lub wykonywania obowiązków określonych przez bezpośrednio stosowane akty prawa 
europejskiego; 
3) sędziemu-komisarzowi, nadzorcy sądowemu, syndykowi lub zarządcy albo likwidatorowi podmiotu w restrukturyz a-
cji, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla prowadzenia postępowania upadłościowego albo likwidacji podmiotu 
w restrukturyzacji; 
4) na żądanie sądu, prokuratora, Policji, komornika sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego, w związku 
z prowadzonymi przez te organy postępowaniami lub realizowanymi przez nie zadaniami i w zakresie niezbędnym 
do ich prawidłowego prowadzenia lub realizacji; 
5) adwokatowi lub radcy prawnemu, w związku ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz Funduszu i w zakresie 
niezbędnym do świadczenia tej pomoc y; 
6) podmiotowi zainteresowanemu przejęciem przedsiębiorstwa, wybranych albo wszystkich praw majątkowych lub 
wybranych albo wszystkich zobowiązań lub praw udziałowych podmiotu, wobec którego może zostać wszczęta 
przymusowa restrukturyzacja, albo podmiotu w restrukturyzacji, w celu zastosowania instrumentu przejęcia prze d-
siębiorstwa lub w zakresie niezbędnym do zaoferowania przez podmiot zainteresowany ceny przejęcia, lub wydania 
i wykonania decyzji Funduszu o przejęciu; 
7) instytucji pomostowej lub podmiotowi zarządzającemu aktywami, dotyczących podmiotu w restrukturyzacji, 
w zakresie niezbędnym do wydania i wykonania decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentu instytucji pomost o-
wej lub instrumentu wydzielenia praw majątkowych; 
  
Dziennik Ustaw – 113 – Poz. 842 
 
 8) podmiotowi zainteresowanemu przejęciem kasy, jej przedsiębiorstwa, zobowiązań lub praw majątkowych, w zakr e-
sie niezbędnym do prowadzenia uzgodnień dotyczących warunków i zasad udzielenia wsparcia przez Fundusz 
w zakresie restrukturyzacji kas; 
9) innym osobom lub podmiotom, którym Fundusz ma zamiar powierzyć lub powierzył wykonywanie czynności 
w związku z przygotowaniem lub prowadzeniem przymusowej restrukturyzacji, wypłatą środków gwarantowanych, 
restrukturyzacją kas lub innych ustawowych zadań Funduszu, w zakresie niezbędnym do wykonania tych czynności 
lub w zakresie niezbędnym do powierzenia ich wykonywania, w tym: 
a) administratorowi lub pełnomocnikowi, w zakresie niezbędnym do wykonania jego praw i obowiązków ustaw o-
wych i wynikających z decyzji Funduszu o jego ustanowieniu oraz kandydatom do tych funkcji w zakresie ni e-
zbędnym do ich ustanowienia, 
b) podmiotowi przeprowadzającemu oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2 lub art. 241, w zakresie ni e-
zbędnym do przeprowadzenia tego oszacowania, oraz podmiotowi zainteresowanemu przeprowadzeniem osz a-
cowania w zakresie niezbędnym do złożenia oferty na jego wykonanie i zlecenia jego wykonania, 
c) innym podmiotom w przypadku, o którym mowa w art. 96 ust. 4 pkt 3, w zakresie niezbędnym do wyboru po d-
miotu przejmującego lub wydania i wykonania decyzji Funduszu o przejęciu, 
d) osobom lub podmiotom świadczącym na rzecz Funduszu usługi doradztwa lub świadczącym usługi w zakresie 
prowadzenia lub zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji, 
e) podmiotom, o których mowa w art. 45 ust. 1, w zakresie niezbędnym do realizacji wypłat środków gwarantow a-
nych; 
10) firmie audytorskiej badającej sprawozdania finansowe Funduszu na podstawie umowy zawartej z Funduszem 
i w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia badania; 
11) jednostce zarządzającej systemem ochrony, o której mowa w art. 22d ust. 1 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków 
spółdzielczych, w zakresie informacji niezbędnych do realizacji celu, o którym mowa w art. 22a ust. 1 tej ustawy, lub 
zadania organu zarządzającego systemem ochrony, określonego w art. 22i ust. 1 pkt 3 tej ustawy. 
5. Informacje przekazane lub wymienione zgodnie z ust. 4 pkt 1, 2, 6, 8 i 9 mogą być przekazywane innym osobom 
lub podmiotom wyłącznie za zgodą Funduszu, chyba że przekazanie to następuje w ramach wykonywania przez te po d-
mioty kompetencji lub zadań określonych w ustawie lub dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 
15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkow a-
nej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 
82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 
2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 
nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, z późn. zm.27)) lub gdy przekazanie następuje 
w formie skrótowej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji lub podmiotów. 
6. Z zastrzeżeniem ust. 8–10, złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz przekazanie d o-
kumentów w uzupełnieniu do zawiadomienia nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1. 
7. Udzielenie informacji w przypadkach określonych w ust. 4 pkt 5– 11 jest dopuszczalne pod warunkiem zapewni e-
nia ich ochrony przez osobę lub podmiot, któremu mają zostać udzielone. 
8. Udostępnianie informacji stanowiących jednocześnie tajemnicę zawodową i tajemnicę bankową, tajemnicę, 
o której mowa w art. 9e ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, albo tajemnicę, o której mowa 
w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest dopuszczalne wyłącznie w trybie i na zasadach określonych 
dla udostępniania informacji stanowiących taką tajemnicę. 
9. Udzielenie podmiotom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, z państwa trzeciego informacji stanowiących tajemnicę 
zawodową może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zapewniona będzie ochrona tych informacji co najmniej równoważna 
określonej w niniejszym artykule. 
10. Uzyskane od podmiotów, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, informacje stanowiące tajemnicę prawnie chronioną 
mogą być udzielane jedynie po uzyskaniu zgody tych podmiotów i dla celów określonych tą zgodą. 
11. Osoby, podmioty i organy, inne niż wymienione w ust. 1, które zapoznały się z informacjami stanowiącymi 
tajemnicę zawodową, w szczególności w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 8, są obowiązane do zachowania 
tajemnicy zawodowej, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji. 
                                                           
27) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68 oraz Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, 
str. 96. 
  
Dziennik Ustaw – 114 – Poz. 842 
 
 Art. 321. Fundusz może udostępniać informacje oraz dokonywać wzajemnej wymiany informacji chronionych na 
podstawie odrębnych ustaw podmiotom określonym w art. 320 ust. 4 pkt 1, 2 i 7, w zakresie niezbędnym dla zapewniania 
współpracy przy realizacji celów i zadań Funduszu oraz w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowo określ o-
nych zadań, w szczególności zapewnienia stabilności finansowej lub w celu ustalenia lub weryfikacji należnych, pote n-
cjalnych lub spornych świadczeń na rzecz deponentów albo w związku z realizacją obowiązku wypłaty świadczeń gw a-
rancyjnych. 
Art. 322. 1. Informacje dotyczące przymusowej restrukturyzacji mogą być udostępniane na podstawie przepisów 
o dostępie do informacji publicznej po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji. 
2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji podawanych do wiadomości publicznej na podst a-
wie ustawy. 
Art. 323. Obowiązek ochrony informacji nie dotyczy informacji podanych do wiadomości publicznej w sposób 
przewidziany prawem. 
Art. 324. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem gwara n-
towania obowiązków, o których mowa w art. 318 i art. 319, Fundusz zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego. 
Art. 325. 1. Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji dotyczących podmiotów objętych systemem gw a-
rantowania, banków hipotecznych, oddziałów banków zagranicznych, firm inwestycyjnych oraz podmiotów, o których 
mowa w art. 64 pkt 2 lit. a– d, niezbędnych do realizacji jego zadań, posiadanych przez Narodowy Bank Polski, ministra 
właściwego do spraw instytucji finansowych, Komisję Nadzoru Finansowego i Najwyższą Izbę Kontroli. 
2. Uzyskane informacje mogą być wykorzystywane przez Fundusz do opracowywania analiz i prognoz dotyczących 
sektora bankowego, sektora firm inwestycyjnych, sektora kas lub poszczególnych podmiotów objętych systemem gwara n-
towania, banków hipotecznych oraz firm inwestycyjnych. 
3. Informacje określone w ust. 1 nie mogą być ujawniane przez Fundusz w wypadkach innych niż przewidziane ustawą. 
4. Analizy i prognozy, o których mowa w ust. 2, mogą być publikowane w formie zapewniającej ochronę informacji 
i mogą być ujawniane zainteresowanym podmiotom. 
Art. 326. 1. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi posiadane informacje o podmiotach, o których 
mowa w art. 64 pkt 1 i 2, podmiotach objętych systemem gwarantowania, bankach hipotecznych i oddziałach banków 
zagranicznych, niezbędne do realizacji zadań Funduszu, w szczególności informacje: 
1) o ich sytuacji ekonomiczno-finansowej; 
2) o zobowiązaniu ich do wdrożenia planu naprawy albo opracowania programu postępowania naprawczego, o powzi ę-
ciu informacji o ich stracie, groźbie jej wystąpienia lub powstaniu niebezpieczeństwa ich niewypłacalności lub utraty 
płynności oraz podejmowanych w takim przypadku w stosunku do nich działaniach; 
3) o działaniach wczesnej interwencji lub ustanowieniu zarządcy lub zarządu komisarycznego w tych podmiotach; 
4) o wyrażeniu zgody na zawarcie umowy dotyczącej wsparcia finansowego, o której mowa w art. 141t ustawy – Prawo 
bankowe lub art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i warunkach tej umowy; 
5) o wsparciu finansowym udzielonym na podstawie umowy, o której mowa w p kt 4, oraz innych formach udzielonego 
im wsparcia płynnościowego lub kapitałowego; 
6) o zaistnieniu innych niż wymienione w pkt 2–5 okoliczności mogących skutkować powstaniem zobowiązań Fund u-
szu, w szczególności wobec deponentów z tytułu środków gwarantowanych, lub zagrożeniem upadłością podmiotu; 
7) niezbędne do opracowania planu przymusowej restrukturyzacji; 
8) o istotnej zmianie organizacyjnej, prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego wpływ na przyjęte w planie 
przymusowej restrukturyzacji założenia i realizację tego planu. 
2. W przypadkach, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 5 i 6, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi 
także informacje o wynikach przeprowadzonych w podmiocie czynności kontrolnych, wydanych zaleceniach, środkach, 
jakie zostały podjęte w celu usunięcia nieprawidłowości, stwierdzonych w ramach nadzoru i o ich wykonaniu przez po d-
miot. 
3. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje w zakresie określonym w ust. 2 także w przy-
padku, gdy czynności kontrolne przeprowadziła Kasa Krajowa, bank zrzeszający lub inne uprawnione instytucje. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje o działaniach wczesnej interwencji lub ust a-
nowieniu zarządcy w podmiotach grupy, której częścią jest podmiot, oraz o ich sytuacji finansowej. 
  
Dziennik Ustaw – 115 – Poz. 842 
 
 5. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje sprawozdawcze: 
1) uzyskane od kas oraz od Kasy Krajowej na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 62c ust. 4 ustawy 
o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych; 
2) uzyskane od firm inwestycyjnych na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy 
o obrocie instrumentami finansowymi oraz przepisów rozporządzenia nr 575/2013. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi: 
1) roczne sprawozdania finansowe banków i oddziałów banków zagranicznych, firm inwestycyjnych oraz podmiotów, 
o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a–d, wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania; 
2) analizy dotyczące funkcjonowania sektora bankowego, sektora firm inwestycyjnych i sektora kas. 
Art. 327. 1. Fundusz i Narodowy Bank Polski wymieniają informacje w zakresie niezbędnym do wykonywania ich 
ustawowo określonych zadań. 
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą stanowić informacje niejawne w rozumieniu przepisów o ochronie 
informacji niejawnych. Przekazywanie informacji niejawnych odbywa się na warunkach i w trybie określonym w ustawie 
z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 742). 
Art. 328. 1. W celu określenia zasad współpracy i przekazywania informacji Fundusz może zawierać porozumienia 
o współpracy oraz o wymianie lub przekazywaniu informacji określające w szczególności zasady współpracy, zakres 
wymiany lub przekazywania informacji oraz zasady ochrony tych informacji. 
2. Przedmiot, zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których mowa w art. 325 ust. 1, art. 326 oraz 
art. 327 ust. 1, określają odrębne porozumienia zawarte między Funduszem a Prezesem Narodowego Banku Polskiego, 
ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych i Prezesem Najwyższej Izby Kontroli, a także umowa o współ-
pracy oraz o wymianie informacji między Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 17 ustawy 
z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym. 
3. W celu koordynacji współpracy w zakresie realizacji zadań określonych ustawą umowa o współpracy oraz 
o wymianie informacji zawarta między Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego określa w szczególności: 
1) szczegółowy zakres przekazywanych informacji oraz zasady ich ochrony; 
2) tryb i terminy przekazywania informacji; 
3) szczegółowe zasady udziału pracowników Funduszu w czynnościach kontrolnych w instytucji pomostowej pode j-
mowanych przez pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 133 ust. 3 ustawy – 
Prawo bankowe i w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym; 
4) zasady koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotu w celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji. 
Art. 329. 1. Fundusz zawiera niewiążące porozumienie z właściwym organem państwa trzeciego, zgodne z ram o-
wym porozumieniem zawartym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego z właściwym organem państwa trzeciego. 
2. Porozumieni e, o którym mowa w ust. 1, może określać: 
1) zasady wymiany informacji niezbędnych do sporządzenia i aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji 
i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji; 
2) zasady współpracy w zakresie opracowywania planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przym u-
sowej restrukturyzacji, w tym zasady podejmowania działań w następstwie decyzji, o których mowa w art. 101 ust. 7 
i art. 248 ust. 1, lub podobnych działań określonych w prawie danego państwa trzeciego; 
3) zasady wczesnego powiadamiania stron porozumienia lub konsultacji ze stronami takiego porozumienia przed podj ę-
ciem istotnych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji lub podobnego postępowania określonego w prawie 
danego państwa trzeciego, mających wpływ na podmioty lub grupy, których dotyczy takie porozumienie; 
4) zasady koordynacji w zakresie informowania opinii publicznej w przypadku wspólnych działań w ramach przym u-
sowej restrukturyzacji; 
5) procedury dotyczące wymiany informacji i współpracy w zakresie określonym w pkt 1–4, w tym procedury i zasady 
powołania i działania grup zarządzania w sytuacji kryzysowej. 
3. Fundusz powiadamia niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawarciu porozumienia, o którym 
mowa w ust. 1. 
  
Dziennik Ustaw – 116 – Poz. 842 
 
 Art. 330. 1. Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji niezbędnych do realizacji jego zadań, w szcze-
gólności informacji niezbędnych do wykonania oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 1, oraz przygotowania prz y-
musowej restrukturyzacji bezpośrednio od podmiotu w przypadku zobowiązania takiego podmiotu do wdrożenia planu 
naprawy, przygotowania programu postępowania naprawczego, podjęcia wobec niego działań wczesnej interwencji lub 
ustanowienia w nim zarządu komisarycznego lub zarządcy komisarycznego. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Funduszowi przysługuje także prawo uzyskiwania wskazanych w nim 
informacji od krajowego podmiotu dominującego, wobec którego podmiot jest podmiotem zależnym. 
3. Podmioty objęte systemem gwarantowania, banki hipoteczne, oddziały banków zagranicznych, firmy inwestycy j-
ne oraz podmioty, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a–d, są obowiązane przekazywać Funduszowi informacje inne niż 
przekazywane do Narodowego Banku Polskiego i do Komisji Nadzoru Finansowego, niezbędne do wykonywania zadań 
Funduszu, w szczególności: 
1) informacje o wartości wierzytelności i wartości środków gwarantowanych przez Fundusz; 
2) dane i informacje niezbędne do wyliczenia obowiązkowych składek, w tym w przypadku banków i firm inwestycy j-
nych zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/63. 
4. W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych w innych bankach informacje, o których mowa w ust. 3, dot y-
czące poszczególnych banków, przekazują Funduszowi banki zrzeszające. 
5. W przypadku kas, informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące poszczególnych kas, przekazuje Funduszowi 
Kasa Krajowa. 
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu, określi, w drodze rozporz ą-
dzenia, szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób weryfikacji 
prawidłowości przekazywanych informacji, mając na względzie konieczność prawidłowej realizacji zadań Funduszu. 
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii 
Funduszu, szczegółowy zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3, mając na względzie 
konieczność prawidłowej realizacji zadań Funduszu. 
8. Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki mogłaby mieć 
upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju na sytuację finansową innych podmiotów 
i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę, określić listę podmiotów, wobec których Fundusz nie będzie realizował 
uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, o ile podmioty te nie są podmiotami znaczącymi lub nie zostały zidentyfikowane 
lub uznane za globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym, zgodnie 
z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządz a-
niu kryzysowym w systemie finansowym. 
Art. 331. Fundusz, do dnia 31 marca, przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje o sumie 
środków gwarantowanych w podmiotach objętych systemem gwarantowania oraz dostępnych Funduszowi środkach 
finansowych, według stanu na koniec poprzedniego roku. 
Art. 331a. Korespondencja między Funduszem a podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów 
oraz ich stowarzyszeniami, właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, właściwymi organami przymusowej  
restrukturyzacji państwa trzeciego, właściwymi organami nadzoru państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, Kom i-
sją Europejską oraz członkami Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego może być prowadzona w innym niż język 
polski języku urzędowym Unii Europejskiej. Dokumenty przekazywane w ramach tej korespondencji, w tym zawierające 
oświadczenia woli, nie muszą być tłumaczone na język polski. 
DZIAŁ VII 
Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych 
Art. 332. 1. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki 
europejskiej albo dyrektorem oddziału banku zagranicznego, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu 
w wyniku tego, że podmiot ten nie wyodrębnił i nie lokował środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty 
w sposób, o którym mowa w art. 304 ust. 1, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. 
2. Tej samej karze podlega, kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu admin i-
strującego spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału banku zagranicznego, przez obciążenie środków, o których mowa 
w ust. 1, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu. 
  
Dziennik Ustaw – 117 – Poz. 842 
 
 Art. 333. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem gwarantowania, podmiotu 
krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału banku zagranicznego, przez nieodpr o-
wadzenie przez ten podmiot obowiązkowych składek, o których mowa w art. 286 ust. 2 lub 3 lub art. 295 ust. 2 lub 4, lub 
składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 lub art. 300 ust. 1, lub nieo d-
prowadzenie tych składek w odpowiedniej wysokości mimo dysponowania przez ten podmiot wystarczającymi środkami 
pieniężnymi pozwalającymi na wniesienie tych składek, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. 
Art. 334. 1. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku objętego systemem gwarantowania, organu 
administrującego spółki europejskiej albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej kasy objętej systemem gwarantowania 
albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku zrzeszającego albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej Kasy Kr a-
jowej obowiązanym do ujawnienia Funduszowi informacji dotyczących podmiotu objętego systemem gwarantowania lub 
jego deponentów w zakresie ustalonym w ustawie, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 
2. Tej samej karze podlega, kto nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 85, art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1. 
3. Tej samej karze podlega, kto, będąc obowiązany na postawie art. 118 ust. 1, nie wydaje Funduszowi całego mają t-
ku lub dokumentów podmiotu restrukturyzacji. 
4. Tej samej karze podlega, kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie właściwego funkcjonowania wewnętrznej 
kontroli danych i informacji wymaganych w zakresie ustalonym w ustawie lub za udzielanie informacji i wyjaśnień na 
żądanie Funduszu, nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku albo wykonuje go nieterminowo. 
5. Tej samej karze podlega także ten, kto, sprawując nadzór zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy – Prawo bankowe, 
art. 212 § 1, art. 213 § 1 lub art. 382 § 1 Kodeksu spółek handlowych albo art. 44 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – 
Prawo spółdzielcze, nie egzekwuje wypełnienia przez zarząd banku, firmy inwestycyjnej albo kasy obowiązku powiadomi e-
nia Komisji Nadzoru Finansowego o wypełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f 
ust. 3 ustawy – Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go 
nierzetelnie lub nieterminowo. 
6. Tej samej karze podlega także ten, kto: 
1) nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku powiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego o wypełnieniu przesłanek 
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy – Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 
ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo; 
2) nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk ust. 1, art. 110zl ust. 1, art. 110zm ust. 1 
oraz art. 110zx ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub art. 141m ust. 1, 4 i 5, art. 141n ust. 1 oraz 
art. 141v ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe; 
3) nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku sporządzenia lub przedstawienia Funduszowi sprawozdania finansowego 
lub innych sprawozdań i informacji związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem przymusowej restrukturyz a-
cji albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo. 
Art. 335. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 euro 
na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora 
oddziału banku zagranicznego, który nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku powiadomienia Komisji o wypełnieniu 
przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy – Prawo bankowe albo art. 110zzh 
ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo. 
1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania albo nierzetelnego 
lub nieterminowego wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, przez osoby, o których mowa w tym przepisie, 
Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukro t-
ności kwoty uzyskanych korzyści. 
2. Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 euro na 
członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora 
oddziału banku zagranicznego, który nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk ust. 1, 
art. 110zl ust. 1, art. 110zm ust. 1 oraz art. 110zx ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub art. 141m ust. 1, 
4 i 5, art. 141n ust. 1 oraz art. 141v ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe. 
2a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niedopełnienia obowiązków, 
o których mowa w ust. 2, przez osoby, o których mowa w tym przepisie, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na 
te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyśc i. 
  
Dziennik Ustaw – 118 – Poz. 842 
 
 3. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 i 2, uwzględnia: 
1) wagę naruszenia i czas jego trwania; 
2) przyczyny naruszenia przepisów; 
3) sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara; 
4) gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego oraz 
5) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego popełnione przez osobę 
odpowiedzialną za dane naruszenie. 
Art. 336. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 euro na członka z a-
rządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora oddziału 
banku zagranicznego, który nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku sporządzenia lub przedstawienia Funduszowi 
sprawozdania finansowego lub innych sprawozdań i informacji związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem prz y-
musowej restrukturyzacji albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo. 
1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania albo nierzetelnego 
lub nieterminowego wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, przez osoby, o których mowa w tym przepisie, 
Fundusz może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych 
korzyści. 
2. Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia: 
1) wagę naruszenia i czas jego trwania; 
2) przyczyny naruszenia przepisów; 
3) sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara; 
4) gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z Funduszem oraz 
5) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego popełnione przez osobę 
odpowiedzialną za dane naruszenie. 
Art. 337. W decyz ji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 335 i art. 336, można nałożyć na członka z a-
rządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora oddziału 
banku zagranicznego obowiązek zaprzestania określonego działania lub niepodejmowania takiego działania w przyszłości. 
Art. 338. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 335, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, 
nałożyć karę pieniężną na podmiot zarządzany przez te osoby, do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim 
zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną do wysokości 10% 
prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 
100 000 000 zł. 
1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania obowiązków, 
o których mowa w art. 335 ust. 1 i 2, przez podmiot zarządzany przez osoby, o których mowa w tych przepisach, Komisja 
Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności 
kwoty uzyskanych korzyści. 
2. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia: 
1) wagę naruszenia i czas jego trwania; 
2) przyczyny naruszenia przepisów; 
3) sytuację finansową podmiotu, na który jest nakładana kara oraz 
4) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego. 
Art. 338a. Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 335, art. 336 i art. 338, stanowią dochód 
budżetu państwa. 
Art. 339. 1. W przypadku wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, 
art. 175 ust. 6, art. 335, art. 336 i art. 338, odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie  
informują Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o nałożeniu kary pieniężnej, a w przypadku gdy od decyzji wniesiono 
wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargę do sądu administracyjnego, także o wniesieniu wniosku o ponowne 
rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego i o wyniku postępowania przed organem ponownie rozpatruj ą-
cym sprawę lub sądem administracyjnym. 
  
Dziennik Ustaw – 119 – Poz. 842 
 
 2. W przypadku, gdy decyzja o nałożeniu kary, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335, 
art. 336 i art. 338, jest ostateczna, odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie zamieszczają 
na swojej stronie internetowej informację o nałożeniu kary, w tym o rodzaju i charakterze naruszenia przepisów prawa, 
wraz ze wskazaniem imienia i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu, na który nałożono karę. 
3. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz dokonują publikacji informacji o nałożeniu kary, 
o której mowa w ust. 2, w formie zanonimizowanej, w przypadku gdy: 
1) kara została nałożona na osobę fizyczną, a ujawnienie jej imienia i nazwiska byłoby środkiem niewspółmiernym do 
wagi dokonanego naruszenia; 
2) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków 
finansowych lub zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa 
skarbowe; 
3) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie 
lub podmiotow i. 
4. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz mogą uzupełnić informację o nałożeniu kary o nazwę 
(firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, w przypadku gdy ustały przyczyny określone w ust. 3 pkt 1–3. Uzupełni e-
nia nie dokonuje się po upływie roku od dnia publikacji. 
5. Informacje, o których mowa w ust. 2, są dostępne na stronie internetowej odpowiednio Komisji Nadzoru Fina n-
sowego albo Funduszu przez okres 5 lat od dnia publikacji, z tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby, na którą nał o-
żono karę, przez okres nie dłuższy niż rok. 
Art. 340. W przypadkach określonych w art. 335 i art. 336 kwoty w euro przelicza się na złote według kursu śre d-
niego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego wydanie decyzji o nałoż e-
niu kary pieniężnej. 
DZIAŁ VIII 
Zmiany w przepisach 
Art. 341–368. (pominięte) 
DZIAŁ IX 
Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe 
Rozdział 1 
Przepisy epizodyczne 
Oddział 1 
Fundusz ochrony środków gwarantowanych 
Art. 369. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, są obowiązane tw o-
rzyć i utrzymywać fundusze ochrony środków gwarantowanych na zaspokojenie roszczeń deponentów w przypadku spe ł-
nienia warunku gwarancji wobec któregokolwiek z nich, do dnia 31 grudnia 2024 r. 
2. Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w kolejnym roku jest ustalana nie później niż do końca 
poprzedniego roku kalendarzowego, jako iloczyn sumy środków pieniężnych zgromadzonych w banku na wszystkich 
rachunkach, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 
29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1810 oraz z 2020 r. poz. 568), za październik 
oraz stawki ustalonej przez Radę Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, w wysokości do: 
1) 0,55% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2017; 
2) 0,5% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2018; 
3) 0,45% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2019; 
4) 0,4% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2020; 
5) 0,35% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2021; 
6) 0,3% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 202 2; 
7) 0,25% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2023; 
8) 0,2% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2024. 
  
Dziennik Ustaw – 120 – Poz. 842 
 
 3. Przy ustalaniu wysokości stawki określającej wysokość funduszy ochrony środków gwarantowanych, o której 
mowa w ust. 2, Rada Funduszu uwzględnia w szczególności wysokość środków systemu gwarantowania depozytów 
w bankach, zgromadzonych w formie zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów 
banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania. 
4. Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest tworzony w ostatnim sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym 
podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, uzyskał zezwolenie na rozpoczęcie 
działalności, a w przypadku banku krajowego utworzonego na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy – Prawo bankowe  – 
w ostatnim sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym bank został wpisany do rejestru przedsiębiorców. W powyższych 
przypadkach podstawą utworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych jest suma środków pieniężnych, o której 
mowa w ust. 2, za miesiąc, w którym nastąpiło odpowiednio uzyskanie zezwolenia na rozpoczęcie działalności lub wpis a-
nie banku do rejestru przedsiębiorców. 
5. Od aktywów pochodzących z emisji hipotecznych listów zastawnych i publicznych listów zastawnych nie tworzy 
się funduszu ochrony środków gwarantowanych. 
6. Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest zwiększany lub zmniejszany w dniu 1 lipca każdego roku, odpo-
wiednio do wysokości sumy, o której mowa w ust. 2, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej za 
kwiecień każdego roku. Z dniem spełnienia warunków gwarancji podmiot objęty systemem gwarantowania jest zwolniony 
z obowiązku tworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych i zmiany jego wysokości. 
7. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, są obowiązane: 
1) lokować aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych w: 
a) skarbowych papierach wartościowych, 
b) bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego i obligacjach emitowanych przez Narodowy Bank Polski – 
o ile mogą być one przedmiotem obrotu, 
c) jednostkach uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego; 
2) deponować określone w pkt 1 lit. a i b aktywa na wyodrębnionym dla każdego podmiotu rachunku w: 
a) Narodowym Banku Polskim, 
b) Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej, 
c) podmiocie prowadzącym rachunki papierów wartościowych i rachunki pieniężne służące do ich obsł ugi 
– a w przypadku braku takiej możliwości – lokować te aktywa na oprocentowanym rachunku bieżącym w Narodowym 
Banku Polskim. 
8. Banki spółdzielcze zrzeszone z bankami zrzeszającymi są obowiązane deponować aktywa stanowiące pokrycie 
funduszy ochrony środków gwarantowanych zrzeszenia na wyodrębnionym rachunku w banku zrzeszającym. 
9. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, przekazują Zarządowi Fu n-
duszu informacje o sumie wkładów na rachunkach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania środków pienię ż-
nych i wysokości funduszu ochrony środków gwarantowanych w terminach: 
1) do dnia 15 grudnia każdego roku, według stanu określanego zgodnie z ust. 2, 
2) do dnia 15 czerwca każdego roku, według stanu stanowiącego podstawę obliczenia kwoty rezerwy obowiązkowej za 
kwiecień 
– według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu. 
10. W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych z bankami zrzeszającymi obowiązki określone w ust. 9 wyk o-
nują banki zrzeszające. 
11. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym 
mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. wypłaty środków gwara n-
towanych dokonywane są przez Fundusz ze środków funduszy ochrony środków gwarantowanych, po wyczerpaniu śro d-
ków, o których mowa w art. 56. 
12. W przypadku, o którym mowa w ust. 11, Fundusz wzywa podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym 
mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, do przekazania środków funduszu 
ochrony środków gwarantowanych, w kwocie stanowiącej różnicę między kwotą zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty 
środków gwarantowanych a kwotą środków, o których mowa w art. 56. 
  
Dziennik Ustaw – 121 – Poz. 842 
 
 13. W przypadku gdy kwota przekazana zgodnie z ust. 12 jest niewystarczająca do pokrycia zobowiązania Funduszu 
z tytułu wypłaty środków gwarantowanych, Fundusz zawiadamia podmioty objęte systemem gwarantowania, o których 
mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, w drodze ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, o obowiązku wniesienia na 
rzecz Funduszu kwot przeznaczonych na wypłatę środków gwarantowanych (łączna kwota obowiązkowej wpłaty podmi o-
tów objętych systemem gwarantowania), w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą zobowiązania Funduszu z tytułu 
wypłaty środków gwarantowanych a kwotą środków, o których mowa w art. 56, oraz środków przekazanych zgodnie 
z ust. 12. W zawiadomieniu Fundusz wskazuje rachunek bankowy, na który mają zostać dokonane wpłaty, oraz tytuł pła t-
ności. Wpłaty, do których są zobowiązane banki spółdzielcze zrzeszone z bankami zrzeszającymi, wnoszą, w imieniu tych 
banków, banki zrzeszające. 
14. Kwota, którą obowiązany jest wnieść podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 
lit. a i b (obowiązkowa wpłata podmiotu objętego systemem gwarantowania), zostaje ustalona jako kwota pozostająca 
w takiej proporcji do łącznej kwoty obowiązkowej wpłaty podmiotów objętych systemem gwarantowania, w jakiej poz o-
stawała wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem gwarantowania do sumy 
funduszy ochrony środków gwarantowanych wszystkich podmiotów objętych systemem gwarantowania, z wyłączeniem 
podmiotu, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji. 
15. Środki pochodzące z obowiązkowych wpłat podmiotów objętych systemem gwarantowania przechodzą na włas-
ność Funduszu. 
16. W dniu następującym po dniu dokonania obowiązkowej wpłaty podmiotu objętego systemem gwarantowania 
podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, pomniejsza fundusz ochrony środków 
gwarantowanych o wartość odpowiadającą wpłacie. 
17. Obowiązkowa wpłata podmiotu objętego systemem gwarantowania stanowi dla niego koszt uzyskania przychodu 
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 865, z późn. zm.28)). 
18. Aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych nie mogą być przedmiotem zastawu 
ani być obciążane w jakikolwiek sposób oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej. 
19. Aktywa, które stanowiły fundusz ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem gwarantow a-
nia, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, nie wchodzą do masy 
upadłości ani masy układowej podmiotu objętego systemem gwarantowania. 
Oddział 2 
Przepis karny 
Art. 370. 1. Kto będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem gwarantowania, 
o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu w wyniku tego, że podmiot 
ten nie utworzył funduszu ochrony środków gwarantowanych albo nie utworzył go w odpowiedniej wysokości lub aktywa 
przeznaczone na fundusz ochrony środków gwarantowanych nie były lokowane w skarbowych papierach wartościowych 
lub bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego lub deponowane w sposób, o którym mowa w art. 369 ust. 7 i 8, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 
2. Tej samej karze podlega członek zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem gwarantowania, 
o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, który doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu, obciążając aktywa 
stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych prawami osób trzecich. 
Rozdział 2 
Przepisy przejściowe i dostosowujące 
Art. 371. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy Bankowy Fundusz Gwarancyjny działający na podstawie ustawy uch y-
lanej w art. 388 staje się Funduszem. 
2. Z dniem wejścia w życie ustawy: 
1) plan finansowy i plan działalności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie ustawy uchyl a-
nej w art. 388 stają się planem finansowym i planem działalności Funduszu; 
                                                           
28) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 201 9 r. poz. 1018, 1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 
1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020  r. poz. 183, 288 i 568. 
  
Dziennik Ustaw – 122 – Poz. 842 
 
 2) należności i zobowiązania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie ustawy uchylanej 
w art. 388 stają się należnościami i zobowiązaniami Funduszu; 
3) pracownicy Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 stają się 
pracownikami Funduszu; przepis art. 231 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio; 
4) w Radzie Funduszu wygasa członkostwo osób, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 4 ustawy uchylanej w art. 388. 
Art. 372. Z dniem wejścia w życie ustawy w Funduszu: 
1) likwiduje się fundusz pomocowy, stabilizacyjny, zapasowy oraz fundusz środków odzyskanych z mas upadłości; 
2) zwiększa się fundusz gwarancyjny banków o wartość funduszu pomocowego i funduszu środków odzyskanych 
z mas upadłości; 
3) zwiększa się fundusz przymusowej restrukturyzacji banków o wartość funduszu stabilizacyjnego i funduszu zapas o-
wego; 
4) środki funduszu gwarancyjnego kas utworzonego na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 zalicza się na poczet 
funduszu gwarancyjnego kas. 
Art. 373. 1. Do pomocy finansowej udzielonej bankom objętym systemem gwarantowania na podstawie przepisów 
ustawy zmienianej w art. 35129) oraz ustawy uchylanej w art. 388 stosuje się przepisy dotychczasowe. 
2. Z dniem rozwiązania umowy o udzielenie pomocy finansowej bankom albo zwrotu pomocy finansowej udzielonej 
bankom na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 388 środki uzyskane z tego tytułu zwiększają fundusz przym u-
sowej restrukturyzacji banków. 
3. Do środków uzyskanych z tytułu pomocy finansowej udzielonej ze środków funduszu restrukturyzacji banków 
spółdzielczych przepisu ust. 2 nie stosuje się. 
Art. 374. Fundusz opracuje plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji, 
o których mowa w art. 73 i art. 74, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustaw y. 
Art. 375. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w sprawie: 
1) uchylenia zezwolenia na utworzenie banku na podstawie art. 25n ust. 5, art. 138 ust. 3 pkt 4 i ust. 6 ustawy zmieni a-
nej w art. 34730), 
2) uchylenia zezwolenia na utworzenie oddziału banku zagranicznego na podstawie art. 138 ust. 6a ustawy zmienianej 
w art. 347, 
3) postępowań na podstawie art. 147 ust. 1 i art. 158 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 347, 
4) postępowań na podstawie art. 74c ust. 3 i 4 oraz art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 36331), 
5) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej na podstawie art. 106l ust. 6, art. 108 ust. 7 i art. 167 
ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35932) 
– stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 376. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości na 
podstawie przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, o której mowa w art. 35433), stosuje się przepisy tej ustawy 
w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 377. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości na 
podstawie przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, o której mowa w art. 354, na nabywcę przedsiębiorstwa bankowego 
lub kasy w trybie art. 437 ustawy, o której mowa w art. 354, nie przechodzą zobowiązania wynikające z wierzytelności 
Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 39 ust. 1. 
                                                           
29) Artykuł 351 zawiera zmiany do ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach 
zrzeszających. 
30) Artykuł 347 zawiera zmiany do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –  Prawo bankowe. 
31) Artykuł 363 zawiera zmiany do ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. 
32) Artykuł 35 9 zawiera zmiany do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. 
33) Artykuł 354 zawiera zmiany do ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. –  Prawo upadłościowe. 
  
Dziennik Ustaw – 123 – Poz. 842 
 
 Art. 378. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o otwarcie postępowania 
układowego na podstawie przepisów tytułu IV działu III ustawy, o której mowa w art. 36634), stosuje się przepisy tej 
ustawy w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 379. Jeżeli w postępowaniu upadłościowym prowadzonym na podstawie przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, 
o której mowa w art. 354 lub w postępowaniu układowym prowadzonym na podstawie przepisów tytułu IV działu III ustawy, 
o której mowa w art. 366, zawarto układ, do wniosków o zmianę lub uchylenie układu stosuje się przepisy ustawy, o której 
mowa w art. 366, w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 380. Należności Funduszu z tytułu udzielonej pomocy finansowej i wsparcia, o których mowa w art. 19 ust. 1, 
art. 20c ust. 1 i art. 20g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 388, są zaspokajane w postępowaniu upadłościowym i w postępowaniu 
likwidacyjnym, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 34435), w kategorii drugiej. 
Art. 381. 1. Banki obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które otrzymały zezwolenie na prowadzenie dzi a-
łalności przed dniem wejścia w życie ustawy, sporządzają plan naprawy nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia 
wejścia w życie ustawy. 
2. Domy maklerskie obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które otrzymały zezwolenie na prowadzenie działa l-
ności przed dniem wejścia w życie ustawy, sporządzają plan naprawy nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia 
w życie ustawy. 
3. Podmioty obowiązane do sporządzenia grupowego planu naprawy na podstawie art. 141n ustawy, o której mowa 
w art. 347, oraz art. 110zj ustawy, o której mowa w art. 359, sporządzają grupowy plan naprawy nie później niż 
w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 
4. W okresie realizacji przez bank postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ust. 1 ustawy, o której mowa 
w art. 347, w brzmieniu dotychczasowym, bank sporządza plan naprawy w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia post ę-
powania naprawczego, a grupowy plan naprawy w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia postępowania naprawczego. 
Art. 381a. Do banku objętego programem postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ust. 1–3 ustawy 
zmienianej w art. 347, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie ustawy 
stosuje się przepis art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 36836), w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 382. W stosunku do kas postanowienia działu III stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r. 
Art. 383. 1. Składki, o których mowa w dziale V rozdziale 2, są pobierane na rzecz Funduszu po raz pierwszy za rok 2017. 
2. Przepisy art. 4 ust. 1d pkt 7 i ust. 2 pkt 3, art. 7 ust. 2 pkt 5 i 5a oraz ust. 3, art. 13 ust. 1– 5, art. 13c ust. 1–7, art. 14 
ust. 2–4, art. 14a, art. 14b, art. 14c, art. 15 pkt 1–2, art. 16a ust. 7, art. 36, art. 38r ust. 5 i art. 42a ustawy uchylanej 
w art. 388 stosuje się do dnia 31 grudnia 2016 r. 
3. Przez środki, o których mowa w art. 38r ust. 5 ustawy uchylanej w art. 388, należy rozumieć środki funduszu gw a-
rancyjnego kas do wykorzystania, o którym mowa w art. 272 ust. 2. 
4. Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały banków zagranicznych z tytułu uczestnictwa 
w obowiązkowym systemie gwarantowania zasilają fundusz gwarancyjny banków. 
5. Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez kasy z tytułu uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwara n-
towania zasilają fundusz gwarancyjny kas. 
6. Opłaty ostrożnościowe wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały banków zagranicznych zasilają fundusz 
przymusowej restrukturyzacji banków. 
Art. 384. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy uchylanej w art. 388, 
do dnia 31 grudnia 2016 r. utrzymują utworzone na rok 2016 fundusze ochrony środków gwarantowanych, o których 
mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy. 
2. W przypadku spełnienia do dnia 31 grudnia 2016 r. warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagr a-
nicznego wypłaty środków gwarantowanych są dokonywane przez Fundusz w pierwszej kolejności ze środków określ o-
nych w art. 16a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 388. 
3. Przepisy art. 16a ust. 1, art. 25 ust. 1, 1a, 3a, 5 i 6, art. 26–26c, art. 26d ust. 1, art. 26e oraz art. 42 ustawy uchyla-
nej w art. 388 stosuje się do dnia 31 grudnia 2016 r. 
                                                           
34) Artykuł 366 zawiera zmiany do ustawy z dnia 15 maja 2015 r. –  Prawo restrukturyzacyjne. 
35) Artykuł 344 zawiera zmiany do ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze. 
36) Artykuł 368 zawiera zmiany do ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych. 
  
Dziennik Ustaw – 124 – Poz. 842 
 
 Art. 385. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie w art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa 
w art. 35037), w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wyd a-
nych na podstawie art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa w art. 350, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej 
jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy. 
Art. 386. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 6, art. 8 ust. 2, art. 17 
ust. 8, art. 26s ust. 3, art. 38 ust. 7, art. 38j, art. 38zg ust. 3, art. 38zh ust. 9 oraz 38zq ustawy uchylanej w art. 388 zacho-
wują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 4, art. 7 ust. 11, art. 9 
ust. 2, art. 30, art. 54 ust. 4, art. 312 ust. 2, art. 330 ust. 7, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie 
ustawy. 
Art. 387. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 36438), 
w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podst a-
wie art. 12 ustawy zmienianej w art. 364, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy 
od dnia wejścia w życie ustawy. 
Rozdział 3 
Przepisy końcowe 
Art. 388. Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2014 r. 
poz. 1866, z późn. zm.39)). 
Art. 389. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia40), z wyjątkiem: 
1) art. 351 pkt 2, art. 361 pkt 1 i art. 363 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 
2) art. 106, który wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2017 r. 
                                                           
37) Artykuł 350 zawiera zmiany do ustawy z dnia 15 września 2000 r. –  Kodeks spółek handlowych. 
38) Artykuł 364 zawiera zmiany do ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji finansowych. 
39) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978, 1166, 1513 i 1844  oraz z 2016 r. 
poz. 381 i 615. 
40) Ustawa została ogłoszona w dniu 8 lipca 2016 r.