DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 10 czerwca 2021  r. 
Poz. 1047  
 
USTAWA  
z dnia 15  kwietnia 2021  r. 
o zmianie ustawy o  systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw1), 2), 3) 
Art. 1. W ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnian ych (Dz.  U. 
z 2021  r. poz.  332) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w odnośniku nr  1: 
a) uchyla się pkt  5, 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/410 z  dnia 14  marca 
2018  r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w  celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inw e-
stycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814  (Dz. Urz. UE  L 76 z 19.03.2018, str.  3). 
2) Niniejsz a ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/842 z  dnia 30  maja 2018  r. w sprawie wiążących rocznych redu k-
cji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021  r. do 2030  r. przyczyniających się do dzi ałań na rzecz 
klimatu w celu wywiązania się z  zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)  
nr 525/2013  (Dz. Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  26); 
2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/1999 z  dnia 11  grudnia 2018  r. w sprawie zarządzania unią energ e-
tyczną i  działaniami w  dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE)  nr 663/2009 i  (WE) 
nr 715/2009,  dyrektyw Parlamentu Europejskiego i  Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/ 31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 
2012/27/UE i  2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i  (EU) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (UE) nr  525/2013  (Dz. Urz. UE  L 328 z  21.12 .2018, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 85I z 27.03.2019, str.  66 oraz Dz.  Urz. 
UE L 148 z  06.06.2019, str.  37); 
3) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie monitorowania i  raportowania 
w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Euro pejskiego i  Rady oraz zmieni a-
jącego rozporządzenie Komisji (UE) nr  601/2012  (Dz. Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, 
str. 37); 
4) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1122 z  dnia 12  marca 2019  r. uzupełniającego  dyrektywę 2003/87/WE Pa r-
lamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do funkcjonowania rejestru Unii (Dz.  Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  3 oraz 
Dz. Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  66); 
5) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1603 z  dnia 18  lipca  2019  r. uzupełniającego dyrektywę 2003/87/WE Parl a-
mentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do środków przyjętych przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego 
w odniesieniu do monitorowania, raportowania i  weryfikacji emisji lotniczych w  celu wdr ożenia globalnego środka rynkowego 
(Dz. Urz. UE  L 250 z  30.09.2019, str.  10); 
6) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1842 z  dnia 31  października 2019  r. ustanawiającego zasady stosowania d y-
rektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do dalszych ustaleń dotyczących dostosowań przydziału 
bezpłatnych uprawnień do emisji ze względu na zmiany w  poziomie działalności (Dz.  Urz. UE  L 282 z  04.11.2019, str.  20); 
7) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1001 z  dnia 9  lipca 2020  r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania 
dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do funkcjonowania funduszu modernizacyjnego wspie-
rającego inwestycje w  modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energe tycznej niektórych państw  człon-
kowskich (Dz.  Urz. UE  L 221 z  10.07.2020, str.  107).  
3) Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z  dnia 17  lipca 2009  r. 
o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarni anych i  innych substancji oraz ustawę  z dnia 19  lipca 2019  r. o systemie reko m-
pensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych.  
      
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1047  
 
 b) uchyla się pkt  7, 
c) w pkt  10 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  11–17 w  brzmieniu:  
„11) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2 018/842 z  dnia 30  maja 2018  r. w sprawie wiąż ą-
cych rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021  r. do 2030  r. 
przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w  celu wywiązania się z  zobowiązań wynikających z Po-
rozumieni a paryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)  nr 525/2013  (Dz. Urz. UE L 156 z  19.06.2018,  
str. 26); 
12) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/1999 z  dnia 11  grudnia 2018  r. w sprawie 
zarządzania unią energetyczną i  działaniami w  dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Euro -
pejskiego i  Rady (WE) nr  663/2009 i  (WE) nr  715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i  Rady 
94/22/WE,  98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i  2013/30/UE, dyrektyw 
Rady 2009/119/W E i (EU) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(UE) nr  525/2013  (Dz. Urz. UE  L 328 z  21.12.2018, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 85I z  27.03.2019, str.  66 oraz 
Dz. Urz. UE  L 148 z  06.06.2019, str.  37); 
13) rozporządzenia wykonawczego  Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie monitor o-
wania i  raportowania w  zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Pa r-
lamentu Europejskiego i  Rady oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr  601/2012  (Dz. Urz. 
UE L 334 z  31.12.2018, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, str.  37); 
14) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1122 z  dnia 12  marca 2019  r. uzupełniającego dyrekt y-
wę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do funkcjo nowania rejestru Unii (Dz.  Urz. 
UE L 177 z  02.07.2019, str.  3 oraz Dz.  Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  66); 
15) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1603 z  dnia 18  lipca 2019  r. uzupełniającego dyrektywę 
2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady  w odniesieniu do środków przyjętych przez Organizację 
Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w  odniesieniu do monitorowania, raportowania i  weryfikacji 
emisji lotniczych w  celu wdrożenia globalnego środka rynkowego (Dz.  Urz. UE  L 250 z  30.09.2019, str.  10); 
16) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1842 z  dnia 31  października 2019  r. ustanawiającego 
zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do dalszych 
ustaleń dotyczących dostosowań przydziału bezpłatnych up rawnień do emisji ze względu na zmiany 
w poziomie działalności (Dz.  Urz. UE  L 282 z  04.11.2019, str.  20); 
17) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1001 z  dnia 9  lipca 2020  r. ustanawiającego szczeg ó-
łowe zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parla mentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do fun k-
cjonowania funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w  modernizację systemów energetyc z-
nych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich (Dz.  Urz. UE  L 221 
z 10.07.2020, st r. 107).”;  
2) w art.  2 w pkt 3 w lit. j w tiret pierwszym  po wyrazach „roku kalendarzowym” dodaje się wyrazy „  , z zastrzeżeniem 
art. 95a,”;  
3) w art.  3: 
a) pkt 1 –3a otrzymują brzmienie:  
„1) biomasie – rozumie się przez to biomasę, o  której mowa w  art. 3 pkt 21 rozporządzenia wykonawczego 
Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie monitorowania i  raportowania w  zakresie 
emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady oraz 
zmieniającego rozporządz enie Komisji (UE) nr  2012/601  (Dz. Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, str.  37), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2066”;  
2) biopaliwie – rozumie się przez to biopaliwo, o  którym mowa w  art. 3 pkt 23 rozpo rządzenia Komisji (UE) 
2018/2066;  
3) biopłynie – rozumie się przez to biopłyn, o  którym mowa w  art. 3 pkt 22 rozporządzenia Komisji (UE) 
2018/2066;  
3a) eksploatacji instalacji – rozumie się przez to użytkowanie instalacji zarówno w  normalnym trybie działa l-
ności, jak i  przy wydarzeniach nietypowych, o  których mowa w  art. 20 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE)  
2018/2066, a  także utrzymywanie w  sprawności tej instalacji;”,  
      
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1047  
 
 b) pkt 8  otrzymuje brzmienie:  
„8) instalacji nowej – rozumie się przez to instalację, któ ra po raz pierwszy uzyskała zezwolenie na emisję g a-
zów cieplarnianych w  okresie rozpoczynającym się 3  miesiące przed terminem przedłożenia wykazu, 
o którym mowa w  art. 26d ust.  3, i kończącym się 3  miesiące przed terminem przedłożenia kolejnego w y-
kazu;”,  
c) pkt 13  otrzymuje brzmienie:  
„13) operacji lotniczej – rozumie się przez to lot statku powietrznego, który rozpoczyna się lub kończy na tery-
torium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – 
strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej;”,  
d) uchyla się pkt  15, 
e) pkt 17  otrzymuje brzmienie:  
„17) rejestrze Unii – rozumie się przez to rejestr Unii, o  którym mowa w  art. 4 rozporządzenia delegowanego 
Komisji (UE) 2019/1122 z  dnia 12  marca 2019  r. uzupełniającego dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu 
Euro pejskiego i  Rady w  odniesieniu do funkcjonowania rejestru Unii (Dz.  Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, 
str. 3 oraz Dz.  Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  66), zwanego dalej „rozporządzeniem K omisji (UE) 
2019/1122”;”,  
f) pkt 22  otrzymuje brzmienie:  
„22) uprawnieniu do emisji – rozumie się przez to uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, 
w rozumieniu art.  2 pkt 4 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów ciepla r-
nianych i  innych substancji, dwutlenku węgla (CO 2) utworzone w  ramach:  
a) systemu lub  
b) systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych Konfederacji Szwajcarskiej  
– które służy do rozliczania wielkości emisji w  ramach każdego z  tych sys temów i  którym można rozp o-
rządzać na zasadach określonych w  ustawie;”,  
g) w pkt  23 część wspólna otrzymuje brzmienie:  
„– która przeprowadza weryfikację zgodnie z  rozporządzeniem, o  którym mowa w  lit. a;”; 
4) w art.  4: 
a) w pkt  1: 
– lit. c oraz d otrzymują brzmienie:  
„c) rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066,  
d) rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122,”,  
– w lit.  e dodaje się przecinek i  lit. f w brzmieniu:  
„f) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1603 z  dnia 18  lipca 2019  r. uzupełniającego dyre k-
tywę  2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do środków przyjętych przez Org a-
nizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w  odniesieniu do monitorowania, raportowania i wery -
fikacji emisji lotniczych w  celu wdrożenia globalnego środka rynkoweg o (Dz.  Urz. UE  L 250 z  30.09.2019,  
str. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/1603 ” ”, 
b) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) prowadzi koordynację, o  której mowa w  art. 10 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”;  
5) w art.  8 ust. 1–5 otrzymują b rzmienie:  
„1. Rejestr Unii działa na zasadach określonych w  rozporządzeniu Komisji (UE) 2019/1122.  
2. Krajowy ośrodek pełni obowiązki krajowego administratora w  rozumieniu art.  3 pkt 2 rozporządzenia K o-
misji (UE) 2019/1122 i  zarządza zbiorem rachunków w  rejestrze Unii podlegających jurysdykcji Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
3. Prowadzący instalację jest obowiązany do posiadania w  rejestrze Unii rachunku posiadania operatora, 
o którym mowa w  art. 14 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.  
      
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1047  
 
 4. Operator statku powie trznego jest obowiązany do posiadania w  rejestrze Unii rachunku posiadania operatora 
statków powietrznych, o  którym mowa w  art. 15 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.  
5. Krajowy ośrodek otwiera w  rejestrze Unii rachunki, o  których mowa w  rozporządzeniu Komisji (UE) 
2019/1122, i  zarządza nimi na zasadach określonych w  tym rozporządzeniu i  ustawie.”;  
6) w art.  9: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Wniosek o  otwarcie rachunku w  rejestrze Unii odpowiada wymaganiom określonym w  art. 13–16 oraz 
w art. 21 rozpo rządzenia Komisji (UE) 2019/1122.”,  
b) w ust.  2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Wniosek o  otwarcie rachunku obrotowego w  rejestrze Unii może złożyć:”,  
c) ust. 3 i  4 otrzymują brzmienie:  
„3. Przynajmniej jedna osoba wskazana we wniosku o  otwarcie rachunku w  rejestrze Unii jako upowa ż-
niony przedstawiciel, o  którym mowa w  art. 20 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122, jest obowiązana p o-
siadać miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Do wniosku o  otwarcie rachunku w  rejestrze Unii, oprócz dokumentów i  informacji określonych w  za-
łącznikach III, IV i  VI–VIII do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122, dołącza się dowód wniesienia opłaty 
za otwarcie rachunku.”,  
d) uchyla się ust.  5, 
e) ust. 6 i  7 otrzymują brzmienie:  
„6. Wnio sek o  otwarcie i  zamknięcie rachunku w  rejestrze Unii składa się na piśmie utrwalonym w  postaci 
papierowej albo w  postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem za -
ufanym albo podpisem osobistym, na formularzu dostępnym  na stronie internetowej Krajowego ośrodka z  za-
chowaniem wymagań, o  których mowa w  rozporządzeniu Komisji (UE) 2019/1122.  
7. Wniosek o  aktualizację danych dotyczących rachunku w  rejestrze Unii składa się zgodnie z  wyma ga-
niami określonymi w  art. 22 rozpo rządzenia Komisji (UE) 2019/1122. Do wniosku o  aktualizację stosuje się o d-
powiednio przepisy ust.  1–3 i 6.”; 
7) w art.  10: 
a) w ust.  1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) odmowie dokonania czynności przez Krajowy ośrodek w  zakresie otwierania rachunku, aktu alizacji d a-
nych dotyczących rachunku, zamykania rachunku w  rejestrze Unii oraz zatwierdzania upoważnionego 
przed stawiciela, o  których mowa w  art. 19 ust. 2, art.  21 ust. 5, art.  22 ust. 3, art.  25 ust. 2 oraz art.  26 ust. 2 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122;  
2) zawieszeniu dostępu upoważnionego przedstawiciela do rachunku w  rejestrze Unii, o  którym mowa w  art. 30 
ust. 1–5 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122 oraz w  art. 92a.”,  
b) w ust.  2: 
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) określenie rodzaju czynnoś ci, której dokonania odmówiono, ze wskazaniem jej podstawy prawnej, 
zgodnie z  rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/1122;”,  
– pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) pouczenie o  prawie i  terminie wniesienia sprzeciwu od odmowy dokonania czynności, zgodnie z  art. 19 
ust. 4, art.  21 ust. 6 i art. 22 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122, przez Krajowy ośrodek.”,  
c) w ust.  3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) pouczenie o  prawie i  terminie wniesienia sprzeciwu od zawieszenia dostępu, o  którym mowa w  art. 30 
ust. 1–3 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122, zgodnie z  art. 30 ust. 7 tego rozporządzenia.”,  
d) ust. 6  otrzymuje brzmienie:  
„6. W przypadku gdy Krajowy ośrodek uzna sprzeciw w  całości za uzasadniony, w  terminie 14  dni od 
dnia jego otrzymania podejmuje czynność, któr ej dokonania odmówił, albo przywraca dostęp upoważnionego 
przedstawiciela do rachunku w  rejestrze Unii lub do procesów z  tego rachunku.”;  
      
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1047  
 
 8) w art.  14 w  ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„W przypadku niewniesienia opłaty rocznej stosuje się przep is art.  30 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.”;  
9) w art.  17 ust. 1–4 otrzymują brzmienie:  
„1. Uprawnienia do emisji przydzielane instalacjom na podstawie przepisów niniejszej ustawy są uprawni e-
niami do emisji ogólnych w  rozumieniu art.  3 pkt 8 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.  
2. Wykaz instalacji i  liczba uprawnień do emisji przydzielanych na poszczególne okresy, o  których mowa 
w art. 2 pkt 15 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, są ustalane na zasadach określonych w  przepisach tego ro z-
porządzenia i  są ogłaszane na podstawie art.  26e ust.  3, art.  59 ust. 5 i art. 70a ust.  5. 
3. Uprawnienia do emisji wydaje się w  odniesieniu do każdej instalacji na dany rok w  liczbie określonej 
w informacji, o  której mowa w  art. 64b ust.  8. 
4. Uprawnienia do  emisji wydaje się na rachunek posiadania operatora w  rejestrze Unii w  terminie do dnia 
28 lutego każdego roku. Prowadzącemu instalację, na którym spoczywa obowiązek, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 
lub 2a, uprawnienia do emisji wydaje się po ogłoszeniu inf ormacji, o  której mowa w  art. 64b ust.  8.”; 
10) w art.  18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora oraz rachunek posiadania operatora sta t-
ków powietrznych w  rejestrze Unii w  liczbie większej niż określon a w informacji, o  której mowa w:  
1) art. 64b ust.  8, lub wynikająca ze zmian tej informacji – w odniesieniu do prowadzącego instalację albo  
2) art. 48  ust. 1 pkt 2 – w odniesieniu do operatora statków powietrznych  
– zwane dalej „nadmiarowo wydanymi uprawni eniami do emisji”, podlegają zwrotowi.”;  
11) uchyla się rozdział 5;  
12) w art.  26c dotychczasową treść oznacza się jako ust.  1 i dodaje się ust.  2 w brzmieniu:  
„2. Jeżeli wniosek o  przydział uprawnień do emisji zawiera braki lub uchybienia, Krajowy ośrodek  wzywa 
prowadzącego instalację do ich usunięcia w  terminie nie dłuższym niż 14  dni od dnia doręczenia wezwania.”;  
13) w art.  26d ust.  3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej wykaz instalacji, dla któryc h jest 
planowany przydział uprawnień do emisji na produkcję inną niż produkcja energii elektrycznej, nie później niż 
15 miesięcy przed rozpoczęciem okresu, na który są przydzielane uprawnienia.”;  
14) w art.  26f po ust.  11 dodaje się ust.  11a i  11b w  brzmie niu: 
„11a.  Decyzja zatwierdzająca plan metodyki monitorowania zawiera:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację oraz oznaczenie jego adresu miejsca zamieszkania albo 
adresu siedziby;  
2) adres zakładu, na terenie którego jest położona instalacj a; 
3) określenie rodzaju działania prowadzonego w  instalacji;  
4) wskazanie zatwierdzonej wersji planu metodyki monitorowania zgodnie z  pkt 1 lit. b załącznika VI do rozp o-
rządzenia Komisji (UE) 2019/331 i  daty rozpoczęcia stosowania zatwierdzanego planu.  
11b. Plan metodyki monitorowania stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej ten plan.”;  
15) w art.  26g: 
a) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Zatwierdzenie istotnej zmiany planu metodyki monitorowania następuje w  drodze zmiany decyzji, 
o której mowa w  art. 26f ust.  11 pkt 1. Przepisy art.  26f ust.  2 i 4–12 stosuje się odpowiednio.”,  
b) dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. Organ właściwy do wydania zezwolenia może, na wniosek prowadzącego instalację lub z  urzędu za 
jego zgodą, wydać nową decyzję zatwierdzającą pl an metodyki monitorowania w  celu ujednolicenia tekstu obo -
wiązującego planu, z  uwzględnieniem wszystkich zmian wprowadzonych do tego planu od dnia jego zatwie r-
dzenia.”;  
      
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1047  
 
 16) w art.  45 wyrazy „nr 389/2013” zastępuje się wyrazami „2019/1122”;  
17) w art.  46 w  ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) raport dotyczący tonokilometrów pochodzących z  wykonywanych operacji lotniczych, o  którym mowa w  art. 68 
ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, oraz sprawozdanie z  weryfikacji tego raportu.”;  
18) w art.  47 w  ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) raport dotyczący tonokilometrów pochodzących z  wykonywanych operacji lotniczych, o  którym mowa w  art. 68 
ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, oraz sprawozdanie z  weryfikacji tego raportu.”;  
19) w art.  49: 
a) po ust. 2c dodaje się ust.  2d w  brzmieniu:  
„2d. Środki uzyskane ze sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji przekazuje się na wyodrębniony 
rachunek bankowy Narodowego Funduszu w  wysokości:  
1) 4 000 000 zł w roku 2021;  
2) 6 000 000 zł w roku 2022;  
3) 8 000 000 zł rocznie w  latach 2023 –2030.”,  
b) w ust.  6 pkt 10 otrzymuje brzmienie:  
„10) pokrywanie wydatków administracyjnych związanych z  administrowaniem systemem przez Krajowy 
ośrodek oraz wydatków administracyjnych związanych z  wykonywaniem przez Narodowy F undusz zadań, 
o których mowa w  art. 50e ust.  2.”; 
20) w art.  50 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Minister właściwy do spraw klimatu w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów public z-
nych przygotowuje corocznie sprawozdanie dotyczące wykorzystani a w poprzedzającym roku kalendarzowym śro d-
ków przeznaczonych na cele lub polityki, o  których mowa w  art. 49 ust. 6 i 7, z zachowaniem wymagań określonych 
w art. 19 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/1999 z  dnia 11  grudnia 2018  r. w spra-
wie zarządzania unią energetyczną i  działaniami w  dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (WE) nr  663/2009 i  (WE) nr  715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i  Rady 94/22/WE, 
98/70/WE,  2009/31/WE, 2009/73/WE, 20 10/31/UE, 2012/27/UE i  2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i  (EU) 
2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  525/2013  (Dz. Urz. UE  L 328 
z 21.12.2018, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 85I z  27.03.2019, str.  66 oraz Dz.  Urz. UE  L 148 z  06.06.2019, str.  37).”;  
21) po rozdziale 8  dodaje się rozdział 8a w  brzmieniu:  
„Rozdział 8a  
Krajowy system wdrażania Funduszu Modernizacyjnego  
Art. 50a. 1. W  ramach Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego przeznacza się środki uz ys-
kane  z funduszu modernizacyjnego, o  którym mowa w  art. 10d dyrektywy 2003/87/WE, zwanego dalej „Fund uszem 
Modernizacyjnym”, na dofinansowanie realizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej inwestycji mających na c elu 
modernizację krajowego systemu energety cznego oraz poprawę efektywności energetycznej przez:  
1) wspierani e inwestycji w  wytwarzanie i  wykorzystywanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych  lub 
2) wspieranie inwestycji w  magazynowanie energii i  modernizacj ę sieci energetycznych, w  tym ruroc iągów  nale-
żących do systemów ciep łowniczych  lub sieci przesyłu energii elektrycznej , oraz zwiększanie połączeń między-
systemowych  między p aństwami cz łonkowskimi  Unii Europejskiej, lub  
3) wspierani e, we współpracy z  partnerami społecznymi w  regionach uzależ nionych od stałych paliw kopalnych,  
sprawiedliwych przemian mających na celu  ułatwienie pracownikom zmian y miejsca zatrudnienia oraz zdoby -
wanie nowych i  specjalistycznych umiej ętności, wspieranie edukacji oraz inicjatyw zatrudnieniowych, a  także  
nowych in icjatyw gospodarczych działających na zasadzie startup, lub  
4) wspieranie inwestycji w  efektywność energetyczną, w  tym w sektorach transportu, budownictwa, rolnictwa 
i odpadów . 
2. Środki, o  których mowa w  ust. 1, mogą być również przeznaczane na dofinansow anie realizacji na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej inwestycji innych niż wymienione w  ust. 1, mających na celu modernizację krajow e-
go systemu energetycznego oraz poprawę efektywności energetycznej.  
      
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1047  
 
 3. Co najmniej 70% środków, o  których mowa w  ust. 1, przeznacza się na realizację inwestycji, o  których mowa  
w ust. 1. 
4. Środków, o  których mowa w  ust. 1, nie przeznacza się na dofinansowanie inwestycji związanych z  wytwa -
rzaniem energii przy wykorzystaniu stałych paliw kopalnych.  
Art. 50b. Środki, o  któryc h mowa w  art. 50a ust.  1, są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy N a-
rodowego Funduszu, zwany dalej „rachunkiem Funduszu Modernizacyjnego”.  
Art. 50c. 1. Inwestycje, o  których mowa w  art. 50a ust.  1 i 2, są realizowane w  ramach programów priorytet o-
wych Narodowego Funduszu.  
2. Inwestycje, o  których mowa w  art. 50a ust.  1, mogą uzyskać dofinansowanie ze środków zgromadzonych na 
rachunku Funduszu Modernizacyjnego w  wysokości do 100% kosztów realizacji inwestycji kwalifikujących się do 
dofinansowania, ok reślonych w  programach priorytetowych, o  których mowa w  ust. 1. 
3. Inwestycje, o  których mowa w  art. 50a ust.  2, mogą uzyskać dofinansowanie ze środków zgromadzonych na 
rachunku Funduszu Modernizacyjnego w  wysokości do 70% kosztów realizacji inwestycji kwa lifikujących się do 
dofinansowania, określonych w  programach priorytetowych, o  których mowa w  ust. 1. Pozostałe koszty tych inw e-
stycji nie mogą być finansowane ze środków publicznych.  
Art. 50d. 1. Organem doradczym ministra właściwego do spraw klimatu w  zakresie funkcjonowania Krajow e-
go systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego jest Rada Konsultacyjna Funduszu Modernizacyjnego.  
2. Do zakresu działania Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego należy wyrażanie stanowiska w o-
bec przedkładanych ministrowi  właściwemu do spraw klimatu projektów programów priorytetowych, o  których mowa  
w art. 50c ust.  1. Rada Konsultacyjna wyraża stanowisko w  formie uchwały.  
3. W skład Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego wchodzi po jednym przedstawicielu wyznacz o-
nym przez:  
1) ministra właściwego do spraw aktywów państwowych;  
2) ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i  zagospodarowania przestrzennego oraz mieszka l-
nictwa;  
3) ministra właściwego do spraw energii;  
4) ministra właściwego do spraw finansów pu blicznych;  
5) ministra właściwego do spraw gospodarki;  
6) ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej;  
7) ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej;  
8) ministra właściwego do spraw klimatu;  
9) ministra właściwego do spraw pracy;  
10) ministra właś ciwego do spraw rolnictwa;  
11) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;  
12) ministra właściwego do spraw środowiska;  
13) ministra właściwego do spraw transportu;  
14) ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej;  
15) Pełnomocnika Rządu do spra w Strategicznej Infrastruktury Energetycznej.  
4. W pracach Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego bierze udział, w  charakterze obserwatora, bez 
prawa głosu, przedstawiciel Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego, zwanego dalej „Operatorem Fund uszu”.  
5. Minister, który kieruje więcej niż jednym działem administracji rządowej wymienionym w  ust. 3, wyznacza 
do udziału w  pracach Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego jednego przedstawiciela.  
6. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w  drodze zarządzenia, organizację i  tryb działania Rady Ko n-
sultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego.  
7. Wydatki związane z  obsługą Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego są finansowane ze środków 
budżetu państwa, z  części, której dysponentem jest minister  właściwy do spraw klimatu.  
      
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 1047  
 
 Art. 50e. 1. Krajowym systemem wdrażania Funduszu Modernizacyjnego zarządza Operator Funduszu.  
2. Wykonywanie zadań Operatora Funduszu powierza się Narodowemu Funduszowi.  
3. Do zadań Operatora Funduszu działającego przez Radę Na dzorczą Narodowego Funduszu należy:  
1) zatwierdzanie list programów priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1; 
2) ustalanie kryteriów wyboru inwestycji dofinansowywanych ze środków zgromadzonych na rachunku Fund u-
szu Modernizacyjnego;  
3) ustalanie za sad udzielania i  umarzania pożyczek oraz trybu i  zasad udzielania i  rozliczania dotacji, przyzn a-
nych ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego.  
4. Do zadań Operatora Funduszu działającego przez Zarząd Narodowego Funduszu należy:  
1) przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykazu, o  którym mowa w  art. 50p ust.  1; 
2) sporządzanie list programów priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1, oraz przedstawianie tych list 
w celu uzgodnienia ministrowi właściwemu do spraw klim atu; 
3) opracowywanie, przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw klimatu w  celu uzgodnienia oraz przyjm o-
wanie programów priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1; 
4) zatwierdzanie regulaminów naboru wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków  zgromadzonych na r a-
chunku Funduszu Modernizacyjnego;  
5) przedstawianie Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i  komitetowi inwestycyjnemu, o  którym mowa w  art. 10d 
ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, zwanemu dalej „Komitetem Inwestycyjnym”, programów priorytetowyc h, o któ-
rych mowa w  art. 50c ust.  1; 
6) składanie do Europejskiego Banku Inwestycyjnego wniosków o  wypłatę środków z  Funduszu Modernizacy j-
nego na dofinansowanie realizacji inwestycji.  
5. Do zadań Operatora Funduszu działającego przez Biuro Narodowego Fund uszu należy konsultowanie 
i wdra żanie programów priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1, a także prowadzenie działalności prom o-
cyjnej i  informacyjnej oraz monitorowanie inwestycji w  ramach Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modern i-
zacyjnego, w  szczególności przez:  
1) opracowywanie regulaminu naboru wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na r a-
chunku Funduszu Modernizacyjnego oraz organizowanie naboru i  oceny tych wniosków;  
2) podejmowanie czynności prowadzących do zawarcia umów o  dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków 
zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego;  
3) nadzorowanie wdrażania i  realizacji inwestycji, dokonywanie oceny uzyskanych w  wyniku ich realizacji efe k-
tów ekologicznych oraz sprawowanie kontr oli nad wykorzystaniem środków Funduszu Modernizacyjnego 
przez podmioty, które zawarły umowę o  dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków zgromadzonych na 
rachunku Funduszu Modernizacyjnego, zwane dalej „beneficjentami”;  
4) opracowywanie i  przedkładan ie ministrowi właściwemu do spraw klimatu projektu sprawozdania, o  którym 
mowa w  art. 50m ust.  1; 
5) organizowanie pomocy technicznej dla podmiotów zainteresowanych uzyskaniem dofinansowania ze środków 
zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego;  
6) prowadzenie działalności promocyjnej i  informacyjnej o  Krajowym systemie wdrażania Funduszu Moderniz a-
cyjnego;  
7) monitorowanie:  
a) osiągniętych efektów związanych z  uniknięciem lub redukcją emisji gazów cieplarnianych w  ramach Kr a-
jowego systemu wdrażania  Funduszu Modernizacyjnego,  
b) wydatkowania przez beneficjentów środków uzyskanych z  rachunku Funduszu Modernizacyjnego oraz 
postępów w  realizacji inwestycji dofinansowanych z  tych środków;  
8) prowadzenie wykazu inwestycji dofinansowanych ze środków zgroma dzonych na rachunku Funduszu Mode r-
nizacyjnego;  
      
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 1047  
 
 9) przeprowadzanie konsultacji społecznych w  sprawie projektów programów priorytetowych, o  których mowa 
w art. 50c ust.  1; 
10) występowanie do Europejskiego Banku Inwestycyjnego o  udzielenie informacji na tema t kwoty środków uz ys-
kanych z  Funduszu Modernizacyjnego zapisanej na rachunku Europejskiego Banku Inwestycyjnego na dof i-
nansowanie realizacji inwestycji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
11) przekazywanie Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu informa cji lub dokumentów, o  których mowa w  za-
łączniku I  do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1001 z  dnia 9  lipca 2020  r. ustanawiającego 
szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do 
funkcjonowa nia funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w  modernizację systemów energetyc z-
nych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich (Dz.  Urz. UE  L 221 z  10.07.2020,  
str. 107), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 20 20/1001”, niezbędnych do oceny inwestycji, o  których  
mowa w  art. 50a ust.  1 i 2; 
12) przedstawianie odpowiednio Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz Komitetowi Inwestycyjnemu d o-
wodów, oświadczeń oraz informacji dotyczących spełnienia warunków, o  który ch mowa w  art. 6 ust. 7 i art. 7 
ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001;  
13) informowanie Komisji Europejskiej o  wstrzymanej inwestycji, o  której mowa w  art. 10 ust. 1 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2020/1001, i  występowanie o  zmianę decyzji o  wypłacie środków na podstawie art.  10 ust. 3 
rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001;  
14) przechowywanie dokumentów i  informacji, o  których mowa w  art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001.  
6. Monitorowaniem, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 7 lit. a, obejmuje s ię okres do 5  lat kalendarzowych następ u-
jących po roku, w  którym zakończono realizację inwestycji, albo po roku, w  którym dokonano ostatniej płatności 
w odniesieniu do inwestycji, w  przypadku gdy płatność ta została dokonana po jej zakończeniu.  
Art. 50f. Minister właściwy do spraw klimatu sprawuje nadzór nad wykonywaniem zadań przez Operatora 
Funduszu.  
Art. 50g. 1. Dofinansowania realizacji inwestycji, o  których mowa w  art. 50a ust.  1 i 2, ze środków zgrom a-
dzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego dokon uje się w  formach określonych w  art. 411 ust. 1 pkt 1 lub 2, 
ust. 10 lub 10f ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska lub w  sposób określony w  art. 410c 
tej ustawy.  
2. W zakresie, w  jakim dofinansowanie stanowi pomoc publiczną w  rozumie niu art.  107 ust. 1 Traktatu 
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zastosowanie mają szczegółowe warunki udzielania tej pomocy lub pomocy 
de minimis . 
Art. 50h. 1. Operator Funduszu organizuje i  prowadzi w  trybie konkursowym lub ciągłym nabór wniosków 
o dofin ansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego w  ramach Kr a-
jowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego.  
2. Ogłoszenie o  naborze wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Fun -
duszu Modernizacyjnego i  jego warunkach Operator Funduszu zamieszcza na swojej stronie internetowej.  
3. Operator Funduszu ustala regulamin naboru wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków zgrom a-
dzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego i  podaje go do p ublicznej wiadomości na swojej stronie intern e-
towej.  
4. Regulamin naboru wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Fund u-
szu Modernizacyjnego  zawiera:  
1) określenie rodzajów podmiotów mogących ubiegać się o  udzielenie dofinan sowania;  
2) wskazanie, czy nabór jest prowadzony w  trybie konkursowym czy ciągłym;  
3) procedurę lub procedury wyboru i  kryteria oceny wniosków;  
4) terminy składania i  oceny wniosków;  
5) określenie limitu środków przeznaczonych na dofinansowanie;  
6) wzory f ormularzy wniosków;  
7) określenie zasad powtórnej oceny wniosków.  
      
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1047  
 
 5. Operator Funduszu może zmieniać regulamin naboru wniosków o  dofinansowanie inwestycji ze środków 
zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, jeżeli zmiany nie spowodują pogorszen ia warunków n a-
boru lub jeżeli konieczność ich wprowadzenia wynika ze zmian przepisów prawa powszechnie obowiązującego.  
Art. 50i. 1. Operator Funduszu przedstawia Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i  Komitetowi Inwest y-
cyjnemu programy priorytetowe, o  których mowa w  art. 50c ust.  1, dotyczące inwestycji, o  których mowa w  art. 50a 
ust. 1, w  trybie i  na zasadach określonych w  art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001, w  celu zatwierdzenia 
tych programów.  
2. W przypadku zatwierdzenia przez Europejski Bank I nwestycyjny programu priorytetowego, o  którym mowa 
w art. 50c ust.  1, dotyczącego inwestycji, o  których mowa w  art. 50a ust.  1, Operator Funduszu przystępuje do real i-
zacji zadań określonych w  art. 50e ust.  5 pkt 1, 5 i  6, dotyczących tego programu.  
Art. 50j. 1. Operator Funduszu przedstawia Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i  Komitetowi Inwest y-
cyjnemu programy priorytetowe, o  których mowa w  art. 50c ust.  1, dotyczące inwestycji, o  których mowa w  art. 50a 
ust. 2, w trybie i  na zasadach określonych w  art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001, w  celu dokonania oceny 
tych programów i  wydania przez Komitet Inwestycyjny zalecenia dofinansowania.  
2. W przypadku wydania przez Komitet Inwestycyjny zalecenia dofinansowania inwestycji, o  których mowa 
w art. 50a u st. 2, objętych programem priorytetowym, o  którym mowa w  art. 50c ust.  1, Operator Funduszu przyst ę-
puje do realizacji zadań określonych w  art. 50e ust.  5 pkt 1, 5 i  6, dotyczących tego programu.  
Art. 50k. Po podjęciu przez Komisję Europejską decyzji dotycz ącej wypłaty środków z  Funduszu Moderniz a-
cyjnego na realizację programów priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1, Operator Funduszu podejmuje 
czynności prowadzące do zawarcia umów o  dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków zgromadzonych na ra-
chunku Funduszu Modernizacyjnego, objętych tymi programami.  
Art. 50l. 1. Podstawę dofinansowania realizacji inwestycji stanowi umowa o  dofinansowanie realizacji inw e-
stycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego.  
2. Operator Fundus zu umieszcza na swojej stronie internetowej:  
1) wzór umowy, o  której mowa w  ust. 1; 
2) informację o  wdrażanych programach priorytetowych, o  których mowa w  art. 50c ust.  1; 
3) informacje o  inwestycjach dofinansowanych ze środków zgromadzonych na rachunku Fu nduszu Moderniz a-
cyjnego, obejmujące numer wniosku o  dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków zgromadzonych na r a-
chunku Funduszu Modernizacyjnego, nazwę inwestycji i  kwotę udzielonego dofinansowania.  
Art. 50m.  1. Operator Funduszu opracowuje i  przedk łada ministrowi właściwemu do spraw klimatu w  terminie 
do dnia 15  lutego każdego roku projekt sprawozdania z  realizacji inwestycji dofinansowanych ze środków zgrom a-
dzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego oraz osiąganych efektów rzeczowych i  ekologicz nych w  roku 
poprzednim.  
2. Projekt sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera informacje i  doku menty, o  których mowa w  art. 13 
rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu zatwierdza sprawozdanie z  realizacji inwestycji d ofinansowanych ze 
środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego oraz osiąganych efektów rzeczowych i  eko-
logicznych.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu przedkłada sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 3, Komisji Europe j-
skiej w  terminie, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2020/1001.  
5. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 3, jest ogłaszane w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie po d-
miotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu oraz na stronie int ernetowej Operatora Fu n-
duszu.  
Art. 50n. 1. Beneficjent jest obowiązany do niezwłocznego zwrotu całości albo części środków wypłaconych 
ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, jeżeli wykorzystał je niezgodnie z  warun-
kami określonym i w umowie, o  której mowa w  art. 50l ust.  1, w tym pobranych przez niego nienależnie lub w  nad-
miernej wysokości.  
2. Zwrot środków następuje na żądanie Operatora Funduszu na rachunek Funduszu Modernizacyjnego.  
3. W przypadku wskazanym w  ust. 1 Operator Fun duszu zawiesza kolejne wypłaty środków wynikające z  umowy , 
o której mowa w  art. 50l ust.  1. 
      
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1047  
 
 4. Warunki zawieszenia wypłaty środków, o  którym mowa w  ust. 3, określa umowa, o  której mowa w  art. 50l 
ust. 1. 
5. Do zwrotu środków, o  którym mowa w  ust. 1, stosuj e się przepisy ustawy z  dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks  
postępowania cywilnego (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1575, 1578 i  2320 oraz z  2021  r. poz.  11). 
Art. 50o. Koszty związane z  wykonywaniem zadań Operatora Funduszu, w  tym koszty ponoszone przez w o-
jewódzkie fundusze ochrony środowiska i  gospodarki wodnej na wykonywanie czynności składających się na real i-
zację zadań, o  których mowa w  art. 50e ust.  5, są pokrywane ze środków zgromadzonych na rachunku bankowym, 
o którym mowa w  art. 49 ust. 2d, a  w przypadku gdy koszty te nie znajdują pokrycia z  tych środków, są pokrywane 
w ramach zobowiązania, o  którym mowa w  art. 401c ust.  5 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony śr o-
dowiska.  
Art. 50p. 1. Operator Funduszu przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klim atu w  terminie do dnia 
30 wrześ nia każdego roku wykaz planowanych programów priorytetowych przeznaczonych do dofinansowania ze 
środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, obejmujący dwa następne lata kalendarzowe, 
a także aktualne informa cje dotyczące planowanych programów priorytetowych objętych wykazem przedłożonym 
w roku poprzednim.  
2. Wykaz, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera informacje, o  których mowa w  art. 3 ust. 2 rozporządzenia Kom i-
sji (UE) 2020/1001.  
3. Minister właściwy do spraw kl imatu, w  terminie, o  którym mowa w  art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji 
(UE) 2020/1001, przedkłada Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i  Komitetowi Inwestycyjnemu wykaz, o  którym  
mowa w  ust. 1. 
Art. 50q. Minister właściwy do spraw klimatu wskazuje przedst awiciela Rzeczypospolitej Polskiej do udziału 
w pracach Komitetu Inwestycyjnego.”;  
22) w art.  53: 
a) w ust.  2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:  
„3) plan monitorowania wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, 
zwany dalej  „planem monitorowania wielkości emisji”, wraz z  dokumentami uzupełniającymi i  informa -
cjami, o  których mowa w  tym przepisie, na piśmie utrwalonym w  postaci papierowej i  w postaci elektr o-
nicznej;  
4) plan poboru próbek w  przypadku, o  którym mowa w  art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”,  
b) w ust.  3: 
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„W przypadku instalacji o  niskim poziomie emisji, o  której mowa w  art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji 
(UE) 2018/2066, do wniosku o  wydanie zezwolenia d ołącza się:”,  
– pkt 2  otrzymuje brzmienie:  
„2) dokumenty potwierdzające spełnianie co najmniej jednego z  warunków, o  których mowa w  art. 47 ust.  2 
rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066;”;  
23) w art.  54: 
a) w ust.  1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) datę, od k tórej ma zastosowanie plan monitorowania wielkości emisji, nie wcześniejszą niż data złożenia 
wniosku o  wydanie zezwolenia, a  w przypadkach, o  których mowa w  art. 16 ust. 1 akapit pierwszy rozp o-
rządzenia Komisji (UE) 2018/2066  – datę ustaloną na podstawie okoliczności, o  których mowa w  tym 
przepisie.”,  
b) w ust.  2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) plan poboru próbek w  przypadku, o  którym mowa w  art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”,  
c) w ust.  8 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„W przypadku zmiany  planu monitorowania wielkości emisji z  powodu zmian niebędących istotnymi zmianami 
w rozumieniu art.  15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, a  także w  przypadku zmian, o  których mowa  
w art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, Krajowy ośrodek nie wydaje opinii,  o której mowa w  ust. 2.”; 
      
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 1047  
 
 24) w art.  55: 
a) w ust.  1: 
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) zmiany w  instalacji skutkującej zmianą charakteru lub sposobu funkcjonowania instalacji;”,  
– pkt 5  otrzymuje brzmienie:  
„5) zaistnienia zdarzenia powodującego konieczno ść zmiany planu monitorowania wielkości emisji, jeżeli 
zmiana ta ma charakter zmiany istotnej w  rozumieniu art.  15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) 
2018/2066.”,  
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. W przypadku zmian lub zdarzeń, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–4, prowadzący instalację jest obowi ą-
zany wystąpić z  wnioskiem o  zmianę zezwolenia w  terminie nie dłuższym niż 30  dni od dnia wystąpienia tych 
zmian lub zdarzeń. W  przypadku zdarzenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 5, prowadzący instalację jest obowi ą-
zany w ystąpić z  wnioskiem o  zmianę zezwolenia przed wprowadzeniem planowanych zmian, a  jeżeli zmian tych 
nie dało się zaplanować – niezwłocznie po ich wprowadzeniu.”,  
c) uchyla się ust.  2a; 
25) w art.  56: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. W przypadku zmiany poz wolenia zintegrowanego lub pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów 
do powietrza organ właściwy do wydania zezwolenia dokonuje analizy tego zezwolenia.”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Krajowy ośrodek dokonuje analizy planu monitorowania wielkości em isji lub planu poboru próbek 
oraz informuje organ właściwy do wydania zezwolenia o  stwierdzonych nieprawidłowościach i  przypadkach 
niezgodności z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”,  
c) w ust.  5 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„Przepisy ust. 3 oraz art.  54 ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.”;  
26) art. 57  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  57. W przypadku zmiany, cofnięcia albo wygaśnięcia pozwolenia zintegrowanego lub pozwolenia na 
wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza organ właściwy do wydani a zezwolenia dokonuje analizy tego zezw o-
lenia i  jeżeli w  wyniku dokonanych ustaleń stwierdzi ustanie przesłanek uczestnictwa instalacji w  systemie, wszcz y-
na z urzędu postępowanie w  sprawie wygaśnięcia zezwolenia.”;  
27) w art.  58: 
a) w ust.  3 dodaje się zda nie drugie w  brzmieniu:  
„W dniu, w  którym zezwolenie stało się bezprzedmiotowe, wygasa decyzja, o  której mowa w  art. 26f ust.  11 
pkt 1.”, 
b) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. W przypadku wygaśnięcia zezwolenia nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonyc h na kolejne 
lata okresu, na który są one przydzielane, w  rozumieniu art.  2 pkt 15 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.”;  
28) w art.  60 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Jeżeli prowadzący instalację powstałą w  wyniku podziału albo łączenia nie jest następcą  prawnym prow a-
dzącego instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu, prowadzący instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu jest 
obowiązany do przekazania prowadzącemu instalację powstałą w  wyniku podziału albo łączenia wszelkich inform a-
cji i dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, oraz raportu, o  którym mowa  
w art. 64 ust. 1 pkt 1.”; 
      
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1047  
 
 29) w art.  61 ust. 4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Zbywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany do przekazania nabywcy tego tytułu  prawnego 
wszelkich informacji i  dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, oraz r a-
portów sporządzanych w  przypadkach, o  których mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1 i ust. 2a.”;  
30) w art.  62 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i  organowi Inspekcji kopie z e-
zwolenia, zmiany zezwolenia, decyzji w  sprawie uchylenia zezwolenia lub stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia 
w terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja stała si ę ostateczna, a  także, w  postaci elektronicznej, zatwierdzony 
plan monitorowania wielkości emisji oraz plan poboru próbek.”;  
31) w art.  64: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Prowadzący instalację, której przydzielono uprawnienia do emisji na zasadach określonych w  przepi -
sach rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, przedkłada Krajowemu ośrodkowi w  terminie do dnia 31  marca 
każdego roku:  
1) raport dotyczący poziomu działalności zawierający informacje na temat poziomu działalności każdej 
podinstalacji w  poprzednim roku kalendarzowym, zgodnie z  art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji 
(UE) 2019/1842 z  dnia 31  października 2019  r. ustanawiającego zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE  
Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do dalszych ustaleń dotyczą cych dostosowań przydziału 
bezpłatnych uprawnień do emisji ze względu na zmiany w  poziomie działalności (Dz.  Urz. UE  L 282 
z 04.11.2019 , str. 20), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/1842”, oraz  
2) sprawozdanie z  weryfikacji raportu dotycząceg o poziomu działalności, zgodnie z  przepisami rozporządz e-
nia Komisji (UE) 2018/2067.  
2. Raport i  sprawozdanie, o  których mowa w  ust. 1, przedkłada także prowadzący instalację, która pow -
stała w  wyniku podziału albo łączenia instalacji, na zasadach określony ch w  art. 25 rozporządzenia Komisji 
(UE) 2019/331.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Prowadzący instalację nową przedkłada Krajowemu ośrodkowi raport i  sprawozdanie, o  których mowa  
w ust. 1, po upływie roku kalendarzowego następujące go po pierwszym dniu działalności. Raport i  sprawo -
zdanie, wraz z  planem metodyki monitorowania, stanowią wniosek prowadzącego instalację nową o  przydział 
uprawnień do emisji, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
2b. Prowadzą cy instalację nową, która funkcjonowała przez okres krótszy niż rok kalendarzowy, może 
przedłożyć raport i  sprawozdanie, o  których mowa w  ust. 1, w terminie wskazanym w  tym przepisie.”,  
c) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Raport, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, wprowadza się do Krajowej bazy o  emisjach gazów cieplarni a-
nych i  innych substancji, o  której mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządz a-
nia emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji, zwanej dalej „Krajową bazą”,  przy użyciu dostępnych 
w niej formularzy, w  sposób przewidziany dla raportu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 tej ustawy, wskazany 
w przepisach wydanych na podstawie art.  7 ust. 7 tej ustawy, oraz dołącza się sprawozdanie, o  którym mowa 
w ust. 1 pkt 2.”, 
d) po ust.  3 dodaje się ust.  3a w  brzmieniu:  
„3a. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, sporządza się na piśmie utrwalonym w  postaci elektr o-
nicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w  nim danych, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektro -
nicznym,  podpisem zaufanym albo podpisem osobistym weryfikatora, na formularzu dostępnym na stronie i nter-
netowej Krajowego ośrodka.”,  
e) uchyla się ust.  5; 
32) po art.  64 dodaje się art.  64a i  art. 64b w  brzmieniu:  
„Art.  64a. 1. Krajowy ośrodek ocenia raport, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, zgo dnie z  przepisami art.  7–12 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.  
      
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 1047  
 
 2. Krajowy ośrodek dokonuje zachowawczego oszacowania wartości para metrów, o  których mowa w  art. 3 
ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842, w  przyp adkach wskazanych w  tym przepisie. Do czynności zach o-
wawczego oszacowania wartości parametrów nie stosuje się przepisu art.  3 § 2 pkt 4 ustawy z  dnia 30  sierpnia 
2002  r. – Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.  U. z 2019  r. poz.  2325, z  2020 r. poz.  2299 
i 2320  oraz z  2021  r. poz.  54 i 159).  
3. Podczas dokonywania oszacowania wartości parametrów, o  których mowa w  art. 3 ust. 4 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/1842, Krajowy ośrodek może wezwać:  
1) prowadzącego instalację do:  
a) złożenia wyj aśnień lub  
b) przedstawienia informacji i  danych potrzebnych do oszacowania parametru , który zgodnie z  art. 3 ust. 2 
rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842  powinien zawierać raport dotyczący poziomu działalności,  
2) weryfikatora do przedłożenia wewnętrznej dokumentacji z  weryfikacji, o  której m owa w  art. 26 rozporządz e-
nia Komisji (UE) 2018/2067  
– w terminie 7  dni od dnia doręczenia wezwania.  
4. Dokonując oszacowania, o  którym mowa w  ust. 2, Krajowy ośrodek może wziąć pod uwagę dane będące 
w jego posiadaniu, w szczególności zawarte w:  
1) zezwoleniu;  
2) raporcie, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3; 
3) sprawozdaniu z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1; 
4) raporcie, o  którym mowa w  art. 7 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów c ieplar -
nianych  i innych substancji.  
5. Krajowy ośrodek informuje ministra właściwego do spraw klimatu o  instalacjach, w  odniesieniu do których 
trwają czynności zmierzające do oszacowania, o  którym mowa w  ust. 2. 
6. Krajowy ośrodek wprowadza do Krajowej ba zy oszacowane wartości parametrów, o  których mowa w  art. 3 
ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842.  
7. Krajowy ośrodek informuje prowadzącego instalację o  oszacowanych wartościach parametrów.  
8. Wezwania Krajowego ośrodka, czynności prowadzącego insta lację oraz informowanie prowadzącego inst a-
lację o  oszacowanych wartościach parametrów są dokonywane za pośrednictwem Krajowej bazy.  
Art. 64b. 1. Krajowy ośrodek określa średni poziom działalności każdej  podinstalacji zgodnie z  art. 4 rozpo-
rządzenia Komisji  (UE) 2019/1842.  
2. Krajowy ośrodek każdego roku dokonuje porównania średniego poziomu działalności każdej podinstalacji 
z historycznym poziomem działalności, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842, 
a w przypadkach, o  których mowa w  art. 5 lub art.  6 tego rozporządzenia – dokonuje dostosowania przydziału 
upraw nień do emisji w  sposób wskazany w  tych przepisach oraz zgodnie z  art. 3 ust. 4 tego rozporządzenia.  
3. Krajowy ośrodek może wezwać prowadzącego instalację do złożenia wy jaśnień lub przekazania informacji 
dotyczących przesłanek dokonywania dostosowań, o  których mowa w  ust. 2, w terminie nie dłuższym niż 7  dni od 
dnia doręczenia wezwania.  
4. Jeżeli z  wyjaśnień, o  których mowa w  ust. 3, wynika, że raport, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, zawi e-
ra błędy, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do jego poprawienia w  terminie nie dłuższym niż 7  dni 
od dnia doręczenia wezwania.  
5. Wezwania Krajowego ośrodka oraz czynności prowadzącego instalację, o  których mowa w  ust. 3 i 4, są d o-
konywane za pośrednictwem Krajowej bazy.  
6. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu w  odniesieniu do każdej instalacji 
informację o:  
1) ostatecznej rocznej liczbie uprawnień do emisji przydzielonej instalacji albo  
2) dostosowanej ostatecznej  rocznej liczbie uprawnień do emisji dla instalacji ustalonej w  następstwie dostos o-
wania przydziału uprawnień do emisji, o  którym mowa w  ust. 2, albo  
      
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1047  
 
 3) ostatecznej  albo dostosowanej ostatecznej rocznej liczbie uprawnień do emisji dla  instalacji wynikającej 
z oszacowania parametrów, o  których mowa w  art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842, albo  
4) instalacji, w  odniesieniu do której nie zakończono czynności szacowania, o  której mowa w  art. 64a ust.  2. 
7. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej info rmacje, o  których mowa w  ust. 6 
pkt 1–3. 
8. Minister właściwy do spraw klimatu ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej 
urzędu obsługującego tego ministra, w  odniesieniu do każde j instalacji, informację o:  
1) ostatecznej  rocznej liczbie uprawnień do emisji przydzielonej instalacji albo  
2) dostosowanej ostatecznej  rocznej liczbie uprawnień do emisji dla instalacji ustalonej w  następstwie dostos o-
wania przydziału uprawnień do emisji,  o którym mowa w  ust. 2, albo  
3) ostatecznej albo dostosowanej ostatecznej rocznej liczbie uprawnień do emisji dla instalacji wynikającej  z osza-
cowania parametrów, o  których mowa w  art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1842, albo  
4) wstrzymaniu w ydania ostatecznej albo dostosowanej ostatecznej rocznej liczby uprawnień do emisji dla inst a-
lacji, w  odniesieniu do której nie zakończono czynności szacowania, o  której mowa w  art. 64a ust.  2. 
9. W przypadku zakończenia czynności szacowania, o  której mowa  w art. 64a ust.  2, w odniesieniu do instal a-
cji, wobec której wstrzymano wydanie ostatecznej rocznej liczby uprawnień do emisji albo dostosowanej ostatecznej 
rocznej liczby uprawnień do emisji, przepisy ust.  1, 2 i  6–8 stosuje się.  
10. Jeżeli z  raportu lub  sprawozdania, o  których mowa w  art. 64 ust. 1, wynika, że informacja, o  której mowa 
w ust. 6 pkt 1, 2 lub 3, została ustalona na podstawie niepoprawnych danych, w  wyniku czego liczba uprawnień do 
emisji wydanych w  odniesieniu do instalacji na dany rok był a nieprawidłowa, Krajowy ośrodek dokonuje zmiany tej 
informacji. Przepisy ust.  1–9 i art. 64a stosuje się.”;  
33) uchyla się art.  65 i art. 66; 
34) w art.  67 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Prowadzący instalację nową przedkłada Krajowemu ośrodkowi wniose k o przydział uprawnień do emisji, 
o którym mowa w  art. 64 ust. 2a, na zasadach i  w trybie określonych w  tym przepisie oraz zgodnie z  art. 5 rozporz ą-
dzenia Komisji (UE) 2019/331. Przepis art.  26c stosuje się odpowiednio.”;  
35) uchyla się art.  68–70; 
36) po rozdziale 10  dodaje się rozdział 10a w  brzmieniu:  
„Rozdział 10a  
Zmiana przydzielonej liczby uprawnień do emisji  
Art. 70a. 1. Prowadzący instalację informuje Krajowy ośrodek o:  
1) wszelkich zmianach związanych z  działaniem instalacji, które mają wpływ na l iczbę przydzielonych uprawnień 
do emisji dla instalacji, dołączając informacje i  dane uzasadniające zmianę tego przydziału – w terminie do 
dnia 31  marca roku następującego po wystąpieniu tych zmian,  
2) zrzeczeniu się przydzielonych uprawnień do emisji w  odniesieniu do wszystkich lub niektórych podinstalacji, 
ze wskazaniem ich liczby oraz okresu, na który zostały przydzielone, zgodnie z  art. 24 ust. 1 i 2 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/331  
– za pośrednictwem elektronicznego formularza udostępnionego na str onie internetowej Krajowego ośrodka.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, Krajowy ośrodek może wezwać prowadzącego instalację do 
złożenia wyjaśnień lub przedstawienia informacji i  danych uzasadniających zmianę liczby przydzielonych uprawnień 
do em isji. 
3. Po dokonaniu oceny, o  której mowa w  art. 23 ust. 2 lub art.  24 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331,  
Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o  zmienionej ostatecznej  rocznej 
liczbie uprawnień do emisji.  
4. Minister właściwy do spraw klimatu informuje Komisję Europejską o  zmienionej ostatecznej rocznej liczbie 
uprawnień do emisji.  
      
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1047  
 
 5. Po wydaniu przez Komisję Europejską decyzji, o  której mowa w  art. 23 ust. 4 lub art.  24 ust. 3 rozporządz e-
nia Komisji (UE) 2 019/331, minister właściwy do spraw klimatu ogłasza w  Biuletynie Informacji Publicznej na str o-
nie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o  zmienionej ostatecznej rocznej liczbie przydziel o-
nych uprawnień do emisji.  
6. Jeżeli z  informacji,  o której mowa w  ust. 5, wynika, że zachodzą przesłanki do zmiany liczby uprawnień do 
emisji wydanych w  odniesieniu do instalacji w  latach przed jej ogłoszeniem, Krajowy ośrodek występuje do prow a-
dzącego instalację o  przedłożenie raportu i  sprawozdania, o  których mowa w  art. 64 ust. 1, za lata, do których ma za-
stosowanie informacja o  zmienionej ostatecznej rocznej liczbie przydzielonych uprawni eń do emisji. Przepisy art.  64a 
i art. 64b stosuje się.  
Art. 70b. 1. Jeżeli z  raportu, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji zawieszono działa l-
ność, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do złożenia wyjaśnień w  terminie 14  dni od dnia doręczenia 
wezwania.  
2. Jeżeli prowadzący instalację nie wykaże, że w  instalacji wznowiono działalność, Krajowy ośrodek zawi a-
damia o  tym ministra właściwego do spraw klimatu.  
3. Minister właściwy do spraw klimatu, w  drodze decyzji, wstrzymuje wydanie uprawnień do emisji w  od-
niesieniu do instalacji, w  której zawieszono działalność. Decyzji nadaje się rygor n atychmiastowej wykonalności.  
4. Kopię decyzji, o  której mowa w  ust. 3, minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi.  
5. Jeżeli z  raportu, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w  instalacji wznowiono działalność, dec y-
zja, o  której mowa w  ust. 3, wygasa z  dniem, w  którym minister właściwy do spraw klimatu ogłosi informację 
o ostatecznej rocznej liczbie uprawnień do emisji przydzielonej instalacji albo dostosowanej ostatecznej rocznej lic z-
bie uprawnień do emisji dla tej instalac ji. Przepis art.  64b stosuje się.  
6. W odniesieniu do instalacji, w  której wznowiono działalność, wydaje się uprawnienia do emisji, począwszy 
od roku następującego po roku, w  którym instalacja wznowiła działalność.”;  
37) uchyla się rozdział 11;  
38) art. 74  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  74. 1. Operator statku powietrznego, z  wyjątkiem operatora statku powietrznego wymienionego w  ust. 2, 
sporządza plan monitorowania w  zakresie emisji z  operacji lotniczych, o  którym mowa w  art. 12 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2018 /2066, zwany dalej „planem monitorowania emisji z  operacji lotniczych”, wraz z  dokumentami 
uzupełniającymi i  informacjami, o  których mowa w  tym przepisie.  
2. Operator statku powietrznego spełniający warunki określone w  art. 55 ust. 1 rozporządzenia Komisji  (UE) 
2018/2066  sporządza plan monitorowania w  zakresie emisji z  operacji lotniczych w  sposób uproszczony określony 
w art. 55 ust. 3 tego rozporządzenia, bez zachowania wymogu przedkładania dokumentów uzupełniających, o  któ-
rych mowa w  art. 12 tego rozporz ądzenia, zwany dalej „uproszczonym planem monitorowania emisji z  operacji lo t-
niczych”.  
3. W przypadku ubiegania się przez operatora statku powietrznego, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, o przydział 
uprawnień do emisji operator statku powietrznego sporządza równ ież plan monitorowania odnoszący się do monit o-
rowania i  raportowania w  zakresie danych dotyczących tonokilometrów,  o którym mowa w  art. 52 ust. 2 rozporz ą-
dzenia Komisji (UE) 2018/2066, zwany dalej „planem monitorowania tonokilometrów”.”;  
39) w art.  75: 
a) w ust.  3: 
– w pkt  1 lit. b otrzymuje brzmienie:  
„b) dokumenty uzupełniające i informacje, o których mowa w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066;”,  
– w pkt  2 lit. b otrzymuje brzmienie:  
„b) dokumenty potwierdzające, że operator statku powietrznego spełnia przesłanki, o  których mow a w art. 55 
ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066;”,  
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Plany monitorowania, zmiany tych planów oraz dokumenty uzupełniające i  informacje, o  których mowa  
w art. 12 rozporządzenia Komis ji (UE) 2018/2066, sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza ud o-
stępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy i  wytycznych 
ogłaszanych przez Komisję Europejską.”;  
      
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1047  
 
 40) w art.  76 ust. 2 otrzymuje brzmi enie:  
„2. Jeżeli zmiana planu monitorowania emisji z  operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania em i-
sji z  operacji lotniczych lub planu monitorowania tonokilometrów ma charakter zmiany istotnej w  rozumieniu 
art. 15 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, operator statku powietrznego składa do ministra właściwego 
do spraw klimatu wniosek o  zatwierdzenie tej zmiany, przy czym przepis art.  75 stosuje się.”;  
41) w art.  77 w  ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) zmianę planu monitorowania emisji  z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania emisji z  opera -
cji lotniczych i  planu monitorowania tonokilometrów – jeżeli zmiana ta ma charakter zmiany istotnej w  rozu-
mieniu art.  15 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”;  
42) art. 78  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  78. 1. Prowadzący instalację, z  wyjątkiem prowadzącego instalację o  niskim poziomie emisji, o  której mowa  
w art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, sporządza plan monitorowania wielkości emisji, wraz z  wy-
maganymi d okumentami uzupełniającymi i  informacjami, o  których mowa w  art. 12 tego rozporządzenia, oraz plan 
poboru próbek.  
2. Prowadzący instalację o  niskim poziomie emisji, o  której mowa w  art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE)  
2018/2066, sporządza plan monito rowania wielkości emisji z  uwzględnieniem odst ępstw, o  których mowa w  art. 47 
ust. 3–8 tego rozporządzenia, a  także plan poboru próbek.  
3. Plany monitorowania wielkości emisji, zmiany tych planów, dokumenty uzupełniające i  informacje, o  których  
mowa w  art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, oraz plany poboru próbek sporządza się przy użyciu ele k-
tronicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie 
formularzy i  wytycznych ogłaszanych przez Komisję E uropejską.  
4. Prowadzący instalację, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, jest obowiązany do zgłoszenia organowi właściwemu do 
wydania zezwolenia wszelkich propozycji zmian planu monitorowania wielkości emisji oraz zmian planu poboru 
próbek.”;  
43) w art.  79 w  ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) raport w  zakresie udoskonaleń w  metodyce monitorowania, zgodnie z  wymagania mi określonymi w  art. 69 
ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066,  
2) raport w  zakresie udoskonaleń w  metodyce monitorowania, o  którym mowa w art. 69 ust. 4 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2018/2066”;  
44) art. 83  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  83. Sposób monitorowania wielkości emisji pochodzących z  instalacji i  z operacji lotniczych oraz sposób 
monitorowania liczby tonokilometrów pochodzących z  wykon ywanych operacji lotniczych określają przepisy rozp o-
rządzenia Komisji (UE) 2018/2066.”;  
45) w art.  86: 
a) w ust.  1 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:  
„W tym samym terminie prowadzący instalację albo operator statku powietrznego przekazuje kopię raportu 
i kopię sprawozdania odpowiednio organowi właściwemu do wydania zezwolenia albo ministrowi właściw emu 
do spraw klimatu.”,  
b) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Krajowy ośrodek przeprowadza ocenę raportu na temat wielkości emisji w  zakresie kompletności z a-
wartyc h w nim danych, poprawności przeprowadzonych obliczeń oraz zgodności zawartych w  nim ustaleń 
z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066 i  z zatwierdzonym odpowiednim planem monitorowania 
emisji z  operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitor owania emisji z  operacji lotniczych, albo planem 
monitorowania wielkości emisji, z  uwzględnieniem sprawozdania z  weryf ikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1.”; 
46) w art.  91 w  ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Wprowadzone do rejestru Unii zatwie rdzone wielkości emisji z  danej instalacji albo z  operacji lotniczych w  odnie -
sieniu do danego operatora statku powietrznego sumuje się oraz stosuje się do nich czynnik korekty zgodnie z  art. 33 
ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.”;  
      
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1047  
 
 47) w art.  92 dodaje się ust.  8 w brzmieniu:  
„8. Operator statku powietrznego dokonuje umorzenia uprawnień do emisji na poczet emisji z  operacji lotn i-
czych rozpoczynających się na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej przed dokonaniem umorzenia uprawnień do 
emisji na po czet emisji z  pozostałych operacji lotniczych, z  zachowaniem zasady wskazanej w  ust. 7.”; 
48) po art.  92 dodaje się art.  92a w  brzmieniu:  
„Art.  92a. 1. Krajowy ośrodek zawiesza upoważnionym przedstawicielom dostęp do rachunku posiadania op e-
ratora lub rachu nku posiadania operatora statków powietrznych w  rejestrze Unii, jeżeli na tym rachunku pozostaje 
nierozliczona wielkość emisji, która powinna zostać rozliczona zgodnie z  art. 92 ust. 1 lub 5.  
2. W trakcie zawieszenia, o  którym mowa w  ust. 1, prowadzący ins talację lub operator statku powietrznego 
w celu dokonania umorzenia uprawnień do emisji przedkłada Krajowemu ośrodkowi w niosek, o  którym mowa w  art. 30 
ust. 10 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1122.  
3. Krajowy ośrodek niezwłocznie przywraca dostęp do rachu nku posiadania operatora lub rachunku posiadania 
operatora statków powietrznych w  rejestrze Unii upoważnionym przedstawicielom, jeżeli nastąpiło rozliczenie wie l-
kości emisji, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lub 5.”;  
49) uchyla się art.  93; 
50) w art.  95 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1. Minister właściwy do spraw klimatu sporządza wykaz operatorów statków powietrznych, którzy nie posi a-
dają zatwierdzonego planu monitorowania emisji z  operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania 
emisji z  operac ji lotniczych, zgodnego z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje wykaz, o  którym mowa w  ust. 1, organom Inspekcji oraz 
Krajowemu ośrodkowi w  terminie do dnia 15  kwietnia każdego roku.”;  
51) po art . 95 dodaje się art.  95a w  brzmieniu:  
„Art.  95a. Do operatorów statków powietrznych, o  których mowa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/1603, w  zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzeni a, 
stosuje się przepisy art.  74–77, art.  79, art.  80 ust. 1 i 3, art.  82–84, art.  86–90, art.  94 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz art.  95.”;  
52) uchyla się rozdział 13;  
53) w art.  103: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 50  000 zł podlega:  
1) operator statku powietrznego,  
2) operator statku powietrznego, o  którym mowa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/1603, w  zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozpor ządzenia  
– który prowadzi operacje lotnicze bez zatwierdzonych planów monitorowania, o  których mowa w  art. 74. 
2. Administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 10  000 zł podlega:  
1) operator statku powietrznego,  
2) operator statku powietrznego, o  którym mo wa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/1603, w  zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia  
– który nie wystąpił z  wnioskiem, o  którym mowa w  art. 76 ust. 2.”, 
b) ust. 4  otrzymuje brzmien ie: 
„4. Na wniosek prowadzącego instalację, operatora statku powietrznego albo operatora statku powietrzn e-
go, o  którym mowa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1603, w  zakresie lotów 
statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, organ Inspekcji może odstąpić od nał o-
żenia administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli toczy się postępowanie odpowiednio w  sprawie zmiany zezwol e-
nia w  zakresie zatwierdzenia zmiany planu monitorowania wielkości emisji albo zatwierd zenia planu monitor o-
wania emisji z  operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji z  operacji lotniczych lub z a-
twierdzenia istotnych zmian tych planów, a  w przypadku planu monitorowania tonokilometrów – zatwierdzenia 
istotnej zmiany planu  monitorowania tonokilometrów.”;  
      
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1047  
 
 54) w art.  105: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Administracyjnej karze pieniężnej w  wysokości 50  000 zł podlega:  
1) prowadzący instalację,  
2) operator statku powietrznego,  
3) operator statku powietrznego, o  którym mo wa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 
2019/1603, w  zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia  
– który nie dostarczył w  terminie określonym w  art. 86 ust. 1 Krajowemu ośrodkowi raportu, o  którym mowa 
w art. 80 ust. 3, lub sprawozdania z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1. 
2. W przypadku dostarczenia Krajowemu ośrodkowi raportu, o  którym mowa w  art. 80 ust. 3, i sprawo -
zdania z  weryfikacji, o  którym mowa w  art. 84 ust. 1, w terminie d o dnia 15  kwietnia administracyjną karę pi e-
niężną wymierza się w  wysokości 10% kary, o  której mowa w  ust. 1.”, 
b) uchyla się ust.  3; 
55) w art.  106 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Organ Inspekcji stwierdza naruszenie, o  którym mowa w  art. 105 ust. 4, na po dstawie informacji przekaz a-
nej przez Krajowy ośrodek.”;  
56) w art.  141 po ust.  1a dodaje się ust.  1b–1d w  brzmieniu:  
„1b. Przepisu ust.  1a nie stosuje się do lotów statków powietrznych rozpoczynających się lub kończących się 
na terytorium państwa członkows kiego Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – 
strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, wykonywanych do i  z lot-
nisk znajdujących się na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej w  okresie o d dnia 1  stycznia 2020  r. do dnia 31  grudnia 
2023  r. 
1c. Przepisów rozdziału 12 w  zakresie raportowania wielkości emisji, o  których mowa w  art. 86, oraz rozlicz a-
nia wielkości emisji, o  którym mowa w  art. 92, nie stosuje się do lotów statków powietrznych r ozpoczynających się 
lub kończących się na lotniskach znajdujących się na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej, wykonywanych do lub 
z lotnisk znajdujących się na terytorium innych państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub lotnisk 
znajdujących si ę w regionie najbardziej oddalonym w  rozumieniu art.  349 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europe j-
skiej w  okresie od dnia 1  stycznia 2020  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. 
1d. Przepisu ust.  1a w  zakresie wyłączenia obowiązku raportowania wielkości emisji, o  który m mowa w  art. 86, 
nie stosuje się do operatorów statków powietrznych, o  których mowa w  art. 1 ust. 1 lub art.  2 ust. 2 rozporządzenia 
Komisji (UE) 2019/1603, w  zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia.”.  
Art. 2. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1219, z późn. zm.4)) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  152 w  ust. 3 wyrazy „art. 64  ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 64  § 2”; 
2) w art.  213 w  ust. 1 wyrazy „art. 206  ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 206”;  
3) w art.  286 w  ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) informacji, o  której mowa w  art. 64b ust.  8 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami 
do emisji gazów cieplarnianych,  z uwzględnieniem zmian tej informacji, lub info rmacji, o  której mowa w  art. 48 
ust. 1 pkt 2 tej ustawy, lub”;  
4) w art.  400b:  
a) ust. 3 –5 otrzymują brzmienie:  
„3. Narodowy Fundusz wykonuje zadania Krajowego operatora systemu zielonych inwestycji określone  
w ustawie z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji 
oraz Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego określone w  ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o syste-
mie handlu uprawnieniami do emisji gazów c ieplarnianych.  
                                                           
4) Zmiany tekstu jednolit ego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1378, 1565, 2127  i 2338 oraz z 2021 r. 
poz. 802 i 868.  
      
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 1047  
 
 4. Krajowy operator systemu zielonych inwestycji oraz Krajowy operator Funduszu Modernizacyjnego 
mogą powierzać wojewódzkim funduszom, na podstawie porozumień, wykonywanie czynności składających się 
na realizację zadań, o  których mowa odpowi ednio w  art. 25 ust. 2 pkt 7a i 9 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. 
o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji oraz w  art. 50e ust.  5 ustawy z  dnia 
12 czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych , ponosząc odpowiedzia l-
ność za ich czynności jak za swoje własne.  
5. Porozumienia, o  których mowa w  ust. 4, określają w  szczególności zakres czynności wykonywanych 
przez wojewódzkie fundusze oraz sposób pokrywania przez Krajowego operatora systemu zielonyc h inwestycji 
oraz Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego kosztów ponoszonych przez wojewódzkie fundusze na 
wykonywanie tych czynności.”,  
b) dodaje się ust.  10 w  brzmieniu:  
„10. Narodowy Fundusz może pełnić rolę podmiotu wdrażającego środki finansowe  Unii Europejskiej m e-
todą zarządzania pośredniego, o  której mowa w  art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit.  c rozporządzenia Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z  dnia 18  lipca 2018  r. w sprawie zasad finansowych mających 
zastosowanie do bud żetu ogólnego Unii, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr  1296/2013, (UE) nr  1301/2013, 
(UE) nr  1303/2013, (UE) nr  1304/2013, (UE) nr  1309/2013, (UE) nr  1316/2013, (UE) nr  223/2014 i  (UE) 
nr 283/2014 oraz decyzję nr  541/2014/UE, a  także uchylającego rozporz ądzenie (UE, Euratom) nr  966/2012  
(Dz. Urz. UE  L 193 z  30.07.2018, str.  1), w  tym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, po powierzeniu mu 
przez Komisję Europejską zadań związanych z  wdrażaniem tych środków.”;  
5) w art.  401c w  ust. 5 w pkt 8 kropkę zast ępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  10 w  brzmieniu:  
„10) wykonywania zadań Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego określonych w  ustawie z  dnia 12  czerwca 
2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych przez pokrywanie koszt ów związ a-
nych z  tymi zadaniami, w  przypadku gdy koszty te nie znajdują pokrycia ze środków zgromadzonych na r a-
chunku bankowym, o  którym mowa w  art. 49 ust. 2d tej ustawy.”;  
6) po art.  401d dodaje się art.  401e w  brzmieniu:  
„Art.  401e.  1. Przychodami Narodo wego Funduszu są także środki uzyskane:  
1) z Funduszu Modernizacyjnego, o  których mowa w  art. 50a ust.  1 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie 
handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;  
2) ze sprzedaży uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 49 ust. 2d ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o syste-
mie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.  
2. Środki uzyskane z  Funduszu Modernizacyjnego, o  których mowa w  art. 50a ust.  1 ustawy z  dnia 12  czerwca 
2015  r. o systemie handlu uprawnien iami do emisji gazów cieplarnianych, przeznacza się na dofinansowanie realiz a-
cji inwestycji, o  których mowa w  art. 50a ust.  1 i 2 tej ustawy.  
3. Środki uzyskane ze sprzedaży uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 49 ust. 2d ustawy z  dnia 12  czerwca  
2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, przeznacza się na finansowanie kosztów 
związanych z  wykonywaniem zadań Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego.”;  
7) w art.  410e dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Za zgodą ministra  właściwego do spraw klimatu Narodowy Fundusz może pełnić funkcję wykonawczą, z a-
rządzającą lub wspomagającą przy międzynarodowej organizacji, instytucji, programie lub funduszu, zapewniaj ą-
cych funkcjonowanie mechanizmów finansowych służących realizacji cel ów Konwencji Klimatycznej, w  tym fun k-
cję podmiotu akredytowanego przy Zielonym Funduszu Klimatycznym.”.  
Art. 3. W ustawie z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji 
(Dz. U. z 2020  r. poz.  1077 i  2320) w prowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  2 pkt 14a otrzymuje brzmienie:  
„14a)   jednostce rocznych limitów emisji – rozumie się przez to jednostkę rocznych limitów emisji w  rozumieniu 
art. 3 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1122 z  dnia 12 marca 2019  r. uzupełniającego 
dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do funkcjonowania rejestru Unii 
(Dz. Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  3 oraz Dz.  Urz. UE  L 177 z  02.07.2019, str.  66);”;  
      
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 1047  
 
 2) w art.  3: 
a) w ust.  2 w pkt 10: 
– lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) prowadzenie, w  postaci elektronicznej, bazy danych zawierającej informacje o  instalacjach, z  których 
emisja gazów cieplarnianych jest objęta systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarni a-
nych, niezbędne do opraco wania projektu wykazu, o  którym mowa w  art. 26d ust.  1 ustawy z  dnia 
12 czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, oraz opracow a-
nia informacji, o  których mowa w  art. 64b ust.  6 i art. 70a ust.  3 tej ustawy, a  także moni torowanie sp o-
sobu wywiązania się przez prowadzących instalacje z  obowiązków związanych z  systemem,”,  
– lit. m otrzymuje brzmienie:  
„m) przeprowadzanie oceny raportów na temat wielkości emisji w  zakresie kompletności zawartych w  nich 
danych, poprawności prz eprowadzonych obliczeń oraz zgodności zawartych w  nich ustaleń z  prze-
pisami rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie 
monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2 003/87/WE  
Parlamentu Europejskiego i  Rady oraz zmieniającego rozporzą dzenie Komisji (UE) nr  601/2012 (Dz. Urz. 
UE L 334 z  31.12.2018, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, str.  37) i  z zatwierdzo nym planem 
monitorowania,”,  
b) w ust.  3 uchyla się pkt  4; 
3) w art.  5 uchyla się ust.  5; 
4) w art.  6 w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie:  
„11) poziomach działalności każdej podinstalacji w  instalacji oraz inne dane zawarte w  raportach dotyczących p o-
ziomu działalności, o  których mowa w  art. 3 ust. 2 rozporządz enia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1842 
z dnia 31  października 2019  r. ustanawiającego zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Eur o-
pejskiego i  Rady w  odniesieniu do dalszych ustaleń dotyczących dostosowań przydziału bezpłatnych upra w-
nień do emis ji ze względu na zmiany w  poziomie działalności (Dz.  Urz. UE  L 282 z  04.11.2019, str.  20), oraz 
w sprawozdaniach z  weryfikacji tych raportów sporządzonych zgodnie z  przepisami rozporządzenia wyk o-
nawczego Komisji (UE) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji 
weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 334 
z 31.12.2018, str.  94 oraz Dz.  Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, str.  23);”;  
5) art. 6a otrzymuje brzmienie:  
„Art.  6a. Informacje jednostkowe zawarte w:  
1) raporcie, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1, 
2) raporcie, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawni e-
niami do emisji gazów cieplarnianych, oraz w  sprawozdaniu z  weryfikacj i tego raportu,  
3) raporcie, o  którym mowa w  art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grudnia  
2018  r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych 
uprawnień do emisji w  całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 z 27.02.2019, str.  8), oraz w  sprawozdaniu z  weryfikacji tego raportu,  
4) zestawieniach informacji i  raportach, o  których mowa w  art. 3 ust. 3–5 
– nie są in formacjami publicznymi w  rozumieniu przepisów o  dostępie do informacji publicznej.”;  
6) w art.  7: 
a) po ust.  1a dodaje się ust.  1b w  brzmieniu:  
„1b. Podmiot korzystający ze środowiska, prowadzący działania ratownicze nie wprowadza do raportu, 
o którym mowa  w ust. 1, informacji dotyczących podjętych działań ratowniczych.”,  
b) po ust.  2c dodaje się ust.  2d i 2e w  brzmieniu:  
„2d. W okresie, o  którym mowa w  ust. 2c, podmiot korzystający ze środowiska ma bezpośredni dostęp do 
informacji zawartych w  raporcie. Dos tęp do informacji jest realizowany w  trybie bezpośredniego połączenia 
z systemem Krajowej bazy.  
      
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 1047  
 
 2e. Po upływie okresu, o  którym mowa w  ust. 2c, informacje i  dane wprowadzone do raportu, o  którym 
mowa w  ust. 1, przez podmiot korzystający ze środowiska są ud ostępniane temu podmiotowi na jego pisemny 
wniosek skierowany do Krajowego ośrodka. We wniosku wskazuje się raport, którego wniosek dotyczy, oraz 
zakres informacji i  danych, które mają zostać udostępnione.”;  
7) w art.  7a: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Informacje i  dane zawarte w  raportach, o  których mowa w  art. 7 ust. 1, udostępnia się:  
1) Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska;  
2) wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce korzystania ze 
środowiska;  
3) marszałkowi  województwa właściwemu ze względu na miejsce korzystania ze środowiska przez podmioty 
korzystające ze środowiska lub marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce rejestracji 
podmiotu – w zakresie informacji dotyczących eksploatacji urządzeń.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W okresie, o  którym mowa w  art. 7 ust. 2c, informacje i  dane zawarte w  raportach, o  których mowa 
w art. 7 ust. 1, udostępnia się organom, o  których mowa w  ust. 1, w trybie bezpośredniego połączenia z  syste -
mem Krajowej bazy, po zalogowaniu się przez nie do konta w  Krajowej bazie za pomocą identyfikatora i  hasła 
dostępu.”,  
c) ust. 2 i  3 otrzymują brzmienie:  
„2. Identyfikator i  hasło dostępu są nadawane przez Krajowy ośrodek na wniosek organów, o  których 
mowa  w ust. 1. 
3. Realizacja dostępu, o  którym mowa w  ust. 1a, następuje z  wykorzystaniem bezpiecznej transmisji d a-
nych w  sposób gwarantujący ich nienaruszalność.”;  
8) w art.  8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Krajowy ośrodek przeprowadza analizę informacji zaw artych w  raportach, o  których mowa w  art. 7 ust. 1, 
wprowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska do Krajowej bazy.”;  
9) w art.  9: 
a) w ust.  1 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  19 i 20 w  brzmieniu:  
„19) gospodarki odpadami;  
20) gospodarki wodno -ściekowej.”,  
b) w ust.  1e po wyrazach „prognoz wielkości emisji” dodaje się wyrazy „lub pochłaniania”,  
c) w ust.  5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) w przypadku braku informacji i  danych dla roku odniesienia dopuszcza się wykorzystanie informacji 
i danych dla roku poprzedzającego rok odniesienia, a  w razie ich braku – najpóźniejszego roku, dla któr e-
go dostępne są te informacje i  dane, pod warunkiem zamieszczenia w  prognozie informacji o  roku, któr e-
go dotyczą te dane.”;  
10) uchyla się art . 11a; 
11) w art.  11b: 
a) ust. 1 –2 otrzymują brzmienie:  
„1. Krajowy ośrodek przygotowuje projekty raportów w  zakresie wypełniania zobowiązań dotyczących 
ochrony klimatu lub powietrza wynikających z  prawa Unii Europejskiej lub prawa międzynarodowego zgodnie  
z wymogami zawartymi w  wytycznych określonych w  przepisach prawa Unii Europejskiej lub umowach mi ędzy-
narodowych . 
      
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 1047  
 
 1a. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu projekty rapo r-
tów w  zakresie wypełniania zobowiązań doty czących ochrony klimatu na 60  dni przed terminami wynikającymi 
z przepisów:  
1) prawa Unii Europejskiej – w zakresie raportów dotyczących polityk i  środków lub grup środków;  
2) umów międzynarodowych – w zakresie raportów rządowych i  raportów dwuletnich, o  których mowa 
w Konwencji Klimatycznej oraz odpowiednich decyzjach Konferencji Stron Konwencji Klimatycznej, 
Protokołu z  Kioto lub Porozumienia paryskiego.  
1b. Krajowy ośrodek przygotowuje i  przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu, na 30  dni 
przed terminami wskazanymi w  załączniku nr  2 do ustawy, raport metodyczny IIR w  zakresie wypełniania z o-
bowiązań dotyczących ochrony powietrza zgodnie z  wymaganiami określonymi w  tym załączniku.  
2. Sporządzając projekty raportów w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1–1b, Krajowy ośrodek może 
posłużyć się w  szczególności informacjami, danymi i  analizami przekazywanymi przez organy administracji pub -
licznej , informacjami i  danymi zawartymi w  Krajowej bazie, informacjami zawartymi w  prognozach, o  których 
mowa w  art. 9 ust. 1 i 1b, oraz innymi informacjami i  danymi udostępnianymi przez organizacje samorządu gos -
podarczego i  organizacje pracodawców, a  także fundusze ochrony środowiska i  gospodarki wodnej.”,  
b) ust. 4 i  5 otrzymują brzmienie:  
„4. Organy administracji pub licznej przekazują na wniosek Krajowego ośrodka dane, informacje lub an a-
lizy niezbędne do sporządzenia projektów raportów w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1–1b. 
5. Krajowy ośrodek może występować do organizacji samorządu gospodarczego, organizacji prac odaw-
ców lub funduszy ochrony środowiska i  gospodarki wodnej o  udostępnienie danych, informacji lub analiz ni e-
zbędnych do sporządzenia projektów raportów w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1–1b.”,  
c) dodaje się ust.  6 w brzmieniu:  
„6. Minister właściwy do  spraw klimatu przekazuje właściwym organom raporty w  przypadkach, o  których  
mowa w  ust. 1–1b, w  terminach określonych w  przepisach prawa Unii Europejskiej lub umów międzynarod o-
wych.”;  
12) w art.  12: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Krajowy ośrodek oprac owuje prognozy wielkości emisji i  pochłaniania w  celu realizacji zadań wyn i-
kających z  przepisów prawa Unii Europejskiej lub umów międzynarodowych z  zakresu ochrony środowiska 
oraz polityki ekologicznej państwa i  przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw  klimatu na 60  dni przed 
wymaganym terminem.”,  
b) w ust.  2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Przy opracowywaniu prognoz wielkości emisji i  pochłaniania pod uwagę bierze się w  szczególności:”,  
c) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Prognozy wielk ości emisji i  pochłaniania obejmują okres 20  lat i są aktualizowane po upływie 5  lat.”;  
13) w art.  16e w  ust. 1: 
a) po pkt  4 dodaje się pkt  4a w  brzmieniu:  
„4a) gospodarki złożami kopalin,”,  
b) po pkt  5 dodaje się pkt  5a w  brzmieniu:  
„5a) środowiska,”;  
14) art. 21a i  art. 21b otrzymują brzmienie:  
„Art.  21a. 1. Minister właściwy do spraw klimatu realizuje uprawnienia i  obowiązki państwa członkowskiego, 
o których mowa w  art. 5, art.  7, art.  8 i art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/ 842 
z dnia 30  maja 2018  r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa czło n-
kowskie od 2021  r. do 2030  r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w  celu wywiązania się z  zobowiązań 
wynikających z  Porozumienia pa ryskiego oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  525/2013  (Dz. Urz. UE  L 156 
z 19.06.2018, str.  26), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2018/842”, kierując się strategią zarządzania kraj o-
wym limitem emisji gazów cieplarnianych.  
      
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 1047  
 
 2. Strategia zarządzania krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych zawiera w  szczególności założenia 
i wytyczne metodyki rozliczania i  prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu upra w-
nieniami do emisji gazów cieplarnianych, z  uwzględnieniem:  
1) rzeczy wistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów ci eplar-
nianych  w danym roku w  Rzeczypospolitej Polskiej i  innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;  
2) prognozowanych w  kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu 
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w  Rzeczypospolitej Polskiej i  innych państwach członkowskich  
Unii Europejskiej;  
3) ceny jednostek rocznych limitów emisji, o  ile będzie ona znana;  
4) wielkości po pytu i  podaży jednostek rocznych limitów emisji na rynku unijnym;  
5) tendencji w  zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami 
do emisji gazów cieplarnianych poza ten system.  
3. Strategię zarządzania krajowym l imitem emisji gazów cieplarnianych opracowuje minister właściwy do spraw  
klimatu i  uzgadnia ją z  członkami Rady Ministrów.  
4. Rada Ministrów przyjmuje strategię zarządzania krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych w  drodze 
uchwały.  
5. Do strategii zarz ądzania krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych nie stosuje się przepisów ustawy 
z dnia 6  grudnia 2006  r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1295 i  2020 oraz z  2020  r. 
poz. 1378 i  2327).  
6. Rozliczanie emisji gazów cieplarn ianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów ci eplar-
nianych  polega na równoważeniu krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych nieobjętych tym systemem jednost-
kami rocznych limitów emisji, jednostkami, o  których mowa w  art. 21b, lub je dnostkami, o  których mowa w  art. 14 
ust. 1 pkt 4. 
Art. 21b. Minister właściwy do spraw klimatu może nabyć jednostki rocznych limitów emisji od innego pa ń-
stwa członkowskiego Unii Europejskiej, z  uwzględnieniem ograniczeń, o  których mowa w  art. 5 rozporządze nia 
(UE) 2018/842, kierując się ważnym gospodarczym interesem państwa.”;  
15) uchyla się art.  21c i  art. 21d; 
16) w art.  21e: 
a) ust. 1 i  2 otrzymują brzmienie:  
„1. Wpływy ze zbycia jednostek rocznych limitów emisji stanowią dochód budżetu państwa.  
2. Nabyc ie jednostek rocznych limitów emisji następuje ze środków budżetu państwa.”,  
b) uchyla się ust.  3; 
17) w art.  21f: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Minister właściwy do spraw klimatu w  terminie 7  dni od dnia otrzymania informacji Komisji Europe j-
skiej na temat braku wystarczających postępów w  wypełnianiu obowiązków , o którym mowa w  art. 8 ust. 1 roz-
porządzenia (UE) 2018/842, poleca Krajowemu ośrodkowi opracowanie planu działań korygujących, o którym 
mowa w  tym przepisie.” , 
b) uchyla się ust.  2, 
c) uchyla się ust.  7, 
d) w ust.  8 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Krajowy ośrodek opracowuje projekt planu działań korygujących w  terminie 2  miesięcy od dnia wydania pol e-
cenia, o  którym mowa w  ust. 1, i przekazuje go ministrowi właściwemu do spraw klimatu.”,  
e) ust. 9  otrzymuje brzmienie:  
„9. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw klimatu, przyjmuje plan działań koryguj ą-
cych w  drodze uchwały.”,  
f) dodaje się ust.  10 w  brzmieniu:  
„10. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje plan działań ko rygujących Komisji Europejskiej 
w terminie wynikającym z  art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/842.”.  
      
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 1047  
 
 Art. 4. W ustawie z  dnia 19  lipca 2019  r. o systemie rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych 
(Dz. U. z 2020  r. poz.  2228) w  art. 7 w ust. 2 w objaśnieniu do wzoru wskaźnika efektywności zużycia energii elektryc z-
nej symbol Ep otrzymuje brzmienie:  
„Ep – stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z  produktów w  roku kalendarz owym, za 
który przyznawane są rekompensaty, do sum y wszystkich emisji bezpośrednich i  odpowiednich em isji pośred-
nich obliczonych zgodnie z  przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z  dnia 19  grud-
nia 2018  r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydzia łu bezpła t-
nych uprawnień do emisji w  całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Pa rlamentu E uropej-
skiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 z 27.02.2019, str.  8);”. 
Art. 5. Do uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy trwający od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. 
i postępowań dotyczących tego okresu stosuje się przepisy rozdziałów 5 i  11 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu 
dotychczasowym.  
Art. 6. 1. Do uprawnień do emisji dla instalacji nowej w  rozumieniu art.  3 pkt 8 ustawy zmienianej  w art. 1 w brzmie niu 
dotychczasowym na okres rozliczeniowy trwający od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. stosuje się prz e-
pisy rozdziału 10 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.  
2. Do przekazanej Komisji Europejskiej prze d dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy informacji o  wstępnej ca ł-
kowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji, o  której  mowa w  art. 70 ust. 8 ustawy zmienianej w  art. 1, stosuje się przep i-
sy art.  70 ust. 10–12 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotych czasowym.  
Art. 7. Do postępowań dotyczących wniosków o  otwarcie rachunku w  rejestrze Unii, o  których mowa w  art. 9 ust a-
wy zmienianej w  art. 1, wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy 
art. 9 i art. 10 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 8. W roku 2021  uprawnienia do emisji wydaje się na zasadach określonych w  art. 17 ust. 4 zdanie dr ugie ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, po zatwierdzeniu p rzez Komisję Europejską w ykazu, o  którym  
mowa w  art. 26d ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 1, przekazanego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ust awy. 
Art. 9. 1. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w  rejestrze Unii w  okresie rozl iczeni o-
wym trwającym od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. w liczbie większej niż ustalona w  przepisach wyd a-
nych na podstawie art.  25 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu dotychczasowym albo stosownie do informacji, 
o której mowa w  art. 26 ust. 4, art.  59 ust. 5, art.  70 ust. 12 lub art.  71 ust. 11 albo w  art. 73 ust. 10 tej ustawy,  podlegają 
zwrotowi.  
2. Krajowy ośrodek bilansowania i  zarządzania emisjami występuje z  wnioskiem o  zwrot uprawnień do emisji, o  któ-
rych mowa w  ust. 1, do prowadzącego instalację. Prowadzący instalację zwraca uprawnienia do emisji, o  których mowa 
w ust. 1, w terminie 30  dni od dnia otrzymania wniosku o  ich zwrot.  
3. Jeżeli prowadzący instalację nie dokona zwrotu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2, Krajowy  ośrodek bilans o-
wania i  zarządzania emisjami przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o  prowadzącym instalację, 
który nie dopełnił tego obowiązku.  
4. Informacja, o  której mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) imię i  nazwisko albo nazwę prowadząceg o instalację, adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby;  
2) liczbę uprawnień do emisji, o  których mowa w  ust. 1, które nie zostały zwrócone.  
5. Minister właściwy do spraw klimatu wydaje decyzję w  sprawie zwrotu równowartości uprawnień do emisji, o  któ-
rych mowa w  ust. 1, określając kwotę podlegającą zwrotowi oraz termin jej uiszczenia.  
6. Przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi przyjmuje się jednostkową cenę uprawnienia do emisji, która o d-
powiada średniej cenie uprawnienia do emisji notowanej na gi ełdach ICE/ECX i  EEX na rynku wtórnym spot w  ostatnim 
dniu, w  którym był realizowany obrót uprawnieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania decyzji, w  przeliczeniu na 
złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w  dniu popr zedzającym dzień wydania 
decyzji.  
7. Do kwoty, o  której mowa w  ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – 
Ordynacja podatkowa (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1325, z późn. zm.5)). 
                                                           
5) Zmiany te kstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1423, 2122, 2123 i 23 20 oraz z 2021 r. 
poz. 72, 694, 802 i 1005.   
      
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 1047  
 
 8. Kwot a, o której mowa w  ust. 5, podlega egzekucji administracyjnej w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 
1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1427, z późn. zm.6)). 
9. Należności wnoszone w  związku z  obowiązkiem zwrotu kwoty, o  której mowa w  ust. 5, stanowią dochód budżetu 
państwa.  
Art. 10. Do spraw o  wydanie i o zmianę decyzji zezwalającej na emisję gazów cieplarnianych  z instalacji  wszcz ę-
tych i  niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem w ejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 53–58 
ustawy  zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 11. 1. Do wykazów, o  których mowa w  art. 286 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 ustawy  zmienianej w  art. 2, sporz ą-
dzanych i  przedkładanych za rok 2020  stosuje się  przepis  art. 286 ust. 3 pkt 2 ustawy  zmienianej w  art. 2 w brzmieniu 
dotychczasowym.  
2. Do wykazów, o  których mowa w  art. 286 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 ustawy  zmienianej w  art. 2, w zakresie w y-
danych uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy trwający od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. stosuje 
się przepis  art. 286 ust. 3 pkt 2 ustawy  zmienianej w  art. 2 w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 12. Do raportu, o  którym mowa w  art. 7 ust. 1 ustawy zmienian ej w art. 3, składanego za rok 2020  przez po d-
miot korzystający ze środowiska prowadzący działania ratownicze nie stosuje się przepisu art.  7 ust. 1b tej ustawy.  
Art. 13. Do rozliczeń emisji  objętych krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych  za okres roz liczeniowy trwaj ą-
cy od dnia 1  stycznia 2013  r. do dnia 31  grudnia 2020  r. stosuje się przepisy art. 11a i art. 21a–21f ustawy zmienianej 
w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 14. 1. Raport i  sprawozdanie, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzen ia wykonawczego Komisji (UE) 
2019/1842 z  dnia 31  października 2019  r. ustanawiającego zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Eur o-
pejskiego i  Rady w  odniesieniu do dalszych ustaleń dotyczących dostosowań przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji  
ze względu na zmiany w  poziomie działalności (Dz.  Urz. UE L 282 z 04.11.2019,  str. 20), złożone do Krajowego ośrodka 
bilansowania i  zarządzania emisjami lub ministra właściwego do spraw klimatu do dnia 31  marca 2021  r. uznaje się za 
raport i  sprawozdanie,  o których mowa w  art. 64 ust. 1 i 2b ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisjami r a-
porty i  sprawozdania, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 15. 1. Raport i  sprawozdanie, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331  
z dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmoni zowanego przydziału be z-
płatnych uprawnień do emisji w  całej Unii na podstawie art.  10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady (Dz.  Urz. UE  L 59 z 27.02.2019, str.  8), złożone do Krajowego ośrodka bilansowania i  zarządzania emisjami lub 
minist ra właściwego do spraw klimatu do dnia 31  marca 2021  r. uznaje się za raport i  sprawozdanie, o  których mowa 
w art. 64 ust. 2a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi bilansowania i  zarządzania emisja mi ra-
porty i  sprawozdania, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 rozporządzenia, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 16. 1. Decyzje zatwierdzające plany metodyki monitorowania, o  których mowa w  art. 26f ust.  11 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1, lub decyzje dotyczące zmiany ty ch planów, o  której mowa w  art. 26g tej ustawy, wydane przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy zachowują moc.  
2. Do spraw o  zatwierdzenie planu metodyki monitorowania lub jego zmiany wszczętych i  niezakończonych decyzją 
ostateczną przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art.  26f i art. 26g ustawy zmienianej w  art. 1 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 17. 1. Złożone przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy przez operatora statku powietrznego, o  którym 
mowa w  art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1603 z  dnia 18  lipca 2019  r. uzupełniającego d y-
rektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do środków przyjętych przez Organizację Międz y-
narodowego Lotnictwa Cywilnego w  odniesien iu do monitorowania, raportowania i  weryfikacji emisji lotniczych w  celu 
wdrożenia globalnego środka rynkowego (Dz.  Urz. UE  L 250 z  30.09.2019, str.  10), w  zakresie lotów statków powietr z-
nych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia:  
1) plan monitoro wania emisji z  operacji lotniczych, uproszczony plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych lub 
plan monitorowania tonokilometrów i  zmiany tych planów,  
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 i 23 20 oraz z 2021 r. poz. 11, 41, 
802 i 1005.   
      
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 1047  
 
 2) raport na temat wielkości emisji i  sprawozdanie z  weryfikacji tego raportu  
– uznaje się za złożon e zgodnie z  art. 95a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. Decyzje zatwierdzające plany, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, i zmiany tych planów, wydane przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy zachowują moc.  
3. Operator statku powietrznego, o  którym mowa w  art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1603  
z dnia 18  lipca 2019  r. uzupełniającego dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady w  odniesieniu do śro d-
ków przyjętych przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w  odniesien iu do monitorowania, raport o-
wania i  weryfikacji emisji lotniczych w  celu wdrożenia globalnego środka rynkowego, w  zakresie lotów statków p o-
wietrznych wskazanych w  art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, który nie złożył planu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, lub 
raportu lub sprawozdania, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, składa:  
1) plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych lub uproszczony plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych – 
w terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy;  
2) raport na temat wielkości emisji i  sprawozdanie z  weryfikacji tego raportu za rok 2019 i  rok 2020  – w terminie 
30 dni od dnia, w  którym decyzja zatwierdzająca plan, o  którym mowa w  pkt 1, stała się ostateczna.  
Art. 18. 1. W  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszego przepisu prowadzący instalację, w  tym pr o-
wadzący instalację o  niskim poziomie emisji, w  stosunku do której zatwierdzono plan monitorowania wielkości emisji lub 
plan poboru próbek zgodnie z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012 z  dnia 21  czerwca 2012  r. w sprawie 
monitorowania i  raportowania w  zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 181 z  12.07.2012, str.  30, z  późn. zm.7)), składa do organu właściwego do wy dania 
decyzji zezwalającej na emisję gazów cieplarnianych z  instalacji wniosek o  zmianę tej decyzji i  przedkłada do zatwie r-
dzenia plan monitorowania wielkości emisji i  plan poboru próbek, opracowane zgodnie z  wymaganiami rozporządzenia 
wykonawczego Komisji  (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie monitorowania i  raportowania w  zakresie 
emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady oraz zmieniającego 
rozporządzenie Komisji (UE) nr  601/2012  (Dz. Urz. U E L 334 z  31.12.2018, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 423 z  15.12.2020, 
str. 37). 
2. Plan poboru próbek, o  którym mowa w  ust. 1, prowadzący instalację, w  tym prowadzący instalację o  niskim p o-
ziomie emisji, dołącza do wniosku, o  którym mowa w  tym przepisie, jeżel i taki obowiązek wynika z  przepisów rozporz ą-
dzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie monitorowania i  raportowania 
w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady  oraz 
zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr  601/2012.  
3. Organ właściwy do wydania decyzji zezwalającej na emisję gazów cieplarnianych z  instalacji zatwierdza w  tej de-
cyzji plan monitorowania wielkości emisji lub plan poboru próbek, o  których mowa w  ust. 1, z mocą od dnia 1  stycznia 
2021  r. 
4. Jeżeli przed dniem wejścia w  życie niniejszego przepisu został złożony wniosek, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) wniosek ten podlega rozpatrzeniu zgodnie z  ust. 1–3; 
2) ostateczna decyzja zatwierdzająca plan monitoro wania wielkości emisji lub plan poboru próbek, w  której nie został 
zatwierdzony plan monitorowania wielkości emisji lub plan poboru próbek z  mocą od dnia 1  stycznia 2021  r., podl e-
ga w  tym zakresie zmianie z  urzędu, o  ile została ona wydana.  
5. Do wniosków złożonych w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 4 pkt 1, stosuje się przepisy art.  52 ustawy 
zmienianej w  art. 1 oraz art.  53 i art. 54 ust. 2–6 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z  tym 
że Krajowy ośrodek bilansowania i  zarządzania emisjami wydaje opinię, o  której mowa w  art. 54 ust. 4 ustawy zmienianej 
w art. 1, w terminie 60  dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o  którym mowa w  ust. 1 albo 4.  
Art. 19. 1. W  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszego przep isu operator statku powietrznego, 
w stosunku do którego zatwierdzono plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych lub uproszczony plan monitorow a-
nia emisji z  operacji lotniczych zgodnie z  przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr  601/2012 z  dnia 21  czerwca 2012  r. 
w sprawie monitorowania i  raportowania w  zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z  dyrektywą 2003/87/WE Pa r-
lamentu Europejskiego i  Rady, składa do ministra właściwego do spraw klimatu wniosek o  zatwierdzenie odpowiednio 
                                                           
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 347 z  15.12.2012, str.  43/2, Dz.  Urz. UE  L 65 z 05.03.2 014, 
str. 27, Dz.  Urz. UE  L 201 z  10.07.2014, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 334 z  31.12.2018, str.  1. 
      
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 1047  
 
 planu monitorowania  emisji z  operacji lotniczych lub uproszczonego planu monitorowania emisji z  operacji lotniczych, 
opracowanych zgodnie z  wymaganiami rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 z  dnia 19  grudnia 2018  r. 
w sprawie monitorowania i  raportowania w  zakre sie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE 
Parlamentu Europejskiego i  Rady oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr  601/2012.  
2. Minister właściwy do spraw klimatu zatwierdza, w  drodze decyzji, plan monitorowania emisji z  operacji lotn i-
czych lub uproszczony plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych z  mocą od dnia 1  stycznia 2021  r. 
3. Jeżeli przed dniem wejścia w  życie niniejszego przepisu został złożony wniosek, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) wniosek ten podlega rozpatrzen iu zgodnie z  ust. 1 i 2; 
2) ostateczna decyzja zatwierdzająca plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych lub uproszczony plan monitor o-
wania emisji z  operacji lotniczych, w  której nie został zatwierdzony plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych 
lub uproszczony plan monitorowania emisji z  operacji lotniczych z  mocą od dnia 1  stycznia 2021  r., podlega w  tym 
zakresie zmianie z  urzędu, o  ile została ona wydana.  
4. Do wniosków złożonych w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 i 3 pkt 1, stosuje się prz epis art.  77 ustawy 
zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 20. Program, o  którym mowa w  art. 2 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1001 z  dnia 
9 lipca 2020  r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 2 003/87/WE Parlamentu Europejskiego 
i Rady w  odniesieniu do funkcjonowania funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w  modernizację syst e-
mów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich (Dz.  Urz. UE  L 221 
z 10.07.2020, str.  107), przedłożony przed dniem wejścia w  życie przepisów rozdział u 8a ustawy zmienianej w  art. 1 
przez Rzeczpospolitą Polską w  trybie i  na zasadach określonych w  art. 4 tego rozporządzenia, uznaje się za program pri o-
rytetowy, o  którym mowa  w art. 50c ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1, przedstawiony zgodnie z  art. 50i ust.  1 albo art.  50j 
ust. 1 tej ustawy.  
Art. 21. Uprawnienia do emisji utworzone w  ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 
Konfederacji Szwajcarskiej , które przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zostały umorzone w  celu wykonania 
obowiązku rozliczenia wielkości emisji, zalicza się na poczet rozliczenia emisji, o  którym mowa w  art. 92 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustaw ą. 
Art. 22. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  21 ust. 5 ustawy zmienianej w  art. 1 za-
chowują moc do dnia 31  października 2021  r. 
Art. 23. Do ustalania wysokości rekompensat, obliczanych za rok 2020, w  przypadku gdy do produktu wytw arzan e-
go w  instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej określonych w  załącz -
niku nr  2 do ustawy zmienianej w  art. 4, dla którego wartość wyrażona jest w  megagramach dwutlenku węgla na meg a-
gramy (Mg CO 2/Mg) produ ktu, stosuje się przepis art.  7 ust. 2 ustawy zmienianej w  art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.  
Art. 24. Wykaz, o  którym mowa w  art. 95 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
minister właściwy do spraw klimatu przekazuje po r az pierwszy w  roku 2022.  
Art. 25. 1. Tworzy się Krajowy system wdrażania Funduszu Modernizacyjnego.  
2. Tworzy się Radę Konsultacyjną Funduszu Modernizacyjnego.  
3. W terminie 7 dni od dnia wejścia w  życie niniejszego przepisu właściwi ministrowie wyznaczą s woich przedst a-
wicieli do udziału w  pracach Rady  Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego.  
Art. 26. Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej wskazany przez ministra właściwego do spraw klimatu przed dniem  
wejścia w  życie niniejszego przepisu do udziału w  pracach komitetu inwestycyjnego, o  którym mowa  w art. 10d ust.  5 
dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 13  października 2003  r. ustanawiającej system handlu 
przydziałami emisji gazów cieplarnianych w  Unii oraz zmieniającej dyrektywę Rady  96/61/WE (Dz.  Urz. UE  L 275 
z 25.10.2003, str.  32, z  późn. zm.8) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, str.  631), jest przedstawici e-
lem, o  którym mowa w  art. 50q ustawy zmienianej w  art. 1. 
                                                           
8) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 338 z  13.11.2004, str.  18, Dz.  Urz. UE  L 8 z 13.01.2009, str.  3, 
Dz. Urz. UE  L 87 z 31.03.20 09, str.  109, Dz.  Urz. UE  L 140 z  05.06.2009, str.  63, Dz.  Urz. UE  L 112 z  24.04.2012, str.  21, Dz.  Urz. 
UE L 113 z 25.04.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 343 z 19.12.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 129 z 30.04.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 264 
z 09.10.2015,  str. 1, Dz. Urz. UE L 280 z 24.10.2015, str. 39/2, Dz. Urz. UE  L 350 z 29.12.2017, str. 7, Dz. Urz. UE L 76 
z 19.03.2018, str.  3 oraz Dz.  Urz. UE  L 234 z  21.07.2020, str.  16. 
      
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 1047  
 
 Art. 27. 1. W  latach 2021 –2030  maksymalny lim it wydatków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i  Gospo -
darki Wodnej przeznaczony na finansowanie zadań Krajowego Operatora Funduszu Modernizacyjnego będący skutkiem 
finansowym wejścia w  życie ustawy wynosi 187  600 000 zł, w  tym w:  
1) 2021  r. – 18 760 000 zł; 
2) 2022  r. – 18 760 000 zł; 
3) 2023  r. – 18 760 000 zł; 
4) 2024  r. – 18 760 000 zł; 
5) 2025  r. – 18 760 000 zł; 
6) 2026  r. – 18 760 000 zł; 
7) 2027  r. – 18 760 000 zł; 
8) 2028  r. – 18 760 000 zł; 
9) 2029  r. – 18 760 000 zł; 
10) 2030  r. – 18 760 000 zł. 
2. Minister właściwy do spraw klimatu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz 
wdraża mechanizmy korygujące, o  których mowa w  ust. 3. 
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wynie sie więcej niż 
65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, obniża się wielkość środków przeznaczonych na wydatki w  drugim 
półroczu o  kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą przekroczenia wydatków.  
Art. 28. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 3 lit. b i f, pkt  19, 21, 28 i  29, pkt  31 lit. a, b, d oraz e, pkt  32 w  zakresie art.  64a ust.  1–5 i 7 oraz art.  64b 
ust. 1–4 i 6–10 i pkt 33–37, art.  2 pkt 4–7, art.  5, art.  6, art.  14, art.  15, art.  18, art.  19, art.  21 oraz art.  25–27, które 
wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 31 lit. c i pkt 32 w  zakresie art.  64a ust.  6 i 8 oraz art.  64b ust.  5, a także art.  3 pkt 7 lit. a w zakresie art.  7a 
ust. 1 pkt 3, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.; 
3) art. 3  pkt 9, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda