DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  27 kwietnia 2021  r. 
Poz. 779 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 15 kwietnia 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  odpadach  
1. Na podstawie art.  16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach (Dz.  U. z  2020 r. poz.  797), z uwzględnieniem zmian 
wprowadzonych : 
1) ustawą z dnia  14 maja 2020  r. o zmianie niektórych  ustaw w  zakresie działań osłonowych w  związku z rozprzestrz e-
nianiem się wirusa  SARS -CoV -2 (Dz.  U. poz.  875), 
2) ustawą z dnia 17  grudnia 2020  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach oraz niektór ych 
innych ustaw  (Dz. U. poz.  2361 ) 
oraz zmian wynikających  z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 kwietnia  2021 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje : 
1) art. 76 ustawy  z dnia 14  maja 2020  r. o zmianie niektórych  ustaw w  zakresie działań osłonowych w  związku 
z rozprzestrzenianiem się wirusa  SARS -CoV -2 (Dz. U. poz.  875), który stanowi:  
„Art. 76. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1, art.  2, art.  8, art.  46 pkt 47 w  zakresie dodawanego art.  31zzg, oraz art.  63–65, które wchodzą w  życie po 
upływie  14 dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 7 w  zakresie art.  12a ust.  4, art.  27 w  zakresie art.  72a ust.  1, oraz art.  30 w  zakresie 139b ust.  1, które 
wchodzą w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od  dnia 30  kwietnia 2020  r.; 
3) art. 10:  
a) pkt 1 i  2, które wchodzą w  życie po upływie 12  miesięcy od dnia ogłoszenia,  
b) pkt 3, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2021  r.; 
4) art. 14  pkt 1–7 i 12, które wchodzą w  życie z  dniem  21 grudnia 2020  r.; 
5) art. 9, art.  16, art.  18 oraz art.  72, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2020  r.; 
6) art. 29  pkt 7, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 13  marca 2020  r.; 
7) art. 33, który wchodzi w  życie po upływie 30  dni od  dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem pkt  1 w zakresie art.  4b ust.  5, 
który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2021  r.; 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 779 
 
 8) art. 46:  
a) pkt 1 i  2, które wchodzą w  życie z  dniem 25  maja 2020  r., 
b) pkt 3:  
– w zakresie art.  4d, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszen ia z mocą od dnia 1  kwietnia 2020  r., 
– w zakresie art.  4e, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 8  marca 2020  r., 
c) pkt 19, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 1  maja 2020  r., 
d) pkt 31, który wchodzi w  życie z  dniem  ogłoszenia z  mocą od dnia 1  kwietnia 2020  r., 
e) pkt 36, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 7  marca 2020  r.; 
9) art. 58, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 1  kwietnia 2020  r.; 
10) art. 59, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia z  mocą od dnia 18  kwietnia 2020  r.”; 
2) art. 8 ustawy z dnia 17  grudnia 2020  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach oraz 
niektórych innych ustaw (Dz.  U. poz.  2361) , który stanowi:  
„Art. 8. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 31  grudnia 2020  r.”. 
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 779 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z  dnia 15 kwietnia 2021  r. (poz . 779) 
USTAWA  
z dnia 14  grudnia 2012  r. 
o odpadach1), 2) 
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Rozdział 1  
Zakres  ustawy  
Art. 1. Ustawa określa środki służące ochronie środowiska, życia i  zdrowia ludzi zapobiegające i  zmniejszające neg a-
tywny  wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi wynikający z  wytwarzania odpadów i  gospodarowania nimi oraz ogran i-
czające ogólne skutki użytkowania zasobów i  poprawiające efektywność takiego użytkowania.  
                                                           
1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:  
1) dyrektywy Rady 78/176/EWG z  dnia 20  lutego 1978  r. w sprawie odpadów pochodzących z  przemysłu ditlenku tytanu (Dz.  Urz. 
WE L 5 4 z 25.02.1978, str.  19, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  1, str.  71); 
2) dyrektywy Rady 86/278/EWG z  dnia 12  czerwca 1986  r. w sprawie ochrony środowiska, w  szczególności gleby, w  przypadku 
wykorzystywania osadów ściekowyc h w rolnictwie (Dz.  Urz. WE L 181 z  04.07.1986, str.  6, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie 
wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  1, str.  265);  
3) dyrektywy Rady 91/271/EWG z  dnia 21  maja 1991  r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.  Urz. WE L 135 z  30.05.1991 , 
str. 40, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  2, str.  26); 
4) dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów opakowani o-
wych (Dz.  Urz. WE L 365 z  31.12.1994, st r. 10, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  13, str.  349);  
5) dyrektywy Rady 96/59/WE z  dnia 16  września 1996  r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych 
trifenyli (PCB/PCT) (Dz.  Urz. WE L 243 z  24.09.1996, str.  31; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  3, str.  75); 
6) dyrektywy Rady 1999/31/WE z  dnia 26  kwietnia 1999  r. w sprawie składowania odpadów (Dz.  Urz. WE L 182 z  16.07.1999, 
str. 1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie s pecjalne, rozdz. 15, t.  4, str.  228);  
7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2000/53/WE z  dnia 18  września 2000  r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploat a-
cji (Dz.  Urz. WE L 269 z  21.10.2000, str.  34, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specja lne, rozdz. 15, t.  5, str.  224);  
8) dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 4  grudnia 2000  r. w sprawie spalania odpadów (Dz.  Urz. WE L 332 
z 28.12.2000, str.  91, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  5, str.  353);  
9) (uchylony)  
10) dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 15  marca 2006  r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodz ą-
cymi z  przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE (Dz.  Urz. UE  L 102 z  11.04.2006, str.  15, z późn. zm.);  
11) dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 6  września 2006  r. w sprawie baterii i  akumulatorów oraz zuż y-
tych baterii i  akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG (Dz.  Urz. UE  L 266 z  26.09.2006, str.  1, z późn. zm. ); 
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/98/WE z  dnia 19  listopada 2008  r. w sprawie odpadów oraz uchylającej ni e-
które dyrektywy (Dz.  Urz. UE  L 312 z  22.11.2008, str.  3); 
13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/75/UE z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie emisji przemysłowych (zinteg -
rowane zapobieganie zanieczyszczeniom i  ich kontrola) (Dz.  Urz. UE  L 334 z  17.12.2010, str.  17); 
14) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2012/19/UE z  dnia 4  lipca 2012  r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego 
i elektronicznego (WEEE) (Dz.  Urz. UE  L 197 z  24.07.2012, str.  38, z  późn. zm.).  
 Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1257/2013 z  dnia 20  listopada 2013  r. 
w sprawie recyklingu statków oraz  zmieniającego rozporządzenie (WE) nr  1013/2006 i  dyrektywę 2009/16/WE (Dz.  Urz. UE  L 330 
z 10.12.2013, str.  1). 
2) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej dnia 26  kwietnia 2012  r. pod numerem 2012/0263/PL, zgodnie z  art. 16 
dyrektywy 94 /62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów opakowaniowych 
(Dz. Urz. WE L 365 z  31.12.1994, str.  10, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  13, str.  349), oraz 
§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z  dnia 23  grudnia 2002  r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji 
norm i  aktów prawnych (Dz.  U. poz.  2039 oraz z  2004  r. poz.  597), wdrażającego postanowienia dyrektywy 98/34/WE z  dnia 
22 czerwca 1998  r. ustanawiającej  procedurę udzielania informacji w  dziedzinie norm i  przepisów technicznych oraz zasad dot y-
czących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.  Urz. WE L 204 z  21.07.1998, str.  37, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie 
specjalne, rozdz. 13, t.  20, str.  337).  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 779 
 
 Art. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:  
1) gazów i  pyłów wprowadzanych do atmosfery;  
2) gruntu w  pierwotnym położeniu (w miejscu), w  tym niewydobytej zanieczyszczonej gleby, i  budynkó w trwale zwi ą-
zanych z  gruntem;  
3) niezanieczyszczonej gleby i  innych materiałów występujących w  stanie naturalnym, wydobytych w  trakcie robót  
budowlanych, pod warunkiem, że materiał ten zostanie wykorzystany do celów budowlanych w  stanie naturalnym na 
terenie, na którym został wydobyty;  
4) odpadów promieniotwórczych;  
5) wycofanych z  użytku materiałów wybuchowych;  
6) biomasy w  postaci:  
a) odchodów podlegających przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  1069/2009 
z dnia 21  października 2009  r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia 
zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i  uchylającego rozporządzenie (WE) nr  1774/2002  
(rozporządzenie o  produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.  Urz. UE  L 300 z  14.11.2009, str.  1, 
z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr  1069/2009”,  
b) słomy,  
c) innych, niebędących niebezpiecznymi, naturalnych substancji pochodzących z  produkcji rolniczej lub leśnej  
– wykorzystywanej w  rolnictwie, leśn ictwie lub do produkcji energii z  takiej biomasy za pomocą procesów lub 
metod, które nie są szkodliwe dla środowiska ani nie stanowią zagrożenia dla życia i  zdrowia ludzi;  
7) osadów przemieszczanych w  obrębie wód powierzchniowych w  celu związanym z  gospoda rowaniem wodami lub 
drogami wodnymi, zarządzaniem wodami lub urządzeniami wodnymi lub ochroną przed powodzią bądź ogranicz a-
niem skutków powodzi i  susz, rekultywacją, refulacją, pozyskiwaniem lub uzdatnianiem terenu, jeżeli osady te nie są 
niebezpieczne;  
8) ścieków;  
9) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w  tym produktów przetworzonych, objętych rozporządzeniem 
(WE) nr  1069/2009, z  wyjątkiem tych, które są odpadami przewidzianymi do składowania na składowisku odpadów 
albo do przekształcania termiczne go lub do wykorzystania w  zakładzie produkującym biogaz lub w  kompostowni, 
zgodnie z  tym rozporządzeniem;  
10) zwłok zwierząt, które poniosły śmierć w  inny sposób niż przez ubój, w  tym zwierząt uśmierconych w  celu wyelim i-
nowania chorób epizootycznych, i  które są unieszkodliwiane zgodnie z  rozporządzeniem (WE) nr  1069/2009;  
11) mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w  związku z  wydobywaniem kopalin ze złóż, jeżeli koncesja na w y-
dobywanie kopalin ze złóż lub plan ruchu zakładu górniczego zatwierdzony decyz ją, o  których mowa w  ustawie 
z dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1064, 1339 i 2320 oraz z 2021 r. 
poz. 234), lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego określają warunki i  sposób 
ich zagospodarowania;  
12) dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w  celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego 
wychwytu i  składowania dwutlenku węgla w  rozumieniu art.  1 ust. 3 ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geo -
logiczne i  górnic ze. 
Rozdział 2  
Objaśnienia określeń ustawowych  
Art. 3. 1. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) bioodpadach – rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z  ogrod ów i parków, odpady spożywcze i kuchenne  
z gospodarstw domowych, gastronomii, zakładów zbio rowego żywienia, jednostek handlu detalicznego, a  także p o-
równywalne odpady z  zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność;  
2) gospodarowaniu odpadami – rozumie się przez to zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z  nadzorem 
nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z  miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz 
działania wykonywane w  charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w  obrocie odpadami;  
3) gospodarce odpadami – rozumie się przez to wytwarzanie od padów i  gospodarowanie odpadami;  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 779 
 
 4) komunalnych osadach ściekowych – rozumie się przez to pochodzący z  oczyszczalni ścieków osad z  komór ferme n-
tacyjnych oraz innych instalacji służących do oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków o  składzie 
zbliżonym do składu ścieków komunalnych;  
5) magazynowaniu odpadów – rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące:  
a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,  
b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów,  
c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;  
6) odpadach – rozumie się przez to każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć  
lub do których pozbycia się jest obowiązany;  
7) odpadach komunalnych – rozumie się przez to odpady powstające w  gospodarstwach domowych, z  wyłączeniem 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji, a  także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od innych  
wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład s ą podobne do odpadów powstających w gosp o-
darstwach domowych; niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne  pozostają niesegregowanymi ( zmieszanymi ) 
odpadami komunalnymi, nawet jeżeli zostały poddane czynności przetwarzania odpadów, która nie zmieniła w  sposó b 
znaczący ich właściwości;  
8) odpadach medycznych – rozumie się przez to odpady powstające w  związku z  udzielaniem świadczeń zdrowotnych 
oraz prowadzeniem badań i  doświadczeń naukowych w  zakresie medycyny;  
9) odpadach obojętnych – rozumie się przez to odp ady, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym 
lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie wchodzą w  reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczys z-
czenia środowiska lub zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, nie ulegają biodegrad acji i  nie wpływają niekorzystnie 
na materię, z  którą się kontaktują; ogólna zawartość zanieczyszczeń w  tych odpadach oraz zdolność do ich wym y-
wania, a także negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku są nieznaczne, a  w szczególności nie stanowią  
zagroż enia dla jakości wód powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i  ziemi;  
10) odpadach ulegających biodegradacji – rozumie się przez to odpady, które ulegają rozkładowi tlenowemu lub bez -
tlenowemu przy udziale mikroorganizmów;  
11) odpadach weterynaryjnych – rozumie się przez to odpady powstające w  związku z  badaniem, leczeniem zwierząt lub 
świadczeniem usług weterynaryjnych, a  także w  związku z  prowadzeniem badań naukowych i  doświadczeń na zwi e-
rzętach;  
12)3) odpadach zielonych – rozumie się przez to odpady kom unalne stanowiące części roślin pochodzących z pielęgnacji 
terenów zielonych, ogrodów, parków i cmentarzy, a także z targowisk, z wyłączeniem odpadó w z czyszczenia ulic 
i placów;  
12) (uchylony)4) 
13) odpadach z  wypadków – rozumie się przez to odpady powsta jące podczas prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśn i-
czej, z  wyłączeniem:  
a) odpadów powstałych w  wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej, w  rozumieniu art.  3 pkt 23 i 24 
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1219, 1378, 1565 , 2127 
i 2338 ), 
b) odpadów powstałych w  wyniku szkody w  środowisku, o  której mowa w  art. 6 pkt 11 ustawy z  dnia 13  kwietnia 
2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie (Dz.  U. z 2020 r. poz.  2187); 
14) odzysku – rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytec z-
nemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w  przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spe ł-
nienia danej funkcji, lub w  wyniku którego odpa dy są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w  danym zakł a-
dzie lub ogólnie w  gospodarce;  
15) odzysku energii – rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów w  celu odzyskania energii;  
16) olejach odpadowych – rozumie się przez to wszelkie min eralne lub syntetyczne oleje smarowe lub przemysłowe, 
które przestały się nadawać do użytku, do jakiego były pierwotnie przeznaczone, w  szczególności zużyte oleje 
z silników  spalinowych i  oleje przekładniowe, oleje smarowe, oleje turbinowe oraz oleje hydra uliczne;  
                                                           
3) Obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 4. 
4) Wejdzie w  życie z  dniem 30 czerwca 2021  r. na podstawie art. 27 pkt  2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu  
czystości i porządku w gminach oraz niek tórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1579 oraz z 2020 r. poz. 568 , 695 i 2361 ). 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 779 
 
 17) PCB – rozumie się przez to polichlorowane bifenyle, polichlorowane trifenyle, monometylotetrachlorodifenylometan, 
monometylodichlorodifenylometan, monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek z  tych 
substancji w  ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie ; 
18) ponownym użyciu – rozumie się przez to działanie polegające na wykorzystywaniu produktów lub części produktów 
niebędących odpadami ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone;  
19) posiadaczu odpadów – rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę 
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w  posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający 
powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nie ruchomości;  
20) pośredniku w  obrocie odpadami – rozumie się przez to każdego, kto organizuje przetwarzanie odpadów w  imieniu 
innych podmiotów, w  tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w  posiadanie;  
20a) prowadzącym zakład recyklingu stat ków – rozumie się przez to prowadzącego zakład recyklingu statków w  rozumieniu  
art. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1257/2013 z  dnia 20  listopada 2013  r. 
w sprawie recyklingu statków oraz zmieniającego rozporządzenie ( WE) nr  1013/2006 i  dyrektywę 2009/16/WE 
(Dz. Urz. UE  L 330 z  10.12.2013, str.  1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1257/2013”;  
21) przetwarzaniu – rozumie się przez to procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w  tym przygotowanie poprzedzające 
odzysk lub uniesz kodliwianie;  
22) przygotowaniu do ponownego użycia – rozumie się przez to odzysk polegający na sprawdzeniu, czyszczeniu lub 
naprawie, w  ramach którego produkty lub części produktów, które wcześniej stały się odpadami, są przygotowywane 
do tego, aby mogły b yć ponownie wykorzystywane bez jakichkolwiek innych czynności wstępnego przetwarzania;  
23) recyklingu – rozumie się przez to odzysk, w  ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały  
lub substancje wykorzystywane w  pierwotnym celu lub  innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału 
organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i  ponownego przetwarzania na materiały, 
które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk;  
23a) recykl ingu statków – rozumie się przez to recykling statków w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia 1257/2013;  
24) selektywnym zbieraniu – rozumie się przez to zbieranie, w  ramach którego dany strumień odpadów, w  celu ułatwienia  
specyficznego przetwarzan ia, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i  takimi 
samymi cechami;  
25) składowisku odpadów – rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów;  
26) spalarni odpadów – rozumie się przez to zakład l ub jego część przeznaczone do termicznego przekształcania odp a-
dów z  odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej, obejmujące instalacje i  urządzenia służące do pr o-
wadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z  oczyszczaniem gazów odl otowych i  wprowadzaniem 
ich do powietrza, kontrolą, sterowaniem i  monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z  przyjmow a-
niem, wstępnym przetwarzaniem i  magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz  
instalacjami związan ymi z  magazynowaniem i  przetwarzaniem substancji otrzymanych w  wyniku spalania i  oczys z-
czania gazów odlotowych; jeżeli współspalanie odpadów odbywa się w  taki sposób, że głównym celem tej instalacji 
nie jest wytwarzanie energii ani wytwarzanie produktów ma terialnych, tylko termiczne przekształcenie odpadów, 
wówczas instalacja ta uważana jest za spalarnię odpadów;  
27) sprzedawcy odpadów – rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a  następnie zbywa odpady, we własnym imieniu , 
w tym również podmiot, który ni e obejmuje odpadów fizycznie w  posiadanie;  
28) stosowaniu komunalnych osadów ściekowych – rozumie się przez to rozprowadzanie komunalnych osadów ściek o-
wych na powierzchni ziemi lub wprowadzanie ich do gleby;  
29) termicznym przekształcaniu odpadów – rozumie  się przez to:  
a) spalanie odpadów przez ich utlenianie,  
b) inne niż wskazane w  lit. a procesy termicznego przetwarzania odpadów, w  tym pirolizę, zgazowanie i  proces 
plazmowy, o  ile substancje powstające podczas tych procesów są następnie spalane;  
30) unieszkodliwianiu odpadów – rozumie się przez to proces niebędący odzyskiem, nawet jeżeli wtórnym skutkiem 
takiego procesu jest odzysk substancji lub energii;  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 779 
 
 31) współspalarni odpadów – rozumie się przez to zakład lub jego część, których głównym przedmiotem d ziałalności jest 
wytwarzanie energii lub produktów, w  których wraz z  paliwami są przekształcane termicznie odpady w  celu odzys -
kania zawartej w  nich energii lub w  celu ich unieszkodliwiania, obejmujące instalacje i  urządzenia służące do pr o-
wadzenia procesu  termicznego przekształcania wraz z  oczyszczaniem gazów odlotowych i  wprowadzaniem ich do 
atmosfery, kontrolą, sterowaniem i  monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi z  przyjmowaniem, wstę p-
nym przetwarzaniem i  magazynowaniem odpadów dostarczonych do  termicznego przekształcania oraz instalacjami 
związanymi z  magazynowaniem i  przetwarzaniem substancji otrzymanych w  wyniku spalania i  oczyszczania gazów 
odlotowych;  
32) wytwórcy odpadów – rozumie się przez to każdego, którego działalność lub bytowanie pow oduje powstawanie o d-
padów (pierwotny wytwórca odpadów), oraz każdego, kto przeprowadza wstępną obróbkę, mieszanie lub inne dzi a-
łania powodujące zmianę charakteru lub składu tych odpadów; wytwórcą odpadów powstających w  wyniku świa d-
czenia usług w  zakresie b udowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania, 
konserwacji i  napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa o  świadczenie usługi stanowi inaczej;  
33) zapobieganiu powstawaniu odpadów – rozumie się przez  to środki zastosowane w  odniesieniu do produktu, materi a-
łu lub substancji, zanim staną się one odpadami, zmniejszające:  
a) ilość odpadów, w  tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie okresu dalszego używania produktu,  
b) negatywne oddziaływanie wytwo rzonych odpadów na środowisko i  zdrowie ludzi,  
c) zawartość substancji szkodliwych w  produkcie i  materiale;  
34) zbieraniu odpadów – rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, 
w tym wstępne sortowanie nieprowadzą ce do zasadniczej zmiany charakteru i  składu odpadów i  niepowodujące 
zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o  którym mowa w  pkt 5 lit. b. 
2. Niewyczerpujący wykaz procesów odzysku określa załącznik nr  1 do ustawy.  
3. Niewyczerpu jący wykaz procesów unieszkodliwiania określa załącznik nr  2 do ustawy.  
3a. Niewyczerpujący wykaz kategorii odpadów niepalnych określa załącznik nr  2a do ustawy.  
3b. Za odpady niepalne mogą zostać uznane także odpady należące do ka tegorii innych niż wymien ione w załączn i-
ku nr  2a do ustawy, jeżeli nie mogą one brać udziału w  procesie spalania (nie są zdolne do palenia się), a  przez to nie 
mogą wpływać na rozwój pożaru oraz jego moc, w  szczególności ze względu na sposób magazynowania lub składowania 
tych odpa dów, ich skład chemiczny lub postać, niezależnie od przyj ętych kodów odpadów zawartych w przepisach wyd a-
nych na podstawie art.  4 ust. 3. 
3c. Uznania odpadów, o  których mowa w  ust. 3b, za niepalne dokonuje się indywidualnie w  każdym przypadku 
w odniesieniu do określonego stanu faktycznego. Przy dokonywaniu uznania odpadów za niepalne można na zasadzie 
dobrowolności, o  której mowa w  art. 8 ustawy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. o ochronie przeciwpożarow ej (Dz.  U. z 2020 r. 
poz. 961 i 1610 ), wykorzystać opinie rzec zoznawców do spraw zabezpieczeń przeciw pożarowych  lub osób, o  których 
mowa w  art. 4 ust. 2a tej ustawy, a  w przypadku braku takiej możliwości – instytutów badawczych lub ośrodków nauk o-
wych specjalizujących się w  badaniach w  zakresie palności.  
4. Odpady ni ebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród właściwości niebezpiecznych. 
Właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, oraz warunki uznania odpadów za niebezpieczne, 
z wyjątkiem warunków uznania odpadów za posiadające  właściwości zakaźne, określają przepisy rozporządzenia Komisji 
(UE) nr  1357/2014 z  dnia 18  grudnia 2014  r. zastępującego załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 
2008/98/WE w  sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz.  Urz. UE L 365 z  19.12.2014, str.  89, 
z późn.  zm.5)), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr  1357/2014”, oraz rozporządzenia Rady (UE) 2017/997 z  dnia 
8 czerwca 2017  r. zmieniającego załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/98/WE w  odniesi eniu 
do niebezpiecznej właściwości HP 14  „Ekotoksyczne” (Dz.  Urz. UE  L 150 z  14.06.2017, str.  1), zwanego dalej „rozp o-
rządzeniem (UE) 2017/997”.  
5. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właści wym do spraw zdrowia określi, w drodze 
rozporządzenia, warunki uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne oraz sposób ustalania tych właś ciwości, 
kierując się wymaganiami ochrony środowiska oraz zagrożeniami dla życia lub zdrowia ludzi.  
                                                           
5) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 42 z 18.02.2017, str.  43. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 779 
 
 Rozdział 3  
Katalog odpadów i  zmiana statusu odpadó w niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  
Art. 4. 1. Odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie  do odpowiedniej grupy , podgrupy i  rodzaju odpadów , uwzględni ając: 
1) źródło ich powstawania;  
2) właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpi ecznymi, określone w  rozporządzeniu (UE) nr  1357/2014 
i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, oraz przepisy wydane na podstawie art.  3 ust. 5; 
3) składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji niebezpiecznych może pow o-
dować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi.  
2. Składniki odpadów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr  4 do ustawy.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, katalog odpadów z  podziałem na grupy, 
podgrupy i  rodzaje z e wskazaniem odpadów niebezpiecznych, kierując się źródłem powstawania odpadów oraz właściwoś -
ciami  odpadów.  
4. (uchylony)  
Art. 5. Zakazuje się zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne przez ich ro z-
cieńczanie lub mieszan ie ze sobą, lub z  innymi odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia p o-
czątkowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określony dla odpadów niebezpiec z-
nych.  
Art. 6. Odpadami niebezpiecznymi są odpady wskaz ane w  katalogu odpadów, określonym w  przepisach wydanych 
na podstawie art.  4 ust. 3, jako odpady niebezpieczne, z  zastrzeżeniem art.  7. 
Art. 7. 1. Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż ni e-
bezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one właściwości powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, 
określonych w  rozporządzeniu (UE) nr  1357/2014 i  w rozporządzeniu (UE) 2017/997, a  w przypadku odpadów posiadaj ą-
cych właściwości zakaźne, również że nie sp ełniają one warunków uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne  
określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  3 ust. 5. 
2. (uchylony)  
3. (uchylony)  
Art. 8. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwe mu odpowie d-
nio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebe z-
piecznych na odpady inne niż niebezpieczne.  
2. Zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczn e zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) określenie miejsca wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzianymi do zmiany klasyfikacji;  
4) wskazanie odpa dów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz proponowaną klasyfikację tych odpadów;  
5) opis procesu technologicznego, w  którym powstają odpady przewidziane do zmiany klasyfikacji, oraz jeżeli jest to 
zasadne, inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na właściwości tych odpadów.  
3. Do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne dołącza się wyniki 
badań właściwości odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz ocenę tych wyników badań w  odniesieniu do bad a-
nych właściwości odpadów, uwzględniając przepisy rozporządzenia (UE) nr  1357/2014 i  rozporządzenia (UE) 2017/997 
oraz przepisy wydane na podstawie art.  3 ust. 5. 
4. Badania właściwości odpadów, o  których mowa w  ust. 3, wykonują wyłącznie laboratoria, o  który ch mowa 
w art. 147a ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska. W  celu przeprowadzenia badania laboratoria 
pobierają próbki odpadów objętych zgłoszeniem.  
5. Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji odpadów n iebezpiecznych na odpady 
inne niż niebezpieczne albo decyzję o  wyrażeniu sprzeciwu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 779 
 
 Art. 9. 1. Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu : 
1) kopie zgłoszeń zmiany kwalifikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezp ieczne wraz z  kopiami 
wyników badań właściwości odpadów – w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji;  
2) zbiorczą informację za dany rok o  liczbie zgłoszeń, decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebe z-
piecznych na odpady inne niż niebezp ieczne oraz decyzji o  wyrażeniu sprzeciwu – w terminie do dnia 31  marca  
następnego roku.  
2. Wymóg przekazania dokumentów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, nie dotyczy przypadku, gdy od decyzji ma r-
szałka województwa zatwierdzającej zmianę klasyfikacji odpadów  niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne 
albo od decyzji o  wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie, które przekazano ministrowi właściwemu do spraw klimatu . 
3. Minister właściwy do spraw klimatu  weryfikuje, zamieszczone w  Bazie danych o  produktach  i opakowaniach oraz 
o gospodarce odpadami, ostateczne decyzje zatwierdzające zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne 
niż niebezpieczne oraz ostateczne decyzje o  wyrażeniu sprzeciwu.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu  niezwłocznie zaw iadamia Komisję Europejską o  wszystkich przypadkach 
zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.  
Rozdział 4  
Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny  
Art. 10. Przedmiot lub substancja, powstające w  wyniku procesu  produkcyjnego, którego podstawowym celem nie jest 
ich produkcja, mogą być uznane za produkt uboczny, niebędący odpadem, jeżeli są łącznie spełnione następujące warunki:  
1) dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;  
2) przedmiot lub subst ancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dalszego przetwarzania, innego niż normalna 
praktyka przemysłowa;  
3) dany przedmiot lub substancja są produkowane jako integralna część procesu produkcyjnego;  
4) dana substancja lub przedmiot spełniają wszystk ie istotne wymagania, w  tym prawne, w  zakresie produktu, ochrony 
środowiska oraz życia i  zdrowia ludzi, dla określonego wykorzystania tych substancji lub przedmiotów i  wykorzystanie  
takie nie doprowadzi do ogólnych negatywnych oddziaływań na środowisko, ży cie lub zdrowie ludzi.  
Art. 11. 1. Wytwórca przedmiotu lub substancji, o  których mowa w  art. 10, jest obowiązany do przedłożenia ma r-
szałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce ich wytwarzania zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji 
za produk t uboczny.  
2. Zgłoszenie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);  
3) określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub sub stancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny;  
4) wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny oraz ich masy;  
5) opis procesu produkcyjnego, w  którym powstaje przedmiot lub substancja, i  procesu, w  którym zostaną one wyk o-
rzystane.  
3. Do zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny dołącza się dowody potwierdzające spe ł-
nienie warunków, o  których mowa w  art. 10, oraz szczegółowych wymagań, o  ile zostały określone. Dowodami mogą 
być w  szczególności  umowy potwierdzające wykorzystanie przedmiotu lub substancji do określonych celów lub po-
twierdzające właściwości przedmiotu lub substancji wyniki badań, wykonanych przez laborato ria, o  których mowa w  art. 147a  
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo och rony środowiska.  
4. Uznanie albo odmowa uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny następuje w  drodze decyzji marszałka  
województwa wydawanej po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu 
na miejsce wytw arzania tego przedmiotu lub tej substancji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 779 
 
 4a. Decyzję o  uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 
10 lat. 
4b. Przed wydaniem opinii, o  której mowa w  ust. 4, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może przeprowadzić 
kontrolę w  zakresie objętym zgłoszeniem, o  którym mowa w  ust. 2. 
4c. W kontroli, o  której mowa w  ust. 4b, może uczestniczyć marszałek województwa, o  którym mowa w  ust. 1. 
4d. W przypadku negatywnej opinii wojewódzkiego inspektora ochrony  środowiska marszałek województwa wydaje 
decyzję o  odmowie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny.  
4e. Kontrola, o  której mowa w  ust. 4b, wstrzymuje bieg terminu do wydania opinii, o  której mowa w  ust. 4. 
4f. W przypadku dokonywania zmian w  procesie produkcyjnym, w  którym powstają przedmiot lub substancja uznane  
za produkt uboczny, lub w  procesie, w  którym są one wykorzystywane, wytwórca przedmiotu lub substancji jest obowi ą-
zany do dokonania nowego zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny. Przepisy ust.  2–4e stosuje się.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do materiałów paszowych określonych w  przepisach Unii Europejskiej wyd a-
nych na podstawie art.  24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) 767/2009 z  dnia 1 3 lipca 2009  r. 
w sprawie wprowadzania na rynek i  stosowania pasz, zmieniającego r ozporządzenie (WE) nr  1831/2003  Parlamentu Euro -
pejskiego  i Rady i  uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 
82/471/EWG, 83/228/EWG , 93/74/EWG, 93/113/WE i  96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE  (Dz. Urz. 
UE L 229 z  01.09.2009, str.  1, z późn. zm.6)) oraz produktów przetworzenia drewna takich jak kora, strużyny, odziomki 
pomanipulacyjne, wałki połuszczarskie, trociny, wióry, zrębki , zrzyny, szczapy i  inne pochodzące z prze tworzenia  tych 
produktów, w  tym brykiety i  pelety, stanowiących mechanicznie przetworzony naturalny surowiec drzewny niezawierający  
jakichkolwiek innych substancji.  
6. Minister właściwy do spraw klimatu  może okreś lić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria dotyczące 
uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny, kierując się względami ochrony środowiska, życia lub zdrowia 
ludzi.  
Art. 12. (uchylony)  
Art. 13. 1. Zakazuje się łącznego magazynowania produ któw ubocznych i  odpadów, a  także magazynowania pr o-
duktów ubocznych w  miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.  
2. Substancje lub przedmioty, które przestały spełniać warunki i  wymagania, o  których mowa w  art. 10 oraz w  prze-
pisach wydanych na podstawie art.  11 ust. 6, są odpadami.  
Rozdział 5  
Utrata statusu odpadów  
Art. 14. 1. Określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, jeżeli na skutek poddania ich odzyskowi, w  tym 
recyklingowi, spełniają:  
1) łącznie następujące warunk i: 
a) przedmiot lub substancja są powszechnie stosowane do konkretnych celów,  
b) istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji lub popyt na nie,  
c) dany przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla zastosowania do konkretnych celów oraz 
wymagania określone w  przepisach i  w normach mających zastosowanie do produktu,  
d) zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych skutków dla życia, zdrowia ludzi lub środ o-
wiska ; 
2) wymagania określone przez przepisy Unii Europejskiej.  
                                                           
6) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 128 z  26.05.2010, str. 1, Dz.  Urz. UE  L 163 z  29.06.2010,  
str. 30, Dz.  Urz. UE  L 277 z  20.10.2010, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 192 z  22.07.2011, str.  71, Dz.  Urz. UE  L 328 z  11.12.2017, str.  3 
oraz Dz. Urz. UE  L 310 z  05.12.2018, str.  22. 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 779 
 
 1a. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu odpowiednio z  ministrem właściwym do spraw: budownictwa,  
planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, energii, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, 
informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej, 
może określić, w  drodze rozporządzenia, odrębnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych odpadów, szczegółowe kryt e-
ria stosowania warunków utraty statusu odpadów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, obejmujące w szczególności:  
1) odpady wykorzystywane w  procesie odzysku;  
2) dopuszczalne procesy i  techniki przetwarzania tych odpadów;  
3) kryteria jakościowe stosowane do materiałów powstałych w  procesie odzysku, które utracił y status odpadów, zgo d-
nie z  mającymi zastosowanie normami dotyczącymi produktów obejmującymi w  razie potrzeby dopuszczalne wart o-
ści zanieczyszczeń;  
4) wymogi dotyczące systemu gospodarowania, aby wykazać zgodność z  warunkami utraty statusu odpadów, obejm u-
jące kontrolę jakości i  monitorowanie własnej działalności;  
5) wymogi dotyczące oceny oraz oświadczenia o  zgodności z  warunkami utraty statusu odpadów.  
1b. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 1a, minister właściwy do spraw klimatu  uwzględnia możliw y 
negatywny wpływ przedmiotów lub substancji, które utraciły status odpadów, na zdrowie lub życie ludzi oraz środowisko.  
2. Przedmiot lub substancja, które przestały spełniać warunki, o  których mowa w  ust. 1, są odpadami.  
Art. 15. Zakazuje się łącznego mag azynowania odpadów i  przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów, 
a także magazynowania przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów w  miejscach przeznaczonych do mag a-
zynowania odpadów lub składowania odpadów.  
DZIAŁ II  
Zasady ogóln e gospodarki odpadami  
Rozdział 1  
Ochrona życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska  
Art. 16. Gospodarkę odpadami należy prowadzić w  sposób zapewniający ochronę życia i  zdrowia ludzi oraz środ o-
wiska, w  szczególności gospodarka odpadami nie może:  
1) powodować zag rożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;  
2) powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;  
3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o  szczególnym znaczeniu, w  tym kulturowym 
i przyrodniczym.  
Rozdział 2  
Hierarchia  sposobów postępowania z  odpadami  
Art. 17. Wprowadza się następującą hierarchię sposobów postępowania z  odpadami:  
1) zapobieganie powstawaniu odpadów;  
2) przygotowywanie do ponownego użycia;  
3) recykling;  
4) inne procesy odzysku;  
5) unieszkodliwianie.  
Art. 18. 1. Każdy, kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstanie odpadów, powinien takie 
działania planować, projektować i  prowadzić przy użyciu takich sposobów produkcji lub form usług oraz surowców 
i materiałów, aby w  pierwszej kolejności  zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i  ich negaty w-
ne oddziaływanie na życie i  zdrowie ludzi oraz na środowisko, w  tym przy wytwarzaniu produktów, podczas i  po zako ń-
czeniu ich użycia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 779 
 
 2. Odpady, których powstaniu nie udało się zapobi ec, posiadacz odpadów w  pierwszej kolejności jest obowiązany 
poddać odzyskowi.  
3. Odzysk, o  którym mowa w  ust. 2, polega w  pierwszej kolejności na przygotowaniu odpadów przez ich posiadacza 
do ponownego użycia lub poddaniu recyklingowi, a  jeżeli nie jest t o możliwe z  przyczyn technologicznych lub nie jest 
uzasadnione z  przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych – poddaniu innym procesom odzysku.  
4. Przez recykling rozumie się także recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej, w  tym kompostowaniu, 
lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w  kontrolowanych warunkach przy wykorz y-
staniu mikroorganizmów, w  wyniku której powstaje materia organiczna lub metan; składowanie na składowisku odpadów 
nie jest traktowane jako recykling organiczny.  
5. Odpady, których poddanie odzyskowi nie było możliwe z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 3, posiadacz odpadów 
jest obowiązany unieszkodliwiać.  
6. Składowane powinny być wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w  inny sposób było niemożliw e 
z przyczyn, o  których mowa w  ust. 3. 
7. Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z  których uprzednio wysegregowano odpady nadające się do odzysku.  
Art. 19. 1. Organy administracji publicznej, w  zakresie swojej właściwości, podejmują działania wspierające  po-
nowne użycie i  przygotowanie do ponownego użycia odpadów, w  szczególności:  
1) zachęcając do tworzenia i  wspierając sieci ponownego wykorzystania i  napraw;  
2) stwarzając zachęty ekonomiczne.  
2. Jednostki sektora finansów publicznych stosują kryteria pono wnego użycia lub przygotowania do ponownego 
użycia odpadów przy udzielaniu zamówień publicznych, o  ile ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia 
odpadów jest możliwe.  
Rozdział 3  
Zasada bliskości  
Art. 20. 1. Odpady, z  uwzględnieniem hierarchii sp osobów postępowania z  odpadami, w  pierwszej kolejności po d-
daje się przetwarzaniu w  miejscu ich powstania.  
2. Odpady, które nie mogą być przetworzone w  miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię sp o-
sobów postępowania z  odpadami oraz naj lepszą dostępną technikę, o  której mowa w  art. 207 ustawy z  dnia 27  kwietnia 
2001  r. – Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o  której mowa w  art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych 
miejsc, w  których mogą być przetworzone.  
3. Zakazuje się:  
1) stosowania komunalnych osadów ściekowych,  
2) unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych  
– poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.  
4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o  których mowa w  ust. 3, wytworzonych poza obsz a-
rem tego województwa, do celów, o  których mowa w  ust. 3. 
5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały 
wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do m iejsca stosowania położonego na obszarze innego 
województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.  
6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych,  przepis 
ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów 
weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w  najbliżej położonej instalacji, 
w przypadku bra ku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące 
instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.  
7. (uchylony)  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. (uchylony) 
11. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 779 
 
 Rozdział 4  
Postępowanie z  odpadami nieb ezpiecznymi  
Art. 21. 1. Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszania odpadów niebezpiec z-
nych z  odpadami innymi niż niebezpieczne, a  także mieszania odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub 
przedmiotami, w  tym ro zcieńczania substancji niebezpiecznych.  
2. Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszanie odpadów niebezpiecznych 
z odpadami innymi niż niebezpieczne, a  także mieszanie odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub 
przedmiotami, jeżeli ich zmieszanie służy poprawie bezpieczeństwa procesów przetwarzania odpadów powstałych po 
zmieszaniu i  jeżeli w  wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i  zdrowia ludzi lub śr o-
dowiska.  
3. W przypadku gdy o dpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z  innymi odpadami, substancjami, materiałami lub 
przedmiotami, rozdziela się je, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:  
1) w procesie przetwarzania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi ograniczenie  zagrożenia dla życia i  zdrowia 
ludzi lub środowiska;  
2) jest to technicznie możliwe i  ekonomicznie uzasadnione.  
Rozdział 5  
Koszty gospodarowania odpadami  
Art. 22. Koszty gospodarowania odpadami są ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów lub przez obe cnego lub 
poprzedniego posiadacza odpadów. W  przypadkach określonych w  przepisach odrębnych koszty gospodarowania odpadami 
ponosi producent produktu lub podmiot wprowadzający produkt na terytorium kraju, określony w  tych przepisach.  
Rozdział 6  
Zbieranie i  transport odpadów  
Art. 23. 1. Odpady są zbierane w  sposób selektywny.  
2. Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania:  
1) pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, o  ile są przeznaczone do składowania;  
2) komunalnych osadów ściekowych;  
3) zakaźnyc h odpadów medycznych;  
4) zakaźnych odpadów weterynaryjnych;  
5) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów  komunaln ych; 
6) bioodpadów stanowiących odpady komunalne.  
3. (uchylony)  
4. Jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub w  celu zapewnienia ciągłości odbioru zaka źnych odpadów medycznych 
lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych, zbieranie tych odpadów jest konieczne, marszałek województwa właściwy ze 
względu na miejsce zbierania odpadów może zezwolić, w  drodze decyzji, na ich zbieranie.  
5. W przypadku zbierania zakaźn ych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych na terenach 
zamkniętych zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4, wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu 
na miejsce zbierania tych odpadów.  
6. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, może być wydane na okres nie dłuższy niż rok.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4 i 5, przepisy art.  42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
8. Zakaz zbierania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych nie dot yczy zakaźnych 
odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych w  wyniku świadczenia usług medycznych lub 
weterynaryjnych na wezwanie.  
9. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych powstałych w  wyniku świa d-
czenia usług na wezwanie jest obowiązany do bezzwłocznego dostarczenia wytworzonych odpadów do przystosowanych 
do tego celu pomieszczeń spełniających wymagania w  zakresie magazynowania takich odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 779 
 
 10. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 2, nie stosuje się do zb ierania odpadów, o  których mowa w  ust. 2 pkt 5 i 6, w stacji  
przeładunkowej prowadzonej przez:  
1) podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub  
2) prowadzącego instalację komunalną, lub  
3) prowadzącego instalację do przetwarzania bi oodpadów.  
11. Zakazu, o  którym mowa w  ust. 2, nie stosuje się do zbierania bioodpadów stanowiących odpady komunalne 
przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych.  
Art. 24. 1. Transport odpadów odbywa się zgodnie z  wymaganiami w  zakres ie ochrony środowiska oraz bezpiecze ń-
stwa życia i  zdrowia ludzi, w  szczególności w  sposób uwzględniający właściwości chemiczne i  fizyczne odpadów, w  tym 
stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady,  w tym zgodnie z  wymaganiami okre ślonymi w  przepisach  
wydanych na podstawie ust.  7. 
2. Transport odpadów niebezpiecznych stanowiących towary niebezpieczne w  rozumieniu art.  2 pkt 4 ustawy z  dnia 
19 sierpnia 2011  r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.  U. z 2020 r. poz.  154 i 875 ) odbywa się z  zachowaniem 
przepisów o  transporcie towarów niebezpiecznych.  
3. Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać transportującemu odpady wykonującemu usługę 
transportu odpadów miejsce przeznaczenia odpadów oraz posiadacza odpadów, do którego nal eży dostarczyć odpady.  
4. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest obowiązany dostarczyć odpady do miejsca 
przeznaczenia odpadów i  przekazać je posiadaczowi odpadów, o  którym mowa w  ust. 3. 
4a. W przypadku transportu odpadów bez wyma ganych dokumentów, w  których wskazany jest posiadacz odpadów 
przekazujący odpad oraz posiadacz odpadów, do którego należy dostarczyć odpady, posiadaczem tych odpadów jest trans -
portujący  te odpady.  
5. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpa dów umieszcza indywidualny numer rejestrowy, o  którym  
mowa w  art. 54 ust. 1, na dokumentach związanych z  tą usługą.  
6. Środki transportu odpadów są oznakowane w  sposób zgodny z  przepisami wydanymi na podstawie ust.  7. 
7. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem 
właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla transportu 
odpadów, w  tym dla środków transportu i  sposobu transportowania, oraz ozna kowanie środków transportu, biorąc pod uwagę  
właściwości odpadów i  ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i  zdrowia ludzi.  
Art. 24a. 1. Jeżeli w  trakcie kontroli transportu odpadów ujawniono:  
1) naruszenie szczegółowych wymagań dla transportu od padów,  
2) przemieszczanie odpadów do nieuprawnionego odbiorcy,  
3) naruszenie przepisów o  międzynarodowym przemieszczaniu odpadów  
– pojazd wraz z  odpadami może zostać zatrzymany przez Krajową Administrację Skarbową, Straż Graniczną, Policję, 
Inspekcję Trans portu Drogowego oraz organy Inspekcji Ochrony Środowiska.  
2. Zatrzymany pojazd wraz z  odpadami jest kierowany do najbliższego do stępnego miejsca wyznaczonego w woje-
wódzkim planie gospodarki odpadami spełniającego warunki magazynowania odpadów. Plan ten w  części dotyczącej 
wyznaczenia miejsc spełniających warunki magazynowania odpadów podlega zaopiniowaniu przez właściwych starostów, 
na terenie działania których mają zostać wyznaczone te miejsca. Starosta wyraża opinię w  terminie nie dłuższym niż miesiąc  
od dnia otrzymania planu. Nieudzielenie opinii w  tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.  
2a. Skierowanie, o  którym mowa w  ust. 2, polega na:  
1) nadzorowaniu przejazdu tego pojazdu przez funkcjonariuszy lub inspektorów podmiotów, o  których mowa w  ust. 1, 
albo 
2) usunięciu pojazdu przez jego przewiezienie lub holowanie.  
2b. Dyspozycję przewiezienia lub holowania pojazdu wydaje się podmiotowi, któremu starosta właściwy ze względu 
na miejsce kontroli powierzył zadanie usuwania pojazdów w  trybie art.  130a ust.  5f ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – 
Prawo  o ruchu drogowym (Dz.  U. z 2021 r. poz.  450 i 463), a jeżeli jest to niemożliwe, dyspozycję wydaje się innemu 
przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą obejmującą usuwanie pojazdów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 779 
 
 2c. Jeżeli w  związk u z ujawnieniem przypadków, o  których mowa w  ust. 1, niezbędne jest przeprowadzenie czynności,  
o których mowa w  art. 217, art.  228 oraz art.  308 § 1 i 2 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego 
(Dz. U. z 2021 r. poz.  534), skierowanie,  o którym mowa w  ust. 2, jest realizowane po wykonaniu tych czynności.  
3. Miejsca, o  których mowa w  ust. 2, wyznacza się uwzględniając jedno miejsce magazynowania odpadów na 1  mln 
mieszkańców w  województwie, nie więcej jednak niż trzy miejsca w  województwi e. 
4. Starosta w  terminie 6  miesięcy od uchwalenia wojewódzkiego planu gospodarki odpadami utworzy miejsce, 
o którym mowa w  ust. 2. 
5. Pojazd wraz z  odpadami umieszcza się w  miejscu wyznaczonym zgodnie z  ust. 2 do czasu usunięcia naruszeń 
szczegółowych wym agań dla transportu odpadów lub ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za zagospodarowanie tych 
odpadów.  
6. Za usunięcie, strzeżenie i  przechowywanie pojazdu w  miejscu, o  którym mowa w  ust. 2, pobiera się opłaty.  
7. Do uiszczenia opłat jest  obowiązany podmiot  wykonujący transport odpadów.  
8. Starosta właściwy ze względu na miejsce, o  którym mowa w  ust. 2, ustala, w  drodze postanowienia, wysokość 
opłat za usunięcie, strzeżenie i  przechowywanie pojazdu w  tym miejscu, uwzględniając wydatki z  tym związane zgodnie 
ze średnią ceną rynkową usług w  zakresie usuwania, strzeżenia i  przechowywania pojazdów na obszarze jego działania; 
w postanowieniu starosta ustala termin i  sposób wniesienia opłat.  
9. Na postanowienie, o  którym mowa w  ust. 8, służy zażalenie.  
10. W przypa dku konieczności ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrot pojazdu 
z miejsca, o  którym mowa w  ust. 2, następuje po przedstawieniu podmiotowi, o  którym mowa w  ust. 1, ostatecznej decyzji,  
o której mowa w  art. 24b ust.  3, albo rozs trzygnięcia wydanego na podstawie przepisów o  międzynarodowym przemies z-
czaniu odpadów.  
11. Jeżeli ustały przyczyny uzasadniające przechowywanie pojazdu w  miejscu, o  którym mowa w  ust. 2, starosta 
właściwy ze względu na miejsce, na które został skierowany z atrzymany pojazd wraz z  odpadami, zawiadamia uprawni o-
nego o  możliwości odebrania pojazdu. W  przypadku nieodebrania pojazdu w  terminie 60  dni od dnia otrzymania zawi a-
domienia stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z  dnia 17  czerwca 19 66 r. o postępowaniu egz e-
kucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1427 , 1492  i 2320 oraz z 202 1 r. poz.  11 i 41 ), dotyczące egz ekucji nale ż-
ności pieniężnych z ruchomości . Zawiadomienie zawiera pouczenie o  skutkach nieodebrania pojazdu w  terminie.  
12. Od dnia następującego po upływie terminu wniesienia opłat, o  których mowa w  ust. 6, nalicza się odsetki ustawowe.  
Opłaty wraz z  odsetkami podlegają egzekucji w  trybie i  na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 17  czerwca 1966  r. 
o postępowaniu egzekucyjn ym w  administracji.  
13. Egzekucji, o  której mowa w  ust. 12, nie wszczyna się, a  wszczętą umarza, jeżeli od dnia doręczenia prawomo c-
nego postanowienia, o  którym mowa w  ust. 8, upłynęło 5  lat. 
14. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie do wydania dyspozycji pr zewiezienia lub holowania pojazdu stosuje się 
odpowiednio przepisy wydane na podstawie art.  130a ust.  11 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drog o-
wym dotyczące dyspozycji usunięcia pojazdu.  
Art. 24b. 1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 24 ust. 4a, gdy nie ustalono podmiotu odpowiedzialnego za zagospo -
darowanie  zatrzymanych odpadów, podmiot wykonujący transport odpadów jest obowiązany do zagospodarowania odp a-
dów na własny koszt.  
2. W przypadku ustalenia posiadacza odpadów, odpowiedzialnego za z agospodarowanie odpadów jest on obowiązany  
do zagospodarowania odpadów na własny koszt.  
3. Obowiązek zagospodarowania odpadów nakłada, w  drodze decyzji, na podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, starosta  
właściwy ze względu na miejsce, na które został skiero wany zatrzymany transport odpadów.  
4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do transportu odpadów umieszczonych w  miejscach, o  których mowa w  art. 24a 
ust. 2, w wyniku realizacji przepisó w o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.  
Rozdział 7  
Magazynowanie odpadów  
Art. 25. 1. Magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z  wymaganiami w  zakresie ochrony środowiska oraz be z-
pieczeństwa życia i  zdrowia ludzi, w  szczególności w  sposób uwzględniając y właściwości chemiczne i  fizyczne odpadów, 
w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady, w  tym zgodnie z  wymaganiami określonymi 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 779 
 
 2. Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego  posiadacz odpadów ma tytuł prawny.  
3. Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w  ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów.  
4. Odpady mogą być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z  procesów techno logicznych lub 
organizacyjnych i  nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez:  
1) 1 rok – w przypadku magazynowania odpadów niebezpiecznych, odpadów palnych, niesegregowanych (zmieszanych)  
odpadów komunalnych i  odpadów pochod zących z  przetworzenia odpadów komunalnych;  
2) 3 lata – w przypadku magazynowania pozostałych odpadów.  
4a. W ramach zbierania odpadów maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów, które w  tym samym czasie  
mogą być magazynowane, nie może przekroczyć p ołowy maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które 
mogą być magazynowane w  okresie roku, określonej w  zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarz a-
nie odpadów  lub pozwoleniu na wytwarzanie odpadów uwzględniającym zbieranie lub  przetwarzanie odpadów.  
4b. (uchylony)  
5. Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w  celu zebrania odpowiedniej ilości 
tych odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok.  
6. Okresy magazynowania odp adów, o  których mowa w  ust. 4 i 5, są liczone łącznie dla wszystkich kolejnych posi a-
daczy tych odpadów.  
6a. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów  uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prow adzący magazynowanie odpadów, z wyją t-
kiem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, lub zarządzaj ący 
składowiskiem odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub skład o-
wania  odpadów, zgodnie z  ust. 6b–6f, 6h i  6i oraz przepisami wydanymi na podstawie ust.  8a. 
6b. Zapis o brazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przechowuje się 
przez miesiąc od daty dokonania zapisu.  
6c. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, po zwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub z a-
rządzający składowiskiem odpadów udostępnia utrw alony obraz lub jego kopię na żądanie organu uprawnionego do ko n-
troli działalności w  zakresie gospodarki odpadami, sądu, prokuratury, Policji, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży 
Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Centralnego Biura An tykorupcyjnego.  
6d. Wizyjny system kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów prowadzi się przy użyciu urządzeń 
technicznych zapewniających przez całą dobę zapis obrazu i  identyfikację osób przebywających w  tym miejscu.  
6e. Posiadacz odpadów ob owiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia 
zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie  odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub z a-
rządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany  do właściwego przechowywania i zabezpieczenia zapisu obrazu 
wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przed dostępem osób nieup rawnionych 
oraz jego utratą, w  szczególności wskutek zniszczenia lub kradzieży.  
6f. W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych:  
1) paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji takiego paliwa,  
2) papier  oraz tektura,  
3) tekstylia,  
4) odpady wielkogabarytowe, z  wyłączeniem odpadów metali,  
5) tworzywa sztuczne, w  tym folia, oraz opony i  inne odpady z  gumy,  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 779 
 
 6) drewno i  odpady drewnopochodne,  
7) odpady pochodzące z  przetwarzania odpadów komunalnych, z  wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego 
przetwarzania odpadów,  
8) odpady wielomateriałowe złożone z  materiałów, o  których mowa w  pkt 2, 3, 5 lub 6  
– posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpa-
dów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegro -
wanego  uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający 
składowiskiem odpadów zap ewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na lokal i-
zację miejsca magazynowania lub składowania odpadów  dostępność obrazu z  wizyjnego systemu kontroli tego miejsca 
w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny.  
6g. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do rejestrowanego obrazu w  czasie rzeczywistym  
w przypadku:  
1) prowadzonej kontroli, o  której mowa w  art. 9 ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Środowiska  (Dz. U. 
z 2020 r. poz. 995, 1339 i 2127 ); 
2) powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku określonego w art. 182, 
art. 183 lub art.  186 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny (Dz.  U. z 2020 r . poz. 1444 i 1517 ) albo wykr o-
czenia określonego w art. 154 § 2 ustawy z  dnia 20  maja 1971  r. – Kodeks wykroczeń (Dz.  U. z 2021  r. poz. 281 ), 
albo wykroczeń, o  których mowa w  art. 10b ust.  1 pkt 1–15 ustawy z  dnia 20  lipca 1991  r. o Inspekcji Ochrony Śr o-
dowiska.  
6h. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyska nia zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarz a-
nie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwol e-
nia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzą cy magazynowanie odpadów lub 
zarządzający składowiskiem odpadów zapewnia dostępność obrazu w  czasie rzeczywistym wojewódzkiemu inspektorowi 
ochrony środowiska, o  którym mowa w  ust. 6f, przez przekazanie informacji umożliwiających logowanie do wizyjnego 
systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów w  sposób zapewniający zachowanie tych informacji 
w poufności.  
6i. W przypadku miejsca magazynowania lub składowania odpadów:  
1) w jednostkach organizacyjnych podległych albo nadzorowanych przez Mi nistra Obrony Narodowej,  
2) stanowiącego element obiektów, instalacji, urządzeń i  usług ujętych w  jednolitym wykazie obiektów, instalacji, 
urządzeń i  usług wchodzących w  skład infrastruktury krytycznej, o  którym mowa w  art. 5b ust.  7 pkt 1 ustawy z  dnia 
26 kwietnia 2007  r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1856 oraz z 2021 r. poz. 159 ) 
– nie stosuje się przepisów ust.  6f–6h. 
6j. Przepisów ust.  6a–6i nie stosuje się do popiołów, żużli, gipsów, fosfogipsów i  wydobytej w  trakcie robót budow -
lanyc h niezanieczyszczonej gleby lub ziemi.  
7. Minister właściwy do spraw klimatu  może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla mag a-
zynowania odpadów, obejmującego wstępne magazynowanie odpadów przez wytwórcę odpadów, tymczasowe magaz y-
nowani e odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów oraz magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetw a-
rzanie odpadów, kierując się właściwościami odpadów, wymaganiami ochrony środowiska, życia i  zdrowia ludzi oraz 
ograniczeniem uciążliwości związanych z  maga zynowaniem odpadów.  
8. W rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 7, minister właściwy do spraw klimatu  może określić czas magazyn o-
wania, kierując się rodzajem magazynowania i  właściwościami odpadów.  
8a. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze roz porządzenia, wymagania dla prowadzenia wizyjnego 
systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów, minimalne wymagania dla urządzeń techniczn ych 
wizyjnego systemu kontroli oraz wymogi przechowywania i  udostępniania zapisanego obrazu, kierując  się koniecznością  
umożliwienia sprawowania nadzoru nad działalnością w  zakresie gospodarowania odpadami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 779 
 
 Rozdział 8  
Usuwanie odpadów  
Art. 26. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego 
do ich składo wania lub magazynowania.  
2. Z zastrzeżeniem art.  26a, w  przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z  ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta,  
w drodze decyzji wydawanej z  urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego 
do ich składowania lub  magazynowania, z  wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wyd a-
nia decyzji o  cofnięciu decyzji związanej z  gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia 
decyzji związanej z  gospodar ką odpadami.  
3. Nakaz usunięcia odpadów, o  którym mowa w  ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z  nieruchomości, którymi gmina 
włada jako władający powierzchnią ziemi, a  niebędących w  posiadaniu innego podmiotu – wydaje właściwy regionalny 
dyrektor ochrony śro dowiska.  
3a. Decyzję, o  której mowa w  ust. 2, wydaje się w  stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów odpowiedzialnych 
za gospodarowanie odpadami, o  których mowa w  ust. 1. Za wykonanie obowiązków wskazanych w  decyzji posiadacze 
odpadów odpowiedzialni są sol idarnie.  
3b. Jeżeli po wydaniu ostatecznej decyzji, o  której mowa w  ust. 2, właściwy organ stwierdzi, że za gospodarowanie 
odpadami odpowiedzialny jest również inny posiadacz odpadów, może wydać decyzję o  nałożeniu obowiązku wykonania 
ostatecznej decyzji, o której mowa w  ust. 2, przez tego posiadacza odpadów. Odpowiedzialność posiadaczy odpadów 
za wykonanie decyzji jest solidarna.  
3c. Właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 2, 
w przypadku gdy wykonanie decyzji w  sposób w  niej wskazany okaże się niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla 
życia, zdrowia lub środowiska lub inny sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na wymagania ochrony 
środowiska lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu  właściwego poziomu  ochrony życia, zdrowia ludzi i śro-
dowiska.  
4. Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z  której jest obowiązany usunąć odpady,  
władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić posiadaczowi odpadów usu nięcie odpadów z  tej nierucho -
mości, a w przypadku wykonania zastępczego decyzji – organowi egzekucyjnemu.  
5. Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za udostępnienie nieruchom ości. 
6. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2, określa się w  szczególności:  
1) termin usunięcia odpadów;  
2) rodzaj odpadów;  
3) sposób usunięcia odpadów.  
Art. 26a. 1. W  przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest 
niezwłoczne usunięcie odpadów, właś ciwy organ podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarow a-
niu nimi.  
2. Właściwym organem w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, jest:  
1) w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią zie mi – 
regionalny dyrektor ochrony środowiska;  
2) w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w  związku z  wydaniem decyzji o  cofnięciu decyzji związ a-
nej z  gospodarką odpadami, stwierdzeniem nieważności, uchyleniem lub w ygaśnięciem decyzji związanej z  gosp o-
darką odpadami – organ właściwy do wydania tej decyzji;  
3) w pozostałych przypadkach – wójt, burmistrz lub prezydent miasta.  
3. W celu wykonania obowiązków, o  których mowa w  ust. 1, właściwy organ określa, w  drodze decyzji skierowanej 
do władającego powierzchnią ziemi:  
1) zakres i  termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w  których znajdują się 
odpady;  
2) zakres i  sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ;  
3) termin rozpoczę cia i zakończenia działań, o  których mowa w  pkt 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 779 
 
 4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art.  61 § 3 i 4 ustawy z  dnia 
30 sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z  2019 r. poz. 2325 , z 2020 r.  
poz. 2299 i  2320 oraz z 2021 r. poz. 54 i 159 ) nie stosuje się.  
5. Decyzję, o  której mowa w  ust. 3, wydaje się po zasięgnięciu opinii w  sprawie spełnienia przesłanek konieczności 
niezwłocznego usunięcia odpadów:  
1) wojewódzkiego inspekt ora ochrony środowiska;  
2) odpowiednio organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej albo organu Wojskowej Inspekcji Sanitarnej stosownie do ich 
właściwości miejscowej w  odniesieniu do:  
a) oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i  życia ludzi w  związ ku z obecnością tych odpadów,  
b) zanieczyszczenia w  ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w  związku z  obecnością tych odpadów;  
3) regionalnego dyrektora ochrony środowiska, z  wyjątkiem przypadku gdy decyzję wydaje ten organ;  
4) komendanta powiatowego (mi ejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.  
6. Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrotu poniesi o-
nych przez siebie kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest 
obowiązany zwrócić te koszty w  terminie 14  dni od dnia doręczenia żądania.  
7. Właściwy organ może odstąpić od żądania zwrotu całości lub części kosztów działań polegających na usunięciu 
odpadów i  gospodarowaniu nimi, jeżeli:  
1) wobec posiadacza odpadów nie  można wszcząć postępowania egzekucyjnego lub  egzekucja okazała się bez skuteczna ; 
2) koszt postępowania egzekucyjnego jest wyższy niż kwota możliwa do odzyskania.  
8. Po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 6, w stosunku do  posiadacza odpadó w, który ustan o-
wił zabezpieczenie roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a ust.  1, właściwy organ wydaje decyzję o  przeznaczeniu środków 
z tego zabezpieczenia na pokrycie kosztów, o  których mowa w  ust. 6, określając w  decyzji wysokość tych kosztów. 
W przypadku g dy wysokość ustanowionego zabezpieczenia roszczeń jest niewystarczająca na pokrycie kosztów, o  których  
mowa w  ust. 6, właściwy organ w  decyzji nakłada na posiadacza odpadów także obowiązek zwrotu różnicy między wys o-
kością tych kosztów a  wysokością tego zab ezpieczenia, określając wysokość tej różnicy oraz sposób i  termin jej uiszczenia.  
9. Po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  ust. 6, w stosunku do  posiadacza odpadów, który nie ust a-
nowił zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a ust. 1, właściwy organ, w  drodze decyzji, nakłada na posiad a-
cza odpadów obowiązek zwrotu kosztów, o  których mowa w  ust. 6, oraz określa wysokość tych kosztów oraz sposób 
i termin ich uiszczenia.  
10. Roszczenie o  zwrot:  
1) kosztów, o  których mowa w  ust. 6, 
2) różnic y, o której mowa w  ust. 8 
– przedawnia się po upływie 10  lat od dnia, w  którym decyzja, o  której mowa odpowiednio w  ust. 8 albo 9, stała się ost a-
teczna.  
11. Do należności z  tytułu obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez właściwy organ, w  ramach realiza cji dzi a-
łań polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatk owa (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1325, 1423, 2122 , 2123  i 2320 oraz z 2021  r. poz.  72), 
z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują właściwemu organowi.  
12. Przepisów ust.  1–11 nie stosuje się, w  przypadku gdy:  
1) odpady są składowane:  
a) na eksploatowanym lub zamkniętym składowisku odpadów,  
b) w miejscu, w  którym przed dniem 1  października 2 001 r. były składowane odpady;  
2) odpady są przemieszczane na podstawie przepisów o  międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;  
3) zastosowanie ma art.  16 pkt 2 ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 779 
 
 Rozdział 9  
Przekazywanie odpadów i  przenoszenie odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami  
Art. 27. 1. Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami.  
2. Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiąz ku gospodarowania odpadami 
wyłącznie podmiotom, które posiadają:  
1) zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, lub  
2) koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane, decyzję zatwierdzającą program gospod a-
rowania odpadami wydobywczymi, zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych 
lub wpis do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruch o-
mości – na podstawie odrębnych przepisów, l ub 
3) wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 pkt 5 
– chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania decyzji lub wpisu do rejestru.  
3. Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady następnemu posiadaczowi odpadów,  
który posiada decyzję wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 
ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami, z  chwilą ich przekazania, przechodzi na tego następn e-
go posiadacza od padów.  
3a. Jeżeli po przekazaniu odpadów przez wytwórcę odpadów następnemu posiadaczowi odpadów nie jest możliwe 
ustalenie wytwórcy odpadów, za zagospodarowanie odpadów odpowiada aktualny lub poprzedni posiadacz odpadów.  
3b. Wytwórca odpadów niebezpiecznyc h, z wyłączeniem wytwórcy pojazdów  wycofanych z eksploatacji oraz zużytego  
sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, jest zwolniony z  odpowiedzialności za gospodarowanie tymi odpadami z  chwilą 
przekazania ich do ostatecznego procesu odzysku lub ostatecznego  procesu unieszkodliwienia przez posiadacza odpadów 
prowadzącego taki proces. Ostateczny proces odzysku oznacza proces R1 –R11, zgodnie z  załącznikiem nr  1 do ustawy, 
a także proces przygotowania do ponownego użycia. Ostateczny proces unieszkodliwiania ozna cza proces D1 –D12, zgodnie 
z załącznikiem nr  2 do ustawy.  
3c. Przepisu ust.  3b nie stosuje się do:  
1) wytwórcy odpadów komunalnych;  
2) wytwórcy odpadów, o  których mowa w  art. 71 pkt 1 lit. a, który przekazuje te odpady posiadaczowi odpadów posi a-
dającemu de cyzję wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiadającemu wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa 
w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a. 
4. Posiadacza odpadów, który przekazał odpady transportującemu odpady, nie zwalnia się z  odpowiedzialności za 
zbieranie lub p rzetwarzanie odpadów, do czasu przejęcia odpowiedzialności przez następnego posiadacza odpadów, który 
posiada decyzję wymienioną w  ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 
pkt 5 lit. a. 
5. Wytwórca zakaźny ch odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych jest zwolniony z  odpowi e-
dzialności za zbieranie lub przetwarzanie tych odpadów, z  chwilą dokonania unieszkodliwienia tych odpadów przez n a-
stępnego posiadacza odpadów przez termiczne przekształceni e zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów 
weterynaryjnych w  spalarni odpadów niebezpiecznych.  
6. (uchylony)  
7. Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w  obrocie odpadami nie przejmują odpowiedzialności za gospodarowanie 
odpadami, jeżeli nie są posiada czami tych odpadów.  
8. Osoba fizyczna i  jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi tylko takie r o-
dzaje odpadów, za pomocą takich metod odzysku, określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  10, i w takich 
ilościach, kt óre mogą bezpiecznie wykorzystać na potrzeby własne.  
9. Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej niebędącym przedsiębio r-
cami określone rodzaje odpadów, do wykorzystania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych met od odzysku, 
zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach wydanych na podstawie ust.  10. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 779 
 
 10. Minister właściwy do spraw klimatu , w drodze rozporządzenia:  
1) określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna niebędące przedsi ębiorcami mogą 
poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalne metody odzysku,  
2) może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o  których mowa w  pkt 1, warunki magazynowania odpadów prz e-
znaczonych do wykorzystania na potrzeby własne oraz dopuszcz alne ilości, k tóre te podmioty mogą przyjąć i maga-
zynować w  ciągu roku, lub sposób określenia tych ilości  
– kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego wykorzystania.  
Art. 28. 1. W  przypadku korzystania przez wytwórców odpadów z e wspólnego lokalu dopuszcza się przeniesienie 
odpowiedzialności za wytworzone odpady na rzecz jednego z  nich lub na rzecz wynajmującego lokal, jeżeli podmiot ten 
zapewni postępowanie z  przyjętymi odpadami w  sposób zgodny z  niniejszą ustawą.  
2. Przeniesien ie odpowiedzialności, o  którym mowa w  ust. 1, oznacza przeniesienie praw i  obowiązków ciążących na 
wytwórcy odpadów i  następuje pod warunkiem zawarcia umowy w  formie pisemnej pod rygorem nieważności.  
Rozdział 10  
Przetwarzanie odpadów w  instalacjach i  urząd zeniach  
Art. 29. 1. Odpady są przetwarzane w  instalacjach lub urządzeniach.  
2. Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko wówczas, gdy:  
1) spełniają wymagania ochrony środowiska, w  tym nie powodują przekroczenia standardów em isyjnych, o  których 
mowa w  przepisach o  ochronie środowiska, oraz  
2) pozostałości powstające w  wyniku działalności związanej z  przetwarzaniem odpadów będą przetwarzane z  zachow a-
niem wymagań określonych w  ustawie.  
Art. 29a. 1. Podmiot odbierający odpady kom unalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany przekazywać 
niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne do instalacji komunalnej zapewniającej przetwarzanie, o  którym mowa 
w art. 35 ust. 6 pkt 1, z zastrzeżeniem art.  158 ust. 4. 
2. Wytwórca odpadów pow stających w  procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych 
(zmieszanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonych do skład o-
wania, jest obowiązany przekazywać te odpady do instalacji komunalne j zapewniającej składowanie, o  którym mowa 
w art. 35 ust. 6 pkt 3. 
3. Odpady, o  których mowa w  ust. 1 i 2, przekazuje się do instalacji komunalnych, o  których mowa w  art. 38b ust.  1. 
Art. 30. 1. Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urzą dzeniami.  
2. Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w  przypadku:  
1) odzysku w  procesie odzysku R10, o  którym mowa w  załączniku nr  1 do ustawy, zgodnie z  przepisami wydanymi na 
podstawie ust.  4; 
2) rodzajów odpadów wymienionych w  przepisach  wydanych na podstawie ust.  5, poddawanych odzyskowi, zgodnie 
z warunkami określonymi w  tych przepisach, w  procesach odzysku R3, R5, R11 i  R12, o  których mowa w załączn i-
ku nr  1 do ustawy;  
3) osób fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.  
3. Odzysk poza instalacjami lub urządzeniami, o  którym mowa w  ust. 2, może być prowadzony, jeżeli nie stwarza 
zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi oraz jest prowadzony zgodnie z  wymaganiami określonymi 
w przepisach wydanych odpowiednio na podst awie ust.  4 lub 5.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, warunki odzysku w  procesie odzysku R10, 
wymienionego w  załączniku nr  1 do ustawy, i  rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego procesu odzysku, uwzględniając  
potrzebę ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska.  
5. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku  
w procesach odzysku R3, R5, R11 i  R12 wymienionych w  załączniku nr  1 do ustawy, poza instalacjam i i urządzeniami, 
uwzględniając właściwości tych odpadów oraz możliwość bezpiecznego dla środowiska i  zdrowia ludzi wykorzys tania 
tych odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 779 
 
 Art. 31. 1. Jeżeli spalanie odpadów w  instalacjach lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu jest niemożliwe  
ze względów bezpieczeństwa, marszałek województwa może zezwolić, w  drodze decyzji, na spalanie odpadów poza inst a-
lacjami lub urządzeniami.  
2. Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami dla terenów zamkniętych wydaje regionalny 
dyrekto r ochrony środowiska.  
3. Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami jest organ właś -
ciwy  ze względu na miejsce spalania odpadów.  
4. Wniosek o  wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami zawiera:  
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i  urządzeniami;  
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w  okresie roku;  
3) oznaczenie miejsca spalania odpadów;  
4) szczegó łowy opis stosowanej metody spalania odpadów;  
5) proponowany czas obowiązywania decyzji.  
5. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą 
powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać w nioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego 
i właściwości odpadów.  
6. W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i  urządzeniami określa się:  
1) rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i  urządzeniami, w  tym podstawowy skład chemiczny 
i właściwości odpadów – w przypadku, o  którym mowa w  ust. 5; 
2) ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w  okresie roku;  
3) miejsce spalania odpadów;  
4) warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i  urządzeni ami; 
5) czas obowiązywania zezwolenia.  
7. Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i  urządzeniami, chyba że są one 
objęte obowiązkiem selektywnego zbierania.  
Rozdział 11  
Wstrzymywanie działalności posiadacza odpadów  
Art. 32. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w  drodze decyzji, kierując się stopniem zagrożenia dla 
środowiska, życia lub zdrowia ludzi, wstrzymać działalność posiadacza odpadów w  przypadku naruszenia:  
1) hierarchii sposobów postępowania z  odpad ami, polegającego na niewysegregowaniu odpadów nadających się do 
odzysku spośród odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania, wbrew art.  18 ust. 7; 
2) zakazu dotyczącego postępowania z  odpadami niebezpiecznymi, o  którym mowa w  art. 21; 
3) zakazów określony ch w  art. 23 ust. 2; 
4) obowiązku określonego w  art. 27 ust. 2; 
5) wymagań dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzeń do przetwarzania odpadów, o  których mowa w  art. 29 
ust. 2; 
6) zakazu przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o  którym mowa w  art. 30 ust. 1. 
1a. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w  drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów, 
w przypadku gdy posiadacz ten  zbiera lub przetwarza odpady bez wymaganego zezwolenia na zbieranie odpadów lub 
zezwolenia na  przetwarzanie odpadów.  
1b. Jeżeli w  okresie 3  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym decyzja o  wymierzeniu administracyjnej 
kary pieniężnej za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami niezgodnie z  posiadanym zezwoleniem na zbier a-
nie od padów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów stała się ostateczna, posiadaczowi odpadów została wymierzona 
po raz drugi administracyjna kara pieniężna za naruszenie polegające na gospo darowaniu odpadami niezgodnie z posiad a-
nym zezwoleniem na zbieranie od padów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów, wojewódzki inspektor ochrony 
środowiska wstrzymuje, w  drodze decyzji, działalność tego posiadacza odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 779 
 
 2. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  których mowa w  ust. 1–1b, wszczyna się z  urzędu.  
3. W przypadkach określonych w  ust. 1 i 1b, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki inspektor ochrony śr o-
dowiska może, w  drodze postanowienia, określić termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten 
czas postępowanie. Termin nie może być dł uższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.  
4. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w  terminie określonym na podstawie ust.  3, wojewódzki inspektor ochrony 
środowiska wstrzymuje, w  drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów w  zakresie, o  którym mo wa w  ust. 1 lub 1b, 
związaną z  gospodarowaniem odpadami.  
5. W decyzji o  wstrzymaniu działalności określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając potrzebę be z-
piecznego dla środowiska zaprzestania wykonywania działalności w  sposób, o  którym mowa w  ust. 1–1b. Termin wstrzym ania 
działalności nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji o  wstrzymaniu działalności.  
5a. Decyzja, o  której mowa w  ust. 1a lub 1b, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art.  61 § 3 i 4 ust a-
wy z  dnia 30  sierpnia 2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.  
6. Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na 
wniosek zainteresowanego, wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na p odjęcie wstrzymanej działalności.  
Rozdział 12  
Postępowanie z  odpadami  
Art. 33. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z  odpadami w  sposób zgodny z  zasadami gosp o-
darki odpadami, o  których mowa w  art. 16–31, w  tym do prowadzenia procesów przetw arzania odpadów w  taki sposób, 
aby procesy te oraz powstające w  ich wyniku odpady nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla śr o-
dowiska, a  także w  sposób zgodny z  przepisami o  ochronie środowiska i  planami gospodarki odpadami.  
2. Ministr owie właściwi do spraw: budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalni c-
twa, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętr z-
nych, zdrowia oraz Minister Obrony Narodo wej, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu , każdy 
w zakresie swojego działania, mogą określić, w  drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania z  niektórymi 
rodzajami odpadów, z  wyłączeniem wymagań dla prowadzenia procesów przetwarzan ia, kierując się potrzebą zapewni a-
nia prawidłowego postępowania z  odpadami.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu  może określić, w  drodze rozporządzenia, wymagania dla określonych proc e-
sów przetwarzania lub dla instalacji do przetwarzania odpadów, z  wyjątk iem składowania na składowiskach odpadów 
i termicznego przekształcania w  spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów, oraz wymagania dla odpadów  
powstających w  wyniku tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi or az dla 
środowiska, a  także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu , wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 3, może uwzględnić również 
wymagania tylko dla określonego rodzaju lub rodzajów odpa dów.  
DZIAŁ III  
Plany gospodarki odpadami  
Art. 34. 1. Dla osiągnięcia celów założonych w  polityce ochrony środowiska, oddzielenia tendencji wzrostu ilości 
wytwarzanych odpadów i  ich wpływu na środowisko od tendencji wzrostu gospodarczego kraju, wdrażania hi erarchii 
sposobów postępowania z  odpadami oraz zasady samowystarczalności i  bliskości, a  także utworzenia i  utrzymania w  kraju  
zintegrowanej i  wystarczającej sieci instalacji gospodarowania odpadami, spełniających wymagania ochrony środowiska, 
opracowuje s ię plany gospodarki odpadami.  
2. (uchylony)  
3. Plany gospodarki odpadami są opracowywane na poziomie krajowym i  wojewódzkim.  
4. Plany gospodarki odpadami dotyczą odpadów wytworzonych na obszarze, dla którego jest sporządzany plan, oraz 
przywożonych na ten obszar, w  tym odpadów komunalnych, odpadów ulegających biodegradacji, odpadów opakowani o-
wych i  odpadów niebezpiecznych.  
5. Plany gospodarki odpadami obejmują również środki służące zapobieganiu powstawaniu odpadów, przykładowo 
wskazane w  załączniku nr  5 do ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 779 
 
 Art. 35. 1. Plany gospodarki odpadami zawierają:  
1) analizę aktualnego stanu gospodarki odpadami na obszarze, dla którego jest sporządzany plan, w  tym informacje na 
temat:  
a) istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów i  oceny ich użyteczności,  
b) rodzajów, ilości i  źródeł powstawania odpadów,  
c) rodzajów i  ilości odpadów poddawanych poszczególnym procesom odzysku, również w  instalacjach położonych 
poza terytorium kraju,  
d) rodzajów i  ilości odpadów poddawanych poszczególnym pro cesom unieszkodliwiania, również w  instalacjach 
położonych poza terytorium kraju,  
e) istniejących systemów gospodarowania odpadami, w  tym również zbierania odpadów,  
f) rodzajów, rozmieszczenia i  mocy przerobowych instalacji do przetwarzania odpadów komunal nych, w  tym ol e-
jów odpadowych i  innych odpadów niebezpiecznych, oraz odpadów objętych szczegółowymi przepisami,  
g) identyfikacji problemów w  zakresie gospodarki odpadami, w  tym oceny potrzeby tworzenia nowych lub zmiany 
systemów zbierania odpadów oraz budo wy dodatkowej infrastruktury służącej gospodarowaniu odpadami, 
zgodnie z  zasadą bliskości, oraz, w  razie potrzeby, realizacji inwestycji w  celu zaspokojenia istniejących p o-
trzeb, a także zamknięcia istniejących obiektów przeznaczonych do gospodarowa nia odp adami, uwzględniające, 
w razie  potrzeby, podstawowe informacje charakteryzujące z  punktu widzenia gospodarki odpadami obszar, dla 
którego jest sporządzany plan gospodarki odpadami, a  w szczególności położenie geograficzne, sytuację demo -
graficzną, sytuację  gospodarczą oraz warunki glebowe, hydrogeologiczne i  hydrologiczne, mogące mieć wpływ 
na lokalizację istniejących instalacji gospodarowania odpadami;  
2) prognozowane zmiany w  zakresie gospodarki odpadami, w  tym wynikające ze zmian demograficznych i  gospod arczych;  
3) przyjęte cele w  zakresie gospodarki odpadami z  podaniem terminów ich osiągnięcia, w  tym cele dotyczące zapobi e-
gania powstawaniu odpadów i  ograniczania ilości odpadów komunalnych ulegający ch biodegradacji kierowanych 
na składowisko odpadów;  
4) kierunki działań w  zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów oraz kształtowania systemu gospodarki odpadami, 
podejmowanych dla osiągnięcia celów, o  których mowa w  pkt 3, w tym: 
a) rozwiązania dotyczące olejów odpadowych i  innych odpadów niebezpiecznych oraz  odpadów objętych szczeg ó-
łowymi przepisami w  zakresie gospodarki odpadami,  
b) określenie polityki w  zakresie gospodarki odpadami, wraz z  planowanymi technologiami i  metodami, lub polit y-
ki w zakresie postępowania z  odpadami powodującymi problemy w  gospodaro waniu odpadami, w  tym środków 
zachęcających do selektywnego zbierania bioodpadów w  celu ich kompostowania i  uzyskiwania z  nich sferme n-
towanej biomasy, przetwarzania bioodpadów w  sposób, który zapewnia wysoki poziom ochrony środowiska, 
stosowania bezpieczny ch dla środowiska materiałów wyprodukowanych z  bioodpadów przy zachowaniu wys o-
kiego poziomu ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz środowiska,  
c) w razie potrzeby określenie kryteriów lokalizacji obiektów przeznaczonych do gospodarowania odpadami oraz 
mocy prz erobowych przyszłych instalacji do przetwarzania odpadów;  
5) harmonogram, określenie wykonawców i  sposobu finansowania zadań wynikających z  przyjętych kierunków dzi a-
łań, o  których mowa w  pkt 4; 
6) informację o  strategicznej ocenie oddziaływania planu na śr odowisko;  
7) określenie sposobu monitoringu i  oceny wdrażania planu pozwalającego na określenie sposobu oraz stopnia realiz a-
cji celów i  zadań zdefiniowanych w  planie;  
8) streszczenie w  języku niespecjalistycznym.  
2. W przypadku przeprowadzenia strategiczne j oceny oddziaływania planu gospodarki odpadami na środowisko 
podsumowanie, o  którym mowa w  art. 55 ust. 3 ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o środo-
wisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środ owisko (Dz.  U. 
z 2021 r. poz. 247), a w przypadku odstąpienia od jej przeprowadzenia – uzasad nienie, o  którym mowa w  art. 42 pkt 2 tej 
ustawy, stanowi załącznik do planu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 779 
 
 3. Plany gospodarki odpadami mogą zawierać, z  uwzględnieniem  uwarunkowań geograficznych i  obszaru objętego 
planem, następujące informacje:  
1) opis aspektów organizacyjnych związanych z  gospodarowaniem odpadami, w  tym opis podziału odpowiedzialności 
pomiędzy podmioty publiczne i  prywatne zajmujące się gospodarowanie m odpadami;  
2) ocenę użyteczności i  przydatności stosowania instrumentów ekonomicznych i  innych instrumentów do rozwiązyw a-
nia problemów związanych z  gospodarką odpadami, z  uwzględnieniem potrzeby utrzymywania niezakłóconego 
funkcjonowania rynku wewnętrzneg o; 
3) dane dotyczące kampanii informacyjnych i  informowania społeczeństwa lub określonej grupy osób w  zakresie gosp o-
darki odpadami;  
4) informacje dotyczące skażonych miejsc unieszkodliwiania odpadów i  środków podjętych dla ich przywrócenia do 
stanu pozwala jącego na ich gospodarcze wykorzystanie;  
5) kwestie specyficzne związane z  gospodarką odpadami, wynikające z  uwarunkowań dotyczących obszaru, dla którego 
jest sporządzany plan.  
4. Wojewódzkie plany gospodarki odpadami, oprócz elementów określonych w  ust. 1–3, zawierają:  
1) (uchylony)  
2) wskazanie instalacji komunalnych na obszarze województwa;  
3) plan zamykania instalacji niespełniających wymagań ochrony środowiska, których modernizacja nie jest możliwa 
z przyczyn technicznych lub nie jest uzasadniona z  przyczyn ekonomicznych.  
4a. (uchylony)  
4b. (uchylony)  
5. (uchylony)  
5a. (uchylony)  
6. Instalacją komunalną jest instalacja do przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych 
lub pozostałości z  przetwarzania tych odpadów, określona na liście, o której mowa w  art. 38b ust.  1 pkt 1, spełniająca 
wymagania najlepszej dostępnej techniki, o  której m owa w  art. 207 ustawy z  dnia 27 kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony 
środowiska, lub technologii, o  której mowa w  art. 143 tej ustawy, zapewniająca:  
1) mechan iczno -biologiczne przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych i wydzielanie 
z niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości  lub w  części do odzysku, 
lub 
2) (uchylony)  
3) składowanie odpadów powsta jących w  procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych 
(zmieszanych) odpadów komunalnych oraz pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych.  
6a. (uchylony)  
7. Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z  krajowym planem gos podarki odpadami i  służyć 
realizacji zawartych w  nim celów.  
8. Organy administracji publicznej opracowują plany gospodarki odpadami, które wspierają działania zmierzające do 
osiągnięcia celów i  spełnienia wymagań wynikających z  przepisów prawa Unii Europej skiej, w  szczególności z dyrekt y-
wy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 20  grudnia 1994  r. w sprawie opakowań i  odpadów opakowani o-
wych (Dz.  Urz. WE L 365 z  31.12.1994, str.  10, z  późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  13, 
str. 349), dyrektywy Rady 1999/31/WE z  dnia 26  kwietnia 1999  r. w sprawie składowania odpadów (Dz.  Urz. WE L 182 
z 16.07.1999, str.  1, z późn. zm.; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  4, str.  228) oraz dyrektywy Par -
lamentu Europejskiego  i Rady 2008/98/WE z  dnia 19  listopada 2008  r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre 
dyrektywy (Dz.  Urz. UE  L 312 z  22.11.2008, str.  3). 
9. Warunkiem dopuszczalności finansowania budowy, rozbudowy lub modernizacji instalacji przeznaczonych do 
przetwa rzania odpadów komunalnych, w  tym odpadów budowlanych i  rozbiórkowych, ze środków Unii Europejskiej lub 
funduszy ochrony środowiska i  gospodarki wodnej jest ich ujęcie w  planie inwestycyjnym, o  którym mowa w  art. 35a; 
warunek ten nie dotyczy instalacji do recyklingu odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 779 
 
 Art. 35a. 1. Plan inwestycyjny określa potrzebną infrastrukturę dotyczącą odpadów komunalnych, w  tym odpadów 
budowlanych i  rozbiórkowych, wraz z  mocami przerobowymi, służącą zapobieganiu powstawaniu tych odpadów oraz 
gospodarowaniu tymi  odpadami, zapewniającą osiągnięcie celów wyznaczonych w  przepisach, o  których mowa w  art. 35 
ust. 8. 
2. Plan inwestycyjny zawiera w  szczególności:  
1) wskazanie planowanych inwestycji;  
2) oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich  finansowania;  
3) harmonogram realizacji planowanych inwestycji.  
3. Projekt planu inwestycyjnego podlega uzgodnieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu . 
4. Plan inwestycyjny stanowi załącznik do wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.  
Art. 35b. (uchyl ony)7) 
Art. 35c. (uchylony)7) 
Art. 36. 1. Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami opracowany przez ministra właściwego do 
spraw klimatu , w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej.  
2. Sejmik województwa uchwala wojewódzki plan gospodarki odpadami opracowany przez zarząd województwa.  
3. Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu  uchwalony wojewódzki plan gos -
podarki odpadami, w  postaci papierowej, w  terminie miesią ca od dnia uchwalenia planu.  
4. Projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega zaopiniowaniu  przez organy wykonawcze gmin 
z obszaru województwa, niebędących członkami związków międzygminnych, oraz organy wykonawcze związków 
między gminnych, a  w zakresie związanym z  ochroną wód – przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki 
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.  
5. Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o  których mowa w  ust. 4, 
zarząd województwa jest obowiązany przekazać projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami do zaopiniowania, 
a projekt planu inwestycyjnego do uzgodnienia, ministrowi właściwemu do spraw klimatu . 
6. Organy, o  których mowa w  ust. 4 i 5, wyrażają opinie w  terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia otrzymania 
projektu. Nieudzielenie opinii w  tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.  
6a. Jeżeli minister właściwy do spraw klimatu  nie zgłasza uwag do projektu planu inwestycyjnego w  terminie, 
o którym mowa w  ust. 6, projekt uznaje się za uzgodniony.  
6b. Dokonanie przez sejmik województwa zmian w  planie inwestycyjnym uzgodnionym z  ministrem właściwym do 
spraw klimatu  oraz w  pozostałej części wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, która odnosi się do inwestycji w ska-
zanych w  planie inwestycyjnym, wymaga uzgodnienia z  ministrem właściwym do spraw klimatu . 
7. Przy opracowywaniu projektów planów gospodarki odpadami stosuje się przepisy ustawy z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeńst wa w  ochronie środowiska oraz o oce-
nach oddziaływania na środowisko, dotyczące udziału społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz strategicznej oceny 
oddziaływania na środowisko.  
8. W przypadku nieprzeprowadzenia strategicznej o ceny oddziaływania na środowisko, organ przygotowujący projekt 
planu gospodarki odpadami jest obowiązany zapewnić udział społeczeństwa, o  którym mowa w  dziale III w rozdziale  3, 
ustawy z  dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa  
w ochronie środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko.  
Art. 37. 1. Plany gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 6  lat. 
2. Zarząd województwa przedkłada projekt zaktualizowanego wojewó dzkiego planu gospodarki odpadami, w  celu 
uchwalenia, sejmikowi województwa, nie później niż na miesiąc przed upływem terminu jego aktualizacji.  
3. Przepisy art.  36 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów gospodarki odpadami.  
Art. 38.  (uchylony)  
                                                           
7) Przez art.  2 pkt  1 ustawy  z dnia 17  grudnia 2020  r. o zmianie ustawy o  utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach oraz niektórych 
innych ustaw  (Dz. U. poz.  2361 ), która weszła w  życie z  dniem 31 grudnia  2020 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 779 
 
 Art. 38a. (uchylony)  
Art. 38b. 1. Marszałek województwa w  Biuletynie Informacji Publicznej prowadzi listę:  
1) funkcjonujących instalacji spełniających wymagania dla instalacji komunalnych, które zostały oddane do użytkow a-
nia i posiadają wymagane decyzje pozwa lające na przetwarzanie od padów, o  których mowa w  art. 35 ust.  6; 
2) instalacji komunalnych planowanych do budowy, rozbudowy lub modernizacji.  
2. Lista, o  której mowa w  ust. 1, jest aktualizowana na bieżąco.  
3. Wpisu na listę, o  której mowa w  ust. 1, dokon uje się na pisemny wniosek prowadzącego instalację komunalną.  
4. Do pisemnego wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, dotyczącego instalacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, dołącza się 
dokumenty potwierdzające zakończenie budowy i  oddanie do użytkowania instalacji  komunalnej oraz kopię zezwolenia 
na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów albo pozw o-
lenia zintegrowanego uwzględniającego przetwarzanie odpadów w  tej instalacji.  
5. Marszałek województwa odmawia, w  drodze decyzji, wpisu na listę instalacji kom unalnej, o  której mowa w  ust. 1 
pkt 1, jeżeli ta instalacja nie spełnia wymagań dla instalacji komunalnej.  
6. Marszałek województwa wykreśla, w  drodze decyzji, z  listy instalację komunalną, o  której mowa w  ust. 1 pkt  1: 
1) jeżeli instalacja przestała spełniać wymagania dla instalacji komunalnej lub  
2) jeżeli wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymał działalność posiadacza odpadów w  zakresie przetwarz a-
nia odpadów, lub  
3) jeżeli prowadzący instalację komun alną nie ma wymaganej decyzji w  zakresie przetwarzania odpadów, lub  
4) jeżeli instalacja komunalna przestała funkcjonować z  innych przyczyn;  
5) na wniosek prowadzącego instalację komunalną.  
7. Ponownego wpisu na listę instalacji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, dokonuje się na pisemny wniosek prowadząc e-
go instalację komunalną, jeżeli ustały przyczyny wykreślenia. Do wniosku dołącza się dowody potwierdzające ustanie 
tych przyczyn, w  szczególności kopię zgody wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na podję cie wstrzymanej 
działalności albo kopię wymaganej decyzji w  zakresie przetwarzania odpadów.  
8. Marszałkiem województwa właściwym w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1–7, jest marszałek województwa 
właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności w  zakresie przetwarzania odpadów.  
Art. 39. 1. Z realizacji planów gospodarki odpadami są sporządzane sprawozdania, obejmujące okres 3  lat kalend a-
rzowych, według stanu na dzień 31  grudnia roku kończącego ten okres, zwany dalej „okresem sprawozdawczym”.  
2. Sprawo zdania z  realizacji planów gospodarki odpadami zawierają informacje dotyczące realizacji postanowień 
tych planów, ocenę stanu gospodarki odpadami, ocenę stanu realizacji zadań oraz osiągnięcia celów.  
3. Sprawozdanie z  realizacji:  
1) krajowego planu gospoda rki odpadami – przygotowuje i  przedkłada Radzie Ministrów minister właściwy do spraw 
klimatu , w terminie 18  miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego;  
2) wojewódzkiego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i  przedkłada sejmikowi województwa oraz minist rowi 
właściwemu do spraw klimatu  zarząd województwa, w  terminie 12  miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego.  
Art. 40. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób i  formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpa dami oraz wzór planu inwestycyjnego,  
2) szczegółowy zakres, sposób i  formę sporządzania sprawozdania z  realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odp a-
dami  
– kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania wojewódzkich pl anów gospodarki odpadami wraz z pla-
nami inwestycyjnymi oraz sprawozdań z  realizacji tych planów, a  także przepisami prawa Unii Europejskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 779 
 
 DZIAŁ IV  
Uprawnienia wymagane do gospodarowania odpadami oraz prowadzenie rejestru  
Rozdział 1  
Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie n a przetwarzanie odpadów  
Art. 41. 1. Prowadzenie zbierania odpadów i  prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.  
2. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w  drodze decyzji, organ właś -
ciwy odpowiedni o ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.  
3. Organem właściwym jest:  
1) marszałek województwa:  
a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowis ko w  rozumieniu ustawy z  dnia 3 paź-
dziernika 2008  r. o udostępnianiu info rmacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie 
środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko,  
b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w  procesie odzysku polegającym na wypełni a-
niu terenów niekorzystnie p rzekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w  wyrobisku lub zapadlisku odpadów 
jest nie mniejsza niż 10  Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 
25 000 Mg, 
c) dla instalacji komunalnych,  
d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w  przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów 
odpadów magazynowanych w  okresie roku przekracza 3000  Mg; 
2) starosta – w pozostałych przypadkach.  
4. Organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i  zezwolenia na  przetwarzanie odpadów na 
terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.  
5. Działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i  zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zez woleniem na zbieranie i  przetwarzanie odpadów.  
6. W przypadku prowadzenia w  tym samym miejscu przedsięwzięć, z  których co najmniej jedno należy do przedsi ę-
wzięć wymienionych w  ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i  przetwarzan ie odpadów 
jest marszałek województwa.  
6a. Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasi ęg-
nięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania  odpadów 
lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach p owiatu , 
jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia.  
6b. W przypadku niewydania opinii w  terminie określonym w  art. 106 § 3 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2020 r. poz.  256, 695, 1298  i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54 i 187 ) 
przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną.  
7. (uchylony)  
8. Do wydania zezwolenia na zbieranie i  przetwarzani e odpadów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zezw o-
lenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
9. Ilekroć w  ustawie jest mowa o  zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów 
rozumie się przez to rów nież zezwolenie na zbieranie i  przetwarzanie odpadów.  
10. (uchylony)  
Art. 41a. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytw a-
rzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez woj e-
wódzkiego inspektora ochrony środowiska, z  udziałem przedstawiciela właściwego organu, kontroli instalacji, obiektu 
budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów, w  których ma być prowadzone przetwarzanie odp a-
dów lu b zbieranie odpadów, w  zakresie spełniania wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 779 
 
 1a. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie o d-
padów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpad ów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powi a-
towego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc 
magazynowania odpadów, w  których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbierani e odpadów, w  zakresie 
spełniania wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciw pożaro wej oraz w  zakresie zgodności z waru n-
kami  ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie przeciwpoż arowym, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, 
oraz w postanowieniu, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c. 
2. Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży  
Pożarnej  z wnioskiem o  przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ, przekazując kopię niezb ędnej do prze pro-
wadzenia kontroli dokumentacji, w  szczególności wniosku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 lub 2, oraz operatu przeciw -
pożarowego , o którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, wraz z  postanowieniem, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c. 
3. Po przeprowadz eniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska niezwłocznie wydaje postanowienie 
w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w  przepisach ochrony środowiska. Na postanowienie nie służy zażalenie.  
3a. Po przeprowadzeniu kontroli komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej wydaje postanowienie  
w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie 
zgodności z  warunkami ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie przeciw pożar owym, o  którym mowa 
w art. 42 ust. 4b pkt  1, oraz w  postanowieniu, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c. Na  postanowienie nie służy zażalenie.  
4. W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniującego spełnienie 
wymagań ok reślonych w  przepisach ochrony środowiska właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie 
odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie 
lub przetwarzanie odpadów.  
4a. W przypadku postan owienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej  negatywnie 
opiniującego spełnienie wymagań określonych w  przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność 
z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o  których mowa w  operacie prz eciwpożarowym, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b 
pkt 1, oraz w  postanowieniu, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie 
odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwa rzanie odpadów uwzględn iającego zbieranie lub 
przetwarzanie  odpadów.  
5. Przepisu ust.  1 nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy przygotowania do 
ponownego użycia.  
5a. Przepisu ust.  1a nie stosuje się w  przypadku, gdy zezwolenie na przetwarza nie odpadów dotyczy odzysku poza 
instalacjami i  urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia.  
6. W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów  lub p o-
zwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego z bieranie lub przetwarzanie odpadów stosuje się przepisy ust.  1–5a. 
7. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1, 1a i  6, nie stosuje się art.  48 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsi ę-
biorców (Dz.  U. z 202 1 r. poz. 162). 
8. Przepisów dotyczących przeprowa dzania kontroli przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży  
Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o  którym mowa w  art. 42 ust. 4b pkt  1, nie stosuje się w przypadku:  
1) zakładu stwarzającego zagrożenie wystąpienia poważnej awar ii przemysłowej, o  którym mowa w  art. 3 pkt 48a 
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska;  
2) zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleń na wytwarzanie odpadów 
uwzględniających zbieranie lub przetwarza nie odpadów, które dotyczą wyłącznie odpadów niepalnych.  
9. Do kontroli, o  której mowa w  ust. 1a, stosuje się odpowiednio przepisy usta wy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. o Pań-
stwowej Straży Pożarnej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1123, 1610 i 2112 oraz z 2021 r. poz. 4 64) dotyczące czynności kontrolno -
-rozpoznaw czych.  
Art. 41b. 1. Gospodarowanie odpadami, polegające na zbieraniu odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez 
wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów komunal nych lub odpadów 
pochodzących z  przetwarzania odpadów komunalnych, wymagające uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezw o-
lenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie 
odpadów lub pozwole nia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, odbywa się wyłącznie 
na nieruchomości, której właścicielem, użytkownikiem wieczystym, użytkownikiem albo dzierżawcą jest posiadacz odp a-
dów gospodarujący odpadami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 779 
 
 2. Ustanowienie użyt kowania nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady, wymaga złożenia 
oświadczenia w  formie aktu notarialnego również przez użytkownika. W  oświadczeniu wskazuje się masę i  rodzaje odp a-
dów, które mogą być zbierane lub przetwarzane w  okresi e roku na nieruchomości będącej przedmiotem użytkowania.  
3. Umowa dzierżawy nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady, wymaga zawarcia w  formie 
aktu notarialnego. W  umowie wskazuje się masę i  rodzaje odpadów, które mogą być zbierane lu b przetwarzane w  okresie 
roku na tej nieruchomości.  
4. Ustanawiający użytkowanie oraz dzierżawca są obowiązani zawrze ć, odpowiednio w  oświadczeniu o ustanowieniu  
użytkowania lub w  umowie dzierżawy, oświadczenie, że są świadomi odpowiedzialności soli darnej,  o której mowa w  art. 12 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
5. Przepisów ust.  1–4 nie stosuje się do jednostek budżetowych.  
Art. 42. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpa dów. Wniosek zawiera:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania;  
3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;  
4) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magaz ynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odp a-
dów, które mogą być magazynowane w  tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, któr e mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie 
budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, 
obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca 
magazynowania odpadów;  
5) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod zbierania odpadów;  
6) przedstawienie możliwości technicznych i  organizacyjnych poz walających na leżycie wykonywać działalność w  zakresie 
zbierania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz 
liczby i  jakości posiadanych instalacji i  urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowis ka; 
7) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w  zakresie zbierania odpadów;  
8) opis czynności podejmowanych w  ramach monitorowania i  kontroli działalności objętej zezwoleniem;  
9) opis czynności, które zostaną podjęte w  przypadku zakończe nia działalności objętej zezwoleniem i  związanej z  tym 
ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;  
9a) proponowaną formę i  wysokość zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a; 
10) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.  
2. Zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek zawiera:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do przetwarzania;  
3) określenie masy odpadów po szczególnych rodzajów poddawanych przetwarzaniu i  powstających w  wyniku przetw a-
rzania w  okresie roku;  
4) oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;  
5) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy pos zczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odp a-
dów, które mogą być magazynowane w  tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 779 
 
 c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym cza sie w  instalacji, obiekcie 
budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, 
obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instal acji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca 
magazynowania odpadów;  
6) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod przetwarzania odpadów, w  tym wskazanie procesu przetwarzania 
zgodnie z  załącznikami nr  1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu te chnologicznego z podaniem rocznej mocy przerob o-
wej instalacji lub urządzenia, a  w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w  przypadku instalacji do termic z-
nego przekształcania odpadów – także godzinowej mocy przerobowej;  
7) przedstawienie możliwości tec hnicznych i  organizacyjnych pozwalających na leżycie wykonywać działaln ość w  zakresie  
przetwarzania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników 
oraz liczby i  jakości posiadanych instalacji i  urządzeń odpowiad ających wymaganiom ochrony środowiska;  
8) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w  zakresie przetwarzania odpadów;  
9) opis czynności podejmowanych w  ramach monitorowania i  kontroli działalności objętej zezwoleniem;  
10) opis czynności, kt óre zostaną podjęte w  przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem i  związanej z  tym 
ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;  
11) informacje dotyczące:  
a) minimalnej i  maksymalnej ilości odpadów niebezpiecznych, ich najniższej i  najwyższej wartości kalorycznej 
oraz maksymalnej zawartości zanieczyszczeń, w  szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, 
siarki i  metali ciężkich,  
b) środków, które zostaną podjęte w  celu zagwarantowania, że ciepło wytworzone w  trakcie ter micznego prz e-
kształcania odpadów będzie odzyskiwane w  zakresie, w  jakim jest to wykonalne, przez produkcję ciepła, w y-
twarzanie pary technologicznej lub energii elektrycznej,  
c) sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i  ich negatywnego oddziaływ a-
nia na środowisko,  
d) dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z  uwzględnieniem z bierania, transportu, odzysku i unieszkodl i-
wiania odpadów  
– w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania odpadów;  
12) (uchylony)  
13) informacje, o  których mowa w  art. 98 ust. 1 – w przypadku zezwoleń na przetwarzanie dotyczących unieszkodliwiania  
odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów, przez ich 
składowanie – do ustalen ia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska;  
13a) informacje, o  których mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 1–4 – w przypadku zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego  
zakład recyklingu statków;  
13b) proponowaną f ormę i  wysokość zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 48a; 
14) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.  
3. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą 
powodować dla życi a lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania po d-
stawowego składu chemicznego i  właściwości odpadów.  
3a. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarz a-
nie odpadów dołącza się:  
1) zaświadczenie o  niekaralności:  
a) posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,  
b) wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej posiadacza odpadów będącego osobą 
prawną albo j ednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej  
– za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku  
z art. 163 § 1 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny;  
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 779 
 
 2) zaświadczenie o  niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów 
ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą 
kary (Dz.  U. z 2020 r. poz.  358); 
3) oświadczenie o  niekaralności osób, o  których mowa w  pkt 1, lub o  liczbie prawomocnych wyroków skazujących te 
osoby, za wykroczenia określone w  art. 175, art.  183, art.  189 ust. 2 pkt 6 lub art.  191; 
4) oświadczenie, że w  stosunku do:  
a) osoby, o  której mowa w  pkt 1 lit. a, 
b) posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, 
wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego 
działalność gospodarczą jako osoba fizyczna  
– w ostatnich 10  latach nie wydano ostatecznej decyzji o  cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na 
przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów 
uwzględniającego zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej 
kary pieniężnej, o  której mowa w  art. 194, w  wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł; 
5) oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzor czej posiadacza odpadów nie jest lub 
nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy:  
a) w stosunku do którego w  ostatnich 10  latach wydano ostateczną decyzję o  cofnięciu zezwolenia na zbieranie 
odpad ów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub pozw o-
lenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i  przetwarzanie odpadów lub  
b) któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pienięż ną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 
10 latach, w  wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł 
– za naruszenia popełnione w  czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub 
członkiem zarządu tego innego przedsiębi orcy.  
3b. Oświadczenia, o  których mowa w  ust. 3a pkt  3–5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie 
fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialn ości karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
3c. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarz a-
nie odpadów dołącza się decyzję o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 ustawy 
z dnia 27  marca 2003  r. o planowaniu i  zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.  U. z 2020 r. poz.  293, 471, 782 , 1086 i 1378 
oraz z 2021 r. poz. 11), w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan z a-
gospodarowania przestrzennego,  chyba że uzyskanie decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu nie jest 
wymagane.  
4. (uchylony)  
4a. Do wniosku o  zezwo lenie na:  
1) zbieranie odpadów niebezpiecznych,  
2) przetwarzanie odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych,  
3) zbieranie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z  przetwarzania odpadów komunalnych,  
4) przetwarzanie odpadów komun alnych lub odpadów pochodzących z  przetwarzania odpadów komunalnych  
– posiadacz odpadów, z  wyłączeniem jednostek budżetowych, dołącza dokument potwierdzający prawo własności, prawo 
użytkowania wieczystego, prawo użytkowania albo umowę dzierżawy nieruchomoś ci, o której mowa w  art. 41b ust.  1. 
4b. Do wniosku o  zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów doł ą-
cza się:  
1) operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego cz ęści lub 
innego miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z  komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży 
Pożarnej, wykonany przez:  
a) rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o  którym mowa w  rozdziale 2a ustawy z  dnia 
24 sierpnia  1991  r. o ochronie przeciwpożarowej  – w przypadku gdy organem właściwym jest marszałek woj e-
wództwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska,  
b) osobę, o  której mowa w  art. 4 ust. 2a tej ustawy – w przypadku gdy organem właściwym jest starosta;  
2) postanowieni e, o którym mowa w  ust. 4c. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 779 
 
 4c. Uzgodnienie, o  którym mowa w  ust. 4b pkt  1, następuje w  drodze postanowienia komendanta powiatowego 
(miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, na które przysługuje zażalenie.  
4d. Uzgadniając warunki ochrony przeciwpożarowej in stalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego 
miejsca magazynowania odpadów, komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej:  
1) wyraża zgodę na ich zastosowanie albo  
2) wyraża zgodę na ich zastosowanie pod warunkiem spełnienia dodatkow ych wymagań, albo  
3) nie wyraża zgody na ich zastosowanie.  
4e. Operat przeciwpożarowy stanowi opinię, o  której mowa w  art. 11n ust.  2 pkt 2 ustawy z  dnia 24  sierpnia 1991  r. 
o ochronie przeciwpożarowej.  
5. Do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów p rzez termiczne przekształcanie odpadów lub składowanie 
odpadów dołącza się świadectwo stwierdzające kwalifikacje kierownika odpowiednio spalarni lub współspalarni albo 
składowiska odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych proc esów przetwarzania 
odpadów.  
6. (uchylony)  
6a. Do wniosku o  zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków dołącza się zaświadcz e-
nie, o  którym mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 5. 
7. Organ administracji zapewnia możliwość udziału społeczeń stwa, na zasadach i  w trybie określonych w  ustawie 
z dnia 3  października 2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie 
środowiska oraz o  ocenach oddziaływania na środowisko, w  postępowaniu, którego przedm iotem jest wydanie zezwolenia 
dotyczącego instalacji do termicznego przekształcania odpadów lub decyzji o  zmianie tego zezwolenia.  
Art. 43. 1. W  zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania;  
3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;  
4) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystki ch rodzajów odp a-
dów, które w  tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie 
budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, 
obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca 
magazynowania odpadów;  
5) opis metody lub metod zbierania odpadów;  
6) dodatkowe warunki zbierania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w  szczególności niebezpiecznych, 
lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia lub zdrowia ludzi lub środowiska;  
6a) wymagania wynikające z  warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub 
innego miejsca magazynowania odpadów;  
7) wymagania wynikające z  przepisów odrębnych;  
8) czas obowiązywania zezwolenia.  
2. W zezwoleniu na przetw arzanie odpadów określa się:  
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;  
2) rodzaj i  masę odpadów przewidywanych do przetworzenia i  powstających w  wyniku przetwarzania w  okresie roku;  
3) miejsce i  dopuszczoną metodę lub metody przetwarzania  odpadów, ze wskazaniem procesu przetwarzania zgodnie 
z załącznikami nr  1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu technologicznego z  podaniem rocznej mocy przerobowej inst a-
lacji lub urządzenia, a  w uzasadnionych przypadkach, w  szczególności w  przypadku instalacji  do termicznego prz e-
kształcania odpadów – także godzinowej mocy przerobowej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 779 
 
 4) dodatkowe warunki przetwarzania odpadów, jeżeli wymaga tego rodzaj odpadów, w  szczególności niebezpiecznych, 
lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub śr odowiska;  
5) wskazanie:  
a) miejsca i  sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,  
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i  maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odp a-
dów, które w  tym samym czasie mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w  okresie roku,  
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w  tym samym czasie w  instalacji, obiekcie 
budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z  wymiarów instalacji, 
obiektu  budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,  
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w  Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca 
magazynowania odpadów;  
6) minimalną i  maksymalną ilość odpadów niebezpieczny ch, ich najniższą i  najwyższą wartość kaloryczną oraz ma k-
symalną zawartość zanieczyszczeń, w  szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki i  metali 
ciężkich – w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania o dpadów;  
7) (uchylony)  
7a) informacje, o  których mowa w  art. 102a ust.  1 pkt 1–4 – w przypadku zezwolenia na przetwarzanie dla prowadząc e-
go zakład recyklingu statków;  
7b) wymagania wynikające z  warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlane go lub jego części lub 
innego miejsca magazynowania odpadów;  
8) informacje wynikające z  przepisów odrębnych;  
9) czas obowiązywania zezwolenia.  
3. Jeżeli zezwolenie na przetwarzanie odpadów jest wydawane na okres krótszy niż rok, w  zezwoleniu określa się 
ilość odpadów przewidywanych do przetworzenia w  okresie obowiązywania tego zezwolenia.  
4. W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów można dodatkowo określić uzasadnione technologicznie warunki ek s-
ploatacyjne odbiegające od normalnych oraz czas ich utrzymywania, uzasadniony względami technologicznymi.  
5. W przypadku nowej instalacji do przetwarzania odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów może dodatk o-
wo określać warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych na czas potrzebny do rozruchu tej instalacji i  osiągnięcia 
przez nią mocy przerobowej, nie dłuższy niż rok.  
6. Przepisu ust.  4 i 5 nie stosuje się do składowiska odpadów.  
7. Instalacje, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub 
przetwarzania odpadów s ą projektowane, wykonywane, wyposażane, uruchamiane, użytkowane i  zarządzane w  sposób 
ograniczający możliwość powstania pożaru, a  w razie jego wystąpienia zapewniający:  
1) zachowanie nośności konstrukcji obiektów budowlanych przez określony czas;  
2) ograni czenie rozprzestrzeniania się ognia i  dymu w  ich obrębie;  
3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub tereny przyległe;  
4) możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w  inny sposób;  
5) uwzględnienie bezpieczeństwa ekip  ratowniczych, a  w szczególności zapewnienie warunków do podejmowania przez 
te ekipy działań gaśniczych.  
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia, wymagania w  zakresie  ochrony przeciwpożarowej, jakie mają spełniać obiekty budowlane lub 
ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów, kierując się możl i-
wością wdrożenia wymagań z  zakresu bezpieczeństwa pożarowego oraz ryzyki em związanym z  zagrożeniem pożarowym.  
9. Przepis ust.  7 i przepisy wydane na podstawie ust.  8 stanowią przepisy przeciwpożarowe w  rozumieniu ustawy 
z dnia 24  sierpnia 1991  r. o ochronie przeciwpożarowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 779 
 
 Art. 44. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwol enie na przetwarzanie odpadów wydaje się na czas oznaczony, 
nie dłuższy niż 10  lat. 
2. Zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków wydaje się na czas oznaczony, nie 
dłuższy niż 5  lat. 
3. Zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 2, może b yć przedłużone na czas oznaczony, nie dłuższy niż kolejne 5  lat. 
Art. 45. 1. Z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów zwalnia się:  
1) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospo darcza w  zakresie gospodarowania odpadami, który zbiera  
odpady opakowaniowe i  odpady w  postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w  tym zbieranie leków i  opakowań 
po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów konsumpcyjnych w  sklepach, systemy zb ierania odpadów 
w szkołach, placówkach oświatowo -wychowawczych, urzędach i  instytucjach (nieprofesjonalna działalność w zakre-
sie zbierania odpadów);  
2) osobę fizyczną i  jednostkę organizacyjną niebędące przedsiębiorcami, wykorzystujące odpady na potrzeby własne, 
zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
3) osobę władającą powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w  celach, o  których mowa 
w art. 96 ust. 1 pkt 1–3; 
4) podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o  którym mowa w  ustawi e z dnia 27  kwietnia 2001  r. – 
Prawo ochrony środowiska;  
5) posiadacza odpadów prowadzącego działalność w  zakresie unieszkodliwiania odpadów przez ich składowanie w skła-
dowiskach  podziemnych, który jest obowiązany do uzyskania koncesji na prowadzenie takie j działalności na podst a-
wie ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze;  
6) posiadacza odpadów obowiązanego do uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wyd o-
bywczymi lub zezwolenia na prowadzenie obiektu unieszkod liwiania odpadów wydobywczych, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 10  lipca 2008  r. o odpadach wydobywczych (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2 018); 
7) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami niebezpiecznymi, unieszkodliwia 
w miejscu ic h wytworzenia zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3; 
8) posiadacza odpadów, który poddaje odzyskowi odpady zgodnie z  wymaganiami określonymi w  przepisach wyd a-
nych na podstawie ust.  3; 
9) władającego nieruchomością, któ ry zbiera odpady komunalne, wytwarzane na terenie tej nieruchomości;  
10) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady zbiera w  miejscu ich wytworzenia;  
11) punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony samodzielnie przez gminę lub w spólnie z  inną 
gminą lub gminami.  
2. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, jest obowiązany posiadać umowę zawartą w  formie pisemnej pod ryg o-
rem nieważności, z  posiadaczem odpadów posiadającym zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarz a-
nie odpadów wymienionych w  ust. 1 pkt 1, dotyczącą co najmniej nieodpłatnego przyjmowania odpadów.  
3. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia, rodzaje i  ilość odpadów, jakie mogą być objęte zwolnieniem, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 7 i 8, 
oraz metodę przetwarzania odpadów, która ma być zastosowana, a  w przypadku odpadów niebezpiecznych – także szcz e-
gółowe warunki zwolnień w  zakresie odzysku odpadów, kierując się właściwościami o dpadów oraz potencjalnym zagr o-
żeniem dla środowiska w  trakcie przetwarzania odpadów.  
4. Wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie odpadów lub przetwarzani e odpadów, może być zwolniony z obo-
wiązku uzyskania odrębnego zezwolenia na prowadzenie tej działalno ści, jeżeli posiada pozwolenie na wytwarzanie 
odpadów.  
5. Wytwórca odpadów, o  którym mowa w  ust. 4, jest obowiązany uwzględnić we  wniosku o  wydanie pozwolenia na 
wytwarzanie odpadów odpowiednio wymagania przewidziane dla wniosku o  wydanie zezwolenia na zbi eranie odpadów 
lub wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w  tym dołączyć wymagane załączniki.  
5a. Przepis ust.  5 stosuje się do wniosku o  wydanie pozwolenia zintegrowanego określającego wymagania dla zbi e-
rania lub przetwarzania odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 779 
 
 6. Właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów, uwzględnia odpowiednio wymagania przew i-
dziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
7. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o  którym mowa w  ust. 6, wydaje organ  właściwy do wydania zezwolenia 
na przetwarzanie odpadów.  
8. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o  którym mowa w  ust. 6, jest jednocześnie odpowiednio zezwoleniem na 
zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.  
9. Jeżeli pozwolenie zintegrowa ne obejmuje zbieranie odpadów lub ich przetwarzanie, przepis ust.  8 stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 46. 1. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów, w  przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowani a odpadami:  
1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;  
2) jest niezgodny z  planami gospodarki odpadami;  
3) jest niezgodny z  przepisami prawa, w  tym prawa miejscowego.  
1a. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbie ranie  odpadów  lub zezwolenia na przetwarzanie  odpadów 
przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadają cą osobowości prawnej, jeżeli w sto-
sunku do:  
1) tego przedsiębiorcy lub  
2) wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej  lub członka zarządu tego przedsiębiorcy, prowadzącego działalność 
gospodarczą jako osoba fizyczna  
– wydano decyzję, o  której mowa w  art. 47 ust. 2, a nie minęło 10  lat od dnia, gdy decyzja o  cofnięciu zezwolenia stała się 
ostateczna.  
1b. Przepis ust.  1a stos uje się także, jeżeli wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu tego 
przedsiębiorcy jest lub był, w  czasie gdy zostało popełnione naruszenie, z  powodu którego cofnięto zezwolenie na zbier a-
nie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie o dpadów, wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub 
członkiem zarządu innego przedsiębiorcy, w  stosunku do którego wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia, a  nie minęło 
10 lat od dnia, w  którym decyzja o  cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.  
1c. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli osoba ta została ukarana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa 
przeciwko środowisku lub przestęps twa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 ustawy 
z dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
1d. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów 
przedsiębiorcy będącem u osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli:  
1) wobec przedsiębiorcy prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie 
przepisów ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpowied zialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione 
pod groźbą kary;  
2) wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego przedsiębiorcy jest osoba, która 
została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środo wisku lub przestępstwa, o  których 
mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
1e. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów:  
1) przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli co 
najmniej trzykrotnie:  
a) będący osobą fizyczną wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu tego przedsiębiorcy 
został skaza ny prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o  których mowa w  art. 175, art.  183, art.  189 
ust. 2 pkt 6 lub art.  191, 
b) wymierzono administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 10  latach, w wysokości przekr a-
czającej łącznie kwotę 1 50 000 zł: 
– temu przedsiębiorcy,  
– wspólnikowi, prokurentowi, członkowi zarządu lub członkowi rady nadzorczej tego przedsiębiorcy prow a-
dzącemu działalność gospodarczą jako osoba fizyczna,  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 779 
 
 – innemu przedsiębiorcy, którego wspólnikiem, prokurentem, członkie m rady nadzorczej lub członkiem zarz ą-
du, w  czasie gdy zostało popełnione naruszenie, z  powodu którego wymierzono administracyjną karę pi e-
niężną, jest lub był wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów 
składającego w niosek;  
2) przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli co najmniej trzykrotnie:  
a) został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o  których mowa w  art. 175, art.  183, art.  189 
ust. 2 pkt 6 lub art.  191, 
b) wymierzono mu administracyjną karę  pieniężną, o  której mowa w  art. 194, w  ostatnich 10  latach, w wy sokości  
przekraczającej łącznie kwotę 150  000 zł. 
1f. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, 
w przypadku gdy na terenie, któr ego wniosek dotyczy, nie ma instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, wskaz a-
nych we wniosku, o  którym mowa w  art. 42 ust. 1 lub 2.  
2. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcenie odp a-
dów lub skła dowanie odpadów, w  przypadku gdy kierownik spalarni odpadów lub współspalarni odpadów albo kierownik 
składowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  
odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarz ania odpadów.  
3. Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowan e-
go, w  przypadku gdy instalacja komunalna nie spełnia wymagań ochrony środowiska lub wymagań określonych dla takiej 
instalacji.  
4. Przepisy  ust. 1 stosuje się odpowiednio do odmowy przedłużenia zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego 
zakład recyklingu statków.  
Art. 47. 1. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetw a-
rzanie odpadów, naru sza przepisy ustawy w  zakresie działalności objętej zezwoleniem, w  sposób istotny narusza wym a-
gania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z  wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do 
niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając t ermin usunięcia nieprawidłowości.  
1a. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu sta t-
ków, narusza przepisy ustawy w  zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z  wydanym zezwol e-
niem, lub prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 
rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ wzywa prowadzącego zakład recyklingu statków do niezwłocznego zaniech a-
nia naruszeń, wyznaczając te rmin usunięcia nieprawidłowości.  
2. W przypadku gdy posiadacz  odpadów,  o którym mowa w  ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal narusza przepisy  
ustawy, działa niezgodnie z  wydanym zezwoleniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciw pożarowej lub gdy pr o-
wadzo ny przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań,  o których mowa w  art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie, w  drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.  
3. Cofnięcie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1 i 1a, powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem.  
4. Decyzji, o  której mowa w  ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, uwzględni a-
jąc potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalno ści. 
5. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i  negatywnych skutków 
w środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom 
w środowisku i  ich naprawie, w  rama ch prowadzonej działalności objętej tym zezwoleniem, na własny koszt, w  terminie 
wskazanym w  decyzji, o  której mowa w  ust. 2. Przepisy art.  26 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
6. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 2, wszczyna s ię z urzędu.  
7. Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeżeli wniosek dot y-
czy uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją, o  której mowa w  ust. 2, a nie minęł o 10 lat od dnia, gdy decyzja o cof-
nięciu zezwolenia stała się ostateczna.  
8. W przypadku stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia zezwolenia na  zbieranie odpadów lub zezw o-
lenia na przetwarzanie odpadów przepisy ust.  3 i 5 stosuje się odpowiednio.  
9. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 8, nie stosuj e się przepisów art.  26 ust. 2 i 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 779 
 
 Art. 48. Zezwolenie na zbieranie odpadów i  zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa:  
1) po upływie czasu, na jaki zostało wydane;  
2) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem zaprzestał działalności objętej zezwoleniem lub z  innych powodów zezwolenie 
stało się bezprzedmiotowe;  
3) na wniosek podmiotu objętego zezwoleniem;  
4) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie rozpoczął działalności objętej zezwoleniem w  terminie 2  lat od dnia, 
w którym zezwolenie stało się ostateczne;  
5) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez 2  lata. 
Art. 48a. 1. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na 
przetwarzanie odpadów, z  wyłączeniem zarządzającego składowi skiem odpadów, jest obowiązany do ustanowienia z a-
bezpieczenia roszczeń w  wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów wykonania zastępczego:  
1) decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub 
magaz ynowania, o  której mowa w  art. 26 ust. 2, 
2) obowiązku wynikającego z  art. 47 ust. 5 
– w tym usunięcia odpadów i  ich zagospodarowania łącznie z  odpadami stanowiącymi pozostałości z  akcji gaśniczej lub 
usunięcia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. 
o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie w  ramach prowadzonej działalności polegającej na zbieraniu lub 
przetwarzaniu odpadów.  
1a. Jeżeli w  przypadku, o  którym mowa w  art. 26a ust.  1, posi adacz odpadów nie zwrócił poniesionych przez właś -
ciwy organ kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i  gospodarowaniu nimi zgodnie z  art. 26a ust.  6, środki 
z zabezpieczenia roszczeń przeznacza się na pokrycie tych kosztów.  
2. Obowiązek, o  którym  mowa w  ust. 1, nie dotyczy:  
1) odpadów obojętnych określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  118; 
2) odpadów spełniających kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określone 
w przepisach wydanych na podstawi e art.  118; 
3) popiołów, żużli i  gipsów oraz wydobytej w  trakcie robót budowlanych niezanieczyszczonej gleby lub ziemi.  
3. Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się jako iloczyn największej masy odpadów, które mogłyby być mag a-
zynowane w  instalacji, obie kcie budowlanym lub jego części lub miejscu magazynowania odpadów, z  uwzględnieniem 
wymiarów obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, oraz stawki zabezpiecz e-
nia roszczeń.  
3a. Wysokość zabezpieczenia roszczeń dla odzysku  polegającego na wypełnianiu terenu niekorzystnie przekształc o-
nego oblicza się jako iloczyn masy odpadów przewidywanych do przetworzenia w  okresie roku oraz stawki zabezpiecz e-
nia roszczeń w  wysokości określonej dla magazynowanych odpadów w  przepisach wydan ych na podstawie ust.  22. 
3b. W przypadku gdy zgodnie z  przepisam i wydanymi na podstawie ust.  22 odpadom, o  których mowa w  ust. 3a, 
można przyporządkować więcej niż jedną stawkę zabezpieczenia roszczeń, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród tych 
stawek.  
4. Zabezpieczenie roszczeń może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy 
ubezpieczeniowej.  
5. W gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisie ubezpieczeniowej stwierdza się, że w  dowolnym 
czasie, do wydania  ostatecznej decyzji o  zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpi e-
czeniowej, o  której mowa w  ust. 18, w  razie wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku 
w rozumieniu ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, powstałych 
w wyniku niewywiązania się przez podmiot z  obowiązków określonych w  niniejszej ustawie, w  tym obowiązków wynika ją-
cych z posiadanego  zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzani e odpadów, lub konieczności us u-
nięcia odpadów z  miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania, bank lub zakład ubezpieczeniowy 
uregulują zobowiązania na rzecz organu prowadzącego egzekucję tych obowiązków.  
6. W przypadku gdy zabezpieczenie  roszczeń ma formę gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, gw a-
rantem może być wyłącznie instytucja finansowa:  
1) upoważniona do gwarantowania długu celnego;  
2) mająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 779 
 
 7. Właściwy o rgan określa formę i  wysokość zabezpieczenia w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie.  
8. W przypadku zmiany okoliczności faktycznych mających wpływ na wysokość określonego zabezpieczenia ros z-
czeń, podmiot jest obowiązany do złożenia wniosku o  zmia nę formy lub wysokości zabezpieczenia roszczeń. Zmiana 
następuje w  drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.  
9. Zabezpieczenie roszczeń w  formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ 
właściwy do wydania zezwole nia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a  zabezpieczenie 
roszczeń w  formie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do tego 
organu, a  w przypadku decyzji wydawanych przez regionalneg o dyrektora ochrony środowiska – do wojewody właściw e-
go ze względu na miejsce prowadzenia działalności.  
10. Posiadacz odpadów jest obowiązany wpłacić zabezpieczenie roszczeń w  formie depozytu i  poinformować o  tym 
organ właściwy do wydania zezwolenia na zbi eranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów albo złożyć 
oryginały gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej organowi, o  którym mowa 
w ust. 9, w terminie 2  tygodni od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia, o  którym mowa w  ust. 7 lub 8.  
11. Posiadacz odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres obowiąz y-
wania zezwolenia na  zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów i  po zakończeniu obowiązywania tych 
zezwoleń,  do czasu uzyskania ostatecznej decyzji o  zwrocie zabezpieczenia roszczeń, o  której mowa w  ust. 18. 
12. Właściwy organ przechowuje złożone przez posiadacza odpadów dokumenty potwierdzające wniesienie zabe z-
pieczenia roszczeń przez cały okres obowiązywania z ezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie 
odpadów.  
13. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie 
z postanowieniem, o  którym mowa w  ust. 7, w szczególności w  wysokości ni ższej niż wymagana, właściwy organ odm a-
wia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.  
14. W razie stwierdzenia po wydaniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, 
że zabezpieczenie roszc zeń nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z  postanowieniem, o  którym 
mowa w  ust. 7 lub 8, w  szczególności w  wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ cofa to zezwolenie.  
15. W razie stwierdzenia, że posiadacz odpadów, wbrew obowią zkowi, o  którym mowa w  ust. 11, nie utrzymuje 
ustanowionego zabezpieczenia roszczeń, właściwy organ cofa zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na prz e-
twarzanie odpadów, a  w przypadku zakończenia obowiązywania zezwolenia, niezwłocznie wszczyna egze kucję wykon a-
nia obowiązku, o  którym mowa w  art. 47 ust. 5, zgodnie z  ustawą z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucy j-
nym w  administracji.  
16. Odsetki od depozytu, po potrąceniu kosztów obsługi rachunku bankowego, na którym jest on przechowywany, s ą 
dopisywane do sumy depozytu i  zwracane wraz z  nim. Na wniosek posiadacza odpadów odsetki są zwracane po zako ń-
czeniu roku kalendarzowego, za który przysługują, w  terminie 14  dni od dnia złożenia wniosku.  
17. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, organ p rowadzący egzekucję orzeka, w  drodze decyzji, o  przeznacz e-
niu środków z  zabezpieczenia roszczeń zgodnie z  ust. 1, o ile posiadacz odpadów wszystkich tych działań nie wykonał 
w całości i  o ile nie wykonał ich na własny koszt.  
18. Właściwy organ orzeka, na w niosek posiadacza odpadów, w  drodze decyzji, o  zwrocie zabezpieczenia roszczeń 
w formie depozytu wraz z  odsetkami lub o  zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpi e-
czeniowej:  
1) jeżeli odmówił wydania zezwolenia na zbieranie od padów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
2) jeżeli zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasło z  powodu, o  którym 
mowa w  art. 48 pkt 4, albo  
3) w przypadku wykonania przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków z wiązanych z  usunięciem oraz zagos -
podarowaniem odpadów i  usunięciem negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
19. Do wniosku o  zwrot zabezpiecz enia roszczeń dołącza się, odpowiednio:  
1) decyzję o  wygaszeniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów z  powodu, o  którym 
mowa w  art. 48 pkt 4; 
2) decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia n a przetwarzanie odpadów;  
3) dowody, w  tym dokumenty stosowane na potrzeby ewidencji odpadów, potwierdzające wykonanie przez posiadacza 
odpadów wszystkich obowiązków związanych z  usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i  usunięciem neg a-
tywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu usta wy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapo-
bieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie w  ramach prowadzonej działalności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 779 
 
 20. W przypadku obniżenia wysokości ustanowionego zabezpieczenia roszczeń w  formie depozyt u, wyni kającego 
ze zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadó w, właściw y organ może orzec, 
w drodze decyzji, o  zwrocie części depozytu wraz z  odsetkami.  
21. W przypadku gdy organem właściwym do wydania decyzji jest region alny dyrektor ochrony środowiska, komp e-
tencje organu egzekucyjnego przysługują wojewodzie.  
22. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wysokość stawek zabezpieczenia ros z-
czeń za Mg magazynowanych odpadów, kierując się właściwoś ciami odpadów oraz kosztami usunięcia odpadów 
z działalności polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów i  ich zagospodarowania, w  tym odpadów stanowiących 
pozostałości z  akcji gaśniczej, oraz usunięcia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie.  
23. Przepisy ust.  1–22 stosuje się do pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub przetw a-
rzanie odpadów oraz do pozwoleń zintegr owanych uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów.  
Rozdział 2  
Rejestr  
Art. 49. 1. Marszałek województwa prowadzi rejestr podmiotów:  
1) wprowadzających produkty,  
2) wprowadzających produkty w  opakowaniach,  
3) prowadzących jednostki handlu detalic znego lub hurtowego, w  których są oferowane torby na  zakupy z  tworzywa 
sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowanio wymi (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1114), 
4) gospodarujących odpadami  
– zwany dalej „rejestrem”.  
2. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek lub z  urzędu.  
3. Wpisu do rejestru na wniosek dokonuje marszałek województwa, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania 
lub siedzibę podmiotu . 
4. Wpisu do rejestru z  urzędu, w  przypadkach, o  których mowa w  art. 51 ust. 1 pkt 1–5, dokonuje marszałek woj e-
wództwa, właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności.  
5. Rejestr jest prowadzony w  systemie teleinformatycznym w  rozumieniu art.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. 
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.  U. z 2021 r. poz.  670). 
6. Rejestr stanowi integralną część Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
7. Rejestr jes t publicznie dostępny, z  wyłączeniem:  
1) warunków umowy, jaką wprowadzający sprzęt w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie 
elektrycznym i  elektronicznym (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1893), zwany dalej „wprowadzającym sprzęt”, albo autor yzo-
wany przedstawiciel, o  którym mowa w  art. 26 tej ustawy, zwany dalej „autoryzowanym przedstawicielem”, zawarł 
z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego;  
2) dokumentów, o  których mowa w  art. 53 ust. 7 pkt 6; 
3) rodzaju i  wysokości zab ezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym ; 
4) numeru PESEL;  
5) adresu e -mail.  
8. Rejestr zawiera linki do rejestrów prowadzonych w  innych niż Rzeczpospolita P olska państwach członkowskich 
w rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym w  celu ułatwienia 
rejestracji w  nich.  
9. Rejestr zawiera wykaz funkcjonujących spalarni odpadów i  współspalarni odpadów, w  podzial e na województwa 
oraz w  podziale na instalacje o  przepustowości poniżej 2  Mg na  godzinę oraz instalacje o  mocy przerobowej 2  Mg na 
godzinę lub więcej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 779 
 
 Art. 50. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek:  
1) z zakresu ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi 
odpadami oraz o  opłacie produktowej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1903 ): 
a) wprowadzających na terytorium kraju produkty,  
b) prowadzących odzysk lub recykling odpadów powstałych z  produ któw,  
c) organizacji odzysku,  
d) dokonujących eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów powstałych z  produktów w  celu podd a-
nia ich odzyskowi lub recyklingowi;  
2) z zakresu ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksplo atacji (Dz.  U. z 2020 r. poz.  2056): 
a) wprowadzających pojazdy,  
b) prowadzących punkty zbierania pojazdów,  
c) prowadzących stacje demontażu,  
d) prowadzących strzępiarki;  
3) z zakresu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym:  
a) wprowadzających sprzęt lub autoryzowanych przedstawicieli;  
b) zbierających zużyty sprzęt,  
c) prowadzących zakład przetwarzania,  
d) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego,  
e) prowadzących działalność w  zakresie recyklingu , 
f) prowadzących działalność w  zakresie innych niż recykling procesów odzysku;  
4) z zakresu ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1850): 
a) wprowadzających baterie lub akumulatory,  
b) prowadzących zakłady prz etwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,  
c) podmiotów pośredniczących;  
5) z zakresu niniejszej ustawy:  
a) posiadaczy odpadów prowadzących przetwarzanie odpadów zwolnionych z  obowiązku uzyskania zezwolenia 
na przetwarzanie odpadów, z  wyjątkiem  wymienionych w  art. 45 ust. 1 pkt 2 i 3, 
b) transportujących odpady,  
c) sprzedawców odpadów i  pośredników w  obrocie odpadami, o  ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie 
pkt 1 i 3 lub z  urzędu,  
d) prowadzących zakłady recyklingu statków,  
e) wytwó rców odpadów obowiązanych do prowadzenia ewidencji odpadów, z  wyłączeniem posiadaczy odpadów 
wymienionych w  art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2; 
6) z zakresu ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi  – organizacji 
samorządu gospodarczego, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy, a  także przedsiębiorców:  
a) będących organizacjami odzysku opakowań,  
b) dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy:  
– odpadów opakowaniowych,  
– produktów w  opakowaniach,  
c) eksportujących:  
– odpady opakowaniowe,  
– opakowania,  
– produkty w  opakowaniach,  
d) prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych,  
e) wprowadzających opakowania,  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 779 
 
 f) wprowadzających produkty w  opakowaniach , 
g) przedsiębiorców prowadzących jednos tki handlu detalicznego lub hurtowego, w  których są oferowane torby 
na zakupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której m owa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca  
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
7) z zakresu ust awy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1439, 
2320 i 2361 ): 
a) punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonych samodzielnie przez gminę lub wspólnie 
z inną gminą lub gminami,  
b) podm iotów, które uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komuna l-
nych od właścicieli nieruchomości.  
2. Przed rozpoczęciem działalności w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, podmiot jest obowiązany uzyskać wpis do 
rejestru.  
3. Działalność w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1, może prowadzić wyłącznie podmiot wpisany do rejestru.  
4. Przepisów ust.  2 i 3 nie stosuje się do wprowadzającego sprzęt, który korzysta z  uprawnienia określonego 
w art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września  2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany zamieścić w  rejestrze wykaz wprowadzających sprzęt, którzy prz e-
kazali mu informacje, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 11  września 2 015 r. o zużytym sprzęcie ele k-
trycznym i  elektronicznym.  
6. Organizacja samorządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy  z dnia 13  czerwca 2013  r. o gosp o-
darce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, składa wniosek o  wpis do rejestru niezwłoc znie po zawarciu poroz u-
mienia, o  którym mowa w  tym przepisie.  
Art. 51. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru z  urzędu:  
1) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane,  
2) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie na wytwarzani e odpadów,  
3) posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów,  
4) podmiotu, który uzyskał decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi lub zezwolenie 
na prowadzenie obiektu un ieszkodliwiania odpadów wydobywczych,  
5) podmiotu, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie odpadów na podstawie ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – 
Prawo geologiczne i  górnicze  
6) (uchylony)  
– jeżeli nie uzyskali wpisu do rejestru na podstawie art.  50 ust. 2. 
2. Nie podlegają wpisowi do rejestru:  
1) osoba fizyczna oraz jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami wykorzystujące odpady na potrzeby własne , 
zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
2) podmiot władający powierzchnią ziemi, na której są stosowane k omunalne osady ściekowe w  celach, o  których 
mowa w  art. 96 ust. 1 pkt 1–3, zwolniony z  obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
3) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w  zakresie gospodarowania odpadami, który zbi e-
ra odpady opakowaniowe i  odpady w  postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w  tym zbieranie leków i  opak o-
wań po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów konsumpcyjnych w  sklepach, systemy zbierania o d-
padów w  szkołach, placówkach oświatowo -wychowawczych, urzędach i  instytucjach (nieprofesjonalna działalność 
w zakresie zbierania odpadów);  
4) transportujący wytworzone przez siebie odpady ; 
5) wytwórca odpadów będący rolnikiem gospodarującym na powierzchni użytków rolnych poniżej 75  ha, o  ile nie pod-
lega wpisowi do rejestru na podstawie ust.  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 779 
 
 Art. 52. 1. W  przypadku podmiotów wpisywanych do rejestru na wniosek, rejestr zawiera następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e -mail, a  w przypadku wyznaczenia 
autoryzowanego przedstawiciela – również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i  lokalu, kraj, 
numer telefonu i  faksu oraz osobę do kontaktu, a  także imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby  
producenta  w rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, 
zwanego dalej „producentem sprzętu”, który go wyznaczył;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany;  
3) (uchylony)  
3a) numer PESEL – w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi nieobowiązanymi do posiadania numeru 
identyfikacji podatkowej (NIP);  
4) z zakresu ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowani a niektórymi 
odpadami oraz o  opłacie produktowej w  odniesieniu do:  
a) przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju produkty:  
– informację o  sposobie wykonania obowiązku zapewnienia odzysku, a  w szczególności recyklingu, odpadów 
powstałych z  produktów , 
– nazwę i  numer rejestrowy organizacji odzysku, która przejęła obowiązek zapewnienia odzysku i  recyklingu 
odpadów powstałych z  produktów, o  ile została zawarta umowa z  organizacją odzysku,  
b) prowadzącego recykling odpadów powstałych z  produktów:  
– kod i  nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do recyklingu,  
– informację o  stosowanym procesie recyklingu,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  recyklingiem odpadów,  
– informację o  wdrożonym systemie  jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji do recyklingu  w odniesieniu do poszczególnych rodzajów 
odpadów , 
c) prowadzącego odzysk odpadów powstałych z  produktów:  
– kod i  nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do odzysku,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie odzysku,  
– informację o  decyzjach związanych z  odzyskiem,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środ owiskowego albo o  ich braku,  
– informację o  masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do odzysku wraz z  podaniem rocznej 
mocy przerobowej instalacji lub urządzenia służących do odzysku,  
d) dokonującego eksportu odpadów powstałych z  produktów oraz  wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów p o-
wstałych z  produktów w  celu poddania ich odzyskowi i  recyklingowi:  
– kod i  nazwę rodzajów odpadów powstałych z  produktów przyjmowanych w  celu eksportu lub wewnątr z-
wspólnotowej dostawy,  
– informację o  decyzjach związa nych z  gospodarką odpadami,  
e) organizacji odzysku:  
– informację o  rodzaju produktów, w  stosunku do których organizacja odzysku zamierza wykonywać obowiązek  
zapewniania odzysku i  recyklingu odpadów z  nich powstałych,  
– informację o  wdrożonym systemie jakoś ci, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 779 
 
 5) z zakresu ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji w  odniesieniu do:  
a) wprowadzającego pojazdy:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– inform ację o  stacjach demontażu i  punktach zbierania pojazdów działających w  ramach sieci zbierania p o-
jazdów wraz z  datą, od której dana stacja lub punkt funkcjonuje w  sieci, oraz datę, do której dane stacje lub 
punkty funkcjonowały w  tej sieci, w  przypadku zapr zestania ich funkcjonowania,  
b) prowadzącego punkt zbierania pojazdów:  
– adres punktu zbierania pojazdów,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
c) prowadzącego stację demontażu:  
– adres stacji demontażu,  
– informację o  stosowanych proc esach przetwarzania,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
d) prowadzącego strzępiarkę:  
– adres strzępiarki,  
– informację o  decyzjach zwią zanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
6) z zakresu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym w  odniesieniu do:  
a) wprowadzając ego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– nazwę marki sprzętu, numer i  nazwę grupy sprzętu, typ sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw 
domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw d omowych),  
– informację o  umowie z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  art. 11 
ust. 3 tej ustawy, a  w przypadku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony 
dla gospodarstw domowych, który n ie zawarł umowy z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektr o-
nicznego – informację o  masie sprzętu, który zamierza wprowadzić do obrotu w  danym roku kalendarz o-
wym, zaliczonego do poszczególnych grup sprzętu oraz o  formie i  wysokośc i zabezpieczenia finanso wego, 
o którym mowa w  art. 27 ust. 1 tej ustawy,  
– informację o  stosowanej technice sprzedaży sprzętu,  
– wykaz producentów sprzętu, z  którymi autoryzowany przedstawiciel zawarł umowę, o  której mowa w  art. 26 
ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przy-
padku autoryzowanego przedstawiciela,  
b) zbierającego zużyty sprzęt:  
– numer i  nazwę grupy sprzętu, z  której powstał zebrany przez niego zużyty sprzęt,  
– adresy miejsc, w  których jest zbieran y zużyty sprzęt,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
c) prowadzącego zakład przetwarzania:  
– numer i  nazwę grupy sprzętu, z  której powstał przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,  
– adres zakładu przetwarzania,  
– informację o  rocznej m ocy przerobowej zakładu przetwarzania,  
– informację o  zbieranym zużytym sprzęcie, w  tym adresy miejsc, w  których jest zbierany zużyty sprzęt,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zar ządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 779 
 
 d) prowadzącego działalność w  zakresie recyklingu:  
– kod i  nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,  
– informację o  stosowanym procesie recyklingu,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do recyklin gu, 
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu,  
– informację o  decyzjach związanych z  recyklingiem odpadów,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
e) prowadzącego działalność w  zakresie innych niż recykling procesów odzysku:  
– kod i  nazwę rodzajów przyjmowanych odpadów,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do odzysku,  
– adres miejsca prowadzenia działalności w  zakresie odzysku,  
– informację o  decyzjach związanych z  odzyskiem odpadów,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
f) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego:  
– wykaz autoryzowanych p rzedstawicieli z  informacją o  imieniu i  nazwisku lub nazwie oraz adresie zamies z-
kania lub siedziby producentów sprzętu, którzy ich wyznaczyli, lub wykaz wprowadzających sprzęt, 
z którymi organizacja zawarła umowy, o  których mowa w  art. 11 ust. 3 tej ustawy , zawierający firmy prze d-
siębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i  numery rejestrowe,  
– kopię zaświadczenia wydanego  przez bank prowadzący rachunek organizacji odzysku sprzętu elektrycznego 
i elektronicznego o  wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakłado wego organizacji odzysku sprzętu 
elektrycznego i  elektronicznego na pokrycie tego kapitału;  
7) z zakresu ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach w  odniesieniu do:  
a) wprowadzającego baterie lub akumulatory:  
– informację o  rodzaju wpro wadzanych baterii i  akumulatorów,  
– informację o  sposobie realizowania obowiązków wynikających z  ustawy, a  w przypadku realizacji obowią z-
ków za pośrednictwem innego podmiotu – dane tego podmiotu,  
– informację o  marce wprowadzanych baterii i  akumulatorów, o  ile posiada on taką informację,  
b) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów:  
– informację o  rodzajach przetwarzanych baterii i  akumulatorów oraz o  prowadzonych procesach przetwarz a-
nia i recyklingu,  
– informację o  decyzj ach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
c) podmiotu pośredniczącego:  
− wykaz wprowadzających bater ie lub akumulatory, z  którymi podmiot pośredniczący zawarł umowę, o  której 
mowa w  art. 28 ust. 4 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i  numery 
rejestrowe,  
− informację o  wdrożonym systemie zarządzania środowiskowego alb o o jego braku;  
7a) z zakresu ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi w  odniesieniu do:  
a) organizacji odzysku opakowań:  
– wskazanie rodzajów opakowań, w  stosunku do których organizacja odzysku opakowań zamierza  wykonywać 
obowiązek zapewniania odzysku i  recyklingu odpadów opakowaniowych,  
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 779 
 
 b) przedsiębiorców eksportujących odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorców dokonu jących wewnątrzwspóln o-
towej dostawy odpadów opakowaniowych:  
– kod i  rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych w  celu poddania ich recyklingowi lub innemu niż 
recykling procesowi odzysku poza terytorium kraju,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospoda rowaniem odpadami,  
c) przedsiębiorców prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych:  
– kod i  rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych do recyklingu lub innego niż recykling procesu 
odzysku,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarowaniem odpadami,  
– informację o  stosowanym procesie odzysku,  
– informację o  masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do odzysku wraz z  podaniem rocznej 
mocy przerobowej instalacji lub urządzenia służących do odzysku,  
– informację o  miejscu prowadzenia działalności w  zakresie recyklingu lub innego niż recykling procesu od zysku , 
– informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku,  
d) wprowadzających produkty w  opakowaniach:  
– inform ację o  sposobie wykonania obowiązku zapewnienia odzysku i  recyklingu odpadów opakowaniowych 
samodzielnie, za  pośrednictwem organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, 
o której mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy,  
– nazwę i  numer reje strowy organizacji odzysku opakowań, która przejęła obowiązek zapewnienia odzysku 
i recyklingu odpadów opakowaniowych, o  ile została zawarta umowa z  organizacją odzysku opakowań,  
– nazwę i  numer rejestrowy organizacji samorządu gospodarczego, o  której mowa  w art. 25 ust. 1 tej ustawy – 
w przypadku wprowadzających produkty w  opakowaniach wielomateriałowych lub wprowadzających środki 
niebezpieczne w  opakowaniach, którzy przystąpili do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 tej ustawy,  
e) wprowadzających opakow ania oraz eksportujących produkty w  opakowaniach i  dokonujących wewnątrzwspó l-
notowej dostawy produktów w  opakowaniach:  
– informację o  rodzaju prowadzonej działalności,  
– informację o  rodzaju wytwarzanych, przywożonych z  zagranicy oraz wywożonych za granicę  opakowań,  
f) organizacji samorządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 tej ustawy – informację o  zakresie i  terminie 
realizacji zawartego przez tę organizację porozum ienia z  marszałkiem województwa , 
g) przedsiębiorców prowadzących jednostki hand lu detalicznego lub hurtowego, w  których są oferowane torby na 
zakupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi:  
– informację o  rodzaju p rowadzonej działalności,  
– informację o  miejscu albo miejscach prowadzenia działalności;  
7b) z zakresu ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach w  odniesieniu do pod mio-
tu, który uzyskał wpis do rejestru działalności regu lowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właś cicieli  
nieruchomości – nazwę gminy, powiatu i  województwa, w  których podmiot ten odbiera odpady komunalne;  
8) z zakresu niniejszej ustawy w  odniesieniu do:  
a) transportującego odpady – kod i  nazwę rodzajów transportowanych odpadów,  
b) sprzedawcy odpadów – kod i  nazwę rodzajów nabywanych i  zbywanych odpadów,  
c) pośrednika w  obrocie odpadami – kod i  nazwę rodzajów odpadów będących przedmiotem obrotu,  
d) posiadacza odpadów, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a: 
– kod i  nazwę rodzajów przetwarzanych odpadów,  
– informację o  przyczynie zwolnienia z  obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów,  
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 779 
 
 e) prowadzącego zakład recyklingu statków:  
– adres zakładu recyklingu statków,  
– informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami,  
– informację o  metodzie recyklingu statków,  
– informację o  rodzaju i  wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków,  
– informację o  ograniczeniach i  uwarunkowaniach w  funkcjonowaniu zakładu recyklingu s tatków, w  tym 
dotyczących gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,  
– informację o  maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako sumę mas statków 
wyrażoną w  tonach masy statku pustego (LDT) w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 24 rozpor ządzenia 1257/2013,  
f) wytwórcy odpadów – informację o  miejscu wytwarzania  odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania 
pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego , 
g) punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych, o  którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 11: 
– adres punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych,  
– kod i  nazwę rodzajów zbieranych odpadów komunalnych.  
2. W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru z  urzędu, rejestr zawiera następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko l ub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
2a) adres e -mail;  
3) (uchylony)  
4) odpowiednio informację o  decyzjach związanych z  gospodarką odpadami, a  także o  decyzji zatwierdzającej  program 
gospodarowania odpadami wydobywczymi, zezwoleniu na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wyd o-
bywczych, o  których mowa w  ustawie z  dnia 10  lipca 2008  r. o odpadach wydobywczych, koncesji na podziemne 
składowanie odpadów, o  której mowa w  ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne i  górnicze lub 
o wpisie do rejestru działalności regulowanej w  zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruch o-
mości – na podstawie ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach;  
5) informacje zawarte w  decyzjach, o  których mowa w  pkt 4: 
a) nazwę i  adres instalacji lub nazwę i  adres miejsca zbierania odpadów,  
b) informacje o  rodzajach odpadów wytwarzanych, zbieranych lub przetwarzanych,  
c) informacje o  dopuszcz onej w  decyzji mocy przerobowej instalacji lub urządzenia,  
d) informacje o  procesie odzysku lub procesie unieszkodliwiania;  
6) informację o  wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o  ich braku;  
7) (uchylony)  
8) wskazanie czy jes t prowadzona regeneracja olejów odpadowych – w przypadku przetwarzania olejów odpadowych ; 
9) współrzędne geograficzne instalacji:  
a) składowisk odpadów,  
b) obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,  
c) spalarni odpadów,  
d) współspalarni odpadów.  
3. W przypadku gdy marszałek województwa nie dysponuje informacją, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, 2a i 9 , wzywa 
podmiot do przekazania tej informacji.  
4. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 2, który wdrożył system jakości lub system zarządzania środowiskowego, ni e-
zwłocznie informuje o  tym fakcie marszałka województwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 779 
 
 5. Przez decyzje związane z  gospodarką odpadami w  rozumieniu niniejszego rozdziału rozumie się:  
1) zezwolenie na zbieranie odpadów;  
2) zezwolenie na przetwarzanie odpadów;  
3) pozwolenie na wytwarzanie od padów;  
4) pozwolenie zintegrowane.  
Art. 53. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek podmiotu, po stwierdzeniu, że wniosek 
o wpis do rejestru nie zawiera braków formalnych, niezwłocznie, jednak nie później niż w  terminie 30  dni od dni a otrz y-
mania wniosku.  
2. Wniosek o  wpis do rejestru składa się przy użyciu rejestrowego formularza elektronicznego za pośrednictwem 
strony internetowej określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  84. 
2a. Przedsiębiorca zagraniczny, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, składa w  formie pisemnej wniosek 
o wpis do rejestru wygenerowany za  pośrednictwem strony internetowej określonej w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 84, opatrzony podpisem tego przedsiębiorcy lub osoby go reprezentującej.  
3. Przedsiębiorca zagraniczny wykonujący działalność w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, składa wniosek 
o wpis do rejestru:  
1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z  art. 16 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. 
o zasadach uczes tnictwa przedsiębiorców zagranicznych i  innych osób zagranic znych w  obrocie gospodarczym 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1252 i 2255), do marszałka województwa właściwego 
ze względu na siedzibę oddziału – jeżeli ustanowił odd ział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) bezpośrednio do Marszałka Województwa Mazowieckiego – jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej.  
3a. Przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulator y w  rozumieniu ustawy z  dnia 
24 kwietnia  2009  r. o bateriach i  akumulatorach, składa wniosek o  wpis do rejestru:  
1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z  art. 16 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. 
o zasadach uczestnictwa przedsiębior ców zagranicznych i  innych osób zagranicznych w  obrocie gospodarczym na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę oddziału – 
jeżeli ustanowił oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) za pośr ednictwem podmiotu pośredniczącego, z  którym zawarł umowę, o  której mowa w  art. 28 ust. 4 ustawy z  dnia 
24 kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach, do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę 
podmiotu pośredniczącego – jeżeli nie ustano wił oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. (uchylony)  
5. Wniosek o  wpis do rejestru zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e -mail, a  w przypadku wyznaczenia 
autoryzowanego przedstawiciela – również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i  lokalu, kraj, 
numer telefonu i  faksu oraz osobę do kontaktu, a  także szczegółowe dane producenta sprzętu, który go wyznaczył, 
obejmujące informację o  imieniu i  nazwisku lub nazwie oraz adresie z amieszkania lub siedziby oraz wykaz wprow a-
dzających sprzęt, którzy mogą korzystać z  uprawnienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 3 ustawy z  dnia 11  września 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym,  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile posiada, a  w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory – 
także europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany,  
2a) imię i  nazwisko oraz adres e -mail osoby uprawnionej do reprezentacji podmiotu,  
3) (uchylony)  
4) imię i  nazwisko oraz adres e -mail osoby wypełniającej formularz rejestrowy  
– oraz odpowiednio informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, stosownie do zakresu działalności.  
6. Podmiot wykonujący działalność w  więcej niż jednym zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, składa jeden wniosek 
o wpis do rejestru. Wniosek zawiera odpowiednio wszystkie wymagane informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, 
stosownie do zakresów działalności, którą podmiot zamierza wykonywać.  
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 779 
 
 7. Do wniosku o  wpis do rejestru dołącza się:  
1) w przy padku wszystkich podmiotów:  
a) kopię dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej, o  ile przedsiębiorca podlega obowiązkowi jej uiszczenia,  
b) oświadczenie o  spełnieniu wymagań niezbędnych do wpisu do rejestru lub oświadczenie o  braku okoliczności 
skutkujących wyk reśleniem z  rejestru oraz oświadczenie potwierdzające, że dane zawarte w  tych wnioskach są 
zgodne ze stanem faktycznym;  
2) w przypadku wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:  
a) kopię umowy z  organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  ile została zawarta,  
b) kopię dokumentu potwierdzającego wniesienie zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy 
z dnia 11 września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, o  ile zabezpieczenie finans owe jest 
wymagane , 
c) kopię umowy, o  której mowa w  art. 26 ust. 3 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektryc z-
nym i  elektronicznym – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;  
3) w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11 wrześ nia 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym – kopię zaświadczenia wydanego  przez bank prowadzący 
rachunek lub lokatę terminową organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektroniczne go o wpłacie kwoty równej 
wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego na pokrycie tego kap i-
tału albo oświadczenie o  wpłacie tej kwoty;  
4) w przypadku organizacji odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja  2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców 
w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej – kopię zaświadczenia wydanego  
przez bank prowadzący rachunek organizacji odzysku o  wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego 
organiza cji odzysku na pokrycie tego kapitału albo oświadczenie o  wpłacie tej kwoty;  
5) w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory – informację potwierdzającą dobrowolny udział w  systemie 
ekozarządzania i  audytu (EMAS), o  ile uczestniczą w  systemie ekozar ządzania i  audytu (EMAS);  
6) w przypadku wprowadzających pojazdy – umowy z  przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu zawarte 
w postaci elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w  postaci papierowej.  
8. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 1 lit. b, pkt  3 i 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za 
składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: 
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświad czenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie 
organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
9. Marszałek województwa zamieszcza w  rejestrze dokumenty, o  których mowa w  ust. 7, oraz udostępnia na żądanie  
właściwych organów dokumenty, o  któryc h mowa w  ust. 7 pkt 6. 
Art. 54. 1. Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, nadaje podmiotowi indywidualny numer rejestrowy.  
2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o  nadanym numerze rejestrowym.  
3. Po zakończeniu działalności przez dany pod miot, jego numer rejestrowy nie może być nadany innemu podmiotowi . 
4. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, sposób nadawania numeru rejestrowego, 
kierując się potrzebą zidentyfikowania podmiotów wpisanych do rejestru oraz ust alenia jednego numeru rejestrowego 
uwzględniającego wszystkie zakresy prowadzonej działalności.  
Art. 55. 1. Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, tworzy indy widualne konto w  Bazie danych 
o produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o  aktywacji indywidualnego konta drogą elektroniczną.  
Art. 56. 1. Marszałek województwa weryfikuje i  zatwierdza:  
1) informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 1, zawarte we  wniosku o  wpis do rejestru;  
2) wymagane  informacje, o  których mowa w  art. 52 ust. 2. 
2. Wpis do rejestru oraz zamieszczenie w  rejestrze informacji, o  których mowa w  art. 52 ust. 1 i 2, następuje z  chwilą 
zatwierdzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się w  przypadku zmian y wpisu w  rejestrze oraz wykreślenia z  rejestru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 779 
 
 Art. 57. 1. Wpis do rejestru dla:  
1) wprowadzających sprzęt i  autoryzowanych przedstawicieli,  
2) wprowadzających baterie lub akumulatory,  
3) wprowadzających pojazdy,  
4) producentów, importerów i  wewnątrzwspó lnotowych nabywców opakowań,  
5) wprowadzających na terytorium kraju produkty w  opakowaniach,  
6) wprowadzających na terytorium kraju opony,  
7) wprowadzających na terytorium kraju oleje smarowe  
– podlega opłacie rejestrowej.  
2. Opłaty rejestrowej nie uiszcza  przedsiębiorca wpisany do rejestru, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 15  lipca 2011  r. 
o krajowym systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS) (Dz.  U. z 2020 r. poz. 634), który składając wniosek o  wpis 
do rejestru przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny u dział w  systemie ekozarządzania i  audytu (EMAS).  
3. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, wpisany do rejestru uiszcza w  terminie do końca lutego każdego roku opłatę 
roczną za dany rok.  
4. Opłaty rocznej nie uiszcza się w  roku, w  którym została uiszczona opłata rejestrowa.  
5. Opłaty rocznej nie uiszcza także przedsiębiorca, o  którym mowa w  ust. 2, w  roku, w  którym uzyskał wpis do 
rejestru.  
6. Wysokość opłaty rejestrowej i  wysokość opłaty rocznej wynosi od 50  do 2000  zł. 
7. W przypadku prowadzenia przez przedsiębi orcę działalności, o  której mowa w  art. 50 ust. 1, w więcej niż jednym 
zakresie, przedsiębiorca ten uiszcza jedną opłatę rejestrową, najwyższą.  
8. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
określi , w drodze rozporządzenia, wysokość stawek:  
1) opłaty rejestrowej,  
2) opłaty  rocznej  
– biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz że opłaty te nie powinny stanowić przeszkody w  uzyskaniu wpisu 
do rejestru albo w  wykonywaniu działalności gospodarczej , zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i  średnich 
przedsiębiorców.  
Art. 58. 1. Opłatę rejestrową i  opłatę roczną wnosi się na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marsza ł-
kowskiego.  
2. Wpływy z  opłat rejestrowych i  opłat rocznych stanowią w:  
1) 35,65% dochód budżetu województwa;  
2) 64,35% dochód budżetu państwa.  
3. Dochód, o  którym mowa w  ust. 2, przeznacza się na prowadzenie rejestru oraz administrowanie i  serwisowanie 
Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
4. Wpływy z  tytułu opłat rejestrowych i  opłat rocznych, powiększone o  przychody z  oprocentowania rachunków 
bankowych i  pomniejszone o  dochody budżetu województwa, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, marszałek województwa 
przekazuje w  terminie do dnia 30  czerwca roku  kalendarzowego następującego po roku, w  którym zostały wniesione, na 
rachunek dochodów budżetu państwa.  
Art. 59. 1. Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia marszałkowi województwa wniosku o  zmianę 
wpisu w  rejestrze przy użyciu aktualizacyj nego formularza elektronicznego za pośrednictwem indywidualnego konta 
w Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, w  przypadku zmiany:  
1) informacji zawartych w  rejestrze,  
2) zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do r ejestru  
– w terminie 30  dni od dnia, w  którym nastąpiła zmiana.  
2. Przepisy art.  53 ust. 1, 3 i  7 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 779 
 
 Art. 60. 1. W przypadku trwa łego zaprzestania wykonywania dzia łalności wymagaj ącej wpisu do rejestru, podmiot 
jest obowi ązany, w  terminie 14  dni od dnia trwa łego zaprzestania wykonywania tej dzia łalności, do z łożenia marsza łkowi 
województwa wniosku o  wykre ślenie z  rejestru przy użyciu formularza elektronicznego o  wykreślenie z  rejestru za p o-
średnictwem indywidualnego konta w  Bazie danyc h o produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
1a. W przypadku wyznaczenia przez producenta sprzętu autoryzowanego przedstawiciela zgodnie z  przepisami 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym i  posiadan ia przez tego autoryzow a-
nego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający sprzęt wprowadzający do obrotu sprzęt pochodzący od tego pr o-
ducenta sprzętu może złożyć marszałkowi województwa wniosek o  wykreślenie z  rejestru.  
2. Marszałek województwa wykreśl a podmiot z  rejestru, w  drodze decyzji.  
3. Przepisy art.  53 ust. 1, 3 i  3a stosuje się odpowiednio.  
4. (uchylony)  
Art. 61.  (uchylony)  
Art. 62. Marszałek województwa odmawia, w  drodze decyzji, wpisu do rejestru w  przypadku gdy podmiot:  
1) nie uiścił opłaty rejestrowej w  wymaganej wysokości;  
2) będący wprowadzającym sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, nie 
wniósł w  wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 11  wrześ -
nia 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym ; 
3) będący organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego nie wpłacił na rachunek bankowy w  banku 
prowadzącym rachunek tej organizacji kapitału zakładowego w  wymaganej wys okości, o  której mowa w  art. 63 
ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym;  
4) będący organizacją odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców 
w zakresie  gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, nie wpłacił na rachunek bankowy 
w banku prowadzącym rachunek bankowy organizacji odzysku kapitału zakładowego w  wymaganej wy sokości, 
o której mowa w  art. 6 ust. 1 tej ustawy.  
Art. 63. Podmiot, o  którym mowa w  art. 57 ust. 1, jest obowiązany umieszczać numer rejestrowy na dokumentach 
sporządzanych w  związku z  prowadzoną działalnością.  
Art. 64. 1. Marszałek województwa dokonuje z  urzędu, w  drodze decyzji, wy kreślenia podmiotu z  rejestru w przypadku:  
1) nieuiszczenia opłaty  rocznej, w  przypadkach gdy jest wymagana;  
2) cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanych z  gospodarką odpadami;  
3) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w  wykonywaniu obowiązków określonych w  przepisach ustawy;  
4) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w  przepisach ustawy z  dnia 11  maja  
2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produkt o-
wej, ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, ustawy z  dnia 24  kwietnia 
2009  r. o bateriach i  akumulatorach, ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami op a-
kowaniowymi oraz ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;  
5) stwie rdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot działalności wymagającej wpisu do rejestru;  
6) niewniesienia w  wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 września 2015  r. o zużytym sprzęcie elekt rycznym i  elektronicznym – w przypadku wprowadzającego sprzęt, który  
wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych;  
7) niezłożenia zaświadczenia albo dokumentu potwierdzającego wysokość gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpi e-
czeniowej,  o których mowa w  art. 64 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektr o-
nicznym;  
8) niezłożenia zaświadczenia, o  którym mowa w  art. 6 ust. 4a ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsi ę-
biorców w  zakresie gospodarowania  niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej.  
2. Jeżeli podmiot prowadzi działalność objętą obowiązkiem wpisu do rejestru w  więcej niż jednym zakres ie, a prze-
słanki, o  których mowa w  ust. 1, dotyczą tylko niektórych zakresów działal ności, a  podmiot nie wystąpił z wnios kiem, 
o którym mowa w  art. 59 lub art.  60, marszałek województwa dokonuje z  urzędu, w  drodze decyzji, zmiany wpisu do 
rejestru w  odpowiednim zakresie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 779 
 
 Art. 65. 1. Do wniosku o  wpis do rejestru oraz wniosku o  zmianę wpisu w  rejestrze stosuj e się art.  64 ustawy z  dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
2. (uchylony)  
3. Formularze rejestrowe, aktualizacyjne i  o wykreśleniu z  rejestru złożone za pośrednictwem strony internetowej, 
określonej w  przepisach wydanych na pods tawie art.  84 albo indywidualnego konta w  Bazie danych o  produktach 
i opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
4. Pisma w  sprawach dotyczących wpisu do rejestru, zmiany wpisu w  rejestrze oraz wykreślenia z  rejestru dorę cza 
się za pomocą środków komunikacji elektronicznej w  rozumieniu art.  2 pkt 5 ustawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu 
usług drogą elektroniczną (Dz.  U. z 2020 r. poz.  344), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.  
5. Przepisu ust.  4 nie stosuje s ię do wezwania do przekazania informacji w  przypadku, o  którym mowa w  art. 52 
ust. 3, gdy marszałek województwa nie posiada adresu e -mail posiadacza odpadów.  
DZIAŁ V  
Ewidencja odpadów i  sprawozdawczość  
Rozdział 1  
Ewidencja odpadów  
Art. 66. 1. Posiadacz od padów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i  jakościowej ewidencji 
zgodnie z  katalogiem odpadów określonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  4 ust. 3, zwanej dalej „ewidencją 
odpadów”.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 28 ust. 1, do prowadzenia ewidencji w  zakresie wytwarzanych odpadów ob o-
wiązany jest podmiot na rzecz którego przeniesiono odpowiedzialność za wytwarzane odpady . 
3. Sprzedawca odpadów i  pośrednik w  obrocie odpadami niebędący posiadaczami odpadów są obowiązani do pr o-
wadzenia na bieżąco ilościowej i  jakościowej ewidencji odpadów niebezpiecznych.  
4. Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy:  
1) wytwórców:  
a) odpadów komunalnych,  
b) odpadów w  postaci pojazdów wycofanych z  eksploatacji, jeżeli pojazdy te został y przekazane do przedsiębiorcy 
prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów , 
c) będących rolnikami gospodarującymi na powierzchni użytków rolnych poniżej 75  ha, o  ile nie podlegają wp i-
sowi do rejestru na podstawie art. 51 ust. 1; 
2) osób fizycznych i  jednostek organizacyjnych niebędących przedsiębiorcami, które wykorzystują odpady na potrzeby 
własne, zgodnie z  art. 27 ust. 8; 
3) podmiotów, o  których mowa w  art. 45 ust. 1 pkt 1; 
4) rodzajów odpadów lub ilości odpadów  określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  5. 
5. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów lub ilości odpadów, dla 
których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, kierując się ich szkodliwością o raz potrzebą wprowadzenia 
ułatwień w  przypadku wytwarzania niewielkich ilości odpadów.  
Art. 67. 1. Ewidencję odpadów prowadzi się z  zastosowaniem następujących dokumentów:  
1) w przypadku posiadaczy odpadów:  
a) karty przekazania odpadów, z  wyłączeniem podmi otów, o  których mowa w  pkt 3, 
b) karty ewidencji odpadów,  
c) karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych,  
d) karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego,  
e) karty ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji;  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 779 
 
 2) w przypadku sprzedawc y odpadów i  pośrednika w  obrocie odpadami, niebędących posiadaczami odpadów – karty 
ewidencji odpadów niebezpiecznych;  
3) w przypadku:  
a) podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości,  
b) posiadacza odpadów prowadzącego zbieranie lub  przetwarzanie odpadów komunalnych,  
c) transportującego odpady komunalne  
– karty przekazania odpadów komunalnych.  
2. W przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady  do składowania oraz zarządzającego składowiskiem 
odpadów ewidencja odpadów obejmuje do datkowo dokumenty, o  których mowa w  dziale VIII w  rozdziale 1:  
1) podstawową charakterystykę odpadów;  
2) wyniki testów zgodności.  
3. Dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  ust. 1, zawierają następujące informacje:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę posiad acza odpadów, w  tym wykonującego usługę transportu odpadów, adres zamieszk a-
nia lub siedziby oraz adres miejsca prowadzenia działalności;  
2) numer rejestrowy, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
4) imię i  nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w  obrocie odpadami oraz adres zamieszkania lub 
siedziby, o  ile przekazanie odpadów odbywa się z  udziałem tych podmiotów;  
5) imię i  nazwisko osoby sporządzającej – w przypadku karty ewidencji odpadó w; 
6) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby władającego powierzchnią ziemi, na której są st o-
sowane komunalne osady ściekowe w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust.  1 pkt 1–3; 
7) rodzaj prowadzonej działalności w  zakresie gospodarki  odpadami, w  szczególności wytwarzania, zbierania, odzysku 
lub unieszkodliwiania odpadów;  
8) adres miejsca pochodzenia odpadów, w  tym spoza terytorium kraju – z wyłączeniem wytwórców odpadów;  
9) masę odpadów lub suchą masę odpadów oraz kod i  rodzaj odpadów ; 
10) sposób gospodarowania odpadami – w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego przetwarzanie odpadów;  
11) adres miejsca przeznaczenia odpadów, a  w przypadku przeznaczenia odpadów poza terytorium kraju również datę 
rozpoczęcia transportu, rodzaj środka transportu oraz przewidywaną metodę przetwarzania odpadów.  
3a. Karta przekazania odpadów zawiera dodatkowo informacje o:  
1) dacie i  godzinie rozpoczęcia transportu odpadów i  ich dostarczenia do następnego posiadacza odpadów;  
2) numerach rejestracyjnych śro dków transportu odpadów stanowiących pojazd albo zespół pojazdów, w  rozumieniu 
art. 2 pkt 31 i 49 ustawy z  dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym;  
3) numerach pojemników oraz numerze certyfikatu wymaganych dla składowania odpadów rtęci metaliczne j – 
w przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na składowisku 
odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej oraz  w przypadku 
zarządzającego składowiskiem odpadó w niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci 
metalicznej przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia.  
3b. Karta ewidencji odpadów zawiera dodatkowo informacje o:  
1) procentowej zawartości PCB w  odpadzie, jeżeli odpad za wiera PCB;  
2) masie odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekaz a-
nych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 779 
 
 3c. Karta ewidencji komunalnych osadów ściekowych zawiera dodatkowo informacje o:  
1) nazwie oraz adresie oczyszczalni ścieków, w  które j powstają komunalne osady ściekowe;  
2) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych;  
3) składzie i  właściwościach komunalnych osadów ściekowych;  
4) dacie, miejscu i  powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych;  
5) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych.  
3d. Karta ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego zawiera dodatkowo informacje o:  
1) wytworzonych odpadach w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w  szczególności 
o masie i  rodzaju tych odpadów ; 
2) gospodarowaniu we własnym zakresie odpadami powstałymi w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego  
i elektronicznego, w  szczególności o  masie i  rodzaju zagospodarowanych odpadów oraz o  zastosowanym procesie 
odzysku lub un ieszkodliwiania;  
3) odpadach powstałych w  wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przekazanych innemu  
posiadaczowi odpadów, w  szczególności o  masie i  rodzaju przekazanych odpadów.  
3e. Karta ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji zawiera dodatkowo informacje o:  
1) pojazdach przyjętych do punktu zbierania pojazdów lub przyjętych do stacji demontażu pojazdów, w  szczególności 
o masie i  liczbie przyjętych pojazdów;  
2) odpadach powstałych po demontażu pojazdów, w  szczególności o masie i  rodzaju tych odpadów;  
3) sposobie przetworzenia odpadów powstałych po demontażu pojazdów, z  podziałem na przetworzone na stacji 
demontażu oraz przekazane do przetworzenia w  kraju, w  szczególności o  masie przetworzonych odpadów;  
4) masie odpadów p owstałych po demontażu pojazdów przekazanych do przetworzenia do innego kraju;  
5) masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i  części, wymontowanych z  pojazdów 
wycofanych z  eksploatacji.  
4. Karta ewidencji odpadów niebezpiecznych zaw iera dodatkowo:  
1) imię i  nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza odpadów, który przekazuje odpad;  
2) imię i  nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy posiadacza odpadów, który przejmuje odpad;  
3) informację o  rodzaju prowadzonej działalności w  zakresie sprzedaży odpadów lub pośredniczenia w  ich obrocie.  
4a. Karta przekazania odpadów komunalnych zawiera dodatkowo informacje o:  
1) nazwie gminy, z  terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicie li nieruchomości;  
2) obszarze gminy, z  terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli nieruchomości;  
3) dacie i  godzinie rozpoczęcia i  zakończenia odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;  
4) dacie i  godzinie rozpoczęcia tran sportu odpadów komunalnych do następnego posiadacza odpadów;  
5) dacie i  godzinie przejęcia odpadów komunalnych przez następnego posiadacza odpadów albo dacie i  godzinie ich 
przekazania do stacji przeładunkowej, miejscu zbierania lub miejscu przetwarzania o dpadów komunalnych, prow a-
dzonych przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości.  
4b. Posiadacz odpadów zamieszcza informacje w  karcie przekazania odpadów oraz karcie przekazania odpadów 
komunalnych odpowiednio do zakresu prowadzone j działalności.  
5. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, sporządzane za pośrednictwem indywidualnego  
konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, nie wymagają opatrzenia ich podpisem . 
6. Dokumenty e widencji odpadów, o  których mowa w  ust. 1, sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta 
w Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami.  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 779 
 
 7. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o p roduktach i opa kowaniach oraz 
o gospodarce odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej sporządzanie dokumentów ewidencji odpadów w sposób 
okreś lony w ust. 6, sporządza się dokumenty ewidencji odpadów w formie papierowej lub elektronicznej poza Bazą d a-
nych o produktach i  opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, przez czas trwania awarii. W przypadku zastoso wania 
formy papierowej przekazujący odpady sporządza kartę przekazania odpadów lub kartę przekazania odpadów komuna l-
nych w odpowiedniej liczbie egzemplarzy dla każdego  z posiadaczy odpadów – przeka zującego odpady, każ dego tran s-
portującego odpady oraz przejmującego odpady.  
8. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza komunikat 
o czasie trwania awarii na swojej stronie Biu letynu Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umoż -
liwiającej dostęp do indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach  oraz o gospodarce odpada mi, 
o ile jest to technicznie możliwe.  
9. W przypadku awarii, o której mow a w ust. 7, kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady lub 
odpady komunalne, jest obowiązany posiadać w trakcie transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię, 
lub kartę przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, spo rządzoną w formie określonej w ust. 7.  
10. Informacje zawarte odpowiednio w karcie ewidencji odpadów, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b –e lub pkt 2, 
sporządzonej w formie określonej w ust. 7, wprowadza się do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gosp o-
darce odpadami niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia ustania awarii.  
11. Informacje zawarte w karcie przekazania odpadów albo w karcie przekazania odpadów komunalnych, sporzą -
dzonej w formie określonej w us t. 7, posiadacz odpadów, który przekazuje odpady, wprowadza do Bazy danych o pro -
duktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w termi nie 
30 dni od dnia ustania awarii. Posiadacz odpadów, który pr zejmuje odpady, oraz transportujący odpady wprowa dzają do 
Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami odpowiednio informacje o przejęciu odpadów 
lub o potwierdzeniu transportu odpadów niezwłocznie po wystawieniu karty przekazania od padów lub karty przekazania 
odpadów komunalnych przez posiadacza odpadów, który przekazuje odpady.  
12. Wzór karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa 
w ust. 7, określa załącznik nr 5a do ustawy.  
13. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatyczne go, 
o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5b do ustawy . 
14. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatyczne go, o której mo wa 
w ust. 7, określa załącznik nr 5c do ustawy.  
15. Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinfor -
matycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5d do ustawy.  
16. Wzór karty e widencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego sporządzanej w przypadku awarii syst e-
mu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5e do ustawy.  
17. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w prz ypadku awarii systemu tele -
informatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5f do ustawy.  
18. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycz nego, 
o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5g do ustawy.  
Art. 68.  (uchylony)  
Art. 69. 1. Kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do następnego 
posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, 
przed rozpoczęciem ich transportu.  
1a. Kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady, jest obowiązany posiadać w  trakcie transportu 
potwierdzenie wygenerowane z  Bazy danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, umożliwiając e 
weryfikację informacji zawartych w  karcie przekazania odpadów ze stanem rzeczywistym.  
2. (uchylony)  
3. Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady od innego posiadacza odpadów, niezwłocznie, każdo razowo po prz e-
jęciu tych odpadów, jest obowiązany potwierdz ić w Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gospodarce odp a-
dami przejęcie odpadów oraz dodać w  niej informacje o  masie odpadów, jeżeli jest ona inna niż masa podana przez posi a-
dacza, który przekazał odpady, a  także informacje o  dacie i  godzinie pr zejęcia odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 779 
 
 3a. Posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do prowadzonych przez siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc 
przetwarzania odpadów, niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu tych o dpadów, dodaje w  Bazie danych o produktach 
i opakowaniach  oraz o  gospodarce odpadami informacje  o masie odpadów oraz o  dacie i godzinie ich przekazania.  
3b. Transportujący odpady potwierdza transport odpadów w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gos-
podarce odpadami niezwłocznie po zakończeniu transp ortu. 
4. Dopuszcza się niesporządzanie karty przekazania odpadów, jeżeli jeden z  posiadaczy odpadów nie jest objęty obo -
wiązkiem prowadzenia ewidencji odpadów.  
5. (uchylony)  
Art. 70. 1. Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego rodzaju  odpadów odrębnie, z  tym że:  
1) dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 – wytwórca tych os a-
dów prowadzi kartę ewidencji komunalnych osadów ściekowych;  
2) dla zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego – przedsiębiorca pr owadzący zakład przetwarzania w rozumi e-
niu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym prowadzi kartę ewidencji 
zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego;  
3) dla pojazdów wycofanych z  eksploat acji – przedsiębiorca prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania poja z-
dów, o  których mowa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji, pr o-
wadzi kartę ewidencji pojazdów wycofanych z  eksploatacji.  
2. (uchylony)  
Art. 71. Uproszczoną ewidencję odpadów z  zastosowaniem jedynie karty przekazania odpadów prowadzą:  
1) podmioty, które:  
a) wytwarzają odpady niebezpieczne w  ilości do 100  kilogramów rocznie,  
b) wytwarzają odpady inne niż niebezpieczne, niebędące odpadami ko munalnymi, w  ilości do 5  ton rocznie;  
2) transportujący odpady wykonujący wyłącznie usługę transportu odpadów;  
3) władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe są stosowane w  celach, o  których mowa w  art. 96 
ust. 1 pkt 1–3. 
Art. 71a. 1. Kartę przekazania odpadów komunalnych sporządza podmiot odbierający odpady komunalne od właśc i-
cieli nieruchomości przed rozpoczęciem odbierania tych odpadów, odrębnie dla każdego ładunku transportowanych odp a-
dów komunalnych danego rodzaju przekazywanych do  następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez 
siebie stacji przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych.  
2. W przypadku transportu odpadów komunalnych z  prowadzonych przez siebie stacji pr zeładunkowej, miejsca zbi e-
rania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne 
od właścicieli nieruchomości sporządza kartę przekazania odpadów komunalnych przed rozpoczęciem transportu tych 
odpadów do następnego posiadacza odpadów.  
3. Kierujący środkiem transportu, którym transportowane są odpady komunalne do posiadacza odpadów prowadz ą-
cego zbieranie odpadów komunalnych lub przetwarzanie odpadów komunalnych, jest obowiązany posiadać w  trakcie 
transpo rtu potwierdzenie wygenerowane z  Bazy danych o  produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, 
umożliwiające weryfikację informacji zawartych w  karcie przekazania odpadów komunalnych ze stanem rzeczywistym.  
4. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie o dpadów komunalnych, w  tym w  stacji przeładunkowej prowadzonej 
przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, lub przetwarzanie odpadów komunalnych, 
niezwłocznie, każdorazowo po ich przejęciu, jest obowiązany potwierdzić ich przeję cie w  Bazie danych o  produktach 
i opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami oraz dodać w  niej informacje o  masie odpadów komunalnych, a  także 
o dacie i  godzinie przejęcia tych odpadów.  
5. Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, któ ry przekazuje te odpady do prowadz o-
nych przez siebie stacji przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów 
komunalnych, niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu tych o dpadów, dodaje w  Bazie danych o produktach i opako-
waniach oraz o  gospodarce odpadami informacje o  masie odp adów komunalnych oraz o  dacie i godzinie ich przekazania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 779 
 
 6. Podmiot transportujący odpady komunalne, inny niż podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nie -
ruchomości, potwierdza transpo rt odpadów komunalnych w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o gospodarce  
odpadami, niezwłocznie po zakończeniu transportu.  
Art. 72. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przechowywania dokumentów i  wszelkich danych, na podstawie 
których są spo rządzane dokumenty ewidencji odpadów, o  których mowa w  art. 67 ust. 1, przez 5  lat, licząc od końca roku 
kalendarzowego, w  którym zostały sporządzone te dokumenty ewidencji odpadów, z  zastrzeżeniem art.  116. 
2. Posiadacz odpadów jest obowiązany do udostępn iania dokumentów i  wszelkich danych, o  których mowa w  ust. 1, 
na żądanie organów uprawnionych do przeprowadzania kontroli.  
3. Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych, wytwarzania, prz e-
twarzania odpadów albo miejs ce zamieszkania lub siedzibę transportującego odpady wykonującego usługę transportu 
odpadów, w  drodze decyzji, zobowiązuje posiadacza odpadów do przedłożenia d okumentów i  wszelkich danych, o któ-
rych mowa w  ust. 1, w  przypadku gdy dokumenty ewidencji odpadó w, o  których mowa w  art. 67 ust. 1, budzą wątpli -
wości co do prawidłowości sporządzenia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia innych postępowań z  zakresu ochrony 
środowiska należących do jego właściwości.  
Rozdział 2  
Sprawozdawczość w  zakresie produktów,  opakowań oraz gospodarki odpadami  
Art. 73. 1. Roczne sprawozdania o  produktach, opakowaniach i  o gospodarowaniu odpadami z  nich powstającymi 
sporządzają:  
1) wprowadzający opakowania oraz eksportujący opakowania, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 13  czerwca 2 013 r. 
o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) wprowadzający produkty w  opakowaniach, eksportujący i  dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów 
w opakowaniach, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowania mi i odpadami op a-
kowaniowymi;  
2a) przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w  której są oferowane torby na zakupy 
z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13 czerwca  2013  r. 
o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
3) wprowadzający na terytorium kraju produkty, o  których mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach 
przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej;  
4) wprow adzający pojazdy, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych 
z eksploatacji;  
5) wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel;  
6) wprowadzający baterie lub akumulatory, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 24  kwiet nia 2009  r. o bateriach i akum u-
latorach.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera co najmniej:  
1) dane identyfikujące podmiot:  
a) numer rejestrowy,  
b) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
c) numer identyfikacji p odatkowej (NIP), o  ile został nadany, a  w przypadku wprowadzającego baterie lub akum u-
latory – także europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany;  
d) (uchylona)  
2) w zakresie opakowań i  odpadów opakowaniowych informacje o:  
a) masie wytworz onych i  przywiezionych z  zagranicy opakowań według rodzajów materiałów, z  jakich zostały wyk o-
nane, w  tym o:  
– opakowaniach jednorazowego użytku,  
– opakowaniach wielokrotnego użytku,  
– przestrzeganiu ograniczeń wynikających z  art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi,  
– toksyczności lub zagrożeniach ze strony materiałów opakowaniowych lub składników stosowanych do pr o-
dukcji opakowań,  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 779 
 
 b) liczbie wprowadzonych do obrotu lekkich toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego,  
c) masie opakowań, w  tym opakowań środków niebezpiecznych, w  których zostały wprowadzone do obrotu pr o-
dukty, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
d) masie poddanych odzyskowi i  recyklingowi odpadów opakowaniowych, w  tym odpadów opak owaniowych  
powstałych z  opakowań środków niebezpiecznych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje oraz z uwzględni e-
niem podziału na odpady pochodzące z  gospodarstw domowych i  z innych źródeł niż gospodarstwa domowe, 
a także według sposobu ich odzysku i  recyklingu,  
e) osiągniętych poziomach odzysku i  recyklingu odpadów opakowaniowych, w  tym odpadów opakowaniowych 
powstałych z  opakowań środków niebezpiecznych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
f) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzie lnie, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań, 
w tym opakowań środków niebezpiecznych – w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub 
recyklingu,  
g) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałó w, z jakich zostały wykon ane, z podzi a-
łem na opakowania jednorazowego użytku oraz opak owania wielokrotnego użytku – w przypadku przedsiębio r-
cy, który eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań lub produktów w  opakowaniach,  
h) przeprowadzonych publicznych kampani ach edukacyjnych wraz ze  wskazaniem wysokości środków przezn a-
czonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o  których mowa w  art. 19 ust. 4 pkt 2 ustawy z  dnia 
13 czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, oraz o  wysokości śr odków, które 
powinny zostać przeznaczone na publiczne kampanie edukacyjne;  
2a) w zakresie lekkich i  pozostałych toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego objętych opłatą recyklingową, o  której 
mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opako waniami i  odpadami opakowaniowymi – 
informację o  liczbie nabytych i  wydanych lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego;  
3) w zakresie produktów wymienionych w  załączniku nr  4a do ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsi ę-
biorców  w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, z  podziałem na określone 
w tym załączniku rodzaje produktów, informacje o:  
a) masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju,  
b) masie poddanych odzyskowi i  recyklingowi odpadów poużytkowych,  
c) osiągniętych poziomach odzysku i  recyklingu odpadów poużytkowych,  
d) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie dla poszczególnych produktów wymienionych 
w załączniku nr  4a do tej ustawy – w przypadku nieosiągnięcia wymag anego poziomu odzysku i  recyklingu;  
4) w zakresie pojazdów informacje o:  
a) liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w  ciągu roku,  
b) liczbie dni, w  których do zapewnienia sieci zbierania pojazdów brakowało kolejnych stacji demontażu lub pun k-
tów zbierania pojazdów,  
c) wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów;  
5) w zakresie sprzętu oraz zużytego sprzętu w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie ele k-
trycznym i  elektronicznym:  
a) informacje o:  
– masie sprzętu  wprowadzonego do obrotu, z  podziałem na grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaic z-
nych , oraz na sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych i  na sprzęt inny niż przeznaczony dla gosp o-
darstw domowych,  
– masie zebranego zużytego sprzętu pochodzące go z gospodarstw domowych oraz z  innych źródeł niż gos -
podarstwa domowe, masie zużytego sprzętu przetworzonego w  zakładzie przetwarzania, masie zużytego 
sprzętu przygotowanego do ponownego użycia, masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygot o-
wanych  do ponownego użycia, poddanych recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku oraz 
unieszkodliwianiu, z  podziałem na grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,  
– masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z  terytorium kraj u w celu poddania ich rec y-
klingowi, innym niż recykling procesom odzysku, oraz unieszkodliwianiu, z  podziałem na odpady wywi e-
zione na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego w  rozumieniu art.  4 pkt 5 
ustawy z  dnia 11  września 201 5 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym oraz na terytorium 
państwa niebędącego tym państwem członkowskim, z  podziałem na grupy sprzętu, z  wyodręb nieniem paneli 
fotowoltaicznych,  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 779 
 
 – osiągniętym minimalnym rocznym poziomie zbierania zużytego sp rzętu, poziomie odzysku oraz poziomie 
przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu, z podziałem na grupy sprzętu, z wyod-
rębnieniem paneli fotowoltaicznych,  
– wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, dla poszczególnyc h grup sprzętu – w przy-
padku nieosiągnięcia wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu o d-
zysku lub poziomu przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu,  
b) wykaz zakładów przetwarzania, z  których prowadzą cymi została zawarta umowa, o  której mowa w  art. 23 ust. 1 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, przez wprowadzającego 
sprzęt lub organizację odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, za  pośrednictwem kt órej autoryzowany 
przedstawiciel lub wprowadzający sprzęt realizuje obowiązki wynikające z  tej ustawy, zawierający:  
– imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu prowadzącego zakład przetwarzania, z  którym została zawarta umowa, 
oraz adres zamieszkania lub siedziby , 
– numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany,  
– adresy zakładów przetwarzania,  
– numer i  nazwę grupy sprzętu, z  którego powstał przyjmowany przez prowadzącego zakład przetwarzania 
zużyty sprzęt,  
– informację o  zdolnościach przetwórczych za kładów przetwarzania,  
– wskazanie, na jaki okres zawarto umowy z  prowadzącymi zakłady przetwarzania,  
c) informacje o  sposobie przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych ze wskazaniem, czy obowiązek ten 
był zrealizowany samodzielnie, czy za pośrednic twem organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronic z-
nego, przy czym w  przypadku wprowadzającego sprzęt przeprowadzającego publiczne kampanie edukacyjne 
samodzielnie informacje o  wysokości:  
– środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych  środków, o  których mowa w  art. 15 ust. 3 pkt 2 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym,  
– osiągniętego przychodu netto z  tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu elektrycznego i  elektronicznego na 
terytorium kraju w  poprzednim roku kalendarzowym;  
6) w zakresie baterii i  akumulatorów oraz zużytych baterii i  zużytych akumulatorów:  
a) informacje o  rodzaju i  masie wprowadzonych do obrotu baterii i  akumulatorów,  
b) wykaz zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytyc h akumulatorów, z  których prowadzącymi wprow a-
dzający baterie lub akumulatory ma zawartą umowę, o  której mowa w  art. 36 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 
2009  r. o bateriach i  akumulatorach, zawierający:  
– numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania z użytych baterii lub zużytych akumulatorów,  
– imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład przetwarzania zuż y-
tych baterii lub zużytych akumulatorów,  
– numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzan ia zużytych baterii lub zużytych 
akumulatorów, o  ile został nadany,  
– informacje o  masie i  rodzajach przetworzonych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów, w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach,  
c) informacje o  przepr owadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości śro d-
ków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków, o  których mowa w  art. 37 ust. 4 pkt 2 ustawy 
z dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach,  
d) w przypad ku zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych:  
– informacje o  osiągniętych poziomach zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów prz e-
nośnych,  
– informacje o  wysokości należnej opłaty produktowej – w przypadku nieosi ągnięcia wymaganych poziomów 
zbierania zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych,  
– wykaz punktów zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych prowadz o-
nych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, z  którym wprowadzający baterie lub akumulat o-
ry zawarł umowę, o  której mowa w  art. 32 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i akumulat o-
rach, oraz wykaz miejsc odbioru, z  których zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory od biera zużyte  
baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne.  
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 779 
 
 3. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, w  przypadku wprowadzającego sprzęt, o  którym mowa w  art. 2 ust. 3 
ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, nie zawiera informacji, o  których 
mowa w  ust. 2 pkt 5 lit. a tiret drugie, trzecie i  czwarte, oraz wykazu zakładów przetw arzania, o  którym mowa w  ust. 2 
pkt 5 lit. b. 
Art. 74. 1. W  przypadku gdy:  
1) obowiązek określony w  art. 3 ust. 1 ustawy z  dnia 11  maja  2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospod a-
rowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej,  
2) obowiązki wprowadzającego sprzęt określone w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektryc z-
nym i  elektronicznym,  
3) obowiąz ek określony w  art. 17 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami 
opakowaniowymi  
– wykonuje odpowiednio organizacja odzysku albo organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego albo 
organizacja odzysku opakowań , roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, w  zakresie realizacji tych ob o-
wiązków sporządza ta organizacja.  
1a. W przypadku autoryzowanego przedstawiciela sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, sporządza organ i-
zacja odzysku sprzętu elektr ycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym; do sprawozdania dołącza się wykaz wprowadzają cych sprzęt, o  którym  mowa  
w art. 25 ust. 3 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym.  
1b. W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w  opakowania ch lub wprowadzający produkty w opa-
kowaniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki określone w  art. 18 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospod arce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi przez przystąpienie do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1 tej 
ustawy, roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza organiz a-
cja samorządu gospodarc zego reprezentująca tych wprowadzających.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera informacje, o  których mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 1, a także info r-
macje określone w:  
1) art. 73  ust. 2 pkt 2 – w przypadku organizacji odzysku opakowań, o  której mowa w ustawie z  dnia 13 czerwca  
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) art. 73  ust. 2 pkt 3 – w przypadku organizacji odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowią z-
kach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niekt órymi odpadami oraz o  opłacie produktowej;  
3) art. 73  ust. 2 pkt 5 oraz wykaz przedsiębiorców, w  odniesieniu do których organizacja odzysku sprzętu elektrycznego 
i elektronicznego wykonywała obowiązki określone w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużyty m sprzęcie ele k-
trycznym i  elektronicznym – w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego.  
3. W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań, przyjęty przez nią obo -
wiązek ponownie staje się,  z dniem otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty 
w opakowaniach, od którego został on przejęty, w  odniesieniu do masy opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu od 
dnia 1  stycznia roku kalendarzowego, w  którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub ogłoszenie upadłości organizacji odzysku 
opakowań.  
3a. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:  
1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 
ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) informacje o  przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych kampaniach edukacyjnych wraz 
ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten c el oraz o  wysokości środków, które organizacja odzysku 
opakowań powinna przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne;  
3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła w  roku kalendarzowym, którego dotyczy 
sprawozdanie, wykonanie czy nności określonych w  art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący:  
a) (uchylona ) 
b) (uchylona ) 
c) (uchylona)  
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 779 
 
 d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami op a-
kowaniowymi,  
e) określenie rodzajów odpadów opak owaniowych w  odniesieniu do których posiadaczowi odpadów zostało zlecone 
wykonanie czynności z  zakresu gospodarowania odpadami opakowaniowymi,  
f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykonanie czynności w  zakresie 
gospod arowania odpadami opakowaniowymi.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, przedkłada sprawozdanie obejm ujące infor macje, o  których mowa 
w art. 73 ust. 2 pkt 5, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt i  autoryzowanego przedstawiciela, dla których 
wykonywała obowiązki określone w  tej ustawie.  
7. Organizacja odzysku, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie 
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej, do rocznego sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1, 
dołącza wykaz przedsiębiorców, w  imieniu których działa.  
Art. 74a. Organizacja odzysku sprzę tu elektrycznego i  elektronicznego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  wrześ nia 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, jest obowiązana do sporządzania rocznego sprawozdania o:  
1) wprowadzających sprzęt, z  którymi organizacja zawarła umow y, o których mowa w  art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawi e-
rający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i  numery rejestrowe;  
2) masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z  gospodarstw domowych oraz z  innych źródeł niż gospodarstwa 
domowe, masie zu żytego sprzętu przetworzonego w  zakładzie przetwarzania, masie zużytego sprzętu przygotowanego  
do ponownego użycia, masie odpadów powstałych ze  zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, po d-
danych recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysk u oraz unieszkodliwianiu, z  podziałem na grupy sprzętu;  
3) osiągniętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowaniu do ponownego użycia i  recyklingu zużytego sprzętu 
elektrycznego i  elektronicznego;  
4) przeprowadzonych przez nią publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze  wskazaniem wysokości środków prz e-
znaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków oraz wysokości osiągniętego przychodu netto, o  których 
mowa w  art. 62 ust. 2 albo 3  tej ustawy.  
Art. 75. 1. Roczne sprawozdanie o  wytwarzanych odpad ach i  o gospodarowaniu odpadami sporządza:  
1) wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;  
2) prowadzący działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, z  wyłączeniem prowadzącego odbieranie odp a-
dów komunalnych, w  zakresie:  
a) zbierania odpadów , 
b) przetwarzania odpadów  
– obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;  
3) podmiot prowadzący działalność polegającą na wydobywaniu odpadów ze składowiska odpadów lub ze zwałowiska 
odpadów, na podstawie zgody na wydobywanie odpadów lub decyzji zatwierdza jącej instrukcję prowadzenia skł a-
dowiska odpadów w  fazie poeksploatacyjnej.  
2. Roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera co najmniej:  
1) dane identyfikujące podmiot, o  którym mowa w  ust. 1: 
a) numer rejestrowy,  
b) imię i  nazwisko lub nazwę podmi otu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
c) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany;  
d) (uchylona)  
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 779 
 
 2) w przypadku podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 – informacje o:  
a) masie i  rodzajach odpadów,  
b) sposobie gospodarowania odpadami, o  ile podmiot gospodaruje odpadami,  
c) instalacjach i  urządzeniach służących do przetwarzania tych odpadów, w  tym dane techniczne i  informacje na 
temat funkcjonowania instalacji i  urządzenia, takie jak terminy i  czas trwania postoju lub awarii oraz liczba 
godzin pracy na dobę, o  ile podmiot przetwarza odpady,  
d) informacje, o  których mowa w  art. 99 ust. 1 – w przypadku posiadacza odpadów pochodzących z  procesów 
wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów;  
3) w przypadku wytwórcy komunalnych osad ów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 – 
informacje o:  
a) adresie oczyszczalni ścieków,  
b) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych,  
c) masie i  suchej masie komunalnych osadów ściekowych,  
d) składzie i  właściwościach komunalnych osadów ściekowych,  
e) władającym powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe, z  podaniem imienia 
i nazwiska lub nazwy podmiotu oraz adresu jego zamieszkania lub siedziby,  
f) miejscu i  powierzchni stosowania ko munalnych osadów ściekowych,  
g) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych;  
4) w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów, o  której mowa w  ustawie z  dnia 20  stycznia 
2005  r. o recyklingu pojazdów wycofanych z  eksploatacji – inform acje o:  
a) liczbie, markach, masie i  roku produkcji pojazdów oraz masie pojazdów wycofanych z  eksploatacji, przyjętych 
do stacji demontażu,  
b) masie odpadów poddanych odzyskowi, w  tym recyklingowi, oraz przekazanych do odzysku, w  tym recyklingu, 
a także ma sie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wypos ażenia i  części wymontowanych z po-
jazdów wycofanych z  eksploatacji,  
c) masie odpadów poddanych unieszkodliwianiu lub przekazanych do unieszkodliwiania,  
d) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do  odzysku, w  tym recyklingu, z  podaniem firmy, siedziby i  adresu , 
e) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania, z  podaniem firmy przedsiębiorcy, oznacz e-
nia jego siedziby i  adresu,  
f) osiągniętym w  danej stacji demontażu poziomie odzysk u i recyklingu,  
g) wysokości należnej opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i  recyklingu;  
5) w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego strzępiarkę, o  której mowa w  ustaw ie z dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu  
pojazdów wycofanych z  eksploatac ji – informacje o:  
a) wynikach próby strzępienia odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych z  eksploatacji, jeżeli w  roku, którego  
dotyczy sprawozdanie przeprowadzono próby strzępienia odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych 
z eksploatacji,  
b) masie odp adów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania, powstałych ze strzępi e-
nia odpadów pochodzących z  pojazdów wycofanych z  eksploatacji;  
6) w przypadku zbierającego zużyty sprzęt w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużyt ym sprzęcie ele k-
trycznym i  elektronicznym – informacje o:  
a) masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z  gospodarstw domowych oraz z  innych źródeł niż gospoda r-
stwa domowe, z  podaniem numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznyc h, 
b) masie zużytego sprzętu przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania, z  podaniem numeru i  nazwy gr u-
py sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 779 
 
 7) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie  
elektrycznym i  elektronicznym – informacje o:  
a) adresie zakładu przetwarzania,  
b) masie zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego przyję tego przez prowadzącego zakład przetwarzania, 
z podaniem numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych, z  którego powstał ten 
zużyty sprzęt, oraz o  procesach przetwarzania,  
c) kodzie, rodzaju i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu, przekazanych prowadzącemu działalność 
w zakresie recyklingu, innych niż recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania, oraz o  masie zużytego 
sprzętu, a  także o  kodzie i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do ponownego uż y-
cia, z  podaniem typu procesu zastosowanego w  zakładzie przetwarzania oraz numeru i  nazwy grupy sprzętu, 
z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,  
d) kodzie, rodzaju i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych z  terytorium kraju w  podziale 
na inne niż Rzeczpospolita Polska państwa cz łonkowskie w  rozumieniu art.  4 pkt 5 ustawy z  dnia 11  września 
2015  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym oraz państwa niebędące tymi państwami członko w-
skimi, w  celu poddania recyklingowi, innym niż  recykling procesom odzysku lub unieszkodliwia niu, z poda-
niem numeru i  nazwy grupy sprzętu, z  wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;  
8) w przypadku prowadzącego działalność w  zakresie recyklingu oraz prowadzącego działalność w  zakresie innych niż 
recyklin g procesów odzysku, o  których mowa w  ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o zużytym sprzęcie elektryc z-
nym i  elektronicznym – informacje o  kodzie i  masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przyjętych oraz po d-
danych odpowiednio recyklingowi lub innym niż r ecykling procesom odzysku wraz z  podaniem typu procesu;  
9) w przypadku prowadzącego działalność w  zakresie zbierania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów – inform a-
cje o  masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnyc h, ogółem i  z podziałem 
na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z  którymi ten zbierający ma zawartą umowę, o  której 
mowa w  art. 32 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach lub zbiorcze informacje o  masie 
zebra nych zużytych baterii przenośnych i  zużytych akumulatorów przenośnych w  przypadku zbierającego, który ma 
podpisaną umowę z  podmiotem pośredniczącym, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach 
i akumulatorach;  
10) w przypadku prowadząceg o zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów – informacje o:  
a) rodzaju i  masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i  zużytych akumulatorów,  
b) rodzaju i  masie przetworzonych zużytych baterii i  zużytych akumulatorów,  
c) osiągn iętych poziomach recyklingu,  
d) osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.  
Art. 76. 1. Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań, o  których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, składają 
je w terminie do dnia 15  marca za poprzedni rok kalendarzowy ma rszałkowi województwa właściwemu ze względu na:  
1) siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy – w przypadku sprawozdania o  produktach, opakowaniach i  o gos-
podarowaniu odpadami z  nich powstającymi oraz sprawozdania o  przeprowadzonych publicznych kamp aniach ed u-
kacyjnych; w  przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwy 
miejscowo jest Marszałek Województwa Mazowieckiego;  
2) miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów – w przypadku sprawozd ania o  wytwarzanych odpadach 
i gospodarowaniu odpadami ; 
3) miejsce prowadzenia przez przedsiębiorcę jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w  której są oferowane torby 
na zakupy z  tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o  której mowa w  art. 40a ustawy z  dnia 13  czerwca 
2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi – w przypadku sprawozdania o  liczbie nabytych 
i wydanych lekkich i  pozostałych toreb na zakupy z  tworzywa sztucznego.  
2. Podmioty obowiązane do sporządzania sprawozdań,  o których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, sporządzają te 
sprawozdania za pośrednictwem indywidualnego konta w  Bazie danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce 
odpadami.  
2a. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych  o produktach i opakowaniach oraz 
o gospodarce odpadami jest prowadzona, uniemożliwiającej złożenie sprawozdań, o których mowa w art.  73, art.  74a i  art. 75, 
w terminie określonym w ust. 1, podmioty obowiązane składają sprawozdania niezwłocznie po ustaniu awarii.  
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 779 
 
 2b. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami zamieszcza komunikat 
o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umoż -
liwiającej dostęp do indy widualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach  oraz o gospodarce odpada mi, 
o ile jest to technicznie możliwe.  
3. W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności przedsiębiorca sporządza i  składa sprawozdania, 
o których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75, w  terminie 7  dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.  
4. (uchylony)  
5. Do terminu złożenia sprawozdań, o  którym mowa w  art. 76 ust. 1, stosuje się art.  57 § 4 i 5 ustawy z  dnia 14  czerwca  
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
6. Sprawozdania sporządzane za pośrednictwem indywidualnego kont a w Bazie danych o  produktach i opakow a-
niach oraz o  gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
Art. 77. 1. Marszałek województwa weryfikuje informacje zawarte  w sprawozdaniach, o  których mowa w  art. 73, 
art. 74a i  art. 75, za poprzedni rok kalendarzowy, w  terminie do dnia 30  września następnego roku, z  tym że w  zakresie 
sprawozdania, o  którym mowa w  art. 73 ust. 2 pkt 6 oraz art.  75 ust. 2 pkt 9 i 10 – w termin ie do dnia 15  kwietnia nastę p-
nego roku.  
2. Jeżeli z  weryfikacji, o  której mowa w  ust. 1, wynika, że informacje zawarte w  sprawozdaniu są niezgodne ze st a-
nem faktycznym, marszałek województwa wzywa za pośrednictwem Bazy danych o  produktach i  opakowaniach or az 
o gospodarce odpadami do korekty sprawozdania, określając termin przekazania korekty nie dłuższy niż 14  dni od dnia 
otrzymania wezwania.  Przepis art.  76 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
3. W przypadku niedokonania korekty sprawozdania w  wyznaczonym termi nie, o  którym mowa w  ust. 2, uznaje się, 
że posiadacz odpadów nie wykonał obowiązku przekazania sprawozdania.  
Art. 78. 1. Dokumenty, na podstawie których są sporządzane sprawozdania, przechowuje się przez 5  lat, licząc od 
końca roku kalendarzowego, którego  dotyczą.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów, a  w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przechowuje 
dokumenty, o  których mowa w  ust. 1, do czasu zamknięcia składowiska odpadów.  
3. Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje dokumenty, na podstawie których sporządzono roczne sprawo -
zdanie o  wytwarzanych odpadach i  o gospodarowaniu odpadami, następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów 
lub władającemu powierzchnią ziemi.  
4. Obowiązek sporządzenia sprawozdań przedawnia się z  upływem 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego , 
za który sprawozdania należało sporządzić.  
DZIAŁ VI  
Baza danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami  
Art. 79. 1. Tworzy się Bazę danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami, zwaną da lej „BDO”.  
2. W BDO gromadzi się informacje o:  
1) wprowadzanych na terytorium kraju opakowaniach, produktach w  opakowaniach, w  podziale na poszczególne 
rodzaje opakowań, oraz odpadach z  nich powstających;  
2) wprowadzanych na terytorium kraju olejach smarow ych, oponach oraz o  odpadach z  nich powstających;  
3) wprowadzanych pojazdach, zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym, b ateriach i  akumulatorach oraz o od-
padach z  nich powstających;  
4) osiągniętych poziomach:  
a) odzysku i  recyklingu odpadów powstały ch z opakowań i  produktów, o  których mowa w  pkt 1 i 2, 
b) odzysku i  recyklingu pojazdów,  
c) zbierania, odzysku, przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu z użytego sprzętu elektrycznego i elektr o-
nicznego,  
d) zbierania, recyklingu i  wydajności recykling u zużytych baterii i  zużytych akumulatorów;  
5) rodzajach i  ilości wytwarzanych odpadów oraz ich wytwórcach;  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 779 
 
 6) ilości i  jakości komunalnych osadów ściekowych, ich wytwórcach, miejscach zastosowania i  podmiotach władaj ą-
cych powierzchnią ziemi, na której te osady zostały zastosowane;  
7) rodzaju i  ilości odpadów poddanych przetwarzaniu i  zastosowanych procesach przetwarzania;  
8) decyzjach z  zakresu gospodarki odpadami, z  uwzględnieniem pozwoleń na wytwarzanie odpadów i  pozwoleń zint e-
growanych, decyzji zatwierd zających program gospodarowania odpadami wydobywczymi oraz zezwoleń na prow a-
dzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;  
9) innych niż wymienione w  pkt 8 decyzjach wydawanych na podstawie niniejszej ustawy;  
10) transgranicznym przemieszczaniu odp adów, w  tym odpadów opakowaniowych, zużytych baterii i  zużytych akumul a-
torów, zużytego sprzętu elektrycznego i  elektronicznego;  
11) wpływach z  opłat produktowych wraz z  odsetkami, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań i  produktów, 
a także podmiotach , które te opłaty uiściły;  
12) (uchylony)  
13) składowiskach odpadów, z  podziałem na składowiska w  fazie eksploatacyjnej i  poeksploatacyjnej, w  tym informacje  
o zamkniętych składowiskach odpadów w  trakcie monitoringu, zamkniętych składowiskach odpadów, dla których 
został zakończony monitoring, z  podaniem współrzędnych położenia granic ob szaru składowiska określonych w państwo -
wym  systemie odniesień przestrzennych oraz rodzajów składowanych odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem  skła-
dowisk odpadów, na których  są składowane odpady zawierające azbest lub wydzielonych części na terenie skład o-
wisk zaliczonych do składowisk innych niż niebezpieczne i  obojętne, przeznaczonych do składowania wyłącznie  
odpadów zawierających azbest;  
14) poszczególnych rodzajach instala cji do zagospodarowania odpadów wraz z  podaniem ich położenia, mocy przer o-
bowych i  rodzaju stosowanej technologii oraz ilości i  rodzajów odpadów przetwarzanych w  tych instalacjach;  
15) podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wraz z  informacjami o  ilości odebranych 
odpadów komunalnych, z  podziałem na odbierane selektywnie i  zmieszane, z  wyodrębnieniem odpadów komuna l-
nych ulegających biodegradacji;  
16) gospodarowaniu odpadami komunalnymi w  zakresie objętym rocznym sprawozdaniem z realizacji zadań, o  których 
mowa w  art. 9q i art. 9s ustawy z  dnia 13  września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach.  
3. BDO zawiera także informacje objęte rejestrem.  
4. W BDO gromadzi się również informacje niezbędne do realizacji obow iązków, o  których mowa w  art. 3 rozpo-
rządzenia (WE) nr  2150/2002  Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) z  dnia 25  listopada 2002  r. w sprawie statystyk 
odpadów (Dz.  Urz. WE L 332 z  09.12.2002, str.  1; Dz.  Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, str.  257).  
5. W BDO gromadzi się również informacje zawarte w:  
1) dokumentach ewidencji odpadów, o  których mowa w  art. 67 ust. 1; 
2) sprawozdaniach, o  których mowa w  art. 73–75; 
3) dokumentach, o  których mowa w  art. 23 ust. 3 oraz art.  24 ust. 1 ustawy z  dnia 13 czerwca 2013  r. o gospodarce opak o-
waniami i  odpadami opakowaniowymi ; 
4) dokumentach, o  których mowa w  art. 11 ust. 2 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie 
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej ; 
5) zaświadczeniach, o  których mowa w  art. 53 ust. 1, art.  55 ust. 1 i art. 57 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2015  r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym;  
6) zaświadczeniach, o  których mowa w  art. 59a ust.  1 oraz art.  64a ust.  1 ustawy z  dnia 2 4 kwietnia 2009  r. o bateriach 
i akumulatorach.  
6. Baza danych o  produktach i  opakowaniach oraz o  gospodarce odpadami umożliwia dla danego rodzaju odpadów 
identyfikację ich wytwórcy oraz kolejnych posiadaczy tych odpadów.  
7. W celu dokonywania czynności w  BDO gromadzi się w  niej również informacje: imię, nazwisko, numer PESEL  oraz 
adres e -mail osoby fizycznej, która jest użytkownikiem BDO upoważnionym przez podmiot, niezbędne do dokonywania 
tych czynności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 779 
 
 Art. 80. 1. Marszałek województwa:  
1) prowadzi i  aktualizuje BDO, w  tym rejestr;  
2) przetwarza dane i  informacje gromadzone w  BDO;  
3) zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych, informacji oraz dokumentów, które otrzymał w  związku z prow a-
dzeniem BDO, zgodnie z  przepisami o  ochronie danych osobowych.  
1a. Marszałek województwa w  celu realizacji zadań związanych z  prowadzeniem BDO przetwarza dane osobowe 
i jest administratorem tych danych.  
1b. Dane osobowe, o  których mowa w  ust. 1a, przechowuje się:  
1) w przypadku dokumentów ewidencji odpadów – przez 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym zostały 
sporządzone te dokumenty;  
2) w przypadku dokumentów innych niż dokumenty ewidencji odpadów – przez 100  lat, licząc od końca roku kalend a-
rzowego, w  którym zostały sporządzone te dokumenty.  
1c. Dane oso bowe, o  których mowa w  ust. 1a, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgo d-
nemu z  prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upow ażnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w  poufności.  
2. Marszałek województwa niezwłocznie weryfikuje informacje, o  których mowa w  art. 79 ust. 2, na podst awie:  
1) rocznych sprawozdań, o  których mowa w  art. 73, art.  74a i  art. 75; 
2) decyzji, o  których mowa w  art. 79 ust. 2 pkt 8 i 9; 
3) odrębnych przepisów ustawowych o  umieszczaniu informacji w  BDO.  
3. Marszałek województwa zamieszcza w  BDO kopie ostateczny ch decyzji w  zakresie gospodarki odpadami, o których  
mowa w  art. 79 ust. 2. 
4. Organy właściwe do wydawania decyzji w  zakresie gospodarki odpadami or az innych decyzji wydawanych 
na podstawie niniejszej ustawy przekazują do właściwego marszałka województwa – w terminie nie dłuższym niż 30  dni 
od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna – kopie ostatecznych decyzji w  formie dokumentu elektronicznego 
w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących  zadania 
publiczne – w celu umieszczenia ich w  BDO.  
5. Właściwym marszałkiem województwa, o  którym mowa w  ust. 4, jest marszałek tego województwa, na obszarze 
którego znajduje się obszar właściwości organu, który wydał decyzję w  I instancji.  
Art. 81. 1. Ad ministratorem BDO jest minister właściwy do spraw klimatu . 
2. Administratorem danych osobowych przetwarzanych w  BDO jest minister właściwy do spraw klimatu . Przepisy 
art. 80 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu  może p owierzyć innemu podmiotowi administrowanie BDO w  całości lub 
w określonym zakresie.  
4. Podmiotem, o  którym mowa w  ust. 3, jest jednostka sektora finansów publicznych lub jednostka podległa lub na d-
zorowana prze z ministra właściwego do spraw  klimatu . 
5. Admi nistrator BDO koordynuje realizację zadań określonych w  art. 80 ust. 1. 
6. Administrator BDO trwale zabezpiecza przed utratą i  nieuprawnionym dostępem informacje zawarte w  rejestrze 
dotyczące podmiotu wykreślonego z  rejestru oraz informacje, które uległy z mianie.  
7. Administrator BDO zbiera, przetwarza, przechowuje i  zabezpiecza przed utratą dane i  informacje gromadzone 
w BDO.  
8. Administrator BDO wykonuje obowiązki organu właściwego do określenia wzorów dokumentów elektronicznych 
i przekazuje je w  celu umi eszczenia w  centralnym repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych, w  tym zamieszcza 
na stronie internetowej określonej w  przepisach wydanych na podstawie art.  84 formularz, o  którym mowa w  art. 53 
ust. 2, oraz w  BDO formularze, o  których mowa w  art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1. 
9. Zadania administratora BDO są finansowane ze środków budżetu państwa z  części pozostającej w  dyspozycji ministra  
właściwego do spraw klimatu  lub ze  środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 779 
 
 Art. 82. 1. BDO jest prowadzona w  systemie teleinformatycznym w  rozumieniu art.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 17  lutego 
2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
2. BDO jest prowadzona zgodnie z  minimalnymi wymaganiami dla systemów tele informatycznych oraz zgodnie 
z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i  wymiany informacji w  formie elektronicznej w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
Art. 83. 1. Dostęp do BDO posiadają:  
1) minister właściwy do spraw klimatu , 
2) administrator, jeżeli nie jest nim minister właściwy do spraw klimatu , 
2a) minister właściwy do spraw środowiska,  
3) minister właściwy do spraw gospodarki,  
4) minister właściwy do spraw rol nictwa,  
5) minister właściwy do spraw transportu,  
6) minister właściwy do spraw zdrowia,  
6a) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej,  
7) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i  regionalni dyrektorzy ochrony środowiska,  
8) Prezes Głównego Urzędu Stat ystycznego i  dyrektorzy urzędów statystycznych,  
9) Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,  
10) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej i  wojewódzki e fundusze ochrony środowiska i gos-
podarki wodnej,  
11) Główny Geodeta Kraju,  
12) marszałe k województwa,  
13) wojewoda,  
14) starosta,  
15) wójt, burmistrz lub prezydent miasta,  
16) organy Inspekcji Ochrony Środowiska,  
17) organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,  
18) zarząd związku międzygminnego utworzonego w  celu realizacji zadań z  zakresu gospod arki odpadami komunalnymi , 
19) Policja,  
20) Inspekcja Transportu Drogowego,  
21) organy nadzoru górniczego  
– zwani dalej „użytkownikami”, z  tym że dostęp do rejestru odbywa się zgodnie z  art. 49 ust. 7. 
2. Użytkownicy posiadają uprawnienia do nieodpłatnego dostępu do BDO w  zakresie związanym z  ich kompete n-
cjami i  zadaniami.  
2a. Użytkownicy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, 2, 7 oraz 12 –21, posiadają możliwość weryfikacji zgodności ze 
stanem rzeczywistym prowadzonej przez posiadaczy odpadów ewidencji odpadów.  
3. Administrator BDO współpracuje z  Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnej w  zakresie niezbędnym 
do realizacji jego zadań ustawowych.  
Art. 84. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) adres strony internetowej rejestr u umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta w  BDO,  
2) zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników  
– mając na uwadze zapewnienie sprawnego przetwarzania informacji zgodnie z  wymaganiami informatyzacji działalności 
podmiotów realizujących zadania pu bliczne, a  także zakres zadań publicznych realizowanych przez użytkowników.  
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 779 
 
 Art. 84a. Do doręczeń pism dokonywanych za pośrednictwem indywidualnego konta w  BDO stosuje się odpowie d-
nio art.  46 § 3–8 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania adm inistracyjnego, z  tym że urzędowe p o-
świadczenia odbioru pism w  BDO nie wymagają opatrzenia ich podpisem.  
DZIAŁ VII  
Szczególne zasady gospodarowania niektórymi rodzajami odpadów  
Rozdział 1  
PCB oraz odpady zawierające PCB  
Art. 85. Zakazuje się odzysku PCB.  
Art. 86. 1. Odpady zawierające PCB mogą być przetwarzane tylko po usunięciu z  tych odpadów PCB.  
2. Jeżeli usunięcie PCB z  odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwiania odpadów zawierających PCB stosuje się 
przepisy dotyczące unieszkodliwiania PCB.  
Art. 87. 1. PCB unieszkodliwia się przez spalanie w  spalarni odpadów.  
2. Dopuszcza się również unieszkodliwianie PCB w  procesach unieszkodliwiania D8, D9, D12 i  D15, wymienionych 
w załączniku nr  2 do ustawy, jeżeli zastosowana w  tych procesach technika zapewnia bez pieczne dla środowiska oraz dla 
życia i  zdrowia ludzi unieszkodliwianie PCB.  
Art. 88. Zakazuje się spalania PCB na statkach.  
Art. 89. W karcie ewidencji odpadów zamieszcza się informacje o  zawartości PCB w  odpadach.  
Rozdział 2  
Oleje odpadowe  
Art. 90. 1. Ol eje odpadowe zbiera się osobno, o  ile jest to technicznie wykonalne.  
2. W przypadkach gdy jest to technicznie wykonalne i  opłacalne ekonomicznie oleje odpadowe o  różnych cechach 
nie powinny być mieszane, jeżeli mieszanie stanowi przeszkodę w  ich przetworze niu. Zakaz ten dotyczy także mieszania 
olejów odpadowych z  innymi odpadami lub substancjami.  
Art. 91. 1. Oleje odpadowe powinny być przetwarzane zgodnie z  hierarchią sposobów postępowania z  odpadami 
oraz wymaganiami ochrony życia i  zdrowia ludzi oraz środo wiska, w  tym bez niekorzystnych skutków dla terenów wie j-
skich lub miejsc o  szczególnym znaczeniu, w  szczególności przyrodniczym lub kulturowym.  
2. Oleje odpadowe powinny być w  pierwszej kolejności poddawane regeneracji.  
3. Jeżeli regeneracja olejów odpadow ych jest niemożliwa ze względu na stopień ich zanieczyszczenia, oleje te p o-
winny być poddawane innym procesom odzysku.  
4. Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są niemożliwe, dopuszcza się ich unieszkodl i-
wianie.  
5. Przez regenerację , o której mowa w  ust. 2–4, rozumie się jakikolwiek proces recyklingu,  w którym w  wyniku raf i-
nacji olejów odpadowych mogą zostać wyprodukowane oleje bazowe, w  szczególności przez usunięcie znajdujących się 
w olejach odpadowych zanieczyszczeń, produktów rea kcji utleniania i  dodatków.  
6. Szczegółowy sposób postępowania z  olejami odpadowymi określają przepisy wydane na podstawie art.  33 ust. 2. 
Art. 92. Zakazuje się mieszania olejów odpadowych z  innymi odpadami niebezpiecznymi, w  tym zawierającymi PCB,  
w czasi e ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji przekracza dopuszczalne wartości.  
Art. 93. Zakazuje się zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi.  
Rozdział 3  
Odpady medyczne i  odpady weterynaryjne  
Art. 94. 1. Zakazuje się odz ysku odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, z  wyjątkiem rodzajów odpadów  
określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 779 
 
 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  oraz właściwym 
do spraw rolni ctwa określi, w  drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, których 
odzysk jest dopuszczalny, kierując się brakiem zagrożeń stwarzanych przez niektóre odpady medyczne i  odpady weter y-
naryjne oraz możliwościami poddania ich o dzyskowi.  
Art. 95. 1. Posiadacz odpadów medycznych lub odpadów weterynaryjnych unieszkodliwiający te odpady jest ob o-
wiązany do prowadzenia procesów unieszkodliwiania oraz do ich monitoringu, z  uwzględnieniem właściwości odpadów 
i charakteru procesu oraz zg odnie z  wymaganiami i  sposobami prowadzenia unieszkodliwiania odpadów, określonymi 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  11. 
2. Zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia się przez termiczne przekształcanie 
w spalarniach odpa dów niebezpiecznych.  
3. Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych we 
współspalarniach odpadów.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. (uchylony)  
11. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz ministrem 
właściwym do spraw rolnictwa określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) dopuszczalne sposoby unieszkodliwiania odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych, nie posiadających właś -
ciwości zakaźnych,  
2) warunki prowadzenia procesów unieszkodliwiania odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych,  
3) warunki magazynowania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych przez prowadz ą-
cego unieszkodliwi anie odpadów,  
4) sposób i  zakres prowadzenia monitoringu procesów, o  których mowa w  pkt 2 
– kierując się potrzebą zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez odpady medyczne i  odpady weterynaryjne oraz 
koniecznością zapewnienia prowadzenia prawidłowego monit oringu procesów unieszkodliwiania odpadów medycznych 
i odpadów weterynaryjnych.  
12. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 11, minister właściwy do spraw zdrowia kieruje się:  
1) potrzebą zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez odpady medyczne i  odpady weterynaryjne;  
2) potrzebą zapewnienia skuteczności unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych odpadów wet e-
rynaryjnych, tak aby odpady te utraciły właściwości zakaźne;  
3) koniecznością zapewniania prowadzenia prawidłowego monitoringu pr ocesów unieszkodliwiania zakaźnych odp a-
dów medycznych i  zakaźnych odpadów weterynaryjnych;  
4) koniecznością pozbawienia właściwości zakaźnych każdej partii zakaźnych odpadów medycznych i  zakaźnych 
odpadów weterynaryjnych.  
13. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób wydawania dok u-
mentu potwierdzającego unieszkodliwienie, terminy jego przekazywania oraz wzór tego dokumentu, kierując się potrzebą 
zapewnienia wiarygodnych dokumentów potwierdzających spełnienie wym agań w  zakresie unieszkodliwiania zakaźnych 
odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 779 
 
 Rozdział 4  
Komunalne osady ściekowe  
Art. 96. 1. Odzysk polegający na stosowaniu komunalnych osadów ściekowych:  
1) w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wsz ystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu handlowego, włącz a-
jąc w  to uprawy przeznaczane do produkcji pasz,  
2) do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,  
3) do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i  do produkcji pasz,  
4) do rekultyw acji terenów, w  tym gruntów na cele rolne,  
5) przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z  planów gospodarki odpadami, planów zagosp o-
darowania przestrzennego lub decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu  
– odbywa się z  zacho waniem warunków określonych w  ust. 2–13. 
2. Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania władającemu powierzchnią ziemi wyłącznie 
przez wytwórcę tych osadów.  
3. Odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów ściekowych w  celac h, o których mowa w  ust. 1 
pkt 1–3, spoczywa na wytwórcy tych osadów.  
4. Stosowanie komunalnych osadów ściekowych jest możliwe, jeżeli są one ustabilizowane oraz przygotowane 
odpowiednio do celu i  sposobu ich stosowania, w  szczególności przez poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, 
termicznej lub innemu procesowi, który obniża podatność komunalnych osadów ściekowych na zagniwanie i  eliminuje 
zagrożenie dla środowiska lub życia i  zdrowia ludzi.  
5. Zakazuje się nawadniania komunalnych osadów ściekowych  poddanych uprzednio procesowi osuszania.  
6. Przed stosowaniem komunalne osady ściekowe oraz grunty, na których osady te mają być stosowane, poddaje się 
badaniom, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie ust.  13, przez wytwórcę komunalnych osadów ściek o-
wych.  
7. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania, wraz z  tymi osadami, władaj ą-
cemu powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane, informacji o  dawkach tego osadu, 
które mogą być stosowane na  poszczególnych gruntach, oraz wyników badań, o  których mowa w  ust. 6. 
8. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych stosowanych w  celach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–3, powiad a-
mia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o  zamiarze przekazania tych osadó w władającemu powierzchnią 
ziemi, na której te osady mają być stosowane, na co najmniej 7  dni przed przekazaniem.  
9. Powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 8, jest dokonywane w  formie pisemnej i  zawiera informacje wskazujące 
władającego powierzchnią ziemi ora z numery ewidencyjne działek, na których komunalne osady ściekowe mają być st o-
sowane.  
10. Władający powierzchnią ziemi, na której mają być stosowane komunalne osady ściekowe, jest obowiązany prz e-
chowywać wyniki badań, o  których mowa w  ust. 6, oraz informac je, o których mowa w  ust. 7, przez okres 5  lat od dnia 
zastosowania komunalnych osadów ściekowych.  
11. Władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane w  celach, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 1–3, jest zwolniony z  obowiązku  uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub obowiązku 
wpisu do rejestru.  
12. Zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych:  
1) na obszarach parków narodowych i  rezerwatów przyrody;  
2) na terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody , w przypadku ich ustanowienia w  akcie prawa miejsc o-
wego wydanym na podstawie art.  135 ust. 1 pkt 2 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 624); 
3) w pasie gruntu o  szerokości 50  m bezpośrednio przylegającego do brzegów jezior i cieków;  
4) na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz na terenach czasowo podtopionych i  bagiennych;  
5) na terenach czasowo zamarzniętych i  pokrytych śniegiem;  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 779 
 
 6) na gruntach o  dużej przepuszczalności, stanowiących w  szczególności piaski luźne i  słabogliniaste oraz piaski gliniaste  
lekkie, jeżeli poziom wód gruntowych znajduje się na głębokości mniejszej niż 1,5  m poniżej powierzchni gruntu;  
7) na gruntach rolnych o  spadku przekraczającym 10%;  
8) na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych , w przypadku ich ustanowienia w  akcie prawa miejscow e-
go wydanym na podstawie art.  141 ust. 1 ustawy z  dnia 20  lipca 2017  r. – Prawo wodne;  
9) na terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody niewymienionymi w  pkt 1, jeżeli osady ściekowe zost a-
ły wytworzone poza tymi terenami;  
10) na terenach położonych w  odległości mniejszej niż 100  m od ujęcia wody, domu mieszkalnego lub zakładu produkcji 
żywności;  
11) na gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i  warzywa, z  wyjątkiem drzew owocowych;  
12) na gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i  warzyw, których części jadalne bezpośrednio stykają 
się z ziemią i  są spożywane w  stanie surowym  – w ciągu 18  miesięcy poprzedzających zbiory i  w czasie zbiorów;  
13) na gruntach wykorzystywanych na pa stwiska i  łąki; 
14) na gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.  
13. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, 
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki stosowania komunalnych osadów ściek owych, w  tym dawki tych osadów, 
które można stosować na gruntach, a  także zakres, częstotliwość i  metody referencyjne badań komunalnych osadów ści e-
kowych i  gruntów, na których osady te mają być stosowane, kierując się zasadami ochrony środowiska oraz ochro ny 
gruntów rolnych.  
Rozdział 5  
Odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów  
Art. 97. Zakazuje się unieszkodliwiania, polegającego na odprowadzaniu do morza, w  tym lokowania na dnie morza, 
odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów.  
Art. 98. 1. Posiadacz odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych 
odpadów, ubiegający się o  zezwolenie na przetwarzanie odpadów polegające  na unieszkodliwianiu tych odpadów przez 
ich składowanie, jest obowiązany do podania we wniosku o  wydanie tego zezwolenia informacji dotyczących:  
1) właściwości fizycznych łącznie z  określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub gazowa) oraz właściwości che micz-
nych, biochemicznych i  biologicznych odpadów;  
2) toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i  biologicznej odpadów;  
3) akumulowania i  biotransformacji składników odpadów w  organizmach żywych lub osadach;  
4) podatności odpadów na zmiany fizyczne, che miczne i  biochemiczne oraz wzajemnego oddziaływania w  danym śr o-
dowisku z  innymi substancjami organicznymi i  nieorganicznymi;  
5) położenia geograficznego składowiska odpadów wraz z  charakterystyką przyległych obszarów;  
6) sposobu opakowania oraz stosowanych  sposobów ograniczania rozprzestrzeniania się odpadów;  
7) środków ostrożności podjętych w  celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska.  
2. Posiadacz odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów 
jest obowiąza ny do prowadzenia monitoringu składowisk oraz miejsc magazynowania tych odpadów.  
3. Marszałek województwa, biorąc pod uwagę stan środowiska oraz zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia 
ludzi, może, w  drodze decyzji, zobowiązać posiadacza odpadów pocho dzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu 
oraz z  przetwarzania tych odpadów do prowadzenia dodatkowych badań wpływu tych odpadów na jakość wód oraz 
zwiększyć częstotliwość prowadzenia wszystkich badań.  
4. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 3, wszczyna się z  urzędu.  
Art. 99. 1. Posiadacz odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych 
odpadów jest obowiązany w  sprawozdaniu o  wytwarzanych odpadach i  o gospodarowaniu odpadami, o  którym mowa  
w art. 75, zamieścić informację o  ilości siarczanów lub chlorków w  odpadach przypadających na Mg wyprodukowanego 
dwutlenku tytanu.  
2. W procesie siarczanowym wytwarzania dwutlenku tytanu ilość wytwarzanych odpadów w  przeliczeniu na tonę 
wyprodukowanego dw utlenku tytanu nie może przekraczać 5,0  Mg siarczanów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 779 
 
 Art. 100. 1. Minister właściwy do spraw klimatu  w porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki 
określi, w  drodze rozporządzenia, odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz  z przetwarzania 
tych odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez ich składowanie, kierując się właściwościami odpadów oraz 
ich oddziaływaniem na środowisko w  trakcie długotrwałego składowania.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze  rozporządzenia, zakres, obowiązkowe i  dodatkowe badania 
wpływu odpadów pochodzących z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzania tych odpadów na jakość 
wód, sposoby, metody referencyjne badań i  warunki prowadzenia monitoringu składowisk ty ch odpadów oraz miejsc ich 
magazynowania, kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko w  trakcie długotrwałego 
składowania.  
Rozdział 6  
Odpady z  wypadków  
Art. 101. 1. Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia, zdrowia ludzi lub  środowiska, starosta właściwy ze 
względu na miejsce powstania odpadów z  wypadków, w  drodze decyzji, wydanej z  urzędu, może nałożyć na sprawcę 
wypadku obowiązki dotyczące gospodarowania odpadami z  wypadków, w  tym obowiązek przekazania ich wskazanemu 
posiad aczowi odpadów.  
2. W przypadku odpadów z  wypadków powodujących zanieczyszczenie morza za sprawcę wypadku uważa się arm a-
tora statku, który spowodował powstanie odpadu, o  ile statek jest znany.  
3. Decyzję, o  której mowa w  ust. 1, wydaje w  przypadku:  
1) przed sięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych regionalny dyrektor ochrony środowiska;  
2) odpadów z  wypadków powodujących zanieczyszczenie morza dyrektor urzędu morskiego właściwy ze względu na 
miejsce powstania odpadów.  
4. Decyzji, o  której mowa w  ust. 1, moż e być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.  
5. Organ właściwy do wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, dokonuje gospodarowania odpadami z  wypadków, 
jeżeli:  
1) nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku zagospodarowania odpad ów z  wypadków 
albo egzekucja okazała się bezskuteczna lub  
2) konieczne jest natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, 
lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w  środowisku.  
6. W przypadku braku mo żliwości ustalenia sprawcy wypadku albo bezskuteczności egzekucji wobec sprawcy 
wypadku koszty gospodarowania odpadami z  wypadków, z  wyjątkiem kosztów gospodarowania odpadami z  wypadków 
powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane, na wniosek odpowied nio starosty lub regionalnego dyrektora 
ochrony środowiska, ze środków finansowych wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i  gospodarki wodnej.  
Rozdział 7  
Odpady metali  
Art. 102. 1. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiąz any, przy przyjmowaniu 
tych odpadów od osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, do wypełniania formularza przyjęcia odpadów metali 
w dwóch egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla przekazującego i  dla przyjmującego odpady.  
2. Formularz, o  którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w  szczególności:  
1) określenie rodzaju odpadów, rodzaju produktu, z  którego powstał odpad, oraz źródło pochodzenia;  
2) imię i  nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożs a-
mość osoby przekazującej odpady.  
3. Osoba przekazująca odpady metali jest obowiązana do okazania dokumentu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, w celu 
potwierdzenia jej tożsamości.  
4. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany odmó wić przyjęcia odpadów 
metali w  przypadku, gdy osoba przekazująca te odpady odmawia okazania dokumentu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 779 
 
 5. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przechowywać wypełnione 
formularze przez okr es 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym je sporządzono.  
6. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przedstawić przechowywane 
formularze na żądanie organów przeprowadzających kontrolę, Policji, straży miej skiej i  służb ochrony kolei.  
7. Przepisy ust.  1–6 nie dotyczą:  
1) metalowych odpadów opakowaniowych po produktach żywnościowych;  
2) odpadów komunalnych przyjmowanych przez podmiot prowadzący punkt selektywnego zbierania odpadów kom u-
nalnych w  ramach systemu  gospodarowania odpadami komunalnymi.  
8. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza, o  którym mowa w  ust. 1, 
kierując się potrzebą ujednolicenia tego dokumentu, zapewnienia właściwej kontroli obrotu odpadami metali  oraz zapobieg a-
nia kradzieży i  dewastacji w  szczególności urządzeń telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych, kolejowych i  wodno -
-kanalizacyjnych.  
Rozdział 8  
Statki przeznaczone do recyklingu  
Art. 102a.  1. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków 
dołącza się:  
1) informację o  metodzie recyklingu statków;  
2) informację o  rodzaju i  wielkości statków, które można poddać recyklingowi statków;  
3) informację o  ograniczeniach i  uwarunkowaniach w  funkcjonowaniu zak ładu recyklingu statków, w  tym dotyczące 
gospodarowania odpadami niebezpiecznymi;  
4) informację o  maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza się jako sumę masy statków wyrażoną 
w tonach masy statku pustego (LDT) w  rozumieniu art.  3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013;  
5) zaświadczenie o  zgodności z  wymogami, o  których mowa w  art. 13 ust. 1 lit. b–j rozporządzenia 1257/2013, wydane 
przez uznaną organizację upoważnioną zgodnie z  art. 8 ust. 1 ustawy z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpiec zeństwie 
morskim (Dz.  U. z 2020 r. poz. 680 oraz z 202 1 r. poz.  234), wydane nie wcześniej niż 3  miesiące przed dniem zł o-
żenia wniosku.  
2. Do wniosku o  przedłużenie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków dołącza się 
zaświadc zenie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 5. 
Art. 102b.  1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków 
zatwierdza plan recyklingu statku, o  którym mowa w  art. 7 rozporządzenia 1257/2013, w  drodze decyzji, w  terminie 
60 dni, licząc od dnia jego przedłożenia przez prowadzącego zakład recyklingu statków.  
2. Zatwierdzenie planu recyklingu statku wymaga zasięgnięcia opinii dyrektora urzędu morskiego właściwego ze 
względu na miejsce przetwarzania. Właściwość dyrektora urzędu morskiego określa się zgodnie z  art. 17 ust. 1a i 1b 
ustawy z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim.  
3. Dyrektor urzędu morskiego wydaje opinię o  planie recyklingu statku w  terminie 30  dni, licząc od dnia jego otrz y-
mania. Niewydanie opi nii w  tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń do planu.  
4. W przypadku gdy plan recyklingu statków nie spełnia wymagań, o  których mowa w  art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
1257/2013, organ, o  którym mowa w  ust. 1, odmawia zatwierdzenia tego planu, w  drodz e decyzji.  
Art. 102c.  1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu sta t-
ków, pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla prowadzącego zakład recyklingu statków oraz pozwolenia zintegrowanego 
dla prowadzącego zakład r ecyklingu statków informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw klimatu  o wydaniu, 
przedłużeniu i  cofnięciu tego zezwolenia oraz pozwolenia, a  także przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualiz o-
wania europejskiego wykazu, o  którym mowa w  art. 16 rozporządzenia 1257/2013.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu  informuje niezwłocznie Komisję Europejską o  uzyskaniu przez prowadząc e-
go zakład recyklingu statków zezwolenia oraz pozwolenia, o  których mowa w  ust. 1, o ich przedłużeniu i  cofnięciu oraz  
o wstrzymaniu działalności prowadzącego zakład recyklingu statków, a  także przekazuje informacje, które są istotne dla 
zaktualizowania europejskiego wykazu, o  którym mowa w  art. 16 rozporządzenia 1257/2013.  
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 779 
 
 DZIAŁ VIII  
Wymagania dotyczące prowadzenia proce sów przetwarzania odpadów  
Rozdział 1  
Składowanie odpadów  
Art. 103. 1. Odpady składuje się:  
1) na składowisku odpadów;  
2) w podziemnym składowisku odpadów, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologiczne 
i górnicze;  
3) w obiekcie uniesz kodliwiania odpadów wydobywczych, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 10  lipca 2008  r. o odpa-
dach wydobywczych.  
2. Wyróżnia się następujące typy składowisk odpadów:  
1) składowisko odpadów niebezpiecznych;  
2) składowisko odpadów obojętnych;  
3) składowisko odpadó w innych niż niebezpieczne i  obojętne.  
Art. 104. 1. Zakazuje się magazynowania odpadów na składowisku odpadów.  
2. Zakazuje się zbierania lub przetwarzania odpadów na składowisku odpadów w  inny sposób niż składowanie 
odpadów, z  wyjątkiem przypadków określon ych w  przepisach wydanych na podstawie art.  124 ust. 6. 
Art. 105. 1. Odpady przed umieszczeniem na składowisku odpadów poddaje się procesowi przekształcenia fizycznego, 
chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z  segregacją, w  celu ogra niczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi 
lub dla środowiska oraz ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów, a  także ułatwienia postępowania z  nimi lub 
prowadzenia odzysku.  
2. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do odpadów obojętnych oraz odpadów, w  stosunku do których proces przekształcenia 
fizyczneg o, chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z  segregacją, nie doprowadzi do osiągnięcia celów, o  których  
mowa w  ust. 1. 
Art. 106. 1. Na składowisku odpadów niebezpiecznych nie mogą być składowan e odpady inne niż niebezpieczne.  
2. Stałe odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach składowiska odpadów innych niż 
niebezpieczne i  obojętne.  
3. Wydzielone części składowiska odpadów, o  których mowa w  ust. 2, muszą spełniać wymagani a określone dla 
składowiska odpadów niebezpiecznych.  
4. Na wydzielonych częściach składowisk odpadów, o  których mowa w  ust. 2, nie mogą być składowane odpady inne  
niż niebezpieczne.  
Art. 107. 1. Na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i  obojętne, m ogą być składowane:  
1) odpady komunalne;  
2) odpady inne niż niebezpieczne i  obojętne;  
3) stałe odpady niebezpieczne lub odpady powstałe w  wyniku przekształcenia odpadów niebezpiecznych, spełniające 
kryteria dopuszczenia do składowania na składowisku odpadó w innych niż niebezpieczne i  obojętne określone 
w przepisach wydanych na podstawie art.  118. 
2. Odpady, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, nie mogą być składowane na wydzielonych częściach składowiska odp a-
dów innych niż niebezpieczne i  obojętne przeznaczonych do składowania odpadów innych niż niebezpieczne, które uleg a-
ją biodegradacji.  
Art. 108. Na składowisku odpadów obojętnych mogą być składowane tylko odpady obojętne.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 779 
 
 Art. 109. Do składowania na składowisku odpadów mogą być dopuszczone wyłącznie odpady:  
1) w stosunku do których została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, przeprowadzono testy zgodności, 
o ile są wymagane zgodnie z  art. 113, i  dokonano weryfikacji, o  której mowa w  art. 114 ust. 2; 
2) spełniają kryteria dopuszczenia odpadów do składo wania na składowisku odpadów, określone w  przepisach wyd a-
nych na podstawie art.  118. 
Art. 110. 1. Podstawową charakterystykę odpadów sporządza wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za 
gospodarowanie odpadami, kierujący odpady do składowania na skła dowisko odpadów, a  w przypadku odpadów kom u-
nalnych – podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 
13 września 1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach.  
2. Podstawowa charakterystyka odpadów za wiera:  
1) informacje podstawowe:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
b) rodzaj odpadów,  
c) syntetyczny opis procesu wytwarzania odpadów uwzględniający podstawowe użyte surowce i  wytworzone 
produkty,  
d) oświadczenie o  braku wśród odpadów kierowanych na składowisko odpadów, odpadów objętych zakazem skł a-
dowania wymienionych w  art. 122 ust. 1, 
e) opis zastosowanego procesu przetwarzania odpadów, a  także opis sposobu segregowania odpadów lub oświa d-
czenie o  przyczynie, dla której wymienione działania nie zostały wykonane,  
f) opis odpadów podający kolor, postać fizyczną oraz jego zapach,  
g) wykaz właściwości w  odniesieniu do odpadów, które mogą zostać przekwalifikowane na odpady inne niż ni e-
bezpieczne zgodnie z  art. 7 i art. 8, 
h) wskazanie typu składowiska odpadów, na którym odpady mogą być składowane po przeprowadzeniu badań, 
o których mowa w  art. 117, zgodnie z  kryteriami dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odp a-
dów określonymi w  przepisach wydanych na podstaw ie art.  118, 
i) oświadczenie o  braku możliwości odzysku, w  tym recyklingu odpadów,  
j) podanie częstotliwości przeprowadzania testów zgodności;  
2) informacje dodatkowe, o  ile są istotne dla eksploatacji danego typu składowiska odpadów, dotyczące:  
a) fizykoc hemicznego składu oraz podatności odpadów na wymywanie,  
b) zachowania środków ostrożności na składowisku odpadów.  
3. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, które zawiera 
wszystkie informacje, o  których mowa w  ust. 2, nie sporządza się podstawowej charakterystyki odpadów.  
4. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, które nie zawiera 
wszystkich informacji, o  których mowa w  ust. 2, sporządza się podstawową charakterys tykę odpadów, która zawiera br a-
kujące informacje.  
5. Podstawową charakterystykę odpadów bez przeprowadzenia badań, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1 lit. h, sporz ą-
dza się dla odpadów:  
1) obojętnych, określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  118, 
2) dla których wszelkie informacje niezbędne do sporządzenia podstawowej charakterystyki są znane i  uzasadnione, 
zgodnie z  wymaganiami dotyczącymi składowania odpadów, określonymi w  decyzjach właściwych organów,  
3) dla których wykonywanie badań jest niepraktyc zne lub dla których testy zgodności nie mogą zostać wykonane ze 
względów technicznych lub właściwe metody badań poszczególnych kryteriów dopuszczania, o  który ch mowa w prze-
pisach  wydanych na podstawie art.  118, są niedostępne,  
4) komunalnych  
– o ile pocho dzą od jednego wytwórcy odpadów i  stanowią jeden strumień odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 779 
 
 6. W przypadku odpadów komunalnych, za jeden strumień odpadów uznaje się odpady pochodzące z  jednego regi o-
nu gospodarki odpadami komunalnymi.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 3, odpady mogą być dopuszczone do składowania na składowisku o d-
padów danego typu, jeżeli wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za ich zagospodarowanie przekaże uzasa d-
nienie w  tym zakresie zarządzającemu składowiskiem odpadów, odpowiednio je dokumentują c. 
Art. 111. 1. Podstawowa charakterystyka odpadów dla odpadów wytwarzanych r egularnie zawiera informacje, o których  
mowa w  art. 110 ust. 2, oraz wskazuje:  
1) zmiany mogące wystąpić w  składzie odpadów;  
2) zmiany cech charakterystycznych odpadów;  
3) podatno ść odpadów na wymywanie ustalane podczas testu wymywania przeprowadzonego dodatkowo na partii 
odpadów, o  ile test jest uzasadniony;  
4) główne zmieniające się właściwości odpadów.  
2. Przez odpady wytwarzane regularnie rozumie się odpady powstające w  instala cjach jednego rodzaju pod wzgl ę-
dem technologicznym, przy zastosowaniu surowców charakterystycznych dla tego procesu technologicznego.  
3. Jeżeli w  instalacji wprowadzono zmiany związane z  zastosowaniem innych surowców, materiałów lub zmiany 
powodujące zmnie jszenie albo zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko, sporządza się nową podstawową 
charakterystykę odpadów.  
Art. 112. 1. Dla każdej partii odpadów wytwarzanych nieregularnie przed ich skierowaniem na składowisko odp a-
dów sporządza się odrębną p odstawową charakterystykę odpadów.  
2. Przez odpady wytwarzane nieregularnie rozumie się odpady powstające w  instalacjach i  procesach różnego rodzaju  
lub odpady, których skład nie może zostać jednoznacznie scharakteryzowany, w  szczególności odpady powstając e wsk u-
tek wstępnego przetwarzania, mieszania lub innych działań powodujących zmianę charakteru lub składu tych odpadów.  
Art. 113. 1. Odpady wytwarzane regularnie, kierowane na składowisko odpadów danego typu, poddaje się testowi 
zgodności, podczas którego sprawdza się dopuszczalne graniczne wartości wymywania oraz wybrane parametry charakt e-
rystyczne dla danego rodzaju odpadów.  
2. Test zgodności przeprowadza posiadacz odpadów, o  którym mowa w  art. 110 ust. 1. 
3. Test zgodności przeprowadza się:  
1) co najmnie j raz na 12  miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z  podstawowej charakterystyki odpadów;  
2) w przypadku zmian w  procesie produkcji, w  szczególności dotyczących zmiany użytych surowców lub materiałów.  
4. W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z informacjami zawartymi w  podstawowej charakterystyce 
odpadów sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.  
5. Testu zgodności nie przeprowadza się dla odpadów, o  których mowa w  art. 110 ust. 5. 
Art. 114. 1. Podstawową charakterystykę odpadów ora z testy zgodności wytwórca lub posiadacz odpadów odpowi e-
dzialny za gospodarowanie odpadami przekazuje zarządzającemu składowiskiem odpadów, przed przekazaniem odpadów 
na składowisko odpadów.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów dokonuje weryfikacji odpadó w, która polega na:  
1) oględzinach przed i  po rozładunku odpadów;  
2) sprawdzeniu zgodności przyjmowanych odpadów z  informacjami zawartymi w  podstawowej charakterystyce odpadów.  
3. Weryfikacja odpadów może być przeprowadzana w  miejscu ich wytwarzania, jeżel i są one składowane na skł a-
dowisku odpadów zarządzanym przez ich wytwórcę.  
Art. 115. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów pobiera próbki odpadów dostarczonych do składowania na skł a-
dowisku odpadów co najmniej raz w  miesiącu i  przechowuje je przez okres co  najmniej miesiąca.  
2. Próbek nie pobiera się w  przypadku odpadów, o  których mowa w  art. 110 ust. 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 779 
 
 Art. 116. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów, a  w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przech o-
wuje do czasu zamknięcia składowiska odpadów  podstawową charakterystykę odpadów oraz wyniki testów zgodności.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje podstawową charakterystykę odpadów i  wyniki testów zgod -
ności następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów lub władającemu powierzchnią z iemi.  
Art. 117. 1. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu uważa się za 
spełnione, jeżeli są potwierdzone badaniami laboratoryjnymi wykonanymi przez laborato rium, o  którym mowa w  art. 147a  
ustawy z  dnia 27  kwietnia 2 001 r. – Prawo ochrony środowiska.  
2. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu obejmują:  
1) dopuszczalne graniczne wartości wymywania;  
2) parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.  
Art. 118. Minister właś ciwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia:  
1) odpady obojętne, dla których podstawową charakterystykę odpadów sporządza się bez przeprowadzania badań, 
o których mowa w  art. 110 ust. 2 pkt 1 lit. h, 
2) kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu,  
3) zakres badań, o  których mowa w  art. 117 ust. 1 
– kierując się właściwościami odpadów i  potrzebą zapewnienia właściwego postępowania z  odpadami na składowisku  
odpadów oraz uwzględniając rodzaje odpadów i  zawartość w  nich substancji organicznych.  
Art. 119. Zarządzający składowiskiem odpadów, przed przyjęciem odpadów do składowania na składowisku odp a-
dów, jest obowiązany także:  
1) ustalić masę przyjmowanych odpad ów; 
2) sprawdzić zgodność przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w  karcie przekazania odpadów lub dokumentach 
wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;  
3) w przypadku odpadów rtęci metalicznej – sprawdzić pojemniki i  certyfikat wymagane dl a składowania tych odpadów.  
Art. 120. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów odmawia przyjęcia odpadów do składowania na składowisku 
odpadów w  przypadku stwierdzenia:  
1) niezgodności przyjmowanych odpadów z  informacjami zawartymi w  podstawowej charakterysty ce odpadów lub 
niedostarczenia testów zgodności, o  ile są wymagane, niezwłocznie po ich przeprowadzeniu;  
2) niezgodności przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w  karcie przekazania odpadów lub dokumentami 
wymaganymi przy międzynarodowym przemieszczaniu o dpadów;  
3) niezgodności przyjmowanych odpadów z  decyzją zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, 
instrukcją prowadzenia składowiska odpadów, pozwoleniem zintegrowanym lub zezwoleniem na przetwarzanie 
odpadów.  
2. W przypadku przekazywania do składowania na składowisku odpadów, odpadów niezgodnych z  dokumentami, 
o których mowa w  ust. 1, zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia o  tym niezwłocznie wojewódzkiego inspe k-
tora ochrony środowiska.  
Art. 121. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów  jest obowiązany do składowania odpadów na składowisku odp a-
dów w  sposób selektywny, mając na uwadze uniknięcie szkodliwych dla środowiska reakcji pomiędzy składnikami tych 
odpadów, możliwość dalszego ich wykorzystania oraz rekultywację i  ponowne zagospodar owanie terenu składowiska 
odpadów.  
2. Dopuszcza się składowanie odpadów, określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3, na składowisku 
odpadów w  sposób nieselektywny, jeżeli w  wyniku takiego składowania nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddział y-
wania tych odpadów na środowisko.  
3. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, które mogą być składowane na składowisku odpadów w  sposób nieselektywny,  
kierując się właściwościami odpadów oraz mając na uwadze, aby w  wyniku reakcji pomiędzy wspólnie składowanymi 
odpadami nie nastąpiło zwiększenie zagrożenia dla środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 779 
 
 Art. 122. 1. Zakazuje się składowania na składowisku odpadów następujących odpadów:  
1) występujących w  postaci ciekłej, w  tym odpadów zawierających wodę w  ilości  powyżej 95% masy całkowitej, 
z wyłączeniem szlamów;  
2) o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych;  
3) zakaźnych medycznych i  zakaźnych  weterynaryjnych;  
4) powstających w  wyniku badań naukowych i  prac rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie są zidenty -
fikowane lub są nowe i  których oddziaływanie na środowisko jest nieznane;  
5) opon i  ich części, z  wyłączeniem opon rowerowych i opon o  średnicy zewnętrznej większej niż 1400  mm; 
6) ulegających biodegradacji selektywnie zebranych;  
7) określonych w  przepisach odrębnych.  
2. Zakazuje się składowania odpadów w  śródlądowych wodach powierzchniowych i  podziemnych, w  polskich 
obszarach mo rskich oraz w  przypadkach określonych w  przepisach odrębnych.  
3. Zakazuje się rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub z  innymi substancjami lub przedmi o-
tami w  celu spełnienia kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku  odpadów danego typu, określ o-
nych w  przepisach wydanych na podstawie art.  118. 
Art. 123. 1. Okres przygotowania do budowy, budowy oraz prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazy:  
1) przedeksploatacyjną – okres poprzedzający uzyskanie pierwszej ostateczn ej decyzji zatwierdzającej instrukcję pr o-
wadzenia składowiska odpadów;  
2) eksploatacyjną – okres od dnia uzyskania pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia skł a-
dowiska odpadów do dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów ; 
3) poeksploatacyjną – okres 30  lat liczony od dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów.  
2. Dzień zakończenia rekultywacji składowiska odpadów jest równocześnie dniem zamknięcia tego składowiska.  
Art. 124. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów po siada tytuł prawny do całej nieruchomości, na której znajduje 
się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska,  
w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną.  
2. Lokalizacja, budowa oraz prowadzenie składowiska odpadów musi spełniać wymagania zapewniające bezpieczne 
dla życia i  zdrowia ludzi oraz dla środowiska składowanie odpadów, w  szczególności wymagania zapobiegające zani e-
czyszczeniu wód powierzchniowych i  podziemnych, gleb y i ziemi oraz powietrza.  
3. Prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejm owane w  fazie eksploatacyjnej i po-
eksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska odpadów, w  tym monitoring składowiska odpadów. Składowisko 
odpadów prowad zi zarządzający składowiskiem odpadów.  
4. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany prowadzić monitoring składowiska odpadów w  fazie 
przed eksploatacyjnej, eksploatacyjnej i  poeksploatacyjnej.  
5. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany przekazywać wyniki monitoringu składowiska odpadów 
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w  terminie do końca pierwszego kwartału następnego roku kalend a-
rzowego po zakończeniu roku, którego te wyniki dotyczą.  
6. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy i  prowadzenia składowiska odpadów, jakim odpowiadają 
poszczególne typy składowisk odpadów,  
2) zakres, czas i  częstotliwość oraz sposób i  warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów  
– kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia i  zdrowia ludzi oraz dla środowiska 
a lokalizacją, technicznymi parametrami i  sposobem prowadzenia składowiska odpadów oraz uwzględniając zjawiska 
przyrodnic ze i uwarunkowania geologiczne, a  także systemy kontroli poszczególnych elementów środowiska, oraz kier u-
jąc się specyficznymi wymaganiami dotyczącymi składowania niektórych rodzajów odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 779 
 
 Art. 125. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany d o ustanowienia zabezpieczenia roszczeń z  tytułu  
wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku oraz szkód w  środowisk u w rozumieniu ustawy z  dnia 13 kwietnia 
2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, w  związku z  prowadzeniem składowiska odp adów.  
2. Zabezpieczenie, o  którym mowa w  ust. 1, może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpiecz e-
niowej lub polisy ubezpieczeniowej.  
3. Zabezpieczenie w  formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ wydają cy 
decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, a  zabezpieczenie w  formie gwarancji bankowej, 
gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do organu wydającego tę decyzję.  
4. Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpi eczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa powinna stwierdzać, że w  razie w y-
stąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku, bank lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zob o-
wiązania w  przypadku, o  którym mowa w  art. 131 ust. 4, na rzecz organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1. 
Art. 126. 1. Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów wymaga zgody dyrektora regionalnego zarządu gosp o-
darki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w  zakresie związanym z  ochroną wód.  
2. Wyznaczenie lokalizac ji składowiska odpadów:  
1) w pobliżu lotnisk – wymaga zgody organów administracji lotniczej;  
2) w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie, na którym znajdują się zabytki archeologiczne – wymaga zgody 
wojewódzkiego konserwatora zabytków;  
3) w obszarze p asa nadbrzeżnego oraz portów i  przystani morskich – wymaga zgody dyrektora urzędu morskiego.  
3. Organ właściwy do wydania dla składowiska odpadów decyzji o  warunkach zabudowy i  zagospodarowania terenu 
odmawia wydania decyzji w  przypadku:  
1) braku zgody, o  której mowa w  ust. 1 lub 2;  
2) określonym w  przepisach odrębnych.  
Art. 127. 1. Wniosek o  wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów, z  zastrzeżeniem przepisów ustawy 
z dnia 7  lipca 1994  r. – Prawo budowlane, dodatkowo zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) określenie rodzajów odpadów przewidzianych do składowania na składowisku odpadów;  
3) określenie przewidywanej rocznej i  całkowitej masy składowanych odpadów oraz pojemno ści składowiska odpadów 
i jego docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);  
4) opis terenu składowiska odpadów, w  szczególności jego charakterystykę geologiczną i  hydrogeologiczną;  
5) opis sposobu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub ogra niczenia ilości odpadów i  ich negatywnego oddzi a-
ływania na środowisko;  
6) plan dotyczący prowadzenia, w  tym zarządzania i  monitoringu składowiska odpadów;  
7) wytyczne technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunek jego rekultywacji;  
8) określenie s posobów zapobiegania awariom i  sposobów postępowania w  przypadku ich wystąpienia.  
2. Do wniosku o  wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów dołącza się oświadczenie o  posiadanym 
tytule prawnym do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie zl okalizowane składowisko odpadów wraz ze 
wszystkimi instalacjami i  urządzeniami, związanymi z  prowadzeniem tego składowiska odpadów, w  okresie obejmującym 
fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną.  
3. Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów określa w  tym pozwoleniu wymagania 
zapewniające ochronę życia i  zdrowia ludzi, ochronę środowiska oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.  
4. Wymagania, o  których mowa w  ust. 3, dotyczą:  
1) typu składowiska odpadów;  
2) warunków techniczn ych składowiska odpadów;  
3) rodzaju odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 779 
 
 4) rodzaju odpadów niebezpiecznych dopuszczonych do składowania na wydzielonej części składowiska odpadów 
innych niż niebezpieczne i  obojętne, jeżeli część te go składowiska wydzielono do składowania odpadów niebe z-
piecznych;  
5) rocznej i  całkowitej  masy odpadów dopuszczonych do składowania oraz p ojemności składowiska odpadów i doce-
lowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);  
6) sposobu prowadzenia składowi ska odpadów;  
7) sposobu gromadzenia, oczyszczania i  odprowadzania odcieków;  
8) sposobu gromadzenia, oczyszczania i  wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego;  
9) sposobu, częstotliwości i  czasu prowadzenia monitoringu składowiska odpadów;  
10) sposobu postępowania w  przypadku wystąpienia awarii;  
11) wytycznych technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunku jego rekultywacji.  
5. W przypadku gdy budowa składowiska odpadów nie jest określona w  wojewódzkim planie gospodarki odpadami, 
organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów odmawia wydania tego pozwolenia.  
Art. 128. Zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu składowiska 
odpadów po uzyskaniu kolejno:  
1) pozwolenia zinteg rowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów;  
2) pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów;  
3) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 129. 1. Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaj e, na wniosek zarządzaj ą-
cego składowiskiem, marszałek województwa, a  w przypadku przedsięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych – regio-
nalny dyrektor ochrony środowiska. Właściwość miejscową organu określa się według miejsca lokalizacji składowiska 
odpadó w. 
2. Wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) informację o  uzyskanym pozwoleniu na użytkowan ie składowiska odpadów;  
3) informację o  proponowanej formie i  wysokości zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 125. 
3. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, dołącza się:  
1) instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;  
2) dokumenty potwierdzające posiad anie tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie 
zlokalizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami, związanymi z  prowadzeniem tego skł a-
dowiska, w  okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną;  
3) kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska odpadów w  zakresie gospodarowania odp a-
dami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;  
4) zaświadczenie o  niekaralności zarządzającego składowiskiem:  
a) a w przypadku z arządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nie posiadającą  
osobowości prawnej, także jego wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu, za prz e-
stępstwa przeciwko środowisku,  
b) będącego osobą fizycz ną, a  w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo jednostką 
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jego wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub 
członka zarządu, za przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku z  art. 163 § 1 
ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
4. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę poeksploatacyjną i  zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamie szkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;  
2) określenie typu składowiska odpadów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 779 
 
 3) określenie, czy na składowisku odpadów, którego dotyczy instrukcja, jeżeli jest to składowisko odpadów innych niż 
niebezpieczne i  obojętne, zostały wydzielone c zęści, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów 
niebezpiecznych;  
4) rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;  
5) roczną i  całkowitą  masę odpadów dopuszczonych do składowania;  
6) docelową rzędną (maksymalną wysoko ść składowania) i  pojemność składowiska odpadów;  
7) rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów, zamiast innych materiałów, w  fazie ek s-
ploatacyjnej i  poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia;  
8) wyszczególnienie urządzeń techniczny ch niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania składowiska odpadów;  
9) wyszczególnienie aparatury kontrolno -pomiarowej wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych;  
10) określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;  
11) określenie rodzaju i  grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;  
12) określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;  
13) określenie sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych;  
14) określenie procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów;  
15) określenie sposobów i  częstotliwości prowadzonych badań, o  których mowa w  art. 117; 
16) określenie planu awaryjnego, w  szczególności na wypadek wykrycia zmian w  jakości wód gruntowych z  powodu 
emisji substancji ze składowiska odpadów;  
17) sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i  kierunek jego rekultywacji;  
18) inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i  nadzoru nad składowiskiem odpadów 
w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.  
5. Instrukcja p rowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadz e-
nia składowiska odpadów.  
6. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję pro wadzenia składowiska odpadów 
do czasu zakończenia fazy poek sploatacyjnej składowiska.  
7. Na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, organ o  którym mowa w  ust. 1, po zakończeniu fazy p o-
eksploatacyjnej, wydaje decyzję o  wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 130. 1. Właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, w  decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia 
składowiska odpadów może określić dodatkowe wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów.  
2. W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składow iska odpadów, właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1, zatwierdza również wysokość i  formę zabezpieczenia roszczeń, o  którym mowa w  art. 125. 
Art. 131. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń ni e 
później niż 3  miesiące od dnia, w  którym decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów stała się 
ostateczna.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez 
okres zarządzania przez niego składowiskiem odpadów.  
3. Zarządzający składowiskiem odpadów, po uzyskaniu decyzji o  wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję 
prowadzenia składowiska odpadów, o  której mowa w  art. 129 ust. 7, może złożyć wniosek o  zwrot ustanowionego zabe z-
pieczenia roszczeń.  
4. W przypadku wystąpienia negatywnych skutków w  środowisku lub szkód w  środowisku w  rozumieniu ustawy 
z dnia 13  kwietnia 2007  r. o zapobieganiu szkodom w  środowisku i  ich naprawie, właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1, orze ka, w  drodze decyzji, o  przeznaczeniu środków z  zabezpieczenia roszczeń na usunięcie tych skutków, o  ile 
działań tych nie wykonał na własny koszt zarządzający składowiskiem odpadów.  
Art. 132. Na stanowisku kierownika składowiska odpadów zarządzający składo wiskiem odpadów zatrudnia osobę 
posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych 
procesów przetwarzania odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 779 
 
 Art. 133. W przypadku gdy z  przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeol ogicznej wynika brak możliwości  
monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy organ, o  którym mowa 
w art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, może określić odrębny zakres 
prowadzenia monitoringu danego składowiska odpadów, odstępując od wymogów określonych w  przepisach wydanych 
na podstawie art.  124 ust. 6 pkt 2. 
Art. 134. Właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, odmawia, w  drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji 
prowadzenia składowiska odpadów, w  przypadku gdy:  
1) zarządzający składowiskiem odpadów nie posiada tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której 
jest zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacja mi i urządzeniami, związanym i z prowadz e-
niem tego składowiska, w  okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i  poeksploatacyjną;  
2) sposób prowadzenia składowiska odpadów jest sprzeczny z  pozwoleniem na budowę;  
3) sposób prowadzenia składowiska odpadów mógłby powodować zagrożenia dla życ ia, zdrowia ludzi lub dla śr o-
dowiska;  
4) kierownik składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania 
odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;  
5) zarządzający składowiskiem odpadów  będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą albo wspólnik, 
prokurent, członek rady nadzorczej lub członek zarządu zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo 
jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej został skazany  prawomocnym wyrokiem sądu za prz e-
stępstwa przeciwko środowisku lub za przestępstwa, o  których mowa w  art. 163, art.  164 lub art.  168 w  związku 
z art. 163 § 1 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny;  
6) wobec zarządzającego składowiskiem prawomocnie  orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko środowisku  
na podstawie przepisów ustawy z  dnia 28  października 2002  r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny  
zabronione pod groźbą kary.  
Art. 135. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi  odpowiedzialność za całokształt działalności składowiska 
odpadów i  jest obowiązany do realizacji wszystkich obowiązków wynikających z  obowiązujących przepisów i  decyzji, 
o których mowa w  art. 128. 
2. Zarządzający składowiskiem odpadów utrzymuje i  prowadzi  składowisko odpadów w  sposób zapewniający właś -
ciwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska odpadów oraz zachowanie wym a-
gań sanitarnych, bezpieczeństwa i  higieny pracy, przeciwpożarowych, a  także wymaga ń ochrony środowisk a, zgodnie 
z instrukcją prowadzenia składowiska odpadów i  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.  
3. Zmiany na składowisku odpadów, o  których mowa w  art. 129 ust. 4 pkt 2–7, 9–11 i 17, wymagają wydania dec y-
zji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia skła dowiska odpadów.  
4. W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1, orzeka o  wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
Art. 136. Zarządza jącym gminnym składowiskiem odpadów nie może być jednostka sektora finansów publicznych. 
Gmina może utworzyć podmiot niebędący taką jednostką w  celu prowadzenia gminnego składowiska odpadów lub powi e-
rzyć wykonywanie praw i  obowiązków zarządzającego gminnym  składowiskiem odpadów podmiotowi niebędącemu 
jednostką sektora finansów publicznych na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 20  grudnia 1996  r. o gospodarce kom u-
nalnej  (Dz. U. z 2021 r. poz.  679). 
Art. 137. 1. Cena za przyjęcie odpadów do składowania na s kładowisku odpadów uwzględnia w  szczególności kos z-
ty budowy, prowadzenia, w  tym zamknięcia i  rekultywacji, oraz nadzoru, w  tym monitoringu składowiska odpadów.  
2. Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów, zarządzający składowiskiem o dpadów 
tworzy fundusz rekultywacyjny, na którym gromadzi środki pieniężne na realizację obowiąz ków związanych z zamkni ę-
ciem, rekultywacją, nadzorem, w  tym monitoringiem. Środki są odprowadzane na fundus z w wysokości wystarczającej 
do pokrycia kosztów, o  których mowa w  ust. 1, z wyłączeniem kosztów budowy.  
3. Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji bankowej.  
4. Z dniem, gdy decyzja o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o  zamknięciu  skła-
dowiska odpadów stała się ostateczna, zarządzający składowiskiem odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na 
funduszu rekultywacyjnym na realizację obowiązków, o  których mowa w  ust. 2. 
5. Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający składowiskie m odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 779 
 
 6. Zarządzający składowiskiem odpadów podaje do publicznej wiadomości, w  tym zamieszcza na stronie internet o-
wej, o  ile ją posiada, udział w  cenie za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów środków odprow a-
dzanych na fundusz rekult ywacyjny, o  którym mowa w  ust. 2. 
7. Przepisy ust.  1–6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów, o  którym mowa 
w art. 136. 
Art. 138. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany powiadomić niezwłocznie wojewódzkiego inspe k-
tora ochrony środowiska lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o  stwierdzonych na składowisku odp a-
dów zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środ o-
wiska lub dla życia lub zdrowia lu dzi. 
Art. 139. 1. W  przypadku stwierdzenia na składowisku odpadów zmian obserwowanych parametrów, wskazujących 
na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, 
w drodze decyzji, zakres i  harmo nogram działań niezbędnych do ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów 
oraz możliwych zagrożeń dla środowiska.  
2. Po ustaleniu przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska wojewódzki 
inspektor ochrony środowiska o kreśla, w  drodze decyzji, zakres i  harmonogram działań niezbędnych do usunięcia prz y-
czyn i  skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.  
3. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia w  szczególności plan 
awaryjny , o którym mowa w  art. 129 ust. 4 pkt 16. 
4. W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagr o-
żeń dla życia lub zdrowia ludzi decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, wydaje państwowy wojewódzki inspektor san itarny.  
Art. 140. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o  wstrzymaniu użytkowania składowiska 
odpadów w  przypadku stwierdzenia:  
1) niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków, o  których mowa w  art. 138, lub  
2) niewykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  której mowa w  art. 139 ust. 2. 
2. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  której mowa w  art. 139 ust. 2, 
decyzję o  wstrzymaniu użytkowania składowiska wydaje państwowy woje wódzki inspektor sanitarny.  
3. W decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania użytkowania składowiska odpadów. 
Termin ten nie może być późniejszy niż rok od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
4. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, odpowiednio 
wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, kierując się stopniem nie -
wykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia ludzi l ub dla środowiska, może ustalić, w  drodze postan o-
wienia, termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Ustalony termin nie 
może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.  
5. W przypadku nieusunięcia ni eprawidłowości w  ustalonym terminie odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony śr o-
dowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wstrzyma, w  drodze decyzji, użytkowanie składowiska odpadów.  
6. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub pań stwowy wojewódzki inspektor sanitarny, na 
wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania skł a-
dowiska odpadów, wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów. Zarządz ający 
składowis kiem odpadów może wznowić użytkowanie składowiska odpadów z  dniem, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
7. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2 oraz w  art. 139 ust. 1 i 2, są wydawane z  urzędu.  
8. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny dec y-
zjom, o  których mowa w  ust. 1 i 2 oraz art.  139 ust. 1 i 2, może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się 
stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludz i lub dla środowiska.  
Art. 141. 1. Decyzja o  wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza odpowiedzialności zarządzaj ą-
cego składowiskiem odpadów za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i  zdrowia ludzi spowodowane niedope ł-
nieniem obowiąz ków nałożonych na niego niniejszą ustawą lub określonych w  decyz jach, o  których mowa w  art. 139 
ust. 1 i 2. 
2. Usunięcie przyczyn i  skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i  zdrowia ludzi odbywa się 
na koszt zarządzającego składowiskie m odpadów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 779 
 
 3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny przekazuje kopie 
wydanych decyzji, o  których mowa w  art. 139 ust. 1 i 2, art.  140 ust. 1, 2 i  6, właściwemu organowi, o  którym mowa 
w art. 129 ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 30  dni od dnia, w  którym decyzja stała się ostateczna.  
Art. 142. W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwol e-
nie na przetwarzanie odpadów.  
Art. 143. 1. Dopuszcza się wydobywanie odp adów składowanych na składowisku odpadów.  
2. Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję prowadzenia składowiska odpadów 
odbywa się na zasadach ustalonych w  tej instrukcji.  
3. W przypadku wydobywania odpadów ze składowiska odpadów i nstrukcja prowadzenia składowiska odpadów 
dodatkowo określa:  
1) rodzaj i  ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi or az na śr o-
dowisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odp a-
dów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.  
Art. 144. 1. Wydobywanie odpadów:  
1) z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,  
2) ze zwałowiska odpadów  
– wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.  
2. Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składo wania odpadów przemysłowych, dla którego nie było w y-
magane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o  pozwoleniu na budowę.  
3. Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w  drodze decyzji, przez właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 
ust. 1. 
4. Wniosek o  wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera:  
1) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;  
2) adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego wniosek dotyczy.  
5. Do wniosku zainteresowany w ydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę dotyczącą wydobywania odpadów, która 
obejmuje w  szczególności:  
1) rodzaj i  szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na śr o-
dowisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odp a-
dów lub jego  części także opis działań rekultywacyjnych.  
6. Zgoda na wydobywanie odpadów określa:  
1) rodzaj i  masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;  
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;  
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życ ie lub zdrowie ludzi oraz na śr o-
dowisko;  
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;  
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a  w przypadku zamkniętego składowiska odp a-
dów lub jego części także opis działań  rekultywacyjnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 779 
 
 Art. 145. 1. Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane niesegreg o-
wane (zmieszane) odpady komunalne  lub niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne  z innymi rodzajami odpadów.  
2. Dopuszcza się wydob ywanie odpadów, o  których mowa w  ust. 1, w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, 
w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, jeżeli:  
1) w inny sposób nie można usunąć negatywnego oddziaływania składowiska odpadów na środowisko;  
2) jest to konieczne w  związku z  realizacją planowanego przedsięwzięcia w  rozumieniu ustawy z  dnia 3  października 
2008  r. o udostępnianiu informacji o  środowisku i  jego ochronie, udziale społeczeństwa w  ochronie środowiska oraz 
o ocenach oddziaływania na środowisko.  
Art. 146. 1. Zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga uzyskania zgody na zamknięcie 
składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
2. Zgoda jest wydawana, w  drodze decyzji, przez właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, na wniosek zł o-
żony przez zarządzającego składowiskiem odpadów.  
3. Wniosek o  wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej części wraz z harmon o-
gramem prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem p rac 
związanych z  tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
4. Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, lub określenie  
sposobu rekultywacji składowiska odpadów wraz z  harmonogramem prac związanych z  tym zamknięciem lub tą rekult y-
wacją wymaga zmiany instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów jest obowi ą-
zany równocześnie z  wnioskiem o  wydanie zgody na zamknięc ie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zł o-
żyć wniosek o  zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.  
5. Przed wydaniem zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wojewódzki inspektor 
ochrony środowisk a, na wniosek właściwego organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, oraz z  udziałem przedstawiciela 
tego organu przeprowadza kontrolę składowiska odpadów.  
6. Kontroli, o  której mowa w  ust. 5, nie przeprowadza się, jeżeli konieczność zamknięcia składowiska od padów lub 
jego wydzielonej części wynika z  zarządzenia pokontrolnego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.  
Art. 147. 1. Decyzja o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmowani a odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części, 
przy czym data ta nie może być późniejsza niż 3  miesiące od dnia doręczenia tej decyzji;  
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej czę ści wraz z harmon o-
gramem prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac 
związanych z  tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lu b jego wydzielonej części;  
5) określenie sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częś -
cią, w  tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia właściwy  organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, oraz woj e-
wódzkiego inspektora ochrony środowiska o  wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w  decyzji o  wyrażeniu zgody 
na zamknięcie składowiska odpadów.  
Art. 148. 1. W  przypadku gdy zarządzający składowiskiem o dpadów nie wystąpił z  wnioskiem o  wyrażenie zgody 
na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a  zachodzą następujące okoliczności:  
1) składowisko odpadów lub jego wydzielona część nie spełnia wymogów technicznych lub formalnych określony ch 
w przepisach prawa lub  
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 779 
 
 2) w wyniku przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdzi, że na składowisku odp a-
dów innych niż niebezpieczne i  obojętne, na którym są składowane odpady komunalne, co najmniej od roku nie są 
przyjmowan e odpady, lub  
3) pojemność składowiska odpadów, określona w  zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, została 
zapełniona  
– właściwy organ, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1, sporządza ekspertyzę dotyczącą zamknięcia składowiska odpadów 
lub je go wydzielonej części oraz nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
2. Ekspertyza dotycząca zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części określa w  szczególności:  
1) techniczny sposób zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej  części wraz z  harmonogramem prac 
związanych z  tym zamknięciem;  
2) sposób rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac związanych z  tą 
rekultywacją;  
3) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem o dpadów lub jego wydzieloną częścią, w  tym 
monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
3. Na podstawie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części właściwy organ , 
o którym mowa w  art. 129 ust. 1, z urzędu, wydaje  decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej 
części.  
4. Wydając decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części właściwy organ, o  którym 
mowa w  art. 129 ust. 1, jednocześnie wydaje, z  urzędu, decyzję zatwierdzającą no wą instrukcję prowadzenia składowiska 
odpadów.  
Art. 149. 1. Decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części i  instrukcję prowadzenia skł a-
dowiska odpadów wraz z  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję jest obowiązany wykonać zarządzający s kładowiskiem 
odpadów.  
2. W przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie można zidentyfikować lub egzekucja okazała się 
bezskuteczna, obowiązanym do wykonania decyzji, o  których mowa w  ust. 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, 
właściwy ze  względu na lokalizację składowiska odpadów.  
3. Władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie decyzji, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Decyzja o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:  
1) datę zaprzestania przyjmo wania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub  jego wydzielonej części wraz z harmon o-
gramem prac związanych z  tym zamknięciem;  
3) określenie sposobu rek ultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z  harmonogramem prac 
związanych z  tą rekultywacją;  
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;  
5) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowi skiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w  tym 
monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.  
5. Decyzję o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wydaje się nie później niż w  terminie 
6 miesięcy od dnia wykonania ekspertyzy dotyc zącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.  
6. Przepis art.  147 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 150. 1. Koszty sporządzenia ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części  
oraz nowej instrukcji pr owadzenia składowiska odpadów, o  których mowa w  art. 148 ust. 1, ponosi zarządzający skład o-
wiskiem odpadów.  
2. Na pokrycie kosztów związanych:  
1) ze sporządzeniem ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej 
instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,  
2) z zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części w  przypadkach, o  których mowa w  art. 149 ust. 2 
− mogą być przeznaczone środki finansowe z  ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 779 
 
 Art. 151. 1. Zmia na zarządzającego składowiskiem odpadów wymaga:  
1) przeniesienia na podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów p raw i  obowiązków wynikających 
z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów oraz odpowiednio z:  
a) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,  
b) zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o  zamknięciu składowiska 
odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem s kładowiska odpadów tytułu prawnego do dysponowania całą 
nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz  ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami 
związanymi z  prowadzeniem tego składowiska odpadów.  
2. Warunkiem przejęcia składowiska odpadów jest ustanowienie zabezpieczenia roszczeń przez podmiot zainteres o-
wany przejęciem składowiska odpadów oraz wyrażenie zgody przez:  
1) podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów – na przyjęcie wszystkich praw i  obowiązków zawartych 
w decyz jach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1; 
2) zarządzającego dotychczas składowiskiem odpadów – na przejęcie składowiska odpadów przez podmiot, o  którym 
mowa w  pkt 1. 
3. Podmioty, o  których mowa w  ust. 2, wyrażają zgodę, składając pisemne oświadczenia.  
4. Przeni esienie praw i  obowiązków może nastąpić w  przypadku, gdy podmiot zainteresowany przejęciem składowis -
ka odpadów daje rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z  decyzji, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1. 
5. Przeniesienie praw i  obowiązków z  pozw olenia zintegrowanego następuje na zasadach określonych w  ustawie 
z dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska.  
6. Przeniesienie praw i  obowiązków następuje na wniosek podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska 
odpadów.  
7. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 6, dołącza się oświadczenia, o  których mowa w  ust. 3, oraz dokumenty 
i oświadczenia potwierdzające możliwość prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z  decyzji, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 1. 
8. Przeniesienie praw i  obowiązków lub od mowa przeniesienia praw i  obowiązków następuje w  drodze decyzji właś -
ciwego organu, o  którym mowa w  art. 129 ust. 1. 
Art. 152. 1. Podmiot, który uzyskał decyzję o  przeniesieniu praw i  obowiązków oraz tytuł prawny do dysponowania 
całą nieruchomością, na któ rej jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami 
związanymi z  prowadzeniem tego składowiska, przejmuje wszystkie prawa i  obowiązki wynikające z  decyzji, o  których 
mowa w  art. 151 ust. 1 pkt 1. 
2. Z dniem uzyskania przez podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, tytułu prawnego, środki zgromadzone na funduszu 
rekultywacyjnym przechodzą, z  mocy prawa, na podmiot, który uzyskał decyzję o  przeniesieniu praw i  obowiązków.  
3. W decyzji o  przeniesieniu praw i  obowiązków zatwierdza się wysokość i  formę ustanowionego zabezpieczenia 
roszczeń.  
Art. 153. Zarządzający dotychczas składowiskiem odpadów może złożyć wniosek o  zwrot ustanowionego zabezpi e-
czenia roszczeń po uzyskaniu przez nowego zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nie -
ruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związ a-
nymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
Art. 154. 1. Decyzja o  przeniesieniu praw i  obowiązków wywołuje skutki prawne po  uzyskaniu przez wnioskodawcę 
tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, wraz ze 
wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
2. Decyzja o  przeniesieniu praw i obowiązków wygasa po upływie roku od dnia jej doręczenia, jeżeli wnioskodawca 
nie uzyskał tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane  składowisko odpadów, 
wraz ze wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 779 
 
 Rozdział 2  
Termiczne przekształcanie odpadów  
Art. 155. Termiczne przekształcanie odpadów prowadzi się wyłącznie w  spalarniach odpadów lub we współspala r-
niach odpadów, z  zastrzeżeniem art.  31. 
Art. 156. 1. Zarządzającym spalarn ią odpadów lub współspalarnią odpadów jest podmiot prowadzący termiczne 
przekształcanie odpadów odpowiednio w  spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.  
2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany zatrudniać na stanowisku kiero w-
nika spalarni odpadów lub współspalarni odpadów wyłącznie osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje 
w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.  
Art. 157. 1. Spalarnie odpadów oraz wspó łspalarnie odpadów są proje ktowane, budowane, wyposażane i użytkow a-
ne w  sposób zapewniający osiągnięcie poziomu termicznego przekształcania odpadów, przy którym ilość i  szkodliwość 
dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, odpadów i  innych emisji powsta jących wskutek termicznego przekształcania 
odpadów będzie jak najmniejsza.  
2. Jeżeli do termicznego przekształcania odpadów stosuje się procesy inne niż utlenianie, takie jak piroliza, zgazowanie 
lub proces plazmowy, wówczas spalarnia odpadów lub współspal arnia odpadów obe jmuje zarówno te procesy, jak i na-
stępujący po nich proces spalania substancji powstających podczas tych procesów termicznego przekształcania odpadów.  
Art. 158. 1. Termiczne przekształcanie:  
1) odpadów niebezpiecznych,  
2) stałych odpadów k omunalnych  
– stanowi proces unieszkodliwiania D10, wymieniony w  załączniku nr  2 do ustawy.  
2. Termiczne przekształcanie, w  celu odzysku energii:  
1) odpadów opakowaniowych,  
2) odpadów innych niż niebezpieczne,  
3) stałych odpadów komunalnych w  spalarniach od padów przeznaczonych do przetwarzania stałych odpadów kom u-
nalnych, których efektywność energetyczna jest co najmniej równa wartościom określonym w  załączniku nr  1 do 
ustawy,  
4) odpadów, o  których mowa w  art. 163 
– stanowi proces odzysku R1, wymieniony w  załączniku nr  1 do ustawy.  
3.8) Zakazuje się przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicznego 
przekształcania.  
4.8) Dopuszcza się przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicznego 
przekształcania, jeżeli został spełniony warunek, o  którym mowa w  art. 9e ust.  1d ustawy z  dnia 13  września 
1996  r. o utrzymaniu czystości i  porządku w  gminach.  
Art. 159. 1. Część energii odzyskanej z  termicznego przekształcania odpadów zawi erających frakcje biodegrad o-
walne może stanowić energię z  odnawialnego źródła energii, jeżeli są spełnione warunki techniczne zakwalifikowania 
części energii odzyskanej z  termicznego przekształcenia odpadów jako energii z  odnawialnego źródła energii, o  których 
mowa w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2. 
2. Minister właściwy do spraw klimatu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw energii  określi, w  drodze  
rozporządzenia, warunki techniczne kwalifikowania części energii odzyskanej z  termicznego prz ekształcania odpadów 
jako energii z  odnawialnego źródła energii, kierując się możliwościami technicznymi, frakcjami bio degrado walnymi 
zawartymi w  określonych rodzajach odpadów oraz ochroną środowiska.  
Art. 160. 1. Zarządzający spalarnią odpadów lub współ spalarnią odpadów jest obowiązany, w  czasie przyjmowania 
i termicznego przekształcania odpadów, do podejmowania niezbędnych środków ostrożności mających na celu zapobi e-
żenie lub ograniczenie negatywnych skutków dla środowiska, w  szczególności w  odniesieniu  do zanieczyszczeń powi e-
trza, gleby, wód powierzchniowych i  gruntowych oraz zapachów i  hałasu, a  także bezpośredniego zagrożenia życia lub 
zdrowia ludzi, oraz przestrzegania wymagań w  zakresie termicznego przekształcania odpadów.  
                                                           
8) Wejdzie w życie z dniem 30 czerwca 2021 r. na podstawie art. 27 pkt  2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 779 
 
 2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując odpady do ich termicznego przekszta ł-
cenia, jest obowiązany również do:  
1) ustalenia masy odpadów;  
2) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w:  
a) karcie przekazania odpadów,  
b) dokument ach wymaganych na podstawie rozporządzenia (WE) nr  1013/2006  Parlamentu Europejskiego i  Rady 
z dnia 14  czerwca 2006  r. w sprawie przemieszczania odpadów – w przypadku przywozu odpadów z  zagranicy,  
c) dokumentach wymaganych przepisami o  transporcie towarów niebezpiecznych – w przypadku transportu odp a-
dów stanowiących towary niebezpieczne.  
3. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując odpady niebezpieczne do ich termic z-
nego przekształcenia, jest obowiązany również do:  
1) zapoznania się z przekazywanym przez posiadacza odpadów opisem odpadów, który powinien obejmować:  
a) stan fizyczny i  skład chemiczny odpadów niebezpiecznych oraz informacje niezbędne do dokonania oceny prz y-
datności tych odpadów do procesu termicznego przekształcenia odpadów,  
b) właściwości odpadów,  
c) wskazanie substancji, z  którymi te odpady nie mogą być łączone w  celu ich łącznego termicznego przekształcenia,  
d) niezbędne środki ostrożności związane z  postępowaniem z  tymi odpadami;  
2) pobrania próbek, przed rozładow aniem odpadów, w  celu zweryfikowania zgodności stanu fizycznego i  składu 
chemicznego oraz właściwości odpadów z  opisem, o  którym mowa w  pkt 1; 
3) przechowywania próbek, o  których mowa w  pkt 2, przez okres co najmniej jednego miesiąca po termicznym prz e-
kształceniu odpadów.  
4. Przepisu ust.  3 pkt 2 nie stosuje się do odpadów medycznych i  odpadów weterynaryjnych.  
5. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, termicznie przekształcając odpady, jest obowiązany do:  
1) badania fizycznych i  chemiczn ych właściwości odpadów powstałych w  wyniku termicznego przekształcania odp a-
dów, w  tym w  szczególności rozpuszczalnych frakcji metali ciężkich;  
2) transportu i  magazynowania odpadów w  postaci pylistej, powstałych w  wyniku termicznego przekształcania odp a-
dów, w  zamkniętych pojemnikach;  
3) określenia bezpiecznej trasy transportu odpadów niebezpiecznych powstałych w  wyniku termicznego przekształcania 
odpadów, jeżeli odpadów tych nie udało się poddać odzyskowi lub unieszkodliwić w  miejscu ich powstania.  
6. Przepisów ust.  3 nie stosuje się do wytwórcy odpadów, który termicznie przekształca wyłącznie własne odpady 
w miejscu ich powstania, pod warunkiem dotrzymywania wymagań dla spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.  
7. Spalanie lub współspalanie odpadów z  odzyskiem energii odbywa się przy zachowaniu wysokiego poziomu efe k-
tywności energetycznej.  
8. Minister właściwy do spraw gospodarki w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw klimatu  określi, 
w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące prowadzenia procesu  termicznego przekształcania odpadów, z  wyjątkiem 
odpadów medycznych i  weterynaryjnych, oraz sposoby postępowania z  odpadami powstałymi w  wyniku termicznego 
przekształcania odpadów, kierując się właściwościami odpadów i  ochroną środowiska.  
Art. 161. 1. W  przypadku niewykonania przez zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów ob o-
wiązków, o  których mowa w  art. 155–160, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując się stopniem niewykon a-
nia obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia lu dzi lub dla środowiska, może wydać decyzję o  wstrzymaniu te r-
micznego przekształcania odpadów w  tej spalarni lub współspalarni.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, na wniosek zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odp a-
dów, wojewódzki inspek tor ochrony środowiska, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla 
życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może, w  drodze postanowienia, ustalić termin do usunięcia stwierdzonych nie -
prawidłowości, zawieszając na ten czas postępowa nie. Termin ten nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia post a-
nowienia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 779 
 
 3. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w  ustalonym terminie, wojewódzki inspektor ochrony środowiska 
wstrzyma, w  drodze decyzji, termiczne przekształcanie odpadów w  spalar ni odpadów lub współspalarni odpadów.  
4. W decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 i 3, określa się również termin wstrzymania termicznego przekształcania 
odpadów, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla życia lub zdrowia ludzi, lub dla środowiska wstrzymania t ermicznego 
przekształcania odpadów. Termin ten nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji.  
5. Postępowanie w  sprawie wydania decyzji o  wstrzymaniu termicznego przekształcania odpadów wszczyna się 
z urzędu.  
6. Decyzjom, o  których mowa w  ust. 1 i 3, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może nadać rygor natychmi a-
stowej wykonalności, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi, lub 
dla środowiska.  
Art. 162. 1. Wstrzymanie termicznego przekształcania  odpadów nie wyłącza obowiązku usunięcia skutków termic z-
nego przekształcenia odpadów na koszt zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów.  
2. Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki inspektor ochrony środow iska, na 
wniosek zarządzającego spalarnią lub współspalarnią odpadów, wyraża, w  drodze decyzji, zgodę na podjęcie termicznego 
przekształcania odpadów.  
3. W przypadku wstrzymania termicznego przekształcania odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwolen ie na 
przetwarzanie odpadów.  
Art. 163. 1. Przepisów art.  155–162 nie stosuje się do instalacji termicznie przekształcających wyłącznie odpady:  
1) roślinne z  rolnictwa i  leśnictwa;  
2) roślinne z  przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwa rzaną energię cieplną;  
3) włókniste, roślinne z  procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i  z procesu produkcji papieru z  masy, jeżeli 
odpady te są spalane w  miejscu produkcji, a  wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana;  
4) korka;  
5) drewna, z  wyjąt kiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i  powłokami ochronnymi, które mogą zawierać 
związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w  skład których wchodzą w  szczególności odpady drewna poch o-
dzącego z  budowy, remontów i  rozbiórki obiektów budowlanych or az infrastruktury drogowej;  
6) pochodzące z  poszukiwań i  eksploatacji zasobów ropy i  gazu ziemnego na platformach wydobywczych na morzu 
oraz spalanych na tych platformach.  
2. Przepisów art.  155–162 nie stosuje się również do eksperymentalnych instalacji wy korzystywanych do badań, 
rozwoju i  testowania prowadzonych w  celu poprawy procesu spalania, w  których jest przetwarzane mniej niż 50  Mg o dpadów  
rocznie, pod warunkiem że instalacje te są eksploatowane w  okresie nie dłuższym niż rok.  
2a. Przepisów art.  155–162 nie stosuje się również do instalacji do zgazowania lub pirolizy odpadów, jeżeli gazy 
powstałe w  wyniku procesów zgazowania lub pirolizy są oczyszczone w  takim stopniu, że przed spaleniem nie stanowią 
już odpadów i  nie mogą spowodować emisji większych niż w  wyniku spalania gazu ziemnego.  
3. Wymagania dotyczące termicznego przekształcania odpadów niebezpi ecznych nie mają zastosowania w odniesi e-
niu do następujących odpadów niebezpiecznych:  
1) ciekłych odpadów palnych, w  tym olejów odpadowych spełniających  łącznie następujące warunki:  
a) zawartość PCB i  pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które powodowałyby, że odpady te są ni e-
bezpieczne,  
b) zawartość składników wymienionych w  załączniku nr  4 do ustawy nie przekracza stężeń powodujących, że odp ady 
te są niebezpieczne.  
c) (uchylona)  
2) (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 779 
 
 Rozdział 3  
Kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  
Art. 164. Kierownikiem spalarni odpadów, współspalarni odpadów, składowiska odpadów, a  także osobą zarządz a-
jącą obiektem unieszkodliwiania odpad ów wydobywczych może być wyłącznie osoba posiadająca świadectwo stwierdz a-
jące kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odp adów.  
Art. 165. 1. Świadectwo stwierdzające kwalifikacje w  zakresie gospoda rowania odpadami wydaje marszałek wojewód z-
twa, po złożeniu przez zainteresowanego, z  wynikiem pozytywnym, egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami.  
2. Za wydanie świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami pobiera się opła tę 
w wysokości 1% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw za ostatni kwartał, ogłaszanego 
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
Art. 166. 1. Wniosek o  przep rowadzenie egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami zawiera imię i  nazwisko 
wnioskodawcy, datę i  miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a  także wskazanie zakresu kwalifikacji,  
o jakie ubiega się wnioskodawca.  
2. Do wniosku, o  którym m owa w  ust. 1, dołącza się dowód uiszczenia opłat y za przeprowadzenie egzaminu w zakresie  
gospodarowania odpadami.  
3. Za przeprowadzenie egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami pobiera się opłatę w  wysokości 34% prz e-
ciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w  art. 165 ust. 2. 
Art. 167. 1. Egzamin w  zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza się i  świadectwo stwierdzające kwalifik a-
cje w  zakresie gospodarowania odpadami wydaje się w  następujących zakresach:  
1) termiczne przekształcanie odpadów;  
2) składowanie odpadów;  
3) prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych.  
2. Egzamin w  zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez marszałka 
województwa.  
3. W skład komisji egzaminacyjnej mogą być powoła ne osoby posiadające wyższe wykształcenie z  zakresu nauk 
biologicznych, chemicznych, prawa, ochrony środowiska, inżynierii środowiska, inżynierii chemicznej lub technologii 
chemicznej oraz spełniające szczegółowe wymagania określone w  przepisach wydanych n a podstawie ust.  7. 
4. Członkom komisji egzaminacyjnej za udział w  pracach komisji przysługuje wynagrodzenie, w  wysokości określ o-
nej w  przepisach wydanych na podstawie ust.  7. 
5. W przypadku uzyskania negatywnego wyniku z  egzaminu w  zakresie gospodarowania  odpadami zainteresowany 
może ponownie przystąpić do egzaminu nie wcześniej niż po upływie 6  miesięcy od dnia przeprowadzenia egzaminu, 
z którego uzyskał wynik negatywny.  
6. Opłaty, o  których mowa w  art. 165 ust. 2 i art. 166 ust. 3, ponosi zainteresowany.  Wpływy z  tych opłat stanowią 
dochód budżetu państwa.  
7. Minister właściwy do spraw klimatu  określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb powoływania komisji egzaminacyjnej, o  której mowa w  ust. 2, jej skład oraz szczegółowe wymagania wobec 
członków komisji,  
2) szczegółowy zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu na egzaminie w  zakresie gospodarowania odpadami,  
3) tryb przeprowadzania egzaminu w  zakresie gospodarowania odpadami,  
4) sposób uiszczenia opłaty związanej z  przeprowadzeniem egzaminu w  zakresie gos podarowania odpadami i wyda-
niem świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami,  
5) wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,  
6) wzór świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami  
– mają c na uwadze konieczność sprawnego przeprowadzenia egzaminu i  zapewnienia należytego sprawdzenia wiadomości  
zainteresowanych oraz kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego unieszkodliwiania odpadów oraz potrzebami 
ochrony środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 779 
 
 DZIAŁ IX  
Zadania z  zakresu administracji rządowej realizowane przez samorząd województwa i  przepisy szczególne 
w postępowaniu o  wydanie decyzji z  zakresu gospodarki odpadami  
Art. 168. Zadania samorządu województwa, o  których mowa w  art. 8 ust. 5, art.  23 ust. 4, art.  31 ust. 1, art.  41 ust. 3 
pkt 1 i ust. 6, art.  46, art.  47 ust. 1, 1a, 2, 4 i  7, art.  48a ust.  10–13 oraz 15, art.  102b ust.  1 i 4, art.  102c ust.  1, art.  129 
ust. 1, art.  130, art.  131 ust. 4, art.  133, art.  134, art.  135 ust. 3 i 4, art.  144 ust. 3, art.  146 ust. 2 i 5, art.  148 ust. 1, 3 i  4, 
art. 151 ust. 8, art.  165 ust. 1 i art. 167 ust. 2, są zadaniami zleconymi z  zakresu administracji rządowej.  
Art. 169. Minister właściwy do spraw klimatu  jest organem wyższego stopnia w  stosunku do marszałka województwa 
w sprawach, o  których mowa w  art. 11 ust. 4 i art. 168, z  wyjątkiem spraw określony ch w art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2. 
Art. 170. 1. Do postępowań w  sprawach zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, 
zezwolenia na zbieranie i  przetwarzanie odpadów, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, 
zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz zgody na wydobywanie odpadów ze skł a-
dowiska odpadów nie stosuje się art.  31 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
1a. Przepis ust.  1 stosuje się do postępowań w  sprawach dotyczących uznania albo odmowy uznania przedmiotów 
lub substancji za produkt uboczny.  
2. Stronami postępowań, o  których mowa w  ust. 1, nie są  właściciele nieruchomości sąsiadujących z  instalacją lub 
nieruchomością, na której będzie prowadzone zbieranie odpadów, przetwarzanie odpadów lub wydobywanie odpadów ze 
składowiska odpadów.  
3. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się w  postępowaniu o  wydanie pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na 
przetwarzanie odpadów dla spalarni lub współspalarni odpadów.  
DZIAŁ X  
Przepisy karne i  administracyjne kary pieniężne  
Rozdział 1  
Przepisy karne  
Art. 171. Kto prowadzi gospodarkę odpadami niezgodnie z  nakazem okre ślonym w  art. 16 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 172. 1. Kto wbrew przepisowi art.  20 ust. 3, poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone:  
1) stosuje komunalne osady ściekowe albo  
2) unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne albo zakaźne odpady weterynaryjne  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  20 ust. 4 przywozi na obszar województwa odpady, o  których 
mowa w  ust. 1, wytworzone poza obszarem tego województwa, do celów, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 173.  (uchylony)  
Art. 17 4. (uchylony)  
Art. 175. Kto, będąc posiadaczem odpadów, zleca, wbrew przepisowi art.  27 ust. 2, gospodarowanie odpadami 
podmiotom, które nie uzyskały wymaganych decyzji lub wymaganego wpisu do rejestru  
podlega karze aresz tu albo grzywny.  
Art. 176. 1. Kto wbrew przepisowi art.  33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania odpadów w  sposób niezapewniający,  
aby procesy te nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania odpadów w  sposób 
niezapewniający, aby odpady powstające z  tych procesów nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla 
środowiska.  
Art. 177. 1. Kto, nie mając zawartej umowy, o  której mowa w  art. 45 ust. 2, zbiera odpady  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 779 
 
 Art. 178. Kto gospodaruje odpadami niezgodnie z  informacjami zgłoszonymi do rejestru, o  których mowa w  art. 52 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 179. Kto wbrew przepisom art.  50 ust. 1, art.  59 ust. 1 oraz art.  60 ust. 1 nie składa wniosku o  wpis do rejestru, 
o zmianę wpisu do rejestru lub o  wykreślenie z  rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem faktycznym, podlega 
karze aresztu albo grzywny.  
Art. 180. 1. Kto wbrew obowiązkowi nie prowadzi ewidencji odpadów albo prowadzi tę ewidencję w  sposób ni e-
terminowy lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym,  
podlega karze grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia ciążących na nim obowiązk ów w  zakresie:  
1) posiadania w  trakcie transportu odpadów potwierdzenia wygenerowanego z  BDO, zgodnie z  art. 69 ust. 1a; 
2) posiadania w  trakcie transportu odpadów komunalnych potwierdzenia wygenerowanego z  BDO, zgodnie z  art. 71a 
ust. 3. 
3. Tej samej karz e podlega, kto wbrew przepisowi art.  72 nie przechowuje przez określony czas, nie udostępnia lub 
nie przedkłada dokumentów i  wszelkich danych, o  których mowa w  art. 72 ust. 1. 
4. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 67 ust. 10 albo ust. 11, nie wprowa dza 
albo nie wprowadza w terminie do BDO informacji zawartych w dokumentach ewidencji odpadów sporządzonych 
w formie określonej w art. 67 ust. 7.  
Art. 180a.  Kto, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 76, nie składa sprawozdani a, podlega karze grzywny.  
Art. 181. Kto wbrew przepisom art.  85 i art. 88, PCB:  
1) poddaje odzyskowi lub  
2) spala na statkach  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 182. Kto wbrew przepisowi art.  92 miesza oleje odpadowe z  innymi odpadami niebezpiecznymi , w tym zawi e-
rającymi PCB, w  czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji w  olejach odpadowych 
przekracza dopuszczalne wartości,  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 183. 1. Kto:  
1) poddaje odzyskowi takie rodzaje odpadó w medycznych i  odpadów weterynaryjnych, których odzysk jest niedopus z-
czalny zgodnie z  art. 94 ust. 1 lub  
2) unieszkodliwia odpady medyczne lub odpady weterynaryjne z  naruszeniem art.  95 ust. 1 lub 2  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze po dlega, kto wbrew przepisowi art.  95 ust. 3 unieszkodliwia  zakaźne odpady medyczne lub zakaźne 
odpady weterynaryjne przez ich współspalanie.  
3. (uchylony)  
Art. 184. 1. Kto, nie będąc wytwórcą komunalnych osadów ściekowych, przekazuje do stosowania władające mu 
powierzchnią ziemi komunalne osady ściekowe  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art.  96 ust. 8, nie powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony 
środowiska o  zamiarze przekazania komunalnych osadów ściekow ych władającemu powierzchnią ziemi, na której te osady  
mają być stosowane.  
Art. 185. 1. Kto niezgodnie z  warunkami określonymi w  art. 96 ust. 4 lub wbrew za kazom, o  których mowa w  art. 96 
ust. 5 lub 12, stosuje komunalne osady ściekowe  
podlega karze areszt u albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega wytwórca komunalnych osadów ściekowych, który niezgodnie z  art. 96 ust. 6 i 7, przed 
stosowaniem, nie poddaje badaniom komunalnych osadów ściekowych oraz gruntów, na których osady te mają być 
stosowane albo nie pr zekazuje wraz z  komunalnymi osadami ściekowymi informacji o  dawkach osadów oraz wyników 
badań.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 779 
 
 Art. 186. Kto, będąc władającym powierzchnią ziemi, wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 96 ust. 10, nie 
przechowuje wyników badań lub informacji, o  których m owa w  art. 96 ust. 6 i 7 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 187. Kto wbrew przepisowi art.  97, unieszkodliwia poprzez odprowadzanie do morza, w  tym lokowanie na dnie 
morza, odpady pochodzące z  procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z  przetwarzani a tych odpadów  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 188. Kto, prowadząc punkt zbierania odpadów metali, przyjmuje odpady metali inne niż metalowe odpady op a-
kowaniowe po produktach żywnościowych:  
1) bez potwierdzenia tożsamości osoby przekazującej te od pady, lub  
2) bez wypełnienia formularza przyjęcia odpadów metali, lub  
3) wypełniając formularz przyjęcia odpadów metali niezgodnie ze stanem rzeczywistym  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 189. 1. Kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów, przyj muje do składowania odpady, w  stosunku do 
których:  
1) nie została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, o  której mowa w  art. 110 ust. 2, lub  
2) nie przeprowadzono testu zgodności, o  którym mowa w  art. 113 ust. 1, o ile jest wymagany  
podlega karze  aresztu albo grzywny.  
2. Tej samej karze podlega, kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów, nie dopełnia ciążących na nim ob o-
wiązków w  zakresie:  
1) dokonania weryfikacji, o  której mowa w  art. 114 ust. 2, lub  
2) pobierania i  przechowywania próbek odp adów dostarczonych do składowania na składow isko odpadów zgodnie 
z art. 115 ust. 1, lub  
3) ustalenia masy odpadów przyjmowanych do składowania, zgodnie z  art. 119 pkt 1, lub  
4) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z  danymi zawartymi w  karcie przekaz ania odpadów lub dokume n-
tach wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, zgodnie z  art. 119 pkt 2, lub  
5) sprawdzenia pojemników i  certyfikatu wymaganych dla składowania odpadów rtęci metalicznej, zgodnie z  art. 119 
pkt 3, lub  
6) odmowy przyję cia odpadów do składowania na składowisku odpadów w  przypad kach, o  których mowa w  art. 120 
ust. 1, lub  
7) zapewnienia selektywnego składowania odpadów, o  którym mowa w  art. 121 ust. 1, składowanych na składowisku 
odpadów, z  uwzględnieniem warunku określone go w  art. 121 ust. 2, lub  
8) prowadzenia monitoringu składowiska odpadów, zgodnie z  art. 124 ust. 4, lub  
9) przekazywania wyników monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, 
zgodnie z  art. 124 ust. 5, lub  
10) utrzymywania  i prowadzenia składowiska odpadów w  sposób zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń 
technicznych stanowiących wyposażenie składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpiecze ń-
stwa i  higieny pracy, przeciwpożarowych, a  także wymagań ochr ony środowiska, zgodnie z  instrukcją prowadzenia 
składowiska odpadów i  decyzją zatwierdzającą tę instrukcję, zgodnie z  art. 135 ust. 2, lub  
11) powiadamiania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub państwowego wojewódzkiego inspektora san i-
tarnego o  stwierdzonych na składowisku odpadów zmianach obserwowanych parametrów, zgodnie z  art. 138, lub  
12) przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane sprawozdanie o  wytwarzanych odpadach 
i o gospodarowaniu odpadami do czasu zamknięcia skład owiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów n a-
stępnemu zarządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią ziemi, zgodnie z  art. 78 ust. 2 i 3, lub  
13) zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisko odpadó w lub jego wydzielonej c zęści w przy-
padku uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej c zęści, o  której mowa w  art. 146 
ust. 1, albo decyzji o  zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, o  której mowa w  art. 148 ust. 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 779 
 
 Art. 190. Kto zatr udnia, wbrew przepisom art.  132 i  art. 156 ust. 2, na stanowisku kierownika składowiska odpadów, 
spalarni odpadów lub współspalarni odpadów, osobę nieposiadającą świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w  zakresie 
gospodarowania odpadami, odpowiednie do pro wadzonego procesu unieszkodliwiania odpadów  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 191. Kto, wbrew przepisowi art.  155, termicznie przekształca odpady poza spalarnią odpadów lub współspalarnią 
odpadów  
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 192. Kto będ ąc zarządzającym  spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów:  
1) przyjmując odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów lub nie sprawdza zgodności przy j-
mowanych odpadów z  danymi zawartymi w  dokumentach, o  których mowa w  art. 160 ust. 2 pkt 2, lub  
2) przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie zapoznaje się z  opisem odpadów lub nie 
pobiera, lub nie przechowuje próbek tych odpadów, zgodnie z  art. 160 ust. 3 
podlega karze aresztu albo grzywny.  
Art. 193. Orzek anie w  sprawach, o  których mowa w  art. 171–192 następuje na zasadach i  w trybie określonych 
w ustawie z  dnia 24  sierpnia 2001  r. – Kodeks postępowania w  sprawach o  wykroczenia (Dz.  U. z 2021 r. poz.  457). 
Rozdział 2  
Administracyjne kary pieniężne  
Art. 194. 1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za:  
1) zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, o  której mowa w  art. 5, przez ich 
rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z  innymi odpadami, substancjami lub materiałami,  prowadzące do obniż e-
nia początkowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określony dla odpadów ni e-
bezpiecznych;  
2) mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszanie odpadów niebezpiecznych z  odpadami innymi niż 
niebezpieczne lub mieszanie odpadów niebezpiecznych z  substancjami, materiałami lub przedmiotami, w  tym ro z-
cieńczanie substancji, o  którym mowa w  art. 21 ust. 1, lub mieszanie tych odpadów, wbrew warunkom, o  których 
mowa w  art. 21 ust. 2; 
2a) transport odpa dów niezgodnie z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 24; 
2b) magazynowanie odpadów niezgodnie z  wymaganiami, o  których mowa w  art. 25 ust. 1–6; 
2c) nieprowadzenie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów albo prowadzenie 
tego systemu niezgodnie z  przepisami art.  25 ust. 6a; 
2d) przekazywanie odpadów powstających w  procesie mechaniczno -biologicznego przetwarzania niesegregowanych 
(zmieszanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z  sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonyc h do 
składowania, do instalacji komunalnej niezgodnie z  przepisem art.  29a ust.  2; 
3) zbieranie odpadów wbrew zakazom, o  których mowa w  art. 23 ust. 2; 
4) nieutrzymywanie zabezpieczenia roszczeń wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 48a ust.  11, lub niez łożenie 
wniosku o  zmianę formy lub wysokości zabezpieczenia roszczeń zgodnie z  art. 48a ust.  8. 
5) prowadzenie działalności w  zakresie, o  którym mowa w  art. 50 ust. 1, bez wymaganego wpisu do rejestru;  
5a) nieumieszczanie numeru rejestrowego na dokumentach  sporządzanych w  związku z  prowadzoną działalnością, 
wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 63; 
6) dokonanie zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi, wbrew zakazowi, o  którym mowa w  art. 93; 
7) rozcieńczanie lub sporządzanie mieszanin odpadów ze sobą lub z  innymi substancjami lub przedmiotami, o  którym 
mowa w  art. 122 ust. 3; 
8) wydobywanie odpadów, niezgodnie z  przepisami, o  których mowa w  art. 143 ust. 2 i art. 144; 
9)9) przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do termicz nego przekształcania ni e-
zgodnie z  przepisami art.  158 ust. 3 i 4. 
                                                           
9) Wejdzie w  życie z  dniem  30 czerwca 2021  r. na podstawie art. 27 pkt 2 ustaw y, o której mowa w  odnoś niku 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 779 
 
 2. Przepisów ust.  1 nie stosuje się, w  przypadku gdy za naruszenie może być ustalona opłata podwyższona, o  której 
mowa w  art. 293 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska . 
3. Administracyjna kara pieniężna za naruszenia, o  których mowa w  ust. 1, wynosi nie mniej niż 5000  zł i nie może 
przekroczyć 1  000 000 zł. 
4. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego 
zezwo lenia, o  którym mowa w  art. 41. Kara wynosi nie mniej niż 10  000 zł i nie może przekroczyć 1  000 000 zł. 
5. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za gospodarowanie odpadami niezgodnie z  posiadanym zezwol e-
niem, o  którym mowa w  art. 41. Kara wynosi nie  mniej niż 1000  zł i nie może przekroczyć 1  000 000 zł. 
6. Wysokość kary, o  której mowa w  ust. 4, oblicza się, uwzględniając ilość i  właściwości odpadów, w  sposób okreś lony 
w załączniku nr  6 do ustawy.  
6a. W przypadku braku możliwości obliczenia wysokości  administracyjnej kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 4, 
w sposób określony w  załączniku nr  6 do ustawy, wysokość tej kary oblicza się, uwzględniając przesłanki określone 
w art. 199. 
7. Wysokość kary, o  której mowa w  ust. 5, oblicza się, uwzględniając w  szczególności ilość i  właściwości odpadów,  
możliwość wystąpienia zagrożeń dla ludzi lub środowiska oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy.  
Art. 194a.  Administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  art. 194 ust. 4 i 5, wymierza się w  wysokości dwukr ot-
ności kwoty określonej w  art. 194 ust. 4 lub 5, w  przypadku gdy wymierza się ją po raz drugi lub kolejny.  
Art. 194b.  1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za niedostarczanie odpadów przez transportującego 
odpady, wbrew przepisom art.  24 ust. 4, do: 
1) posiadacza odpadów,  
2) miejsca przeznaczenia odpadów  
– wskazanego przez zlecającego usługę transportu odpadów.  
2. Kara, o  której mowa w  ust. 1, wynosi nie mniej niż 1000  zł i nie może przekroczyć 100  000 zł. 
Art. 195. Kto, wbrew obowiązkowi, o  który m mowa w  art. 233 ust. 2, transportuje odpady bez uzyskania zezwolenia 
na transport odpadów lub wpisu do rejestru  
podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości od 2000  do 10  000 zł. 
Art. 195a.  1. Starosta, który wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 24a ust.  4, nie utworzył miejsca spełniaj ą-
cego warunki magazynowania odpadów podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości od 10  000 do 100  000 zł. 
2. Administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w  ust. 1, wymierza się na koniec każdego roku, w którym nie został  
zrealizowany obowiązek, o  którym mowa w  art. 24a ust.  4. 
Art. 195b.  Organ, który wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 24a ust.  3, nie wyznacza w  wojewódzkim planie  
gospodarki odpadami miejsca spełniającego warunki magazynowania podle ga admi nistracyjnej karze pieniężnej w wyso-
kości od 10  000 do 100  000 zł. 
Art. 195c.  Kary, o  których mowa w  art. 195a i  art. 195b, wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, biorąc  
pod uwagę liczbę i  wagę stwierdzonych uchybień oraz naruszonych prze z organ obowiązków.  
Art. 196. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska 
właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami.  
Art. 197. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwie rdza naruszenie w  szczególności na podstawie:  
1) kontroli, w  tym dokonanych w  ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych środków;  
2) pomiarów i  badań prowadzonych przez podmiot obowiązany do takich pomiarów i  badań;  
3) zawiadomienia dokonanego odpowiednio p rzez marszałka województwa, regionalnego dyrektora ochrony środowiska  
lub ministra właściwego do spraw klimatu . 
Art. 198. W decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną określa się w  szczególności:  
1) rodzaj naruszenia i  dzień stwierdzenia naruszen ia; 
2) wysokość administracyjnej kary pieniężnej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 779 
 
 Art. 199. Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska 
uwzględnia rodzaj naruszenia i  jego wpływ na życie i  zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i  rozmiary 
prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i  wielkość zagrożenia.  
Art. 200. (uchylony)  
Art. 201. 1. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja o  wymierzeniu 
administ racyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, na odrębny rachunek bankowy właściwego odpowiednio wojewód z-
kiego inspektora ochrony środowiska.  
2. Wpływy z  administracyjnych kar pieniężnych wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje na rachunek 
bank owy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej w  terminie do końca następnego miesiąca po 
upływie każdego kwartału.  
Art. 202. W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III 
ustawy z  dnia 29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa, z  tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują woj e-
wódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.  
DZIAŁ XI  
Zmiany w  przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Rozdział 1  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 203. Ilekroć w  obowiązujących przepisach jest mowa o  ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. o odpadach – należy 
przez to rozumieć ustawę z  dnia 14  grudnia 2012  r. o odpadach.  
Art. 204–221. (pominięte)  
Rozdział 2  
Przepisy  epizodyczn e, przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 222. Określone w  dotychczasowych przepisach procesy odzysku R14 i  R15 stają się odpowiednio procesami 
odzysku R3, R5, R11 i  R12, określonymi w  załączniku nr  1 do niniejszej ustawy.  
Art. 223. Wytwórcy odpadów, kt órzy na podstawie przepisów dotychczasowych dokonali zmiany klasyfikacji odpa-
dów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, są obowiązani do przedłożenia zgłoszenia, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1, 
w terminie dwóch lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ust awy.  
Art. 224. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów, które powstały podczas unieszkodliwiania zakaźnych 
odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych metodami innymi niż termiczne przekształcanie odp a-
dów, może prowadzić działalność w  tym zakresie zgodnie z  decyzjami wydanymi na podstawie przepisów dotychczas o-
wych, nie dłużej jednak niż 3  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, o  ile wcześniej nie straciły ważności.  
Art. 225. Zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami l ub urządzeniami, o  których mowa w  art. 13 ust. 4 
ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
Art. 226. Do czasu wydania przepisów, o  których mowa w  art. 45 ust. 3, posiada cz odpadów wymieniony w  art. 45 
ust. 1 pkt 7 i 8 jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z  dniem wejścia w  życie przepisów 
wydanych na podstawie art.  45 ust. 3, zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa w  zakresie objętym tymi przepisami.  
Art. 227. Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany gospodarki odpadami uchwalone na podst a-
wie przepisów dotychczasowych stają się odpowiednio krajowym planem gospodarki odpadami oraz wojewódzkimi pl a-
nami gospodarki odpadami w  rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.  
Art. 227a .10) 1. Zarząd województwa przygotuje i  przedłoży sejmikowi województwa oraz ministrowi właściwemu 
do spraw klimatu sprawozdanie z  realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami za okres sprawo zdawczy obejm u-
jący lata 2017 –2019 w  terminie 16  miesięcy po  upływie tego okresu sprawozdawczego.  
                                                           
10) Dodany przez art.  2 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 779 
 
 2. Minister właściwy do spraw klimatu przygotuje i  przedłoży Radzie Ministrów sprawozdanie z  realizacji krajowego  
planu gospodarki odpadami za okres sprawozdawczy obejmujący lata 2017 –2019 w  terminie 22  miesięcy po upł ywie tego 
okresu sprawozdawczego.  
Art. 228. 1. Tracą moc uchwały dotyczące przyjęcia powiatowych i  gminnych planów gospodarki odpadami po 
upływie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Uchwała w  sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodark i odpadami podjęta na podstawie ustawy, o  której 
mowa w  art. 252, zachowuje moc do czasu aktualizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami i  może być zmieniana 
na podstawie niniejszej ustawy.  
Art. 229. Regiony gospodarki odpadami komunalnymi określone w  uchwale w  sprawie wykonania wojewódzkiego 
planu gospodarki odpadami, podjętej na podstawie ustawy, o  której mowa w  art. 252, stają się regionami gospodarki 
odpadami komunalnymi w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
Art. 230. Regionalne instalacje do przetwarzan ia odpadów komunalnych określone w  uchwałach w  sprawie wyk o-
nania wojewódzkich planów gospodarki odpadami stają się regionalnymi instalacjami do przetwarzania odpadów kom u-
nalnych w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
Art. 231. 1. Decyzje zatwierdzające program go spodarki odpadami niebezpiecznymi i  decyzje zatwierdzające pr o-
gram gospodarki odpadami, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, wygasają z  dniem wejścia w  życie ninie j-
szej ustawy, z  zastrzeżeniem art.  232 ust. 3. 
2. Informacje o  wytwarzanych odpadac h i o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, złożone na po d-
stawie przepisów dotychczasowych, tracą ważność z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Pozwolenia na wytwarzanie odpadów, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują wa żność na 
czas, na jaki zostały wydane.  
4. Wytwórca odpadów, który w  pozwoleniu, o  którym mowa w  ust. 3, dokonał zmiany klasyfikacji odpadów niebe z-
piecznych na inne niż niebezpieczne, jest obowiązany dostosować pozwolenie na wytwarzanie do przepisów niniejs zej 
ustawy w  terminie dwóch lat od dnia jej wejścia w  życie.  
Art. 232. 1. Zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk lub unieszkodliwianie odpadów wydane 
na podstawie przepisów dotychczasowych stają się odpowiednio zezwoleniami na zbieranie odpadów i  zezwoleniami na 
przetwarzanie odpadów, w  rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.  
2. Zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk lub unieszkodliwianie odpadów, wydane na podst a-
wie przepisów dotychczasowych, zachowują ważność na czas,  na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż przez trzy lata 
od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Decyzje wydane na podstawie art.  31 ust. 3 i art. 32 ust. 3 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują ważność 
w zakresie zbierania, odzysku lub u nieszkodliwiania odpadów na czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej niż przez trzy 
lata od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
4. Przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 3, posiadacz odpadów może prowadzić zbieranie lub przetwarz a-
nie odpadów na po dstawie decyzji, o  której mowa w  ust. 3. 
5. W okresie nie dłuższym niż trzy lata od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, posiadacz odpadów może zlecić 
wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami podmiotom posiadającym decyzje, o  których mowa w  ust. 1–3; przekaz a-
nie odpadów takiemu posiadaczowi powoduje przejście odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami na tego posiadacza.  
6. Pozwolenia zintegrowane, wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej u stawy, obejmujące wytwarzanie i gos-
podarowanie odpadam i, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.  
7. Wytwórca odpadów, który w  pozwoleniu, o  którym mowa w  ust. 6, dokonał zmiany klasyfikacji odpadów niebe z-
piecznych na inne niż niebezpieczne, jest obowiązany dostosować pozwolenie zintegrowane do prze pisów niniejszej 
ustawy w  terminie dwóch lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 233. 1. Zezwolenia na transport odpadów wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują wa ż-
ność na czas na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do cz asu upływu terminu do złożenia wniosku o  wpis do rejestru,  
o którym mowa w  art. 49 ust. 1, lub z  dniem uzyskania wpisu do tego rejestru, w  przypadku gdy wpis nastąpił w  terminie 
wcześniejszym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 779 
 
 2. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, transportujący odpady są obowiązani do uzyskania 
zezwolenia na transport odpadów lub wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 33 ust. 5 ustawy, o  której mowa w  art. 252, 
na podstawie przepisów dotychczasowych.  
3. Do wydawania zezwoleń na transport odpadów  do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, sto-
suje się przepisy ustawy, o  której mowa w  art. 252. 
Art. 234. 1. Rejestr, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, tworzy się łącznie z  BDO.  
2. Podmioty objęte obowiązkiem złożenia wniosku o  wpis do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, są obowiąz a-
ne do złożenia tego wniosku w  terminie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru.  
3. Podmioty posiadające wpis do rejestru prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na po d-
stawie przepisów do tychczasowych są wpisywane do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, z urzędu. Marszałek woj e-
wództwa dokonuje wpisu w  terminie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. Dokonując 
wpisu marszałek województwa przydziela nowy numer rejestrowy.  
4. Inne niż wymienione w  ust. 3 podmioty, podlegające z  urzędu wpisowi do re jestru, o  którym mowa w  art. 49 
ust. 1, zgodnie z  art. 51 ust. 1, spełniające wymagania do uzyskania tego wpisu w  dniu utworzenia rejestru, są wpisywane 
do tego r ejestru w  terminie 6  miesięcy od dnia jego utworzenia.  
5. W przypadku gdy marszałek województwa, dokonując z  urzędu wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, 
stwierdzi brak informacji wymaganych na podstawie niniejszej ustawy, wzywa podmiot, o  którym mowa w  ust. 3 lub 4, 
do złożenia brakujących informacji. W  przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w  wyznaczonym terminie ma r-
szałek województwa nie dokonuje wpisu do rejestru z  urzędu. Przepis art.  64 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks 
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.  
6. W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w  wyznaczonym terminie, podmiot o  którym mowa w  ust. 3 
lub 4, jest obowiązany do złożenia wniosku o  wpis do rejestru.  
7. W terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o  nadaniu nowego numeru rejestrowego podmioty, 
o których mowa w  ust. 3, mogą używać numeru rejestrowego nadanego na podstawie przepisów dotychczasowych.  
8. Podmioty, które posiadają w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy wpi s do dotychczasowych rejestrów, są zwo l-
nione z  obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej.  
9. Po upływie 6  miesięcy od dnia utworzenia rejestru lub z  dniem uzyskania wpisu do rejest ru, o którym mowa w  art. 49 
ust. 1, przez podmiot, o  którym mowa w  ust. 2–4, w ygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów 
dotychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub przez starostę.  
10. Przepisy art.  20811) pkt 2, art.  20912) pkt 10 w  zakresie uchylenia art.  37 pkt 1, art.  21313) pkt 11, art.  21414) pkt 35, 
art. 21915) pkt 1 oraz art.  22016) pkt 19 i 20 stosuje się od dnia utworzenia rejestru.  
11. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, stosuje się art.  13 ustawy, o  której mowa w  art. 21313), 
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 235. 1. Starosta prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru  
z dniem utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy 
prowadzenie tego rejestru z  dniem utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
3. Do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, do rejestrów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
                                                           
11) Artykuł 2 08 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001  r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych.  
12) Artykuł 209 zawi era zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania nie -
którymi odpadami oraz o opłacie produktowej.  
13) Artykuł 213 zawiera zmiany do ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z ekspl oatacji.  
14) Artykuł 214 zawiera  zmiany do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
15) Artykuł 219 zawiera zmiany do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, 
udzial e społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.  
16) Artykuł 220 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach.  
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 779 
 
 Art. 236. 1. Do dnia 31  grudnia 2014  r. do ewidencji odpadów stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Ewidencji, o  której mowa w  ust. 1, nie prowadzą podmioty, wymienione w  art. 66 ust. 4. 
3. Do czasu wydani a przepisów, o  których mowa w  art. 68 ust. 1, sprzedawca odpadów oraz pośrednik w  obrocie 
odpadami, niebędący posiadaczami odpadów, nie prowadzą ewidencji odpadów niebezpiecznych.  
Art. 236a.  1. W okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. dopuszcza się sporządzani e dokumentów ewidencji odpadów 
w formie papierowej, z tym, że prowadzenie karty przekazania odpadów lub karty pr zekazania odpadów komunalnych 
w formie papierowej jest dopuszczalne, jeżeli przekazujący odpady wystawi kartę przekazania odpadów lub kartę prze ka-
zania odpadów komunalnych w tej formie . 
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady lub o d-
pady komunalne, jest obowiązany posiadać w trakcie transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub j ej kopię 
albo kartę przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie papierowej.  
3. (uchylony)17) 
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przekazujący odpady sporządza kartę przekazania odpadów lub kartę 
przekazania odpadów komunalnych w odpowiedniej liczbie egzemplarzy dla każdego z posiadaczy odpadów – prze-
kazującego odpady, każdego transportującego odpady oraz przejmującego odpady.  
5. Wzór karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5a do 
ustawy.  
6. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa 
załącznik nr 5b do ustawy.  
7. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5c do 
ustawy.  
8. Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, 
określa załącznik nr 5d do ustawy.  
9. Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego sporządzanej w przypadku, o którym m o-
wa w ust. 1, określa załącznik nr 5e do ustawy.  
10. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, 
określa załącznik nr 5f do ustawy.  
11. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa 
załącznik nr 5g do ustawy.  
Art. 236b.18) 1. Podmioty, o  których mowa w  art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1, mogą prowadzić ewidencję odpadów na 
zasadach określonych w  art. 236a ust.  1 przed uzyskaniem wpisu do rejestru . 
2. Podmioty, o  których mowa w  ust. 1, nie stosują numeru rejestrowego, o  którym mowa w  art. 54 ust. 1, na dok u-
mentach, których wzory zostały określone w  załącznikach nr  5a–5g do ustawy.  
3. W terminie do dnia 31  grudnia 2020  r. do podmiotów, o  których mow a w art. 50 ust. 1, które złożyły wniosek 
o wpis do rejestru, nie stosuje się przepisów art.  50 ust. 2 i 3 oraz art.  194 ust. 1 pkt 5. 
Art. 237. 1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ust a-
wy do sp orządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodarowania nimi oraz o  instalacjach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art.  37 ust. 1 i 2 ustawy, 
o której  mowa w  art. 252, 
2) sprawozdań – na podstawie art.  4 ust. 5, art.  10 ust. 1 i 2 oraz art.  15 ust. 1 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o obowiązkach  
przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produktowej,  
3) sprawozdań – na po dstawie art.  7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 ustawy z  dnia 11  maja 2001  r. o opakowaniach i  odpadach 
opakowaniowych,  
                                                           
17) Przez art.  26 pkt 1 ustawy  z dnia 14  maja 2020  r. o zmianie niektórych  ustaw w zakresie działań osłonowych w  związku z rozprz e-
strzenianiem się wirusa  SARS -CoV -2 (Dz.  U. poz.  875), która weszła w  życie z  dniem 1 6 maja  2020 r. 
18) Dodany przez art.  26 pkt 2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 17. 
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 779 
 
 4) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
5) sprawozdań – na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakł a-
dów przetwarzania, o  którym mowa w  art. 33 ust. 4 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym,  
6) sprawozdań – na podstawie art.  34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach  
– sporządzają i  składają je, za lata 2 012–2014, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, 
nie sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub 
wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem r zeczywistym podlega karze, o  której mowa w  art. 200. 
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i  sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotyc h-
czasowe.  
Art. 237a.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem w ejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodarowania nimi oraz o  instalacjach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszkodliwiania tych odpadów – na podstaw ie art.  37 ust. 1 i 2 ustawy, 
o której mowa w  art. 252, 
2) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
3) sprawozdań – na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  40, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu 
zakładów przetwarzania, o  którym mowa w  art. 33 ust. 4 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzęcie ele k-
trycznym i  elektronicznym,  
4) sprawozdań – na podstawie a rt. 34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach  
– sporządzają i  składają je, za rok 2015 i  za rok 2016, stosując przepisy dotychcza sowe, z  tym że ten, kto wbrew ob o-
wiązkowi, nie sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetw a-
rzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o  której 
mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i  sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotyc h-
czasowe.  
Art. 237aa.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania:  
1) zbiorczych zestawień danych o  rodzajach i  ilości odpadów, o  sposobach gospodarowania nimi oraz o  instalacjach 
i urządzeniach służących do odzysku i  unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art.  37 ust. 1 i 2 ustaw y, 
o której mowa w  art. 252, 
2) sprawozdań – na podstawie art.  15 ust. 1, art.  30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z  dnia 20  stycznia 2005  r. o recyklingu 
pojazdów wycofanych z  eksploatacji,  
3) sprawozdań – na podstawie art.  34 ust. 2, art.  35 ust. 1, art.  36 ust. 4, art.  37 ust. 6, art.  41 ust. 3, art.  59 ust. 3 i art. 64 
ust. 5 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach  
– sporządzają i  składają je, za rok 2017 i  za rok 2018, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew ob o-
wiąz kowi, nie sporządza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek 
nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o  której mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych zbiorczych zestawień danyc h i sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotyc h-
czasowe.  
Art. 237ab.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 ust. 1 pkt 3, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania sprawozdań na podstawie art.  4 ust. 5, art.  10 ust. 1 i 2 oraz art.  15 ust. 1 ustawy z  dnia 
11 maja 2001  r. o obowiązkach przedsiębiorców w  zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o  opłacie produ k-
towej – w zakresie dotyczącym produktów, o  których mowa w  załączniku nr  4a do tej  ustawy, sporządzają i  składają je, za 
rok 2017 i  za rok 2018, stosując odpowiednio przepisy dotychczasowe, z  tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporz ą-
dza i  nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek niete rminowo lub 
niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o  której mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych sprawozdań, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotychczasowe.  
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 779 
 
 Art. 237b.  1. Przedsiębiorcy, o  których mowa w  art. 45 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakow a-
niami i odpadami opakowaniowymi, za lata 2015 –2018, sporządzają i  składają sprawozdania zawierające w szczegól -
ności:  
1) dane identyfikujące podmiot:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,  
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o  ile został nadany, a  w przypadku wprowadzającego baterie lub akum u-
latory – także europejski numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany,  
c) numer REGON, o  ile został nadany;  
2) w zależności od rodzaju działalności odpowiednio:  
a) masie wytworzonych i  przywiezionych z  zagranicy opakowań według rodzajów materiałów, z  jakich zostały 
wykonane, w  tym: 
– o opakowaniach wielokrotnego użytku,  
– o przestrzeganiu ograniczeń wynikających z  art. 11 ust. 1 pkt 2 ust awy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi,  
b) masie opakowań, w  których zostały wprowadzone do obrotu produkty, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
c) masie poddanych  odzyskowi i  recykling owi odpadów opakowaniowych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje  
oraz z  uwzględnieniem podziału na odpady pochodzące z  gospodarstw domowych i  z innych źródeł niż gosp o-
darstwa domowe, a  także według sposobu ich odzysku i  recyklingu,  
d) osiągniętych pozio mach odzysku i  recyklingu odpadów opakowaniowych, z  podziałem na poszczególne ich rodzaje,  
e) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z  podziałem na poszczególne rodzaje opakowań – 
w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku  lub recyklingu,  
f) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałó w, z jakich zostały wykonane, z wy-
szczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku – w przypadku przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje 
wewnątrzwspólnotowej dostawy op akowań lub produktów w  opakowaniach,  
g) informacje o  sposobie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, a  w przypadku 
samodzielnego wykonania tego obowiązku – także o  przeprowadzonych przez przedsiębiorcę publicznych ka m-
paniach edu kacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów.  
2. W przypadku gdy obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakow a-
niami i  odpadami opakowaniowymi wykonuje organizacja odzysku opakowań, roczne sprawoz danie, o  którym mowa 
w ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja.  
2a. W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w  opakowaniach lub wprowadzając y produkty w opa-
kowaniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki określone w  art. 18 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce 
opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi przez przystąpienie do porozumienia, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1 tej 
ustawy, roczne sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, w  zakresie realizacji tych obowiązków  sporządza organizacja 
samorządu gospodarczego reprezentująca tego wprowadzającego.  
2b. Organizacja samorządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospoda r-
ce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 2a, składa sprawozdanie do ma r-
szałka województwa właściwego odpowiednio dla wprowadzającego środki niebezpieczne w  opakowaniach lub wprow a-
dzającego produkty w  opakowaniach wielomateriałowych.  
3. Sprawozdanie składane przez organizację o dzysku opakowań i  organizację samorządu gospodarczego, o  której 
mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi, z a-
wiera informacje, o  których mowa w  ust. 1. 
3a. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, za rok 2018, zawiera dodatkowo informacje o  toksycz ności lub z a-
grożeniach ze strony materiałów opakowaniowych lub składników stosowanych do produkcji opakowań.  
4. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:  
1) wykaz przedsiębiorców , od których organizacja odzysku opakowań przejęła obowiązek określony w  art. 17 ust. 1 
ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami opakowaniowymi;  
2) informacje o  przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań publicznych ka mpanii edukacyjnych wraz ze 
wskazaniem poniesionych na ten cel kosztów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 779 
 
 3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła w  roku kalendarzowym, którego dotyczy 
sprawozdanie, wykonanie czynności określonych w  art. 17 ust. 7 tej ustawy , obejmujący:  
a) imię i  nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby posiadacza odpadów,  
b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów, o  ile został nadany,  
c) numer REGON posiadacza odpadów, o  ile został nadany,  
d) określenie czynn ości, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów w  zakresie gospodarowania odpadami opak o-
waniowymi , 
e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych, w  odniesieniu do których posiadaczowi odpadów zostało zlecone  
wykonanie czynności z  zakresu gospodarowania od padami opakowaniowymi,  
f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi odpadów wykonanie czynności w  zakresie 
gospodarowania odpadami opakowaniowymi.  
5. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, przedsiębiorca, organizacja odzysku opakowań lub organizacja samo -
rządu gospodarczego, o  której mowa w  art. 25 ust. 1 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami 
i odpadami opakowaniowymi, składają w  terminie do dnia 15  marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi woj e-
wództwa, o  którym mowa w  art. 8 pkt 7 ustawy z  dnia 13  czerwca 2013  r. o gospodarce opakowaniami i  odpadami op a-
kowaniowymi.  
5a. Kto wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  ust. 1–5, nie sporządza i  nie przekazuje sprawozdań za rok 2017 lub 
za rok 2018 lub wykonuje ten obowiąz ek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, 
o której mowa w  art. 180a.  
6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza sprawozdania, o którym  
mowa w  ust. 1, mając na uwadze potrze bę ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsiębiorców oraz 
ułatwienia przekazywania danych do marszałka województwa.  
Art. 237c.  1. Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw środowiska 
oraz Narodowemu  Funduszowi Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej zbiorczego sprawozdania zawierającego 
informacje, o  których mowa w  art. 237b ust.  1 pkt 2 lit. a–f w terminie do dnia 30  kwietnia roku kalendarzowego następu -
jącego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. Zb iorcze sprawozdanie za rok 2018  zawiera dodatkowo informacje, 
o których mowa w  art. 237b ust.  3a. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o  którym mowa 
w ust. 1, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia s prawozdań.  
Art. 237d.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy do sporządzania i  składania sprawozdań w  zakresie sprzętu elektrycznego i  elektronicznego oraz zużytego sprz ę-
tu – na podstawie a rt. 24 ust. 1, art.  31 ust. 1, art.  40, art.  51 ust. 1, art.  56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy z  dnia 29  lipca 
2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i  elektronicznym oraz wykazu zakładów przetwa rzania, o  którym mowa w  art. 33 
ust. 4 tej ustawy, sporządza ją i składają je, za rok 2017, stosując przepisy dotychczasowe, z  tym że:  
1) sprawozdania za okres od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 30  czerwca 2017  r. i wykaz zakładów przetwarzan ia za rok 
2017 składa się w  terminie do dnia 15  marca 2018  r.; 
2) jeżeli ob owiązki wprowadzającego sprzęt wykonuje organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i  elektronicznego, 
sprawozdanie za rok 2017  sporządzane i  składane na podstawie art.  24 ust. 1, art.  31 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy 
z dnia 29  lipca 2005  r. o zużytym sprzę cie elektrycznym i  elektronicznym sporządza organizacja odzysku sprzętu 
elektrycznego i  elektronicznego, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt i  autoryzowanego przedstawiciela, 
dla których wykonuje obowiązki, i  składa do Głównego Inspektora Ochrony  Środowiska;  
3) ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i  nie przekazuje tych sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania 
lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o  której 
mowa w  art. 180a.  
2. Do złożonych sprawozdań i  wykazów, o  których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 237e.  1. Podmioty, o  których mowa w  art. 73 i art. 75, obowiązane na podstawie tych przepisów do sporządz ania 
sprawozdań w  zakresie sprzętu elektrycznego i  elektronicznego oraz zużytego sprz ętu, sporządzają je za  rok 2018  zgodnie 
z art. 73, art.  74 i art. 75 i składają je do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w  terminie do dnia 15  marca 2019  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 779 
 
 2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w  drodze r ozporządzenia, wzory formularzy sprawozdań, o  których  
mowa w  ust. 1, za rok 2018, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsi ę-
biorców oraz ułatwienia przekazywania danych do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.  
Art. 237ea.19) 1. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019  sprawozdań, o  których mowa w  art. 73 
i art. 74a, składają je w  terminie do dnia 11  września 2020  r. 
2. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019  sprawozdań, o  których mowa w  art. 75, skład ają je w  terminie 
do dnia 31  października 2020  r., z wyjątkiem podmiotów, o  których mowa w  art. 75 ust. 2 pkt 4 i 5, które składają je 
w terminie do dnia 11  września 2020  r. 
Art. 237f.  Podmioty obowiązane do sporządzania i  składania sprawozdań, o  których m owa w  art. 237d, dołączają do 
nich informację odpowiednio o  masie wprowadzonych do obrotu lamp LED, zużytych lamp LED: zebranych, przetw o-
rzonych w  zakładzie przetwarzania, poddanych recyklingowi i  poddanych innym niż recykling procesom odzysku oraz 
osiąg niętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i  recyklingu zużytych lamp LED.  
Art. 238. 1. BDO tworzy się najpóźniej do dnia 24  stycznia 2018  r. 
2. Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi, w  formie komunikatu, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej 
Polskiej „Monitor Polski” informację o  dacie utworzenia BDO, w  tym rejestru.  
3. Centralna i  wojewódzkie bazy danych, o  których mowa w  art. 37 ust. 6 i 10 ustawy, o  której mowa w  art. 252, 
oraz baza danych, o  której mowa w  art. 22 ust. 1 ustawy z  dnia 24  kwietnia 2009  r. o bateriach i  akumulatorach, do czasu 
utworzenia BDO są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.  
4. (uchylony)  
5. Do czasu utworzenia BDO marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw środ owiska kopie 
decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpie czne, o  których mowa 
w art. 8 ust. 5. 
6. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów odpowiednio 
marszałek województwa lub starosta przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burm i-
strzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.  
7. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia  na zbieranie lub przetwarzanie odpadów regionalny 
dyrektor ochrony środowiska przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska 
oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania l ub przetwarzania 
odpadów.  
8. Do czasu utworzenia BDO Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej sporządza 
i przekazuje zbiorczą informację, o  której mowa w  art. 400k ust.  2 pkt 4 ustawy wy mienionej w  art. 20720), zgodnie 
z przepisami dotychczasowymi.  
9. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art.  24 ustawy, o  której mowa w  art. 20912). 
10. Przepisy art.  33 ust. 4 i art. 72 pkt 9 ustawy zmienianej w  art. 21414) w brzmieniu nad anym niniejszą ustawą oraz 
art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 21915) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia utworzenia 
BDO.  
Art. 239. Ustanowione przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zab ezpieczenia roszczeń dla istniejących 
składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń, o  których mowa w  art. 125 ust. 1. 
Art. 240. 1. Zarządzający istniejącym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów jest 
obowiązany złożyć  wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w  terminie 
dwóch lat od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Do czasu utworzenia BDO wniosek o  wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska od pa-
dów zawiera informacje o  uzyskanym pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.  
3. Decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydana na podstawie ustawy, o  której mowa 
w art. 252, wygasa z  dniem, z  którym dec yzja, o  której mowa w  ust. 1, stanie się ostateczna.  
                                                           
19) W brzm ieniu ustalonym przez art.  26 pkt 3 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 17. 
20) Artykuł 207 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.  
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 779 
 
 4. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie złożył wniosku o  zatwierdzenie instrukcji prowadz e-
nia składowiska odpadów w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, decyzja zatwierdzająca instrukcję e ksploatacji składowiska  
odpadów wygasa z  upływem dwóch lat od dnia wejścia w  życie ustawy.  
5. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art.  19 i 22 ustawy, o  której mowa w  art. 20811). 
Art. 241. 1. Wymogu posiadania tytułu prawne go, o  którym mowa w  art. 124 ust. 1, nie stosuje się do zarządzając e-
go istniejącym w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów, który w  dniu wejścia w  życie niniejszej 
ustawy nie posiada tytułu prawnego do całej nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze 
wszystkimi instalacjami i  urządzeniami związanymi z  prowadzeniem tego składowiska.  
2. Zarządzający składowiskiem odpadów, o  którym mowa w  ust. 1, jest obowiązany utrzymać dotychczas posiadany 
tytuł prawny co najmni ej w takim zakresie, w  jakim dysponował nim w  dniu wejścia w  życie ustawy, do zakończenia fazy 
poeksploatacyjnej.  
3. Wymogu uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego, o  którym 
mowa w  art. 151 ust. 1 pkt 2, nie st osuje się w  przypadku przejęcia składowiska odpadów od zarządzającego składowis -
kiem odpadów, o  którym mowa w  ust. 1. Przepis ust.  2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 242. 1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 143 ust. 2, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w  zakresie wyd o-
bywania odpadów wydane na podstawie art.  54a ustawy, o  której mowa w  art. 252, wygasa z  dniem uzyskania decyzji 
zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 144 ust. 1, pozwolenie na wytwarzanie  odpadów w  zakresie wydobywania 
odpadów wydane na podstawie art.  54a ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowuje ważność na czas, na jaki zostało 
wydane.  
3. Podmiot, który posiada pozwolenie, o  którym mowa w  ust. 2, jest obowiązany, w  terminie dwóch lat od  dnia wejś -
cia w  życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o  zmianę tego pozwolenia, w  celu dostosowania go do przepisów niniejszej 
ustawy; do wniosku dołącza się ekspertyzę, o  której mowa w  art. 144 ust. 5. 
Art. 243. W przypadku gdy w  dniu wejścia w  życie n iniejszej ustawy składowiskiem odpadów zarządza gminna je d-
nostka sektora finansów publicznych, gmina jest obowiązana dostosować się do wymagań, o  których mowa w  art. 136, 
w terminie roku od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 243a.  Dopuszcza się a by gminnym składowiskiem odpadów zarządzała jednostka sektora finansów public z-
nych, jeżeli dla tego składowiska odpadów:  
1) wydano decyzję o  zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art.  54 ust. 1 ustawy, o  której mowa 
w art. 252, lub decyzję  o zamknięciu składowiska odpadów na podstawie art.  54c ust.  1 ustawy, o  której mowa 
w art. 252, lub  
2) w terminie do dnia 31  grudnia 2015  r. wydano decyzję o  wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów na 
podstawie art.  146 lub art.  148 ust. 3. 
Art. 244. Zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, o  którym mowa w  art. 137 ust. 2, 
w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 244a.  1. Zgoda na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej częś ci, wyd ana na podstawie art.  54 
ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, oraz decyzja o  zamknięciu składowiska odpadów, wydana na podstawie art.  54c 
ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 252, mogą być zmieniane w  zakresie:  
1) technicznego sposobu zamknięcia składow iska odpadów lub jego wydzielonej części;  
2) harmonogramu działań związanych z  rekultywacją składowiska odpadów;  
3) sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w  tym monitoringu, oraz warunków 
wykonania tego obowiązku.  
2. Prawa i  obowiązki wynikające z  decyzji, o  których mowa w  ust. 1, mogą być przeniesione na inny podmiot, jeżeli 
podmiot ten daje rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z  tych decyzji i  wyrazi zgodę na przej ę-
cie wszystkich praw i  obowiązków wynikaj ących z  tych decyzji.  
3. Organem właściwym w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, jest marszałek województwa, a  w przypadku 
przedsięwzięć i  zdarzeń na terenach zamkniętych – regionalny dyrektor ochrony środowiska.  
Art. 245. Zachowują ważność uzyskane prz ed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy świadectwa stwierdzające 
kwalifikacje w  zakresie gospodarowania odpadami wydane na podstawie art.  49 ustawy, o  której mowa w  art. 252. 
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 779 
 
 Art. 246. W sprawach wszczętych i  niezakończonych stosuje się dotychczasowe pr zepisy karne oraz o  karach pi e-
niężnych w  dotychczasowym brzmieniu, z  zastrzeżeniem art.  237. 
Art. 247. Do wpływów z  kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:  
1) art. 80  ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 21414), stosuje si ę art.  402 ust. 8 ustawy , o której mowa w  art. 20720), 
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
2) art. 79b ustawy, o  której mowa w  art. 252, stosuje się art.  402 ust. 12 ustawy, o  której mowa  w art. 20720), 
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
3) art. 79c ustawy, o  której mowa w  art. 252, stosuje się art.  402 ust. 12 i 14 usta wy, o  której mowa w  art. 20720), 
w brzmieni u obowiązującym przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 248. Przekazane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki Wodnej 
wpływy z  kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:  
1) art. 80  ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 21414), 
2) art. 79b i  art. 79c ustawy, o  której mowa w  art. 252 
– stanowią przychody tego Funduszu i  są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w  art. 401c 
ust. 9 ustawy, o której mowa w  art. 20720). 
Art. 249. Starostowie przekażą akta prowadzonych przez siebie wszczętych i  niezakończonych spraw administracy j-
nych, w  których odpowiednio właściwym organem stał się marszałek województwa albo reg ionalny dyrektor ochrony 
środowiska, tym organom w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, na podstawie protokołów 
zdawczo -odbiorczych.  
Art. 250. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  4 ust. 1 pkt 2, art.  7 ust. 4, art.  13 ust. 2a i 2b, art.  33 
ust. 3, art.  40 ust. 7 i 8, art.  42 ust. 2 i 3, art.  43 ust. 7, art.  44 ust. 8 i 9, art.  47 oraz art.  55 ust. 3 i 5 ustawy, o  której mowa 
w art. 252, zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na p odstawie art. 7 ust. 2, art.  27 
ust. 10, art.  30 ust. 4 i 5, art.  33 ust. 2, art.  94 ust. 2, art.  95 ust. 11, art.  96 ust. 13, art.  100 ust. 1 i 2, art.  118, art.  121 
ust. 3, art.  159 ust. 2 oraz art.  160 ust. 8 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 36 miesięcy od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy.  
2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  14 ust. 10 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują moc 
przez okres 36  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Przepisy wydane na podst awie art.  33 ust. 4 i 11 ustawy, o  której mowa w  art. 252, zachowują moc w  zakresie 
transportu odpadów do czasu utworzenia rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  400k ust.  7 ustawy, o  której mowa w  art. 20720), zachowują moc 
do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  400k ust.  7 ustawy, o  której mowa 
w art. 20720), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
5. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  38 ust. 4 ustawy, o  której mowa w  art. 21313), zachowują moc do 
dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wy danych na podstawie art.  38 ust. 4 ustawy, o  której mowa w  art. 21313), 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
6. Przepisy wykonawcze wydane na pods tawie art.  33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o  której mowa w  art. 21414), zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o  której 
mowa w  art. 21414), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
7. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  72 ust. 3 oraz art.  121 ust. 2 ustawy, o  której mowa w  art. 22016), 
zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstaw ie art.  72 ust. 3 oraz art.  121 
ust. 2 ustawy, o  której mowa w  art. 22016), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ni e dłużej jednak niż 24  miesiące od 
dnia wejś cia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 251. 1. W  latach 2016 –2025  maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym wejś -
cia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2016  r. – 1000  tys. zł;  
2) 2017  r. – 636,5  tys. zł;  
3) 2018  r. – 1080  tys. zł;  
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 779 
 
 4) 2019  r. – 3436,5  tys. zł;  
5) 2020  r. – 2211  tys. zł;  
6) 2021  r. – 2079  tys. zł;  
7) 2022  r. – 2079  tys. zł;  
8) 2023  r. – 2079  tys. zł;  
9) 2024  r. – 2079  tys. zł;  
10) 2025  r. – 2079  tys. zł.  
2. W latach 2016 –2025  maksymalny limit wydatków budżetów samorządów województw będący skutkiem finans o-
wym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2016  r. – 0 zł; 
2) 2017  r. – 0 zł; 
3) 2018  r. – 0 zł; 
4) 2019  r. – 2219  tys. zł;  
5) 2020  r. – 2219  tys. zł;  
6) 2021  r. – 2219  tys. zł;  
7) 2022  r. – 2219  tys. zł;  
8) 2023  r. – 2219  tys. zł;  
9) 2024  r. – 2219  tys. zł;  
10) 2025  r. – 2219  tys. zł.  
3. W latach  2016 –2028 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospodarki 
Wodnej będący skutkiem finansow ym wejścia w  życie niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2016  r. – 5500  tys. zł;  
2) 2017  r. – 0 zł; 
3) 2018  r. – 3250  tys. zł;  
4) 2019  r. – 14 624 tys. zł;  
5) 2020  r. – 9854  tys. zł;  
6) 2021  r. – 3706  tys. zł;  
7) 2022  r. – 3100  tys. zł;  
8) 2023  r. – 2360  tys. zł;  
9) 2024  r. – 2360  tys. zł;  
10) 2025  r. – 2360  tys. zł;  
11) 2026  r. – 2360  tys. zł;  
12) 2027  r. – 2360  tys. zł;  
13) 2028  r. – 2360  tys. zł.  
4. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu  
wydat ków, wprowadza się mechanizmy korygujące polegające na ogr aniczeniu wydatków związanych z funkcjonow a-
niem BDO.  
5. Działania, o  których mowa w  ust. 4, polegają na ograniczeniu lub wstrzymaniu rozbudowy systemu BDO w  danym  
roku budżetowym.  
6. Działania, o  których mowa w  ust. 4, nie mogą stwarzać zagrożenia utraty możliwości realizacji obowiązków Rzecz y-
pospolitej  Polskiej wynikających z  prawa Unii Europejskiej oraz zagrożenia polegającego na utracie możliwości zbierania 
danych lub bezpiecznego ich przechowywan ia. 
7. Minister właściwy do spraw klimatu  monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  których mowa w  ust. 1 i 3, 
oraz w  razie potrzeby wdraża mechanizmy korygujące.  
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 779 
 
 Art. 252. Traci moc ustawa z  dnia 27  kwietnia 2001  r. o odpadach (Dz.  U. z 2010  r. poz.  1243, z późn. zm.21)). 
Art. 253. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia22), z wyjątkiem przepisów:  
1) art. 207  pkt 17 w  zakresie art.  402 ust. 2a i 2b w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art.  209 pkt 7, które 
wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2014  r.; 
2) art. 178, art.  179, art.  194 ust. 1 pkt 5, art.  213 pkt 8, które wchodzą w  życie po upływie 36  miesięcy od dnia wejścia 
w życie ustawy, z  tym że wymienione przepisy stosuje się od daty utworzenia BDO ogłoszonej w  komunikacie, 
o którym  mowa w  art. 238 ust. 2; 
3) art. 207  pkt 18, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2016  r. 
  
                                                           
21) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały og łoszone w  Dz. U. z 2010  r. poz.  1351, z  2011  r. poz.  622, 678, 809, 897 
i 1016 oraz z  2012  r. poz.  951 i  1513.  
22) Ustawa została ogłoszona w  dniu 8  stycznia 2013  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 779 
 
 Załączniki do ustawy z  dnia 14  grudnia 2012  r. 
Załącznik nr  1 
NIEWYCZERPUJĄCY WYKA Z PROCESÓW ODZYSKU  
R1 Wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytw arzania energii(*) 
R2 Odzysk/regeneracja rozpuszczalników  
R3 Recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (w tym kompostowanie 
i inne biologiczne procesy przekształcania)(**) 
R4 Recykling lub odzysk metali i  związków metali  
R5 Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych(***) 
R6 Regeneracja kwasów lub zasad  
R7 Odzysk składników stosowanych do redukcji zanieczyszczeń  
R8 Odzysk składników z  katalizatorów  
R9 Powtórna rafinacja lub inne sposoby ponownego uż ycia olejów  
R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska  
R11 Wykorzystywanie odpadów uzyskanych w  wyniku któregokolwiek z  procesów wymienionych w  pozycji R1 –R10 
R12 Wymiana odpadów w  celu poddania ich któ remukolwiek z  procesów wymienionych w  pozycji R1 –R11(****)  
R13 Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z  procesów wymienionych w  pozycji R1 –R12 (z wyjątkiem 
wstępnego magazynowania u  wytwórcy odpadów)  
(*) Pozycja obejmuje również spalarnie odpadów  przeznaczone do przetwarzania stałych komunalnych odpadów, pod warunkiem że 
ich efektywność energetyczna jest równa lub większa niż:  
– 0,60 dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnotowymi obowiązując y-
mi przed dniem 1  stycznia 2009  r., 
– 0,65 dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31  grudnia 2008  r., przy zastosowaniu następującego wzoru:  
Efektywność energetyczna = (Ep – (Ef + Ei))/(0,97  × (Ew + Ef)),  
gdzie:  
Ep – oznacza ilość energii produk owanej rocznie jako energia cieplna lub elektryczna; oblicza się ją przez pomnożenie ilości 
energii elektrycznej przez 2,6, a  energii cieplnej wyprodukowanej w  celach komercyjnych przez 1,1  (GJ/rok),  
Ef – oznacza ilość energii wprowadzanej rocznie do syste mu, pochodzącej ze spalania paliw biorących udział w  wytwarzaniu  
pary (GJ/rok),  
Ew – oznacza roczną ilość energii zawartej w  przetwarzanych odpadach, obliczanej przy zastosowaniu dolnej wartości op a-
łowej odpadów (GJ/rok),  
Ei – oznacza roczną ilość energii wprowadzanej z  zewnątrz z  wyłączeniem Ew i  Ef (GJ/rok),  
0,97 – jest współczynnikiem uwzględniającym straty energii przez popiół denny i  promieniowanie.  
Wzór ten stosowany jest zgodnie z  dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik dla  termicznego prz e-
kształcania odpadów.  
Wynik wzoru na efektywność energetyczną mnoży się przez współczynnik korekcyjny związany z  klimatem (CCF), jak pokazano 
poniżej:  
1) CCF dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie z  prawodawstwem un ijnym obowiązującym przed dniem 
1 września 2015  r.: 
CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3  350 
CCF = 1,25, jeżeli HDD ≤ 2  150 
CCF = – (0,25/1  200) × HDD + 1,698, kiedy 2  150 < HDD < 3  350 
2) CCF dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31  sierpnia 2015  r., oraz  dla instalacji, o  których mowa w  pkt 1, po dniu 
31 grudnia 2029  r.: 
CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3  350 
CCF = 1,12, jeżeli HDD ≤ 2  150 
CCF = – (0,12/1  200) × HDD + 1,335, kiedy 2  150 < HDD < 3  350 
(Uzyskaną wartość CCF zaokrągla się do trzech miejsc po przecinku) . 
Za wartość HDD (stopniodni grzania) uznaje się średnią wartości rocznych HDD dla lokalizacji obiektów przekształcania termic z-
nego z  20 kolejnych lat przed rokiem, za który oblicza się CCF. Aby obliczyć wartość HDD, należy zastosować poniższą metodę 
ustan owioną przez Eurostat: HDD wynosi (18°C – Tm) × d, jeżeli Tm nie przekracza 15°C (wartość progowa dla ogrzewania), oraz 
zero, jeżeli Tm wynosi powyżej 15°C, przy czym Tm jest to średnia (Tmin + Tmax)/2  temperatura zewnętrzna z  okresu d dni. Obl i-
czenia nale ży wykonywać codziennie (d = 1), sumując wyniki do roku.  
(**) Pozycja obejmuje również zgazowanie i  pirolizę z  wykorzystaniem tych składników jako odczynników chemicznych.  
(***)  Pozycja obejmuje oczyszczanie gruntu prowadzące do odzysku gruntu i  recykling nieorganicznych materiałów budowlanych.  
(****)  Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod R, może to obejmować procesy wstępne poprzedzające przetwarzanie wstępne odpadów, jak 
np. demontaż, sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulację, suszenie, rozdrabniani e, kondycjonowanie, przepakowywanie, sep a-
rację, tworzenie mieszanek lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z  procesów wymienionych w  poz. R1–R11.   
  
Dziennik  Ustaw  – 110 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr  2 
NIEWYCZERPUJĄCY WYKA Z PROCESÓW UNIESZKOD LIWIANIA  
D1 Składowanie w  gruncie lub na powierz chni ziemi (np. składowiska itp.)  
D2 Przetwarzanie w  glebie i  ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w  glebie i  ziemi itd.)  
D3 Głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów w  postaci umożliwiającej pompowanie do odwiertów, wysadów so l-
nych lu b naturalnie powstających komór itd.)  
D4 Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów ciekłych i  szlamów w  dołach, poletkach osadowych lub lag u-
nach itd.)  
D5 Składowanie na składowiskach w  sposób celowo zaprojektowany (np. umieszczanie w  uszczelnionych  oddzielnych 
komorach, przykrytych i  izolowanych od siebie wzajemnie i  od środowiska itd.)  
D6 Odprowadzanie do wód z  wyjątkiem mórz i  oceanów  
D7 Odprowadzanie do mórz i  oceanów, w  tym lokowanie na dnie mórz  
D8 Obróbka biologiczna, niewymieniona w  innej poz ycji niniejszego załącznika, w  wyniku której powstają ostateczne 
związki lub mieszanki, które są unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych 
w poz. D1–D12 
D9 Obróbka fizyczno -chemiczna, niewymieniona w  innej pozycji niniejszego  załącznika, w  wyniku której powstają 
ostateczne związki lub mieszaniny unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych 
w pozycjach D1 –D12 (np. odparowanie, suszenie, kalcynacja itp.)  
D10 Przekształcanie termiczne na lądzie  
D11 Przekształcanie termiczne na morzu(*) 
D12 Trwałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w  kopalniach itd.)  
D13 Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem odpadów któremukolwiek z  procesów wymienionych 
w pozycjach D1 –D12(**) 
D14 Przepakowywanie prze d poddaniem któremukolwiek z  procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D13 
D15 Magazynowanie poprzedzające którykolwiek z  procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D14 (z wyjątkiem wstępnego  
magazynowania u  wytwórcy odpadów)  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
___________________ __________  
(*) Ten proces jest zabroniony na mocy przepisów UE i  konwencji międzynarodowych.  
(**) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod D, mogą tu być uwzględnione procesy wstępne poprzedzające unieszkodliwienie, w  tym 
wstępna obróbka, jak np. sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulacja, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie lub separacja 
przed poddaniem któremukolwiek spośród procesów wymienionych w  pozycjach D1 –D12.   
  
Dziennik  Ustaw  – 111 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 2a  
NIEWYCZERPUJĄCY WYKA Z KATEGORII ODPADÓW NIEPALNYCH  
1) odpady oboję tne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118;  
2) odpady spełniające kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określone 
w przepisach wydanych na podstawie art. 118;  
3) odpady budowlano -rozbiórkowe, z wyłąc zeniem odpadów drewna i odpadów tworzyw sztucznych;  
4) szkło;  
5) odpady zeszklone i z procesów zeszkliwiania;  
6) minerały (np. piasek i kamienie, kruszywo);  
7) gleba i ziemia, w tym urobek z pogłębiania;  
8) odpady metali;  
9) odpady fosfogipsów;  
10) odpady gipsów;  
11) żużle, popioły paleniskowe, pyły z kotłów, popioły lotne, w tym piaski ze złóż fluidalnych, mieszanki popiołowo - 
-żużlowe;  
12) rdzenie i formy odlewnicze;  
13) odpady materiałów ceramicznych;  
14) odpady powstałe z materiałów ogniotrwałych;  
15) odpady spoiw mineralnych, w tym cementu, wapna i tynku.  
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 112 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr  3 
(uchylony)  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 113 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr  4 
SKŁADNIKI, KTÓRE MOG Ą POWODOWAĆ, ŻE ODPA DY SĄ ODPADAMI NIEBE ZPIECZNYMI  
1) beryl, związki berylu,  
2) związki wanadu,  
3) związki chromu (VI),  
4) związki koba ltu, 
5) związki niklu,  
6) związki miedzi,  
7) związki cynku,  
8) arsen, związki arsenu,  
9) selen, związki selenu,  
10) związki srebra,  
11) kadm, związki kadmu,  
12) związki cyny,  
13) antymon, związki antymonu,  
14) tellur, związki telluru,  
15) związki baru z  wyjątkiem siarczanu baru,  
16) rtęć, związki rtęci,  
17) tal, związki talu,  
18) ołów, związki ołowiu,  
19) siarczki nieorganiczne,  
20) nieorganiczne związki fluoru, z  wyjątkiem fluorku wapnia,  
21) cyjanki nieorganiczne,  
22) następujące metale alkaliczne lub met ale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w  postaci niezwiązanej,  
23) kwaśne roztwory lub kwasy w  postaci stałej,  
24) roztwory zasadowe i  zasady w  postaci stałej,  
25) azbest (pył i  włókna),  
26) fosfor, związki fosforu, z  wyjątkiem fosforanów min eralnych,  
27) karbonylki metali,  
28) nadtlenki,  
29) chlorany,  
30) nadchlorany,  
31) azydki,  
32) farmaceutyki oraz związki stosowane w  medycynie lub w  weterynarii,  
33) biocydy i  substancje fitofarmaceutyczne,  
34) substancje zakaźne,  
35) kreozoty,  
36) izocyja niany, tiocyjaniany,  
37) cyjanki organiczne (np. nitryle),  
38) fenole, związki fenolowe,  
39) halogenowane rozpuszczalniki,  
40) rozpuszczalniki organiczne, z  wyjątkiem rozpuszczalników halogenowanych,  
  
Dziennik  Ustaw  – 114 – Poz. 779 
 
 41) związki halogenoorganiczne, z  wyjątkiem obojętnych m ateriałów spolimeryzowanych i  innych substancji, o  których 
mowa w  niniejszym załączniku,  
42) aromatyczne, policykliczne i  heterocykliczne związki organiczne,  
43) aminy alifatyczne,  
44) aminy aromatyczne,  
45) etery,  
46) substancje o  właściwościach wybuchowy ch, z  wyjątkiem substancji wyszczególnionych w  innych punktach niniejszego  
załącznika,  
47) organiczne związki siarki,  
48) jakiekolwiek pochodne polichlorowanego dibenzofuranu,  
49) jakiekolwiek pochodne polichlorowanej dibenzo -p-dioksyny,  
50) węglowodory i ich związki z  tlenem, azotem lub siarką nieuwzględnione w  inny sposób w  niniejszym załączniku.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 115 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr  5 
PRZYKŁADY ŚRODKÓW SŁ UŻĄCYCH ZAPOBIEGANIU  POWSTAWANIU ODPADÓW  
Środki, które mogą mieć wpływ na warunki ramowe związane z  wytwarzaniem odpadów  
1. Wykorzystanie środków planowania lub innych instrumentów ekonomicznych wspierających efektywne wykorz y-
stanie zasobów.  
2. Promocja badań i  rozwoju w  obszarze pozyskiwania czystszych i  bardziej oszczędnych produktów i  technologii 
oraz upowszechnianie i  wykorzystywanie wyników takich badań i  rozwoju.  
3. Opracowanie na wszystkich poziomach skutecznych i  przydatnych wskaźników presji na środowisko związanej 
z wytwarzaniem odpadów, przy czym celem tych wskaźników ma być przyczynienie się do zapobiegania powsta waniu 
odpadów, od porównywania produktów na poziomie Wspólnoty, przez działania podjęte przez władze lokalne, po środki 
ogólnokrajowe.  
Środki, które mogą mieć wpływ na fazę projektu, produkcji i  dystrybucji  
4. Promocja eko projektowania (systematycznego uw zględniania aspektów środowiskowych przy projektowaniu pr o-
duktu z  zamiarem poprawienia charakterystyki oddziaływania, jakie dany produkt wywiera na środowisko przez cały cykl 
życia).  
5. Dostarczanie informacji o  technikach zapobiegania powstawaniu odpadów z zamiarem ułatwiania wprowadzania 
najlepszych dostępnych technik w  przemyśle.  
6. Organizacja szkoleń dla właściwych organów w  zakresie wprowadzania wymogów dotyczących zapobiegania 
powstawaniu odpadów do decyzji wydawanych na podstawie ustawy o  odpadach i  ustawy – Prawo ochrony środowiska.  
7. Objęcie środkami zapobiegania wytwarzaniu odpadów instalacji niepodlegających pozwoleniom zintegrowanym. 
W odpowiednich przypadkach środki takie mogą zawierać oceny i  plany zapobiegania powstawaniu odpadów.  
8. Wykorzy stanie kampanii informacyjnych oraz zapewnienie wsparcia finansowego, decyzyjnego i  innego rodzaju 
wsparcia dla przedsiębiorstw. Środki takie będą szczególnie skuteczne, jeżeli będą skierowane i  dostosowane do małych 
i średnich przedsiębiorstw i  będą dział ały przez sieci istniejących powiązań gospodarczych.  
9. Stosowanie dobrowolnych umów, paneli konsumentów i  producentów lub negocjacji sektorowych, zmierzających 
do tego, aby dane przedsiębiorstwa lub sektory przemysłu wyznaczały własne plany lub cele zapob iegania powstawaniu 
odpadów lub udoskonalały nieoszczędne produkty lub opakowania.  
10. Promocja wiarygodnych systemów zarządzania środowiskiem, w  tym EMAS i  ISO 14001.  
Środki, które mogą mieć wpływ na fazę konsumpcji i  użytkowania  
11. Instrumenty ekonomicz ne, takie jak zachęty do czystych zakupów lub wprowadzenie obowiązkowej zapłaty 
przez konsumentów za dany artykuł lub element opakowania, który w  przeciwnym wypadku byłby wydawany bezpłatnie.  
12. Wykorzystanie kampanii informacyjnych i  kierowanie informacj i do ogółu społeczeństwa lub konkretnej grupy 
konsumentów.  
13. Promocja wiarygodnego etykietowania ekologicznego.  
14. Porozumienia z  sektorem przemysłu, np. dotyczące paneli produktów podobnych do prowadzonych w  ramach 
zintegrowanych polityk produktowych l ub umowy z  detalistami w  sprawie dostępności informacji o  zapobieganiu p o-
wstawaniu odpadów oraz w  sprawie produktów powodujących mniejsze oddziaływanie na środowisko.  
15. W kontekście zamówień publicznych i  zaopatrzenia przedsiębiorstw – włączanie kryterió w związanych z  ochroną  
środowiska i  zapobieganiem powstawaniu odpadów do zaproszeń do składania ofert i  kontraktów, zgodnie z  Podręczn i-
kiem na temat ekologicznych zamówień publicznych, opublikowa nym przez Komisję Europejską 29 października 2004  r. 
16. Prop agowanie ponownego użycia lub naprawy wyrzucanych produktów lub ich składników, w  szczególności 
przez stosowanie środków edukacyjnych, ekonomicznych, logistycznych i  innych, takich jak wspieranie lub tworzenie 
akredytowanych sieci napraw i  ponownego użycia , zwłaszcza w  regionach gęsto zaludnionych.  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 116 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5a  
WZÓR KARTY PRZEKAZAN IA ODPADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW1) 
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
Nazwa  lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  Adres  
  
        Wytwarzanie odpadów – w wyniku świad -
czenia usług (w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 32) 
lub działalności w zakresie obiektów liniowych 
(w rozumieniu art.  3 pkt 3a ustawy – Prawo 
budowlane)  
Miejsce wytwarzania odpadów2) 
 
Dodatkowe informacje o miejscu wytwarzania 
odpadów  
 
MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  Adres  MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  
Numer miejsca 
prowadzenia  
działalności    Numer m iejsca prowadzenia 
działalności   
  
  
Dziennik  Ustaw  – 117 – Poz. 779 
 
 Nazwa miejsca 
prowadzenia  
działalności    Nazwa miejsca prowadzenia 
działalności   
Adres miejsca 
prowadzenia  
działalności   Adres miejsca prowadzenia 
działalności   
Numer  
rejestrowy3)  
Numer rejestrowy3)  
Numer rejestr owy3)  
NIP  NIP  NIP  
NIP 
EUROPEJSKI   
NIP EUROPEJSKI   
NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE ODPADÓW  
Rodzaj procesu przetwarzania, któremu powinny 
zostać poddane odpady4)  
Numer certyfikatu oraz numery pojemników5)  
Kod i rodzaj odpadów6)  
          Kod ex  Rodzaj odpadu 
ex  
          Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na  
odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Masa odpadów [Mg]7)  
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj 
środka transportu8)  
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 118 – Poz. 779 
 
 Data r ozpoczęcia transportu9) Godzina rozpoczęcia transportu10) Faktyczna data rozpoczęcia transportu9) Faktyczna godzina rozpoczęcia transportu10) 
    
INFORMACJE O PRZEJĘCIU ODPADÓW  
Masa przejętych odpadów [Mg]7) Data potwierdzenia przejęcia odpadów  Godzina potwierdzenia przejęcia odpadów  
   
Uwagi   
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów  Potwierdzenie transportu odpadów  Potwierdzenie przejęcia odpadów  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osob y potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie odpadów  
   
Data9) Godzina10) Data9) Godzina10) Data9) Godzina10) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 119 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Nie dotyczy odbierającego odpady komunalne, który prowadzi dzia łalność na podstawie wpisu do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
2) W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, należy  
wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są wytwarzane odpady w związku z prowadzoną działal nością 
w zakresie obiektów liniowy ch, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub 
świadczenia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32.  
3) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.  
4) Dotyczy stacji demontażu w przypadku przekazywania odpa dów powstałych w wyniku demontażu pojazdów wycof a-
nych z eksploatacji innemu posiadaczowi odpadów oraz zarządzającego składowiskiem odpadów niebezpiecznych 
przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej przekazującego te odpady do dalszego  unies z-
kodliwienia, należy podać symbol R lub D. Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do 
ustawy. Symbole D określają procesy unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
5) Uzupełnić w przypadku posiadacza odp adów przekazującego odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na 
składowisku odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania o dpadów rtęci metalicznej oraz 
w przypadku zarządzającego składowiskiem odpadów niebezpiecznych przeznaczony m do czasowego składowania 
odpadów rtęci metalicznej przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia, należy podać numer certyfikatu 
oraz numery pojemników.  
6) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
7) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.  
8) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiąceg o pojazd albo zespół pojazdów 
w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo  o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, p o-
wietrzny, wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
9) Podać w formie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm - oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
10) Podać w formie: gg -mm, gdzie  gg- oznacza godzinę, mm - oznacza minuty.  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 120 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5b  
WZÓR KA RTY PRZEKAZANIA ODPA DÓW KOMUNALNYCH – TRYB PRZEKAZANIA ODP ADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH 1) TRYB PRZEKAZANIA ODPADÓW  
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZ UJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  
Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  Adres  
  
MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI  Adres  MIEJSCE PROWADZ ENIA DZIAŁALNOŚCI  
Numer miejsca prowadzenia  
działalności    Numer miejsca prowadzenia  
działalności   
Nazwa miejsca prowadzenia  
działalności   Nazwa miejsca prowadzenia  
działalności   
Adres miejsca prowadzenia  
działalności   Adres miejsca prowadzenia  
działalności   
Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  
NIP  NIP  NIP  
NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEKAZYWANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Nazwa gminy3)  Obszar gminy4)  
Kod i rodzaj odpadów5)  
  
Dziennik  Ustaw  – 121 – Poz. 779 
 
 Masa odpadów [Mg]6)  
        Kod ex  Rodzaj odpadu  
ex  
 
           Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Uwagi   
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka transp ortu7)  
Data rozpoczęcia transportu8) Godzina rozpoczęcia transportu9) Faktyczna data rozpoczęcia transportu8) Faktyczna godzina  
rozpoczęcia transportu9) 
    
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów k omunalnych  Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych  Potwierdzenie przejęcia odpadów komunalnych  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie  
   
Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 122 – Poz. 779 
 
  
O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał  wpis do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzy maniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów 
prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierającego odpady komunalne 
od właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpa dów należy wypełnić osobno  
dla każdej gminy, z której odpady są odbierane, i każdego transportu odpadów.  
2) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.  
3) Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.  
4) Obszar gminy, z którego zostały odeb rane odpady komunalne.  
5) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
6) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.  
7) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środ ka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów 
w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, p o-
wietrzny, wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
8) Podać w f ormie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm - oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
9) Podać w formie: gg -mm, gdzie gg - oznacza godzinę, mm - oznacza minuty.  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 123 – Poz. 779 
 
 WZÓR KARTY PRZEKAZAN IA ODPADÓW KOMUNALNY CH – TRYB ODBIORU ODPADÓW  
KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMU NALNYCH 1) TRYB ODBIORU ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Numer karty   Status karty   Rok kalendarzowy   
DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE  DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY  
KOMUNALNE  
Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  Nazwa lub Imię i Nazwisko  
   
Adres  
 
Adres  Adres  MIEJSCE PROWADZENIA  
DZIAŁALNOŚCI  
  Numer miejsca prowadzenia 
działalności   
Nazwa miejsca prowadzenia 
działalności   
Adres miejsca prowadzenia 
działalności   
Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  Numer rejestrowy2)  
NIP  NIP  NIP  
NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   NIP EUROPEJSKI   
INFORMACJE DOTYCZĄCE ODBIERANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Nazwa gminy3)  Obszar gminy4)  
Kod i rodzaj odpadów5)  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 124 – Poz. 779 
 
 Masa odpadów [Mg]6)  
         Kod ex  Rodzaj odpadu e x  
 
Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne  Rodzaj odpadu   
Uwagi   
INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU  
Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka  
transportu7)  
Data rozpoczęcia odbierania8) Godzina rozpoczęcia odb ierania9) Data zakończenia odbioru8) Godzina zakończenia odbioru9) 
    
INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH  
Zatwierdzenie karty przekazania odpadów komunalnych  Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych  Potwierdzenie przejęcia odpadów  
komunalnych  
Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport  Imię i nazwisko osoby potwierdzającej  
przejęcie  
   
Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) Data8) Godzina9) 
      
INFORMACJE DODATKOWE  
 
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 125 – Poz. 779 
 
  
O b j a ś n i e n i a: 
1) Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał  wpis do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów 
prowadzącego zbieranie lu b przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierającego odpady komunalne 
od właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpadów należy wypełnić osobno 
dla każdej gminy, z której odpady są odbierane, i każdego tr ansportu odpadów.  
2) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.  
3) Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.  
4) Obszar gminy, z którego zostały odebrane odpady komunalne.  
5) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych  na podstawie art. 4 ust. 3.  
6) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.  
7) Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów 
w rozumieniu ustawy z dni a 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, p o-
wietrzny, wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.  
8) Podać w formie: rrrr -mm-dd, gdzie rrrr - oznacza rok, mm - oznacza miesiąc, dd - oznacza dzień.  
9) Podać w formie: gg -mm, gdzie gg - oznacza godzinę, mm - oznacza minuty.  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 126 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5c  
WZÓR KARTY EWIDENCJI  ODPADÓW  
KARTA EWIDENCJI ODPADÓW1),2) Nr karty   Rok  
kalendarzowy   
Kod odpadu3)  
Rodzaj odpadu3)  
Procentowa zawartość PCB w odpadzie4)  
Posiadac z odpadów5)  
Nr rejestrowy6)  NIP7)  
Adres posiadacza odpadów8) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności9) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Działalność w zakresie:10) W 
 Zb 
 Od  
 Un 
 Ok 
 
data 
(dd- 
mm- 
rrrr) Masa  
wytworzonych  
odpadów  
[Mg]11), 12) Masa  
odebranych 
odpadów  
komunalnych  
[Mg]11), 13) Masa  
odpadów  
wydobytych  
ze  
składow iska 
[Mg]11) Odpady przyjęte przez 
posiadacza odpadów  Gospodarowanie odpadami  
We własnym zakresie  Odpady przekazane  
Imię i nazwisko osoby 
sporządzającej  w związku 
z eksploa -
tacją  
instalacji  poza  
instalacją  Masa  
[Mg]11) Nr karty 
przekazania 
odpa du14) Masa 
[Mg]11) R/D15) Sposób  
gospodarowania16) Masa 
[Mg]11) Nr karty 
przekazania 
odpadu17) 
             
             
             
 
  
Dziennik  Ustaw  – 127 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Nie dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1, p rowadząc e-
go zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym 
i elektronicznym, w zakresie odpadów powstałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu elektrycznego i elektr o-
nicznego oraz prowadzącego stacj ę demontażu i prowadzącego punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie 
z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w zakresie gospodarowania pojazdami 
wycofanymi z eksploatacji oraz sprzedawcy odpadów i pośrednika w o brocie odpadami. W przypadku odpadów  
komunalnych do wypełnienia karty ewidencji odpadów jest obowiązany podmiot, który uzyskał wpis do rejestru 
określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
2) W przyp adku wytwarzania, zbierania, przetwarzania odpadów należy sporządzać osobną kartę ewidencji odpadów dla 
każdego miejsca prowadzenia działalności. W przypadku usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, kartę należy 
sporządzić dla danego rodzaju odpadu dl a wszystkich świadczonych usług z terenu danego województwa. W prz y-
padku odbierania odpadów komunalnych należy sporządzić osobno kartę dla każdej gminy, z terenu której odpady 
komunalne są odbierane.  
3) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
4) Dotyczy działalności w zakresie unieszkodliwiania PCB.  
5) Podać imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów. W przypadku odbierania odpadów komunalnych posiadaczem 
obowiązanym do wypełnienia karty ewidencji odpadów jest podmiot, który uzyskał  wpis do rejestru określonego 
w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.  
6) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
7) O ile posiada.  
8) Podać adres zamieszkania lub s iedziby posiadacza odpadów.  
9) Podać adres miejsca prowadzenia działalności. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów lini o-
wych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadcz e-
nia us ług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, należy wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są 
wytwarzane odpady w związku z prowadzeniem działalności w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 
pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub świadczenia usług, o k tórych mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32. 
W przypadku podmiotu, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r.  
o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, należy podać nazwę woj ewództwa i gminy.  
10) Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, Un – 
unieszkodliwianie, Ok – odbieranie odpadów komunalnych.  
11) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych 
niż niebezpieczne.  
12) Nie dotyczy odpadów komunalnych.  
13) Wypełnia podmiot, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrz y-
maniu czystości i porządku w gminach.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 128 – Poz. 779 
 
 14) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odp a-
dów na terytorium kraju należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca 
prowadzenia działalności danego posiadacza  odpadów, należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, 
nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z obo -
wiązku  prowadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”. 
15) Symbole R określa ją procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy unies z-
kodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
16) Wpisać „Rec” – w przypadku gdy odpady są poddawane recyklingowi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23. Wp isać 
„Wtn” – w przypadku wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych, rozumianego jako proces odzysku rodz a-
jów odpadów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 5. Wpisać „Ppu” – w przypadku 
przygotowania do ponownego użycia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 22. W pozostałych przypadkach rubryka pozostaje  
pusta.  
17) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odp a-
dów. W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku prz e-
kazania odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykorzyst a-
nia na własne potrzeby zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane  
os. fiz.”. W przypadku przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prow a-
dzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia dzi a-
łalności danego posiadacza odpadów, należy wsk azać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości , 
ulicę, nr  domu i lokalu.  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 129 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5d  
WZÓR KARTY EWIDENCJI  KOMUNALNYCH OSADÓW Ś CIEKOWYCH  
KARTA EWIDENCJI KOMUNALNYCH OSADÓW ŚCIEKOWYCH1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Wytwórca komunalnyc h osadów  
ściekowych2)  
Nr rejestrowy3)  NIP4)  
Adres wytwórcy komunalnych osadów ściekowych5) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Oczyszczalnia ścieków6) 
Nazwa oczyszczalni  
ścieków   
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Rodzaj obróbki komunalnych osadów ściekowych  
przeprowadzonej przez ich wytwórcę7)  fermentacja   suszenie   odwodnienie  
 kompostowanie   higienizacja   inny (podać jaki) …..  
Skład i właściwości komunalnych osadów ściekowych8) Data badania9): Odczyn pH   Zawartość metali ciężkich [mg/kg s.m.]  
Zawartość suchej masy (s.m.) [%]   Kadm   
Zawartość substancji organicznych [% s.m.]   Miedź   
Zawartość azotu  ogólnego [% s.m.]   Nikiel   
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 130 – Poz. 779 
 
  w tym: azotu amonowego  [% s.m.]  
    
 Zawartość fosforu ogólnego [% s.m.]  
  Ołów  
  
 Zawartość wapnia [% s.m.]  
  Cynk  
 
  
 Zawartość magnezu [% s.m.]  
  Rtęć 
  
 Łączna liczba żywych jaj pasożytów [liczba/kg  
s.m. osadu]10) 
  Chrom  
  
 Bakterie z rodzaju Salmonella w 100 g osadów  
przeznaczonych do badań11) 
  wyizolowano  
  nie wyizolowano  
 
 Postać komunalnych osadów ściekowych11) 
 Płynna  Mazista  
 Ziemista  
Stosowanie komunalnych osadów ściekowych  
data (dd - 
mm-rrrr) 
 Masa  
wytworzonych  
komunalnych  
osadów  
ściekowych12) 
 Masa zastosowanych  
komunalnych  
osadów  
ściekowych13) 
 Cel zastosowania 
komunalnych  
osadów  
ściekowych14) Imię i nazwisko 
lub nazwa  
władającego  
powierzchnią 
ziemi  Adres  
władającego  
powierzchnią  
ziem i15),16) Nr karty  
Przekazania  
odpadu17) Data  
zastosowania 
komunalnych 
osadów  
ściekowych  Miejsce  
stosowania  
komunalnych 
osadów  
ściekowych18) Powierzchnia 
zastosowania 
komunalnych 
osadów  
ściekowych 
[ha] Grupa 
gleby19) 
[Mg]  [Mg 
s.m.]  [Mg]  [Mg s.m.]  
             
             
             
 
  
Dziennik  Ustaw  – 131 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1. W pozostałych 
przypadkach należy wypełnić kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać osobno dla każdej oczyszczalni ścieków.  
2) Podać imię i nazwisko lub nazwę wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.  
3) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
4) O ile posiada.  
5) Podać adres siedziby wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.  
6) Podać nazwę i adres oczyszczalni ścieków.  
7) Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat.  
8) Dotyczy każdej zbadanej objętości komunalnego osadu ściekowego, o której mowa w przepisach wydanych na po d-
stawie art. 96 ust. 13.  
9) W przypadku wielokrotnego badania wi ersze w tabeli należy powielić w celu wpisania osobno wyników każdej zbadanej  
objętości.  
10) Podać łączną liczbę żywych jaj pasożytów jelitowych Ascaris sp., Trichuris sp., Toxocara sp. – w 1 kg suchej masy 
(s.m.) osadów przeznaczonych do badań.  
11) Zaznac zyć symbolem X właściwą odpowiedź.  
12) Podać masę wytworzonych komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.  
13) Podać masę ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.  
14) Podać cel zastosowania komunalnych osadów ściekowych zgodnie z art. 96 ust. 1. Wpisać 1 – jeżeli komunalne osady 
ściekowe są stosowane w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu 
handlowego, włączając w to upra wy przeznaczane do produkcji pasz. Wpisać 2 – jeżeli komunalne osady ściekowe są 
stosowane do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu. Wpisać 3 – jeżeli komunalne osady ściekowe są 
stosowane do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i produ kcji pasz. Wpisać 4 – jeżeli komunalne osady 
ściekowe są stosowane do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne. Wpisać 5 – jeżeli komunalne osady 
ściekowe są stosowane przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodar ki odp a-
dami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.  
15) Podać adres zamieszkania lub siedziby podmiotu władającego powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne 
osady ściekowe.  
16) Władając y powierzchnią ziemi w rozumieniu art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środ o-
wiska.  
17) Podać numer karty przekazania komunalnych osadów ściekowych, na podstawie której osady zostały przekazane 
władającemu powierzchnią ziemi.  
18) Podać miejsce zastosowania komunalnych osadów ściekowych: nazwę województwa, powiatu, gminy, numer działki 
oraz nazwę i numer obrębu geodezyjnego.  
19) Wpisać: lekka, średnia, ciężka.   
  
Dziennik  Ustaw  – 132 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5e  
WZÓR KARTY EWIDENCJI  ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELE KTRYCZNEGO I E LEKTRONICZNEGO  
KARTA EWIDENCJI ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELEKTRYCZNEGO I ELEKTRONICZNEGO1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  Rodzaj odpadu2)  
Numer i nazwa grupy  
sprzętu3)  Nazwa rodzaju sprzętu4)  
Prowadzący zakład  
przetwarzania5)  
Nr rejestrowy6)  NIP7)  
Adres prowadzącego zakład przetwarzania8) 
Województwo   Gmina   Miejsco -
wość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod  
pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności9) 
Województwo   Gmina   Miejsc o-
wość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod  
pocztowy   
 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 133 – Poz. 779 
 
 Działalność w zakresie:10) W 
 Zb  
   Od  
 Un 
 
Zbieranie  
data  
(dd-mm- 
rrrr) Przyjęte  Przekazane  
do innego zakładu przetwarzania  Przetwarzane we własnym 
zakresie  od innego zbierającego zużyty sprzęt  od użytko wnika sprzętu  
Nr karty przekazania 
odpadu11) Masa [Mg]12) Nr karty przekazania 
odpadu11),13) Masa [Mg]12) Nr karty przekazania 
odpadu14) Masa [Mg]12) Masa [Mg]12) 
        
        
        
data  
(dd-mm- 
rrrr) Wytwarzanie odpadów w wyniku 
przetworzeni a zużytego sprzętu  Gospodarowanie odpadami powstałymi  w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu  
Kod  
odpadu2) Rodzaj 
odpadu2) Masa  
wytworzo -
nych  
odpadów 
[Mg]12) We własnym zakresie15) Odpady przekazane innemu posiadaczowi 
odpadów  
Imię i nazwisko 
osoby  
sporządzającej  Masa 
[Mg]12) R/D16) 
Recykling17) Masa zużytego  
sprzętu  
przeznaczonego 
do ponownego  
użycia  
[Mg]12) Masa części składowych 
pochodzących ze  
zużytego sprzętu  
przeznaczonych do  
ponownego użycia 
[Mg]12),18) Data przekazania 
odpadów  
wytworzonych ze 
zużytego  
sprzętu19) Masa 
[Mg]12) Nr karty  
przekazania 
odpadu20) 
             
             
             
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 134 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprz ę-
cie elektrycznym i elektronicznym, w zakresie odpadów powstałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu ele k-
trycznego i elektronicznego. W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać 
osobno dla każdego miejsca prowadzenia dz iałalności.  
2) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Podać numer i nazwę grupy sprzętu określone w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
4) Podać nazwę rodzaju sprzętu w oparciu o przykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu wskazane w z a-
łączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. W przypadku 
braku przykładowego rodzaju spr zętu określonego w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym należy wpisać „inny”.  
5) Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 
2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
6) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
7) O ile posiada.  
8) Podać adres siedziby prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. 
o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
9) Podać nazwę gminy oraz adres miejsca prowadzenia działalności.  
10) Zaznaczyć symbolem X właściwą odpowiedź: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, 
Un – unieszkodliwianie.  
11) Podać num er karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odp a-
dów na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca 
prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów , należy wskazać to miejsce, podając nazwę województwa, n a-
zwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z ob o-
wiązku prowadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”. 
12) Podać masę odpadów z dokładn ością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych 
niż niebezpieczne.  
13) Nie dotyczy posiadaczy odpadów zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów.  
14) Podać numer karty przekazania odpadu, na podstawie której odpad  został przekazany do innego zakładu przetwarzania.  
15) Podać masę odpadów zagospodarowanych we własnym zakresie łącznie z masą zużytego sprzętu przeznaczonego do 
ponownego użycia i masą części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia.  
16) Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy unies z-
kodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.  
17) Zaznaczyć symbolem X, w przypadku gdy prowadzony proces jest r ecyklingiem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23.  
  
Dziennik  Ustaw  – 135 – Poz. 779 
 
 18) Podać masę części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia, powstałych 
na skutek przetworzenia w zakładzie przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 20 15 r. o zużytym 
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
19) Podać datę przekazania odpadów powstałych w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu innemu posiadaczowi odp a-
dów. Przekazanie nastąpiło zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zu żytym sprzęcie elektryc z-
nym i elektronicznym. Nal eży podać datę w formie: dd -mm-rrrr, gdzie dd - oznacza dzień, mm - oznacza miesiąc, rrrr - 
oznacza rok.  
20) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczow i odp a-
dów. W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju, należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku prz e-
kazania odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykorzystania 
na własne potrzeby zgodnie z przepisam i wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane os. fiz.”.  
W przypadku przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prowadzenia ew i-
dencji odpadów, należy wpisać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego mi ejsca prowadzenia działalności  
danego posiadacza odpadów, należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, 
nr domu i lokalu.  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 136 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5f  
WZÓR KARTY EWIDENCJI  POJAZDÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI  
 
KARTA EWIDENCJI POJAZ DÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI1) Nr 
karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  Rodzaj  
odpadu2)  
Rodzaj działalności3)   Prowadzący stację demontażu   Prowadzący punkt zbierania pojazdów  
Prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów4)  
Nr rejestr owy5)  NIP6)  
Adres prowadzącego stację demontażu lub punktu zbierania pojazdów7) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu    Kod pocztowy   
Miejsce prowadzenia działalności8) 
Województwo   Gmina   Miejscowość   Telefon  
służbowy   E-mail  
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Pojazdy wycofane z eksploatacji przyjęte przez stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów  
data (dd -mm-rrrr) Pojazdy przyjęte do punktu zbierania pojazdów Przyjęte do stacji demontażu pojazdów od  
punktu zbierania pojazdów  bezpośrednio  
Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  Nr karty przekazania  
odpadu10) Nr karty przekazania  
odpadu11) Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  Masa [Mg]9) Liczba [szt.]  
 
  
Dziennik  Ustaw  – 137 – Poz. 779 
 
  
         
         
         
Przetwarzanie12) 
data 
(dd-
mm-
rrrr) Kod 
odpadu2) Rodzaj 
odpadu2) Masa  
odpadów  
powstałych  
z demontażu  
pojazdów  
wycofanych  
z eksploatacji 
[Mg]9) Masa  
przeznaczonych 
do ponownego 
użycia  
przedmiotów  
wyposażenia 
i części [Mg]9) Masa odpadów9) 
poddanych na stacji 
demontażu [Mg]:  Masa od padów9) przekazanych w kraju do 
[Mg]:  
Masa odpadów9) przekazanych do  
unieszkodliwienia w kraju  
Nr karty przekazania odpadu13) 
 
Masa odpadów9) przekazanych do innego 
kraju 
Imię i nazwisko osoby sporządzającej  recyklingowi  
odzyskowi energii 
innym niż r ecykling procesom 
odzysku, z wyłączeniem  
odzysku energii  
recyklingu  
odzysku energii 
innych niż recykling procesów 
odzysku,  
z wyłączeniem odzysku energii 
rozdrobnienia w strzępiarce  
Nr karty przekazania odpadu13) 
                 
                 
                 
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 138 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Dotyczy prowadzącego stację demontażu oraz prowadzącego punkt zbierania pojaz dów, o których mowa w ustawie 
z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w zakre sie gospodarowania pojazdami, 
o których mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazd ów wycofanych z eksploatacji. 
W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełnić osobno dla każdego miejsca 
prowadzenia działalności.  
2) Zgodnie  z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Zaznaczyć symbolem X właściwy rodzaj prowadzonej działalności.  
4) Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego stację demontażu lub prowadząc ego punkt zbierania pojazdów,  
o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.  
5) Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
6) O ile posiada.  
7) Podać adres siedziby prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania poj azdów, o których mowa w ustawie z dnia 
20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wypełnia prowadzący stację demontażu poja z-
dów wycofanych z eksploatacji lub przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów.  
8) Podać adres miejs ca prowadzenia działalności.  
9) Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów innych niż niebezpieczne oraz 
dla odpadów niebezpiecznych.  
10) Podać numer karty przekazania, na podstawie której odpad został przekazany z punk tu zbierania pojazdów do stacji 
demontażu.  
11) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty do stacji demontażu. W przypa d-
ku przyjmowania odpadów od wytwórcy zwolnionego z obowiązku prowadzenia ewidencji na podstawie art . 66 ust. 4 
pkt 1 lit. b, należy wpisać – „Z”. W przypadku przywozu odpadów na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do 
RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, 
należy wskazać to miejsc e, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.  
12) Wypełnia prowadzący stację demontażu.  
13) Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odp a-
dów w kraju. W przypadku p rzekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, 
należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 139 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr 5g  
WZÓR KARTY EWIDENCJI  ODPADÓW NIEBEZPIECZN YCH  
KARTA EW IDENCJI ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH1) Nr karty   Rok 
kalendarzowy   
Kod odpadu2)  
Rodzaj odpadu2)  
Sprzedawca odpadów lub pośrednik w obrocie odpadami3)  
Nr rejestrowy4)  NIP5)  
Adres sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami6) 
Województwo   Gmin a  Miejscowość   Telefon służbowy   Faks służbowy   
Ulica   Nr domu   Nr lokalu   Kod pocztowy   
Podmiot prowadzi działalność jako7)  sprzedawca odpadów   pośrednik w obrocie o dpadami  
data 
(dd- 
mm-  
rrrr) Masa  
odpadów  
[Mg]8) Posiadacz odpadów, który przekaz uje odpad  Posiadacz odpadów, który przejmuje odpad  
Imię i nazwisko osoby  
sporządzającej  Imię i nazwisko 
lub nazwa  Adres  
zamieszkania lub 
siedziby  Nr rejestrowy4) Imię i nazwisko 
lub nazwa  Adres  
zamieszkania lub  
siedziby  Nr 
rejestrowy4) 
         
         
         
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 140 – Poz. 779 
 
 O b j a ś n i e n i a :  
1) Kartę sporządzają sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów.  
2) Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.  
3) Podać imię i nazwisko  lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.  
4) Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.  
5) O ile posiada.  
6) Podać adres zamieszkania lub siedziby sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.  
7) Zaznaczyć  symbolem X właściwy kwadrat.  
8) Podać masę odpadów niebezpiecznych co najmniej do czwartego miejsca po przecinku.  
  
  
Dziennik  Ustaw  – 141 – Poz. 779 
 
 Załącznik nr  6 
SPOSÓB OBLICZANIA AD MINISTRACYJNEJ KARY PIENIĘŻNEJ  
1. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej oblicza się zgodnie z  następ ującym wzorem:  
K = O  x S, gdzie:  
K – oznacza wysokość administracyjnej kary pieniężnej,  
O – oznacza domyślną objętość bryły zgromadzonych odpadów [m3] obliczoną z  uwzględnieniem długości, sz e-
rokości i  wysokości bryły zgromadzonych odpadów, przy czym długoś ć i szerokość bryły zgromadzonych 
odpadów stanowią boki prostokąta, które są styczne do podstawy bryły nagromadzonych odpadów, natomiast  
wysokość mierzona jest w  najwyższym punkcie bryły,  
S – oznacza stawkę za 1  [m3] zgromadzonych odpadów, gdzie:  
1) za odp ady niebezpieczne stawka wynosi 600  zł; 
2) za odpady inne niż niebezpieczne i  obojętne stawka wynosi 300  zł; 
3) za odpady obojętne spełniające wymagania dotyczące dopuszczenia odpadów obojętnych do składowania na skł a-
dowisku odpadów obojętnych, określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  118, stawka wynosi 100  zł. 
2. W przypadku braku wyników badań potwierdzających spełnienie wymagań dotyczących dopuszczenia odpadów 
obojętnych do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określonych w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 118, przez odpady, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3, stosuje się stawkę 300  zł. 
3. W przypadku braku odpadów, które były zbierane lub przetwarzane bez wymaganego zezwolenia, wartość „O”, 
o której mowa w  ust. 1, ustala się na podstaw ie dokumentów ewidencji odpadów lub innych dowodów stwierdzających 
ilość odpadów, w  stosunku do których stwierdzono naruszenie, przy czym stosuje się przelicznik masy odpadów wyraż o-
nej w  Mg na ich objętość wyrażoną w  m3, który wynosi 1. W  przypadku zgromad zenia odpadów na danym terenie w  kilku 
bryłach, wartość „O” oblicza się, sumując domyślną objętość wyliczoną osobno dla każdej bryły zgromadzonych odpadów.  
4. Jeżeli wysokość kary obliczona zgodnie ze wzorem, o  którym mowa w  ust. 1, jest:  
1) niższa niż dol na granica kary określona w  art. 194 ust. 4 ustawy, kara wynosi 10  000 zł, 
2) wyższa niż górna granica kary określona w  art. 194 ust. 4 ustawy, kara wynosi 1  000 000 zł 
– z zastrzeżeniem art.  194a ustawy.  
5. W przypadku kary, o  której mowa w  art. 194a usta wy, ust.  4 stosuje się odpowiednio.