DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  14 maja 2019  r. 
Poz. 900 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  25 kwietnia 2019  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Ordynacja podatkowa  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normaty wnych 
i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1523  oraz z 2018 r. poz. 2243 ) ogłasza się w  załączniku do 
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2018 r. 
poz. 800), z uwzg lędnieniem zmian wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 723),  
2) ustawą z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy 
dotyczące działalności gospodarczej  (Dz. U. poz. 650),  
3) ustawą  z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych  (Dz. U. poz. 771  i 1443 ), 
4) ustawą  z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych  (Dz. U. poz. 1000),  
5) ustawą  z dnia 10 maja 2018 r. o zmi anie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz 
niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1039),  
6) ustawą  z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 1075),  
7) ustawą  z dnia 5 li pca 2018 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 1499  oraz z 2019 r. poz. 694 ), 
8) ustawą  z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej oraz niektórych 
innych ustaw  (Dz. U. poz. 1544  oraz z 2019 r. poz. 60), 
9) ustawą  z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej  (Dz. U. poz. 1629),  
10) ustawą  z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o partnerstwie publiczno -prywatnym oraz niektórych  innych ustaw  
(Dz. U. poz. 1693),  
11) ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach 
najmu mieszkania (Dz. U. poz. 15 40), 
12) ustawą z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodow ym od osób fizycznych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 2126) , 
13) ustawą  z dnia 23  października 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy 
o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niekt órych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 2193 ), 
14) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców 
w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244) , 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 900 
 
 15) ustawą z dnia 9  listopada 2018  r. o zmiani e ustawy o  Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz. 2 354), 
16) ustawą z dnia 6  grudnia 2018  r. o zmianie ustawy o  dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
z 2019  r. poz. 60), 
17) ustawą z dnia 21 lutego 201 9 r. o zmianie ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz niektórych 
innych ustaw  (Dz. U. poz. 492),  
18) ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania  rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i Rad y (UE) 2016/679 z dnia 27  kwietnia 2016 r. w sp rawie ochrony osób fizycznych 
w związku z przetwarzaniem  danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz  uchylenia 
dyrektywy 95/46/WE  (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)  (Dz. U. poz.  730), 
19) ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694)   
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  23 kwietnia  2019 r.  
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) odnośnika nr 1 oraz art. 198  ustawy  z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu 
terroryzmu  (Dz. U. poz.  723),  które  stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustaw a: 
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 20 15/849 z dnia 
20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub 
finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie P arlamentu Europejs kiego i Rady (UE) nr 648/2012 
i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE or az dyrektywę Komisji 2006/70/WE  
(Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73);  
2) służy stosowaniu: rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dni a 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczegó l-
nych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu 
zwalczanie terroryzmu (Dz. Urz. UE L 344 z 28.12.2001, str. 70, z późn. zm.), rozporządzenia Rady (WE) 
nr 881/2002 z dni a 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane 
przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al -Kaida (Dz. Urz. 
UE L 139 z 29.05.2002, str. 9, z późn. zm.), rozporządzenia (WE) nr 188 9/2005 Parlamentu Europejskiego 
i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty 
lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), rozporządzenia Rady (UE) 
nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia  2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko nie -
którym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (Dz. Urz. 
UE L 199 z 02.08.2011, str. 1, z późn. zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r.  
ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzj a-
mi nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia 
Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2 011 (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013,  str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 17 
z 21.01.2017, str. 52), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 
2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia roz porządzenia 
(WE) nr 1781/2006 (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 1). ” 
„Art. 198. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem rozdziału 6, art. 194 
i art. 195, które wchodzą w życie po upływie 1 8 miesięcy od dnia ogłoszen ia.”; 
2) art. 196 ust. 1, art. 200 i art. 236  ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsi ę-
biorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650),  które  stanowi ą: 
Art. 196. „1. Do postępowań w sprawa ch przedsiębiorców wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych 
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1, stosuje się przepisy dotych -
czasowe.”  
„Art. 200. Kontrolę wykonywania działalności gospodarczej przeds iębiorcy wszczętą i niezakończoną przed 
dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. 
Czynności kontrolne wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1, zachow ują wa ż-
ność.”  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 900 
 
 „Art. 236. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;  
2) art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;  
3) art. 188, który wchodzi w życi e z dniem 1 października 2018 r.”;  
3) art. 306 ustawy  z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. poz. 771  i 1443 ), który stanowi:  
„Art. 306. Ustawa wchodzi w  życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:  
1) art. 12 ust. 1 i art. 289, które wch odzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 269 i art. 297, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r .”; 
4) odnośnik ów nr 1 i 2 oraz art. 17 6 ustawy  z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000),  
które  stanow ią: 
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z prze twarzaniem danych osobowych 
i w sprawie swobodnego przepływu takich  danych o raz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie 
o ochronie danych).  
2) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 
2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związ ku z przetwarzaniem danych 
osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygot o-
wawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu 
takich danych oraz uchylaj ącą decy zję ramową Rady 2008/977/WSiSW. ” 
„Art.  176. Ustawa wchodzi w  życie z dniem 25 maja 2018 r. ”; 
5) art. 21 ustawy  z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 103 9), który stanowi:  
„Art. 21. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 21 lit. c, który 
wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.”;  
6) odnośnika nr 1 oraz art. 27 ustawy  z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o us ługach płatniczych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz.  1075),  które  stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Euro pejskiego i Rady (UE) 2015/2366  
z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w r amach rynku wewnętrznego, zmieniającą dyrektywy 
2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającą dyrektywę 
2007/64/WE (Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35).”  
„Art. 27. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dn ia ogłoszenia.” ; 
7) art. 11 –16, art. 18 i art. 19  ustawy  z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz.  1499),  które  stanowi ą: 
„Art. 11. 1. Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 119zp § 1 p kt 1 ustawy zmienianej w art. 1, dot y-
czących rachunków VAT, o których mowa w art. 119zg pkt 5 lit. d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, zwanych dalej „rachunkami VAT”, rozpoczyna się nie później niż z dniem 31 sierpnia 2018 r .  
2. Pierwsze przekazanie informacji na podstawie ust. 1 obejmuje informacje o rachunkach VAT otwartych przed 
dniem, o którym mowa w art. 19 pkt 1, i prowadzonych na ten dzień oraz o rach unkach VAT otwartych od dnia, 
o którym mowa w art. 19 pkt 1, do dnia  poprzedzającego dzień przekazania informacji, według stanu na dzień 
poprzedzający dzień przekazania informacji, chyba że zostały wcześniej przekazane.  
3. Przekazywanie zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, dotyczący ch 
rachunków VAT rozpoczyna się nie później niż z dniem:  
1) 31 sierpnia 2018 r. – w przypadku banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, z wyją t-
kiem banków spółdzielczych;  
2) 30 września 2018 r. – w przypadku banków spółdzielczych o raz spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych .  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 900 
 
 4. Pierwsze przekazanie zestawień transakcji dotyczących rachunków VAT otwartych przed dniem, o którym 
mowa w art. 19 pkt 1, i prowadzonych na ten dzień oraz o rachunkach VAT otwartyc h od dnia, o którym mowa 
w art. 19 pkt 1, do dnia poprzedzającego dzień przekazania zestawienia obejmuje dane uzyskane od dnia, o którym 
mowa w art. 19 pkt 1, do dnia poprzedzającego dzień ich przekazania, chyba że zostały wcześniej przekazane.  
Art. 12. 1. W przypadku banków  spółdzielczych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych przek a-
zywanie informacji, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, dotyczących rachunków lokaty  
terminowej podmiotu kwalifikowanego rozpoczyna się nie później niż z dniem 1 stycznia 2020 r.  
2. Przekazywanie zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, dotyczących 
rachunków lokaty terminowej podmiotu kwalifikowanego rozpoczyna się nie później niż z dniem:  
1) 1 sierpnia 2019 r. – w przypadku banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, z wyjątkiem 
banków spółdzielczych;  
2) 1 stycznia 2020 r. – w przypadku banków spółdzielczych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredyto -
wych.  
3. Przekazywanie informacji i zest awień, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmuje rachunki lokaty terminowej 
podmiotu kwalifikowanego otwarte przed dniem 1 lipca 2019 r., jeżeli są prowadzone na dzień poprzedzający dzień 
przekazania danych.  
Art. 13. 1. Banki spółdzielcze oraz spółdzielcze ka sy oszczędnościowo -kredytowe rozpoczynają przekazywanie 
danych, o których mowa w art. 119zr § 2 pkt 3‒5 oraz § 3 pkt 7 i 8 ustawy zmienian ej w art. 1, od dnia 1 styc z-
nia 2020  r. 
2. Banki spółdzielcze oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe stosują  przepisy art. 119zv § 4b‒4d 
ustawy zmienianej w art. 1 od dnia 1 stycznia 2020 r.  
Art. 14. Do dnia:  
1) 30 czerwca 2019 r. – w przypadku banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, z wyją t-
kiem banków spółdzielczych,  
2) 31 grudnia 201 9 r. – w przypadku banków spółdzielczych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych   
– na wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej dane identyfikacyjne osoby, o k tórej mowa w art. 119zr § 1 
pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli osoba ta z łożyła dyspozycję przeprowadzenia transakcji dotyczących rachu n-
ku podmiotu kwalifikowanego, dokonała wpłaty gotówkowej na rachunek podmiotu kwalifikowanego lub dokonała 
wypłaty gotówkowej z rachunku podmiotu kwalifikowanego, w imieniu jego posiadacza, w ty m przy użyciu karty 
płatniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach pła tniczych (Dz. U. z 2017 r. 
poz. 2003, z późn. zm.a)) wydanej do rachunku podmiotu kwalifikowanego, są prze kazywane, jeżeli są dostępne, 
w trybie i na  zasadach określonych w art. 119zk ustawy zmienianej w art. 1 oraz w terminie określonym w art. 119 zs 
§ 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 15. Do postępowań w sprawach blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego, wszczętych i nie zakończ o-
nych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu 
dotychczasowym.  
Art. 16. Do dnia 31 grudnia 2018 r. przy ustalaniu opłaty, o której mowa w art.  119zo § 10 ustawy zmienianej 
w art. 1,  nie uwzględnia się rachunków podmiotów kwalifikowanych będących rachunkami VAT.”  
„Art. 18. Do żądania, o którym mowa w art. 119zw § 4 ustawy zmienianej w art. 1, oraz do postanowienia, o kt ó-
rym mowa w art. 119zw § 5 ustawy zmienianej w art. 1, przepisy ar t. 119zv § 4b –4d ustawy zmienianej w art. 1 stos u-
je się od dnia 1 lipca 2019 r.  
Art. 19. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 119zg pkt 5 lit. a, c oraz d, pkt 6 lit. c w zakresi e art. 119zr § 3 pkt 9, pkt 8, 
art. 4, art. 9, art. 11 oraz art. 16, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.;  
3) art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 119zg pkt 5 lit. b, pkt 6 lit. a, b oraz c w zakresie art. 119zr § 3 pkt 7 i 8, pkt 7, 
pkt 9 lit. b w zakresie art. 119zv § 4b –4d oraz art. 12, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r.” ; 
                                                           
a) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.  z 2018 r. poz. 62, 650, 723, 864, 1000 i 1075.  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 900 
 
 8) art. 69 ustawy  z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o usługach zaufani a oraz identyfikacji elektronicznej oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1544  oraz z 2019 r. poz. 60 ), który stanowi:  
„Art. 69. Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 4 –7 oraz art. 29 w zakresie art.  20a ust. 1 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 29 września 2018 r.;  
2) art. 10 pkt 1, art. 16 pkt 1, art. 46 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;  
3) art. 25, art. 27, art. 33, art. 37, art. 47 oraz art. 52 pkt 1 i 2, które wc hodzą w życie po upływie 4 miesięcy od 
dnia ogłoszenia;  
4) art. 41 oraz art. 65, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 2018 r.;  
5) art. 44, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.;  
6) art. 66, który wchodzi w życie z dnie m następującym po dniu ogłoszenia.” ; 
9) art. 125, art. 132 i art. 135  ustawy  z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej 
(Dz. U. poz. 1629),  które  stanowi ą: 
„Art. 125. Przepisy ustawy stosuje się, jeżeli śmierć przedsię biorcy nastąpiła po dniu poprzedzającym dzień we jścia 
w życie niniejszej ustawy.”  
„Art. 132. Do postępowań podatkowych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej 
ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 78, w brz mieniu nadanym niniejszą ustawą. ” 
„Art. 135. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 30, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;  
2) art. 122, który wchodzi w życie  z dniem 1 października 2018 r.”; 
10) art. 28 ustawy  z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o partnerstwie publiczno -prywatnym oraz niektórych innych 
ustaw (Dz.  U. poz. 1693),  który stanowi:  
„Art. 28. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i a rt. 25, które 
wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.”;  
11) art. 35 ustawy  z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych 
latach najmu mieszkania (Dz. U. poz. 1540) , który stanowi:  
„Art. 35. Us tawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 7, art. 8, art. 11 –13 i art. 31, które 
wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;  
12) art. 11 ustawy  z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2126) , który stanowi:  
„Art. 11. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:  
1) art. 1 pkt 7 lit. b tiret drugie, który wchodzi w życie z dniem n astępującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1 pkt 6 lit. a –c, art. 2 pkt 2, art. 4, art. 6 i art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.” ; 
13) odnośnika nr 1 oraz art. 28 –40, art. 45 i art. 48 ustaw y z dnia 23  października 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku 
dochodowym od osób fizycznyc h, ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa 
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193) , które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2016/1164 z  dnia 12  lipca 2016  r. 
ustanawiającą przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezp o-
średni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.  Urz. UE  L 193 z  19.07.2016, str.  1 oraz Dz.  Urz. 
UE L 144 z  07.06.2017, str.  1) oraz dyrektywę Rady  (UE) 2018/822 z  dnia 25  maja 2018  r. zmieniającą dyre k-
tywę 2011/16/UE w  zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w  dziedzinie opodatkowania 
w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych (Dz.  Urz. UE  L 139 z  5.06.2018, str. 1).” 
„Art. 28. 1. W  terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy promotor w  rozumieniu art.  86a 
§ 1 pkt 8 ustawy zmienianej w  art. 3 przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o  schemacie 
podatkowym transgranicznym  w rozumieniu art.  86a §  1 pkt 12 tej ustawy, jeżeli pierwszej czynności związanej 
z jego wdrażaniem w  rozumieniu art.  86a §  1 pkt 17 tej ustawy dokonano przed dniem wejścia w  życie niniejszej 
ustawy, nie wcześniej jednak niż po dniu 25  czerwca 2018  r. Prz episy art.  86b, art.  86c, art.  86f, art.  86g i  art. 86i 
ustawy zmienianej w  art. 3 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 900 
 
 2. Jeżeli w  odniesieniu do schematu podatkowego, o  którym mowa w  ust. 1, korzystający w  rozumieniu art.  86a 
§ 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 3 nie został poinformowany przez promotora w  rozumieniu art.  86a §  1 pkt 8 tej 
ustawy na podstawie art.  86b §  2 lub 3  tej ustawy lub został poinformowany zgodnie z  art. 86b §  4 tej ustawy, korzys -
tający przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej inform ację o  tym schemacie podatkowym w  terminie 
9 miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. W terminie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy promotor w  rozumieniu art.  86a §  1 pkt 8 
ustawy zmienianej w  art. 3 przekazuje Szefowi Krajo wej Administracji Skarbowej info rmację o  schemacie podatk o-
wym w rozumieniu art.  86a §  1 pkt 10 tej ustawy innym niż schemat podatkowy transgraniczny w  rozumieniu art.  86a 
§ 1 pkt 12 tej ustawy, jeżeli pierwszej czynności związanej z  jego wdrażaniem w  rozum ieniu art.  86a §  1 pkt 17 tej 
ustawy dokonano przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, nie wcześniej jednak niż po dniu 1  listopada 2018  r. 
Przepisy art.  86b, art.  86c, art.  86f, art.  86g i  art. 86i ustawy zmienianej w  art. 3 stosuje się odpowiednio.  
4. Jeżeli w  odniesieniu do schematu podatkowego, o  którym mowa w  ust. 3, korzystający w  rozumieniu art.  86a 
§ 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 3 nie został poinformowany przez promotora w  rozumieniu art.  86a §  1 pkt 8 tej 
ustawy na podstawie art.  86b §  2 lub 3  tej ustawy lub został poinformowany zgodnie z  art. 86b §  4 tej ustawy, korzys -
tający przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o  tym schemacie podatkowym w  terminie 
9 miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 29. 1. W terminie do dnia 1  czerwca 2021  r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przygotuje sprawo -
zdanie  w zakresie informacji o  schematach podatkowych w  rozumieniu działu III rozdziału  11a ustawy zmienianej 
w art. 3 przekazanych w  latach 2019 –2021.  
2. Sprawo zdanie zawiera w  szczególności dane o  liczbie przekazanych Szefowi Krajowej Administracji Skarb o-
wej informacji o  schematach podatkowych z  podziałem na informacje przekazane przez promotorów, korzystających 
oraz wspomagających w  rozumieniu odpowiednio art.  86a §  1 pkt 8, 3 i  18 ustawy zmienianej w  art. 3, z uwzględni e-
niem liczby tych podmiotów, a  także o  karach pieniężnych nałożonych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej 
na podstawie art.  86m ustawy zmienianej w  art. 3. 
3. Sprawozdanie jest publikowan e w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługuj ą-
cego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
4. W terminie 6  miesięcy od dnia publikacji sprawozdania za lata 2019 –2021  minister właściwy do spraw fina n-
sów publicznych w spólnie z  Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przygotuje raport dotyczący przeciwdziałania 
wykorzys tywaniu  schematów podatkowych do unikania płacenia należnych podatków.  
5. Raport jest publikowany w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmioto wej urzędu obsługującego 
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
Art. 30. 1. Interpretacje indywidualne wydane w  zakresie przepisów prawa podatkowego określonych w  art. 14b 
§ 2a pkt  2 lit. a–d ustawy zmienianej w  art. 3, w  brzmieniu nadanym nini ejszą ustawą, wygasają z  dniem wejścia 
w życie niniejszego przepisu.  
2. Dzień wygaśnięcia interpretacji indywidualnych określonych w  ust. 1 uznaje się za dzień, w  którym stwie r-
dzono ich wygaśnięcie w  rozumieniu przepisów art.  14k–14n ustawy zmienianej w  art. 3. 
Art. 31. W ciągu 6  miesięcy, liczonych od dnia wejścia w  życie niniejszego przepisu, Szef Krajowej Administr a-
cji Skarbowej może z  urzędu zmienić wydaną opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej, 
jeżeli przepisy art.  3 pkt 18 i art. 119a –119d ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają 
wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przepis art.  119x §  4 ustawy zmienianej w  art. 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 32. Wniosek o  wydanie decyzji, o  której mowa w  art. 119zfa  § 1 ustawy zmienianej w  art. 3, dotyczący 
korzyści podatkowej uzyskanej do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy w  zakończonym okresie rozliczeniowym, 
a w przypadku podatków, które nie są rozliczane okresowo – uzyskanej do dnia wejścia w  życie niniejszej  ustawy, 
można złożyć w  ciągu 24  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 33. 1. Przepis art.  14na §  1 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ma zastos o-
wanie do interpretacji indywidualnej wydanej:  
1) od dnia wejś cia w  życie niniejszej ustawy na wniosek złożony przed tym dniem,  
2) przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy  
– jeżeli korzyść podatkowa wynikająca ze stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem inte r-
pretacji indywidualnej została uzyskana od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 900 
 
 2. Przepis art.  14na §  2 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ma zastosowanie do 
utrwalonej praktyki interpretacyjnej zaistniałej od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy ora z do interpretacji ogó l-
nych i  objaśnień podatkowych wydanych od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Przepis art.  14na §  2 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ma również zast o-
sowanie do utrwalonej praktyki interpretacyjn ej zaistniałej przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy oraz do 
interpretacji ogólnych i  objaśnień podatkowych wydanych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, jeżeli  
korzyść podatkowa uzyskana od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy jest sk utkiem zastosowania przepisów prawa 
podatkowego będących przedmiotem tej utrwalonej praktyki interpretacyjnej lub tych interpretacji lub objaśnień.  
4. Jeżeli korzyść podatkowa uzyskana do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy jest skutkiem zastosowania 
przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem utrwalonej praktyki interpretacyjnej lub  objaśnień podatk o-
wych, do utrwalonej praktyki interpretacyjnej zaistniałej przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy oraz do objaś -
nień podatkowych wydanych przed d niem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art.  14n §  4 ustawy 
zmienianej w  art. 3, w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 34. Przepisy działu III rozdziału 6a ustawy zmienianej w  art. 3 mają zastosowanie do decyzji określonych 
w art. 58a §  1 ust awy zmienianej w  art. 3, odnoszących się do korzyści podatkowych uzyskanych po dniu wejścia 
w życie niniejszej ustawy, a  w przypadku podatków, które są rozliczane okresowo – uzyskanych w  okresach rozlicz e-
niowych rozpoczynających się w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy albo po tym dniu.  
Art. 35. Przepisy art.  3 pkt 18 i art. 119a –119d ustawy zmienianej w  art. 3, w  brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, mają zastosowanie do korzyści podatkowej uzyskanej po dniu wejścia  w życie niniejszej ustawy, a  w przy-
padku podatków, które są rozliczane okresowo – uzyskanej w  okresach rozliczeniowych rozpoczynających się w dniu 
wejścia w  życie niniejszej ustawy albo po tym dniu.  
Art. 36. Do wniosków organów podatkowych o  wszczęcie lub przejęcie postępowania podatkowego, o  których 
mowa w art. 119g §  2 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu dotychczasowym, które nie zostały rozpatrzone do 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się art.  119g §  2 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą.  
Art. 37. Przepisy art.  119x §  1 pkt 3, 6a i  6b, art.  119zc oraz art.  119zf w  zakresie, w  jakim odsyła do art.  14r §  2 
i 3, ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do wniosków o  wydanie 
opinii zabezpieczającej złożonych  po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 38. Przepisy art.  119zfe §  2 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w  art. 3 stosuje się odpowiednio do korzyści poda t-
kowych uzyskanych przed terminami wskazanymi w  art. 34. W  tym przypadku stosuje się przepisy art.  119a § 1 oraz 
art. 119d ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 39. Przepis art.  293 § 2 pkt 10 ustawy zmienianej w  art. 3 ma zastosowanie również do akt postępowania 
w sprawie wydania opinii zabezpieczającej, w  których wnioski zostały z łożone lub rozpatrzone przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy.  
Art. 40. Przepis art.  5 § 1 pkt 4c lit.  b ustawy zmienianej w  art. 4 stosuje się odpowiednio również do postęp o-
wań podatkowych wszczętych na podstawie art.  119g §  2 ustawy zmienianej w  art. 3, w brzmieniu dotychczasowym. ” 
„Art. 45. Do postępowań wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
w sprawach:  
1) o których mowa w  art. 20a §  1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 3, 
2) w zakresie cen transakcyjnych innych niż określone w  pkt 1, 
3) związanych z  określaniem podstawy opodatkowania zgodnie z  art. 32 ustawy zmienianej w  art. 13 
– stosuje się przepisy dotychczasowe. ” 
„Art. 48. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 16 w  zakresie  art. 23s ust.  4 i art. 2 pkt 9 w zakresie art.  11g ust.  4 oraz art.  25, które wchodzą w  życie 
z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 30 i  art. 31, które wchodzą w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia. ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 900 
 
 14) art. 54 ustaw y z dnia 9 list opada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsi ę-
biorców w  prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244) , który stanowi:  
„Art. 54. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:  
1) art. 1, art. 18 i  art. 35, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;  
2) art. 4, art. 6, art. 17, art. 19 i art. 44, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r.;  
3) art. 7 pkt 1 i art. 8 pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.” ; 
15) art. 38 ustawy z dnia 9  listopada 2018  r. o zmianie ustawy o  Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 2354),  który stanowi:  
„Art.  38. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 19 pkt 1, 3 i  4, art.  20 oraz art.  21, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 7 w zakresie art.  14 ust. 1 pkt 10–10b, pkt  9 i pkt 38, art.  23 oraz art.  34 ust. 2, które wchodzą w  życie 
z dniem 1  stycznia 2019  r.; 
3) art. 1 pkt 55 i art. 26, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r.”; 
16) art. 49 i art. 54 ustawy z dnia 6  grudnia 2018  r. o zmianie ustawy o  dowodach osobistych oraz niektórych innych 
ustaw (Dz. U. z  2019  r. poz. 60) , które stanowi ą: 
„Art.  49. Sprawy  wszczęte i  niezakończone przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy prowadzi się na po d-
stawie przepisów dotychczasowych.”  
„Art.  54. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 4  marca 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 45  pkt 6, który wchodzi w  życie po upływie 14  dni o d dnia ogłoszenia;  
2) art. 45  pkt 3, który wchodzi w  życie z  dniem 31  maja 2019  r.; 
3) art. 23  pkt 3, który wchodzi w  życie z  dniem 1  czerwca 2019  r.; 
4) art. 26  pkt 2 oraz art.  45 pkt 1, 2, 4 i  5, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r.; 
5) art. 9 i art. 40 w  zakresie wniosków składanych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Zakładu Ube z-
pieczeń Społecznych, które wchodzą w  życie po upływie 12  miesięcy od dnia ogłoszenia.” ; 
17) art. 17 i art. 26 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie usta wy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz 
niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 492), które stanowią:  
„Art. 17. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy  dotychczasowe. ” 
„Art. 26. Ustawa  wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie 
art. 19c,  art. 4 pkt 2, art. 7 pkt 1 oraz art. 10, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ”; 
18) odnośnika nr 1 oraz art. 173 ustaw y z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem 
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie 
ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w spraw ie swobodnego przepływu takich 
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o  ochronie danych) (Dz. U. poz. 730 ), które 
stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679  z dnia 
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych  osobowych 
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE  (ogólne rozporządzenie 
o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str . 1 oraz Dz. Urz.  UE L 127 z 23.05.2018, str. 2). ” 
„Art. 173. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życ ie z dniem 1 maja 2019 r.;  
3) art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r. ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 900 
 
 19) art. 13 i art. 15 ustaw y z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi 
państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694), które stanowią:  
„Art. 13. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronic z-
nej, o którym mowa w przepisach działu III rozdziału 9a ustawy zmienianej w art. 2, udzielone przed dniem  wejścia 
w życie niniejszej ustawy obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji o grupie podmiotów w roz u-
mieniu art. 82  ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i powiadomień, o kt ó-
rych mowa w art. 86  ust. 1 ustawy zmie nianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą .” 
„Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:  
1) art. 10 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;  
2) art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2019 r. ; 
3) art. 1 pkt 9 i art. 4 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2019 r. ”. 
Marszałek Sejmu: M. K uchciński  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 900 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 25 kwietnia 2019  r. (poz. 900) 
USTAWA  
z dnia 29  sierpnia 19 97 r. 
Ordynacja podatkowa  
DZIAŁ I  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa normuje:  
1) zobowiązania podatkowe;  
2) informacje podatkowe;  
3) postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową i  czynności sprawdzające;  
4) tajemnicę skarbową.  
Art. 1a.1) § 1. Ustawa normuje równ ież sposób wykonywania przez organy podatkowe obowiązku, o którym 
mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.  
w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowyc h i w sprawie swobodnego prz e-
pływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. 
UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.2)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”.  
§ 2. Wykonywanie obowiązku, o kt órym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, odbywa się nie -
zależnie od obowiązków organów podatkowych przewidzianych w ustawie i nie wpływa na tok i wynik procedur 
podatkowych.  
§ 3. Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporz ądzeni a 2016/679, nie wpływa na tok 
i wynik procedur podatkowych.  
Art. 2. § 1. Przepisy ustawy stosuje się do:  
1) podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialn e-
go, do których ustalania lub okre ślania uprawnione są organy podatkowe;  
2) (uchylony)  
3) opłaty skarbowej oraz opłat, o  których mowa w  przepisach o  podatkach i  opłatach lokalnych;  
4) spraw z  zakresu prawa podatkowego innych niż wymienione  w pkt 1, należących do właściwości organów podatk o-
wych.  
§ 2. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również do opłat, do których  ustalenia 
lub określenia uprawnione są inne niż wymienione  w § 1 pkt 1 organy.  
§ 3. Organom, o  których mowa w  § 2, przysługują uprawnienia  organów podatkowych.  
§ 4. Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków cywilnoprawnych.  
Art. 2a. Niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na  korzyść 
podatnika.  
Art. 3. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) ustawach podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności 
budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opoda t-
kowania,  stawki podatkowe oraz regulujące prawa i  obowiązki organów podat kowych, podatników, płatników i inka-
sentów, a  także ich następców prawnych oraz osób trzecich;  
                                                           
1) Dodany przez art. 44 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 201 6 r. w sp rawie ochrony osób fizycznych 
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o och ronie danych) (Dz. U. poz. 730 ), która wejdzie w życie z dniem 4  maja 2019 r.  
2) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 900 
 
 2) przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia  ratyfikowanych 
przez Rzeczpospolitą Polską umów o  unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospol i-
tą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a  także przepisy aktów wykona w-
czych wydanych na podstawie  ustaw podatkowych;  
3) podatkach – rozumie się przez to również:  
a) zaliczki na podatki,  
b) raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w  ratach,  
c) opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe;  
4) księgach podatkowych – rozumie się przez to księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i  rozchodów, ew i-
dencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani  są 
podatnicy, płatnicy lub inkasenci;  
5) deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których  składania 
obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy  i inkasenci;  
6) ulgach podatkowych – rozumie się przez to przewidziane w  przepisach pr awa podatkowego zwolnienia, odliczenia, 
obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości poda t-
ku, z  wyjątkiem obniżenia kwoty podatku należnego o  kwotę podatku nalicz onego, w  rozumieniu przepisów o podat-
ku od towarów i  usług, oraz innych odliczeń stanowiących element konstrukcji tego podatku;  
7) zwrocie podatku – rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w  rozumieniu przepisów 
o podatku od towarów i  usług, a  także inne for my zwrotu podatku przewidziane w  przepisach prawa podatkowego;  
8) niepodatkowych należnościach budżetowych – rozumie się przez to niebędące podatkami i  opłatami należności st a-
nowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wy nikające ze stosunków public z-
noprawnych;  
9)3) działalności gospodarczej – rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy  z dnia 
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646 , 1479, 1629,  1633  i 2212 ), w tym wykony wanie wolnego 
zawodu,  a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek,  
nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką  działa l-
ność – do przed siębiorców;  
10)4)  cenie transferowej – rozumie się przez to cenę transferową w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 1 ustawy z  dnia 26  lipca 
1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1509, z późn. zm.5)) oraz art.  11a ust.  1 pkt 1 
ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych  (Dz. U. z 2018  r. poz.  1036, z  późn. zm.6)); 
11)4)  podmiocie krajowym – rozumie się przez to podmiot powiązany w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 4 ustawy z dnia 
26 lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. 
o podatku dochodowym od osób prawnych, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, w  tym zagraniczny zakład w  rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej;  
12)4)  podmiocie zagranicznym − rozumie się przez to podmiot powiązany w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 
26 lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.  11a ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. 
o podatku dochodowym od osób prawnych, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, w  tym zagran iczny zakład w  rozumieniu tych przepisów, położony poza terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej;  
13) dokumencie elektronicznym – rozumie się przez to dokument elektroniczny, o  którym mowa  w art. 3 pkt 2 ustawy  
z dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działal ności podmiotów realizujących zadania publiczne ( Dz. U. z 2019 r. 
poz. 700 i 730 ); 
                                                           
3) W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębio r-
ców oraz inne ust awy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), któr a weszła  w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.  
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od 
osób fizycznych, u stawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 2193), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.  
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1540, 1552, 1629, 1669,  1693 , 2073, 
2126, 2159, 2192, 2193, 2215, 2242, 2244, 2245, 2246, 2429 i 2529 oraz z 2019 r. poz. 29 , 271 i 303.  
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1162, 1291, 1629, 1669,  1693 , 2073, 
2159, 2192, 2193, 2212, 2215, 2243, 2244, 2245,  2429 i 25 00 oraz z 2019 r. poz. 37, 326, 504 i 534.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 900 
 
 14) portalu podatkowym – rozumie się przez to system teleinformatyczny administracji skarbowej służący do kontaktu 
organów podatkowych  z podatnikami, płatnikami  i inkasentam i, a także ich następcami prawnymi oraz osobami 
trzecimi,  w szczególności do wnoszenia podań, składania deklaracji oraz doręczania pism organów podatkowych za 
pomocą środków komunikacji elektronicznej;  
15) podaniu lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo – rozumie się przez to dokument elektroniczny będący kopią ele k-
troniczną podania lub deklaracji, złożonych  w jednostkach organizacy jnych administracji skarbowej w  postaci innej 
niż elektroniczna, który został wprowadzony do systemu teleinformatycznego Szefa Kra jowej Administracji Skarb o-
wej w sposób zapewniający niezaprzeczalność  i integralność odwzorowanych danych ; 
16)7)  przedsiębiorstwie w spadku – rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu ustawy z dnia  5 lipca 
2018 r. o zarządzie sukcesyjnym  przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629);  
17)7)  zarządzie sukcesyjnym – rozumie się przez to zarząd sukcesyjny w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r.  o zarz ą-
dzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizyczn ej; 
18)8)  korzyści podatkowej – rozumie się przez to:  
a) niepowstanie zobowiązania podatkowego, odsunięcie w  czasie powstania zobowiązania podatkowego lub obn i-
żenie jego wysokości,  
b) powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,  
c) powstanie nadpłaty lub pr awa do zwrotu podatku albo zawyżenie kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku,  
d) brak obowiązku pobrania podatku przez płatnika, jeżeli wynika on z  okoliczności wskazanych w  lit. a; 
19)8)  środkach ograniczających umowne korzyści  – rozumie się przez to postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczposp o-
litą Polską umów o  unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzecz pospolitą Polską innych 
umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej lub inne środki ogra niczające lub odmawiające  
korzyści wynikających z  tych umów.  
Art. 3a. § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą środków kom u-
nikacji elektronicznej.  
§ 2. Organ podatkowy, elektroniczna skrzynka podawcza syste mu teleinformatycznego administracji skarbowej lub 
portal podatkowy potwierdzają,  w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji 
elektronicznej.  
§ 3. (uchylony)  
Art. 3b. § 1. Deklaracja składana za pomocą środków komu nikacji elektronicznej powinna zawierać:  
1) dane w  ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze deklaracji określonym w  odrębnych przepisach;  
2) jeden podpis elektroniczny.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych  w porozumieniu z  minis trem właściwym do spraw informat y-
zacji określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) (uchylony)  
2) sposób przesyłania deklaracji i  podań za pomocą środków komunikacji elektronicznej;  
3) rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone poszczególne typ y deklaracji lub podań.  
§ 3. Wydając rozporządzenie,  o którym mowa w  § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych powinien 
uwzględnić:  
1) potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i  niezaprzeczalności da nych zawartych w  deklaracjach  i poda-
niach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem;  
2) limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikających  z deklaracji  i rodzaj 
podatku, którego dotyczy deklaracja,  a także wymagania dla poszczególnych rodz ajów podpisu elektronicznego,  
w szczególności dotyczące weryfikacji podpisu  i kwalifikowanych elektronicznych znaczników  czasu.  
Art. 3c. (uchylony)  
                                                           
7) Dodany przez art. 78 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstw em osoby fizycznej (Dz. U. 
poz. 1629), która weszła w życie z dniem 25 listopada 2018 r.  
8) Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 900 
 
 Art. 3d. Składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi (prezydento wi 
miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.  
Art. 3e. § 1. Organ podatkowy może zwrócić się do podatnika, płatnika lub inkasenta o  wyrażenie zgody na doręcz a-
nie pism w  formie dokumentu elektronicznego we wszystkich sprawach pod atkowych załatwianych przez ten organ.  
§ 2. W przypadku wyrażenia przez podatnika, płatnika lub inkasenta zgody, o  której mowa w  § 1, organ podatkowy 
poucza ich o  skutkach prawnych wynikających z  wyrażenia tej zgody.  
§ 3. Do doręczania, o  którym mowa w  § 1, stosuje się przepisy  art. 144a oraz  art. 146. 
Art. 3f. § 1.9) Uwierzytelnianie podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich na 
portalu podatkowym wymaga użycia danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu po dpisu elektr o-
nicznego albo profilu zaufanego ePUAP w  rozumieniu art.  3 pkt  15 ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji dzi a-
łalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
§ 1.10) Uwierzytelnianie podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich na 
portalu podatkowym wymaga użycia danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu 
elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i  uwierzytelnienie wymagane w  celu realizacji usługi 
online, prof ilu zaufanego, profilu osobistego albo innego środka identyfikacji elektronicznej, wydanego w  systemie 
identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektroni cznej, o  którym mowa w  art. 21a 
ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z  dnia 5  września 2016  r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz.  U. 
z 2019 r. poz.  162), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego dla 
usług świadczonych w  portalu podatkowym.  
§ 2. Minister właściwy do sp raw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, zakres i  warunki korzyst a-
nia z  portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i  niezaprzeczalności 
danych zawartych we wnioskach, deklaracjach i  pismach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, inny sposób ident y-
fikacji na portalu podatkowym niż przewidziany w  § 1, mając na względzie potrz ebę upowsz echniania kontaktów  z orga-
nami podatkowymi za pośrednictwem portalu podatkowego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, poufności 
i pewności w  procesie identyfikacji.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzeni a, rodzaje spraw, które mogą 
być załatwiane z  wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę stopniowego upowszechniania ele k-
tronicznej formy kontaktów z  organami podatkowymi oraz charakter tych spraw.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finan sów publicznych może, w  drodze rozporządzenia, wskazać organy podatkowe, 
które załatwiają sprawy z  wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie usprawnienie pracy urzędów i  obsługi 
podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz os ób trzecich.  
Art. 4. Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z  ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymus o-
wego świadczenia pieniężnego w  związku z  zaistnieniem zdarzenia określonego w  tych ustawach.  
Art. 5. Zobowiązaniem podatkowym jest wynikają ce z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłac e-
nia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w  wysokości, w  terminie oraz w  miejscu okreś -
lonych w  przepisach prawa podatkowego.  
Art. 6. Podatkiem jest publicznoprawne, nie odpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz 
Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z  ustawy podatkowej.  
Art. 7. § 1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości praw-
nej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.  
§ 2. Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w  § 1. 
                                                           
9) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zm iany, o której mowa w odnośniku 10. 
10) W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o usługach zaufania oraz identyfikac ji 
elektronicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1544  oraz z 2019 r. poz. 60 ), która weszła w  życie z dniem 1 1 września 
2018  r.; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 900 
 
 Art. 7a.11) § 1. Prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku, w p rzypadku  gdy 
na mocy ustaw podatkowych podlega obowiązkowi podatkowemu, w okresie od ustanowienia do dnia wygaśnięcia  zarządu 
sukcesyjnego wykonuje zarządca sukcesyjny.  
§ 2. W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjne go albo wygaśnięcia  upraw-
nienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał  pełnić tę 
funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego prawa  i obowiązk i 
podatnika oraz płatnika, o których mowa w § 1, wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia  5 lipca 2018 r. 
o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej, dokonujące czynności, o których mowa  w art. 13 tej ustawy.  
Art. 8. Płatnikiem  jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, 
obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i  pobrania od poda tnika podatku i  wpłacenia go 
we właściwym terminie organowi podatkowemu.  
Art. 9. Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, 
obowiązana do pobrania od podatnika podatku i  wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.  
Art. 10. § 1. Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości dokonania 
wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.  
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru przez podatnika formy 
opodatkowania.  
Art. 11. Rokiem podatkowym  jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.  
Art. 12. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w  dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie 
uwzględnia się dnia, w  którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z  wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu . 
§ 2. Terminy określone w  tygodniach kończą się z  upływem tego dnia w  ostatnim tygodniu, który odpowiada począ t-
kowemu dniowi terminu.  
§ 3. Terminy określone w  miesiącach kończą się z  upływem tego dnia w  ostat nim miesiącu, który odpowiada począ t-
kowemu dniowi terminu, a  gdyby takiego dnia w  ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca.  
§ 4. Terminy określone w  latach kończą się z  upływem tego dnia w  ostatnim roku, który odpowiada początkowemu 
dniow i terminu, a  gdyby takiego dnia w  ostatnim roku nie było – w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.  
§ 5. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu 
uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.  
§ 6. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:  
1) wysłane w  formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a  nadawca otrzymał urzędowe poświadcz enie 
odbioru;  
2) nadane  w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 3 listopada  2012 r. – 
Prawo pocztowe ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 ) lub  w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe  usługi 
powszechne  w innym pa ństwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę  pocztową op e-
ratora wyznaczonego po nadaniu  w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone  w polskim  urzędzie konsularnym;  
3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morski ego w  dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;  
4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w  administracji zakładu karnego;  
5) złożone przez osobę aresztowaną w  administracji aresztu śledczego.  
DZIAŁ II  
Organy podatkowe i  ich właściwość  
Rozdzia ł 1 
Organy podatkowe  
Art. 13. § 1. Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:  
1) naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celn o-skarbowego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo 
marszałek województwa – jako organ pierwszej  instancji;  
                                                           
11) Dodany przez art. 78 pkt 2 u stawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 900 
 
 1a) naczelnik urzędu celn o-skarbowego jako organ odwoławczy  w zakresie decyzji,  o których mowa  w art. 83 ust.  4 i 5 
ustawy z  dnia 1 6 listopada 201 6 r. o Krajowej Administracji Skarbowej ( Dz. U. z 2018 r. poz. 508 , z późn. zm.12)); 
2) dyrektor i zby administracji skarbowej – jako:  
a) organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno -skar-
bowego,  z zastrzeżeniem  pkt 1a, 
b) organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,  
c) organ odwoławc zy od decyzji wydanej przez ten organ  w pierwszej instancji;  
3) samorządowe kolegium odwoławcze – jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), 
starosty albo marszałka województwa.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest o rganem podatkowym – jako:  
1) organ pierwszej instancji  w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia postępowania, zmiany lub uch y-
lenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia – z urzędu;  
2)13) organ odwoławczy od decyzji wydanych w  sprawach, o  których mowa w  pkt 1 i 7; 
3)13) organ właściwy w  sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transferowych;  
4) organ właściwy  w sprawach dotyczących interpretacji przepisów prawa pod atkowego,  o których mowa  w art. 14b § 1, 
w zakresie określonym  w art. 14e § 1; 
5) organ właściwy w sprawach informacji przekazywanych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe 
o otwartych i zamkniętych rachunkach bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;  
6) organ właściwy  w sprawach opinii zabezpieczających;  
7)14) organ pierwszej instancji w  sprawach, o  których mowa w  art. 119g §  1 i 8; 
8)15) organ właściwy w  sprawach dotyczących informacji o  schematach podatkowych.  
§ 2a. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej j est organem podatkowym – jako organ właściwy  w sprawach dot y-
czących wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego,  o których mowa  w art. 14b § 1 i w art. 14e § 1a. 
§ 2b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym – jako o rgan właściwy w spra-
wach,  o których mowa  w art. 14a § 1. 
§ 2c. W zakresie rozstrzygania spraw podatkowych uprawnienia naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu 
celno-skarbowego oraz dyrektora izby administracji skarbowej, jako organu podatkowego, pr zysługują także radcy ska r-
bowemu, wykonującemu czynności orzecznicze  w tym organie.  
§ 3. Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.  
Art. 13a. Rada Ministrów może, w  drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:  
1) Szefowi A gencji Wywiadu,  
2) Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  
3) Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,  
4) Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,  
5) Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego  
– jeżeli jest to uzasadnione ochroną informacji niejawnych i  wymo gami bezpieczeństwa państwa.  
Art. 14. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej sprawuje ogólny nadzór  w sprawach podatkowych.  
§ 2.16) W ramach nadzoru, o  którym mowa w  § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w  celu wykonywania ust a-
wowych zadań, w  szcze gólności zadań analityczno -sprawozdawczych, może przetwarzać dane wynikające z deklaracji 
podatkowych składanych do naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celno -skarbowych, a  także 
informacje uzyskane na podstawie przepisów działu III ro zdziału 11a.  
                                                           
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 7 23, 1000, 1039, 1499, 1544, 1577, 
1654 , 2193, 2245 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 53, 125 i 730 . 
13) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
14) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 l it. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
15) Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 900 
 
 § 3. Przetwarzanie danych, o  którym mowa w  § 2, odbywa się z  zachowaniem przepisów o  ochronie danych osob o-
wych oraz tajemnic ustawowo chronionych.  
§ 4.17) Minister w łaściwy do spraw finansów publicznych zapewnia funkcjonowanie portalu podatkowe go i jest adm i-
nistratorem danych podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób t rzecich korzystają cych z tego 
portalu.  
Rozdział 1a  
Interpretacje przepisów prawa podatkowego  
Art. 14a. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznyc h dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przep i-
sów prawa podatkowego przez organy podatkowe,  w szczególności:  
1) dokonując ich interpretacji,  z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne),  
2) wydając  z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatko wego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśni e-
nia podatkowe)  
– przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.  
§ 1a. Interpretacja ogólna powinna zawierać  w szczególności:  
1) opis zagadn ienia,  w związku  z którym jest dokonywana interpretacja przepisów prawa podatkowego;  
2) wyjaśnienie zakresu oraz sposobu stosowania interpretowanych przepisów prawa podatkowego do opisanego  zagad-
nienia wraz  z uzasadnieniem prawnym.  
§ 1b. Z wnioskiem  o wyda nie interpretacji ogólnej nie może wystąpić organ administracji publicznej.  
§ 2. Wniosek  o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności wydania interpretacji 
ogólnej, w  szczególności:  
1) przedstawienie zagadnienia oraz wskazani e przepisów prawa podatkowego wymagających wydania interpretacji 
ogólnej;  
2) wskazanie niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego  w określonych decyzjach, postanowieniach oraz 
interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe  w takich samych stanach faktycznych lub zdarz e-
niach przyszłych oraz  w takich samych stanach prawnych.  
§ 3. Interpretację ogólną wydaje się, jeżeli  w dniu złożenia wniosku  w sprawach,  o których mowa  w § 2 pkt  2, nie 
toczy się postępowanie podatkowe, kontrola poda tkowa, kontrola celn o-skarbowa albo od decyzji lub na postanowienie nie 
zostało wniesione odwołanie lub zażalenie.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych pozostawia wniosek  o wydanie interpretacji ogólnej bez ro z-
patrzenia, jeżeli:  
1) nie są spełnione warunki, o  których mowa w  § 2 i 3, lub wniosek nie spełnia innych wymogów określonych przepis a-
mi prawa, lub  
2) przedstawione we wniosku zagadnienie jest przedmiotem interpretacji ogólnej i  stan prawny nie uległ w  tym zakresie 
zmianie.  
§ 5. W sprawie pozostawienia wniosku o  wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzen ia wydaje się postanowienie, 
na które służy zażalenie. Postanowienie nie zawiera danych identyfikujących stronę postępowania, w  którym wydano dec y-
zję, postanowienie lub interpretację i ndywidualną, wskazaną we wniosku o  wydanie interpretacji ogólnej. Przepi sy  
rozdziałów 1 4 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.  
§ 6. Prawo dostępu do akt sprawy wydania interpretacji ogólnej nie obejmuje danych identyfikujących stronę post ę-
powania, w  którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o  wydanie inte r-
pretacji ogólnej.  
§ 7. Na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe przekazują ni e-
zwłocznie akta dotyczące wskazan ych we wniosku  o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji 
indywidualnych.  
                                                           
17) W brzmieniu ustalonym przez art. 120 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000), któr a 
weszła w życie z dniem 25 maja 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 900 
 
 § 8. Opłata podlega zwrotowi wyłącznie w  przypadku wydania interpretacji og ólnej. Zwrot opłaty następuje  
w terminie 7  dni od dnia opublikowania interpret acji ogólnej.  
§ 9. W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek przepisy  art. 14d, art. 14f, art. 120, 
art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art. 165a,  art. 168, art. 169 
§ 1–2 i 4, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 1 0 i 23 działu IV stosuje  się odpowiednio . 
§ 10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych  w celu usprawnienia obsługi wnioskodawców może,  
w drodze rozporządzenia, upoważnić dyrek tora Krajowej Informacji Skarbowej do wydawania, jako organ pierwszej 
instancji, postanowień  o których mowa  w § 5, oraz wykonywania czynności,  o których mowa  w § 7. 
§ 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, biorąc pod uwagę zapewnienie sprawno ści postępowania, 
określi, w  drodze rozporządzenia, wzór wniosku o  wydanie interpretacji ogólnej, który zawiera dane identyfikujące wnios -
kodawcę, dane wskazane w  § 2, oraz sposób uiszczenia opłaty.  
Art. 14b. § 1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na  wniosek zainteresowanego, wydaje,  w jego indywidualnej 
sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).  
§ 2. Wniosek o  interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.  
§ 2a.18) Przedmiotem wniosku o  interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego:  
1) regulujące właściwość, uprawnienia i  obowiązki organów podatkowych;  
2) mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania, które odnoszą się do nadużycia przep isów prawa podatk o-
wego, prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub podejmowania działań w  sposób sztuczny lub bez uz a-
sadnienia ekonomicznego, w  tym: 
a) zawarte w  dziale IIIA w  rozdziale 1,  
b) zawarte w  art. 5a pkt  33d, art.  24 ust. 19 i 20, art . 30f ust.  18, 20 i  20a ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizycznych oraz art.  4a pkt  29, art.  12 ust. 13 i 14, art.  22c, art.  24a ust.  16, 18 i  18a ustawy 
z dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych,  
c) dotyczą ce przychodów zagranicznej jednostki kontrolowanej pochodzących z  transakcji z  podmiotami powiąz a-
nymi, w  przypadku gdy jednostka nie wytwarza w  związku z  tymi transakcjami wartości dodanej pod względem 
ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma, zawarte odpo wiednio w  art. 30f ust.  3 pkt 3 lit. b ustawy z  dnia 
26 lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i  art. 24a ust.  3 pkt 3 lit. b ustawy z  dnia 15  lutego 
1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych,  
d) środki ograniczające umowne korzyści.  
§ 3. Składający wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia 
zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w  sprawie oceny 
prawnej tego stanu faktycznego a lbo zdarzenia przyszłego.  
§ 3a.19) W przypadku gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny lub 
zdarzenie przyszłe obejmuje transakcję, zespół transakcji lub inne zdarzenia:  
1) z udziałem osoby fizycznej, osoby prawnej l ub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej:  
a) które mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub  
b) które prowadzą działalność gospodarczą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pośredn ictwem z a-
granicznego zakładu, a transakcja, zespół transakcji lub inne zdarzenia stanowią część lub całość działa l-
ności gospodarczej zagranicznego zakładu, lub  
c) będących stronami transakcji, zespołu transakcji lub uczestnikami zdarzenia mającymi miejsce zamies z-
kania, siedzibę lub zarząd w więcej niż jednym państwie lub terytorium, lub  
2) mające skutki transgraniczne  
− składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest obowiązany również do wskazania odpowiednio 
państwa lub terytorium miejsca za mieszkania tej osoby fizycznej, danych identyfikujących tę osobę prawną lub 
jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w tym państwa lub terytorium ich siedziby, zarządu lub 
położenia tego zagranicznego zakładu, lub państwa lub terytorium, w któ rych te skutki transgraniczne wystąpiły 
lub mogą wystąpić.  
                                                           
18) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. a ustaw y, o której mowa w odnośniku  4. 
19) Dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi pa ń-
stwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694), która wejdzie w życie z dniem 30 kwietnia 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 900 
 
 § 3b.19) Obowiązek, o którym mowa w § 3a, nie obejmuje wniosków o wydanie  interpretacji indywidualnej:  
1) dotyczących wyłącznie indywidualnej sprawy osoby fizycznej;  
2) w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.  
§ 4. Wnioskujący  o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialnoś ci karnej 
za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem  o wydani e interpretacji  w dniu złożenia wniosku 
nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej oraz że  
w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty  w decyzji lub postanowieniu organu po datkowego.  
W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.  
§ 5. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej  w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które  w dniu złożenia 
wniosku  o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celn o-
-skarbowej albo gdy  w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty  w decyzji lub postanowieniu organu 
podatkowego.  
§ 5a. Jeżeli przedstawione we wnios ku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu  będącemu 
przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej  w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie  o stwierdzeniu, że 
do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku  ma zastosowanie  interpretacja ogólna,  z jednoczes -
nym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku.  W tym przypadku  w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpret a-
cji ogólnej wraz  z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane  postanowienie przysługuje zażal enie.  
§ 5b.20) Odmawia się, w  drodze postanowienia, wydania interpretacji indywidualnej w  zakresie tych elementów stanu 
faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą:  
1) stanowić czynność lub element czynn ości określonej w  art. 119a §  1 lub  
2) być przedmiotem decyzji wydanej z  zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, lub  
3) stanowić nadużycie prawa, o  którym mowa w  art. 5 ust. 5 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów 
i usług (Dz.  U. z 2018 r. poz.  2174 , z późn. zm.21)). 
§ 5c. Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji  Skarb o-
wej o opinię  w zakresie,  o którym mowa  w § 5b, chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają  zagadnieniu, 
które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Opinię  Szefa Krajowej  
Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie odpowiadające stanowi faktycznemu  lub zdarzeniu prz yszłemu  
przedstawio nemu we wniosku  o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz  z wnioskiem  organu uprawnionego do wydania 
interpretacji indywidualnej  o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących  wnioskodawcę oraz inne podmi oty w nich 
wskazane, dołącza się do akt spraw y. 
§ 5d.22) Powzięcie uzasadnionego przypuszczenia, o  którym mowa w  § 5b, może wynikać również z  łącznej oceny 
więcej niż jednego wniosku o  wydanie interpretacji indywidualnej, nawet jeżeli zostały złożone przez różnych wniosk o-
dawców.  
§ 5e.22) Na postanowienia wydane na podstawie §  5 i 5b przysługuje zażalenie.  
§ 6. (uchylony)  
§ 6a. (uchylony)  
§ 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,  o którym 
mowa  w § 1, który zawier a dane identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane  w § 2–5, a także  sposób uiszczenia 
opłaty,  o której mowa  w art. 14f, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych  wniosków oraz zape w-
nienia sprawnej obsługi wnioskodawców.  
Art. 14c. § 1. Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego  
lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz  z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można  odstąpić 
od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowis ko wnioskodawcy jest prawidłowe  w pełnym zakresie.  
§ 2. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłow e-
go stanowiska wraz z  uzasadnieniem prawnym.  
                                                           
20) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
21) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z  2018 r. poz.  2193, 2215, 2244, 2354, 2392 i 2433  oraz 
z 2019 r. poz. 675.  
22) Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 900 
 
 § 3.23) Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o treści art.  14na oraz o  prawie wniesienia skargi do sądu adm i-
nistracyjnego.  
§ 4.24) Interpretację indywidualną wydaną  w formie dokumentu elektronicznego opatruje się kwalifikowanym  podp i-
sem elektronicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym . 
Art. 14d. § 1. Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie 
później niż w  terminie 3  miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i  okresów, 
o których mowa  w art. 139 § 4. 
§ 2. W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej interpret a-
cję indywidualną uważa się za wydaną  z zachowaniem terminu,  o którym mowa  w § 1, jeżeli zawiadomienie,  o którym 
mowa  w art. 152a § 1, zostało przesłane  przed upływem tego terminu.  
§ 3. Wnioskodawca może  w każdym czasie wystąpić  z żądaniem poinformowania go telefonicznie albo za pomocą  
środków komunikacji elektronicznej  o dacie wydania interpretacji indywidualnej oraz  o zawartej  w niej ocenie  jego stan o-
wiska albo  o innym sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Informację przekazuje się niezwłocznie,  a w przypadku gdy wnios -
kodawca wystąpił  z tym żądaniem przed wydaniem interpretacji indywidualnej – nie później  niż w dniu roboczym następ u-
jącym po dniu wydania tej interpretacji albo innego rozstrzygnięcia  w sprawie.  
Art. 14da. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może  z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub  
objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając  w szczególności  orzecznictwo sądów, Tryb u-
nału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.  
Art. 14e. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może  z urzędu:  
1) zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględn iając  w szczególności 
orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;  
2) uchylić wydaną interpretację indywidualną  i umorzyć postę powanie  w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, 
jeżeli  w dniu jej wydani a istniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania  w sprawie wydania interpretacji ind y-
widualnej ; 
3)25) uchylić wydaną interpretację indywidualną z  uwagi na wystąpienie przesłanki wymienionej w  art. 14b §  5b 
i odmówić, w  drodze postanowienia, na które służ y zażalenie, wydania interpretacji indywidualnej.  
§ 1a. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może  z urzędu:  
1) zmienić interpretację indywidualną  w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie  
art. 54 § 3 ustawy  z dnia 3 0 sierpnia 2 002 r. – Prawo  o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1302 , 1467, 1544 i 1629  oraz z 2019 r. poz.  11 i 60); 
2) stwierdzić wygaśniecie interpretacji indywidualnej, jeżeli jest ona niezgodna  z interpretacją ogólną wydaną w  takim  
samym stanie prawnym;  
3) uchylić wydaną interpretację indywidualną  i wydać postanowienie,  o którym mowa  w art. 14b § 5a; 
4) zmienić postanowienie,  o którym mowa  w art. 14b § 5a, w przypadku zmiany interpretacji ogólnej wskazanej  w tym 
postanowieniu;  
5) uchylić postanowienie,  o którym mowa  w art. 14b § 5a, jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie 
przyszłe nie odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem wskazanej  w postanowieniu interpretacji ogólnej,  
i rozpatruje wniosek  o interpretację  indywidualną.  
§ 2. Zmiana interpretacji indywidualnej następuje  w odniesieniu do opisanego we wniosku stanu faktycznego  lub zd a-
rzenia przyszłego, na podstawie którego wydana została zmieniona interpretacja.  
§ 3. Uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia inte rpretacji indywidualnej oraz zmiana lub uchylenie postanowienia,  
o którym mowa  w art. 14b § 5a, następuje  w formie postanowienia, na które służy zażalenie.  
§ 4. Zmianę interpretacji indywidualnej oraz postanowienia,  o których mowa  w § 3, doręcza się podmio towi,  któremu  
w danej sprawie zostały wydane interpretacja indywidualna lub postanowienie, albo jego następcy prawnemu.  
§ 5. Stwierdzając wygaśnięcie interpretacji indywidualnej,  w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji  
ogólnej wraz  z podaniem  miejsca jej publikacji.  
                                                           
23) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
24) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 10 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku  10; ze zmianą wprowadzoną przez art.  7 ustawy  
z dnia 6  grudnia 2018  r. o zmianie ustawy o  dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z  2019  r. poz. 60) , która 
weszła w  życie z  dniem 4 marca 2019  r. 
25) Dodany przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 900 
 
 Art. 14f. § 1. Wniosek o  wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w  wysokości 40  zł, którą należy wpł a-
cić w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku.  
§ 2. W przypadku wystąpienia w  jednym wniosku o  wydanie interpretacji i ndywidualnej odrębnych stanów faktyc z-
nych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub 
zdarzenia przyszłego.  
§ 2a. Zwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w  terminie 7  dni od dni a zakończenia postępowania 
w sprawie wydania interpretacji.  
§ 2b. Opłata za wniosek  o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie  w przypadku:  
1) wycofania wniosku – w całości;  
2) wycofania części wniosku  w odniesieniu do przedstawionego  w nim odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia  przy-
szłego – w odpowiedniej części;  
3) uiszczenia jej  w kwocie wyższej od należnej – w odpowiedniej części . 
§ 3. Opłata za wniosek  o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 14g. § 1.26) Wniosek  o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych  w art. 14b § 3 
lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.  
§ 1.27) Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów ok reślonych w art. 14b § 3 lub 3a  
lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. (uchylony)  
Art. 14h. W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy  art. 120, 
art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a,  art. 168, art. 169 § 1–2 
i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracy jnego,  
art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 1 6 i 23 działu IV.   
Art. 14i. § 1. Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w  Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów 
oraz zamieszczane w  Biuletynie Informacji Pu blicznej.  
§ 1a. Objaśnienia podatkowe są zamieszczane  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej  urzędu  
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych pod nazwą „Objaśnienia podatkowe”,  wraz  z oznacz e-
niem daty ich zamieszcz enia.  
§ 2. Interpretacja indywidualna, jej zmiana oraz postanowienia,  o których mowa  w art. 14e § 3, wraz  z informacją  
o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących 
przedmiotem interpretacj i. 
§ 3. Interpretacja indywidualna, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty  wskazane  
w treści interpretacji, jest niezwłocznie zamieszczana  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie  podmiotowej urzędu 
obsługującego ministra  właściwego do spraw finansów publicznych.  
§ 4. W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego  do spraw 
finansów publicznych zamieszcza się informację  o zmianie, uchyleniu oraz stwierdzeniu wygaśnięcia  interpretacji indyw i-
dualnej.  
§ 5. W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego  do spraw 
finansów publicznych zamieszcza się informacje  o nieprawidłowych interpretacjach indywidualnych,  które  z powodu 
śmierci, likwidacji lub rozwiązania wnioskodawcy, dla którego interpretacja indywidualna  została wydana, nie mogą zostać 
zmienione, uchylone lub nie można stwierdzić ich wygaśnięcia.  
Art. 14j. § 1. Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wyd aje wójt, burmistrz (prezydent miasta), 
starosta lub marszałek województwa.  
§ 2. W zakresie,  o którym mowa  w § 1, opłata za wniosek  o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi  dochód 
budżetu jednostki samorządu terytorialnego.  
                                                           
26) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 27. 
27) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 900 
 
 § 2a. Wójt, burmistrz (prez ydent miasta), starosta lub marszałek województwa zmienia wydaną przez ten  organ inte r-
pretację indywidualną, uchyla ją  i stwierdza jej wygaśnięcie oraz zmienia lub uchyla postanowienie,  o którym mowa  
w art. 14b § 5a. 
§ 3. W zakresie nieuregulowanym  w § 1–2a stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.  
Art. 14k. § 1. Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub  
przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administ racyjnego uchylającego  inter-
pretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również  w przypadku nieuwzględnienia  jej w rozstrzygnięciu 
sprawy podatkowej.  
§ 2. Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, 
jak również w  przypadku nieuwzględnienia jej w  rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.  
§ 3. W zakresie związanym  z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której wygaśnięcie  stwierdz o-
no, lub interpretacji nieuwzględnion ej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania  w sprawach  
o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,  a postępowanie wszczęte  w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza 
się odsetek za zwłokę.  
Art. 14l. W przypadku gdy skutki p odatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący 
przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji 
indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalni a z obowiązku zapłaty podatku.  
Art. 14m.  § 1. Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono 
lub która  nie została uwzględniona  w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie  z obowiązku zapła ty 
podatku  w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:  
1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w  wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub 
interpretacji nieuwzględnionej w  rozstrzygnięci u sprawy podatkowej oraz  
2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, 
miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.  
§ 2. Zwolnienie,  o którym mowa  w § 1, obejmuje:  
1) w przypadku rocznego rozliczenia podatków – okres do końca roku podatkowego,  w którym opublikowano  zmienioną 
interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej  wygaśnięcie albo doręcz o-
no organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego  interpretację indywidualną ze 
stwierdzeniem jego prawomocności;  
2) w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków – okres do końca kwartału,  w którym opublikowano  zmienioną 
interpreta cję ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie  albo 
doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego  interpretację indywidualną 
ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał  następny;  
3) w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków – okres do końca miesiąca,  w którym opublikowano  zmienioną 
interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie  albo doręcz o-
no organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego  interpretację indywidualną ze 
stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.  
§ 3. Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w  decyzji określającej lub ustalającej wysokość 
zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o  którym mowa 
w § 1, albo – w przypadku uiszczenia podatku w  zakresie objętym tym zwolnieniem – określa wysokość nadpłaty.  
§ 4. Organ podatkowy informuje podatnik a w formie pisemnej o  dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o  którym mowa 
w § 2, podając jednocześnie informacje, z  jakim dniem kończy się okres zwolnienia z  obowiązku płacenia podatku wynik a-
jącego z  uchylonej przez orzeczenie interpretacji.  
Art. 14n. § 1. Przepisy  art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w  przypadku:  
1) zastosowania się przez spółkę do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem spółki na wniosek osób 
planujących utworzenie tej spółki – w zakresie dotyczącym działalności tej spół ki; 
1a) zastosowania się przez podatkową grupę kapitałową  w rozumieniu przepisów  o podatku dochodowym od  osób pra w-
nych do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem grupy, na wniosek spółki planującej  utworzenie tej 
grupy,  w zakresie działalności  tej podatkowej grupy kapitałowej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 900 
 
 2) zastosowania się przez oddział lub przedstawicielstwo do interpretacji indywidualnej dotyczącej działalności tego 
oddziału lub przedstawicielstwa wydanej przed powstaniem tego oddziału lub przedstawicielstwa na wniosek  tworz ą-
cego je przedsiębiorcy ; 
3)28) zastosowania się przez przedsiębiorstwo w spadku do interpretacji indywidualnej wydanej przed śmiercią  przedsi ę-
biorcy na jego wniosek.  
§ 2. W przypadkach,  o których mowa  w § 1, zmianę, uchylenie lub stwierdzenie wygaśnię cia interpretacji  indywid u-
alnej albo zmianę lub uchylenie postanowienia,  o którym mowa  w art. 14b § 5a, doręcza się odpowiednio  spółce, podatk o-
wej grupie kapitałowej  w rozumieniu przepisów  o podatku dochodowym od osób prawnych,  oddziałowi lub przedstaw i-
cielstwu, wskazanym przez wnioskującego  o wydanie interpretacji indywidualnej.  
§ 3. Przepisy  art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio  w przypadku:  
1)29) uchylenia interpretacji indywidualnej – na podstawie art.  14e §  1 pkt 3 lub §  1a pkt  3; 
2) zmiany lub uc hylenia postanowienia,  o którym mowa  w art. 14b § 5a. 
§ 4.30) W przypadku zastosowania się przez podatnika w  danym okresie rozliczeniowym do:  
1) objaśnień podatkowych,  
2) utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej  
– stosuj e się odpowiednio przepisy art.  14k–14m.  
§ 5. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną,  o której mowa  w § 4 pkt 2, rozumie się wyjaśnienia zakresu  i sposobu 
stosowania przepisów prawa podatkowego, dominujące  w interpretacjach indywidualnych wydawanych  w takich samych 
stanach faktycznych lub  w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz  w takim samym  stanie prawnym, 
w trakcie okresu rozliczeniowego,  o którym mowa  w § 4, oraz  w okresie 1 2 miesięcy przed rozpoczęciem  tego okresu 
rozliczeniowego.  
§ 6. W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego,  o którym mowa  w § 4, oraz okresu 1 2 miesięcy przed rozpocz ę-
ciem  tego okresu rozliczeniowego zastosowanie mają wydane  w odniesieniu do takiego samego zagadnienia interpretacja  
ogólna lub objaśnienia podatkowe, wyda ne w takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub  w trakcie okresu ro z-
liczeniowego,  o którym mowa  w § 4, począwszy od dnia opublikowania takiej interpretacji ogólnej  lub zamieszczenia 
takich objaśnień podatkowych przez utrwaloną praktykę interpretacyj ną, o której mowa  w § 4 pkt 2, należy rozumieć o d-
powiednio wyjaśnienie zakresu  i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego  wynikające  z interpretacji ogólnej lub 
wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego, dotyczące stosowania tych przepisów,  zawarte  w objaśnieniach podatkowych.  
§ 7. Przez okres rozliczeniowy,  o którym mowa  w § 4, w przypadku podatków nierozliczanych okresowo, rozumie  się 
miesiąc,  w którym powstał obowiązek podatkowy  w danym podatku.  
Art. 14na.  § 1.31) Przepisów  art. 14k–14n nie stosuje się , jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące prze d-
miotem  interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:  
1) z zastosowaniem  art. 119a;  
2) w związku  z wystąpieniem nadużycia prawa,  o którym mowa  w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 1 1 marca 200 4 r. o podatku 
od towarów  i usług;  
3)32) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.  
§ 2.33) Przepisów art.  14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w  decyzjach wymienionych 
w § 1, jest skut kiem zastosowania się do  utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatk o-
wych.  
Art. 14nb.34) W przypadku, o którym mowa w art. 14b § 3a, przepisy art.  14k−14n stosuje się do transakcji, z e-
społu transakcji lub innego zdarzeni a w zakresie, w jakim we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zgo d-
nie z art.  14b § 3a zostały wskazane państwa, terytoria i dane, o których mowa w tym  przepisie.  
                                                           
28) Dodany przez art. 78 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
29) W brzmieniu ustalon ym przez art. 3 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
30) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
31) Oznaczenie  § 1 nadane przez art. 3 p kt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
32) Dodany przez art. 3 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
33) Dodany przez art. 3 pkt 8 lit. b  ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
34) Dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 900 
 
 Art. 14o. § 1. W  razie niewydania interpretacji indywidualnej w  terminie określonym  w art. 14d uznaje się, że w  dniu 
następującym po dniu, w  którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawid -
łowość stanowiska wnioskodawcy w  pełnym zakresie.  
§ 2. Przepisy  art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpow iednio.  
Art. 14p. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowi ą-
zań osób trzecich oraz do należności, o  których mowa  w art. 52 § 1. 
Art. 14r. § 1. Z wnioskiem  o wydanie interpretacji indywidualnej moż e wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych  
uczestniczących  w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć  w tym samym  zdarzeniu prz y-
szłym (wniosek wspólny).  
§ 2. Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania  w sprawie  inter-
pretacji, oraz składają oświadczenie,  o którym mowa  w art. 14b § 4. 
§ 3. Interpretację indywidualną lub postanowienie  w sprawie doręcza się podmiotowi wskazanemu jako strona.  Pozo-
stałym zainteresowanym doręcza się odpis i nterpretacji lub postanowienia.  
§ 4. Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie  z art. 14f i liczby zainteresow a-
nych  wskazanych we wniosku.  
§ 5. W zakresie nieuregulowanym  w § 1–4 przepisy niniejszego rozdziału stosuje si ę odpowiednio.  
§ 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wzór wniosku  wspólnego 
zawierającego dane identyfikujące zainteresowanych oraz dane wskazane  w § 2 i w art. 14b § 3–5, a także  sposób uiszcz e-
nia opłaty,  o której mowa  w § 4, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych  wniosków oraz zape w-
nienia sprawnej obsługi wnioskodawców.  
Art. 14s.35) § 1. Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zamawiający w rozumieniu  usta-
wy z d nia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986  i 2215  oraz z 2019 r. poz. 53 
i 730) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem  publicznym, podmiot 
publiczny w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2 008 r. o partnerstwie publiczno -prywatnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1834 
oraz z 2018  r. poz. 1693) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia  wynagrodzenia w związku z zawieraną umową 
o partnerstwie publiczno -prywatnym, lub zamawiający w r ozumieniu  ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie 
koncesji na roboty budowlane l ub usługi (Dz. U. poz. 1920, z 2018 r. poz. 1669 i 1693  oraz z 2019 r. poz. 730 ) w zakresie 
mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz  z ewen tualn ą płatnością od zamawiającego 
w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi.  Przepisu art. 14b § 4 nie stosuje się.  
§ 2. Przepisy art. 14k –14n stosuje się odpowiednio do wykonawcy, partnera prywatnego lub koncesjonariusza.  
Rozdzi ał 2 
Właściwość organów podatkowych  
Art. 15. § 1. Organy podatkowe przestrzegają z  urzędu swojej właściwości rzeczowej i  miejscowej.  
§ 2. Właściwość rzeczowa  i miejscowa jest ustalana  z uwzględnieniem również zakresu zadań  i terytorialnego zasięgu 
działani a organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów.  
Art. 16. Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.  
Art. 17. § 1. Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość mie jscową organów podatkowych ustala się 
według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego  w art. 133 § 2. 
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, wła ściwość mie j-
scową organów podatkowych w  sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, 
płatników lub inkasentów w  sposób odmienny niż określony w  § 1, uwzględniając w  szczególności posiadanie miejsca 
zamieszkania lub si edziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.  
Art. 17a. Organem podatkowym właściwym miejscowo w  sprawie orzeczenia o  odpowiedzialności podatkowej osoby 
trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika , płatnika lub inkasenta.  
                                                           
35) W brzmieniu ustalonym przez art. 10 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o partnerstwie publiczno -prywatnym oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1693), która weszła w życie z dniem 19 września 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 900 
 
 Art. 17b. § 1. Organem podatkowym właściwym miejscowo  w sprawie praw  i obowiązków podatnika (płatnika,  inka-
senta), przejętych przez następcę prawnego, jest organ podatkowy właściwy dla następcy prawnego.  
§ 2. Organem podatkowym wł aściwym miejscowo  w sprawach następstwa prawnego spadkobierców oraz zapisobie r-
ców jest organ właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy.  
Art. 18. § 1. Jeżeli w  trakcie roku podatkowego lub określonego w  odrębnych przepisach innego okr esu rozliczeni o-
wego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właśc i-
wym miejscowo za ten okres rozliczeniowy pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w  pierwszym dniu roku 
podatkowego lub okr esu rozliczeniowego.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, przypadki,  w któ-
rych, w  razie zmiany właściwości miejscowej w  trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym org a-
nem podatkowy m jest organ inny niż wymieniony w  § 1, uwzględniając w  szczególności zmianę miejsca zamieszkania, 
pobytu lub siedziby podatnika.  
Art. 18a. § 1. Jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie pow o-
dujące zmianę wł aściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w  sprawach 
dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych 
zdarzeń, z  zastrzeżeniem  art. 18b. 
§ 2. Minister w łaściwy do spraw finansów publicznych może określić,  w drodze rozporządzenia, przypadki,  
w których,  w razie zmiany właściwości miejscowej po zakończeniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego,  właś-
ciwym organem podatkowym będzie organ inny niż wymien iony w § 1, uwzględniając  w szczególności przypadki  zmiany 
miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.  
Art. 18b. § 1. Organy podatkowe właściwe  w dniu wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej  
do określenia lub ustalenia wysokości  zobowiązania podatkowego pozostają właściwe we wszystkich sprawach  związanych 
ze zobowiązaniem podatkowym, które jest przedmiotem postępowania lub kontroli, chociażby  w trakcie postępowania lub 
kontroli nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.  
§ 2. Jeżeli zdarzenie powodujące zmianę właściwości organu podatkowego nastąpiło po zakończeniu kontroli  poda t-
kowej, organem właściwym miejscowo  w sprawie, której ta kontrola dotyczy, pozostaje organ właściwy  w dniu wszczęcia 
kontroli podatkowej.  
§ 3. Przep isy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio:  
1) w razie następstwa prawnego powodującego zmianę właściwości;  
2) w sprawach,  o których mowa  w art. 21 § 3a, art. 24 i art. 30; 
3) w sprawach orzekania  o odpowiedzialności osób trzecich.  
Art. 18c. § 1. Szef Krajowej Ad ministracji Skarbowej może,  w celu usprawnienia  i przyspieszenia kontroli podatk o-
wej lub postępowania podatkowego  w pierwszej instancji, wyznaczyć,  w drodze postanowienia, odpowiednio naczelnika 
urzędu skarbowego albo dyrektora izby administracji skarbowej  jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub 
postępowań  w sprawach dotyczących podatników pozostających  w zakresie właściwości miejscowej różnych organów, 
jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów 
jego popełnienia,  z zastrzeżeniem § 2. 
§ 2. Dyrektor izby administracji skarbowej może,  w celu usprawnienia  i przyspieszenia kontroli podatkowej lub p o-
stępowania podatkowego, wyznaczyć,  w drodze postanowienia, nadzorowanego naczelnik a urzędu skarbowego jako właś -
ciwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań  w sprawach dotyczących podatników pozostających  w zakresie 
właściwości miejscowej różnych nadzorowanych naczelników, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia pr ze-
stępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.  
§ 3. Wyznaczonym organem podatkowym może być wyłącznie organ właściwy przynajmniej dla jednego  z podatn i-
ków.  
§ 4. W razie wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli podatkowej lub  postępowania podatkowego wyznaczony  
organ podatkowy przejmuje kontrolę lub postępowanie do dalszego prowadzenia. Czynności podjęte  w toku kontroli 
podatkowej oraz we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają  w mocy.  
§ 5. Postanowienie  w sprawie wyznacze nia organu podatkowego określa podatnika, dla którego został wyznaczony  
organ podatkowy, oraz zakres spraw tego podatnika objętych właściwością wyznaczonego organu podatkowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 900 
 
 § 6. Postanowienie  w sprawie wyznaczenia organu podatkowego doręcza się podatni kowi, dla którego został wyzn a-
czony organ podatkowy, wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym uprzednio,  
a w przypadku,  o którym mowa  w § 1, także dyrektorom izb administracji skarbowej.  
Art. 18d. § 1. Organ podatkowy pierwszej i nstancji przekazuje,  w drodze postanowienia, do dalszego prowadzenia 
przez naczelnika urzędu celn o-skarbowego, po wyrażeniu uprzednio zgody przez ten organ, prowadzone postępowanie 
podatkowe, jeżeli informacje otrzymane przez organ podatkowy  z banku lub  innej instytucji finansowej, o  których mowa  
w art. 182, nie pozwalają na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy.  
§ 2. Postanowienie,  o którym mowa  w § 1, powinno zawierać  w szczególności:  
1) wskazanie postępowania podatkowego, którego przejęc ie dotyczy;  
2) uzasadnienie, że informacje otrzymane przez organ podatkowy  z banku lub innej instytucji finansowej nie pozwalają  
na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy;  
3) wskazanie naczelnika urzędu celn o-skarbowego właściwego na dzień wszczęcia przejmowanego postępowania poda t-
kowego.  
§ 3. Czynności podjęte we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają  w mocy.  
§ 4. Postanowienie  o przekazaniu sprawy doręcza się stronie, właściwemu naczelnikowi urzędu celno -skarbowego 
oraz dyrektorowi iz by administracji skarbowej nadzorującemu naczelnika urzędu skarbowego.  
Art. 19. § 1. Spory o  właściwość rozstrzyga:  
1) między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego dyrektora 
izby administracji skarbowej  – dyrektor tej izby administracji skarbowej;  
2) między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowych różnych dyrektorów 
izb administracji skarbowej – Szef Krajowej Administracji Skarbowej;  
3) między naczelnikami urzędów celno-skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego 
dyrektora izby administracji skarbowej – dyrektor tej izby administracji skarbowej;  
4) między naczelnikami urzędów celn o-skarbowych działających na obszarze właściwości miejscow ej różnych dyrekt o-
rów izb administracji skarbowej – Szef Krajowej Administracji Skarbowej;  
4a) między naczelnikami urzędów skarbowych  a naczelnikami urzędów celno -skarbowych – Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej;  
5) między wójtem, burmistrzem (prezydente m miasta), starostą albo marszałkiem województwa  a naczelnikiem urzędu 
skarbowego lub naczelnikiem urzędu celno -skarbowego – sąd administracyjny;  
6) między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i  starostami – wspólne dla nich samorządowe kolegium odw o-
ławcze, a  w razie braku takiego kolegium – sąd administracyjny;  
7) między marszałkami województw – sąd administracyjny;  
8) w pozostałych przypadkach – Szef Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 2. Spór o  właściwość rozstrzyga się, w  drodze postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu.  
§ 3.36) W przypadkach,  o których mowa  w § 1 pkt 2, 4 i  4a, wniosek  o rozstrzygnięcie sporu wnosi odpowiednio n a-
czelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno -skarbowego za pośrednictwem właściwego dyrektora izby a dmin i-
stracji skarbowej.  
Art. 20. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o  właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło wszczęcie 
postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.  
                                                           
36) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  5 pkt 1 ustawy  z dnia 9  listopada 2018  r. o zmianie ustawy o  Krajowej Administracji Skarbowej 
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2354),  która weszła w  życie z  dniem 2 stycznia  2019 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ II A 
Porozumienia  w sprawach ustalenia cen transferowych37) 
Art. 20a. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zwany  w niniejszym dziale „organem właściwym  w sprawie 
porozumienia”, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność istotnych warunk ów ustalonych pomiędzy tym 
podmiotem krajowym  a powiązanym  z nim podmiotem lub podmiotami  z warunkami, które ustaliłyby między sobą nie -
zależne podmioty, oraz potwierdza prawidłowość wy boru metody ustalania cen transferowych  w uznanych przez ten organ 
waru nkach,  w tym określa:37) 
1) profil funkcjonalny podmiotów powiązanych, których dotyczą uznane warunki, obejmujący  w szczególności  pełnione 
funkcje, ponoszone ryzyka  i zaangażowane aktywa;  
2)37) algorytm kalkulacji ceny tran sferowej ; 
3)37) inne reguły stosowania metody ustalania cen trans ferowych . 
§ 2. Organ właściwy  w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność istotnych  
warunków  ustalonych  w umowie  o podziale kosztów zawartej  z powiązanym  z nim podmiotem lub podmiotami  z waru n-
kami, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niezależne,  w tym: 
1) profil funkcjonalny podmiotów powiązanych, pomiędzy którymi została zawarta umowa  o podzia le kosztów,  obejm u-
jący w szczególności pełnione funkcje, ponoszone ryzyka  i zaangażowane aktywa;  
2) algorytm podziału kosztów;  
3) inne reguły podziału kosztów.  
§ 3. W sprawach,  o których mowa  w § 1 i 2, wydaje się decyzje  w sprawie porozumienia.  
Art. 20b. Na wniosek podmiotu krajowego,  w sprawach,  o których mowa  w art. 20a, organ właściwy  w sprawie  poro-
zumienia może porozumiewać się  z władzą podatkową właściwą dla podmiotu zagranicznego powiązanego  z podmiotem 
krajowym (porozumienie dwustronne) lub władzami  podatkowymi właściwymi dla podmiotów zagranicznych  powiązanych  
z podmiotem krajowym (porozumienie wielostronne),  w przypadku gdy warunki,  o których  mowa  w art. 20a § 1, dotyczą 
podmiotu lub podmiotów zagranicznych.  
Art. 20c. Decyzji  w sprawie porozumienia  nie wydaje się  w zakresie transakcji:  
1) zakończonych przed dniem złożenia wniosku,  o którym mowa  w art. 20a; 
2) rozpoczętych przed dniem złożeniem wniosku,  o którym mowa  w art. 20a, a które  w dniu złożenia wniosku są objęte 
postępowaniem podatkowym, kont rolą podatkową, kontrolą celn o-skarbową lub postępowaniem przed sądem admin i-
stracyjnym.  
Art. 20d. § 1. W  przypadku gdy władza podatkowa właściwa dla podmiotu zagranicznego nie wyraża zgody na z a-
warcie porozumienia lub istnieje uzasadnione prawdopodobieńst wo niewyrażenia takiej zgody w  terminie 6  miesięcy od 
dnia wystąpienia o  nią, organ właściwy w  sprawie porozumienia zawiadamia o  tym wnioskodawcę.  
§ 2. W przypadku, o  którym mowa w  § 1, wnioskodawca może w  terminie 30  dni od dnia doręczenia zawiadomienia:  
1) wycofać wniosek o  zawarcie porozumienia – za zwrotem połowy wniesionej opłaty;  
2) zmienić wniosek o  zawarcie porozumienia dwustronnego na wniosek o  zawarcie porozumienia jednostronnego – za 
zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;  
3) zmienić wniosek o  zawarcie porozumienia wielostronnego na wniosek o  zawarcie porozumienia dwustronnego, jeżeli 
władza podatkowa tylko jednego państwa wyraża zgodę na zawarcie porozumienia – za zwrotem jednej czwartej 
wniesionej opłaty;  
4) zaakceptować zawarcie porozumienia  dwustronnego lub wielostronnego bez uwzględnienia tych podmiotów zagr a-
nicznych powiązanych, których dotyczą przeszkody wymienione w  § 1 – bez zmiany wysokości opłaty.  
Art. 20e. Przed złożeniem wniosku,  o którym mowa  w art. 20a, podmiot zainteresowany zawa rciem porozumienia  
może zwrócić się do organu właściwego  w sprawie porozumienia  o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących  zawie-
rania porozumienia  w indywidualnej sprawie,  w szczególności celowości zawierania porozumienia,  zakresu niezbędnych 
informac ji, trybu  i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia oraz przewidywanych warunków  i czasu jego ob o-
wiązywania.  
                                                           
37) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 900 
 
 Art. 20f. § 1. W sprawach,  o których mowa  w art. 20a § 1, wnioskujący obowiązany jest do wskazania wybranej  
metody ustalania ceny trans ferow ej, w szczególności wskazania jednej  z metod,  o których mowa  w przepisach  o podatku 
dochodowym od osób prawnych lub przepisach  o podatku dochodowym od osób fizycznych,  i przedstawienia propozycji 
jej stosowania oraz warunków,  o których mowa  w art. 20a § 1, wraz  z uzasadnieniem  i dokumentami mającymi wpływ na 
przedstawione propozycje,  w tym:37) 
1) opisu sposobu stosowania proponowanej metody  w odniesieniu do przedmiotu wniosku,  w szczególności do wskazania:  
a)37)  algorytmu kalkulacji ceny trans ferowej , 
b)37)  prognoz finansowych, na których opiera się kalkulacja ceny trans ferowej , 
c)37)  analizy danych porównawczych, jakie wykor zystano do kalkulacji ceny transferowej ; 
2) okoliczności mogących mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny trans ferowej , w szczególności:37) 
a) warunków ustalonych między podmiotami,  w tym opisu przebiegu transakcji pomiędzy  podmiotami powiązan y-
mi, która ma być przedmiotem decyzji,  o której mowa  w art. 20a § 3, 
b) analizy aktywów, funkcji  i ryzyk podmiotów powiązanych wnioskujących  o wydanie decyzji  w sprawie  poroz u-
mienia,  a także opisu przewidywanych kosztów związanych  z transakcją,  o której mowa  w lit. a, 
c)37)  opisu strategii gospodarczej podmiotów powiązanych,  o których mowa  w art. 20 § 1, i innych okoliczności, jeżeli  
ta strategia lub okoliczności mają wpływ na cenę trans ferową , 
d)37)  danych dotyczących sytuacji gospodarczej  w branży,  w której prowadzi działalność wnioskodawca,  w tym da-
nych dotyczących operacji gospodarczych zawieranych przez podmioty niepowiązane, które wykorzystano  do 
sporządzenia kalkul acji ceny trans ferowej , 
e) struktury organizacyjnej  i kapitałowej wnioskodawcy oraz podmiotów,  o których mowa  w art. 20a § 1, oraz opisu 
stosowanych przez te podmioty zasad rachunkowości finansowej;  
3) dokumentów mających istotny wpływ na warunki,  o któryc h mowa  w art. 20a § 1, w szczególności tekstów  umów, 
porozumień  i innych dokumentów wskazujących na zamiary podmiotów powiązanych;  
4) propozycji okresu obowiązywania porozumienia wraz ze wskazaniem, czy wniosek dotyczy porozumienia rozpocz y-
nającego  się od dnia złożenia wniosku;  
5) wykazu podmiotów powiązanych, biorących udział  w ustalaniu warunków, wraz  z ich pisemną zgodą na przedłożenie  
organowi właściwemu  w sprawie porozumienia wszelkich dokumentów dotyczących przedmiotu decyzji  w sprawie 
porozumienia  i złożenia niezbędnych wyjaśnień;  
6)37) opisu założeń krytycznych, na których oparta jest zdolność metody do dokładnego odzwierciedlenia cen trans fero-
wych  zgodnie  z zasadą ceny rynkowej.  
§ 2. Wnioskujący  o zawarcie porozumien ia, o którym mowa  w art. 20a § 2, jest obowiązany do przedstawienia  propo-
zycji warunków,  o których mowa  w art. 20a § 2, wraz  z uzasadnieniem  i dokumentami mającymi wpływ na  przedstawione 
propozycje,  w tym: 
1) wybranej metody podziału kosztów;  
2) opisu spos obu stosowania proponowanej metody  w odniesieniu do przedmiotu decyzji  w sprawie porozumienia,  
w szczególności do wskazania:  
a) algorytmu podziału kosztów,  
b)37)  prognoz finansowych, na których opiera się kalkulacja ceny t ransferowej , 
c)37)  analizy danych porównawczych, jakie wykorzystano do kalkulacji ceny trans ferowej ; 
3) okoliczności mogących mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny trans ferowej , w szczególności:37) 
a) warunków ustalonych między podmiotami powiązanymi  w związku  z zawarciem umowy  o podziale kosztów,  
w tym zasad przystąpienia do umowy  i odstąpienia od umowy  o podziale kosztów,  
b) analizy aktywów, funkcji  i ryzyk podmiotów powiązanych, które m ają być objęte decyzją  w sprawie porozumienia,  
c) opisu przewidywanych kosztów  i wartości wkładów związanych  z przedmiotem wniosku,  
d) opisu strategii gospodarczej podmiotów powiązanych,  o których mowa  w art. 20a § 2, i innych okoliczności,  
jeżeli ta strat egia lub te okoliczności mają wpływ na algorytm podziału kosztów,  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 900 
 
 e)37)  danych dotyczących sytuacji gospodarczej  w branży,  w której prowadzi działalność wnioskodawca,  w tym 
danych dotyczących operacji gospodarczych zawiera nych przez podmioty niepowiązane, które wykorzystano  do 
sporządzenia kalkulacji ceny trans ferowej , 
f) struktury organizacyjnej  i kapitałowej wnioskodawcy oraz podmiotów,  z którymi została zawarta umowa  
o podziale kosztów, oraz opisu stosowanych przez te po dmioty zasad rachunkowości finansowej;  
4)37)  dokumentów mających istot ny wpływ na wysokość ceny transferowej , w szczególności tekstów umów, porozumień  
i innych dokumentów wskazujących na zamiary podmiotów powiązanych;  
5) propozycji okresu obowiązywania decyzji wraz ze wskazaniem, czy wniosek dotyczy porozumienia rozpoczynającego  
się od dnia złożenia wniosku;  
6) wykazu podmiotów powiązanych, pomiędzy którymi została zawarta umowa  o podziale kosztów, wraz  z ich zgodą na 
przed łożenie organowi właściwemu  w sprawie porozumienia wszelkich dokumentów dotyczących  porozumienia 
i złożenia niezbędnych wyjaśnień;  
7) opisu założeń krytycznych, na których oparta jest zdolność wskazanej we wniosku metody podziału kosztów  do  
dokładnego odz wierciedlenia zasady ceny rynkowej,  w szczególności warunków przystąpienia do umowy  i odstąpi e-
nia od umowy  o podziale kosztów.  
Art. 20g. § 1.37) W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania ceny 
trans ferowej  i zasad jej stosowania lub wątpliwości do treści dokumentów załączonych do wniosku, organ właściwy 
w sprawie porozumienia zwraca się o  wyjaśnienie tych wątpliwości lub przedłożenie dokumentów uzupełniających.  
§ 2. W celu wyjaśni enia wątpliwości, o  których mowa w  § 1, organ właściwy w  sprawie porozumienia może organ i-
zować spotkanie uzgodnieniowe.  
§ 3. Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być ponadto 
utrwalony za pomocą aparat ury rejestrującej obraz i  dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.  
Art. 20h. § 1.37) Do czasu wydania decyzji  w sprawie porozumienia wnioskodawca może zmienić,  z zastrzeżeniem § 2, 
propozycję wyboru metody ustalania ceny trans ferowej  lub warunków,  o których mowa  w art. 20a. 
§ 2.37) Jeżeli  w toku postępowania organ właściwy  w sprawie porozumienia stwierdzi, że przedstawione przez  wniosko-
dawcę  warunki różnią się od warunków, które ustali łyby między sobą niezależne podmioty, lub istnieją inne  przeszk ody, 
które nie pozwalają na zaakceptowanie metody ustalania ceny trans ferowej  lub metody podziału kosztów  lub waru nków, 
o których mowa  w art. 20a, zawiadamia  o tych przeszkodach wnioskodawcę. Z awiadomienie  powinno zawierać uz asadni e-
nie faktyczne  i prawne. Wnioskodawca  w terminie 3 0 dni od dnia doręczenia zawiadomienia  może zmienić wniosek lub 
złożyć dodatkowe wyjaśnienia  i dokumenty.  
§ 3. W przypadku wycofania wniosku po doręczeniu zawiadomienia , o którym mowa  w § 2, organ właściwy  
w sprawie porozumienia wydaje decyzję  o umorzeniu postępowania  w sprawie porozumienia, wskazując przeszkody  za-
warcia porozumienia przedstawione  w zawiadomieniu. Decyzję tę przekazuje się niezwłocznie naczelnikowi urzęd u ska r-
bowego  i naczelnikowi urzędu celn o-skarbowego właściwym dla wnioskodawcy.  
Art. 20i. § 1. (uchylony)  
§ 1a. Decyzja  w sprawie porozumienia nie może dotyczyć okresu sprzed dnia złożenia wniosku.  
§ 2. Organ właściwy  w sprawie porozumienia niezwłocznie d oręcza odpis decyzji,  o której mowa  w § 6 i w art. 20a § 3, 
również podmiotowi powiązanemu  z wnioskodawcą, wskazanemu  w decyzji  w sprawie porozumienia.  
§ 2a. Decyzję,  o której mowa  w § 6 i w art. 20a § 3, doręcza się naczelnikowi urzędu skarbowego  i naczel nikowi 
urzędu celn o-skarbowego właściwym dla podmiotów krajowych,  o których mowa  w art. 20a. 
§ 3. (uchylony)  
§ 4. Termin obowiązywania decyzji w  sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 5  lat. 
§ 5. Decyzja,  o której mowa  w § 6 i w art. 20a § 3, może być odnawiana na kolejne okresy, nie dłuższe  niż 5 lat, na 
wniosek podmiotu krajowego,  o którym mowa  w art. 20a, jeżeli elementy decyzji,  o której mowa  w § 6 i w art. 20a § 3, nie 
uległy istotnej zmianie. Wniosek  w sprawie odnowienia decyzji powinien być z łożony  nie później niż na 6 miesięcy przed 
upływem okresu obowiązywania decyzji,  o której mowa  w § 6 i w art. 20a § 3, i powinien zawierać opis zmian elementów 
tej decyzji wraz  z uzasadnieniem.  
§ 6. Odnowienie decyzji  w sprawie porozumienia następuje  w drodze decyzji.  
§ 7. Początkiem terminu obowiązywania decyzji,  o której mowa  w § 6, jest dzień następujący po dniu,  w którym 
upłynął termin obowiązywania odpowiednio decyzji,  o której mowa  w § 6 lub art.  20a § 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 900 
 
 Art. 20j. § 1. Postępowanie  w sprawie,  o które j mowa  w art. 20a, powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, je d-
nak nie później niż  w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia,  z zastrzeżeniem § 2 i 3. 
§ 2. Postępowanie w  sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak  nie 
później niż w  ciągu roku od dnia jego wszczęcia.  
§ 3. Postępowanie w  sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie 
później niż w  ciągu 18  miesięcy od dnia jego wszczęcia.  
Art. 20k. § 1.37) W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru metody  
ustalania ceny trans ferowej  lub warunków,  o której mowa  w art. 20a, decyzja  w sprawie porozumienia oraz decyzja,  
o której mowa  w art. 20i § 6, może by ć zmieniona lub uchylona przez organ właściwy  w sprawie porozumienia przed  
upływem ustalonego okresu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie decyzji następuje na wniosek strony lub  z urzędu.  
§ 2. Postępowanie wszczęte na wniosek strony:  
1) w sprawie zmiany  decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  ciągu 2  miesięcy od 
dnia jego wszczęcia;  
2) w sprawie uchylenia decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  ciągu miesiąca od 
dnia jego wszczęcia.  
Art. 20l. § 1.37) W przypadku niestosowania  w okresie obowiązywania decyzji  w sprawie porozumienia lub decyzji,  
o której mowa  w art. 20i § 6, metody ustalania ceny trans ferowej  lub niespełnienia warunków, określonych  w tej decyzji,  
organ właściwy  w sprawie porozumienia stwierdza  z urzędu wygaśnięcie tej decyzji.  
§ 2. Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o  której mowa w  § 1, wywołuje skutki prawne od dnia doręczenia decyzji, 
której wygaśnięcie stwierdza.  
Art. 20m.  § 1. Wniosek,  o którym mowa  w art. 20a, art. 20b oraz  w art. 20i § 5, podlega opłacie wpłacanej na rach u-
nek organu właściwego  w sprawie porozumienia,  w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.  
§ 2. Wysokość opłaty od wniosku  w sprawie porozumienia wynosi 1  procent wart ości transakcji będącej przedmiotem 
porozumienia, przy czym dla porozumienia:  
1) jednostronnego:  
a) dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych – wynosi nie mniej niż 5000  zł i nie więcej niż 50  000 zł, 
b) dotyczącego podmiotu zagranicznego – wynosi nie mnie j niż 20  000 zł i nie więcej niż 100  000 zł; 
2) dwustronnego lub wielostronnego – wynosi nie mniej niż 50  000 zł i nie więcej niż 200  000 zł. 
§ 3. Wysokość opłaty od wniosku  o odnowienie decyzji stanowi odpowiednio połowę wysokości opłaty  należnej od 
wnios ku, o którym mowa  w art. 20a lub  art. 20b. 
§ 4. W przypadku wystąpienia  w jednym wniosku odrębnych transakcji lub przedmiotów umowy  o podziale kosztów, 
opłatę pobiera się od każdej transakcji przedstawionej we wniosku lub każdego przedmiotu umowy  o podzial e kosztów.  
Art. 20n. § 1. Jeżeli w  toku postępowania w  sprawie zawarcia porozumienia organ właściwy w  sprawie porozumienia 
stwierdzi, iż wartość transakcji, która może być przedmiotem porozumienia, została we wniosku podana w  zaniżonej w y-
sokości, organ ten  ustala wysokość opłaty uzupełniającej, obliczonej zgodnie  z art. 20m § 2. 
§ 2. Na postanowienie w  sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.  
Art. 20o. Opłaty, o  których mowa  w art. 20m i art. 20n, stanowią dochód budżetu państwa.  
Art. 20p. Koszty post ępowania,  o których mowa  w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają wnioskodawcę.  
Art. 20q. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy  działu  IV. 
Art. 20r. Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w  stosunkach pomi ędzy podmiotem mającym siedzibę 
lub zakład na terytorium jednego państwa a  jego zagranicznym zakładem w  rozumieniu przepisów prawa podatkowego 
dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i  podatku dochodowego od osób prawnych, w  zakresie przypisania  
części dochodu do podmiotu krajowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ III  
Zobowiązania podatkowe  
Rozdział 1  
Powstawanie zobowiązania podatkowego  
Art. 21. § 1. Zobowiązanie podatkowe powstaje z  dniem:  
1) zaistnienia zdarzenia, z  którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobow iązania;  
2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.  
§ 2. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a  zobowiązanie p o-
datkowe powstaje w  sposób określony w  § 1 pkt 1, podate k wykazany w  deklarac ji jest podatkiem do zapłaty,  z zastrzeż e-
niem § 3. 
§ 3. Jeżeli  w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim  obowiązku, 
nie zapłacił  w całości lub  w części podatku, nie złożył deklaracji albo ż e wysokość zobowiązania podatkowego  jest inna 
niż wykazana  w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w  której określa  
wysokość zobowiązania podatkowego.  
§ 3a. Jeżeli  w postępowaniu podatkowym organ podatkowy s twierdzi, że  w złożonej deklaracji wykazano niepraw i-
dłową  kwotę zwrotu podatku lub kwotę podatku naliczonego przeniesionego do rozliczenia lub kwotę nadwyżki  podatku 
naliczonego nad należnym  w rozumieniu przepisów  o podatku od towarów  i usług do odliczenia  w następnych okresach 
rozliczeniowych,  w deklaracji nie wykazano tych kwot albo podatnik nie złożył deklaracji,  mimo ciążącego na nim ob o-
wiązku, organ podatkowy wydaje decyzję,  w której określa prawidłową wysokość zwrotu  podatku lub nadwyżki podatku 
nalic zonego nad należnym do odliczenia  w następnych okresach rozliczeniowych.  
§ 4. Przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik lub inny podmiot jest obowiązany do zapłaty  poda t-
ku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji,  a obowiązku tego nie wykonał  w całości lub  w części.  
§ 5. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiąz a-
nia podatkowego, o  którym mowa w  § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z  danymi zawartymi w  deklaracj i, chyba że przepisy 
szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w  toku postępowania podatk o-
wego stwierdzono, że dane zawarte w  deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są ni e-
zgodne ze stan em faktycznym.  
Art. 21a. Podatnik, który zamierza skorzystać z  ulgi podatkowej, której warunkiem, określonym w  odrębnych przep i-
sach, jest brak zaległości podatkowych, może złożyć wniosek do właściwego organu podatkowego o  przeprowadzenie 
postępowania podat kowego. Do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przepis  art. 21 § 3 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 21b. Jeżeli  w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik osiągnął dochód, przychód  lub 
zysk w wysokości niepowod ującej powstania zobowiązania podatkowego, organ wydaje decyzję,  w której  określa wys o-
kość tego dochodu, przychodu lub zysku . 
Art. 22. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w  drodze rozporządzenia, w  przypadkach 
uzasadnionych interesem  publicznym lub ważnym interesem podatników:  
1) zaniechać w  całości lub w  części poboru podatków, określając rodzaj podatku, okres, w  którym następuje zaniech a-
nie, i  grupy podatników, których dotyczy zaniechanie;  
2) zwolnić niektóre grupy płatników z  obowi ązku pobierania podatków lub zaliczek na podatki oraz określić termin 
wpłacenia podatku i  wynikające z  tego zwolnienia obowiązki informacyjne podatników, chyba że podatnik jest ob o-
wiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku . 
§ 1a. Rozporządzenie, o  którym mowa w  § 1 pkt 1, dotyczące zaniechania poboru podatku od podatników prowadz ą-
cych działalność gospodarczą, którzy w  wyniku zaniechania poboru podatku st aną się beneficjentami pomocy  
w rozumieniu przepisów o  postępowaniu w  sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, z a-
wiera program pomocowy, określający przeznaczenie i  warunki dopuszczalności pomocy publicznej.  
§ 2. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może zwolnić płatnika  z obowiązku pobrania podat ku, jeżeli:  
1) pobranie podatku zagraża ważnym interesom podatnika, a  w szczególności jego egzystencji, lub  
2) podatnik uprawdopodobni, że pobrany podatek byłby niewspółmiernie wysoki w  stosunku do podatku należnego za 
rok podatkowy lub inny okres rozlicze niowy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 900 
 
 § 2a. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodo b-
ni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w  ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w  stosunku 
do podatku należnego od  dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 organ podatkowy określa termin wpłacenia przez podatnika p o-
datku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obow iązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozlicz e-
nia tego podatku.  
§ 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową org a-
nów podatkowych w  sprawach wymienionych w  § 2 i 2a. 
Art. 23. § 1. Or gan podatkowy określa podstawę opodatkowania w  drodze oszacowania, jeżeli:  
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub  
2) dane wynikające z  ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub  
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.  
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania  w drodze oszacowania, jeżeli:  
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane  w toku postępowan ia, pozwalają na określenie podstawy  opo-
datkowania;  
2) dane wynikające  z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi  w toku postępowania, pozwalają  na okreś -
lenie podstawy opodatkowania.  
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się  w drodze oszacowania, stosując  w szczególności następujące metody:  
1) porównawczą wewnętrzną – polegającą na porównaniu wysokości obrotów w  tym samym przedsiębiorstwie za 
poprzednie okresy, w  których znana jest wysokość obrotu;  
2) porównawczą zewnętrzną – polegającą na porównan iu wysokości obrotów w  innych przedsiębiorstwach prowadz ą-
cych działalność o  podobnym zakresie i  w podobnych warunkach;  
3) remanentową – polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i  na końcu okresu, 
z uwzględnieniem wskaźnika szy bkości obrotu;  
4) produkcyjną – polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;  
5) kosztową – polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsi ę-
biorstwo, z  uwzględnieniem wskaź nika udziałów  tych kosztów w  obrocie;  
6) udziału dochodu w  obrocie – polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów 
i wykonywania określonych usług, z  uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w  całym 
obrocie.  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. Określenie podstawy opodatkowania w  drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w  wysokości 
zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w  drodze 
oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.  
Art. 23a. Jeżeli podstawa opodatkowania została określona w  drodze oszacowania, a  podatnik jest zobowiązany do 
wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres, za który podstawa opodatkowania z o-
stała osza cowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy lub inny okres roz -
liczeniowy. Przepis  art. 53a stosuje się odpowiednio.  
Art. 24. Organ podatkowy, w  drodze decyzji, określa wysokość straty ponies ionej przez podatnika, je żeli w postęp o-
waniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji, nie wykazał w  deklaracji straty lub wysokość 
poniesionej straty różni się od wysokości wykazanej w  deklaracji, a  poniesienie straty zgodnie z  przepisami prawa poda t-
koweg o uprawnia do skorzystania z  ulg podatkowych.  
Art. 24a. (uchylony)  
Art. 24b. (uchylony)  
Art. 25. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 900 
 
 Rozdział 2  
Odpowiedzialność podatnika, płatnika i  inkasenta  
Art. 26. Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowyc h podatki.  
Art. 26a. § 1. Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z  tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika podstawy 
opodatkowania czynności, o  których mowa  w art. 12, 1 3 oraz 18 ustawy  z dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od 
osób fizycznyc h – do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.  
§ 2. W przypadku, o  którym mowa w  § 1, nie stosuje się przepisu  art. 30 § 5. 
Art. 27. (uchylony)  
Art. 28. § 1. Płatnikom i  inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z  tytułu t erminowego wpłacania p o-
datków pobranych na rzecz budżetu państwa.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe zasady ustalania wynagrodzenia płatników i  inkasentów pobierających poda tki na rzecz budżetu pa ń-
stwa, w  relacji do kwoty pobranych podatków, oraz tryb pobrania wynagrodzenia . 
2) (uchylony)  
§ 4. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla płatników lub inkasentów 
z tytułu poboru podatków stan owiących dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa.  
Art. 29. § 1. W  przypadku osób pozostających w  związku małżeńskim odpowiedzialność, o  której mowa  w art. 26, 
obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i  jego mał żonka.  
§ 2. Skutki prawne ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania wspólności majątkowej nie odnoszą się do zob o-
wiązań podatkowych powstałych przed dniem:  
1) zawarcia umowy o  ograniczeniu lub wyłączeniu ustawowej wspólności majątkowej;  
2) zniesieni a wspólności majątkowej prawomocnym orzeczeniem sądu;  
3) ustania wspólności majątkowej w  przypadku ubezwłasnowolnienia małżonka;  
4) uprawomocnienia się orzeczenia sądu o  separacji.  
§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.  
Art. 30. § 1. Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych  w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub p o-
datek pobrany a  niewpłacony.  
§ 2. Inkasent, który nie wykonał obowiązków określonych  w art. 9, odpowiada za podatek pobrany a  niewpłacony.  
§ 3. Płatnik lub inkasent odpowiada za należności wymienione w  § 1 lub 2 całym swoim majątkiem.  
§ 4. Jeżeli w  postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o  której mowa w  § 1 lub 2, organ 
ten wydaje decyzję o  odpowiedzialności podatkowej płatni ka lub inkasenta, w  której określa wysokość należności z  tytułu 
niepobranego lub pobranego, a  niewpłaconego podatku.  
§ 5. Przepisów § 1–4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został  pobrany  
z winy podatnika;  w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję  o odpowiedzialności podatnika.  Odpowiedzia l-
ność podatnika można orzec  w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.  
§ 5a.38) Odpowiedzialność płatnika nie może być wyłączona ani ograniczona na podst awie §  5, jeżeli:  
1) płatnik i  podatnik byli podmiotami powiązanymi w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. 
o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art.  11a ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku d o-
chodowym od osób prawnych;  
2) płatnik lub podatnik był podmiotem kontrolowanym lub kontrolującym w  odniesieniu do kontroli uregulowanej 
w art. 30f ust.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art.  24a 
ust. 3 pkt 3 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych;  
                                                           
38) Dodany przez art. 3 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 900 
 
 3) płatnik lub podatnik był podmiotem z  rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą lub mającym zarząd 
w kraju lub na terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową w  zakresie poda tku dochodowego od osób 
fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych;  
4) płatnik lub podatnik był podmiotem z  rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą lub mającym zarząd 
w kraju lub na terytorium, z  którym Rzeczpospolita Polska nie zawa rła ratyfikowanej umowy międzynarodowej, 
w szczególności umowy o  unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy mi ę-
dzynarodowej – stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych;  
5) płatnik lub podatnik był zarządzany lub kontrolowany, bezpośrednio lub pośrednio, lub był w  relacjach umownych 
lub faktycznych, w  tym jako założyciel, fundator lub beneficjent fundacji lub trustu lub innego podmiotu lub tytułu 
o charakterze powierniczym ; 
6) niewykonanie przez płatnika obowiązku nastąpiło w  odniesieniu do podmiotu, dla którego na podstawie publicznie 
dostępnych informacji nie jest możliwe ustalenie udziałowca, akcjonariusza lub podmiotu o  zbliżonych uprawni e-
niach, który posiada co najmnie j 10% udziałów w  kapitale lub co najmniej 10% praw głosu w  organach kontrolnych, 
stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej 10% praw do uczestnictwa w  zyskach.  
§ 6. Decyzję, o  której mowa w  § 4 i 5, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu r oku podatkowego lub 
innego okresu rozliczeniowego.  
Art. 31. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące płatnikami lub inkase n-
tami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i  pobieranie podat ków oraz terminowe 
wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a  także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imi o-
na, nazwiska i  adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w  terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, 
a w razie zmian y osoby wyznaczonej – w terminie 14  dni od dnia, w  którym wyznaczono inną osobę.  
Art. 32. § 1. Płatnicy i  inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z  poborem lub inkasem poda t-
ków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika lub  inkasenta.  
§ 1a. W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej 
podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie właściwy organ podatko wy, nie później niż  
w ostatnim dniu istnie nia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o  miejscu przech o-
wywania dokumentów związanych z  poborem lub inkasem podatku.  
§ 2. Po upływie okresu, o  którym mowa w  § 1, płatnicy i  inkasenci obowiązani są przekazać podatnikom  dokumenty 
związane z  poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest ni e-
możliwe.  
Rozdział 3  
Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych  
Art. 33. § 1. Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności  może być zabezpieczone na majątku podatnika, 
a w przypadku osób pozostających w  związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona ob a-
wa, że nie zostanie ono wykonane, a  w szczególności gdy podatnik trwale nie u iszcza wymagalnych zo bowiązań  
o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub 
udaremnić egzekucję. W  przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis  art. 29 § 2 stosuje się odp o-
wiednio.  
§ 2. Zabezpi eczenia  w okolicznościach wymienionych  w § 1 można dokonać również  w toku postępowania podatk o-
wego, kontroli podatkowej lub kontroli celn o-skarbowej, przed wydaniem decyzji:  
1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;  
2) określającej wysokość zobowi ązania podatkowego;  
3) określającej wysokość zwrotu podatku.  
§ 3. W przypadku, o  którym mowa w  § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z  zastrzeżeniem  art. 54 § 1 pkt 1, podlega również 
kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o  zabezp ieczeniu.  
§ 4. W przypadku, o  którym mowa w  § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości po d-
stawy opodatkowania określa w  decyzji o  zabezpieczeniu:  
1) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, jeżeli zabezpieczenie następuje przed  wydaniem decyzji, o  której 
mowa w  § 2 pkt 1; 
2) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na 
dzień wydania decyzji o  zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o  której mowa 
w § 2 pkt 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 900 
 
 § 4a.39) Przepisy §  1–4 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych związanych ze stosow a-
niem art.  119a lub środków ograniczających umowne korzyści. Zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, o  których mowa 
w zdaniu pi erwszym, dokonać można również przed wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie 
art. 119g §  1 lub 3.  
§ 4b.39) Dokonanie zabezpieczenia w  przypadku, o  którym mowa w  § 4a, nie narusza art.  13 § 2 pkt 7. 
§ 5. (uchylony)  
Art. 33a. § 1. Decyzja o  zabezpieczeniu wygasa:  
1) po upływie 14  dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;  
2) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego;  
3) z dniem doręczeni a decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.  
§ 2. Wygaśnięcie decyzji o  zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przep i-
sów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
Art. 33b. Przepis  art. 33 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia na majątku:  
1) płatnika lub inkasenta; decyzja o  zabezpieczeniu wygasa z  dniem doręczenia decyzji o  odpowiedzialności podatkowej;  
2) osób,  o których mowa  w art. 115, art. 116 i art. 116a, po doręczeniu im decyzji orzekającej  o odpowiedzia lności p o-
datkowej za zaległości podatkowe, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie  nie zostanie przez spółkę lub 
inną osobę prawną wykonane,  w szczególności gdy spółka lub inna osoba  prawna trwale nie uiszcza wymagalnych 
zobowiązań  o charakterze  publicznoprawnym lub dokonuje czynności  polegających na zbywaniu majątku, które mogą 
utrudnić lub udaremnić postępowanie egzekucyjne; decyzja  o zabezpieczeniu wygasa  w momencie wszczęcia post ę-
powania egzekucyjnego wobec osoby trzeciej;  
3) podatnika,  o którym mowa  w art. 117b, po doręczeniu mu decyzji orzekającej  o odpowiedzialności podatkowej  za 
zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na jego rzecz dostawy towarów, jeżeli zachodzi uzasadniona  obawa, że 
zobowiązanie nie zostanie przez dostawcę wykonane,  w szczególności gdy dostawca trwale nie uiszcza  wymagalnych 
zobowiązań  o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu  majątku, które mogą 
utrudnić lub udaremnić postępowanie egzekucyjne; decyzja  o zabezpieczeniu wygasa  w mom encie wszczęcia post ę-
powania egzekucyjnego wobec podatnika,  o którym mowa  w art. 117b.  
Art. 33c. § 1. Przepisy  art. 33 § 2 pkt 2, § 4 pkt 2 oraz art.  33a § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do decyzji określ a-
jącej wysokość odsetek za zwłokę, o  której mowa  w art. 53a. 
§ 2. Przepisy  art. 33 § 2 pkt 2 i 3, § 3, § 4 pkt 2, art. 33a § 1 pkt 2 i 3 oraz art.  33b stosuje się odpowiednio do  zaleg -
łości,  o których mowa  w art. 52 i art. 52a. 
Art. 33d. § 1. Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegaj ący wykonaniu w  trybie przepisów 
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji lub wykonanie decyzji o  zabezpieczeniu, o  którym mowa  w art. 33, nast ę-
puje w  trybie przepisów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji albo w  formie określonej w  § 2. 
§ 2. Zabe zpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabe z-
pieczenia wykonania zobowiązania wynikającego  z tej decyzji wraz z  odsetkami za zwłokę, w  formie:  
1) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;  
2) poręczeni a banku;  
3) weksla z  poręczeniem wekslowym banku;  
4) czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;  
5) zastawu rejestrowego na prawach z  papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank 
Polski – według ich wartości nominaln ej; 
6) uznania kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego;  
7) pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę 
oszczędnościowo -kredytową, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgrom adzonymi na rachunku lok a-
ty terminowej.  
§ 3. W razie złożenia wniosku o  zabezpieczenie w  formie określonej w  § 2 zabezpieczenie w  trybie przepisów  
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji, w  zakresie objętym tym wnioskiem, może nastąpić po wydaniu posta no-
wienia o  odmowie przyjęcia zabezpieczenia.  
                                                           
39) Dodany przez art. 3 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 900 
 
 § 4. Jeżeli wniosek o  zabezpieczenie w  formie określonej w  § 2 złożono po ustanowieniu zabezpieczenia w  trybie 
przepisów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji, zakres zabezpieczenia ustanowionego w  trybie przepisów 
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji uchyla się lub zmienia, w  zakresie przyjętego zabezpieczenia.  
Art. 33e. Gwarantem lub poręczycielem może być osoba wpisana do wykazu gwa rantów, o  którym mowa  w art. 52 
ustawy  z dnia 19  marca 2004  r. – Prawo celne ( Dz. U. z 2018 r. poz. 167 , z późn. zm.40)). 
Art. 33f. § 1. Strona może dowolnie wybrać formę lub formy zabezpieczenia, o  których mowa  w art. 33d § 2. 
§ 2. W przypadku przyjęcia zabezpieczenia, o  którym mowa  w art. 33d § 2, strona może wystąpić o  przedłużenie te r-
minu przyjętego zabezpieczenia.  
Art. 33g. W sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o  którym mowa  w art. 33d § 2, lub przedłużenia terminu przyjętego 
zabezpieczenia, o  którym mowa  w art. 33f § 2, wydaje się postanowienie, na które przysługuje za żalenie.  
Art. 34. § 1. Skarbowi Państwa i  jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka na wszystkich nieruch o-
mościach podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osób trzecich z  tytułu zobowiązań podatkowych powst a-
łych w  sposób przewid ziany  w art. 21 § 1 pkt 2, a także z  tytułu zaległości podatkowych w  podatkach stanowiących ich 
dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości, zwana dalej „hipoteką przymusową”.  
§ 2. W zakresie zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostki samorz ądu terytorialnego pobieranych 
przez urzędy skarbowe wniosek o  wpis hipoteki przymusowej do sądu składa właściwy naczelnik urzędu skarbowego.  
§ 3. Przedmiotem hipoteki przymusowej może być:  
1) część ułamkowa nieruchomości, jeżeli stanowi udział podatnika;  
2) nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej podatnika i  jego małżonka;  
3) nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej lub część ułamkowa nie -
ruchomości stanowiąca udział wspólników spółki cywilnej – z tytułu zaległości podatkowych spółki.  
§ 4. Przedmiotem hipoteki przymusowej może być także:  
1) użytkowanie wieczyste wraz  z budynkami  i urządzeniami na użytkowanym gruncie stanowiącymi własność  użytko w-
nika wieczystego lub udział  w tym prawie;  
2) spółdziel cze własnościowe prawo do lokalu lub udział  w tym prawie;  
3) wierzytelność zabezpieczona hipoteką;  
4) statek morski lub statek morski w  budowie wpisane do rejestru okrętowego.  
§ 5. Do hipotek określonych w  § 3 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące  hipoteki na nieruchomości.  
§ 6. Przepisy § 2–5 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika, inkasenta, następcy prawnego 
lub osób trzecich.  
Art. 35. § 1. Hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, z  zastr zeżeniem  art. 38 § 2. 
§ 2. Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest:  
1) doręczona decyzja:  
a) ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego,  
b) określająca wysokość zobowiązania podatkowego,  
c) określająca wysokość odsetek za zwłokę,  
d) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,  
e) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej,  
f) o odpowiedzialności spadkobiercy,  
g) określająca wysokość zwrotu podatku;  
2) tytuł wykonawczy lub zarządzenie zabezpieczenia, jeżeli może być wysta wione, na podstawie p rzepisów  o postęp o-
waniu egzekucyjnym w  administracji bez wydawania decyzji, o  której mowa  w pkt 1. 
§ 3. Wpisu hipoteki przymusowej do księgi wieczystej dokonuje właściwy sąd rejonowy, a  w przypadku hipoteki 
morskiej przymusowej właściwa izba morska na wnio sek organu podatkowego.  
                                                           
40) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz.  1544,  1669, 1697, 2227 i 2244 oraz 
z 2019 r. poz. 60 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 900 
 
 Art. 36. (uchylony)  
Art. 37. (uchylony)  
Art. 38. § 1. Organy podatkowe mogą występować z  wnioskiem o  założenie księgi wieczystej dla nieruchomości 
podatnika, płatnika, inkasenta, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających  za zaległości podatkowe.  
§ 2. Jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych 
dokonywane jest przez złożenie wniosku o  wpis do zbioru dokumentów.  
Art. 38a. Zaspokojenie  z przedmiotu hipoteki przym usowej następuje  w trybie przepisów  o postępowaniu egzekucy j-
nym w administracji, chyba że  z przedmiotu hipoteki jest prowadzona egzekucja przez sądowy organ egzekucyjny.  
Art. 39. § 1. W toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celn o-skarbowej, jeżeli zachodzi 
uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wzywa stronę postępowania lub kontr o-
lowanego do złożenia oświadczenia o:  
1) nieruchomościach oraz prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej;  
2) rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego.  
§ 2. Strona lub kontrolowany mogą odmówić złożenia oświadczenia.  
§ 3. Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fał szywe zeznania. Odpowiedzialności karnej 
za fałszywe zeznania nie podlega niepodanie szacunkowej wartości rzeczy lub praw majątkowych albo podanie wartości 
nieodpowiadającej rzeczywistej wartości ujawnionych rzeczy lub praw.  
§ 4. Organ podatkowy jest obowi ązany uprzedzić osobę wezwaną o  prawie odmowy złożenia tego oświadczenia oraz 
o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w  celu zapewnienia jednolitości składanych oświadczeń określi,  
w drodze rozp orządzenia, wzór formularza oświadczenia, o  którym mowa w  § 1, uwzględniając:  
1) dane identyfikujące osobę składającą oświadczenie;  
2) rodzaj, miejsce położenia i  powierzchnię nieruchomości, rodzaj prawa majątkowego, które może być przedmiotem 
hipoteki prz ymusowej, miejsce położenia rzeczy, w  stosunku do której przysługuje prawo majątkowe, numer księgi 
wieczystej lub zbioru dokumentów i  oznaczenie sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej lub zbioru dok u-
mentów, stan prawny nieruchomości wraz z  ewentu alnymi obciążeniami oraz szacunkową wartość nieruchomości lub 
praw;  
3) rodzaj rzeczy ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego, 
dane identyfikujące te rzeczy lub prawa, ich stan prawny wraz z  ewentualnymi obc iążeniami oraz szacunkową wa r-
tość rzeczy ruchomych lub praw.  
Art. 40. (uchylony)  
Art. 41. § 1. Skarbowi Państwa i  jednostkom samorządu terytorialnego z  tytułu zobowiązań podatkowych powstałych 
w sposób przewidziany  w art. 21 § 1 pkt 2, a także z  tytułu zal egłości podatkowych stanowiących ich dochód oraz odsetek 
za zwłokę od tych zaległości przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich będących własnością podatnika oraz stanowi ą-
cych współwłasność łączną podatnika i  jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnyc h prawach majątkowych, jeżeli 
wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w  dniu ustanowienia zastawu co najmniej 12 400 zł 41), z zastrzeżeniem § 2. 
§ 2. Zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe niepodlegające egzekucji oraz m o-
gące być przedmiotem hipoteki.  
§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów, następców 
prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.  
Art. 42. Organ podatkowy dokonuje spisu rzeczy  ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych, które mogą być 
przedmiotem zastawu skarbowego.  
Art. 43. § 1. Tworzy się Rejestr Zastawów Skarbowych, zwany dalej „rejestrem zastawów”.  
§ 2. Wpis do rejestru zastawów obejmuje:  
1) datę ustanowienia zastawu skarbo wego;  
2) podstawę prawną wniosku  o wpis zastawu skarbowego;  
                                                           
41) Wysokość kwoty na dany rok jest ustalona na podstawie art.  119 § 2 niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 900 
 
 3) oznaczenie organu występującego  z wnioskiem  o wpis zastawu skarbowego;  
4) dane dotyczące podmiotu,  o którym mowa  w art. 41 § 1 i 3: imię  i nazwisko lub nazwę (firmę), miejsce zamieszkania 
lub a dres siedziby oraz identyfikator podatkowy,  a w przypadku nierezydenta – numer paszportu lub inny numer ide n-
tyfikacyjny,  o ile nie posiada identyfikatora podatkowego, oraz znany adres do doręczeń  w Rzeczypospolitej Polskiej;  
5) dane identyfikujące przedmio t zastawu skarbowego;  
6) wysokość zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej zabezpieczonej zastawem skarbowym;  
7) datę wygaśnięcia  i wykreślenia zastawu skarbowego.  
§ 3. Rejestr zastawów jest prowadzony  w systemie teleinformatycznym przez Szefa Kr ajowej Administracji Skarbowej.  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może,  w drodze rozporządzenia, wyznaczyć organ Krajowej  
Administracji Skarbowej do wykonywania zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  w zakresie prow adzenia  rejestru 
zastawów, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz  wymiany informacji 
pomiędzy organami uprawnionymi do występowania  o wpis zastawu skarbowego do tego rejestru  oraz organami egzek u-
cyjnymi.  
Art. 44. § 1. Podstawą wniosku  o wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów jest doręczona decyzja:  
1) ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego;  
2) określająca wysokość zobowiązania podatkowego;  
3) określająca wysokość odsetek za zwłokę;  
4) o odpowiedzia lności podatkowej płatnika lub inkasenta;  
5) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej;  
6) o odpowiedzialności spadkobiercy;  
7) określająca wysokość zwrotu podatku.  
§ 2. W przypadku zobowiązań podatkowych powstających  w sposób przewidziany  w art. 21 § 1 pkt  1 podstawę wni osku 
o wpis zastawu skarbowego stanowi również deklaracja, jeżeli wykazane  w niej zobowiązanie podatkowe nie zostało wy-
konane. Wpis zastawu skarbowego nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 1 4 dni od upływu terminu płatności  
zobowiązania podatkowego.  
Art. 45. § 1. Zastaw skarbowy powstaje  z dniem wpisu do rejestru zastawów.  
§ 2. O kolejności wpisu rozstrzyga czas wpływu wniosku do organu prowadzącego rejestr zastawów. Za czas wpływu 
wniosku uważa się godzinę,  z dokładnością co do  minuty,  w której  w danym dniu wniosek wpłynął do organu. Wnioski, 
które wpłynęły  w tym samym czasie, uznaje się za złożone równocześnie.  
§ 3. O dokonaniu wpisu zastawu skarbowego organ prowadzący rejestr zastawów zawiadamia podatnika, płatnika lub 
inkasen ta, następcę prawnego lub osobę trzecią odpowiadającą za zobowiązanie podatkowe lub zaleg łość podatkową oraz 
organ, na wniosek którego dokonano wpisu.  
§ 4. Wpisem  w rejestrze zastawów jest również wykreślenie.  
Art. 46. § 1. Zastaw skarbowy jest skuteczny wobec każdorazowego właściciela przedmiotu zastawu  i ma pierwsze ń-
stwo przed jego wierzycielami osobistymi.  
§ 2. Zastaw skarbowy wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem skarbowym wpisanym później.  
§ 3. W przypadku gdy rzecz ruchoma lub zbywalne pr awo majątkowe zostały obciążone zastawem ujawnionym  
w innym rejestrze prowadzonym na podstawie odrębnych ustaw, zastaw wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed z a-
stawem wpisanym później.  
§ 4. Zaspokojenie  z przedmiotu zastawu skarbowego następuje  w trybie przepisów  o postępowaniu egzekucyjnym  
w administracji, chyba że  z ruchomości lub zbywalnego prawa majątkowego jest prowadzona egzekucja przez sądowy 
organ egzekucyjny.  
Art. 46a. § 1. Organ prowadzący rejestr zastawów dokonuje wpisu zastawu skarbowego na wn iosek organu upra w-
nionego do występowania  w imieniu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.  
§ 2. Wnioski  i inne dokumenty przesyła się do organu prowadzącego rejestr zastawów za pomocą środków komun i-
kacji elektronicznej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 900 
 
 Art. 46b. § 1. Wnios ki o wpis składa się na urzędowym formularzu.  
§ 2. Rozpoznając wniosek  o wpis, organ prowadzący rejestr zastawów bada:  
1) treść  i formę wniosku;  
2) zgodność danych wskazanych we wniosku  z dostępnymi mu danymi zgromadzonymi  w systemach teleinformatyc z-
nych, przy pomocy których są prowadzone rejestry publiczne osób, ruchomości lub zbywalnych praw majątkowych.  
§ 3. Brak wymaganej treści lub niezachowanie wymaganej formy wniosku, lub niezgodność danych,  o których mowa  
w § 2, stanowi przeszkodę do dokonania wpisu . Organ prowadzący rejestr zastawów informuje organ, który wystąpił  
o dokonanie wpisu,  o przyczynie niedokonania wpisu.  
Art. 46c. § 1. Wypis  z rejestru zastawów wydaje naczelnik urzędu skarbowego, do którego wpłynął wniosek zainter e-
sowanego. Wypis zawiera informacje  w zakresie obciążenia ruchomości lub zbywalnego prawa majątkowego zastawem 
skarbowym, inne niż dane,  o których mowa  w art. 43 § 2 pkt  4, a także informacje dotyczące wysokości zabezpieczonego 
zastawem skarbowym zobowiązania podatkowego lub zaleg łości podatkowej, oznaczenie organu, na wniosek którego 
wpisano zastaw skarbowy do rejestru zastawów, numer jego wniosku  o wpis oraz datę powstania zastawu skarbowego.  
§ 2. Naczelnik urzędu skarbowego, do którego wpłynął wniosek zainteresowanego, wydaje, n a wniosek tego zainter e-
sowanego, zaświadczenie o:  
1) braku wpisu zainteresowanego do rejestru zastawów;  
2) wpisie zainteresowanego do rejestru zastawów jako właściciela obciążonych zastawem skarbowym ruchomości lub 
zbywalnego prawa majątkowego wraz  z danym i dotyczącymi:  
a) przedmiotu zastawu skarbowego,  
b) wysokości zabezpieczonych zastawem skarbowym zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej,  
c) organu, na wniosek którego wpisano zastaw skarbowy do rejestru za stawów,  i numeru jego wniosku o  wpis,  
d) daty powstania zastawu skarbowego.  
§ 3. Naczelnicy urzędów skarbowych przetwarzają dane  z rejestru zastawów  w zakresie niezbędnym do wydawania 
wypisów  z rejestru  i zaświadczeń.  
§ 4. Wypisy  z rejestru zastawów  i zaświadczenia mają moc dokumentów urzędowyc h. 
§ 5. Za wydanie wypisu  z rejestru zastawów  i zaświadczenia pobiera się opłatę stanowiącą dochód budżetu państwa  
w wysokości nie większej niż 5 0 zł. W przypadku nieuiszczenia opłaty wniosek  o wydanie wypisu lub zaświadczenia 
pozostawia się bez rozpatrzen ia. 
§ 6. Wydanie wypisu  z rejestru zastawów  i zaświadczenia nie narusza przepisów  o tajemnicy skarbowej.  
§ 7. Wypisy  i zaświadczenia mogą być sporządzane  w postaci elektronicznej, zgodnie  z art. 152a.  
Art. 46d. § 1. Rejestr zastawów jest dostępny  w Biulety nie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu 
obsługującego organ prowadzący ten rejestr.  
§ 2. Bezpłatne wyszukiwanie  w rejestrze zastawów informacji,  o których mowa  w art. 46c § 1, odbywa się za pośre d-
nictwem aplikacji zamieszczonej  w Biuletynie  Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ 
prowadzący ten rejestr. Przepis  art. 46c § 6 stosuje się odpowiednio.  
Art. 46e. Dostęp do rejestru zastawów zapewnia się organom uprawnionym do występowania  o wpis zastawu ska r-
bowego do tego rejestru oraz organom egzekucyjnym  w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowych zadań.  
Art. 46f. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) strukturę rejestru zastawów,  
2) sposób przesyłania wniosków  o wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów  i innych dokumentów,  
3) wzór wniosku  o wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów,  
4) wzór wniosku  o wydanie wypisu  z rejestru zastawów  i zaświadczenia,  
5) wysokość opłaty za wydanie wypisu  z rejestru zasta wów  i zaświadczenia,  
6) tryb zapewnienia dostępu do rejestru zastawów organom uprawnionym do występowania  o wpis zastawu skarbowego 
do tego rejestru oraz organom egzekucyjnym, innym niż naczelnicy urzędów skarbowych  
– przy uwzględnieniu potrzeby zapewnieni a bezpieczeństwa przesyłania dokumentów, ujednolicenia treści składanych 
wniosków, sprawności postępowania  w sprawie dokonywania wpisu, ułatwienia pozyskiwania informacji zawartych  
w rejestrze, sprawności wydawania wypisów  z rejestru zastawów  i zaświadczeń  oraz kosztów związanych  z wydaniem 
wypisu  z tego rejestru  i zaświadczenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 900 
 
 Art. 46g. Zastaw skarbowy wygasa:  
1) z mocy prawa,  z dniem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego albo  
2) z dniem:  
a) sprzedaży przedmiotu zastawu skarbowego  w postępowaniu egzekucyj nym lub upadłościowym albo  
b) wykreślenia wpisu  z rejestru zastawów.  
Art. 46h. § 1. Organ, na wniosek którego ustanowiono zastaw skarbowy, może wydać decyzję  w sprawie wykreślenia 
zastawu skarbowego  z rejestru zastawów, na wniosek:  
1) osoby powołującej się  na swoje prawo własności ruchomości lub zbywalne prawo majątkowe, jeżeli ruchomość lub 
zbywalne prawo majątkowe obciążone zastawem skarbowym  w dniu jego powstania nie stanowiły własnoś ci podatn i-
ka, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzecie j odpowiadającej za zobowiązanie podatkowe lub zaleg -
łości podatkowe;  
2) podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzeciej odpowiadającej za zobowiązanie podatkowe lub 
zaległości podatkowe, której  w dniu powstania zastawu skarbowego nie przysługiwało prawo włas ności obciążonej 
zastawem skarbowym ruchomości lub zbywalne prawo majątkowe.  
§ 2. Ostateczną decyzję  o wykreśleniu zastawu skarbowego doręcza się również organowi prowadzącemu rejestr 
zastawów, który  z urzędu wykreśla zastaw skarbo wy z tego rejestru.  
Art. 46i. Na wniosek organu uprawnionego do występowania  w imieniu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu 
terytorialnego,  o którym mowa  w art. 46a § 1, wykreśla się zastaw  skarbowy  z rejestru zastawów w  przypadku stwierdzenia 
przez ten organ:  
1) wygaśnięcia zastawu skarbowego zgodnie  z art. 46g pkt 1 i 2 lit. a; 
2) utraty zasadności istnienia zastawu skarbowego,  w szczególności znacznego obniżenia wartości przedmiotu tego 
zastawu;  
3) ustanowienia innego zabezpieczenia zobowiązania podatk owego lub zaległości podatkowej zabezpieczonych uprze d-
nio tym zastawem skarbowym.  
Rozdział 4  
Terminy płatności  
Art. 47. § 1. Termin płatności podatku wynosi 14  dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania 
podatkowego.  
§ 2. Jeżeli przepi sy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub 
raty podatku, a  decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14  dni przed 
terminem płatności podatku, pierwszej zali czki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w  § 1. 
§ 3. Jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i  wpłacić podatek, za termin płatności uważa się ostatni dzień, 
w którym, zgodnie z  przepisami prawa podatkowego, wpłata powinn a nastąpić.  
§ 4. Terminem płatności dla płatników jest ostatni dzień, w  którym, zgodnie z  przepisami prawa podatkowego, p o-
winna nastąpić wpłata należności z  tytułu podatku.  
§ 4a. Terminem płatności dla inkasentów jest dzień następujący po ostatnim dniu, w  którym, zgodnie z  przepisami 
prawa podatkowego, wpłata podatku powinna nastąpić, chyba że organ stanowiący właściwej jednostki samorządu teryt o-
rialnego wyznaczył termin późniejszy.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, terminy płatności 
poszczególnych podatków, zaliczek na podatek lub rat podatku, wskazując dzień, miesiąc i  rok, w  którym upływa termin 
płatności.  
Art. 48. § 1. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w  przypadkach uzasadnionych ważnym int eresem podatnika 
lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w  przepisach prawa podatkowego, z  wyjątkiem terminów 
określonych  w art. 68–71, art. 77 § 1–3, art. 79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118. 
§ 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów.  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową org a-
nów podatkowych w  sprawach, o  których mowa w  § 1, uwzględniając właściw ość organów w  zakresie czynności, dla kt ó-
rych przewidziane są terminy, oraz termin udzielanego odroczenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 900 
 
 Art. 49. § 1. W  razie wydania decyzji na podstawie  art. 67a § 1 pkt 1 lub pkt  2 nowym terminem płatności jest dzień, 
w którym, zgodnie z  decyzją, pow inna nastąpić zapłata odroczonego podatku lub zaległości podatkowej wraz z  odsetkami za 
zwłokę albo poszczególnych rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z  odsetkami za zwłokę.  
§ 2. Jeżeli w  terminie określonym w  decyzji podatn ik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku lub zaległości poda t-
kowej wraz z  odsetkami za zwłokę lub nie zapłacił którejkolwiek z  rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość 
podatkowa wraz z  odsetkami za zwłokę, terminem płatności podatku lub zaleg łości podatkowej objętej odroczeniem lub 
ratą staje się odpowiednio termin określony  w art. 47 § 1–3. 
§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odroczonych lub rozłożonych na raty należności płatników lub ink a-
sentów.  
Art. 50. Minister właściwy do sp raw finansów publicznych może, w  drodze rozporządzenia, przedłużać terminy 
przewidziane w  przepisach prawa podatkowego z  wyjątkiem terminów określonych  w art. 68–71, art. 77 § 1, art. 79 § 2, 
art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118, określając  grupy podatników, którym przedłużono terminy, rodzaje czynności,  
których termin wykonania został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu.  
Rozdział 5  
Zaległość podatkowa  
Art. 51. § 1. Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w  terminie płatności.  
§ 2. Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w  terminie płatności zaliczkę na podatek, w  tym również 
zaliczkę, o  której mowa  w art. 23a, lub ratę podatku.  
§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z  tytułu podatków, zal iczek na podatki oraz rat podatków ni e-
wpłaconych w  terminie płatności przez płatnika lub inkasenta.  
Art. 52. § 1. Zwrotowi bez wezwania organu podatkowego podlega uprzednio zwrócona przez organ podatkowy  lub 
zaliczona na poczet zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę albo bieżących zobowiązań podatkowych,  wraz 
z oprocentowaniem:  
1)42) nadpłata lub zwrot podatku wykazane nienależnie lub w  wysokości większej od należnej, ujęte w  deklaracji lub we 
wniosku o  zwrot podatku w  rozumieniu przepisów rozdziału 7 b ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochod o-
wym od osób fizycznych lub rozdziału 6a ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych;  
2) nadpłata lub zwrot podatku:  
a) określone lub stwierdzone  w decyzji, która następnie została uchylona, zmieniona lub stwierdzono jej nieważność  
albo stwierdzono jej wygaśnięcie,  
b)43)  stwierdzone na wniosek w  trybie art.  75 § 4 albo przepisów rozdziału 7b u stawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o poda t-
ku dochodowym od osób fizycznych lub rozdziału 6a ustaw y z dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od 
osób prawnych, w  zakresie wynikającym z  tego wniosku, nienależnie lub w  wysokości większej od należnej,  
c) wykazane dodatkowo,  w korekcie deklaracji dokonanej  w trybie  art. 274, nienależnie lub  w wysokości  większej 
od należnej.  
§ 2. W przypadku,  o którym mowa  w § 1 pkt 1, kwoty podlegające zwrotowi traktuje się jako zaległości podatkowe.  
§ 3. W przypadku,  o którym mowa  w § 1 pkt 2, w razie niedokonania zwrotu  w terminie 3 0 dni, organ podatkowy  
wydaje decyzj ę, w której określa obowiązek zwrotu  w terminie 3 0 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Po upływie  tego 
terminu kwotę podlegającą zwrotowi traktuje się jako zaległość podatkową.  
Art. 52a. Zwrotowi bez wezwania organu podatkowego podlega wynagrodzenie płatni ków lub inkasentów  pobrane 
nienależnie lub  w wysokości większej od należnej, które traktuje się jako zaległość podatkową. Organ podatkowy  wydaje 
decyzję,  w której określa wysokość zaległości podatkowej.  
Rozdział 6  
Odsetki za zwłokę i  opłata prolongacyjna  
Art. 53. § 1. Od zaległości podatkowych,  z zastrzeżeniem  art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do nieuregulowanych  w terminie zaliczek na podatek  w części przekraczającej  
wysokość podatku należnego  za okres rozliczeniowy.  
                                                           
42) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
43) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 12 lit. b  ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 900 
 
 § 3. Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaleg -
łości podatkowe, z  zastrzeżeniem  art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1. 
§ 4. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, 
w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.  
§ 5. W przypadkach,  o których mowa  w art. 52 § 1 pkt 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio od  dnia zwrotu 
nadpłaty, zwrotu podatku, zwrotu oprocentowania lub zaliczenia na poczet zaległości podatkowych  lub na poczet bież ą-
cych lub przyszłych zobowiązań podatkowych.  
§ 6. W przypadkach,  o których m owa w art. 52a, odsetki za zwłokę naliczane są od dnia pobrania wynagrodzenia.  
Art. 53a. § 1. Jeżeli w  postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeni o-
wego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim ob owiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek 
jest inna niż wykazana w  deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w  całości lub w  części, organ ten wydaje decyzję, 
w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres 
rozliczeniowy, a  w przypadku niezłożenia zeznania w  terminie – odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przy j-
mując prawidłową wysokość zaliczek na podatek.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zaliczek na spec jalny podatek węglowodorowy oraz zaliczek na podatek 
od towarów i  usług.  
Art. 54. § 1. Odsetek za zwłokę nie nalicza się:  
1) za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, 
w tym kwoty uzyskane  ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości  
podatkowych;  
2) za okres od dnia następnego po upływie terminu, o  którym mowa  w art. 227 § 1, do dnia otrzymania odwołania przez 
organ odwoławczy;  
3) za okres od  dnia następnego po upływie terminu, o  którym mowa  w art. 139 § 3, do dnia doręczenia decyzji organu 
odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie została wydana w  terminie, o  którym mowa  w art. 139 § 3; 
4) w przypadku zawieszenia postępowania z  urzędu – od dnia wydania postanowienia o  zawieszeniu postępowania do 
dnia doręczenia postanowienia o  podjęciu zawieszonego postępowania;  
5) jeżeli wysokość odsetek nie przekraczałaby trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego 
w rozumieniu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki 
poleconej;  
6) (uchylony)  
7) za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli 
decyzj a nie została doręczona w  terminie 3  miesięcy od dnia wszczęcia postępowania;  
7a) za okres od dnia następnego po upływie dwóch lat od dnia złożenia deklara cji, od zaległości związanych  z popełni o-
nymi w  deklaracji błędami rachunkowymi lub oczywistymi omyłka mi, jeżeli w  tym okresie nie zostały one ujawnione 
przez organ podatkowy;  
7b)44) za okres od dnia złożenia wniosku o  wydanie decyzji określonej w  art. 119zfa §  1 do dnia cofnięcia skutków unik a-
nia opodatkowania zgodnie z  art. 119zfk §  1 lub 2, od zaległości  podatkowych związanych z  osiągnięciem korzyści 
podatkowej;  
8) w zakresie przewidzianym w  odrębnych ustawach.  
§ 2. Przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w  wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej prze d-
stawiciel lub opóźnienie p owstało z  przyczyn niezależnych od organu.  
§ 3. Przepisy § 1 pkt 2, 3 i 7 stosuje się również  w razie uchylenia decyzji  i przekazania sprawy do ponownego  rozpa-
trzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji.  W tym przypadku terminy należy liczyć sumując na p oszczególnych etapach 
okresy trwania postępowania.  
§ 4. Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w  razie przeniesienia na poczet zobowiązań podatkowych zajętych 
uprzednio rzeczy lub praw majątkowych.  
§ 5. (uchylony)  
                                                           
44) Dodany przez art. 3 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 900 
 
 Art. 55. § 1. Odsetki za zwłokę wpłacan e są bez wezwania organu podatkowego.  
§ 2. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z  odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza 
się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w  stosunku, w  jakim, w  dniu 
wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.  
Art. 56. § 1. Stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombard o-
wego, ustalanej zgodnie z  przepisami o  Narodowym Banku Polski m, i 2%, z  tym że stawka ta nie może być niższa niż 8%.  
§ 1a. (uchylony)  
§ 1b. (uchylony) 
§ 2. (uchylony) 
§ 3. (uchylony) 
Art. 56a. § 1. Obniżoną stawkę odsetek za zwłokę  w wysokości 50% stawki odsetek za zwłokę stosuje się  w przy-
padku spełnienia łącznie n astępujących warunków:  
1) złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż  w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu  do 
złożenia deklaracji;  
2) zapłaty zaległości podatkowej  w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje  się odpowiednio  w razie zaliczenia nadpłaty lub zwrotu podatku,  a także  w razie potrącenia  
lub przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych  w trybie określonym  w art. 66, na wniosek złożony  w terminie 7 dni 
od dnia złożenia korekty deklaracji.  
§ 3. Obniżonej stawki odsetek za zwłokę nie stosuje się  w przypadku korekty deklaracji:  
1) złożonej po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, a w przypadkach gdy nie stosu je 
się zawiadomienia – po zakończeniu kontroli podatkowe j; 
1a) złożonej po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno -skarbowej;  
2) dokonanej  w wyniku czynności sprawdzających.  
Art. 56b. Podwyższoną stawkę odsetek za zwłokę  w wysokości 150% stawki odsetek za zwłokę stosuje się do  zaleg -
łości  w podatku  od towarów  i usług oraz  w podatku akcyzowym  w przypadku:  
1) zaniżenia zobowiązania podatkowego, zawyżenia kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku ujawnionych przez organ 
podatkowy  w toku kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej lub postępowania podatkowego , 
2) korekty deklaracji:  
a) złożonej po doręczeniu zawiadomienia  o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej,  a w przypadkach gdy  nie st o-
suje się zawiadomienia – po zakończeniu kontroli podatkowej,  
b) dokonanej  w wyniku czynności sprawdzających , 
c) złożonej p o doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno -skarbowej  
– jeżeli kwota zaniżenia zobowiązania podatkowego, zawyżenia kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku przekracza 25%  kwo-
ty należnej  i jest wyższa niż pięciokrotna wysokość minimalnego wynagrodz enia w rozumieniu ustawy  z dnia 10 paździe r-
nika 200 2 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 ), obowiązującego  w dniu następującym po 
dniu upływu terminu płatności zobowiązania lub terminu zwrotu;  
3) ujawnienia przez organ podatko wy w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej 
lub postępowania podatkowego niezłożenia deklaracji, mimo ciążącego obowiązku oraz braku zapłaty podatku.  
Art. 56ba . Przepisu  art. 56b nie stosuje się do zaległości  w podatku  od towarów  i usług,  w przypadku gdy ustala się 
dodatkowe zobowiązanie podatkowe,  o którym mowa  w art. 112b lub  art. 112c ustawy  o podatku od towarów  i usług.  
Art. 56c. Stawki odsetek za zwłokę,  o których mowa  w art. 56–56b, ulegają obniżeniu lub podwyższe niu w stopniu 
odpowiadającym obniżeniu lub podwyższeniu podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego,  począwszy od 
dnia,  w którym stopa ta uległa zmianie.  
Art. 56d. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza,  w drodze obwieszczenia,  w Dzienniku  Urzęd o-
wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawki odsetek za zwłokę,  o których mowa  w art. 56–56b. 
Art. 57. § 1. W  decyzji wydanej na podstawie  art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków stanowiących dochód 
budżetu państwa, organ po datkowy ustala opłatę prolongacyjną od kwoty podatku lub zaległości podatkowej.  
§ 2. Stawka opłaty prolongacyjnej jest równa obniżonej stawce odsetek za zwłokę.  
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 900 
 
 § 3. Wysokość opłaty prolongacyjnej oblicza się przy zastosowaniu stawki opłaty prolongacyjnej obowiązującej 
w dniu wydania decyzji, o  której mowa w  § 1. 
§ 4. Opłata prolongacyjna wpłacana jest w  terminach płatności, o  których mowa  w art. 49 § 1; w razie niedotrzymania 
terminu płatności przepis  art. 49 § 2 i 3 oraz art.  55 § 2 stosuje się odpowiedni o. 
§ 5. Nie ustala się opłaty prolongacyjnej, gdy przyczyną wydania decyzji, o  której mowa w  § 1, były klęska żywioł o-
wa lub wypadek losowy.  
§ 6. Organ podatkowy może odstąpić od ustalenia opłaty prolongacyjnej, jeżeli wydanie decyzji, o  której mowa 
w § 1, następuje w  związku z  postępowaniem układowym lub na podstawie odrębnych ustaw.  
§ 7. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może wprowadzić opłatę prolongacyjną – w wysokości nie 
większej niż określona w  § 2 – z tytułu rozłożenia na raty lub odro czenia terminu płatności podatków oraz zaległości podatk o-
wych stanowiących dochód odpowiednio – gminy, powiatu lub województwa. Przepisy § 3–5 stosuje się odpowiednio.  
§ 8. Przepisy § 1–4 i 7 stosuje się również do odroczonych lub rozłożonych na raty należ ności płatników lub inkase n-
tów, następców prawnych oraz osób trzecich.  
Art. 58. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady 
naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej.  
Rozdział 6a45) 
Doda tkowe zobowiązanie podatkowe  
Art. 58a. § 1. Wydając decyzję z  zastosowaniem:  
1) art. 119a §  1 lub 7,  
2) środków ograniczających umowne korzyści,  
3) art. 24  ust. 19 i 20 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a  także art.  12 ust. 13 
i 14 oraz art.  22c ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych,  
4) przepisów rozdziału 4b oddziału 2 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub 
rozdziału 1a oddziału 2 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych,  
5) art. 30  § 1, gdy oświadczenie, o  którym mowa w  art. 41 ust. 15 lub 21 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku d o-
chodowym od osób fizycznych, lub oświadczenie, o  którym mowa w  art. 26 ust. 7a lub 7g usta wy z  dnia 15 lutego 
1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, nie było zgodne z  prawdą, płatnik nie dokonał wymaganej wer y-
fikacji lub podjęta przez płatnika weryfikacja nie była adekwatna do charakteru i  skali działalności płatnika  
– organ podatkowy u stala jednocześnie dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.  
§ 2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do ustalania dodatko wego zobowiązania podatkowego w spra-
wach innych niż określone w  § 1. 
§ 3. W przypadka ch, o  których mowa w  § 1 pkt 1–3, organ podatkowy może odstąpić od ustalenia dodatkowego z o-
bowiązania podatkowego, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności oraz faktów należy przyjąć, że w  momencie dok o-
nywania czynności, których dotyczy decyzja, podat nik pozostawał w  błędnym, ale usprawiedliwionym przekonaniu 
o zgodności uzyskanej przez niego w  danych okolicznościach korzyści podatkowej z  przedmiotem i  celem ustawy poda t-
kowej lub jej przepisu (dobra wiara).  
§ 4. Na ocenę, że podatnik działał w  dobrej w ierze, może wskazywać w  szczególności nieprowadzenie przez niego 
działalności gospodarczej lub prowadzenie jej w  niewielkiej skali, wskutek czego nie można było rozsądnie oczekiwać, że 
w odniesieniu do czynności, których dotyczy decyzja, o  której mowa w  § 1, będzie on korzystał z  profesjonalnych porad 
dotyczących ich skutków podatkowych.  
Art. 58b. § 1. W  przypadku wydania decyzji z  zastosowaniem przepisów lub środków określonych w  art. 58a 
§ 1 pkt 1–4, gdy decyzja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnyc h lub podatku dochodowego od osób fizycznych, 
z wyjątkiem zryczałtowanych form opodatkowania, dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynosi 10% sumy nienależnie 
wykazanej lub zawyżonej straty podatkowej i  niewykazanego w  całości lub w  części dochodu do opodatkow ania 
w zakresie wynikającym z  tej decyzji.  
                                                           
45) Rozdział dodany przez art. 3 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 900 
 
 § 2. W przypadku wydawania decyzji z  zastosowaniem przepisów określonych w  art. 58a §  1 pkt 1 w zakresie poda t-
ków innych niż wymienione w  § 1, dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynosi 40% kwoty korzyści podatkowej w zakre-
sie wynikającym z  tej decyzji.  
§ 3. W sytuacji określonej w  art. 58a §  1 pkt 5 dodatkowe zobowiązanie podatkowe ustala się jako 10% podstawy 
opodatkowania należności, w  stosunku do której płatnik zastosował niższą stawkę podatku lub nie pobrał podat ku. 
§ 4. W sytuacjach określonych w  § 1 i 2 organ podatkowy oblicza podstawę do ustalenia dodatkowego zobowiązania 
podatkowego, przyjmując, że przepisy lub środki określone w  art. 58a §  1 mają wpływ na rozliczenie podatkowe jako 
ostatnie.  
Art. 58c. § 1. Stawki wskazane w  art. 58b ulegają podwojeniu, jeżeli:  
1) podstawa do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego przekracza 15  000 000 zł – w zakresie nadwyżki 
ponad tę kwotę;  
2) nie upłynęło 10  lat od końca roku kalendarzowego, w  którym podatnikowi lub płatnikowi doręczono ostateczną dec y-
zję z  zastosowaniem przepisów lub środków, o  których mowa w  art. 58a §  1 pkt 1–3 – w zakresie kwoty stanowiącej 
podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, związanej z  zastosowaniem tych przepisów lub śro d-
ków; 
3) strona nie przedłożyła organowi podatkowemu dokumentacji podatkowej, o  której mowa w  przepisach rozdziału 4b 
oddziału 3 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub rozdziału 1a oddziału 3 
ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych – w zakresie tej części podstawy ustalenia 
dodatkowego zobowiązania podatkowego, która wynika z  zastosowania przepisów wskazanych w  art. 58a §  1 pkt 4 
i dotyczy transakcji, dla której nie przedłożono dokumentacji poda tkowej.  
§ 2. W przypadku gdy łącznie zaistnieją przesłanki wymienione w  § 1 pkt 1 i 3, stawka, o  której mowa w  art. 58b § 1, 
ulega potrojeniu.  
§ 3. Przepisu §  1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli strona uzupełni niekompletną dokumentację podatkową w  pełnym zakr e-
sie w  terminie wskazanym przez organ podatkowy, nie dłuższym niż 14  dni. 
Art. 58d. Stawki wskazane w  art. 58b i  art. 58c ulegają obniżeniu o  połowę w  przypadku wydania decyzji na podst a-
wie art.  119a §  7 – w zakresie podstawy ustalenia dodatkowego zobowiąz ania pod atkowego, która związana jest z cofni ę-
ciem skutków unikania opodatkowania określonym w  art. 81b §  1a. 
Art. 58e. Dodatkowego zobowiązania podatkowego uregulowanego w  niniejszym rozdziale nie stosuje się względem 
osoby fizycznej, która za ten sam czy n ponosi odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe.  
Rozdział 7  
Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych  
Art. 59. § 1. Zobowiązanie podatkowe wygasa w  całości lub w  części wskutek:  
1) zapłaty;  
2) pobrania podatku przez płatnika lub in kasenta;  
3) potrącenia;  
4) zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;  
5) zaniechania poboru;  
6) przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych;  
7) przejęcia własności nieruchomości lub prawa majątkowego w  postępowaniu egzekucyjnym;  
8) umorzeni a zaległości;  
9) przedawnienia;  
10) zwolnienia z  obowiązku zapłaty na podstawie  art. 14m; 
11) nabycia spadku  w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu terytorialnego stwierdzonego  przez praw o-
mocne postanowienie  o stwierdzeniu nabycia spadku – ze skutkiem na dzień otwarcia spadku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 900 
 
 § 2. Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa  w całości lub w  części wskutek:  
1) wpłaty;  
2) zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;  
3) umorzenia, w  przypadkach przewidzianych  w art. 67d § 3; 
4) przejęcia w łasności nieruchomości lub przejęcia prawa majątkowego w  postępowaniu egzekucyjnym;  
5) przedawnienia;  
6) zwolnienia z  obowiązku zapłaty na podstawie  art. 14m; 
7) nabycia spadku  w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu terytorialnego stwierdzo nego  przez praw o-
mocne postanowienie  o stwierdzeniu nabycia spadku – ze skutkiem na dzień otwarcia spadku.  
Art. 60. § 1.46) Za termin dokonania zap łaty podatku uwa ża się:  
1) przy zap łacie gotówk ą – dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lu b w kasie podmiotu obs ługu-
jącego organ podatkowy, lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 
23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, w spó łdzielczej kasie oszcz ędnościowo -kredytowej, w biurze us ług płatni-
czych, w in stytucji p łatniczej, w ma łej instytucji p łatniczej lub w instytucji pieni ądza elektronicznego albo dzie ń po-
brania podatku przez p łatnika lub inkasenta;  
2) w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podat nika, rachunku podatnika w spół dzielczej 
kasie oszczędnościowo -kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej, w małej instytucji 
płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstaw ie polecenia przelewu, a w przy padku zapłaty za pom o-
cą instrumentu płatnic zego innego niż polecenie pr zelewu, zwanego dalej „innym in strumentem płatniczym” – dzień 
uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 
2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 201 9 r. poz. 659 i 730 ). 
§ 1a. W przypadku polecenia przelewu  z rachunku bankowego podatnika  w banku lub instytucji kredytowej  lub r a-
chunku płatniczego podatnika  w unijnej instytucji płatniczej  w rozumieniu  art. 2 pkt 32 ustawy  z dnia 19 sierpnia 201 1 r. 
o usługach płatniczych lub unijnej instytucji pieniądza  elektronicznego, niemających siedziby lub oddziału na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej za termin zapłaty  podatku uważa się dzień złożenia zlecenia płatniczego przez podatnika, jeżeli 
wpłacana kwota zostanie uznana  na rachunku bankowym organu podatkowego  w terminie wskazanym  w art. 54 ustawy  
z dnia 1 9 sierpnia 201 1 r. o usługach płatniczych.  W razie przekroczenia tego terminu za termin zapłaty uważa się dzień 
uznania kwoty na  rachunku bankowym organu podatkowe go. 
§ 2. Przepisy § 1 i 1a stosuje się również do wpłat dokonywanych przez płatnika lub inkasenta.  
§ 2a. (uchylony)47) 
§ 2b. (uchylony)47) 
§ 2c. (uchylony)47) 
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw łączności 
i po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może określić, w  drodze rozporządzenia, wzór formularza 
wpłaty gotówkowej oraz polecenia przelewu na rachunek organu podatkowego, uwzględniając dane identyfikujące wpłac a-
jącego oraz tytuł wpłaty.  
§ 4. Zlecenia płatnicze na rzecz organów podatkowych mogą być składane również w  formie dokumentu elektronic z-
nego przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez banki lub inneg o dostawcę usług płatniczych w  rozumieniu ust a-
wy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych, uprawnionego do przyjmowania zleceń płatniczych albo w  inny sp o-
sób uzgodniony z  bankiem lub innym dostawcą usług płatniczych przyjmującym zlecenie.  
§ 5. Zlecenie płatnicze, o  którym mowa w  § 4, powinno zawierać dane identyfikujące wpłacającego, w  tym identyf i-
kator podatkowy, oraz powinno wskazywać tytuł wpłaty, przy czym niepodanie lub błędne podanie tych informacji stanowi 
podstawę do odmowy realizacji wpłat y gotówkowej lub polecenia przelewu.  
§ 6. Rozliczanie płatności na rzecz organów podatkowych następuje poprzez międzybankowy system rozliczeń ele ktro-
nicznych w  krajowej organizacji rozliczeniowej lub poprzez system elektronicznych rozrachunków międzyoddzia łowych   
Narodowego Banku Polskiego.  
                                                           
46) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektóryc h 
innych ustaw (Dz. U. poz. 1075), która weszła w życie z dniem 20 czerwca 2018 r.  
47) Przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku  46. 
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 900 
 
 Art. 61. § 1. Zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i  obowiązanych do prow a-
dzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i  rozchodów następuje w  formie polecenia przelewu.  
§ 1a. Zapłata opłaty skarbowej przez podatników, o  których mowa w  § 1, może nastąpić w  gotówce.  
§ 1b.48) Zapłata podatków przez mikroprzedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo  przed-
siębiorców może nastąpić również w gotówce.  
§ 2. Formę rozliczeń, o  której mowa w  § 1, stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych przez płatników, 
jeżeli płatnicy spełniają warunki określone w  § 1. 
§ 3. Przepisu  § 1 nie stosuje się:  
1) do zapłaty podatków niezwiązanych z  prowadzoną działalnością gosp odarczą;  
2) gdy zapłata podatku, zgodnie z  przepisami prawa podatkowego, jest doko nywana papierami wartościowymi lub zn a-
kami akcyzy;  
3) do pobierania podatków przez płatników lub inkasentów.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w  drodze rozporządzenia, dopuścić zapłatę niektórych 
podatków papierami wartościowymi, określając szczegółowe zasady stosowania tej formy zapłaty podatku, termin i  sposób 
dokonania zapłaty, rodzaj papieru wartościowego oraz sposób obliczenia jego wartości dla p otrzeb zapłaty podatku.  
Art. 61a. § 1. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą,  w drodze uchwały, dopuścić zapłatę poda t-
ków,  stanowiących dochody odpowiednio budżetu gminy, powiatu lub województwa, za pomocą innego instrumentu  płat-
niczego,  w tym instrumentu płatniczego, na którym przechowywany jest pieniądz elektroniczny.  
§ 2. W przypadku wymienionym w  § 1 za termin dokonania zapłaty podatku uważa się dzień obciążenia rachunku 
płatniczego podatnika, płatnika lub inkasenta lub jego rachunku w  banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -
-kredytowej, innego niż płatniczy, albo dzień pobrania wartości pieniężnej z  pieniądza elektronicznego.  
Art. 62. § 1. Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania  z różnych tytułów, dokonaną wpłatę,  z zastrzeżeniem § 2, zal i-
cza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania  o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik  wskaże, 
na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.  
§ 1a. Jeżeli na podatniku ciążą koszty doręczonego upomnienia, dokonaną wpłatę zali cza się  w pierwszej  kolejności 
na poczet tych kosztów.  
§ 2. Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z  tytułu zaliczek na podatek, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet 
zaliczki, począwszy od zobowiązania o  najwcześniejszym terminie płatności.  
§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w  razie dokonywania wpłat na poczet rat, na jakie rozłożono podatek lub 
zaległość podatkową wraz z  odsetkami za zwłokę oraz rat podatku.  
§ 4. W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz ko sztów  upomnienia 
wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie,  z zastrzeżeniem § 4a. 
§ 4a. Postanowienie,  o którym mowa  w § 4, wydaje się wyłącznie na wniosek,  w przypadku gdy:  
1) wpłata  w całości pokrywa kwotę główną zaległości wraz  z odsetkami za z włokę lub  
2) zaliczenie wpłaty następuje  w całości zgodnie  z żądaniem podatnika, lub  
3) kwota wpłaty podlegającej zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę lub kosztów  upomnienia 
nie przekracza pięciokrotności kosztów upomnienia, lub  
4) od wpłat dokonanych po terminie płatności nie naliczono odsetek za zwłokę zgodnie  z art. 54 § 1 pkt 5. 
§ 5. Przepisy § 1–4a stosuje się odpowiednio do wpłat dokonywanych przez płatników, inkasentów, następców  praw-
nych oraz osoby trzecie.  
Art. 62a. Przepis y dotyczące zapłaty podatku stosuje się odpowiednio do zaliczenia na poczet zobowiązania poda t-
kowego środków pieniężnych przyjętych jako zabezpieczenie na podstawie  art. 33d § 2 pkt 6 i 7. 
                                                           
48) W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 900 
 
 Art. 62b. § 1. Zapłata podatku może nastąpić także przez:  
1) małżon ka podatnika, jego zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma  i macochę;  
2) aktualnego właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, jeżeli podatek zabezpieczony  jest 
hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym;  
3) inny podmio t, w przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 100 0 zł. 
§ 2. W przypadkach,  o których mowa  w § 1 pkt 1 i 3, jeżeli treść dowodu zapłaty nie budzi wątpliwości co do  prze-
znaczenia zapłaty na zobowiązanie podatnika uznaje się, że wpłata pochodzi ze środków p odatnika.  
§ 3. W przypadkach,  o których mowa  w § 1 pkt 1–3, przepisy dotyczące zapłaty podatku przez podatnika stosuje  się 
odpowiednio.  
Art. 63. § 1. Podstawy opodatkowania, kwoty podatków, odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, oprocentowanie 
nadpłat or az wynagrodzenia przysługujące płatnikom i  inkasentom zaokrągla się do pełnych złotych w  ten sposób, że ko ń-
cówki kwot wynoszące mniej niż 50  groszy pomija się, a  końcówki kwot wynoszące 5 0 i więcej groszy podwyższa się do 
pełnych złotych, z  zastrzeżeniem § 1a i 2. 
§ 1a. Podstawy opodatkowania, o  których mowa  w art. 30a ust. 1 pkt 1–3 ustawy  z dnia 26  lipca 1991  r. o podatku 
dochodowym od osób fizycznych, oraz kwoty podatków od nich pobierane zaokrągla się do pełnych groszy w  górę.  
§ 2. Zaokrąglania podstaw opodatkowania i  kwot podatków nie stosuje się do opłat, o  których mowa w  przepisach 
o podatkach i  opłatach lokalnych.  
§ 3. Przepisu § 1 nie stosuje się do zaliczenia wpłaty, zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.  
Art. 64. § 1. Zobowiązania poda tkowe oraz zaległości podatkowe wraz z  odsetkami za zwłokę w  podatkach stan o-
wiących dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z  wzajemnej, bezspornej i  wymagalnej 
wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z  tytułu:  
1) prawomocn ego wyroku sądowego wydanego na podstawie  art. 417 lub art.  4172 Kodeksu cywilnego;  
2) prawomocnej ugody sądowej zawartej w  związku z  zaistnieniem okoliczności przewidzianych  w art. 417 lub 
art. 4172 Kodeksu cywilnego;  
3) nabycia przez Skarb Państwa nieruc homości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłaszczenia nieruchomości  
na podstawie przepisów o  gospodarce nieruchomościami;  
4) odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, uzyskanego na podstawie przep i-
sów Kodeks u postępowania karnego;  
5) odszkodowania uzyskanego na podstawie przepisów o  uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób repr e-
sjonowanych za działalność na rzecz bytu Państwa Polskiego;  
6) odszkodowania orzeczonego w  decyzji organu administracji rządo wej. 
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do wzajemnych, bezspornych i  wymagalnych wierzytelności podatnika wobec 
państwowych jednostek budżetowych z  tytułu zamówień wykonanych przez niego na podstawie umów zawartych w  trybie 
przepisów o  zamówieniach publi cznych, pod warunkiem że potrącenie jest dokonywane przez tego podatnika i  z tej wi e-
rzytelności.  
§ 2a. Do potrącenia zaległości podatkowych wraz z  odsetkami za zwłokę przepis  art. 55 § 2 stosuje się odpowiednio.  
§ 3. Potrącenia z  tytułów wymienionych w  § 1 i 2 można również dokonać z  urzędu.  
§ 4. Na wniosek podatnika wierzytelności z  tytułów wymienionych w  § 1 i 2 mogą być również zaliczane na poczet 
przyszłych zobowiązań podatkowych.  
§ 5. Potrącenie następuje  z dniem:  
1) złożenia wniosku, który został uwzg lędniony;  
2) wydania z  urzędu postanowienia o  potrąceniu.  
§ 6. Odmowa potrącenia następuje w  drodze decyzji.  
§ 6a. Potrącenie następuje w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie.  
§ 7. Jednostka budżetowa, której zobowiązanie zostało potrącone z  wierzytelności podatnika, jest obowiązana wpł a-
cić równowartość wygasłego podatku do organu podatkowego w  terminie 7  dni od dnia dokonania potrącenia. Od niewpł a-
conej w  terminie równowartości wygasłego podatku nalicza się odsetki za zwłokę.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 900 
 
 Art. 65. § 1. Uprawn ienie, o  którym mowa  w art. 64 § 1, przysługuje również podatnikom w  stosunku do gminy, 
powiatu lub województwa z  tytułu:  
1) prawomocnego wyroku sądowego wydanego na podstawie  art. 417 lub art.  4172 Kodeksu cywilnego;  
2) prawomocnej ugody sądowej zawartej w związku z  zaistnieniem okoliczności przewidzianych  w art. 417 lub art.  4172 
Kodeksu cywilnego;  
3) nabycia przez gminę, powiat lub województwo nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłas z-
czenia nieruchomości na podstawie przepisów o  gospodarce nieruchomościami;  
4) odszkodowania orzeczonego w  decyzji wydanej przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka 
województwa.  
§ 2. Przepisy  art. 64 § 2–7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 66. § 1. Szczególnym przypadkiem wygaśnięc ia zobowiązania podatkowego jest przeniesienie własności rzeczy 
lub praw majątkowych na rzecz:  
1) Skarbu Państwa – w zamian za zaległości podatkowe z  tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa;  
2) gminy, powiatu lub województwa – w zamian za zale głości podatkowe z  tytułu podatków stanowiących dochody ich 
budżetów.  
§ 2. Przeniesienie następuje na wniosek podatnika:  
1)49) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, na podstawie umowy zawartej, za zgodą właściwego naczelnika  urzędu 
skarbowego, a w przypad ku gdy przedmiotem umowy jest przeniesienie akcji lub udziałów także za zgodą Prezesa 
Rady Ministrów, między starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej a podatnikiem;  
2) w przypadku, o  którym mowa w  § 1 pkt 2, na podstawie umowy zawartej  między wójtem, burmistrzem (prezydentem 
miasta), starostą albo marszałkiem województwa a  podatnikiem.  
§ 3. Umowa, o  której mowa w  § 2, wymaga formy pisemnej.  
§ 3a. Starosta powiadamia właściwego naczelnika urzędu skarbowego  o zawarciu umowy,  o której mowa  w § 2, prz e-
syłając jednocześnie jej kopię.  
§ 3b. Wyrażenie lub odmowa wyrażenia zgody, o  której mowa w  § 2 pkt 1, następuje w  drodze postanowienia.  
§ 4. W przypadkach wymienionych w  § 1 za termin wygaśnięcia zobowiązania podatkowego uważa się dzień przeni e-
sienia własności rzeczy lub praw majątkowych.  
§ 5. W przypadku zawarcia umowy, o  której mowa w  § 2, organ podatkowy pierwszej instancji wydaje decyzję 
stwierdzającą wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Przepis  art. 55 § 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 67. (uchylony)  
Rozdział 7a  
Ulgi w  spłacie zobowiązań podatkowych  
Art. 67a. § 1. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z  zastrzeżeniem  art. 67b, w  przypadkach uzasadnionych 
ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:  
1) odroczyć termin płatnoś ci podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;  
2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz  z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregul o-
wanych  w terminie zaliczek na podatek;  
3) umorzyć w  całości lub w  części zaległości podatkow e, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.  
§ 2. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w  całości lub w  takiej części, 
w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.  
Art. 67b. § 1. Organ podatkowy na wniosek podatni ka prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg 
w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych  w art. 67a: 
1) które nie stanowią pomocy publicznej;  
2) które stanowią pomoc de minimis  – w zakresie i  na zasadach określonych w  bezpośrednio obowiązują cych aktach 
prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w  ramach zasady de minimis ; 
                                                           
49) W brzmieniu ustalonym przez art. 9 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r.  o zmianie usta wy o zasadach zarządzania mieniem państw o-
wym oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 492), która weszła w życie z dniem 29 marca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 900 
 
 3) które stanowią pomoc publiczną:  
a) udzielaną w  celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,  
b) udzielaną w  celu zapobieżenia lu b likwidacji poważnych zakłóceń w  gospodarce o  charakterze ponadsektor o-
wym,  
c) udzielaną w  celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w  ramach przedsięwzięcia gospodarczego 
podejmowanego w  interesie europejskim,  
d) udzielaną w  celu promowania i  wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i  oświaty,  
e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w  ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na 
podstawie odrębnych przepisów,  
f) na szkolenia,  
g) na zatrudnienie,  
h) na rozwój małych i  średnich przedsiębiorstw,  
i) na restrukturyzację,  
j) na ochronę środowiska,  
k) na prace badawczo -rozwojowe,  
l) regionalną,  
m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.  
§ 2. Ulgi w  spłacie zobowiązań podatkowych, o  których mowa  w art. 67a, w  przypadku wymienionym w  § 1 pkt 3 
lit. a, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna albo w  ramach programów pomocowych określonych w  odrębnych 
przepisach.  
§ 3. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych,  o których mowa  w art. 67a, w przypadkach wymienionych  w § 1 pkt  3 
lit. b–l mogą być udzielane jako pomoc indywidualna zgodna  z programami rządowymi lub samorządowymi  albo udziel a-
ne w ramach programów pomocowych określonych  w odrębnych przepisach.  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. (uchylony) 
§ 6. Rada  Ministrów może określić, w  drodze rozporządzeń, inne niż określone w  § 1 pkt 3 lit. a–l, przeznaczenia 
pomocy udzielanej w  formie ulg w  spłacie zobowiązań podatkowych, o  których mowa  w art. 67a, oraz szczegółowe w a-
runki udzielania tych ulg dla określonych  przez Radę Ministrów przeznaczeń wraz ze wskazaniem przypadków, w  których 
ulgi udzielane są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalność i  warunki udzielania pomocy państwa okreś -
lone w  przepisach prawa wspólnotowego.  
Art. 67c. § 1. Przepisy  art. 67a § 1 pkt 1 i 2 oraz art.  67b stosuje się odpowiednio do należności przypadających od 
płatników lub inkasentów.  
§ 2. Przepisy  art. 67a oraz  art. 67b stosuje się odpowiednio do należności przypadających od spadkobierców podatn i-
ka lub płatnika oraz osób  trzecich.  
Art. 67d. § 1. Organ podatkowy może z  urzędu udzielać ulg w  spłacie zobowiązań podatkowych, o  których mowa  
w art. 67a § 1 pkt 3, jeżeli:  
1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w  postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej 
wydatki egzekucyjne;  
2) kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia w  postępowaniu egzekucy j-
nym;  
3) kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona  w zakończonym lub umorzonym postępowaniu likwidacyjnym  
lub upad łościowym albo sąd oddalił wniosek  o ogłoszenie upadłości;  
4) podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podst a-
wie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, któr ych łączna wartość nie 
przekracza kwoty 5000  zł, i jednocześnie brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu 
terytorialnego oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 900 
 
 § 2. W przypadkach, o  których mowa w  § 1 pkt 3 i 4, decyzję umarzającą zaległość podatkową pozostawia się 
w aktach sprawy.  
§ 3. Przepisy § 1 pkt 3 i 4 i § 2 stosuje się odpowiednio do umarzania zaległości płatnika lub inkasenta.  
§ 4. W przypadku,  o którym mowa  w § 1 pkt 3, organ p odatkowy może umorzyć zaległość podatkową,  jeżeli umorz e-
nie nie będzie stanowiło pomocy publicznej lub będzie stanowiło pomoc de minimis  w zakresie  i na zasadach określonych  
w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy  w rama ch zasady de minimis.  
Art. 67e. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową 
poszczególnych organów podatkowych w  sprawach stosowania ulg w  spłacie zobowiązań podatkowych, uwzględniając 
wysokość kwot y będącej przedmiotem ulgi oraz terminy wpłat podatku lub zaległości podatkowej.  
Rozdział 8  
Przedawnienie  
Art. 68. § 1. Zobowiązanie podatkowe, o  którym mowa  w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to 
zobowiązanie została doręczona po upływie 3  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym powstał obowiązek 
podatkowy.  
§ 2. Jeżeli podatnik:  
1) nie złożył deklaracji w  terminie przewidzianym w  przepisach prawa podatkowego,  
2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbęd nych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,  
zobowiązanie podatkowe, o  którym mowa w  § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zob o-
wiązania została doręczona po upływie 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  który m powstał obowiązek poda t-
kowy.  
§ 3. Dodatkowe zobowiązanie podatkowe w  podatku od towarów i  usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to  zo-
bowiązanie została doręczona po upływie 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym powstał obowiązek po dat-
kowy.  
§ 3a.50) Dodatkowe zobowiązanie podatkowe ustalone na podstawie przepisów rozdziału 6a nie powstaje, jeżeli dec y-
zja określona w  art. 58a §  1 została doręczona po upływie:  
1) terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego — w przypadku określenia wy sokości zobowiązania podatkow e-
go, straty podatkowej, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku, lub orzeczenia o  odpowiedzialności płatnika za pod a-
tek niepobrany lub pobrany a  niewpłacony, odpowiedzialności podatnika za podatek niepobrany przez płatnika, lub 
zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy, albo w  przypadku umorzenia postępowania w  tej sprawie;  
2) terminu określonego w  § 1 i 2, do którego ustawa dopuszcza powstanie zobowiązania podatkowego – w przypadku 
ustalenia zobowiązania podatkowego a lbo w  przypadku umorzenia postępowania w  tej sprawie;  
3) terminów wskazanych w  art. 118 § 1 – w przypadku orzeczenia o  odpowiedzialności osoby trzeciej albo w  przypadku 
umorzenia postępowania w  tej sprawie;  
4) 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego – 
w przypadku rozpatrzenia wniosku o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku lub umorzenia postępowania w  tych 
sprawach.  
§ 4. (utracił moc)51) 
§ 4a. Zobowiązanie podatkowe  z tytułu opodatkowania p rzychodów nieznajdujących pokrycia  w ujawnionych  źród-
łach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została  doręczona 
po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,  w którym powstał obowiązek  podatkowy  w tym zakresie.  
§ 5. Bieg terminu przedawnienia zawiesza się, jeżeli wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia 
wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwa do dnia, w  którym decyzja inneg o 
organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się, nie dłużej jednak niż przez 2  lata. 
                                                           
50) Dodany przez art. 3 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
51) Z dniem 28  lutego  2015  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 18  lipca 2013  r. sygn. akt SK 18/09  (Dz. U. 
poz. 985).  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 900 
 
 Art. 69. § 1. W  razie niedopełnienia przez podatnika warunków uprawniających do skorzystania z  uzyskanej ulgi 
podatkowej, prawo do wydania decyzji usta lającej zobowiązanie podatkowe powstaje w  dniu, w  którym nastąpiło 
zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi.  
§ 2. Termin do wydania decyzji, o  której mowa w  § 1, wynosi 3  lata od końca roku podatkowego, w  którym nastąpiło 
zdarzenie powodujące utratę prawa  do ulgi podatkowej, a  jeżeli podatnik nie zgłosił organowi podatkowemu utraty prawa 
do ulgi co najmniej na 2  miesiące przed upływem tego terminu – termin do wydania decyzji, o  której mowa w  § 1, wynosi 
5 lat. 
§ 3. Ustalenie wysokości zobowiązania podatkow ego następuje na podstawie stanu prawnego obowiązującego w  dniu 
powstania obowiązku podatkowego oraz istniejącego w  tym dniu stanu faktycznego.  
§ 4. Jeżeli, zgodnie z  odrębnymi przepisami, zobowiązanie podatkowe ustalane jest na rok kalendarzowy lub na inn y 
okres, decyzja, o  której mowa w  § 1, wydawana jest na podstawie stanu prawnego obowiązującego w  dniu nabycia prawa 
do ulgi.  
Art. 70. § 1. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z  upływem 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, 
w którym upłynął termin płatności podatku.  
§ 2. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się,  a rozpoczęty ulega zawieszeniu:  
1) od dnia wydania decyzji, o  których mowa  w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku 
lub zaległości podatkowej, ostatniej  raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej;  
2) od dnia wejścia w  życie rozporządzenia w  sprawie przedłużenia terminu płatności podatku, wydanego przez ministra 
właściwego do spraw finansów publicznych, do dnia upływu przedłużonego terminu.  
§ 3. Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia  biegnie 
on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia  o zakończeniu lub  umorzeniu postępow a-
nia upadłościowego.  
§ 3a. Jeżeli og łoszenie upadłości,  o którym mowa  w § 3, nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu  przedawnienia, 
bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się  postanowienia  
o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościo wego.  
§ 4. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o  którym podatnik 
został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, 
w którym zastosowano środe k egzekucyjny.  
§ 5. (uchylony)  
§ 6. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się,  a rozpoczęty ulega zawieszeniu, 
z dniem:  
1) wszczęcia postępowania w  sprawie o  przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o  którym podatnik zos tał 
zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z  niewykonaniem tego zob o-
wiązania;  
2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania;  
3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd pows zechny istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;  
4) doręczenia postanowienia o  przyjęciu zabezpieczenia, o  którym mowa  w art. 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia 
zabezpieczenia w  trybie przepisów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji;  
5) doręczenia zawiadomienia o  przystąpieniu do zabezpieczenia w  przypadkach określony ch w art. 32a § 3 i art. 35 § 2 
ustawy  z dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji ( Dz. U. z 2018 r. poz.  1314,  z późn. 
zm.52)); 
6)53) wystąpienia p rzez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o  którym mowa w  art. 119h §  2, 
o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania, zwanej dalej „Radą”, co do zasadności zastos o-
wania art.  119a lub środków ograniczających umowne k orzyści.  
                                                           
52) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1356, 1499, 1629, 2192, 2193 i 2432 or az 
z 2019 r . poz. 730.  
53) Dodany przez art. 3 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 900 
 
 § 7. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się,  a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu:  
1) prawomocnego zakończenia postępowania w  sprawie o  przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe;  
2) doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności;  
3) uprawomocnienia się orzeczenia sądu powszechnego w  sprawie ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego 
lub prawa;  
4) wygaśnięcia decyzji o  zabezpieczeniu;  
5) zakoń czenia postępowania zabezpieczającego w  trybie przepisów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji ; 
6)54) doręczenia stronie opinii Rady wydanej po wystąpieniu przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek 
strony, o  którym mowa w  art. 119h §  2, co do zasadności zastosowania art.  119a lub środków ograniczających umo w-
ne korzyści, lub po dniu upływu terminu na wydanie tej opinii.  
§ 8. Nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże 
po upływie  terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z  przedmiotu hipoteki lub zastawu.  
Art. 70a. § 1. Bieg terminu przedawnienia, o  którym mowa  w art. 68 § 1 i 3 oraz w art. 70 § 1, ulega zawieszeniu,  
jeżeli możliwość ustalenia lub określeni a zobowiązania podatkowego wynika z  umów o  unikaniu podwójnego opodatk o-
wania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a  ustalenie lub 
określenie przez organ podatkowy wysokości tego zobowiązania uzależnion e jest od uzyskania odpowiednich informacji 
od organów innego państwa.  
§ 1a. Bieg terminu przedawnienia,  o którym mowa  w art. 68 § 1 i 3 oraz art.  70 § 1, ulega zawieszeniu  w przypadku 
wszczęcia procedury wzajemnego porozumiewania na podstawie ratyfikowane j umowy  o unikaniu  podwójnego opodatk o-
wania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, jeżeli ta umowa nie przewiduje możliwości  wprowadzenia  w życie zawa r-
tego porozumienia bez względu na terminy przedawnienia. Zawieszenie biegu  terminu przedawnienia nastę puje od dnia 
wszczęcia procedury wzajemnego porozumiewania, jednak trwa nie  dłużej niż przez okres 3 lat. 
§ 2. Zawieszenie terminu przedawnienia, o  którym mowa w  § 1, następuje od dnia wystąpienia przez organ podatk o-
wy z  wnioskiem do organu innego państwa do dnia uzyskania przez organ podatkowy żądanej informacji – jednak nie 
dłużej niż przez okres 3  lat. 
§ 3. Zawieszenie terminu przedawnienia,  o którym mowa  w § 1 i 1a, może następować wielokrotnie;  w takich prz y-
padkach okres łącznego zawieszenia terminu pr zedawnienia nie może przekroczyć 3 lat. 
Art. 70b. (uchylony)  
Art. 70c. Organ podatkowy właściwy w  sprawie zobowiązania podatkowego, z  którego niewykonaniem wiąże się p o-
dejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia pod atnika o  nierozpoczęciu lub 
zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w  przypadku, o  którym mowa  w art. 70 § 6 pkt 1, 
najpóźniej z  upływem terminu przedawnienia, o  którym mowa  w art. 70 § 1, oraz o  rozpoczęciu lub dalszym biegu termi nu 
przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.  
Art. 70d. Jeżeli ratyfikowana umowa  o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita  Pol-
ska, przewiduje możliwość wprowadzenia  w życie porozumienia zawartego  w toku procedury wzajemnego porozumiew a-
nia bez względu na terminy przedawnienia, to porozumienie uwzględnia się pomimo upływu terminów  przedawnienia.  
Art. 70e.55) § 1. Bieg terminu przedawnienia, o  którym mowa w  art. 68 § 1, 3 i  3a oraz art.  70 § 1, ulega zawieszeniu 
w przypadku wszcz ęcia postępowania w  sprawie wydania decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opoda t-
kowania.  
§ 2. Zawieszenie terminu przedawnienia, o  którym mowa w  § 1, następuje z  dniem złożenia wniosku o  wydanie dec y-
zji określającej warunki cofnięcia skut ków unikania opodatkowania i  trwa do dnia następującego po dniu wydania ost a-
tecznej decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania lub innego aktu kończącego postępowanie 
w tej sprawie, a  w przypadku wniesienia skargi do sądu adminis tracyjnego na tę decyzję lub akt – do dnia następującego po 
dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności.  
                                                           
54) Dodany przez art. 3 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
55) Dodany przez art. 3 pkt 17  ustawy , o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 900 
 
 Art. 71. Przepisy art.  70, art.  70a, art.  70c i  art. 70e stosuje się odpowiednio do:56) 
1) należności płatników lub inkasentów;  
2) zaległości,  o których mowa  w art. 52 i art. 52a, z tym że bieg terminu przedawnienia liczy się od końca roku  kalend a-
rzowego,  w którym organ podatkowy dokonał zwrotu lub zaliczenia nienależnej kwoty lub płatn ik pobrał  nienależne 
wynagrodzenie.  
Rozdział 9  
Nadpłata  
Art. 72. § 1. Za nadpłatę uważa się kwotę:  
1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;  
2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w  wysokości większej od należnej;  
3) zobowiązania zapł aconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w  decyzji, o  której mowa  w art. 30 § 4, określono je 
nienależnie lub w  wysokości większej od należnej;  
4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w  decyzji o  ich odpowiedzialności p odatk o-
wej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy  określono je nienależnie lub  
w wysokości większej od należnej.  
§ 1a. Na równi  z nadpłatą traktuje się kwotę stanowiącą różnicę określoną  zgodnie  z art. 27f ust. 8–10 ustawy  z dnia 
26 lipca 199 1 r. o podatku dochodowym  od osób fizycznych, wykazaną  w zeznaniu,  o którym mowa  w art. 45 ust. 1 ustawy 
z dnia 2 6 lipca 199 1 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub  wynikającą  z decyzji.  
§ 1b. Na równi  z nadpłatą traktuje się kwotę  przysługującą podatnikowi na podstawi e art. 26ea  ust. 1 i 2 ustawy  z dnia 
26 lipca 199 1 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie  art. 18da  
ust. 1 i 2 ustawy  z dnia 1 5 lutego 199 2 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wykazaną  w zeznaniu lub wynikającą  
z decyzji.  
§ 2. Na równi  z nadpłatą traktuje się:  
1) część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej;  
2) nienależnie zapłacone:  
a) zaległości,  o których mowa  w art. 52 oraz art.  52a, 
b) odsetki za zwłokę od nieuregulowanych  w terminie zaliczek na podatek,  
c) opłatę prolongacyjną.  
Art. 73. § 1. Nadpłata powstaje, z  zastrzeżeniem § 2, z dniem:  
1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego  lub w  wysokości większej od należnej;  
2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w  wysokości większej od należnej;  
3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z  decyzji o  jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli 
należność ta z ostała określona nienależnie lub w  wysokości większej od należnej;  
4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w  wysokości większej od wysokości pobranego podatku;  
5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z  decyzji o  odpowiedzialności podatkowej lub 
decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nien a-
leżnie lub w  wysokości większej od należnej.  
6) (uchylony)  
§ 2. Nadpłata powstaje  z dniem złożenia:  
1) zeznania rocz nego – dla podatników podatku dochodowego;  
1a) złożenia deklaracji rocznej – dla podatników specjalnego podatku węglowodorowego;  
2) deklaracji podatku akcyzowego – dla podatników podatku akcyzowego;  
3) deklaracji o  wpłatach z  zysku za rok obrotowy – dla je dnoosobowych spółek Skarbu Państwa i  przedsiębiorstw pań stwo-
wych . 
4) (uchylony)  
                                                           
56) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 900 
 
 Art. 74. Jeżeli nadpłata powstała  w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub orzeczenia Trybunału Spr a-
wiedliwości  Unii Europejskiej,  a podatnik, którego zobowiązanie pod atkowe powstaje  w sposób przewidziany  w art. 21 
§ 1 pkt 1: 
1) złożył jedną z  deklaracji, o  których mowa  w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z  której wynika wysokość zobowiązania 
podatkowego – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o  jej zwrot, skład ając równocześnie skorygowaną 
deklarację;  
2) został rozliczony przez płatnika – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o  jej zwrot, składając równo -
cześnie zeznanie (deklarację), o  którym mowa  w art. 73 § 2 pkt 1; 
3) nie był obowiązany do składania deklaracji – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o  jej zwrot.  
Art. 74a. W przypadkach niewymienionych  w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy.  
Art. 75. § 1. Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika p odatku albo wysokość pobranego p o-
datku, może złożyć wniosek o  stwierdzenie nadpłaty podatku.  
§ 2. Uprawnienie do złożenia wniosku  o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom  i inkasentom oraz 
osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej  w momencie rozwiązania spółki  w zakresie  zobowiązań spółki. Płatnik 
lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku  o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli  wpłacony podatek n ie został pobrany od 
podatnika.  
§ 2a. Uprawnienie do złożenia wniosku  o stwierdzenie nadpłat y przysługuje spółkom, które tworzyły podatkową  gru-
pę kapitałową  w rozumieniu przepisów  o podatku dochodowym od osób prawnych,  w momencie  utraty przez grupę statusu 
podatnika  w zakresie zobowiązań tej grupy.  
§ 3. Jeżeli  z przepisów prawa podatkowego wynika  obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik,  płatnik lub 
inkasent równocześnie  z wnioskiem  o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).  
§ 3a. Osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej  w momencie rozwiązan ia spółki, jest obowiązana  złożyć równ o-
cześnie  z wnioskiem  o stwierdzenie nadpłaty skorygowane zeznanie (deklarację)  w zakresie zobowiązań  spółki oraz um o-
wę spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki.  
§ 4. Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (dekla racji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy  zwraca na d-
płatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę.  W takim przypadku korekta wywołuje skutki  prawne.  
§ 4a. W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego  w prawid -
łowej wysokości  w takim zakresie,  w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania  poda t-
kowego.  W zakresie,  w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty.  
§ 4b. Przepis § 4a nie ogranicza możliwości  wydania decyzji  w trybie  art. 21 § 3, o czym informuje się adresata  
w decyzji stwierdzającej nadpłatę.  
§ 5. Jeżeli zwrotu nadpłaty  w trybie,  o którym mowa  w § 4, dokonano nienależnie lub  w wysokości wyższej  od nale ż-
nej, w zakresie nadpłaty będącej przedmi otem wniosku nie wszczyna się postępowania  w sprawach  o przestępstwa 
i wykroczenia skarbowe.  
§ 5a. Zwrotu nadpłaty osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w  chwili rozwiązania spółki, dokonuje się 
w proporcjach wynikających z  prawa do udziału w  zysku określonego w  umowie spółki. Jeżeli z  dołączonej umowy nie 
wynikają te udziały w  zysku, przyjmuje się, że prawa do udziału w  zysku są równe.  
§ 6. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.  
§ 7. Minister wła ściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, właściwość miejscową 
organów podatkowych w  sprawach, o  których mowa w  § 1, uwzględniając w  szczególności rodzaj podatku i  przypadki 
poboru podatku przez płatnika.  
Art. 76. § 1. Nadpłaty wraz  z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu  z urzędu na poczet zaległości podatkowych  
wraz  z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych  w terminie zaliczek na podatek,  kosztów upomnienia 
oraz bieżących zobowiązań podatkowych,  a w razie ich braku podlegają zwrotowi  z urzędu,  chyba że podatnik złoży wni o-
sek o zaliczenie nadpłaty  w całości lub  w części na poczet przyszłych zobowiązań  podatkowych.  
§ 2. (uchylony)  
§ 2a. W razie zajęcia wierzytelności  z tytułu nadpłaty podatku jej zaliczenie n a poczet zaległości podatkowych  wraz  
z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych  w decyzji,  o której mowa  w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań  
podatkowych ma pierwszeństwo przed realizacją zajęcia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 900 
 
 § 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zali czania nadpłaty:  
1) płatnika lub inkasenta na poczet jego zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub  zobowiązań 
powstałych  w związku  z wykonywaniem obowiązków płatnika lub inkasenta;  
2) spółki cywilnej na poczet zobowiązań wspólników lub byłych wspólników tej spółki,  z tym że  w przypadku istniej ą-
cej spółki wymaga to zgody wszystkich wspólników.  
§ 4. (uchylony)  
Art. 76a. § 1. W  sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje 
się postanowienie, n a które służy zażalenie. W  przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy  
art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje  z dniem:  
1) powstania nadpłaty – w przypadkach, o  których mowa  w art. 73 § 1 pkt 1–3 i 5 oraz § 2; 
2) złożenia wniosku o  stwierdzenie nadpłaty.  
Art. 76b. § 1. Przepisy  art. 76, art. 76a, art. 77b, art. 79 i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zalicz e-
nie, o którym mowa  w art. 76a § 2 pkt 1, następuje odpowiednio  z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku  
lub korekty takiej deklaracji.  
§ 2. W przypadku złożenia przez podatnika upoważnienia organu podatkowego na podstawie przepisów o  podatku od 
towarów i  usług, zwrot poda tku wraz z  oprocentowaniem może być przekazany, w  całości lub w  części, na wskazany r a-
chunek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, jako zabezpieczenie kredytu udzielanego przez ten 
bank lub przez tę kasę, jeżeli w  dniu złożenia deklarac ji wykazującej zwrot podatku, w  stosunku do podatnika nie jest 
prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości zobowiązań podatkowych.  
§ 3. Przekazanie zwrotu podatku wraz z  oprocentowaniem bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędn ościowo -
-kredytowej traktuje się na równi z  przekazaniem zwrotu na rachunek podatnika.  
§ 4. Przekazanie bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej zwrotu podatku wraz  z oprocentow a-
niem ma pierwszeństwo przed:  
1) zaliczeniem tego zwrotu na poczet zaległości podatkowych i  bieżących zobowiązań podatkowych ujawnionych po 
złożeniu deklaracji wykazującej zwrot podatku;  
2) realizacją zajęcia wierzytelności z  tytułu zwrotu podatku w  postępowaniu egzekucyjnym, otrzymanego przez organ 
podatkowy po dn iu złożenia deklaracji wykazującej zwrot.  
Art. 76c. Nadpłatę wynikającą z  zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek. 
Jeżeli jednak nadpłata wynika z  decyzji stwierdzającej nadpłatę, wydanej w  związku  z art. 75 § 1, zwrot nadpłaty następuje 
w terminie 30  dni od dnia wydania tej decyzji.  
Art. 77. § 1. Nadpłata podlega zwrotowi w  terminie:  
1) 30 dni od dnia wydania nowej decyzji – jeżeli nadpłata powstała  w związku  z uchyleniem albo stwierdzeniem  nie-
ważności decyzji;  
2) 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty;  
3) 30 dni od dnia wydania decyzji  o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności decyzji – jeżeli  w związku 
z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji  nie wystąpi obowiązek wydania nowej  decyzji;  
4) 30 dni od dnia złożenia wniosku, o  którym mowa  w art. 74; 
4a) 30 dni od dnia wejścia  w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia  Trybunału 
Sprawiedliwości Unii Europejski ej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub  od dnia,  w którym uchylono lub 
zmieniono  w całości lub  w części akt normatywny, jeżeli wniosek,  o którym mowa  w art. 74, został złożony przed 
terminem wejścia  w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego  lub p ublikacji sentencji orzeczenia Trybunału 
Sprawiedliwości Unii Europejskiej  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;  
5)57)  3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1–3, z zastrzeżeniem pkt 5a i §  2; 
                                                           
57) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a tiret  pierwsze ustawy z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku 
dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2126), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r . 
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 900 
 
 5a)58) 45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 
pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, z zastrzeżeniem § 2;  
6) 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o  stwierdzenie nadpłaty wraz ze:  
a) skorygowanym zeznaniem (deklaracją) – w przypadkach, o  których mowa  w art. 75 § 3, 
b) skorygowanym zeznaniem (deklaracją)  i z umową spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki – w przypadku, 
o którym mowa  w art. 75 § 3a 
– lecz nie wcześniej niż w termi nie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, 
albo 45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 
pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od osób fizyc znych.59) 
7) (uchylony)  
§ 2.60) Nadpłata wynikająca ze skorygowanej deklaracji podlega zwrotowi w terminie:  
1) 45 dni od dnia jej skorygowania – w przypadku skorygowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej zezn a-
nia, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1 , przez podatn ika podatku dochodowego od osób  fizycznych;  
2) 3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 274 § 3 – w przypadku skoryg o-
wania zeznania w trybie określonym w art. 274 § 1 pkt 1;  
3) 3 miesięcy od dnia jej sko rygowania – w innych przypadkach niż określone w pkt 1 i 2.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. W przypadku niewydania nowej decyzji  w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia albo stwierdzenia nieważnoś ci 
przez organ podatkowy lub od dnia doręczenia organowi podatkowemu o dpisu orzeczenia sądu administracyjnego  ze 
stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję albo stwierdzającego jej nieważność,  nadpłata stanowiąca kw o-
tę wpłaconą na podstawie decyzji uchylonej albo decyzji, której nieważność  stwierdzono, podlega zw rotowi bez zbędnej 
zwłoki . 
Art. 77a. Organ podatkowy może, na wniosek podatnika, w  przypadkach uzasadnionych jego ważnym interesem, d o-
konać zwrotu nadwyżki wpłaconych kwot zaliczek na podatek dochodowy.  
Art. 77b. § 1. Zwrot nadpłaty następuje:  
1) w przypad ku gdy podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do posiadania rachunku bankowego lub  rachunku 
w spółdzielczej kasie oszczędnościow o-kredytowej, wyłącznie na ten rachunek wskazany przez  podatnika, płatnika 
lub inkasenta;  
2) w przypadku gdy podatnik, płatnik lub inkasent nie jest obowiązany do posiadania rachunku bankowego  lub rachunku  
w spółdzielczej kasie oszczędnościow o-kredytowej, na wskazany rachunek bankowy lub rachunek  w spółdzielczej k a-
sie oszczędnościow o-kredytowej podatnika, płatnika lub in kasenta albo przekazem  pocztowym, chyba że podatnik, 
płatnik lub inkasent zażądają zwrotu nadpłaty  w kasie.  
§ 2. Za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień:  
1) obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu;  
2) nadania przek azu pocztowego;  
3) wypłacenia kwoty nadpłaty przez organ podatkowy lub postawienia nadpłaty do dyspozycji podatnika w  kasie.  
§ 3. Nadpłata, której wysokość nie przekracza dwukrotności kosztów upomnienia  w postępowaniu egzekucyjnym,  
jeżeli nie wskazano rach unku, na który ma zostać zwrócona, podlega zwrotowi  w kasie.  
§ 4. Nadpłata zwracana przekazem pocztowym jest pomniejszana o  koszty jej zwrotu.  
§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do:  
1) następców prawnych  i osób trzecich;  
2) osób, które były wspóln ikami spółki cywilnej  w chwili rozwiązania spółki;  
3) spółek, które tworzyły podatkową grupę kapitałową  w rozumieniu przepisów  o podatku dochodowym od  osób pra w-
nych  w chwili utraty przez tę podatkową grupę kapitałową statusu podatnika.  
                                                           
58) Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy , o której mowa w odnośniku 57. 
59) Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 57. 
60) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit . b ustawy, o której mowa w odnośniku 57. 
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 900 
 
 Art. 77c. § 1. Nadpł ata wynikająca z  korekty zeznania w  podatku dochodowym od osób fizycznych jest pomniejszana 
o kwotę odpowiadającą nadwyżce kwoty przekazanej na rzecz organizacji pożytku publicznego zgodnie z  wnioskiem p o-
datnika, o  którym mowa w  odrębnych przepisach, ponad  zaokrągloną do pełnych dziesiątek groszy w  dół kwotę 1% poda t-
ku należnego wynikającego z  tej korekty.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do nadpłat wynikających z  decyzji.  
Art. 78. § 1. Nadpłaty podlegają oprocentowaniu  w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę,  o których  mowa  
w art. 56 § 1, pobieranych od zaległości podatkowych.  
§ 2. Nadpłaty, których wysokość nie przekracza dwukrotności kosztów upomnienia  w postępowaniu egzekucyjnym,  
nie podlegają oprocentowaniu.  
§ 3. Oprocentowanie przysługuj e: 
1) w przypadkach przewidzianych  w art. 77 § 1 pkt 1 i 3 – od dnia powstania nadpłaty,  a jeżeli organ podatkowy  nie 
przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji,  a nadpłata nie została  zwrócona  w terminie – od 
dnia wydania decyzji  o zmianie lub uchyleniu decyzji;  
2) (uchylony)  
3) w przypadkach przewidzianych  w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 – od dnia złożenia wniosku o  stwierdzenie nadpłaty wraz ze 
skorygowanym zeznaniem (deklaracją):  
a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w  terminie 30  dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę,  
b) jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w  terminie 2  miesięcy od dnia złożenia wniosku 
o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia w  wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płat nik lub inkasent,  
c) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w  terminie, o  którym mowa  w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia 
w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent;  
4)61)  w przypadku przewidzianym w  art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 pkt 2 i 3 – od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie zost a-
ła zwrócona w  terminie 3  miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o  których mowa w  art. 73 § 2 pkt  1–3, 
lub od dnia skorygowania zeznania lub deklaracji w  trybie art.  274 lub art.  274a;  
4a)62)  w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 5a i § 2 pkt 1 – od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie 
została zwrócona w terminie 45 dni od dnia złożenia zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, lub od dnia skor y-
gowania zeznania w try bie art. 274 lub art. 274a.  
5) (uchylony)  
§ 4. Oprocentowanie z  tytułu nadpłaty przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty, zaliczenia jej na poczet zaległych lub 
bieżących zobowiązań podatkowych lub dnia złożenia wniosku o  zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłyc h zobowiązań 
podatkowych, z  zastrzeżeniem § 5 pkt 2. 
§ 5. W przypadkach przewidzianych  w art. 77 § 1 pkt 4 i 4a oprocentowanie przysługuje za okres:  
1) od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu – pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku  o zwrot  nadpłaty 
przed terminem albo  w terminie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego  lub publikacji 
sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej  w Dzienniku  Urzędowym Unii Europejskiej lub od  
dnia,  w którym uchylon o lub zmieniono  w całości lub  w części akt  normatywny;  
2) od dnia powstania nadpłaty do 3 0 dnia od dnia wejścia  w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub  publikacji 
sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej  w Dzienniku Urzędow ym Unii Europejskiej lub od  
dnia,  w którym uchylono lub zmieniono  w całości lub  w części akt normatywny – jeżeli wniosek  o zwrot nadpłaty  
został złożony po upływie 3 0 dni od dnia wejścia  w życie orzeczenia Trybunału  Konstytucyjnego lub publikacji se n-
tencj i orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od 
dnia,  w którym uchylono lub zmieniono  w całości lub  w części ten akt.  
Art. 78a. Jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z  jej oprocentowaniem, zwr ó-
coną kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w  takim stosunku, 
w jakim w  dniu zwrotu pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania.  
                                                           
61) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 57. 
62) Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnoś niku 57. 
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 900 
 
 Art. 79. § 1. Postępowanie  w sprawie stwierdze nia nadpłaty nie może zostać wszczęte  w czasie trwania postępowania 
podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celn o-skarbowej – w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy 
postępowanie lub kontrola.  W razie wszczęcia  z urzędu postęp owania podat kowego  w sprawie, w  której został złożony 
wniosek  o stwierdzenie nadpłaty, żądanie zawarte we wniosku  o stwierdzenie nadpłaty podlega rozpatrzeniu  w tym post ę-
powaniu.  
§ 2. Prawo do złożenia wniosku  o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku  o zwrot nadpłaty wyga sa po upływie  terminu 
przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.  
§ 3. Decyzję  w sprawie stwierdzenia nadpłaty na wniosek złożony przed upływem terminu przedawnienia  można w y-
dać także po upływie te go terminu.  
§ 4. Wniosek  o stwierdzenie nadpłaty można złożyć po upływie terminu przedawnienia, jeżeli istnienie nadpłaty  wy-
nika z porozumienia zawartego  w trybie procedury wzajemnego porozumiewania na podstawie ratyfikowanych  umów 
o unikaniu podwójnego op odatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną  jest Rzecz -
pospolita Polska. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 80. § 1. Prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, 
w którym upłynął termin jej zwrotu.  
§ 2. Po upływie terminu określonego w  § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o  zaliczenie nadpłaty na p o-
czet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zob o-
wiązań podatkowych.  
§ 3. Złożenie wniosku o  stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet przyszłych zobowiązań 
podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty.  
Rozdział 9a  
Podpisywanie deklaracji  
Art. 80a. § 1. Jeżeli odrębne ustaw y nie stanowią inaczej, deklaracja, w  tym deklaracja składana za pomocą środków 
komunikacji elektronicznej, może być podpisana także przez pełnomocnika podatnika, płatnika lub inkasenta.  
§ 2. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie o  odwołaniu tego pełnomocnictwa składa się 
organowi podatkowemu właściwemu w  sprawach podatku, którego dana deklaracja dotyczy.  
§ 2a. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz 
zawiadomienie o  odwołan iu tego pełnomocnictwa podatnik, płatnik lub inkasent składa naczelnikowi urzędu skarbowego 
właściwemu w  sprawach ewidencji podatników i  płatników.  
§ 2b. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie  o odwołaniu tego pełnomocnictwa  może być 
złożone  w formie dokumentu elektronicznego.  
§ 2c. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie  o odwołaniu tego pełnomocnictwa składane  
w formie dokumentu elektronicznego podatnik, płatnik lub inkasent składa do Szefa Krajowej Administracji  Skarbowej.  
§ 3. Jeżeli przepisy prawa podatkowego wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż jedną osobę, pełnomocni c-
two do podpisania tej deklaracji jest skuteczne, jeżeli udzieliły go wszystkie osoby.  
§ 4. W kwestiach dotyczących pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji stosuje się odpowiednio przepisy dot y-
czące pełnomocnictwa w  postępowaniu podatkowym.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wzory pełnomocnictw  do 
podpisywania deklaracji  i wzory zawia domienia  o zmianie lub odwołaniu tych pełnomocnictw,  uwzględniając zakres pe ł-
nomocnictwa  i dane identyfikujące podatnika, płatnika lub inkasenta oraz pełnomocnika,  a także mając na celu uproszcz e-
nie zgłaszania pełnomocnictwa oraz pewność ustalenia zakresu działania pełnomocnika.  
Art. 80b. Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, podpisanie deklaracji przez pełnomocnika zwalnia podatnika, 
płatnika lub inkasenta z  obowiązku podpisania deklaracji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 900 
 
 Rozdział 10  
Korekta deklaracji  
Art. 81. § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i  inkasenci mogą skorygować uprze d-
nio złożoną deklarację.  
§ 1a. Osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej w  chwili rozwiązania spółki, może skorygować uprzednio złoż o-
ną deklarację w  zakresie wskazanym  w art. 75 § 3a. 
§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.  
§ 3. (uchylony)  
Art. 81a. (uchylony)  
Art. 81b. § 1. Uprawnienie do skorygowania deklaracji:  
1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kont roli podatkowej – w zakresie objętym tym 
postępowaniem lub kontrolą;  
2) przysługuje nadal po zakończeniu:  
a) kontroli podatkowej,  
b) postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.  
§ 1a.63) Prawo do sk orygowania deklaracji oraz cofnięcia skutków unikania opodatkowania przysługuje podatnikowi 
lub płatnikowi jednokrotnie, z  zastrzeżeniem art.  200 § 4, w toku postępowania podatkowego, o  którym mowa w  art. 119g, 
przed wydaniem decyzji w  pierwszej instancji,  w terminie 14  dni od dnia doręczenia zawiadomienia o  wyznaczeniu term i-
nu, o  którym mowa w  art. 200 § 3, na zasadach określonych w  tym zawiadomieniu. Ponowne skorygowanie deklaracji po 
zakończeniu postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych w  zakresie, w  jakim wcześniej dokonana korekta  
przewidywała cofnięcie skutków unikania opodatkowania.  
§ 1b.64) W przypadku, o  którym mowa w  § 1a, złożona korekta nie wywołuje skutków prawnych w  zakresie cofnięcia 
skutków unikania opodatkowania, jeżeli tylko czę ściowo uwzględnia ocenę prawną związaną z  unikaniem opodatkowania, 
zawartą w  zawiadomieniu, o  którym mowa w  art. 200 § 3, lub nie uwzględnia tej oceny w  ogóle.  
§ 1c.64) Uprawnienie, o  którym mowa w  § 1a, nie przysługuje, je żeli: 
1) postępowanie podatkowe prowadzone jest w  wyniku uchylenia przez organ odwoławczy lub sąd administracyjny 
decyzji organu podatkowego wydanej w  pierwszej instancji;  
2) nie upłynęło 10  lat od końca roku kalendarzowego, w  którym podatnikowi lub płatni kowi doręczono ostateczną dec y-
zję wydaną z  zastosowaniem przepisu art.  119a §  1 lub 7 albo środków ograniczających umowne korzyści.  
§ 1d.64) Organ podatkowy informuje w  ciągu 3  dni roboczych Szefa Krajowej Administracji Ska rbowej o  złożeniu 
zgodnie z  § 1a korygującej deklaracji.  
§ 1e.64) W przypadku cofnięcia skutków unikania opodatkowania na podstawie §  1a przepisy art.  119j stosuje się o d-
powiednio.  
§ 1f.64) Korektę, o  której mowa w  § 1a, składa się wraz z  uzasadnieniem przyczyn korekty.  
§ 2. Korekta złożona  w przypadku,  o którym mowa  w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych. Organ  podatkowy 
zawiadamia pisemnie składającego korektę  o jej bezskuteczności.  
§ 2a. Korekta złożona wraz  z wnioskiem  o stwierdzenie nadpłaty nie wywołuje skutków prawnych  w razie odmowy 
stwierdzenia nadpłaty  w całości lub  w części oraz  w razie umorzenia postępowania  w związku  z wycofaniem wniosku.  
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ p odatkowy wskazuje bezskuteczność takiej korekty.  
§ 3. (uchylony)  
Art. 81c. (uchylony)  
                                                           
63) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
64) Dodany przez art. 3 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 900 
 
 Rozdział 11  
Informacje podatkowe  
Art. 82. § 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące 
działalność gospodarczą s ą obowiązane do sporządzania i  przekazywania informacji:  
1) na pisemne żądanie organu podatkowego – o zdarzeniach wynikających ze stosunków cywilnoprawnych albo z  prawa 
pracy, mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania  podatkowego osób 
lub jednostek, z  którymi zawarto umowę;  
2) bez wezwania przez organ podatkowy – o umowach zawartych z  nierezydentami w  rozumieniu przepisów prawa 
dewizowego;  
3) w zakresie i  na zasadach określonych w  odrębnych ustawach.  
§ 1a. (uchylony)65) 
§ 1b. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi 
podatkowe przy użyciu programów komputerowych, są obowiązane, bez wezwania organu podatkowego, do przekazyw a-
nia, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji  o prowadzonej 
ewidencji,  o której mowa  w art. 109 ust.  3 ustawy z  dnia 1 1 marca 200 4 r. o podatku od towarów  i usług,  w postaci elektr o-
nicznej  odpowiadającej strukturze logicznej,  o której  mowa  w art. 193a § 2, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg 
podatkowych lub ich części określonych  w przepisach wydanych na podstawie  art. 193a § 3, za okresy miesięczne  w termi-
nie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, wskazu jąc miesiąc, którego ta informacja dotyczy.  
§ 2.66) Banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe są obowiązane do sporządzania i przekazywania  Sze-
fowi Krajowej Administracji Skarbowej, w formie dokumentu elektronicznego, w okresie sprawozdawczym  – odpowiednio 
od 1 do 15 dnia miesiąca oraz od 16 do ostatniego dnia miesiąca – informacji o otwartych  i zamkniętych rachunkach ba n-
kowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w terminie do  7. dnia następnego okresu sprawozdawcz e-
go. Obowiązek sp orządzania i przekazywania informacji nie dotyczy  rachunków bank owych otwartych i zamkniętych 
w tym samym okresie sprawozdawczym ani rachunków podmiotów  kwalifikowanych w rozumieniu art. 119zg pkt 5 podl e-
gających przekazaniu na podstawie art. 119zq pkt 1.  
§ 2. (uchylony)67) 
§ 2a. Jednostki organizacyjne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego 
lub naczelnika urzędu celn o-skarbowego obowiązane są do sporządzenia  i przekazania informacji o  składkach płatnika  
i ubezpieczo nego.  
§ 2b. (uchylony)  
§ 2c.68) Informacje,  o których mowa  w § 2, Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia naczelnikom urzędów 
skarbowych, naczelnikom urzędów celn o-skarbowych, dyrektorom izb administracji skarbowej oraz ministrowi właściw e-
mu do sp raw finansów publicznych.  
§ 2c. (uchylony)69) 
§ 2d. Informacje,  o których mowa  w § 1b, udostępniane są organom Krajowej Administracji Skarbowej do realizacji 
celów  i zadań ustawowych.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. Organ podatkowy określa zakres żąda nych informacji, o  których mowa w  § 1 pkt 1 i § 2a, oraz termin ich prz e-
kazania.  
§ 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) przypadki oraz zakres informacji, o  których mowa w  § 1 pkt 2, a także szczegółowe zas ady, termin oraz tryb ich 
sporządzania i  przekazywania, ze szczególnym uwzględnieniem powiązań kapitałowych oraz nadzorczych pomiędzy 
rezydentami i  nierezydentami w  rozumieniu przepisów prawa dewizowego oraz posiadania przez nierezydentów 
przedsiębiorstw, oddziałów i  przedstawicielstw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) organy administracji rządowej lub samorządowej obowiązane do przekazywania informacji podatkowych bez wezw a-
nia przez organ podatkowy, zakres tych informacji, a  także tryb ich sporząd zania oraz terminy przekazywania.  
                                                           
65) Przez art. 3 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
66) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 67. 
67) Przez art. 2 pkt 4 lit. a ustawy, o której  mowa w odnośniku 19. 
68) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 69. 
69) Przez art. 2 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 900 
 
 § 7.70) Minister właściwy do spraw finansów publicznych mając na uwadze usprawnienie przekazywania  i przetw a-
rzania informacji, o  których mowa w  § 2, określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) format i  tryb przekazywania dokumentu  elektronicznego, uwzględniając jego zabezpieczenie przed nieuprawnionym 
dostępem;  
2) wzór informacji o otwartych i zamkniętych rachunkach bankowych oraz rachunkach w spółdzielczych  kasach 
oszczędnościowo -kredytowych, o których mowa w § 2, uwzględniając nu mer rachunku, datę jego  otwarcia albo 
zamknięcia, dane identyfikujące posiadacza rachunku, w tym nazwisko i imię lub nazwę posiadacza,  miejsce 
zamieszkania lub adres siedziby, rodzaj i numer identyfikatora posiadacza rachunku, kod  kraju posiadacza rachunku , 
numer identyfikacji podatkowej.  
§ 7. (uchylony)71) 
§ 8.70) Obowiązek określony w  § 2 może być wykonany za pośrednictwem instytucji, o  których mowa  w art. 105 ust.  4 
ustawy  z dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 , 2243 i 2354  oraz z 2019 r. poz. 326  
i 730). 
§ 8. (uchylony)71) 
Art. 82a. § 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadz ą-
ce działalność gospodarczą obowi ązane są do gromadzenia, sporządzania i  przekazywania, bez wezwania przez organ 
podatkowy, informacji o  wynagrodzeniach za świadczone na ich rzecz usługi (wykonywaną pracę), wypłacanych przez 
podmiot będący nierezydentem osobom fizycznym będącym nierezyden tami w  rozumieniu przepisów prawa dewizowego, 
świadczącym te usługi (wykonującym pracę), jeżeli:  
1) w związku z  umowami o  unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innymi ratyfikowanymi umowami między -
narodowymi, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, moż e to mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego 
lub wysokość zobowiązania podatkowego osób otrzymujących wynagrodzenie;  
2)72) podmiot będący nierezydentem bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w  zarządzaniu lub kontroli podmiotu, któr e-
go dotyczy obowi ązek informacyjny, albo posiada udział w  kapitale tego podmiotu uprawniający do co najmniej 25% 
wszystkich praw głosu.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, zakres informacji, o  których 
mowa w  § 1, a także s zczegółowe zasady, termin oraz tryb ich sporządzania, ze szczególnym uwzględnieniem czasu pob y-
tu nierezydenta w  kraju, danych identyfikujących nierezydenta i  podmiot wypłacający nierezydentowi wynagrodzenie, 
wysokość wynagrodzenia, formy i  termin jego wypł aty. 
Art. 82b. § 1. Organy administracji rządowej  i samorządowej oraz państwowe  i samorządowe jednostki organizacy j-
ne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać informacje  w sprawach indywidualnych oraz udzielać  pomocy 
organom podatkowym przy wyk onywaniu zadań określonych  w ustawie.  
§ 2. Przy wykonywaniu swoich zadań organy podatkowe są uprawnione do nieodpłatnego korzystania  z informacji 
zgromadzonych  w aktach spraw, zbiorach danych, ewidencjach  i rejestrach przez organy administracji  rządowej  i samorz ą-
dowej, sądy, państwowe  i samorządowe jednostki organizacyjne oraz państwowe osoby prawne,  w tym również  z inform a-
cji zapisanych  w postaci elektronicznej,  z zastrzeżeniem odrębnych przepisów.  
Art. 83. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej, min i-
strem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określi, w  drodze 
rozporządzenia, zakres i  termin przekazywania informacji, o  których mowa  w art. 82 § 1, przez  organy lub jednostki po d-
ległe tym ministrom, uwzględniając dane identyfikujące strony zawartej umowy oraz tryb ich przekazywania zapewniający 
szczególną ochronę informacji w  nich zawartych.  
Art. 84. § 1. Sądy, komornicy sądowi oraz notariusze są obowiązan i sporządzać i  przekazywać właściwym organom p o-
datkowym informacje wynikające ze zdarzeń prawnych, które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego.  
§ 2. Minister Sprawiedliwości, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, 
w drodze rozporządzenia, rodzaje informacji, ich formę, z  uwzględnieniem formy wypisu aktu, zakres, terminy oraz sposób 
przekazywania informacji przez sądy, komorników sądowych i  notariuszy.  
                                                           
70) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  71. 
71) Przez art. 2 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
72) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 900 
 
 Art. 85. Minister właściwy do spraw finansów publicznych  może określić, w  drodze rozporządzenia, w  zakresie ni e-
zbędnym do kontroli prawidłowości wykonywania obowiązków podatkowych oraz korzystania z  uprawnień przewidzi a-
nych w  przepisach prawa podatkowego, grupy podmiotów obowiązanych do składania zeznań, wykazó w, informacji lub 
deklaracji oraz ustalać zakres danych zawartych w  tych dokumentach, a  także terminy ich składania i  rodzaje dokumentów, 
które powinny być do nich dołączone.  
Art. 86. § 1. Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują k sięgi i  związane z  ich prow a-
dzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe st a-
nowią inaczej.  
§ 2. W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowośc i prawnej 
podmiot dokonujący jej likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie właściwy organ podatkowy, nie później niż 
w ostatnim dniu istnienia tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, o  miejscu przechowywania ksiąg podatkowych 
oraz dokumentów z wiązanych z  ich prowadzeniem.  
Rozdział 11a73) 
Informacje o  schematach podatkowych  
Art. 86a. § 1. Ilekroć w  niniejszym rozdziale jest mowa o:  
1) innej szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia pole gającą na tym, że spełni o-
ny jest co najmniej jeden z  poniższych warunków:  
a) wpływ na część odroczoną podatku dochodowego lub aktywa albo rezerwy z  tytułu podatku odroczonego, wyn i-
kający lub oczekiwany w  związku z  wykonaniem uzgodnienia u  korzystającego je st istotny dla danej jednostki 
w rozumieniu przepisów o  rachunkowości oraz przekracza w  trakcie roku kalendarzowego kwotę 5  000 000 zł, 
b) płatnik podatku dochodowego byłby zobowiązany do pobrania podatku przekraczającego w  trakcie roku kalend a-
rzowego kwot ę 5 000 000 zł, jeżeli w  odniesieniu do wypłat należności wynikających lub oczekiwanych 
w związku z  wykonaniem uzgodnienia nie miałyby zastosowania właściwe umowy o  unikaniu podwójnego op o-
datkowania lub zwolnienia podatkowe,  
c) dochody (przychody) podatnik a, o którym mowa w  art. 3 ust. 2a ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku doch o-
dowym od osób fizycznych lub art.  3 ust. 2 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób 
prawnych, wynikające lub oczekiwane w  związku z  wykonaniem uzgodnienia, przekraczają łącznie w  trakcie r o-
ku kalendarzowego kwotę 25  000 000 zł, 
d) różnica pomiędzy polskim podatkiem dochodowym, który byłby należny w  związku z  wykonaniem uzgodnienia 
od korzystającego nieposiadającego siedziby, zarządu ani miejsca zamieszkania n a terytorium Rzeczypospolitej  
Polskiej, gdyby był on podatnikiem, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku d o-
chodowym od osób fizyczny ch lub art.  3 ust. 1 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób 
prawnych, a podlegającym faktycznej zapłacie podatkiem dochodowym w  państwie siedziby, zarządu lub miejsca 
zamieszkania korzystającego w  związku z  wykonaniem uzgodnienia, przekracza łącznie w  trakcie roku kalend a-
rzowego kwotę 5  000 000 zł; 
2) instytucji finansowej – oznacza to instytucję finansową w  rozumieniu art.  24 ust. 1 pkt 8 ustawy z  dnia 9  marca 
2017  r. o wymianie informacji podatkowych z  innymi państwami (Dz.  U. z 2019 r. poz. 648, 694 i 730 ) lub instytucję 
finansową w  rozumieniu art.  1 ust. 1 lit. g umowy mi ędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zje d-
noczonych Ameryki w  sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia 
ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych,  podpisanych w  Warszawie dnia 7 październ i-
ka 2014  r. (Dz. U. z 2015  r. poz.  1647 oraz  z 2017  r. poz.  158); 
3) korzystającym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobo -
wości prawnej, której udostępniane jest lub u  które j wdrażane jest uzgodnienie, lub która jest przygotowana do wdr o-
żenia uzgodnienia lub dokonała czynności służącej wdrożeniu takiego uzgodnienia;  
4) korzyści podatkowej – rozumie się przez to korzyść podatkową w  rozumieniu art.  3 pkt 18 lub:  
a) podwyższenie  kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 
11 marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy,  
b) niepowstanie obowiązku lub odsunięcie w  czasie powstania obowiązku sp orządzania i  przekazywania informacji 
podatkowych, w  tym informacji o  schematach podatkowych;  
                                                           
73) Rozdział dodany przez art. 3 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 900 
 
 5) NSP – rozumie się przez to numer schematu podatkowego;  
6) ogólnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia polegającą na tym, że spełn iony jest co 
najmniej jeden z  poniższych warunków:  
a) promotor lub korzystający zobowiązali się do zachowania w  poufności wobec osób trzecich, w szczegól ności 
wobec innych korzystających, promotorów lub organów podatkowych, sposobu, w  jaki uzgodnienie poz wala na 
uzyskanie korzyści podatkowej,  
b) promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia, którego wysokość uzależniona jest od wysokości 
korzyści podatkowej wynikającej z  uzgodnienia,  
c) promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia uzależnion ego od uzyskania korzyści podatkowej wyn i-
kającej z  uzgodnienia lub zobowiązał się do zwrotu wynagrodzenia lub jego części, w  przypadku gdy korzyść 
podatkowa nie powstanie lub powstanie w  wysokości niższej, niż zakładano,  
d) dokonywane w  ramach uzgodnienia czynności opierają się na znacznie ujednoliconej dokumentacji albo przy j-
mują znacznie ujednoliconą formę, które nie wymagają istotnych zmian w  celu wdrożenia schematu u  więcej niż 
jednego korzystającego,  
e) podejmowane są celowe czynności dotyczące nabycia  spółki przynoszącej straty, zaprzestania głównej działal -
ności takiej spółki i  wykorzystywania strat takiej spółki w  celu zmniejszenia zobowiązań podatkowych, w  tym 
poprzez przeniesienie tych strat do podmiotu na terytorium innego państwa lub przyspieszen ie wykorzystania 
tych strat,  
f) dochodzi do zmiany kwalifikacji dochodów (przychodów) do innego źródła dochodów (przychodów) lub zmiany 
zasad opodatkowania, których skutkiem jest faktycznie niższe opodatkowanie, zwolnienie lub wyłączenie 
z opodatkowania,  
g) czynności prowadzą do okrężnego obiegu środków pieniężnych poprzez zaangażowanie podmiotów pośrednicz ą-
cych niepełniących istotnych funkcji gospodarczych, lub działań, które wzajemnie się znoszą lub kompensują lub 
prowadzą do uzyskania stanu identycznego lub zbli żonego do stanu istniej ącego przed dokonaniem tych czyn -
ności albo mają inne podobne cechy,  
h) obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów transgraniczne płatności pomiędzy 
podmiotami powiązanymi, a  w państwie miejsca zamiesz kania, siedziby lub zarządu odbiorcy:  
– nie nakłada się podatku dochodowego od osób prawnych lub pobiera się podatek dochodowy od osób pra w-
nych według stawki zerowej lub stawki mniejszej niż 5%,  
– płatności te korzystają z  całkowitego zwolnienia lub objęte  są preferencyjnymi zasadami opodatkowania,  
i) korzystający zobowiązał się, że w  przypadku wdrożenia uzgodnienia będzie współpracował z  promotorem, który 
udostępnił uzgodnienie, albo zapłaci promotorowi wynagrodzenie lub odszkodowanie,  
j) promotor lub korz ystający faktycznie respektują co najmniej jedno z  zobowiązań wskazanych w  lit. b i c, 
k) na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że rozsądnie działający promotor lub korzystający, do kt ó-
rych nie stosowałyby się obowiązki przewidziane w  przepisach niniejszego rozdziału, chcieliby, żeby co najmniej 
jedno ze zobowiązań wskazanych w  lit. a–c było faktycznie respektowane;  
7) podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany z  innym podmiotem poprzez co najmniej jeden ze 
sposobów okre ślonych poniżej:  
a) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca o sobowości prawnej uczestniczy w  zarzą-
dzaniu innym podmiotem i  wywiera znaczący wpływ na podmiot zarządzany,  
b) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca o sobowości prawnej uczestniczy w  sprawo-
waniu kontroli nad innym podmiotem poprzez udział kapitałowy, który uprawnia do ponad 25% praw głosu,  
c) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej posiada bezpośre dnio 
lub pośrednio udział w  kapitale innego podmiotu w  wysokości ponad 25% kapitału, przy czym wysokość udziału 
pośredniego ustala się, mnożąc wysokość udziału na kolejnych poziomach, oraz uznaje się, że osoba posiadająca 
ponad 50% praw głosu posiada 100% tych praw,  
d) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej jest uprawniona do co 
najmniej 25% zysków innego podmiotu;  
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 900 
 
 8) promotorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości 
prawnej, w  szczególności doradcę podatkowego, adwokata, radcę prawnego, pracownika banku lub innej instytucji 
finansowej doradzającego klientom, również w  przypadku gdy podmiot ten nie posiada miejsca zamieszkania, siedz i-
by ani zarządu na  terytorium kraju, która opracowuje, oferuje, udostępnia lub wdraża uzgodnienie lub zarządza wdr a-
żaniem uzgodnienia;  
9) rachunku finansowym – oznacza to rachunek finansowy w  rozumieniu art.  24 ust. 1 pkt 38 ustawy z  dnia 9  marca 
2017  r. o wymianie informac ji podatkowych z  innymi państwami lub rachune k finansowy w  rozumieniu art.  1 ust. 1 
lit. s umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a  Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w  sprawie popr a-
wy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdroże nia ustawodawstwa FATCA, oraz tow a-
rzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w  Warszawie dnia 7  października 2014  r.; 
10) schemacie podatkowym – rozumie się przez to uzgodnienie, które:  
a) spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada ogólną cechę rozpo znawczą,  
b) posiada szczególną cechę rozpoznawczą, lub  
c) posiada inną szczególną cechę rozpoznawczą;  
11) schemacie podatkowym standaryzowanym – rozumie się przez to schemat podatkowy możliwy do wdrożenia lub 
udostępnienia u  więcej niż jednego korzystające go bez konieczności zmiany jego istotnych założeń, w  szczególności 
dotyczących rodzaju czynności podejmowanych lub planowanych w  ramach schematu podatkowego;  
12) schemacie podatkowym transgranicznym – rozumie się przez to uzgodnienie, które spełnia kryteri um transgraniczne 
oraz:  
a) spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada którąkolwiek z  ogólnych cech rozpoznawczych, o  których mowa 
w pkt 6 lit. a–h, lub  
b) posiada szczególną cechę rozpoznawczą;  
13) szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez t o właściwość uzgodnienia polegającą na tym, że spełniony jest 
co najmniej jeden z  poniższych warunków:  
a) obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów transgraniczne płatności pomiędzy 
podmiotami powiązanymi oraz:  
– odbiorca płatnośc i nie ma miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu w  żadnym z  państw,  
– odbiorca płatności posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w  kraju stosującym 
szkodliwą konkurencję podatkową, określonych na podstawie przepisów o  podatku  dochodowym od osób 
fizycznych  oraz przepisów o  podatku dochodowym od osób prawnych,  
b) w odniesieniu do tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej i  prawnej dokonywane są odpisy 
amortyzacyjne w  więcej niż jednym państwie,  
c) ten sam dochód lu b majątek korzysta z  metod mających na celu unikanie podwójnego opodatkowania w  więcej 
niż jednym państwie,  
d) w ramach uzgodnienia dochodzi do przeniesienia aktywów i  określone przez dwa państwa wynagrodzenie z  tego 
tytułu dla celów podatkowych różni się co najmniej o  25%,  
e) może skutkować obejściem obowiązku raportowania wynikającego z  ustawy z  dnia 9  marca 2017  r. o wymianie 
informacji podatkowych z  innymi państwami lub równoważnych ustaw, umów lub porozumień w  zakresie auto-
matycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych, włączając umowy lub porozumienia z  państwami trzec i-
mi lub wykorzystywać brak równoważnych przepisów, umów lub porozumień lub ich niewłaściwe wdrożenie,  
f) występuje nieprzejrzysta struktura własności prawnej lub trudny do ustaleni a jest beneficjent rzeczywisty z  uwagi 
na wykorzystanie osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, konstrukcji 
lub struktur prawnych:  
– które nie prowadzą znaczącej działalności gospodarczej z  wykorzystaniem lokalu, person elu oraz wyposaż e-
nia wykorzystywanego w  prowadzonej działalności gospodarczej,  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 900 
 
 – które są zarejestrowane, zarządzane, znajdują się, są kontrolowane lub założone w  państwie lub na terytorium 
innym niż państwo lub terytorium miejsca zamieszkania, siedziby lu b zarządu beneficjenta rzeczywistego 
aktywów będących w  posiadaniu takich osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających 
osobowości prawnej, konstrukcji lub struktur prawnych  
– jeżeli nie można wskazać beneficjenta rzeczywistego osób prawnych ora z jednostek organizacyjnych niemaj ą-
cych osobowości prawnej, konstrukcji lub struktur prawnych, w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 1  marca 
2018  r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.  U. poz.  723, 1075 , 1499  i 2215 
oraz z 2019 r. poz. 125  i 730 ), 
g) wykorzystuje wprowadzone jednostronnie w  danym państwie uproszczenie w  stosowaniu przepisów związanych 
z ustalaniem cen transferowych, przy czym nie uważa się za uproszczenie wprowadzone jednostronnie upros z-
czenia, które wynika bezpośrednio z  Wytycznych Organizacji Współpracy Gospodarczej i  Rozwoju w  sprawie 
cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji podatkowych, a  także innych mi ę-
dzynarodowych regulacji, wytycznych lub rekomendacji w  zakresie cen tr ansferowych,  
h) dochodzi do przeniesienia praw do trudnych do wyceny wartości niematerialnych,  
i) pomiędzy podmiotami powiązanymi dochodzi do przeniesienia funkcji, ryzyka lub aktywów, jeżeli przewidyw a-
ny roczny wynik finansowy podmiotu przenoszącego lub p odmiotów przenoszących przed odsetkami 
i opodatkowaniem (EBIT) w  trzyletnim okresie po tym przeniesieniu wyniósłby mniej niż 50% przewidywanego 
rocznego EBIT, gdyby nie dokonano przeniesienia;  
14) trudnych do wyceny wartościach niematerialnych – rozumie si ę przez to wartości niematerialne, w  tym wartości 
prawne, a  także prawa do tych wartości, które w  momencie ich przenoszenia między podmiotami powiązanymi nie 
miały wiarygodnie określonej wartości porównywalnej, oraz prognozy przyszłych przepływów pieniężny ch lub sp o-
dziewanych przychodów z  tych wartości, lub założenia zastosowane przy ich wycenie, obarczone są wysokim pozi o-
mem niepewności;  
15) udostępnianiu – rozumie się przez to:  
a) oferowanie uzgodnienia korzystającemu, zawarcie umowy, której przedmiotem j est przekazanie informacji 
o uzgodnieniu, lub przyjmowanie wynagrodzenia z  tytułu przekazania informacji o  uzgodnieniu, lub  
b) przekazywanie korzystającemu w  jakiejkolwiek formie, w  tym drogą elektroniczną, telefoniczną lub osobiście, 
informacji o  uzgodnie niu, w  szczególności poprzez przedstawianie jego założeń;  
16) uzgodnieniu – rozumie się przez to czynność lub zespół powiązanych ze sobą czynności, w  tym czynność planowaną 
lub zespół czynności planowanych, których co najmniej jedna strona jest podatnikiem  lub które mają lub mogą mieć 
wpływ na powstanie lub niepowstanie obowiązku podatkowego;  
17) wdrażaniu – rozumie się przez to dokonywanie czynności faktycznych lub prawnych umożliwiających wykonanie lub 
zmierzających do wykonania uzgodnienia, w  tym: 
a) zarządzanie, faktyczne uczestniczenie w  podejmowaniu decyzji lub przeprowadzanie czynności związanych 
z uzgodnieniem, także gdy podejmowanie decyzji lub czynności dotyczy wykonania uzgodnienia przez inny 
podmiot,  
b) pośredniczenie lub udzielanie pomocy w  czynnościach związanych z  uzgodnieniem,  
c) dokonywanie innych czynności będących elementem uzgodnienia, lub  
d) oferowanie czynności wskazanych w  lit. a–c, zawarcie umowy, której przedmiotem są te czynności, lub przy j-
mowanie wynagrodzenia z  tytułu tych czynnoś ci lub umowy;  
18) wspomagającym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą 
osobowości prawnej, w  szczególności biegłego rewidenta, notariusza, osobę świadczącą usługi prowadzenia ksiąg  
rachunkowych, księg owego lub dyrektora finansowego, bank lub inną instytucję finansową, a  także ich pracownika, 
która przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w  dokonywanych czynnościach, przy uwzględnieniu zawod o-
wego charakteru działalności, obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych czynności, podjęła się udzielić, 
bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia lub porad dotyczących opracowania, wprow a-
dzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia do wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia uzgodni enia.  
§ 2. Kryterium głównej korzyści uważa się za spełnione, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności oraz faktów n a-
leży przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i  kierujący się zgodnymi z  prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści 
podatkowej mógł by zasadnie wybrać inny sposób postępowania, z  którym nie wiązałoby się uzyskanie korzyści podatk o-
wej rozsądnie oczekiwanej lub wynikającej z  wykonania uzgodnienia, a  korzyść po datkowa jest główną lub jedną z głów-
nych korzyści, którą podmiot spodziewa się osiągnąć w  związku z  wykonaniem uzgodnienia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 900 
 
 § 3. Kryterium transgraniczne uważa się za spełnione, jeżeli uzgodnienie dotyczy więcej niż jednego państwa czło n-
kowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej i  państwa trzeciego oraz spełnia co najmniej 
jeden z  poniższych warunków:  
1) nie wszyscy uczestnicy uzgodnienia mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium tego samego pa ń-
stwa,  
2) co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd  na terytorium więcej niż je d-
nego państwa,  
3) co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium danego państwa za pośrednictwem z a-
granicznego zakładu w  tym państwie, a  uzgodnienie stanowi część albo całość działalności gospodarczej  tego zagr a-
nicznego zakładu,  
4) co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium innego państwa nie mając miejsca z a-
mieszkania ani siedziby na terytorium tego państwa oraz nie posiadając zagranicznego zakładu na terytorium tego 
państwa,  
5) uzgodnienie może mieć wpływ na automatyczną wymianę informacji, o  której mowa w  dziale III ustawy z  dnia 
9 marca 2017  r. o wymianie informacji podatkowych z  innymi państwami, lub na wskazanie beneficjenta rzeczyw i-
stego w  rozumieniu ustawy z  dnia 1 marca 2018  r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finan sowaniu terroryzmu  
– z wyjątkiem sytuacji, gdy uzgodnienie dotyczy wyłącznie podatku od wartości dodanej, w  tym podatku od towarów 
i usług, podatku akcyzowego lub ceł, nakładanych na terytorium  państwa członkowskiego Unii Europejskiej.  
§ 4. Kryterium kwalifikowanego korzystającego uważa się za spełnione, jeżeli przychody lub koszty korzystającego 
albo wartość aktywów tego podmiotu w  rozumieniu przepisów o  rachunkowości, ustalone na podstawie pro wadzonych 
ksiąg rachunkowych, przekroczyły w  roku poprzedzającym lub w  bieżącym roku obrotowym równowartość 10  000 000 euro 
lub jeżeli udostępniane lub wdrażane uzgodnienie dotyczy rzeczy lub praw o  wartości rynkowej przekraczającej równowa r-
tość 2  500 000 euro lub jeżeli korzystający jest podmiotem powiązanym w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 
26 lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób  fizycznych lub art.  11a ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. 
o podatku dochodowym od osób prawnych  z takim podmiotem. W  przypadku podmiotów, które nie prowadzą ksiąg  
rachunkowych, przychody i  koszty ustala się odpowiednio zgodnie z  ustawą z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochod o-
wym od osób fizycznych lub ustawą z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku doch odowym od osób prawnych w  odpowiednich 
latach podatkowych, a  wartość aktywów – zgodnie z  ich wartością rynkową w  odpowiednich latach kalendarzowych.  
§ 5. Obowiązek przekazania informacji o  schemacie podatkowym nie powstaje, gdy schemat podatkowy, inny niż 
schemat podatkowy transgraniczny, dotyczy korzystającego, dla którego nie jest spełnione kryterium kwalifikowanego 
korzystającego.  
§ 6. W przypadku gdy korzystającym jest spółka wchodząca w  skład  podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu 
przepisów ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy niniejszego rozdziału st o-
suje się odpowiednio.  
§ 7. Przy ustalaniu podmiotu powiązanego uznaje się, że:  
1) jeżeli w  zarządzaniu, kontroli, kapitale lub zyskach tego samego podmiotu ucz estniczy, zgodnie z  § 1 pkt 7, więcej 
niż jeden podmiot, wszystkie takie podmioty są podmiotami powiązanymi;  
2) jeżeli te same podmioty uczestniczą w  zarządzaniu lub kontroli lub posiadają udział w  kapitale lub zyskach, zgodnie 
z § 1 pkt 7, więcej niż jedn ego podmiotu, wszystkie takie podmioty są podmiotami powiązanymi;  
3) podmiot, który działa wspólnie z  drugim podmiotem w  odniesieniu do praw głosu lub udziału w  kapitale trzeciego 
podmiotu, jest podmiotem dysponującym prawami głosu w  tym t rzecim podmiocie lub udziałem w kapitale tego trz e-
ciego podmiotu, które należą do drugiego podmiotu;  
4) osoba fizyczna, jej małżonek oraz wstępni lub zstępni w  linii prostej stanowią jedną osobę.  
§ 8. Wyrażone w  euro kwoty, o  których mowa w  § 4, przelicza się na złote wedł ug średniego kursu ogłaszanego przez 
Narodowy Bank Polski w  ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w  którym nastąpiło zdarzenie skutk u-
jące obowiązkiem przekazania informacji o  schemacie podatkowym innym niż schemat podatkowy transgraniczny.  
§ 9. Warunek, o  którym mowa w  § 1 pkt 13 lit. e, dotyczy w  szczególności uzgodnień, w  których:  
1) wykorzystywany jest rachunek, produkt lub inwestycja, które nie są rachunkami finansowymi, lecz posiadają cechy 
rachunku finansowego;  
2) dochodzi do przenies ienia rachunku finansowego lub aktywów do państw lub dochodzi do wykorzystania regulacji 
prawnych państw – w przypadku gdy te państwa nie mają podstawy prawnej do automatycznej wymiany informacji 
z państwem rezydencji posiadacza rachunku;  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 900 
 
 3) dochodzi do pr zekwalifikowania dochodu lub majątku na produkty lub płatności, które nie podlegają automatycznej 
wymianie informacji o  rachunkach finansowych;  
4) dochodzi do przeniesienia lub przekwalifikowania instytucji finansowej, rachunku finansowego lub znajdujących  się 
w nich aktywów na instytucję finansową, rachunek finansowy lub aktywa, które nie podlegają obowiązkowi raport o-
wania w  ramach automatycznej wymiany informacji o  rachunkach finansowych;  
5) wykorzystywane są podmioty, porozumienia umowne lub struktury, k tóre prowadzą lub których celem jest doprow a-
dzenie do braku raportowania o  przynajmniej jednym posiadaczu rachunku lub przynajmniej jednej osobie kontrol u-
jącej w  ramach automatycznej wymiany informacji o  rachunkach finansowych;  
6) wykorzystywana jest niesk uteczność lub niedoskonałość procedur należytej staranności stosowanych przez instytucje 
finansowe w  celu wywiązania się z  obowiązków raportowania informacji o  rachunkach finansowych, włączając wyk o-
rzystanie państw z  nieadekwatnymi lub nieefektywnymi syste mami egzekwowania przepisów dotyczących przeci w-
działania praniu pieniędzy lub posiadających nieefektywne przepisy dotyczące przejrzystości w  odniesieniu do osób 
prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej lub porozumień prawnych.  
Art. 86b. § 1. Promotor przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o  schemacie podatkowym 
w terminie 30  dni od dnia następnego po udostępnieniu schematu podatkowego, od następnego dnia po przygotowaniu do 
wdrożenia schematu podatkowego lub  od dnia dokonania pierwszej czynności związanej z  wdrażaniem schematu poda t-
kowego – w zależności od tego, które z  tych zdarzeń nastąpi wcześniej.  
§ 2. Promotor informuje pisemnie korzystającego o  NSP tego schematu podatkowego, załączając potwierdzenie n a-
dania NSP, niezwłocznie po jego otrzymaniu.  
§ 3. W przypadku gdy w  terminie, o  którym mowa w  § 1, schemat podatkowy nie posiada jeszcze NSP, promotor 
informuje o  tym pisemnie korzystającego oraz przekazuje mu dane, o  których mowa w  art. 86f, dotyczące schem atu 
podatkowego.  
§ 4. W przypadku gdy przekazanie przez promotora informacji o  schemacie podatkowym innym niż schemat poda t-
kowy standaryzowany naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej i  promotor nie został 
zwolniony przez kor zystającego z  obowiązku jej zachowania w  tym zakresie, promotor niezwłocznie:  
1) informuje pisemnie korzystającego w  terminie, o  którym mowa w § 1, o obowiązku przekazania schematu podatk o-
wego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz  
2) przekazuje ko rzystającemu dane, o  których mowa w  art. 86f §  1, dotyczące schematu podatkowego.  
§ 5. W sytuacji, o  której mowa w  § 4, gdy więcej niż jeden promotor jest obowiązany do przekazania informacji 
o schemacie podatkowym, promotor wskazany w  tym przepisie, równo cześnie z  poinformowaniem korzystającego, info r-
muje pisemnie inne znane mu podmioty obowiązane do przekazania informacji o  schemacie podatkowym, że nie przekaże 
informacji o  schemacie podatkowym do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 6. Promotor, w  terminie 30  dni od dnia, w  którym poinformował korzystającego lub inne podmioty o  obowiązku 
przekazania informacji o  schemacie podatkowym, zawiadamia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o  poinformowaniu 
korzystającego lub innych podmiotów o  obowiązku prz ekazania schematu podatkowego do Szefa Krajowej Administracji 
Skarbowej, wskazując datę udostępnienia schematu podatkowego lub dokonania czynności związanej z  wdrażaniem sch e-
matu podatkowego oraz liczbę podmiotów, które poinformował na podstawie §  4 lub  5. 
§ 7. Nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej:  
1) przekazanie informacji o  schemacie podatkowym w  sytuacji, w  której przekazujący tę informację został zwolniony 
z obowiązku jej zachowania;  
2) przekazanie informacj i o schemacie podatkowym standaryzowanym;  
3) przesłanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o  której mowa w  § 6. 
§ 8. Jeżeli promotor jest obowiązany do przekazania informacji o  schemacie podatkowym transgranicznym w  więcej 
niż jednym pań stwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi 
wynikające z  przepisu art.  8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z  dnia 15  lutego 2011  r. w sprawie współpracy administracy j-
nej w  dziedzinie opodatkowania i  uchylające j dyrektywę 77/799/EWG (Dz.  Urz. UE  L 64 z  11.03.2011, str.  1, z późn. 
zm.74)), obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w  tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które widnieje 
wyżej na poniższej liście:  
1) państwo, w  którym ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;  
                                                           
74) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 50 z  23.02.201 2, str.  58, Dz.  Urz. UE  L 359 z  16.12.2014, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 332 z  18.12.2015, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 146 z  03.06.2016, str.  8, Dz. Urz. UE  L 342 z  16.12.2016, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 139 z  05.06.2018, str.  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 900 
 
 2) państwo, w  którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi dotyczące schematu podatkowego;  
3) państwo, w  którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;  
4) państwo, w  którym jest członkiem samorządu zaw odowego lub innej organizacji pozarządowej posiadającej siedzibę 
lub zarząd na terytorium tego państwa, reprezentujących osoby lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa 
podatkowego lub doradcze.  
Art. 86c. § 1. Jeżeli korzystający nie został poinform owany zgodnie z  art. 86b §  2 lub 3, przekazuje Szefowi Kraj o-
wej Administracji Skarbowej informację o  schemacie podatkowym w  terminie 30  dni od dnia następującego po udostę p-
nieniu mu schematu podatkowego, przygotowaniu przez niego schematu podatkowego do wd rożenia lub od dnia dokonania 
pierwszej czynności związanej z  wdrażaniem schematu podatkowego przez korzystającego, w  zależności od tego, które 
z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.  
§ 2. Korzystający, który został poinformowany zgodnie z  art. 86b §  4, przekazu je Szefowi Krajowej Administracji 
Skarbowej informację o  schemacie podatkowym również w  sytuacji, w  której uzgodnienie, w  ocenie korzystającego, nie 
stanowi schematu podatkowego, w  terminie, o  którym mowa w  § 1. Przekazując informację o  schemacie podatkowy m, 
korzystający weryfikuje dane otrzymane od promotora oraz modyfikuje je dla zapewnienia ich zgodności ze stanem rz e-
czywistym w  tej informacji. Informacja o  schemacie podatkowym przekazana przez korzystającego zawiera również dane 
otrzymane od promotora z godnie z  art. 86b §  4. 
§ 3. Jeżeli korzystający jest obowiązany do przekazania informacji o  schemacie podatkowym transgranicznym 
w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących 
wymogi wynikaj ące z  przepisu art.  8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z  dnia 15  lutego 2011  r. w sprawie współpracy adm i-
nistracyjnej w  dziedzinie opodatkowania i  uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, obowiązek ten podlega wykonaniu w y-
łącznie w  tym państwie członkowskim Unii Europ ejskiej, które widnieje wyżej na poniższej liście:  
1) państwo, w  którym posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;  
2) państwo, w  którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu korzysta ze schematu podatkowego;  
3) państwo, w  którym uzyskuje dochody l ub osiąga zyski, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu 
ani zagranicznego zakładu w  żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej;  
4) państwo, w  którym prowadzi działalność, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagr a-
nicznego zakładu w  żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej.  
§ 4. Jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o  tym samym schemacie podatkowym 
transgranicznym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez korzystającego , który widnieje wyżej na poniższej liście:  
1) korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy transgraniczny z  promotorem lub wspomagającym,  
2) korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu podatkowego transgranicznego  
– przy czym pozostali korzystający  są zwolnieni z  tego obowiązku, jeżeli udowodnią, że informacja o  tym schemacie 
podatkowym transgranicznym została przekazana przez tego korzystającego, w  szczególności poprzez przedstawienie 
potwierdzenia nadania NSP. Przepis art.  86b §  3 stosuje się odpo wiednio.  
Art. 86d. § 1. Promotor lub korzystający zlecający wspomagającemu wykonanie czynności pozostających w  zakresie 
jego działania w  odniesieniu do schematu podatkowego informują go pisemnie o  NSP tego schematu podatkowego, zał ą-
czając potwierdzenie nad ania NSP, najpóźniej w  dniu poprzedzającym wykonanie tych czynności. Przepis art.  86b 
§ 3 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Jeżeli wspomagający:  
1) nie został poinformowany o  NSP schematu podatkowego zgodnie z  § 1 lub nie została mu przekazana informacja, 
o której mowa w  art. 86b §  3, oraz  
2) przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w  dokonywanych przez niego czynnościach, przy uwzględnieniu 
zawodowego charakteru jego działalności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez niego 
czynnoś ci, powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, że uzgodnienie, w  odniesieniu do którego jest wspomag a-
jącym, może stanowić schemat podatkowy  
– jest on obowiązany niezwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 5  dni roboczych od dnia, w  którym powziął lu b po-
winien był powziąć wątpliwości, o  których mowa w  pkt 2, wystąpić z  odrębnym pismem do promotora lub korzystającego 
zlecających wykonanie czynności o  przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu poda t-
kowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 900 
 
 § 3. W terminie , o którym mowa w  § 2, wspomagający obowiązany jest zawiadomić Szefa Krajowej Administracji 
Skarbowej o  wystąpieniu sytuacji wskazanej w  § 2, wskazując dzień, w  którym powziął wątpliwości, że uzgodnienie st a-
nowi schemat podatkowy, oraz liczbę podmiotów, do  których wystąpił o  przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że 
uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego. Wspomagający może wstrzym ać się z  wykonaniem czynności w odnie-
sieniu do uzgodnienia do dnia otrzymania tego oświadczenia, potwierdzenia nadania NSP lub informacji, o  której mowa 
w art. 86b §  3. 
§ 4. Jeżeli wspomagający nie został poinformowany o  NSP schematu podatkowego zgodnie z  § 1, jest on obowiązany 
przekazać Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o  schemacie podatkowym, jeżeli dostrz egł lub powinien 
był dostrzec, że uzgodnienie, w  odniesieniu do którego jest wspomagającym, stanowi schemat podatkowy przy zachowaniu 
staranności ogólnie wymaganej w  dokonywanych przez niego czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru 
jego dział alności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez niego czynności. Przepis art.  86b 
§ 1 stosuje się odpowiednio, przy czym wspomagający jest również obowiązany do przekazania informacji o  schemacie 
podatkowym w  terminie 30  dni od nastę pnego dnia po udzieleniu bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, pom o-
cy, wsparcia lub porad dotyczących opracowania, wprowadzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia do wdrożenia 
lub nadzorowania wdrożenia schematu podatkowego.  
§ 5. W przypadku gdy przekazanie przez wspomagającego informacji o  schemacie podatkowym naruszałoby obowi ą-
zek zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej i  wspomagający nie został zwolniony z  obowiązku zachowania 
tajemnicy przez korzystającego w  tym zakresie, jest on  obowiązany niezwłocznie poinformować pisemnie korzystającego 
lub promotora zlecających mu czynności, że w  jego opinii uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, o  którym należy prz e-
kazać informację Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Jednocześnie w  terminie, o  którym mowa w  § 4, wspomag a-
jący obowiązany jest zawiadomić Szefa Kra jowej Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji wskazanej w  zdaniu 
poprzedzającym, wskazując dzień, w  którym dostrzegł, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę p odmi o-
tów, które poinformował o  obowiązku przekazania informacji Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis art.  86b 
§ 7 stosuje się odpowiednio.  
§ 6. W przypadku, o  którym mowa w  § 3, wspomagający, który wstrzymał się z  wykonaniem cz ynności w odnies ieniu 
do uzgodnienia, nie ponosi odpowiedzialności cywilnej względem zlecającego mu te czynności w  zakresie związanym ze 
wstrzymaniem się z  wykonaniem tych czynności. W  sytuacji wskazanej w  zdaniu poprzedzającym wspomagający nie p o-
nosi również odpowiedzial ności dyscyplinarnej związanej ze wstrzymaniem się z  wykonaniem czynności w  odniesieniu do 
uzgodnienia.  
§ 7. Jeżeli wspomagający jest obowiązany do przekazania informacji o  schemacie podatkowym transgranicznym 
w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii  Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących 
wymogi wynikające z  przepisu art.  8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z  dnia 15  lutego 2011  r. w sprawie współpracy adm i-
nistracyjnej w  dziedzinie opodatkowania i  uchylającej dyrektywę 77/799/EWG,  obowiązek ten podlega wykonaniu w y-
łącznie w  tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które widnieje wyżej na poniższej liście:  
1) państwo, w  którym posiada miejsca zamieszkania, siedzibę lub zarząd;  
2) państwo, w  którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi dotyczące schematu podatkowego;  
3) państwo, w  którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;  
4) państwo, w  którym jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji pozarządowej posiadającej siedzibę 
lub zarz ąd na terytorium tego państwa reprezentujących osoby lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa 
podatkowego lub doradcze.  
Art. 86e. § 1. W  przypadku gdy więcej niż jeden podmiot jest obowiąz any do przekazania informacji o schemacie 
podatkowym, wykona nie tego obowiązku przez jednego z  nich zwalnia pozostałych, którzy zostali wskazani w  informacji 
o schemacie podatkowym i  pisemnie poinformowani o  NSP tego schematu podatkowego, z załączeniem potwierdzenia 
nadania NSP. Przepis art.  86b §  3 stosuje się odp owiednio.  
§ 2. W przypadkach, o  których mowa w  art. 86b §  8, art.  86c §  3 oraz art.  86d §  7, gdy odpowiednio promotor, korz y-
stający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został poprawnie przekazany właś ciwym org a-
nom w  innym państw ie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi 
wynikające z  przepisu art.  8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z  dnia 15  lutego 2011  r. w sprawie współpracy administracy j-
nej w  dziedzinie opodatkowania i  uchylającej d yrektywę 77/799/EWG, jest on zwolniony z  obowiązku przekazania Szefo-
wi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o  tym schemacie podatkowym. Przepis art.  86b §  3 stosuje się odpowiednio.  
§ 3. Z obowiązku przekazania informacji o  schemacie podatkowym nie zwalnia trwające postępowanie w  przedmiocie 
wydania decyzji w  sprawie porozumienia w  sprawach ustalenia cen transferowych lub wydanie takiej decyzji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 900 
 
 Art. 86f. § 1. Informacja o  schemacie podatkowym zawiera:  
1) dane identyfikujące przekazującego informację  oraz korzystającego, któremu udostępniony został schemat podatk o-
wy, w  tym informacje dotyczące firmy lub imię i  nazwisko, datę i  miejsce urodzenia, identyfikator podatkowy, mie j-
sce zamieszkania, siedziby lub zarządu, a  w przypadku osoby niemającej na tery torium Rzeczy pospolitej Polskiej 
miejsca zamieszkania lub podmiotu niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu – nu-
mer i  serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, jeżeli o so-
ba ta nie posiada identyfikatora podatkowego oraz w  przypadkach, gdy uzgodnienie dotyczy osób będących podmi o-
tami powiązanymi z  promotorem lub korzystającym;  
2) podstawę prawną przekazywania informacji o  schematach podatkowych wraz ze wskazaniem przesłan ek skutkujących 
uznaniem danego uzgodnienia za schemat podatkowy, w  tym wskazaniem cechy rozpoznawczej oraz roli przekazuj ą-
cego tę informację;  
3) wskazanie, czy przekazywana informacja o  schemacie podatkowym dotyczy schematu podatkowego standaryzowan e-
go lu b schematu podatkowego transgranicznego;  
4) streszczenie opisu uzgodnienia stanowiącego schemat podatkowy, nazwę uzgodnienia, jeżeli ją nadano, opis działa l-
ności gospodarczej, do której ma zastosowanie schemat podatkowy, bez ujawnienia danych objętych taje mnicą  
handlową, przemysłową, zawodową lub procesu produkcyjnego;  
5) wyczerpujący, według wiedzy przekazującego informację, opis uzgodnienia stanowiącego schemat podatkowy, wraz 
ze wskazaniem wartości przedmiotów tych czynności, założeń uzgodnienia, czynnoś ci dokonywanych w  ramach 
uzgodnienia i  ich chronologii oraz występujących powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi;  
6) wskazanie znanych przekazującemu informację celów, których realizacji schemat podatkowy ma służyć;  
7) przepisy prawa podatkowego znajdują ce, według wiedzy przekazują cego informację, zastosowanie w schemacie p o-
datkowym;  
8) szacunkową wartość korzyści podatkowej lub przybliżoną wartość aktywa w  podatku odroczonym, jeżeli występują 
i są znane przekazującemu informację lub możliwe do oszacowani a przez niego;  
9) wskazanie dokonanych czynności, które skutkowały przekazaniem informacji o  schemacie podatkowym, wraz ze 
wskazaniem dnia, w  którym została lub zostanie dokonana pierwsza czynność służąca wdrożeniu tego schematu;  
10) wskazanie etapu, na ja kim zgodnie z  wiedzą przekazującego informację zn ajduje się schemat podatkowy, w szczegó l-
ności informacji o  terminach jego udostępniania lub wdrażania lub o  dacie czynności w  ramach uzgodnienia;  
11) wskazanie znanych przekazującemu informację danych identy fikujących, o  których mowa w  pkt 1, dla podmiotów 
uczestniczących, mających uczestniczyć w  schemacie podatkowym lub na które może mieć wpływ schemat podatk o-
wy, oraz państw i  terytoriów, w  których podmioty te posiadają miejsce zamieszkania, siedzibę, zarząd  lub których 
schemat ten może dotyczyć;  
12) wskazanie innych znanych podmiotów obowiązanych do przekazania informacji o  schemacie podatkowym, jeżeli 
występują;  
13) adres elektroniczny, na który ma zostać doręczone potwierdzenie nadania NSP, o  którym mowa w  art. 86g §  2, przy 
czym wskazanie adresu traktuje się na równi z  wyrażeniem zgody na doręczanie potwierdzenia nadania NSP wyłąc z-
nie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.  
§ 2. Jeżeli promotor lub wspomagający jest obowiązany do zachowania prawnie c hronionej tajemnicy zawodowej 
i nie został zwolniony przez korzystającego z  obowiązku jej zachowania, przeka zywana przez niego informacja o schem a-
cie podatkowym, który jest schematem podatkowym standaryzowanym, nie zawiera danych identyfikujących korzystaj ące-
go, któremu udostępniony został schemat podatkowy, oraz informacji, o  których mowa w  § 1 pkt 11 i 12. 
§ 3. Jeżeli promotor lub wspomagający nie jest obowiązany do zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej 
lub został zwolniony z  obowiązku jej zac howania przez korzystającego, łącznie z  informacją o  schemacie podatkowym, 
o której mowa w  § 2, przekazuje dane identyfikujące korzystającego, któremu udostępniony został schemat podatkowy 
i który jest lub był pierwszym podmiotem, któremu udostępnił ten sc hemat podatkowy, oraz informacje, o  których mowa 
w § 1 pkt 11 i 12. 
§ 4. W terminie 30  dni po zakończeniu kwartału promotor lub wspomagający przekazuje Szefowi Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej informację zawierającą dane identyfikujące korzystającego, okre ślone w  § 1 pkt 1, 9 i  11, któremu 
w trakcie tego kwartału udostępnił schemat podatkowy standaryzowany, wskazując NSP. W  przypadku, w  którym przek a-
zanie danych, o  których mowa w  zdaniu pierwszym, naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnic y 
zawodowej, obowiązek ich przekazania nie obejmuje danych korzystającego oraz danych identyfikujących podmiot 
uczestniczący określony w  § 1 pkt 11, który nie zwolnił promotora lub wspomagającego z  obowiązku zachowania tajemn i-
cy w  tym zakresie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 900 
 
 Art. 86g. § 1. Informacja o  schemacie podatkowym przekazywana jest drogą elektroniczną do Szefa Krajowej Adm i-
nistracji Skarbowej.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej nadaje NSP i  przekazuje potwierdzenie jego nadania, które zawiera NSP 
oraz dane zawarte w  przekazanej informacji o  schemacie podatkowym.  
§ 3. Potwierdzenie nadania NSP jest wydawane niezwłocznie, nie później niż w  terminie 7  dni od dnia wpływu p o-
prawnej informacji o  schemacie podatkowym do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 4. Szef Krajowej Administracji Skarbowej doręcza potwierdzenie nadania NSP drogą elektroniczną na adres wsk a-
zany przez przekazującego w  informacji o  schemacie podatkowym.  
§ 5. Za pomocą internetowego narzędzia dostępnego na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra  właśc i-
wego do spraw finansów publicznych zainteresowany może potwierdzić poprawność lub ważność NSP. Potwierdzenie 
zawiera informację tylko o  poprawności lub ważności NSP.  
Art. 86h. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do przekazują cego informacje na podstawie 
niniejszego rozdziału o  ich uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści.  
§ 2. Nie wszczyna się postępowania w  sprawach o  przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe wyłącznie 
w oparciu o  informacje przekazywane  na podstawie niniejszego rozdziału.  
Art. 86i. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje postan owienie o  odmowie nadania NSP w przypadku 
stwierdzenia, że przekazana informacja o  schemacie podatkowym nie spełnia wymogów określonych dla tej informacj i. 
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej unieważnia  z urzędu, w  drodze postanowienia, NSP nadany schematowi 
podatkowemu w  przypadku:  
1) wielokrotnego nadania NSP temu samemu schematowi podatkowemu;  
2) nadania NSP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych  danych.  
§ 3. W postanowieniu, o  którym mowa w  § 2 pkt 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje właściwy NSP 
dla danego schematu podatkowego.  
§ 4. Nie można posługiwać się unieważnionym NSP, a  unieważniony NSP nie może zostać ponownie nadany.  
§ 5. Na postanowienie, o  którym mowa w  § 1 i 2, służy zażalenie.  
§ 6. W sytuacji braku możliwości potwierdzenia tożsamości lub istnienia podmiotu, który przekazał informację 
o schemacie podatkowym, Szef Krajowej Administracji Skarbowej pozostawia informację o  schemacie podatkowym bez 
rozpatrzenia.  
Art. 86j. § 1. Korzystający, który dokonywał w  danym okresie rozliczeniowym jakichkolwiek czynności będących 
elementem schematu podatkowego lub uzyskiwał wynikającą z  niego korzyść podatkową, w  terminie złożenia dekla racji 
podatkowej dotyczącej tego okresu rozliczeniowego przekazuje do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej informację, 
według ustalonego wzoru, o  zastosowaniu schematu podatkowego zawierającą:  
1) NSP tego schematu podatkowego;  
2) wysokość korzyści podatk owej wynikającej ze schematu podatkowego – jeżeli korzystający uzyskiwał w  danym okr e-
sie rozliczeniowym taką korzyść.  
§ 2. W przypadku gdy schemat podatkowy, o  którym mowa w  § 1, nie posiada NSP, informacja, o  której mowa w  § 1, 
zawiera również dane, o  których mowa w  art. 86f. 
§ 3. Jeżeli korzystający posiada dane, o  których mowa w art.  86f, dotyczące schematu podatkowego, które odbiegają 
od danych zawartych w  otrzymanym przez niego potwierdzeniu nadania NSP lub informacji, o  której mowa w  art. 86f §  4, 
w informacji, o  której mowa w  § 1, korzystający modyfikuje te dane dla zapewnienia ich zgodności ze stanem rzeczywis -
tym. 
§ 4. Przekazywana informacja, o  której mowa w  § 1, w tym zawierająca dane wskazane w  § 2 lub 3, podpisywana jest 
przez podatnika będącego  osobą fizyczną. W  przypadku podatników będących osobami prawnymi informacja, o  której 
mowa w  § 1, podpisywana jest przez wszystkich członków organu zarządzającego podatnika. Dowód złożenia podpisów 
przez te osoby przekazywany jest za pomocą środków komuni kacji elektronicznej do Szefa Krajowej Administracji Ska r-
bowej przez jedną z  osób, które podpisały te dokumenty.  
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 900 
 
 § 5. W przypadku podatników będących jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej informacja, 
o której mowa w  § 1, zawiera oświad czenie, zgodnie z  którym wszyscy uprawnieni do reprezentacji, a  w przypadku spółek 
niebędących osobami prawnymi – także wspólnicy posiadający co najmniej 10% udziału w  zyskach spółki niebędącej 
osobą prawną, poświadczą prawdziwość danych zawartych w  tej in formacji. W  zakresie przekazania tych dokumentów do 
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przepis §  4 zdania drugie i  trzecie stosuje się odpowiednio.  
§ 6. W przypadku korzystającego wchodzącego w  skład podatkowej grupy kapitałowej w  rozumieniu ustawy z  dnia 
15 lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych informację, o  której mowa w  § 1, korzystający przekazuje 
w terminie złożenia deklaracji podatkowej dotyczącej danego okresu rozliczeniowego podatkowej grupy kapitałowej.  
§ 7. Informacja, o  której mowa w  § 1, składana jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego 
oświadczenia i  zawiera klauzulę o  następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego 
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
Art. 86k. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wydać i  opublikować w  Biuletynie Informacji 
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw  finansów publicznych ogólne 
wyjaśnienia dotyczące możliwości zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania lub innych przepisów maj ą-
cych na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania w  przypadku zastosowania schematu podatkowego lub kategorii 
schematów podatkowych.  
§ 2. W celu wydania wyjaśnień, o  których mowa w  § 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych może 
zwrócić się o  opinię do Rady, a  także do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, przedstawiając założenia takich 
wyjaśnień lub i ch projekt.  
§ 3. Publikując wyjaśnienia, o  których mowa w  § 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych może wskazać 
NSP schematów podatkowych, których te wyjaśnienia dotyczą. Niewskazanie NSP schematu podatkowego nie wyklucza 
możliwości zastosowani a klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania lub innych przepisów mających na celu przeciwdzi a-
łanie unikaniu opodatkowania do takiego schematu podatkowego.  
Art. 86l. § 1. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej będące pro motorami, 
zatrudniające promotorów lub faktycznie wypłacające im wynagrodzenie, których przychody lub koszty, w  rozumieniu 
przepisów o  rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w  roku poprzedzaj ą-
cym rok obrotowy  równowartość 8  000 000 zł, wprowadzają i  stosują wewnętrzną procedurę w  zakresie przeciwdziałania 
niewywiązywaniu się z  obowiązku przekazywania informacji o  schematach podatkowych, zwaną dalej „wewnętrzną proc e-
durą”.  
§ 2. Wewnętrzna procedura określa – z uwzg lędnieniem charakteru, rodzaju i  rozmiaru prowadzonej działalności – 
stosowane zasady postępowania i  obejmuje w  szczególności:  
1) określenie czynności lub działań podejmowanych w  celu, o  którym mowa w  § 1; 
2) środki stosowane w  celu właściwego wypełnienia obowiązku przekazywania informacji o  schematach podatkowych;  
3) określenie zasad przechowywania dokumentów oraz informacji;  
4) określenie zasad wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie Szefowi Krajowej Administracji Skarb o-
wej informacji o  schemata ch podatkowych;  
5) określenie zasad upowszechniania wśród pracowników tego podmiotu wiedzy z  zakresu przepisów niniejszego ro z-
działu;  
6) określenie zasad zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów niniejszego 
rozdziału;  
7) określenie zasad kontroli wewnętrznej lub audytu przestrzegania przepisów niniejszego rozdziału oraz zasad post ę-
powania określonych w  wewnętrznej procedurze.  
§ 3. Wewnętrzna procedura podlega akceptacji przez członków kadry kierowniczej wyższego szczeb la danego po d-
miotu, w  tym członków zarządu lub dyrektorów posiadających wiedzę z  zakresu prawa podatkowego oraz podejmujących 
decyzje mające wpływ na ryzyko jego nieprzestrzegania przez kontrahentów będących korzystającymi.  
§ 4. Podmiot obowiązany do stoso wania w  roku obrotowym wewnętrznej procedury zgodnie z  § 1 jest obowiązany do 
jej stosowania przez okres kolejno następujących po tym roku 3  lat obrotowych, w  przypadku gdy wysokość przychodów 
lub kosztów, o  których mowa w  § 1, nie przekroczyła w  roku popr zedzającym ten okres równowartości 8  000 000 zł. 
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 900 
 
 Art. 86m.  § 1. Podmioty, o  których mowa w  art. 86l §  1, w przypadku niedopełnienia obowiązków, o  których mowa 
w art. 86l, podlegają karze pieniężnej. Karę pieniężną nakłada Szef Krajowej Administracji Skarbo wej, w  drodze decyzji, 
w wysokości nie większej niż 2  000 000 zł. 
§ 2. W przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu popełnienia czynu wymienionego w  art. 80f ustawy 
z dnia 10  września 1999  r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1958, 2192,  2193, 2227 i 2354  oraz z 2019 r. 
poz. 694 ) przez promotora będącego osobą fizyczną zatrudnioną lub faktycznie otrzymującą wynagrodzenie od podmiotu, 
o którym mowa w  art. 86l §  1, który nie dopełnił obowiązków, o  których mowa w  art. 86l, kara pieniężna, o  której mowa 
w § 1, może zostać nałożona w  wysokości nie większej niż 10  000 000 zł. 
§ 3. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym rozdziale do nakładania kary pieniężnej stosuje się przepisy działu 
IVA Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 86n. § 1. Informacje i  zawiadomienia, o  których mowa w  art. 86b §  1 i 6, art.  86c §  1 i 2, art.  86d §  3, 4 i  5, 
art. 86f §  4 oraz art.  86j §  1, są przesyłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej w  postaci elektronicznej odp o-
wiadającej strukturze logicznej, o  której mowa w  § 2. 
§ 2. Struktura logiczna postaci elektronicznej informacji i  zawiadomień, o  których mowa w  art. 86b §  1 i 6, art.  86c 
§ 1 i 2, art.  86d §  3, 4 i  5, art.  86f §  4 oraz art.  86j §  1, jest dostępna w  Biuletynie Informacji Publicznej na stron ie podmi o-
towej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, sposób przesyłania info r-
macji, o  których mowa w  art. 86b §  1 i 6, art.  86c §  1 i 2, art. 86d §  3, 4 i  5, art.  86f §  4 oraz art.  86j §  1, za pomocą śro d-
ków komunikacji elektronicznej, mając na uwadze usprawnien ie wypełniania, przekazywania i przetwarzania tych inform a-
cji oraz uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodnoś ci i niezaprzeczalności danych w  nich zawa r-
tych i  potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.  
Art. 86o. W zakresie nieuregulowanym w  art. 86g–86i stosuje się odpowiednio przepisy art.  120, art.  125, art.  126, 
art. 129, art.  130, art.  135, art.  140, art. 165 § 3b, art.  165a, art.  168, art.  170, art.  171, art.  189 § 3, działu IV rozdziałów 3a , 5, 
6, 7, 14, 16 i  23 oraz działu VIIIA.  
Rozdział 12  
Rachunki  
Art. 87. § 1. Jeżeli z  odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prow adzący dzi a-
łalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokon a-
nie sprzedaży lub wykonanie usługi.  
§ 2. Obowiązek wystawienia rachunku,  o którym mowa  w § 1, nie dotyczy rolników sprzedających pr odukty  roślinne  
i zwierzęce pochodzące  z własnej uprawy, hodowli lub chowu, nieprzerobione lub nieprzetworzone sposobem  przemysł o-
wym, chyba że sprzedaż jest dokonywana  w ich odrębnych, stałych miejscach sprzedaży poza obrębem  uprawy, hodowli 
lub chowu,  z wyjątkiem sprzedaży na targowiskach,  o których mowa  w art. 20 ust. 1c pkt 3 lit. b ustawy  z dnia 26  lipca 
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.  
§ 3. Podatnicy wymienieni w  § 1, od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem to waru, w y-
stawiają rachunek nie później niż w  terminie 7  dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie 
wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje 
w terminie 7  dni od dnia zgłoszenia żądania.  
§ 4. Podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3  miesięcy od 
dnia wydania towaru lub wykonania usługi.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporz ądzenia, zakres informacji, które 
muszą być zawarte w  rachunkach, uwzględniając w  szczególności dane identyfikujące sprzedawcę i  kupującego, wyk o-
nawcę i  odbiorcę usług oraz oznaczenie wartości i  rodzaju transakcji.  
Art. 88. § 1. Podatnicy wystawiający rach unki są obowiązani kolejno je numerować i  przechowywać kopie tych 
rachunków, w  kolejności ich wystawienia, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do podatników obowiązanych do żądania rachunk ów. 
Art. 89. (uchylony)  
Art. 90. (uchyl ony) 
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 900 
 
 Rozdział 13  
Odpowiedzialność solidarna  
Art. 91. Do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla 
zobowiązań cywilnoprawnych.  
Art. 92. § 1. Jeżeli, zgodnie z  ustawami podatkowymi, podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiąz a-
nia podatkowe, a  zobowiązania te powstają w  sposób przewidziany  w art. 21 § 1 pkt 2, odpowiedzialnymi solidarnie są 
podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiąz ania podatkowego.  
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do zobowiązań podatkowych pobieranych w  formie łącznego zobowiązania pienię ż-
nego. W  tym przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z  chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) 
osobie, n a którą, zgodnie z  odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy).  
§ 3. Małżonkowie opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów na podstawie odrębnych przepisów  ponoszą 
solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz solidarna jest  ich wierzytelność  o zwrot  nadpłaty podatku od 
sumy dochodów małżonków,  z zastrzeżeniem § 3a. 
§ 3a. W razie śmierci jednego  z małżonków,  o których mowa  w § 3, drugi  z małżonków ponosi odpowiedzialność  za 
zobowiązania podatkowe oraz przysługuje mu wierzytel ność o zwrot nadpłaty podatku.  
§ 4. Do wierzytelności o  zwrot nadpłaty, o  której mowa w  § 3, stosuje s ię przepisy Kodeksu cywilnego  o wierzytelnoś -
ciach  cywilnoprawnych.  
Rozdział 14  
Prawa i  obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych  
Art. 93. § 1. Osoba prawna zawiązana (powstała) w  wyniku łączenia się:  
1) osób prawnych,  
2) osobowych spółek handlowych,  
3) osobowych  i kapitałowych spółek handlowych  
– wstępuje we wszelkie przewidziane w  przepisach prawa podatkowego prawa i  obowiązki każdej z  łączących się osób lub 
spółek.  
§ 2. Przepis  § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:  
1) innej osoby prawnej (osób prawnych);  
2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).  
§ 3. (uchylony)  
Art. 93a. § 1. Osoba prawna zawiązana (powstała) w  wyniku:  
1) przekształcenia innej osoby prawnej,  
2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej  
– wstępuje we wszelkie przewidziane w  przepisach prawa podatkowego prawa i  obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.  
§ 2. Przepis  § 1 stosuje się odpowiednio do:  
1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej)  w wyniku przekształcenia:  
a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,  
b) spółki kapitałowej ; 
2) (uchylony)  
3) stowarzyszenia utworzonego  w wyniku przekształcen ia stowarzyszenia zwykłego.  
§ 3. Bank utworzony przez wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych oddziału 
instytucji kredytowej, stanowiących przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, wstępuje we wszelkie przewidziane 
w przepisach prawa podatkowego prawa i  obowiązki instytucji kredytowej związane z  działalnością tego oddziału.  
§ 4. Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w  wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną 
wstępuje w  przewidziane w  przepisach prawa podatkowego prawa przekształc anego przedsiębiorcy związane  z prowadz o-
ną działalnością gospodarczą, z  wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów reguluj ą-
cych opodatkowanie spółek kapitałowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 900 
 
 § 5. Spółka niemająca oso bowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład  w postaci 
swojego przedsiębiorstwa, wstępuje  w przewidziane  w przepisach prawa podatkowego prawa wniesionego  przedsiębio r-
stwa,  z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowan e na podstawie przepisów regulujących  opodatkowanie 
spółek niemających osobowości prawnej.  
Art. 93b. Przepisy  art. 93 i art. 93a § 1–3 stosuje się odpowiednio do łączenia się i  przekształceń samorządowych 
zakładów budżetowych.  
Art. 93c. § 1. Osoby prawne p rzejmujące lub osoby prawne powstałe w  wyniku podziału wstępują, z  dniem podziału 
lub z  dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w  przepisach prawa podatkowego prawa i  obowiązki osoby prawnej 
dzielonej pozostające w  związku z  przydzielonymi im, w  planie  podziału, składnikami majątku.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a  przy podziale przez wydzielenie – także 
majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.  
Art. 93d. Przepisy  art. 93–93c mają zastosowanie również do praw i  obowiązków wynikających z  decyzji wydanych 
na podstawie przepisów prawa podatkowego.  
Art. 93e. Przepisy  art. 93–93d stosuje się w  zakresie, w  jakim odrębne ustawy, umowy o  unikaniu podwójnego opo-
datkowania oraz inne  ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.  
Art. 94. Przepisy  art. 93 § 1, art. 93d i art. 93e, z  zastrzeżeniem  art. 95, stosuje się również do nabywców przedsi ę-
biorstw państwowych oraz do spółek, kt óre na podstawie przepisów  o komercjalizacji i  prywatyzacji przedsiębiorstw pa ń-
stwowych75) nabyły lub przejęły te przedsiębiorstwa.  
Art. 95. § 1. Odpowiedzialność nabywców lub spółek, o  których mowa  w art. 94, z  tytułu:  
1) odsetek za zwłokę od zaległości po datkowych zlikwidowanego przedsiębiorstwa,  
2) oprocentowania przypadających do zwrotu zaliczek naliczonego podatku od towarów  i usług  
– ograniczona jest do odsetek (oprocentowania) naliczonych do dnia wykreślenia przedsiębiorstwa z  rejestru przedsi ę-
biorstw  państwowych76). 
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności Skarbu Państwa lub gminy, powiatu albo wojewód z-
twa z  tytułu oprocentowania nadpłat oraz oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i  usług.  
Art. 96. Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o  których mowa  w art. 95, naliczane są nadal:  
1) po upływie 14  dni od dnia doręczenia spółce decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego lub wydania 
decyzji w  sprawie zwrotu zaliczek naliczonego podatku od towarów i  usług;  
2) począwszy od dnia otrzymania przez organ podatkowy wniosku o  zwrot nadpłaty lub o  zwrot różnicy podatku od 
towarów i  usług.  
Art. 97. § 1.77) Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa  
podatkowego majątkowe p rawa i obowiązki spadkodawcy.  
§ 1a.78) Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, wstępuje w przewidziane  
w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną  działalnością 
gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych  ustaw. Przepis art. 26 
stosuje się odpowiednio.  
§ 1b.78) Do czasu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego przewidziane w przepisach prawa podatkowego ma jątkowe  
i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym  również prawa 
nabyte przez przedsiębiorcę wynikające z decyzji wydanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 i 2, są  wykonywane przez 
zarządcę sukcesyjne go. 
                                                           
75) Obecnie tytuł ustawy – o komercjalizac ji i niektórych uprawnieniach pracowników na podstawie  art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 
16 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2260) , która  
weszła w życie z dniem 1  stycznia 2017 r.  
76) Obecnie Krajowy Rejestr Sądowy na podstawie art.  86 ustawy z  dnia 20  sierpnia 1997  r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.  U. 
z 2018 r. poz. 986 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i 534), która weszła w  życie z  dniem 1  stycznia 2001  r. 
77) W brzmieniu ustalonym przez a rt. 78 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
78) Dodany przez art. 78 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 900 
 
 § 2. Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o  charakterze niemają t-
kowym, związane z  prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem 
dalszego prowadzenia tej dział alności na ich rachunek.  
2a.79) Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku dalszego prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo  
w spadku i ustanowienia zarządu sukcesyjnego.  
§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do praw i  obowiązków z  tytułu spr awowanej przez spadkodawcę funkcji 
płatnika.  
§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się również do praw i  obowiązków wynikających z  decyzji wydanych na podstawie prz e-
pisów prawa podatkowego.  
Art. 97a.80) § 1. Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa  w spadku ponoszą zapisobierca  
windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa, spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został  
uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, a także małżonek zmarłego przedsiębiorcy,  które-
mu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku. Przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się także do osób, które uczestniczyły w powołaniu zarządcy sukcesyjnego, a następnie o d-
rzuciły spadek albo okazało się, że nie są s padkobiercami, z tym że osoby, które odrzuciły spadek, nie odpowiadają za 
zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym ten spadek odrzuciły, a osoby, które nie 
są spadkobiercami – za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym uprawomocniło 
się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowano akt poświadczenia dziedziczenia albo wydano europe j-
skie poświadczenie spadkowe.  
§ 3. Organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowied zialności osób, o których mowa w § 1 i 2.  
§ 4. Jeżeli deklaracja jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, organ podatkowy orzekając o zakresie odpowi e-
dzialności  jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art . 74a.  
Art. 98. § 1. Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy 
Kodeksu cywilnego o  przyjęciu i  odrzuceniu spadku oraz o  odpowiedzialności za długi spadkowe.  
§ 2. Przepis  § 1 stosuje się również do odpowie dzialności spadkobierców za:  
1) zaległości podatkowe,  w tym również za zaległości,  o których mowa  w art. 52 oraz art.  52a; 
2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy;  
3) pobrane, a  niewpłacone podatki z  tytułu sprawowanej przez spadkodawcę funkcji płatnika lub inkasenta;  
4) niezwrócone przez spadkodawcę zaliczki na naliczony podatek od towarów i  usług oraz ich oprocentowanie;  
5) opłatę prolongacyjną;  
6) koszty postępowania podatkowego;  
7) koszty upomnienia i  koszty postępowania egzekucyjnego  prowadzonego wobec spadkodawcy powstałe do dnia 
otwarcia spadku.  
§ 3. (uchylony)  
Art. 99. Bieg terminów przewidzianych  w art. 70, art. 71, art. 77 § 1 oraz art.  80 § 1 nie rozpoczyna się,  a rozpoczęty 
ulega zawieszeniu od dnia śmierci spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu  o stwierdzeniu nabycia 
spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia, nie dłużej jednak niż do dnia,  w którym upłynęły 2 lata od 
śmierci spadkodawcy.  
Art. 100. § 1. Organ podatkowy orzeka  w jednej decyzj i o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień poszczególnych  
spadkobierców na podstawie decyzji ostatecznych wydanych wobec spadkodawcy oraz jego zobowiązań  wynikających  
z prawidłowych deklaracji.  
§ 2. Jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest niepra widłowa lub deklaracji nie złożono, orzekając  o zakresie 
odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy jednocześnie ustala lub określa kwoty,  o których 
mowa  w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art.  74a. 
§ 3. Termin płatności przez spadkobiercę  zobowiązań wynikających  z decyzji  o zakresie jego odpowiedzialności  wy-
nosi 1 4 dni od dnia jej doręczenia.  
                                                           
79) Dodany przez art. 78 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odno śniku 7. 
80) Dodany przez art. 78 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 900 
 
 Art. 101. § 1. Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy oraz oprocentowanie niezwróconych zal i-
czek naliczonego podatku od towarów i  usług naliczane są do dnia otwarcia spadku.  
§ 2. Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o  których mowa w  § 1, naliczane są nadal w  przypadku niedotrzymania 
przez spadkobierców terminu określonego  w art. 100 § 3. 
§ 3. (uchylony)  
Art. 102. § 1. (uchylony)  
§ 2. W miejsce strony zmarłej  w toku postępowania  w sprawach dotyczących praw  i obowiązków wymienionych  
w art. 97 wstępują jej spadkobiercy.  
§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do następców prawnych, o  których mowa  w art. 93–93c i art. 94. 
Art. 103. § 1. Organy podatkowe zawiadamiają spadkobierców o:  
1) złożonych przez spadkodawcę odwołaniach od decyzji, zażaleniach na postanowienia i  skargach do sądu administr a-
cyjnego;  
2) decyzjach wydanych na podstawie  art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, jeżeli nie upłynął termin płatności odroczonego podatku 
lub zaległości podatkowej lub termin płatności rat;  
3) decyzjach i  postanowieniach, które zostały doręczone spadkodawcy, a  w dniu jego śmierci nie upłynął jeszcze termin 
do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu admi nistracyjnego;  
4) wszczętej kontroli podatkowej lub kontroli celn o-skarbowej;  
5) złożonych przez spadkodawcę wnioskach o  wszczęcie postępowania;  
6) postępowaniach wszczętych z  urzędu wobec spadkodawcy.  
§ 2. W przypadkach, o  których mowa w  § 1 pkt 1 i 3, terminy do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu 
administracyjnego biegną ponownie od dnia doręczenia zawiadomienia.  
Art. 104. (uchylony)  
Art. 105. § 1. Oprocentowanie z  tytułu przypadających na rzecz spadkodawcy nadpłat oraz zwrotów podatków na -
liczane jest do dnia otwarcia spadku.  
§ 2. Przypadające na rzecz spadkodawcy nadpłaty oraz zwroty podatków,  a także oprocentowanie  z tych tytułów 
zwracane są poszczególnym spadkobiercom proporcjonalnie do ich udziału spadkowego określonego  w prawomocnym 
postanowieniu sądu  o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowanym akcie poświadczenia  dziedziczenia złożonym 
w organie podatkowym.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. Oprocentowanie naliczane jest nadal, jeżeli zwrot nadpłaty lub zwrot podatku nie został dokonany  w terminie 
15 dni od dnia złożenia prawomocnego postanowienia sądu  o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowanego  aktu 
poświadczenia dziedziczenia.  
Art. 106. § 1. Zapisobierca, który otrzymał należny mu zapis, ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkow e 
spadkodawcy.  
§ 2. Zakres odpowiedzialności zapisobiercy ograniczony jest do wartości otrzymanego zapisu.  
§ 3.81) Do odpowiedzialności zapisobiercy stosuje się odpowiednio przepisy art. 97 § 1 i art. 97a oraz art. 98 –103. 
Rozdział 15  
Odpowiedzialność podat kowa osób trzecich  
Art. 107. § 1. W  przypadkach i  w zakresie przewidzianych w  niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika  
odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z  podatnikiem również osoby trzecie.  
§ 1a. Osoby trzecie odpowiadają całym swo im majątkiem solidarnie z  następcą prawnym podatnika za przejęte przez 
niego zaległości podatkowe.  
§ 2. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za:  
1) podatki niepobrane oraz pobrane, a  niewpłacone przez płatników lub  inkasentów;  
2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych;  
                                                           
81) W brzmieniu ustalonym przez art. 78 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 900 
 
 3) niezwrócone w  terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i  usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek;  
4) koszty postępowania egzekucyjnego.  
§ 3. Ogłoszenie upadłości podatnika lub jego następcy prawnego nie ma wpływu na naliczanie odsetek za  zwłokę  
w odniesieniu do osoby trzeciej.  
Art. 108. § 1. O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w  drodze decyzji.  
§ 2. Postępowanie  w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed:  
1) upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania;  
2) dniem doręczenia decyzji:  
a) określającej wysokość zobowiązania podatkowego,  
b) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,  
c) w sprawie zwro tu zaliczki naliczonego podatku od towarów i  usług,  
d) określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę , 
e) określającej wysokość zaległości podatkowej,  o której mowa  w art. 52 oraz art.  52a; 
3) dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego – w przypadku, o  którym mowa w  § 3; 
4) dniem odstąpienia od czynności zmierzających do zastosowania środków egzeku cyjnych, zgodnie  z przepisami 
o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji – w przypadku,  o którym mowa  w § 3a. 
§ 3. W razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji, na zasadach przewidzianych  w przepisach  
o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji, przed orzeczeniem  o odpowiedzialności osoby  trzeciej nie wymaga się 
uprzedniego wydania decyzji,  o której mowa  w § 2 pkt 2. 
§ 3a. W razie odstąpienia  od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, zgodnie  z przepis a-
mi o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji, przed orzeczeniem  o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości 
podatkowe podatnika lub płatnika  z tytułu zobowiązań pod atkowych powstałych  w sposób przewidziany  w art. 21 § 1 
pkt 1 nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego  i decyzji,  o której 
mowa  w art. 53a. 
§ 4. Egzekucja zobowiązania wynikającego  z decyzji  o odpowiedzialno ści podatkowej osoby trzeciej może być 
wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja  z majątku podatnika okazała się  w całości lub  w części bezskuteczna, odstąpi o-
no od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych albo nie przystąpiono do egzekuc ji administr a-
cyjnej  w wyniku uprawdopodobnienia przez organ egzekucyjny braku możliwości uzyskania  w toku egzekucji administr a-
cyjnej kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.  
Art. 109. § 1. W sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przepisy  art. 29, art. 47 § 1, art. 51 § 1, 
art. 53 § 3, art. 54, art. 55, art. 57, art. 59, art. 60, art. 64–66 oraz art.  76–76b stosuje się odpowiednio.  
§ 2. W razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania dec y-
zji o jej odpowiedzialności podatkowej odsetki za zwłokę od:  
1) zaległości podatkowych;  
2) należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 1; 
3) niezwróconych w  terminie zaliczek na naliczony podatek od towarów i  usług.  
Art. 110. § 1. Rozwiedziony małżonek podat nika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z  byłym małżonkiem 
za zaległości podatkowe z  tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w  czasie trwania wspólności majątkowej, jednakże 
tylko do wysokości wartości przypadającego mu udziału w  majątku wspólnym.  
§ 2. Odpowiedzialność,  o której mowa w  § 1, nie obejmuje:  
1) niepobranych należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 1; 
2) odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych powstałych po dniu uprawomocnienia się orzeczenia o  rozwodzie.  
§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio w  razie unieważnienia małżeństwa oraz separacji.  
Art. 111. § 1. Członek rodziny podatnika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z  podatnikiem prowadzącym 
działalność gospodarczą za zaległości podatkowe wynikające z  tej działalnoś ci i powstałe w  okresie, w  którym stale 
współdziałał z  podatnikiem w  jej wykonywaniu, osiągając korzyści z  prowadzonej przez niego działalności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 900 
 
 § 2. Odpowiedzialność, o  której mowa w  § 1, nie dotyczy osób, które w  okresie stałego współdziałania z  podatnik iem 
były osobami, wobec których na podatniku ciążył obowiązek alimentacyjny – w zakresie wynikającym z  obowiązku 
alimentacyjnego.  
§ 3. Za członków rodziny podatnika uważa się zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, małżonków zstępnych, osobę p o-
zostającą w  stosun ku przysposobienia oraz pozostającą z  podatnikiem w  faktycznym pożyciu.  
§ 4. Przepis § 1 stosuje się również do małżonków, którzy zawarli umowę o  ograniczeniu lub wyłączeniu wspólności 
majątkowej, których wspólność majątkowa została zniesiona przez sąd, or az małżonków pozostających w  separacji.  
§ 5. Odpowiedzialność,  o której mowa w  § 1: 
1) ograniczona jest do wysokości uzyskanych korzyści;  
2) nie obejmuje niepobranych należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 1, z wyjątkiem należności, które nie zostały 
pobrane od osób wymienionych w  § 3 i 4. 
Art. 112. § 1. Nabywca przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa odpowiada całym swoim  
majątkiem solidarnie z  podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z  prowadzoną dział alnoś -
cią gospodarczą, chyba że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o  tych zaległościach.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. Zakres odpowiedzialności nabywcy jest ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganiz o-
wanej części.  
§ 4. Zakres odpowiedzialności nabywcy nie obejmuje:  
1) należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 1; 
2) odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz oprocentowania, o  którym mowa  w art. 107 § 2 pkt 3, powstałych 
po dniu nabycia.  
§ 5. Przepisu § 4 nie stosuj e się do nabywców będących małżonkami lub członkami rodziny podatnika, o  których 
mowa  w art. 111 § 3. 
§ 6. Nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w  zaświadczeniu, o  którym mowa  
w art. 306g.  
§ 7. Nabywca odpowiada również za zaległości podatkowe i  inne należności zbywcy, wymienione  w art. 107 § 2 
pkt 2–4, z zastrzeżeniem § 4 pkt 2, powstałe po dniu wydania zaświadczenia, o  którym mowa  w art. 306g, a  przed dniem 
nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, jeżeli  od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia upłynęło 
więcej niż 30  dni. 
Art. 112a.  Przepisu  art. 112 nie stosuje się do nabycia w  postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym.  
Art. 112b.  Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w  wyniku przekształcenia pr zedsiębiorcy będącego osobą 
fizyczną odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z  tą osobą fizyczną za powstałe do dnia przekształcenia zaległości 
podatkowe przedsiębiorcy związane z  prowadzoną działalnością gospodarczą.  
Art. 112c.  Spółka niemająca osobowo ści prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału swoje  przed-
siębiorstwo, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie  z tą osobą fizyczną za powstałe do dnia wniesienia  przedsi ę-
biorstwa zaległości podatkowe związane  z wniesionym przedsiębior stwem.  
Art. 113. Jeżeli podatnik, za zgodą innej osoby, w  celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej lub rzecz y-
wistych rozmiarów tej działalności, posługuje się lub posługiwał się imieniem i  nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, 
osoba ta ponosi solidarną odpowiedzialność z  podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe 
podczas prowadzenia tej działalności.  
Art. 114. § 1. Właściciel, samoistny posiadacz lub użytkownik wieczysty rzeczy lub prawa majątkowego pozostający 
z użytkow nikiem danej rzeczy lub prawa majątkowego w  związku, o  którym mowa w  § 2, odpowiada za zaległości poda t-
kowe użytkownika powstałe w  związku z  działalnością gospodarczą prowadzoną przez użytkownika, jeżeli dana rzecz lub 
prawo są związane z  działalnością gos podarczą lub służą do jej prowadzenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 900 
 
 § 2. Związek,  o którym mowa w  § 1, ma miejsce, gdy podczas trwania użytkowania między:  
1) właścicielem, samoistnym posiadaczem lub użytkownikiem wieczystym rze czy lub prawa majątkowego a  ich uży t-
kownikiem lub  
2) osob ami pełniącymi funkcje zarządzające, nadzorcze albo kontrolne  w podmiocie będącym właścicielem, samoistnym 
posiadaczem lub użytkownikiem wieczystym rzeczy lub prawa majątkowego a  osobami pełniącymi takie funkcje 
w podmiocie będącym ich użytkownikiem  
– istnieją powiązania o  charakterze rodzinnym, kapitałowym lub majątkowym w  rozumieniu przepisów o  podatku doch o-
dowym albo wynikające ze stosunku pracy.  
§ 3. Odpowiedzialność, o  której mowa w  § 1, ograniczona jest do równowartości rzeczy lub praw majątkowych będ ą-
cych przedmiotem użytkowania.  
§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio do najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o  podobnym charakterze.  
Art. 114a.  § 1. Dzierżawca lub użytkownik nieruchomości odpowiada cał ym swoim majątkiem solidarnie  z podatn i-
kiem będącym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub posiadaczem samoistnym nieruchomości za zaległości poda t-
kowe z  tytułu zobowiązań podatkowych wynikających z  opodatkowania nieruchomości, powstałych podczas trwania dzie r-
żawy lub użytkowania.  
§ 1a. Przepi s § 1 stosuje się, jeżeli między dzierżawcą lub użytkownikiem a  podatnikiem istnieją powiązania  o charakt e-
rze rodzinnym, kapitałowym lub majątkowym w  rozumieniu przepisów o  podatku dochodowym albo wynikające ze st o-
sunku pracy.  
§ 2. Zakres odpowiedzialności  dzierżawcy lub użytkownika nieruchomości nie obejmuje należności wymienionych  
w art. 107 § 2. 
Art. 115. § 1. Wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo k o-
mandytowo -akcyjnej odpowiada całym swoim majątkie m solidarnie ze spółką i  z pozostałymi wspólnikami za zaległości 
podatkowe spółki.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe  z tytułu zob o-
wiązań, których termin płatności upływał  w czasie, gdy był on  wspólnikiem, oraz zaległości wymienione  w art. 52 oraz 
art. 52a powstałe  w czasie, gdy był on wspólnikiem. Za zobowiązania podatkowe powstałe  na podstawie odrębnych przep i-
sów po rozwiązaniu spółki, za zaległości podatkowe  z tytułu zobowiązań,  których term in płatności upływał po rozwiązaniu 
spółki, oraz za zaległości wymienione  w art. 52 oraz art.  52a powstałe po rozwiązaniu spółki, odpowiadają osoby będące 
wspólnikami  w momencie rozwiązania spółki.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. Orzeczenie  o odpowiedzialności,  o której mowa  w § 1, nie wymaga uprzedniego wydania decyzji  w sprawach,  
o których mowa  w art. 108 § 2 pkt 2, a rozstrzygnięcie  w tych sprawach następuje  w decyzji orzekającej  o odpowiedzia l-
ności.  
§ 5. Przepis § 4 stosuje się również w  przypadku rozwiązania spół ki. 
Art. 116. § 1. Za zaległości podatkowe spółki z  ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z  ograniczoną odpowi e-
dzialnością w  organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w  organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim mają t-
kiem członkowie jej zarządu , jeżeli egzekucja z  majątku spółki okazała się w  całości lub w  części bezskuteczna, a  członek 
zarządu:  
1) nie wykazał, że:  
a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek  o ogłoszenie upadłości lub  w tym czasie zostało otwarte  postępowanie 
restrukturyzacyjne  w rozumieniu ustawy  z dnia 1 5 maja 201 5 r. – Prawo restrukturyzacyjne  (Dz. U. z 2019 r. 
poz. 243 i 326 ) albo zatwierdzono układ  w postępowaniu  o zatwierdzenie układu,  o którym  mowa  w ustawie  
z dnia 1 5 maja 201 5 r. – Prawo restrukturyzacyjne, albo  
b) niezgłosz enie wniosku  o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;  
2) nie wskazuje mienia spółki, z  którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w  znacznej 
części.  
§ 1a. Jeżeli obowiązek zgłoszenia wniosku  o ogłoszenie upadłości powstał  i istniał wyłącznie  w czasie,  gdy prow a-
dzona była egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa na podstawie  przepisów Kodeksu 
postępowania cywilnego, uznaje się, że niezgłoszenie wniosku  o ogłoszenie upadłości nastąpiło  bez winy c złonka zarządu,  
o którym mowa  w § 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 900 
 
 § 2. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe  z tytułu zobowiązań, których termin płatności  
upływał  w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione  w art. 52 oraz art.  52a 
powstałe  w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.  
§ 2a. Za zobowiązania podatkowe powstałe na podstawie odrębnych przepisów po likwidacji spółki, za  zaległości po-
datkowe  z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał po likwidacji  spółki, oraz zaległości wymienione  w art. 52 oraz 
art. 52a powstałe po likwidacji spółki, odpowiadają osoby pełniące obowiązki członka  zarządu  w momencie likwidacji 
spółki. Przepis  art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio.  
§ 3. W przypadku gdy spółka z  ograni czoną odpowiedzialnością w  organizacji lub spółka akcyjna w  organizacji nie 
posiada zarządu, za zaległości podatkowe spółki odpowiada jej pełnomocnik albo odpowiadają wspólnicy, jeżeli pełn o-
mocnik nie został powołany. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiedn io. 
§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się również do byłego członka zarządu oraz byłego pełnomocnika lub wspólnika spółki 
w organizacji.  
Art. 116a.  § 1. Za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione  w art. 116 odpowiadają solidarnie  
całym swoim maj ątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami. Przepis  art. 116 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Za zaległości podatkowe stowarzyszenia powstałe przed jego wpisem do właściwego rejestru odpowiadają  soli-
darnie osoby działające na rzecz stowarzyszenia d o chwili wpisu.  
§ 3. Członek zarządu stowarzyszenia zwykłego odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze stowarzyszeniem  
i pozostałymi członkami zarządu za zaległości podatkowe stowarzyszenia.  
§ 4. W przypadku gdy stowarzyszenie zwykłe nie posiada zarząd u, za zaległości podatkowe stowarzyszenia  odpowi a-
da całym swoim majątkiem członek stowarzyszenia solidarnie ze stowarzyszeniem  i pozostałymi członkami.  
§ 5. Do odpowiedzialności podatkowej,  o której mowa  w § 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 115 § 2 i 4. 
Art. 116b. § 1. Likwidatorzy spółki,  z wyjątkiem likwidatorów ustanowionych przez sąd, odpowiadają za zaległości  po-
datkowe spółki powstałe  w czasie likwidacji.  
§ 2. Likwidatorzy innych osób prawnych niż wymienione  w art. 116 odpowiadają za zaległ ości podatkowe tych  osób 
powstałe  w czasie likwidacji.  
§ 3. Do odpowiedzialności likwidatorów przepisy  art. 116 i art. 116a stosuje się odpowiednio.  
Art. 117. § 1. Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w  wyniku podziału (osoby nowo zawiązane) 
odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe osoby prawnej dzielonej, jeżeli majątek 
przejmowany na skutek podziału, a  przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej, nie stanowi 
zorganizowanej części przeds iębiorstwa.  
§ 2. Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych ograniczony jest 
do wartości aktywów netto nabytych, wynikających z  planu podziału.  
§ 3. Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych przy podziale 
przez wydzielenie ograniczony jest do zaległości z  tytułu zobowiązań podatkowych powstałych do dnia wydzielenia.  
§ 4. Przepis  art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio do orzekania o  odpowiedzialności podatkowej za zaległ ości poda t-
kowe osoby prawnej wykreślonej z  właściwego rejestru na skutek jej podziału.  
Art. 117a.  § 1. Gwarant lub poręczyciel, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ podatkowy, odpowiada 
całym swoim majątkiem, solidarnie z  podatnikiem, płatni kiem, inkasentem, ich następcą prawnym lub osobą trzecią, za 
zobowiązanie wynikające z  decyzji, która jest przedmiotem zabezpieczenia, wraz z  odsetkami za zwłokę, oraz kosztami 
postępowania egzekucyjnego powstałymi w  związku z  wykonaniem tej decyzji – do w ysokości kwoty gwarancji lub por ę-
czenia i  w terminie wskazanym w  gwarancji lub poręczeniu.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się do gwaranta lub poręczyciela, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ poda t-
kowy, w  związku ze zwrotem podatku od towarów i  usług.  
Art. 117b.  § 1. Podatnik, o  którym mowa  w art. 105a ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, 
odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na jego rzecz dostawy 
towarów w  zakresie i  na za sadach określonych w  przepisach o  podatku od towarów i  usług.  
§ 2. Zakres odpowiedzialności podatkowej nie obejmuje należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 1, 3 i 4 oraz od-
setek za zwłokę powstałych przed dniem wydania decyzji o  tej odpowiedzialności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 900 
 
 Art. 117c.  Pełnomocnik,  o którym mowa  w art. 96 ust. 4b ustawy  o podatku od towarów  i usług, odpowiada całym 
swoim majątkiem solidarnie  z podatnikiem za zaległości podatkowe podatnika powstałe  z tytułu czynności wykonanych 
w ciągu 6 miesięcy od dnia zarejes trowania podatnika jako podatnika VAT czynnego, na zasadach określonych  
w przepisach  o podatku od towarów  i usług. Przepisu  art. 107 § 2 nie stosuje się.  
Art. 117d.82) § 1. Zarządca sukcesyjny odpowiada solidarnie z podatnikiem oraz osobami, o których mowa  w art. 97a 
§ 1 i 2, całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe związane z działalnością przedsiębiorstwa  w spadku, z zastrzeż e-
niem § 4. Egzekucja z majątku zarządcy sukcesyjnego może być prowadzona w przypadku, gdy  egzekucja z majątku p o-
datnika oraz osó b, o których mowa w art. 97a § 1 i 2, okaże się bezskuteczna.  
§ 2. Zakres odpowiedzialności zarządcy sukcesyjnego jest ograniczony do zaległości podatkowych z tytułu zobowi ą-
zań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez niego tej funkcji, o raz zaległości wymienionych  w art. 52 
oraz art. 52a powstałych w czasie pełnienia funkcji przez tego zarządcę sukcesyjnego.  
§ 3. Za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał po dniu wygaśnięcia zarządu  
sukcesyjnego, oraz za ległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe po dniu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego  
odpowiada osoba pełniąca funkcję zarządcy sukcesyjnego w dniu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. Przepisy  § 1 zdanie 
drugie oraz art. 115 § 4 stosuje się odpowiedn io. 
§ 4. Za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały od otwarcia spadku do dnia ustanowienia  zarządu 
sukcesyjnego lub wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego i od dnia, w którym zarządca  sukcesyjny 
przestał pełnić swoją f unkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia  zarządu sukcesyjn e-
go, oraz zaległości wymienione w art. 52 i art. 52a powstałe w tych okresach odpowiada całym  swoim majątkiem zarządca 
faktyczny, który dokonał czynności skutkujące j powstaniem zobowiązania podatkowego.  Zarządcą faktycznym jest osoba, 
która faktycznie zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi  przedsiębiorstwa w spadku. Przepisy 
§ 1 zdanie drugie oraz art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 118. § 1. Nie można wydać decyzji  o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kale n-
darzowego,  w którym powstała zaległość podatkowa, upłynęło 5 lat, a w przypadku,  o którym mowa:  
1) w art. 117b § 1 – jeżeli od końca roku kalendarzoweg o, w którym miała miejsce dostawa towarów, upłynęły 3 lata; 
2) w art. 117c – jeżeli od końca roku kalendarzowego,  w którym upływa 6 -miesięczny okres od dnia zarejestrowania 
podatnika jako podatnika VAT czynnego, upłynęły 3 lata. 
§ 2. Przedawnienie zobowiąz ania wynikającego z  decyzji, o  której mowa w  § 1, następuje po upływie 3  lat od końca 
roku kalendarzowego, w  którym została doręczona decyzja o  odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Przepisy  
art. 70 § 2 pkt 1, § 3 i 4 stosuje się odpowiednio, z  tym że termin biegu przedawnienia po jego przerwaniu wynosi 3  lata. 
Art. 119. § 1. Kwota, o  której mowa  w art. 41 § 1, podlega w  każdym roku podwyższeniu w  stopniu odpowiadającym 
wskaźnikowi wzrostu cen towarów i  usług konsumpcyjnych w  pierwszych dwóch kwartał ach danego roku w  stosunku do 
analogicznego okresu poprzedniego roku, a  jeżeli wskaźnik ten ma wartość ujemną, kwota nie ulega zmianie.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w  porozumieniu z  Prezesem Głównego Urzędu Statystyczn e-
go, ogłasza,  w drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, do dnia 
15 sierpnia danego roku, kwotę, o  której mowa  w art. 41 § 1, w  zaokrągleniu do pełnych setek złotych, z  pominięciem 
dziesiątek złotych.  
DZIAŁ IIIA  
Przeciwdzi ałanie unikaniu opodatkowania  
Rozdział 1  
Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania  
Art. 119a. § 1.83) Czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej 
w danych okolicznościach z  przedmiotem lub celem ustawy  podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym 
z głównych celów jej dokonania, a  sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania).  
§ 2. W sytuacji określonej  w § 1 skutki podatkowe czynności określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki  
mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej.  
§ 3.84) Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby w  danych okolicznościach dokonać, jeżeli dzi a-
łałby rozsądnie i  kierował się zgodnymi z  prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści p odatkowej sprzecznej z przed-
miotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, a  sposób działania nie byłby sztuczny. Czynność odpowiednia może 
polegać także na zaniechaniu działania.  
                                                           
82) Dodan y przez art. 78 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
83) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
84) W brzmieniu usta lonym przez art. 3 pkt 23 lit . b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 900 
 
 § 4. Jeżeli  w toku postępowania strona wskaże czynność odpowiednią, sk utki podatkowe określa się na podstawie  
takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby dokonano tej czynności.  
§ 5. Przepisy § 2–4 nie mają zastosowania, jeżeli okoliczności wskazują, że osiągnięcie korzyści podatkowej  było 
jedynym celem dokonania czynności , o której mowa  w § 1. W takiej sytuacji skutki podatkowe określa się na  podstawie 
takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynności nie dokonano.  
§ 6.85) Jeżeli korzyść podatkowa została osiągnięta w  rezultacie dokonania czynności, o  której mowa w  § 1, w wyniku 
zastosowania przepisu ustawy podatkowej określającego warunki przyznania zwolnienia podmiotowego lub przedmiot o-
wego, wyłączenia z  podstawy opodatkowania, w  tym wyłączenia przychodów (dochodów) z  opodatkowania, lub odliczenia 
od przychodu, docho du lub podatku, to skutki podatkowe określa się na podstawie stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby 
dany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania. Przepisów §  2–5 nie stosuje się.  
§ 7.85) Jeżeli dokonane przez stron ę cofnięcie skutków unikania opodatkowania, o  którym mowa w  art. 81b §  1a, 
w całości uwzględnia ocenę prawną organu podatkowego związaną z  unikaniem opodatkowania, zawartą w  zawiadomieniu 
wydanym na podstawie art.  200 § 3, organ podatkowy zawiera w  decyzji  wskazanie korzyści podatkowej lub dochodu 
stanowiącego podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, o  którym mowa w  art. 58d. 
Art. 119b.  § 1. Decyzji wydawanej z  zastosowaniem art.  119a nie wydaje się:86) 
1) (uchylony)87) 
2) do podmiotu, który u zyskał opinię zabezpieczającą – w zakresie objętym opinią, do dnia doręczenia uchylenia  lub 
zmiany opinii zabezpieczającej;  
3) (uchylony)88) 
4) do podatku od towarów  i usług oraz do opłat  i niepodatkowych należności budżetowych . 
5) (uchylony)89) 
§ 2. (uchylo ny)90) 
Art. 119c.  § 1.91) Sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że 
podmiot działający rozsądnie i  kierujący się zgodnymi z  prawem celami  zastosowałby ten sposób działania w  dominującej 
mierze z  uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o  których mowa w  zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu 
osiągnięcia korzyści podatkowej sprzecznej z  przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu.  
§ 2. Na ocenę, że sposób działania był sztuczny, m oże wskazywać w  szczególności występowanie:92) 
1) nieuzasadnionego dzielenia operacji lub  
2) angażowania podmiotów pośredniczących mimo braku uzasadnienia ekonomicznego lub gospodarczego, lub  
3) elementów prowadzących do uzyskania stanu identycznego lub zbl iżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem  
czynności, lub  
4) elementów wzajemnie się znoszących lub kompensujących, lub  
5)93) ryzyka gospodarczego przewyższającego spodziewane korzyści inne niż podatkowe w  takim stopniu, że należy uznać, 
że działający r ozsądnie podmiot nie wybrałby tego sposobu działania, lub  
6)94) sytuacji, w  której osiągnięta korzyść podatkowa nie ma odzwierciedlenia w  poniesionym przez podmiot ryzyku 
gospodarczym lub jego przepływach pieniężnych, lub  
7)94) zysku przed opodatkowaniem, który jest nieznaczny w  porównaniu do korzyści podatkowej, która nie wynika bezp o-
średnio z  rzeczywiście poniesionej ekonomicznej straty, lub  
8)94) angażowania podmiotu, który nie prowadzi rze czywistej działalności gospodarczej lub nie pełni istotnej funkcji ek o-
nomicznej, lub który posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania w  kraju lub na terytorium określonym w  przepisach 
wydanych na podstawie art.  23v ust.  2 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o po datku dochodowym od osób fizycznych lub 
art. 11j ust.  2 ustawy z  dnia 15 lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych.  
                                                           
85) Dodany przez art. 3 pkt 23 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
86) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 24 lit. a ti ret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
87) Przez art. 3 pkt 24 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
88) Przez art. 3 pkt 24 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
89) Przez art. 3 pkt 24 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
90) Przez art. 3 pkt 24 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
91) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 25 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
92) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 25 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
93) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 25 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
94) Dodany przez art. 3 pkt 25 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 900 
 
 Art. 119d.95) Przy ocenie, czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z  głównych celów dokon a-
nia czynności, bierz e się pod uwagę cele ekonomiczne czynności wskazane przez stronę.  
Art. 119e.  (uchylony)96) 
Art. 119f. § 1. W rozumieniu niniejszego działu czynność oznacza także zespół powiązanych ze sobą czynności,  
dokonanych przez te same bądź różne podmioty.  
§ 2. (uchyl ony)97) 
Rozdział 2  
Postępowanie podatkowe  w przypadku unikania opodatkowania  
Art. 119g.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wszczyna postępowanie podatkowe lub, w  drodze postan o-
wienia, w  całości lub w  części na wniosek organu podatkowego przejmuje do  dalszego prowadzenia postępowanie poda t-
kowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno -skarbową, jeżeli w  sprawach:98) 
1) określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,  
2) określenia wysokości straty podatkowej,  
3) stwierdzenia nadpłaty lub okreś lenia wysokości nadpłaty albo zwrotu podatku,  
4)99) odpowiedzialności płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a  niewpłacony, oraz odpowiedzialności podatnika za 
podatek niepobrany przez płatnika,  
5) o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy  
– może być wydana decyzja  z zastosowaniem  art. 119a.  
§ 2.100) W przypadku podatków, do których ustalania lub określania uprawnieni są wójt, burmistrz (prezydent miasta), 
starosta lub marszałek województwa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek wł aściwego organu podatkowego 
może wyłącznie przejąć postępowanie podatkowe.  
§ 3.100) Przejmując kontrolę podatkową lub kontrolę celno -skarbową, Szef Krajowej Administracji Skarbowej 
z urzędu ją zawiesza i  jednocześnie wszczy na postępowanie podatkowe. Do zawieszonej kontroli podatkowej lub kontroli 
celno -skarbowej przepisy art.  201 § 3 i art. 206 stosuje się odpowiednio.  
§ 4.100) W postanowieniu, o  którym mowa w  § 1, Szef Krajowej Administracji  Skarbowej wskazuje, w  jakim zakresie 
przejmuje postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno -skarbową.  
§ 5.100) Czynności dokonane przez organ podatkowy przed przejęciem postępowania podatkowego, kontroli p odatk o-
wej lub kontroli celno -skarbowej pozostają w  mocy.  
§ 6.100) Postanowienie o  przejęciu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno -skarbowej 
doręcza się stronie albo kontrolowanemu oraz organowi, który prowadził postępowanie lub kontrolę.  
§ 7.101) W przypadku gdy będąca stroną postępowania podatkowego spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa 
albo komandytowo -akcyjna została rozwiązana w  jego trakcie, postępowanie podatkowe kończy się decyzją, o której m o-
wa w  art. 115 § 4. 
§ 8.101) Jeżeli w  sprawie może być wydana decyzja z  zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, 
przepisy art.  119a §  7 oraz niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.  
Art. 119ga.102) § 1. Wniosek określony w  art. 119g §  1 i 2 zawiera w  szczególności oznaczenie strony lub kontrol o-
wanego, zakres prowadzonego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno -skarbowej, opis ustaleń 
faktycznych, informację o  stwierdzonyc h nieprawidłowościach oraz uzasadnienie odnośnie do możliwości zastosowania 
art. 119a wraz ze wskazaniem korzyści podatkowej oraz sposobu jej wyliczenia.  
                                                           
95) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
96) Przez art. 3 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
97) Przez art. 3 pkt 28 ustawy, o której  mowa w odnośniku  4. 
98) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 29 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
99) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 29  lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
100) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 29 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
101) Dodany przez art. 3 pkt 29 lit. c ustawy, o kt órej mowa w odnośniku  4. 
102) Dodany przez art. 3 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 900 
 
 § 2. Przed przejęciem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno -skarbowej Szef  Krajowej 
Administracji Skarbowej może zlecić organowi podatkowemu przeprowadzenie dodatkowych czynności.  
§ 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przejmuje do dalszego prowadzenia postępowanie podatkowe, kontrolę 
podatkową lub kontrolę celno -skarbową, jeżeli z  załączonych do wniosku akt postępowania, w  tym zgromadzonych dow o-
dów, wynika, że w  sprawie może zostać wydana decyzja z  zastosowaniem art.  119a.  
§ 4. W przypadku niespełnienia przesłanek określonych w  § 1 lub 3  Szef Krajowej Administracji Skarbowe j zwraca 
akta sprawy właściwemu organowi podatkowemu.  
Art. 119gb.102) § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może odmówić wszczęcia postępowania podatkowego 
lub odmówić przejęcia postępowania podatkowego, kontroli podat kowej lub kontroli celno -skarbowej, a postępowanie 
wszczęte lub przejęte może umorzyć lub przekazać właściwemu organowi podatkowemu, jeżeli zastosowanie innych niż 
art. 119a przepisów prawa podatkowego pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.  
§ 2. W przypadku określonym w  § 1 Szef Krajowej Administracji Skarbowej może umorzyć wszczęte na podstawie 
art. 119g §  3 postępowanie podatkowe, a  przejętą kontrolę podatkową lub kontrolę celno -skarbową przekazać organowi 
podatkowemu.  
§ 3. W sprawie przekaza nia, o  którym mowa w  § 1 i 2, wydaje się postanowienie, które doręcza się stronie oraz org a-
nowi podatkowemu, któremu sprawa jest przekazywana. Czynności dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają 
w mocy.  
Art. 119gc.102) Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wystąpić do właściwego organu podatkowego, o  którym 
mowa w  art. 119g §  2, o zajęcie stanowiska w  sprawie w  wyznaczon ym terminie, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia 
doręczenia wystąpienia. Szef Krajowej Administrac ji Skarbowej może w  tym celu udostępnić organowi podatkowemu do 
wglądu akta postępowania podatkowego.  
Art. 119gd.102) § 1. Organem podatkowym właściwym do wydania decyzji o  zabezpieczeniu, o  którym mowa 
w art. 33, w  toku po stępowania podatkowego określonego w  niniejszym rozdziale albo przed wszczęciem lub przejęciem 
postępowania podatkowego na podstawie art.  119g §  1 lub 3  jest organ podatkowy określony w  art. 13 § 1 pkt 1. 
§ 2. Wydanie decyzji o  zabezpieczeniu, o  którym mow a w art. 33, w  toku postępowania podatkowego określonego 
w niniejszym rozdziale albo przed wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub 3  
następuje po zasięgnięciu opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Przepisó w art.  209 § 2 i 5 nie stosuje się.  
Art. 119h. § 1.103) Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w  toku postępowania, zasięgnąć opinii Rady co do 
zasadności zastosowania art.  119a.  
§ 2. Na wniosek strony zgłoszony  w odwołaniu od decyzji wydanej  w sprawie,  o której mowa  w art. 119g § 1, Szef 
Krajowej Administracji Skarbowej zasięga opinii Rady, chyba że wcześniej opini a została wydana. Decyzja w  sprawie,  
o której mowa  w art. 119g § 1, wydana  w pierwszej instancji zawiera pouczenie  o prawie złożenia wnios ku o zasięgnięcie 
opinii Rady.  
§ 3. Występując  o opinię, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje akta sprawy Radzie.  O wystąpieniu  
o opinię Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie informuje stronę.  
§ 4.104) Przepisu §  2 nie stosuje się, jeż eli decyzja organu podatkowego pierw szej instancji została wydana z  zastos o-
waniem art.  119a §  7. 
Art. 119i.  § 1. Rada może zwrócić się do strony oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  o udzielenie informacji  
i wyjaśnień dotyczących sprawy,  w której Sz ef Krajowej Administracji Skarbowej zwrócił się do Rady  o wydanie opinii.  
§ 2. Strona  i Szef Krajowej Administracji Skarbowej  z własnej inicjatywy mogą przedłożyć Radzie swoje stanowisko 
na piśmie. Strona może dostarczyć Radzie dodatkowe dokumenty.  
§ 3.105) Na zaproszenie przewodniczącego w  posiedzeniu Rady, którego przedmiotem jest wyrażenie opinii co do z a-
sadności zastosowania art.  119a, lub w  jego części może uczestniczyć przedstawiciel Szefa Krajowej Administracji Ska r-
bowej oraz strona, jej przedstawiciel  lub pełnomocnik. Zaproszenie przedstawiciela Szefa Krajowej Administracji Skarb o-
wej albo strony do udziału w  posiedzeniu wymaga skierowania zaproszenia w  takim samym zakresie także odpowiednio do 
strony albo przedstawiciela Szefa Krajowej Administracji Sk arbowej.  
§ 4. Rada wydaje pisemną opinię co do zasadności zastosowania  art. 119a wraz  z uzasadnieniem.  
                                                           
103) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 31 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
104) Dodany przez art. 3 pkt 31 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
105) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 32 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 900 
 
 § 5. Opinię wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż  w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania akt spr a-
wy. Do tego terminu nie wlicza się ter minów wyznaczonych przez Radę na udzielenie przez stronę lub Szefa Krajowej 
Administracji Skarbowej informacji  i wyjaśnień dotyczących sprawy.  
§ 6. Opinię doręcza się Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz stronie.  
§ 7. Członek Rady, który nie zgadz a się ze stanowiskiem zawartym  w opinii Rady lub  z jego uzasadnieniem,  może 
zgłosić zdanie odrębne, sporządzając jego pisemne uzasadnienie. Członkowie Rady mogą zgłosić wspólne zdanie  odrębne. 
Zdania odrębne podlegają doręczeniu wraz  z opinią Rady.  
§ 8.106) Po wydaniu opinii albo po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w  § 5 Rada zwraca akta sprawy Sz e-
fowi Krajowej Administracji Skarbowej. Otrzymane przez Radę od strony informacje, wyjaśnienia oraz dokumenty włącza 
się do akt sprawy.  
§ 9.106) Organ podatkowy pomija opinię Rady wydaną z  uchybieniem terminowi określonemu w  § 5. 
§ 10. (uchylony)107) 
Art. 119j.108) § 1. Podmiot inny niż strona postępowania zakończonego decyzją wydaną w  sprawie, o  której mowa 
w art. 119g §  1, uczest niczący w  czynności, której skutki podatkowe określono w  tej decyzji, z  wyłączeniem skutków p o-
datkowych określonych na podstawie art.  119a §  6, może skorygować swoją deklarację, uwzględniając treść decyzji, 
a także wystąpić z  wnioskiem o  stwierdzenie nadpł aty lub zwrot podatku, jeże li decyzja jest ostateczna, a  w przypadku 
złożenia skargi – jeżeli sąd administracyjny prawomocnie oddalił skargę na tę decyzję, oraz decyzja ta została wykonana 
w całości.  
§ 2. W terminie miesiąca od dnia spełnienia przesłanek w skazanych w  § 1 Szef Krajowej Administracji Skarbowej, 
w drodze postanowienia, zawiadamia podmiot, o  którym mowa w  tym przepisie, o  możliwości złożenia korekty deklaracji 
lub wniosku o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku. Postanowienie zawiera opis sku tków podatkowych dotyczących 
tego podmiotu oraz pouczenie o  terminie złożenia korekty deklaracji lub wniosku o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot poda t-
ku. Do postanowienia, o  którym mowa w  zdaniu pierwszym, przepisu art.  293 nie stosuje się.  
§ 3. Korektę dekl aracji oraz wniosek o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku związane z  realizacją uprawnień, 
o których mowa w  § 1, należy złożyć w  terminie miesiąca od dnia doręczenia postanowienia, o  którym mowa w  § 2. 
§ 4. Termin określony w  § 3 nie rozpoczyna się, a  rozpoczęty ulega zawieszeniu na okres, w  którym złożenie korekty 
deklaracji lub wniosku o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku z  uwagi na prowadzoną kontrolę podatkową, kontrolę 
celno -skarbową lub postępowanie podatkowe nie jest skutecznie możliwe.  
§ 5. W sytuacji określonej w  § 4, na żądanie podmiotu będącego stroną postępowania podatkowego, organ podatkowy 
uwzględnia uprawnienia wynikające z  § 1. 
Art. 119k.  § 1.109) W razie stwierdzenia, że w  sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania art.  119a, Szef Krajowej 
Administracji Skarbowej umarza postępowanie lub przekazuje, w  drodze postanowienia, sprawę właściwemu organowi 
podatkowemu. Czynności dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają w  mocy.  
§ 1a.110) W razie stwierdzenia w  postępowaniu odwoławczym, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania 
art. 119a, organ odwoławczy uchyla w  całości decyzję organu pierwszej instancji i  umarza postępowanie lub przekazuje 
sprawę właściwemu organowi podatkowemu. Czynności dokonane przed przekazaniem sprawy pozosta ją w mocy.  
§ 2.111) Wydanie decyzji ostatecznej z  zastosowaniem art.  119a stanowi w  przejętym zakresie zakończenie kontroli 
podatkowej lub kontroli celno -skarbowej.  
§ 3. (uchylony)112) 
§ 4.113) Postanowienie i  decyzję, o  których mowa w  § 1 i 1a, doręcza się stro nie oraz organowi, któremu sprawa lub 
postępowanie są przekazywane.  
Art. 119l.114) W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale stosuje się przepisy działu IV oraz przepisy 
art. 45, art.  46, art.  49, art. 49b  i art. 51 ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej.  
                                                           
106) W brzmieniu ust alonym przez art. 3 pkt 32 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
107) Przez art. 3 pkt 32 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
108) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 33 ustawy, o któ rej mowa w odnośniku  4. 
109) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 34 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
110) Dodany przez art. 3 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
111) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 34 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
112) Przez art. 3 pkt 34 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
113) W brzmieniu usta lonym przez art. 3 pkt 34 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
114) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku  4; ze zmianą wprowadzoną przez art.  5 pkt 2 ust a-
wy, o  której mowa w  odnośniku 36. 
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 900 
 
 Rozdział 3  
Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania  
Art. 119m.115) § 1. Rada jest niezależnym organem, którego zadaniem jest opiniowanie zasadności zastosowania 
art. 119a lub środków ograniczających umowne k orzyści w  indywidualnych sprawach.  
§ 2. Zadaniem Rady jest także opiniowanie projektów ustaw podatkowych i  zmian w  przepisach prawa podatkowego 
zawartych w  innych aktach normatywnych związanych z  przeciwdziałaniem unikaniu opodatkowania.  
§ 3. Na wniosek mi nistra właściwego do spraw finansów publicznych, o  którym mowa w  art. 86k §  2, Rada może 
również wydawać opinie dotyczące przedstawionych założeń lub projektów ogólnych wyjaśnień, o  których mowa 
w art. 86k §  2. 
§ 4. Rada może wydawać opinie w  sprawach doty czących cofnięcia skutków unikania opodatkowania.  
Art. 119n.  Radę powołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na czteroletnią kadencję. Rada działa  do 
dnia powołania Rady kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia upływu kadencji.  
Art. 119o. § 1. W skład Rady wchodzą:  
1) 2 osoby wskazane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych;  
2) 1 osoba wskazana przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu  Administr a-
cyjnego  w stanie spoczynku;  
3) 2 osoby powołane spośród pracowników szkół wyższych, jednostek organizacyjnych Polskiej Akademii Nauk  lub 
instytutów badawczych  w rozumieniu ustawy  z dnia 3 0 kwietnia 201 0 r. o instytutach badawczych ( Dz. U. z 2018 r. 
poz. 736 i 1669  oraz z 2019 r. poz. 534 ); 
4) 1 osoba wskazana przez Komisję Wspólną Rządu  i Samorządu Terytorialnego jako przedstawiciel jednostek  samo-
rządu terytorialnego;  
5) 1 osoba będąca doradcą podatkowym, wskazana przez Krajową Radę Doradców Podatkowych;  
6) 1 osoba wskaz ana przez Ministra Sprawiedliwości;  
7) 1 osoba wskazana przez Radę Dialogu Społecznego.  
§ 2. Do Rady może być powołana osoba, która:  
1) ma wiedzę, doświadczenie  i autorytet  w zakresie prawa podatkowego, systemu finansowego, rynków finansowych,  
obrotu gospo darczego lub międzynarodowego prawa gospodarczego dające rękojmię prawidłowej realizacji  zadań 
Rady;  
2) ma obywatelstwo polskie;  
3) korzysta  z pełni praw publicznych;  
4) ma pełną zdolność do czynności prawnych;  
5) nie była prawomocnie skazana za przestępst wo lub przestępstwo skarbowe ; 
6)116)  jest nieskazitelnego charakteru.  
§ 3.117) Podmiot wskazujący członka Rady ocenia spełnianie przez niego przesłanek określonych w  § 2 pkt 1 i 6. Oso-
by, o  których mowa w  § 1 pkt 3, minister właściwy do spraw finansów publicz nych powołuje po zasięgnięciu pisemnej 
opinii podmiotów zatrudniających te osoby.  
§ 4. Przed powołaniem  w skład Rady osoba powoływana składa oświadczenie  o spełnieniu przesłanek,  o których m o-
wa w § 2 pkt 2–5. 
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów public znych,  w celu wyłonienia kandydatów na członków Rady,  o których 
mowa  w § 1 pkt 3, zamieszcza  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego  ministra 
właściwego do spraw finansów publicznych ogłoszenie  o przyjmowaniu zgłoszeń  kandydatów  na członków Rady. Ogł o-
szenie zawiera  w szczególności termin składania zgłoszeń nie krótszy niż 3 0 dni od dnia  zamieszczenia ogłoszenia, sposób  
i miejsce składania zgłoszeń.  
                                                           
115) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
116) Dodany przez art. 3 pkt 37 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
117) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 37 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 900 
 
 Art. 119p.  § 1.118) Przed upływem kadencji członkostwo w  Radzie wygasa w  razie śmierci członka, rezygnacji 
z członkostwa w  Radzie lub zaprzestania spełniania przez członka którejkolwiek z  przesłanek, o  których mowa w  art. 119o 
§ 2 pkt 2–6. Wygaśnięcie członkostwa stwierdza minister właściwy do spraw finansów publicznych.  
§ 1a.119) Wygaśnięcie członkostwa w  Radzie z  uwagi na zaprzestanie spełniania przez członka przesłanki, o  której 
mowa w  art. 119o §  2 pkt 6, jest skuteczne, jeżeli w  terminie 30  dni od dnia doręczenia Radzie informacji, popartej szcz e-
gółowym uzasadnieniem w  tym za kresie, Rada nie wyrazi sprzeciwu. Uchwała w  przedmiocie wyrażenia sprzeciwu może 
zostać podjęta w  głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, w  obecności co najmniej połowy składu Rady. 
Członek Rady, którego głosowanie dotyczy, nie posiada prawa gł osu oraz nie jest zaliczany do składu Rady w  tym głos o-
waniu.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek przewodniczącego Rady może odwołać  członka 
Rady  w razie nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego obowiązków lub nienależyte go ich  wykonywania, 
w szczególności przyczynienia się do uchybienia terminowi wydania opinii na wniosek strony, lub  trwałej niemożności ich 
wykonywania. Odwołanie przewodniczącego Rady nie wymaga wniosku,  o którym mowa  w zdaniu pierwszym.  
Art. 119q. § 1. W ygaśnięcie członkostwa  w Radzie lub odwołanie członka Rady nie wstrzymuje jej prac, chyba  że 
skład Rady uległ zmniejszeniu  o więcej niż 2 członków.  
§ 2. Osoba powołana  w miejsce członka Rady, którego członkostwo ustało wskutek odwołania lub wygasło,  pełni 
funkcję do upływu kadencji Rady.  
Art. 119r. § 1. Rada wybiera przewodniczącego spośród swoich członków  w głosowaniu tajnym, zwykłą większością  
głosów,  w obecności co najmniej połowy składu Rady, na pierwszym posiedzeniu zwołanym przez ministra  właściwego d o 
spraw finansów publicznych, odbywającym się nie później niż  w terminie miesiąca od dnia powołania  Rady.  
§ 2. Jeżeli przewodniczący nie zostanie wybrany na pierwszym posiedzeniu, wybiera go minister właściwy do  spraw 
finansów publicznych.  
§ 3. Przewodnicz ący pełni funkcję do końca kadencji Rady.  W razie złożenia przez niego rezygnacji  z funkcji  prze-
wodniczącego, wygaśnięcia jego członkostwa lub jego odwołania, stosuje się odpowiednio tryb wyboru  przewodniczącego 
określony  w § 1, z tym że minister właściwy do spraw finansów publicznych zwołuje posiedzenie  Rady tylko  w przypadku, 
gdy nie zostało ono zwołane przez dotychczasowego przewodniczącego  w okresie pełnienia  przez niego funkcji.  
Art. 119s. § 1. Przewodniczący Rady:  
1) kieruje jej pracami;  
2) zwołuje po siedzenia Rady;  
3)120)  wyznacza członków Rady, których zadaniem jest sporządzenie projektu uzasadnienia opinii Rady co do zasadności 
zastosowania art.  119a lub środków ograniczających umowne korzyści w  indywidualnej sprawie;  
4) informuje ministra właściwego  do spraw finansów publicznych  o każdym przypadku uchybienia przez Radę  termin o-
wi określonemu  w art. 119i § 5, podając przyczyny tego uchybienia oraz wskazując członków Rady,  którzy się do  te-
go przyczynili.  
§ 2.121) Stanowisko co do zasadności zastosowania a rt. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści 
w indywidualnej sprawie Rada przyjmuje na posiedzeniu bezwzględną większością głosów w  obecności co najmniej poł o-
wy składu Rady.  
§ 3. Szczegółowy tryb pracy Rady określa regulamin uchwalony przez nią zwy kłą większością głosów  w obecności co 
najmniej połowy składu Rady.  
§ 4. Obsługę prac Rady zapewnia minister właściwy do spraw finansów publicznych. Wydatki związane  z działaniem  
Rady są pokrywane  z budżetu państwa  z części, której dysponentem jest minister  właściwy do spraw finansów  public z-
nych.  
§ 5.122) Sekretarz Rady jest powoływany i  odwoływany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 
Sekretarzem Rady może być wyłącznie pracownik urzędu obsługującego tego ministra.  
                                                           
118) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
119) Dodany przez art. 3 pkt 38 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
120) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 39 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
121) W brzmieniu ustalonym prze z art. 3 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
122) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 39 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 900 
 
 § 6. Do zadań sekretarza Rady należy organizacja posiedzeń Rady,  w szczególności zapewnienie obsługi finansowej  
związanej  z funkcjonowaniem Rady oraz sprawowanie obsługi administracyjn o-biurowej Rady.  
§ 7. Sekretarz może uczestniczyć  w posiedzeniach Rady bez prawa głosu.  
Art. 119t. Opinie Rady, po usunięciu danych identyfikujących stronę oraz inne podmioty wskazane  w jej treści,  są 
niezwłocznie zamieszczane  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego  ministra 
właściwego do spraw finansów publiczn ych. 
Art. 119u.  Do wyłączenia członków Rady  w zakresie wydawania opinii  w poszczególnych sprawach stosuje się  od-
powiednio przepisy  art. 130 § 1 i 2. 
Art. 119v. § 1. Przewodniczącemu oraz sekretarzowi Rady przysługuje wynagrodzenie za każdy miesiąc,  w który m 
odbyło się posiedzenie Rady.  
§ 2. Członkom Rady przysługuje:  
1) wynagrodzenie za udział  w pracach Rady,  w tym za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego  
w opinii,  z zastrzeżeniem § 3, przy czym sposób podziału wynagrodzenia za sporządzeni e projektu uzasadnienia  sta-
nowiska zawartego  w opinii między członków Rady wskazuje przewodniczący Rady;  
2) zwrot kosztów podróży  i noclegów obejmujący świadczenia przewidziane  w przepisach  o należnościach przysługuj ą-
cych pracownikowi zatrudnionemu  w państ wowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej  z tytułu podróży 
służbowej na obszarze kraju,  w tym diety  i ryczałty.  
§ 3. W przypadku wydania opinii  z uchybieniem terminu określonego  w art. 119i § 5 członkowi Rady, który  przycz y-
nił się do uchybienia tem u terminowi, nie przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie projektu uzasadnienia  stanowiska 
zawartego  w opinii.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) wysokość:  
a) wynagrodzenia: przewodniczącego Rady, sek retarza Rady oraz członka Rady za uczestniczenie  w posiedzeniach 
Rady, biorąc pod uwagę zakres ich obowiązków,  
b) łącznego wynagrodzenia dla członków Rady za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego  
w opinii  w indywidualnej sprawie, uwzględn iając szacunkowo nakład pracy niezbędny do przygotowania  uzasa d-
nienia opinii,  a także mając na uwadze, aby wysokość tego wynagrodzenia nie przekraczała dwukrotności  kwoty 
bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębn ych przepisów, określa 
ustawa budżetowa;  
2) warunki  i tryb zwrotu kosztów podróży  i noclegów przysługującego członkom Rady  w związku  z poniesieniem  tych 
kosztów  w ramach udziału  w pracach Rady oraz sposób obliczania wysokości albo maksymalną kwotę tego  zwrotu, 
biorąc pod uwagę racjonalność ponoszonych kosztów podróży  i noclegów.  
Rozdział 4  
Opinie zabezpieczające  
Art. 119w. § 1. Zainteresowany może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  o wydanie opinii z a-
bezpieczającej.  
§ 2.123) Zainteresowani,  którzy powiązani są tą samą czynnością, mogą wystąpić ze wspólnym wnioskiem.  
§ 3. Wniosek może dotyczyć czynności planowanej, rozpoczętej lub dokonanej.  
Art. 119x. § 1. Wniosek o  wydanie opinii zabezpieczającej powinien zawierać dane istotne dla określeni a podatk o-
wych skutków czynności oraz zastosowania do tej czynności art.  119a §  1, w tym w  szczególności:124) 
1) dane identyfikujące wnioskodawcę;  
2) wskazanie podmiotów dokonujących czynności;  
                                                           
123) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 40 us tawy, o której mowa w odnośniku  4. 
124) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 41 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 900 
 
 3)125)  wyczerpujący opis czynności wraz ze wskazaniem występującyc h pomiędzy podmiotami powiązań w  rozumieniu 
art. 23m ust.  1 pkt 5 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i  art. 11a ust.  1 pkt 5 
ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych;  
3a)126)  NSP w  rozumieniu przepisów działu III rozdziału 11a odnoszący się do uzgodnienia albo wyjaśnienie, z  jakich 
powodów faktycznych lub prawnych uzgodnienie nie podlegało zgłoszeniu celem nadania NSP;  
4) wskazanie celów, których realizacji czynność ma służyć;  
5) wskazanie ekon omicznego lub gospodarczego uzasadnienia czynności;  
6) określenie skutków podatkowych,  w tym korzyści podatkowych, będących rezultatem czynności objętych  wnioskiem;  
6a)127)  wskazanie innych niż w  pkt 6 korzyści podatkowych, niepodlegających ocenie określone j w art. 119za pkt  2, kt ó-
rych osiągnięcie uzależnione jest choćby pośrednio od dokonania czynności;  
6b)127)  wskazanie innych czynności planowanych, rozpoczętych lub dokonanych, od których choćby pośrednio uzależnione 
jest osiągnięcie korzyści podatkowych, o  których mowa w  pkt 6 i 6a; 
7) przedstawienie własnego stanowiska  w sprawie.  
§ 2. Do wniosku  o wydanie opinii zabezpieczającej może być załączona dokumentacja dotycząca czynności,  w szcze-
gólności oryginały lub kopie umów lub ich projektów.  
§ 3.128) Szef Krajowej Administracji Skarbowej wzywa wnoszącego wniosek o  wydanie opinii zabezpieczającej ni e-
spełniający wymogów określonych w  § 1 lub innych wymogów określonych przepisami prawa do usunięcia braków 
w terminie 14  dni od dni a doręczenia wezwania, z  pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie 
wniosku bez rozpatrzenia.  
§ 4. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się  o wyjaśnienie wątpli wości co do danych zawartych 
we wniosku lub zorganizować s potkanie uzgodnieniowe  w celu wyjaśnienia tych wątpliwości.  
Art. 119y.  § 1.129) Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje opinię zabezpieczającą, jeżeli przedstawione we 
wniosku okoliczności wskazują, że do wskazanej we wniosku korzyści podatkowej wynikaj ącej z  czynności nie ma zast o-
sowania art.  119a §  1. 
§ 2.129) Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia wydania opinii zabezpieczającej, jeżeli przedstawione we 
wniosku okoliczności wskazują, że do wskazanej we wniosku k orzyści podatkowej wynikającej z  czynności może mieć 
zastosowanie art.  119a §  1. Odmawiając wydania opinii zabezpieczającej, wskazuje się okoliczności świadczące o  tym, że 
do wskazanej we wniosku korzyści podatkowej wynikającej z  czynności może mieć zastos owanie art.  119a §  1. 
§ 3. Odmowa wydania opinii zabezpieczającej zawiera pouczenie  o prawie wniesienia skargi do sądu administracy j-
nego.  
Art. 119z.  Złożenie wniosku  o wydanie opinii zabezpieczającej nie stanowi przeszkody do prowadzenia czynności 
sprawdza jących, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celn o-skarbowej.  
Art. 119za. Opinia zabezpieczająca zawiera  w szczególności:  
1) wyczerpujący opis czynności, której dotyczył wniosek;  
2)130)  ocenę, że do wskazanej we wniosku korzyści podatk owej wynikającej z  czynności nie ma zastosowania przepis 
art. 119a;  
3) pouczenie  o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.  
Art. 119zb. § 1. Wniosek  o wydanie opinii zabezpieczającej załatwia się bez zbędnej zwłoki , nie później niż  
w terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania wniosku przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 2. Do terminu określonego  w § 1 nie wlicza się terminów  i okresów,  o których mowa  w art. 139 § 4. 
§ 3.131) W przypadkach uzasadnionych złożonością sprawy, w  szczególności w  razie zasięgnięcia opinii biegłego, 
termin, o  którym mowa w  § 1, może być przedłużany, nie więcej jednak niż o  9 miesięcy.  
                                                           
125) W brzmieniu ustalonym przez  art. 3 pkt 41 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
126) Dodany przez art. 3 pkt 41 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
127) Dodany przez art. 3 pkt 41 lit. a  tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
128) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 41 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
129) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
130) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
131) Dodany przez art. 3 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 900 
 
 Art. 119zc.  § 1.132) Wniosek o  wydanie opinii zabezpieczającej podlega opłacie w  wysokości 20  000 zł, którą należy 
wpłacić w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku. Opłata od wspólnego wniosku zainteresowanych ulega zwiększeniu 
o 5000  zł od piątego i  każdego kolejnego zainteresowanego.  
§ 2. Opłata podlega zwrotowi  w przypadku:  
1) wycofania wniosku – w połowie;  
2) uiszczenia jej  w kwocie w yższej niż należna – w odpowiedniej części.  
§ 3. Zwrot nienależnie uiszczonej opłaty następuje nie później niż  w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania  
w sprawie wydania opinii zabezpieczającej.  
§ 4. Koszty postępowania,  o których mowa  w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają wnioskodawcę.  
Art. 119zd. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może  z urzędu zmienić wydaną opinię zabezpieczającą lub 
odmowę wydania opinii zabezpieczającej, jeżeli jest ona sprzeczna  z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjneg o lub 
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.  
§ 2. (uchylony)133) 
Art. 119zda.134) § 1. Na podstawie treści opinii zabezpieczającej lub odmowy wydania opinii zabezpieczającej sp o-
rządza się informację, którą niezwłocznie zamieszcza się w Biuletynie Informa cji Publicznej na stronie podmiotowej urz ę-
du obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
§ 2. Informacja, o  której mowa w  § 1, zawiera w  szczególności zwięzły opis poddanej pod opinię czynności oraz w y-
jaśnienie powodów podjętego rozstr zygnięcia. Informacja nie może zawierać danych identyfikujących lub pozwalających 
na zidentyfikowanie wnioskodawcy lub innych podmiotów wskazanych w  treści aktu.  
Art. 119ze.135) Jeżeli postępowanie w  sprawie wydania opinii zabezpieczającej stało się bezprzed miotow e, w szcze-
gólności w  razie:  
1) wycofania wniosku o  jej wydanie,  
2) wydania decyzji z  zastosowaniem art.  119a w  zakresie objętym wnioskiem o  wydanie opinii  
– przepisy art.  208 oraz art.  210–212 stosuje się odpowiednio.  
Art. 119zea.136) Minister właściwy  do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, wzory 
wniosków, o  których mowa w  art. 119x §  1 i art. 119w  § 2, które zawierają dane określone w  tych przepisach oraz oświa d-
czenie wskazane w  art. 14b §  4 oraz umożliwiają wskazanie dan ych, o  których mowa w  art. 14r §  2 oraz w  art. 119w §  3, 
a także sposób uiszczenia opłaty, o  której mowa w  art. 119zc, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy skł a-
danych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.  
Art. 119zf.137) W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art.  14b §  4 
i 5, art.  14c §  4, art.  14d §  2 i 3, art.  14e §  1 pkt 2 i § 2–4, art.  14f §  3, art.  14i §  2, 4 i  5, art.  14r §  2 i 3, art.  20g §  3, 
art. 120, art.  125, art.  126, art. 129, art.  130, art.  135, art.  140, art.  143, art.  165 § 3 i 3b, art.  165a, art.  168, art.  169 § 1–2 
i 4, art.  170, art.  171, art.  187 § 3, art.  189 § 3, art.  197 § 1 i 3, art.  213–215 oraz przepisy działu IV rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 
9, 10, 14, 16 i  23. 
Rozdział 5138) 
Cofnięcie skutków unikania opodatkowania  
Art. 119zfa.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, może wydać decyzję okreś -
lającą warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania.  
§ 2. Zainteresowani, którzy są po wiązani tą samą czynnością, mogą wystąpić ze wspólnym wnioskiem.  
§ 3. Wniosek może dotyczyć uzyskanej korzyści podatkowej, a  w przypadku podatków, które są rozliczane okresowo – 
korzyści podatkowej uzyskanej w  zakończonym okresie rozliczeniowym.  
                                                           
132) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 45 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
133) Przez art. 3 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
134) Dodany przez art. 3 pkt 47 ustawy, o któr ej mowa w odnośniku  4. 
135) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
136) Dodany przez art. 3 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
137) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 50 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
138) Rozdział dodany przez art. 3 pkt 51 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 900 
 
 § 4. Wnios ek może dotyczyć więcej niż jednej korzyści podatkowej, jeżeli korzyści podatkowe zostały uzyskane 
w danym okresie rozliczeniowym w  analogiczny sposób.  
§ 5. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do cofnięcia skutków unikania opodatkowania wynikaj ą-
cych ze  środków ograniczających umowne korzyści.  
Art. 119zfb.  Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia wszczęcia postępowania:  
1) w zakresie tych korzyści podatkowych, które w  dniu złożenia wniosku mogą być przedmiotem toczącego się post ę-
powan ia podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno -skarbowej, o  której możliwości wszczęcia podatnik 
został zawiadomiony na podstawie art.  282b §  1, albo gdy w  tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej ist o-
ty w decyzji lub postanowieniu org anu podatkowego;  
2) jeżeli stanowisko zawarte we wniosku wskazuje na zasadność wydania decyzji na podstawie art.  119zfi §  1 lub 2.  
Art. 119zfc.  § 1. Przed złożeniem wniosku zainteresowany może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Ska r-
bowej o  wyjaśni enie wszelkich wątpliwości dotyczących wydania decyzji, w  szczególności celowości jej wydania, zakresu 
niezbędnych informacji, trybu i  przypuszczalnego terminu zakończenia postępowania.  
§ 2. Dokumenty i  informacje uzyskane przez Szefa Krajowej Administracj i Skarbowej w  ramach czynności określ o-
nych w  § 1 nie mogą stanowić dowodu w  kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej lub postępowaniu podatkowym, 
chyba że organ podatkowy uzyska te dokumenty i  informacje w  wyniku przeprowadzenia innych czynności.  
Art. 119zfd.  § 1. Wniosek zawiera informacje istotne z  punktu widzenia prze pisów art.  119a §  1–3, 5 i 6, w szcze-
gólności:  
1) opis stanu faktycznego składający się z:  
a) wyczerpującego opisu dokonanej czynności prowadzącej do unikania opodatkowania,  
b) wskazani a podmiotów biorących udział w  czynności określonej w  lit. a wraz ze wskazaniem występujących p o-
między podmiotami powiązań w  rozumieniu art.  23m ust.  1 pkt 5 ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku d o-
chodowym od osób fizycznych i  art. 11a ust.  1 pkt 5 ust awy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od 
osób prawnych,  
c) określenia skutków podatkowych będących rezultatem czynności określonej w  lit. a, w tym korzyści podatkowej, 
o której mowa w  art. 119a §  1, wraz z  przedstawieniem sposobu i  metody wylic zenia tych skutków;  
2) w zależności od okoliczności:  
a) wyczerpujący opis przyjętej czynności odpowiedniej w  rozumieniu art.  119a §  3, 
b) oświadczenie, że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności prowadzącej do 
unikania opodat kowania,  
c) wskazanie przepisu ustawy podatkowej określonego w  art. 119a §  6, który nie powinien mieć zastosowania;  
3) uzasadnienie przyjęcia wybranej czynności odpowiedniej lub złożonego oświadczenia albo wskazania, o  których 
mowa w  pkt 2; 
4) określenie s kutków podatkowych, wraz z  przedstawieniem sposobu i  metody ich wyliczenia:  
a) dokonania przyjętej czynności odpowiedniej,  
b) stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynność prowadząca do unikania opodatkowania nie została dokonana,  
c) stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby wskazany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania.  
§ 2. Do wniosku należy załączyć istotną dokumentację:  
1) dotyczącą czynności określonej w  § 1 pkt 1, w tym również opisującą zamiary i  cele podmiotów w  niej uczestnicz ą-
cych;  
2) wskazującą na zasadność stanowiska określonego w  § 1 pkt 2 i 3. 
§ 3. Wniosek powinien zostać sporządzony i  podpisany przez pełnomocnika szczególnego będącego doradcą poda t-
kowym, adwokatem lub radcą prawnym.  
§ 4. Wniosek o  wydanie decyzji niespełniający wymog ów określonych w  § 1–3 lub przepisach wydanych na podst a-
wie §  5, lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 900 
 
 § 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w  drodze rozporządzenia, wzór wniosku, 
o którym mowa w  § 1, który zawiera informacje określone w  tym przepisie oraz wskazane w  art. 14b §  4 i art. 14r §  2, 
a także sposób uiszczenia opłaty, o  której mowa w  art. 119zff, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy skł a-
danych wniosków oraz zap ewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.  
Art. 119zfe.  § 1. Złożenie wniosku oraz  wydanie decyzji nie stanowią przeszkody do prowadzenia czynności spra w-
dzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celno -skarbowej.  
§ 2. W toku postęp owania o  wydanie decyzji domniemywa się, że:  
1) wskazana we wniosku czynność, o  której mowa w  art. 119zfd §  1 pkt 1 lit. a, została dokonana w  sposób sztuczny;  
2) co najmniej jednym z  głównych celów dokonania czynności, o  której mowa w  pkt 1, było osiągnię cie korzyści poda t-
kowej;  
3) korzyść podatkowa określona w  pkt 2 jest sprzeczna w  danych okolicznościach z  przedmiotem lub celem ustawy 
podatkowej lub jej przepisu.  
Art. 119zff.  § 1. Wniosek podlega opłacie w  wysokości:  
1) 0,2% kwoty korzyści podatkowej, o  której mowa w  art. 119zfd §  1 pkt 1 lit. c – odnośnie do korzyści podatkowej lub 
jej części powodującej powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,  
2) 1% kwoty korzyści podatkowej, o  której mowa w  art. 119zfd §  1 pkt 1 lit. c – w pozostałych przypadkach  
– jednak nie mniejszej niż 1000  zł i nie większej niż 15  000 zł. 
§ 2. Przepis §  1 stosuje się odpowiednio do wniosku, o  którym mowa w  art. 119zfa §  4, z tym że podstawę obliczenia 
opłaty stanowi łączna kwota korzyści podatkowych objętych wnioskiem.  
§ 3. Jeżel i czynność prowadząca do unikania opodatkowania została uprzednio oceniona w  ramach odmowy wydania 
opinii zabezpieczającej, opłata od wniosku o  wydanie decyzji wynosi 75% różnicy opłaty obliczonej na podstawie §  1 
i opłaty uiszczonej na podstawie art.  119z c § 1, jednak nie mniej niż 1000  zł. 
§ 4. Opłata podlega zwrotowi w  przypadku:  
1) wycofania wniosku – w połowie;  
2) uiszczenia jej w  kwocie wyższej niż należna – w odpowiedniej części.  
§ 5. Opłatę należy wpłacić w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku. Z wrot nienależnie uiszczonej opłaty następuje 
nie później niż w  terminie 7  dni od dnia zakończenia postępowania w  sprawie wydania decyzji.  
§ 6. W przypadku uznania, że uzyskana przez zainteresowanego korzyść podatkowa jest większa od tej, którą wsk a-
zano we wniosku o  wydanie decyzji, Szef Krajowej Administracji Skarbowej ustala, w  drodze postanowienia, wysokość 
opłaty uzupełniającej, obliczonej zgodnie z  § 1 lub 3.  
§ 7. Opłaty, o  których mowa w  § 1, 3 i  6, stanowią dochód budżetu państwa.  
§ 8. Jeżeli w  wydane j decyzji Szef Krajowej Administracji Skarbowej określił skutki podatkowe stanu prawnego, jaki 
zaistniałby, gdyby określony w  art. 119a §  6 przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania, zwraca się 60% uiszczonej 
opłaty, jeżeli zainteresowany, który unik ał opodatkowania:  
1) cofnął zgodnie z  art. 119zfk §  1 lub  2 skutki unikania opodatkowania oraz  
2) wpłacił na rachunek właściwego organu podatkowego kwotę wynikającą ze złożonej korekty deklaracji lub informacji 
zastępczej wraz z  odsetkami za zwłokę.  
Art. 119zfg.  Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do wnioskodawcy o  wyjaśnienie jego stan o-
wiska, wątpliwości co do danych zawartych we wniosku lub może zorganizować spotkanie uzgodnieniowe.  
Art. 119zfh.  § 1. W  razie uznania w  toku postępowania,  że zainteresowany nieprawidłowo przedstawił elementy 
wniosku, o  których mowa w  art. 119zfd §  1 pkt 2–4, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w  drodze postanowienia, 
zawiadamia o  tym zainteresowanego oraz poucza o  treści §  2. Postanowienie zawiera uzasad nienie faktyczne i  prawne.  
§ 2. Zainteresowany w  terminie 14  dni od dnia doręczenia postanowienia, o  którym mowa w  § 1, może złożyć doda t-
kowe wyjaśnienia i  dokumenty lub złożyć wniosek o  zasięgnięcie przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej opinii 
Rady  co do kwestii uwzględnionych w  treści postanowienia i  przedstawić jednocześnie własne stanowisko.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 900 
 
 § 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej występuje o  opinię Rady, jeżeli przedstawione przez zainteresowanego 
dodatkowe wyjaśnienia i  dokumenty okazały się  niewystarczające. Zasięgając opinii Rady, Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej przedstawia własne stanowisko w  sprawie.  
§ 4. Jeżeli w  opinii Rady żadne z  przedstawionych jej stanowisk nie jest zasadne, Rada przedstawia własną opinię 
w zakresie ocenianych  kwestii.  
Art. 119zfi.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w  drodze decyzji, odmawia określenia warunków cofnięcia 
skutków unikania opodatkowania, jeżeli czynność określona w  art. 119zfd §  1 pkt 1 lit. a nie skutkowała, wbrew stanow i-
sku zainteresow anego, osiągnięciem korzyści podatkowej.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w  drodze decyzji, odmówić określenia warunków cofnięcia sku t-
ków unikania opodatkowania, jeżeli zastosowanie innych niż art.  119a przepisów prawa podatkowego pozwala n a prz e-
ciwdziałanie unikaniu opodatkowania.  
Art. 119zfj.  § 1. Decyzja zawiera w  szczególności:  
1) wynikający z  przedstawionego stanu faktycznego wyczerpujący opis czynności prowadzącej do unikania opodatk o-
wania wraz ze wskazaniem podmiotów w  niej uczestnicz ących;  
2) rozstrzygnięcie co do:  
a) określenia skutków podatkowych będących rezultatem czynności określonej w  pkt 1, w tym korzyści podatkowej, 
o której mowa w  art. 119a §  1, 
b) prawidłowości przyjęcia czynności odpowiedniej, uznania, że osiągnięcie korzyś ci podatkowej było jedynym c e-
lem dokonania czynności prowadzącej do unikania opodatkowania, albo wskazania określonego w  art. 119a 
§ 6 przepisu ustawy podatkowej, który nie powinien mieć zastosowania,  
c) wskazania skutków podatkowych, jakie mogłyby zaistni eć, gdyby dokonano przyjętej czynności odpowiedniej, 
stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynność prowadząca do unikania opodatkowania nie została dokonana, 
albo stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby wskazany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosow ania;  
3) określenie, w  jaki sposób zainteresowany może cofnąć skutki unikania opodatkowania, przy uwzględnieniu eleme n-
tów wymienionych w  pkt 2 lit. b i c. 
§ 2. W razie uznania stanowiska zainteresowanego za nieprawidłowe w  zakresie opisanym w  § 1 pkt 2 lit. a–c organ 
podatkowy wskazuje w  decyzji prawidłowe stanowisko wraz z  uzasadnieniem faktycznym i  prawnym.  
§ 3. Jeżeli w  decyzji nie określono skutków podatkowych stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby określony 
w art. 119a §  6 przepis ustawy podatkowej ni e miał zastosowania, decyzja  może ponadto określać uprawnienia zainteres o-
wanego podmiotu, o  którym mowa w  art. 119zfm.  
Art. 119zfk.  § 1. W  terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji zainteresowany może, uwzględniając jej treść, cofnąć 
skutki unikania opoda tkowania poprzez złożenie korekty deklaracji, z  zastrzeżeniem §  2. 
§ 2. Jeżeli w  wyniku dokonania czynności, o  której mowa w  art. 119zfd §  1 pkt 1, zaistniał taki stan rzeczy, w  którym 
złożenie deklaracji lub korekty deklaracji byłoby niezgodne z  odrębnymi  przepisami, w  szczególności w  razie zmiany 
formy prawnej mającej wpływ na sposób opodatkowania, cofnięcie przez zainteresowanego skutków unikania opodatk o-
wania, o  którym mowa w  art. 119a §  1, następuje poprzez złożenie, w  terminie określonym w  § 1, inform acji zastępczej. 
Złożenie informacji zastępczej wywołuje skutki prawne odpowiadające złożeniu deklaracji.  
§ 3. Złożenie korekty deklaracji lub informacji zastępczej niezgodnej z  treścią decyzji nie wywołuje skutków pra w-
nych w  zakresie cofnięcia skutków uni kania opodatkowania.  
§ 4. Ponowne skorygowanie deklaracji nie wywołuje skutków prawnych w  zakresie, w  jakim dokonana na podstawie 
§ 1 korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania opodatkowania.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określ i, w drodze rozporządzenia, wzór informacji zastępczej, 
wraz z  objaśnieniami co do sposobu prawidłowego jej wypełnienia oraz terminu i  miejsca jej składania, mając na uwadze 
umożliwienie prawidłowego rozliczenia podatku, a  także kierując się potrzebą ułatw ienia zainteresowanym poprawnego 
sporządzenia informacji zastępczej.  
Art. 119zfl.  § 1. Organ podatkowy uwzględnia, z  zastrzeżeniem §  2, w  toku kontroli podatkowej, kontroli celno -
-skarbowej lub postępowania podatkowego decyzję wydaną na podstawie art.  119z fi § 1 lub 2 lub cofnięcie skutków un i-
kania opodatkowania dokonane zgodnie z  treścią decyzji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 900 
 
 § 2. Organ podatkowy w  toku kontroli podatkowej, kontroli celno -skarbowej lub postępowania podatkowego pomija 
decyzję wydaną na podstawie art.  119zfi §  1 lub 2 lu b cofnięcie skutków unikania opodatkowania dokonane zgodnie 
z treścią decyzji, jeżeli zgromadzone dowody wskazują na nierzetelność opisu czynności prowadzącej do unikania opoda t-
kowania.  
Art. 119zfm.  § 1. Zainteresowany niebędący podmiotem, który unikał opo datkowania, może w  terminie 3 miesięcy 
od dnia doręczenia decyzji skorygować deklarację, uwzględniając treść tej decyzji, a  także na jej podstawie w  tym terminie 
wystąpić z  wnioskiem o  stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku, jeżeli zainteresowany, który u nikał opodatkowania:  
1) cofnął zgodnie z  art. 119zfk §  1 lub 2  skutki unikania opodatkowania oraz  
2) wpłacił na rachunek właściwego organu podatkowego kwotę wynikającą ze złożonej korekty deklaracji lub informacji 
zastępczej wraz z  odsetkami za zwłokę.  
§ 2. Do zainteresowanego, o  którym mowa w  § 1, przepisy art.  119j §  4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
Art. 119zfn.  W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art.  14b §  4, 
art. 14i §  2, art.  14r §  2 i 3, art.  20g §  3, art . 119gc, art.  119h §  3, art.  119i, art.  119m §  1, art.  119s §  2 i art. 119u oraz 
działu IV, z  wyłączeniem art.  133, a  także przepisy art.  45, art.  46, art.  49 i art. 51 ustawy z dnia 16  listopada 2016  r. 
o Krajowej Administracji Skarbowej.  
DZIAŁ IIIB  
Przec iwdziałanie wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 119zg.  Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:  
1) banku – rozumie się przez to:  
a) bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpn ia 1997 r. – Prawo bankowe,  
b) oddział instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,  
c) oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo ban kowe;  
2) blokadzie rachunku podmiotu kwalifikowanego – rozumie się przez to czasowe uniemożliwienie dysponowania śro d-
kami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku podmiotu kwalifikowanego prowadzonym przez bank lub spółdzie l-
czą kasę oszczędnościowo -kredytową i korzystania z tych środków;  
3) izbie rozliczeniowej – rozumie się przez to izbę rozliczeniową, o której mowa w art. 67 ustawy z dnia  29 sierpnia 
1997 r. – Prawo bankowe, która w roku kalendarzowym poprzedzającym o 2 lata rok kalendarzowy,  w którym będą 
wykonywane obowiązki określone w niniejszym dziale, rozliczyła największą liczbę poleceń  przelewu w złotych ze 
wszystkich izb rozliczeniowych działających na podstawie tego przepisu;  
3a)139)  pełnomocniku do rachunku podmiotu kwalifikowanego – rozumie się p rzez to osobę umocowaną do skła dania dy s-
pozycji dotyczących rachunku podmiotu kwalifikowanego, wpłat gotówkowych na rachunek podmiotu kwalifikow a-
nego lub wypłat gotówkowych z rachunku podmiotu kwalifikowanego, w imieniu jego posiadacza, w tym przy użyciu 
karty płatniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych wydan ej do r a-
chunku podmiotu kwalifi kowanego;  
4) podmiocie kwalifikowanym – rozumie się przez to:  
a)140) osobę fizyczną będącą przedsiębiorcą w rozumieniu art.  4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo prze d-
siębiorców,  
b) osobę fizyczną prowadzącą działalność zarobkową na własny rachunek, która nie jest przedsiębiorcą  w rozumi e-
niu ustawy, o której mowa w lit. a,  
c) osobę prawną,  
d) jednostkę organizacyjną n ieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną;  
                                                           
139) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit . a ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz. 1499  oraz z 2019 r. poz. 694 ), która weszła w życie z dniem 22 sierpnia 2018 r.  
140) W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 3 ustawy, o której  mowa w odnośniku  3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 900 
 
 5)141)  rachunku podmiotu kwalifikowanego – rozumie si ę przez to:  
a) rachunek rozliczeniowy, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bank o-
we, p odmiotu kwalifikowanego,  
b)142)  rachunek lokaty terminowej podmiotu kwalifikowanego,   
c) rachunek cz łonka spó łdzielczej kasy oszcz ędnościowo -kredytowej b ędącego podmiotem kwalifikowanym,  
d) rachunek VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 200 4 r. o podatku od towarów i us ług prow a-
dzony dla rachunku, o którym mowa w lit. a albo c;  
6)141)  STIR – rozumie się przez to system teleinformatyczny izby rozliczeniow ej spełniający minimalne wymaga nia dla 
systemów teleinf ormatycznych określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.  
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;  
7) transakcji – rozumie się przez to uznanie lub obciążenie rachunku podmiotu kwalifi kowanego na podstawie  dyspoz y-
cji jego posiadacza lub osób trzecich;  
8) wskaźniku ryzyka – rozumie się przez to wskaźnik wykorzystywania działalności banków i spółdzielczych kas  
oszczędnościowo -kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi ; 
9) wyłudzeniach skarbowych – rozumie się przez to:  
a) przestępstwa skarbowe, o których mowa w art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1 i 2, art. 56 § 1 i 2, art. 62 § 1 –2a oraz  art. 76 
§ 1 i 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kode ks karny skarbowy , 
b) przestępstw a, o których mowa w art. 270a § 1 i 2, art. 271a § 1 i 2 oraz art. 277a § 1 ustawy z dnia  6 czerwca 
1997  r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 i 2077  oraz z 2019 r. poz. 730 ), 
c) przestępstwa, o których mowa w art. 258 § 1 –3 ustawy z dnia 6 czerwca  1997 r. – Kodeks karny, mające na  celu 
popełnienie przestępstw skarbowych, o których mowa w lit. a, lub przestępstw, o których mowa  w lit. b.  
Art. 119zh. Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do rachunków:  
1) podmiotów kwalifikowanych prowadzonych przez Narodowy Bank Polski;  
2) banków spółdzielczych prowadzonych przez bank zrzeszający w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia  7 grudnia 2000 r.  
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U.  z 201 8 r. poz. 613 oraz 
z 2019 r. poz. 730 ); 
3) banków prowadzonych przez inne banki;  
4) spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych prowadzonych przez Krajową Sp ółdzielczą Kasę Oszczędności o-
wo-Kredytową;  
5) spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych oraz Krajowej Sp ółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej 
prowadzonych przez banki;  
6) Skarbu Państwa;  
7) Narodowego Funduszu Zdrowia;  
8) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;  
9) Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.  
 Art. 119zha.143) § 1. STIR s łuży do:  
1) odbioru i przetwarzani a danych w celu ustalenia wska źnika ryzyka;  
2) przekazywania danych i informacji o wska źniku ryzyka do Centralnego Rejestru Danych Podatkowych oraz do sy s-
temów teleinformatycznych banków i spó łdzielczych kas oszcz ędnościowo -kredytowych;  
3) pośredniczenia w przekazywaniu danych, informacji i żądań pomi ędzy Szefem Kra jowej Administracji Skarbowej 
a bankami oraz spó łdzielczymi kasami oszcz ędnościowo -kredytowymi.  
                                                           
141) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139; w zakresie lit. a, c i d wszedł w życie 
z dniem 8 sierpnia 2018 r.  
142) Wejdzie w życie  z dniem 1 maja  2019 r.  
143) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 900 
 
 § 2. STIR mo że być wykorzystywany równie ż w przypadku, gdy odr ębne przepisy umo żliwiaj ą wykorzyst ywanie do 
realizacji celów okre ślonych w tych przepisach systemu teleinformatycznego bez wskazania podmiotu prowadz ącego ten 
system.  
§ 3. Warunkiem wykorzystywania STIR w przypadku, o którym mowa w § 2, jest zawarcie porozumienia pomi ędzy 
ministrem w łaściwym do spraw finansów publicznych lub Szefem Krajowej Administracji Skarbowej a izb ą rozliczeniow ą 
określającego sposób wykorzystywania STIR do przetwarzania danych lub informacji okre ślonych w przepisach, o których 
mowa w § 2. Porozumienie mo że równie ż określać sposób finansowania kosztów zwi ązanych z wykorzystaniem STIR.  
Art. 119zi. § 1. Czynności związane z realizacją obowiązków izby rozliczeniowej, o których mowa  w niniejszym 
dziale, mogą być wykonywane wyłącznie przez jej upoważnionych pracowników.  
§ 2. Izba rozliczeniowa może zlecić wykonywanie czynności związanych z technicznym utrzymaniem, naprawą  lub 
zmianą funkcjonalności STIR przedsiębiorcy zapewniającemu bezpieczne i prawidłowe ich wykonywanie. Zlecenie  wyko-
nywania tych czynności następuje na pod stawie umowy, w formie pisemnej, zawierającej listę pracowników  przedsiębiorcy 
wyznaczonych do wykonywania czynności związanych z dostępem do STIR, w tym algorytmów,  o których mowa 
w art. 119zn § 3, zawartej po zasięgnięciu opinii Szefa Krajowej Administra cji Skarbowej.  
§ 3. W celu zachowania tajemnicy prawnie chronionej wykonywanie przez przedsiębiorcę lub jego pracowników  
czynności, o których mowa w § 2, związanych z dostępem do STIR, w tym algorytmów, o których mowa  w art. 119zn § 3, 
odbywa się pod nadzo rem izby rozliczeniowej, w posiadanych przez nią lokalach na obszarze województwa,  w którym jest 
położona jej siedziba, i nie może powodować przetwarzania danych poza STIR.  
§ 4. Zlecenie wykonywania czynności, o których mowa w § 2, nie może obejmować:  
1) prowadzenia STIR ani przetwarzania danych w STIR;  
2) ustalania algorytmów, o których mowa w art. 119zn § 3;  
3) ustalania wskaźnika ryzyka.  
§ 5. Izba rozliczeniowa zawiadamia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o zamiarze zawarcia lub zmiany  umo-
wy, o któr ej mowa w § 2, zawarciu takiej umowy i jej zmianach. Izba rozliczeniowa przedstawia Szefowi Krajowej  Adm i-
nistracji Skarbowej odpowiednio projekt umowy lub jej zmian oraz zawartą umowę lub dokonane zmiany.  
§ 6. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może żąd ać od izby rozliczeniowej:  
1) przedstawienia informacji i dokumentów dotyczących umowy, o której mowa w § 2, jej projektu lub projektu  jej 
zmian lub informacji i dokumentów dotyczących przedsiębiorcy, który jest lub ma być jej stroną;  
2) złożenia wyjaśnień  dotyczących realizacji umowy, o której mowa w § 2;  
3) dostarczenia opisu rozwiązań technicznych i organizacyjnych, zapewniających bezpieczne i prawidłowe wykonyw a-
nie zleconych czynności, o których mowa w § 2, w szczególności ochronę tajemnicy prawnie chro nionej,  algorytmów, 
o których mowa w art. 119zn § 3, i wskaźników ryzyka.  
§ 7. Szef Krajowej Administracji Skarbowej pisemnie nakazuje izbie rozliczeniowej niezwłoczne podjęcie działań  
zmierzających do zmiany lub rozwiązania umowy, o której mowa w § 2, jeż eli wykonanie umowy zagraża bezpiecznemu  
lub prawidłowemu wykonywaniu przez izbę rozliczeniową obowiązków, o których mowa w niniejszym  dziale, w szczegó l-
ności nie zapewnia właściwej ochrony tajemnicy prawnie chronionej, algorytmów, o których mowa  w art. 11 9zn § 3, ani 
wskaźników ryzyka.  
§ 8. Pracownicy izby rozliczeniowej oraz przedsiębiorca, o którym mowa w § 2, i jego pracownicy są obowiązani  do 
zachowania w tajemnicy:  
1) algorytmów, o których mowa w art. 119zn § 3;  
2) informacji o wskaźniku ryzyka;  
3) informacji i zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1, art. 119zq i art. 119zs § 1;  
4) informacji objętych żądaniami Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, o których mowa w art. 119zo § 9,  art. 119zv 
§ 3, art. 119zw § 3 i art. 119zz § 2.  
Art. 119zj. § 1. W celu umożliwienia przedstawicielowi Szefa Krajowej Administracji Skarbowej obecności  przy d o-
konywaniu czynności, o których mowa w art. 119zi § 3, izba rozliczeniowa zawiadamia, z odpowiednim wyprzedzeniem,  
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o termini e wykonywania tych czynności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 900 
 
 § 2. W nagłych wypadkach, w szczególności w przypadku wystąpienia awarii lub problemów technicznych,  izba ro z-
liczeniowa zawiadamia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o planowanym terminie wykonania czynności  niezwłoc z-
nie p o zawiadomieniu o zaistniałym zdarzeniu przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 119zi § 2.  
§ 3. Niestawienie się przedstawiciela Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nie wstrzymuje wykonywania  czynności,  
jeżeli Szef Krajowej Administracji Skarbowej został z awiadomiony zgodnie z § 1 lub 2.  
§ 4. Izba rozliczeniowa prowadzi i przechowuje w swojej siedzibie rejestr czynności, o których mowa  w art. 119zi § 3.  
§ 5. Czynność jest wpisywana do rejestru, o którym mowa w § 4, niezwłocznie po jej zakończeniu, ze wskaza niem  
daty i godziny jej dokonania, osób obecnych przy jej dokonaniu oraz jej opisu.  
§ 6. Rejestr, o którym mowa w § 4, jest udostępniany Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na jego żądanie.  
Art. 119zk. § 1. Przekazywanie danych, informacji i żądań, o których mowa w niniejszym dziale, z systemu tele -
informatycznego  banku i spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej do STIR, ze STIR do Centralnego Rejestru   
Danych Podatkowych oraz z Centralnego Rejestru Danych Podatkowych do systemu teleinformatycznego banku  i spó ł-
dzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej następuje automatycznie i niezwłocznie za pośrednictwem STIR.  
§ 2. Przekazywanie danych, informacji i żądań, o których mowa w niniejszym dziale, pomiędzy zrzeszonymi  bankami 
spółdzielczymi i spółdzielcz ymi kasami oszczędnościowo -kredytowymi a STIR może następować za pośrednictwem  sys-
temów teleinformatycznych odpowiednio banku zrzeszającego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy  z dnia 7 grudnia 2000 r. 
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się  i bankach zrzeszających albo  Krajowej Spółdzielczej Kasy 
Oszczędnościowo -Kredytowej.  
§ 3. W przypadku gdy bank lub spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa korzysta z systemu płatności  izby ro z-
liczeniowej za pośrednictwem innego banku lub innej spółdzi elczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, przekazywanie  
danych, informacji i żądań, o których mowa w niniejszym dziale, pomiędzy tym bankiem lub spółdzielczą  kasą oszczędnoś -
ciowo -kredytową a STIR może następować za pośrednictwem odpowiednio tego innego bank u lub tej  innej spółdzielczej 
kasy oszczędnościowo -kredytowej. Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa są  obowiązani pośredniczyć 
w przekazywaniu tych danych, informacji i żądań również po zaprzestaniu pośredniczenia  w korzystaniu z systemu p łatności  
izby rozliczeniowej, do czasu gdy przekazywanie tych danych, informacji i żądań  nie będzie realizowane za pośredni c-
twem innego banku lub innej spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej.  
§ 4. W uzasadnionych przypadkach Szef Krajowej Administra cji Skarbowej może przekazać dane, informacje  i żąd a-
nia, o których mowa w niniejszym dziale, bezpośrednio bankom lub spółdzielczym kasom oszczędnościowo -kredytowym, 
wskazując sposób oraz termin ich przesłania.  
Art. 119zl. § 1.144) Do biegu terminów, o któryc h mowa w niniejszym dziale, z wyjątkiem  art. 119zw § 1 i art. 119zzb 
§ 5 pkt 2 , nie wlicza się sobót ani dni ustawowo wolnych od pracy.  
§ 2. W przypadkach, o których mowa w art. 119zn § 2, art. 119zo § 1 i art. 119zq, czynności określone w tych  przep i-
sach są wykonywane także w soboty oraz dni ustawowo wolne od pracy.  
Art. 119zm. § 1. Zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia wyłudzenia skarbowego dokonywane  
przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zawiera w szczególności:  
1) imię i nazwisko, numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej oraz adres miejsca zamieszkania osoby podejrz e-
wanej  o popełnienie wyłudzenia skarbowego,  
2) dane identyfikacyjne podmiotu kwalifikowanego, jeżeli posiadane informacje wskazują na wykorzystywanie  tych 
danych do  działalności w zakresie wyłudzeń skarbowych, w szczególności firmę, nazwę albo imię  i nazwisko osoby 
fizycznej, o której mowa w art. 119zg pkt 4 lit. b, numer identyfikacyjny REGON, numer  identyfikacji podatkowej 
oraz adres siedziby lub adres miejsca zami eszkania,  
3) numer rachunku podmiotu kwalifikowanego objętego zawiadomieniem, ze wskazaniem waluty, w której rachunek  
podmiotu kwalifikowanego jest prowadzony, oraz formy i miejsca jego otwarcia,  
4) imię i nazwisko, numer PESEL lub numer identyfikacji poda tkowej oraz adres miejsca zamieszkania pełnomocnika  
do rachunku podmiotu kwalifikowanego objętego zawiadomieniem, jeżeli został ustanowiony,  
5) strony i kwoty transakcji dokonanych lub zleconych z wykorzystaniem rachunku podmiotu kwalifikowanego  objętego 
zawiadomieniem oraz informacje o saldach i obrotach na tym rachunku podmiotu kwalifikowanego,  
                                                           
144) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 900 
 
 6) informacje o blokadach rachunku podmiotu kwalifikowanego i zajęciach rachunku podmiotu kwalifikowanego  obję-
tego zawiadomieniem,  
7) informacje podatkowe dotycząc e podmiotu kwalifikowanego objętego zawiadomieniem, w szczególności dane  o jego 
rejestracji jako podatnika podatku od towarów i usług, złożonych deklaracjach podatkowych i uzyskanych  zwrotach 
podatku  
– jeżeli znajdują się w posiadaniu Szefa Krajowej Admini stracji Skarbowej.  
§ 2. Prokurator, Policja albo inny właściwy organ uprawniony do prowadzenia postępowania przygotowawczego,  któ-
ry otrzymał zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może żądać uzupełnienia informacji, także w toku czynności  podejm o-
wanych na pod stawie art. 307 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U.  z 2018  r. 
poz. 1987  i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150  i 679 ). 
Rozdział 2  
Analiza ryzyka  
Art. 119zn. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje analizy ryzyka wykorz ystywania działalności  ban-
ków i spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi,  
uwzględniając posiadane dane, w tym wskaźnik ryzyka oraz informacje i zestawienia, o których mowa w art. 119zq  oraz 
art. 119 zs. 
§ 2.145) Wskaźnik ryzyka ustala izba rozliczeniowa automatycznie w STIR, nie rzadziej niż raz dziennie.  
§ 2.146) Wskaźnik ryzyka ustala izba rozliczeniowa w STIR nie rzadziej niż raz dziennie, opierając się na 
zautomatyzowanym przetwarzaniu, jeżeli zachowa ne są cele i warunki określone w niniejszym dziale.  
§ 3. Wskaźnik ryzyka jest ustalany w odniesieniu do podmiotu kwalifikowanego na podstawie opracowanych  przez 
izbę rozliczeniową algorytmów, uwzględniających najlepsze praktyki sektora bankowego i spółdzie lczych kas  oszczędnoś -
ciowo -kredytowych w zakresie przeciwdziałania wykorzystywaniu ich działalności do przestępstw oraz  przestępstw ska r-
bowych, a także:  
1) kryteria ekonomiczne – polegające na ocenie dokonywanej przez podmiot kwalifikowany transakcji za p omocą  
rachunku podmiotu kwalifikowanego w otoczeniu gospodarczym, w szczególności pod względem celu prowadzonej  
przez niego działalności gospodarczej, lub dokonywaniu transakcji nieuzasadnionych charakterem prowadzonej  
działalności;  
2) kryteria geograficzn e – polegające na dokonywaniu transakcji z podmiotami z państw, w których występuje wysokie  
zagrożenie wyłudzeń skarbowych;  
3) kryteria przedmiotowe – polegające na prowadzeniu przez podmiot kwalifikowany działalności gospodarczej  wyso-
kiego ryzyka z punktu  widzenia podatności na wyłudzenia skarbowe;  
4) kryteria behawioralne – polegające na nietypowym, w danej sytuacji, zachowaniu podmiotu kwalifikowanego;  
5) kryteria powiązań – polegające na istnieniu powiązań podmiotu kwalifikowanego z podmiotami, co do kt órych  wy-
stępuje ryzyko, że uczestniczą w działaniach mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub organizują  takie 
działania.  
§ 4. Najlepsze praktyki, o których mowa w § 3, mogą być zgłaszane izbie rozliczeniowej przez banki i spółdzielcze  
kasy oszczędno ściowo -kredytowe wskazane odpowiednio przez bankowe izby gospodarcze, o których mowa  w art. 121 
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo -Kredytową.  
§ 5.147) Przetwarzanie, o którym mowa w § 2, może opi erać się na danych osobowych ujawniających pochodz e-
nie rasowe lub etniczne oraz danych biometrycznych, jeżeli zachowane są cele i warunki określone w niniejszym 
dziale.  
Art. 119zo.  § 1.148) Izba rozliczeniowa przekazuje informacje o wska źniku ryzyka wy łącznie:  
1) Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej;  
                                                           
145) W tym brzmieniu ob owiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 146. 
146) W brzmieniu ustalonym przez art. 44  pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  1. 
147) Dodany przez art. 44  pkt 2 lit. b  ustawy,  o której mowa w odnośniku  1. 
148) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 900 
 
 2) bankowi i sp ółdzielczej kasie oszcz ędnościowo -kredytowej – w zakresie rachunk ów podmiot ów kwalifikowanych 
prowadzonych przez:  
a) ten bank albo t ę spółdzielcz ą kasę oszcz ędnościowo -kredytow ą,  
b) inne ba nki i sp ółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe – w przypadku otwierania pierwszego rachunku dla 
podmiotu kwalifikowanego przez ten bank albo tę spó łdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową.  
§ 1a.149) W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, i nformacja  o wskaźniku ryzyka jest przeka zywana 
niezwłocznie po jego ustaleniu, nie rzadziej niż raz dziennie, chyba że w skaźnik ryzyka i istotność wpły wu na ten wskaźnik 
poszczególnych kryteriów uwzględnianych przy jego ustalaniu nie uległy zmianie.  
§ 2. I nformacja o wskaźniku ryzyka zawiera:  
1) dane identyfikacyjne podmiotu kwalifikowanego – firmę, nazwę albo imię i nazwisko osoby fizycznej, o której  mowa 
w art. 119zg pkt 4 lit. b, a także jego numer identyfikacji podatkowej, numer identyfikacyjny REGON  lub numer 
PESEL, jeżeli są dostępne;  
2) numery rachunków podmiotu kwalifikowanego;  
3) wskaźnik ryzyka i wskazanie istotności wpływu na wskaźnik ryzyka poszczególnych kryteriów uwzględnianych  przy 
jego ustalaniu.  
§ 3.150) W przypadku, o kt órym mowa w § 1 pkt 2 lit. b, informacja o wska źniku ryzyka jest przekazywana na wniosek 
banku albo sp ółdzielczej kasy oszcz ędnościowo -kredytowej zawieraj ący co najmniej jeden z numer ów, o kt órych mowa 
w art. 119zr § 1 pkt 4 lit. b i c, niezw łocznie po otrzymaniu wniosku. Infor macja o wska źniku ryzyka nie zawiera wskaz a-
nia istotno ści wp ływu na wska źnik ryzyka poszczeg ólnych kryteri ów uwzgl ędnianych przy jego ustalaniu.  
§ 4. Banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe mogą wykorzystywać informacje o wskaźniku ryzyka  wy-
łącznie w celu wykonywania uprawnień lub obowiązków, o których mowa w:  
1)151)  art. 106 i art. 106a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe oraz art. 15 i art. 16 ustawy z dnia  5 listopada 
2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych (D z. U. z 201 8 r. poz.  2386 i 2243  oraz z 2019 r. 
poz. 326 i 730 ), w tym dokonywania oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowa nia terroryzmu, o której mowa 
w przepisach  o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;  
2) art. 106d ustawy z d nia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, z tym że banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo - 
-kredytowe mogą udostępniać wzajemnie informacje o wskaźniku ryzyka wyłącznie innym bankom lub  spółdzielczym 
kasom oszczędnościowo -kredytowym.  
§ 5. Przepis § 4 nie  ogranicza uprawnień banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych do wykorz y-
stywania  w innych obszarach ich działalności rezultatów procedur dotyczących wykonywania uprawnień lub obowiązków  
wymienionych w § 4.  
§ 6. Informacje o wskaźniku ryzyka są udostępniane innym podmiotom niż wymienione w § 1 wyłącznie przez  Szefa 
Krajowej Administracji Skarbowej na zasadach i w trybie określonych w dziale VII.  
§ 7. Informacje o wskaźniku ryzyka nie podlegają udostępnieniu podmiotom kwalifikowanym.  
§ 8. Dostę p do informacji o istotności wpływu poszczególnych kryteriów na wskaźnik ryzyka, przekazywanych  ban-
kom i spółdzielczym kasom oszczędnościowo -kredytowym, mają wyłącznie osoby wyznaczone do realizacji  celów, o kt ó-
rych mowa w § 4.  
§ 9. Izba rozliczeniowa udos tępnia algorytmy, na podstawie których jest ustalany wskaźnik ryzyka, wyłącznie  Szefo-
wi Krajowej Administracji Skarbowej, na jego żądanie.  
§ 10. Za ustalanie wskaźnika ryzyka bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa ponoszą roczną  opłatę na 
rzecz  izby rozliczeniowej ustalaną ryczałtowo w odniesieniu do liczby rachunków podmiotu kwalifikowanego  prowadz o-
nych przez ten bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową. W przypadku gdy wskaźnik  ryzyka ustalany jest za 
okres krótszy niż rok kalendar zowy, opłata ustalana jest w wysokości proporcjonalnej do liczby  miesięcy, w których 
wskaźnik ryzyka jest ustalany.  
§ 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i terminy  wno-
szenia opłaty, o której mowa w  § 10, uwzględniając koszty ustalania i przekazywania wskaźnika ryzyka, koszty  wdrożenia 
i utrzymania STIR oraz okres, za który wskaźnik ryzyka jest ustalany.  
                                                           
149) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
150) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
151) W brzmieniu ustalonym przez art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pienięd zy oraz finansowaniu 
terroryzmu (Dz. U. poz. 723), która weszła w życie z dniem 13 lipca 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 900 
 
 Art. 119zp. § 1. Banki oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe przekazują izbie rozlicze niowej:  
1) informacje o rachunkach podmiotów kwalifikowanych:  
a) otwieranych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe – niezwłocznie, nie później jednak  niż 
do godziny 1200 dnia następującego po dniu otwarcia rachunku podmiotu kwalifikowan ego, 
b) prowadzonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe – niezwłocznie, nie później  jednak 
niż do godziny 1200 dnia następującego po dniu uzyskania, zmiany lub uzupełnienia tych informacji;  
2) dzienne zestawienia transakcji dotyczący ch rachunków podmiotu kwalifikowanego – niezwłocznie, nie później  jednak 
niż do godziny 1500 dnia następującego po dniu dokonania transakcji;  
3) informacje o rachunkach oszczędnościowych i rachunkach oszczędnościowo -rozliczeniowych prowadzonych  dla osób 
fizycznych przez banki oraz informacje o rachunkach członków spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, ni e-
będących rachunkami podmiotów kwalifikowanych, niezwłocznie, nie później jednak niż do  godziny 1200 dnia nast ę-
pującego po dniu otwarcia rachunku.  
§ 2. W przypadkach, o których mowa w art. 119zk § 2 i 3, banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe 
przekazują:  
1) informacje, o których mowa:  
a) w § 1 pkt 1 lit. a – niezwłocznie, nie później jednak niż do godziny 1800 dnia następującego po dniu o twarcia  
rachunku podmiotu kwalifikowanego,  
b) w § 1 pkt 1 lit. b – niezwłocznie, nie później jednak niż do godziny 1800 dnia następującego po dniu uzyskania,  
zmiany lub uzupełnienia tych informacji,  
c) w § 1 pkt 3 – niezwłocznie, nie później jednak niż do godziny 1800 dnia następującego po dniu otwarcia rachunku;  
2) zestawienia , o których mowa w § 1 pkt 2, niezwłocznie, nie później jednak niż do końca dnia następującego po  dniu 
dokonania transakcji.  
§ 3.152) W przypadku stwierdzenia przez izb ę rozliczeniow ą rozbie żności pomi ędzy numerami, o kt órych mowa 
w art. 119zr § 1 pkt 4 lit. b i c, a danymi, o kt órych mowa w art. 119zu § 1 pkt 2, izba rozliczeniowa przekazuje bankowi 
albo sp ółdzielczej kasie oszcz ędnościowo -kredytowej informacj ę o stwierdzonej rozbie żności, wskazuj ąc dane, kt órych 
dotyczy rozbie żność. 
Art. 119zq. Izba rozliczeniowa, na podstawie informacji i zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1, przekazuje  
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, nie rzadziej niż raz dziennie:  
1) informacje o rachu nkach podmiotów kwalifikowanych prowadzonych i otwieranych przez banki i spółdzielcze  kasy 
oszczędnościowo -kredytowe;  
2) informacje o łącznej kwocie obciążeń oraz łącznej kwocie uznań rachunków podmiotów kwalifikowanych dotycz ą-
cych transakcji uznających lu b obciążających rachunki, o którym mowa w art. 119zp § 1 pkt 3;  
3) dzienne zestawienia transakcji dotyczących rachunków podmiotów kwalifikowanych w zakresie transakcji  innych niż 
wskazane w pkt 2.  
Art. 119zr. § 1. Informacje, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 1 i art. 119zq pkt 1, obejmują:  
1) identyfikator banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej;  
2) datę i godzinę wysłania danych;  
3)153)  kod waluty rachunku podmiotu kwalifikowanego, numer rachunku podmiotu kwalifikowanego w formacie Numeru  
Rachunku Bankowego oraz datę otwarcia i zamknięcia rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
3)154)  rodzaj rachunku podmiotu kwalifikowanego, kod waluty rachunku podmiotu kwalifikowanego, numer  
rachunku podmiotu kwalifikowanego w formacie Numeru Rachunku Bankow ego lub inny numer – w prz y-
padku rachunku lokaty terminowej, datę zakończenia okresu, na jaki umowa lokaty terminowej została z a-
warta – w przypadku rachunku lokaty terminowej, oraz datę otwarcia i zamknięcia rachunku podmiotu kw a-
lifikowanego;  
                                                           
152) Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wszedł w  życie z  dniem 1  października  2018 r. 
153) W tym brzmie niu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 154. 
154) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 139; wejdzie w  życie z  dniem 1 maja  2019 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 900 
 
 4) dane ident yfikacyjne podmiotu kwalifikowanego, jeżeli są dostępne, zawierające:  
a) firmę, nazwę albo imię i nazwisko osoby fizycznej, o której mowa w art. 119zg pkt 4 lit. b,  
b) rodzaj prowadzonej działalności, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym i datę rejestracji l ub rozpoczęcia  dzia-
łalności oraz kraj rejestracji podmiotu kwalifikowanego lub rezydencji podatkowej,  
c) numer PESEL, numer identyfikacyjny REGON oraz numer identyfikacji podatkowej, a w przypadku podmiotu  
kwalifikowanego mającego miejsce zamieszkania, sie dzibę lub zarząd w państwie lub na terytorium  spoza Unii 
Europejskiej – EURONIP lub inny numer identyfikacji podatkowej,  
d) dane adresowe prowadzonej działalności, siedziby oraz adres korespondencyjny podmiotu kwalifikowanego  
zawierający kod kraju, kod poc ztowy, miejscowość, ulicę, numer domu i lokalu,  
e) numer telefonu i adres poczty elektronicznej podmiotu kwalifikowanego;  
5) dane identyfikacyjne pełnomocnika do rachunków podmiotu kwalifikowanego i reprezentanta podmiotu kwalifikow a-
nego, a także jego bene ficjenta rzeczywistego w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o prz eciw-
działaniu  praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, jeżeli są dostępne, zawierające:155) 
a) imię i nazwisko,  
b) numer PESEL oraz rodzaj, serię i numer dokumen tu tożsamości,  
c) datę i kraj urodzenia oraz obywatelstwo,  
d) dane adresowe zawierające kod kraju, kod pocztowy, miejscowość, ulicę, numer domu i lokalu,  
e) numer telefonu i adres poczty elektronicznej.  
§ 2. Informacje, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 1 i art. 119zq pkt 1, obejmują także:  
1) datę ustanowienia pełnomocnika do rachunku podmiotu kwalifikowanego i reprezentanta podmiotu kwalifikowanego;  
2) zakres umocowania pełnomocnika do rachunku podmiotu kwalifikowanego ; 
3)156)  informacje o blokadach rach unku podmiotu kwalifikowanego oraz o blokadach środków na rachunku po d-
miotu kwalifikowanego dokonanych na podstawie odrębnych ustaw zawierające:  
a) wskazanie, czy blokada dotyczy jednego rachunku podmiotu kwalifikowanego,  
b) kwotę blokady,  
c) termin, do którego obowiązuje blokada,  
d) organ, na żądanie którego została dokonana blokada  
– jeżeli są dostępne;  
4)156)  informacje o zajęciach wierzytelności z rachunku podmiotu kwalifikowanego zawierające:  
a) wskazanie, czy za jęcie dotyczy jednego rachunku podmiotu kwalifikowanego,  
b) wskazanie, czy zajęcie zostało dokonane w postępowaniu egzekucyjnym czy w postępowaniu zabezpiecz a-
jącym,  
c) kwotę należności pieniężnej, na poczet której dokonano zajęcia,  
d) organ egzekucyjny,  który dokonał zajęcia  
– jeżeli są dostępne;  
5)156)  wskazanie numeru rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dni a 11 marca 2004 r. o podatku 
od towarów i usług prowadzonego dla rachunku rozliczeniowego, o którym  mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy 
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, albo rachunku członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo - 
-kredytowej  będącego podmiotem kwalifikowanym.  
§ 3. Zestawienia, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 2 i art. 119zq pk t 3, obejmują:  
1) dane identyfikacyjne nadawcy i odbiorcy transakcji, jeżeli są dostępne, zawierające:  
a) imię i nazwisko lub nazwę,  
b) dane adresowe zawierające kod kraju, kod pocztowy, miejscowość, ulicę, numer domu i lokalu;  
                                                           
155) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 151. 
156) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wejdzie w  życie z  dniem 1 lipca  2019  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 900 
 
 2) numer rachunku nadawcy tr ansakcji i rachunku odbiorcy transakcji;  
3) datę obciążenia lub uznania rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
4) kwotę i walutę transakcji;  
5) tytuł i opis transakcji;  
6) saldo początkowe i saldo końcowe zestawienia transakcji dotyczących rachunku podmiotu kw alifikowanego ; 
7)157)  dane identyfikacyjne osoby, o której mowa w § 1 pkt 5 – w przypadku gdy osoba ta złożyła dyspozycję prz e-
prowadzenia transakcji dotyczącej rachunku podmiotu kwalifikowanego, dokonała wpłaty gotówkowej na r a-
chunek podmiotu kwalifikowaneg o lub dokonała wypłaty gotówkowej z rachunku podmiotu kwalifikowanego, 
w imieniu jego posiadacza, w tym przy użyciu karty płatniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 
19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych wydanej do rachunku podmiotu kwalifiko wanego – jeżeli są dostępne;   
8)157)  informację o łącznej kwocie środków zajętych przez organ egzekucyjny lub zablokowanych na rachunku 
podmiotu kwalifikowanego;  
9)158)  numer rachunku prowadzonego w celu automatycznej iden tyfikacji dyspozycji sk ładanych z rachunku podmiotu 
kwalifikowanego (rachunek wirtualny), je żeli dyspozycje dotycz ą uznania takiego rachunku – w przypadku zestawie ń 
przekazywanych przez bank albo sp ółdzielcz ą kasę oszcz ędnościowo -kredytow ą prowadz ące ten r achunek.  
§ 4. Informacje, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 3, obejmują:  
1) identyfikator banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej;  
2) datę i godzinę przekazania informacji;  
3) kody walut rachunków, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 3, n umery tych rachunków w formacie Numeru  Rachu n-
ku Bankowego oraz daty ich otwarcia i zamknięcia.  
§ 5. Dane, o których mowa w art. 119zp § 1 oraz art. 119zq, są przekazywane w postaci elektronicznej odpowiadaj ą-
cej strukturze logicznej dostępnej w Biuletynie I nformacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego  mini-
stra właściwego do spraw finansów publicznych.  
Art. 119zs. § 1. W celu weryfikacji lub uzupełnienia posiadanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  
informacji niezbędnych do wyko nywania zadań, o których mowa w niniejszym dziale, Szef Krajowej Administracji  
Skarbowej może żądać przekazania przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową:  
1) informacji lub zestawień innych niż przekazane na podstawie art. 119zq, przy czym  przepisy art. 119zr § 1 –3 stosuje 
się odpowiednio;  
2)159)  informacji o blokadach środków na rachunku podmiotu kwalifikowanego, ze wskazaniem kwoty blokady, terminu, do 
którego obowiązuje blokada, i rodzaju organu, na żądanie którego blokada została dokonan a;  
2) (uchylony)160) 
3)159)  informacji o zajęciach wierzytelności z rachunku podmiotu kwalifikowanego ze wskazaniem, czy zajęcie zostało 
dokonane w postępowaniu egzekucyjnym lub postępowaniu zabezpieczającym, organu egzekuc yjnego, który dokonał 
zajęcia, oraz kwoty należności pieniężnej, na poczet której dokonano zajęcia.  
3) (uchylony)160) 
4)161)  adresów IP, z których:  
a) następowały logowania do usług bankowości elektronicznej umożliwiających dostęp do rachunku 
podmiotu kwalifikowanego wraz ze wskazaniem identyfikatora, z którego użyciem dokonano logowania, 
oraz daty i godziny tych logowań,  
b) zostały złożone dyspozycje przeprowadzenia transakcji dotyczą cych rachunku podmiotu kwalifi kowanego 
wraz ze wskazaniem identyfikatora, z którego użyciem złożono dyspozycję, oraz daty i godziny złożenia 
tych dyspozycji – w przypadku gdy dyspozycje nie zostały złoż one z wykorzys taniem usług bankowości 
elektronicznej  
– jeżeli są dostępne.  
                                                           
157) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wejdzie w  życie z  dniem 1 lipca  2019  r. 
158) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wszedł  w życie z dniem 8 sierpnia 2018 r.  
159) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 160. 
160) Przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa  w odnośniku  139; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.  
161) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 900 
 
 § 2.162) Bank oraz spó łdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa przekazują Szefowi Krajowej Administracji Ska r-
bowej posiadane dane objęte żądaniem, o którym mowa w § 1, niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od dnia 
otrzymania żądania, a w przypadku gdy dane te znajdują się w formie uniemożliwiającej ich automatyczne przetwarzanie – 
nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania żądania.  
§ 2.163) Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa przekazują Szefowi Krajowej Administracji 
Skarbowej posiadane dane obj ęte żądaniem, o którym mowa w § 1, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 
3 dni od dnia otrzymania żądania, a jeżeli dane te znajdują się w formie uniemożliwiającej ich automatyczne prz e-
twarzanie – nie później niż w terminie:  
1) 7 dni od dnia otr zymania żądania – w przypadku danych, o których mowa w § 1 pkt 1;  
2) 14 dni od dnia otrzymania żądania – w przypadku danych, o których mowa w § 1 pkt 4.  
Art. 119zt. Informacje i zestawienia, o których mowa w art. 119zp § 1 i art. 119zq, są udzielane przez  izbę rozlicz e-
niową  podmiotom innym niż Szef Krajowej Administracji Skarbowej wyłącznie na żądanie:  
1) sądu lub prokuratora – w związku z toczącym się postępowaniem o wyłudzenia skarbowe przeciwko podmiotowi  
kwalifikowanemu będącemu posiadaczem rachunku po dmiotu kwalifikowanego;  
2) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli – w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego  określ o-
nego w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 201 9 r. poz. 489); 
3) Agencji Bezpieczeńst wa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu  
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,  Służby 
Więziennej, Biura Ochrony Rządu164) i ich posiadających pisemne upoważn ienie funkcjonariuszy lub żołnierzy  – 
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów  o ochronie info r-
macji niejawnych;  
4)165)  Prezesa Urz ędu Ochrony Danych Osobowych – w zakresie niezbędnym do re alizacji ustawowy ch zadań okreś lonych 
w przepisach o ochronie danych osobowych;  
5) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego – na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy z dnia  9 czerwca 
2006 r. o Centralnym Biurz e Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2018  r. poz. 2104  i 2399  oraz z 2019 r. poz. 53 i 125); 
6) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – na zasadach i w trybie określonych w art. 34a ustawy z dnia  24 maja 
2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z  2018 r. poz. 2387, 2245 i 2399 
oraz z 2019 r. poz. 53 i 125 ). 
Art. 119zu. § 1.166) W celu ustalenia wska źnika ryzyka izba rozliczeniowa przetwarza:  
1) dane przekazane na podstawie art. 119zp § 1;  
2) dane udost ępnione z Centralnego Rejestru Podmiot ów – Krajowej Ewidencji Podatnik ów, o kt órych mowa w art. 15 
ust. 5 ustawy z dnia 13 pa ździernika 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatnik ów i p łatnik ów (Dz. U. 
z 2019 r. poz.  63 i 730 );  
3) informacje dost ępne publicznie.  
§ 2. Do przetwarzania danych, o których mowa w art. 119zp § 1  oraz art. 119zq, stosuje się przepisy ustawy  z dnia 
29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych167), z tym że dane te mogą być przetwarzane w STIR bez wiedzy  i zgody 
osoby, której dane te dotyczą.  
                                                           
162) W tym b rzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 163. 
163) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wejdzie w życie z dniem 1 li pca 2019 r.  
164) Obecnie Służbie Ochrony Państwa na podstawie art. 347 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa 
(Dz. U. z 2018  r. poz. 138), która weszła w życie z dniem 1 lutego 2018 r.  
165) W brzmieniu ustalonym przez art. 120 pkt  2 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 
166) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku  139; wszedł w życie z dniem 8 sierpnia 2018 r.  
167) Ustawa utraciła moc z dniem  25 maja 2018 r. z wyjątkiem art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1, art. 4 –7, art. 14 –22, art. 23 –28, art. 31 oraz 
rozdziałów 4, 5 i 7, które zachow ały moc w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w celu rozpoznawania, zapobiegania, 
wykrywania i zwalczania czynów zabronionych, prowadzenia postępowań w sprawach dotyczących tych czynów oraz wykonywania 
orzeczeń w nich wydanych, kar porządkowych i środków przymusu w zakresie określonym w  przepisach stanowiących podstawę 
działania służb i organów uprawnionych do  realizacji zadań w tym zakresie, w terminie do dnia wejścia w życie przepisów wdraż a-
jących dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sp rawie ochrony osób fizycznych 
w związku z przetwarzaniem danych osobowych prz ez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia post ę-
powań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu  
takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89), na podstawie 
art. 175 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o  ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000), która weszła w życie z dniem 25 maja 
2018 r.  Przepisy ustawy wymienione w zdaniu pierwszym utraciły moc z dniem 6  lutego 2019 r., na podstawie art. 107 ustawy 
z dnia 14  grudnia  2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości 
(Dz. U. z 2019  r. poz. 125), która weszła w życie z dniem 6 lutego 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 900 
 
 § 3. Dane przetwarzane na podstawie przepisów niniejszeg o działu są przechowywane przez izbę rozliczeniową,  ban-
ki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przez 5 lat,  licząc od 
pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym otrzymały dane.  
§ 4. Jeżeli w okr esie, o którym mowa w § 3, nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego,  zwrotu 
podatku lub wyłudzenia skarbowego, w związku z którym przechowywane dane mogłyby stanowić dowód  w postępow a-
niu, dane te mogą być przechowywane przez Szefa Krajowej  Administracji Skarbowej nie dłużej niż do  upływu terminu 
przedawnienia.  
§ 5. Izba rozliczeniowa, która wykonywała obowiązki określone w niniejszym dziale, jest obowiązana do przekazania  
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej danych i informacji przechow ywanych na podstawie ustawy  w terminie 
miesiąca, licząc od ostatniego dnia realizacji tych obowiązków.   
§ 6. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest obowiązany do przekazania danych i informacji, o których  mowa 
w § 5, izbie rozliczeniowej, która przejęł a realizację obowiązków wynikających z niniejszego działu,  w zakresie koniec z-
nym do ustalenia wskaźnika ryzyka, w terminie miesiąca, licząc od dnia ich otrzymania.  
§ 7. Do okresu przechowywania danych, o którym mowa w § 3, przez izbę rozliczeniową, o które j mowa w § 6,  
wlicza się okres przechowywania danych przez izbę rozliczeniową, o której mowa w § 5.  
Rozdział 3  
Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego  
Art. 119zv. § 1.168) Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zażądać blokady rachunku podmiotu kwalifi kowa-
nego na okres nie dłuższy niż 72 godziny, jeżeli posiadane informacje, w szczególności wyniki analizy ryzyka, o której 
mowa w art. 119zn § 1, wskazują, że podmiot kwalifikowany może wykorzysty wać działalność banków lub spół dzielczych 
kas oszczędnościow o-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzaj ą-
cych do wyłudzenia skarbowego, a blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego jest konieczna, aby temu przeciwdziałać.  
§ 2.168) Żądanie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego zawiera:  
1) oznaczenie numeru rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
2) okres blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.  
§ 3.168) W przypadku, o kt órym mowa w § 1, Szef Krajowej Ad ministracji Skarbowej przekazuje:  
1) bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej – żądanie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;   
2) właściwemu dla podmiotu kwalifikowanego naczelnikowi urzędu skarbow ego, naczelnikowi urzędu celno -skarbo-
wego oraz prokuratorowi – zawiadomienie o blokadzie rachunku  podmiotu kwalifikowanego zawie rające dane okreś -
lone w żądaniu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.  
§ 4. Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa niezwłocznie po otrzymaniu żądania, o którym  mowa 
w § 3 pkt 1:  
1) odnotowują datę i godzinę jego otrzymania;  
2) dokonują blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
3) informują Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o:  
a) dacie i godzinie otrzymania żądania, o którym mowa w § 3 pkt 1, i dokonania blokady rachunku podmiotu  kwal i-
fikowanego oraz saldzie tego rachunku podmiotu kwalifikowanego w momencie dokonania blokady  rachunku 
podmiotu kwalifikowanego,  
b) nieprowadzeniu rachunku podmiotu kwalifikowanego wskazanego w żądaniu, o którym mowa w § 3 pkt 1.  
§ 4a.169) Bank oraz spó łdzielcza kasa oszcz ędnościowo -kredytowa nie ujawniaj ą podmiotowi kwalifikowanemu 
informacji o przekazaniu żądania lub dokonaniu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.  
§ 4b.170) Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędn ościowo -kredytowa informują podmiot kwalifikowany o przek a-
zaniu żądania lub dokonaniu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego wyłącznie na jego wniosek, po uprze d-
nim potwierdzeniu przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, że wszystkie przekazane żąda nia blokady  
rachunków tego podmiotu kwalifikowanego zostały wykonane.  
                                                           
168) W brzmie niu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 139. 
169) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
170) Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy , o której mowa w odnośniku  139; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 900 
 
 § 4c.170) W przypadku złożenia dyspozycji przeprowadzenia transakcji dotyczących rachunku podmiotu kwal i-
fikowanego będącego przedmiotem blokady bank or az spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa niezwłocznie 
informują Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o:  
1) dacie i godzinie złożenia dyspozycji;  
2) treści transakcji będącej przedmiotem dyspozycji w zakresie określonym w art. 119zr § 3.  
§ 4d.170) Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w § 4b, bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnoś -
ciowo -kredytowa informują Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o:  
1) dacie i godzinie złożenia wniosku;  
2) adresie poczt y elektronicznej, z którego złożono wniosek, jeżeli jest dostępny – w przypadku gdy wniosek 
został złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej;  
3) adresie IP, z którego nastąpiło logowanie, jeżeli jest dostępny – w przypadku gdy wniosek został złożony za 
pośrednictwem serwisu internetowego służącego do obsługi rachunku podmiotu kwalifikowanego lub w inny 
sposób umożliwiający identyfikację tego adresu;  
4) numerze telefonu, za pośrednictwem którego został złożony wniosek, jeżeli jest dostępny – w przypad ku gdy 
wniosek został złożony telefonicznie;  
5) adresie placówki banku, spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej albo ich oddziału, w których został 
złożony wniosek – w przypadku gdy wniosek został złożony osobiście;  
6) adresie nadawcy, jeżeli jest dostępny – w przypadku gdy wniosek został złożony za pośrednictwem operatora 
pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.  
§ 5. Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego jest skuteczna również w odniesieniu do rachunku podmio tu kwa-
lifikowanego, którego podmiot kwalifikowany jest współposiadaczem.  
§ 6.171) Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezw łocznie po otrzymaniu informacji, o kt órej mowa w § 4 pkt 3 lit. a,  
w odniesieniu do wszystkich żądań dotycz ących podmiotu kwalifikow anego przekazanych do momentu otrzymania tej 
informacji, przekazuje temu podmiotowi zawiadomienie o blokadzie jego rachunku zawieraj ące dane okre ślone w tych 
żądaniach.  
§ 7. W okresie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego Szef Krajowej Administracji Sk arbowej:172) 
1) może ograniczyć zakres blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego lub  
2) uchyla blokadę, jeżeli stwierdzi, że ustała przesłanka blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.  
§ 8.173) Do ograniczenia zakresu oraz uchylenia blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego przepisy § 2–6 stosuje 
się odpowiednio.  
§ 9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przeprowadza, nie rzadziej niż raz na kwartał, kontrolę  prze-
strzegania przepisów § 1, 2, 6 i 7 przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, a w pr zypadku upoważnienia,  zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie art. 119zze, innego organu Krajowej Administracji Skarbowej – przez  ten organ.  
Art. 119zw. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może przedłużyć, w drodze postanowienia, termin  blokady 
rachunku podmiotu kwalifikowanego na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące, jeżeli zachodzi  uzasadniona 
obawa, że podmiot kwalifikowany nie wykona istniejącego lub mającego powstać zobowiązania podatkowego  lub zob o-
wiązania z tytułu odpowiedzialn ości podatkowej osób trzecich, przekraczających równowartość  10 000 euro przeliczonych 
na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim  dniu roboczym roku poprz e-
dzającego rok, w którym wydano postanowienie.  
§ 2. Postan owienie, o którym mowa w § 1, zawiera:  
1) oznaczenie numeru rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
2) zakres blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
3) oznaczenie terminu przedłużenia blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
4) uzasadnienie przedłużenia b lokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
5) pouczenie o treści art. 119zx, art. 119zy § 1, art. 119zz § 1, art. 119zza § 1 i art. 119zzb.  
                                                           
171) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
172) Wprowadzenie do wyliczenia w b rzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
173) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 900 
 
 § 3. Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje:  
1) bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej żądanie przedłużenia terminu blokady rachunku  pod-
miotu kwalifikowanego zawierające dane, o których mowa w § 2 pkt 1 –3; 
2) właściwemu dla podmiotu kwalifikowanego naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi ur zędu celno -skarbo -
wego oraz prokuratorowi zawiadomienie o przedłużeniu terminu blokady rachunku podmiotu kwalifikowan ego za-
wierające dane określone w postanowieniu.  
§ 4. Żądanie przedłużenia terminu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego jest skuteczne , jeżeli zostanie  prze-
kazane do banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej w okresie blokady rachunku podmiotu  kwalifikow a-
nego, o którym mowa w art. 119zv § 2 pkt 2.  Przepisy art. 119zv § 4‒5 stosuje si ę odpowiednio.174) 
§ 4a.175) Szef Krajowej Ad ministracji Skarbowej, niezw łocznie po otrzymaniu informacji o przed łużeniu blokady 
rachunku podmiotu kwalifikowanego, dor ęcza podmiotowi kwalifikowanemu postanowienie, o kt órym mowa w § 1, oraz 
informacj ę o dacie i godzinie przekazania bankowi lub sp ółdzielczej kasie oszcz ędnościowo -kredytowej żądania 
przed łużenia terminu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.  
§ 5. W okresie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego, o którym mowa w § 2 pkt 3, Szef Krajowej  
Administracji Skarbowej, w drodze postanowien ia: 
1) może zmienić zakres blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
2) uchyla blokadę rachunku podmiotu kwalifikowanego, jeżeli stwierdzi, że ustała przesłanka blokady rachunku  podmi o-
tu kwalifikowanego.  
§ 6.176) Do postanowienia, o którym mowa w § 5, przep isy § 2, 3 i 4a oraz art. 119zv § 4 ‒5 stosuje si ę odpowiednio.  
Art. 119zx. W okresie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego wierzytelności z tego rachunku podmiotu  kwal i-
fikowanego nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia rzeczowego.  
Art. 119zy. § 1. Na w niosek podmiotu kwalifikowanego Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w  drodze  po-
stanowienia, wyrazić zgodę na wypłatę z zablokowanego rachunku podmiotu kwalifikowanego środków na:  
1)177)  wynagrodzenie za pracę wypłacane na podstawie umowy o pracę zaw artej co najmniej 3 miesiące przed  dniem dok o-
nania blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego wraz z zaliczką na podatek dochodowy od osób  fizycznych oraz 
składkami na ubezpieczenie społeczne należnymi od wypłacanego wynagrodzenia – po przedłożeniu  odpisu l isty płac 
oraz dokumentu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającego zgłoszenie do  ubezpieczeń społecznych z tyt u-
łu umowy o pracę;  
2)178)  alimenty lub rent ę o charakterze alimentacyjnym – po przed łożeniu tytu łu stwierdzaj ącego obowi ązek podmiotu 
kwalif ikowanego do p łacenia aliment ów lub renty.  
§ 2. W postanowieniu, o którym mowa w § 1, określa się wysokość środków podlegających wypłacie, w tym na  rzecz 
pracownika oraz osoby uprawnionej do alimentów lub renty o charakterze alimentacyjnym zasądzonej tytuł em odszkod o-
wania, odpowiadającą wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie ustawy  z dnia 10 pa ź-
dziernika 2002 r. o mi nimalnym wynagrodzeniu za pracę . 
§ 3. Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa, po uzyskaniu informa cji od Szefa Krajowej  Admin i-
stracji Skarbowej o wyrażeniu zgody, o której mowa w § 1, dokonują wypłaty wynagrodzenia, alimentów lub  renty osobie 
uprawnionej do tych świadczeń.  
Art. 119zz. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w drodze postanowie nia, wyrazić zgodę na:  
1)  zapłatę zobowiązania podatkowego lub należności celnej przed terminem płatności z zablokowanego rachunku  
podmiotu kwalifikowanego – na wniosek podmiotu kwalifikowanego zawierający wskazanie zobowiązania 
podatkowego  lub należności  celnej, jej wysokości oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego do jej poboru;  
2) zwolnienie środków z zablokowanego rachunku podmiotu kwalifikowanego – na wniosek podmiotu kwalifikowanego  
w szczególnie uzasadnionych przypadkach.  
                                                           
174) Zdanie drugie dodan e przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
175) Dodany przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
176) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
177) Ze zmianą wprowadzoną przez  z art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
178) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o kt órej mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 900 
 
 § 2. Jeżeli postanowie nie, o którym mowa w § 1, stało się ostateczne, Szef Krajowej Administracji Skarbowej  przek a-
zuje bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej żądanie odpowiednio przekazania środków  właściwemu 
naczelnikowi urzędu skarbowego lub zwolnienia śro dków z zablokowanego rachunku podmiotu kwalifikowanego,  wskaz u-
jąc zakres zwolnienia.  
Art. 119zza. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w drodze postanowienia, zwolnić środki  
z zablokowanego rachunku podmiotu kwalifikowanego na zapłatę zaległośc i podatkowej lub celnej oraz odsetek za  zwło-
kę, w przypadku:  
1) złożenia deklaracji, korekty deklaracji lub zgłoszenia celnego;  
2) wydania ostatecznej decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego lub należności  celnej, 
potwierdzaj ącej istnienie zaległości podatkowej lub celnej;  
3) nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatk o-
wego  lub należności celnej, potwierdzającej istnienie zaległości podatkowej lub celnej.  
§ 2. P rzepis art. 119zz § 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 119zzb.  § 1.179) Na postanowienia, o których mowa w art. 119zw § 1 i 5, art. 119z y § 1, art. 119zz § 1 oraz 
art. 119zza § 1, przysługuje zażalenie.  
§ 2.179) Zażalenie jest r ozpatrywane niezwłocznie, jednak nie później niż w te rminie 7 dni od dnia jego otrzy mania.  
§ 3. (uchylony)180) 
§ 4. W zakresie nieuregulowanym do postępowań, o których mowa w niniejszym rozdziale, stosuje się odpowiednio  
przepisy działu IV.  
§ 5.181) W przypadk u skarg do wojew ódzkiego s ądu administracyjnego w sprawach, o kt órych mowa w art. 119zw § 1 
i art. 119zza § 1:  
1) przekazanie akt i odpowiedzi na skarg ę następuje w terminie 7 dni od dnia otrzymania skargi;  
2) rozpatrzenie skargi nast ępuje w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzi ą na skarg ę. 
Art. 119zzc.  § 1.182) Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego upada:  
1) z upływem okresu okre ślonego w żądaniu, o którym mowa w art. 119zv § 2 pkt 2, je żeli nie przed łużono terminu 
blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego;  
2) z chwil ą wykonania przez bank lub spó łdzielcz ą kasę oszcz ędnościowo -kredytow ą żądania uchylenia blokady wyd a-
nego na podstawie art. 119zv § 7 pkt 2 lub art. 119zw § 5 pkt 2;  
3) z upływem terminu określonego w postanowieniu, o którym mowa w art. 119zw § 1;  
4) z chwil ą dokonania zaj ęcia na podstawie:  
a) zarządzenia zabezpieczenia wystawionego w trybie przepis ów o post ępowaniu  egzekucyjnym w administracji 
w związku z zawiadomieniem, o kt órym mowa w art. 119zv § 3 pkt 2, na zabezp ieczenie zobowi ązania podatk o-
wego lub nale żności celnej wraz z odsetkami za zw łokę,  
b) postanowienia o zabezpieczeniu maj ątkowym wydanego w trybie przepis ów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – 
Kodeks post ępowania karnego w zwi ązku z zawiadomieniem, o kt órym mowa w art. 119zv § 3 pkt 2  
– w części odpowiadającej wysokości określonej odpowiednio w zarządzeniu zabezpieczenia lub postanowieniu o z a-
bezpieczeniu majątkowym.  
§ 2. Bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa niezwłocznie uchylają blokadę ra chunku podmiotu  
kwalifikowanego:  
1) w przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1 –3; 
2) w części wolnej od zajęcia – w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4.  
                                                           
179) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
180) Przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
181) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
182) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 900 
 
 Art. 119zzd. Dokonanie przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową blokady rachunku podm iotu 
kwalifikowanego lub zmiany jej zakresu zgodnie z żądaniami Szefa Krajowej Administracji Skarbowej,  o których mowa 
w niniejszym  rozdziale, nie powoduje odpowiedzialności dyscyplinarnej, cywilnej, karnej ani innej  określonej odrębnymi 
przepisami.  
Art. 1 19zze. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, upoważnić  inny 
organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania niektórych zadań Szefa Krajowej Administracji  Skarbowej 
okreś lonych  w niniejszym rozdziale, mając na  względzie zapewnienie sprawnego i skutecznego wykonywania  tych zadań.  
Rozdział 4  
Kontrola  
Art. 119zzf. § 1. Kontrolę wypełniania obowiązków, o których mowa w niniejszym dziale, przez banki, spółdzielcze  
kasy oszczędnościowo -kredytowe, izbę rozliczeniową, banki zrzeszające oraz Krajową Spółdzielczą Kasę  Oszczędnoś -
ciowo -Kredytową sprawuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza, nie rzadziej niż raz na rok, kontrolę wypełniania  przez 
izbę rozliczeniową obowiązków, o których mowa w niniejszym dziale.  
§ 3. Kontrolę, o której mowa w § 1, przeprowadzają upoważnieni przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  
pracownicy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub organów podleg łych Szefowi 
Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 4. Kontrolę, o której mowa w § 1, przeprowadzają osoby posiadające poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające  
do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne”.  
§ 5. Do kontroli, o której mow a w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 62 ust. 1 –3, 8 i 10, art. 64  ust. 1 pkt 1, 2, 
5, 7, 8, 10, 11 i 17 i ust. 3 i 4, art. 72 ust. 1 pkt 1 –3 i 8–11 oraz ust. 3, art. 84 ust. 1, 2 i 4, art. 93 oraz  art. 97 ust. 4 ustawy 
z dnia 16 listopada 2016 r.  o Krajowej Administracji Skarbowej . 
Art. 119zzg.183) Prezes Urz ędu Ochrony Danych Osobowych przeprowadza, nie rzadziej niż raz na 2 lata,  kontrolę 
izby rozliczeniowej w zakresie ochrony danych osobowych przy wypełnianiu obowiązków, o których mowa  w niniejsz ym 
dziale.  
Rozdział 5  
Kary pieniężne  
Art. 119zzh. § 1. Bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa, bank zrzeszający oraz Krajowa Spółdzielcza  
Kasa Oszczędnościowo -Kredytowa, które nie dopełniają obowiązku przekazywania informacji i zestawień,  o któr ych 
mowa w art. 119zp, lub danych, o których mowa w art. 119zs § 2, przekazują je niezgodnie z posiadanymi  informacjami, 
zestawieniami lub danymi, lub zatajają prawdziwe informacje, zestawienia lub dane, podlegają karze  pieniężnej.  
§ 2. Tej samej karze pod lega bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa, które nie dopełniają  obowią z-
ku dokonania blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego, przedłużenia, zmiany zakresu lub uchylenia  blokady rachunku 
podmiotu kwalifikowanego.  
Art. 119zzi.  Izba rozlicze niowa, która nie dopełnia obowiązku:  
1) prowadzenia STIR,  
2) ustalenia wskaźnika ryzyka,  
3) przekazania informacji o wskaźniku ryzyka,  
4) pośredniczenia w przekazaniu danych, informacji i żądań pomiędzy Szefem Krajowej Administracji Skarbowej  
a bankami ora z spółdzielczymi kasami oszczędnościowo -kredytowymi  
– podlega karze pieniężnej.  
Art. 119zzj. § 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 119zzh i art. 119zzi, nakłada Szef Krajowej Administracji  
Skarbowej, w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 1 000  000 zł.  
§ 2. Od decyzji przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych w terminie  14 dni od 
dnia jej doręczenia.  
Art. 119zzk.184) W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do nak ładania kary pieni ężnej stosuje si ę prze-
pisy dzia łu IVA Kodeksu post ępowania administracyjnego.  
                                                           
183) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 120 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 
184) Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku  139. 
  
Dziennik  Ustaw  – 110 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ IV  
Postępowanie podatkowe  
Rozdział 1  
Zasady ogólne  
Art. 120. Organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.  
Art. 121. § 1. Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w  sposób budzący za ufanie do organów podatk o-
wych.  
§ 2. Organy podatkowe w  postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i  wyjaśnień 
o przepisach prawa podatkowego pozostających w  związku z  przedmiotem tego postępowania.  
Art. 122. W toku postępowania o rgany podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w  celu dokładnego wyjaś -
nienia  stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w  postępowaniu podatkowym.  
Art. 123. § 1. Organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w  każdym stadium postępo wania, 
a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i  materiałów oraz zgłoszonych 
żądań.  
§ 2. Organ podatkowy może odstąpić od zasady przewidzianej w  § 1, jeżeli w  wyniku postępowania wszczętego na 
wniosek strony ma zosta ć wydana decyzja w  całości uwzględniająca wniosek strony, oraz w  przypadkach, o  których mowa  
w art. 200 § 2 pkt 2. 
Art. 124. Organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu 
sprawy, aby w  miarę możliwośc i doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu.  
Art. 125. § 1. Organy podatkowe powinny działać w  sprawie wnikliwie i  szybko, posługując się możliwie najpros t-
szymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.  
§ 2. Sprawy, któr e nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwiane niezwłocznie.  
Art. 126. Sprawy podatkowe załatwiane są w  formie pisemnej lub w  formie dokumentu elektronicznego, chyba że 
przepisy szczególne stanowią inaczej.  
Art. 127. Postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne.  
Art. 128. Decyzje, od których nie służy odwołanie w  postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmi a-
na tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w  przypadk ach przew i-
dzianych w  niniejszej ustawie oraz w  ustawach podatkowych.  
Art. 129. Postępowanie podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron.  
Rozdział 2  
Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego  
Art. 130. § 1. Funkcjonariusz Służby Celno -Skarbowej, zwany dalej „funkcjonariuszem ”, pracownik urzędu gminy 
(miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby administracji skarbowej, Krajowej Informacji Skarbowej, urzędu 
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek sa morządowego kolegium odwoławczego 
podlegają wyłączeniu od udziału  w postępowaniu  w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw 
normowanych przepisami prawa podatkowego,  w których:  
1) są stroną;  
2) pozostają ze stroną w  takim stosunku praw nym, że rozstrzygnięcie sprawy może mieć wpływ na ich prawa lub ob o-
wiązki;  
3) stroną jest ich małżonek, rodzeństwo, wstępny, zstępny lub powinowaty do drugiego stopnia;  
4) stronami są osoby związane z  nimi z  tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;  
5) byli świadkami lub biegłymi, byli lub są przedstawicielami podatnika albo przedstawicielem podatnika jest jedna 
z osób wymienionych  w pkt 3 i 4; 
6) brali udział w  wydaniu zaskarżonej decyzji;  
7) zaistniały okoliczności, w  związku z  którymi wszczęto przeciw  nim postępowanie służbowe, dyscyplinarne lub karne;  
8) stroną jest osoba pozostająca wobec nich w  stosunku nadrzędności służbowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 111 – Poz. 900 
 
 § 2. Przyczyny wyłączenia od załatwienia sprawy trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub 
kurateli.  
§ 3. Bezpośredni przełożony pracownika lub funkcjonariusza jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony 
albo z urzędu wyłączyć go od udziału  w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niew y-
mienionych  w § 1, które mogą w ywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika lub funkcjonariusza.  
§ 4. Jeżeli nastąpi wyłączenie pracownika lub funkcjonariusza, odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik 
urzędu celn o-skarbowego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa, dyrektor izby admin i-
stracji skarbowej, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wyznaczają innego 
pracownika lub funkcjonariusza do prowadzenia sprawy.  
§ 5. W przypadku wyłączenia członka sam orządowego kolegium odwoławczego jego prezes wyznacza osobę upra w-
nioną do zastąpienia osoby wyłączonej. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze na skutek wyłączenia jego członków 
nie może załatwić sprawy z  braku pełnego składu orzekającego, Prezes Rady Mini strów, w  drodze postanowienia, wyzn a-
cza do załatwienia sprawy inne samorządowe kolegium odwoławcze.  
Art. 131. § 1. Naczelnik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań 
podatkowych lub innych spraw normowanych przepisam i prawa podatkowego, w  przypadku gdy sprawa dotyczy:  
1) naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy;  
2) dyrektora izby administracji skarbowej albo jego zastępcy;  
3) małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych do drugiego stopnia osób wymienionych  w pkt 1 
albo 2; 
4) osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z  osobą wymienioną  w pkt 1 albo 2; 
5) podmiotu,  z którym osoby wymienione  w pkt 1–4 pozostają  w takim stosunku prawnym, że rozstrzygnięcie  sprawy 
może mieć wpły w na ich prawa lub obowiązki.  
§ 2. W przypadku wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego  z przyczyn określonych w:  
1) § 1 pkt  1, a także  pkt 3 lub  4 w związku  z pkt 1 – sprawę załatwia naczelnik urzędu skarbowego wyznaczony przez 
właściwego dyrektora izby ad ministracji skarbowej;  
2) § 1 pkt  5 w zakresie  pkt 1, a także  pkt 3 lub  4 w związku  z pkt 1 – sprawę załatwia naczelnik urzędu skarbowego 
wyznaczony przez właściwego dyrektora izby administracji skarbowej;  
3) § 1 pkt  2, a także  pkt 3 lub  4 w związku  z pkt 2 – sprawę załatwia naczelnik urzędu skarbowego wyznaczony przez 
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;  
4) § 1 pkt  5 w zakresie  pkt 2, a także  pkt 3 lub  4 w związku  z pkt 2 – sprawę załatwia naczelnik urzędu skarbowego 
wyznaczony przez Szefa Krajowej Admi nistracji Skarbowej.  
§ 3. W przypadku,  o którym mowa  w § 2 pkt  3 i 4, Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie może wyznaczyć 
naczelnika urzędu skarbowego podlegającego dyrektorowi izby administracji skarbowej, której dyrektora lub jego zastępcy 
dotyczą p rzesłanki wyłączenia.  
Art. 131a.  W sprawach wyłączenia naczelnika urzędu celn o-skarbowego  art. 131 stosuje się odpowiednio.  
Art. 131b.  W sprawie wyznaczenia innego organu podatkowego, w  przypadkach wymienionych  w art. 131 i 131a, 
wydaje się postanowienie.  
Art. 132. § 1. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa, ich zastępcy oraz skarbnik je d-
nostki samorządu terytorialnego podlegają wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących ich zobowiązań podatkowych lub 
innych spraw normowanych  przepisami prawa podatkowego.  
§ 2. Przepis  § 1 stosuje się również do spraw dotyczących:  
1) małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych do drugiego stopnia osób wymienionych  w § 1; 
2) osób związanych stosunkiem przysposobienia, opieki lub  kurateli z  osobami wymienionymi w  § 1; 
3) osób pozostających  z osobami wymienionymi  w § 1 w takim stosunku prawnym, że może to mieć wpływ  na roz -
strzygnięcie sprawy.  
§ 3. W przypadku wyłączenia organu, o  którym mowa w  § 1, samorządowe kolegium odwoławcze wyznacza,  
w drodze postanowienia, organ właściwy do załatwienia sprawy.  
Art. 132a.  Przyczyny wyłączenia od załatwienia sprawy trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia,  opieki 
lub kurateli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 112 – Poz. 900 
 
 Rozdział 3  
Strona  
Art. 133. § 1. Stroną  w postępowaniu p odatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny,  a także 
osoba trzecia,  o której mowa  w art. 110–117c, która  z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do 
której czynność organu podatkowego się odnosi lub której in teresu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy.  
§ 2. Stroną w  postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacy j-
na niemająca osobowości prawnej inna niż wymieniona w  § 1, jeżeli zgodnie z  przepisami prawa podatkowego przed p o-
wstaniem obowiązku podatkowego ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z  uprawnień wynikających 
z tego prawa.  
§ 2a. Stroną w  postępowaniu podatkowym w  sprawach dotyczących zwrotu podatku od towarów i  usług może być 
wspólnik spółki wymienionej  w art. 115 § 1, uprawniony na podstawie przepisów o  podatku od towarów i  usług do otrz y-
mania zwrotu podatku.  
§ 2b. Stroną w  postępowaniu podatkowym w  sprawie stwierdzenia nadpłaty w  zakresie zobowiązań byłej spółki  
cywilnej może b yć osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej w  chwili rozwiązania spółki.  
§ 3. W przypadku, o  którym mowa  w art. 92 § 3, jedną stroną postępowania są małżonkowie i  każdy z  nich jest 
uprawniony do działania w  imieniu obojga.  
Art. 133a.  § 1. Organizacja społeczna może w  sprawie dotyczącej innej osoby, za jej zgodą, występować z  żądaniem:  
1) wszczęcia postępowania,  
2) dopuszczenia jej do udziału  w postępowaniu  
– jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i  gdy przemawia za tym interes pu bliczny.  
§ 2. Organ podatkowy, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o  wszczęciu postępowania 
z urzędu lub o  dopuszczeniu organizacji do udziału w  postępowaniu. Na postanowienie o  odmowie wszczęcia postępow a-
nia lub dopuszczenia do udziału w  postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.  
§ 3. Organizacja społeczna uczestniczy w  postępowaniu na prawach strony.  
Art. 134. (uchylony)  
Art. 135. Zdolność prawną i  zdolność do czynności prawnych w  sprawach podatkowych ocenia się wed ług przepisów 
prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej.  
Art. 136. (uchylony)  
Art. 137. (uchylony) 
Art. 138. § 1. Organ podatkowy występuje do sądu z  wnioskiem o  wyznaczenie kuratora dla osoby niezdolnej do 
czynności prawnych lub osoby nieobecnej, jeżeli kurator nie został już wyznaczony.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej nie może prowadzić swoich 
spraw wskutek braku powołanych do tego organów, organ podatkowy skła da do sądu wniosek o  ustanowienie kuratora.  
Rozdział 3a  
Pełnomocnictwo  
Art. 138a. § 1. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego  dzia-
łania.  
§ 2. Pełnomocnictwo może być ogólne, szczególne albo do doręczeń.  
§ 3.24) Pełnomocnictwo  w formie dokumentu elektronicznego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronic z-
nym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym . 
  
Dziennik  Ustaw  – 113 – Poz. 900 
 
 § 4. Adwokat, radca prawny  i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić  odpis udzielonego im pełnomocnictwa  
oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może  w razie wątpliwości  zażądać 
urzędowego poświadczenia podpisu strony.  
§ 5. Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazują cych umocowanie zostały sporządzone  
w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia,  o którym mowa  w § 4, dokonuje się, opatrując  odpisy kwalif i-
kowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym .24) Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy 
innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane  elektronicznie są sporządzane  w formatach danych okreś -
lonych  w przepisach wydanych na podstawie  art. 18 pkt 1 ustawy  z dnia 1 7 lutego 200 5 r. o informatyza cji działalności 
podmiotów realizujących zadania publiczne.  
Art. 138b. § 1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. W kwestiach mniejszej wagi wynikających  w toku postępowania, organ p odatkowy może nie żądać pełnomocni c-
twa, jeżeli pełnomocnikiem jest małżonek strony,  a nie ma wątpliwości co do istnienia  i zakresu jego upoważnienia  do 
występowania  w imieniu strony.  
Art. 138c. § 1. Pełnomocnictwo wskazuje dane identyfikujące mocodawcę,  w tym jego identyfikator podatkowy,  da-
ne identyfikujące pełnomocnika,  w tym jego identyfikator podatkowy,  a w przypadku nierezydenta – numer  i serię paszpo r-
tu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny,  o ile nie posiada  identyfikatora 
podatkowego, adres tego pełnomocnika do doręczeń  w kraju,  a w przypadku adwokata, radcy  prawnego lub doradcy p o-
datkowego – także jego adres elektroniczny.  
§ 2. Pełnomocnik ustanowiony  w procedurach szczególnych rozliczania podatku od towarów  i usług, będący  nierez y-
dentem  i nieposiadający identyfikatora podatkowego, ma obowiązek wskazać numer służący do identyfikacji  dla celów 
podatkowych nadany  w jego państwie.  W przypadku braku takiego numeru pełnomocnik ten podaje numer  i serię paszpo r-
tu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Pełnomocnik ten ma również obowiązek wskazać  swój adres ele k-
troniczny.  
§ 3. Jeżeli pełnomocnictwa udziela osoba, która nie może się podpisać, pełnomocnictwo zgłasza się ustnie do  proto-
kołu albo pełnomocnictwo podpisuje za taką osobę osoba sprawująca nad nią opiekę, czyniąc  o tym wzmiankę obok podpisu.  
Art. 138d. § 1. Pełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz  w innych 
sprawach należących do właściwości organów podatkowy ch. 
§ 2. Za pełnomocnika ogólnego strony  w sprawach podatkowych uznaje się kuratora wyznaczonego przez sąd  na 
wniosek organu podatkowego,  o którym mowa  w art. 138. 
§ 3. Pełnomocnictwo ogólne oraz zawiadomienie  o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu zg łasza mocodawca, 
wyłącznie  w formie dokumentu elektronicznego, według wzoru określonego  w przepisach wydanych na podstawie  art. 138j 
§ 1 pkt  1, do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  W przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwi a-
jących zło żenie pełnomocnictwa ogólnego, jego zmianę,  odwołanie lub wypowiedzenie, w  formie dokumentu elektronic z-
nego, pełnomocnictwo składa się  w formie pisemnej według wzoru,  o którym mowa  w zdaniu pierwszym.  
§ 4. Informacje  o udzieleniu pełnomocnictwa,  o jego zmi anie, odwołaniu lub wypowiedzeniu Szef Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej umieszcza  w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, zwanym dalej „Centralnym Rejestrem”.  
§ 5. Adwokat, radca prawny oraz doradca podatkowy mogą sami zgłaszać udzielenie im pełnomo cnictwa ogólnego oraz 
zawiadamiać  o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu, ze wskazaniem daty zwolnienia  z obowiązku reprezentacji.  
§ 6. W przypadku,  o którym mowa  w art. 138c § 3, pełnomocnictwo ogólne, zawiadomienie  o jego zmianie,  odwoł a-
niu lub wypo wiedzeniu zgłasza osoba sprawująca opiekę nad osobą, która nie może się podpisać,  a w przypadku zgłosz e-
nia pełnomocnictwa ustnie do protokołu – organ podatkowy.  
§ 7. (uchylony)  
§ 8. Organ, na wniosek którego sąd wyznaczył kuratora, niezwłocznie informuje S zefa Krajowej Administracji Ska r-
bowej  o treści postanowienia sądu  o ustanowieniu kuratora.  
§ 9. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 114 – Poz. 900 
 
 Art. 138e. § 1. Pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej 
wskazanej sprawie należącej do właściwości  organu podatkowego.  
§ 2. Pełnomocnictwo szczególne może być udzielone na piśmie,  w formie dokumentu elektronicznego lub  zgłoszone 
ustnie do protokołu.  
§ 3. Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie  o jego zmianie, odwołaniu lub wypo wie-
dzeniu  składa się do akt sprawy według wzoru określonego  w przepisach wydanych na podstawie  art. 138j § 1 pkt 2, 
w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis.  
§ 4. Pełnomocnik może okazać oryginał lub notarialnie poświadczony odpis pełnomocnictwa  szczególnego  oraz z a-
wiadomienie  o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu  w celu sporządzenia przez organ podatkowy jego  urzędowego 
odpisu  i dołączenia do akt sprawy.  
Art. 138f. § 1. Strona ma obowiązek ustanowienia  w kraju pełnomocnika do doręczeń, jeż eli nie ustanawia pełn o-
mocnika  ogólnego lub szczególnego, gdy:  
1) zmienia adres miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu na adres  w państwie niebędącym państwem członkowskim  
Unii Europejskiej;  
2) nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu  w Rzeczyposp olitej Polskiej lub  w innym państwie członkowskim  
Unii Europejskiej  i składa  w kraju wniosek  o wszczęcie postępowania lub  w kraju doręczono jej postanowienie  
o wszczęciu postępowania.  
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli doręczanie pism stronie następ uje za pomocą środków komunikacji elektr o-
nicznej.  
§ 3. W razie niedopełnienia przez stronę obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, pismo uznaje się  za 
doręczone pod dotychczasowym adresem  w kraju,  a organ podatkowy pozostawia pismo  w aktach sprawy . 
§ 4. Do pełnomocnictwa do doręczeń stosuje się przepisy dotyczące pełnomocnictwa szczególnego.  
Art. 138g.  Ustanawiając więcej niż jednego pełnomocnika  o tym samym zakresie działania lub ustanawiając  pełno-
mocnika ogólnego oraz szczególnego  w tej samej spr awie, strona wskazuje organowi jednego  z nich jako pełnomocnika  do 
doręczeń.  
Art. 138h.  Organ podatkowy  w razie potrzeby dołącza do akt sprawy wydruk pełnomocnictwa ogólnego lub szcz e-
gólnego udzielonego  w formie dokumentu elektronicznego oraz zawiadomienia  o zmianie zakresu, odwołaniu lub wyp o-
wiedzeniu pełnomocnictwa. Zgodność wydruku  z dokumentem elektronicznym potwierdza,  w formie adnotacji, pracownik 
urzędu obsługującego organ podatkowy lub funkcjonariusz, który dokonał wydruku.  
Art. 138i. § 1. Ustanowie nie, zmiana zakresu, odwołanie lub wypowiedzenie pełnomocnictwa ogólnego wywiera  sku-
tek od dnia wpływu do Centralnego Rejestru.  
§ 2. Ustanowienie, zmiana zakresu, odwołanie lub wypowiedzenie pełnomocnictwa szczególnego wywiera skutek  od 
dnia zawiadomienia organu podatkowego.  
§ 3. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany  działać 
za stronę jeszcze przez dwa tygodnie od wypowiedzenia, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku.  
Art. 138j. § 1. Minister  właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) wzór pełnomocnictwa ogólnego  i wzór zawiadomienia  o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tego pełnomocni c-
twa, obejmujący dane identyfikujące mocodawcę  i pełnomocnika, mając na cel u uproszczenie zgłaszania  pełnomo c-
nictwa;  
2) wzór pełnomocnictwa szczególnego oraz wzór pełnomocnictwa do doręczeń,  a także wzór zawiadomienia  o zmianie, 
odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw, umożliwiający wskazanie zakresu pełnomocnictwa  oraz da ne 
identyfikujące mocodawcę  i pełnomocnika, mając na celu uproszczenie zgłaszania pełnomocnictwa.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, sposób przesyłania,  w for-
mie dokumentu elektronicznego, pełnomocnictwa ogólnego, pełnomocnictwa szczególnego oraz pełnomocnictwa  do dor ę-
czeń, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności  i niezaprzeczalności danych  zawartych  w pełno -
mocnictwach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.  
Art. 138k.  § 1. Centralny Rejestr jest prowadzony przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 2. Dostęp do Centralnego Rejestru mają organy podatkowe.  
  
Dziennik  Ustaw  – 115 – Poz. 900 
 
 § 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może,  w drodze rozporządzenia, upoważnić organ Krajow ej 
Administracji Skarbowej do wykonywania zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  w zakresie prowadzenia Ce n-
tralnego Rejestru, mając na celu zapewnienie sprawnego funkcjonowania tego rejestru.  
Art. 138l. § 1. W sprawie niecierpiącej zwłoki organ podat kowy wyznacza dla osoby nieobecnej tymczasowego  peł-
nomocnika szczególnego, upoważnionego do działania do czasu wyznaczenia przez sąd kuratora dla osoby nieobecnej.  
§ 2. Tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym może być  w pierwszej kolejności wyznaczony przez  organ  poda t-
kowy członek rodziny osoby nieobecnej, jeżeli wyrazi na to zgodę,  a w przypadku braku takiej zgody – adwokat,  radca 
prawny lub doradca podatkowy wyznaczony  w trybie  art. 138n § 1 lub 2. 
Art. 138m. § 1. W przypadku niemożności wszczęcia postępow ania lub prowadzenia postępowania wobec osoby  
prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej  z powodu braku powołanych do tego organów  lub 
niemożności ustalenia adresu siedziby, miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania osób  upoważnionych 
do reprezentowania jej spraw, organ podatkowy wyznacza dla tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej  niemającej 
osobowości prawnej tymczasowego pełnomocnika szczególnego upoważnionego do działania  do czasu wyznaczenia kur a-
tora przez  sąd. 
§ 2. Tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym jest adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy wyznaczony  
w trybie  art. 138n § 1 lub 2. 
Art. 138n.  § 1. O wyznaczenie doradcy podatkowego jako tymczasowego pełnomocnika szczególnego organ  poda t-
kowy zwraca  się do Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Jeżeli doradca podatkowy ustanowiony  w ten sposób ma 
podjąć czynności poza siedzibą organu podatkowego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, na wniosek  ustanowionego 
doradcy podatkowego, wyznaczy  w razie potrzeby d oradcę podatkowego  z innej miejscowości.  
§ 2. O wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego jako tymczasowego pełnomocnika szczególnego organ podatkowy  
zwraca się do okręgowej rady adwokackiej lub okręgowej izby radców prawnych właściwej dla siedziby organu  podatko-
wego. Jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony  w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą  organu podatkow e-
go, Naczelna Rada Adwokacka lub Krajowa Rada Radców Prawnych, na wniosek ustanowionego  adwokata lub radcy 
prawnego, wyznaczy  w razie potrz eby adwokata lub radcę prawnego  z innej miejscowości.  
§ 3. Do ustalenia wynagrodzenia oraz kosztów adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego, wyznaczonego  
tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym, stosuje się odpowiednio przepisy  o kosztach pomocy pra wnej  udzielonej 
przez doradcę podatkowego  z urzędu, wydane na podstawie  art. 41b ust. 2 ustawy  z dnia 5 lipca 199 6 r. o doradztwie p o-
datkowym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 283 i 730 ). 
Art. 138o.  W zakresie nieuregulowanym  w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kod eksu cywilnego oraz  
Kodeksu postępowania cywilnego.  
Rozdział 4  
Załatwianie spraw  
Art. 139. § 1. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez 
zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  ciągu miesiąca, a  sprawy sz czególnie skomplikowanej – nie później niż w  ciągu 
2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.  
§ 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawi a-
nych przez stronę łącznie z  żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i  dowodów 
znanych z  urzędu organowi prowadzącemu postępowanie.  
§ 3. Załatwienie sprawy w  postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w  ciągu 2 miesięcy od dnia 
otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a  sprawy, w  której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek 
o przeprowadzenie rozprawy – nie później niż w  ciągu 3  miesięcy.  
§ 4. Do terminów określonych w  § 1–3 nie wlicza się te rminów przewidzianych w  przepisach prawa podatkowego dla 
dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z  winy 
strony albo z  przyczyn niezależnych od organu.  
Art. 140. § 1. O każdym przypadku niezałatw ienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest 
zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i  wskazując nowy termin załatwienia sprawy.  
§ 2. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w  przypadku, gdy niedotrzy manie terminu nastąpiło 
z przyczyn niezależnych od organu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 116 – Poz. 900 
 
 Art. 141. § 1. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie  art. 140 stronie 
służy ponaglenie do:  
1) organu podatkowego wyższego stopnia;  
2) dyrektora izby adm inistracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji,  o których mowa  
w art. 83 ust.  4 i 5 ustawy z  dnia 1 6 listopada 201 6 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczeln i-
ka urzędu celn o-skarbowego;  
3) Szefa Krajowej A dministracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji 
skarbowej.  
§ 2. Organ podatkowy wymieniony w  § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwi e-
nia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przy czyn i  ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w  terminie, a  w razie p o-
trzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w  przyszłości. Organ stwierdza jednocześ -
nie, czy niezałatwienie sprawy w  terminie miało miejsce z  rażąc ym naruszeniem prawa.  
Art. 142. Pracownik organu podatkowego, który z  nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy w  terminie lub nie 
dopełnił obowiązku wynikającego  z art. 140 albo nie załatwił sprawy w  dodatkowym terminie ustalonym zgodnie  
z art. 141 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej 
przepisami prawa.  
Art. 143. § 1. Organ podatkowy może upoważnić funkcjonariusza lub pracownika kierowanej jednostki organizacy j-
nej do załatwiania spraw  w jego imieniu  i w ustalonym zakresie,  a w szczególności do wydawania decyzji, postanowień  
i zaświadczeń.  
§ 1a. Upoważnienie może obejmować podpisywanie pism  w formie dokumentu elektronicznego kwalifikowanym  
podpisem elektronicznym.  
§ 2. Upoważnienie,  o którym mowa  w § 1 i 1a, może być udzielone również:  
1) pracownikom obsługującym naczelnika urzędu skarbowego – przez naczelnika urzędu skarbowego;  
2) funkcjonariuszom lub pracownikom obsługującym dyrektora izby administracji skarbowej – przez dyrektora izby 
administracji skarbowej;  
3) funkcjonariuszom lub pracownikom obsługującym naczelnika urzędu celno -skarbowego – przez naczelnika urzędu 
celno-skarbowego;  
4) pracownikom Krajowej Informacji Skarbowej – przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;  
5) funkcj onariuszom lub pracownikom obsługującym naczelnika urzędu celno -skarbowego lub dyrektora izby admin i-
stracji skarbowej albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;  
6) funkcjonariuszom lub pracownikom komórek or ganizacyjnych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych – przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
§ 3. Upoważnienie udzielane jest w  formie pisemnej . 
Rozdział 5  
Doręczenia  
Art. 144. § 1. Organ podatkowy doręcza pisma:  
1) za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 3 listopada 201 2 r. – Pra-
wo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników inn e-
go organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, lub  
2) za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.  
§ 2. Jeżeli przepisy ustawy przewidują doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, dor ęczenie  
następuje przez portal podatkowy  w zakresie wynikającym  z odrębnych przepisów lub przez elektroniczną  skrzynkę p o-
dawczą.  
§ 3. W przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi podatkowemu doręczenie  pism 
za pomocą środków k omunikacji elektronicznej, pisma doręcza się  w sposób określony  w § 1 pkt 1. 
§ 4. W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys,  za 
pokwitowaniem.  
§ 5. Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokat em, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz  orga-
nom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo  w siedzibie organu  podatk o-
wego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 117 – Poz. 900 
 
 Art. 144a.  § 1. Doręczanie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektroniczne j, jeżeli strona spełni jeden  
z następujących warunków:  
1) złoży podanie w  formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego lub 
portal podatkowy;  
2) wniesie o  doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektr o-
niczny;  
3) wyrazi zgodę na doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej i  wskaże organowi podatkowemu 
adres elektroniczny.  
§ 1a. Wystąpienie organu podatkowego  o wyrażenie zgody,  o której mowa  w § 1 pkt 3, może nastąpić za  pomocą 
środków komunikacji elektronicznej  i zostać przesłane stronie przez portal podatkowy lub na jej adres  elektroniczny. Prz e-
pisów  art. 152a § 1–5 nie stosuje się.  
§ 1b. Strona ma prawo do rezygnacji z  doręczania pism za pomocą  środków komunikacji elektronicznej. W  takim 
przypadku organ podatkowy doręcza pismo w  sposób określony dla pisma w  formie innej niż forma dokumentu elektr o-
nicznego.  
§ 2. (uchylony)  
Art. 144b.  § 1.24) W przypadku pism wydan ych w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu  
teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektr o-
nicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym , doręczenie może polegać  na doręczeniu wydruku pisma uzysk a-
nego  z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma, jeżeli strona nie wnosiła  o doręczanie pism za pomocą środków 
komunikacji elektronicznej lub nie wyraziła zgody na doręczanie pism  w taki sposób.  
§ 2. Wydruk pisma , o którym mowa  w § 1, zawiera:  
1)24) informację, że pismo zostało wydane  w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu teleinform a-
tycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej  i podpisane kwalifikowanym p odpisem elektronicznym , podpisem 
zaufanym albo podpisem osobistym , ze wskazaniem imienia  i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je 
podpisała;  
2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny Szefa Krajowej Administracji Skar bowej.  
§ 3. Wydruk pisma,  o którym mowa  w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała 
pismo.  
§ 4. Wydruk pisma,  o którym mowa  w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone  w piśmie wydanym  w formie 
dokumentu elektronicznego  przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
Art. 145. § 1. Pisma doręcza się stronie, a  gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi.  
§ 2. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pe łnomocnikowi pod adresem wskazanym  w pełnomocnictwie.  
§ 2a. Pełnomocnikowi mającemu miejsce zamieszkania za granicą, który nie wskazuje adresu do doręczeń  w kraju, 
pisma doręcza się za pomocą środków komunikacji elektronicznej na wskazany adres elektronicz ny. 
§ 3. W razie niewyznaczenia pełnomocnika do doręczeń,  o którym mowa  w art. 138g, organ podatkowy  doręcza 
pisma jednemu  z pełnomocników.  
Art. 146. § 1. W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić  
organ po datkowy  o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego.  
§ 2. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego  w § 1, w przypadku doręczania pisma za pośrednictwem  ope-
ratora pocztowego  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 3 listopada 2 012 r. – Prawo pocztowe, pismo uważa się za  doręczone pod 
dotychczasowym adresem  z upływem ostatniego dnia okresu,  o którym mowa  w art. 150 § 1 pkt 1, a pismo pozostawia się  
w aktach sprawy.  
Art. 146a. § 1. Pełnomocnik ogólny ma obowiązek zawiadomić  o zmia nie adresu, pod którym dokonuje się  doręczeń, 
lub adresu elektronicznego. Zawiadomienie  o zmianie pełnomocnictwa  w zakresie adresu jest składane do  Centralnego 
Rejestru.  
§ 2. W razie niedopełnienia przez pełnomocnika ogólnego obowiązku przewidzianego  w § 1, pismo uważa się  za do-
ręczone pod dotychczasowym adresem. Przepisy  art. 146 § 2 oraz art.  152a § 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 147. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 118 – Poz. 900 
 
 Art. 147a.  W sprawach dotyczących podatku od towarów  i usług oraz podatku akcyzowego  z tytułu importu  towarów 
stosuje się przepisy  art. 83 i art. 84 ustawy  z dnia 1 9 marca 200 4 r. – Prawo celne.  
Art. 148. § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do  do-
ręczeń  w kraju.  
§ 2. Pisma osobom fizycznym mogą być także dor ęczane:  
1) w siedzibie organu podatkowego;  
2) w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata – adresatowi lub osobie upoważnionej  przez 
pracodawcę do odbioru korespondencji . 
3) (uchylony)  
§ 3. W razie niemożności doręczenia pisma w  sposób określony w  § 1 i 2, a także w  innych uzasadnionych przypa d-
kach pisma doręcza się w  każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.  
Art. 149. W przypadku nieobecności adresata  w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń  w kraju  pisma 
doręcza się za  pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi,  a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma  – sąsiad o-
wi, zarządcy domu lub dozorcy – gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie  o doręczeniu pisma 
sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umie szcza się  w oddawczej skrzynce pocztowej lub na  drzwiach mieszkania adres a-
ta, lub  w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub  której adres wskazano jako adres 
do doręczeń . 
Art. 150. § 1. W  razie niemożności doręczenia pis ma w  sposób wskazany  w art. 148 § 1 lub art.  149: 
1) operator pocztowy w  rozumieniu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez 
okres 14  dni w  swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowe go; 
2) pismo składa się na okres 14  dni w  urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika org a-
nu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.  
§ 1a. (uchylony)  
§ 2. Zawiadomienie  o pozostawaniu pisma  w miejscu określonym  w § 1, wraz  z informacją  o możliwości  jego odbi o-
ru w placówce pocztowej albo  w urzędzie gminy  w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia,  umieszcza się  
w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata,  lub miejsca  wskazanego 
jako adres do doręczeń  w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia,  w którym adresat wykonuje swoje 
czynności zawodowe bądź  w widocznym miejscu przy wejściu na posesję  adresata.  
§ 3. W przypadku niepodjęcia pisma  w terminie,  o którym mowa  w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie  
o możliwości odbioru pisma  w terminie nie dłuższym niż 1 4 dni od dnia pierwszego zawiadomienia  o złożeniu pisma 
w placówce pocztowej albo  w urzędzie gminy.  
§ 4. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane  z upływem ostatniego dnia okresu,  o którym 
mowa  w § 1, a pismo pozostawia się  w aktach sprawy.  
Art. 150a.  Na wniosek strony doręczenie może być dokonane na wskazany przez nią adres skrytki pocztowej.  W tym 
przypadku pismo przesłane za  pośrednictwem operatora pocztowego  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 3 listopada 201 2 r. – Prawo 
pocztowe składa się  w placówce pocztowej tego operatora. Przepisy  art. 150 § 2–4 stosuje się odpowiednio,  z tym że z a-
wiadomienie  o pozostawieniu pisma  w placówce po cztowej, wraz  z informacją  o możliwości jego  odbioru, umieszcza się  
w skrytce pocztowej adresata.  
Art. 151. § 1. Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma  doręcza 
się w lokalu ich siedziby lub  w miejscu prowadzenia d ziałalności – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji  lub 
prokurentowi. Przepisy  art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art.  150 i art. 150a stosuje się odpowiednio.  
§ 2. W razie niemożności doręczenia pisma  w lokalu siedziby pisma doręcza się za pokwitow aniem zarządcy  budynku 
lub dozorcy, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie  o doręczeniu pisma zarządcy  budynku lub 
dozorcy umieszcza się  w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach lokalu siedziby adresata  lub w widocznym miejscu 
przy wejściu na posesję, na której mieści się lokal tej siedziby.  
Art. 151a. § 1. Jeżeli podany przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej  adres 
jej siedziby nie istnieje, został wykreślony  z rejestru lub jest niezgodny  z odpowiednim rejestrem  i nie można  ustalić mie j-
sca prowadzenia działalności, pismo doręcza się osobie fizycznej upoważnionej do reprezentowania adresata,  także wtedy 
gdy reprezentacja ma charakter łączny  z innymi osobami.  
§ 2. W razie niemożności ustalenia a dresu osoby fizycznej upoważnionej do reprezentowania adresata, pismo  pozo-
stawia się  w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 119 – Poz. 900 
 
 Art. 152. § 1. Odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty dor ę-
czenia.  
§ 2. Jeżeli odb ierający pismo nie może potwierdzić doręczenia lub uchyla się od tego, doręczający sam stwierdza datę 
doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i  przyczynę braku jej podpisu.  
§ 3. W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elekt ronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli 
adresat potwierdzi odbiór pisma w  sposób, o  którym mowa  w art. 152a § 1 pkt 3. 
Art. 152a.  § 1. W  celu doręczenia pisma w  formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres 
elektroniczny adresata z awiadomienie zawierające:  
1) informację, że adresat może odebrać pismo w  formie dokumentu elektronicznego;  
2) wskazanie adresu elektronicznego, z  którego adresat może pobrać pismo i  pod którym powinien dokonać potwierdz e-
nia doręczenia pisma;  
3) pouczenie d otyczące sposobu odbioru pisma,  a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektr o-
nicznym  w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację  o wymogu podpisania  urzędowego 
poświadczenia odbioru  w określony sposób.  
§ 2. W przypadku nieodebrania pisma w  formie dokumentu elektronicznego w  sposób określony w  § 1 pkt 3, organ 
podatkowy po upływie 7  dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o  możliwości 
odebrania tego pisma.  
§ 3. W przypadku nieo debrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14  dni, licząc od dnia przesłania 
pierwszego zawiadomienia.  
§ 4. Zawiadomienia, o  których mowa w  § 1 i 2, mogą być automatycznie tworzone i  przesyłane przez system tele -
informatyczny organu podatko wego, a  odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się.  
§ 5. W przypadku doręczenia,  o którym mowa  w § 3, organ podatkowy umożliwia adresatowi pisma dostęp do  treści 
pisma  w formie dokumentu elektronicznego przez okres co najmniej 3 miesięcy od dnia uznania p isma w formie dokume n-
tu elektronicznego za doręczone oraz informacji  o dacie uznania pisma za doręczone  i o datach  wysłania zawiadomień,  
o których mowa  w § 1 i 2, w systemie teleinformatycznym.  
§ 6. Warunki techniczne i  organizacyjne doręczania pism w  form ie dokumentu elektronicznego określają przepisy 
ustawy, o  której mowa w  § 1 pkt 3. 
Art. 153. § 1. Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma doręczanego mu  w sposób określony  w art. 144 § 1 pkt 1, 
pismo  zwraca się nadawcy  z adnotacją  o odmowie jego przyjęcia  i datą odmowy. Pismo wraz  z adnotacją pozostawia się  
w aktach sprawy.  
§ 2. W przypadkach, o  których mowa w  § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w  dniu odmowy jego przyjęcia 
przez adresata.  
Art. 154. § 1. Pisma skierowane do osób prawnych oraz jednost ek organizacyjnych niemających osobowości pra w-
nej, które nie mają organów, doręcza się kuratorowi wyznaczonemu przez sąd.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. Pisma kierowane do osób korzystających ze szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatyc z-
nego lub ko nsularnego doręcza się w  sposób przewidziany w  przepisach szczególnych, w  umowach i  przyjętych zwycz a-
jach międzynarodowych.  
Art. 154a.  § 1. Organ podatkowy może wystąpić do władzy państwa członkowskiego Unii Europejskiej właściwej  
w sprawach podatkowych, z wanej dalej „obcą władzą”,  z wnioskiem  o doręczenie pisma, gdy doręczenie zgodnie  
z art. 144 osobie przebywającej na terytorium tego państwa nie jest możliwe lub gdy powodowałoby nieproporcjonalne tru d-
ności.  
§ 2. Wnioski o  doręczenie przekazywane są obcej władzy za pośrednictwem organu wyznaczonego przez ministra 
właściwego do spraw finansów publicznych.  
§ 3. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze 
przekazują wniosek o  doręczenie do organu wyz naczonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych za 
pośrednictwem dyrektora izby skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta 
miasta), starosty, marszałka województwa albo samorządowego kolegium odwoł awczego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 120 – Poz. 900 
 
 § 4. Wniosek o  doręczenie powinien zawierać dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, któremu ma być doręczone 
pismo, w  szczególności nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres, a  także dane dotyczące przedmiotu pisma.  
§ 5. Wniosek  o doręczenie przesył a się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowego  
formularza, według wzoru określonego  w załączniku  nr 3 do rozporządzenia Komisji (UE)  nr 1156/201 2 z dnia 6 grudnia 
2012 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektór ych przepisów  dyrektywy Rady 2011/16/UE w  sprawie 
współpracy administracyjnej  w dziedzinie opodatkowania ( Dz. Urz. UE L 335 z 07.12.2012,  str. 42). W przypadku braku 
możliwości przekazania wniosku  o doręczenie za pomocą  środków komunikacji elektronicznej w niosek przesyła się  
w postaci papierowej.  
§ 6. Pismo będące przedmiotem wniosku o  doręczenie przekazuje się obcej władzy przez operatora pocztowego 
w rozumieniu ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe.  
§ 7. Minister właściwy do spraw finansów p ublicznych,  w drodze rozporządzenia, wyznacza organ Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej do przekazywania obcym władzom wniosków  o doręczenie, mając na względzie konieczność zapewni e-
nia sprawnego doręczania pism.  
Art. 154b.  § 1. Wniosek o  doręczenie pisma poch odzący od obcej władzy organ wyznaczony zgodnie  z art. 154a § 7 
przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu, 
którego dotyczy wniosek. Naczelnik urzędu skarbowego doręcza pismo stosując odpow iednio przepisy  art. 144–154. 
§ 2. Organ wyznaczony zgodnie  z art. 154a § 7 niezwłocznie informuje obcą władzę, za pomocą środków komunik a-
cji elektronicznej, przy użyciu standardowego formularza, według wzoru określonego w  załączniku  nr 3 do rozporządzenia  
Komisji (UE)  nr 1156/201 2 z dnia 6  grudnia 2012  r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych prz e-
pisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w  sprawie współpracy administracyjnej w  dziedzinie opodatkowania, o  działaniach 
podjętych na podstawie wniosku  o doręczenie, w  szczególności o  dacie doręczenia pisma.  
Art. 154c . Pisma obcych władz są doręczane  z zachowaniem zasady wzajemności.  
Rozdział 6  
Wezwania  
Art. 155. § 1. Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań, przedł ożenia 
dokumentów  lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie,  w tym także  w formie  
dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy.  
§ 1a.185) Organ podatkowy  obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe.  
§ 2. Jeżeli osoba wezwana nie może stawić się z  powodu choroby, kalectwa lub innej ważnej przyczyny, organ poda t-
kowy może przyjąć wyjaśnienie lub zeznanie albo dokonać czynn ości w  miejscu pobytu tej osoby.  
Art. 156. § 1. Wezwany jest obowiązany do osobistego stawienia się tylko na obszarze województwa, w  którym z a-
mieszkuje lub przebywa.  
§ 2. Jeżeli właściwym miejscowo do rozpatrzenia sprawy jest organ podatkowy mający siedzib ę na obszarze woj e-
wództwa innego niż określone w  § 1, osoba obowiązana do osobistego stawienia się może zastrzec, że chce stawić się 
przed organem właściwym do rozpatrzenia sprawy.  
§ 3. W przypadku wszczęcia postępowania podatkowego z  urzędu organ podatkow y w postanowieniu o  wszczęciu 
postępowania poucza stronę o  możliwości złożenia, w  terminie 7  dni od dnia doręczenia postanowienia, zastrzeżenia, 
o którym mowa w  § 2. 
§ 4. Wezwany  w postępowaniu prowadzonym przez organ wyznaczony na podstawie  art. 18c jest obowiązany  do 
osobistego stawienia się także poza obszarem województwa,  w którym zamieszkuje lub przebywa.  
§ 5. Wezwany  w toku postępowania  w sprawie,  o której mowa  w art. 119g § 1, jest obowiązany do osobistego  stawi e-
nia się także poza obszarem województw a, w którym zamieszkuje lub przebywa.  
Art. 157. § 1. Jeżeli postępowanie podatkowe prowadzone jest przez organ podatkowy, którego siedziba nie znajduje 
się na obszarze województwa, w  którym zamieszkuje lub przebywa osoba obowiązana do osobistego stawiennic twa, oraz 
jeżeli osoba ta nie złożyła zastrzeżenia, o  którym mowa  w art. 156 § 2, organ ten zwraca się do organu podatkowego właś -
ciwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu tej osoby o  wezwanie jej w  celu złożenia wyjaśnień lub zeznań 
albo dokona nia innych czynności, związanych z  prowadzonym postępowaniem.  
                                                           
185) Dodany przez art. 13 ustawy z dnia 9 lis topada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsi ę-
biorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244) , która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 121 – Poz. 900 
 
 § 2. Zwracając się do innego organu podatkowego, organ prowadzący postępowanie określa okoliczności, które mają 
być przedmiotem wyjaśnień lub zeznań, albo czynności, jakie mają być dokonane.  
Art. 157a.186) Organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie podatkowe, może zwrócić się o  dokonanie 
określonej czynności związanej z  prowadzonym postępowaniem do innego organu podatkowego, jeżeli przyczyni się to do 
skrócenia czasu trwania lub obniżenia  kosztów postępowania albo postępowanie prowadzone jest na podstawie art.  119g.  
Art. 158. Przepisów  art. 156 § 1 oraz art.  157 nie stosuje się w  przypadkach, w  których charakter sprawy lub czynności  
wymaga osobistego stawienia się przed organem podatkowym prowadzącym postępowanie.  
Art. 159. § 1. W  wezwaniu należy wskazać:  
1) nazwę i  adres organu podatkowego;  
2) imię i  nazwisko osoby wzywanej;  
3) w jakiej sprawie i  w jakim charakterze oraz w  jakim celu osoba ta zostaje wezwana;  
4) czy osoba wezwana powinna s tawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub 
zeznanie na piśmie lub w  formie dokumentu elektronicznego;  
4a) czy dokumenty mogą być przedłożone  w formie dokumentu elektronicznego lub na informatycznych nośnikach danych;  
5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i  miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub 
jej pełnomocnika;  
6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.  
§ 1a. W przypadku wzywania strony na przesłuchanie w  wezwaniu należy równ ież poinformować o  prawie odmowy 
wyrażenia zgody na przesłuchanie i  o związanej z  tym możliwości niestawienia się na wezwanie.  
§ 1b.187) Wezwanie zawiera również informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, 
chyba że wezwany posiad a te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.  
§ 2.24) Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego,  z podaniem jego imienia, nazwiska  
i stanowiska służbowego,  a jeżeli jest sporządzone  w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone  kwalif i-
kowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym . 
Art. 160. § 1. W  sprawach uzasadnionych ważnym interesem adresata lub gdy stan sprawy tego wymaga, wezwania 
można dok onać telegraficznie lub telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z  podaniem danych wymieni o-
nych  w art. 159 § 1 i 1a. 
§ 2. Wezwanie przekazane w  sposób określony w  § 1 powoduje skutki prawne tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości, 
że dotarło do  adresata we właściwej treści i  w odpowiednim terminie.  
Rozdział 7  
Przywrócenie terminu  
Art. 161. (uchylony)  
Art. 162. § 1. W  razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawd o-
podobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.  
§ 2. Podanie o  przywrócenie terminu należy wnieść w  ciągu 7  dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. 
Jednocześnie z  wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.  
§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w  § 2 jest niedopuszczalne.  
§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się do terminów procesowych.  
Art. 163. § 1. W  sprawie przywrócenia terminu postanawia właściwy w  sprawie organ podatkowy.  
§ 2. W sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwoł ania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ podatkowy 
właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.  
§ 3. Na postanowienie, o  którym mowa w  § 1, służy zażalenie.  
Art. 164. Przed rozpatrzeniem podania o  przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lu b zażalenia organ poda t-
kowy pierwszej instancji, na żądanie strony, może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia.  
                                                           
186) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 52 ustawy, o które j mowa w odnośniku  4. 
187) Dodany przez art. 44  pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 122 – Poz. 900 
 
 Rozdział 8  
Wszczęcie postępowania  
Art. 165. § 1. Postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z  urzędu.  
§ 2. Wszczęcie post ępowania z  urzędu następuje w  formie postanowienia.  
§ 3. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu,  
z zastrzeżeniem  art. 165a.  
§ 3a. O wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron organ podatkowy zawiadamia wszystkie pozostałe osoby 
będące stroną w  sprawie.  
§ 3b. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest 
dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu podatkowego.  
§ 4. Datą wszczęcia postępowania z  urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o  wszczęciu postępowania.  
§ 5. Przepisów  § 2 i § 4 nie stosuje się do postępowania w  sprawie:  
1) ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z  odrębnymi przepisami ustala ne są corocznie, jeżeli stan faktyc z-
ny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie;  
2) umorzenia zaległości podatkowych w  przypadkach, o  których mowa  w art. 67d § 1; 
3) nadania decyzji rygoru natyc hmiastowej wykonalności;  
4) zabezpieczenia ; 
5) zaliczenia wpłaty, nadpłaty lub zwrotu podatku;  
6) wstrzymania wykonania decyzji;  
7) wygaśnięcia decyzji.  
§ 6. W postępowaniu przed organem podatkowym  w sprawach dotyczących podatku od towarów  i usług oraz  podatku 
akcyzowego  z tytułu importu towarów, prowadzonym  w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości  w zgłoszeniu celnym 
przed zwolnieniem towaru, nie wydaje się postanowienia  o wszczęciu postępowania. Za datę  wszczęcia postępowania 
przyjmuje się datę przyjęc ia zgłoszenia celnego.  
§ 7. Organ podatkowy nie wydaje postanowienia  o wszczęciu postępowania  w przypadku złożenia:  
1) zeznania podatkowego przez podatników podatku od spadków  i darowizn;  
2) informacji przez podatników podatku od nieruchomości, podatku rol nego  i podatku leśnego;  
3) deklaracji do wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów  z działów specjalnych produkcji rolnej  przez 
podatników podatku dochodowego od osób fizycznych ; 
4)188)  informacji o  schemacie podatkowym.  
§ 8. W przypadkach wymieniony ch w § 7 za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się odpowiednio datę  złożenia 
zeznania, deklaracji lub informacji.  
§ 9.189) Organ podatkowy przekazuje informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, 
przy pierwszej czynności skierow anej do strony, chyba że strona posiada te informacje, a ich zakres lub treść nie 
uległy zmianie.  
Art. 165a.  § 1. Gdy żądanie, o  którym mowa  w art. 165, zostało wniesione prz ez osobę niebędącą stroną lub  z jakic h-
kolwiek  innych przyczyn postępowanie nie moż e być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o  odmowie 
wszczęcia postępowania.  Przepis art. 165 § 9 stosuje się odpowiednio.190) 
§ 2. Na postanowienie, o  którym mowa w  § 1, służy zażalenie.   
Art. 165b.  § 1. W  przypadku ujawnienia przez kontrolę podat kową nieprawidłowości co do wywiązywania się przez 
kontrolowanego z  obowiązków wynikających z  przepisów prawa podatkowego oraz niezłożenia przez podatnika deklaracji 
lub niedokonania przez niego korekty deklaracji w  całości uwzględniającej ujawnione niepra widłowości, organ podatkowy 
wszczyna postępowanie podatkowe w  sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej, nie później niż w  terminie 
6 miesięcy od zakończenia kontroli.  
                                                           
188) Dodany przez art. 3 pkt 53 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
189) Dodany pr zez art. 44 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku  1. 
190) Zdanie drugie dodane przez art. 44 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 123 – Poz. 900 
 
 § 2. Przepisu § 1 nie stosuje się w  przypadku, gdy złożone przez kontrolowaneg o wyjaśnienia lub zastrzeżenia do pr o-
tokołu kontroli zostały w  całości uwzględnione przez kontrolujących.  
§ 3. W przypadku, o  którym mowa w  § 1, postępowanie podatkowe może być wszczęte także po upływie 6  miesięcy 
od zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli : 
1) podatnik dokona ponownej korekty deklaracji, w  której nie zostaną uwzględnione nieprawidłowości ujawnione 
w kontroli podatkowej;  
2) organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniające wszczęcie 
postępowania p odatkowego.  
Art. 165c. § 1. Nie wszczyna się postępowania podatkowego, gdy wskutek objęcia danego okresu rozliczeniowego  
powtórną kontrolą podatkową ujawniono  w jej trakcie wyłącznie nieprawidłowości co do stosowania,  w odniesieniu  do 
danego towaru lub dan ej usługi, stawki podatku od towarów  i usług, innej niż stawka podstawowa  w rozumieniu  przepisów  
o podatku od towarów  i usług, które to nieprawidłowości, przy weryfikacji prawidłowości stosowania  stawki  w odniesieniu 
do tego towaru lub tej usługi, potwierd zonej  w protokole kontroli, nie zostały  w trakcie poprzedniej  kontroli ujawnione.  
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się  w przypadku, gdy:  
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;  
2) protokół kont roli został sporządzony  w wyniku przestępstwa;  
3) po sporządzeniu protokołu kontroli  z poprzedniej kontroli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności  fak-
tyczne lub nowe dowody nieznane organowi podatkowemu  w chwili przeprowadzania kontroli,  w tym wskazujące  na 
wystąpienie nadużycia prawa,  o którym mowa  w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 1 1 marca 200 4 r. o podatku  od towarów 
i usług;  
4) w protokole kontroli zostały uwzględnione ustalenia wynikające  z decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie  zostały 
uchylone, zmienione, wygaszone lub stwierdzono ich nieważność, mogące mieć wpływ na dokonaną  ocenę prawną 
sprawy będącej przedmiotem kontroli;  
5) przed poprzednią kontrolą została opublikowana interpretacja ogólna lub zostały zamieszczone objaśnienia podatk o-
we, których przedmiotem jest stosowanie właściwej stawki podatku od towarów  i usług  w odniesieniu do  dostawy d a-
nego towaru lub świadczenia danej usługi.  
§ 3. W przypadku,  o którym mowa  w § 1, protokół  z powtórnej kontroli zawiera szczegółowy opis ustaleń dokon a-
nych  w trakcie poprzedniej kontroli wraz  z oceną prawną sprawy dokonaną  w trakcie powtórnej kontroli.  
§ 4. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do okresów rozliczeniowych innych niż okres objęty powtórną kontrolą,  nie 
dłużej jednak niż do dnia opublik owania interpretacji ogólnej lub zamieszczenia objaśnień podatkowych,  z uwzględni e-
niem których można dokonać innej oceny prawnej sprawy niż dokonana  w protokole poprzedniej kontroli.  
§ 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do okresów rozliczeniowych następującyc h po okresie,  w którym  w ramach  powtórnej 
kontroli podatkowej stwierdzono, że poprzednie ustalenie prawidłowości stosowania stawki podatku od  towarów  i usług 
w odniesieniu do danego towaru lub danej usługi potwierdzonej  w protokole kontroli było nieprawidł owe.  
Art. 166. § 1. W  sprawach, w  których prawa i  obowiązki stron wynikają z  tego samego stanu faktycznego oraz z  tej 
samej podstawy prawnej i  w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i  prowadzić jedno postęp o-
wanie dotyczące więcej ni ż jednej strony.  
§ 2. W sprawie połączenia postępowań organ podatkowy wydaje postanowienie, na które służy zażalenie.  
Art. 166a.  Organ podatkowy może,  w drodze postanowienia, połączyć oddzielne postępowania  w sprawach  dotycz ą-
cych podatku od towarów  i usług  oraz podatku akcyzowego  z tytułu importu towarów  w celu ich łącznego  rozpatrzenia, 
jeżeli dotyczą tej samej osoby  i są ze sobą  w związku.  
Art. 167. § 1. Do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o  rozszerzenie zakresu 
żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z  tej samej podstawy prawnej co dotych -
czasowe, pod warunkiem że dotyczy tego samego stanu faktycznego. Termin określony  w art. 139 § 1 biegnie na nowo od 
dnia rozszerzenia zakresu  lub zgłoszenia nowego żądania.  
§ 2. Odmowa uwzględnienia żądania w  sprawie zmiany zakresu postępowania następuje w  drodze postanowienia. 
Nieuwzględnione żądanie wszczyna odrębne postępowanie podatkowe; przepisy  art. 165 § 1–3b stosuje się odpowiednio.  
Art. 168. § 1. Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być wnoszone pise m-
nie lub ustnie do protokołu, a  także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę poda w-
czą organu podatkowego, utworzo ną na podstawie ustawy z  dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmi o-
tów realizujących zadania publiczne, lub portal podatkowy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 124 – Poz. 900 
 
 § 1a. Podania organów administracji publicznej są wnoszone za pomocą środków komunikacji elektronicznej  przez 
elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, chyba że wystąpią problemy techniczne  uniemożliwiające wnosz e-
nie pism  w tej formie.  W takim przypadku podanie wnosi się  w formie pisemnej.  
§ 2. Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie o soby, od której pochodzi, oraz jej  adres (mie j-
sca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do  doręczeń w  kraju, 
identyfikator podatkowy,  a w przypadku nierezydentów – numer  i serię paszportu lub innego  dokumentu stwierdzającego 
tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny,  o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego,  a także czynić zadość innym 
wymogom ustalonym  w przepisach szczególnych.  
§ 3. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokółu powinno być podpisane przez wnoszącego, a  protokół p o-
nadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, 
podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o  tym wzmiankę obo k podpisu.  
§ 3a. Podanie wniesione  w formie dokumentu elektronicznego powinno:  
1)24) być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym , podpisem zaufanym albo podpisem osobistym ; 
2) zawierać dane w  ustalonym formacie, za wartym we wzorze podania określonym w  odrębnych przepisach, jeżeli te 
przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru;  
3) zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie.  
§ 3b. Jeżeli podanie, o  którym mowa w  § 3a, nie zawiera adresu elektronicz nego, organ podatkowy przyjmuje, że 
właściwym jest adres elektroniczny, z  którego nadano podanie wniesione w  formie dokumentu elektronicznego, a  gdy 
wniesiono je w  innej formie i  zawiera ono żądanie, o  którym mowa  w art. 144a § 1 pkt 2, doręczenie pism nas tępuje na 
adres wskazany zgodnie z  § 2, przy czym w  pierwszym piśmie poucza się o  warunku podania adresu elektronicznego 
w żądaniu doręczania pism środkami komunikacji elektronicznej.  
§ 4. Organ podatkowy obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania, jeż eli wnoszący tego zażąda. W  przypadku 
wniesienia podania w  formie dokumentu elektronicznego, organ obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania przez 
doręczenie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.  
§ 4a. Urzę dowe poświadczenie odbioru podania wniesionego  w formie dokumentu elektronicznego zawiera:  
1) informację o  tym, że pisma w  sprawie będą doręczane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;  
2) pouczenie o  prawie do rezygnacji z  doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o  którym mowa  
w art. 144a § 1b. 
§ 5. (uchylony)  
Art. 169. § 1. Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnosz ą-
cego podanie do usunięcia braków w  terminie 7  dni, z  pouczeniem,  że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozost a-
wienie podania bez rozpatrzenia.  
§ 1a. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia je bez rozpatrzenia. W  tym przypadku nie dokonuje się 
wezwania, o  którym mowa w  § 1, oraz nie wydaje postanowienia, o którym mowa w  § 4. 
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z  odrębnymi przepisami powinny 
zostać uiszczone z  góry.  
§ 3. Organ podatkowy rozpatrzy jednak podanie niespełniające warunku, o  którym mowa w  § 2, jeż eli: 
1) za niezwłocznym rozpatrzeniem podania przemawia interes publiczny lub ważny interes strony;  
2) wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin zawity;  
3) podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą.  
§ 4. Organ podatkowy wyd aje postanowienie o  pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.  
Art. 170. § 1. Jeżeli organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w  sprawie, powinien ni e-
zwłocznie przekazać je organowi właściwemu, zawiadamiaj ąc o tym wnoszącego podanie.  
§ 1a.191) Zawiadomienie o przekazaniu podania zawiera również informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 
i 2 rozporządzenia 2016/679, w zakresie danych przetwarzanych przez organ przekazujący, chyba że wnoszący 
podanie posiada t e informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.  
§ 2. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za 
wniesione z  zachowaniem terminu.  
                                                           
191) Dodany przez art. 44  pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku  1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 125 – Poz. 900 
 
 Art. 171. § 1. Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podle gających załatwieniu przez różne organy, organ podatkowy, 
do którego wniesiono podanie, rozpatruje sprawę należącą do jego właściwości. Równocześnie organ podatkowy zawi a-
damia wnoszącego podanie, że w  sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właś ciwego organu, informując go 
o treści § 2. Do zawiadomienia stosuje się odpowiednio przepis art. 170 § 1a.192) 
§ 2. Jeżeli organ podatkowy otrzyma podanie złożone zgodnie z  zawiadomieniem, o  którym mowa w  § 1, w terminie 
14 dni od dnia doręczenia zawiadomien ia, podanie uważa się za złożone w  dniu wniesienia pierwszego podania, z  tym że 
nie wywołuje ono skutków w  postaci skrócenia terminów określonych  w art. 139 § 1 i 3. 
§ 2a. Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw, w  tym spraw niepodlegających załatwieniu przez o rgany podatkowe, organ 
podatkowy, do którego wniesiono podanie, zawiadamia wnoszącego, że w  tych sprawach powinien wnieść odrębne pod a-
nie do właściwego organu, informując go o  treści  art. 66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.  
§ 3. Jeżeli podanie w niesiono do organu niewłaściwego, a  organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych 
zawartych w  podaniu, albo gdy z  podania wynika, że właściwym w  sprawie jest sąd, organ podatkowy zwraca podanie 
osobie, która je wniosła, z  odpowiednim pouczeniem. Zwrot podania następuje w  formie postanowienia, na które służy 
zażalenie.  
§ 4. Organ podatkowy nie może zwrócić podania z  tej przyczyny, że właściwy jest sąd powszechny, jeżeli w  tej spr a-
wie sąd uznał się za niewłaściwy.  
Rozdział 9  
Metryki, protokoły i  adnotacje  
Art. 171a.  § 1. W  aktach sprawy zakłada się metrykę sprawy w  formie pisemnej lub elektronicznej.  
§ 2. W treści metryki sprawy wskazuje się wszystkie osoby, które uczestniczyły w  podejmowaniu czynności  
w postępowaniu podatkowym oraz określa się wszys tkie podejmowane przez te osoby czynności wraz z  odpowiednim 
odesłaniem do dokumentów zachowanych w  formie pisemnej lub elektronicznej określających te czynności.  
§ 3. Metryka sprawy, wraz z  dokumentami do których odsyła, stanowi obowiązkową część akt spra wy i jest na bież ą-
co aktualizowana.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w  drodze rozporządzenia, wzór i  sposób prowadzenia 
metryki sprawy, uwzględniając treść i  formę metryki określoną w  § 1 i 2 oraz obowiązek bieżącej aktualizacj i metryki, 
a także, aby w  oparciu o  treść metryki było możliwe ustalenie treści czynności w  postępowaniu podatkowym podejmow a-
nych w  sprawie przez poszczególne osoby.  
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w  drodze rozporządzenia, rod zaje spraw, w  których 
obowiązek prowadzenia metryki sprawy jest wyłączony ze względu na nieproporcjonalność nakładu środków koniecznych 
do prowadzenia metryki w  stosunku do prostego i  powtarzalnego charakteru tych spraw.  
§ 6. Przepisy § 4 i 5 stosuje się o dpowiednio do postępowań uregulowanych w  odrębnych przepisach, do których 
mają zastosowanie przepisy niniejszego działu.  
Art. 172. § 1. Organ podatkowy sporządza zwięzły protokół z  każdej czynności postępowania mającej istotne zn a-
czenie dla rozstrzygnięcia  sprawy, chyba że czynność została w  inny sposób utrwalona na piśmie.  
§ 2. W szczególności sporządza się protokół:  
1) przyjęcia wniesionego ustnie podania;  
2) przesłuchania strony, świadka i  biegłego;  
3) oględzin i  ekspertyz dokonywanych przy udziale praco wnika organu podatkowego;  
4) ustnego ogłoszenia postanowienia;  
5) rozprawy.  
Art. 173. § 1. Protokół sporządza się tak, aby z  jego treści wynikało, kto, kiedy, gdzie i  jakich czynności dokonał, kto 
i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i  w jaki spo sób w  wyniku tych czynności ustalono i  jakie uwagi zgłosiły 
obecne osoby.  
§ 2. Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w  czynności urzędowej, które powinny 
następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby na leży omówić w  protokóle.  
                                                           
192) Zdanie trzecie dodane przez art. 44 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 126 – Poz. 900 
 
 Art. 174. § 1. Protokół przesłuchania powinien być odczytany i  przedłożony do podpisu osobie zeznającej ni e-
zwłocznie po złożeniu zeznania.  
§ 2. W protokółach przesłuchania osoby, która złożyła zeznanie w  języku obcym, należy podać w przekładzie na 
język polski treść złożonego zeznania oraz wskazać osobę i  adres tłumacza, który dokonał przekładu. Tłumacz powinien 
podpisać protokół przesłuchania.  
Art. 175. Organ podatkowy może zezwolić na dołączenie do protokółu zeznania na piśmie pod pisanego przez zezn a-
jącego oraz innych dokumentów mających znaczenie dla sprawy.  
Art. 176. Skreśleń i  poprawek w  protokóle należy tak dokonywać, aby wyrazy skreślone i  poprawione były czytelne. 
Dokonanie skreśleń i  poprawek powinno być potwierdzone w  proto kóle przed jego podpisaniem.  
Art. 177. § 1. Czynności organu podatkowego, z  których nie sporządza się protokółu, a  które mają znaczenie dla 
sprawy lub toku postępowania, utrwala się w  aktach w  formie adnotacji podpisanej przez pracownika dokonującego tych 
czynności.  
§ 2. Adnotacja może być sporządzona w  formie dokumentu elektronicznego.  
Rozdział 10  
Udostępnianie akt  
Art. 178. § 1. Strona ma prawo wglądu  w akta sprawy, sporządzania  z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii  
przy wykorzystaniu własnych p rzenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania.  
§ 2. Czynności określone w  § 1 dokonywane są w  lokalu organu podatkowego w  obecności pracownika tego organu.  
§ 3. Strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelni onych odpisów akt sprawy albo  uwierzytelnienia 
kopii akt sprawy.  
§ 4. Organ podatkowy może zapewnić stronie dokonanie czynności, o  których mowa w  § 1, w swoim systemie tele -
informatycznym, po identyfikacji strony w  sposób, o  którym mowa  w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy  z dnia 17  lutego 2005  r. 
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
Art. 179. § 1. Przepisów  art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w  aktach sprawy dokumentów zawierających i n-
formacje niejawne, a  także do in nych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z  akt sprawy ze względu na interes 
publiczny.  
§ 2. Odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z  dokumentami, o  których mowa w  § 1, sporządzania z  nich not a-
tek, kopii i  odpisów, uwierzytelniania odpisów i  kopii  lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w  drodze post a-
nowienia.  
§ 3. Na postanowienie, o  którym mowa w  § 2, służy zażalenie.  
Art. 179a.193) Przepis art. 178 § 1 nie narusza prawa osoby, której dane dotyczą, do skorzystania z uprawnień 
wynikających z  art. 15 rozporządzenia 2016/679.  
Rozdział 11  
Dowody  
Art. 180. § 1. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a  nie jest 
sprzeczne z  prawem.  
§ 2. Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w  drodze 
zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności 
karnej za fałszywe zeznania; przepis  art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.  
§ 3. Jeżeli zachodzi uzasadni one przypuszczenie, że strona będąca osobą fizyczną nie ujawniła wszystkich obrotów  
lub przychodów mających znaczenie dla określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, organ  podatkowy 
może zwrócić się do strony  o złożenie oświadczenia  o stanie majątkowym na określony dzień. Oświadczenie to składane 
jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Organ podatkowy, zwracając się  o złożenie oświadcz e-
nia, uprzedza stronę  o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.  
§ 4. Przepis  § 3 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych będących wspólnikami spółki nieposiadającej osobo -
wości  prawnej będącej stroną postępowania.  
                                                           
193) Dodany przez art. 44 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 127 – Poz. 900 
 
 Art. 181. Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje  złożone 
przez st ronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje  podatk o-
we oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej,  czynności 
sprawdzających, kontroli podatkowe j lub kontroli celno -skarbowej oraz materiały zgromadzone  w toku postępowania ka r-
nego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.  
Art. 181a.  § 1. Podanie lub deklaracja odwzorowane cyfrowo są równoważne pod względem skutk ów prawnych p o-
daniu  i deklaracji złożonym  w formie pisemnej.  
§ 2. Przepis § 1 nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko podaniu lub deklaracji odwzorowanym 
cyfrowo.  
§ 3. Wydruk podania lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo zawiera identyfikato r tego podania lub deklaracji nad a-
wany przez system teleinformatyczny Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  
Art. 182. § 1. Jeżeli  z dowodów zgromadzonych  w toku postępowania podatkowego wynika potrzeba uzupełnienia 
tych dowodów lub ich porównania  z infor macjami pochodzącymi  z banku, bank jest obowiązany na pisemne żądanie n a-
czelnika urzędu skarbowego,  a w toku postępowania odwoławczego na żądanie dyrektora izby administracji skarbowej, 
zwanych dalej „upoważnionymi organami podatkowymi”, do sporządzenia  i przekazania informacji dotyczących strony 
postępowania  w zakresie:  
1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a  także obrotów 
i stanów tych rachunków;  
2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papier ów wartościowych, liczby tych rachunków, a  także obr o-
tów i  stanów tych rachunków;  
3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczek pieniężnych, a  także umów depozytowych;  
4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,  a także obrotu tymi papi e-
rami wartościowymi;  
5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.  
§ 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do zakładów ubezpieczeń, funduszy inwestycyjnych, dobrowolnych fund u-
szy emerytalnych i  banków prowadzących działalność maklerską, w  zakresie prowadzonych indywidualnych kont emer y-
talnych oraz indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego, a  także do domów maklerskich oraz spółdzielczych kas 
oszczędnościowo -kredytowych.  
§ 3. Towarzystwa funduszy inwestycyjnych na pisemne żądanie upoważnionego organu podatkowego są  obowiązane 
do sporządzania informacji  o umorzonych jednostkach uczestnictwa. Przepis § 1 w części dotyczącej  wystąpienia 
z żądaniem stosuje się odpowiednio.  
§ 3a. Podmioty prowadzące rachunki zbiorcze  w rozumieniu przepisów ustawy  z dnia 2 9 lipca 200 5 r. o obrocie 
instrumentami finansowymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244  oraz z 2019 r. poz. 730 ), na pisemne żądanie 
upoważnionego  organu podatkowego są obowiąz ane do sporządzania informacji  o wysokości dochodów (przychodów)  
przekazanych na rzecz podatników uprawnionych  z papierów wartościowych zapisanych na takich rachunkach  oraz 
o kwocie pobranego podatku. Przepis § 1 w części dotyczącej wystąpienia  z żądaniem stosuje się odpowiednio.  
§ 4. Żądanie udzielenia informacji, o  którym mowa w  § 1, następuje w  drodze postanowienia.  
§ 5. Udzielenie informacji następuje nieodpłatnie.  
§ 6. Informacje mogą być przekazane  w postaci elektronicznej. Przepis  art. 168 § 3a pkt 1 stosuje się odpowiednio.  
Art. 183. Z żądaniem sporządzenia  i przekazania informacji,  o których mowa  w art. 182, upoważniony organ poda t-
kowy  może wystąpić po uprzednim wezwaniu do udzielenia informacji  z tego zakresu albo do upoważnienia tego organu  
do wys tąpienia do instytucji finansowych  o przekazanie tych informacji,  a strona  w wyznaczonym terminie:  
1) nie udzieliła informacji;  
2) nie upoważniła tego organu podatkowego do wystąpienia do instytucji finansowych  o przekazanie informacji,  lub 
3) udzieliła in formacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z  informacjami pochodzącymi z  instytucji fina n-
sowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 128 – Poz. 900 
 
 Art. 184. § 1. Upoważniony organ podatkowy, występując  z żądaniem,  o którym mowa  w art. 182, powinien zwracać  
szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi  a ich klientami.  
§ 1a. Jeżeli umowa  z bankiem lub inną instytucją finansową została zawarta przez podatnika wspólnie  z innymi po d-
miotami, bank nie przekazuje informacji dotyczących podmiotów, których nie dotyczy ż ądanie  upoważnionego organu 
podatkowego.  
§ 2. W żądaniu określa się zakres informacji, okres, którego informacje mają dotyczyć, oraz termin ich  przekazania.  
§ 2a. Żądanie oznacza się klauzulą: „Tajemnica skarbowa”,  a jego przekazanie następuje  w trybie prz ewidzianym  dla 
dokumentów zawierających informacje niejawne  o klauzuli „zastrzeżone”.  
§ 3. Żądanie zawiera ponadto:  
1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania informacji objętych żądaniem;  
2) dowody potwierdzające, że strona:  
a) odmówiła  udzielenia informacji lub  
b) nie wyraziła zgody na udzielenie upoważnionemu organowi podatkowemu upoważnienia do zażądania tych info r-
macji,  lub 
c) w terminie określonym przez upoważniony organ podatkowy nie udzieliła informacji albo upoważnienia.  
§ 4. (uchylony)  
Art. 185. Instytucje finansowe wymienione  w art. 182 odmawiają udzielenia informacji, jeżeli żądanie upoważnion e-
go organu podatkowego nie spełnia wymogów określonych  w art. 184 § 2 i 3. 
Art. 186. (uchylony)  
Art. 187. § 1. Organ podatkowy jest obowi ązany zebrać i  w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.  
§ 2. Organ podatkowy może w  każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie 
dotyczące przeprowadzenia dowodu.  
§ 3. Fakty powszechnie znane oraz fakty zna ne organowi podatkowemu z  urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane 
organowi podatkowemu z  urzędu należy zakomunikować stronie.  
Art. 188. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są ok o-
liczności mające znac zenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.  
Art. 189. § 1. Organ podatkowy może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodu będącego w  jej posiadaniu.  
§ 2. Termin ustala się uwzględniając charakter dowodu i  stan postępowania, przy czym nie może on być krótszy niż 
3 dni. 
§ 3. Organ podatkowy może żądać od strony przedstawienia tłumaczenia na język polski sporządzonej  w języku 
obcym dokumentacji przedłożonej przez stronę. Czynności te strona jest obowiązana wyk onać na własny  koszt.  
Art. 190. § 1. Strona powinna być zawiadomiona o  miejscu i  terminie przeprowadzenia dowodu z  zeznań świadków, 
opinii biegłych lub oględzin przynajmniej na 7  dni przed terminem.  
§ 2. Strona ma prawo brać udział w  przeprowadzaniu dowodu , może zadawać pytania świadkom i  biegłym oraz skł a-
dać wyjaśnienia.  
Art. 191. Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność 
została udowodniona.  
Art. 192. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnion ą, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się 
co do przeprowadzonych dowodów.  
Art. 193. § 1. Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i  w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika 
z zawartych w  nich zapisów.  
§ 2. Księgi podatkowe uważa się za rzet elne, jeżeli dokonywane w  nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.  
§ 3. Za niewadliwe uważa się księgi podatkowe prowadzone zgodnie z  zasadami wynikającymi z  odrębnych przepisów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 129 – Poz. 900 
 
 § 4. Organ podatkowy nie uznaje za dowód w  rozumieniu przepisu § 1 ksiąg  podatkowych, które są prowadzone ni e-
rzetelnie lub w  sposób wadliwy.  
§ 5. Organ podatkowy uznaje jednak za dowód księgi podatkowe, które prowadzone są w  sposób wadliwy, jeżeli 
wady nie mają istotnego znaczenia dla sprawy.  
§ 6. Jeżeli organ podatkowy stwier dzi, że księgi podatkowe są prowadzone nierzetelnie lub w  sposób wadliwy, to 
w protokóle badania ksiąg określa, za jaki okres i  w jakiej części nie uznaje ksiąg za dowód tego, co wynika z  zawartych 
w nich zapisów.  
§ 7. Odpis protokółu, o  którym mowa w  § 6, organ podatkowy doręcza stronie.  
§ 8. Strona, w  terminie 14  dni od dnia doręczenia protokółu, może wnieść zastrzeżenia do zawartych w  nim ustaleń, 
przedstawiając jednocześnie dowody, które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opod at-
kowania.  
Art. 193a.  § 1. W przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, organ  poda t-
kowy może żądać przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków  komunikacji 
elektronicznej lub na infor matycznych nośnikach danych,  w postaci elektronicznej odpowiadającej  strukturze logicznej,  
o której mowa  w § 2, wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres, którego dotyczą.  
§ 2. Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów ks ięgowych,  z uwzględnieniem mo ż-
liwości wytworzenia jej  z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców  oraz automatycznej 
analizy danych, jest dostępna  w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej  urzędu obsługującego mi nistra 
właściwego do spraw finansów publicznych.  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, sposób przesyłania  za 
pomocą środków komunikacji elektronicznej ksiąg podatkowych, części tych ksiąg oraz dowodów księgo wych  w postaci 
elektronicznej oraz wymagania techniczne dla informatycznych nośników danych, na których księgi, części  tych ksiąg oraz 
dowody księgowe mogą być zapisane  i przekazywane, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności  
i niezaprzeczalności danych zawartych  w księgach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym  dostępem.  
Art. 194. § 1. Dokumenty urzędowe sporządzone w  formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego 
organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co z ostało w  nich urzędowo stwierdzone.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne jednostki, jeżeli na 
podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania.  
§ 3. Przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości  przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom wymienionym 
w tych przepisach.  
Art. 194a.  § 1. Jeżeli dokument znajduje się w  aktach organu lub jednostki, o  których mowa  w art. 194 § 1 i 2, 
wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ lub jedno stkę odpis lub wyciąg z  dokumentu. Organ 
podatkowy zażąda udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może. Gdy organ podatkowy uzna za 
konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o  jego dostarczenie.  
§ 2.194) Zamiast orygi nału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z  oryginałem została 
poświadczona przez notariusza albo przez występującego w  sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą 
prawnym lub doradcą podatkowym. Zdanie pierwsze nie narusza przepisów rozdziału 7b ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. 
o podatku dochodowym od osób fizycznych, art.  26b oraz rozdziału 6a ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku doch o-
dowym od osób prawnych w  zakresie, w  jakim te przepisy przewidują złożenie doku mentów drogą elektroniczną.  
§ 2a. Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony  w formie dokumentu elektronicznego, poświadczenia jego zgodności  
z oryginałem,  o którym mowa  w § 2, dokonuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego , podpisu zauf a-
nego albo podpisu osobistego .24) Odpisy dokumentów poświadczane elektronicznie są sporządzane  w formatach danych 
określonych  w przepisach wydanych na podstawie  art. 18 pkt 1 ustawy  z dnia 1 7 lutego  2005 r. o informatyzacji d ziałal -
ności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
§ 3. Zawarte w  odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z  oryginałem przez występującego w  sprawie pełnomo c-
nika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego.  
§ 4. Jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, organ podatkowy zażąda od strony, składającej odpis dok u-
mentu, o  którym mowa w  § 2, przedłożenia oryginału tego dokumentu.  
                                                           
194) W brzmieniu ustal onym przez art. 3 pkt 54 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 130 – Poz. 900 
 
 Art. 195. Świadkami nie mogą być:  
1) osoby niezdolne do postrzega nia lub komunikowania swych spostrzeżeń;  
2) osoby obowiązane do zachowania w  tajemnicy informacji niejawnych na okoliczności objęte tajemnicą, jeżeli nie 
zostały, w  trybie określonym obowiązującymi przepisami, zwolnione od obowiązku zachowania tej tajemnic y; 
3) duchowni prawnie uznanych wyznań – co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi.  
Art. 196. § 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w  charakterze świadka, z  wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, 
zstępnych i  rodzeństwa strony oraz powinowatych pierwszego st opnia, jak również  osób pozostających ze stroną  
w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy zeznań trwa także po ustaniu małżeństwa, przysposobi e-
nia, opieki lub kurateli.  
§ 2. Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogł aby narazić jego lub jego bliskich wymi e-
nionych w  § 1 na odpowiedzialność karną, karną skarbową albo spowodować naruszenie obowiązku zachowania ustawowo 
chronionej tajemnicy zawodowej.  
§ 3. Przed odebraniem zeznania organ podatkowy poucza świadka o  prawie odmowy zeznań i  odpowiedzi na pytania 
oraz uprzedza o  odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.  
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w  porozumieniu z  Minis trem Sprawiedliwości określi,  
w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania oraz przechowywania protokołów zeznań obejmujących okoliczności, na 
które rozciąga się obowiązek ochrony informacji niejawnych lub dochowania tajemnicy zawodowej.  
Art. 197. § 1. W  przypadku gdy w  sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może po wołać na 
biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w  celu wydania opinii.  
§ 2. Powołanie na biegłego następuje z  urzędu, jeżeli opinii biegłego wymagają przepisy prawa podatkowego.  
§ 3. Do wyłączenia biegłego stosuje się odpowiednio przepisy  art. 130 § 1 i 2. W  pozostałym zakresie do biegłych 
stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków.  
Art. 198. § 1. Organ podatkowy może w  razie potrzeby przeprowadzić oględziny.  
§ 2. Jeżeli przedmiot oględzin znajduje się  u osób trzecich, osoby te są obowi ązane, na wezwanie organu podatkow e-
go, do okazania tego przedmiotu.  
Art. 199. Organ podatkowy może przesłuchać stronę po wyrażeniu przez nią zgody. Do przesłuchania strony stosuje 
się przepisy dotyczące świadka, z  wyłączeniem przepisów o  środkach przymusu.  
Art. 199a.  § 1. Organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i  cel 
czynności, a  nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności.  
§ 2. Jeżeli pod pozorem dokonania czynności praw nej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi 
się z tej ukrytej czynności prawnej.  
§ 3. Jeżeli z  dowodów zgromadzonych w  toku postępowania, w  szczególności zeznań strony, chyba że strona odm a-
wia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do  istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z  którym zwi ą-
zane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o  ustalenie istnienia lub nieistnienia tego 
stosunku prawnego lub prawa.  
Art. 200. § 1. Przed wydaniem decyzji or gan podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia 
się w  sprawie zebranego materiału dowodowego.  
§ 2. Przepisu  § 1 nie stosuje się:  
1) w przypadkach przewidzianych  w art. 123 § 2 oraz w art. 165 § 5; 
2) w sprawach zabezpieczenia i  zastawu  skarbowego;  
3) w przypadku przewidzianym  w art. 165 § 7, jeżeli decyzja ma zostać wydana wyłącznie na podstawie danych  zawa r-
tych w złożonym zeznaniu, złożonej informacji lub deklaracji.  
§ 3.195) Przed wydaniem decyzji z  zastosowaniem art.  119a lub środków o graniczających umowne korzyści Szef Kr a-
jowej Administracji Skarbowej wyznacza stronie czternastodniowy termin do wypowiedzenia się w  sprawie zebranego 
materiału dowodowego, przedstawiając ocenę prawną sprawy, w  tym kwotę korzyści podatkowej, i  pouczając o  prawie 
skorygowania deklaracji.  
                                                           
195) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 55 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 131 – Poz. 900 
 
 § 4.196) Jeżeli po doręczeniu zawiadomienia, o  którym mowa w  § 3, organ podatkowy zmienił ocenę prawną sprawy 
lub wysokość korzyści podatkowej, a  strona nie skorzystała skutecznie z  uprawnienia określonego w  art. 81b §  1a 
w zakresie cofnięcia skutków unikania opodatkowania, organ podatkowy ponownie doręcza wskazane zawiadomienie, 
uwzględniając zmienioną ocenę prawną.  
§ 5.196) Przepisu §  3 nie stosuje się, jeżeli w  wyniku doręczenia zawiadomienia  stronie nie przysługiwałoby uprawni e-
nie wskazane w  art. 81b §  1a. 
Rozdział 11a  
Rozprawa  
Art. 200a.  § 1. Organ odwoławczy przeprowadzi w  toku postępowania rozprawę:  
1) z urzędu – jeżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego  sprawy przy udziale świa d-
ków lub biegłych albo w  drodze oględzin, lub sprecyzowania argumentacji prawnej prezentowanej przez stronę 
w toku postępowania;  
2) na wniosek strony.  
§ 2. Strona we wniosku o  przeprowadzenie rozprawy uzasadnia potrzebę przeprowadz enia rozprawy, wskazuje jakie 
okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione i  jakie czynności powinny być dokonane na rozprawie.  
§ 3. Organ odwoławczy może odmówić przeprowadzenia rozprawy, jeżeli przedmiotem rozprawy mają być okolic z-
ności niemające znaczenia  dla sprawy albo okoliczności te są wystarczająco potwierdzone innym dowodem.  
§ 4. W sprawie odmowy przeprowadzenia rozprawy wydaje się postanowienie.  
Art. 200b.  Termin rozprawy powinien być tak wyznaczony, aby doręczenie wezwania nastąpiło najpóźniej na 7  dni 
przed rozprawą.  
Art. 200c.  § 1. Rozprawą kieruje upoważniony do przeprowadzenia rozprawy pracownik organu odwoławczego.  
§ 2. Gdy postępowanie toczy się przed samorządowym kolegium odwoławczym, rozprawą kieruje przewodniczący 
albo wyznaczony członek te go kolegium.  
§ 3. W rozprawie uczestniczy upoważniony pracownik organu pierwszej instancji, od którego decyzji wniesiono 
odwołanie.  
Art. 200d.  § 1. Na rozprawie strona może składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i  zarzuty oraz przedst a-
wiać dowod y na ich poparcie. Ponadto strona może wypowiadać się co do wyników postępowania dowodowego.  
§ 2. Kierujący rozprawą może uchylić pytanie zadane uczestnikowi rozprawy, jeżeli nie ma ono istotnego znaczenia 
dla sprawy. Jednakże na żądanie strony należy zami eścić w  protokole treść uchylonego pytania.  
Rozdział 12  
Zawieszenie postępowania  
Art. 201. § 1. Organ podatkowy zawiesza postępowanie:  
1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;  
1a)197)  w razie zaprzestania peł nienia funkcji przez zarządcę sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego,  jeżeli 
postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego;  
2) gdy rozpatrzenie sprawy i  wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez  inny 
organ lub sąd;  
3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;  
4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;  
5) (uchylony)  
6) (uchylony) 
7) w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego  na decyzję uchylającą  w całości decyzję organu  pierwszej 
instancji  i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzającą  nieważność decyzji ; 
8) w razie wystąpienia  o opinię Rady.  
                                                           
196) Dodany przez art. 3 pkt 55 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
197) Dodany przez art. 78 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 132 – Poz. 900 
 
 § 1a. Organ podatkowy zawiesza postępowanie  w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej  do dnia, 
w którym decyzja,  o której mowa  w art. 108 § 2 pkt 2, stanie się ostateczna,  z zastrzeżeniem  art. 108 § 3 oraz art.  115 § 4. 
§ 1b. Organ podatkowy może zawiesić postępowanie:  
1) w razie wystąpienia , na podstawie ratyfikowanych umów  o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych  ratyfik o-
wanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów  innego państwa  
o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wys okości zobowiązania  podatkowego, jeżeli nie ma 
żadnych innych okoliczności poza objętymi wystąpieniem, które mogą być  przedmiotem dowodu, albo  
2) jeżeli wszczęta została procedura wzajemnego porozumiewania.  
§ 2. Postanowienie  w sprawie zawieszenia postępow ania organ podatkowy doręcza stronie lub jej spadkobiercom,  
z zastrzeżeniem § 2a. 
§ 2a.198) W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, 1a, 3 i 4, postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania poz o-
stawia się w aktach sprawy do czasu ustalenia spadkobierców, k uratora, zarządcy sukcesyjnego lub przedstawiciela strony.  
§ 3. Na postanowienie w  sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie.  
§ 4. W przypadkach,  o których mowa  w § 1b, zawieszenie postępowania może następować wielokrotnie,  z tym że 
okres łącznego z awieszenia postępowania nie może przekraczać 3 lat. 
Art. 202.199) Organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyn określonych w art. 201 § 1 pkt 1, 1a, 3, 4 i 8, nie 
podejmuje żadnych czynności, z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowa nia albo zabezpieczenie dowodu.  
Art. 203. § 1. Organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z  przyczyny określonej  w art. 201 § 1 pkt 2, wzywa 
równocześnie stronę do wystąpienia w  oznaczonym terminie do właściwego organu lub sądu o  rozstrzygnięcie zagadnie nia 
wstępnego, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w  tej sprawie do właściwego organu lub sądu.  
§ 2. Jeżeli strona nie wystąpiła do właściwego organu lub sądu w  wyznaczonym terminie, organ podatkowy z  urzędu 
zwróci się do właściwego organu lub sądu  o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego.  
Art. 204. § 1. Organ podatkowy, na wniosek strony, może zawiesić postępow anie w  sprawie udzielenia ulg  w zapła-
cie zobowiązań podatkowych.  
§ 2. Jeżeli w  ciągu 3  lat od daty zawieszenia postępowania strona nie zwróci  się o  jego podjęcie, żądanie wszczęcia 
postępowania uważa się za wycofane.  
§ 3. W postanowieniu o  zawieszeniu postępowania organ podatkowy poucza stronę o  treści § 2. 
Art. 204a.  (uchylony)  
Art. 205. § 1. Organ podatkowy podejmuje z  urzędu lub na wniosek s trony, w  drodze postanowienia, zawieszone p o-
stępowanie, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie.  
§ 2. Na postanowienie o  odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.  
Art. 205a.  § 1. Organ podatkowy podejmuje postępowani e z urzędu, gdy u stanie przyczyna zawieszenia,  w szczegó l-
ności:  
1)200)  w razie śmierci strony – po zgłoszeniu się lub po ustaleniu spadkobierców zmarłego albo zarządcy sukcesyjnego  
w sprawach objętych zarządem sukcesyjnym albo po ustanowieniu, w trybie okre ślonym odrębnymi  przepisami, kur a-
tora spadku;  
1a)201)  w razie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego – po zgłoszeniu się lub po ustaleniu spadkobierców zmarłego;  
1b)201)  w razie zaprzestania pełnienia funkcji przez zarządcę sukce syjnego, z którego udziałem toczyło się postępowanie  – 
po zgłoszeniu się lub po ustaleniu kolejnego zarządcy sukcesyjnego;  
2) w razie utraty zdolności do czynności prawnych – po ustanowieniu kuratora;  
3) w razie braku przedstawiciela ustawowego – po jego u stanowieniu;  
4) gdy rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd – 
w dniu powzięcia przez organ podatkowy wiadomości o  uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego to postępowanie.  
                                                           
198) W brzmieniu ustalonym przez art. 78 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
199) W brzmieniu ustalonym przez art. 78 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
200) W brzmieniu ustalonym przez art. 78 pkt 10 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
201) Dodany przez art. 78 pkt 10 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku  7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 133 – Poz. 900 
 
 § 2.202) Jeżeli w c iągu roku od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zgłoszą się lub  nie zost a-
ną ustaleni spadkobiercy zmarłej strony albo postępowanie nie zostanie podjęte z udziałem zarządcy  sukcesyjnego, organ 
podatkowy może zwrócić się do sądu o usta nowienie kuratora spadku, chyba że kurator taki  już wcześniej został ustan o-
wiony.  
Art. 206. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w  niniejszym dziale.  
Rozdział 13  
Decyzje  
Art. 207. § 1. Organ podatkowy orzeka w  sprawie w  drodze d ecyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią 
inaczej.  
§ 2. Decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w  inny sposób kończy postępowanie w  danej instancji.  
Art. 208. § 1. Gdy postępowanie z  jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w  szczególności w  razie 
przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o  umorzeniu postępowania.  
§ 2. Organ podatkowy może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o  to strona, na której żądanie postępowanie zostało  
wszczęte, a  nie sprzeci wiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi publicznemu.  
Art. 209. § 1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, w  tym wyraż e-
nia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w  innej formie, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.  
§ 2. Organ podatkowy załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o  zajęcie stanowiska, zawiadamia o  tym 
stronę.  
§ 3. Organ, do którego zwrócono się o  zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie 
później niż w  terminie 14  dni od dnia doręczenia wystąpienia o  zajęcie stanowiska.  
§ 4. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w  razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.  
§ 5. Zajęcie stanowiska przez ten orga n następuje w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie, o  ile odrębne 
przepisy nie stanowią inaczej.  
§ 6. W przypadku braku stanowiska w  terminie określonym w  § 3 stosuje się odpowiednio przepisy  art. 139–142. 
Art. 210. § 1. Decyzja zawiera:  
1) oznac zenie organu podatkowego;  
2) datę jej wydania;  
3) oznaczenie strony;  
4) powołanie podstawy prawnej;  
5) rozstrzygnięcie;  
6) uzasadnienie faktyczne i  prawne;  
7) pouczenie o  trybie odwoławczym – jeżeli od decyzji służy odwołanie;  
8)24) podpis osoby upoważnionej,  z podaniem jej imienia  i nazwiska oraz stanowiska służbowego,  a jeżeli decyzja  została 
wydana  w formie dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny , podpis zaufany albo podpis  
osobisty . 
§ 1a. Decyzja  w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego  w podatku od nieruchomości, podatku rolnym  lub p o-
datku leśnym,  w tym w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, sporządzana  z wykorzystaniem  systemu teleinform a-
tycznego, może zamiast podpisu własnoręcznego osoby  upoważnionej do jej wydania, zawierać  podpis mechanicznie o d-
twarzany tej osoby lub nadruk imienia  i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym  osoby upoważnionej do jej wydania.  
§ 2. Decyzja,  w stosunku do której może zostać wniesiona skarga do sądu administ racyjnego, zawiera pouczenie  
o możliwości wniesienia skargi.  
§ 2a. Decyzja nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu  w trybie przepisów  o postępowaniu egzek u-
cyjnym  w administracji zawiera również pouczenie  o odpowiedzialności karnej za usunięci e, ukrycie, zbycie, darowanie, 
zniszczenie, rzeczywiste lub pozorne obciążenie albo uszkodzenie składników  majątku strony, mające na celu udaremni e-
nie zabezpieczenia lub egzekucji obowiązku wynikającego  z tej decyzji.  
                                                           
202) W brzmieniu ustalonym przez art. 78 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7. 
  
Dziennik  Ustaw  – 134 – Poz. 900 
 
 § 2b.203) W decyzji wydanej z  zastosowan iem art.  119a lub środków ograniczających umowne korzyści organ poda t-
kowy wskazuje także wysokość zobowiązania podatkowego, nadpłaty, zwrotu podatku, straty podatkowej, niepobranego 
lub pobranego a  niewpłaconego przez płatnika podatku ustaloną albo określo ną w  związku z  zastosowaniem tych przep i-
sów lub tych środków.  
§ 2c. Decyzja organu podatkowego  w sprawie,  w której Rada wydała negatywną opinię, zawiera ustosunkowanie  się 
do tej opinii.  
§ 3. Przepisy prawa podatkowego mogą określać także inne składniki, k tóre powinna zawierać decyzja.  
§ 4. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w  szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, 
dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne 
zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z  przytoczeniem przepisów prawa.  
§ 5. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w  całości żądanie strony. Nie dotyczy to decyzji 
wydanej na skutek odwołania bądź na podstawie której przyznano ulgę w  zapłacie podatku.  
Art. 211. Decyzję doręcza się stronie na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.  
Art. 212. Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Decyzje, o  których 
mowa  w art. 67d, wiążą  organ podatkowy od chwili ich wydania.  
Art. 213. § 1. Strona może,  w terminie 1 4 dni od dnia doręczenia decyzji, zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzyg -
nięcia  lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania  zamieszczonego  
w decyzji pouczenia  w tych kwestiach.  
§ 2. Organ podatkowy może z  urzędu, w  każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w  zakresie, o  którym 
mowa w  § 1. 
§ 3. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w  drodze decyzji.  
§ 4. W przypadku wydania decyzji o  uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub ska r-
gi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji.  
§ 5. Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie. 
Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 214. Nie może szkodzić stronie błędne pouczenie  w decyzji co do prawa odwołania lub skargi do sądu  admin i-
stracyjnego albo brak takiego pouczenia.  
Art. 215. § 1. Organ podatkowy może, z  urzędu lub na żądanie strony, p rostować w  drodze postanowienia błędy 
rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w  wydanej przez ten organ decyzji.  
§ 2. Organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w  drodze post a-
nowienia wątpliwości co do treści de cyzji.  
§ 3. Na postanowienie w  sprawie sprostowania i  wyjaśnienia służy zażalenie.  
Rozdział 14  
Postanowienia  
Art. 216. § 1. W  toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia.  
§ 2. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w  toku post ępowania podatkowego, lecz nie ro z-
strzygają o  istocie sprawy, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.  
Art. 217. § 1. Postanowienie zawiera:  
1) oznaczenie organu podatkowego;  
2) datę jego wydania;  
3) oznaczenie strony albo innych osób biorącyc h udział w  postępowaniu;  
4) powołanie podstawy prawnej;  
5) rozstrzygnięcie;  
                                                           
203) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 56 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 135 – Poz. 900 
 
 6) pouczenie, czy i  w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego;  
7)24) podpis osoby upoważnionej,  z podaniem jej imi enia i nazwiska oraz stanowiska służbowego,  a jeżeli postanowienie  
zostało wydane  w formie dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny , podpis zaufany albo 
podpis  osobisty . 
§ 2. Postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i  prawne, jeże li służy na nie zażalenie lub skarga do sądu admin i-
stracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie.  
Art. 218. Postanowienie, od którego służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie lub 
za pomocą środk ów komunikacji elektronicznej.  
Art. 219. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy  art. 208, 21 0 § 2a i § 3–5 oraz art.  211–215, a  do postan o-
wień, na które przysługuje zażalenie, oraz postanowień, o  których mowa  w art. 228 § 1, stosuje się również  art. 240–249 oraz 
art. 252, z  tym że zamiast decyzji, o  których mowa  w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3, wydaje się postanowienie.  
Rozdział 15  
Odwołania  
Art. 220. § 1. Od decyzji organu podatkowego wydanej w  pierwszej instancji służy stronie odwołan ie tylko do jednej 
instancji.  
§ 2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia.  
Art. 221. § 1. W przypadku wydania decyzji  w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, 
dyrektora izby administracji skarbow ej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten 
sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy  o postępowaniu odwoławczym.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.  
Art. 221a.  § 1. W przypadku wydania  w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celn o-skarbowego decyzji,  
o której mowa  w art. 83 ust.  4 i 5 ustawy z  dnia 1 6 listopada 201 6 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, odwołanie od tej 
decyzji rozpatruje ten sam organ po datkowy, stosując odpowiednio przepisy  o postępowaniu odwoławczym.  
§ 2. W przypadku wydania  w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celno -skarbowego decyzji innej niż decyzja,  
o której mowa  w § 1, odwołanie od tej decyzji służy do dyrektora izby admi nistracji skarbowej właściwego dla kontrol o-
wanego  w dniu zakończenia postępowania podatkowego.  
§ 3. Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora izby administracji skarbowej zgodnie  z § 2, odwołanie służy do 
dyrektora izby administracji skarbowej właściwe go ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celn o-skarbowego, który 
wydał decyzję.  
Art. 222. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę 
i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać d owody uzasadniające to żądanie.  
Art. 223. § 1. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, 
który wydał decyzję.  
§ 2. Odwołanie wnosi się  w terminie 14  dni od dnia doręczenia:  
1) decyzji stronie;  
2) zawiadomien ia, o którym mowa  w art. 103 § 1. 
Art. 223a.  (uchylony)  
Art. 224. (uchylony)  
Art. 224a.  (uchylony)  
Art. 224b.  (uchylony)  
Art. 224c.  (uchylony)  
Art. 225. (uchylony)  
Art. 226. § 1. Jeżeli organ podatkowy, który wydał decyzję, uzna, że odwołanie wniesione prz ez stronę zasługuje na 
uwzględnienie w  całości, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.  
§ 2. Od nowej decyzji służy stronie odwołanie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 136 – Poz. 900 
 
 Art. 227. § 1. Organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z  aktami sprawy organowi 
odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  terminie 14  dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że 
w tym terminie wyda decyzję na podstawie  art. 226. 
§ 2. Organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować si ę do przed stawionych zarzutów  i po-
informować stronę o  sposobie ustosunkowania się do nich.  
Art. 228. § 1. Organ odwoławczy stwierdza w  formie postanowienia:  
1) niedopuszczalność odwołania;  
2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;  
3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających  z art. 222. 
§ 2. Postanowienia w  sprawach wymienionych w  § 1 są ostateczne.  
Art. 229. Organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z  urzędu, dodatkowe postępowanie w  celu 
uzupełnienia  dowodów i  materiałów w  sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał 
decyzję.  
Art. 230. (uchylony)  
Art. 231. (uchylony)  
Art. 232. § 1. Strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, z  zastrzeżenie m § 2. 
§ 2. Organ odwoławczy odmawia uwzględnienia cofnięcia odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozost a-
wienia w  mocy decyzji wydanej z  naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę.  
Art. 233. § 1. Organ odwoławczy wydaje decyzj ę, w której:  
1) utrzymuje w  mocy decyzję organu pierwszej instancji albo  
2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:  
a) w całości lub w  części – i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję – umarza postęp o-
wanie w  sprawie,  
b) w całości i  sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została 
wydana z  naruszeniem przepisów o  właściwości, albo  
3) umarza postępowanie odwoławcze.  
§ 2. Organ odwoławczy może uchylić w  całości decyzję organu p ierwszej instancji i  przekazać sprawę do ponownego 
rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowod o-
wego w  całości lub w  znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okolicz ności faktyczne, które 
należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.  
§ 3. Samorządowe kolegium odwoławcze uprawnione jest do wydania decyzji uchylającej i  rozstrzygającej sprawę co 
do istoty jedynie w  przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposo bu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu podatk o-
wego pierwszej instancji. W  pozostałych przypadkach samorządowe kolegium odwoławcze uwzględniając odwołanie, 
ogranicza się do uchylenia zaskarżonej decyzji.  
Art. 234. Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na n iekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona 
decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.  
Art. 234a.  Organ odwoławczy zwraca akta sprawy organowi pierwszej instancji nie wcześniej niż po upływie terminu 
do wniesienia skargi do sądu administ racyjnego.  
Art. 235. W sprawach nieuregulowanych  w art. 220–234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają 
odpowiednie zastosowanie przepisy o  postępowaniu przed organami pierwszej instancji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 137 – Poz. 900 
 
 Rozdział 16  
Zażalenia  
Art. 236. § 1. Na wydane w  toku postę powania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi.  
§ 2. Zażalenie wnosi się  w terminie 7  dni od dnia doręczenia:  
1) postanowienia stronie;  
2) zawiadomienia, o  którym mowa  w art. 103 § 1. 
Art. 237. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, st rona może zaskarżyć tylko w  odwołaniu od decyzji.  
Art. 238. (uchylony)  
Art. 239. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy 
dotyczące odwołań.  
Rozdział 16a  
Wykonanie decyzji  
Art. 239a.  Decyzja nieos tateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w  trybie przepisów 
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej 
wykonalności.  
Art. 239b.  § 1. Decyzji nieostatecznej może b yć nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:  
1) organ podatkowy posiada informacje, z  których wynika, że wobec strony toczy  się postępowanie egzekucyjne  
w zakresie innych należności pieniężnych lub  
2) strona nie posiada majątku o  wartości odpowiadają cej wysokości zaległości podatkowej wraz z  odsetkami za zwłokę, 
na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z  pierwszeństwa zasp o-
kojenia, lub  
3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej w artości, lub  
4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3  miesiące.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z  decyzji nie 
zostanie wykonane.  
§ 3. Rygor natychmi astowej wykonalności decyzji nadawany jest przez organ podatkowy pierwszej instancji w  drodze 
postanowienia.  
§ 4. Na postanowienie w  sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności służy zażalenie. Wniesienie zażal e-
nia nie wstrzymuje wykonania decyzji.  
§ 5. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie skraca terminu płatności, wynikającego z  decyzji lub przepisu 
prawa.  
Art. 239c.  Decyzja o  zabezpieczeniu ma rygor natychmiastowej wykonalności z  mocy prawa, chyba że przyjęto 
zabezpieczenie, o  którym mo wa w art. 33d § 2. 
Art. 239d.  § 1. Nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej lub określającej wysokość 
zobowiązania podatkowego, wysokość zwrotu podatku lub wysokość odset ek za zwłokę albo orzekającej  o odpowiedzia l-
ności podatk owej płatnika lub inkasenta, osoby trzeciej albo spadkobiercy, w  zakresie objętym wnioskiem, o  którym mowa  
w art. 14m § 3. 
§ 2.204) Nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wydanej z  zastosowaniem art.  119a lub środków 
ograniczających umown e korzyści, chyba że zachodzą okoliczności określone w  art. 239b §  1 pkt 4. 
Art. 239e.  Decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie.  
                                                           
204) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 138 – Poz. 900 
 
 Art. 239f.  § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w  razie wniesienia 
skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego:  
1) na wniosek – po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z  decyzji wraz z  odsetkami za 
zwłokę, o  którym mowa  w art. 33d § 2 – do wysokości zabezpieczenia i  na czas jego trwania lub  
2) z urzędu – po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zast awu skarbowego korzystających  z pierw-
szeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z  decyzji wraz z  odsetkami za 
zwłokę – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.  
§ 2. Wniosek, o  którym mowa w  § 1 pkt 1, podlega załatwieniu bez zbędnej zwłoki, nie później niż w  terminie 14  dni. 
Niezałatwieni e wniosku w  tym terminie powoduje wstrzymanie wykonania decyzji do czasu doręczenia postanowienia 
w sprawie przyjęcia zabezpieczenia, chyba że przyczyny niezałatwienia wniosku w  terminie zostały spowodowane przez 
stronę.  
§ 3. W sprawach nieuregulowanych w  § 1 przepisy  art. 33d–33g stosuje się odpowiednio.  
§ 4. W sprawie wstrzymania wykonania decyzji wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.  
Art. 239g.  Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia strony możliwości dobrowolnego wykonania decyzji.  
Art. 239h.  Wstrzymanie wykonania decyzji nie ma wpływu na naliczanie odsetek za zwłokę.  
Art. 239i.  Ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego nie stanowi wykonania decyzji.  
Art. 239j.  Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wyko nania postanowień.  
Rozdział 17  
Wznowienie postępowania  
Art. 240. § 1. W  sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:  
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;  
2) decyzja wydana została w  wyniku przestępstwa;  
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do  art. 130–132; 
4) strona nie z  własnej winy nie brała udziału w  postępowaniu;  
5) wyjdą na jaw istotne dla spraw y nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w  dniu wydania decyzji 
nieznane organowi, który wydał decyzję;  
5a)205)  wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, nieznane organowi, który wydał 
decyzję, wskazujące n a wystąpienie unikania opodatkowania w  rozumieniu art.  119a §  1 lub nadużycia prawa, 
o którym mowa w  art. 5 ust. 5 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, lub możliwość zastos o-
wania środków ograniczających umowne korzyści;  
6) decyzja w ydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;  
7) decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone,  zmienione, 
wygaszone lub stwierdzono ich nieważność  w sposób mogący mieć wpł yw na treść wydanej  decyzji;  
8) została wydana na podstawie przepisu, o  którego niezgodności z  Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub 
ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny;  
9) ratyfikowana umowa o  unikaniu podwójnego op odatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa, której 
stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;  
10) wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania lub procedury arbitrażowej, prowadzonych na podstawie 
ratyfikowan ej umowy o  unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, kt ó-
rej stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;  
11) orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na treść wydanej de cyzji ; 
12)206)  uprawnienia określone w  art. 119j §  1 mają wpływ na treść decyzji.  
                                                           
205) Dodany przez art. 3 pkt 58 lit . a ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
206) Dodany przez art. 3 pkt 58 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 139 – Poz. 900 
 
 § 2. Jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a  wznowienie postępowania jest ni e-
zbędne w  celu ochrony interesu publicznego, postępowanie z  przyc zyn określonych w  § 1 pkt 1 lub 2 może być wznowione 
również przed wydaniem przez sąd orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa.  
§ 3. Z przyczyn określonych w  § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w  przypadku, gdy  postępowanie 
przed sądem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z  innych przyczyn, określonych w  przepisach prawa.  
Art. 241. § 1. Wznowienie postępowania następuje z  urzędu lub na żądanie strony.  
§ 2. Wznowienie postępowania  z przyczyny wymienio nej w art. 240 § 1: 
1) pkt 4  następuje tylko na żądanie strony wniesione w  terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o  wydaniu 
decyzji;  
2) pkt 8 lub 11 następuje tylko na żądanie strony wniesione  w terminie miesiąca odpowiednio od dnia wejścia  w życie  
orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości  Unii Europe j-
skiej  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;  
3) pkt 9  następuje tylko na żądanie strony;  
4)207)  pkt 12  następuje tylko na żądanie strony wniesio ne w  terminie miesiąca od dnia doręczenia postanowienia okreś -
lonego w  art. 119j §  2. 
Art. 242. (uchylony)  
Art. 243. § 1. W  razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ p odatkowy wydaje postanowienie  o wzno-
wieniu postępowania.  
§ 1a. (uchylony)  
§ 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek 
wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.  
§ 3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w  drodze decyzji.  
Art. 244. § 1. Organem właściwym w  sprawach wymienionych  w art. 243 jest organ, który wydał w  sprawie decyzję 
w ostatniej instancji.  
§ 2. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie organu wymienionego w  § 1, o wznowieniu postęp o-
wania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równoc ześnie wyznacza organ właściwy w  sprawach wymienionych  
w art. 243 § 2. 
§ 3. Przepis § 2 nie dotyczy przypadków,  w których decyzja  w ostatniej instancji została wydana przez Szefa Kraj o-
wej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, nac zelnika urzędu celn o-skarbowego lub samorz ą-
dowe kolegium odwoławcze.  
§ 4.208) Jeżeli w  wyniku wznowienia postępowania wystąpią okoliczności wskazujące na zasadność wydania decyzji 
z zastosowaniem art.  119a lub środków ograniczających umowne korzyści w  sytua cji określonej w  art. 245 §  1 pkt 1, Szef 
Krajowej Administracji Skarbowej może przejąć do dalszego prowadzenia postępowanie określone w  art. 243 § 2. Przep i-
sy działu IIIA rozdziału 2  stosuje się odpowiednio.  
Art. 245. § 1. Organ podatkowy po przeprowadzen iu postępowania określonego  w art. 243 § 2 wydaje decyzję, 
w której:  
1) uchyla w  całości lub w  części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych  w art. 240 § 1, 
i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowan ie w sprawie;  
2) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w  całości lub w  części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określ o-
nych  w art. 240 § 1; 
3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej  w całości lub w  części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłane k określonych  
w art. 240 § 1, lecz:  
a) w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja d o-
tychczasowa, albo  
b) wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić  z uwagi na upły w terminów prz e-
widzianych  w art. 68, art. 70 lub art.  118. 
§ 2. Odmawiając uchylenia decyzji w  przypadkach wymienionych w  § 1 pkt 3, organ podatkowy w  rozstrzygnięciu 
stwierdza istnienie przesłanek określonych  w art. 240 § 1 oraz wskazuje okoliczności unie możliwiające uchylenie decyzji.  
                                                           
207) Dodany przez art. 3 pkt 5 9 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
208) Dodany przez art. 3 pkt 60  ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 140 – Poz. 900 
 
 Art. 246. § 1. Organ podatkowy właściwy w  sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z  urzędu lub na żądanie 
strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w  wyniku 
wznowi enia postępowania.  
§ 2. Na postanowienie  w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie 
zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu 
celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze.  
Rozdział 18  
Stwierdzenie nieważności decyzji  
Art. 247. § 1. Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która:  
1) została wydana z  naruszeniem przepisów o  właściwości;  
2) została wydana bez podst awy prawnej;  
3) została wydana z  rażącym naruszeniem prawa;  
4) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;  
5) została skierowana do osoby niebędącej stroną w  sprawie;  
6) była niewykonalna w  dniu jej wydania i  jej niewykonalność m a charakter trwały;  
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa;  
8) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.  
§ 2. Organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie nowej decyzji o rzekającej  co do 
istoty sprawy nie mogłoby nastąpić  z uwagi na upływ terminów przewidzianych  w art. 68, art. 70 lub art.  118. 
§ 3. Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w  przypadku wymie nionym w  § 2, organ podatkowy  w rozstrzyg -
nięciu stwierdza, że d ecyzja zawiera wady określone w  § 1, oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające stwierdzenie 
nieważności decyzji.  
Art. 248. § 1. Postępowanie w  sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się z  urzędu lub na żądanie strony.  
§ 2. Właściwym  w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest:  
1) organ wyższego stopnia;  
1a) dyrektor izby administracji skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez naczelnika urzędu celno -skarbowego;  
2) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarb owej, lub samorządowe kolegium odw o-
ławcze, jeżeli decyzja została wydana przez ten organ;  
3) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez dyrektora izby administracji skarbowej,  
z tym że  w tym przypadku postępowanie może być w szczęte wyłącznie  z urzędu.  
§ 3. Rozstrzygnięcie w  sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w  drodze decyzji.  
Art. 249. § 1. Organ podatkowy wydaje decyzję o  odmowie wszczęcia postępowania w  sprawie stwierdzenia niewa ż-
ności decyzji ostatecznej, j eżeli w  szczególności:  
1) żądanie zostało wniesione po upływie 5  lat od dnia doręczenia decyzji lub  
2) sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie  art. 247 § 1 pkt 4. 
§ 2. Okoliczności, o  których mowa w  § 1, uwzględnia się również w  zakresie wszczęcia postępowania z  urzędu.  
Art. 250. (uchylony)  
Art. 251. (uchylony)  
Art. 252. § 1. Organ podatkowy, właściwy w  sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzymuje z  urzędu lub na 
żądanie strony wykonanie decyzji, j eżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z  wad wymienionych  
w art. 247 § 1. 
§ 2. Na postanowienie w  sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 141 – Poz. 900 
 
 Rozdział 19  
Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej  
Art. 253. § 1. Decyzja ost ateczna, na mocy której strona nie nabyła prawa, może być uchylona lub zmieniona przez 
organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes podatnika.  
§ 2. (uchylony)  
§ 3. Uprawnienie, o  którym mowa w  § 1, nie przysł uguje samorządowemu kolegium odwoławczemu.  
§ 4. W przypadkach wymienionych w  § 1 właściwy organ wydaje decyzję w  sprawie uchylenia lub zmiany dotych -
czasowej decyzji.  
Art. 253a.  § 1. Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej z godą uchylona lub zmi e-
niona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej 
decyzji i  przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.  
§ 2. Przepisy  art. 253 § 3 i 4 stosuje si ę odpowiednio.  
§ 3. Organ nie może wydać decyzji na niekorzyść strony.  
Art. 253b.  Przepisów  art. 253 i art. 253a nie stosuje się do decyzji:  
1) ustalającej albo określającej wysokość zobowiązania podatkowego;  
2) o odpowiedzialności podatkowej płatników lub  inkasentów;  
3) o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich;  
4) określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę;  
5) o odpowiedzialności spadkobiercy;  
6) określającej wysokość zwrotu podatku.  
Art. 254. § 1. Decyzja ostateczna, ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, 
może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności fa k-
tycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a  skutki wystąp ienia tych okoliczności 
zostały uregulowane w  przepisach prawa podatkowego obowiązujących w  dniu wydania decyzji.  
§ 2. Zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono lub określono wysokość zobowiązania 
podatkowego.  
Art. 255. § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji uchyla decyzję, jeżeli została ona wydana z  zastrzeżeniem dope ł-
nienia przez stronę określonych czynności, a  strona nie dopełniła ich w  wyznaczonym terminie.  
§ 2. Organ podatkowy uchyla decyzję w  formie decyzji.  
Art. 256. § 1. Organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w  sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatec z-
nej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie 5  lat od jej doręczenia.  
§ 2. Termin określony w  § 1 stosuje się również do wszczęcia z  urzędu postępowania  w sprawie uchylenia lub zmiany 
decyzji ostatecznej.  
§ 3. Odmowa wszczęcia postępowania, o  którym mowa w  § 1, następuje w  formie decyzji.  
Art. 257. (uchylony)  
Rozdział 20  
Wygaśnięcie decyzji  
Art. 258. § 1. Organ podatkowy, który wydał decyzję, stwierdza je j wygaśnięcie, jeżeli:  
1) stała się bezprzedmiotowa;  
2) została wydana z  zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a  strona nie dopełniła tego warunku;  
3) strona nie dopełniła przewidzianych w  tej decyzji lub w  przepisach prawa podatkoweg o warunków uprawniających do 
skorzystania z  ulg; 
  
Dziennik  Ustaw  – 142 – Poz. 900 
 
 4) strona nie dopełniła określonych w  przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania 
z ryczałtowych form opodatkowania . 
5) (uchylony)  
§ 1a. Organ podatkowy drugiej instancji, który stwi erdził wygaśnięcie własnej decyzji, stwierdza także  wygaśnięcie 
decyzji organu pierwszej instancji.  
§ 2. Organ podatkowy stwierdza wygaśnięcie decyzji w  drodze decyzji.  
§ 3. W przypadkach, o  których mowa w  § 1 pkt 3 i 4, decyzja stwierdzająca wygaśnięcie d ecyzji wywołuje skutki 
prawne od dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie się stwierdza.  
Art. 259. § 1. W  razie niedotrzymania terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej bądź term i-
nu płatności którejkolwiek z  rat, na jakie został ro złożony podatek lub zaległość podatkowa, następuje z  mocy prawa w y-
gaśnięcie decyzji:  
1) o odroczeniu terminu płatności podatku lub zaległości podatkowej wraz z  odsetkami za zwłokę – w całości;  
2) o rozłożeniu na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkow ej – w części dotyczącej raty niezapłaconej w  terminie 
płatności.  
§ 1a. W razie niedotrzymania terminu płatności trzech kolejnych rat, na jakie został rozłożony podatek  lub zaleg łość 
podatkowa, następuje  z mocy prawa wygaśnięcie decyzji  o rozłożeniu na ra ty w zakresie wszystkich  niezapłaconych rat.  
§ 2. Przepisy § 1 i 1a stosuje się odpowiednio do odroczonych lub rozłożonych na raty należności płatników  lub ink a-
sentów oraz odsetek od nieuregulowanych  w terminie zaliczek na podatek.  
Art. 259a.  Decyzja stwie rdzająca nadpłatę podatku wygasa  z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość  zobo-
wiązania podatkowego,  w zakresie tego samego podatku oraz za ten sam rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy,  
wydanej  w wyniku postępowania wszczętego  z urzędu.  
Rozdzi ał 21  
Odpowiedzialność odszkodowawcza  
Art. 260. Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego.  
Art. 261. (uchylony)  
Rozdział 22  
Kary porządkowe  
Art. 262. § 1. Strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłow ego wezwania organu poda t-
kowego:  
1) nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny, mimo że byli do tego zobowiązani, lub  
2) bezzasadnie odmówili lub nie dokonali  w terminie wyznaczonym  w wezwaniu złożenia wyjaśnień, zeznań,  wydania 
opinii, okazania przedmiotu oględzin, przedłożenia tłumaczenia dokumentacji obcojęzycznej  lub udziału  w innej 
czynności, lub  
2a) bezzasadnie odmówili okazania lub nie przedstawili  w wyznaczonym terminie dokumentów, których  obowiązek 
posiadania wynika  z przepisów prawa, ksi ąg podatkowych, dowodów księgowych będących  podstawą zapisów  w tych 
księgach, lub  
3) bez zezwolenia tego organu opuścili miejsce przeprowadzenia czynności przed jej zakończeniem,  
mogą zostać ukarani karą porządkową do 2800  zł209). 
§ 1a. Jeżeli stroną jest os oba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, organ  podatkowy 
może ukarać karą porządkową osobę, która według przepisów dotyczących ustroju danej osoby  prawnej lub jednostki 
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej jest jej ustaw owym reprezentantem, członkiem  organu uprawnionego do jej 
reprezentowania lub jest upoważniona do prowadzenia jej spraw. Przepis  § 1 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby, która wyraziła zgodę na powołanie jej na biegłe go. 
                                                           
209) Wysokość kwoty na dany rok jest ustalana na podstawie art.  262a §  2 niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 143 – Poz. 900 
 
 § 3. Przepis  § 1 stosuje się również do:  
1) osób trzecich, które bezzasadnie odmawiają okazania przedmiotu oględzin;  
2) uczestników rozprawy, którzy poprzez swoje niewłaściwe zachowanie utrudniają jej przeprowadzenie ; 
3) osób, którym podatnik zlecił pr owadzenie lub przechowanie ksiąg podatkowych lub dokumentów będących  podstawą 
zapisów  w tych księgach (biura rachunkowe), jeżeli osoby te bezzasadnie odmówią okazania  lub nie przedstawią 
w wyznaczonym terminie ksiąg rachunkowych lub dokumentów będących pod stawą  zapisów  w tych księgach.  
§ 4. Kary porządkowej,  o której mowa  w § 1, nie stosuje się, jeżeli dokonanie czynności jest uzależnione  od wyraż e-
nia zgody przez stronę lub innego uczestnika postępowania,  a zgoda taka nie została wyrażona.  
§ 5. Karę porządk ową nakłada się w  formie postanowienia, na które służy zażalenie.  
§ 5a. Termin płatności kary porządkowej wynosi 7  dni od dnia doręczenia postanowienia, o  którym mowa w  § 5. 
§ 6. Organ podatkowy, który nałożył karę porządkową, może, na wniosek ukaranego, z łożony w  terminie 7  dni od 
dnia doręczenia postanowienia o  nałożeniu kary porządkowej, uznać za usprawiedliwione niestawiennictwo lub niewyk o-
nanie innych obowiązków, o  których mowa w  § 1, i uchylić postanowienie nakładające karę.  
Art. 262a.  § 1. Kwota, o  której mowa  w art. 262 § 1, podlega w  każdym roku podwyższeniu w  stopniu odpowiadaj ą-
cym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i  usług konsumpcyjnych w  pierwszych dwóch kwartałach danego roku w  stosunku 
do analogicznego okresu poprzedniego roku, a  jeżeli wskaźnik ten ma wartość ujemną, kwota nie ulega zmianie.  
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w  porozumieniu z  Prezesem Głównego Urzędu Statystyczn e-
go, ogłasza, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”, do dnia 
15 sierpnia danego roku, kwotę, o  której mowa w  § 1, zaokrąglając ją do pełnych setek złotych (z pominięciem dziesiątek 
złotych).  
Art. 263. § 1. O nałożeniu kary porządkowej oraz o  jej uchyleniu rozstrzyga organ podatkowy, przed którym toczy 
się postępowanie.  
§ 2. Na postanowienie o  odmowie uchylenia kary przysługuje zażalenie.  
§ 3. Ukaranie karą porządkową nie wyklucza możliwości zastosowania wobec opornego świadka lub biegłego śro d-
ków przymusu przewidzianych w  przepisach szczególnych.  
§ 4. Przepisy art. 68 § 1 i art. 70 stosuje się odpowiednio do kar porządkowych.  
Rozdział 23  
Koszty postępowania  
Art. 264. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, koszty postępowania przed organami podatkowymi ponosi 
Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmin a. 
Art. 265. § 1. Do kosztów postępowania zalicza się:  
1) koszty podróży i  inne należności świadków, biegłych i  tłumaczy, ustalone zgodnie z  przepisami zawartymi w  dziale 2 
tytułu III ustawy z  dnia 28  lipca 2005  r. o kosztach sądowych w  sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 300, 398, 
770, 914, 1293 i 1629 ); 
2) koszty, o  których mowa  w pkt 1, związane z  osobistym stawiennictwem strony, jeżeli postępowanie zostało wszczęte 
z urzędu albo gdy strona została błędnie wezwana do stawienia się;  
2a) koszty związ ane z osobistym stawiennictwem strony poza obszar województwa,  w którym zamieszkuje lub  przebywa, 
oraz koszty stawiennictwa związane ze skorzystaniem przez stronę  z prawa wglądu do akt  sprawy, jeżeli postępow a-
nie zostało wszczęte  z urzędu przez organ podat kowy niewłaściwy miejscowo lub  wyznaczony na podstawie  art. 18c, 
ustalone zgodnie  z przepisami zawartymi  w dziale 2 tytułu III ustawy  z dnia 2 8 lipca 200 5 r. o kosztach sądowych  
w sprawach cywilnych;  
2b) koszty związane  z osobistym stawiennictwem strony po za obszar województwa,  w którym zamieszkuje lub  przebywa, 
oraz koszty stawiennictwa związane ze skorzystaniem przez stronę  z prawa wglądu do akt sprawy,  jeżeli postępow a-
nie jest prowadzone  w sprawie,  o której mowa  w art. 119g § 1, ustalone zgodnie  z przepi sami zawartymi  w dziale 2 
tytułu III ustawy  z dnia 2 8 lipca 200 5 r. o kosztach sądowych  w sprawach cywilnych;  
3) wynagrodzenie przysługujące biegłym i  tłumaczom;  
4) koszty oględzin;  
  
Dziennik  Ustaw  – 144 – Poz. 900 
 
 5) koszty doręczenia pism urzędowych ; 
6) koszty ustanowienia  i reprezentac ji tymczasowego pełnomocnika szczególnego.  
§ 2. Organ podatkowy może zaliczyć do kosztów postępowania także inne wydatki bezpośrednio związane  z roz-
strzygnięciem sprawy.  
Art. 266. § 1. Organ podatkowy, na żądanie, zwraca koszty postępowania,  o których mowa  w art. 265 § 1 pkt  1–2b. 
§ 2. Żądanie zwrotu poniesionych kosztów podróży należy zgłosić organowi podatkowemu, który prowadzi postęp o-
wanie, przed wydaniem decyzji w  sprawie, pod rygorem utraty roszczenia.  
Art. 267. § 1. Stronę obciążają koszty:  
1) które z ostały poniesione w  jej interesie albo na jej żądanie, a  nie wynikają z  ustawowego obowiązku organów prow a-
dzących postępowanie;  
1a) stawiennictwa uczestników postępowania na rozprawę, która nie odbyła się w  wyniku nieusprawiedliwionego niest a-
wiennictwa str ony, która złożyła wniosek o  przeprowadzenie rozprawy;  
1b) tłumaczenia na język polski dokumentacji przedłożonej przez stronę;  
2) (uchylony)  
3) sporządzania odpisów lub kopii, o  których mowa  w art. 178; 
4) przewidziane w  odrębnych przepisach;  
5) powstałe  z jej winy, a  w szczególności koszty:  
a) o których mowa  w art. 268, 
b) wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w  wyznaczonym terminie,  
c) wynikłe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z  prawdą.  
§ 1a. Koszty ustanowienia  i działani a adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego ustanowionego  tymcz a-
sowym pełnomocnikiem szczególnym ponosi Skarb Państwa.  
§ 2. W uzasadnionych przypadkach organ podatkowy może zażądać od strony złożenia zaliczki w  określonej wyso -
kości na pokrycie kosz tów postępowania.  
Art. 268. § 1. Osobę, która przez niewykonanie obowiązków, o  których mowa  w art. 262 § 1, spowodowała doda t-
kowe koszty postępowania, można obciążyć tymi kosztami.  
§ 2. Jeżeli dodatkowe koszty spowodowało kilka osób, odpowiadają one solida rnie. 
§ 3. Obciążenie dodatkowymi kosztami postępowania następuje w  formie postanowienia, na które służy zażalenie.  
§ 4. Przepisu § 3 nie stosuje się w  razie uchylenia kary porządkowej.  
Art. 269. § 1. Organ podatkowy ustala, w  drodze postanowienia, wysokoś ć kosztów postępowania, które obowiązana 
jest ponieść strona, oraz termin i  sposób ich uiszczenia.  
§ 2. Organ podatkowy odstępuje od ustalenia kosztów postępowania  w wysokości nieprzekraczającej czterokrotności 
kosztów upomnienia,  w przypadku stwierdzenia,  że wydatki na postępowanie  i koszty poboru nie przekraczają tej kwoty.  
Art. 270. § 1. Organ podatkowy, na wniosek osoby obowiązanej, w  przypadku uzasadnionym jej ważnym interesem 
lub interesem publicznym, może rozłożyć koszty postępowania na raty albo umo rzyć w  całości lub w  części.  
§ 2. Przepisy  art. 67b § 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 270a.  W sprawie kosztów postępowania wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.  
Art. 270b.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wysokość  opłaty za 
sporządzenie kopii oraz odpisu dokumentów, mając na uwadze szacunkowe nakłady pracy  z tym związane  oraz koszty 
wykorzystanych materiałów.  
Art. 271. § 1. Koszty postępowania podlegają ściągnięciu w  trybie przepisó w o postępowaniu egzekucyjnym  
w administracji.  
§ 2. Przepisy  art. 68 § 1 i art. 70 stosuje się odpowiednio do kosztów postępowania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 145 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ V  
Czynności sprawdzające  
Art. 272. Organy podatkowe pierwszej instancji, z  zastrzeżeniem  art. 272a, dokonują czynności sp rawdzających, 
mających na celu:  
1) sprawdzenie terminowości:  
a) składania deklaracji,  
b) wpłacania podatków,  w tym również pobieranych przez płatników oraz inkasentów;  
2) stwierdzenie formalnej poprawności dokumentów wymienionych  w pkt 1; 
3) ustalenie stan u faktycznego w  zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z  przedstawionymi dokumentami ; 
4) weryfikację poniesionych przez podatnika wydatków  i uzyskanych przychodów (dochodów) opodatkowanych lub 
przychodów (dochodów) nieopodatkowanych – w zakresie nie zbędnym do ujawnienia podstawy opodatkowania  
z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia  w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ; 
5) weryfikację danych  i dokumentów przedstawionych przez podatników dokonujących rejestracji podatko wej. 
Art. 272a. Szef Krajowej Administracji Skarbowej lub organ podatkowy upoważniony przez ministra właś ciwego do 
spraw finansów publicznych  w zakresie wymiany  z państwami członkowskimi Unii Europejskiej informacji  o podatku od 
towarów  i usług, dokonuje czynności sprawdzających odnoszących się do dokumentów składanych do tego organu.  
Art. 273. (uchylony)  
Art. 274. § 1. W  razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki bądź że w y-
pełniono ją niezgodnie z  ustalonymi wymag aniami, organ podatkowy w  zależności od charakteru i  zakresu uchybień:  
1) koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania  poda t-
kowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku albo kwoty nadwyżki podatku do przeniesienia  lub wysokości straty  
w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 500 0 zł; 
2) zwraca się do składającego deklarację o  jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując przycz y-
ny, z  powodu których informacje zawarte w  deklaracji podaje się w  wątpliwość.  
§ 2. Organ podatkowy:  
1) uwierzytelnia kopię skorygowanej deklaracji, o  której mowa w  § 1 pkt 1; 
2) doręcza podatnikowi uwierzytelnioną kopię skorygowanej deklaracji wraz  z informacją  o związanej  z korektą dekl a-
racji zmianie wysoko ści zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku  albo kwoty nadwyżki p o-
datku do przeniesienia lub wysokości straty, albo informacją  o braku takich  zmian, oraz pouczeniem  o prawie wni e-
sienia sprzeciwu.  
§ 3. Na korektę, o  której mowa w  § 1 pkt 1, podatnik może wnieść sprzeciw do organu, który dokonuje korekty, 
w terminie 14  dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje 
korektę.  
§ 4. W razie niewniesienia sprzeciwu w  terminie, korekta deklara cji, o  której mowa w  § 1 pkt 1, wywołuje skutki 
prawne jak korekta deklaracji złożona przez podatnika.  
§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez płatników lub inkasentów oraz do załąc z-
ników do deklaracji.  
§ 6. Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez podatnika, płatnika lub inkasenta  za po-
mocą środków komunikacji elektronicznej.  
Art. 274a.  § 1. Organ podatkowy może zażądać złożenia wyjaśnień w sprawie przyczyn niezłożenia deklaracji lub 
sprawozda nia finansowego lub wezwać do ich złożenia, jeżeli nie zostały złożone mimo takiego obowiązku.  
§ 2. W razie wątpliwości co do poprawności złożonej deklaracji organ podatkowy może wezwać do udzielenia, 
w wyznaczonym terminie, niezbędnych wyjaśnień lub uzupe łnienia deklaracji, wskazując przyczyny podania w  wątpliwość 
rzetelności danych w  niej zawartych.  
Art. 274b.  § 1. Jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia 
terminu zwrotu podatku wynikającego z  odrębnych p rzepisów, organ podatkowy może postanowić o  przedłużeniu tego 
terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających.  
§ 2. Na postanowienie, o  którym mowa w  § 1, służy zażalenie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 146 – Poz. 900 
 
 Art. 274c.  § 1. Organ podatkowy,  w związku  z postępowaniem podatkowym lub kont rolą podatkową, może zażądać  
od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą:  
1) przedstawienia dokumentów,  w zakresie objętym postępowaniem lub kontrolą  u podatnika,  w celu sprawdzenia  ich 
prawidłowości  i rzetelności;  
2) przekazania, za pom ocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych, wyciągu  z ksiąg 
podatkowych  i dowodów księgowych zapisanego  w postaci elektronicznej odpowiadającej  strukturze logicznej,  
o której mowa  w art. 193a § 2, jeżeli kontrahent podatnik a prowadzi księgi podatkowe  przy użyciu programów ko m-
puterowych; przepis  art. 168 § 3a pkt 1 stosuje się odpowiednio.  
§ 1a. Z czynności sprawdzających  u kontrahenta podatnika sporządza się protokół.  
§ 1b. Czynności określone  w § 1 pkt 2 kontrahent podatnik a jest obowiązany wykonać na własny koszt.  
§ 1c. Przepisy § 1–1b stosuje się także do podmiotów prowadzących działalność gospodarc zą uczestniczących 
w dostawie tego samego towaru lub świadczeniu tej samej usługi będących zarówno dostawcami, jak  i nabywcami  biorą-
cymi udział pośrednio lub bezpośrednio  w dostawie towaru lub świadczeniu usługi.  W takim przypadku żądanie,  o którym 
mowa  w § 1, może dotyczyć wyłącznie dokumentów związanych  z tą dostawą towaru lub tym świadczeniem usługi.  
§ 2. Jeżeli miejsce zamies zkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta podatnika znajdują się 
poza obszarem działania organu prowadzącego postępowanie lub kontrolę, czynności sprawdzających,  o których mowa  
w § 1, na zlecenie tego organu może także dokonać organ  właściwy miejscowo.  
Art. 275. § 1. Jeżeli ze złożonej deklaracji wynika, że podatnik skorzystał z  przysługujących mu ulg podatkowych, 
organ podatkowy może zwrócić się do niego o  okazanie dokumentów lub o  złożenie fotokopii dokumentów, których posi a-
dania p rzez podatnika, w  określonym czasie, wymaga przepis prawa.  
§ 2. Banki, na żądanie naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celn o-skarbowego, są obowiązane do 
sporządzania  i przekazywania informacji  o zdarzeniach stanowiących podstawę do skorzyst ania przez podatnika  z ulg 
podatkowych, jeżeli zostały wykazane  w deklaracji złożonej przez podatnika.  
§ 3. Przepis § 2 stosuje się również do zakładów ubezpieczeń, funduszy inwestycyjnych  i dobrowolnych funduszy  
emerytalnych,  w zakresie prowadzonych indyw idualnych kont emerytalnych  i indywidualnych kont zabezpieczenia  emer y-
talnego, oraz do domów maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską, towarzystw funduszy  inwestycyjnych, 
zarządzających ASI  w rozumieniu ustawy  z dnia 2 7 maja 200 4 r. o fundusz ach inwestycyjnych  i zarządzaniu alternaty w-
nymi funduszami inwestycyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1355 , 2215 , 2243 i 2244  oraz z 2019 r. poz. 730 ) i spółdzielczych  
kas oszczędnościowo -kredytowych.  
§ 4. Do informacji,  o których mowa  w § 2 i 3, przepis  art. 184 § 2a stosuje się odpowiednio.  
Art. 276. § 1. Organ podatkowy, za zgodą podatnika, może dokonać oględzin lokalu mieszkalnego lub części tego 
lokalu, jeżeli jest to niezbędne do zweryfikowania zgodności stanu faktycznego z  danymi wynikającymi ze złożonej przez 
podatnika deklaracji oraz z  innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe.  
§ 2. W przypadku określonym w  § 1 pracownik organu podatkowego, w  porozumieniu z  podatnikiem, ustala termin 
dokonania oględzin. Podpisaną przez podatnika adnotację o  ustaleniu terminu oględzin zamieszcza się w  aktach sprawy.  
§ 3. W razie nieudostępnienia lokalu mieszkalnego w  uzgodnionym terminie organ podatkowy może wyznaczyć nowy 
termin przeprowadzenia oględzin.  
§ 4. Pracownik organu podatkowego  sporządza protokół przeprowadzonych oględzin, który dołącza do akt sprawy.  
§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio w  przypadku skorzystania przez podatnika z  ulg inwestycyjnych.  
Art. 277. Przepisy  art. 274–276 stosuje się odpowiednio w  przypadku złoże nia deklaracji lub wniosku w  sprawie 
zwrotu podatku.  
Art. 278. W przypadku wyłączenia organu podatkowego od dokonywania czynności sprawdzających, deklaracja jest 
składana w  organie podatkowym podlegającym wyłączeniu. Organ ten przekazuje deklarację do orga nu wyznaczonego do 
dokonywania czynności sprawdzających, pozostawiając jej kopię.  
Art. 278a.  (uchylony)  
Art. 279. (uchylony)  
Art. 280. W sprawach nieuregulowanych  w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy  art. 143, art. 193a 
oraz rozdziałów 1 –3a, 5, 6, 9,  z wyłączeniem  art. 171a, rozdziałów 10, 14, 16, 2 2 i 23 działu IV.  
  
Dziennik  Ustaw  – 147 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ VI  
Kontrola podatkowa  
Art. 281. § 1. Organy podatkowe pierwszej instancji, z  zastrzeżeniem § 3, przeprowadzają kontrolę podatkową  
u podatników, płatników, inkasentów oraz n astępców prawnych, zwanych dalej „kontrolowanymi”.  
§ 2. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie, czy kontrolowani wywiązują się z  obowiązków wynikających 
z przepisów prawa podatkowego.  
§ 3.37) Szef Krajowej Administracji  Skarbowej przeprowadza kontrolę podatkową, której celem jest sprawdzenie st o-
sowania uznanej przez ten organ metody ustalania ceny trans ferowej  między podmiotami powiązanymi.  
Art. 281a.  (uchylony)  
Art. 282. Kontrolę podatkową podejmuje się z  urzędu.  
Art. 282a. § 1. W  zakresie spraw rozstrzygniętych decyzją ostateczną organu podatkowego kontrola podatkowa nie 
może być ponownie wszczęta, z  zastrzeżeniem § 2. 
§ 2. Przepisu  § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrola podatkowa jest niezbędna dla przeprowadzenia postęp owania w:  
1) sprawie stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej lub wznowi e-
nia postępowania w  sprawie zakończonej decyzją ostateczną;  
2) związku z  uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności decyzji przez sąd administracyjny ; 
3) sprawie stwierdzenia nadpłaty.  
Art. 282b.  § 1. Organy podatkowe zawiadamiają kontrolowanego o  zamiarze w szczęcia kontroli podatkowej,  
z zastrzeżeniem  art. 282c.  
§ 2. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7  dni i nie później  niż przed upływem 30  dni od dnia dor ę-
czenia zawiadomienia o  zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w  terminie 30  dni od dnia dor ę-
czenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.  
§ 3. Wszczęcie kontroli p rzed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia wymaga zgody lub  wniosku kontr o-
lowanego.  W razie wyrażenia zgody lub złożenia wniosku ustnie kontrolujący sporządza adnotację.  
§ 4. Zawiadomienie  o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej zawiera:  
1) oznac zenie organu;  
2) datę i  miejsce wystawienia;  
3) oznaczenie kontrolowanego;  
4) wskazanie zakresu kontroli;  
5) pouczenie o  prawie złożenia korekty deklaracji;  
6)24) podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia,  a jeżeli zawiado mienie zostało wydane  w formie dokumentu  elektr o-
nicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny , podpis zaufany albo podpis  osobisty . 
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia  
o zamiarze wszczęc ia kontroli podatkowej, uwzględniając elementy zawiadomienia określone  w § 4 oraz możliwość wyr a-
żenia zgody na wszczęcie kontroli lub złożenia wniosku  o wszczęcie kontroli przed upływem  7 dni od dnia doręczenia 
zawiadomienia.  
Art. 282c.  § 1. Nie zawiadamia  się o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, jeżeli:  
1) kontrola:  
a) dotyczy zasadności zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w  rozumieniu przepisów o  podatku 
od towarów i  usług,  
b) ma być wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowa nie przygotowawcze o  przestępstwo lub przestę p-
stwo skarbowe,  
c) dotyczy opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w  ujawnionych źródłach lub pochodzących ze 
źródeł nieujawnionych,  
d) dotyczy niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej,  
e) ma być podjęta w  oparciu o  informacje uzyskane na podstawie przepisów o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu,  
f) zostaje wszczęta w  trybie, o  którym mowa  w art. 284a § 1, 
  
Dziennik  Ustaw  – 148 – Poz. 900 
 
 g) ma charakter doraźny dotyczący ewidencjonowania obro tu za pomocą kasy rejestrującej, użytkowania kasy rej e-
strującej lub sporządzania spisu z  natury,  
h) dotyczy podatku od wydobycia niektórych kopalin , 
i) ma charakter doraźny dotyczący sprawdzenia zachowania warunków zawies zenia działalności gospodarczej,  
j)210) dotyczy zasadności zwrotu podatku w  rozumieniu przepisów rozdziału 7b ustawy z  dnia 26  lipca 1991  r. 
o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozdziału 6a ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku doch o-
dowym od osób prawnych;  
2) organ podatkowy posi ada informacje,  z których wynika, że kontrolowany:  
a) został prawomocnie skazany w  Rzeczypospolitej Polskiej za popełnienie przestępstwa skarbowego, przestępstwa 
przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwa z  ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkow ości ( Dz. U. 
z 2019 r. poz. 351) lub wykroczenia polegającego na utrudnianiu kontroli; w  przypadku osoby prawnej ten war u-
nek odnosi się do każdego członka zarządu lub osoby zarządzającej, a  w przypadku spółek niemających osob o-
wości prawnej – do każdego wsp ólnika,  
b) jest zobowiązanym w  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji,  
c) nie ma miejsca zamieszkania lub adresu siedziby albo doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub 
utrudnione.  
§ 2. Przepis § 1 pkt 1 stosuje się również w  razie konieczn ości rozszerzenia zakresu kontroli na inne okresy rozlicz e-
niowe, z  uwagi na nieprawidłowości stwierdzone w  wyniku dokonanych już czynności kontrolnych.  
§ 3. Po wszczęciu kontroli informuje się kontrolowanego o  przyczynie braku zawiadomienia o  zamiarze wszc zęcia 
kontroli.  
Art. 283. § 1. Kontrola podatkowa jest przeprowadzana na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez:  
1) naczelnika urzędu skarbowego lub osobę zastępującą naczelnika urzędu skarbowego – pracownikom izby administr a-
cji skarbowej obsłu gującej tego naczelnika;  
1a) (uchylony)  
2) wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa lub osobę zastępującą wójta, burmistrza 
(prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa albo skarbnika jednostki samorządu terytori alnego – pra-
cownikom urzędu gminy (miasta), starostwa lub urzędu marszałkowskiego;  
3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub osobę zastępującą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – pracown i-
kom urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finans ów publicznych.  
§ 2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej zawiera:  
1) oznaczenie organu, datę i  miejsce wystawienia;  
1a) wskazanie podstawy prawnej;  
2) imię i  nazwisko kontrolującego (kontrolujących);  
3) numer legitymacji służbowej kontroluj ącego (kontrolujących);  
4) oznaczenie kontrolowanego;  
5) określenie zakresu kontroli;  
6) datę rozpoczęcia i  przewidywany termin zakończenia kontroli;  
7) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;  
8) pouczenie o  prawach i  obowiązkach kontrolowanego wynikających  z przepisów niniejszego działu ; 
9)211) wskazanie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679.  
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, wzór imiennego upowa ż-
nienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej, uwzględniając elementy upoważnienia określone w  § 2. 
§ 4. Upoważnienie, które nie spełnia wymagań, o  których mowa w  § 2, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia 
kontroli.  
§ 5. Zakres kontr oli nie może wykraczać poza zakres wskazany w  upoważnieniu.  
                                                           
210) Dodana  przez art. 3 pkt 61 ustawy, o której mowa w  odnośniku  4. 
211) Dodany przez art. 44 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 149 – Poz. 900 
 
 Art. 284. § 1. Wszczęcie kontroli podatkowej,  z zastrzeżeniem § 3 i art. 284a § 1, następuje przez doręczenie kontr o-
lowanemu  upoważnienia do jej przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej . Kontrolowany jest  obowiązany 
ustanowić pełnomocnika na wypadek swojej nieobecności  w czasie kontroli, jeżeli nie ustanowił  pełnomocnika ogólnego 
lub szczególnego.  
§ 2. Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowośc i prawnej,  upowa ż-
nienie doręcza się oraz okazuje się legitymację służbową członkowi zarządu, wspólnikowi albo innej  osobie upoważnionej 
do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw (reprezentant kontrolowanego).  
§ 2a. Jeżeli kontrolowanym j est zakład podmiotu zagranicznego, upoważnienie doręcza się oraz okazuje  się legitym a-
cję służbową osobie faktycznie kierującej, nadzorującej lub reprezentującej działalność prowadzoną  na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej.  
§ 3. W razie niemożności wszczę cia kontroli  w trybie wskazanym  w § 1–2a z powodu nieobecności kontrolowanego,  
reprezentanta kontrolowanego lub pełnomocnika, kontrolujący wzywa kontrolowanego, reprezentanta  kontrolowanego lub 
pełnomocnika do stawienia się  w siedzibie organu podatkowego n astępnego dnia po  upływie 7 dni od dnia doręczenia 
wezwania.  
§ 4. W przypadku niestawienia się osoby wzywanej,  w terminie,  o którym mowa  w § 3, kontrolę uznaje się  za wszcz ę-
tą w dniu upływu tego terminu.  W tym przypadku upoważnienie do kontroli doręcza się  niezwłocznie,  gdy ta osoba stawi 
się w miejscu prowadzenia kontroli.  
§ 5. W razie niemożności prowadzenia czynności kontrolnych  z powodu nieobecności kontrolowanego,  reprezentanta 
kontrolowanego lub pełnomocnika,  w szczególności gdy nie jest zapewniony do stęp do dokumentów  związanych z przed-
miotem kontroli, kontrolę zawiesza się do czasu umożliwienia przeprowadzenia tych  czynności.  
§ 5a. (uchylony)  
§ 6. Do czasu trwania kontroli nie wlicza się okresu zawieszenia, o  którym mowa w  § 5. 
Art. 284a.  § 1. Kontro la podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu, gdy 
czynności  kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego  
lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.  
§ 1a. W razie nieobecności kontrolowanego, reprezentanta kontrolowanego lub pełnomocnika, kontrola podatkowa  
może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany  za osobę, 
o której mowa  w art. 97 Kodeksu cywilnego, lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien  być funkcjonariusz 
publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.  
§ 2. W przypadkach,  o których mowa  w § 1 i 1a, należy bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż  w termini e 3 dni 
roboczych od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do przeprowadzenia kontroli.  
§ 3. Dokumenty z  czynności kontrolnych dokonanych z  naruszeniem obowiązku, o  którym mowa w  § 2, nie stanowią 
dowodu w  postępowaniu podatkowym.  
§ 4. (uchylony)  
§ 5. Organ podatkowy może zawiesić kontrolę podatkową, jeżeli w  okresie 30  dni od dnia jej wszczęcia nie zostaną 
ustalone dane identyfikujące kontrolowanego.  
§ 5a. Zawieszona kontrola podatkowa może być podjęta w  każdym czasie, gdy zostaną ustalone dane id entyfikujące 
kontrolowanego.  
§ 5b. Zawieszona kontrola podatkowa podlega umorzeniu, jeżeli w  ciągu 5  lat od dnia wydania postanowienia 
o zawieszeniu nie zostaną ustalone dane identyfikujące kontrolowanego.  
§ 5c. Przepisów § 5–5b nie stosuje się do kontrolo wanego przedsiębiorcy.  
§ 6. Postanowienie o  zawieszeniu kontroli oraz postanowienie o  umorzeniu kontroli pozostawia się w  aktach sprawy.  
Art. 284aa.212) W przypadku gdy kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo -
-akcyjna zos tała rozwiązana w  trakcie kontroli podatkowej, kontrola podatkowa jest prowadzona wobec byłych wspóln i-
ków tej spółki przez organ podatkowy, który wszczął kontrolę podatkową wobec spółki.  
Art. 284ab.212) § 1. W  przypadku kontro li podatkowej w  zakresie funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej, 
kontrolowanym jest każda spółka wchodząca w  skład tej grupy w  okresie objętym kontrolą podatkową.  
                                                           
212) Dodany przez art.  5 pkt 3 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 36. 
  
Dziennik  Ustaw  – 150 – Poz. 900 
 
 § 2. W przypadku gdy podatkowa grupa kapitałowa utraciła status podatnika, prowadzi się jedną kontrolę podatkową 
wobec spółek wchodzących w  skład tej grupy. Upoważnienie do kontroli podatkowej doręcza się spółkom wchodzącym 
w skład podatkowej grupy kapitałowej przed utratą statusu podatnika.  
§ 3. Rozwiązanie którejkolwiek ze spółek wchodzącyc h w skład podatkowej grupy kapitałowej nie stanowi przeszk o-
dy do prowadzenia kontroli podatkowej wobec pozostałych spółek wchodzących w  skład tej grupy.  
§ 4. Kontrolę podatkową, o  której mowa w  § 1 i 2, prowadzi naczelnik urzędu skarbowego, o  którym mowa w  art. 1a 
ust. 4 ustawy z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych.  
Art. 284b.  § 1. Kontrola powinna zostać zakończona bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w  terminie wskaz a-
nym w  upoważnieniu, o  którym mowa  w art. 283. 
§ 2. O każdy m przypadku niezakończenia kontroli w  terminie wskazanym w  upoważnieniu, o  którym mowa  
w art. 283, kontrolujący obowiązany jest zawiadomić na piśmie kontrolowanego, podając przyczyny przedłużenia terminu 
zakończenia kontroli i  wskazując nowy termin jej zak ończenia.  
§ 3. Dokumenty dotyczące czynności kontrolnych dokonanych po upływie tego terminu nie  stanowią dowodu  
w postępowaniu podatkowym, chyba że został wskazany nowy termin zakończenia kontroli.  
Art. 285. § 1. Czynności kontrolnych dokonuje się  w obecno ści kontrolowanego, reprezentanta kontrolowanego lub  
pełnomocnika, chyba że kontrolowany zrezygnuje  z prawa uczestniczenia  w czynnościach kontrolnych.  
§ 2. Oświadczenie o  rezygnacji z  prawa uczestniczenia w  czynnościach kontrolnych składane jest na piśmie.  W razie 
odmowy złożenia oświadczenia kontrolujący dokonuje odpowiedniej adnotacji, dołączając ją do protokołu.  
§ 3. W przypadku gdy  w toku kontroli kontrolowany, reprezentant kontrolowanego lub pełnomocnik jest  nieobecny, 
lecz nie zrezygnowano  z prawa ucz estniczenia  w czynnościach kontrolnych, czynności kontrolne  mogą być wykonywane  
w obecności innych osób,  o których mowa  w art. 284a § 1a. 
Art. 285a.  § 1. Czynności kontrolne prowadzone są w  siedzibie kontrolowanego, w  innym miejscu przechowywania 
dokumenta cji oraz w  miejscach związanych z  prowadzoną przez niego działalnością i  w godzinach jej prowadzenia, 
a w przypadku skrócenia w  toku kontroli czasu prowadzenia działalności – czynności kontrolne mogą być prowadzone 
przez 8  godzin dziennie. W  przypadku gdy księgi podatkowe są prowadzone lub przechowywane poza siedzibą kontrol o-
wanego, kontrolowany na żądanie kontrolującego obowiązany jest zapewnić dostęp do ksiąg w  swojej siedzibie albo 
w miejscu ich prowadzenia lub przechowywania, jeżeli udostępnienie ich w  siedzibie może w  znacznym stopniu utrudnić 
prowadzenie przez kontrolowanego bieżącej działalności.  
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również w  przypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność w  lokalu mieszkalnym.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. (uchylony) 
Art. 285b.  Kont rola lub poszczególne czynności kontrolne za zgodą kontrolowanego mogą być przeprowadzane 
również w  siedzibie organu podatkowego, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli lub kontrolowany zrezygnował 
z uczestniczenia w  czynnościach kontrolnych.  
Art. 286. § 1. Kontrolujący, w  zakresie wynikającym z  upoważnienia, są w  szczególności uprawnieni do:  
1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń kontrolowanego;  
2) wstępu do lokali mieszkalnych w  przypadku, o  którym mowa  w art. 276 § 1; 
3) żądania okazania majątku podlegającego kontroli oraz do dokonania jego oględzin;  
4) żądania udostępniania akt, ksiąg i  wszelkiego rodzaju dokumentów związanych z  przedmiotem kontroli oraz do sp o-
rządzania z  nich odpisów, kopii, wyciągów, notatek, wydruków  i udokumentowanego pobierania danych w  formie 
elektronicznej;  
5) zbierania innych niezbędnych materiałów w  zakresie objętym kontrolą;  
6) zabezpieczania zebranych dowodów;  
7) legitymowania osób w  celu ustalenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;  
8) żądania przeprowadzenia spisu z  natury;  
9) przesłuchiwania świadków, kontrolowanego oraz innych osób wymienionych  w art. 287 § 4; 
10) zasięgania opinii biegłych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 151 – Poz. 900 
 
 § 2. Kontrolujący może zażądać wydania, na czas trwania kontroli, za pokw itowaniem:  
1) próbek towarów;  
2) akt, ksiąg  i dokumentów, o  których mowa w  § 1 pkt 4: 
a) w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że są one nierzetelne, lub  
b) gdy podatnik nie zapewnia kontrolującym warunków umożliwiających wykonywanie czynności kontr olnych 
związanych z  badaniem tej dokumentacji, a  w szczególności nie udostępnia kontrolującym samodzielnego p o-
mieszczenia i  miejsca do przechowywania dokumentów.  
§ 3. Przeglądanie akt postępowania przygotowawczego i  sądowego, akt spraw sądowych, a  także do kumentów zawi e-
rających informacje niejawne lub stanowiące tajemnicę zawodową oraz sporządzanie z  nich odpisów i  notatek następuje 
z zachowaniem właściwych przepisów.  
Art. 286a.  § 1. Kontrolujący może w  razie uzasadnionej potrzeby wezwać, w  pilnych przypadk ach także ustnie, p o-
mocy organu Policji, Straży Granicznej lub straży miejskiej (gminnej), jeżeli trafi na opór uniemożliwiający lub utrudni a-
jący przeprowadzenie czynności kontrolnych, albo zwrócić się o  ich asystę, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie,  że 
na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz czynnej służby wojskowej, kontrolujący wzywa do pomocy właściwy organ 
wojskowy, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem czynności kontrolnych, a  na miejscu nie ma organu wojskowego.  
§ 2. Organy wymienione w  § 1 nie mogą odmówić udzielenia pomocy lub asysty.  
§ 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w  porozumieniu z  Ministrem Obrony Narodowej określi, w  drodze 
rozporządzenia, szczegółowy zakres obowiązków organów udzielających pomocy lub asystujących przy wykonywaniu 
czynności kontrolnych, tryb udzielania pomocy lub asysty, sposób dokumentowania przebiegu pomocy lub asysty oraz 
właściwość miejscową organów do udzielenia pomocy lub asysty.  
§ 4. Wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  § 3, uwzględnia się w  szczególności zróżnicowanie zakresu ob o-
wiązków organów udzielających pomocy w  zależności od sposobu stawiania oporu.  
Art. 287. § 1. Kontrolowany, jego pracownik oraz osoba współdziałająca  z kontrolowanym są obowiązani umożliwić 
wykonywanie  czynności,  o który ch mowa  w art. 286, w szczególności:  
1) umożliwić, nieodpłatnie, filmowanie, fotografowanie, dokonywanie nagrań dźwiękowych oraz utrwalanie stanu fa k-
tycznego za pomocą innych nośników informacji, jeżeli film, fotografia, nagranie lub informacja zapisana na  innym 
nośniku może stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w  sprawie będącej przedmiotem kontroli;  
2) przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w  języku obcym dokumentacji 
dotyczącej spraw będących prz edmiotem kontroli ; 
3) przekazać, za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych,  wyciąg  z ksiąg 
podatkowych oraz dowodów księgowych zapisany  w postaci elektronicznej odpowiadającej  strukturze logicznej, 
o której mowa  w art. 193a § 2, jeżeli kontrolowany prowadzi księgi podatkowe  przy użyciu programów komputer o-
wych; przepis  art. 168 § 3a pkt 1 stosuje się odpowiednio.  
§ 2. Czynności określone  w § 1 pkt 2 i 3 kontrolowany jest obowiązany wykonać na własny koszt.  
§ 3. Kontrol owany ma obowiązek w  wyznaczonym terminie udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących przedmiotu 
kontroli, dostarczać kontrolującemu żądane dokumenty oraz zapewnić kontrolującemu warunki do pracy, a  w tym w  miarę 
możliwości udostępnić samodzielne pomieszczeni e i miejsce do przechowywania dokumentów.  
§ 4. Reprezentant kontrolowanego, pracownik oraz osoba współdziałająca  z kontrolowanym są obowiązani  udzielić 
wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli,  w zakresie wynikającym  z wykonywanych czynności  lub zadań.  
§ 5. Kontrolujący są uprawnieni do wstępu na teren jednostki kontrolowanej oraz poruszania się po tym terenie na 
podstawie legitymacji służbowej bez potrzeby uzyskiwania przepustki oraz nie podlegają rewizji osobistej przewidzianej 
w regulaminie wewnętrznym tej jednostki; podlegają natomiast przepisom o  bezpieczeństwie i  higienie pracy obowiązuj ą-
cym w  kontrolowanej jednostce.  
Art. 288. § 1. Kontrolujący ma prawo wstępu na teren, do budynku lub lokalu mieszkalnego kontrolowanego w  celu:  
1) dokonania oględzin, jeżeli:  
a) zostały one wskazane jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub jako siedziba kontrolowanego,  
b) jest to niezbędne dla ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego lub podstawy opodatkowania,  
c) jest to niezbędne do zw eryfikowania faktu poniesienia wydatków na cele mieszkaniowe uprawniających do sk o-
rzystania z  ulg podatkowych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 152 – Poz. 900 
 
 2) dokonania oględzin oraz przeszukania lokali mieszkalnych, innych pomieszczeń lub rzeczy, jeżeli powzięto inform a-
cję o  prowadzeniu niezgłoszone j do opodatkowania działalności gospodarczej albo w  przypadku gdy są tam prz e-
chowywane przedmioty, księgi podatkowe, akta lub inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie istnienia ob o-
wiązku podatkowego lub określenie wysokości zobowiązania podatkowego.  
§ 2. Czynności wymienione w  § 1 pkt 2 przeprowadzają upoważnieni pracownicy organu podatkowego po uzyskaniu, 
na wniosek organu podatkowego, zgody prokuratora rejonowego. Przed przystąpieniem do tych czynności kontrolowan e-
mu okazuje się postanowienie prokura tora o  wyrażeniu na nie zgody. Przepisy Kodeksu postępowania karnego  
o przeszukaniu odnoszące się do Policji mają także zastosowanie do kontrolujących. Sporządza się protokół tych czynności,  
który wymaga zatwierdzenia przez prokuratora. W  razie odmowy zatw ierdzenia protokołu materiały i  informacje zebrane 
w toku czynności nie stanowią dowodu w  postępowaniu podatkowym.  
§ 3. Czynności wymienione w  § 1 pkt 1 dokonywane są za zgodą kontrolowanego. W  razie  braku takiej zgody przepis 
§ 2 stosuje się odpowiednio.  
§ 4. W przypadku gdy nieruchomości lub ich części albo rzeczy znajdują się w  posiadaniu osób trzecich, osoby te są 
obowiązane je udostępnić, w  celu przeszukania lub oględzin, na żądanie organu podatkowego. Przepisy § 2 i 3 stosuje się 
odpowiednio.  
Art. 288a. (uchylony)  
Art. 289. § 1. Kontrolowanego zawiadamia się  o miejscu  i terminie przeprowadzenia dowodu  z zeznań świadków  lub 
opinii biegłych przynajmniej na 3 dni przed terminem ich przeprowadzenia,  a dowodu  z oględzin nie później  niż bezp o-
średnio przed po djęciem tych czynności.  
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrolowany jest nieobecny,  a okoliczności sprawy uzasadniają natych -
miastowe  przeprowadzenie dowodu.  
Art. 290. § 1. Przebieg kontroli kontrolujący dokumentuje w  protokole. Stan faktyczny m oże być ponadto utrwalony 
za pomocą aparatury rejestrującej obraz i  dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.  
§ 2. Protokół kontroli zawiera  w szczególności:  
1) wskazanie kontrolowanego;  
2) wskazanie osób kontrolujących;  
3) określenie przedmiotu i  zakresu kontroli;  
4) określenie miejsca i  czasu przeprowadzenia kontroli;  
5) opis dokonanych ustaleń faktycznych;  
6) dokumentację dotyczącą przeprowadzonych dowodów;  
6a) ocenę prawną sprawy będącej przedmiotem kontroli;  
7) pouczenie o  prawie złożenia zastrze żeń lub wyjaśnień oraz prawie złożenia korekty deklaracji;  
8) pouczenie o  obowiązku zawiadomienia organu podatkowego przez kontrolowanego o  każdej zmianie swojego adresu 
dokonanej w  ciągu 6  miesięcy od dnia zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli w  toku ko ntroli podatkowej ujawniono 
nieprawidłowości, oraz skutkach niedopełnienia tego obowiązku.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. Załącznik do protokołu kontroli stanowią protokoły czynności, o  których mowa  w art. 289 § 1. 
§ 5. W protokole kontroli mogą być zawarte również ustalenia dotyczące badania ksiąg w  zakresie przewidzianym  
w art. 193. W  tym przypadku nie sporządza się odrębnego protokołu badania ksiąg, o  którym mowa  w art. 193 § 6. 
§ 6. Protokół jest sporządzany  w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu kontr olujący doręcza  kontrol o-
wanemu,  z wyłączeniem załączonych do protokołu kontroli fotokopii, odpisów  i wydruków  z akt, ksiąg oraz  innych, d o-
kumentów udostępnionych przez kontrolowanego, które zostały zwrócone przez kontrolującego, czyniąc  o tym wzmiankę  
w protokole kontroli.  
Art. 290a.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych w  porozumieniu z  Ministrem Sprawiedliwości oraz  
ministrem właściwym do spraw informatyzacji, w  drodze rozporządzenia, określi sposób zabezpieczania, odtwarzania 
i wykorzystywania  dowodów utrwalonych za pomocą aparatury rejestrującej obraz i  dźwięk lub na informatycznych nośn i-
kach danych, uwzględniając rodzaje czynników zewnętrznych, których działanie może spowodować zniszczenie lub 
uszkodzenie dowodu, obecność przedstawiciela orga nu kontrolującego podczas ich odtwarzania, formę oznakowania d o-
wodu oraz ewidencjonowania czynności odtworzenia i  wykorzystania dowodu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 153 – Poz. 900 
 
 Art. 290b. § 1. W przypadku stwierdzenia  w toku kontroli, że organ przeprowadzający kontrolę był niewłaściwy  
miejscowo  w momencie wszczęcia kontroli, kontrolujący sporządza protokół  z czynności kontrolnych. Czynności  podjęte 
we wszczętej kontroli podatkowej pozostają  w mocy.  
§ 2. Protokół  z czynności kontrolnych jest sporządzany  w trzech egzemplarzach, przy czym jeden egzem plarz  proto-
kołu kontrolujący doręcza kontrolowanemu,  a drugi przekazuje organowi podatkowemu właściwemu  w sprawie.  
§ 3. Do protokołu  z czynności kontrolnych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące protokołu kontroli,  z wyłą-
czeniem  art. 290 § 2 pkt 6a i 8. 
Art. 290c.213) Po otrzymaniu akt kontroli na podstawie art.  119gb §  2 lub art.  119k §  1 i 1a naczelnik urzędu skarb o-
wego podejmuje z  urzędu zawieszoną kontrolę podatkową.  
Art. 291. § 1. Kontrolowany, który nie zgadza się z  ustaleniami protokołu, może w  terminie 14  dni od dnia jego dor ę-
czenia przedstawić zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe.  
§ 2. Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o  których mowa w  § 1, i w terminie 14  dni od dnia ich 
otrzymania za wiadomić kontrolowanego o  sposobie ich załatwienia, wskazując w  szczególności, które zastrzeżenia nie 
zostały uwzględnione, wraz z  uzasadnieniem faktycznym i  prawnym.  
§ 3. W przypadku niezłożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń w  terminie określonym w  § 1, przyjm uje się, że kontrolowany 
nie kwestionuje ustaleń kontroli.  
§ 4. Kontrola zostaje zakończona w  dniu doręczenia protokołu kontroli.  
Art. 291a.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może uzgadniać  z obcymi władzami przeprowadzenie kontr o-
li jednoczesnych.  
§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, występując do obcej władzy  o przeprowadzenie kontroli jednoczesnej, 
podaje uzasadnienie wszczęcia takiej kontroli oraz czas jej przeprowadzenia.  
§ 3. W przypadku gdy obca władza wystąpiła  o przeprowadzenie kontr oli jednoczesnej, Szef Krajowej Administracji 
Skarbowej potwierdza przystąpienie do kontroli albo odmawia przeprowadzenia kontroli, uzasadniając przyczynę odmowy.  
Art. 291b.  Jeżeli  w toku kontroli podatkowej ujawniono nieprawidłowości, kontrolowany ma obow iązek zawiad o-
mienia  organu podatkowego  o każdej zmianie swojego adresu dokonanej  w ciągu 6 miesięcy od dnia zakończenia  kontroli 
podatkowej.  W razie niedopełnienia tego obowiązku postanowienie  o wszczęciu postępowania podatkowego  uznaje się za 
doręczone po d dotychczasowym adresem.  
Art. 291c.214) Do kontroli działalności gospodarczej podatnika będącego przedsiębiorcą stosuje się przepisy rozdziału  5 
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.  
Art. 291d. § 1. Przepisy dotyczące kontrolowanego stosuje  się odpowiednio do reprezentanta kontrolowanego  lub 
pełnomocnika,  z wyłączeniem  art. 282c § 1 pkt 2 i art. 291b.  
§ 2. Jeżeli pełnomocnik jest nieobecny  w miejscu prowadzenia kontroli, podczas gdy jest obecny kontrolowany, pisma  
doręcza się kontrolowanemu,  a czynności kontrolnych dokonuje się  w obecności kontrolowanego.  
Art. 292.215) W sprawach nieuregulowanych w  niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy art.  102, art.  135, 
art. 138, art.  139 § 4, art.  140 § 2, art.  141 i  art. 142, przepisy rozdziałó w 1, 2, 3a, 5, 6, 9, z  wyłączeniem art.  171a, ro z-
działów 10, 11, z  wyłączeniem art.  182–185, oraz rozdziałów 12, 14, 16, 22 i  23 działu IV.  
DZIAŁ VII  
Tajemnica skarbowa  
Art. 293. § 1. Indywidualne dane zawarte w  deklaracji oraz innych dokumentach składanyc h przez podatników, pła t-
ników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową.  
§ 2. Przepis  § 1 stosuje się również do danych zawartych w:  
1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w  § 1; 
2) aktach dokumen tujących czynności sprawdzające;  
                                                           
213) Dodany przez art. 3 pkt 62  ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
214) W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 
215) W brzmieniu ustalonym przez art.  5 pkt 4 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 36. 
  
Dziennik  Ustaw  – 154 – Poz. 900 
 
 3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celn o-skarbowej oraz aktach postępowania  
w sprawach  o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;  
4) dokumentacji rachunkowej organu podatkowego;  
5) informacjach uzyskanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej  z banków oraz  z innych źródeł niż wymi e-
nione  w § 1 lub w  pkt 1; 
6) informacjach uzyskanych w  toku postępowania w  sprawie zawarcia porozumień, o  których mowa w  dziale IIa ; 
7) aktach dokument ujących kontrolę,  o której mowa  w rozdziale 9 działu III ustawy  z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie 
informacji podatkowych  z innymi państwami ; 
8) informacjach o wynikach analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1, oraz innych informacjach i dokumentach,  
o których mowa w dziale IIIB;  
9)216)  informacjach i  dokumentach, o  których mowa w  dziale III w  rozdziale 11a;  
10)216)  aktach postępowania w  sprawie wydania opinii zabezpieczającej oraz aktach postępowania określonego w  dziale  IIIA 
w rozdziale 5.  
§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika prowadzącego działalność  gospoda r-
czą informacji o:  
1) niezłożeniu lub złożeniu przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do których złożenia był obo wiązany  na 
podstawie przepisów ustaw podatkowych;  
2) nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których  
ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;  
3) zaleganiu lub niezaleganiu przez podatnika w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu składanych  
na podstawie przepisów ustaw podatkowych.  
Art. 294. § 1. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są:  
1) pracownicy izb administracji skarbowej;  
1a) funkcjonarius ze; 
1b) pracownicy Krajowej Informacji Skarbowej;  
2) wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz pracownicy urzędów ich obsługujących;  
3) członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych, a  także pracownicy biur tych kolegiów;  
4) minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów217); 
4a) Szef Krajowej Administracji Skarbowej;  
5) osoby odbywające staż, praktykę zawodową lub studencką w  urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw 
finansów pub licznych lub w  innych organach podatkowych;  
6) przedstawiciele obcej władzy przebywający w  siedzibach organów podatkowych, obecni w  toku postępowania poda t-
kowego lub obecni w  toku czynności kontrolnych, w  związku z  wymianą informacji ; 
7) członkowie Rady.  
§ 2. Osoby wymienione  w § 1 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej treści:  
„Przyrzekam , że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświad czam, że są mi znane przepisy  o odpowiedzia l-
ności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.”.  
§ 3. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia, zakończeniu stażu lub  praktyki 
lub po ustaniu członkostwa  w Radzie.  
§ 4. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono informacje 
objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.  
§ 5. Przepisu § 4 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą skarbową.  
                                                           
216) Dodany przez art. 3 pkt 6 3 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
217) Obecnie urząd obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art.  90 ustawy z  dnia 4  wrze śnia 
1997  r. o działach administracji rządowej (Dz.  U. z 2018 r. poz. 762, 810, 1090, 1467, 1544, 1560,  1669, 1693, 2227 i 2340 oraz 
z 2019 r. poz. 534), która weszła w  życie z  dniem 1  kwietnia 1999  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 155 – Poz. 900 
 
 Art. 295. W toku postępowania podatkowego dostęp do informacji pochodzących z  banku l ub innej instytucji fina n-
sowej, a  także do informacji uzyskanych z  banku lub innej instytucji finansowej mających siedzibę na terytorium państw 
członkowskich Unii Europejskiej, przysługuje:  
1) funkcjonariuszowi lub pracownikowi – załatwiającym sprawę, ich przełożonym, naczelnikowi urzędu skarbowego, 
naczelnikowi urzędu celn o-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej oraz Szefowi Krajowej Admin i-
stracji Skarbowej;  
2) pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego przełożonemu oraz organom,  o których mow a w art. 5 i art. 9 ustawy 
z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie informacji podatkowych  z innymi państwami, właściwym  w zakresie  wymiany 
informacji podatkowych.  
Art. 295a.  W toku postępowania  w sprawie zawarcia porozumień,  o których mowa  w dziale IIa, dostęp d o informacji 
przekazanych przez przedsiębiorców  w tym postępowaniu przysługuje pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego przeł o-
żonemu oraz Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.  
Art. 295b.  W toku kontroli,  o której mowa  w rozdziale 9 działu III ustawy  z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie  
informacji podatkowych  z innymi państwami, dostęp do akt przysługuje pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego  
przełożonemu oraz organowi przeprowadzającemu tę kontrolę.  
Art. 295c.218) Dostęp do informacji o  schematach podatkow ych oraz innych dokumentów związanych z  tą informacją, 
zbieranych na podstawie działu III rozdziału 11a, przysługuje pracownikowi załatwiającemu sprawę lub prowadzącemu 
działalność analityczną i  jego przełożonym.  
Art. 296. § 1. Akta spraw zawierające infor macje:  
1)219)  pochodzące z  banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredyto wych, z  wyłączeniem informacji, o  których 
mowa  w art. 82 § 2, oraz z  innych instytucji finansowych,  
1)220)  pochodzące z  banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredyto wych oraz z  innych instytucji finans o-
wych,  
2) określone  w ustawie  z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie informacji podatkowych  z innymi państwami, uzyskane  od 
obcych państw, pochodzące  z banków oraz innych instytucji finansowych,  
3) uzyskane  w postępowaniu w  sprawie zawarcia porozumień, o  których mowa w  dziale  IIa 
– przechowuje się w  pomieszczeniach zabezpieczonych zgodnie z  przepisami o  ochronie informacji niejawnych.  
§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, po ich wykorzystaniu są wyłączane z akt sprawy i przech owywane  z zach o-
waniem zasad określonych dla informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone”. Adnotacji o wyłączeniu dokonuje  się 
w aktach sprawy.  
§ 3. Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o  których mowa w  § 1, następuje wyłącznie w  przypadkach okreś -
lonych  w art. 297 i 297a.  
Art. 297. § 1. Akta,  w tym akta zawierające informacje wymienione  w art. 182, naczelnicy urzędów skarbowych  
i naczelnicy urzędów celn o-skarbowych udostępniają wyłącznie:  
1) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Sze fowi Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektorowi 
izby administracji skarbowej – w toku postępowania podatkowego, postępowania  w sprawach  o przestępstwa skarb o-
we lub wykroczenia skarbowe, kontroli podatkowej lub kontroli celn o-skarbowej;  
2) innym naczeln ikom urzędów skarbowych lub naczelnikom urzędów celn o-skarbowych – w związku ze wszczętym 
postępowaniem podatkowym, postępowaniem  w sprawach  o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, ko n-
trolą podatkową, kontrolą celno -skarbową lub  w związku  z postępowaniem przejętym  w trybie  art. 18d; 
2a) Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – zgodnie z  przepisami o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz 
finansowaniu terroryzmu;  
3) sądom lub prokuratorowi – w związku z  toczącym się postępowaniem;  
4) Rzecz nikowi Praw Obywatelskich – w związku z  jego udziałem w  postępowaniu przed sądem administracyjnym;  
                                                           
218) Dodany przez art. 3 pkt 64  ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
219) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 220. 
220) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 19. 
  
Dziennik  Ustaw  – 156 – Poz. 900 
 
 5) Prokuratorowi Generalnemu – na wniosek właściwego prokuratora:  
a) w przypadkach określonych w  dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,  
b) w związ ku z udziałem prokuratora w  postępowaniu przed sądem administracyjnym;  
6) (uchylony)  
7) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu 
Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarme rii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie 
Więziennej, Służbie  Ochrony Państwa  i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom 
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o  ochronie inf or-
macji niejawnych;  
8) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu w zakresie niezbędnym do:  
a) przeprowadzenia czynności kontrolnych określonych w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r.  o Centra l-
nym Biurze Antykorupcyjnym,  
b) realizacji czynności operacyjno -rozpoznawczych i analityczno -informacyjnych, jeżeli mają związek z wyłudz e-
niem  skarbowym w rozumieniu art. 119zg pkt 9 lub przestępstwem, o którym mowa w art. 231 lub  art. 299 ust a-
wy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny  
– na zasadach i w trybie określony ch w art. 22a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyj nym;  
9) Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 11a  ust. 3 
pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego  do 
spraw wewnętrznych (Dz. U.  z 2018 r.  poz. 2216  oraz z 2019 r. poz. 15 i 125 ). 
§ 2. W przypadkach określonych w  § 1 pkt 1 lub 2 stosuje się odpowiednio przepis  art. 295. 
§ 3. W przypadkach,  o których mowa  w § 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane  w sposób przewidziany  
w art. 184 § 2a. 
§ 4. Naczelnicy urzędów skarbowych oraz naczelnicy urzędów celn o-skarbowych udostępniają Najwyższej Izbie 
Kontroli,  w związku  z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akt a, o których mowa  w § 1, po wyłączeniu z  nich info r-
macji wymienionych  w art. 182, chyba że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na po d-
stawie odrębnych przepisów.  
§ 5. Naczelnicy urzędów skarbowych udostępniają Państwowej K omisji Wyborczej, w  związku z  badaniem sprawo z-
dania komitetu wyborczego, informacji, o  której mowa  w art. 34 ust. 1, lub sprawozdania, o  którym mowa  w art. 38 ustawy  
z dnia 27  czerwca 1997  r. o partiach politycznych ( Dz. U. z 2018 r. poz. 580), akta, o  których mowa w  § 1. 
Art. 297a. § 1. Informacje podatkowe,  o których mowa  w ustawie  z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie informacji  po-
datkowych  z innymi państwami, uzyskane od państw członkowskich Unii Europejskiej lub akta zawierające takie  inform a-
cje są udostęp niane organom wymienionym  w art. 297 oraz innym niż wymienione  w tym przepisie organom  podatkowym, 
gdy toczące się przed tym organem postępowanie lub czynności wykonywane przez ten organ są  związane  z prawid łowym 
określaniem podstaw opodatkowania  i wysoko ści zobowiązania podatkowego lub wymiarem  innych należności, których 
dochodzenie, zgodnie  z przepisami  o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji,  jest możliwe na wniosek obcego pa ń-
stwa.  
§ 2. Udostępnianie informacji podatkowych,  o których mowa  w ustawie  z dnia 9 marca 201 7 r. o wymianie  informacji 
podatkowych  z innymi państwami, uzyskanych od państw niebędących państwami członkowskimi Unii  Europejskiej lub 
akt zawierających takie informacje następuje na zasadach określonych  w § 1 oraz z uwzględnieniem  umów o unikaniu 
podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest  Rzeczpospolita Polska, 
oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.  
§ 3. Udostępnienie informacji dla celów innych niż wymien ione w § 1 i 2 wymaga uzyskania zgody obcego  państwa, 
od którego otrzymano informacje.  
§ 4. Akta  i dokumenty zawierające informacje,  o których mowa  w § 1 i 2, oznacza się klauzulą: „Tajemnica  skarb o-
wa”, a ich przekazanie następuje  w trybie przewidzianym dl a dokumentów zawierających informacje niejawne  o klauzuli 
„zastrzeżone”.  
Art. 297b.  Akta spraw zawarcia porozumień, o  których mowa w  dziale IIa, lub informacje wynikające z  tych akt, są 
udostępniane wyłącznie organom wymienionym  w art. 297 § 1 pkt 1 i pkt 2a–7 oraz na zasadach określonych w  tym prz e-
pisie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 157 – Poz. 900 
 
 Art. 297c. Dane, informacje i dokumenty, o których mowa w dziale IIIB, w tym zawierające dane stanowiące  tajem -
nicę bankową lub tajemnicę zawodową, Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia wyłączni e: 
1) organom Krajowej Administracji Skarbowej – w celu realizacji ich ustawowych zadań;  
2) Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy  oraz 
finansowaniu terroryzmu;  
3) innym organom wymienionym  w art. 297 – na zasadach określonych w tych przepisach.  
Art. 297d.221) Minister właściwy do spraw finansów publicznych ma dostęp do informacji o  schematach podatkowych 
oraz innych dokumentów związanych z  tymi informacjami, zebranych w  ramach czynności prowa dzonych na podstawie 
działu III rozdziału 11a. Z  danych tych korzysta w  toku prowadzonych działań, w  tym do realizowanych czynności anal i-
tycznych.  
Art. 298. Akta niezawierające informacji, o  których mowa  w art. 182, organy podatkowe udostępniają:  
1) minist rowi właściwemu do spraw finansów publicznych;  
1a) Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej;  
2) innym organom podatkowym;  
3) (uchylony)  
3a) (uchylony)  
4) Najwyższej Izbie Kontroli – w zakresie i  na zasadach określonych w  przepisach o  Najwyższej Izbie Kontr oli; 
5) sądowi, prokuratorowi,  a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora funkcjonariuszom Policji, Agencji Be z-
pieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub Centralnego Biura  Antykorupcyjnego – w związku z  toczącym się 
postępowaniem;  
5a) Agencji Bez pieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu 
Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie 
Więziennej, Służbie  Ochrony Państwa  i ich posiadającym pi semne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom 
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o  ochronie info r-
macji niejawnych;  
5b) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Biuru Nadzoru Wewnętrznego, Policji, Ża ndarmerii Wojskowej, Straży  Gra-
nicznej i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom, jeżeli jest to konieczne  dla sk u-
tecznego zapobieżenia przestępstwom lub ich wykrycia, ustalenia sprawców i uzyskania dowodów albo  ujawnienia 
mienia zagrożonego przepadkiem;  
6) biegłym powołanym w  toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej – w zakresie określonym przez 
organ podatkowy;  
6a) wojewodzie i  Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w zakresie prowadzonych postępowań dotyczących legal i-
zacji pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
6b) Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej  – w związku z  prowadzonym postępowaniem oraz wydawaniem 
opinii prawnej;  
6c) organom nadzoru górniczego – w celu weryfikacji pomia ru urobku rudy miedzi, wydobytego gazu ziemnego oraz 
wydobytej ropy naftowej w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 2  marca 2012  r. o podatku od wydobycia niektórych 
kopalin ( Dz. U. z 2018 r. poz. 228); 
6d) Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego – w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania w y-
jaśniającego na podstawie ustawy  z dnia 2 1 lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym ( Dz. U. z 2019 r. 
poz. 298, 326 i 730 ); 
6e) organom właściwym  w sprawach  o naruszenie dyscypliny finansów publicz nych – w zakresie niezbędnym do prz e-
prowadzenia czynności sprawdzających  i postępowania na podstawie przepisów  o odpowiedzialności za naruszenie 
dyscypliny finansów publicznych;  
7) innym organom – w przypadkach i  na zasadach określonych w  odrębnych ustawac h oraz ratyfikowanych umowach 
międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.  
                                                           
221) Dodany przez art. 3 pkt 6 5 ustawy, o której mowa w odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 158 – Poz. 900 
 
 Art. 299. § 1. Organy podatkowe udostępniają informacje zawarte w  aktach spraw podatkowych, z  wyłączeniem 
informacji określonych  w art. 182, organom i  osobom wymieni onym  w art. 298. 
§ 2. Organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z  akt spraw podatkowych w  zakresie i  na zasadach okreś -
lonych w  odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.  
§ 3. Infor macje,  o których mowa w  § 1, udostępniane są również:  
1) (uchylony)  
2) (uchylony)  
3) powiatowym oraz wojewódzkim urzędom pracy;  
4) jednostkom organizacyjnym Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;  
5) jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecz nych;  
6) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – w celu realizacji zadań określonych w  przepisach o  nabywaniu 
nieruchomości przez cudzoziemców;  
7) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w  celu realizacji jego zadań ustawowych;  
8)222)  komorn ikom sądowym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym albo wyk o-
nywaniem postanowienia o zabezpieczeniu spadku lub ze sporządzaniem spisu inwentarza oraz administracyjnym  
organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępo waniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym;  
8a) upoważnionemu przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę albo marszałka województwa kierownikowi 
jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego niemającej osobowości prawnej oraz upoważn ionemu 
pracownikowi tej jednostki, do wykonywania  w jego imieniu praw  i obowiązków wierzyciela na podstawie przepisów  
o postępowaniu egzekucyjnym  w administracji,  w zakresie niezbędnym do wszczęcia  i prowadzenia postępowania 
egzekucyjnego lub zabezpieczają cego;  
8b) upoważnionemu przez organ egzekucyjny kierownikowi jednostki organizacyjnej gminy niemającej osobowości 
prawnej oraz upoważnionemu pracownikowi tej jednostki, do działania  w jego imieniu jako organ egzekucyjny na 
podstawie przepisów  o postępowani u egzekucyjnym  w administracji,  w zakresie niezbędnym do wszczęcia  i prow a-
dzenia postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego;  
9) wójtom, burmistrzom, prezydentom miast lub wojewodom  w zakresie prowadzonych postępowań  o przyznanie  
świadczeń rodzinnych,  zasiłków dla opiekunów, świadczeń pieniężnych wypłacanych  w przypadku bezskuteczności  
egzekucji alimentów lub świadczenia wychowawczego;  
9a)223)  wójtom, burmistrzom lub prezydentom miast właściwym ze względu na miejsce położenia mieszkania w zakresie 
prowa dzonych postępowań o przyznanie dopłat do czynszu, o których mowa  w ustawie z dnia 20 lipca 2018  r. o p o-
mocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania (Dz. U. poz. 1540);  
10) ośrodkom pomocy społecznej i  powiatowym c entrom pomocy rodzinie w  zakresie prowadzonych postępowań 
o świadczenia z  pomocy społecznej;  
11) służbom statystyki publicznej w  zakresie wynikającym z  programu badań statystycznych;  
12)224)  instytucjom zajmującym się obsługą , kontrolą lub audytem  środków p ochodzących z  budżetu Unii Europejskiej lub 
środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących z  innych źródeł zagranicznych;  
13) organizacjom pożytku publicznego – w zakresie i  na zasadach określonych w  ustawach podatkowych ; 
14) akredytowanym agencjom płatni czym realizującym zadania  w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;  
14a)225) ministrowi w łaściwemu do spraw zdrowia w celu realizacji zadań ustawowych związanych z zapewnieniem dost ę-
pu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w szczególn ości w zakresie produktów 
leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych;  
15) organom Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej  w celu realizacji jej zadań ustawowych.  
                                                           
222) W brzmieniu ustalonym przez art. 265 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. poz. 771 i 1443), która 
weszła  w życie z dni em 1 stycznia 2019 r.  
223) Dodany przez art. 27 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych 
latach najmu mieszkania (Dz. U. poz. 1540), która weszła  w życie z dniem 1 stycznia 2019.  
224) Ze zmianą wprowadzo ną przez art.  5 pkt 5 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 36. 
225) Dodany  przez art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz 
o niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 103 9), która weszła w życie z dniem 14 czerwca 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 159 – Poz. 900 
 
 § 4. Informacje  o numerach rachunków bankowy ch posiadanych przez podatników mogą być udostępniane:  
1) Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i  Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;  
2) organom egzekucyjnym w  związku z  toczącym się postępowaniem egzekucyjnym;  
3) wójtom, burmistrzom, prezydentom miast  lub wojewodom  w zakresie prowadzonych postępowań  o przyznanie  
świadczeń rodzinnych, zasiłków dla opiekunów, świadczeń pieniężnych wypłacanych  w przypadku bezskuteczności  
egzekucji alimentów lub świadczenia wychowawczego.  
§ 5. (uchylony)  
§ 6. Komornicy sąd owi są obowiązani do uiszczenia opłaty na rachunek organu podatkowego za udostępnienie info r-
macji, o  których mowa w  § 3 pkt 8 oraz w § 4 pkt 2, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.  
§ 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia:  
1) wysokość opłaty uiszczanej na rachunek organu podatkowego za udostępnienie informacji komornikom sądowym, 
uwzględniając formę udostępnienia informacji, ponoszone przez org any podatkowe koszty związane  z udostępni e-
niem informacji;  
2) tryb pobierania oraz sposób uiszczania opłaty przez komorników sądowych za udostępnienie informacji, uwzględni a-
jąc organizację czynności związanych z  poborem opłaty i  formę zapłaty opłaty.  
Art. 299a.  Akta, o  których mowa  w art. 298, i  dokumenty zawierające informacje, o  których mowa  w art. 299, prz e-
kazywane organom i  osobom wymienionym  w art. 298 pkt 4–7 oraz art.  299 § 2–4 oznacza się klauzulą „Tajemnica ska r-
bowa”.  
Art. 299b.  § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wyrazić zgodę na ujawnienie przez naczelników urz ę-
dów skarbowych, naczelników urzędów celn o-skarbowych, dyrektorów izb administracji skarbowej, okreś lonych inform a-
cji stanowiących tajemnicę skarbową,  z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę inną niż skarbowa  i objętych 
ochroną na podstawie odrębnych ustaw, wskazując jednocześnie sposób udostępnienia  i wykorzystania ujawnianych info r-
macji.  
§ 2. Wyrażenie zgody,  o której mowa  w § 1, może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny interes publiczny oraz 
gdy jest to konieczne dla osiągnięc ia celów kontroli podatkowej, kontroli celn o-skarbowej lub postępowania podatkowego 
lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo obywateli do ich rzetelnego informowania  o działaniach org a-
nów podatkowych  i jawności życia publicznego.  
§ 3. Wyr ażenie zgody,  o której mowa  w § 1, następuje  w formie pisemnej, na uzasadniony wniosek naczelnika urzędu 
skarbowego, naczelnika urzędu celn o-skarbowego lub dyrektora izby administracji skarbowej.  
Art. 299c.  Organy podatkowe udostępniają informacje zawarte  w aktach spraw podatkowych, z  wyłączeniem info r-
macji określonych  w art. 182, organom, które na podstawie odrębnych ustaw są obowiązane do przyjęcia zaświadczenia 
albo oświadczenia o  wysokości dochodów (przychodów) lub zaświadczenia alb o oświadczenia o  niezaleganiu  w poda t-
kach, w  zakresie niezbędnym do weryfikacji treści oświadczenia.  
Art. 299d.  Do informacji,  o których mowa  w art. 293 § 2 pkt 1 i 5, stosuje się przepisy niniejszego działu dotyczące  
udostępniania informacji wynikających  z akt spraw podatkow ych. 
Art. 299e. Dane z akt podatkowych Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udostępniać za pośrednictwem  sys-
temu teleinformatycznego organom, o których mowa w art. 297 § 1 i art. 298, jeżeli dane te znajdują się  w Centralnym 
Rejestrze Danych Podatkow ych. 
Art. 300. (uchylony)  
Art. 301. Przepisy  art. 297–299 nie naruszają uprawnień strony przewidzianych  w art. 178 i art. 179. 
Art. 302. (uchylony)  
Art. 303. (uchylony)  
Art. 304. (uchylony)  
Art. 305. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podaje do wia domości publicznej zbiorcze informacje dot y-
czące podatków.  
§ 2. Uprawnienie, o  którym mowa w  § 1, przysługuje również organom podatkowym.  
§ 3. Uprawnienie, o  którym mowa w  § 1, przysługuje również Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 160 – Poz. 900 
 
 DZIAŁ VII A 
(uchylony)  
DZIAŁ VIII  
Przepisy karne  
Art. 305p.  § 1. Kto, wbrew przepisom art. 119zk, art. 119zp i art. 119zq, działając w imieniu lub w interesie  banku 
w rozumieniu art. 119zg pkt 1, spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, banku zrzeszającego, Krajowej  Spółdzi el-
czej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej lub izby rozliczeniowej w rozumieniu art. 119zg pkt 3, nie  przekazuje, przekaz u-
je niezgodne z posiadanymi lub zataja prawdziwe:  
1) informacje o rachunkach podmiotów kwalifikowanych w rozumieniu art. 119zg pkt 5,  
2) informacje o łącznej kwocie obciążeń oraz łącznej kwocie uznań rachunków podmiotów kwalifikowanych  w roz u-
mieniu art. 119zg pkt 5, dotyczących transakcji z osobami fizycznymi niebędącymi podmiotami kwalifikowanymi  
w rozumieniu art. 119zg pkt 4,  
3) dzienne zes tawienia transakcji dotyczących rachunków podmiotów kwalifikowanych w rozumieniu art. 119zg  pkt 5 
w zakresie transakcji innych niż wskazane w pkt 2,  
podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.  
§ 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie , podlega grzywnie.  
Art. 305q.  § 1. Kto, działając w imieniu lub w interesie banku w rozumieniu art. 119zg pkt 1 lub spółdzielczej kasy 
oszczędnościowo -kredytowej, nie dopełnia obowiązku dokonania blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w roz u-
mieniu art.  119zg pkt 2, przedłużenia, zmiany zakresu lub uchylenia tej blokady, podlega karze pozbawienia wolności do 
lat 5.  
§ 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie.  
Art. 305r. § 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, ujawnia  lub wykorzystuje:  
1) algorytmy, o których mowa w art. 119zn § 3,  
2) informacje o wskaźniku ryzyka,  
3) informacje i zestawienia, o których mowa w art. 119zp § 1, art. 119zq i art. 119zs § 1,  
4) informacje objęte żądaniami Szefa Krajowej Administracji Skarb owej, o których mowa w art. 119zo § 9, art. 119zv § 3,  
art. 119zw § 3 i art. 119zz § 2,  
podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.  
§ 2. Jeżeli sprawca czynu określ oneg o w § 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie.  
Art. 306. § 1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje objęte tą tajemnicą,  
podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.  
§ 2. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje określone  w art. 182, 
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.  
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego  w § 1 lub 2 działa nieumyślnie,  
podlega karze pozbawienia wolności do lat 2.  
§ 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.  
DZIAŁ VIII A 
Zaświadcz enia 
Art. 306a.  § 1. Organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o  zaświadczenie.  
§ 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:  
1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;  
2) osoba ubiega się o  zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w  urzędowym potwierdzeniu określonych fa k-
tów lub stanu prawnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 161 – Poz. 900 
 
 § 3. Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w  dniu jego wydania.  
§ 4. Zaświadczenie wydaje się w  granicach żądania wnio skodawcy.  
§ 5. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż  w terminie 7 dni od  dnia złożenia 
wniosku  o wydanie zaświadczenia.  
§ 6. (uchylony)  
Art. 306aa.226) Organ podatkowy przekazuje informacje, o których mowa w art. 13 ust.  1 i 2 rozporządzenia 
2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do wnioskodawcy, chyba że wniosk odawca posiada te informacje, 
a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.  
Art. 306b.  § 1. W  przypadkach, o  których mowa  w art. 306a § 2, organ podatkowy jes t obowiązany wydać zaświa d-
czenie, jeżeli chodzi o  potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z  prowadzonej przez ten organ ewidencji, 
rejestrów lub z  innych danych znajdujących się w  jego posiadaniu.  
§ 2. Organ podatkowy, przed wydaniem zaświad czenia, może przeprowadzić w  niezbędnym zakresie postępowanie 
wyjaśniające.  
Art. 306c.  Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o  treści żądanej przez osobę ubiegającą się o  nie 
następuje w  drodze postanowienia, na które służy zażalenie.  
Art. 306d.  § 1. Organ podatkowy nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu 
prawnego, jeżeli znane są one organowi z  urzędu lub możliwe są do ustalenia przez organ na podstawie:  
1) posiadanych przez niego ewidencji, rejestrów lub in nych danych;  
2) przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów urzędowych;  
3) rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty publiczne, do których organ ma dostęp w  drodze elektr o-
nicznej na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 17 lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmi o-
tów realizujących zadania publiczne;  
4) informacji otrzymanych od innego podmiotu publicznego na zasadach określonych w  przepisach ustawy z  dnia 
17 lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiot ów realizujących zadania publiczne.  
§ 2. Organ podatkowy żądający od strony zaświadczenia albo oświadczenia w  celu potwierdzenia faktów albo stanu 
prawnego jest obowiązany wskazać przepis prawa wymagający urzędowego potwierdzenia tych faktów lub stanu praw nego 
w drodze zaświadczenia albo oświadczenia.  
§ 3.24) Jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania nie może uzyskać  w formie dokumentu elektronicznego zaświa d-
czenia  wymaganego na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego lu b innego dokumentu wydanego przez podmiot  public z-
ny w rozumieniu ustawy  z dnia 1 7 lutego 200 5 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących  zadania publiczne, 
jak również potwierdzenia uiszczenia opłat  i kosztów postępowania, strona lub inny ucz estnik postępowania  może złożyć 
elektroniczną kopię takiego dokumentu, po uwierzytelnieniu jej przez wnoszącego, przy  użyciu kwalifikowanego podpisu 
elektronicznego , podpisu zaufanego albo podpisu osobistego . 
§ 4. Organ podatkowy może żądać przedłożenia or yginału zaświadczenia, innego dokumentu lub potwierdzenia uis z-
czenia opłat i  kosztów postępowania, o  których mowa w  § 3, o ile złożona kopia nie pozwala na weryfikację autentycz -
ności oraz integralności lub jeżeli jest to uzasadnione innymi okolicznościami  sprawy.  
§ 5. Strona lub inny uczestnik postępowania przechowują zaświadczenie, inny dokument lub potwierdzenie uiszczenia 
opłat i  kosztów postępowania, o  których mowa w  § 3, do dnia, w  którym decyzja kończąca postępowanie stała się ost a-
teczna.  
Art. 306e.  § 1. Zaświadczenie o  niezaleganiu w  podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie 
dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.  
§ 2. Przed wydaniem zaświadczeń, o  których mowa w  § 1, ustala się, czy w  stosunku do wnioskodawcy nie jest pr o-
wadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie 
postępowanie jest prowadzone i  zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończeni e, powinna być niezwłoc z-
nie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w  celu wykazania ich w  zaświadczeniu.  
§ 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe doręczenie decyzji kończącej  postępowanie 
podatkowe,  o którym mowa  w § 2, przed upływem terminu określonego  w art. 306a § 5. Wydając  zaświadczenie, organ 
podaje informację  o prowadzonym postępowaniu lub jego zakończeniu.  
                                                           
226) Dodany przez art. 44 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 162 – Poz. 900 
 
 § 4. Na żądanie wnioskodawcy  w zaświadczeniu podaje się także informacje:  
1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest:  
a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i  określenie ich wysokości,  
b) postępowanie egzekucyjne w  administracji, również w  zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy,  
c) postępowanie w  sprawach o  przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;  
2) dotyczące:  
a) okresów, z  których pochodzą zaległości, i  ich tytułów,  
b) podatków, których termin płatności został odroczony lub których płatność została rozłożona na raty.  
§ 5. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z  odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje 
się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o  których mowa  w art. 49 § 1, nie posiada zaległości p o-
datkowych.  
§ 6. W zakresie , o którym mowa  w art. 239d, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej decyzji nie istnieje zaleg -
łość podatkowa.  
§ 7. Przepisy § 1–3 i 5 stosuje się odpowiednio  w zakresie odsetek za zwłokę,  o których mowa  w art. 53a. 
Art. 306f.  § 1. Organ podatkowy na wniosek osoby, która uprawdopodobni, że może być spadkobiercą, wydaje 
zaświadczenie o  wysokości znanych temu organowi zobowiązań spadkodawcy wymienionych  w art. 98 § 1 i 2. 
§ 2. Jeżeli postępowanie podatkowe  w sprawie określenia wysokości zobowiązań podatk owych spadkodawcy nie 
zostało zakończone,  w zaświadczeniu podaje się przybliżoną wysokość zobowiązania na podstawie posiadanych danych co 
do podstawy opodatkowania.  
Art. 306g.  § 1. Organy podatkowe w  zakresie, o  którym mowa  w art. 112 § 1, wydają zaświadcz enie o  wysokości 
zaległości podatkowych zbywającego:  
1) na wniosek zbywającego;  
2) na wniosek nabywcy, za zgodą zbywającego.  
§ 2. W zaświadczeniu, o  którym mowa w  § 1, organ podatkowy określa wysokość zaległości podatkowych zbywaj ą-
cego na dzień wydania zaś wiadczenia.  
§ 3. Przepisy § 1–2 stosuje się odpowiednio do należności wymienionych  w art. 107 § 2 pkt 2–4, objętych zakresem 
odpowiedzialności nabywcy.  
Art. 306h.  § 1. Organy podatkowe, za zgodą podatnika, wydają zaświadczenie o  wysokości zaległości podatk owych 
podatnika na żądanie:  
1) jednostek organizacyjnych, które na podstawie ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania uprawnione są do 
udzielania kredytów (pożyczek);  
2) kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą oraz dzierżawców i  użytkowników nieruchomości – 
w zakresie opodatkowania dzierżawionej lub użytkowanej nieruchomości;  
3) małżonka podatnika, z  zastrzeżeniem § 2, a także rozwiedzionego małżonka w  zakresie zaległości powstałych  
w czasie trwania wspólności majątkowej oraz innych  osób wymienionych  w art. 111; 
4) wspólnika spółek wymienionych  w art. 115 § 1. 
§ 2. Zgoda podatnika nie jest wymagana, jeżeli z  żądaniem wydania zaświadczenia, o  którym mowa w  § 1, występuje 
małżonek podatnika pozostający z  nim we wspólności majątkowej. M ałżonek podatnika składa oświadczenie  o pozostaw a-
niu z  podatnikiem we wspólności majątkowej pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.  
§ 3. Organy podatkowe wydają zaświadczenie  o wysokości zaległości podatkowych rozwiązanej spółki cywilnej  na 
żądanie byłego wspólnika tej spółki.  
§ 4. Organy podatkowe wydają zaświadczenie  o wysokości zobowiązania podatkowego, zaległości podatkowych,  
kosztów upomnienia, kosztów egzekucyjnych zabezpieczonych hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym  oraz obj ę-
tego wnioskiem  o wpis hipoteki, jeżeli hipoteka nie jest wpisana, na żądanie właściciela przedmiotu  hipoteki lub zastawu.  
§ 5. Organ podatkowy, który ustanowił hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, na wniosek właściciela  przedmi o-
tu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, który zapłacił należności zabezpieczone tą hipoteką  przymusową lub 
zastawem skarbowym wydaje temu właścicielowi zaświadczenie  o wysokości zapłaconej należności  zabezpieczonej hip o-
teką przymusową lub zastawem skarbowym.  
  
Dziennik  Ustaw  – 163 – Poz. 900 
 
 Art. 306ha.  § 1. Organ podatkowy na wniosek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej zamierz a-
jących udzielić podatnikowi kredytu, za pisemną zgodą podatnika, wydaje zaświadczenia dotyczące jego wskazanych 
spraw podatkowych, w  tym deklaracji wykazujących  zwrot podatku, o  kwotach i  terminach dokonywanych zwrotów oraz 
o zajęciach egzekucyjnych wierzytelności z  tytułu zwrotu podatku.  
§ 2. Na wniosek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej, za pisemną zgodą podatnika, do 
zaświadczenia dołącza  się uwierzytelnioną kopię deklaracji wykazującej zwrot podatku.  
Art. 306i.  § 1. Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o  wysokości jego dochodu lub obrotu.  
§ 1a. W razie śmierci podatnika zaświadczenie,  o którym mowa  w § 1, wydaje się n a wniosek wstępnego,  zstępnego 
lub małżonka, którzy uprawdopodobnią, że mogą być spadkobiercami.  
§ 2. W zaświadczeniach dotyczących wysokości dochodu lub obrotu stwierdza się wyłącznie, czy wnioskodawca jest 
lub nie jest podatnikiem:  
1) podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z  określeniem wysokości obrotu;  
2) podatku dochodowego (we wszystkich formach opodatkowania); w  przypadku opodatkowania podatkiem dochod o-
wym od osób fizycznych na zasadach ogólnych – z określeniem wysokości dochodu przyjęte go do podstawy opoda t-
kowania, a  w przypadku osób prawnych – z określeniem wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, 
jak również kwoty podatku należnego.  
Art. 306ia. Organ podatkowy, na wniosek kontrahenta podatnika prowadzącego działalność go spodarczą, wydaje  za-
świadczenie w zakresie informacji, o których mowa w art. 293 § 3. W przypadku gdy wniosek dotyczy deklaracji  lub inn e-
go dokumentu, których termin złożenia nie upłynął, a podatnik nie złożył takiej deklaracji lub innego  dokumentu, organ 
podatkowy odmawia wydania zaświadczenia.  
Art. 306j.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb wydawania zaświadczeń, uwzględniając w  szczególności odpowiednią org anizację czynności związanych  
z wydawaniem zaś wiadczeń oraz możliwość doręczania zaświadczeń w  formie dokumentu elektronicznego;  
2) właściwość miejscową i  rzeczową organów podatkowych do wydawania zaświadczeń, uwzględniając rodzaj zobowi ą-
zania podatkowego;  
3) wzór rejestru zaświadczeń oraz szczegółowy  sposób jego prowadzenia, uwzględniając treść wniosku o  wydanie z a-
świadczenia, datę złożenia wniosku lub wyrażenia zgody na wydanie zaświadczenia, sposób załatwienia wniosku, 
treść wydanego zaświadczenia oraz dane identyfikujące wnioskodawcę, biorąc pod uw agę uproszczenie  i usprawni e-
nie procesu wydawania zaświadczeń;  
4) wzór ewidencji przekazanych lub otrzymanych informacji w  sprawach zaświadczeń oraz szczegółowy sposób jej 
prowadzenia, uwzględniając w  szczególności dane identyfikujące osobę, której dotyczy  zaświadczenie, treść przek a-
zanych lub otrzymanych informacji, dane identyfikujące osobę lub organ przekazujący informacje;  
5) wzory zaświadczeń, uwzględniając w  szczególności zakres danych wykazywanych w  zaświadczeniu oraz dane ident y-
fikujące wnioskodawcę  i organ wydający zaświadczenie;  
6) wzór oświadczenia, o  którym mowa  w art. 306h § 2, uwzględniając dane identyfikujące małżonków.  
Art. 306k. W sprawach nieuregulowanych w art. 306a –306ia oraz art. 306l stosuje się odpowiednio przepisy  rozdzi a-
łów 1 –6, 8 i 9, z wyłączeniem art. 171a, rozdziałów 10 –12, 14, 16 oraz 23 działu IV.  
Art. 306l.  Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o  jego miejscu zamieszkania lub siedzibie 
dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (certyfikat  rezydencji).  
Art. 306m.  (uchylony)  
Art. 306n.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,  w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia,  
o którym mowa  w art. 306l, uwzględniając zakres danych wykazywanych  w zaświadczeniu oraz dane identyfikując e wniosk o-
dawcę  i organ wydający zaświadczenie.  
DZIAŁ IX  
Zmiany w  przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i  końcowe  
Rozdział 1  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 307–323. (pominięte)  
  
Dziennik  Ustaw  – 164 – Poz. 900 
 
 Rozdział 2  
Przepisy przejściowe  
Art. 324. § 1. Do spraw wszcz ętych, a  nierozpatrzonych przez organ podatkowy pierwszej instancji przed dniem 
1 stycznia 1998  r. stosuje się, z  zastrzeżeniem § 2, przepisy niniejszej ustawy.  
§ 2. Wnioski złożone przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy w  sprawach:  
1) odroczenia te rminu płatności podatku,  
2) rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej,  
3) potrącenia zobowiązań podatkowych  
– rozpatrywane są na podstawie przepisów ustawy o  zobowiązaniach podatkowych.  
Art. 325. Przepis  art. 22 § 4 stosuje się również d o złożonych, a  nierozpatrzonych przed dniem wejścia w  życie 
niniejszej ustawy wniosków o  zaniechanie poboru podatków.  
Art. 326. § 1. Hipoteka ustawowa powstała w  okresie roku od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy wygasa po 
upływie 12  miesięcy od dnia j ej powstania, chyba że organ podatkowy złoży w  tym czasie wniosek o  jej wpis do księgi 
wieczystej.  
§ 2. Hipoteki ustawowe powstałe przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy wygasają, jeżeli organ podatkowy 
nie złoży wniosku o  ich wpis do księgi wieczys tej w  terminie 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 327. Wygasają zastawy ustawowe powstałe przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 328. Wierzytelności wobec Skarbu Państwa lub państwowych jednostek budżetowych, które sta ły się wymagalne 
do dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, mogą podlegać potrąceniu na zasadach przewidzianych w  ustawie o  zobowiązaniach 
podatkowych, jeżeli wniosek o  dokonanie potrącenia zostanie złożony przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 329. Terminy przewidziane w:  
1) art. 6 9 § 2 – stosuje się również do zdarzeń, które nastąpiły przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
2) art. 8 0 § 1 pkt  1 – stosuje się również, jeżeli płatnik, w  ciągu miesiąca poprzedzającego dzień wejścia w  życie ni niej-
szej ustawy, pobrał podatek nienależnie lub w  wysokości większej od należnej.  
Art. 330. Zwrot nadpłat powstałych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy dokonywany jest na podstawie 
przepisów ustawy o  zobowiązaniach podatkowych.  
Art. 331. § 1. Pr awo do skorygowania deklaracji, o  którym mowa  w art. 81 § 2, stosuje się również do deklaracji zł o-
żonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
§ 2. W sprawach, o  których mowa w  § 1, przepis  art. 81 § 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 332. Do odpowie dzialności osób trzecich, o  których mowa w  ustawie o  zobowiązaniach podatkowych, z  tytułu 
zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustaw y stosuje się przepisy ustawy  
o zobowiązaniach podatkowych.  
Art. 333. Osoby prawne, o  których mowa  w art. 117, ponoszą również odpowiedzialność za zaległości podatkowe 
powstałe przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 334. § 1. Odwołania od decyzji urzędu skarbowego, wniesione do podatkowej komisji odwoławczej przed dniem 
1 styczni a 1998  r., przekazuje się do dalszego prowadzenia właściwym izbom skarbowym. Czynności podjęte w  toku p o-
stępowania przez podatkową komisję odwoławczą pozostają w  mocy.  
§ 2. Wnioski w  sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną wydaną pr zez podatkową kom i-
sję odwoławczą, a  także wnioski w  sprawie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności takiej decyzji rozpatrywane są 
przez izbę skarbową, przy której działała ta komisja.  
§ 3. Wnioski w  sprawach, o  których mowa w  § 2, złożone przed dni em 1  stycznia 1998  r., rozpatrywane są na po d-
stawie dotychczasowych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 335. Odwołania od decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy o  zobowiązaniach podatkowych, wniesi o-
ne przed dniem 1  stycznia 1998  r., podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów tej ustawy oraz dotychczasowych prz e-
pisów Kodeksu postępowania administracyjnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 165 – Poz. 900 
 
 Art. 336. Wnioski o  uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, na podstawie której strona nabyła prawo, wniesione 
przed dniem  1 stycznia 1998  r., podlegają rozpatrzeniu w  trybie i  na zasadach przew idzianych  w art. 155 i art. 177 Kode k-
su postępowania administracyjnego.  
Art. 337. Żądanie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zaleg łości 
podatkowej, wniesione przed dniem 1  stycznia 1998  r., podlega rozpatrzen iu na zasadach przewidzianych  w dotychczas o-
wych przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 338. § 1. Umarza się wszczęte z  urzędu postępowania w  sprawie uchylenia, z miany lub stwierdzenia nieważności 
decyzji ostatecznych, jeżeli decyzje te zostały wydane przed dniem 1  stycznia 1997  r., chyba że strona wniesie o  dalsze 
rozpoznanie sprawy.  
§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy postępowania w  sprawach, o  których mowa  w art. 250. 
Art. 339. Przepisy  art. 258 § 1 pkt 3–5, § 2 i 3 oraz art.  259 stosuje się również do decyzji wydanych przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 340. Oświadczenia, o  których mowa  w art. 278 § 3–5 oraz art.  279 § 3, składane są w  terminie 2  miesię cy od 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 341. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na ustawę o  zobowiązaniach podatkowych lub odsyłają ogólnie 
do przepisów o  zobowiązaniach podatkowych, stosuje się przepisy działu III niniejszej ustawy.  
Art. 342. § 1. W  okresie do dnia 31  grudnia 1999  r. instytucje finansowe wymienione  w art. 182 mogą występować 
do urzędu skarbowego, który żądał przekazania informacji, z  wnioskami o  ograniczen ie zakresu żądanej informacji  
i terminu jej przekazania.  
§ 2. Wnios ek, o  którym mowa w  § 1, składany jest w  terminie 14  dni od dnia otrzymania żądania i  wymaga uzasa d-
nienia.  
§ 3. Urząd skarbowy w  terminie 30  dni od dnia otrzymania wniosku postanawia ostatecznie o  zakresie żądanych 
informacji i  terminie ich przekazania.  
Rozdział 3  
Przepisy końcowe  
Art. 343. § 1. Tracą moc:  
1) dekret z  dnia 16  maja 1956  r. o umarzaniu i  udzielaniu ulg w  spłacaniu należności państwowych ( Dz. U. poz.  92 oraz 
z 1975  r. poz. 56); 
2) ustawa z  dnia 21  grudnia 1958  r. o szczególnym trybie ściągania  zaległości z  tytułu niektórych zobowiązań właścicieli 
nieruchomości wobec Państwa ( Dz. U. poz.  398, z  1962  r. poz. 166 oraz z 1971  r. poz. 250);  
3) ustawa z  dnia 19  grudnia 1980  r. o zobowiązaniach podatkowych ( Dz. U. z 1993  r. poz. 486 i 646, z 1995 r. poz. 25 
i 426, z 1996 r. poz. 357 oraz z 1997 r. poz. 770). 
§ 2. (pominięty)  
Art. 344. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 1998  r., z tym że przepisy  art. 22 § 6, art. 28 § 3, art. 46 § 3, 
art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79 § 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, 
art. 283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art.  328 wchodzą w  życie z  dniem ogłoszenia227). 
                                                           
227) Ustawa została ogłoszona w  dniu 13  listopada 1997  r.