DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 17 grudnia 2021  r. 
Poz. 2338 
 
USTAWA  
z dnia 17  listopada 2021  r. 
o zmianie ustawy o  ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub  edukacyjnych1) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 15  stycznia 2015  r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacy j-
nych (Dz. U. z 2021  r. poz.  1331) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  2: 
a) w ust.  1: 
– w pkt  2: 
– – w lit.  a wyrazy „świnka morska” zastępuje się wyrazami „kawia domowa”,  
– – w lit.  b po wyr azach „w niewoli” dodaje się wyrazy „albo pozyskiwane z  kolonii samowystarczalnych”,  
– – uchyla się lit.  c, 
– pkt 9  otrzymuje brzmienie:  
„9) hodowca − osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej , 
która hoduje zwierzęta laboratoryjne w  celu wykorzystania ich w  procedurach lub aby wykorzystać ich 
narządy lub tkanki do celów określonych w  art. 3 lub która hoduje inne zwierzęta głównie w  tych celach;”,  
– w pkt  11: 
– – po wyrazach „w procedurach” dodaje się wyrazy „lub uśmierca zwierzęta, aby wykorzystać ich narządy 
lub tkanki do celów określonych w  art. 3”, 
– – kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  12 w  brzmieniu:  
„12) kolonia samowystarczalna – kolonię, w  której zwierzęta z  rzędu naczelnych są hodowane wyłącznie  
w ramach kolonii lub są pozyskiwane z  innych kolonii, ale nie są zwierzętami dzikimi, oraz w  której  
zwierzęta są utrzymywane w  sposób zapewniający ich przyzwyczajenie do ludzi.”,  
b) uchyla się ust.  3; 
2) po art.  3 dodaje się art.  3a i art. 3b w  brzmieniu:  
„Art.  3a. Hodowca, dostawca i  użytkownik zapewniają:  
1) stosowanie − zawsze, gdy jest to możliwe, zamiast danej procedury − metody lub strategii badawczej, która 
jest zadowalająca pod względem naukowym i  nie obejmuje wykorzystywania zwierząt (zas ada zastąpienia);  
2) zredukowanie do minimum liczby zwierząt wykorzystywanych w  procedurach, bez uszczerbku dla celów tych 
procedur (zasada ograniczenia);  
3) udoskonalenie hodowli zwierząt, ich utrzymywania, opieki nad nimi i  metod stosowanych w  procedurac h tak, 
aby u  zwierząt zostały wyeliminowane lub ograniczone do minimum potencjalne: ból, cierpienie, dystres lub 
trwałe uszkodzenie ich organizmu (zasada udoskonalenia).  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. 
w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych (Dz.  Urz. UE  L 276 z  20.10.2010, str.  33 oraz Dz.  Urz. 
UE L 170 z  25.06.2019, str.  115).  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2338  
 
 Art. 3b. 1. W  przypadku konieczności uśmiercenia zwierzęcia przez hodowcę, dostawcę lu b użytkownika zwierzę  
uśmierca osoba spełniająca wymagania określone w  art. 20 ust. 2, wyłącznie z  zastosowaniem metod określonych 
w załączniku nr  IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. w sprawie  
ochrony zwier ząt wykorzystywanych do celów naukowych (Dz.  Urz. UE  L 276 z  20.10.2010, str.  33, z  późn. zm.2)). 
2. Zwierzę uśmierca się w  ośrodku. Zwierzę może zostać uśmiercone poza ośrodkiem jedynie wtedy, gdy pr o-
cedura jest wykonywana poza ośrodkiem.  
3. Zwierzę uśmie rca się w  sposób ograniczający do minimum jego ból, cierpienie i  dystres.  
4. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się w  przypadku nagłej konieczności uśmiercenia zwierzęcia ze względu na 
jego dobrostan lub zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub środowiska naturalnego.  
5. Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach może ustanawiać odstępstwa od wymagania  
uśmiercania zwierząt wyłącznie z  zastosowaniem metod określonych w  załączniku nr  IV do dyrektywy Parlamentu 
Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z dnia 22  września 2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów  
naukowych i  dopuścić stosowanie innej metody, jeżeli na podstawie dowodów naukowych uzna, że ta me toda jest 
co najmniej równie humanitarna.”;  
3) w art.  5: 
a) ust. 1  otrzymuje b rzmienie:  
„1. Procedury są wykonywane zgodnie z  zasadami zastąpienia, ograniczenia i  udoskonalenia.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Niedopuszczalne jest wykonanie procedury, jeżeli na mocy pr awodawstwa Unii Europejskiej, w szczegó l-
ności  w zakresie pasz, produktów biobójczych, produktów leczniczych, substancji chemicznych, środków ochrony  
roślin, wyrobów medycznych lub żywności, jest uznawana inna metoda lub strategia testowania, która pozwala 
na uzyskanie odpowiednich wyników bez wykorzy stywania zwierząt.”;  
4) w art.  6: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Procedury planuje się i  wykonuje tak, aby w  największym możliwym zakresie unikać w  ich wyniku 
śmierci zwierząt i  zastępować ją wczesnym i  humanitarnym zakończeniem tych procedur polegając ym na jak 
najwcześniejszym uśmiercaniu zwierząt w  przypadkach występowania objawów bólu, cierpienia lub dystresu, 
których nie można złagodzić, a  których trwanie nie jest uzasadnione z  naukowego i  etycznego punktu widzenia.”,  
b) uchyla się ust.  3; 
5) w art.  7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia naukowego 
przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na wykorzystanie w  procedurze zwierząt:”;  
6) w art.  8: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach, na podstawie uzasadnienia naukowego 
przedstawionego przez użytkownika, może:  
1) udzielić zgody na wykorzystanie w  procedurze zwierząt, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, jeżeli celów określ o-
nych  w art. 3 nie można osiągnąć z  wykorzystaniem zwierząt laboratoryjnych;  
2) udzielić, w  wyjątkowych przypadkach, zgody na wykorzystanie w  procedurze zwierząt, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 3, jeżeli celem procedury jest zbadan ie zdrowia i  dobrostanu tych zwierząt lub zapobieżenie 
poważnemu zagrożeniu powodowanemu przez te zwierzęta dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środ o-
wiska i  cel ten można osiągnąć wyłącznie z  wykorzystaniem tych zwierząt.”,  
b) dodaje się ust.  3 i 4 w brzmieniu:  
„3. Pozyskiwania zwierząt, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, dokonują osoby posiadające doświadczenie 
w zakresie pozyskiwania zwierząt dzikich z  gatunków zaplanowanych do wykorzystania w  procedurze za pomocą  
metod niepowodujących u  zwierząt możliwych  do uniknięcia: bólu, cierpienia, dystresu lub trwałego uszkodzenia  
ich organizmu.  
                                                           
2) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 170 z  25.06.2019, str.  115. 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2338  
 
 4. Zwierzęta, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, u których w  trakcie pozyskiwania lub po jego zakończeniu 
stwierdzono zranienie lub zły stan zdrowia, są poddawane badaniu przez lekarza weterynarii lub przez inną osobę  
posiadającą kwalifikacje w  zakresie znajomości anatomii, fizjologii i  zachowań właściwych dla gatunków tych 
zwierząt, a  następnie czynnościom minimalizującym u  zwierząt ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszkodzeni e 
ich organizmu. Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia  
naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na niepodejmowanie tych czynności.”;  
7) w art.  9: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia nauk o-
wego  przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na wykonanie procedury w:  
1) miejscu innym niż określone w  ust. 1 pkt 2, jeżeli celu procedury nie da się osiągnąć, gdy wykonuje się ją 
w ośrodku użytkownika;  
2) środowisku życia zwierzęcia dzikiego, jeżeli cel procedury może zostać osiągnięty przez jej wykonanie 
w tym środowisku i  zmniejsza to stres zwierzęcia związany z  jej wykonaniem.”,  
b) uchyla się ust.  3; 
8) w art.  10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Procedury kwalifikuje się do kategorii wymienionych w  ust. 1 zgodnie z  załącznikiem nr  VIII do dyrektywy  
Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzyst y-
wanych do celów naukowych.”;  
9) w art.  13 w  ust. 3: 
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, procedu ra może być wykonywana bez zastosowania znieczuleń, produktów  
lub metod, o  których mowa w  tym przepisie, jedynie wtedy, gdy ich zastosowanie:”,  
b) część wspólna otrzymuje brzmienie:  
„− po uzyskaniu zgody lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zw ierzętach, na podstawie przedstawi o-
nego  przez użytkownika uzasadnienia naukowego dla odstąpienia od zastosowania takiego znieczulenia, takiego 
produktu lub takiej metody.”;  
10) w art.  15 w  ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Hodowca, do stawca lub użytkownik może przywrócić zwierzę wykorzystane lub przeznaczone do wykorzystania 
w procedurze do właściwego dla gatunku tego zwierzęcia siedliska przyrodniczego albo miejsca chowu lub hodowli 
albo znaleźć dla niego nowego opiekuna jedynie wtedy , gdy:”;  
11) uchyla się art.  16; 
12) po art.  16 dodaje się art.  16a w  brzmieniu:  
„Art.  16a. Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia 
naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na zastosowa nie innej metody uśmiercenia zwierzęcia  
wykorzystywanego w  procedurze niż metody:  
1) określone w  załączniku nr  IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 
2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukow ych, 
2) dopuszczone do stosowania zgodnie z  art. 3b ust.  5 
– jeżeli cel procedury nie może zostać osiągnięty przez zastosowanie metod, o  których mowa w  pkt 1 i 2.”; 
13) w art.  17 w  ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Podmiot prowadzący działalność  w zakresie wykorzyst y-
wania  zwierząt od celów naukowych lub edukacyjnych” zastępuje się wyrazami „Hodowca, dostawca i  użytkownik”;  
14) w art.  18: 
a) we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Podmiot prowadzący działalność w  zakresie wykorzystywania zwierząt  
od celów naukowych lub edukacyjnych jako użytkownik” zastępuje się wyrazem „Użytkownik”,  
b) w pkt  2 lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) zapewnić uzyskiwanie wiarygodnych wyników procedur z  wykorzystaniem jak najmniejszej liczby zwierząt,”;  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2338  
 
 15) art. 19  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  19. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w  drodze rozporządzenia, minimalne wymagania:  
1) jakie musi spełniać ośrodek,  
2) w zakresie opieki nad zwierzętami utrzymywanymi w  ośrodku, w  tym pozyskanymi zwierzętami dzikimi,  
3) w zakresie transportu zwierząt dzikich  
− biorąc pod uwagę potrzeby fizjologiczne i  etologiczne gatunków zwierząt pozyskiwanych lub utrzymywanych 
w ośrodku oraz konieczność zapewnienia utrzymywanym w  nim zwierzętom dobrostanu i  prawidłowego stanu zdrowia , 
a także właściwych warunków opieki.”;  
16) w art.  20: 
a) dotychczasową treść oznacza się jako ust.  1 i we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Podmiot, o  którym mowa  
w art. 17 ust. 1,” zastępuje się wyrazami „Hodowca, dostawca i  użytkownik”,  
b) dodaje się ust.  2 w brzmieniu:  
„2. Hodowca, dostawca i  użytkownik wyznaczają do uśmiercania zwierząt osobę, która:  
1) ma wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe, zasadnicze branżowe, średnie lub średnie branżowe;  
2) odbyła szkolenie w  zakresie metod uśmiercania zwier ząt wykorzystywanych lub przeznaczonych do w y-
korzystania do celów naukowych lub edukacyjnych;  
3) odbyła 3 -miesięczną praktykę w  zakresie wykonywania czynności związanych z  uśmiercaniem zwierząt 
wykorzystywanych lub przeznaczonych do wykorzystania do celów naukowych lub edukacyjnych, pod 
nadzorem lekarza weterynarii lub osoby, która uśmierca te zwierzęta.”;  
17) art. 21  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  21. 1. Użytkownik wyznacza osobę odpowiedzialną za planowanie procedur i  doświadczeń oraz za ich 
przeprowadzanie, która ma wiedzę na temat gatunków zwierząt wykorzystywanych w  tych procedurach i  posiada 
co najmniej stopień naukowy doktora w  zakresie nauk:  
1) biologicznych, nauk farmaceutycznych, nauk medycznych, rolnictwa i  ogrodnictwa, technologii żywności 
i żywienia , weterynarii lub zootechniki i  rybactwa, ukończone szkolenie w  zakresie przeprowadzania doświa d-
czeń na zwierzętach oraz co najmniej 3 -letni staż pracy umożliwiający uzyskanie praktycznych umiejętności 
w tym zakresie albo  
2) innych niż wymienione w  pkt 1 albo dyplom ukończenia studiów na kierunku w  zakresie nauk wymienionych 
w pkt 1, ukończone studia podyplomowe lub szkolenie w  zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach  
oraz co najmniej 4 -letni staż pracy umożliwiający uzyskanie praktycznych umieję tności w  tym zakresie.  
2. Użytkownik wyznacza do wykonywania procedur osobę, która posiada:  
1) dyplom ukończenia studiów na kierunku w  zakresie nauk wymienionych w  ust. 1 pkt 1 i ukończone szkolenie 
w zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach ora z która co naj mniej przez rok uczestniczyła w wyko-
nywaniu  procedur pod nadzorem osoby wyznaczonej przez użytkownika i  uzyskała praktyczne umiejętności 
w tym zakresie albo  
2) dyplom ukończenia studiów na kierunku w  zakresie innym niż wymieniony w  pkt 1 i ukończone studia  po-
dyplomowe lub szkolenie w  zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz która co najmniej przez  
2 lata uczestniczyła w  wykonywaniu procedur pod nadzorem osoby wyznaczonej przez użytkownika i uzyskała  
praktyczne umiejętności w tym zakresie, albo  
3) wykształcenie średnie lub średnie branżowe, przygotowanie zawodowe zgodne z  zakresem wykonywanych 
procedur, ukończone szkolenie w  zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz która co najmniej  
przez 2  lata uczestniczyła w wykonywaniu procedur pod nadzorem osoby wyznaczonej przez użytkownika 
i uzyskała praktyczne umiejętności w  tym zakresie.  
3. Użytkownik wyznacza do uczestniczenia w  wykonywaniu procedur osobę, która:  
1) jest studentem albo doktorantem lub  
2) wykonuje czyn ności techniczne związane z  obsługą zwierząt  
– i odbyła szkolenie w  zakresie postępowania ze zwierzętami przeznaczonymi do wykorzystania lub wykorzystywanymi  
w procedurach.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2338  
 
 18) po art.  21 dodaje się art.  21a i  art. 21b w  brzmieniu:  
„Art.  21a. 1. Szkolenia, o  których mowa w  art. 20 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art.  21 oraz art.  24 ust. 2 pkt 2, można  
odbyć w  państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.  
2. Zgodność programu szkolenia odbytego w  państwie innym niż Rzeczpospolita Polska z  zakresem progra mu 
szkolenia określonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  22 i zakres, w  jakim jest konieczne uzupełnienie 
odbytego szkolenia, ustala hodowca, dostawca lub użytkownik.  
3. W przypadku konieczności uzupełnienia szkolenia odbytego w  państwie innym niż R zeczpospolita Polska 
osoba, która odbyła to szkolenie, jest obowiązana do jego uzupełnienia w  zakresie ustalonym zgodnie z  ust. 2. 
4. Hodowca, dostawca lub użytkownik potwierdza zgodność programu szkolenia odbytego w  państwie innym 
niż Rzeczpospolita Polsk a z zakresem programu szkolenia określonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  22, 
a także uzupełnienie szkolenia w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 3. Potwierdzenie może dotyczyć więcej niż jednego  
szkolenia.  
Art. 21b. 1. Hodowca, dostawca i  użytkownik  wyznaczają co najmniej jedną osobę odpowiedzialną za nadzór 
nad osobami, o  których mowa w  art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3, podczas wykonywania przez nie czynności, o  których mowa  
w tych przepisach.  
2. Do wykonywania nadzoru, o  którym mowa w  ust. 1, wyznacza się osobę, która spełnia wymagania określone  
w art. 21 ust. 1 lub art.  24 ust. 2. 
3. Nadzór, o  którym mowa w  ust. 1, jest wykonywany do czasu, aż osoba odpowiedzialna za nadzór stwierdzi, 
że osoba nadzorowana wykazuje się wymaganymi umiejętnościami praktyc znymi niezbędnymi do prawidłowego 
wykonywania czynności, o  których mowa odpowiednio w  art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3. 
4. Osoba odpowiedzialna za nadzór, o  którym mowa w  ust. 1, potwierdza pisemnie, że osoba nadzorowana 
wykazuje się umiejętnościami praktyczny mi niezbędnymi do prawidłowego wykonywania czynności, o  których mowa  
odpowiednio w  art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3, oraz przekazuje to potwierdzenie osobie nadzorowanej oraz hodowcy, dostawcy  
lub użytkownikowi.”;  
19) art. 22 –24 otrzymują brzmienie:  
„Art.  22. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres programów szkoleń i  praktyk oraz zakres staży pracy, o  których mowa w  art. 20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz 
ust. 2 pkt 2 i 3, art.  21 oraz art.  24 ust. 2 pkt 2 i 3, 
2) wzory dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia i  praktyki oraz posiadany staż pracy, o  których 
mowa w  art. 20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust.  2 pkt 2 i 3, art.  21 oraz art.  24 ust. 2 pkt 2 i 3, 
3) wzór dokumentu potwierdzającego zgodność programu sz kolenia odbytego w  państwie innym niż Rzeczpospolita  
Polska z  zakresem, o  którym mowa w  pkt 1, a także uzupełnienie szkolenia w  przypadku, o  którym mowa w  art. 21a 
ust. 3 
– mając na względzie potrzebę zapewnienia osobom, o  których mowa w  art. 20, art.  21 i art. 24 ust. 2, możliwości uzys -
kania  wiedzy i  umiejętności praktycznych niezbędnych do prawidłowego wykonywania czynności, o  których mowa 
w art. 20 i art. 21, zadań, o  których mowa w  art. 24 ust. 1, a także potrzebę zapewnienia jednolitego dokumentowania  
ukończonych szkoleń i  praktyk oraz posiadanego stażu pracy.  
Art. 23. Hodowca, dostawca i  użytkownik zawierają z  lekarzem weterynarii umowę o  świadczenie usług weter y-
naryjnych  w rozumieniu art.  2 ust. 1 ustawy z  dnia 18  grudnia 2003  r. o zakładach lecznicz ych dla zwierząt lub, jeżeli 
jest to uzasadnione specyfiką działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika, w  szczególności polegającą na prze-
prowadzaniu doświadczeń na zwierzętach dzikich, umowę o  świadczenie usług doradczych w  zakresie dobrostanu  
i leczen ia zwierząt utrzymywanych lub wykorzystywanych w  ramach działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika  
z ekspertem posiadającym doświadczenie niezbędne do świadczenia takich usług w  odniesieniu do gatunków tych 
zwierząt.  
Art. 24. 1. Hodowca, dostawca i  użytkownik wyznaczają osobę odpowiedzialną za:  
1) nadzór nad dobrostanem zwierząt utrzymywanych w  ośrodku i  opieką nad tymi zwierzętami;  
2) zapewnienie osobom, o  których mowa w  art. 20 i art. 21, dostępu do informacji dotyczących gatunków zwierząt  
utrzymywany ch w  ośrodku lub wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych;  
3) organizację szkoleń dla osób, o  których mowa w  art. 20 i art. 21; 
4) zapewnienie, aby osoby, o  których mowa w  art. 20 i art. 21, posiadały wykształcenie, praktykę i  staż pracy oraz  
odbyły szkolenia, zgodne z  wymaganiami określonymi w  tych przepisach oraz w  przepisach wydanych na po d-
stawie  art. 22 pkt 1, a także posiadały oraz stale doskonaliły wiedzę i  umiejętności praktyczne niezbędne do 
prawidłowego wykonywania czynności, o  których  mowa w  art. 20 i art. 21. 
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2338  
 
 2. Do wykonywania zadań, o  których mowa w  ust. 1, wyznacza się osobę, która:  
1) posiada:  
a) wykształcenie wyższe albo  
b) co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz tytuł zawodowy technika lub dyplom potwie r-
dzając y kwalifikacje zawodowe albo dyplom zawodowy − w  zawodach związanych z  chowem lub hodowlą 
zwierząt;  
2) odbyła szkolenie w  zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru nad dobrostanem zwierząt utrzymywanych 
w ośrodku i  opieką nad tymi zwierzętami;  
3) ma co na jmniej 2 -letni staż pracy na stanowisku związanym ze sprawowaniem opieki nad zwierzętami.”;  
20) po art.  24 dodaje się art.  24a w  brzmieniu:  
„Art.  24a. Hodowca, dostawca i  użytkownik, w  zakresie uzasadnionym rodzajem prowadzonej przez siebie 
działalności w  zakresie wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych, opracowują programy:  
1) znajdowania nowego opiekuna dla zwierząt, w  tym przeprowadzenia przez hodowcę, dostawcę i  użytkownika 
socjalizacji tych zwierząt w  sposób odpowiedni dla ich gatu nku; 
2) prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego.”;  
21) art. 25  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  25. 1. Hodowca, dostawca i  użytkownik ustanawiają zespół do spraw dobrostanu zwierząt, w  którego 
skład wchodzą co najmniej osoba spełniająca albo osoby spełniające wymagania określone w  art. 24 ust. 2, a w przy-
padku  użytkownika − ponadto pracownik naukowy spełniający wymagania określone w  art. 21 ust. 1. 
2. Do zadań zespołu do spraw dobrostanu zwierząt należy:  
1) udzielanie porad:  
a) w sprawach:  
– związanych z  zapewnieniem dobrostanu zwierząt,  
– znalezienia nowego opiekuna dla zwierząt, w  tym ich właściwej socjalizacji,  
– prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego,  
– związanych z  organizowanymi szkoleniami,  
b) dotyczących stosowania zasad zastąpienia, ograniczenia i  udoskonalenia, a  także przekazywanie na bieżąco  
informacji o  osiągnięciach technicznych i  naukowych związanych ze stosowaniem tych zasad;  
2) opracowywan ie i dokonywanie przeglądu wewnętrznych zasad postępowania ze zwierzętami utrzymywanymi 
w ośrodku;  
3) monitorowanie przypadków uśmiercania zwierząt w  celu pozyskania narządów lub tkanek oraz ułatwianie wzaje m-
nego udostępniania pozyskanych narządów lub tkanek  między hodowcami, dostawcami i użytkownikami;  
4) monitorowanie dobrostanu zwierząt utrzymywanych w  ośrodku lub wykorzystywanych do celów naukowych 
lub edukacyjnych;  
5) zgłaszanie hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi przypadków naruszenia dobrostanu z wierząt i  określanie 
czynności, które należy podjąć w  celu przywrócenia tego dobrostanu;  
6) kontrola przeprowadzania doświadczeń i  ich wyników, z  uwzględnieniem wpływu tych doświadczeń na wyk o-
rzystywane w  nich zwierzęta, oraz ocena zgodności przeprowadzany ch doświadczeń z  treścią uchwały o udzie-
leniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia oraz z  zasadami zastąpienia, ograniczenia i  udoskonalenia;  
7) opiniowanie lub zatwierdzanie wniosków o  wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia przed ich 
złożeniem  do lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zwierzętach.  
3. Hodowca, dostawca i  użytkownik , ustanawiając zespół do spraw dobrostanu zwierząt:  
1) wyznaczają osobę albo osoby do składu tego zespołu lub  
2) zawierają z  osobami wchodzącymi w  skład tego  zespołu umowę o  wykonywanie zadań, o  których mowa w  ust. 2, 
w ramach tego zespołu.  
4. Umowę, o  której mowa w  ust. 3 pkt 2, z tą samą osobą albo z  tymi samymi osobami może zawrzeć nie więcej  
niż pięciu hodowców, dostawców lub użytkowników, którzy utrzymują  zwierzęta w  pomieszczeniach do ich utrzym y-
wania  o powierzchni nieprzekraczającej łącznie 100  m2. 
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2338  
 
 5. Zespół do spraw dobrostanu zwierząt przy wykonywaniu zadań określonych w  ust. 2 współpracuje z  lekarzem  
weterynarii i  ekspertem, o  których mowa w  art. 23. 
6. Lekarz weterynarii i  ekspert, o  których mowa w  art. 23, przekazują zespołowi do spraw dobrostanu zwierząt 
informacje dotyczące dobrostanu zwierząt utrzymywanych w  ośrodku lub wykorzystywanych do celów naukowych 
lub edukacyjnych.  
7. Zespół do spraw dobro stanu zwierząt sporządza dokumentację z  realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 2, 
obejmującą w  szczególności wskazanie działań podjętych w  celu usunięcia st wierdzonych nieprawidłowości, i prze-
kazuje ją hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi.  
8. Hodowca, dost awca i  użytkownik:  
1) przechowują dokumentację, o  której mowa w  ust. 7, przez 3  lata od dnia dokonania w  niej ostatniego wpisu;  
2) przekazują Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach corocznie, w  terminie do dnia 
31 marca, informacje d otyczące wykonywania zadań, o  których mowa w  ust. 2.”; 
22) w art.  27: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Powiatowy lekarz weterynarii, w  drodze decyzji administracyjnej, stwierdza:  
1) spełnienie wymagań niezbędnych do prowadzenia działalności, o  której mow a w art. 26, jeżeli są spełnione  
wymagania określone w  art. 17, art.  18, art.  20, art.  21, art.  21b ust.  1 i 2, art.  23–24a, art.  25 ust. 1 i 3 oraz 
w przepisach wydanych na podstawie art.  19; 
2) niespełnienie wymagań niezbędnych do prowadzenia działalnośc i, o której mowa w  art. 26, jeżeli nie są 
spełnione wymagania określone w  art. 17, art.  18, art.  20, art.  21, art.  21b u st. 1 i 2, art.  23–24a, art.  25 
ust. 1 lub 3  lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  19.”,  
b) w ust.  3 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:  
„3) imię i  nazwisko lekarza weterynarii lub eksperta, o  których mowa w  art. 23; 
4) imię i  nazwisko osoby, o  której mowa w  art. 24 ust. 1, oraz imię i  nazwisko osoby albo imiona i  nazwiska 
osób, o  których mowa w  art. 25 ust. 1;”; 
23) w art.  28: 
a) w ust.  1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) wykreśla hodowcę, dostawcę lub użytkownika z  rejestru:  
a) na wniosek powiatowego lekarza weterynarii w  terminie 14  dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji  
stwierdzającej:  
– niespełnianie wymagań do prowadzenia d ziałalności obj ętej wpisem, wraz z  wnioskiem o wykreślenie , 
o których mowa w  art. 59 ust. 2, 
– rażące naruszenie wymagań określonych dla wykonywania danego rodzaju działalności objętej 
wpisem, wraz z  wnioskiem o  wykreślenie, o  których mowa w  art. 60a ust.  2, 
b) na wniosek hodowcy, dostawcy lub użytkownika – w przypadku zaprzestania wykonywania działa l-
ności objętej wpisem,  
c) z urzędu w  przypadku:  
– uzyskania informacji z  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej, Krajowego 
Rejestru Sądow ego albo rejestru instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk o  wykreśleniu 
z nich podmiotu, który był hodowcą, dostawcą lub użytkownikiem,  
– uzyskania od powiatowego lekarza weterynarii informacji o  stwierdzeniu zaprzestania wykonyw a-
nia działalności objęt ej wpisem w  przypadku innym niż zawieszenie wykonywania tej działalności,  
– prawomocnego orzeczenia przez sąd zakazu na podstawie art.  35 ust. 4 lub 4a ustawy z  dnia 
21 sierpnia 1997  r. o ochronie zwierząt,  
– prawomocnego orzeczenia przez sąd zakazu:  
– – zajmowania stanowiska,  
– – wykonywania zawodu,  
– – prowadzenia działalności gospodarczej  
– które są związane z  wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie.”,  
b) uchyla się ust.  2; 
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2338  
 
 24) po art.  28 dodaje się art.  28a w  brzmieniu:  
„Art.  28a. Hodowca, dostawca lub użytkownik, który został wykreślony z rejestru na podstawie art.  28 ust. 1 
pkt 2 lit. a tiret drugie, może uzyskać ponowny wpis do rejestru nie wcześniej niż po upływie roku od dnia, w  którym 
decyzja, o  której mowa w art. 60a ust.  1, stała się ostateczna i  prawomocna.”;  
25) w art.  29: 
a) w ust.  3 wyrazy „art. 27  ust. 3 pkt 3 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 27  ust. 3 pkt 1 i 3−5”,  
b) w ust.  4 po wyrazach „wykorzystywanych w  procedurach” dodaje się wyrazy „w ośrodku” , 
c) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki udostępnia w  formie dokumentu elektr o-
nicznego za pomocą elektronicznej platformy usług administracji publicznej dane zawarte w  rejestrze, o  których 
mowa w  art. 27 ust. 3 pkt 3 i 4, powiatowemu lekarzowi weterynarii na jego wniosek w  zakresie niezbędnym do 
przeprowadzenia przez niego kontroli hodowcy, dostawcy lub użytkownika.”;  
26) w art.  30 w  ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) informacje o  liczbie i  gatunkach  zwierząt, które padły albo zostały uśmiercone, z  wyodrębnieniem zwierząt 
uśmiercanych wyłącznie w  celu pozyskania narządów lub tkanek, a  w przypadku zwierząt padłych − także 
o przyczynie śmierci, chyba że nie jest znana;”;  
27) art. 32  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  32. 1. Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierz ętach, zwana dalej „Komisją”, i lokalne  
komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach, zwane dalej „lokalnymi komisjami”, są organami właściwymi  
w sprawach zgód na przeprowadzanie do świadczeń.  
2. Lokalne komisje tworzy się w  liczbie nie większej niż 18.  
3. Komisja wskazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki podmioty, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce, które będą zapewniały 
obsługę lokalnych komisji. Podmioty te są administratorami danych osobowych przetwarzanych przez lokalne komisje  
w związku z  realizacją zadań.”;  
28) w art.  33: 
a) w ust.  1: 
− po pkt  3 dodaje się pkt  3a w  brzmieniu:  
„3a) przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższe go i nauki opinii w  zakresie, o którym  
mowa w  art. 70 ust. 2 pkt 2;”, 
– pkt 7 i  8 otrzymują brzmienie:  
„7) przedstawianie organom administracji publicznej oraz osobie albo o sobom, o  których mowa w  art. 25 
ust. 1, opinii w  sprawach związanych z  pozyskiw aniem, hodowlą, utrzymywaniem i wykorzystyw a-
niem w  procedurach zwierząt oraz opieką nad tymi zwierzętami, a  także zapewnianie wzajemnego 
udostępniania między tymi podmiotami dob rych praktyk w  tym zakresie;  
8) wymiana informacji z  właściwymi organami innych państw cz łonkowskich Unii Europejskiej w zakresie  
zadań należących do Komisji i  lokalnych komisji oraz w  zakresie dotyczącym wykonywania zadań 
określonych w  art. 25 ust. 2, a także udostępniania dobrych praktyk w  tym zakresie;”,  
– dodaje się pkt  9 w brzmieniu:  
„9) ustanawianie odstępstw, o  których mowa w  art. 3b ust.  5.”, 
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku spraw, o  których mowa w  ust. 1 pkt 7, Komisja przedstawia lokalnej komisji opinie w y-
łącznie w  tych sprawach, w  których nie jest w  stosunku do niej organem wyższego stopnia w  rozumieniu ustawy 
z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2021  r. poz.  735, 1491 i  2052), 
zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Komisja przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictw a wyższego i  nauki corocznie, w termi-
nie do dnia 30  czerwca, informacje o  realizacji zadań lokalnych komi sji, o  których mowa w  art. 36 ust. 1.”, 
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2338  
 
 d) w ust.  3 skreśla się wyrazy „w sprawach udzielania zgód, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1,”, 
e) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. Dobre praktyki, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, informacje o  metodach alternatywn ych, sprawozdanie 
z przeprowadzonych kontroli, o  którym mowa w  art. 62, oraz uchwały ustanawiające odstępstwa, o  których mowa 
w art. 3b ust.  5, są udostępniane w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego  
do spraw szkolnict wa wyższego i  nauki.”;  
29) w art.  34: 
a) w ust.  1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) 9 osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora w  zakresie nauk medycznych, nauk farmaceutyc z-
nych, nauk o  zdrowiu, inżynierii biomedycznej, rolnictwa i  ogrodnictw a, tech nologii żywności i żywienia, 
weterynarii, zootechniki i  rybactwa, nauk biologicznych, nauk chemicznych, nauk fizycznych lub nauk 
o Ziemi i  środowisku oraz wiedzę lub doświadczenie w  zakresie wykorzystywania zwierząt do celów nauk o-
wych  lub edukacyjny ch; 
2) 3 osoby posiadające co najmniej tytuł zawodowy magistra i  dorobek naukowy lub zawodowy z  zakresu fil o-
zofii, etyki lub prawa, w  szczególności związany z  etycznymi lub prawnymi aspektami wykorzystywania 
zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;”,  
b) w ust.  2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;”,  
c) po ust.  2 dodaje się ust.  2a–2e w  brzmieniu:  
„2a. Zgłoszenie kandydata na członka Komisji, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2, składa kandydat albo 
podmiot systemu szkolnictwa wyższego i  nauki, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – 
Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce.  
2b. Zgłoszenie kandydata na członka Komisji, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 3, składa o rganizacja społeczna, 
której  statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.  
2c. Zgłoszenie kandydata na członka Komisji obejmuje:  
1) imię i  nazwisko oraz datę urodzenia kandydata;  
2) adres do korespondencji kandydata;  
3) adres poczty elektronicznej lub numer telefonu kandydata;  
4) stopień naukowy, tytuł profesora lub tytuł zawodowy kandydata;  
5) opis wiedzy, doświadczenia, dorobku naukowego lub zawodowego ka ndydata lub opis działalności w za-
kresie ochrony zwierząt;  
6) podpis kandydata;  
7) dane zgłaszającej organizacji społecznej lub zgłaszającego podmiotu wraz z  podpisem osoby uprawnionej 
do ich reprezentacji – w przypadku, gdy zgłoszenia dokonuje ta organizacja lub ten podmiot.  
2d. Do zgłoszenia kandydata na członka Komisji dołącza się oświadcz enie kandydata na członka Komisji o:  
1) wyrażeniu zgody na kandydowanie;  
2) braku okoliczności, o  których mowa w  ust. 2. 
2e. Organizacja społeczna, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, do zgłoszenia kand y-
data na członka Komisji dołącza statut i  aktualny odpis z  Krajowego Rejestru Sądowego.”,  
d) w ust.  6 po wyrazie „członków” dodaje się wyrazy „oraz udostępnia w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej  
stronie podmiotowej informację o  powołanych członkach Komisji, podając ich imiona i  nazwiska”;  
30) po art.  35 dodaje się art.  35a w  brzmieniu:  
„Art.  35a. 1. Obsługę Komisji zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego  
i nauki.  
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki jest administratorem da nych osobowych przetw a-
rzanych przez Komisję w  związku z  realizacją ustawowych zadań.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2338  
 
 31) w art.  36: 
a) w ust.  1: 
– w pkt  1 w lit. a: 
– – tiret drugie otrzymuje brzmienie:  
„− wykonanie procedury bez zastosowania znieczulenia ogólnego lub miejscowego, prod uktów lec z-
niczych  lub produktów leczniczych weterynaryjnych o  działaniu przeciwbólowym lub innych metod, 
w szczególności środków uspokajających, zapewniających zmniejszenie do minimum bólu, cierpienia  
lub dystresu − w  przypadku, o  którym mowa w  art. 13 ust. 3,”, 
– – dodaje się tiret od piątego do ósmego w  brzmieniu:  
„– wykonanie procedury w  miejscu innym niż ośrodek użytkownika – w przypadku, o  którym mowa 
w art. 9 ust. 2 pkt 1, 
– wykonanie procedury w  środowisku życia zwierzęcia dzikiego – w przypadku, o  którym mowa 
w art. 9 ust. 2 pkt 2, 
– zastosowanie innej metody uśmiercenia zwierzęcia wykorzystywanego w  procedurze niż metody 
określone w  załączniku nr  IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 
22 września 2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzys tywanych do celów naukowych – w przy-
padku , o którym mowa w  art. 16a, 
– niepodejmowanie czynności minimalizujących u  zwierząt ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszk o-
dzenie  ich organizmu – w przypadku, o  którym mowa w  art. 8 ust. 4,”, 
– pkt 5  otrzymuje brzmienie:  
„5) przedkładanie Komisji Europejskiej nietechnicznych streszczeń doświadczeń i  ich aktualizacji.”,  
b) w ust.  2: 
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) Komisji informacje o  realizacji zadań lokalnej komisji, o  których mowa w  ust. 1;”, 
– w pkt  2 skreśla się wyrazy „oraz Komisji”,  
c) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Lokalna komisja przedkłada Komisji Europejskiej nietechniczne streszczenia doświadczeń i  ich aktual i-
zacje  zgodnie z  art. 43 ust. 2–4 dyrektywy Parlamentu Europej skiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. 
w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych oraz art.  53 ust. 4 pkt 2.”, 
d) w ust.  4 po wyrazach „nietechnicznych streszczeń doświadczeń” dodaje się wyrazy „i ich aktualizacji”;  
32) w art. 37: 
a) w ust.  1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) 6 osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora w  zakre sie nauk wymienionych w  art. 34 ust.  1 
pkt 1 lub tytuł zawodowy lekarza weterynarii oraz wiedzę lub doświadczenie w  zakresie wykorzystywa nia 
zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;  
2) 3 osób posiadających co najmniej tytuł zawodowy magistra i  dorobek naukowy lub zawodowy z  zakresu 
filozofii, etyki lub prawa, w  szczególności związany z  etycznymi lub prawnymi aspektami wykorzystywania  
zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;”,  
b) dodaje się ust.  3 i 4 w brzmieniu:  
„3. Kadencja członka lokalnej komisji wygasa również w  przypadku powołania go do Komisji, z  dniem 
rozpoczęcia jego kadencji.  
4. Komisja udostępnia w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie pod miotowej ministra właściwego 
do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki informację o  powołanych członkach lokalnych komisji, podając ich imiona  
i nazwiska.”;  
33) w art.  38 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1. Członkowie Komisji i  lokalny ch komisji w  wykonywaniu swoich obowiązków są niezależni od organów 
administracji publicznej, hodowców, dostawców i  użytkowników oraz organizacji, których statutowym celem jest 
ochrona zwierząt.  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 2338  
 
 2. Poza przypadkami określonymi w  Kodeksie postępowania admin istracyjnego członek Komisji lub lokalnej 
komisji podlega wyłączeniu od udziału w  postępowaniu w  sprawach, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1–3, jeżeli 
jest osobą, która:  
1) zaplanowała i  jest lub była odpowiedzialna za przeprowadzenie doświadczenia objętego postępowaniem 
w tych sprawach;  
2) wykonuje lub wykonywała doświadczenie objęte postępowaniem w  tych sprawach albo uczestniczy lub uczestn i-
czyła  w przeprowadzaniu takiego doświadczenia.”;  
34) po art.  38 dodaje się art.  38a w  brzmieniu:  
„Art.  38a. Wnioski składane do lokalnych komisji w  sprawach, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1, oraz 
protokoły z  posiedzeń Komisji i  lokalnych komisji nie stanowią informacji publicznej.”;  
35) w art.  39: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Członkom Komisji i  lokaln ych komisji przysługuje:  
1) wynagrodzenie za udział w  posiedzeniu tych komisji;  
2) zwrot kosztów podróży związanych z  realizacją zadań tych komisji na zasadach określonych w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z 2020  r. 
poz. 1320 oraz z  2021  r. poz.  1162).”,  
b) dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Finansowanie, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje koszty związa ne z realizacją zadań Komisji i lokalnych  
komisji, w  tym koszty wynagrodzeń i  podróży, o  których mowa w  ust. 2, oraz koszty obsługi Komi sji i lokalnych  
komisji.”;  
36) art. 40 i  art. 41 otrzymują brzmienie:  
„Art.  40. W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do postępowań administracyjnych prowadzonych 
przez Komisję i  przez lokalne komisje w  sprawach, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się przepisy 
Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 41. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) liczbę lokalnych komisji, ich siedziby i  właściwość miejscową, mając na uwadze potrzebę zapewnienia spra w-
nej realizacji zadań tych komisji, liczbę i  lokalizację użytkowników, a  także liczbę przeprowadzanych przez 
nich doświadczeń;  
2) tryb zgłaszania kandydatów na członków Komisji i  lokalnych kom isji oraz powoływania ich członków, mając 
na uwadze wymagania określone dla kandydatów na członków tych komisji;  
3) wzór zgłoszenia kandydata na członka Komisji i  lokalnej komisji, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia info r-
macji  zawartych w  tym zgłoszeni u; 
4) tryb funkcjonowania Komisji i  lokalnych komisji, mając na uwadze zakres zadań tych komisji oraz potrzebę 
zapewnienia warunków do sprawnego wykonywania tych zadań;  
5) sposób finansowania działalności Komisji i  lokalnych komisji, mając na uwadze potrze bę zapewnienia ich 
sprawnego działania;  
6) wysokość wynagrodzenia członków Komisji i  lokalnych komisji oraz sposób jego wypłacania, mając na uwadze  
funkcje pełnione przez członków tych komisji oraz potrzebę zapewnienia sprawnej wypłaty wynagrodzeń.”;  
37) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. W przypadku doświadczenia przeprowadzanego w  więcej niż jednym ośrodku lub poza ośrodkiem uży t-
kownik składa wniosek do lokalnej komisji właściwej ze względu na lokalizację siedziby lub miejsca zamieszkania 
użytkowni ka, zatrudniającego osobę, która zaplanowała doświadczenie i  jest odpowiedzialna za jego przeprowadzenie.”;  
38) w art.  44: 
a) w ust.  1: 
– pkt 11  otrzymuje brzmienie:  
„11) uzasadnienie naukowe dla odstąpienia od zastosowania znieczulenia ogólnego lub miejsc owego, produ k-
tów leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych o  działaniu przeciwbólowym lub innych 
metod, w  szczególności środków uspokajających, zapewniających zmniejszenie do minimum bólu, 
cierpienia lub dystresu − w  przypadku, o  którym mowa w  art. 13 ust. 3;”, 
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 2338  
 
 – po pkt  14 dodaje się pkt  14a w  brzmieniu:  
„14a)  uzasadnienie naukowe wyboru metody uśmiercenia – w przypadku, o  którym mowa w  art. 16a;”,  
b) w ust.  2 w pkt 1: 
– lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) we wniosku podaje się imię i  nazwisko oraz opis doświadczenia osoby, która pozyska te zwierzęta, oraz 
metody ich pozyskania,”,  
– w lit.  b średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  c w brzmieniu:  
„c) do wniosku dołącza się uzasadnienie naukowe dla niepodejmowan ia czynności minimalizujących  u zwie-
rząt ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszkodzenie ich organizmu – w przypadku, o  którym mo wa w  art. 8 
ust. 4;”; 
39) w art.  45: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Nietechniczne streszczenie doświadczenia i  jego aktualizację sporządz a się:  
1) w sposób zrozumiały dla osoby nieposiadającej wiedzy i  doświadczenia w  zakresie wykorzystywania zwi e-
rząt do celów naukowych lub edukacyjnych;  
2) zgodnie ze wzorem określonym przez Komisję Europejską w  przepisac h wydanych na podstawie art.  43 
ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. w sprawie 
ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.”,  
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Wzór nietechnicznego streszczenia doświadczenia i  jego aktualizacji, o którym mowa w  ust. 1a pkt  2, 
jest udostępniany w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw 
szkolnictwa wyższego i  nauki.”;  
40) w art.  46 w  ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:  
„9) informacje, o  których mowa w  art. 44 ust. 1 pkt 5 i 8−17.”;  
41) po art.  46 dodaje się art.  46a w  brzmieniu:  
„Art.  46a. 1. Lokalna komisja niezwłocznie potwierdza użytkownikowi złożenie wniosku o  udzielenie zgody 
na przeprowadzenie doświadczenia.  
2. Potwierdzenie złożenia wniosku o  udzielen ie zgody na przeprowadzenie doświadczenia zawiera wskazanie:  
1) daty wpływu wniosku;  
2) numeru wniosku;  
3) terminu rozpatrzenia wniosku, z  zastrzeżeniem że termin ten może ulec przedłużeniu w  przypadku stwierdzenia , 
że złożony wniosek zawiera braki formaln e.”; 
42) w art.  47: 
a) w ust.  1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  7 i 8 w brzmieniu:  
„7) doświadczenie jest zaplanowane tak, aby umożliwić wykonywanie procedur w  sposób możliwie najbardziej  
humanitarny i  przyjazny dla środowiska;  
8) informacje zawarte w  nietechnicznym streszczeniu doświadczenia są zgodne z  informacjami zawartymi 
we wniosku o  wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia oraz czy nietechniczne streszczenie 
doświadczenia zostało sporządzone zgodnie z  art. 45 ust. 1a.”, 
b) w ust.  2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) dziedzin nauki, w  ramach których jest planowane przeprowadzenie doświadczenia, w  tym stosowania zasad 
zastąpienia, ograniczenia i  udoskonalenia w  tych dziedzinach;”,  
c) uchyla się ust.  3; 
43) w art.  50 po wyraz ach „produkcyjnych lub diagnostycznych” dodaje się wyrazy „za pomocą ustalonych metod”;  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 2338  
 
 44) w art.  51: 
a) w ust.  2 dodaje się zdanie drugie w  brzmieniu:  
„Do wniosku dołącza się nietechniczne streszczenie doświadczenia uw zględniające zmiany planowane w dośw iad-
czeniu .”, 
b) w ust.  3 wyrazy „art. 47  ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 52a”;  
45) po art.  51 dodaje się art.  51a i  art. 51b w  brzmieniu:  
„Art.  51a. 1. Członek lokalnej komisji, który przy podejmowaniu uchwały w  sprawie zgody na przeprowadzenie  
albo zmianę doświadczenia zgłaszał zastrzeżenia i  nie zgodził się z  większością, może zgłosić zawierające te zastrzeżenia  
pisemne zdanie odrębne i, w  terminie 3  dni roboczych od dnia podjęcia uchwały, dołączyć jego pisemne uzasadnienie.  
Zdanie odrębne może być zgłoszone wspólnie przez członków lokalnej komisji.  
2. Uzasadnienie zdania odrębnego obejmuje wskazanie przyczyn jego zgłoszenia i  przepisów, które w  ocenie 
zgłaszającego zdanie odrębne zostały naruszone przez podjęcie uchwały w  sprawie zgody na przeprowad zenie albo 
zmianę doświadczenia.  
Art. 51b. 1. Lokalna komisja, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, o  którym mowa w  art. 60, podejmuje  
uchwałę o  cofnięciu udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia.  
2. W przypadku cofnięcia udzielonej zgody n a przeprowadzenie doświadczenia do zwierząt wykorzystywanych  
lub przeznaczonych do wykorzystania w  tym doświadczeniu stosuje się przepisy art.  3b, art.  11 ust. 2 i 3, art.  12 
i art. 15. 
3. Zwierzęta, o  których mowa w  ust. 2, mogą być przeznaczone do wykorz ystania w  innych doświadczeniach.”;  
46) w art.  52 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Użytkownik prowadzi dokumentację dotyczącą doświadczenia, w  tym: 
1) wniosek o  udzielenie zgody na jego przeprowadzenie, wniosek, o  którym m owa w  art. 51 ust. 1, uchwałę o udzie-
leniu  zgody na przeprowadzenie doświadczenia, uchwałę o  udzieleniu zgody na zmianę doświadczenia oraz 
uchwałę o  odmowie udzielenia zgody na zmianę doświadczenia − i  przechowuje tę dokumentację przez 3  lata 
od dnia wygaśnięcia zgody na przeprowadzenie doś wiadczenia, a  w przypadku dokumentacji dotyczącej prz e-
prowadzenia doświadczenia, które podlega ocenie retrospektywnej – do czasu zakończenia tej oceny, nie krócej 
jednak niż przez 3  lata od dnia wygaśnięcia zgody na jego przeprowadzenie;  
2) uchwałę o  cofni ęciu zgody na przeprowadzenie doświadczenia i  uchwałę o  odmowie udzielenia zgody na prz e-
prowadzenie  doświadczenia − i  przechowuje je przez 3  lata od dnia ich wydania.”;  
47) po art.  52 dodaje się art.  52a w  brzmieniu:  
„Art.  52a. Lokalna komisja przechowuje dokumentację rozpatrywanych spraw, w  tym wyniki oceny, o  której 
mowa w  art. 47, uchwały o  udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia, uchwały o  udzieleniu zgody na 
zmianę doświadczenia, uchwały o  odmowie udzielenia zgody na zmianę doświadczenia i  uchwały o  cofnięciu zgody 
na przeprowadzenie doświadczenia, przez 3  lata od dnia wygaśnięcia zgody na przeprowadzenie doświadczenia, 
a w przypadku niewydania zgody na przeprowadzenie doświadczenia – od dnia zakończenia postępowani a w sprawie  
jej udzielenia.”;  
48) w art.  53: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. W ramach oceny retrospektywnej lokalna komisja ocenia:  
1) czy zostały zrealizowane cele naukowe lub edukacyjne doświadczenia;  
2) szkody wyrządzone wykorzystanym zwierzętom, uwz ględniając liczby i  gatunki tych zwierząt oraz dotkliwość  
procedur;  
3) czy wnioski wynikające z  przeprowadzonego doświadczenia mogą przyczynić się do dalszego wdrażania 
zasad zastąpienia, ograniczenia i  udoskonalenia.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a w  brzmieniu:  
„2a. Lokalna komisja może wystąpić do użytkownika o  przedstawienie wyjaśnień dotyczących przekazanej  
dokumentacji, o  której mowa w  art. 52 ust. 1, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia oceny retrospektywnej.”,  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 2338  
 
 c) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Lokalna komisja:  
1) niezwłocznie po przeprowadzeniu oceny retrospektywnej:  
a) przekazuje użytkownikowi wyniki tej oceny,  
b) zwraca użytkownikowi dokumentację, o  której mowa w  ust. 1; 
2) przedkłada Komisji Europejskiej aktualizację nietechnicznego streszczen ia ocenionego doświadczenia 
nie później niż w  terminie 6  miesięcy od dnia przeprowadzenia oceny retrospektywnej.”;  
49) w art.  54: 
a) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W przypadku gdy hodowca, dostawca ani użytkownik nie posiadają ośr odka, ich kontrolę przeprowadza  
powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania hodowcy, dostawcy 
lub użytkownika.”,  
b) w ust.  3 wyrazy „w ust.  1 i 2” zastępuje się wyrazami „w ust.  1–2”; 
50) art. 55  otrzymuje brzmien ie: 
„Art.  55. 1. Kontrolę użytkownika w  zakresie doświadczeń powiatowy lekarz weterynarii może przeprowadzić 
z udziałem eksperta wybranego z  listy ekspertów, o  której mowa w  ust. 6, posiadającego wykształcenie i  wiedzę lub 
doświadczenie w  zakresie ochrony zwierząt, psychologii zwierząt, dobrostanu zwierząt lub wykorzystywania zwi e-
rząt do celów naukowych lub edukacyjnych, które pozwolą na efektywne i  prawidłowe przeprowadzenie kontroli. 
Do udziału eksperta w  kontroli stosuje się przepisy art.  19 ust. 3 pkt 4 i 5 oraz ust.  4 i 5 ustawy z  dnia 29  stycznia 
2004  r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.  U. z 2021  r. poz.  306).  
2. Ekspertem, o  którym mowa w  ust. 1, może być osoba, która posiada co najmniej stopień naukowy doktora.  
3. Ekspertem, o  którym mowa w  ust. 1, nie może być osoba:  
1) skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
2) ukarana prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej lub sądu orzekającego w  przedmiocie odpowi e-
dzialności zawodowej.  
4. Kandydat na eksperta,  o którym mowa w  ust. 1, składa ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wy ż-
szego i  nauki zgłoszenie zgodne ze wzorem określonym w  przepisach wydanych na podstawie ust.  11 pkt 4 i dołącza 
do niego oświadczenie o  braku okoliczności, o  których mowa w  ust. 3. 
5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki wpisuje na listę ekspertów biorących udział 
w kontrolach osobę, która spełnia wymagania określone w  ust. 1–3 oraz złoży zgłoszenie zgodnie z  ust. 4. 
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyż szego i  nauki prowadzi lis tę ekspertów biorących udział w kontr o-
lach, zawierającą następujące dane eksperta:  
1) imię i  nazwisko;  
2) określenie wykształcenia i  wiedzy lub doświadczenia w  zakresie ochrony zwierząt, psychologii zwierząt, dobr o-
stanu  zwierząt l ub wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;  
3) adres poczty elektronicznej lub numer telefonu.  
7. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki udostępnia l istę, o  której mowa w  ust. 6, w Biuletynie  
Informacji Publicznej na s wojej stronie podmiotowej, z  wyłączeniem danych ek sperta, o  których mowa w  ust. 6 
pkt 3. Dane eksperta, o  których mowa w  ust. 6 pkt 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki udostę p-
nia wyłącznie powiatowemu lekarzowi weterynarii, na jego w niosek, w  celu przeprowadzenia kontroli użytkownika.  
8. Ekspert wpisany na listę, o  której mowa w  ust. 6, niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw 
szkolnictwa wyższego i  nauki o  zaistnieniu którejkolwiek z  okoliczności, o  których mowa w  ust. 3, oraz o  zmianie 
danych, o  których mowa w  ust. 6. 
9. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki wykreśla eksperta z  listy, o  której mowa w  ust. 6, 
na jego wniosek albo w  przypadku uzyskania informacji o  zaistnieniu którejkolwiek z  okoliczności, o których mowa 
w ust. 3, lub o  jego śmierci.  
10. Ekspertowi za udział w  kontroli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży na zasadach określ o-
nych w przepisach wydanych na podstawie ust.  11 oraz art.  775 § 2 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy.  
Koszty związane z  udziałem eksperta w  kontroli są finansowane z  budżetu państwa z  części będącej w  dyspozycji 
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 2338  
 
 11. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki określi, w drodze rozporządzenia:  
1) sposób prowadzenia listy, o  której mowa w  ust. 6, mając na uwadze potrzebę zapewnienia jej aktualności;  
2) wysokość wynagrodzenia ekspertów, o  których mowa w  ust. 1, mając na uwadze potrzebę uwzględnienia ich 
kwalifikacji i  nakładu pracy;  
3) sposób finansowania kosztów związanych z  udziałem eksperta w  kontroli, mając na uwadze potrzebę właśc i-
wego udokumentowania tych kosztów i  przejrzystości ich finansowania;  
4) wzór zgłoszenia kandydata na eksperta, o  którym mowa w  ust. 1, mając  na uwadze potrzebę zapewnienia prawid -
łowości  i kompletności informacji zamieszczanych w  zgłoszeniu.”;  
51) po art.  55 dodaje się art.  55a w  brzmieniu:  
„Art.  55a. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki lub Komisja może wystąpić do powiatow ego 
lekarza weterynarii z  wnioskiem o  przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 54 ust. 1.”; 
52) art. 58  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  58. W przypadku gdy hodowca, dostawca lub użytkownik pr owadzi działalność niezgodnie z wymaganiami  
określonymi w  art. 17, art.  18, art.  20, art.  21, art.  21b, art.  23–25 lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  19, 
powiatowy lekarz weterynarii wyznacza termin na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.”;  
53) po art.  60 dodaje się art.  60a i  art. 60b w brzmieniu:  
„Art.  60a. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, w  drodze decyzji administracyjnej, stwierdza rażące naruszenie 
wymagań określonych dla wykonywania danego rodzaju działalności objętej wpisem do rejestru, jeżeli w  wyniku 
kontroli ustali:  
1) trzy n aruszenia wymagań określonych w  art. 17, art.  18 lub w  przepisac h wydanych na podstawie art.  19 stwie r-
dzone  w czasie jednej kontroli albo w  czasie co najmniej dwóch kontroli, mające znaczący negatywny wpływ 
na dobrostan zwierząt, lub  
2) niespełnianie wymag ania określonego w  art. 23 przez co najmniej trzy miesiące w  okresie objętym kontrolą, 
lub 
3) przeprowadzenie doświadczenia bez uzyskania zgody na jego przeprowadzenie.  
2. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie przekazuje ostateczną i  prawomocną decyzję , o której mowa 
w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki wraz z  wnioskiem o  wykreślenie hodowcy, 
dostawcy lub użytkownika z  rejestru.  
Art. 60b. Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego 
i nauki informację o  zaprzestaniu wykonywania działalności przez hodo wcę, dostawcę lub użytkownika w przypadku  
innym niż zawieszenie wykonywania tej działalności.”;  
54) w art.  61 wyrazy „art. 69  ust. 1, 2 i  4” zastępuje się wyrazami „art. 69  ust. 1 i 4”; 
55) art. 65  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  65. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki, na podstawie informacji przekazanych 
przez Komisję, lokalne komisje, hodowców, dostawców, użytkowników i  Głównego Lekarza Weterynarii, przekazuje  
Komisji Europejskiej informacje, o  których mowa w  art. 54 ust. 1−3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 
2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych, zgodnie  
z tymi przepisami i  przepisami wydan ymi na podstawie art.  54 ust. 4 tej dyrektywy.  
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki corocznie, w  terminie do dnia 31  sierpnia, po z a-
sięgnięciu opinii Komisji, zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej  informacje 
dotyczące:  
1) liczby, gatunków i  pochodzenia zwierząt wykorzystywanych w  procedurach;  
2) celów i  rodzajów doświadczeń, w  których były wykorzystywane zwierzęta;  
3) przypadków ponownego wykorzystania zwierząt w  procedurach;  
4) kategorii procedur i liczby zm ian w  zakresie ich kwalifikacji  z podaniem przyczyny tych zmian.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 2338  
 
 3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki corocznie określa oraz zamieszcza w  Biuletynie 
Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej:  
1) nie później niż p rzed rozpoczęciem okresu sprawozdawczego – szczegółowy zakres informacji, o  których mowa  
w ust. 1, 
2) nie później niż przed zakończeniem okresu sprawozdawczego – tryb przekazywania informacji, o  których mowa  
w ust. 1, i wzory formularzy, na których te info rmacje będą przekazywane  
– mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowości i  kompletności informacji przekazywanych Komisji Eur o-
pejskiej,  a także przepisy wydane na podstawie art.  54 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE 
z dnia 22  września 2010  r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.”;  
56) w art.  69: 
a) w ust.  1: 
– pkt 4 –7 otrzymują brzmienie:  
„4) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 23 nie zawiera z  lekarzem weterynarii umowy o  świadczenie 
usług weterynar yjnych lub z  ekspertem posiadającym doświadczenie niezbędne do świadczenia usług 
doradczych w  zakresie dobrostanu i  leczenia zwierząt utrzymywanych lub wykorzystywanych w  ramach  
działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika umo wy o  świadczenie takich usłu g w odniesieniu do 
gatunków tych zwierząt;  
5) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 25 ust. 1 nie ustanawia zespołu do spraw dobrostanu zwierząt 
albo wyznacza do tego zespołu osobę niespełniającą albo osoby niespełniające wymagań określonych 
w art. 21 ust. 1 lub art.  24 ust. 2, albo z  takimi osobami zawiera umowę o  wykonywanie zadań w  ramach  
zespołu;  
6) nie zapewnia sporządzenia lub przekazania dokumentacji, o  której mowa w  art. 25 ust. 7; 
7) nie przechowuje dokumentacji, o  której mowa w  art. 25 ust. 7, prze z okres wskazany w  art. 25 ust. 8 
pkt 1;”, 
– w pkt  9 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  10–12 w  brzmieniu:  
„10) wbrew obowiązkowi określonemu w  art. 25 ust. 8 pkt 2 nie przekazuje Komisji informacji dotyczących 
wykonywania zadań okre ślonych w  art. 25 ust. 2; 
11) wbrew obowiązkom określonym w  art. 30 ust. 4 albo 5  nie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw  
szkolnictwa wyższego i  nauki informacji, o  których mowa w  tych przepisach;  
12) uśmierca zwierzę niezgodnie z  wymaganiami określo nymi w  art. 3b albo zgodą lokalnej komisji, o  której  
mowa w  art. 16a.”,  
b) uchyla się ust.  2 i 3; 
57) w art.  70 dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i  nauki przy ustalaniu wysokości kary może zasięgnąć 
opinii Komisji w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2.”; 
58) w art.  72 wyrazy „art. 69  ust. 1, 2 i  4” zastępuje się wyrazami „art. 69  ust. 1 i 4”. 
Art. 2. Do dnia 10  listopada 2022  r. zwierzęta z  rzędu naczelnych niestanowiące potomstwa zwierząt z  rzędu nacze l-
nych hodowanych w  niewoli albo niepozyskiwane z  kolonii samowystarczalnych, należące do gatunków wymienionych 
w załączniku nr  II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2010/63/UE z  dnia 22  września 2010  r. w sprawie 
ochrony zwierząt wykorzystywanych d o celów naukowych, z  wyłączeniem marmozety zwyczajnej (Callithrix jacchus), są 
zwierzętami laboratoryjnymi w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 3. Do postępowań w  sprawach:  
1) stwierdzania spełniania wymagań niezbędnych do prow adzenia działalności polegającej na hodowli, dostarczaniu 
zwierząt lub wykonywaniu procedur, o  których mowa w  art. 27 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 1, 
2) udzielania zgody na przeprowadzenie doświadczenia, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a ustaw y zmienianej 
w art. 1, 
3) udzielania zgody na zmianę doświadczenia, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy zmienianej w  art. 1, 
4) cofania udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1 
– wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 2338  
 
 Art. 4. Do ocen retrospektywnych, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 1, rozpoczętych 
i niezakończonych pr zed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 5. Wnioski o  udostępnienie informacji publicznej złożone przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy roz -
patruje się na podstawie przepisów ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 6. Z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zespoły doradcze do spraw dobrostanu zwierząt ustanowione na 
podstawie przepisów ustawy zmienianej w  art. 1 stają się zespołami do spraw dobrostanu zwierząt w  rozumieniu  niniejszej  
ustawy.  
Art. 7. Kadencja Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach, o  której mowa w  art. 32 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 1, rozpoczęta przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy trwa do dnia jej zakończenia.  
Art. 8. Lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach utworzone na podstawie art.  32 ust. 2 ustawy 
zmienianej w  art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, działają do dnia zakończenia ich kadencji.  
Art. 9. Kadencji Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadcz eń na Zwierzętach i  kadencji lokalnych komisji 
etycznych do spraw doświadczeń na zwierzętach rozpoczętych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy nie wlicza się  
do liczby kadencji, o  której mowa w  art. 34 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 10. Dokumentacja, o  której mowa w  art. 52 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, dotycząca doświadczeń, na których  
przeprowadzenie uzyskano zgodę przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, jest prowadzona i  przechowywana na 
zasadach dotychczasowych.  
Art. 11. 1. Kontrole, o  których mowa w  art. 54 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 1, wszczęte i  niezakończone przed 
dniem  wejścia w  życie niniejszej ustawy, przeprowadza się na zasadach dotychczasowych.  
2. Do eksperta biorącego udział w  kontroli, o  której mowa w  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, wszczętej 
i niezakończonej do dnia wejścia w  życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 12. Listę ekspertów biorących udział w  przeprowadzaniu kontroli, o  której mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia udostępnienia przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa 
wyższego i  nauki w  Biuletynie Informacji Publicznej na jego stronie podmiotowej listy, o  której mowa w  art. 55 ust. 6 
ustawy zmienianej w  art. 1. 
Art. 13. Hodowcy i  dostawcy w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy zmienianej w  art. 1 są obowiązani do spełnienia  
wymagań, o  których mowa w  art. 3b ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, nie później niż w  terminie 3  miesięcy od dnia wejścia  
w życie niniejszej ustawy.  
Art. 14. Hodowcy, dostawcy i  użytkownicy w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 9–11 ustawy zmienianej w  art. 1 opracowują  
programy, o  których mowa w  art. 24a ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie 3  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejsze j 
ustawy.  
Art. 15. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  19, art.  22, art.  41 i art. 55 ust. 3 ustawy 
zmienianej w  art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  19, 
art. 22, art.  41 i art. 55 ust. 11 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż 
przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 16. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypos politej Polskiej: A. Duda