DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 17 września 2021  r. 
Poz. 1718  
 
USTAWA  
z dnia 11  sierpnia 2021  r. 
o gatunkach obcych1), 2) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa:  
1) zadania i  kompetencje organów administracji publicznej oraz innych podmiotów związane z  wykonywaniem przep i-
sów rozporządzenia Parlamentu Europe jskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie 
działań z apobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków 
obcych (Dz.  Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr  1143/2014”;  
2) ograniczenia inne niż wynikające z  rozporządzenia nr  1143/2014, dotyczące wprowadzania do środowiska oraz prze -
mieszczania w  środowisku gatunków obcych;  
3) zasady odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy ora z rozporządzenia nr  1143/2014.  
Art. 2. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) badania naukowe – badania naukowe w  rozumieniu art.  3 pkt 8 rozporządzenia nr  1143/2014;  
2) drogi przenoszenia – drogi przenoszenia w  rozumieniu art.  3 pkt 11 rozporządzenia nr  1143/2014;  
3) działania zaradcze – działania zaradcze w  rozumieniu art.  3 pkt 17 rozporządzenia nr  1143/2014;  
4) eliminacja – eliminację w  rozumieniu art.  3 pkt 13 rozporządzenia nr  1143/2014;  
5) gatunek obcy – gatunek obcy w  rozumieniu art.  3 pkt 1 rozpo rządzenia nr  1143/2014;  
                                                           
1) Niniejsza ustawa:  
1) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  paźd ziernika 2014  r. w sprawie 
działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych 
(Dz. Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35 oraz Dz.  Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4); 
2) w zakresie swojej regul acji wdraża dyrektywę Komisji (UE) 2018/350 z  dnia 8  marca 2018  r. zmieniającą dyrektywę Parla -
mentu Europejskiego i  Rady 2001/18/WE w  odniesieniu do oceny ryzyka organizmów zmodyfikowanych genetycznie dla śr o-
dowiska naturalnego (Dz.  Urz. UE  L 67 z 09.03.2 018, str.  30). 
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 18  kwietnia 1985  r. o rybactwie śródlądowym, ustawę z  dnia 21  marca 1991  r. 
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji morskiej, ustawę z  dnia 28  września 1991  r. o lasach, ustawę z  dnia 
13 października 1995  r. – Prawo łowieckie, ustawę z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt, ustawę z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – 
Prawo ochrony środowiska, ustawę z  dnia 22  czerwca 2001  r. o mikroorganizmach i  organizmach genetyczni e zmodyfikowanych, 
ustawę z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody, ustawę z  dnia 16  listopada 2006  r. o opłacie skarbowej, ustawę z  dnia 3  paź-
dziernika 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochroni e środowiska oraz o  oce-
nach oddziaływania na środowisko, ustawę z  dnia 19  grudnia 2014  r. o rybołówstwie morskim oraz ustawę z  dnia 16  listopada 
2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej.  
3) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1718  
 
 6) inwazyjny gatunek obcy – inwazyjny gatunek obcy w  rozumieniu art.  3 pkt 2 rozporządzenia nr  1143/2014;  
7) inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Polski – inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla pań -
stwa człon kowskiego w  rozumieniu art.  3 pkt 4 rozporządzenia nr  1143/2014, umieszczony na liście inwazyjnych 
gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski;  
8) inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Unii – inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożeni e dla Unii 
w rozumieniu art.  3 pkt 3 rozporządzenia nr  1143/2014;  
9) izolacja – izolację w  rozumieniu art.  3 pkt 15 rozporządzenia nr  1143/2014;  
10) kontrola populacji – kontrolę populacji w  rozumieniu art.  3 pkt 14 rozporządzenia nr  1143/2014;  
11) lista i nwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski – listę inwazyjnych gatunków obcych stw a-
rzających zagrożenie dla Polski określoną w  przepisach wydanych na podstawie art.  23 ust. 1; 
12) obiekt izolowany – obiekt izolowany w  rozumieniu art.  3 pkt 9 rozporządzenia nr  1143/2014;  
13) obszar morski – obszar morski Rzeczypospolitej Polskiej, o  którym mowa w  art. 2 ust. 1 ustawy z  dnia 21  marca 1991  r. 
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji morskiej (Dz.  U. z 2020  r. poz.  2135  oraz z  2021  r. 
poz. 234 i  1718 ); 
14) ochrona ex situ – ochronę ex situ  w rozumieniu art.  3 pkt 10 rozporządzenia nr  1143/2014;  
15) okaz inwazyjnego gatunku obcego – pojedynczego żywego osobnika inwazyjnego gatunku obcego lub jego część, 
gametę, nasiono,  jajo lub diasporę, zdolne do przeżycia i  rozmnażania;  
16) pas techniczny – pas techniczny w  rozumieniu art.  36 ust. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 21  marca 1991  r. o obszarach mo r-
skich Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji morskiej;  
17) podmiot władający – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości pra w-
nej, władające nieruchomością, na której stwierdzono obecność inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego zagr o-
żenie dla Unii lub inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego zag rożenie dla Polski;  
18) przemieszczanie w  środowisku – zmianę, na skutek interwencji człowieka, miejsca występowania w  środowisku gatu n-
ku, który już wcześniej został wprowadzony do środowiska;  
19) inwazyjny gatunek obcy rozprzestrzeniony na szeroką skalę – inwazyjny gatunek obcy rozprzestrzeniony na szeroką 
skalę w  rozumieniu art.  3 pkt 16 rozporządzenia nr  1143/2014;  
20) różnorodność biologiczna – różnorodność biologiczną w  rozumieniu art.  3 pkt 5 rozporządzenia nr  1143/2014;  
21) terytorium państwa trzecie go – terytorium państwa nienależącego do Unii Europejskiej;  
22) usługi ekosystemowe – usługi ekosystemowe w  rozumieniu art.  3 pkt 6 rozporządzenia nr  1143/2014;  
23) wprowadzenie do środowiska – wprowadzenie w  rozumieniu art.  3 pkt 7 rozporządzenia nr  1143/ 2014;  
24) zapas inwazyjnego gatunku obcego – inwazyjny gatunek obcy przetrzymywany w  celach komercyjnych.  
Art. 3. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska:  
1) składa do Komisji Europejskiej wniosek o:  
a) upoważnienie, o  którym mowa w  art. 9 ust. 1 rozporzą dzenia nr  1143/2014,  
b) dodanie inwazyjnego gatunku obcego, zwanego dalej „IGO”, do wykazu inwazyjnych gatunków obcych stw a-
rzających zagrożenie dla Unii, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, zwanego dalej „w y-
kazem IGO stwarzających za grożenie dla Unii”;  
2) przeprowadza ocenę ryzyka dla IGO objętego wnioskiem o  dodanie do wykazu IGO stwarzających zagrożenie dla 
Unii, o  której mowa w  art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014;  
3) ustala IGO wymagające wzmocnionej współpracy regionalnej or az składa wniosek do Komisji Europejskiej odp o-
wiednio zgodnie z  art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr  1143/2014;  
4) jest właściwy w  sprawach, o  których mowa w  art. 10 ust. 2, art.  12 ust. 2, art.  16 ust. 2, art.  17 ust. 4, art.  19 ust. 5, 
art. 24 ust. 1 i art. 30 ust. 4 rozporządzenia nr  1143/2014;  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1718  
 
 5) przeprowadza analizę dróg niezamierzonego wprowadzenia do środowiska lub rozprzestrzeniania się IGO stwarzaj ą-
cych zagrożenie dla Unii oraz ustala priorytetowe drogi przenoszenia IGO zgodnie z  art. 13 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014;  
6) współpracuje z  właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej w  zakresie, o  którym mowa w  art. 22 
rozporządzenia nr  1143/2014.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. b, oraz sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 24 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, podlegają zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw środowiska.  
Art. 4. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska opracowuje plan działań dotyczący priorytetowych dróg przen o-
szenia IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski oraz koordynuje realizację 
działań zawartych w  tym planie na poziomie regionalnym zgodnie z  art. 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr  1143/2014.  
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przy opracowaniu planu  działań, o  którym mowa w  ust. 1, zapewnia 
możliwość udziału społeczeństwa na zasadach i  w trybie określonych w  dziale III rozdziale 3 ustawy z  dnia 3  paź-
dziernika 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska 
oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.  U. z 2021 r. poz.  247, 784, 922, 1211, 1551 i  1718 ). 
3. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przedkłada plan działań, o  którym mowa w  ust. 1, do akceptacji min i-
strowi właściwemu do spraw środowiska, w  terminie 30  dni od dnia zakończenia udziału społeczeństwa.  
4. Minister właściwy do spraw środowiska przedkłada zaakceptowany plan działań, o  którym mowa w  ust. 1, Radzie 
Ministrów.  
5. Rada Ministrów przyjmuje, w  drodze uchwały, plan działań, o którym mowa w  ust. 1. 
6. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazuje plan działań, o  którym mowa w  ust. 1, do Komisji Europe j-
skiej niezwłocznie po jego przyjęciu przez Radę Ministrów.  
7. Do zmiany planu działań, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się p rzepisy ust.  1–6. 
Art. 5. Minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia w  rozumieniu ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2021  r. poz.  735 i 1491 ) w stosunku do dyrektora 
parku narodowego w sprawach, o  których mowa w  art. 19 ust. 1 i art. 25 ust. 2. 
Rozdział 2  
Centralny Rejestr Danych o  IGO  
Art. 6. 1. Centralny Rejestr Danych o  IGO, zwany dalej „Rejestrem IGO”, stanowi system nadzoru, o  którym mowa 
w art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/20 14. Rejestr IGO prowadzi Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.  
2. W Rejestrze IGO gromadzi się informacje o  IGO stwarzających zagrożenie dla Unii oraz IGO stwarzających z a-
grożenie dla Polski, w  tym o:  
1) stwierdzeniu obecności IGO w  środowisku, obejmujące : 
a) nazwę naukową IGO oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje,  
b) liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni, jeżeli te dane są dostępne,  
c) miejsce i  datę stwierdzenia obecności IGO w  środowisku,  
d) imię i  nazwisko albo naz wę oraz adres lub siedzibę, lub adres poczty elektronicznej, lub numer telefonu zgłasz a-
jącego IGO niebędącego osobą fizyczną, w  przypadku gdy informacja o  stwierdzeniu obecności IGO pochodzi 
ze zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1; 
2) IGO objętym zez woleniem na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, 
oraz na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, obejmujące:  
a) imię i  nazwisko albo nazwę oraz adres lub siedzibę podmiotu, któremu wydano to zezw olenie,  
b) nazwę naukową IGO oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje,  
c) liczbę lub ilość okazów IGO, którego dotyczą czynności objęte tym zezwoleniem,  
d) nazwę, cel, miejsce i  czas wykonania czynności objętych tym zezwoleniem,  
e) numer tego zezwol enia,  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1718  
 
 f) numer mikroczipa, który został wszczepiony IGO, w  przypadku gdy dokonano wszczepienia mikroczipa,  
g) kody Nomenklatury Scalonej (CN) określone w  rozporządzeniu Rady (EWG) nr  2658/87 z  dnia 23  lipca 1987  r. 
w sprawie nomenklatury taryfowej i  statys tycznej oraz w  sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.  Urz. WE L  256 
z 07.09.1987, str.  1, z późn. zm.4) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  2, str.  382) – w przy-
padku przywozu IGO na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z  terytorium państwa  trzeciego lub wywozu IGO 
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa trzeciego;  
3) przeprowadzonych działaniach zaradczych, obejmujące:  
a) nazwę podmiotu przeprowadzającego działania zaradcze,  
b) miejsce przeprowadzenia działań zaradczych , 
c) datę rozpoczęcia i  zakończenia działań zaradczych,  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. WE L 376 z  31.12.1987, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wyd anie 
specjalne, rozdz. 2, t.  24, str.  428, Dz.  Urz. WE L 123 z  17.05.1988, str.  2 – Dz. Urz. UE Polski e wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  4, 
str. 34, Dz.  Urz. WE L 347 z  28.11.1989, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  4, str.  3, Dz.  Urz. WE L 321 
z 23.11.1991, str.  11 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  4, str.  240, Dz. Urz. WE L 302 z  19.10.1992, str.  1 – Dz. Urz. 
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  4, str.  307, Dz.  Urz. WE L 58 z  11.03.1993, str.  50 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie spe-
cjalne, rozdz. 3, t.  13, str.  406, Dz.  Urz. WE L 76 z  30.03.1993, str.  12 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  4, str.  407, 
Dz. Urz. WE L 152 z  24.06.1993, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  84, Dz.  Urz. WE L 172 z  15.07.1993,  
str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str.  100, Dz.  Urz. WE L 177 z  21.07.1993, str.  12 – Dz. Urz. UE Polskie  
wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  104, Dz.  Urz. WE L 180 z  23.07.1993, str.  9 – Dz. Urz. UE Polskie wy danie specjalne, 
rozdz.  2, t. 5, str.  105, Dz.  Urz. WE L 345 z  31.12.1994, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie w ydanie specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  324, Dz.  Urz. 
WE L 350 z  31.12.1994, str.  52 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  357, Dz.  Urz. WE L 69 z  29.03.1995, 
str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie  specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  368, Dz.  Urz. WE L 142 z  26.06.1995, str.  1 – Dz. Urz. UE Po l-
skie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  5, str.  416, Dz.  Urz. WE L 291 z  06.12.1995, str.  24 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, 
rozdz. 2, t.  7, str.  38, Dz.  Urz. WE L 338 z  28.12.1996 str.  14 – Dz. Urz. UE Po lskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  7, str.  311, Dz.  Urz. 
WE L 48 z  19.02.1997, str.  7 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  8, str.  195, Dz.  Urz. WE L 321 z  12.02.1999, 
str. 3 – Polskie wy danie specjalne, rozdz. 2, t.  9, str.  317, Dz.  Urz. WE L 28 z  03.02.2000, str.  16 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie 
specjalne, rozdz. 2, t.  9, str.  357, Dz.  Urz. UE  L 275 z  25.10.2003, str.  5 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  13, 
str. 493, Dz. Urz. UE  L 281 z  30.10.2003, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  14, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 287 
z 05.11.2003, str.  15 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  15, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 346 z  31.12.2003, str.  38 – Pol-
skie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.  15, str.  231, Dz.  Urz. UE  L 249 z  23.07.2004, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 283 z  02.09.2004, str.  7, 
Dz. Urz. UE  L 327 z  30.10.2004, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 82 z  31.03.2005, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 286 z  28.10.2005, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 347 z 30.12.2005, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 47 z  17.02.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 79 z  16.03.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 88 
z 25.03.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 120 z  05.05.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 124 z  11.05.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 154 z  08.06 .2006,  
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 174 z  28.06.2006, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 179 z  01.07.2006, str.  26, Dz.  Urz. UE  L 301 z  31.10.2006, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 335 z  01.12.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 397 z  30.12.2006, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 406 z  30.12.2006, str.  8, Dz. Urz. UE  L 406 
z 30.12.2006, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 56 z 23.02.2007, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 81 z 22.03.2007, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 119 z  09.05.2007,  
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 138 z  30.05.2007, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 169 z  29.06.2007, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 286 z 31.10.2007, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 303 z  21.11.2007, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 85 z 27.03.2008, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 111 z  23.04.2008, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 291 
z 31.10.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 308 z  19.11.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 63 z 07.03.2009, str . 1, Dz.  Urz. UE  L 104 z  24.04.2009,  
str. 3, Dz.  Urz. UE  L 254 z  26.09.2009, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 287 z  31.10.2009, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 10 z 15.01.2010, str.  9, Dz.  Urz. 
UE L 65 z 13.03.2010, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 284 z  29.10.2010, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 336 z  21.12.2010, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 348 
z 31.12.2010, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 348 z  31.12.2010, str.  36, Dz.  Urz. UE  L 150 z  09.06.2011, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 166 z  25.06.2011,  
str. 16, Dz.  Urz. UE  L 282 z  28.10.2011, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 50 z 23.02. 2012, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 313 z  13.11.2012, str.  8, Dz.  Urz. 
UE L 329 z  29.11.2012, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 304 z  31.10.2012, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 351 z  20.12.2012, str.  36, Dz.  Urz. UE  L 158 
z 10.06.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 198 z  23.07.2013, str.  35, Dz. Urz. UE  L 263 z  05.10.2013, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 269 z  10.10.2013,  
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 290 z  31.10.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 334 z  13.12. 2013, str.  2, Dz.  Urz. UE  L 334 z  13.12.2013, str.  4, Dz.  Urz. 
UE L 108 z  11.04.2014, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 108 z  11.04.2014, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 113 z  16.04.2014, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 174 
z 13.06.2014, str.  26, Dz.  Urz. UE  L 235 z  08.08.2014, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 252 z  26.08.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 274 z  16.09.2014 , 
str. 11, Dz.  Urz. UE  L 312 z  31.10 .2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 65 z 10.03.2015, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 65 z 10.03.2015, str.  13, Dz.  Urz. 
UE L 285 z  30.10.2015, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 89 z  06.04.2016, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 89 z  06.04.2016, str.  6, Dz.  Urz. UE  L 170 
z 29.06.2016,  str. 36, Dz. Urz. UE L 244 z  13.09.2016,  str. 1, Dz. Urz. UE L 294 z  28.10.2016, s tr. 1, Dz . Urz. UE L 301 
z 09.11.2016, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 336 z  10.12.2016, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 104 z  20.04.2017, str.  6, Dz.  Urz. UE  L 186 z  19.07.2017,  
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 186 z 19.07.2017, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 282 z  31.10.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 22 z 26.01.2018, str.  10, Dz.  Urz. 
UE L 71 z 14.03.2018, str.  36, Dz.  Urz. UE  L 83 z 27.03.2018, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 91 z 09.04.2018, str.  11, Dz.  Urz. UE  L 273 
z 31.10.2018, s tr. 1, Dz.  Urz. UE  L 3 z 08.01.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 280 z  31.10.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 116 z  15.04.2020, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 167 z  29.05.2020, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 319 z  02.10.2020, str.  2, Dz.  Urz. UE  L 361 z  30.10.2020, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE L 431 z  21.12.2020, str.  34. 
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1718  
 
 d) określenie środków zastosowanych w  ramach działań zaradczych oraz środków mających na celu przywrócenie 
naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub zniszczone przez IG O, wobec kt ó-
rego zastosowano te działania zaradcze,  
e) liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni po przeprowadzeniu działań zaradczych,  
f) określenie oddziaływania przeprowadzonych działań zaradczych na gatunki niedocelowe,  
g) opis skuteczności przeprowadzonych działań zaradczych,  
h) wysokość kosztów przeprowadzonych działań zaradczych oraz środków mających na celu przywrócenie nat u-
ralnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub zniszczone przez IGO, wobec które go 
zastosowano działania zaradcze.  
3. Rejestr IGO w  zakresie informacji, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. a–c, jest ogólnodostępny przez zamieszcz e-
nie go na stronie podmiotowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.  
4. Rejestr IGO jest prowadzony przy u życiu systemu teleinformatycznego w  rozumieniu art.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 
17 lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2021  r. poz. 670, 
952, 1005  i 1641 ) umożliwiającego zarządzanie danymi przez Gener alnego Dyrektora Ochrony Środowiska, regionalnych 
dyrektorów ochrony środowiska, dyrektorów parków narodowych, dyrektorów urzędów morskich oraz Głównego Inspek -
tora Ryb ołówstwa Morskiego.  
5. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego , dyrektor urzędu morskiego oraz Główny 
Inspektor Rybołówstwa Morskiego, każdy w  zakresie swojej właściwości, wprowadzają do Rejestru IGO informacje 
określone w  ust. 2 pkt 1 – w przypadku stwierdzenia obecności w  środowisku:  
1) IGO podlegającego szybkiej e liminacji – niezwłocznie po:  
a) otrzymaniu zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1, 
b) stwierdzeniu obecności tego IGO w  środowisku na obszarze właściwości danego organu;  
2) IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę – w terminie 3  miesięcy od dnia:  
a) otrzymania zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1, 
b) stwierdzenia obecności tego IGO w  środowisku na obszarze właściwości danego organu.  
6. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska oraz regionalni dyrektorzy ochrony środowiska, każdy w  zakresie sw o-
jej właś ciwości, niezwłocznie wprowadzają do Rejestru IGO informacje o  IGO objętych zezwoleniem na odstępstwo od 
zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz zezwoleniem na odstępstwo od zakazów, 
o których mowa w  art. 7 ust. 2, określo ne w  ust. 2 pkt 2. 
7. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu morskiego oraz Główny 
Inspektor Rybołówstwa Morskiego, każdy w  zakresie swojej właściwości, wprowadzają do Rejestru IGO informacje 
o przeprowadzonych d ziałaniach zaradczych określone w  ust. 2 pkt 3 – w odniesieniu do:  
1) IGO podlegającego szybkiej eliminacji – niezwłocznie po przeprowadzeniu tych działań zaradczych;  
2) IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę – corocznie do dnia 31  marca za poprzedni rok . 
Rozdział 3  
Zakazy i  zezwolenia dotyczące gatunków obcych  
Art. 7. 1. Zakazuje się wprowadzania do środowiska oraz przemieszczania w  środowisku gatunków obcych.  
2. W odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski zakazuje się także:  
1) przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) transportu, z  wyłączeniem transportu IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski w  związku z  przeprowadzanymi działa -
niami zaradczymi;  
3) przetrzymywania;  
4) chowu lub h odowli, rozmnażania lub uprawy;  
5) wprowadzania do obrotu;  
6) wykorzystywania;  
7) wymiany.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1718  
 
 3. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 1, nie stosuje się w  odniesieniu do:  
1) działań z  wykorzystaniem organizmów wodnych, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z  dnia 18 kwietnia 
1985  r. o rybactwie śródlądowym (Dz.  U. z 2019  r. poz.  2168 oraz z  2021  r. poz.  1718 ) oraz w  art. 97 ust. 1 i art. 99 
ust. 1 ustawy z  dnia 19  grudnia 2014  r. o rybołówstwie morskim (Dz.  U. z 2021  r. poz.  650, 694 i  1718 ), 
2) wprowadzania d o środowiska zwierząt łownych należących do gatunków obcych zgodnie z  art. 16a ust.  1 ustawy 
z dnia 13  października 1995  r. – Prawo łowieckie (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1683 i  2320 oraz z  2021  r. poz.  1718 ), 
3) roślin wykorzystywanych:  
a) przy zakładaniu i  utrzymywaniu terenów zieleni w  granicach wsi o  zwartej zabudowie lub w  granicach miast, 
a także przy zakładaniu i  utrzymywaniu zieleni towarzyszącej obiektom budowlanym,  
b) w ramach trwale zrównoważonej gospodarki leśnej i  racjonalnej gospodarki rolnej,  
c) tymczasowo, w  celu rekultywacji gruntów zdegradowanych lub zdewastowanych w  wyniku działalności prz e-
mysłowej,  
d) w badaniach naukowych oraz ochronie ex situ, o  ile te badania i  ta ochrona są prowadzone w  granicach wsi 
o zwartej zabudowie lub w  granicach mi ast 
− chyba że te organizmy wodne, zwierzęta łowne lub rośliny są IGO stwarzającymi zagrożenie dla Unii lub IGO stwarz a-
jącymi zagrożenie dla Polski.  
4. Wprowadzenia do środowiska lub przemieszczenia w  środowisku roślin, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3, dokon uje 
się tak, aby gatunek obcy nie rozprzestrzenił się poza teren, na którym dokonano jego wprowadzenia do środowiska lub 
przemieszczenia w  środowisku, a  podmiot, który dokonał tego wprowadzenia do środowiska lub przemieszczenia w  śro-
dowisku, ma obowiązek  dokonać eliminacji tego gatunku obcego ze środowiska po zakończeniu jego użytkowania w  taki 
sposób, aby uniemożliwić jego rozprzestrzenienie się.  
5. Zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr  1143/2014 oraz w  ust. 2 pkt 3, nie stosuj e się 
w odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, przetrzymywa -
nego w  azylu dla zwierząt i  ujętego w  wykazie, o  którym mowa w  art. 76a ust.  5 pkt 4 ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. 
o ochronie przyrod y (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1098 i  1718 ). 
Art. 8. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może, w  drodze decyzji, wydać zezwolenie, o  którym mowa 
w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, w  odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii.  
2. Gene ralny Dyrektor Ochrony Środowiska może, w  drodze decyzji, wydać zezwolenie także na odstępstwo, 
w odniesieniu do:  
1) IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii, od:  
a) zakazu przetrzymywania, w  tym w  obiekcie izolowanym, oraz zakazu wykorzystywania w  celu:  
− przeprowadzenia działań zaradczych,  
− komercyjnego wykorzystania w  ramach działań zaradczych w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla 
Unii zgodnie z  art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr  1143/2014,  
b) zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d ro zporządzenia nr  1143/2014, w  odniesieniu do:  
− zwierzęcia domowego – w przypadku, o  którym mowa w  art. 11, lub  
− zapasu IGO – w przypadku, o  którym mowa w  art. 12 ust. 4; 
2) IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1: 
a) w celu przeprowadzenia badań naukowych, ochrony ex situ  lub wykorzystania IGO stwarzającego zagrożenie 
dla Polski do celów medycznych lub w  przypadkach wynikających z  nadrzędnego interesu publicznego, w  tym 
ze względów społecznych lub gospodarczy ch, 
b) w celu:  
− przeprowadzenia działań zaradczych,  
− komercyjnego wykorzystania w  ramach działań zaradczych IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski,  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1718  
 
 c) w odniesieniu do:  
− zwierzęcia domowego – w przypadku, o  którym mowa w  art. 11, lub  
− zapasu IGO – w przypadkach, o  których mowa w  art. 12 ust. 1 i 2. 
3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska może, w  drodze decyzji, wydać zezwolenie na odstępstwo, w  odniesie -
niu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2: 
1) pkt 2–4, 6 i  7, w celu przeprowadzenia badań naukowych, ochrony ex situ  lub wykorzystania IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski do celów medycznych lub w  przypadkach wynikających z  nadrzędnego interesu publicznego, 
w tym ze względów społecznych lub gospodar czych;  
2) pkt 3 i  6, w celu:  
a) przeprowadzenia działań zaradczych,  
b) komercyjnego wykorzystania w  ramach działań zaradczych IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski;  
3) pkt 2 i  3, w odniesieniu do:  
a) zwierzęcia domowego – w przypadku, o  którym mowa w  art. 11, lub  
b) zapasu IGO – w przypadkach, o  których mowa w  art. 12 ust. 1 i 2. 
4. W przypadku gdy zezwolenie na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1, obejmuje również 
odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2–4, 6 i  7, właściwy do jego wydania jest Generalny Dyrektor 
Ochrony Środowiska.  
5. Wydając zezwolenia, o  których mo wa w  ust. 2 i 3, właściwy organ  kieruje się:  
1) słusznością i  celowością czynności objętych wnioskiem;  
2) interesem publicznym, w  tym wpływem czynności  objętych wnioskiem na zdrowie ludzi i  bezpieczeństwo publiczne, 
a także na ochronę dziko występujących gatunków roślin, zwierząt, grzybów lub ochronę siedlisk przyrodniczych;  
3) danymi naukowymi, w  tym oceną ryzyka, o  której mowa w  art. 5 ust. 1 rozporząd zenia nr  1143/2014.  
6. W przypadku gdy zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2–4, 6 i  7, dotyczy 
obszaru morskiego, właściwość miejscową regionalnego dyrektora ochrony środowiska, w  części dotyczącej tego obszaru, 
ustala s ię wzdłuż wybrzeża na terenie danego województwa.  
7. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, ust.  2 pkt 2 lit. b i c oraz ust.  3 pkt 2 i 3, wydaje się podmiotowi, który 
będzie przetrzymywał i  przemieszczał IGO w  obiekcie izolowanym i  zapewni warunki unie możliwiające rozmnażanie się, 
ucieczkę lub rozprzestrzenianie się tego IGO.  
8. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a i ust. 3 pkt 1, wydaje się podmiotowi, który:  
1) posiada tytuł prawny do obiektu izolowanego sp ełniającego warunki określone w  art. 8 ust. 3 rozporządzenia 
nr 1143/2014;  
2) posiada wiedzę w  zakresie biologii danego IGO objętego zezwoleniem oraz zapobiegania ucieczce lub rozprzestrz e-
nianiu się tego IGO lub zatrudnia osobę, która będzie wykonywała czynności objęte zezwoleniem, posiada jącą taką 
wiedzę;  
3) posiada procedury zapewniające, że przemieszczanie w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski do 
i z obiektu izolowanego będzie przeprowadzone:  
a) zgodnie z  warunkami określonymi w  tym zezwoleniu,  
b) w sposób wykluczający uci eczkę tego IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski;  
4) skutecznie kontroluje ryzyko ucieczki lub rozprzestrzeniania się IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, w  tym 
przez posiadanie systemu ciągłego nadzoru;  
5) posiada plan awaryjny na wypadek ucieczki l ub rozprzestrzenienia się IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, 
w tym plan eliminacji ze środowiska tego IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 1718  
 
 9. Wniosek o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz zezwolen ia, 
o którym mowa w  ust. 2 i 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko oraz adres albo nazwę i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do 
kontaktu, jeżeli wnioskodawca lub ta osob a taki adres posiada;  
3) nazwę i  cel wykonania czynności objętych wnioskiem;  
4) nazwę naukową IGO objętego zezwoleniem oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;  
5) liczbę lub ilość okazów IGO objętych zezwoleniem;  
6) sposób, miejsce i  czas wykonania  czynności objętych wnioskiem.  
10. Do wniosku o  wydanie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz zezwol e-
nia, o  którym mowa w  ust. 2 i 3, dołącza się:  
1) opis obiektu izolowanego, w  którym IGO objęty wnioskiem będzie prz etrzymywany lub badany;  
2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektu izolowanego;  
3) procedury dotyczące sprzątania obiektu izolowanego, postępowania z  odpadami powstałymi w  obiekcie izolowanym 
oraz przeprowadzania w  obiekcie izolowanym prac konserwacyjnych;  
4) opis sposobu usunięcia IGO z  obiektu izolowanego oraz unieszkodliwienia, zniszczenia lub humanitarnego uśmie r-
cenia IGO;  
5) oświadczenie wnioskodawcy, że ten wnioskodawca lub zatrudniona przez niego osoba, która będzie wykonywała 
czynności objęte zezwoleniem, posiadają wiedzę w  zakresie biologii danego gatunku IGO i  zapobiegania ucieczce 
lub rozprzestrzenianiu się IGO, wraz ze wskazaniem kwalifikacji posiadanych przez wnioskodawcę i  tę osobę;  
6) procedurę przemieszczenia IGO do i  z obiektu izolowanego;  
7) ocenę i  opis ryzyka ucieczki IGO z  obiektu izolowanego i  rozprzestrzenienia się tego IGO oraz usunięcia IGO 
z obiektu izolowanego;  
8) opis systemu ciągłego nadzoru i  plan awaryjny na wypadek ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO, w  tym plan 
eliminacji tego IGO ze środowiska;  
9) oświadczenie wnioskodawcy, że ten wnioskodawca będący osobą fizyczną, a  w przypadku wnioskodawcy będącego 
osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – urzędujący członek jego organu 
zarządzającego lub nadzorczego, wspólnik spółki w  spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w  spółce 
komandytowej lub komandytowo -akcyjnej lub prokurent nie był:  
a) prawomocnie ukarany, w  okresie roku przed dniem złożenia wniosku, za wyk roczenia, o  których mowa w  art. 127 
pkt 3 i 5 i art. 131 pkt 1–5, 8, 13 i  14 ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody oraz w  art. 35 
ust. 1, 
b) skazany prawomocnym wyrokiem sądu, w  okresie 5  lat przed dniem złożenia wniosku, za przestępstwa, 
o których mowa w  art. 181 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1444 i  1517 
oraz z  2021  r. poz.  1023), art.  35 ust. 1–2 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt (Dz.  U. z 2020  r. 
poz. 638 oraz z  2021  r. poz.  1718 ), art. 127a, art.  128 pkt 1 i 2 i art. 128a ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. 
o ochronie przyrody oraz w  art. 34 ust. 1 i 2; 
10) dokumenty potwierdzające, że zwierzę domowe było przetrzymywane przed umieszczeniem gatunku, do którego to 
zwierzę należy, w  wyka zie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla 
Polski, albo oświadczenie w  tym zakresie – w przypadku, o  którym mowa w  art. 11 ust. 1; 
11) dokumenty potwierdzające, że zapas IGO był przetrzymywany przed umieszczen iem gatunku, do którego należą 
zwierzę lub roślina objęte tym zapasem IGO, w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii albo na liście IGO 
stwarzających zagrożenie dla Polski, albo oświadczenie w  tym zakresie – w przypadku, o  którym mowa w  art. 12. 
11. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 10 pkt 5 i 9–11, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za skł a-
danie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: 
„Jestem świadomy odpowiedzialno ści karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie 
organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 1718  
 
 12. W przypadku gdy zezwolenie, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, lub zezwolen ie, 
o którym mowa w  ust. 2 i 3, dotyczą przywozu IGO objętego tymi zezwoleniami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
z państwa trzeciego lub wywozu IGO objętego tymi zezwoleniami z  terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium 
państwa trzeciego, wn iosek o  wydanie zezwolenia, poza elementami określonymi w  ust. 9, zawiera także:  
1) imię i  nazwisko oraz adres albo nazwę i  siedzibę nadawcy lub eksportera tego IGO oraz odbiorcy lub importera tego 
IGO;  
2) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej nad awcy lub eksportera tego IGO oraz odbiorcy lub importera tego 
IGO, jeżeli ten nadawca, eksporter, odbiorca lub importer taki adres posiada;  
3) kody Nomenklatury Scalonej określone w  rozporządzeniu Rady (EWG) nr  2658/87 z  dnia 23  lipca 1987  r. w sprawie 
nomenklatury taryfowej i  statystycznej oraz w  sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.  
13. Podmiot, któremu wydano zezwolenie, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, lub zezw o-
lenie, o  którym mowa w  ust. 2 i 3, składa organowi, które je wydał, inf ormację o  wykorzystaniu zezwolenia.  
14. Zezwolenie, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz zezwolenie, o  którym mowa 
w ust. 2 i 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko oraz adres albo nazwę i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) nazwę naukową IGO, k tórego będą dotyczyć czynności objęte zezwoleniem, oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska 
istnieje;  
3) liczbę lub ilość okazów IGO, którego będą dotyczyć czynności objęte zezwoleniem;  
4) nazwę i  cel wykonania czynności objętych zezwoleniem;  
5) sposób, miej sce, czas i  warunki wykonania czynności objętych zezwoleniem, w  tym warunki niezbędne do zmnie j-
szenia ryzyka ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO objętego zezwoleniem;  
6) sposób usunięcia IGO objętego zezwoleniem z  obiektu izolowanego oraz unieszkodliwi enia, zniszczenia lub hum a-
nitarnego uśmiercenia tego IGO;  
7) określenie planu awaryjnego na wypadek ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO objętego zezwoleniem, w  tym 
planu eliminacji tego IGO ze środowiska;  
8) określenie terminu złożenia informacji o  wykorzystaniu zezwolenia;  
9) kody Nomenklatury Scalonej określone w  rozporządzeniu Rady (EWG) nr  2658/87 z  dnia 23  lipca 1987  r. w sprawie 
nomenklatury taryfowej i  statystycznej oraz w  sprawie Wspólnej Taryfy Celnej – w przypadku zezwolenia dotycz ą-
cego przywo zu IGO na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z  terytorium państwa trzeciego lub wywozu IGO 
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa trzeciego.  
15. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i  regionalny dyrektor ochrony środowiska potwierd zają wydanie z e-
zwolenia, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, wydając zaświadczenie w  formacie określonym 
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  8 ust. 6 rozporządzenia nr  1143/2014.  
16. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 2 i 3, towarzyszy IGO objętemu tym zezwoleniem podczas przetrzymywania, 
transportu lub przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
17. Przepisów ust.  10 pkt 2–6 i 8, ust.  12 i ust. 14 pkt 9 nie stosuje się w  przypa dkach, o  których mowa w  art. 11 ust. 1 
i art. 12 ust. 1, 2 i  4. 
18. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i  regionalny dyrektor ochrony środowiska odmawiają wydania zezw o-
lenia, o  którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2 i 3, jeżeli:  
1) wnioskodawca będący osobą fizyczną, a  w przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną albo jednostką organ i-
zacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – urzędujący członek jego organu zarządzającego lub nadzorczego, 
wspólnik spółki w  spółce jawnej lub par tnerskiej albo komplementariusz w  spółce komandytowej lub komandytowo -
-akcyjnej lub prokurent był:  
a) prawomocnie ukarany za wykroczenia, o  których mowa w  art. 127 pkt 3 lub 5 lub art.  131 pkt 1–5, 8, 13 lub 14 
ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody lub w  art. 35 ust. 1, w okresie roku od dnia prawomoc -
nego ukarania za te wykroczenia,  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1718  
 
 b) skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o  których mowa w  art. 181 ustawy z  dnia 6  czerwca 
1997  r. – Kodeks karny, art.  35 ust. 1–2 ustawy z  dnia 2 1 sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt, art.  127a, 
art. 128 pkt 1 lub 2 lub art.  128a ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie pr zyrody lub w  art. 34 ust. 1 
lub 2, w okresie 5  lat od dnia uprawomocnienia się tego wyroku;  
2) nie są spełnione warunki okr eślone w:  
a) art. 8  ust. 2 i 3 rozporządzenia nr  1143/2014  – w przypadku zezwolenia, o którym mowa w  art. 8 i art. 9 rozpo-
rządzenia nr  1143/2014,  
b) ust. 7  – w przypadku zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, pkt  2 lit. b i c oraz ust.  3 pkt 2 i 3, 
c) ust. 8 – w przypadku zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. a oraz ust.  3 pkt 1; 
3) czynność objęta wnioskiem o  wydanie zezwolenia stwarza zagrożenie dla rodzimych gatunków lub siedlisk przyro d-
niczych;  
4) chów lub hodowla organizmów wodnych, do który ch ma zastosowanie rozporządzenie Rady (WE) nr  708/2007 
z dnia 11  czerwca 2007  r. w sprawie wykorzystania w  akwakulturze gatunków obcych i  niewystępujących miejsc o-
wo (Dz.  Urz. UE  L 168 z  28.06.2007, str.  1, z późn. zm.5)), nie spełnia warunków w  zakresie w prowadzania gatunku 
obcego do zamkniętego zakładu akwakultury określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  3f ustawy z  dnia 
18 kwietnia 1985  r. o rybactwie śródlądowym;  
5) Komisja Europejska odrzuciła wniosek o  udzielenie upoważnienia, o  którym mowa  w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, w  odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii.  
Art. 9. 1. Organ, który wydał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, lub na odstępstwo od zakazó w, o których mowa w  art. 7 ust. 2, zawiesza albo cofa, w  drodze decyzji, to 
zezwolenie w  przypadku, gdy wystąpiło nieprzewidziane zdarzenie o  niepożądanym oddziaływaniu na różnorodność 
biologiczną lub powiązane usługi ekosystemowe. Zawieszenie albo cofnięc ie zezwolenia musi być uzasadnione naukowo, 
a w przypadku gdy dowody naukowe są niewystarczające – opierać się na zasadzie przezorności.  
2. Decyzję o  zawieszeniu zezwolenia wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5  lat. 
3. W przypadku ustania niepożą danego oddziaływania w  wyniku zdarzenia, o  którym mowa w  ust. 1, właściwy 
organ cofa decyzję o  zawieszeniu zezwolenia.  
4. Właściwy organ cofa zezwolenie, jeżeli upłynął okres, na który wydano decyzję, o  której mowa w  ust. 2, a nie-
pożądane oddziaływanie w  wyniku zdarzenia, o  którym mowa w  ust. 1, nie ustało.  
5. W decyzji o  zawieszeniu zezwolenia i  w decyzji o  cofnięciu zezwolenia określa się termin jej wykonania oraz sp o-
sób postępowania z  IGO, którego dotyczy to zezwolenie.  
Art. 10. 1. Regionalny dyrektor oc hrony środowiska przeprowadza kontrolę spełniania warunków określonych w  wy-
danych przez ten organ zezwoleniach na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2. 
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, właściwy ze względu na miejsce, w  którym zna jduje się IGO, przepr o-
wadza na wniosek Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kontrolę spełniania warunków określonych w  wydanych 
przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zezwoleniach na odstępstwo od  zakazu, o  którym mowa w  art. 7 
ust. 1 rozporząd zenia nr  1143/2014, lub na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2. 
3. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydane 
przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska.  
4. Upoważnienie,  o którym mowa w  ust. 1, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności ko n-
trolnych, miejsca i  zakresu kontroli oraz podstawy prawnej do jej przeprowadzenia.  
5. Osoba upoważniona do przeprowadzenia kontroli przed przystąpieniem do wykonywani a czynności kontrolnych 
okazuje upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 1, podmiotowi kontrolowanemu albo upoważnionej przez ten podmiot 
osobie.  
                                                           
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 149 z  07.06.2008, str.  36 oraz Dz.  Urz. UE  L 88 z 04.04.2011 , 
str. 1 
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1718  
 
 6. W ramach czynności kontrolnych osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo do:  
1) wstępu na teren bę dący we władaniu podmiotu kontrolowanego w  godzinach od 6.00  do 22.00;  
2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z  przedmiotem kontroli;  
3) wglądu do dokumentów związanych z  przedmiotem kontroli oraz sporządzania z  nich odpisów, wyciągów lub i ch 
kopii;  
4) sporządzania szkiców, filmowania, fotografowania oraz dokonywania nagrań dźwiękowych w  zakresie związanym 
z przedmiotem kontroli.  
7. Podmiot kontrolowany:  
1) umożliwia wstęp osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli na teren będący we wł adaniu podmiotu ko n-
trolowanego;  
2) udziela osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, pisemnych lub ustnych informacji 
związanych z  przedmiotem kontroli;  
3) udostępnia osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, d okumenty związane z  przed -
miotem kontroli oraz umożliwia sporządzenie odpisów, wyciągów z  tych dokumentów lub ich kopii;  
4) umożliwia osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, sporządzenia szkiców, filmowania, 
fotografowania oraz dok onywania nagrań dźwiękowych w  zakresie związanym z  przedmiotem kontroli.  
8. Czynności kontrolne są wykonywane w  obecności podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważnionej przez ten 
podmiot.  
9. W przypadku nieobecności podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważ nionej przez ten podmiot, gdy zachodzi 
uzasadnione podejrzenie zaistnienia nieodwracalnych skutków dla ochrony rodzimych gatunków lub siedlisk przyrodn i-
czych, dla zdrowia ludzi lub dla gospodarki, czynności kontrolne mogą być wykonywane w  obecności pracown ika po d-
miotu kontrolowanego lub osoby zatrudnionej przez ten podmiot w  ramach innego stosunku prawnego, lub w  obecności 
przywołanego świadka będącego funkcjonariuszem publicznym.  
10. Z przeprowadzonej kontroli osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza  protokół kontroli.  
11. Protokół kontroli podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany albo osoba up o-
ważniona przez ten podmiot, albo, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 9, pracownik podmiotu kontrolowanego lub osoba 
zatrudniona przez ten podmiot w  ramach innego stosunku prawnego, lub świadek będący funkcjonariuszem publicznym.  
12. W przypadku odmowy podpisania protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany albo osobę upoważnioną 
przez ten podmiot albo, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 9, pracownika podmiotu kontrolowanego lub osobę zatru d-
nioną przez ten podmiot w  ramach innego stosunku prawnego, lub świadka będącego funkcjonariuszem publicznym, 
protokół kontroli podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne i  dokonuje w  nim adnot acji o  odmowie podpisania 
protokołu.  
13. Regionalny dyrektor ochrony środowiska przekazuje protokół kontroli wraz z  zaleceniami pokontrolnymi po d-
miotowi kontrolowanemu, a  w przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, także Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środow is-
ka, w terminie 14  dni od dnia zakończenia kontroli.  
14. Podmiotowi kontrolowanemu przysługuje prawo do wniesienia, na piśmie, umotywowanych zastrzeżeń do ust a-
leń zawartych w  protokole kontroli oraz zaleceń pokontrolnych do organu, który wydał zezwolenie na o dstępstwo od 
zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, 
o których mowa w  art. 7 ust. 2, w terminie 14  dni od dnia otrzymania protokołu kontroli i  zaleceń pokontrolnych.  
15. Organ, który wy dał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, w  terminie 14  dni od dnia 
otrzymania umotywowanych zastrzeżeń uwzględnia je w  całości albo w  części albo odmawia ich uwzględnienia.  
16. W przypadku gdy kontrola wykazała, że podmiot kontrolowany działa wbrew warunkom określonym w  ze-
zwoleniu na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezw oleniu na 
odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, regionalny dyrektor ochrony środowiska wzywa ten podmiot, na 
piśmie, do usunięcia stwierdzonych uchybień w  terminie określonym w  wezwaniu.  
17. Organ, który wydał zezwolenie na odstępstwo od z akazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, cofa, w  drodze decyzji, to 
zezwolenie, jeżeli podmiot kontrolowany nie usunął uchybień w  terminie określonym w  wezwaniu, o  którym mowa 
w ust. 16. 
18. W decyzji o  cofnięciu zezwolenia określa się termin wykonania tej decyzji oraz sposób postępowania z  IGO, który  
jest objęty tym zezwoleniem.  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 1718  
 
 Art. 11. 1. W  przypadku gdy zwierzę domowe było przetrzymywane w  celach niekome rcyjnych przed umieszcz e-
niem gatunku, do którego to zwierzę należy, w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii albo na liście IGO stw a-
rzających zagrożenie dla Polski,  posiadacz tego zwierzęcia:  
1) zatrzymuje to zwierzę do jego naturalnej śmierci, pod warunkiem że posiada zezwolenie na odstępstwo od zakazów, 
o których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenie na odstępstwo od zak a-
zów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo  
2) przekazuje to zwierzę podmiotowi , który posiada zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w art. 7 
ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa  
w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo do azylu dla zwierząt, albo  
3) poddaje t o zwierzę uśmierceniu.  
2. Posiadacz zwierzęcia domowego, o  którym mowa w  ust. 1, składa wniosek o  wydanie  zezwolenia na odstępstwo 
od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od 
zakazó w, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo podejmuje działanie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2 albo 3, 
w terminie 6  miesięcy od dnia umieszczenia gatunku, do którego to zwierzę należy, w  wykazie IGO stwarzających zagr o-
żenie dla Unii albo na liście IGO  stwarzających zagrożenie dla Polski.  
3. Posiadacz zwierzęcia domowego, o  którym mowa w  ust. 1, podejmuje działanie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2 
albo 3, w  terminie 90  dni od dnia, w  którym decyzja o  odmowie wydania zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  któ-
rych mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których  
mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, stała się ostateczna.  
4. Uśmiercenia dokonuje się z  wykorzystaniem metod niepowodujących u  zwierzęci a domowego, o  którym mowa 
w ust. 1, możliwego do uniknięcia bólu, dystresu lub cierpienia.  
5. Uśmiercenia dokonuje lekarz weterynarii, który uzyskał prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodnie  
z ustawą z  dnia 21  grudnia 199 0 r. o zawodzie lekarza weterynarii i  izbach lekarsko -weterynaryjnych (Dz.  U. z 2019  r. 
poz. 1140), na wniosek posiadacza zwierzęcia domowego, o  którym mowa w  ust. 1. 
6. Posiadacz zwierzęcia domowego, o  którym mowa w  ust. 1, informuje regionalnego dyrektora ochrony środowiska 
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania o  dokonaniu uśmiercenia tego zwierzęcia zgodnie z  ust. 1 pkt 3 w ter-
minie 7  dni od dnia dokonania tej czynności.  
Art. 12. 1. Posiadacz IGO, który nabył zapas IGO przed umieszczeniem gatunku, do którego należy ten  zapas IGO,  
na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, ma prawo, w  terminie 2  lat od dnia umieszczenia gatunku, do którego 
należy ten zapas IGO, na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, przetrzy mywać lub przemieszczać ten IGO  
w celu:  
1) sprzedaży lub przekazania podmiotom:  
a) prowadzącym badania naukowe,  
b) prowadzącym ochronę ex situ,  
c) wykorzystującym IGO do celów medycznych  
− pod warunkiem że podmioty te posiadają zezwolenie, o  którym mowa w  art. 8 ust. 2 pkt 2 lit. a lub art.  8 ust.  3 
pkt 1; 
2) uśmiercenia zwierzęcia lub unieszkodliwienia rośliny.  
2. Posiadacz zapasu IGO, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie roku od dnia umieszczenia gatunku, do którego należy  
ten zapas IGO, na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, ma prawo pr zetrzymywać lub przemieszczać IGO 
w celu sprzedaży lub przekazania podmiotom, które będą przetrzymywać IGO w  celach niekomercyjnych, pod warunkiem 
że podmioty te posiadają zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3. 
3. Posiadacz zapasu IGO, o  którym mowa w  ust. 1, od dnia umieszczenia gatunku, do którego należy ten zapas IGO, 
na liście IGO stwa rzających zagrożenie dla Polski  do czasu sprzedaży lub przekazania albo uśmiercenia zwierzęcia lub 
unieszkodliwienia rośliny zapew nia przetrzymywanie i  przemieszczanie zapasu IGO w  obiekcie izolowanym oraz pode j-
muje niezbędne środki w  celu uniemożliwienia rozmnażania, rozprzestrzeniania się lub ucieczki IGO.  
4. Dokonanie sprzedaży lub przekazania IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii , stanowiącego zapas IGO, o  którym 
mowa w  art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr  1143/2014, jest możliwe wyłącznie na rzecz podmiotów, które uzyskały z e-
zwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/201 4. 
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1718  
 
 5. Posiadacz zapasu IGO, który nie sprzedał lub nie przekazał IGO stanowiącego ten zapas IGO w  terminie określ o-
nym w  art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014 albo w  ust. 1, jest obowiązany poddać zwierzę uśmierceniu, zgodnie 
z zasadami określonymi w  art. 11 ust. 4 i 5, lub roślinę − unieszkodliwieniu w  warunkach uniemożliwiających rozprz e-
strzenienie się tego zwierzęcia lub tej rośliny. Informację o  uśmierceniu zwierzęcia lub unieszkodliwieniu rośliny posi a-
dacz zapasu IGO przekazuje regionalnemu dyrekto rowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na dokonanie tych 
czynności, w  terminie 7  dni od dnia ich dokonania.  
Art. 13. Regionalny dyrektor ochrony środowiska na stronie podmiotowej regionalnej dyrekcji ochrony środowiska 
zamieszcza informacje o  ryzyku , jakie stanowi przetrzymywanie zwierzęcia domowego należącego do IGO umieszczo -
nego w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, oraz 
o środkach, jakie powinny zostać podjęte w  celu zminimalizowan ia ryzyka rozmnażania się i  ucieczki takiego zwierzęcia.  
Art. 14. 1. Posiadacz zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski, przetrzymywanego na podstawie zezwolenia na odstępstwo od z akazów , o których mowa w  art. 7 
ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, w celu 
identyfikacji tego zwierzęcia oznakowuje je lub dokumentuje jego indywidualne cechy w  sposób określony w  przepisa ch 
wydanych na podstawie ust.  14. 
2. Zwierzę należące do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski 
poddaje się oznakowaniu:  
1) przez wszczepienie mikroczipa – w przypadku zwierzęcia kręgowego, które osiągnęło min imalne wymiary lub wiek 
pozwalające na bezpieczne wszczepienie mikroczipa;  
2) przez umieszczenie zwierzęcia w  obiekcie lub pojemniku uniemożliwiającym ucieczkę – w przypadku zwierzęcia 
innego niż kręgowe, zwierzęcia kręgowego, które nie osiągnęło minimalny ch wymiarów lub wieku pozwalających 
na bezpieczne wszczepienie mikroczipa, oraz zwierzęcia kręgowego należącego do zapasu IGO.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii ani do zwierz ę-
cia należącego  do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, które jest już oznakowane przez wszczepienie mikroczipa 
spełniającego wymagania określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  14, w  przypadku gdy posiadacz tego zwi e-
rzęcia posiada dokument potwierdzający wsz czepienie tego mikroczipa, w  którym jest umieszczony numer wszczepio -
nego mikroczipa.  
4. Indywidualne cechy zwierzęcia innego niż kręgowe oraz zwierzęcia kręgowego, należącego do IGO stwarzają -
cego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie d la Polski, które nie osiągnęło minimalnych wymiarów 
lub wieku pozwalających na bezpieczne wszczepienie mikroczipa, dokumentuje się przez wykonanie dokumentacji fot o-
graficznej, w  przypadku gdy liczba przetrzymywanych zwierząt jest nie większa niż liczba okr eślona w  przepisach wyd a-
nych na podstawie ust.  14. 
5. Oznakowania lub udokumentowania indywidualnych cech zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagroż e-
nie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski dokonuje posiadacz tego zwierzęcia niez włocznie po we j-
ściu w  jego posiadanie.  
6. Wszczepienia mikroczipa dokonuje lekarz weterynarii, który uzyskał prawo wykonywania zawodu lekarza wet e-
rynarii zgodnie  z ustawą z  dnia 21  grudnia 199 0 r. o zawodzie lekarza weterynarii i  izbach lekarsko -weterynar yjnych.  
7. Lekarz weterynarii po wszczepieniu mikroczipa wydaje posiadaczowi zwierzęcia należącego do IGO stwarzają -
cego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski zaświadczenie o  wszczepieniu mikroczipa 
zawierające:  
1) nazwę nauko wą gatunku oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;  
2) numer wszczepionego mikroczipa;  
3) określenie miejsca, w  którym zwierzęciu został wszczepiony mikroczip;  
4) datę wszczepienia mikroczipa.  
8. Posiadacz zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego  zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagroż e-
nie dla Polski do końca życia tego zwierzęcia przechowuje:  
1) zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 7, w przypadku gdy to zwierzę zostało oznako wane zgodnie z  przepisem ust.  2 
pkt 1; 
2) dokument potwierdz ający wszczepienie mikroczipa, zawierający numer wszczepionego mikroczipa, w  przypadku, 
o którym mowa w  ust. 3; 
3) dokumentację indywidualnych cech tego zwierzęcia.  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 1718  
 
 9. Koszty związane z  oznakowaniem zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla  Unii albo do IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Polski lub ze sporządzeniem dokumentacji indywidualnych cech takiego zwierzęcia ponosi 
posiadacz tego zwierzęcia.  
10. Posiadacz zwierzęcia kręgowego należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzaj ą-
cego zagrożenie dla Polski przekazuje organowi, który wydał zezwolenie:  
1) kopię zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 7 – w terminie 14  dni od dnia wszczepienia temu zwierzęciu mikroczipa 
albo 
2) kopię dokumentu, o  którym mowa w  ust. 3 – w terminie 14  dni od dnia wejścia w  posiadanie tego zwierzęcia.  
11. Lekarz weterynarii, w  przypadku gdy wymaga tego dobrostan zwierzęcia kręgowego należącego do IGO stw a-
rzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski lub stan zdrowi a, lub kondycja tego zwi e-
rzęcia, podejmuje decyzję o:  
1) wszczepieniu mikroczipa w  miejscu innym niż określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  14 albo  
2) niewszczepieniu mikroczipa i  określeniu terminu, w  którym wszczepienie mikroczipa będzie możli we, albo waru n-
ków, po spełnieniu których wszczepienie mikroczipa będzie możliwe.  
12. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 11 pkt 2, lekarz weterynarii wydaje zaświadczenie, w  którym określa te r-
min wszczepienia mikroczipa albo warunki, po spełnieniu których ws zczepienie mikroczipa będzie możliwe.  
13. Do czasu upływu terminu wszczepienia mikroczipa lub spełnienia warunków, o  których mowa w  ust. 11 pkt 2, 
posiadacz zwierzęcia kręgowego należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego za-
grożenie dla Polski zapewnia identyfikację tego zwierzęcia przez:  
1) umieszczenie zwierzęcia w  obiekcie lub pojemniku uniemożliwiającym ucieczkę;  
2) wykonanie dokumentacji fotograficznej jego indywidualnych cech, w  przypadku gdy liczba przetrzymywanych z wierząt 
jest nie większa niż liczba określona w  przepisach wydanych na podstawie ust.  14. 
14. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wymagania dotyczące mikroczipa i  sposobu wszczepienia mikroczipa zwierzęciu kręgowemu n ależącemu do IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, w  tym minimalne wymiary lub 
wiek zwierzęcia oraz miejsce wszczepienia mikroczipa,  
2) wymagania dotyczące obiektu lub pojemnika, w  którym umieszcza się zwier zę należące do IGO stwarzającego z a-
grożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski,  
3) wymagania dotyczące wykonania dokumentacji fotograficznej indywidualnych cech zwierzęcia należącego do IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IG O stwarzającego zagrożenie dla Polski, w  tym maksymalną liczbę 
zwierząt, dla których taką dokumentację się sporządza  
− kierując się potrzebą zapewnienia identyfikacji tych zwierząt i  ujednolicenia sposobów ich oznakowania oraz mając na 
uwadze potrzebę unik nięcia przez znakowane zwierzęta niepotrzebnego bólu, dystresu lub cierpienia.  
Rozdział 4  
Postępowanie w  przypadku stwierdzenia obecności IGO w  środowisku  
Art. 15. 1. Kto stwierdzi obecność w  środowisku:  
1) IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii,  
2) IGO stw arzającego zagrożenie dla Polski  
− niezwłocznie zgłasza ten fakt wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, właściwemu ze względu na miejsce 
stwierdzenia obecności tego IGO w  środowisku.  
2. Zgłoszenie zawiera:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę oraz adres lub siedzibę, lub adres poczty elektronicznej, lub numer telefonu zgłaszają -
cego;  
2) nazwę IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski;  
3) liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni, o  ile jest to możliwe do ustalenia;  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1718  
 
 4) miejsce i  datę stwierdzenia obecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski;  
5) fotografię potwierdzającą obecność w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo  IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski, w  przypadku gdy została wykonana.  
3. Zgłoszenia dokonuje się na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej albo elektronicznej, w  szczególności na ele ktro-
niczną skrzynkę podawczą lub za pomocą poczty elektronicznej.  
4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji formalnej zgłoszenia.  
5. W przypadku gdy zgłoszenie zawiera braki formalne, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wzywa zgłaszającego 
do ich uzupełnienia w  terminie 7  dni od dnia otrzymania wezwan ia. 
6. Zgłoszenie pozostawia się bez rozpoznania, w  przypadku gdy to zgłoszenie:  
1) nie zostanie uzupełnione w  terminie określonym w  wezwaniu, o  którym mowa w  ust. 5; 
2) dotyczy stwierdzenia obecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo  IGO stwarzającego z a-
grożenie dla Polski tego samego gatunku i  w tym miejscu, co już wpisane do Rejestru IGO.  
7. W przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że zgłoszenie zawierające braki formalne dotyczy IGO stwarz a-
jącego zagrożenie dla Unii albo IGO st warzającego zagrożenie dla Polski, podlegającego szybkiej eliminacji, wójt, bu r-
mistrz albo prezydent miasta postępuje z  tym zgłoszeniem w  sposób określony w  przepisach art.  16. 
8. Jeżeli stwierdzenia obecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo IGO stwarzającego z a-
grożenie dla Polski dokona regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu mo r-
skiego albo Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego na obszarze właściwości każdego z  tych organów, nie stosuje si ę 
przepisów ust.  1–7. 
9. Jeżeli stwierdzenia obecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo IGO stwarzającego z a-
grożenie dla Polski dokona regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu mo r-
skiego albo Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego poza obszarem właściwości każdego z  tych organów, to 
w przypadku:  
1) IGO podlegającego szybkiej eliminacji – informacje w  tym zakresie przekazuje się podmiotowi właściwemu do 
podjęcia działań zaradczych; przepisów ust . 1–7 nie stosuje się;  
2) IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę – stosuje się przepisy ust.  1–7. 
Art. 16. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje zgłoszenie, o  którym mowa w  art. 15 ust. 1, w postaci 
elektronicznej, w  formacie danych oraz zg odnie ze wzorem udostępnionym przez Generalnego Dyrektora Ochrony Śr o-
dowiska w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska:  
1) właściwemu dyrektorowi parku narodowego – gdy stwierdzenia obecności w  środowi sku IGO objętego tym zgłosz e-
niem dokonano na obszarze parku narodowego;  
2) właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego – gdy stwierdzenia obecności w  środowisku IGO objętego tym zgłosz e-
niem dokonano na obszarze pasa technicznego poza obszarem parku narodowego;  
3) Głównemu Inspektorowi Rybołówstwa Morskiego – gdy stwierdzenia obecności w  środowisku IGO objętego tym 
zgłoszeniem dokonano na obszarze morskim poza obszarem parku narodowego;  
4) właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska – gdy stwierdzenia  obecności w  środowisku IGO obj ę-
tego tym zgłoszeniem dokonano na obszarach innych niż wskazane w  pkt 1–3. 
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje zgłoszenie:  
1) niezwłocznie po jego otrzymaniu – w przypadku gdy dotyczy ono IGO stwarzającego zag rożenie dla Unii lub IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Polski, podlegającego szybkiej eliminacji;  
2) w terminie 7  dni od końca kwartału, w  którym je otrzymał – w przypadku gdy dotyczy ono IGO stwarzającego z a-
grożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożeni e dla Polski, rozprzestrzenionego na szeroką skalę.  
3. Dyrektor urzędu morskiego, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania zgłoszenia, występuje do wojewódzkiego i n-
spektora ochrony środowiska o  dokonanie identyfikacji IGO objętego tym zgłoszeniem, w  przypadku g dy identyfikacja 
tego IGO jest niemożliwa na podstawie informacji zawartych w  tym zgłoszeniu.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1718  
 
 4. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie po otrzymaniu wystąpienia, o  którym mowa w  ust. 3, 
dokonuje identyfikacji IGO objętego tym wystąpieniem i  informuje dyrektora urzędu morskiego o  wynikach tej identyf i-
kacji.  
5. Jeżeli zgłoszenie dotyczy IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, 
podlegającego szybkiej eliminacji, podmiot, który dokonał tego zgłoszenia, ud ziela niezwłocznie, na żądanie regionalnego 
dyrektora ochrony środowiska, dyrektora parku narodowego, dyrektora urzędu morskiego albo Głównego Inspektora 
Rybołówstwa Morskiego, dodatkowych informacji dotyczących IGO objętego tym zgłoszeniem.  
6. Regionalny dyrektor ochrony środowiska informuje właściwego wójta, burmistrza, albo prezydenta miasta 
o wprowadzeniu do Rejestru IGO informacji o  stwierdzeniu obecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla 
Unii albo IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, r ozprzestrzenionego na szeroką skalę, z  wyłączeniem przypadku gdy 
stwierdzenie obecności w  środowisku takiego IGO dotyczy IGO, wobec którego organem właściwym do przeprowadzenia 
działań zaradczych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, Główny Inspektor Ryb o-
łówstwa Morskiego albo dyrektor urzędu morskiego.  
7. Po otrzymaniu informacji, o  której mowa w  ust. 6, wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala podmiot władający 
odpowiedzialny za przeprowadzenie działań zaradczych i  informuje ten podmiot władający o  stwierdzeniu obecności 
w środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, rozprzestrzenionego 
na szeroką skalę, oraz o  konieczności przeprowadzenia działań zaradczych wobec tego I GO zgodnie z  art. 21 ust. 2. 
8. Zadania, o  których mowa w  ust. 1, 2 i  7, są zadaniami własnymi gminy.  
Art. 17. 1. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, Główny Inspektor Rybołówstwa 
Morskiego albo dyrektor urzędu morskiego właśc iwy do przeprowadzenia działań zaradczych w  przypadku stwierdzenia 
nieobecności w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski 
w miejscu wskazanym w  Rejestrze IGO jako miejsce, w  którym stwierdzono obecność w  środowisku tego IGO, zamies z-
cza informację w  tym zakresie w  Rejestrze IGO.  
2. Jeżeli podmiot odpowiedzialny za przeprowadzenie działań zaradczych inny niż wymieniony w  ust. 1 stwierdzi 
nieobecność w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO  stwarzającego zagrożenie dla Polski 
w miejscu wskazanym w  Rejestrze IGO jako miejsce, w  którym stwierdzono obecność w  środowisku tego IGO, informuje 
o tym właściwego miejscowo regionalnego dyrektora ochrony środowiska, który niezwłocznie zamieszcza inform ację 
w tym zakresie w  Rejestrze IGO.  
Rozdział 5  
Działania zaradcze przeprowadzane w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie  dla Unii 
lub IGO  stwarzającego  zagrożenie dla Polski  
Art. 18. 1. Działania zaradcze przeprowadza się w  stosunku do IGO stwarzająceg o zagrożenie dla Unii lub IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Polski:  
1) podlegającego szybkiej eliminacji;  
2) rozprzestrzenionego na szeroką skalę.  
2. Działania zaradcze przeprowadza się w  sposób odpowiedni i  w zakresie odpowiednim do charakteru, zasięgu 
i rozmiaru negatywnego oddziaływania IGO, o  którym mowa w  ust. 1, na gatunki niedocelowe lub siedliska przyrodnicze, 
usługi ekosystemowe, zdrowie ludzi lub gospodarkę, a  w przypadku gdy gatunkami docelowymi są zwierzęta – w sposób 
niepowodujący u  tych zwierzą t możliwego do uniknięcia  bólu, dystresu lub cierpienia.  
3. Podmioty przeprowadzające działania zaradcze monitorują skuteczność tych działań zaradczych i  ich oddziaływ a-
nie na gatunki niedocelowe.  
Art. 19. 1. Organ właściwy do przeprowadzenia działań zaradc zych na nieruchomości, którą nie włada, określa, 
w drodze decyzji, termin udostępnienia nieruchomości przez podmiot władający oraz zakres i  sposób przeprowadzenia 
działań zaradczych wobec IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożen ie dla Polski. Decyzja 
podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
2. Podmiot władający udostępnia nieruchomość oraz umożliwia przeprowadzenie działań zaradczych w  terminie, z a-
kresie i  w sposób, które są określone w  decyzji.  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1718  
 
 3. Organowi właściwemu do przeprowadzen ia działań zaradczych na nieruchomości, którą nie włada, przysługuje 
prawo wstępu na tę nieruchomość w  celu przeprowadzenia działań zaradczych, jeżeli:  
1) nie można ustalić podmiotu władającego tą nieruchomością albo  
2) działania zaradcze wymagają natychmi astowego przeprowadzenia ze względu na możliwość zaistnienia nieodwraca l-
nych skutków dla ochrony rodzimych gatunków lub siedlisk przyrodniczych, dla zdrowia ludzi lub dla gospodarki.  
4. Do przeprowadzenia działań zaradczych w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, nie stosuje się przepisów ust.  1 i 2. 
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, podmiot władający udostępnia nieruchomość, na której stwierdzono 
obecność w  środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polsk i, organowi 
właściwemu do przeprowadzenia działań zaradczych na jego żądanie oraz umożliwia przeprowadzenie działań zaradczych 
wobec stwierdzonego IGO.  
6. W przypadku niewykonania obowiązku, o  którym mowa w  ust. 2 i 5, stosuje się przepisy ustawy z  dnia 17  czerwca  
1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1427, z  późn. zm.6)). 
Art. 20. 1. Działania zaradcze w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagr o-
żenie dla Polski, podlegającego szybkiej  eliminacji, przeprowadza:  
1) dyrektor parku narodowego – na obszarze tego parku narodowego;  
2) Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego – na obszarach morskich poza obszarem parku narodowego;  
3) właściwy dyrektor urzędu morskiego – na obszarze pasa technicz nego poza obszarem parku narodowego;  
4) właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska – na obszarach innych niż wymienione w  pkt 1–3. 
2. Szybka eliminacja w  stosunku do:  
1) IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii – polega na zastosowaniu środków eliminacji  niezwłocznie po stwierdzeniu 
obecności w  środowisku tego IGO, nie później jednak niż w  terminie 3  miesięcy od dnia przekazania powiadomi e-
nia, o  którym mowa w  art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr  1143/2014;  
2) IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski – polega n a zastosowaniu środków eliminacji zgodnie z  art. 17 ust. 2 roz-
porządzenia nr  1143/2014  niezwłocznie po wprowadzeniu do Rejestru IGO informacji o  stwierdzeniu obecności 
w środowisku tego IGO, nie później jednak niż w  terminie 3  miesięcy od dnia wprowadzenia  do Rejestru IGO tej i n-
formacji.  
3. Organy, o  których mowa w  ust. 1, mogą wystąpić do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z  wnioskiem 
o wyrażenie zgody na odstąpienie od przeprowadzenia szybkiej eliminacji IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub 
IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, w  terminie 30  dni od dnia wprowadzenia do Rejestru IGO informacji 
o stwierdzeniu obecności w  środowisku tych IGO, w  przypadku spełnienia co najmniej jednego z  warunków określonych 
w art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014.  
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera informacje potwierdzające spełnienie co najmniej jednego z  warun-
ków, o  których mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia  nr 1143/2014 . 
5. Do czasu rozpatrzenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, organy, o  których mowa w  ust. 1, przeprowadzają ko n-
trolę populacji lub stosują środki izolacji wobec IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagroż e-
nie dla Polski, w  celu uniknięcia dalszego rozprzestrzeniania się tego IGO.  
6. Generalny Dyrektor Ochr ony Środowiska:  
1) wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia szybkiej eliminacji w  stosunku do IGO stwarz a-
jącego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, jeżeli jest spełniony co najmniej jeden 
z warunków, o  których mowa w  art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014;  
2) niezwłocznie informuje Komisję Europejską o  wyrażeniu zgody na odstąpienie od przeprowadzenia szybkiej elim i-
nacji w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagroż enie dla Polski.  
7. Organy, o  których mowa w  ust. 1, po otrzymaniu zgody na odstąpienie od przeprowadzenia szybkiej eliminacji 
przeprowadzają kontrolę populacji lub stosują środki izolacji w  stosunku do IGO objętego zgodą, o  której mowa 
w ust. 6 pkt 1. 
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020  r. poz.  1492 i  2320 oraz z  2021  r. poz.  11, 4 1, 
802, 1005, 1177 , 1236  i 1666 . 
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1718  
 
 8. W przypadku gdy Komisja Europejska wyrazi sprzeciw wobec zgody na odstąpienie od przeprowadzenia szybkiej 
eliminacji w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii zgodnie z  art. 18 ust. 5 rozporządzenia nr  1143/2014, 
Generalny Dyrektor Ochrony Środow iska niezwłocznie:  
1) cofa, w  drodze decyzji, tę zgodę;  
2) informuje organ, który złożył wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, o tym sprzeciwie i  konieczności niezwłocznego 
zastosowania środków eliminacji.  
Art. 21. 1. Działania zaradcze w  stosunku do IGO stwarz ającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagr o-
żenie dla Polski, rozprzestrzenionego na szeroką skalę, przeprowadza po wprowadzeniu do Rejestru IGO informacji 
o stwierdzeniu obecności w  środowisku tego IGO:  
1) na obszarze tego parku narodowego – dyrektor parku narodowego;  
2) na obszarze rezerwatu przyrody, z  wyłączeniem lasów stanowiących rezerwat przyrody – właściwy regionalny dyrek tor 
ochrony środowiska;  
3) poza obszarami parku narodowego i  rezerwatu przyrody:  
a) Główny Inspektor Rybołówstwa Morsk iego – na obszarze morskim,  
b) właściwy dyrektor urzędu morskiego – na obszarze pasa technicznego;  
4) na obszarach innych niż wymienione w  pkt 1–3 oraz ust.  2 – właściwy wójt, burmistrz albo prezydent miasta.  
2. Działania zaradcze w  stosunku do IGO stwarza jącego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla 
Polski, rozprzestrzenionego na szeroką skalę, przeprowadza, po otrzymaniu od wójta, burmistrza albo prezydenta miasta 
informacji, o  której mowa w  art. 16 ust. 7: 
1) w lasach stanowiących rezer wat przyrody – właściwy dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa 
Leśnego Lasy Państwowe;  
2) poza obszarami parku narodowego i  rezerwatu przyrody:  
a) zarządca nieruchomości – na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz na nieruch omości st a-
nowiącej własność państwowej osoby prawnej,  
b) podmiot władający będący osobą fizyczną albo inną niż państwowa osobą prawną, albo inną niż państwowa 
jednostką organizacyjną – na nieruchomości, którą włada.  
3. Podmiot władający, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b, niezwłocznie po otrzymaniu od wójta, burmistrza albo 
prezydenta miasta informacji, o  której mowa w  art. 16 ust. 7, może wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta 
z wnioskiem o  zwolnienie z  obowiązku przeprowadzenia działań zar adczych, jeżeli nie ma możliwości przeprowadzenia 
tych działań we własnym zakresie, w  szczególności ze względów finansowych.  
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko oraz adres albo nazwę i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) adres poczty elek tronicznej lub numer telefonu wnioskodawcy, jeżeli je posiada;  
3) nazwę IGO objętego wnioskiem;  
4) liczbę okazów IGO objętego wnioskiem lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni;  
5) miejsce stwierdzenia obecności w  środowisku IGO objętego wnioskiem;  
6) uzasadnienie braku możliwości przeprowadzenia działań zaradczych we własnym zakresie;  
7) oświadczenie, że IGO objęty wnioskiem nie został wprowadzony do środowiska przez wnioskodawcę.  
5. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 7, składa się pod rygorem  odpowiedzialności karnej za składanie fa ł-
szywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouc zenie organu 
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1718  
 
 6. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, w  drodze decyzji, w  terminie 30  dni od dnia złożenia wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 3, przez podmiot władający, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b: 
1) wyraża zgodę na zwolnienie podmiotu władającego z  przeprowadzenia działań zaradczych w  stosunku do IGO stw a-
rzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, rozprzestrzenionego na szeroką skalę, 
i przeprowadza te dział ania zaradcze za ten podmiot albo  
2) może odmówić przeprowadzenia działań zaradczych w  stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO 
stwarzającego zagrożenie dla Polski, rozprzestrzenionego na szeroką skalę, za podmiot władający, jeżeli:  
a) te działania zaradcze mają zostać przeprowadzone w  stosunku do IGO, którego obecność w  środowisku nie 
stwarza zagrożenia dla zdrowia ludzi, lub  
b) eliminacja IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, rozprzestrz e-
nioneg o na szeroką skalę, nie wiąże się z  kosztami wyższymi niż 25% minimalnego wynagrodzenia za pracę 
określonego na podstawie ustawy z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.  U. 
z 2020  r. poz.  2207), obowiązującego w  dniu 1  styczn ia roku, w  którym podmiot władający otrzymał inform a-
cję, o  której mowa w  art. 16 ust. 7, lub  
c) działania zaradcze dotyczą rośliny należącej do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski, rozprzestrzenionego na szerok ą skalę, a  powierzchnia zajmowana przez tę roślinę wynosi 
nie więcej niż 50% powierzchni nieruchomości, na której stwierdzono obecność tej rośliny, lub  
d) podmiot ten nie wykazał, że nie ma możliwości przeprowadzenia tych działań zaradczych we własnym zakr esie; 
3) odmawia przeprowadzenia tych działań zaradczych za podmiot władający, jeżeli obecność na nieruchomości, którą 
włada ten podmiot, IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, rozprz e-
strzenionego na szeroką skal ę, jest spowodowana wprowadzeniem tego IGO do środowiska przez podmiot władający 
będący wnioskodawcą.  
7. Zadania, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4 i ust. 6 pkt 1, są zadaniami własnymi gminy.  
8. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 6 pkt 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta niezwłocznie powiadamia 
o wprowadzeniu IGO do środowiska przez podmiot władający, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b, organy, o  których 
mowa w  art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a–e. 
9. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, na koszt podm iotu władającego, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b, 
przeprowadzić działania zaradcze, w  przypadku gdy podmiot władający nie wystąpił do wójta, burmistrza albo prezydenta 
miasta z  wnioskiem o  zwolnienie z  przeprowadzenia działań zaradczych ani nie przepr owadził działań zaradczych we 
własnym zakresie w  terminie roku od dnia otrzymania od wójta, burmistrza albo prezydenta miasta informacji, o  której 
mowa w  art. 16 ust. 7. Do przeprowadzenia działań zaradczych na koszt podmiotu wład ającego, o  którym mowa w  ust. 2 
pkt 2 lit. b, stosuje się przepisy art.  19 ust. 1, 2 i  6. 
10. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 9, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po przeprowadzeniu działań z a-
radczych określa, w  drodze decyzji, wysokość kosztów przeprowadzenia tych działań za radczych oraz sposób i  termin ich 
uiszczenia.  
11. Roszczenia wobec podmiotu władającego, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b, o zwrot kosztów przeprowadzenia 
działań zaradczych, o  których mowa w  ust. 9, przedawniają się z  upływem 6  lat od dnia zakończenia tych działań zara d-
czych.  
12. Do należności z  tytułu obowiązku uiszczenia kosztów przeprowadzenia działań zaradczych stosuje się przepisy 
działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa (Dz.  U. z 2021 r. poz.  1540 i 1598 ), z tym ż e upra w-
nienia o rganów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, który przeprowadził działania 
zaradcze za podmiot władający, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. b. 
13. Podmioty, o  których mowa w  ust. 2, zawiadamiają niezwłocznie  wójta, burmistrza albo prezydenta miasta 
o przeprowadzeniu działań zaradczych we własnym zakresie. Zawiadomienie zawiera informacje, o  których mowa w  art. 6 
ust. 2 pkt 3. 
14. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta składa regionalnemu dyrektorowi ochrony śr odowiska właściwemu ze 
względu na miejsce przeprowadzenia działań zaradczych raport o  przeprowadzonych działaniach zaradczych na terenie 
gminy zawierający informacje, o  których mowa w  art. 6 ust. 2 pkt 3, w  postaci elektronicznej, w  formacie danych oraz 
zgodnie ze wzorem udostępnionym przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, zamieszczonym w  Biuletynie 
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, do dnia 31  stycznia za poprzedni  
rok kalendarzowy, w  którym został y przeprowadzone działania zaradcze.  
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 1718  
 
 15. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1 i 2, po przeprowadzeniu działań zaradczych stosują środki mające na celu 
przywrócenie naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub zniszczone przez IGO,  
w stosunku do którego przeprowadzono te działania zaradcze, zgodnie z  art. 20 rozporządzenia nr  1143/2014.  
Art. 22. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narod o-
wego, dyrektor urzędu morskiego, Głó wny Inspektor Rybołówstwa Morskiego, dyrektor regionalnej dyrekcji Państwo -
wego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zarządcy nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa oraz po d-
mioty sprawujące nadzór nad obszarami chronionymi, o  których mowa w  art. 6 ust. 1 pkt 1–5 i 7–9 ustawy z  dnia 
16 kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody, przy przeprowadzaniu działań zaradczych współpracują ze sobą oraz z  Polskim 
Związkiem Łowieckim.  
2. Współpraca, o  której mowa w  ust. 1, obejmuje w  szczególności:  
1) udostępnianie  terenu lub  
2) wymianę informacji związanych z  obecnością IGO w  środowisku, lub  
3) przeprowadzanie działań zaradczych, lub  
4) przekazywanie informacji o  przeprowadzonych działaniach zaradczych.  
3. Szczegółowe warunki i  sposób współpracy określa porozumieni e zawarte między podmiotami, o  których mowa 
w ust. 1. 
Art. 23. 1. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) listę IGO stwarzających zagrożenie dla Unii:  
a) podlegających szybkiej eliminacji,  
b) rozprzestrzenionych na szeroką skalę,  
2) listę IGO s twarzających zagrożenie dla Polski:  
a) podlegających szybkiej eliminacji,  
b) rozprzestrzenionych na szeroką skalę,  
3) działania zaradcze przeprowadzane w  stosunku do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających 
zagrożenie dla Polski oraz war unki ich przeprowadzania,  
4) środki mające na celu przywrócenie naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub 
zniszczone przez IGO – w stosunku do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie 
dla Polski  
− kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej ochrony środowiska przed IGO stwarzającymi zagrożenie dla Unii i  IGO 
stwarzającymi zagrożenie dla Polski.  
2. Przy opracowaniu projektu działań zaradczych w  stosunku do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lu b 
w stosunku do IGO stwarzających zagrożenie dla Polski oraz warunków ich przeprowadzenia zapewnia się możliwość 
udziału społeczeństwa na zasadach i  w trybie określonych w  dziale III rozdziale 3 ustawy z  dnia 3  października 2008  r. 
o udostępnianiu informac ji o środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach 
oddziaływania na środowisko.  
Rozdział 6  
Działania zaradcze podejmowane w  przypadku wprowadzenia IGO do środowiska  
Art. 24. 1. Jeżeli do środowiska został wprowadzon y IGO stwarzający zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzający z a-
grożenie dla Polski, działania zaradcze, na koszt sprawcy wprowadzenia tego IGO do środowiska, przeprowadza 
w stosunku do:  
1) IGO podlegającego szybkiej eliminacji – organ właściwy do przeprowadze nia tych działań;  
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 1718  
 
 2) IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę:  
a) dyrektor parku narodowego – na obszarze tego parku narodowego,  
b) właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska – na obszarze rezerwatu przyrody, z  wyłączeniem lasów st a-
nowiących rezerwat przyrody,  
c) poza obszarami parku narodowego i  rezerwatu przyrody:  
− Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego – na obszarze morskim,  
− właściwy dyrektor urzędu morskiego – na obszarze pasa technicznego,  
d) właściwy dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego G ospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe – w lasach będ ą-
cych w  zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,  
e) właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Po l-
skie – na terenie zarządzanym przez Pań stwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,  
f) właściwy wójt, burmistrz albo prezydent miasta – na obszarach innych niż wymienione w  lit. a–e. 
2. Organy, o  których mowa w  ust. 1, przeprowadzają działania zaradcze również w  przypadku, gdy nie można ustalić 
sprawcy wprowadzenia do środowiska IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla 
Polski, podlegającego szybkiej eliminacji lub rozprzestrzenionego na szeroką skalę.  
3. Do przeprowadzenia działań zaradczych, o  których mowa w  ust. 1, w stosunku do IGO:  
1) rozprzestrzenionego na szeroką skalę − stosuje się przepisy art.  18 ust. 2 i 3 oraz art.  19; 
2) podlegającego szybkiej eliminacji – stosuje się przepisy art.  18 ust. 2 i 3, art.  19 oraz art.  20 ust. 2–8. 
4. Po przeprowadzeniu działań  zaradczych, o  których mowa w  ust. 1, w  stosunku do IGO rozprzestrzenionego na 
szeroką skalę, organy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, stosują środki mające na celu przywrócenie naturalnego stanu ek o-
systemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub zniszc zone przez IGO, w  stosunku do którego zastosowano te 
działania zaradcze zgodnie z  art. 20 rozporządzenia nr  1143/2014.  
5. Organ, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2 lit. d oraz e, zawiadamia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o  prze-
prowadzeniu działań zara dczych. Zawiadomienie zawiera informacje, o  których mowa w  art. 6 ust. 2 pkt 3. 
Art. 25. 1. Sprawca wprowadzenia do środowiska IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Polski zwraca koszty przeprowadzenia działań zaradczyc h, o których mowa w  art. 24 ust. 1, poniesione 
przez organ, który je przeprowadził.  
2. Organ, o  którym mowa w  art. 24 ust. 1, określa, w  drodze decyzji, wysokość kosztów przeprowadzenia działań z a-
radczych oraz sposób i  termin ich uiszczenia.  
3. W przypadku  gdy nie można ustalić sprawcy wprowadzenia do środowiska IGO stwarzającego zagrożenie dla 
Unii lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, koszt przeprowadzenia działań zaradczych, o  których mowa 
w art. 24 ust. 1, pokrywa organ, który je przeprowadził.  
4. Roszczenia wobec sprawcy wprowadzenia do środowiska IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub IGO stw a-
rzającego zagrożenie dla Polski o  zwrot kosztów z  tytułu przeprowadzenia działań zaradczych, o  których mowa 
w art. 24 ust. 1, przedawniają się z  upływem  6 lat od dnia zakończenia tych działań zaradczych.  
5. Do należności z  tytułu obowiązku uiszczenia kosztów przeprowadzenia działań zarad czych, o  których mowa 
w art. 24 ust. 1, stosuje się przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja po datkowa, z  tym że upra w-
nienia organów podatkowych przysługują organowi, o  którym mowa w  art. 24 ust. 1, który przeprowadził te działania 
zaradcze.  
Rozdział 7  
Kontrole dotyczące IGO pochodzącego z  terytorium państwa trzeciego  
Art. 26. Kontrole urzędowe w  rozumieniu art.  47 rozporządzenia nr  2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie 
kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania prawa żywn o-
ściowego i  paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i  dobrostanu zwier ząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, 
zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009 , 
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 1718  
 
 (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozpor ządzenia Rady (WE) 
nr 1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i  2008/120/WE , 
oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy 
Rady 89/608/EW G, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 
92/438/EWG (Dz.  Urz. UE  L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr  2017/625”, są 
przeprowadzane przez:  
1) granicznych lekarzy weterynar ii w punktach kontroli granicznej – w odniesieniu do:  
a) zwierząt należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski 
i niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących od zwierząt należących do IGO st warzaj ą-
cych zagrożenie dla Unii oraz IGO stwarzających zagrożenie dla Polski,  
b) materiału biologicznego pochodzącego od zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub 
IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski  
– podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej;  
2) wojewódzkich inspektorów ochrony roślin i  nasiennictwa – w odniesieniu do roślin należących do IGO stwarzaj ą-
cych zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, podlegających kontroli, o  której mowa 
w art. 47 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2017/625.  
Art. 27. Organy celne przeprowadzają kontrole przemieszczania o  charakterze niehandlowym z  terytorium państwa 
trzeciego:  
1) zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o  których mowa w  art. 24b ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o ochronie 
zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1421), należących do IGO stw a-
rzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski;  
2) roślin należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, jeżeli nie 
podlegają kontroli, o  której mowa w  art. 47 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr  2017/625.  
Art. 28. 1. Kontrole, o  których mowa w:  
1) art. 47  ust. 1 rozporządzenia nr  2017 /625, obejmują weryfikację, czy przywożone z  terytorium państwa trzeciego 
gatunki roślin i  zwierząt są umieszczone na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski oraz objęte zezwoleniem 
na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1; 
2) art. 27, obejmują weryfikację, czy przywożone z  terytorium państwa trzeciego gatunki roślin i  zwierząt są umies z-
czone:  
a) w wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii oraz objęte zezwoleniem na odstępstwo od zakazu, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr  1143/2014,  
b) na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski oraz objęte zezwoleniem na odstępstwo od zakazu, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1. 
2. Zezwolenie na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia  nr 1143/2014, oraz z e-
zwolenie na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1, przedstawia się podczas kontroli, o  której mowa 
w art. 47 ust. 1 rozporządzenia nr  2017/625, oraz dołącza się do zgłoszenia celnego, a  w przypadku gdy zgłoszenie c elne 
jest dokonywane w  formie ustnej – przedstawia się bez wezwania organowi celnemu podczas dokonywania zgłoszenia 
celnego.  
3. W przypadku gdy kontrola, o  której mowa w  art. 47 ust. 1 rozporządzenia nr  2017/625, albo kontrola, o  której 
mowa w  art. 27, wyk aże, że IGO nie jest objęty zezwoleniem na odstępstwo od zakazu , o którym mowa w  art. 7 ust. 1 
lit. a rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwoleniem na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1, 
organ celny cofa ten IGO poza obszar celny Uni i Europejskiej.  
4. Koszty cofnięcia IGO, o  którym mowa w  ust. 3, ponosi podmiot dokonujący przywozu tego IGO.  
5. Organem, któremu powierza się zatrzymane towary, o  którym mowa w  art. 15 ust. 5 rozporządzenia nr  1143/2014, 
jest organ celny.  
                                                           
7) Zmiany wymienionego  rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 8 z 25.03.2019, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 137 z  24.05.2017, 
str. 40, Dz.  Urz. UE  L 317 z  09.12.2019, str.  114 oraz Dz.  Urz. UE  L 321 z  12.12.2019, str.  111.  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 1718  
 
 6. Organ celny, o którym mowa w  ust. 5, powiadamia o  zatrzymaniu IGO:  
1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce zatrzymania IGO będącego rośliną 
albo materiałem biologicznym pochodzącym od zwierzęcia;  
2) powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce zatrzymania IGO będącego zwierzęciem albo 
materiałem biologicznym pochodzącym od zwierzęcia;  
3) wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i  nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce zatrzymania IGO będ ą-
cego rośliną.  
7. IGO, wobec którego zastosowano art.  31 ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy z  dnia 19  marca 2004  r. – Prawo celne (Dz.  U. 
z 2020  r. poz.  1382 oraz z  2021  r. poz.  802 i  1163):  
1) będąc y rośliną albo materiałem biologicznym pochodzącym od zwierzęcia – podlega zniszczeniu ; 
2) będący zwierzęciem – podlega niezwłocznie badaniu klinicznemu, jeżeli jest to możliwe, oraz wstępnej ocenie ryzyka  
stwarzanego przez to zwierzę dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt.  
8. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, w  drodze decyzji, naka zuje podmiotowi dokonującemu przywozu roś -
liny albo materiału biologicznego pochodzącego od zwierzęcia wskazanych w  powiad omieniu, o  której mowa w  ust. 6 
pkt 1, zniszczenie tej rośliny albo tego materiału. Koszty zniszczenia ponosi podmiot dokonujący przyw ozu tej rośliny 
albo tego materiału. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
9. W decyzji, o  której mowa w  ust. 8, określa się sposób zniszczenia rośliny albo materiału biologicznego pochodz ą-
cego od zwierzęcia.  
10. Badanie kliniczne oraz ocena, o  który ch mowa w  ust. 7 pkt 2, są przeprowadzane przez powiatowego lekarza w e-
terynarii. Wyniki tego badania i  tę ocenę powiatowy lekarz weterynarii przekazuje organowi celnemu.  
11. W przypadku gdy:  
1) powiatowy lekarz weterynarii w  wyniku czynności, o  których mow a w ust. 7 pkt 2, stwierdzi, że zwierzę stwarza 
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt lub niemożliwy jest transport tego zwierzęcia,  
2) niemożliwe jest przekazanie zwierzęcia do azylu dla zwierząt albo ogrodu zoologicznego  
– organ celny przek azuje informacje w  tym zakresie właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.  
12. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, w  drodze decyzji, nakazuje podmiotowi dokonującemu przywozu 
zwierzęcia wskazanego w  informacji, o  której mowa w  ust. 11, pod danie tego zwierzęcia uśmierceniu. Koszty uśmiercenia 
zwierzęcia ponosi podmiot dokonujący przywozu tego zwierzęcia. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
13. Do uśmiercenia stosuje się przepisy art.  11 ust. 4 i 5. 
14. IGO będący zwierzęciem, wobec k tórego zastosowano art.  31 ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy z  dnia 19  marca 2004  r. – 
Prawo celne, może zostać przekazany przez organ celny do azylu dla zwierząt albo ogrodu zoologicznego na koszt po d-
miotu dokonującego przywozu.  
15. Organ celny przy przekazywaniu  IGO będącego zwierzęciem, wobec którego zastosowano art.  31 ust. 1 pkt 2 
albo 3 ustawy z  dnia 19  marca 2004  r. – Prawo celne, do azylu dla zwierząt albo ogrodu zoologicznego współpracuje 
z podmiotami prowadzącymi dany azyl dla zwierząt albo ogród zoologic zny. 
16. Współpraca, o  której mowa w  ust. 15, polega zwłaszcza na:  
1) odbiorze i  transporcie zwierzęcia;  
2) przekazywaniu informacji dotyczących zwierzęcia, w  tym o:  
a) poniesionych kosztach jego transportu, wyżywienia, opieki weterynaryjnej lub uśmierceni a, 
b) uśmierceniu albo padnięciu zwierzęcia.  
17. Za odbiór i  transport IGO będącego zwierzęciem, wobec którego zastosowano art.  31 ust. 1 pkt 2 albo 3 ustawy 
z dnia 19  marca 2004  r. – Prawo celne, odpowiada podmiot, do którego to zwierzę zostanie przekazan e. 
18. Podmiot dokonujący przywozu IGO będącego zwierzęciem, wobec którego zastosowano art.  31 ust. 1 pkt 2 lub 3 
ustawy z  dnia 19  marca 2004  r. – Prawo celne, ponosi koszty utrzymywania tego zwierzęcia w  azylu dla zwierząt albo 
ogrodzie zoologicznym do cz asu: 
1) prawomocnego orzeczenia o  przepadku tego zwierzęcia na rzecz Skarbu Państwa;  
2) zrzeczenia się tego zwierzęcia na rzecz Skarbu Państwa – w przypadku, o  którym mowa w  ust. 14. 
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 1718  
 
 19. Organ celny ustala, w  drodze decyzji, wysokość kosztów, o  których mow a w ust. 4, 14 i  18, uwzględniając p o-
niesione koszty transportu, wyżywienia, opieki weterynaryjnej lub uśmiercenia.  
20. Decyzja, o  której mowa w  ust. 19, jest doręczana nie później niż po upływie roku od dnia zakończenia czynności 
wymienionych w  tym przepi sie. 
21. Organy, o  których mowa w  art. 26 i art. 27, niezwłocznie informują Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska 
o przywozie IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii na obszar celny Unii Europejskiej lub cofnięciu IGO stwarzającego 
zagrożenie dla Unii poz a ten obszar.  
Rozdział 8  
Postępowanie w  stosunku do IGO, który prawdopodobnie spełnia kryteria uznan ia go 
za stwarz ający  zagrożenie  dla Unii  
Art. 29. W przypadku gdy Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zgodnie z  art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014  
stwierdzi obecność w  środowisku IGO lub bezpośrednie zagrożenie wprowadzeniem do środowiska IGO, który prawd o-
podobnie spełnia kryteria uznania go za stwarzający zagrożenie dla  Unii określone w  art. 4 ust. 3 rozporz ądzenia 
nr 1143/2014, informuje o  tym min istra właściwego do spraw środowiska i  przekazuje posiadane dowody naukowe 
potwier dzające spełnienie tych kryteriów.  
Art. 30. 1. Rada Ministrów może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) listę IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za stw arzające zagroż enie dla Unii zgodnie z  art. 10 
ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014:  
a) podlegających szybkiej eliminacji,  
b) rozprzestrzenionych na szeroką skalę,  
2) zakazy obowiązujące wobec IGO, o  których mowa w  pkt 1, wybrane spośród z akazów, o  których m owa w  art. 7 ust. 1 
rozporządzenia nr  1143/2014,  
3) działania zaradcze w  stosunku do IGO, o  których mowa w  pkt 1, oraz warunki ich przeprowadzenia,  
4) środki mające na celu przywrócenie naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone lub 
zniszczone przez IGO – w stosunku do poszczególnych IGO lub grup IGO, o  których mowa w  pkt 1 
− kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej ochrony środowiska przed IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria 
uznania ich za stwarzające zagrożenie dla Unii.  
2. Przy opracowaniu projektu działań zaradczych w  stosunku do IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria 
uznania ich za stwarzające zagrożenie dla Unii zgodnie z  art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014, oraz warunków ich 
przeprowadzenia zapewnia  się możliwość udziału społeczeństwa na zasadach i  w trybie okr eślonych w  dziale III roz -
dziale  3 ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społecze ń-
stwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddzi aływania na środowisko.  
3. Po ogłoszeniu przepisów wydanych na podstawie ust.  1 Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przeprowadza 
zgodnie z  art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014  ocenę ryzyka w  stosunku do IGO, które prawdopodobnie spełniają 
kryteria u znania ich za stwarzające zagrożenie dla Unii.  
Art. 31. Do IGO, który prawdopodobnie spełnia kryteria uznania go za IGO stwarzający zagrożenie dla Unii, 
umieszczonego na liście określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  30 ust. 1 stosuje się przepi sy ustawy dot y-
czące IGO stwarzających zagrożenie dla Unii.  
Art. 32. 1. Jeżeli IGO, który prawdopodobnie spełnia kryteria uznania go za IGO stwarzający zagrożenie dla Unii, 
nie został umieszczony w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii zgodnie z  art. 10 ust. 7 rozporządzenia 
nr 1143/2014, z  dniem wejścia w  życie przepisów wydanych na podstawie art.  30 ust. 1, zgodnie z  którymi ten IGO został 
usunięty z  listy IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za IGO stwarzające zagrożenie dla Un ii, wygasa  
zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014.  
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska informuje podmiot, któremu wydano zezwolenie na odstępstwo od z a-
kazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozpo rządzenia nr  1143/2014, o  wygaśnięciu tego zezwolenia w  związku z  usu-
nięciem objętego nim gatunku z  listy IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za IGO stwarzające z a-
grożenie dla Unii, w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie przepisów wydanych na podstawie art.  30 ust. 1, zgodnie 
z którymi ten IGO został usunięty z  listy IGO, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za IGO stwarzające 
zagrożenie dla Unii.  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 1718  
 
 Rozdział 9  
Administracyjne kary pieniężne  
Art. 33. 1. Podmiot, który na rusza:  
1) zakaz, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1, wprowadzając do środowiska lub przemieszczając do środowiska IGO stw a-
rzający zagrożenie dla Polski,  
2) zakazy, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014,  
3) zakazy, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 
– podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości do 1  000 000 złotych.  
2. Administracyjną karę pieniężną wymierza regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na mie j-
sce naruszenia.  
3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wymier za administracyjną karę pieniężną, uwzględniając:  
1) środki konieczne do wypłaty odszkodowania z  tytułu szkód wyrządzonych przez gatunek obcy, którego dotyczyło 
naruszenie określone w  ust. 1; 
2) środki niezbędne do przywrócenia środowiska do stanu sprzed w yrządzenia szkody przez gatunek obcy, którego 
dotyczyło naruszenie określone w  ust. 1; 
3) nakłady poniesione przez organy administracji publicznej na działania podjęte w  celu usunięcia następstw naruszeń 
określonych w  ust. 1; 
4) wcześniejsze przypadki pope łnienia któregokolwiek z  naruszeń określonych w  ust. 1; 
5) okoliczności naruszenia określonego w  ust. 1, w szczególności związane z  potrzebą ochrony życia lub zdrowia, oraz 
czas trwania tego naruszenia;  
6) stopień przyczynienia się strony, na którą jest na kładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia 
określonego w  ust. 1; 
7) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w  celu uniknięcia skutków naruszenia określonego w  ust. 1; 
8) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła w  wyniku naruszenia określonego w  ust. 1; 
9) w przypadku osoby fizycznej – warunki osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana.  
4. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja w łaściwego regionalnego 
dyrektora ochrony środowiska stała się ostateczna, na rachunek bankowy urzędu obsługującego ten organ.  
5. Jeżeli nakłady, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3, zostały poniesione przez organy inne niż regionalny dyrektor 
ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce naruszenia, po uiszczeniu administracyjnej kary pieniężnej właśc i-
wy regionalny dyrektor ochrony środowiska dokonuje rozliczenia tych nakładów z  organami, które je poniosły. Rozlicz e-
nie obejmuje nakłady poniesione przez dany o rgan, z  tym że wysokość zwrotu poniesionych nakładów nie może przekr o-
czyć wysokości wymierzonej administracyjnej kary pieniężnej.  
Rozdział 10  
Przepisy karne  
Art. 34. 1. Kto:  
1) narusza zakaz, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1, wprowadzając do środowiska lub pr zemieszczając do środowiska IGO 
stwarzający zagrożenie dla Polski,  
2) narusza zakazy, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr  1143/2014,  
3) narusza zakazy, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, 
4) wykonuje czynności objęte zezwoleniem na odstępstwo od z akazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 rozporządzenia 
nr 1143/2014, albo zezwoleniem na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2, z naruszeniem waru n-
ków, sposobu, miejsca i  czasu ich wykonywania określonych w  tych zezwoleniach, w  tym warunków wykonania 
czynności niezbędnych do zmniejszenia ryzyka ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO objętego tymi zezwoleniami,  
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 1718  
 
 5) wbrew wymaganiom określonym w  przepisach art.  12 ust. 1, 2 lub 4  sprzedaje albo przekazuje zwierzę lub roślinę 
podmiotowi, który n ie uzyskał zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d 
rozporządzenia nr  1143/2014, lub zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, 
6) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 12 ust. 5 nie poddaje uśmierceniu zwierzęcia lub nie unieszkodliwia rośliny 
w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenienie się tego zwierzęcia lub tej rośliny  
− podlega karze pozbawienia wolności od 3  miesięcy do lat 5.  
2. Jeżeli sprawca czynu określonego w  ust. 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności 
albo pozbawienia wolności do lat 2.  
3. W przypadku skazania za przestępstwo określone w  ust. 1 lub 2  sąd może orzec przepadek przedmiotów służących 
do popełnienia przestępstwa oraz gatunku obcego pochodzącego z  przestępstwa, chociażby nie stanowiły własności 
sprawcy.  
Art. 35. 1. Kto:  
1) narusza zakaz, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1, wprowadzając do środowiska lub przemieszczając w  środowisku g a-
tunek obcy inny niż IGO stwarzający zagrożenie dl a Unii lub IGO stwarzający zagrożenie dla Polski,  
2) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 28 ust. 2 nie przedstawia podczas kontroli,  o której mowa w  art. 47 ust. 1 
rozporządzenia nr  2017/625, zezwolenia na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 1, albo zezw o-
lenia na odstępstwo od zakazu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr  1143/2014, w  przypadku wwoże -
nia do Unii Europejskiej lub wywożenia poza obszar celny Unii Europejskiej IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii 
lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, lub nie dołącza tego zezwolenia do zgłoszenia celnego, a  w przypadku 
gdy zgłoszenie celne jest dokonywane w  formie ustnej – nie przedstawia tego zezwolenia bez wezwania organowi 
celnemu podczas dokonywania zgłoszenia ce lnego,  
3) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 7 ust. 4, nie dokonuje eliminacji gatunku obcego ze środowiska po zako ń-
czeniu jego użytkowania w  sposób uniemożliwiający jego późniejsze rozprzestrzenienie się,  
4) wbrew obowiązkom określonym w  art. 11 ust. 1: 
a) zatrzymuje zwierzę do jego naturalnej śmierci, nie posiadając zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, 
o których mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo  
b) nie przekazuje zwierzęcia podmiotowi, który uzyskał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o  których mowa 
w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr  1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo do azylu dla zwierząt, albo  
c) nie poddaje zwierzęcia uśmierceniu,  
5) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 12 ust. 3, nie zapewnia przetrzymywania i  przemieszczania zapasu IGO 
w obiekcie izolowanym lub nie podejmuje niezbędnych środków uniemożliwi ających rozmnażanie się lub ucieczkę 
IGO objętego tym zapasem IGO,  
6) nie oznakowuje zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagr o-
żenie dla Polski lub nie dokumentuje indywidualnych cech takiego zwierzęcia zg odnie z  art. 14, 
7) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 14 ust. 10, nie przekazuje, w  terminie określonym w  tym przepisie, org a-
nowi, który wydał zezwolenie, kopii zaświadczenia o  wszczepieniu mikroczipa albo kopii dokumentu potwierdzaj ą-
cego wszczepienie m ikroczipa, zawierającego numer wszczepionego mikroczipa  
− podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. W przypadku ukarania za wykroczenie określone w  ust. 1 sąd może orzec przepadek przedmiotów służących do 
popełnienia wykroczenia oraz gatunku obcego pochodzące go z wykroczenia, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.  
Art. 36. 1. Sąd doręcza odpis prawomocnego orzeczenia o  przepadku gatunku obcego,  o którym mowa w  art. 34 
ust. 3 oraz art.  35 ust. 2, regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska właściwemu ze wzg lędu na miejsce przetrzym y-
wania gatunku obcego.  
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 1718  
 
 2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce przetrzymywania gatunku obcego, kt ó-
rego przepadek orzekł sąd, wyznacza, w  drodze decyzji, termin przekazania tego gatunku obcego oraz p odmiot, któremu 
zostanie przekazany gatunek obcy:  
1) spełniający warunki określone w:  
a) art. 8  ust. 2 i 3 rozporządzenia nr  1143/2014  – w przypadku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii,  
b) art. 8  ust. 8 – w przypadku IGO stwarzającego zagrożenie dla Pols ki; 
2) dający rękojmię przetrzymywania gatunku obcego w  warunkach zapewniających jego dobrostan – w przypadku 
gatunku obcego innego niż IGO stwarzający zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzający zagrożenie dla Polski.  
3. Jeżeli nie można wyznaczyć podmiotu, o  którym mowa w  ust. 2, regionalny dyrektor ochrony środowiska zarz ą-
dza, w  drodze decyzji, na koszt skazanego albo ukaranego uśmiercenie zwierzęcia lub unieszkodliwienie rośliny 
w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenienie się tego zwierzęcia lub tej r ośliny. W  decyzji określa się termin 
uśmiercenia zwierzęcia lub unieszkodliwienia rośliny.  
4. Koszty transportu lub utrzymywania gatunku obcego do czasu przekazania podmiotowi, o  którym mowa w  ust. 2, 
albo uśmiercenia zwierzęcia lub unieszkodliwienia rośli ny ponosi skazany albo ukarany.  
5. Koszty, o  których mowa w  ust. 4, określa regionalny dyrektor ochrony środowiska w  decyzji, o  której mowa w  ust. 2. 
Rozdział 11  
Zmiany w  przepisach  
Art. 37. W ustawie z  dnia 18  kwietnia 1985  r. o rybactwie śródlądowym (Dz.  U. z 2019  r. poz.  2168) wprowadza się 
następujące zmiany:  
1) w art.  3 po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Chów, hodowla lub działanie z  wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy, należącego do i n-
wazyjnych gatunków obcych stwarzających z agrożenie dla Unii w  rozumieniu art.  3 pkt 3 rozporządzenia Parlame n-
tu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działań zapobiegawczych 
i zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatun ków obcych (Dz.  Urz. UE  L 317 
z 04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.8)) lub do inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski, 
umieszczonych na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski określonej w  przepisach 
wyda nych na podstawie art.  23 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 ) są 
możliwe tylko w  zamkniętym zakładzie akwakultury, w  przypadku spełniania warunków określonych w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  3f oraz po u zyskaniu zezwolenia na odstępstwo od z akazów, o  których mowa w  art. 7 
ust. 1 rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie 
działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków 
obcych, lub odstępstwo od zakazów, o  których mowa w  art. 7 ust. 2 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach 
obcych.”;  
2) w art.  3c dodaje się ust.  3 i 4 w brzmieniu:  
„3. W przypadku gdy gatunek ryby został umieszczon y w wykazie inwazyjnych gatunków obcych stwarzaj ą-
cych zagrożenie dla Unii, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 
nr 1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odnies ieniu do 
wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych, albo na liście inwazyjnych gatunków obcych 
stwarzających zagrożenie dla Polski określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  23 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 sierpnia 2021  r. o gatunkac h obcych, minister właściwy do spraw rybołówstwa cofa, w  drodze decyzji admin i-
stracyjnej, zezwolenie, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1, na wprowadzenie ryb tego gatunku  i określa w  tej decyzji 
termin, do którego może być prowadzona działalność objęta cofnięt ym zezwoleniem, nie dłuższy niż 2  lata. 
4. Minister właściwy do spraw rybołówstwa informuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o  cofnię -
ciu zezwolenia, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1, w terminie 30  dni od dnia cofnięcia zezwolenia.”.  
                                                           
8) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłosz ona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 1718  
 
 Art. 38. W ustawi e z dnia 21  marca 1991  r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji morskiej 
(Dz. U. z 2020  r. poz.  2135 oraz z  2021  r. poz.  234) w  art. 42 w  ust. 2 po pkt  31 dodaje się pkt  31a w  brzmieniu:  
„31a)   związane z  zapobieganiem rozprzestrze nianiu się w  środowisku inwazyjnych gatunków obcych stwarzających 
zagrożenie dla Unii lub inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski, lub inwazyjnych 
gatunków obcych, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzające z agrożenie dla Unii, 
w zakresie określonym w  ustawie z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 );”. 
Art. 39. W ustawie z  dnia 28  września 1991  r. o lasach (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1275) w  art. 34 w  pkt 8 kropkę zast ę-
puje się średnikiem i dodaje się pkt  9 w brzmieniu:  
„9) wykonuje zadania związane z  zapobieganiem rozprzestrzenianiu się w  środowisku inwazyjnych gatunków o b-
cych stwarzających zagrożenie dla Unii lub inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Po l-
ski, lub inwazyj nych gatunków obcych, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzające 
zagrożenie dla Unii, w  zakresie określonym w  ustawie z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. 
poz. 1718 ).”. 
Art. 40. W ustawie z  dnia 13  października 19 95 r. – Prawo łowieckie (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1683 i  2320) wprowadza 
się następujące zmiany:  
1) po art.  3 dodaje się art.  3a w  brzmieniu:  
„Art.  3a. 1. Ochrona, zachowanie różnorodności i  gospodarowanie populacjami zwierząt łownych polegają 
w szczególności  na eliminowaniu ze środowiska ptaków i  ssaków należących do:  
1) inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii w  rozumieniu art.  3 pkt 3 rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w spraw ie działań zap o-
biegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych 
(Dz. Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.9)), zwanych dalej „IGO stwarzającymi zagrożenie dla 
Unii”,  
2) inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski, zwanych dalej „IGO stwarzającymi z a-
grożenie dla Polski”, umieszczonych na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla 
Polski, określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  23 ust. 1 ustaw y z dnia 11  sierpnia 2021  r. o ga-
tunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 ), 
3) inwazyjnych gatunków obcych, które prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzające zagrożenie 
dla Unii, umieszczonych na liście określonej w  przepisach wydanych na podsta wie art.  30 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych  
− w drodze polowań lub działań zaradczych w  ramach współpracy, o  której mowa w  art. 22 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych.  
2. Do inwazyjnych gatunków obcych, k tóre prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzające z a-
grożenie dla Unii, stosuje się przepisy dotyczące IGO stwarzających zagrożenie dla Unii.”;  
2) w art.  4 w ust. 2: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) tropienie, strzelanie z  myśliwskiej broni  palnej, łowienie sposobami dozwolonymi:  
a) zwierzyny żywej,  
b) ptaków lub ssaków należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających z a-
grożenie dla Polski,”,  
b) w pkt  2 dodaje się przecinek i  dodaje się pkt  3 w brzmieniu:  
„3) łowieni e zwierząt należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagroż e-
nie dla Polski”;  
3) w art.  8a w  ust. 6 w pkt 4 w lit. j kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  5 w brzmieniu:  
„5) liczbę zaobserwowanych zwierząt należący ch do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzaj ą-
cych zagrożenie dla Polski oraz liczbę takich zwierząt pozyskanych w  drodze polowań lub działań zaradczych 
w łowieckim roku gospodarczym poprzedzającym łowiecki rok gospodarczy, na który jest spo rządzany roczny 
plan łowiecki, podaną oddzielnie dla każdego gatunku zwierząt.”;  
                                                           
9) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 1718  
 
 4) po art.  16 dodaje się art.  16a brzmieniu:  
„Art.  16a. 1. Wprowadzenie do środowiska w  rozumieniu art.  2 pkt 23 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o ga-
tunkach obcych bażanta, daniela lub muflona w  celu zasiedleń, zwane dalej „wprowadzeniem do środowiska”, 
wymaga zgłoszenia ministrowi właściwemu do spraw środowiska przed terminem dokonania wprowadzenia do 
środowiska, a  w przypadku gdy wprowadzenie do środowiska dotyczy daniela l ub muflona – także zasięgnięcia 
opinii właściwego miejscowo nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.  
2. Zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1, dokonuje dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego.  
3. Zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 1, za wiera:  
1) nazwę i  siedzibę dokonującego zgłoszenia;  
2) obwód łowiecki, w  którym zostanie dokonane wprowadzenie do środowiska;  
3) cel i uzasadnienie konieczności wprowadzenia do środowiska, w  tym opis wpływu wprowadzenia do środow iska 
na prowadzenie prawidł owej gospodarki łowieckiej oraz na rodzime gatunki i  siedliska przyrodnicze;  
4) nazwę naukową gatunku, nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje, oraz liczbę osobników, które zostaną 
wprowadzone do środowiska;  
5) określenie sposobu, miejsca i  czasu wprowa dzenia do środowiska oraz zagrożeń związanych z  wprowa dze-
niem do środowiska;  
6) podmiot, który dokona wprowadzenia do środowiska;  
7) plan kontroli liczebności gatunku objętego wprowadzeniem do środowiska;  
8) proponowany okres, w  jakim wprowadzenie do śro dowiska zostanie dokonane, nie dłuższy niż 5  lat. 
4. W przypadku  gdy wprowadzenie do środowiska dotyczy daniela lub muflona, do zgłoszenia, o  którym mowa  
w ust. 1, dołącza się opinię właściwego miejscowo nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy  Pań-
stwowe.  
5. Jeżeli zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 1, nie spełnia wymagań określonych w  ust. 3 i 4, minister właściwy 
do spraw środowiska wzywa zgłaszającego do usunięcia braków w  wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7  dni 
od dnia doręczenia wezwania . 
6. Minister właściwy do spraw środowiska może wystąpić do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska 
o wydanie opinii o  wpływie zamierzonego wprowadzenia do środowiska na rodzime gatunki i  siedliska przyrodn i-
cze, w  szczególności na gatunki będące przedmiot em zainteresowania Wspólnoty i  siedliska będące przedmiotem z a-
interesowania Wspólnoty, o  których mowa odpowiednio w  art. 5 pkt 1a i 17a ustawy z  dnia 16  kwietnia 2004  r. 
o ochronie przyrody.  
7. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydaje opinię, o  której mowa w  ust. 6, w terminie 10  dni od dnia 
doręczenia mu wystąpienia ministra właściwego do spraw środowiska. Przepisów art.  106 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.  
8. Wprowadzenie do środowiska może zost ać dokonane, jeżeli minister właściwy do spraw środowiska nie 
wniesie, w  drodze decyzji, sprzeciwu w  terminie 45  dni od dnia doręczenia zgłoszenia.  
9. Minister właściwy do spraw środowiska wnosi sprzeciw, jeżeli:  
1) wprowadzenie do środowiska będzie szkodl iwe dla rodzimych gatunków i  siedlisk przyrodniczych albo  
2) zgłaszający nie usunie braków w  zgłoszeniu w  terminie wyznaczonym w  wezwaniu, o  którym mowa w  ust. 5. 
10. Minister właściwy do spraw środowiska może, w  celu dokonania weryfikacji stanu faktyczneg o ze zgł o-
szeniem, o  którym mowa w  ust. 1, przeprowadzić kontrolę wprowadzenia do środowiska poprzez:  
1) sprawdzenie dokumentów związanych z  wprowadzeniem do środowiska lub  
2) zapewnienie obecności osoby wyznaczonej do przeprowadzenia kontroli przy wprowadz eniu do środowiska.  
11. Do kontroli wprowadzenia do środowiska stosuje się przepisy art.  44 ust. 6–12. 
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 1718  
 
 12. Zakazuje się wprowadzenia do środowiska:  
1) bez zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 1; 
2) przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 5; 
3) niezgodnie z  dokonanym zgłoszeniem, o  którym mowa w  ust. 1; 
4) w przypadku wniesienia sprzeciwu, o  którym mowa w  ust. 8.”; 
5) w art.  42 po ust.  8 dodaje się ust.  8a w  brzmieniu:  
„8a. Na podstawie upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego możliwe jest polowa nie na ptaki 
i ssaki, w  dowolnej liczbie, należące do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie 
dla Polski.”;  
6) w art.  42b: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Termin rozpoczęcia i  zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejs ca wykonywania polowania i n-
dywidualnego, imię i  nazwisko myśliwego, numer upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego, 
liczba i  gatunek pozyskanej zwierzyny albo ptaków lub ssaków należących do IGO stwarzających zagrożenie 
dla Unii lub do IGO stwa rzających zagrożenie dla Polski oraz liczba wszystkich oddanych strzałów do zwierz y-
ny grubej podlegają wpisowi w  książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym, którą są obowiązani 
prowadzić dzierżawcy i  zarządcy obwodów łowieckich, w  postaci papierow ej lub elektronicznej, dla każdego 
obwodu łowieckiego.”,  
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. W przypadku pozyskania zwierzyny albo ptaków lub ssaków należących do IGO stwarzającego zagr o-
żenie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski na polowa niu indywidualnym myśliwy jest ob o-
wiązany odnotować ten fakt w  posiadanym upoważnieniu do wykonywania polowania indywidualnego ni e-
zwłocznie po zakończeniu polowania, a  w przypadku zwierzyny grubej – przed podjęciem czynności transpo r-
towych.”;  
7) w art.  51 w ust. 1 w pkt 7 wyraz „przepisom” zastępuje się wyrazem „przepisowi”;  
8) w art.  52 w  pkt 8 dodaje się przecinek i  dodaje się pkt  9 w brzmieniu:  
„9) dokonuje wprowadzenia do środowiska:  
a) bez zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 16a ust.  1, albo niezgodnie z  tym zgłoszeniem,  
b) przed upływem terminu, o  którym mowa w  art. 16a ust.  5, 
c) w przypadku wniesienia sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 16a ust.  8”. 
Art. 41. W ustawie z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt (Dz.  U. z 2020  r. po z. 638) w  art. 6 w ust. 1 pkt 9 
otrzymuje brzmienie:  
„9) uśmiercania zwierząt należących do:  
a) inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla  Unii w  rozumieniu art.  3 pkt 3 rozporządz e-
nia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działań 
zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatu n-
ków obcych (Dz.  Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.10)), 
b) inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski, umi eszczonych na liście inwazyjnych 
gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski określonej w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 23 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 ), 
c) inwazyjnych gatunków obcych, któ re prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za inwazyjne gatunki 
obce stwarzające zagrożenie dla Unii, umieszczonych na liście inwazyjnych gatunków obcych, które 
prawdopodobnie spełniają kryteria uznania ich za inwazyjne gatunki obce stwarzające zagro żenie dla Unii, 
określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  30 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatun -
kach obcych”.  
                                                           
10) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 1718  
 
 Art. 42. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1219, z  późn. zm.11)) 
w art. 400a w  ust. 1: 
1) po pkt  19 dodaje się pkt  19a w  brzmieniu:  
„19a)  zapobieganie wprowadzaniu do środowiska i  przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu się w  środowisku inwazy j-
nych gatunków obcych w  rozumieniu art.  3 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego  i Rady (UE) 
nr 1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu 
do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.  Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35, 
z późn. zm.12));”; 
2) po pkt  41a dodaje się pkt  41b w  brzmieniu:  
„41b)  finansowanie, w  części, funkcjonowania azyli dla zwierząt w  rozumieniu art.  5 pkt 1e ustawy z  dnia 16  kwiet -
nia 2004  r. o ochronie przyrody;”.  
Art. 43. W ustawie z  dnia 22  czerwca 2001  r. o mikroorganizmach i  organiz mach genetycznie zmodyfikowanych 
(Dz. U. z 2021  r. poz.  117) w  art. 6: 
1) w ust.  5 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  4 w brzmieniu:  
„4) identyfikację cech roślin GMO oraz GMO innych niż rośliny GMO, które mogą mieć potencjalny wpływ na 
biotyczne i  abiotyczne elementy ekosystemu.”;  
2) po ust.  5 dodaje się ust.  5a i 5b w  brzmieniu:  
„5a. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób przeprowadzania oceny zagrożenia,  
2) szczegółowe wytyczne, metodologię  oraz tryb przeprowadzania oceny zagrożenia,  
3) informacje wymagane w  przypadku oceny zagrożenia GMO innych niż rośliny GMO oraz roślin GMO  
– w przypadku zamierzonego uwolnienia GMO do środowiska lub wprowadzenia do obrotu.  
5b. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 5a, minister właściwy do spraw środowiska uwzględni 
stopień zagrożenia stwarzanego przez GMO dla zdrowia ludzi i  dla środowiska.”.  
Art. 44. W ustawie z  dnia 16  kwietnia 2004  r. o ochronie przyrody (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1098) wprowadza się  na-
stępuj ące zmiany:  
1) w art.  5: 
a) pkt 1c otrzymuje brzmienie:  
„1c) gatunek obcy – gatunek obcy w  rozumieniu art.  3 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w  sprawie działań zapobiegawczych i  zaradczych 
w odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.  Urz. UE  L 317 
z 04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.13));”, 
b) po pkt  1d dodaje się pkt  1e–1g w  brzmieniu:  
„1e) azyl dla zwierząt – ośrodek, w  którym przetrzymuje się  żywe zwierzęta:  
a) gatunków obcych,  
b) gatunków podlegających ochronie na podstawie przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr  338/97 
z dnia 9  grudnia 1996  r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i  flory w  drodze regulacji handlu 
nimi (Dz.  Urz. WE L 61 z  03.03.1997, str.  1, z późn. zm.14) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, 
rozdz. 15, t.  3, str.  136),  
                                                           
11) Zmiany teks tu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020  r. poz.  1378, 1565, 2127 i  2338 oraz  z 2021  r. 
poz. 802, 868, 1047 , 1162 , 1535, 1642  i 1648 .  
12) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
13) Zmiana wymi enionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
14) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 215 z  27.08.2003, str.  3 – Dz. Urz. UE Polskie wyd anie 
specjalne, rozdz. 15, t.  7, str.  519, Dz.  Urz. UE  L 284 z  31.10.2003, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 1, t.  4, 
str. 447, Dz.  Urz. UE  L 127 z  29.04.2004, str.  40 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  8, str.  343, Dz.  Urz. 
UE L 215 z  19.08.2005, str.  1, Dz.  Urz. UE L 175 z  05.07.2007, str.  39, Dz.  Urz. UE  L 95 z 08.04.2008, str.  3, Dz.  Urz. UE  L 126 
z 21.05.2009, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 212 z  12.08.2010, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 39 z 11.02.2012, str.  133, Dz.  Urz. UE  L 339 z  12.12.2012 , 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 212 z  07.08.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 361 z  17.12.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 316 z  23.11.2016, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 21 z 26.01.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 27 z 01.02.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 170 z  25.06.2019, str.  115, Dz.  Urz. UE  L 320 
z 11.12.2019, str.  13 oraz Dz.  Urz. UE  L 330 z  20.12.2019, str.  104.  
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 1718  
 
 c) gatunków niebezpiecznych dla życia i  zdrowia ludzi,  
d) gatunków objętych ochroną gatunkową, które są niezdolne do życia w  środowisku przyrodniczym;  
1f) inwazyjny gatunek obcy, który prawdopodobnie spełnia kryteria uznania go za inwazyjny gatunek obcy 
stwarzający zagrożenie dla Unii – inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Unii w  rozumieniu 
art. 3 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 
2014  r. w  sprawie działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprze -
strzenia nia inw azyjnych gatunków obcych oraz inwazyjny gatunek obcy, który prawdopodobnie spełnia 
kryteria uznani a go za stwarzający zagrożenie dla Unii, umieszczony na liście określonej w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  30 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. 
poz. 1718 ); 
1g) inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Pol ski – inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagr o-
żenie dla Polski, umieszczony na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Po l-
ski określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  23 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. 
o gatunkach  obcych;”,  
c) w pkt  11 w  lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  d w brzmieniu:  
„d) azyli dla zwierząt;”;  
2) w art.  8e dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Dyrektor parku narodowego realizuje zadania związane z  zapobieganiem rozprzestrzeni aniu się w  środo -
wisku inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego zagrożenie dla Unii, zwanego dalej „IGO stwarzającym zagroż e-
nie dla Unii”, lub inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego zagrożenie dla Polski, zwanego dalej „IGO stwarzaj ą-
cym zagr ożenie dla Po lski”, w  zakresie określonym w  ustawie z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych.”;  
3) w art.  17 ust. 3a otrzymuje brzmienie:  
„3a. Zakaz, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, nie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu należącego do IGO stw a-
rzającego zagrożenie d la Unii lub do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, znajdującego się w  obrębie zadrz e-
wienia.”;  
4) w art.  24 ust. 3a otrzymuje brzmienie:  
„3a. Zakaz, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, nie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu należącego do IGO stw a-
rzającego z agrożenie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, znajdującego się w  obrębie zadrz e-
wienia.”;  
5) w art.  62 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Okazy gatunków, o  których mowa w  ust. 1, mogą być przekazywane do ogrodów botanicznych, ogrodów 
zoologicznych, ośrodków rehabilitacji zwierząt lub azyli dla zwierząt.”;  
6) tytuł rozdziału 3  otrzymuje brzmienie:  
„Ogrody botaniczne, ogrody zoologiczne, ośrodki rehabilitacji zwierząt i  azyle dla zwierząt”;  
7) w art.  73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Zakazy,  o których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczą ogrodów zoologicznych i  placówek naukowych 
prowadzących badania nad zwierzętami, a  zakazy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, nie dotyczą ośrodków rehabilitacji 
zwierząt i  azyli dla zwierząt.”;  
8) po art.  76 doda je się art.  76a–76c w  brzmieniu:  
„Art.  76a. 1. Utworzenie i  prowadzenie azylu dla zwierząt wymaga uzyskania zezwolenia Generalnego Dyre k-
tora Ochrony Środowiska.  
2. Zezwolenie wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska właśc iwego ze 
względu na miejsce położenia azylu dla zwierząt, na wniosek, który zawiera:  
1) imię, nazwisko i  adres albo nazwę i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za prowadzenie azylu dla zwierząt;  
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 1718  
 
 3) wskazanie miejsca położenia azyl u dla zwierząt;  
4) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być przetrzymywane w  azylu dla zwierząt;  
5) opis zakresu działalności azylu dla zwierząt;  
6) opis pomieszczeń do przetrzymywania okazów zwierząt i  wskazanie urządzeń technicznych, w  które wyposaża 
się miejsca przebywania zwierząt w  azylu dla zwierząt.  
3. Do wniosku o  wydanie zezwolenia, w  przypadku przetrzymywania zwierzęcia należącego do IGO stwarz a-
jącego zagrożenie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, dołącza się:  
1) opis obiektu izolowanego, w  którym to zwierzę będzie przetrzymywane lub badane;  
2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektu izolowanego;  
3) procedury dotyczące sprzątania obiektu izolowanego, postępowania z  odpadami powstającymi w  tym obiekcie 
oraz przeprowadzania w  tym obiekcie prac konserwacyjnych;  
4) opis sposobu usunięcia tego zwierzęcia z  obiektu izolowanego, zniszczenia lub humanitarnego uśmiercenia;  
5) oświadczenie, że wnioskodawca lub osoba zatrudniona przez wnioskodawcę, któ ra będzie wykonywała czy n-
ności objęte zezwoleniem, posiadają wiedzę w  zakresie biologii gatunku tego zwierzęcia oraz zapobiegania 
ucieczce lub rozprzestrzenianiu się tego zwierzęcia, a  także wskazanie kwalifikacji posiadanych przez wnios ko-
dawcę i  zatrudni oną przez wnioskodawcę osobę;  
6) procedurę przemieszczenia tego zwierzęcia do i  z obiektu izolowanego;  
7) ocenę i  opis ryzyka ucieczki i  rozprzestrzenienia się tego zwierzęcia oraz ryzyka związanego z  usunięciem tego 
zwierzęcia z  obiektu izolowanego;  
8) opis systemu ciągłego nadzoru i  plan awaryjny na wypadek ewentualnej ucieczki lub rozprzestrzenienia się tego  
zwierzęcia, w  tym plan eliminacji tego zwierzęcia ze środowiska;  
9) oświadczenie, że wnioskodawca będący osobą fizyczną, a  w przypadku wnioskodawcy będącego osobą pra w-
ną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – urzędujący członek jego organu zarz ą-
dzającego lub nadzorczego, wspólnik spółki w  spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w  spółce 
koma ndytowej lub komandyto wo-akcyjnej lub prokurent nie był:  
a) prawomocnie ukarany, w  okresie roku przed dniem złożenia tego wniosku, za wykroczenia, o  których 
mowa w  art. 35 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych oraz w  art. 127 pkt 3 i 5 
i art. 131 pkt 1–5, 8, 13 i  14, 
b) skazany prawomocnym wyrokiem sądu, w  okresie 5  lat przed dniem złożenia tego wniosku, za przestę p-
stwa, o  których mowa w  art. 181 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks ka rny (Dz.  U. z  2020  r. 
poz. 1444 i 1517 oraz z  2021  r. poz.  1023), ar t. 35 ust. 1–2 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie 
zwierząt (Dz.  U. z 2020  r. poz.  638 oraz z  2021  r. poz.  1718), art.  34 ust. 1 i 2 ustawy z  dnia 11  sierpnia 
2021  r. o gatunkach obcych oraz w  art. 127a, art.  128 pkt 1 i 2 i art. 128a.  
4. Oświadczeni e, o którym mowa w  ust. 3 pkt 5 i 9, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za skł a-
danie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej 
treści: „J estem świadomy odpowiedzialności karnej za zł ożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje 
pouczenie org anu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
5. Zezwolenie zawiera:  
1) imię, nazwisko i  adres albo nazwę i  siedzibę wnioskodawcy;  
2) wskazanie podmiotu odpowiedzialne go za prowadzenie azylu dla zwierząt;  
3) wskazanie miejsca położenia azylu dla zwierząt;  
4) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być przetrzymywane w  azylu dla zwierząt;  
5) opis zakresu działalności azylu dla zwierząt;  
6) warunki prowadzen ia azylu dla zwierząt wynikające z  potrzeby zapewnienia dobrostanu zwierząt lub ochrony 
przyrody oraz termin, w  jakim mają zostać spełnione.  
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 1718  
 
 6. Zezwolenie, w  przypadku przetrzymywania w  azylu dla zwierząt zwierzęcia należącego do IGO stwarzaj ą-
cego zagrożen ie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, zawiera także:  
1) warunki niezbędne do zmniejszenia ryzyka ucieczki tego zwierzęcia z  obiektu izolowanego lub jego rozprz e-
strzenienia się oraz termin, w  jakim mają zostać spełnione;  
2) sposób usun ięcia tego zwierzęcia z  obiektu izolowanego, jego zniszczenia lub humanitarnego uśmiercenia;  
3) określenie planu awaryjnego na wypadek ucieczki tego zwierzęcia lub jego rozprzestrzenienia się, w  tym plan 
eliminacji tego zwierzęcia ze środowiska.  
7. Azyl dl a zwierząt:  
1) zapewnia warunki utrzymywania zwierząt zgodne z  biologią danego gatunku zwierząt i  ich stanem fizjologic z-
nym, zapewniające swobodę ruchu i  wypoczynek w  czasie zgodnym z  ich aktywnością życiową;  
2) spełnia warunki, o  których mowa w  art. 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr  1143/2014  z dnia 22  października 2014  r. 
w sprawie działań zapobiegawczych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inw a-
zyjnych gatunków obcych – w przypadku utrzymywania IGO stwarzających zagrożenie dla Uni i oraz w arunki, 
o których mowa w  art. 8 ust. 8 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych – w przypadku utrzym y-
wania IGO stwarzających zagrożenie dla Polski;  
3) ma wyodrębnione pomieszczenia przeznaczone na kwarantannę zwierząt oraz separację oso bników agresy w-
nych.  
8. Zezwolenie jest wydawane na czas nieokreślony.  
9. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmawia wydania zezwolenia, jeżeli:  
1) nie są spełnione warunki określone w  ust. 7; 
2) wnioskodawca będący osobą fizyczną, a  w przypadku wnioskod awcy będącego osobą prawną albo jednostką 
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – urzędujący członek jego organu zarządzającego lub na d-
zorczego, wspólnik spółki w  spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w  spółce komandytowej 
lub koma ndytowo -akcyjnej lub prokurent był:  
a) prawomocnie ukarany za wykroczenia, o  których mowa w  art. 35 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. 
o gatunkach obcych lub w  art. 127 pkt 3 lub 5 lub art.  131 pkt 1–5, 8, 13 lub 14  – w okresie roku poprz e-
dzającego dzień złożenia wniosku o  wydanie tego zezwolenia,  
b) skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o  których mowa w  art. 181 ustawy z  dnia 
6 czerwca 1997  r. – Kodeks karny, art.  35 ust. 1–2 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt, 
art. 34 ust. 1 lub 2 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych lub w  art. 127a, art.  128 pkt 1 lub 2  
lub art.  128a – w okresie 5  lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o  wydanie tego zezwolenia.  
10. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w  drodze decyzji, może zmienić zezwolenie, jeżeli podmiot, 
który uzyskał to zezwolenie, nie spełnia warunków prowadzenia azylu dla zwierząt, o  których mowa w  ust. 5 pkt 6, 
lub warunków, o  których mowa w  ust. 6. 
11. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w  drodze de cyzji, zawiesza albo cofa zezwolenie w  zakresie 
przetrzymywania zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii lub do IGO stwarzającego zagr o-
żenie dla Polski, w  przypadku gdy wystąpiły nieprzewidziane zdarzenia o  niepożądanym oddziaływaniu na różn o-
rodność biologiczną lub powiązane usługi ekosystemowe. Zawieszenie albo cofnięcie zezwolenia musi być uzasa d-
nione naukowo, a  w przypadku gdy dowody naukowe są niewystarczające – opierać się na zasadzie przezorności.  
12. Decyzję o  zawieszeniu zezwol enia wydaje się w  przypadku, gdy zdarzenie, o  którym mowa w  ust. 11, ma 
charakter czasowy lub odwracalny.  
13. Decyzję o  zawieszeniu zezwolenia wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5  lat. 
14. W przypadku ustania niepożądanego oddziaływania, które n astąpiło w  wyniku zdarzenia, o  którym mowa 
w ust. 11, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska cofa decyzję o  zawieszeniu zezwolenia.  
15. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska cofa zezwolenie w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 11, jeżeli:  
1) zdarzenie, o  który m mowa w  ust. 11, ma charakter stały lub nieodwracalny;  
2) upłynął termin, o  którym mowa w  ust. 13, a  niepożądane oddziaływanie, które nastąpiło w  wyniku zdarzenia, 
o którym mowa w  ust. 11, nie ustało.  
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 1718  
 
 16. W decyzji o  zawieszeniu zezwolenia oraz w  decyzji o cofnięciu zezwolenia określa się termin wykonania 
tej decyzji oraz sposób postępowania z  inwazyjnym gatunkiem obcym w  rozumieniu art.  3 pkt 2 rozporządzenia Pa r-
lamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działa ń zapobiega w-
czych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych objętym tym 
zezwoleniem.  
17. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w  drodze decyzji, cofa zezwolenie, jeżeli:  
1) podmiot, który uzyskał to zezwol enie, nie usunie w  wyznaczonym terminie, nie dłuższym niż 2  lata, niepraw id-
łowości stwierdzonych w  wyniku kontroli przeprowadzonej przez regionalnego dyrektora ochrony środow iska 
lub inne organy uprawnione do przeprowadzenia kontroli na podstawie odrębnych  przepisów;  
2) osoba fizyczna prowadząca azyl dla zwierząt, a  w przypadku gdy prowadzący azyl jest osobą prawną albo je d-
nostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – urzędujący członek jego organu zarządzającego 
lub nadzorczego, wspólnik spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w  spółce komand y-
towej lub komandytowo -akcyjnej lub prokurent został:  
a) prawomocnie ukarany za wykroczenia, o  których mowa w  art. 35 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. 
o gatunkach obcych lub w  art. 127 pkt 3 lub 5 lub art.  131 pkt 1–5, 8, 13 lub 14,  
b) skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o  których mowa w  art. 181 ustawy z  dnia 
6 czerwca 1997  r. – Kodeks karny, art.  35 ust. 1–2 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt, 
art. 34 ust. 1 lub 2 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych lub w  art. 127a, art.  128 pkt 1 lub 2  
lub art.  128a.  
18. Jeżeli zezwolenie zostanie cofnięte, azyl dla zwierząt podlega likwidacji.  
19. W decyzji o  cofnięciu zezwolenia Generalny Dyr ektor Ochrony Środowiska:  
1) określa termin wykonania tej decyzji;  
2) wyznacza podmiot, do którego zostaną przekazane zwierzęta przetrzymywane w  azylu dla zwierząt, a  w przy-
padku gdy nie można wyznaczyć podmiotu – nakazuje uśmiercenie zwierząt na koszt pod miotu, kt óremu co f-
nięto zezwolenie.  
20. Do czasu likwidacji azylu dla zwierząt podmiot, który uzyskał zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, jest 
obowiązany zapewnić przetrzymywanym zwierzętom warunki, o  których mowa w  ust. 5 pkt 6. 
21. Działalność azylu dla zwierząt może być dofinansowywana, w  tym ze środków regionalnego dyrektora 
ochrony środowiska, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy  
ochrony środowiska i  gospodarki wodnej.  
Art. 76b. 1. Podmiot, który uzyskał  zezwolenie, o  którym mowa w  art. 76a ust.  1, ma obowiązek:  
1) przyjmować okazy zwierząt, w  szczególności:  
a) zatrzymane przez właściwe organy,  
b) w stosunku do których orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa,  
c) znalezione w  środowisku przyrodniczym,  
d) wymagające zapewnienia im odpowiednich warunków funkcjonowania  
− w takim zakresie, w  jakim pozwalają na to warunki przetrzymywania zwierząt w  danym azylu dla zwierząt;  
2) prowadzić ewidencję przetrzymywanych zwierząt;  
3) składać regionalnemu dyrektorowi  ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce położenia azylu 
dla zwierząt roczne sprawozdanie z  prowadzonej działalności w  terminie do dnia 31  marca za rok następujący 
po roku, za który jest składane to sprawozdanie.  
2. Ewidencja, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, zawiera:  
1) datę:  
a) dokonania wpisu zwierzęcia do ewidencji,  
b) dokonania zmiany danych wpisanych do ewidencji,  
c) wykreślenia z  ewidencji zwierząt uśmierconych, padłych albo przekazanych innemu podmiotowi;  
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 1718  
 
 2) nazwę naukową przetrzymywanego z wierzęcia oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;  
3) liczbę przetrzymywanych zwierząt;  
4) płeć zwierzęcia, jeżeli jest możliwa do ustalenia;  
5) datę przyjęcia zwierzęcia oraz źródło jego pochodzenia;  
6) opis trwałego oznakowania zwierzęcia, w  tym numer mikroczipa, jeżeli zwierzę zostało oznakowane przez 
wszczepienie mikroczipa.  
3. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, zawiera:  
1) nazwę naukową przetrzymywanych zwierząt oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;  
2) liczbę okazów zwierząt : 
a) przyjętych do azylu dla zwierząt, z  podaniem źródła, z  jakiego pochodzą,  
b) padłych,  
c) uśmierconych, ze wskazaniem przyczyny ich uśmiercenia,  
d) przekazanych do innego podmiotu, z  podaniem imienia i  nazwiska oraz adresu albo nazwy i  siedziby tego 
podmiotu.  
Art. 76c. 1. Zwierząt przetrzymywanych w  azylu dla zwierząt nie rozmnaża się.  
2. Zwierzęta przetrzymywane w  azylu dla zwierząt uśmierca się w  przypadku:  
1) konieczności podjęcia działań niezbędnych do usunięcia poważnego zagrożenia sanitarnego dla ż ycia lub zdro -
wia ludzi lub zwierząt lub  
2) konieczności bezzwłocznego uśmiercenia w  rozumieniu art.  4 pkt 3 ustawy z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o ochro -
nie zwierząt, lub  
3) gdy zwierzęta te bezpośrednio zagrażają innym zwierzętom lub ludziom, a  niemożliwy jes t inny sposób us u-
nięcia tego zagrożenia.”;  
9) w art.  77: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce położenia ogrodu botanic z-
nego, ogrodu zoologicznego, ośrodka lub azylu dla zwierząt przeprowad za kontrole ogrodów botanicznych, 
ogrodów zoologicznych, ośrodków i  azyli dla zwierząt w  zakresie ich działalności.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania 
czynności kon trolnych, wskazanie ogrodu botanicznego, ogrodu zoologicznego, ośrodka lub azylu dla zwierząt, 
który ma zostać skontrolowany, zakresu kontroli oraz podstawy prawnej do przeprowadzenia tej kontroli.”,  
c) w ust.  6 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) wstępu na ter en ogrodu botanicznego, ogrodu zoologicznego, ośrodka lub azylu dla zwierząt;”,  
d) dodaje się ust.  14 w  brzmieniu:  
„14. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, rozpatrując umotywowane zastrzeżenia w  zakresie nie -
zapewnienia warunków hodowli i  utrzymywania p oszczególnych grup zwierząt w  ogrodzie zoologicznym lub 
azylu dla zwierząt, uwzględnia je, w  przypadku gdy dotychczasowe warunki hodowli i  utrzymywania zwierząt 
w kontrolowanym obiekcie zapewniały ich dobrostan.”;  
10) w art.  83f w  ust. 1 pkt 15 otrzymuje b rzmienie:  
„15) drzew lub krzewów należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub do IGO stwarzających zagroż e-
nie dla Polski.”;  
11) w art.  119a:  
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Zabrania się, bez zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska , rozmnażania zwierząt uzys -
kanych  w wyniku krzyżowania i  krzyżowania zwierząt należących do gatunków objętych ochroną częściową lub 
ścisłą, zwierząt należących do gatunków obcych oraz zwierząt łownych ze zwierzętami innych gatunków, 
a także ze zwierzętami  z form i  odmian hodowlanych.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 1718  
 
 b) w ust.  4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) odmawia wydania zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli wnioskodawca będący osobą fizyczną, 
a w przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposia dającą os o-
bowości prawnej – urzędujący członek jego organu zarządzającego lub nadzorczego, wspólnik spółki 
w spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w  spółce komandytowej lub komandytowo -
-akcyjnej lub prokurent był skazany prawomocnym wyrokiem  sądu za przest ępstwo, o  którym mowa 
w art. 53 ustawy z  dnia 13  października 1995  r. – Prawo łowieckie, art.  34 ust. 1 lub 2 ustawy z  dnia 
11 sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych lub w  art. 127a, art.  128 pkt 1 lub 2 lub art.  128a, w  okresie 3  lat 
od dnia u prawomocnienia się tego wyroku;”;  
12) uchyla się art.  120; 
13) w art.  128 w  pkt 2 po lit.  f dodaje się przecinek i  dodaje się pkt  3 w brzmieniu:  
„3) wbrew zakazom, o  których mowa w  art. 73 ust. 1, posiada i  przetrzymuje lub sprowadza z  zagranicy żywe 
zwier zęta gatunków niebezpiecznych dla życia i  zdrowia ludzi, lub je sprzedaje, wymienia, wynajmuje, udziela 
z nich darowizny lub użycza je podmiotom nieuprawnionym do ich posiadania”;  
14) w art.  131: 
a) pkt 2 i  3 otrzymują brzmienie:  
„2) bez zezwolenia lub wbr ew jego warunkom utworzy lub prowadzi ogród botaniczny, ogród zoologiczny, 
ośrodek lub azyl dla zwierząt,  
3) przeprowadzając likwidację:  
a) ogrodu zoologicznego albo ośrodka – nie zapewnia przebywającym tam zwierzętom warunków o d-
powiadających ich potrzebom  biologicznym,  
b) azylu dla zwierząt – nie zapewnia dobrostanu zwierząt tam przebywających,”,  
b) uchyla się pkt  4, 
c) pkt 4a otrzymuje brzmienie:  
„4a) nie zachowując należytej ostrożności, dopuszcza do ucieczki zwierzęcia gatunku niebezpiecznego dla ż y-
cia i zdrowia ludzi,”,  
d) uchyla się pkt  9 i 10; 
15) uchyla się art.  131a.  
Art. 45. W ustawie z  dnia 16  listopada 2006  r. o opłacie skarbowej (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1546, z  późn. zm.15)) w za-
łączniku do ustawy w  części III wprowadza się następujące zmiany:  
1) po ust.  37 dodaje się ust.  37a w  brzmieniu:  
 37a. Zezwolenia wyd awane na    
podstawie przepisów 
ustawy z  dnia 11  sierpnia 
2021  r. o gatunkach 
obcych (Dz.  U. poz.  1718 ) 400 zł 1) zezwolenie wydawane w  przypadkach, o  których 
mowa w  art. 8 ust. 1, ust.  2 pkt 2 lit. a oraz ust.  3 
pkt 1 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach 
obcych, wydawane podmi otom, o  których mowa 
w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i  4–8 ustawy z  dnia 20  lipca 
2018  r. – Prawo o  szkolnictwie wy ższym i  nauce;  
2) zezwolenie wydawane w  przypadkach, o  których 
mowa w  art. 8 ust. 2 pkt 1, pkt  2 lit. b i c oraz ust.  3 
pkt 2 i 3 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatun -
kach obcych  
2) w kolumnie drugiej ust.  38 otrzymuje brzmienie:  
„38. Zezwolenie na utworzenie ogrodu botanicznego, ogrodu zoologicznego, ośr odka rehabilitacji zwierząt lub azylu 
dla zwierząt”.  
                                                           
15) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020  r. poz.  1565, 2023 i  2369 oraz z  2021  r. poz.  72, 
694 i  1000.  
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 1718  
 
 Art. 46. W ustawie z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale 
społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.  U. z  2021  r. poz.  247, 784, 
922, 1211  i 1551 ) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  21 w  ust. 2: 
a) w pkt  24: 
– lit. e otrzymuje brzmienie:  
„e) zezwoleniach na prowadzenie ogrodu botanicznego, ogrodu zoologicznego, ośrodka rehabilitacji zwi e-
rząt lub azylu dla z wierząt,”,  
– uchyla się lit.  h, 
b) po pkt  24 dodaje się pkt  24a w  brzmieniu:  
„24a)   z zakresu ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 ): 
a) o zezwoleniach wydanych na podstawie art.  8 ust. 1–3 tej ustawy,  
b) zawarte w  Central nym Rejestrze Danych o  Inwazyjnych Gatunkach Obcych;”;  
2) w art.  127 w  ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  12 w  brzmieniu:  
„12) wykonywanie zadań związanych z  zapobieganiem wprowadzaniu do środowiska i  przeciwdziałaniem rozprz e-
strzenianiu się w  środowisku inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii, inwazyjnych 
gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski oraz inwazyjnych gatunków obcych, które prawdo -
podobnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzając e zagrożenie dla Unii, w  zakresie określonym w  ustawie 
z dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych.”;  
3) w art.  131 w  ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  12 w  brzmieniu:  
„12) wykonywanie zadań związanych z  zapobieganiem wprow adzaniu do środowiska i  przeciwdziałaniem rozprz e-
strzenianiu się w  środowisku inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii, inwazyjnych 
gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski oraz inwazyjnych gatunków obcych, które prawdo -
podo bnie spełniają kryteria uznania ich za stwarzające zagrożenie dla Unii, w  zakresie określonym w  ustawie 
z dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych.”.  
Art. 47. W ustawie z  dnia 19  grudnia 2014  r. o rybołówstwie morskim (Dz.  U. z 2021  r. poz.  650 i  694) w prowadza 
się następujące zmiany:  
1) w art.  99: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Wprowadzenie do obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej lub przenoszenie na tych obszarach 
organizmów morskich gatunków obcych lub gatunków niewystępujących miejscowo w  rozumieniu odpowie d-
nio art.  3 pkt 6 i 7 rozporządzenia nr  708/2007, w  tym w  celu wykorzystania w  chowie lub hodowli, wymaga 
uzyskania zezwolenia wydawanego, w  drodze decyzji, przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa 
w porozumieniu z  ministrem właściwy m do spraw środowiska.”,  
b) w ust.  9 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) cofa zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli:  
a) działalność nim objęta:  
– jest realizowana niezgodnie z  zezwoleniem lub  
– stanowi zagrożenie trwałości lub równowagi środowiska morskieg o, w szczególności przez neg a-
tywny wpływ na gatunki rodzime organizmów morskich, lub  
b) gatunek, którego dotyczy zezwolenie, został umieszczony w  wykazie inwazyjnych gatunków obcych 
stwarzających zagrożenie dla Unii, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 rozporząd zenia Parlamentu Eur o-
pejskiego i  Rady (UE) nr  1143/2014 z  dnia 22  października 2014  r. w sprawie działań zapobiega w-
czych i  zaradczych w  odniesieniu do wprowadzania i  rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków o b-
cych (Dz.  Urz. UE  L 317 z  04.11.2014, str.  35, z  późn. zm.16)), lub na liście IGO stwarzających zagr o-
żenie dla Polski określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  23 ust. 1 ustawy z  dnia 11  sierp -
nia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. poz.  1718 ).”, 
                                                           
16) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 1718  
 
 c) po ust.  9 dodaje się ust.  9a i 9b w  brzmieniu:  
„9a. Minister właściwy do spraw rybołówstwa, cofając zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku 
określonym w  ust. 9 pkt 2 lit. b, określa w  decyzji o  cofnięciu zezwolenia termin prowadzenia działalności, nie 
dłuższy niż 2  lata. 
9b. Minister właściwy do spraw rybołówstwa informuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska 
o cofnięciu zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 9a, w  terminie 30  dni od dnia cofnięcia zezwolenia.”;  
2) w art.  107 w  ust. 1 po pkt  6 dodaje się pkt  6a w  brzmieniu:  
„6a) realizuje zadania  związane z  zapobieganiem wprowadzaniu do środowiska i  przeciwdziałaniem rozprzestrz e-
nianiu się w  środowisku inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii, inwazyjnych g a-
tunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski oraz inwazyjnych gat unków obcych prawdopodobnie 
spełniających kryteria uznania ich za stwarzające zagrożenie dla Unii, w  zakresie określonym w  ustawie z  dnia 
11 sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych;”.  
Art. 48. W ustawie z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej Administracji Skar bowej (Dz.  U. z 2021  r. poz.  422, z  późn.  
zm.17)) w art. 33 w  ust. 1 w pkt 10: 
1) lit. i otrzymuje brzmienie:  
„i) art. 128, art.  131 pkt 4 w zakresie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1 pkt 2, oraz art.  131 pkt 14 ustawy z  dnia 
16 kwietnia 2004  r. o ochronie pr zyrody (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1098 i  1718 ),”; 
2) w lit.  l dodaje się przecinek i  dodaje się lit.  m w brzmieniu:  
„m) art. 34  ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art.  35 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 11  sierpnia 2021  r. o gatunkach obcych (Dz.  U. 
poz. 1718 )”. 
Rozdział 12  
Prze pisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 49. 1. Zwierzę, o  którym mowa w  art. 73 ust. 3 ustawy zmienianej w  art. 44, które w  dniu wejścia w  życie n i-
niejszej ustawy jest przetrzymywane w  cyrku, podmiot prowadzący cyrk:  
1) zgłasza regionalnemu dyrektor owi ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce zarejestrowania działa l-
ności cyrkowej albo  
2) przekazuje podmiotowi uprawnionemu do przetrzymywania tego zwierzęcia  
– w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Do zwierzęcia zgłoszonego zgodnie z  ust. 1 pkt 1 stosuje się art.  73 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 44 w  brzmie -
niu dotychczasowym.  
3. Zgłoszenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, zawiera:  
1) imię i  nazwisko oraz adres i  siedzibę podmiotu przetrzymującego zwierzę;  
2) adres miejsca przetrzymywania zwierzęcia;  
3) liczbę przetrzymywanych zwierząt;  
4) nazwę naukową gatunku zwierzęcia oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;  
5) datę, miejsce urodzenia lub wyklucia zwierzęcia;  
6) datę wejścia w  posiadanie zwierzęcia oraz  źródło jego pochodzenia;  
7) płeć zwierzęcia, jeżeli jest możliwa do ustalenia;  
8) opis trwałego oznakowania zwierzęcia, w  tym numer mikroczipa, jeżeli zwierzę zostało oznakowane przez wszcz e-
pienie mikroczipa.  
4. Właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochr ony środowiska prowadzi ewidencję zgłoszeń, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1. Ewidencja zgłoszeń, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, zawiera informacje, o  których mowa w  ust. 3 i 5. 
                                                           
17) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2021  r. poz.  464, 694, 802, 815, 954, 1003 i  1005.  
  
Dziennik Ustaw  – 40 – Poz. 1718  
 
 5. Podmiot prowadzący cyrk zawiadamia regionalnego dyrektora ochrony środowiska w łaściwego ze względu na 
miejsce zarejestrowania działalności cyrkowej o  każdej zmianie danych, o  których mowa w  ust. 3, lub o  padnięciu zwi e-
rzęcia przetrzymywanego w  cyrku w  terminie 30  dni o  dnia zaistnienia zmiany tych danych lub padnięcia tego zwierzęci a. 
6. Właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce zarejestrowania 
działalności cyrkowej wydaje podmiotowi prowadzącemu cyrk zgłaszającemu zwierzę zaświadczenie o  wpisie do ew i-
dencji zgłoszeń, o  których mowa w  ust. 1, zawierające informacje, o  których mowa w  ust. 3. 
7. Rada gminy może ustanowić, w  drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, zakaz przetrzymywania 
w cyrku zwierząt zgłoszonych zgodnie z  ust. 1 pkt 1 na nieruchomościach będących we władaniu tej gm iny. 
Art. 50. Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 49 ust. 1, nie zgłasza przetrzymywania zwierzęcia albo nie 
przekazuje tego zwierzęcia w  terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy, podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 51. 1. Zezwolenia w ydane na podstawie art.  120 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 44 dotyczące IGO, które zost a-
ły umieszczone na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, zachowują ważność do czasu wykonania czynności, 
których dotyczy zezwolenie.  
2. Informacje o  zezwoleni u wydanym na podstawie art.  120 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 44, którego ważność z ostała 
zachowana na podstawie ust.  1, obejmujące:  
1) imię, nazwisko i  adres albo nazwę i  siedzibę podmiotu, który uzyskał to zezwolenie,  
2) nazwę naukową IGO oraz nazwę po lską, jeżeli nazwa polska istnieje,  
3) liczbę lub ilość okazów IGO, którego dotyczą czynności objęte tym zezwoleniem,  
4) nazwę, cel, miejsce i  czas wykonania czynności objętych tym zezwoleniem,  
5) numer tego zezwolenia  
– gromadzi się w  Rejestrze IGO.  
Art. 52. Zezwolenia wydane na podstawie art.  120 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 44 dotyczące IGO, które zostały 
umieszczone w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii, wygasają po upływie 12  miesięcy od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy.  
Art. 53. Informacje, o  których mowa w  art. 6 ust. 7 pkt 2, wprowadza się do Rejestru IGO po raz pierwszy za rok 2021.  
Art. 54. Raport, o  którym mowa w  art. 21 ust. 14, składa się po raz pierwszy za rok 2021.  
Art. 55. Termin, o  którym mowa w  art. 11 ust. 2, w odniesien iu do posiadaczy gatunków umieszczonych w  wykazie 
IGO stwarzających zagrożenie dla Unii przed dniem wejścia w  życie ustawy liczy się od dnia wejścia w  życie ustawy.  
Art. 56. Do spraw wszczętych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w  życie ustawy stosuje się 
przepisy ustawy.  
Art. 57. Tworzy się Rejestr IGO.  
Art. 58. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wprowadza do Rejestru IGO info rmacje, o  których mowa 
w art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. a–c, dotyczące stwierdzenia obecności IGO w  środowisku , uzyskane przed dniem wejścia w  życie 
ustawy, w  terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy.  
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wprowadza do Rejestru IGO infor macje, o  których mowa w  art. 51 
ust. 2, w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie ustawy.  
Art. 59. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  120 ust. 2f ustawy zmieniane j w art. 44 
zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  23 ust. 1, jednak nie dł u-
żej niż przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  23 ust. 1 gatunki wymienione 
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art.  120 ust. 2f ustawy zmienianej w  art. 44, które n ie są wymie -
nione w  wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla Unii, uznaje się za IGO stwarzające zagrożenie dla Polski.  
Art. 60. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 43, który wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 40  pkt 6, który wchodzi w  życie z  dniem 1  kwietnia 2022  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda