DZIENNIK USTAW 
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 15 kwietnia 2021 r. 
Poz. 694 
 
USTAWA 
z dnia 30 marca 2021 r. 
o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw1), 2) 
Art. 1. W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722, 1747, 2320 i 2419 oraz 
z 2021 r. poz. 72 i 255) wprowadza się następujące zmiany: 
1) w art. 2 w ust. 1: 
a) w pkt 3 w lit. a uchyla się tiret jedenaste i dwunaste, 
b) po pkt 23e dodaje się pkt 23f w brzmieniu: 
„23f) producent surowca tytoniowego – podmiot wpisany do rejestru producentów surowca tytoniowego, o którym 
mowa w art. 40ha ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2018 r. 
poz. 945, z 2019 r. poz. 2020 oraz z 2021 r. poz. 255);”; 
2) w art. 5 wyrazy „art. 100 ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 100 ust. 1–2”; 
3) w art. 7d: 
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: 
„3. WIA wiąże organy podatkowe i podmiot, na rzecz którego została wydana, w odniesieniu do wyrobów 
akcyzowych albo samochodów osobowych, wobec których czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą zost a-
ły dokonane po dniu, w którym stała się ostateczna.”, 
b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: 
„4. WIA jest ważna przez okres 5 lat od dnia jej wydania.”; 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2019/475 z dnia 18 lutego 2019 r. zmieniającą dyrekt y-
wy 2006/112/WE i 2008/118/WE w odniesieniu do włączenia włoskiej gminy Campione d’Italia oraz włoskich wód jeziora Lugano 
do obszaru celnego Unii i do terytorialnego zakresu stosowania dyrektywy 2008/118/WE (Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 42).  
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoho-
lizmowi, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, 
ustawę z
 dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy, ustawę z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu 
tery
torialnego, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach 
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ustawę z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolo-
wania jakości paliw, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie mo r-
skim, ustawę z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Ska r-
bowej, ustawę z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami 
opałowymi, ustawę z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych 
ustaw, ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalcz a-
niem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, ustawę z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie 
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatko-
wych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych. 
  
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 694 
 
 4) w art. 7e: 
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. WIA obejmuje jeden wyrób akcyzowy albo jeden samochód osobowy.”, 
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. WIA jest wydawana na wniosek podmiotu dokonującego albo zamierzającego dokonywać czynności 
podlegających opodatkowaniu akcyzą albo organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami 
akcyzy.”; 
5) w art. 7f ust. 4 otrzymuje brzmienie: 
„4. Na wezwanie organu podatkowego wnioskodawca jest obowiązany, w terminie określonym w wezwaniu, 
nie krótszym niż 7 dni, do uiszczenia zaliczki na pokrycie opłaty za badania lub analizy, o których mowa w ust. 1. 
W przypadku nieuiszczenia zaliczki w terminie określonym w wezwaniu organ podatkowy wydaje postanowienie 
o pozostawieniu wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.”; 
6) w art. 7h: 
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. WIA traci ważność przed upływem okresu ważności w przypadku zmiany przepisów prawa podatk o-
wego w zakresie akcyzy odnoszących się do wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, w wyniku której 
WIA staje się niezgodna z tymi przepisami. Utrata ważności WIA następuje z dniem wejścia w życie przepisów, 
w wyniku których WIA stała się z nimi niezgodna.”, 
b) uchyla się ust. 2; 
7) po art. 7h dodaje się art. 7ha i art. 7hb w brzmieniu: 
„Art. 7ha. Organ podatkowy, który wydał WIA, może, w drodze decyzji, z urzędu lub na wniosek podmiotu, 
na rzecz którego WIA została wydana, zmienić WIA, jeżeli stwierdzi, że nie jest zgodna z przepisami prawa w wyniku: 
1) zmiany przepisów wstępnych, uwag lub uwag dodatkowych do sekcji lub działów w Nomenklaturze Scalonej 
(CN); 
2) przyjęcia przez Komisję Europejską środków w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów; 
3) utraty zgodności z interpretacją Nomenklatury Scalonej (CN) wynikającą z: 
a) not wyjaśniających, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a tiret drugie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 
z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy 
Celnej, 
b) orzecznictwa sądów lub wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, 
c) decyzji klasyfikacyjnych, opinii klasyfikacyjnych lub zmian not wyjaśniających do Nomenklatury Zharmon i-
zowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętej przez organizację ustanowioną na mocy 
Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 r. (Dz. U. 
z 1978 r. poz. 43). 
Art. 7hb. 1. Organ podatkowy, na wniosek podmiotu, na rzecz którego WIA została wydana, złożony nie pó ź-
niej niż 3 miesiące przed upływem okresu jej ważności, o którym mowa w art. 7d ust. 4, może, w drodze decyzji, 
przedłużyć okres ważności WIA na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat. 
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 
1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, na rzecz którego WIA została wydana, oraz jego adres zamieszkania al bo 
siedziby; 
2) datę wydania i numer WIA, której dotyczy wniosek; 
3) określenie okresu, na jaki ma być przedłużona ważność WIA; 
4) oświadczenie podmiotu, na rzecz którego WIA została wydana, że dokumenty, które załączone były do wniosku 
o wydanie WIA, odnoszące się do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, umożliwiające dok o-
nanie właściwej klasyfikacji wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego lub określenie rodzaju wyrobu 
akcyzowego, pozostają aktualne w dniu złożenia wniosku o przedłużenie okresu ważności WIA. 
  
Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 694 
 
 3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie 
fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: 
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie 
organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 
W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 7d ust. 3 nie stosuje się. 
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 7e ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.”; 
8) art. 7k otrzymuje brzmienie: 
„Art. 7k. WIA oraz decyzja o zmianie WIA, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz danych 
objętych tajemnicą przedsiębiorcy, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej organu podatkowego właś-
ciwego w zakresie WIA. W Biuletynie Informacji Publicznej tego organu zamieszcza się również informację o utracie 
ważności WIA, z podaniem daty utraty jej ważności, oraz decyzję przedłużającą okres ważności WIA po usunięciu 
danych, o których mowa w zdaniu pierwszym.”; 
9) w art. 9b: 
a) w ust. 1: 
– pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) sprzedaż suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa 
susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, lub pośredniczący 
podmiot tytoniowy, z wyłączeniem sprzedaży przez podmiot prowadzący skład podatkowy, grupę pr o-
ducentów suszu tytoniowego utworzoną na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach 
producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), zwaną 
dalej „grupą producentów”, organizację producentów surowca tytoniowego wpisaną do rejestru org a-
nizacji producentów na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków 
rolnych, zwaną dalej „organizacją producentów”, oraz pośredniczący podmiot tytoniowy, którzy jedn o-
cześnie z tą sprzedażą dokonują dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu suszu tytoniowego;”, 
– w pkt 6 wyraz „rolnika” zastępuje się wyrazami „producenta surowca tytoniowego”, 
b) ust. 2a otrzymuje brzmienie: 
„2a. Sprzedaż suszu tytoniowego grupie producentów lub organizacji producentów oraz nabycie lub p o-
siadanie suszu tytoniowego przez grupę producentów lub organizację producentów nie podlega opodatkowaniu 
akcyzą pod warunkiem: 
1) posiadania odpowiednio przez grupę producentów lub organizację producentów statusu podatnika podatku 
od towarów i usług; 
2) zrzeszania odpowiednio przez grupę producentów lub organizację producentów wyłącznie producentów 
suszu tytoniowego; 
3) nabywania suszu tytoniowego odpowiednio przez grupę producentów lub organizację producentów 
na podstawie umowy dostawy wyłącznie od zrzeszonych w tej grupie lub tej organizacji członków, którzy 
ten susz wyprodukowali; 
4) niekaralności osób, które zgodnie ze statutem, umową lub innym aktem założycielskim są upoważnione do 
reprezentowania odpowiednio grupy producentów lub organizacji producentów, za przestępstwo przeciwko 
wiarygodności dokumentów, przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi 
pieniędzmi i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe.”, 
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie: 
„6. Pośredniczący podmiot tytoniowy oraz podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego, 
w terminie do dnia 30 czerwca, przekazują Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa 
informację o masie suszu tytoniowego pochodzącego ze zbiorów z poprzedniego roku, skupionego od producenta 
surowca tytoniowego albo o nieprzeprowadzeniu skupu takiego suszu tytoniowego.”, 
  
Dziennik Ustaw – 4 – Poz. 694 
 
 d) dodaje się ust. 7 w brzmieniu: 
„7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera wykaz producentów surowca tytoniowego oraz dane określ a-
jące: 
1) masę skupionego suszu tytoniowego łącznie oraz od poszczególnych producentów surowca tytoniowego, 
wyrażoną w kilogramach, 
2) średnią cenę płaconą za susz tytoniowy producentom surowca tytoniowego, wyrażoną w złotych za kil o-
gram, pomniejszoną o podatki i inne opłaty 
– w podziale na grupy odmian tytoniu, o których mowa w ust. 6 załącznika III do rozporządzenia wykonawczego 
Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu 
Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji 
powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji 
(Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, z późn. zm.3)).”; 
10) w art. 11a pkt 4 otrzymuje brzmienie: 
„4) nabycia lub wejścia w posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład poda t-
kowy, pośredniczący podmiot tytoniowy, grupa producentów, organizacja producentów lub producent surowca 
tytoniowego, który wy produkował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w  należnej 
wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;”; 
11) w art. 13 w ust. 1 pkt 2a otrzymuje brzmienie: 
„2a) będący nabywcą lub posiadaczem suszu tytoniowego niebędący podmiotem prowadzącym skład podatkowy, 
pośredniczącym podmiotem tytoniowym, grupą producentów, organizacją producentów lub producentem 
surowca tytoniowego, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza 
w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;”; 
12) w art. 14 po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu: 
„6a. Organem podatkowym właściwym w sprawie wydania dokumentu potwierdzającego brak obowiązku z a-
płaty akcyzy na terytorium kraju, o którym mowa w art. 109 ust. 2–2b, jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy 
do wykonywania zadań w zakresie akcyzy ze względu na adres: 
1) zamieszkania wnioskodawcy – w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba fizyczna; 
2) siedziby wnioskodawcy – w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna 
niemająca osobowości prawnej. 
6b. W przypadku gdy podmiot występujący z wnioskiem o wydanie dokumentu potwierdzającego brak obo-
wiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju, o którym mowa w art. 109 ust. 2–2b, podlega obowiązkowi rejestracyjnemu, 
o którym mowa w art. 16 ust. 1, do ustalenia organu podatkowego właściwego w sprawie wydania tego dokumentu 
stosuje się odpowiednio przepisy ust. 3, 4–4f, 6 i 10.”; 
13) w art. 20g w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: 
„3) gdy zachodzi uzasadniona obawa, że: 
a) prowadzenie działalności na podstawie uzyskanego wpisu do rejestru pośredniczących podmiotów tyt o-
niowych może powodować zagrożenie ważnego interesu publicznego, 
b) podmiot nie będzie wywiązywał się z obowiązku rozliczania się z podatków stanowiących dochód budżetu 
państwa, w szczególności naczelnik urzędu skarbowego pozyska informację, że osoba kierująca działalnością 
podmiotu kierowała w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym czasie w sposób 
uporczywy nie regulował w terminie należności podatkowych stanowiących dochód budżetu państwa lub 
wobec którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne.”; 
14) w art. 2 0h: 
a) w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu: 
„4) prowadzenia przez pośredniczący podmiot tytoniowy lub podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagr a-
nicznego działalności na podstawie uzyskanego wpisu do rejestru pośredniczących podmiotów tytoni o-
wych w sposób, który powoduje zagrożenie ważnego interesu publicznego; 
                                                           
3) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 268 z 22.10.2019, str. 6. 
  
Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 694 
 
 5) pozyskania informacji, że osoba kierująca działalnością pośredniczącego podmiotu tytoniowego kierowała 
w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym czasie w sposób uporczywy nie regul o-
wał w terminie należności podatkowych stanowiących dochód budżetu państwa lub wobec którego pr o-
wadzone było postępowanie egzekucyjne, i niedokonania, na wezwanie właściwego naczelnika urzędu 
skarbowego, w terminie 30 dni od dnia wezwania, zmiany osoby kierującej na osobę, która w ostatnich 
3 latach nie kierowała działalnością takiego innego podmiotu.”, 
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. W przypadku powstania zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa, wyn i-
kających z decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego u: 
1) pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub 
2) oddziału z siedzibą na terytorium kraju przedsiębiorcy zagranicznego będącego pośredniczącym podmi o-
tem tytoniowym 
– właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie wydaje decyzji o wykreśleniu pośredniczącego podmiotu tytoni o-
wego z rejestru pośredniczących podmiotów tytoniowych, jeżeli zostanie przyjęte zabezpieczenie wykonania 
decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 33d § 2 ustawy 
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.”; 
15) w art. 21: 
a) w ust. 3: 
– po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: 
„1a) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 24e ust. 1 
albo art. 78 ust. 1 pkt 3b;”, 
– pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3) do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych niewymieni o-
nych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy;”, 
b) w ust. 7 w pkt 2 lit. c i d otrzymują brzmienie: 
„c) podatnika nabywającego wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru 
akcyzy na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej, 
d) nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru 
akcyzy, dokonanego za pośrednictwem przedstawiciela podatkowego, o którym mowa w art. 79 ust. 1,”; 
16) w art. 21a uchyla się ust. 3; 
17) w art. 24 uchyla się ust. 2; 
18) w art. 24b uchyla się ust. 2; 
19) po art. 24c dodaje się art. 24d i art. 24e w brzmieniu: 
„Art. 24d. 1. Deklaracje podatkowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 9, art. 21a ust. 1 
pkt 1, art. 24 ust. 1, art. 24a, art. 24b ust. 1, art. 24e ust. 1, oraz deklaracje w sprawie przedpłaty akcyzy, o których 
mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 
2. Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej mogą składać deklaracje podatkowe w postaci 
papierowej. 
Art. 24e. 1. W zakresie wyrobów akcyzowych: 
1) objętych zwolnieniem od akcyzy, z wyjątkiem zwolnień częściowych lub zwolnień realizowanych przez zwrot 
akcyzy, lub zwolnień ubytków wyrobów akcyzowych, lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, 
o których mowa w art. 30 ust. 3, 
2) wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy 
– podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego 
deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru za kwartalny okres rozliczeniowy w terminie do 25. dnia drugiego 
miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy. 
2. Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które dokonują czynności podlegających opoda t-
kowaniu w zakresie wyrobów akcyzowych objętych zerową stawką akcyzy lub objętych zwolnieniem od akcyzy, 
nie składają deklaracji podatkowych.”; 
  
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 694 
 
 20) w art. 31a: 
a) w ust. 3b: 
– uchyla się pkt 2, 
– pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3) numer PESEL, a jeżeli nie został nadany – nazwę i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość”, 
b) w ust. 3c w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie: 
„b) osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej – imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer 
PESEL, a jeżeli nie został nadany – nazwę i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość;”, 
c) ust. 3g otrzymuje brzmienie: 
„3g. Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, o których mowa w ust. 3c pkt 1 lit. b, 
są obowiązane do okazania sprzedawcy dokumentu w celu potwierdzenia tożsamości.”, 
d) po ust. 3i dodaje się ust. 3j i 3k w brzmieniu: 
„3j. W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu będącemu osobą 
fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej sprzedawca jest obowiązany zastosować stawkę określoną 
w art. 89 ust. 1 pkt 1 w przypadku, gdy: 
1) nabywca odmawia okazania dokumentu, o którym mowa w ust. 3g; 
2) dane zawarte w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. a, są niekompletne, nieczytelne lub ni e-
zgodne z danymi wynikającymi z dokumentu, o którym mowa w ust. 3g; 
3) ilość lub rodzaj nabywanych wyrobów węglowych są inne niż wskazane w oświadczeniu, o którym mowa 
w ust. 3 pkt 1 lit. a. 
3k. W przypadku, o którym mowa w ust. 3j pkt 2, organ podatkowy nie wszczyna postępowania podatk o-
wego, a wszczęte – umarza, jeżeli w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania 
podatkowego zostanie ustalone, że wyroby akcyzowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1, zostały zużyte 
przez uprawniony podmiot, który je nabył w ramach zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, a podmiot ten dokona 
korekty danych zawartych w złożonym oświadczeniu, potwierdzając naniesione zmiany czytelnym podpisem 
z podaniem daty dokonania korekty.”; 
21) w art. 31b w ust. 1: 
a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3) w pracach rolniczych lub ogrodniczych;”, 
b) po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu: 
„3a) w hodowli ryb; 
3b) w leśnictwie;”; 
22) w art. 31d: 
a) w ust. 3: 
– wzór otrzymuje brzmienie: 
„Z =  K%− 3%
K% x (S − 0,5  x W) x E x 0, 85”, 
– po objaśnieniu symbolu „K” dodaje się objaśnienie symbolu „S” w brzmieniu: 
„S – stawka akcyzy na energię elektryczną określona w art. 89 ust. 3,”, 
b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: 
„4a. W przypadku podmiotów, których rok podatkowy obejmuje okres obowiązywania więcej niż jednej 
stawki akcyzy na energię elektryczną, kwotę zwracanej częściowo akcyzy oblicza się oddzielnie dla każdej 
stawki akcyzy na energię elektryczną, uwzględniając zużycie energii elektrycznej w okresie obowiązywania tej 
stawki.”; 
  
Dziennik Ustaw – 7 – Poz. 694 
 
 23) w art. 32: 
a) w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „w ust. 5 pkt 1, 2 i 2a oraz w ust. 6, 12 i 13” zastępuje się wyrazami „w ust. 5 pkt 1, 2 
i 2a oraz w ust. 6, 6e, 12 i 13”, 
b) po ust. 6d dodaje się ust. 6e w brzmieniu: 
„6e. Warunkiem zwolnienia od akcyzy wyrobów akcyzowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, używanych na: 
1) statkach w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. 
z 2020 r. poz. 1863), 
2) statkach rybackich w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim 
(Dz. U. z 2021 r. poz. 650 i 694), 
3) jachtach lub jednostkach pływających w rozumieniu art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2018 r. 
o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m (Dz. U. z 2020 r. poz. 1500) 
– jest ich wpisanie do właściwych dla nich rejestrów, o których mowa w tych ustawach, jeżeli przepisy tych 
ustaw przewidują taki obowiązek.”; 
24) po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu: 
„Art. 36a. 1. Zwalnia się od akcyzy import napojów alkoholowych przywożonych w bagażu osobistym członka 
załogi środka transportu wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, 
w ramach następujących norm: 
1) alkohol etylowy nieskażony o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości – 0,5 litra; 
2) napoje fermentowane, wina musujące i wyroby pośrednie, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu ni e-
przekraczającej 22% objętości – 0,5 litra; 
3) wina niemusujące – 0,5 litra; 
4) piwo – 2 litry; 
5) zestaw wyrobów określonych w pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystania norm 
ustalonych w odniesieniu do poszczególnych wyrobów nie przekracza 100%. 
2. Przepisy art. 36 ust. 2 i 5 stosuje się odpowiednio.”; 
25) w art. 48 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;”; 
26) w art. 52: 
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) zachodzi uzasadniona obawa, że: 
a) prowadzenie działalności na podstawie wydanego zezwolenia może powodować zagrożenie ważnego 
interesu publicznego, 
b) podmiot nie będzie wywiązywał się z obowiązku rozliczania się z podatków stanowiących dochód 
budżetu państwa, w szczególności naczelnik urzędu skarbowego pozyska informację, że osoba kierująca 
działalnością podmiotu kierowała w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym 
czasie w sposób uporczywy nie regulował w terminie należności podatkowych stanowiących dochód 
budżetu państwa lub wobec którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne;”, 
b) w ust. 2: 
– pkt 4 otrz ymuje brzmienie: 
„4) został naruszony którykolwiek z warunków określonych w art. 48;”, 
– w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu: 
„6) prowadzenie działalności na podstawie tego zezwolenia powoduje zagrożenie ważnego interesu pub-
licznego; 
7) pozyska informację, że osoba kierująca działalnością podmiotu prowadzącego skład podatkowy kierowała 
w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym czasie w sposób uporczywy nie regul o-
wał w terminie należności podatkowych stanowiących dochód budżetu państwa lub wobec którego 
prowadzone było postępowanie egzekucyjne, oraz wezwie podmiot prowadzący skład podatkowy do 
zmiany osoby kierującej jego działalnością na osobę, która w ostatnich 3 latach nie kierowała działa l-
nością takiego innego podmiotu, a podmiot prowadzący skład podatkowy nie dokona zmiany w terminie 
30 dni od dnia wezwania.”, 
  
Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 694 
 
 c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: 
„3a. W przypadku powstania u podmiotu prowadzącego skład podatkowy zaległości z tytułu podatk ów 
stanowiących dochód budżetu państwa, wynikających z decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania 
podatkowego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, 
jeżeli zostanie przyjęte zabezpieczenie wykonania tej decyzji, o którym mowa w art. 33d § 2 ustawy z dnia 
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.”; 
27) w art. 54: 
a) w ust. 10 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) zachodzi uzasadniona obawa, że: 
a) prowadzenie działalności na podstawie wydanego zezwolenia wyprowadzenia może powodować z a-
grożenie ważnego interesu publicznego, 
b) podmiot nie będzie wywiązywał się z obowiązku rozliczania się z podatków stanowiących dochód 
budżetu państwa, w szczególności naczelnik urzędu skarbowego pozyska informację, że osoba kierująca 
działalnością podmiotu kierowała w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym 
czasie w sposób uporczywy nie regulował w terminie należności podatkowych stanowiących dochód 
budżetu państwa lub wobec którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne.”, 
b) w ust. 11: 
– pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3) został naruszony którykolwiek z warunków określonych w art. 48 ust. 1 pkt 2–6;”, 
– dodaje się pkt 4–6 w brzmieniu: 
„4) zabezpieczenie akcyzowe podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, utraciło ważność albo nie zapewnia 
już pokrycia w terminie lub w należnej wysokości kwoty jego zobowiązania podatkowego albo kwoty 
zobowiązania podatkowego oraz opłaty paliwowej, do której zapłaty może być on obowiązany, a w przy-
padku gdy podatnik ten został zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego – jeżeli to 
zwolnienie utraciło ważność, a podatnik we właściwym terminie nie uzyskał nowego zwolnienia lub 
nie złożył zabezpieczenia akcyzowego w należnej wysokości, z zastrzeżeniem art. 64 ust. 5a; 
5) prowadzenie działalności na podstawie zezwolenia wyprowadzenia powoduje zagrożenie ważnego 
interesu publicznego; 
6) pozyska informację, że osoba kierująca działalnością podmiotu posiadającego zezwolenie wyprow a-
dzenia kierowała w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym czasie w sposób 
uporczywy nie regulował w terminie należności podatkowych stanowiących dochód budżetu państwa 
lub wobec którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne, oraz wezwie podmiot posiadający z e-
zwolenie wyprowadzenia do zmiany osoby kierującej jego działalnością na osobę, która w ostatnich 
3 latach nie kierowała działalnością takiego innego podmiotu, a podmiot posiadający zezwolenie w y-
prowadzenia nie dokona zmiany w terminie 30 dni od dnia wezwania.”, 
c) po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu: 
„12a. W przypadku powstania u podmiotu posiadającego zezwolenie wyprowadzenia zaległości z tytułu 
podatków stanowiących dochód budżetu państwa, wynikających z decyzji określającej lub ustalającej wysokoś ć 
zobowiązania podatkowego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia wyprowadzenia, jeżeli 
zostanie przyjęte zabezpieczenie wykonania tej decyzji, o którym mowa w art. 33d § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 
1997 r. – Ordynacja podatkowa.”; 
28) w art. 56: 
a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: 
„1) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;”, 
b) w ust. 11 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) zachodzi uzasadniona obawa, że: 
a) prowadzenie działalności na podstawie wydanego zezwolenia może powodować zagrożenie ważnego 
interesu publicznego, 
b) podmiot nie będzie wywiązywał się z obowiązku rozliczania się z podatków stanowiących dochód 
budżetu państwa, w szczególności naczelnik urzędu skarbowego pozyska informację, że osoba kier u-
jąca działalnością podmiotu kierowała w ostatnich 3 latach działalnością innego podmiotu, który 
w tym czasie w sposób uporczywy nie regulował w terminie należności podatkowych stanowiących 
dochód budżetu państwa lub wobec którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne.”, 
  
Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 694 
 
 c) w ust. 12: 
– pkt 4 otrzymuje brzmienie: 
„4) został naruszony którykolwiek z warunków określonych w ust. 1;”, 
– dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu: 
„5) prowadzenie działalności na podstawie tego zezwolenia powoduje zagrożenie ważnego interesu pub-
licznego; 
6) pozyska informację, że osoba kierująca działalnością podmiotu pośredniczącego kierowała w ostatnich 
3 latach działalnością innego podmiotu, który w tym czasie w sposób uporczywy nie regulował w ter-
minie należności podatkowych stanowiących dochód budżetu państwa lub wobec którego prowadzone 
było postępowanie egzekucyjne, oraz wezwie podmiot pośredniczący do zmiany osoby kierującej jego 
działalnością na osobę, która w ostatnich 3 latach nie kierowała działalnością takiego innego podmiotu, 
a podmiot pośredniczący nie dokona zmiany w terminie 30 dni od dnia wezwania.”, 
d) dodaje się ust. 15 w brzmieniu: 
„15. W przypadku powstania u podmiotu pośredniczącego zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód 
budżetu państwa, wynikających z decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, 
właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośre d-
niczący, jeżeli zostanie przyjęte zabezpieczenie wykonania tej decyzji, o którym mowa w art. 33d § 2 ustawy 
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.”; 
29) w art. 64: 
a) w ust. 9 skreśla się wyrazy „ , z zastrzeżeniem ust. 2”, 
b) po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu: 
„9a. W przypadku powstania u podmiotu zwolnionego z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego 
zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa, wynikających z decyzji określającej lub 
ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zwolnienia, 
o którym mowa w ust. 1 lub 1a, jeżeli zostanie przyjęte zabezpieczenie wykonania tej decyzji, o którym mowa 
w art. 33d § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.”; 
30) w art. 65 w ust. 8 w zdaniu drugim wyrazy „art. 64 ust. 3–5a, 8 i 9” zastępuje się wyrazami „art. 64 ust. 3–5a i 8–9a”; 
31) w art. 78: 
a) w ust. 1 po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu: 
„3b) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację 
uproszczoną, według ustalonego wzoru, za kwartalny okres rozliczeniowy w terminie do 10. dnia przyp a-
dającego w drugim miesiącu po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, w przypadku gdy nab y-
wane wyroby akcyzowe są opodatkowane na terytorium kraju zerową stawką akcyzy;”, 
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. Deklaracje uproszczone, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3b, składa się za pomocą środków komun i-
kacji elektronicznej.”, 
c) po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu: 
„4b. Osoby fizyczne, o których mowa w ust. 4, mogą składać deklaracje uproszczone, o których mowa 
w ust. 1 pkt 3, w postaci papierowej.”, 
d) ust. 10 otrzymuje brzmienie: 
„10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji 
uproszczonych, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3b, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego złożenia 
tych deklaracji, informacją o terminie i miejscu ich złożenia, pouczeniem podatnika, że deklaracje te stanowią 
podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia 
wysokości akcyzy.”; 
32) w art. 84 po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu: 
„1b. Decyzja o cofnięciu zezwolenia z przyczyn, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 3, 6 lub 7, art. 54 ust. 11 
pkt 4, 5 lub 6, art. 56 ust. 12 pkt 3, 5 lub 6, jest natychmiast wykonalna. 
  
Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 694 
 
 1c. Decyzji o cofnięciu zezwolenia z przyczyn innych niż określone w art. 52 ust. 2 pkt 3, 6 lub 7, art. 54 
ust. 11 pkt 4, 5 lub 6, art. 56 ust. 12 pkt 3, 5 lub 6 może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Przepisy 
działu IV rozdziału 16a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.”; 
33) w art. 99a ust. 5 otrzymuje brzmienie: 
„5. W przypadku nabycia lub posiadania suszu tytoniowego nieoznaczonego znakami akcyzy przez inny po d-
miot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, pośredniczący podmiot tytoniowy, grupa producentów, organizacja 
producentów lub producent surowca tytoniowego, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego 
zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tego suszu, stosuje się 
stawkę akcyzy, o której mowa w ust. 4.”; 
34) art. 99d otrzymuje brzmienie: 
„Art. 99d. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku 
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży papierosów oraz 
średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży tytoniu do palenia na potrzeby ustalenia minimalnej stawki akcyzy na papierosy 
oraz stawki akcyzy na wyroby nowatorskie przed końcem roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, 
na który są ustalane, na podstawie danych, o których mowa w art. 99 ust. 11 pkt 1. 
2. W przypadku stwierdzenia w trakcie roku kalendarzowego, na który zostały ogłoszone średnia ważona det a-
liczna cena sprzedaży papierosów oraz średnia ważona detaliczna cena sprzedaży tytoniu do palenia, o których mowa 
w ust. 1, że dane, o których mowa w art. 99 ust. 11 pkt 1, nie były zgodne ze stanem faktycznym, a niezgodność taka 
miała wpływ na wysokość średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów lub średniej ważonej detalicznej 
ceny sprzedaży tytoniu do palenia, ogłoszonych zgodnie z ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych 
ogłasza niezwłocznie, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, 
średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży papierosów oraz średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży tytoniu do palenia 
na potrzeby ustalenia minimalnej stawki akcyzy na papierosy oraz stawki akcyzy na wyroby nowatorskie. W tym 
przypadku średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży papierosów oraz średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży tytoniu 
do palenia stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ich ogłoszenia.”; 
35) w art. 100 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: 
1) dokonanie w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrowanym na terytorium kraju 
zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na sam o-
chód osobowy; 
2) nabycie lub posiadanie samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie 
z przepisami o ruchu drogowym, jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał wcześniejszej czynności 
podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b albo ust. 2, a w wyniku kontroli podatkowej, 
kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.”; 
36) w art. 101: 
a) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: 
„4a. Obowiązek podatkowy z tytułu: 
1) dokonania czynności, o której mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1, powstaje z dniem dokonania tej czynności; 
2) nabycia lub posiadania samochodu osobowego, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, powstaje z dniem 
nabycia lub wejścia w posiadanie tego samochodu.”, 
b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: 
„5. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania danej 
czynności lub wystąpienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 100 ust. 1, 
1a lub 2, za dzień jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy stwierdził dokonanie 
czynności lub wystąpienie stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu.”; 
37) w art. 102 ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej: 
1) która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub 
2) która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, lub 
3) na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe samochodowym zarejestrowanym 
na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie 
z przepisami o ruchu drogowym – w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.”; 
  
Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 694 
 
 38) w art. 103 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: 
„2a. Deklaracje o wysokości akcyzy pobranej i wpłaconej przez płatnika składa się za pomocą środków komun i-
kacji elektronicznej.”; 
39) w art. 104: 
a) po ust. 6a dodaje się ust. 6b w brzmieniu: 
„6b. Podstawą opodatkowania z tytułu dokonania czynności lub wystąpienia stanów faktycznych, o których 
mowa w art. 100 ust. 1a, jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego na rynku krajowym, pomniejszona 
o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.”, 
b) ust. 8 otrzymuje brzmienie: 
„8. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności lub stanów faktycznych, o których 
mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 1a oraz 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości 
rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy 
opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej 
od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.”, 
c) ust. 11 otrzymuje brzmienie: 
„11. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej 
na rynku krajowym w dniu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego na terytorium 
kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do 
ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co samochód osobowy odpowiednio: 
1) nabyty na terytorium kraju; 
2) nabyty wewnątrzwspólnotowo; 
3) nabyty lub posiadany w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2; 
4) powstały w wyniku dokonania w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrow a-
nym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zmian konstrukcyjnych zmieniających 
rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy.”; 
40) w art. 106: 
a) po ust. 3a dodaje się ust. 3b–3f brzmieniu: 
„3b. W przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu 
podatkowego: 
1) złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego 
w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, 
2) dokonać obliczenia i zapłaty akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 30 dni, licząc 
od dnia powstania obowiązku podatkowego 
– nie później jednak niż w dniu złożenia zawiadomienia zgodnie z przepisami o ruchu drogowym o dokonaniu 
w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrowanym na terytorium kraju, zmian 
konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, a w przypadku gdy jego sprzedaż 
odbyła się przed dniem złożenia tego zawiadomienia – w dniu sprzedaży tego samochodu osobowego. 
3c. W przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, podatnik jest obowiązany, bez wezwania org a-
nu podatkowego: 
1) złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego 
w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, 
2) dokonać obliczenia i zapłaty akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 30 dni, licząc 
od dnia powstania obowiązku podatkowego 
– nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami 
o ruchu drogowym. 
3d. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1, i deklaracje uproszczone, o których mowa w ust. 2, 
3b i 3c, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 
3e. Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej mogą składać deklaracje, o których mowa 
w ust. 2, 3b i 3c, w postaci papierowej. 
  
Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 694 
 
 3f. W przypadku gdy samochód osobowy stanowi przedmiot współwłasności, jeden ze współwłaścicieli 
składa deklarację uproszczoną, obejmującą całkowitą kwotę akcyzy do zapłaty oraz złożone pod rygorem odp o-
wiedzialności karnej za fałszywe zeznania oświadczenie, zawarte w tej deklaracji, o następującej treści: „Świ a-
domy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam, że zostałem upoważniony 
przez pozostałych współwłaścicieli do złożenia tej deklaracji.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu upra w-
nionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, 
b) w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) deklaracji uproszczonych, o których mowa w ust. 2, 3b i 3c”; 
41) w art. 109: 
a) w ust. 1 wyrazy „art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4” zastępuje się wyrazami „art. 109a ust. 2, art. 110 ust. 6, art. 110a 
ust. 2a, art. 111 ust. 4 i art. 112 ust. 3a”, 
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. W przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1a, właściwy naczelnik urzędu skarbowego, dla celów 
związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju albo zmianą danych zamieszczonych 
w dowodzie rejestracyjnym zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, wydaje podatnikowi, na jego wniosek, 
dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju.”, 
c) w ust. 2 wyrazy „art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4” zastępuje się wyrazami „art. 109a ust. 2, art. 110 ust. 6, art. 110a 
ust. 2a, art. 111 ust. 4 i art. 112 ust. 3a”, 
d) po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2c w brzmieniu: 
„2a. Dla celów związanych z rejestracją samochodu ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie 
całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – 
Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 i 463), niebędącego samochodem osobowym w rozumieniu 
art. 100 ust. 4, właściwy naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany wydać, na wniosek podmiotu dokonującego 
nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samochodu, dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy 
na terytorium kraju. 
2b. Dla celów związanych ze zmianą danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym zgodnie z prze-
pisami o ruchu drogowym, w związku z wprowadzeniem w pojeździe zarejestrowanym na terytorium kraju 
zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód ciężarowy lub specjalny o dopuszcza l-
nej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, niebędący samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4, właściwy 
naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany wydać, na wniosek zainteresowanego podmiotu, dokument p o-
twierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju. 
2c. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2–2b, załącza się dokumenty dotyczące samochodu, w szczegó l-
ności fotografie, plany, schematy, katalogi, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające 
organowi podatkowemu wydanie dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium 
kraju.”, 
e) po ust. 3e dodaje się ust. 3f w brzmieniu: 
„3f. Przepisy ust. 3–3e stosuje się odpowiednio do sprzedaży nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu 
ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, o którym mowa w art. 72 
ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, niebędącego samochodem osob o-
wym w rozumieniu art. 100 ust. 4.”,  
f) uchyla się ust. 4 i 5; 
42) w art. 109a uchyla się ust. 9; 
43) w art. 110a po ust. 2a dodaje się ust. 2aa w brzmieniu: 
„2aa. Przepisy art. 109a ust. 3–8 stosuje się odpowiednio.”; 
44) w art. 112 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: 
„3a. W przypadku zwolnienia od akcyzy samochodu osobowego, o którym mowa w ust. 3, przywożonego 
z terytorium państwa członkowskiego, właściwy naczelnik urzędu skarbowego wydaje, na wniosek zainteresowanego 
podmiotu, zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy.”; 
  
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 694 
 
 45) w art. 113 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: 
„Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić zwolnienia sam o-
chodów osobowych od akcyzy i określić wzór zaświadczenia stwierdzającego takie zwolnienia, w przypadku gdy 
wynika to z:”; 
46) po art. 113 dodaje się art. 113a w brzmieniu: 
„Art. 113a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory dok u-
mentów, o których mowa w art. 109 ust. 1–2b, art. 109a ust. 2, art. 110 ust. 6, art. 110a ust. 2a i art. 112 ust. 3a, 
uwzględniając zasady rejestracji samochodów osobowych, samochodów ciężarowych lub specjalnych o dopuszcza l-
nej masie całkowitej do 3,5 t oraz konieczność ich identyfikacji.”; 
47) w art. 116 w ust. 5 wyrazy „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy” zastępuje 
się wyrazami „naczelnikowi urzędu celno-skarbowego”; 
48) w art. 117 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: 
„2) przemieszczane na terytorium kraju w wyniku nabycia wewnątrzwspólnotowego poza procedurą zawieszenia 
poboru akcyzy, chyba że przemieszczanie dotyczy wyrobów, o których mowa w art. 40 ust. 6, które prz e-
mieszczane są w celu wprowadzenia ich do składu podatkowego;”; 
49) w art. 138d: 
a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: 
„Do prowadzenia dokumentacji kontroli nad produkcją alkoholu etylowego, obrotem nim i jego zużyciem ob o-
wiązani są:”, 
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: 
„Dokumentacja kontroli, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności:”; 
50) w art. 138h ust. 2 otrzymuje brzmienie: 
„2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do: 
1) podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która 
nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, 
lecz jest zużywana przez ten podmiot, 
2) osób fizycznych produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW 
– pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została 
zapłacona akcyza w należnej wysokości.”; 
51) w art. 138n wyrazy „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy” zastępuje się wyr a-
zami „naczelnikowi urzędu celno-skarbowego”; 
52) art. 138o otrzymuje brzmienie: 
„Art. 138o. Podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji piwa, wina, napojów fermentowanych lub 
wyrobów pośrednich są obowiązane do prowadzenia dokumentacji zawierającej informacje o czynnościach produ k-
cyjnych dotyczących tych wyrobów.”; 
53) w art. 138p ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. Ewidencje i inne dokumentacje, o których mowa w art. 138a–138l i art. 138o, prowadzi się w postaci elektr o-
nicznej.”; 
54) w art. 138s: 
a) pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie: 
„3) wzory protokołów, o których mowa w art. 138m ust. 1 pkt 2–4, 
4) rodzaje dokumentacji, o których mowa w art. 138d ust. 1 i art. 138o, szczegółowy zakres danych, które 
powinny znajdować się w tych dokumentacjach, a także sposób ich prowadzenia,”, 
b) uchyla się pkt 5; 
  
Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 694 
 
 55) w art. 138t: 
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. Podmiot dokonujący sprzedaży na terytorium kraju wyrobów, bez względu na kod CN, zawierających 
w swym składzie alkohol etylowy o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 50% objętości 
skażony: 
1) mieszaniną alkoholu izopropylowego (propan-2-ol) i benzoesanu denatonium lub 
2) mieszaniną alkoholu tert-butylowego i benzoesanu denatonium, lub 
3) alkoholem izopropylowym 
– w opakowaniach jednostkowych o pojemności większej niż 1,5 litra lub jednorazowo w łącznej ilości sprzed a-
nych wyrobów większej niż 10 litrów, prowadzi rejestr podmiotów odbierających te wyroby. ”, 
b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: 
„1) rodzaj oraz ilość odebranych wyrobów;”, 
c) ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie: 
„7. Dane, o których mowa w ust. 2, są przechowywane do celów kontroli przez 5 lat, licząc od końca roku 
kalendarzowego, w którym zostały zamieszczone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1. 
8. Wpisu do rejestru nie dokonuje się w przypadku, gdy sprzedaż wyrobów, o których mowa w ust. 1, jest 
potwierdzana fakturą.”; 
56) w art. 163a: 
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: 
„3. Przepisy art. 109a ust. 3–8 stosuje się odpowiednio.”, 
b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: 
„4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświa d-
czenia, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając zasady rejestracji samochodów osobowych, o których mowa 
w ust. 1, oraz konieczność ich identyfikacji.”; 
57) po art. 163b dodaje się art. 163c w brzmieniu: 
„Art. 163c. 1. W okresie stosowania: 
1) rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy 
za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, 
2) rozporządzenia Komisji (UE) nr 1388/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy 
udzielanej przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie produkcji, przetwórstwa i wprowadzania 
do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 
i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 369 z 24.12.2014, str. 37, z późn. zm.4)) 
– do zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 3–3b, stosuje się przepis odpowiednio art. 44 rozporządzenia 
Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem 
wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu albo art. 45 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1388/2014 z dnia 
16 grudnia 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy udzielanej przedsiębiorstwom prowadzącym działalność 
w zakresie produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury za zgodne 
z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 
2. Zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 3–3b, nie stosuje się w przypadku podmiotu: 
1) na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznaj ą-
cej pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym; 
2) znajdującego się w trudnej sytuacji, o której mowa odpowiednio w art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) 
nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętr z-
nym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu albo art. 3 pkt 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1388/2014 z dnia 
16 grudnia 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy udzielanej przedsiębiorstwom prowadzącym działa l-
ność w zakresie produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury 
za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.”. 
                                                           
4) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 414 z 09.12.2020, str. 15. 
  
Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 694 
 
 Art. 2. W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2277, z 2020 r. poz. 1492 oraz z 2021 r. poz. 41) w art. 92: 
1) w ust. 11: 
a) w zdaniu pierwszym po wyrazach „art. 9 ust. 1 lub 2” dodaje się przecinek i wyrazy „oraz za zezwolenie na w y-
przedaż, o którym mowa w art. 95 ust. 4”, 
b) skreśla się zdanie drugie; 
2) w ust. 12 po wyrazach „art. 9 ust. 1 lub 2” dodaje się przecinek i wyrazy „albo zezwolenie na wyprzedaż, o którym 
mowa w art. 95 ust. 4”; 
3) w ust. 16 po wyrazach „art. 9 ust. 1 lub 2” dodaje się przecinek i wyrazy „albo zezwolenie na wyprzedaż, o którym 
mowa w art. 95 ust. 4”; 
4) w ust. 17 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: 
„Przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, lub zezwolenie na wyprzedaż, 
o którym mowa w art. 95 ust. 4, dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych 
o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml, jest obowiązany, odrębnie w odniesieniu do każdego zezwolenia, 
do:”; 
5) w ust. 18 w pkt 5 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „art. 9 ust. 1 lub 2” dodaje się przecinek i wyrazy 
„albo zezwolenie na wyprzedaż, o którym mowa w art. 95 ust. 4”; 
6) ust. 23 otrzymuje brzmienie: 
„23. Do opłat, o których mowa w ust. 11 i 21, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 
1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, 1423, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 72), przy 
czym uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio naczelnikowi urzędu skarbowego, dyrektorowi 
izby administracji skarbowej, Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Ska r-
bowej i ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.”; 
7) po ust. 23 dodaje się ust. 23a w brzmieniu: 
„23a. Organ właściwy w sprawie interpretacji ogólnych, objaśnień i interpretacji indywidualnych przepisów 
dotyczących opłat, o których mowa w ust. 11 i 21, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia 
z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie. W przypadku interpretacji ogólnych wydawanych na wniosek i inte r-
pretacji indywidualnych minister właściwy do spraw zdrowia zajmuje stanowisko w terminie 21 dni od dnia dorę-
czenia wniosku o zajęcie stanowiska, przy czym do terminu do wydania interpretacji ogólnej i interpretacji indywidua l-
nej nie wlicza się okresu od dnia doręczenia tego wniosku do dnia otrzymania stanowiska.”; 
8) ust. 24 otrzymuje brzmienie: 
„24. Zwrot nadpłaty z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 11, oraz dodatkowej opłaty, o której mowa w ust. 21, 
następuje na wniosek podmiotu, który dokonał ich zapłaty, z wpływów pochodzących z tych opłat, pobranych za: 
1) ostatnie półrocze, jeżeli wniosek został rozpatrzony przed przekazaniem wpływów za to półrocze na rachunki 
bankowe Narodowego Funduszu Zdrowia i gmin; 
2) kolejne półrocze następujące po złożeniu wniosku, jeżeli wniosek został rozpatrzony po przekazaniu wpływów 
za poprzednie półrocze na rachunki bankowe Narodowego Funduszu Zdrowia i gmin.”. 
Art. 3. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 i 463) w art. 72: 
1) w ust. 1 pkt 6a otrzymuje brzmienie: 
„6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak 
obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, 
w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju „samochodowy 
inny”, podrodzaj „czterokołowiec” (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj „czterokołowiec lekki” 
(kategoria homologacyjna L6e), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj „furgon”, 
„furgon/podest”, „ciężarowo-osobowy”, „terenowy”, „wielozadaniowy” lub „van” lub samochód specjalny 
(kategoria homologacyjna M1 i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europej-
skiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;”; 
  
Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 694 
 
 2) ust. 1b otrzymuje brzmienie: 
„1b. W przypadku nabycia od wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, w rozumieniu przepisów o podatku 
akcyzowym, samochodu osobowego lub pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, dokument potwierdzający zapłatę 
akcyzy na terytorium kraju, dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo 
zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy samochodu osobowego może być zastąpione oświadczeniem 
wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, że posiada odpowiednio oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego 
zapłatę akcyzy na terytorium kraju, oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy 
na terytorium kraju od tego samochodu osobowego lub pojazdu albo oryginał lub kopię zaświadczenia stwierdza-
jącego zwolnienie od akcyzy samochodu osobowego.”. 
Art. 4. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, 1423, 2122, 2123 
i 2320 oraz z 2021 r. poz. 72) wprowadza się następujące zmiany: 
1) w art. 201 po § 1b dodaje się § 1c i 1d w brzmieniu: 
„§ 1c. Organ podatkowy może zawiesić postępowanie: 
1) na wniosek lub z urzędu, gdy: 
a) pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na 
treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym post ę-
powaniu, a rozstrzygnięcie sprawy w tym innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, 
o którym mowa w § 1 pkt 2, 
b) stan faktyczny lub zagadnienie prawne będące przedmiotem zawieszanego postępowania i innego post ę-
powania w sprawach dotyczących tej samej strony są podobne, a pomiędzy tymi postępowaniami nie w y-
stępuje związek, o którym mowa w lit. a; 
2) z urzędu, gdy przepis mający wpływ na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu jest przedmi o-
tem postępowania przed: 
a) Trybunałem Konstytucyjnym, 
b) Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, 
c) sądem administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego organu jednostki 
samorządu terytorialnego. 
§ 1d. Zawieszenie postępowania na podstawie § 1c może nastąpić pod warunkiem, że: 
1) zgodę na zawieszenie postępowania wyrazi strona – w przypadku zawieszania postępowania z urzędu; 
2) zawieszeniu postępowania nie sprzeciwiają się strony, które nie wystąpiły z wnioskiem o jego zawieszenie – 
w przypadku zawieszania postępowania na wniosek.”; 
2) w art. 205 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu: 
„§ 1a. W przypadku, o którym mowa w art. 201 § 1c, organ podatkowy: 
1) może w każdym czasie podjąć z urzędu zawieszone postępowanie; 
2) podejmuje zawieszone postępowanie: 
a) gdy wystąpi o to strona – w przypadku postępowania zawieszonego na wniosek, 
b) gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie, w szczególności w dniu powzięcia przez organ 
podatkowy wiadomości o uprawomocnieniu się decyzji organu podatkowego lub orzeczenia sądu w sprawie 
będącej przedmiotem postępowania, od którego zakończenia uzależniono podjęcie zawieszonego post ę-
powania.”. 
Art. 5. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2021 r. poz. 408) wprowadza się 
następujące zmiany: 
1) w art. 30 § 2 otrzymuje brzmienie: 
„§ 2. W wypadkach określonych w art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1 i 2, art. 56 § 1 i 2, art. 63 § 1–6, art. 63a § 1 i 2, 
art. 64 § 1–6, art. 65 § 1–3, art. 66 § 1, art. 67 § 1 i 2, art. 67a § 1, art. 68 § 1 i 2, art. 69 § 1–3, art. 69a § 1 i 1a, 
art. 69b § 1, art. 69c § 1, art. 70 § 1, 2 i 4, art. 72, art. 73 § 1 oraz art. 73a § 1 i 2 można orzec przepadek przedmiotów 
określonych w art. 29 pkt 1–3.”; 
  
Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 694 
 
 2) w art. 31 § 6 i 7 otrzymują brzmienie: 
„§ 6. Wykonanie orzeczenia sądu o przepadku wyrobów tytoniowych, suszu tytoniowego, płynu do papierosów 
elektronicznych i wyrobów nowatorskich oraz urządzeń i maszyn do ich produkcji lub pakowania następuje poprzez 
ich zniszczenie. 
§ 7. Koszty zniszczenia przedmiotów, których przepadek orzeczono, ponosi sprawca czynu zabronionego, 
chyba że ich wysokość nie przekracza jednej pięćdziesiątej części minimalnego wynagrodzenia.”; 
3) w art. 34 § 2 otrzymuje brzmienie: 
„§ 2. Sąd może orzec środek karny zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej w wypadkach 
określonych w art. 38 § 1 i 2 oraz w razie skazania sprawcy za przestępstwo skarbowe określone w art. 54 § 1, 
art. 55 § 1, art. 56 § 1, art. 63 § 1–5, art. 63a § 1, art. 64 § 1–6, art. 65 § 1, art. 66 § 1, art. 67 § 1 i 2, art. 68 § 1 i 2, 
art. 69 § 1–3, art. 69a § 1, art. 69b § 1, art. 69c § 1, art. 70 § 1, 2 i 4, art. 72, art. 73 § 1, art. 73a § 1, art. 76 § 1, 
art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80f § 1–4, art. 82 § 1, art. 83 § 1, art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 i 2, art. 87 § 1 i 2, art. 88 § 1 i 2, 
art. 89 § 1 i 2, art. 90 § 1 i 2, art. 91 § 1, art. 92 § 1, art. 93, art. 97 § 1 i 2, art. 100 § 1, art. 101 § 1, art. 102 § 1, 
art. 103 § 1, art. 104 § 1, art. 106c § 1, art. 106d § 1, art. 106j § 1, art. 107 § 1–3, art. 107a § 1 oraz art. 110.”; 
4) w art. 38 w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: 
„1) art. 54 § 1, art. 55 § 1, art. 56 § 1, art. 63 § 1–5, art. 63a § 1, art. 65 § 1, art. 67 § 1, art. 69a § 1, art. 70 § 1, 2 i 4, 
art. 73a § 1, art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 86 § 1 i 2, art. 87 § 1 i 2, art. 90 § 1, art. 91 § 1 oraz art. 92 
§ 1, a kwota uszczuplonej należności publicznoprawnej lub wartość przedmiotu czynu zabronionego jest wielka;”; 
5) w art. 48 § 2 otrzymuje brzmienie: 
„§ 2. Mandatem karnym można nałożyć karę grzywny w granicach nieprzekraczających pięciokrotnej wysokości 
minimalnego wynagrodzenia.”; 
6) w art. 49 § 2 otrzymuje brzmienie: 
„§ 2. W wypadkach określonych w art. 54 § 3, art. 55 § 3, art. 56 § 3, art. 63 § 7, art. 63a § 3, art. 64 § 7, art. 66 
§ 2, art. 67 § 4, art. 68 § 3, art. 69a § 2, art. 69b § 2, art. 69c § 2, art. 70 § 5, art. 73 § 2, art. 73a § 3, art. 86 § 4, 
art. 87 § 4, art. 88 § 3, art. 89 § 3, art. 90 § 3, art. 107 § 4 oraz art. 107a § 2 można orzec przepadek przedmiotów 
określonych w § 1.”; 
7) w art. 63: 
a) § 1 otrzymuje brzmienie: 
„§ 1. Kto wbrew przepisom ustawy wydaje wyroby akcyzowe, w stosunku do których zakończono procedurę 
zawieszenia poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom 
łącznie.”, 
b) § 3 otrzymuje brzmienie: 
„§ 3. Tej samej karze podlega, kto, produkując poza składem podatkowym wyroby akcyzowe, o których 
mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wydaje z magazynu 
wyrobów gotowych wyroby akcyzowe bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy.”; 
8) po art. 63 dodaje się art. 63a w brzmieniu: 
„Art. 63a. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy sprzedaje wyroby akcyzowe bez ich uprzedniego prawidłowego 
oznaczenia odpowiednimi znakami akcyzy, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. 
§ 2. Jeżeli należny podatek akcyzowy jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. 
§ 3. Jeżeli należny podatek akcyzowy nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego okreś-
lonego w § 1 
podlega karze grzywny za wykroczenia skarbowe.”; 
  
Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 694 
 
 9) w art. 65: 
a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie: 
„§ 1. Kto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot 
czynu zabronionego określonego w art. 63–64, art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a, lub pomaga w ich 
zbyciu, albo te wyroby akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom 
łącznie. 
§ 2. Kto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe, o których na podstawie 
towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że stanowią one przedmiot czynu zabronionego 
określonego w art. 63–64, art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a, lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby 
akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.”, 
b) po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu: 
„§ 2a. Kto podejmuje czynności zmierzające bezpośrednio do nabycia wyrobów akcyzowych stanowi ą-
cych przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63–64, art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a, 
podlega karze grzywny do 360 stawek dziennych. 
§ 2b. Kto podejmuje czynności zmierzające bezpośrednio do nabycia wyrobów akcyzowych, o których na 
podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że stanowią one przedmiot czynu z a-
bronionego określonego w art. 63–64, art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a, 
podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych.”, 
c) § 4 otrzymuje brzmienie: 
„§ 4. Jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu 
zabronionego określonego w § 1– 2b 
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.”; 
10) po art. 67 dodaje się art. 67a w brzmieniu: 
„Art. 67a § 1. Kto posiada, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi podrobione lub przerobione znaki 
akcyzy lub upoważnienie do odbioru banderol, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. 
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.”; 
11) w art. 69a: 
a) § 1 otrzymuje brzmienie: 
„§ 1. Kto wbrew przepisom ustawy produkuje, magazynuje lub przeładowuje wyroby akcyzowe poza 
składem podatkowym, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom 
łącznie.”, 
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu: 
„§ 1a. Kto wbrew przepisom ustawy podejmuje czynności zmierzające do produkcji lub magazynowania 
wyrobów akcyzowych poza składem podatkowym, lub podejmuje czynności mające stworzyć ku temu warunki, 
w szczególności w tym celu wchodzi w porozumienie z innymi osobami, uzyskuje lub przysposabia środki lub 
sporządza plan działania, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom 
łącznie.”, 
c) § 2 otrzymuje brzmienie: 
„§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 lub 1a 
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.”; 
12) w art. 70 § 1 otrzymuje brzmienie: 
„§ 1. Kto wbrew przepisom ustawy zbywa lub w inny sposób przekazuje znaki akcyzy osobie nieuprawnionej, 
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.”. 
  
Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 694 
 
 Art. 6. W ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2021 r. 
poz. 38) w art. 34 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 
„1a. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii lub jeżeli zachodzi prawdo-
podobieństwo przejściowego ograniczenia dochodów jednostek samorządu terytorialnego, minister właściwy do spraw 
finansów publicznych może przekazać raty części oświatowej, wyrównawczej, równoważącej i regionalnej subwencji 
ogólnej wszystkim uprawnionym jednostkom samorządu terytorialnego w terminach wcześniejszych niż określone 
w ust. 1.”. 
Art. 7. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685) w art. 42b w ust. 1 
pkt 3 otrzymuje brzmienie: 
„3) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 
poz. 2019, z późn. zm.5)) – w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym 
zamówieniem publicznym.”. 
Art. 8. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków public z-
nych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, z późn. zm.6)) w art. 97 w ust. 3h wyrazy „art. 92 ust. 20” zastępuje się wyrazami „art. 92 
ust. 19 i 20”. 
Art. 9. W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. 
z 2021 r. poz. 133) wprowadza się następujące zmiany: 
1) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu: 
„Art. 10a. Oleje napędowe wprowadzane do obrotu na stacjach paliwowych oraz gromadzone w stacjach 
zakładowych są badane na obecność: 
1) substancji stosowanych do znakowania lub barwienia wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy z dnia 
6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym; 
2) substancji, które mogą wpłynąć na zmianę ich klasyfikacji do właściwego kodu CN, o którym mowa w art. 89 
ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym – w przypadku gdy nie stwierdzono w nich 
substancji, o których mowa w pkt 1.”; 
2) w art. 23 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: 
„3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, obecności substancji, 
o których mowa w art. 10a, w olejach napędowych, o których mowa w tym przepisie.”; 
3) w art. 24: 
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: 
„1. Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych 
w ustawie, lub w olejach napędowych, o których mowa w art. 10a, stwierdzono obecność substancji, o których 
mowa w tym przepisie, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty 
stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki przeznaczonej do badań, o której mowa 
w art. 22 ust. 2.”, 
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: 
„3a. W przypadku olejów napędowych, o których mowa w art. 10a, przepis ust. 3 stosuje się, jeżeli badanie 
próbki kontrolnej nie wykaże obecności substancji, o których mowa w art. 10a.”; 
4) po art. 26b dodaje się art. 26c w brzmieni u: 
„Art. 26c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 
1) metody badania oleju napędowego na obecność substancji, o których mowa w art. 10a, 
2) substancje, o których mowa w art. 10a pkt 2 
– uwzględniając stan wiedzy technicznej lub metody określone w odpowiednich normach.”; 
                                                           
5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 464. 
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492, 1493, 1578, 1875, 2112, 2345 i 2401 
oraz z 2021 r. poz. 97 i 159. 
  
Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 694 
 
 5) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu: 
„Art. 27a. W przypadku gdy z protokołu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wynika, że w próbce lub próbce ko n-
trolnej oleju napędowego: 
1) stwierdzono obecność substancji, o których mowa w art. 10a, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej 
przekazuje niezwłocznie, poświadczone za zgodność z oryginałem, wyniki badań i akta przeprowadzonej kontroli 
właściwemu dla siedziby przedsiębiorcy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w zakresie podatku 
akcyzowego; 
2) nie stwierdzono obecności substancji, o których mowa w art. 10a, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej 
przekazuje, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekazano mu ten protokół, 
informacje zawierające dane przedsiębiorcy oraz dotyczące lokalizacji stacji paliwowej albo stacji zakładowej 
dyrektorowi izby administracji skarbowej właściwemu dla siedziby wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej.”. 
Art. 10. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1546, 1565, 2023 i 2369 
oraz z 2021 r. poz. 72) w załączniku do ustawy w części II w ust. 21 w kolumnie 4 dodaje się pkt 18 w brzmieniu: 
„18) dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego albo 
samochodu ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, wydany na 
podstawie art. 109 ust. 2–2b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722, 
z późn. zm.7))”. 
Art. 11. W ustawie z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. z 2021 r. poz. 650) w art. 13 po ust. 4 
dodaje się ust. 4a w brzmieniu: 
„4a. Dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w drodze tel e-
transmisji, jeżeli dane te są niezbędne do realizacji jego ustawowych zadań oraz jednostka organizacyjna Krajowej 
Administracji Skarbowej będąca odbiorcą danych spełnia łącznie następujące warunki: 
1) posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w rejestrze, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał; 
2) posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z celem 
ich uzyskania; 
3) specyfika lub zakres wykonywanych zadań uzasadnia takie udostępnienie.”. 
Art. 12. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r. poz. 183) wprowadza się 
następujące zmiany: 
1) użyte w art. 12a w ust. 2 i w art. 12d w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” zastępuje się 
wyrazami „wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów”; 
2) w art. 12f dodaje się ust. 8 w brzmieniu: 
„8. Kwotę należnej opłaty pomniejsza się o kwotę opłaty naliczonej od napojów zwróconych podmiotowi 
obowiązanemu do zapłaty opłaty.”; 
3) w art. 12g w ust. 2 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: 
„5a) kwotę opłaty naliczonej od napojów zwróconych, pomniejszającą kwotę należnej opłaty zgodnie z art. 12f ust. 8;”; 
4) art. 12j otrzymuje brzmienie: 
„Art. 12j. 1. Do opłaty i dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 12i ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.8)), przy czym 
uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio naczelnikowi urzędu skarbowego, dyrektorowi izby 
administracji skarbowej, Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej 
i ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. 
2. Organ właściwy w sprawie interpretacji ogólnych, objaśnień i interpretacji indywidualnych przepisów dotyczą-
cych opłaty i dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 12i ust. 1, może wystąpić do ministra właściwego do spraw 
zdrowia z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie. W przypadku interpretacji ogólnych wydawanych na wniosek 
i interpretacji indywidualnych minister właściwy do spraw zdrowia zajmuje stanowisko w terminie 21 dni od dnia 
doręczenia wniosku o zajęcie stanowiska, przy czym do terminu do wydania interpretacji ogólnej i interpretacji 
indywidualnej nie wlicza się okresu od dnia doręczenia tego wniosku do dnia otrzymania stanowiska.”. 
                                                           
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1747, 2320 i 2419 oraz z 2021 r. poz. 72, 255 
i 694. 
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1423, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. 
poz. 72 i 694. 
  
Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 694 
 
 Art. 13. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 i 464) 
w art. 74 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: 
„4) zapewnić odczynniki i sprzęt techniczny oraz – w przypadkach przewidzianych przez przepisy odrębne – przy-
rządy pomiarowe podlegające prawnej kontroli metrologicznej, niezbędne do kontroli ilości i jakości suro w-
ców, półproduktów i wyrobów gotowych;”. 
Art. 14. W ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów 
oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 859 oraz z 2021 r. poz. 255) w art. 3 w ust. 6 pkt 3 otrzymuje 
brzmienie: 
„3) przemieszczanych, w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy, z zastosowaniem: 
a) e-AD, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym: 
– z nadanym numerem referencyjnym, uzyskanym z krajowego systemu teleinformatycznego, o którym 
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26 lit. a tej ustawy, albo 
– przekazanego do krajowego systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26 lit. a 
tej ustawy, przez właściwe władze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii 
Europejskiej, albo 
b) dokumentu zastępującego e-AD, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. 
o podatku akcyzowym.”.  
Art. 15. W ustawie z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2126 oraz z 2019 r. poz. 1835) w art. 10 w ust. 1: 
1) we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „21 900 000 zł” zastępuje się wyrazami „51 500 000 zł”; 
2) pkt 3– 10 otrzymują brzmienie: 
„3) w 2021 r. – 3 800 000 zł; 
4) w 2022 r. – 3 800 000 zł; 
5) w 2023 r. – 3 800 000 zł; 
6) w 2024 r. – 3 800 000 zł; 
7) w 2025 r. – 3 800 000 zł; 
8) w 2026 r. – 3 800 000 zł; 
9) w 2027 r. – 3 800 000 zł; 
10) w 2028 r. – 3 800 000 zł.”. 
Art. 16. W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdzi a-
łaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 
poz. 1842, z późn. zm.9)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) po art. 15zzj dodaje się art. 15zzja w brzmieniu: 
„Art. 15zzja. 1. Przedłuża się do dnia 30 czerwca 2021 r. dla podatników podatku dochodowego od osób praw-
nych termin do: 
1) złożenia zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym, który zako ń-
czył się w okresie od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 28  lutego 2021 r., 
2) wpłaty podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w pkt 1, albo różnicy między podatkiem 
należnym od dochodu wykazanego w tym zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku 
‒ o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 
z 2020 r. poz. 1406, z późn. zm.10)). 
2. Przedłuża się do dnia 30 czerwca 2021 r. termin do wykonania przez podatników podatku dochodowego od 
osób prawnych obowiązku, o którym mowa w art. 7aa ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochod o-
wym od osób prawnych, jeżeli pierwszy rok opodatkowania tych podatników ryczałtem od dochodów spółek kapit a-
łowych rozpoczyna się w okresie od dnia 1 stycznia 2 021 r. do dnia 1  marca 2021 r.”; 
                                                           
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 2112, 2113, 2123, 2157, 2255, 2275, 2320, 
2327, 2338, 2361 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 11, 159 i 180. 
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492, 1565, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. 
poz. 11 i 255. 
  
Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 694 
 
 2) w art. 31l: 
a) w ust. 1 wyrazy „od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku 
z COVID-19” zastępuje się wyrazami „od dnia 1 sierpnia 2021 r.”, 
b) w ust. 2 wyrazy „do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku 
z COVID-19” zastępuje się wyrazami „do dnia 31 lipca 2021 r.”; 
3) w art. 31ya w ust. 3 w zdaniu pierwszym po wyrazach „2019 r.” dodaje się wyrazy „lub 2020 r.”; 
4) w art. 31z: 
a) w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu: 
„3) do dnia 30 września 2021 r. – w przypadku gdy termin ten upływa w okresie od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 
30 czerwca 2021 r.; 
4) o 3 miesiące – w przypadku gdy termin ten upływa w okresie od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 31 grudnia 
2021 r.”, 
b) w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu: 
„3) do dnia 30 września 2021 r. – w przypadku gdy termin ten upływa w okresie od dnia 1 lutego 20 21 r. do dnia 
30 czerwca 2021 r.; 
4) o 3 miesiące – w przypadku gdy termin ten upływa w okresie od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 31 grudnia 
2021 r.”. 
Art. 17. W ustawie z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy 
o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. poz. 1106 i 2123) wprowadza się następujące zmiany: 
1) w art. 15 w zdaniu pierwszym po wyrazach „stają się nieważne” dodaje się przecinek i wyrazy „a postępowania 
w sprawie nadania NSP wszczęte przed tym dniem umarza się z mocy prawa”; 
2) w art. 17 wyrazy „do dnia 30 września 2020 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 28 lutego 2021 r.”. 
Art. 18. W ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 255) wprowadza się 
następujące zmiany: 
1) w art. 66 w pkt 3, w art. 85a w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „ustawy zmienianej w art. 14” 
dodaje się wyrazy „ , w tym finansowania utworzenia lub prowadzenia i utrzymywania systemu informatycznego, 
o którym mowa w art. 43f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14,”; 
2) po art. 72 dodaje się art. 72a w brzmieniu: 
„Art. 72a. W roku 2021 w celu realizacji ustawy Prezes Rady Ministrów może, w drodze rozporządzenia, d o-
konywać przeniesienia planowanych dochodów i wydatków, w tym wynagrodzeń, między częściami, działami 
i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budż e-
towej, a do czasu jego wejścia w życie dochody i wydatki mogą być realizowane w ramach dotychczasowych części, 
działów i rozdziałów.”; 
3) art. 81 otrzymuje brzmienie: 
„Art. 81. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 
1) art. 66 pkt 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 15 maja 2021 r.; 
2) art. 53 pkt 1, 3, 4 i 6 oraz art. 66 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2023 r.”. 
Art. 19. 1. Do postępowań w sprawach wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, wszczętych i nie-
zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą. 
2. WIA wydana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy jest ważna przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie 
niniejszej ustawy. 
3. Do WIA wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 7h–7hb oraz art. 7k 
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wniosków o wydanie WIA zamieszczonych w Biulet y-
nie Informacji Publicznej organu podatkowego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie usuwa się z Biuletynu 
Informacji Publicznej tego organu. 
  
Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 694 
 
 4. Podmiot, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie art. 7h ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, 
w brzmieniu dotychczasowym, stosował WIA, która utraciła ważność zgodnie z art. 7h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, 
w brzmieniu dotychczasowym, może dalej ją stosować, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy od dnia utraty 
jej ważności, pod warunkiem że dotyczy ona wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, będącego przedmiotem 
działalności gospodarczej posiadacza WIA.  
Art. 20. W przypadku suszu tytoniowego w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, który w dniu wejścia w życie 
niniejszej ustawy jest w posiadaniu rolnika, który ten susz wyprodukował, niebędącego producentem surowca tytoniowego 
w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 23f ustawy zmienianej w art. 1, od którego nie został zapłacony podatek akcyzowy w nale ż-
nej wysokości, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 
Art. 21. Podatnik jest obowiązany składać deklaracje kwartalne, o których mowa w art. 24e ust. 1 i art. 78 ust. 1 
pkt 3b ustawy zmienianej w art. 1, począwszy od rozliczenia za trzeci kwartał 2021 r. 
Art. 22. 1. Do wniosków, o których mowa w art. 31d ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, składanych od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy, dotyczących roku podatkowego obejmującego okres przypadający przed dniem wejścia w życie 
niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 
2. Do wniosków, o których mowa w art. 31d ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, złożonych i nierozpatrzonych przed 
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą. 
Art. 23. 1. Do postępowań w sprawach wpisu do rejestru pośredniczących podmiotów tytoniowych w rozumieniu 
ustawy zmienianej w art. 1 oraz postępowań w sprawach wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 84 ust. 1 ustawy 
zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy 
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 
2. Do postępowań w sprawach wykreślenia pośredniczącego podmiotu tytoniowego z rejestru pośredniczących po d-
miotów tytoniowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1 oraz postępowań w sprawach cofnięcia zezwolenia, 
o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie 
niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do takich p o-
stępowań, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z powodu powstania zaległości z tytułu podatków 
stanowiących dochód budżetu państwa, wynikających z decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania 
podatkowego, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 
3. Do postępowań w sprawach cofnięcia decyzji, o której mowa w art. 64 ust. 3 lub art. 65 ust. 8 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, 
stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 
Art. 24. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa z urzędu zezwolenie, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy 
zmienianej w art. 1, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli podmiot posiadający to zezwolenie, 
który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie spełnia warunku, o którym mowa odpowiednio w art. 48 ust. 1 pkt 2 
albo art. 56 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie spełni tego warunku do 
dnia 31 lipca  2021 r. 
Art. 25. Do samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo przed dniem 1 lipca 2021 r. stosuje się prz e-
pisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. 
Art. 26. Jeżeli nabycie lub wejście w posiadanie samochodu osobowego, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2 
ustawy zmienianej w art. 1, nastąpiło przed dniem 1 lipca 2021 r., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia lub posiadania 
tego samochodu powstaje z dniem 1 lipca 2021 r. 
Art. 27. Do wniosków w sprawie wydania dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty podatku akcyz o-
wego na terytorium kraju, o których mowa w art. 109 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, złożonych i nierozpatrzonych 
przed dniem 1 lipca 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. 
Art. 28. 1. Podmioty obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do prowadzenia ksiąg kontroli, 
o których mowa w art. 138d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą nadal je prowadzić na dotyc h-
czasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tych ksiąg, szczegółowego zakresu danych, które powi n-
ny się w nich znajdować, sposobu ich prowadzenia oraz ich rodzajów, określonych w przepisach wykonawczych wydanych 
na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 
2021 r. 
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów, dla których obowiązek prowadzenia dokumentacji, o której 
mowa w art. 138d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powstanie od dnia wejścia w życie 
niniejszej ustawy. 
  
Dziennik Ustaw – 24 – Poz. 694 
 
 3. Podmioty obowiązane do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138l ustawy zmienianej w art. 1, mogą ją 
prowadzić na dotychczasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tej ewidencji, szczegółowego zakr e-
su danych, które powinny się w niej znajdować, oraz sposobu jej prowadzenia, określonych w przepisach wykonawczych 
wydanych na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia 
31 grudnia 2021 r. 
4. Podmioty obowiązane do prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 138o ustawy zmienianej w art. 1, mogą 
ją prowadzić na dotychczasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tej dokumentacji, szczegółowego 
zakresu danych, które powinny się w niej znajdować, sposobu jej prowadzenia oraz jej rodzajów, określonych w przepisach 
wykonawczych wydanych na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej 
jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. 
Art. 29. Jeżeli dokonanie w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrowanym na teryt o-
rium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na sam o-
chód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w tym na samochód osobowy będący 
samochodem kempingowym, nastąpiło przed dniem 1 lipca 2022 r., obowiązek podatkowy z tytułu dokonania tych zmian 
konstrukcyjnych powstaje z dniem 1 lipca 2022 r. 
Art. 30. 1. Do wniosków o rejestrację samochodów ciężarowych i specjalnych, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6a 
ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem 1 lipca 
2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. 
2. Do zawiadomień o zmianie stanu faktycznego, wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestr a-
cyjnym zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 3, jeżeli taka zmiana stanu faktycznego wynika z wprowadzenia 
w pojeździe zarejestrowanym na terytorium kraju w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1 zmian konstrukcyjnych, zmi e-
niających rodzaj tego pojazdu na samochód ciężarowy lub specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 
3,5 t, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niebędący 
samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, złożonych i nierozpatrzonych przed 
dniem 1 lipca 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. 
Art. 31. Do przewozów towarów, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 14, rozpoczętych i niezakończonych 
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu dotych-
czasowym. 
Art. 32. Do wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów dotyczących opłat, o których mowa 
w art. 92 ust. 11 i 21 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, oraz opłaty i dodatkowej opłaty, o których 
mowa w rozdziale 3a ustawy zmienianej w art. 12, w brzmieniu dotychczasowym, złożonych do dnia wejścia w życie 
niniejszej ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym interpretacje indywidualne są 
wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie: 
1) 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu – w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 
2020 r.; 
2) 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu – w przypadku wniosków złożonych w okresie od dnia 
1 stycznia 2021 r. do dnia wejścia w  życie niniejszego przepisu. 
Art. 33. 1. Za okres od kwietnia do czerwca 2021 r. jednostki samorządu terytorialnego mogą nie dokonywać wpłat 
do budżetu państwa określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a ustawy zmienianej w art. 6. 
2. Kwoty wpłat niewpłacone zgodnie z ust. 1 jednostki samorządu terytorialnego wpłacają na rachunek budżetu pa ń-
stwa w równych częściach w okresie od lipca do grudnia 2021 r., w terminie do 15. dnia każdego miesiąca. Od kwot ni e-
wpłaconych w tym terminie nalicza się odsetki w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych. 
Art. 34. 1. Do dnia 15 maja  2021 r. województwa otrzymują, oprócz środków, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy 
zmienianej w art. 6, zaliczkę z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości stan o-
wiącej 65% dochodów z tego tytułu uzyskanych łącznie w marcu i kwietniu 2020 r. Zaliczki pomniejszają dochody budżetu 
państwa z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. 
2. Wysokość zaliczki, o której mowa w ust. 1, ustalana jest na podstawie informacji o dochodach województw z tytułu 
udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, posiadanych przez ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych. 
3. Przekazane kwoty z tytułu zaliczki, o której mowa w ust. 1, potrąca się z bieżących wpływów należnych woje-
wództwu z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych od czerwca do sierpnia 2021 r., 
w każdym miesiącu w wysokości nieprzekraczającej jednej trzeciej zaliczki. Jeżeli w okresie od czerwca do sierpnia 2021 r. 
nie nastąpiło potrącenie całej kwoty wypłaconej zaliczki, pozostała kwota podlega potrąceniu z bieżących wpływów 
należnych województwu z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych we wrześniu 2021 r. 
oraz w kolejnych miesiącach 2021 r. 
  
Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 694 
 
 Art. 35. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 78 ust. 10, art. 106 ust. 4 pkt 2 i art. 138s 
ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na 
podstawie art. 78 ust. 10, art. 106 ust. 4 pkt 2 i art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2021 r., i mogą być w tym okresie zmieniane. 
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują 
moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 1, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2021 r., i mogą być w tym okresie zmieniane. 
Art. 36. 1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań sektora finansów 
publicznych wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi w roku: 
1) 2021 – 3,6 mln zł; 
2) 2022 – 1,3 mln zł; 
3) 2023 – 1,3 mln zł; 
4) 2024 – 1,4 mln zł; 
5) 2025 – 1,4 mln zł; 
6) 2026 – 1,5 mln zł; 
7) 2027 – 1,4 mln zł; 
8) 2028 – 1,4 mln zł; 
9) 2029 – 2,0 mln zł; 
10) 2030 – 1,5 mln zł. 
2. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa 
w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3. 
3. W przypadku gdy wysokość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 
65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków zmniejsza wysokość środków przeznaczonych na 
wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wysokością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków. 
4. W przypadku gdy wysokość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu 
ust. 3 nie stosuje się. 
Art. 37. Przepisu art. 138t ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do 
dnia odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV- 2 
ogłoszonego na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób 
zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, z późn. zm.11)). 
Art. 38. Przepis art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się 
od dnia 1 stycznia 2021 r. 
Art. 39. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2021 r., z wyjątkiem: 
1) art. 16 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lutego 2021 r.; 
2) art. 1 pkt 1 lit. a, art. 2 pkt 6 i 7, art. 6, art. 7, art. 12 pkt 4, art. 15, art. 16 pkt 1–3, art. 17, art. 32–34 i art. 38, które 
wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 
3) art. 18, który wchodzi w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia; 
4) art. 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia; 
5) art. 1 pkt 2, 12, pkt 15 lit. a, pkt 16–19, 31, 35–46 i 56, art. 3, art. 10, art. 21, art. 25–27 i art. 30, które wchodzą 
w życie z dniem 1 lipca 2021 r.; 
6) art. 1 pkt 53, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; 
7) art. 9, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda 
                                                           
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 2112 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 159, 180, 255 
i 616.