DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 16 grudnia 2016 r. 
Poz. 2047 
OBWIESZCZENIE 
MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
z dnia 17 listopada 2016 r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o og ólnym bezpiecze ństwie produktów 
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze usta wy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów norma tywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r . poz. 296 i 1579) ogłasza si ę w zał ączniku do niniejszego obwiesz- 
czenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 grudnia 200 3 r. o ogólnym bezpiecze ństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322), 
z uwzgl ędnieniem zmian wprowadzonych: 
1) ustaw ą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodn o ści i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542), 
2) ustaw ą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo  celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 12 28) 
oraz zmian wynikaj ących z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 listopa da 2016 r. 
2. Podany w zał ączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity  ustawy nie obejmuje: 
1) odno śnika nr 1 oraz art. 133 ustawy z dnia 13 kwietnia 2 016 r. o systemach oceny zgodno ści i nadzoru rynku (Dz. U. 
poz. 542), które stanowi ą: 
„1)  Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdra ża: 
1) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpiecze ń-
stwa zabawek (Dz. Urz. UE L 170 z 30.06.2009, str. 1, z późn. zm.); 
2) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/29/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących się do udost ępniania na rynku wyrobów pirotechnicz- 
nych (Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 27); 
3) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/53/UE z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie rekreacyj- 
nych jednostek pływaj ących i skuterów wodnych i uchylaj ącą dyrektyw ę 94/25/WE (Dz. Urz. UE L 354 
z 28.12.2013, str. 90); 
4) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/28/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku i kontroli materiałów wy- 
buchowych przeznaczonych do u żytku cywilnego (Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str.  1); 
5) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/29/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku prostych zbiorników ci ś-
nieniowych (Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 45) ; 
6) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do kompatybilno ści elektromagnetycznej (Dz. Urz. 
UE L 96 z 29.03.2014, str. 79); 
7) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/31/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku wag nieautomatycznych 
(Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 107); 
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 2047 
 
8) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku przyrz ądów pomiarowych 
(Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 149, z pó źn. zm.); 
9) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich dotycz ących d źwigów i elementów bezpiecze ństwa do d źwigów 
(Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 251); 
10) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/34/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do urz ądze ń i systemów ochronnych przeznaczonych 
do u żytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej (Dz. Urz.  UE L 96 z 29.03.2014, str. 309); 
11) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku sprz ętu elektrycznego 
przewidzianego do stosowania w okre ślonych granicach napi ęcia (Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 357); 
12) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich dotycz ących udost ępniania na rynku urz ądze ń radiowych i uchylaj ącą 
dyrektyw ę 1999/5/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 62 ); 
13) dyrektyw ę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/68/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw pa ństw członkowskich odnosz ących si ę do udost ępniania na rynku urz ądze ń ci śnieniowych 
(Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 164).” 
„Art. 133. Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r., z wyj ątkiem: 
1) art. 102 pkt 1 lit. c w zakresie art. 1 ust. 2 p kt 2, który wchodzi w życie z dniem 22 lipca 2016 r.; 
2) art. 105 pkt 4–8, które wchodz ą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.; 
3) art. 107 pkt 15 w zakresie art. 158a, który wcho dzi w życie z dniem 12 czerwca 2018 r.”; 
2) odno śnika nr 1 oraz art. 42 ustawy z dnia 22 czerwca 201 6 r. o zmianie ustawy – Prawo celne oraz niektórych  innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1228), które stanowi ą: 
„1)  Niniejsza ustawa słu ży stosowaniu: 
1) rozporz ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/ 2013 z dnia 9 pa ździernika 2013 r. ustanawiaj ą-
cego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10 .2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013, 
str. 90); 
2) rozporz ądzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 2 4 listopada 2015 r. ustanawiaj ącego szcze- 
gółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozpor z ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 
nr 952/2013 ustanawiaj ącego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12 .2015, str. 558 oraz Dz. Urz. 
UE L 87 z 02.04.2016, str. 35); 
3) rozporz ądzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 2 8 lipca 2015 r. uzupełniaj ącego rozporz ą-
dzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/ 2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotycz ą-
cych niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, Dz. Urz. 
UE L 69 z 15.03.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02 .04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.20 16, 
str. 1); 
4) rozporz ądzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17  grudnia 2015 r. uzupełniaj ącego rozporz ą-
dzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/ 2013 w odniesieniu do przepisów przej ściowych do- 
tycz ących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działaj ą jeszcze odpowiednie 
systemy teleinformatyczne, i zmieniaj ącego rozporz ądzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 (Dz. Urz. 
UE L 69 z 15.03.2016, str. 1).” 
„Art. 42. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.”. 
Marszałek Sejmu: M. Kuchci ński 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 2047 
 
Zał ącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospol itej 
Polskiej z dnia 17 listopada 2016 r. (poz. 2047) 
USTAWA 
z dnia 12 grudnia 2003 r. 
o ogólnym bezpiecze ństwie produktów 1) 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
Art. 1.  Ustawa okre śla ogólne wymagania dotycz ące bezpiecze ństwa produktów, obowi ązki producentów i dystrybu- 
torów w zakresie bezpiecze ństwa produktów oraz zasady i tryb sprawowania nadzo ru w celu zapewnienia bezpiecze ństwa 
produktów wprowadzanych na rynek. 
Art. 2.  1. Ustaw ę stosuje si ę do: 
1) produktów, dla których przepisy odr ębne nie okre ślaj ą szczegółowych wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa; 
2) zagro żeń zwi ązanych z produktami, dla których przepisy odr ębne okre ślaj ą szczegółowe wymagania dotycz ące bez- 
piecze ństwa, je żeli zagro żenia te nie s ą obj ęte przez przepisy odr ębne. 
2. Przepisy art. 10 ust. 2–6 – art. 33 ustawy stosu je si ę równie ż w odniesieniu do produktów, dla których przepisy o d- 
rębne okre ślaj ą szczegółowe wymagania dotycz ące bezpiecze ństwa – w zakresie, w jakim nie reguluj ą tego przepisy od- 
rębne. 
3. Przepisów ustawy nie stosuje si ę do urz ądze ń u żywanych w celu świadczenia usług na rzecz konsumentów, 
w szczególno ści do urz ądze ń obsługiwanych przez usługodawc ę, którymi konsumenci przemieszczaj ą si ę lub podró żuj ą. 
Art. 3.  Użyte w ustawie okre ślenia oznaczaj ą: 
1) produkt – rzecz ruchom ą now ą lub u żywan ą, jak i naprawian ą lub regenerowan ą przeznaczon ą do u żytku konsumen- 
tów lub co do której istnieje prawdopodobie ństwo, że mo że by ć u żywana przez konsumentów, nawet je żeli nie była 
dla nich przeznaczona, dostarczan ą lub udost ępnian ą przez producenta lub dystrybutora, zarówno odpłatn ie, jak 
i nieodpłatnie, w tym równie ż w ramach świadczenia usługi; produktem nie jest rzecz u żywana dostarczana jako antyk 
albo jako rzecz wymagaj ąca naprawy lub regeneracji przed u życiem, o ile dostarczaj ący powiadomił konsumenta 
o tych wła ściwo ściach rzeczy; 
2) producent: 
a) przedsi ębiorc ę prowadz ącego w Unii Europejskiej lub na terytorium pa ństw członkowskich Europejskiego Poro- 
zumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Eur opejskim Obszarze Gospodarczym działalno ść  polega- 
jącą na wytwarzaniu produktu albo ka żdą inn ą osob ę, która wyst ępuje jako wytwórca, umieszczaj ąc na produkcie 
bądź do niego doł ączaj ąc swoje nazwisko, nazw ę, znak towarowy b ądź inne odró żniaj ące oznaczenie, a tak że 
osob ę, która naprawia lub regeneruje produkt, 
b) przedstawiciela wytwórcy, a je żeli wytwórca nie wyznaczył przedstawiciela – import era produktu, w przypad- 
kach gdy wytwórca nie prowadzi działalno ści w Unii Europejskiej lub na terytorium pa ństw członkowskich  
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –  stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, 
c) przedsi ębiorc ę uczestnicz ącego w dowolnym etapie procesu dostarczania lub udo st ępniania produktu, je żeli jego 
działanie mo że wpływa ć na wła ściwo ści produktu zwi ązane z jego bezpiecze ństwem; 
3) dystrybutor – przedsi ębiorc ę uczestnicz ącego w dowolnym etapie procesu dostarczania lub udo st ępniania produktu, 
którego działalno ść  nie wpływa na wła ściwo ści produktu zwi ązane z jego bezpiecze ństwem; 
4) wypadek konsumencki – zaistniałe w zwi ązku z używaniem produktów zdarzenie nagłe, którego nast ępstwem jest 
zgon albo uszkodzenie ciała wymagaj ące udzielenia pomocy medycznej, w szczególno ści skaleczenie, zatrucie, opa- 
rzenie, ugryzienie lub u żą dlenie; 
                                                           
1) Przepisy niniejszej ustawy wdra żaj ą postanowienia dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Euro pejskiego i Rady z 3 grudnia 2001 r. 
w sprawie ogólnego bezpiecze ństwa produktów (Dz. U. WE Nr L 11/4). 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 2047 
 
5) wprowadzenie na rynek – dostarczanie lub udost ępnianie przez producenta lub dystrybutora produktu dystrybutorowi 
lub konsumentowi; 
6) wprowadzenie na rynek polski – dostarczenie lub udost ępnienie produktu po raz pierwszy na terytorium Rzec zy-
pospolitej Polskiej. 
Rozdział 2 
Ogólne wymagania dotycz ące bezpiecze ństwa produktów 
Art. 4.  1. Produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwy kłych lub w innych, daj ących si ę w sposób uzasadniony 
przewidzie ć, warunkach jego u żywania, z uwzgl ędnieniem czasu korzystania z produktu, a tak że, w zale żno ści od rodzaju 
produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instala cji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagro żenia dla konsumentów 
lub stwarza znikome zagro żenie, daj ące si ę pogodzi ć z jego zwykłym u żywaniem i uwzgl ędniaj ące wysoki poziom wyma- 
ga ń dotycz ących ochrony zdrowia i życia ludzkiego. 
2. Przy ocenie bezpiecze ństwa produktu uwzgl ędnia si ę: 
1) cechy produktu, w tym jego skład, opakowanie, in strukcj ę monta żu i uruchomienia, a tak że – bior ąc pod uwag ę ro- 
dzaj produktu – instrukcj ę instalacji i konserwacji; 
2) oddziaływanie na inne produkty, je żeli mo żna w sposób uzasadniony przewidzie ć, że b ędzie u żywany ł ącznie 
z innymi produktami; 
3) wygl ąd produktu, jego oznakowanie, ostrze żenia i instrukcje dotycz ące jego u żytkowania i post ępowania z produktem 
zu żytym oraz wszelkie inne udost ępniane konsumentowi wskazówki lub informacje dotycz ące produktu; 
4) kategorie konsumentów nara żonych na niebezpiecze ństwo w zwi ązku z używaniem produktu, w szczególno ści dzieci 
i osoby starsze. 
Art. 5.  1. Produkt, który nie spełnia wymaga ń okre ślonych w art. 4, nie jest produktem bezpiecznym. 
2. Do stwierdzenia, że produkt nie jest bezpieczny, nie wystarcza mo żliwo ść  osi ągni ęcia wy ższego poziomu bezpie- 
cze ństwa lub dost ępno ść  innych produktów stwarzaj ących mniejsze zagro żenia dla konsumentów. 
3. Przy dokonywaniu oceny, czy produkt stwarza powa żne zagro żenie, przez które rozumie si ę wymagaj ące natych- 
miastowych działa ń naruszenie wymaga ń bezpiecze ństwa, uwzgl ędnia si ę bezpo średnie lub odsuni ęte w czasie skutki u ży- 
wania produktu, w tym stopie ń i prawdopodobie ństwo utraty zdrowia lub życia przez konsumentów, stopie ń nara żenia 
poszczególnych kategorii konsumentów oraz mo żliwo ść  prawidłowej oceny ryzyka przez konsumentów i mo żliwo ści jego 
unikni ęcia. 
Art. 6.  1. W przypadku gdy brak jest szczegółowych przepis ów Wspólnoty Europejskiej dotycz ących bezpiecze ństwa 
okre ślonego produktu, produkt wprowadzony na rynek polsk i uznaje si ę za bezpieczny, je żeli spełnia okre ślone odr ębnymi 
przepisami polskimi szczegółowe wymagania dotycz ące bezpiecze ństwa produktów. 
2. Domniemywa si ę, że produkt spełniaj ący wymagania wynikaj ące z norm krajowych pa ństw członkowskich Unii 
Europejskiej, b ędących transpozycj ą norm europejskich uznanych przez Komisj ę Europejsk ą za zgodne z przepisami doty- 
cz ącymi ogólnego bezpiecze ństwa produktów, do których odniesienia Komisja Euro pejska opublikowała w Dzienniku 
Urz ędowym Unii Europejskiej, jest produktem bezpiecznym  w zakresie wymaga ń obj ętych tymi normami. 
3. W przypadku braku przepisów, o których mowa w us t. 1, lub norm, o których mowa w ust. 2, albo je żeli produkt 
nie jest zgodny z tymi normami, bezpiecze ństwo produktu ocenia si ę w szczególno ści z uwzgl ędnieniem: 
1) spełniania przez produkt wymaga ń wynikaj ących z dobrowolnych norm krajowych pa ństw członkowskich Unii Euro- 
pejskiej b ędących transpozycj ą norm europejskich innych ni ż normy uznane przez Komisj ę Europejsk ą za zgodne 
z przepisami dotycz ącymi ogólnego bezpiecze ństwa produktów; 
2) spełniania przez produkt Polskich Norm; 
3) zalece ń Komisji Europejskiej okre ślaj ących wskazówki co do oceny bezpiecze ństwa produktu; 
4) obowi ązuj ących w danym sektorze zasad dobrej praktyki odnosz ących si ę do bezpiecze ństwa produktów; 
5) aktualnego stanu wiedzy i techniki; 
6) uzasadnionych oczekiwa ń konsumentów co do bezpiecze ństwa produktu. 
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 2047 
 
4. Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłas za dwa razy w roku, według stanu na dzie ń 30 czerwca 
i 31 grudnia ka żdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urz ędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Pol- 
ski”, numery i tytuły Polskich Norm, b ędących transpozycj ą norm europejskich, uznanych przez Komisj ę Europejsk ą za 
zgodne z przepisami dotycz ącymi ogólnego bezpiecze ństwa produktów, do których odniesienia Komisja Euro pejska opub-
likowała w Dzienniku Urz ędowym Unii Europejskiej. 
Art. 7.  Spełnianie przez produkt wymaga ń, o których mowa w art. 6, nie wył ącza mo żliwo ści stosowania środków okre ś-
lonych ustaw ą, je żeli organ nadzoru stwierdzi, że pomimo zgodno ści z tymi wymaganiami produkt nie jest bezpieczny. 
Art. 8.  1. Rada Ministrów okre śli, w drodze rozporz ądze ń, dodatkowe wymagania dotycz ące: 
1) bezpiecze ństwa i znakowania produktów, które stwarzaj ą zagro żenie dla konsumentów przez to, że ich wygl ąd wska- 
zuje na inne ni ż rzeczywiste przeznaczenie, 
2) bezpiecze ństwa i znakowania produktów włókienniczych 
– maj ąc na uwadze potrzeb ę zapobiegania i eliminowania zagro żeń stwarzanych przez produkty dla zdrowia i życia kon- 
sumentów. 
2. W rozporz ądzeniach, o których mowa w ust. 1, Rada Ministrów o kre śli w szczególno ści informacje, które powinny 
zosta ć umieszczone na etykiecie lub opakowaniu produktu. 
Art. 9.  Rada Ministrów mo że okre śli ć, w drodze rozporz ądzenia, dodatkowe wymagania dotycz ące bezpiecze ństwa 
lub znakowania okre ślonych produktów, maj ąc na uwadze potrzeb ę zapobiegania i eliminowania zagro żeń stwarzanych 
przez produkty dla zdrowia i życia konsumentów. 
Rozdział 3 
Obowi ązki producentów i dystrybutorów w zakresie bezpiecz e ństwa produktów 
Art. 10.  1. Producent jest zobowi ązany wprowadza ć na rynek wył ącznie produkty bezpieczne. 
2. Producent wprowadzaj ący produkt na rynek polski, w zakresie prowadzonej działalno ści jest zobowi ązany dostar- 
cza ć konsumentom informacje w j ęzyku polskim: 
1) umo żliwiaj ące im ocen ę zagro żeń zwi ązanych z produktem w czasie zwykłego lub mo żliwego do przewidzenia okre- 
su jego u żywania, je żeli takie zagro żenia nie s ą, przy braku odpowiedniego ostrze żenia, natychmiast zauwa żalne; 
2) dotycz ące mo żliwo ści przeciwdziałania tym zagro żeniom. 
3. Dostarczenie konsumentom odpowiedniego ostrze żenia o zagro żeniach zwi ązanych z produktem nie zwalnia pro- 
ducentów i dystrybutorów z innych obowi ązków okre ślonych w niniejszym rozdziale. 
4. Producent, zachowuj ąc nale żyt ą staranno ść , w zakresie prowadzonej działalno ści, jest zobowi ązany podejmowa ć 
działania odpowiednie do wła ściwo ści dostarczanego produktu: 
1) umo żliwiaj ące uzyskiwanie przez tego producenta wiedzy o zagro żeniach, które produkt mo że stwarza ć; 
2) maj ące na celu unikni ęcie zagro żeń, w tym – o ile jest to niezb ędne – umo żliwiaj ące wycofanie produktu z rynku, 
wła ściwe i skuteczne ostrze żenie konsumentów lub wycofanie produktu od konsumen tów. 
5. Działania, o których mowa w ust. 4 pkt 2, produc ent podejmuje z własnej inicjatywy lub w przypadku wydania 
decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1, 2 i 4. 
6. Działania, o których mowa w ust. 4, mog ą w szczególno ści polega ć na: 
1) umieszczeniu na produkcie lub jego opakowaniu na zwy i adresu producenta oraz oznaczenia identyfikuj ącego pro- 
dukt lub, w razie potrzeby, parti ę produktu, chyba że nieumieszczenie takich informacji jest uzasadnion e; 
2) przeprowadzaniu bada ń próbek wprowadzonych na rynek produktów, analizowa niu skarg konsumentów oraz, 
w miar ę potrzeby, prowadzeniu rejestru tych skarg oraz bie żą cym informowaniu dystrybutorów o prowadzonej w ten 
sposób kontroli. 
Art. 11.  1. Dystrybutor jest zobowi ązany działa ć z nale żyt ą staranno ści ą w celu zapewnienia bezpiecze ństwa produk- 
tów, w szczególno ści przez niedostarczanie produktów, o których wie l ub o których, zgodnie z posiadanymi informacjami 
i do świadczeniem zawodowym, powinien wiedzie ć, że nie spełniaj ą one wymaga ń bezpiecze ństwa. 
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 2047 
 
2. Dystrybutor, w zakresie prowadzonej działalno ści, jest zobowi ązany uczestniczy ć w monitorowaniu bezpiecze ń-
stwa produktów wprowadzonych na rynek, w szczególno ści: 
1) przyjmowa ć od konsumentów informacje o zagro żeniach powodowanych przez produkty i przekazywa ć je nie- 
zwłocznie producentom, organowi nadzoru oraz wojewó dzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej; 
2) przechowywa ć i niezwłocznie udost ępnia ć na żą danie organu nadzoru i wojewódzkiego inspektora Ins pekcji Handlo- 
wej dokumentacj ę niezb ędn ą do ustalenia pochodzenia produktów. 
Art. 12.  1. Producenci i dystrybutorzy, w zakresie prowadzo nej działalno ści, s ą zobowi ązani współpracowa ć z orga- 
nem nadzoru i wojewódzkim inspektorem Inspekcji Han dlowej w celu unikni ęcia lub eliminacji zagro żeń stwarzanych 
przez produkty przez nich dostarczane lub udost ępniane. 
2. Producent i dystrybutor, którzy uzyskali informa cj ę, że wprowadzony na rynek produkt nie jest bezpieczny,  s ą  
zobowi ązani powiadomi ć o tym niezwłocznie organ nadzoru. 
3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera c o najmniej: 
1) informacje umo żliwiaj ące dokładn ą identyfikacj ę produktu lub partii produktów; 
2) opis zagro żenia stwarzanego przez produkt; 
3) informacje mog ące słu żyć ustaleniu przebiegu obrotu produktem; 
4) opis działa ń podj ętych w celu zapobie żenia zagro żeniom związanym z produktem. 
4. Rada Ministrów okre śli, w drodze rozporz ądzenia: 
1) wzór powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, 
2) przypadki i rodzaje produktów, w odniesieniu do których nie s ą wymagane powiadomienia, o których mowa w ust. 2 
– uwzgl ędniaj ąc w szczególno ści potrzeb ę zapewnienia jednolito ści informacji przekazywanych przez producentów i dy s- 
trybutorów prowadz ących działalno ść  na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii E uropejskiej. 
Rozdział 4 
Nadzór nad ogólnym bezpiecze ństwem produktów 
Art. 13.  Organem sprawuj ącym nadzór nad ogólnym bezpiecze ństwem produktów w zakresie okre ślonym ustaw ą jest 
Prezes Urz ędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „ organem nadzoru”. 
Art. 14.  Nadzór nad ogólnym bezpiecze ństwem produktów obejmuje: 
1) okresowe monitorowanie oraz ocen ę skuteczno ści kontroli spełniania przez produkty ogólnych wyma ga ń dotycz ących 
bezpiecze ństwa, z uwzgl ędnieniem rodzajów kontrolowanych produktów i badany ch zagro żeń; 
2) opracowywanie okresowych planów kontroli produkt ów w zakresie spełniania ogólnych wymaga ń dotycz ących bez- 
piecze ństwa i monitorowania ich realizacji; 
3) prowadzenie post ępowa ń w sprawie ogólnego bezpiecze ństwa produktów; 
4) prowadzenie rejestru produktów niebezpiecznych o raz gromadzenie danych o produktach, które nie speł niaj ą szcze- 
gółowych wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa; 
5) gromadzenie informacji dotycz ących bezpiecze ństwa produktów, przekazywanie ich wła ściwym organom oraz moni- 
torowanie sposobu wykorzystania tych informacji; 
6) gromadzenie przekazywanych przez producentów i d ystrybutorów powiadomie ń, o których mowa w art. 12 ust. 3. 
Art. 15.  Konsumenci i inne osoby mog ą: 
1) przekazywa ć organowi nadzoru lub wojewódzkiemu inspektorowi In spekcji Handlowej informacje o niespełnianiu 
wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa produktów; 
2) zgłasza ć organowi nadzoru wnioski w sprawie działania nadzo ru rynku i kontroli ogólnych wymaga ń dotycz ących 
bezpiecze ństwa produktów; 
3) przedstawia ć organowi nadzoru opinie w sprawie środków podj ętych na podstawie art. 28. 
  
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 2047 
 
Art. 16.  1. Organ nadzoru przekazuje informacje o prawdopod obie ństwie niespełniania przez produkt wprowadzony 
na rynek wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa, w szczególno ści informacje przekazane przez konsumentów wojewódz - 
kiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej albo: 
1) Państwowej Inspekcji Sanitarnej, 
2) Inspekcji Jako ści Handlowej Artykułów Rolno-Spo żywczych, 
3) Urz ędowi Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Med ycznych i Produktów Biobójczych 
– zgodnie z wła ściwo ści ą okre ślon ą odr ębnymi przepisami. 
2. (uchylony) 
Art. 17.  1. Kontrola produktów w zakresie spełniania ogólny ch wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa jest wykony- 
wana przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handl owej. 
2. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje si ę przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspek cji Handlowej 
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 i 1823), z uwzgl ędnieniem przepisów niniejszej ustawy. 
3. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej podejmu je czynno ści kontrolne na wniosek organu nadzoru lub 
z urz ędu. 
4. W przypadkach, o których mowa w art. 15 pkt 1, w ojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej mo że podj ąć  czynno ści 
kontrolne. O podj ęciu czynno ści kontrolnych wojewódzki inspektor Inspekcji Handl owej informuje organ nadzoru. 
Art. 18.  1. W toku kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej mo że w szczególno ści: 
1) żą da ć wszelkich informacji niezb ędnych do stwierdzenia, czy produkt jest bezpieczny;  
2) sprawdza ć, w ramach posiadanych uprawnie ń, bezpiecze ństwo wprowadzonych na rynek produktów, a ż do ostatniego 
etapu ich u żywania. 
1a. W toku kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej pobiera nieodpłatnie trzy próbki produktu , z których 
jedn ą przeznacza si ę do bada ń, druga stanowi próbk ę kontroln ą, a trzecia rozjemcz ą. 
1b. Próbka rozjemcza mo że by ć poddana badaniom na wniosek organu nadzoru lub str ony. 
1c. Próbk ę rozjemcz ą zwalnia wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek organu nadzoru. 
1d. W przypadku gdy u kontrolowanego ujawniono tylk o jeden egzemplarz produktu, a wojewódzki inspektor   
Inspekcji Handlowej stwierdził w wyniku przeprowadz enia bada ń organoleptycznych, że istnieje znaczne prawdopodo- 
bie ństwo, że produkt nie jest bezpieczny, egzemplarz ten stano wi próbk ę rozjemcz ą. 
2. (uchylony) 
3. (uchylony) 
4. (uchylony) 
5. Je żeli zostało stwierdzone, że istnieje znaczne prawdopodobie ństwo, że produkt nie jest bezpieczny, wojewódzki 
inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje organowi n adzoru protokół kontroli wraz z aktami kontroli, po  upływie terminu 
do wniesienia uwag, niezwłocznie, nie pó źniej ni ż w terminie 7 dni. 
6. W przypadku gdy kontrola dotyczyła kilku produkt ów, organowi nadzoru przekazuje si ę akta kontroli w zakresie doty- 
cz ącym produktu, w stosunku do którego stwierdzono, że istnieje znaczne prawdopodobie ństwo, że nie jest bezpieczny. 
Art. 19.  1. Je żeli w wyniku kontroli stwierdzono, że produkt nie jest oznakowany zgodnie z wymaganiami  okre ślo- 
nymi w rozdziale 2 oraz przepisami wydanymi na pods tawie art. 8 i 9, wojewódzki inspektor Inspekcji Ha ndlowej mo że, 
w drodze decyzji, żą da ć usuni ęcia niezgodno ści w okre ślonym terminie. 
2. Je żeli w wyniku kontroli stwierdzono, że produkt mo że stwarza ć zagro żenie w okre ślonych warunkach, wojewódz- 
ki inspektor Inspekcji Handlowej mo że, w drodze decyzji: 
1) żą da ć oznakowania produktu odpowiednimi wyra źnie i zrozumiale sformułowanymi w j ęzyku polskim ostrze żeniami 
o zagro żeniach, jakie mo że on stwarza ć; 
2) wstrzyma ć wprowadzanie produktu na rynek do czasu jego odpow iedniego oznakowania. 
3. Kopie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, s ą niezwłocznie przekazywane organowi nadzoru. 
4. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej mo że upowa żni ć inspektora Inspekcji Handlowej do wydania w jego 
imieniu, w toku kontroli, decyzji, o których mowa w  ust. 1 lub 2. 
  
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 2047 
 
Art. 20.  1. Organ nadzoru wszczyna z urz ędu post ępowanie w sprawie ogólnego bezpiecze ństwa produktu, zwane  
dalej „post ępowaniem”, w przypadku gdy z ustale ń kontroli wynika znaczne prawdopodobie ństwo, że produkt nie spełnia 
ogólnych wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa. 
2. Protokół kontroli i akta kontroli s ą dowodem w sprawie. 
3. Organ nadzoru mo że wszcz ąć  z urz ędu post ępowanie, je żeli z innych dost ępnych informacji, w szczególno ści 
z powiadomienia przekazanego przez organy kraju czł onkowskiego Unii Europejskiej, wynika, że produkt mo że nie by ć 
bezpieczny. 
4. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 3, oraz wyni ki bada ń przeprowadzonych w laboratorium akredytowanym 
w kraju członkowskim Unii Europejskiej s ą dowodami w sprawie. 
Art. 20a.  Organ nadzoru, w toku prowadzonego post ępowania lub w celu wst ępnego zbadania zasadno ści jego 
wszcz ęcia, mo że: 
1) poddawa ć badaniom próbki produktów lub powoływa ć biegłych w celu wydania opinii na temat bezpiecze ństwa pro- 
duktów; 
2) żą da ć informacji niezb ędnych do stwierdzenia, czy produkt jest bezpieczny.  
3) (uchylony) 
Art. 21.  1. Stron ą post ępowania jest producent lub dystrybutor, wobec które go post ępowanie zostało wszcz ęte, 
w szczególno ści przedsi ębiorca odpowiedzialny za pierwszy etap dystrybucji na polskim rynku. 
2. (uchylony) 
3. Organizacja społeczna mo że wyst ępowa ć z żą daniem dopuszczenia jej do udziału w post ępowaniu, je żeli jej celem 
statutowym jest ochrona interesów konsumentów lub g dy stron ą post ępowania jest członek tej organizacji. 
4. (uchylony) 
5. Post ępowanie powinno by ć zako ńczone niezwłocznie, nie pó źniej jednak ni ż w terminie 4 miesi ęcy od dnia jego 
wszcz ęcia. 
Art. 22.  1. W toku post ępowania organ nadzoru mo że, w drodze postanowienia, wyznaczy ć stronie termin na wyelimi- 
nowanie zagro żeń stwarzanych przez produkt. 
2. (uchylony) 
Art. 22a.  1. Dowodem z dokumentu w post ępowaniu mo że by ć tylko oryginał dokumentu lub jego kopia po świad- 
czona przez organ administracji publicznej, notariu sza, adwokata, radc ę prawnego, rzecznika patentowego, doradc ę podat- 
kowego lub upowa żnionego pracownika przedsi ębiorcy. 
2. Je żeli dokument został sporz ądzony w języku obcym, nale ży przedło żyć tak że po świadczone przez tłumacza przy- 
si ęgłego tłumaczenie na j ęzyk polski tego dokumentu albo jego cz ęś ci maj ącej stanowi ć dowód w sprawie. 
Art. 23.  1. Je żeli w toku post ępowania organ nadzoru stwierdzi, że istnieje znaczne prawdopodobie ństwo, że produkt 
nie jest bezpieczny, zakazuje, w drodze decyzji, pr oducentowi lub dystrybutorowi jego dostarczania, of erowania lub pre- 
zentowania przez czas niezb ędny do przeprowadzenia oceny, bada ń i kontroli jego bezpiecze ństwa, nie dłu ższy jednak ni ż 
30 dni. Zło żenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstr zymuje wykonania decyzji. 
2. W przypadkach szczególnie skomplikowanych oraz j e żeli jest to niezb ędne do przeprowadzenia bada ń, organ nad- 
zoru mo że, w drodze decyzji, przedłu żyć okres obowi ązywania zakazu, o którym mowa w ust. 1, z tym że ł ączny okres 
trwania zakazu nie mo że przekroczy ć 90 dni. Zło żenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstr zymuje wykonania 
decyzji. 
3. Organ nadzoru mo że poinformowa ć opini ę publiczn ą o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, je żeli uzna, że 
produkt mo że powodowa ć powa żne zagro żenie dla zdrowia i życia konsumentów. 
Art. 24.  1. W przypadku stwierdzenia, że produkt mo że stwarza ć zagro żenie w okre ślonych warunkach, organ nadzo- 
ru mo że, w drodze decyzji: 
1) żą da ć oznakowania produktu odpowiednimi, wyra źnie i zrozumiale sformułowanymi w j ęzyku polskim ostrze żeniami 
o zagro żeniach, jakie produkt mo że stwarza ć; 
2) uzale żni ć wprowadzanie produktu na rynek od wcze śniejszego spełnienia ogólnych wymaga ń dotycz ących bezpie- 
cze ństwa. 
  
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 2047 
 
2. W przypadku stwierdzenia, że produkt mo że stwarza ć zagro żenie dla okre ślonych kategorii konsumentów, organ 
nadzoru mo że, w drodze decyzji, nakaza ć ostrze żenie tych konsumentów lub powiadomienie opinii publ icznej o zagro że- 
niu, okre ślaj ąc termin i form ę ostrze żenia lub powiadomienia. 
3. Organ nadzoru mo że z urz ędu podj ąć  działania, o których mowa w ust. 2. 
4. W przypadku stwierdzenia, że produkt nie jest bezpieczny, organ nadzoru w drod ze decyzji: 
1) w przypadku produktów, które nie zostały wprowad zone na rynek: 
a) nakazuje wyeliminowanie zagro żeń stwarzanych przez produkt, 
b) zakazuje wprowadzania produktu na rynek i nakazu je podj ęcie czynno ści niezb ędnych do zapewnienia przestrze- 
gania tego nakazu; 
2) w przypadku produktów wprowadzonych na rynek, na kazuje: 
a) wyeliminowanie zagro żeń stwarzanych przez produkt, 
b) natychmiastowe wycofanie produktu z rynku, 
c) ostrze żenie konsumentów, okre ślaj ąc termin i form ę ostrze żenia, 
d) wycofanie produktu od konsumentów i jego zniszcz enie. 
5. Wycofanie produktu z rynku polega na odebraniu p rzez producenta wszystkich egzemplarzy produktu od dystrybu- 
torów oraz zakazaniu prezentowania i oferowania prz ez dystrybutorów takiego produktu konsumentom. 
6. Wycofanie produktu od konsumentów i jego zniszcz enie mo że zosta ć nakazane wył ącznie w przypadku, gdy inne 
działania byłyby niewystarczaj ące dla zapobie żenia powa żnym zagro żeniom powodowanym przez produkt. 
7. Je żeli organ nadzoru nakazuje wycofanie produktu od ko nsumentów, producent jest obowi ązany odebra ć produkt 
dostarczony przez konsumentów i zwróci ć kwot ę, za jak ą produkt został nabyty, bez wzgl ędu na stopie ń zu życia produktu. 
8. Konsumentowi b ędącemu w posiadaniu produktu, w odniesieniu do któreg o wydano decyzj ę nakazuj ącą wycofanie 
od konsumentów, przysługuje roszczenie o odkupienie  produktu za kwot ę, za jak ą produkt został nabyty, bez wzgl ędu na 
stopie ń jego zu życia. 
9. Roszczenie, o którym mowa w ust. 8, przysługuje konsumentowi: 
1) wobec dystrybutora, od którego konsument nabył p rodukt, o ile konsument posiada dowód zakupu produk tu; 
2) wobec producenta produktu, je żeli konsument nie dysponuje dowodem zakupu. 
10. Środki, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, mog ą by ć stosowane pojedynczo lub ł ącznie w zale żno ści od zakresu 
i rodzaju stwierdzonych niezgodno ści z wymaganiami dotycz ącymi ogólnego bezpiecze ństwa produktu, jak równie ż zagro- 
żenia stwarzanego przez produkt, oraz maj ą mie ć na celu wył ącznie odwrócenie niebezpiecze ństwa oraz zapewnienie 
ochrony zdrowia i życia konsumentów. 
11. W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza powa żne zagro żenie, organ nadzoru nadaje decyzjom, o których 
mowa w ust. 1, 2 i 4, rygor natychmiastowej wykonal no ści. 
12. W decyzji, o której mowa w ust. 1, 2 i 4, organ  nadzoru okre śla termin i sposób poinformowania przez stron ę 
o wykonaniu tej decyzji. 
13. Organ nadzoru mo że wyst ąpi ć z wnioskiem do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej 
o przeprowadzenie kontroli maj ącej na celu stwierdzenie, czy decyzje, o których mo wa w ust. 1, 2 i 4, zostały wykonane. 
14. Organ nadzoru wydaje decyzj ę o umorzeniu post ępowania, je żeli: 
1) stwierdzi, że produkt jest bezpieczny; 
2) producent lub dystrybutor usun ął przyczyny zagro żeń; 
3) post ępowanie z innych przyczyn stało si ę bezprzedmiotowe. 
Art. 24a.  Organ nadzoru informuje Inspektora do spraw Substa ncji Chemicznych o decyzjach wydanych na podsta- 
wie art. 24 ust. 1, 2 i 4, w przypadku gdy decyzje te dotycz ą zagro żeń stwarzanych przez produkty zawieraj ące substancje 
chemiczne lub ich mieszaniny w rozumieniu przepisów  o substancjach chemicznych i ich mieszaninach. 
Art. 25.  Decyzje organu nadzoru, o których mowa w art. 24 u st. 2 i 4, stanowi ą podstaw ę wpisu do rejestru produk- 
tów niebezpiecznych. 
  
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 2047 
 
Art. 25a.  1. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ar t. 24 ust. 1, 2, 4 albo ust. 14 pkt 2, opłaty zwi ązane 
z badaniami i opiniami biegłych ponosi strona post ępowania. 
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowi ą dochód bud żetu pa ństwa. 
3. W przypadku stwierdzenia, że produkt spełnia wymagania bezpiecze ństwa, opłaty zwi ązane z badaniami lub wyda- 
nymi opiniami ponoszone s ą z bud żetu pa ństwa. 
4. Egzekucja nale żno ści pieni ęż nych, o których mowa w ust. 2, nast ępuje w trybie przepisów o post ępowaniu egzeku- 
cyjnym w administracji. 
5. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej rozstrz yga o obowi ązku uiszczenia poniesionych przez siebie kosztów 
w drodze postanowienia, po otrzymaniu informacji o zako ńczeniu post ępowania przez organ nadzoru. Na postanowienie 
słu ży za żalenie. 
6. Organ nadzoru rozstrzyga o obowi ązku uiszczenia poniesionych przez siebie kosztów w drodze postanowienia, 
które mo że by ć zamieszczone w decyzji ko ńcz ącej post ępowanie. 
Art. 26.  W zakresie nieuregulowanym ustaw ą do post ępowania w sprawie ogólnego bezpiecze ństwa produktu stosuje 
si ę przepisy Kodeksu post ępowania administracyjnego. 
Art. 27.  1. Informacje obj ęte tajemnic ą przedsi ębiorstwa, rozumiane jako nieujawnione do wiadomo ści publicznej  
informacje techniczne, technologiczne oraz organiza cyjne przedsi ębiorstwa, lub inne informacje, co do których przeds i ę-
biorca podj ął niezb ędne działania w celu zachowania ich poufno ści, uzyskane w toku kontroli lub post ępowania, mog ą by ć 
wykorzystane wył ącznie do celów, do których zostały zgromadzone, z z astrze żeniem ust. 3. 
2. Informacje uzyskane w toku kontroli lub post ępowania, inne ni ż okre ślone w ust. 1, nie podlegaj ą ujawnieniu przez 
organ kontroli i nadzoru pod warunkiem, że przekazuj ący je wska że przyczyn ę, dla której wnioskuje o ich nieujawnianie, 
z zastrze żeniem ust. 3. 
3. Je żeli zachodzi konieczno ść  ujawnienia informacji oraz dowodów uzyskanych w to ku kontroli lub post ępowania, 
organ kontroli lub nadzoru ujawni je w zakresie nie zb ędnym do wyja śnienia podj ętych w post ępowaniu rozstrzygni ęć . 
Art. 28.  1. Je żeli Komisja Europejska stwierdzi, że produkt lub rodzaj produktów stwarza powa żne zagro żenie, i uzna 
za niezb ędne podj ęcie w tym zakresie działa ń przez kraje członkowskie Unii Europejskiej, uznaje  si ę, że taki produkt lub 
kategoria produktów nie s ą bezpieczne w rozumieniu przepisów ustawy. 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Rada Minist rów mo że wprowadzi ć, w drodze rozporz ądzenia, środki okre ś-
lone ustaw ą, bior ąc pod uwag ę zakres i rodzaj stwarzanych przez produkt lub rodz aj produktów zagro żeń. W rozporz ądze- 
niu mo żna okre śli ć sposób, w jaki producenci i dystrybutorzy s ą zobowi ązani wykaza ć, że środki te zostały zrealizowane, 
w szczególno ści przez poddanie produktów badaniom, przechowywani e lub udost ępnianie dokumentacji potwierdzaj ącej 
zrealizowanie wprowadzonego w drodze rozporz ądzenia środka, bior ąc pod uwag ę wymagania wskazane przez Komisj ę 
Europejsk ą. 
3. Je żeli Komisja Europejska stwierdzi, że produkt lub rodzaj produktów mo że by ć badany wył ącznie przez niektóre 
jednostki badawcze, w rozporz ądzeniu, o którym mowa w ust. 2, okre śla si ę rodzaje tych jednostek. 
Art. 29.  1. Organ nadzoru informuje Komisj ę Europejsk ą, w zakresie i na zasadach przez ni ą okre ślonych, 
w szczególno ści o: 
1) decyzjach ograniczaj ących wprowadzanie na rynek produktów lub nakazuj ących ich wycofanie z rynku lub nakazuj ą-
cych wycofanie produktów od konsumentów, podaj ąc uzasadnienie podj ęcia takich działa ń; 
1a) 2) decyzjach, o których mowa w art. 84 ust. 2 i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o syste mach oceny zgod- 
no ści i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542, 1228 i 1579); 
2) stwierdzeniu istnienia powa żnego zagro żenia wymagaj ącego natychmiastowych działa ń, zwłaszcza gdy produkt mo że 
znajdowa ć si ę w obrocie w innych krajach członkowskich Unii Euro pejskiej; 
3) działaniach podj ętych z własnej inicjatywy przez producentów lub dys trybutorów w celu zapobie żenia lub wyelimi- 
nowania zagro żeń stwarzanych przez produkty; 
                                                           
2) Dodany przez art. 104 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny  zgodno ści i nadzoru rynku 
(Dz. U. poz. 542), która weszła w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r. 
  
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 2047 
 
3a) 3) działaniach podj ętych z własnej inicjatywy przez podmioty gospodarcz e w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 
2016 r. o systemach oceny zgodno ści i nadzoru rynku, w celu wyeliminowania zagro żenia stwarzanego przez wyroby 
w rozumieniu tej ustawy; 
4) opiniach zgłoszonych w sprawie środków podj ętych na podstawie art. 28. 
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje si ę do wyrobów medycznych i produktów leczniczych oraz  artykułów rolno-spo żywczych. 
3. 4) Uzyskane od Komisji Europejskiej informacje o nies pełnieniu przez produkty wymaga ń bezpiecze ństwa organ 
nadzoru przekazuje zgodnie z wła ściwo ści ą: 
1) wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej; 
2) Pa ństwowej Inspekcji Sanitarnej; 
3) organom wyspecjalizowanym w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodno ści (Dz. U. 
z 2016 r. poz. 655 i 1228); 
4) organom nadzoru rynku w rozumieniu ustawy z dnia  13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodno ści i nadzoru 
rynku; 
5) organom celnym; 
6) innym wła ściwym organom. 
4. Organy, którym przekazano informacje, o których mowa w ust. 3, niezwłocznie zawiadamiaj ą organ nadzoru 
o sposobie ich wykorzystania, w szczególno ści o działaniach podj ętych w przypadku stwierdzenia, że produkt znajduje si ę 
na polskim rynku. 
Art. 30.  1. Organ nadzoru prowadzi rejestr produktów niebez piecznych. 
2. W rejestrze produktów niebezpiecznych s ą gromadzone informacje o produktach, które nie speł niaj ą ogólnych 
wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa, w szczególno ści: 
1) dane umo żliwiaj ące identyfikacj ę produktu; 
2) informacje o: 
a) rodzaju i zakresie zagro żeń stwarzanych przez produkt, 
b) środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do produkt u. 
3. Organ nadzoru dokonuje wpisów do rejestru produk tów niebezpiecznych w przypadku wydania decyzji, o których 
mowa w art. 24 ust. 2 i 4. 
4. Organ nadzoru usuwa wpis w rejestrze w przypadku  gdy osoba zainteresowana udowodni, że: 
1) wycofano produkt z rynku; 
2) niezgodno ści z wymaganiami dotycz ącymi bezpiecze ństwa zostały wyeliminowane. 
4a. W celu potwierdzenia, że z rynku wycofano produkty niespełniaj ące wymaga ń bezpiecze ństwa lub że niezgodno- 
ści z wymaganiami bezpiecze ństwa zostały wyeliminowane, organ nadzoru mo że wyst ąpi ć z wnioskiem do wojewódzkiego 
inspektora Inspekcji Handlowej o przeprowadzenie ko ntroli. 
4b. Wpis w rejestrze usuwa si ę nie wcze śniej ni ż: 
1) w terminie 6 miesi ęcy od przekazania przez osob ę zainteresowan ą dowodów wycofania produktu z rynku – w przy- 
padku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1; 
2) w terminie 12 miesi ęcy od przekazania przez osob ę zainteresowan ą dowodów potwierdzaj ących wyeliminowanie 
niezgodno ści z wymaganiami bezpiecze ństwa – w przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2. 
4c. W przypadku wyst ąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli, o kt órej mowa w ust. 4a, terminy, o których 
mowa w ust. 4b, liczy si ę od zako ńczenia kontroli. 
5. Wpis w rejestrze produktów niebezpiecznych anulu je si ę, je żeli decyzja, na podstawie której dokonano wpisu, 
została uchylona lub stwierdzono jej niewa żno ść . 
                                                           
3) Dodany przez art. 104 pkt 1 lit. a tiret drugie us tawy, o której mowa w odno śniku 2. 
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 104 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odno śniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 2047 
 
6. Informacje zawarte w rejestrze produktów niebezp iecznych s ą publicznie dost ępne. 
7. Organ nadzoru mo że w ka żdym czasie odr ębnie poda ć do publicznej wiadomo ści fakt dokonania wpisu do rejestru 
produktów niebezpiecznych. 
8. Rada Ministrów okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowy sposób prowadzenia rejestru pro duktów nie-
bezpiecznych, maj ąc na wzgl ędzie bezpiecze ństwo zdrowia i życia ludzi oraz potrzeb ę zapewnienia prawidłowo ści działania 
rejestru. 
Art. 31.  1. Organ nadzoru prowadzi utworzony na podstawie d otychczasowych przepisów krajowy system informacji 
o produktach niebezpiecznych. 
2. W krajowym systemie informacji o produktach nieb ezpiecznych s ą gromadzone informacje o: 
1) produktach, które nie spełniaj ą ogólnych wymaga ń bezpiecze ństwa; produkt zostaje obj ęty systemem po wpisaniu go 
do rejestru produktów niebezpiecznych; 
2) produktach, które nie spełniaj ą szczegółowych wymaga ń bezpiecze ństwa; produkt zostaje obj ęty systemem na wnio- 
sek organu wymienionego w art. 16 ust. 1; 
3) 5) wyrobach niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi  lub innymi wymaganiami; wyrób zostaje obj ęty systemem po 
wpisaniu go do rejestru wyrobów niezgodnych z wymag aniami lub stwarzaj ących zagro żenie, o którym mowa 
w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodno ści i nadzoru rynku; 
3a) 6) wyrobach niezgodnych z wymaganiami lub stwarzaj ących zagro żenie; wyrób zostaje obj ęty systemem po wpisaniu go 
do rejestru wyrobów niezgodnych z wymaganiami lub s twarzaj ących zagro żenie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny  zgodno ści i nadzoru rynku; 
4) innych produktach, je żeli okre ślaj ą to przepisy odr ębne; produkt zostaje obj ęty systemem w przypadkach okre ślonych 
w tych przepisach. 
3. Rada Ministrów okre śli, w drodze rozporz ądzenia, sposób prowadzenia krajowego systemu inform acji o produk- 
tach niebezpiecznych, maj ąc na wzgl ędzie ochron ę interesów konsumentów, a w szczególno ści ich zdrowia i życia. 
Art. 32.  1. Minister wła ściwy do spraw zdrowia prowadzi utworzony na podstaw ie dotychczasowych przepisów kra- 
jowy system monitorowania wypadków konsumenckich, z wany dalej „systemem monitorowania”, oraz pokrywa k oszty 
jego funkcjonowania z cz ęś ci bud żetu pa ństwa, której jest dysponentem. 
2. Zadaniem systemu monitorowania jest gromadzenie informacji dotycz ących wypadków konsumenckich, 
w szczególno ści danych o okoliczno ściach wypadków i ich skutkach zdrowotnych oraz o pr oduktach maj ących zwi ązek 
z wypadkami. 
3. Dane o wypadkach konsumenckich s ą zbierane przez wybrane zakłady opieki zdrowotnej, zwane dalej „placówka- 
mi terenowymi”, działaj ące w tym zakresie na podstawie umów zawartych z min istrem wła ściwym do spraw zdrowia. 
4. Wyboru placówek terenowych minister wła ściwy do spraw zdrowia dokonuje w porozumieniu z org anami zało ży- 
cielskimi. 
5. Dane dotycz ące wypadków konsumenckich zbierane przez placówki t erenowe s ą przekazywane do systemu moni- 
torowania w sposób umo żliwiaj ący ich jednolite przetwarzanie i zapewniaj ący ochron ę danych osobowych zgodnie 
z odr ębnymi przepisami. 
6. Informacje o wypadkach konsumenckich, ich okolic zno ściach i przyczynach, gromadzone w systemie monitoro wa- 
nia, s ą przekazywane organowi nadzoru. 
7. Systemem monitorowania zarz ądza powoływany i odwoływany przez ministra wła ściwego do spraw zdrowia admi- 
nistrator systemu, który nadzoruje i koordynuje dzi ałanie placówek terenowych, przetwarza dane o wypad kach konsu- 
menckich, przygotowuje i uzgadnia preliminarze kosz tów, opracowuje analizy i raporty dotycz ące wypadków konsumenc- 
kich. 
8. Minister wła ściwy do spraw zdrowia okre śli, w drodze rozporz ądzenia, sposób działania systemu monitorowania, 
w tym: 
1) sposób zbierania i przekazywania oraz szczegółow y zakres danych gromadzonych w systemie monitorowan ia, 
                                                           
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 104 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odno śniku 2. 
6) Dodany przez art. 104 pkt 2 lit. b ustawy, o które j mowa w odno śniku 2. 
  
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 2047 
 
2) rodzaj i terminy informacji przekazywanych organ owi nadzoru, 
3) tryb powoływania i odwoływania administratora sy stemu oraz jego szczegółowe zadania 
– uwzgl ędniaj ąc potrzeb ę zapewnienia sprawno ści funkcjonowania systemu monitorowania oraz rzetel no ści gromadzonych 
informacji i ich przydatno ści w zapobieganiu wypadkom konsumenckim. 
Art. 33.  1. Zasady post ępowania organów celnych w przypadku, gdy podczas ko ntroli celnej produktów, które maj ą 
by ć obj ęte dopuszczeniem do obrotu, organ stwierdzi, że istniej ą uzasadnione okoliczno ści wskazuj ące, że produkt nie 
spełnia ogólnych lub szczegółowych wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa, okre ślaj ą przepisy odr ębne. 
2. 7) Opini ę w sprawie spełniania przez produkt ogólnych lub sz czegółowych wymaga ń dotycz ących bezpiecze ństwa 
na wniosek organów celnych wydaj ą organy, o których mowa w art. 16 ust. 1, wła ściwe ze wzgl ędu na lokalizacj ę produktu 
oraz przedmiot wniosku. 
2a. W razie stwierdzenia w opinii, o której mowa w ust. 2, że produkt stwarza powa żne zagro żenie, organ, o którym 
mowa w art. 16 ust. 1, mo że wszcz ąć  post ępowanie w sprawie zniszczenia produktu w przypadkac h okre ślonych w art. 29 
ust. 4 rozporz ądzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/ 2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiaj ącego wyma- 
gania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnosz ące si ę do warunków wprowadzania produktów do obrotu 
i uchylaj ącego rozporz ądzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2 008, str. 30). 
2b. Stron ą post ępowania w sprawie zniszczenia produktu jest importe r. 
2c. (uchylony) 8) 
2d. (uchylony) 8) 
2e. Koszty przechowywania produktu w okresie trwani a post ępowania w sprawie zniszczenia produktu i koszty jeg o 
zniszczenia ponosi importer. 
2f. 9) Do post ępowania, o którym mowa w ust. 2a i 2b, stosuje si ę przepisy Kodeksu post ępowania administracyjnego. 
3. O działaniach podj ętych w odniesieniu do zatrzymanych produktów organy  celne informuj ą organ nadzoru. 
4. (uchylony) 
4a. Szczegółowe zasady współpracy mi ędzy organami celnymi a organami, o których mowa w a rt. 16 ust. 1, mog ą zo- 
sta ć okre ślone w drodze porozumienia. 
Rozdział 4a 
Kary pieni ęż ne 
Art. 33a.  1. Organ nadzoru mo że, w drodze decyzji, nało żyć na producenta lub dystrybutora kar ę pieni ęż ną 
w wysoko ści do 100 000 zł za: 
1) niewykonanie obowi ązku okre ślonego w art. 12 ust. 2; 
2) nieudzielenie informacji niezb ędnych do stwierdzenia, czy produkt jest bezpieczny lub udzielenie informacji nie- 
prawdziwych lub wprowadzaj ących w bł ąd; 
3) niewykonanie decyzji organu nadzoru wydanej na p odstawie art. 24 ust. 1, 2 albo 4; 
4) wprowadzenie na rynek produktu umieszczonego w r ejestrze produktów niebezpiecznych. 
2. Organ nadzoru mo że, w drodze decyzji, nało żyć na producenta kar ę pieni ęż ną w wysoko ści do 100 000 zł za: 
1) niewykonanie obowi ązków okre ślonych w art. 10 ust. 2; 
2) wprowadzenie na rynek produktu niespełniaj ącego wymaga ń bezpiecze ństwa. 
3. Organ nadzoru mo że, w drodze decyzji, nało żyć na dystrybutora kar ę pieni ęż ną w wysoko ści do 100 000 zł za: 
1) dostarczanie produktów, o których wie, lub o któ rych, zgodnie z posiadanymi informacjami i do świadczeniem zawo- 
dowym powinien wiedzie ć, że nie spełniaj ą one wymaga ń bezpiecze ństwa; 
                                                           
7) W brzmieniu ustalonym przez art. 104 pkt 3 ustawy,  o której mowa w odno śniku 2. 
8) Przez art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo celne oraz niektórych i nnych ustaw (Dz. U. 
poz. 1228), która weszła w życie z dniem 20 sierpnia 2016 r. 
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 11 pkt 2 ustawy, o której mowa w odno śniku 8. 
  
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 2047 
 
2) nieprzekazanie producentom, organowi nadzoru ora z wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej in formacji 
przekazywanych przez konsumentów o zagro żeniach powodowanych przez produkty; 
3) nieprzedstawienie organowi nadzoru lub wojewódzk iemu inspektorowi Inspekcji Handlowej dokumentacji niezb ędnej 
do ustalenia pochodzenia produktu. 
4. Wysoko ść  kary pieni ęż nej, o której mowa w ust. 1–3, ustala si ę, uwzgl ędniaj ąc w szczególno ści stopie ń oraz oko- 
liczno ści naruszenia obowi ązków. 
5. Kar ę pieni ęż ną uiszcza si ę w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę decyzji organu nadzoru. 
6. Egzekucja kary pieni ęż nej nast ępuje w trybie przepisów o post ępowaniu egzekucyjnym w administracji. 
7. Środki finansowe pochodz ące z kar pieni ęż nych stanowi ą dochód bud żetu pa ństwa. 
Rozdział 5 
(uchylony) 
Rozdział 6 
Zmiany w przepisach obowi ązuj ących, przepisy przej ściowe i ko ńcowe 
Art. 38.  (pomini ęty) 
Art. 39.  (pomini ęty) 
Art. 40.  Post ępowania wszcz ęte i niezako ńczone przed dniem wej ścia w życie niniejszej ustawy podlegaj ą rozpatrze- 
niu według przepisów dotychczasowych. 
Art. 41.  Produkty wpisane do rejestru produktów niebezpiecz nych na podstawie przepisów dotychczasowych wpisuje  
si ę do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów ni niejszej ustawy. 
Art. 42.  1. Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolit ą Polsk ą członkostwa w Unii Europejskiej, je żeli organ celny pod- 
czas kontroli celnej produktów, które maj ą by ć obj ęte dopuszczeniem do obrotu, stwierdzi, że istniej ą uzasadnione oko- 
liczno ści wskazuj ące, że produkt nie spełnia ogólnych lub szczegółowych wy maga ń dotycz ących bezpiecze ństwa, zatrzy- 
muje produkt i wyst ępuje o wydanie opinii do organu, o którym mowa w ar t. 16 ust. 1. 
2. Je żeli organ, o którym mowa w art. 16 ust. 1, wyda opi ni ę, że produkt nie jest bezpieczny, organ celny cofa pro dukt 
za granic ę albo, gdy cofni ęcie nie jest mo żliwe, nadaje produktowi przeznaczenie celne – powro tny wywóz. W przypadku 
gdy nie jest mo żliwe cofni ęcie produktu albo jego powrotny wywóz, organ celny mo że dokona ć sprzeda ży produktu oso- 
bie, która zobowi ąż e si ę do dokonania jego powrotnego wywozu, albo nakaza ć zniszczenie produktu, je żeli dokonanie jego 
sprzeda ży b ędzie niemo żliwe lub znacznie utrudnione. Organ celny mo że równie ż wyst ąpi ć do s ądu o orzeczenie przepad- 
ku produktu na rzecz Skarbu Pa ństwa. S ąd na wniosek organu celnego mo że orzec o przepadku produktu na rzecz Skarbu 
Pa ństwa. 
3. Koszty cofni ęcia produktu, jego powrotnego wywozu, sprzeda ży lub zniszczenia ponosz ą solidarnie: osoba, która 
wprowadziła produkt na polski obszar celny, osoba, która przyj ęła odpowiedzialno ść  za jego przywóz, b ądź ka żda inna 
osoba, w posiadaniu której produkt si ę znajduje. 
4. W przypadku podj ęcia działa ń, o których mowa w ust. 2, organy celne informuj ą o nich organ nadzoru. 
Art. 43.  Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podsta wie ustawy wymienionej w art. 45 zachowuj ą moc 
do czasu wej ścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na pods tawie niniejszej ustawy, nie dłu żej jednak 
ni ż do dnia 30 kwietnia 2004 r. 
Art. 44.  Przepisy art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 3, art. 20 ust . 4, art. 28, art. 29, art. 33 i art. 39 stosuje si ę od dnia uzyskania 
przez Rzeczpospolit ą Polsk ą członkostwa w Unii Europejskiej 10). 
Art. 45.  Traci moc ustawa z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogól nym bezpiecze ństwie produktów (Dz. U. poz. 179, 
z 2002 r. poz. 1271 i 1360 oraz z 2003 r. poz. 1652 ). 
Art. 46.  Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia 11). 
                                                           
10) Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii E uropejskiej z dniem 1 maja 2004 r. 
11) Ustawa została ogłoszona w dniu 31 grudnia 2003 r.