DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  28 grudnia 2021  r. 
Poz. 2439 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  21 grudnia 2021  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo bankowe  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe  (Dz. U. z 2020 r. poz. 1896 ), z uwzględnieniem zmian 
wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia  18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.  U. poz.  2320  oraz z  2021  r. poz.  1135 ), 
2) ustawą z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towar ów i usług oraz niekt órych innych ustaw (Dz.  U. 
poz. 2419) , 
3) ustawą z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w 2021 r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów 
i rencistów (Dz.  U. poz.  432), 
4) ustawą z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  680 
i 2140 ), 
5) ustawą z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie ustawy o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu 
oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  815),  
6) ustawą z dnia 20  maja 2021  r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Dewelope r-
skim Funduszu Gwarancyjnym  (Dz. U. poz.  1177) , 
7) ustawą z dnia 8 lipca 2021  r. o zmianie ustawy o  Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwa rantowania 
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  1598),  
8) ustawą z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  podatku od towarów i  usług oraz ustawy – Prawo bankowe  
(Dz. U. poz.  1626),  
9) ustawą z dnia 11  sierpnia 2021  r. o kasach zapomogowo -pożyczkowych  (Dz. U. poz.  1666) , 
10) ustawą z dnia 1 października 2021  r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej systemu 
prawnego  (Dz. U. poz.  2052) , 
11) ustawą z dnia 1  października 2021  r. o zmianie ustawy o  obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych 
ustaw  (Dz. U. poz.  2140) , 
12) ustawą z dnia 17  listopada 2021  r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie  
produk tami rolnymi i spożywczymi (Dz.  U. poz.  2262)  
oraz zmian wynikających z  przepisów ogło szonych przed dniem  14 grudnia  2021 r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 2439  
 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy  nie obejmuje:  
1) odnośnika nr 1 oraz art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320  
oraz z 2021 r. poz. 1135 ), które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w  dniu 29  października 2019  r. pod numerem 
2019/533/PL, zgodni e z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z  dnia 23  grudnia 2002  r. w sprawie sposobu fun k-
cjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i  aktów prawnych (Dz.  U. poz.  2039 oraz z  2004  r. poz.  597), 
które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535  Parlamentu Europejskiego i Rady z  dnia 9  września 2015  r. ustanawiającą  
procedurę udzielania informacji w  dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa  
informacyjnego (Dz.  Urz. UE  L 241 z  17.09.2015, str.  1).” 
„Art. 166. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 5 października  2021  r., z wyjątkiem:  
1) art. 145 i  art. 146, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 80, art.  115, art.  144 i  art. 161, które wchodzą w  życie po upływie 7  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 96  pkt 18, art.  130, art. 134, art.  149 ust. 1 oraz art.  150, które wchodzą w  życie po upływie 14  dni od dnia 
ogłoszenia;  
4) art. 38  ust. 6, art.  50, art.  52 ust. 5–7, art.  54 ust. 1–5 oraz art.  57 ust. 4, które wchodzą w  życie po upływie 30  dni 
od dnia ogłoszenia;  
5) art. 9  ust. 1 pkt 1–8, art.  11 pkt 2, art.  16 ust. 1, art.  18 ust. 2, art.  28 pkt 2 lit. b i c, art.  31, art.  83 oraz art.  141, 
które  wchodzą w  życie z  dniem 5 lipca  2022 r.; 
6) art. 122, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r., z wyjątkiem pkt  5, który wchodzi w  życie z  dniem 
1 stycznia 2026  r.; 
7) art. 58  ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2022  r.; 
8) art. 126  pkt 8, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r.; 
9) art. 9  ust. 1 pkt 9, który wchodzi w  życie z  dniem 1 października 2026  r.; 
10) art. 82  pkt 2, w zakresie dodawanego art.  100b, i  art. 159, które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2028  r.; 
11) art. 82  pkt 1, 2, w  zakresie dodawanego art.  100a, i  pkt 3–21, art.  93, art.  96 pkt 1–17 i 19, art.  105 oraz a rt. 162, 
które wchodzą w  życie z  dniem 1  października 2029  r.”; 
2) art. 14  ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych 
ustaw (Dz.  U. poz. 2419) , który stanowi : 
„Art. 14. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2021  r., z wyjątkiem:  
1) art. 4, który wchodzi w  życie z  dniem 31  grudnia 2020  r.; 
2) art. 1  pkt 15 lit. b, która wchodzi w  życie z  dniem 1  czerwca 2021  r.; 
3) art. 11, który wchodzi w  życie z  dniem 1  lipca 2021  r.; 
4) art. 1  pkt 1 lit. c, pkt 23 lit. b i c oraz pkt  29–33, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.”; 
3) art. 19 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w 2021 r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla 
emerytów i rencistów (Dz. U. poz. 432), który stanowi:  
„Art. 19. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
4) odnośnika nr 1 oraz art. 9, art. 11–21, art. 25 i art. 26  ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo 
bankowe oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  680 i 2140 ), któr e stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa:  
1) uzupełnia wdrożenie:  
a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2009/138/WE z  dnia 25  listopada 2009  r. w sprawie p o-
dejmowania  i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.  Urz. 
UE L 335 z  17.12.2009, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 326 z  08.12.2011, str.  113, Dz.  Urz. UE  L 249 z  14.09.2012 , 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 158 z  10.06.2013, str.  362, Dz.  Urz. UE  L 341 z  18.12.2013, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 153 z  22.05.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 219 z  25.07.2014, str.  66, Dz.  Urz. UE  L 354 z  23.12.2016,  
str. 37, Dz.  Urz. UE  L 347 z  28.12.2017, str.  35, Dz.  Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  43 oraz Dz.  Urz. 
UE L 334 z  27.12.2019, str.  155),  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 2439  
 
b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2013/36/UE z  dnia 26  czerwca 2013  r. w sprawie warunków  
dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami 
kredytowymi i  firmami inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i  uchylającej dyrektywy 
2006/48/WE oraz 2006/49/WE  (Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013, str.  338, Dz.  Urz. UE  L 208 z  02.08.2013,  
str. 73, Dz.  Urz. UE  L 60 z  28.02.2014, str.  34, Dz.  Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str. 190, Dz.  Urz. 
UE L 337 z  23.12.2015, str.  35, Dz.  Urz. UE  L 20 z 25.01.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE L 156 z  19.06.2018, 
str. 43, Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  253, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, str.  64, Dz.  Urz. 
UE L 203 z  26.06.2020, str.  95 oraz Dz.  Urz. UE  L 212 z  03.07.2020, str.  20); 
2) w zakresie swojej regulacji wdraża:  
a) dyrektywę Pa rlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/878 z  dnia 20  maja 2019  r. zmieniającą dyre k-
tywę 2013/36/UE w odniesieniu do podmiotów zwolnionych, finansowych spółek holdingowych, fina n-
sowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, wynagrodzeń, środków i  uprawnień nadzorczych  
oraz środków ochrony kapitału (Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  253 oraz Dz.  Urz. UE  L 212 
z 03.07.2020 , str. 20), 
b) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/2034 z  dnia 27  listopada 2019  r. w sprawie 
nadzoru ostrożności owego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą dyrektywy 2002/87/WE, 
2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i  2014/65/UE (Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, 
str. 64 oraz Dz.  Urz. UE  L 195 z  19.06.2020, str.  120);  
3) służy stosowaniu:  
a) rozporządze nia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/876 z  dnia 20  maja 2019  r. zmieniającego 
rozporządzenie (UE) nr  575/2013 w  odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego fina n-
sowania netto, wymogów w  zakresie funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikow alnych, ryzyka kr e-
dytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji 
wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawo -
zdawczości i  ujawniania informacji, a  także rozporz ądzenie (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 150 
z 07.06.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 183 z  09.07.2019, str.  14 oraz Dz.  Urz. UE  L 204 z  26.06.2020, str.  4),  
b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/2088 z  dnia 27  listopada 2019  r. w sprawie  
ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w  sektorze usług finansowych (Dz.  Urz. 
UE L 317 z  09.12.2019, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 198 z  22.06.2020, str.  13), 
c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/2115 z  dnia 27  listop ada 2019  r. zmieni a-
jącego dyrektywę 2014/65/UE oraz rozporządzenia (UE) nr  596/2014 i  (UE) 2017/1129 w  odniesieniu 
do promowania korzystania z  rynków rozwoju MŚP (Dz.  Urz. UE  L 320 z  11.12.2019, str.  1).” 
„Art.  9. W okresie od dnia wejścia w  życie niniejsz ej ustawy do dnia 27  czerwca 2021  r. dodatkowa kwota k a-
pitału utrzymywana w  celu spełniania dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, stanowiąca różnicę 
między kwotą funduszy własnych, o  której mowa w  art. 128 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1, a kwotą fund u-
szy własnych wynikającą z  wymogów określonych w  częściach trzeciej i  siódmej rozporządzenia Parlamentu Eur o-
pejskiego i  Rady (UE) nr  575/2013 z  dnia 26  czerwca 2013  r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji 
kredytowych i  firm inwes tycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013 , 
str. 1, z późn. zm.a)), zwanego dalej „rozporządzeniem 575/2013”, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełni a-
nia przez bank zaleceń dotyczących dodatkowych fund uszy własnych, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy 
zmienianej w  art. 1, jeżeli zalecenia uwzględniają ryzyko nadmiernej dźw igni w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt  94 roz-
porządzenia 575/2013.”  
„Art.  11. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej usta wy do dnia 27  czerwca 2021  r. dodatkowa kwota 
kapitału podstawowego Tier I, o  której mowa w  art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez insty tucje, o  których mo wa w  art. 19 ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
                                                           
a) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 208 z  02.08.2013, str.  68, Dz. Urz. UE  L 321 
z 30.11.2013, str.  6, Dz.  Urz. UE  L 11 z  17.01.2015, str.  37, Dz.  Urz. UE  L 171 z  29.06.2016, str.  153, Dz.  Urz. UE  L 20 
z 25.01.2017, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 310 z  25.11.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 345 z  27.12.2017, str.  27, Dz.  Urz. UE  L 347 
z 28.12.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 111 z  25.04.2019, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 183 
z 09.07.2019, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 328 z  18.12.2019, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 204 
z 26.06.2020, str.  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 2439  
 
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1, art. 38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r. dodatkowa kwota ka pitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest 
jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej  
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1, art.  38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzglę dniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013.  
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I,  o której mowa w  art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest jedn o-
cześnie  zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejs zą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, u względniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust.  1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1, art.  38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne r odzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013.  
Art. 12. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 27  czerwca 2021  r. dodatkowa kwota 
kapitału podstawowego Tier I, o  której mowa w  art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez insty tucje, o  których mowa w  art. 21 
ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą  ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ora z 
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  34 ust. 1, art.  38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym ninie jszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 2439  
 
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest 
jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko na d-
miernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust.  1 lit. d rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku okreś lenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  34 ust. 1, art. 38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013.  
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  nie jest 
jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 ora z 
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust.  1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  34 ust. 1, art.  38 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013.  
Art. 13. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 27  czerwca 2021  r. dodatkowa kwota 
kapitału podstawowego Tier I, o  której mowa w  art. 42 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 42 ustawy zmieni a-
nej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej 
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu 
nadanym  niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 42 ustawy  zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest jednocześnie  
zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 42 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie  art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 2439  
 
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyk o nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku  określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu  
nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d roz porządzenia 575/2013.  
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 42 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest jednoc ześnie  
zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 42 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu  w zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozpo rządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minim alnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1 i art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu  
nadanym n iniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013.  
Art. 14. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 27  czerwca 2021  r. dodatkowa kwota 
kapitału podstawowego Tier I, o  której mowa w  art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełn iania przez instytucje, o  których mowa w  art. 47 ustawy zmi e-
nianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1. 
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest jednocześnie  
zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  który m mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku s kładników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i  art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kw alifikowalnych, o  którym mowa 
w art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 2439  
 
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013.  
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. dodatkowa kwota kapitału podstawowego 
Tier I, o  której mowa w  art. 47 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest jednocześnie  
zaliczana na poczet spełniania przez instytucje, o  których mowa w  art. 47 ustawy zmi enianej w  art. 6, w brzmieniu 
nadanym niniejszą ustawą:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) opartych na ryzyku składników wymogów, o  których mowa w  art. 92a i art. 92b rozporządzenia 575/2013 oraz 
art. 97 i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8 – w przypadku określenia w  tym okresie przez Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 
i art. 98 ustawy zmienianej w  art. 8, oraz  
4) wymogów nałożonych na podstawie art.  19 ust. 1, art.  21 ust. 1, art.  34 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy zmienianej 
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
5) zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a ustawy zmienianej w  art. 1, uwzględniających inne rodzaje ryzyka 
niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013.  
Art. 15. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 27  czerwca 202 1 r. instytucja, o  której 
mowa w  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie spełnia wymogu poł ą-
czonego bufora, o  którym mowa w  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
w przypadku gdy nie posiada funduszy własnych w  kwocie i  o jakości, które są wymagane do jednoczesnego spe ł-
niania:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  który m mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz  
3) wymogu połączonego bufora, o  którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 6. 
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r. instytucja, o  której mowa w  art. 55 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie spełnia wymogu połączonego bufora, o  którym  
mowa w  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  przypad ku gdy nie posiada  
funduszy własnych w  kwocie i  o jakości, które są wymagane do jednoczesnego spełniania:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym m owa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmieni a-
nej w  art. 1, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko na d-
miernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) wymogu połączonego bufo ra, o którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 6. 
3. W okresie od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. instytucja, o  której mowa w  art. 55 ust. 1 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie spełnia wymog u połączonego bufora, 
o którym mowa w  art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w  przypadku 
gdy nie posiada funduszy własnych w  kwocie i  o jakości, które są wymagane do jednoczesnego spełniania:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne rodzaje ryzy ka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d i ust. 1a rozporządzenia 575/2013, oraz  
3) wymogu połączonego bufora, o  którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy zmienianej w  art. 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 2439  
 
Art. 16. 1. W  okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 27  czerwca 2021  r., w  przypadku gdy 
utrzymywany przez instytucję, o  której mowa w  art. 58 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym 
niniejszą ustawą, kapitał podstawowy Tier I, któ ry nie jest zaliczany na poczet spełnienia wymogu w  zakresie funduszy  
własnych zgodnie z  art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy 
własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 
wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obli czonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013 , 
znajduje się w:  
1) pierwszym kwartylu  wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko  
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 ustawy  
zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą us tawą – współczynnik MDA,  o którym mowa w  art. 58 
ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0;  
2) drugim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgo dnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA,  o którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieni u nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0,2;  
3) trzecim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA,  o którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0,4;  
4) czwartym kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego  jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA,  o którym mow a 
w art. 58 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0,6.  
2. W okresie od dnia 28  czerwca 2021  r. do dnia 31  grudnia 2022  r., w przypadku gdy utrzymywany przez instytucję , 
o której mowa w  art. 58 ust. 1 ustawy z mienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, kapitał podst a-
wowy Tier I, który nie jest zaliczany na poczet spełnienia wymogu w  zakresie fund uszy własnych zgodnie z  art. 92 
ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 575/2013 oraz dodatkowego wymogu w  zakre sie funduszy własnych, o  którym mowa 
w art. 138 ust. 2 pkt  2 ustawy zmienianej w  art. 1, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględniającego inne 
rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia 575/2013 , wyr a-
żony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, 
znajduje się w:  
1) pierwszym kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryz y-
ko obliczonej zg odnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA, o  którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt  1 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmien iu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0;  
2) drugim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA,  o którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0,2;  
3) trzecim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego ja ko odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA, o  którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0,4;  
4) czwartym kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko 
obliczonej zgodnie z  art. 92 ust. 3 rozporządzenia  575/2013, którego kresy obliczono zgodnie z  art. 58 ust. 3 
ustawy zmienianej w  art. 6, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – współczynnik MDA,  o którym mowa 
w art. 58 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w  art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0 ,6. 
Art. 17. Do postępowań w  sprawach, o  których mowa w  art. 22b ust.  1 ustawy zm ienianej w  art. 1, wszczętych 
i niezakończonych do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis y ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmi e-
niu nadanym niniejszą ustaw ą. 
Art. 18. W przypadku wniosków w  sprawach, o  których mowa w  art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, 
wszczętych i  niezakończonych do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, wnioskodawca, nie później niż w  terminie 
30 dni od dnia wejścia w  życie niniejs zej ustawy, uzupełnia wniosek zgodnie z  art. 31 ust. 2 pkt 3b ustawy zmieni a-
nej w  art. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 2439  
 
Art. 19. 1. Bank, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej, 
o których mowa w  art. 42g ust.  1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 1, należące do  grupy z  państwa trzeciego w rozu-
mieniu art.  4 ust. 1 pkt  50 ustawy zmienianej w  art. 1, której łączna wartość aktywów na terytorium państw czło n-
kowskich Unii Europejskiej w  dniu 27  czerwca 2019  r., ustalona zgodnie z  art. 42h ust.  2 ustawy  zmienianej w art. 1, 
wynosiła co najmniej równowartość w  złotych 40  000 000 000 euro, dostosowują swoją działalność do wymogów,  
o których mowa odpowiednio w  art. 42g i  art. 42h ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia 30  grudnia 2023  r. 
2. Dom makle rski, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej, 
o których mowa w  art. 110fa ust.  1 pkt 1 ustawy zmienianej w  art. 4, należące do grupy z  państwa trzeciego 
w rozumieniu art.  110a ust.  1 pkt 6b ustawy zmienianej w  art. 4, której łączna wartość aktywów na terytorium państw 
członkowskich Unii Europejskiej w  dniu 27  czerwca 2019  r., ustalona zgodnie z  art. 110fb ust.  2 ustawy zmienianej 
w art. 4, wynosiła co najmniej równowartość w  złotych 40  000 000 000 euro, dostosow ują swoją działalność do 
wymogów, o  których mowa w  art. 110fa i  art. 110fb ustawy zmienianej w  art. 4, w terminie do dnia 30  grudnia 2023  r. 
3. Do postępowań w  sprawie wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, 
wszczętyc h przed dniem 27  czerwca 2019  r. na wniosek banku, który należy  do grupy z  państwa trzeciego w rozu-
mieniu art.  4 ust. 1 pkt 50 ustawy zmienianej w  art. 1, której łączna wartość aktywów na terytorium państw czło n-
kowskich Unii Europejskiej w  dniu 27  czerwca 2019  r., ustalona zgodnie z  art. 42h ust.  2 ustawy zmienianej w art. 1, 
wynosiła co najmniej równowartość w  złotych 40  000 000 000 euro, stosuje się przepis art.  37 ustawy zmienianej  
w art. 1, w brzmieniu dotych czasowym, z  tym że do postępowań w  takich sprawach wszczętych  i niezakończonych 
przed tym dniem stosuje się przepis art.  37 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
4. Do postępowań w  sprawie wydania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, 
wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy na wniosek banku innego niż bank, 
o którym mowa w  ust. 3, stosuje się przepis art.  37 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejs zą ustawą.  
5. Równowartość w  złotych kwot, o  których mowa w  ust. 1–3, oblicza się według średniego kursu euro ogł a-
szanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w  dniu 27  czerwca 2019  r. 
Art. 20. 1. Podmioty, o  których mowa w  art. 48q ust.  1 i 2 ustawy  zmienianej w  art. 1, które prowadziły działa l-
ność w  dniu 27  czerwca 2019  r. i po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy nadal ją prowadzą, występują do Komisji 
Nadzoru Finansowego z  wnioskiem o  zatwierdzenie prowadzenia działalności, o  którym mowa w  art. 48q ust.  1 i 2 
ustawy zmienianej w  art. 1, w terminie do dnia 28  czerwca 2021  r. 
2. Podmioty, o  których mowa w  art. 48q ust.  1 i 2 ustawy zmienianej w  art. 1, inne niż podmioty, o  których 
mowa w  ust. 1, które prowadzą działalność w  dniu wejścia w  życie nin iejszej ustawy, występują do Komisji Nadzoru 
Finansowego z  wnioskiem o  zatwierdzenie prowadzenia działalności, o  którym mowa w  art. 48q ust.  1 i 2 ustawy 
zmienianej w  art. 1, w terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
3. Podmioty, o  który ch mowa w  art. 48q ust.  2 ustawy zmienianej w  art. 1, które prowadzą działalność w  dniu 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, mogą w  terminie określonym w  ust. 2 wystąpić z  wnioskiem o  zwolnienie 
z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o  którym mo wa w  art. 48s ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 1. 
W przypadku wystąpienia z  takim wnioskiem i  uzyskania takiego zwolnienia przepisu ust.  2 nie stosuje się.  
4. Do dnia ostatecznego rozstrzygnięcia w  sprawie wniosków, o  których mowa w ust.  1–3, podmioty, o  których 
mowa w  ust. 1–3, mogą prowadzić działalność bez zatwierdzenia, o  którym mowa w  art. 48q ust.  3 ustawy zmienianej  
w art. 1. 
5. Jeżeli podmioty obowiązane do złożenia wniosków, o  których mowa w  ust. 1 lub 2, w  terminach, o  których 
mowa w  ust. 1 lub 2, nie wystąpią z  takimi wnioskami, przepis art.  141fa ustawy zmienianej w  art. 1 stosuje się.  
Art. 21. Przepisy art.  146b ust.  3 i 3a ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się  
także, gdy obniżenie funduszy własnych banku s półdzielczego, o  którym mowa w  art. 146b ust.  3 pkt 2 ustawy zmi e-
nianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nastąpiło przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.”  
„Art.  25. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:  
1) art. 9f us t. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykona w-
czych wydanych na podstawie art.  9f ust.  1 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą 
ustawą,  
2) art. 110x pkt  4 ustawy zmienianej w  art. 4 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych 
wydanych na podstawie art.  110x pkt  4 ustawy zmienianej w  art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą  
– jednak nie dłużej niż przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 2439  
 
Art. 26. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 5  pkt 1 i art. 24, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 4  pkt 1 lit. a w zakresie pkt  4za oraz lit.  b, pkt  5, 7, pkt  8 lit. b, pkt  10, 13, 1 4, pkt  17 lit. a, lit.  b w zakresie 
art. 110r ust.  2a pkt  1–3, ust.  2b, ust.  2c pkt  1 i 2 i ust. 2d oraz lit.  c i d, pkt  18–20, pkt  21 lit. a–c, lit.  d 
w zakresie art.  110y ust.  3a–3c, ust.  3d pkt  1 i 3 oraz ust.  3e–3k oraz lit.  e i f, pkt  22 i 24, które w chodzą w  życie 
z dniem 26  czerwca 2021  r.; 
3) art. 1  pkt 3 oraz pkt  28 lit. a i lit. c w zakresie art.  133a ust.  5d pkt  1, które wchodzą w  życie z  dniem 28  czerwca 
2021  r.; 
4) przepisów:  
a) art. 1:  
– pkt 28 lit. c w zakresie art.  133a ust.  5a pkt  4 i ust. 5d pkt  3, 
– pkt 30 lit. c w zakresie art.  138 ust. 2d pkt  2, 
b) art. 4:  
– pkt 17 lit. b w zakresie art.  110r ust.  2a pkt  4 i ust. 2c pkt  3, 
– pkt 21 lit. d w zakresie art.  110y ust.  3d pkt  2, 
c) art. 6:  
– pkt 21 lit. a, 
– pkt 22 lit. a w zakresie art.  56 ust. 1a i ust. 1b pkt  3 lit. b oraz lit.  b i c, 
– pkt 24, 
– pkt 25 w  zakresie art.  58 ust. 2 i 4 i art. 59, 
– pkt 26–28 
– które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r.”; 
5) odnośnika nr 1 oraz  art. 25 ustawy z dnia  30 marca 2021  r. o zmianie ustawy o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy 
oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 815), któr e stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2018/843 z  dnia 
30 maja 2 018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2015/849 w  sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu 
finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE 
i 2013/36/UE (Dz.  Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  43); 
2) uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2015/849 z  dnia 20  maja 2015  r. 
w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania 
terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejski ego i  Rady (UE) nr  648/2012 i  uchylającej 
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.  Urz. 
UE L 141 z  05.06.2015, str.  73, Dz.  Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  43 oraz Dz.  Urz. UE  L 334 z  27.12.2019,  
str. 155).” 
„Art.  25. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia og łoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 4 lit. a tiret pierwsze, trzecie i  czwarte, pkt  29 lit. b tiret drugie i  trzecie, pkt  44 i 50–54, które wchodzą 
w życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 2, pkt  10, pkt  11 lit. a i b, pkt  12–28, pkt  29 lit. a i b tiret pierwsze, pkt  32–39, 41 i  56–63 oraz art.  2, 
art. 4, art.  5, art.  7, art.  10 i art. 16–21, które wchodzą w  życie po upływie 6  miesięcy od dnia ogłoszenia.” ; 
6) art. 81 ustawy z dnia  20 maja 2021  r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszk alnego lub domu jednorodzinnego 
oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym  (Dz. U. poz. 1177) , któr y stanowi:  
„Art.  81. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 12  miesięcy od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 46, art.  47, art.  48 ust. 6 i art. 72 pkt 1, które wchodzą w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 68 i  art. 73, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia.” ; 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 2439  
 
7) odnośnik a nr 1 oraz  art. 24 ust. 2–6, art. 28 ust. 2 i art. 46 ustawy  z dnia 8 lipca 2021  r. o zmianie ustawy o  Bank owym  
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niekt órych 
innych ustaw  (Dz. U. poz. 1598),  które stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa:  
1) służy stosowaniu:  
– rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  575/2013 z  dnia 26  czerwca 2013  r. w sprawie  
wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i  firm inwestycyjnych, zmieniającego roz -
porządzenie  (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. U E L 176 z  27.06.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 208 z  02.08.2013 , 
str. 68, Dz.  Urz. UE  L 321 z  30.11.2013, str.  6, Dz.  Urz. UE  L 11 z  17.01.2015, str.  37, Dz.  Urz. 
UE L 171 z  29.06.2016, str.  153, Dz.  Urz. UE  L 20 z 25.01.2017, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 310 z  25.11.2017, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 345 z  27.12.2017, str.  27, Dz.  Urz. UE  L 347 z  28.12.2017, str.  1, Dz.  Urz. 
UE L 111 z  25.04.2019, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 183 z  09.07.2019, 
str. 14, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 328 z  18.12.2019, str.  1 oraz Dz.  Urz. 
UE L 204 z  26.06 .2020, str.  4), 
– rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  2019/876 z  dnia 20  maja 2019  r. zmieniającego  
rozporządzenie (UE) nr  575/2013 w  odniesieniu do wskaźnika dźwigni , wskaźnika stabilnego fina n-
sowania n etto, wymogów w  zakresie funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kred y-
towego  kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec  
przedsiębiorstw zbiorowego inwestow ania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozda w-
czości i ujawniania informacji, a  także rozporządzenie (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 150 z  07.06.2019 , 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 183 z  09.07.2019, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 204 z  26.06.2020, str.  4 oraz Dz.  Urz. 
UE L 65 z 25.02.2021, str.  70); 
2) uzupełnia wdrożenie:  
– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2014/49/UE z  dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie systemów  
gwarancji depozytów (Dz.  Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str.  149, Dz.  Urz. UE  L 212 z  18.07.2014 , 
str. 47 oraz Dz.  Urz. UE  L 309 z  30.10.2014, str.  37), 
– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2014/59/UE z  dnia 15  maja 2014  r. ustanawiającej ramy 
na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i  uporządkowanej likwidacji 
w odnie sieniu do instytucji kredytowych i  firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 
82/891/EWG i  dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 
2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i  2013/36/EU oraz rozporządzen ia Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (UE) nr  1093/2010 i  (UE) nr  648/2012  (Dz. Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str.  190, 
Dz. Urz. UE  L 349 z  05.12.2014, str.  68, Dz.  Urz. UE  L 345 z  27.12.2017, str.  96, Dz.  Urz. UE  L 150 
z 07.06.2019, str.  296, Dz.  Urz. UE  L 203 z 01.08.2019, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019 , str. 64, 
Dz. Urz. UE  L 328 z  18.12.2019, str.  29 oraz Dz.  Urz. UE  L 22 z 22.01.2021, str.  1); 
3) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/879 z  dnia 20  maja 2019  r. zmieniającą dyre k-
tywę  2014/59/UE w  odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i  dokapitalizowania instytucji kredytowych 
i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  296 oraz Dz.  Urz. 
UE L 283 z  31.08.2020, str.  2).” 
Art. 24. „2. W okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 31  grudnia 2021  r. na wymóg minimalnego  
poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który jest obowiązana  spełniać globalna instytucja o znaczeniu systemowym 
lub jej podmiot zależny będący podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, składa się, zgod nie z  art. 97 
ust. 16 ustawy zmienianej w  art. 1, zamiast wymogu, o  którym mowa w  art. 92a rozporządzenia nr  575/2013, wsk a-
zanego w  art. 97 ust. 16 ustawy zmienianej w  art. 1, wymóg, o  którym mowa w  art. 494 rozporządzenia nr  575/2013, 
a także dodatkowy wymóg w  zakresie funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych dla każdej globalnej inst ytucji  
o znaczeniu systemowym lub jej podmiotu zależnego będącego podmiotem podlegającym p rzymusowej restruktur y-
zacji ustalany przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru  Finansowego.  
3. W okresie od dnia wejścia w  życie niniej szej ustawy do dnia 31  grudnia 2021  r. na wymóg, o  którym mowa 
w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który jest obowiązany spełniać 
mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego istotny podmiot zależny od  globalnej instytucji o  znaczeniu 
systemowym niemającej siedziby na terytorium państwa członkowskiego, składa się, zgodnie z  art. 97 ust. 17 ustawy 
zmienianej w  art. 1, zamiast wymogu, o  którym mowa w  art. 92a rozporządzenia nr  575/2013, wskazanego w  art. 97 
ust. 17 ustawy zmienianej w  art. 1, wymóg, o  którym mowa w  art. 494 rozporządzenia nr  575/2013, a  także dodatk o-
wy wymóg w zakresie funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, ustalany przez Bankowy Fundusz Gwara n-
cyjny  po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, za pomocą i nstrumentów, zgodnych z  art. 98 ust. 2g–2n 
ustawy zmienianej w  art. 1. 
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 2439  
 
4. W okresie od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do dnia 31  grudnia 2021  r. Bankowy Fundusz Gwarancyjny 
określa dod atkowy wymóg w  zakresie funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, o  którym mowa w  ust. 2 i 3, 
i uzasadnia jego zastosowanie, w  przypadku gdy wymóg, o  którym mowa w  art. 494 rozporządzenia nr  575/2013, nie 
jest wystarczający do spełnienia warunków ok reślonych w  art. 97 ust. 2c ustawy zmienianej w  art. 1. 
5. W celu realizacji art.  98 ust. 2d ustawy zmienianej w  art. 1, w przypadku gdy więcej niż jeden podmiot zależny  
od tej samej globalnej instytucji o  znaczeniu systemowym jest podmiotem podlegającym p rzymusowej restrukturyzacji,  
Bankowy Fundusz Gwarancyjny określa wymóg, o  którym mowa w  ust. 4, dla:  
1) każdego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub  
2) krajowego podmiotu dominującego jako jedynego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji globa l-
nej instytucji o  znaczeniu systemowym.  
6. Bankowy Fundusz Gwarancyjny dokonuje przeglądu wymogu, o  którym mowa w  ust. 4, i, w  razie koniec z-
ności, jego korekty, uwzględniając zmiany w  zakresie dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy wł asnych, zgodnie 
z art. 138 ust.  2 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 6 albo art.  110y ust.  3 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrume n-
tami finansowymi ( Dz. U. z 2021  r. poz.  328, 355,  680, 1505 i 1595 ), zwanej dalej „ustawą o  obrocie instrumentami 
finansowymi”. ” 
Art. 28.  „2. W okresie do dnia 31  grudnia 2023  r., a w przypadku, o  którym mowa w  art. 33, przed upływem 
terminu ustalonego przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Fundusz może podjąć decyzję, o  której mowa w  art. 96a 
ust. 2 oraz art.  96b ust.  1 ust awy zmienianej w  art. 1, w przypadku gdy podmiot objęty wymogiem, o  którym mowa 
w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia wymogi w  zakresie fu n-
duszy własnych, o  których mowa w  art. 92 rozporządzenia nr  575/2 013, i  wymóg połączonego bufora stosowany 
ponad wymóg dodatkowych funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w  art. 6 
albo art.  110y ust.  3 ustawy o  obrocie instrumentami finansowymi, a  jednocześnie nie posiada wystarczające j kwoty 
funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, aby spełnić wymóg połączonego bufora stosowany jako uzupe ł-
nienie planowanego minimalnego poziomu funduszy własnych i  zobowiązań kwalifikowalnych, ustalonego zgodnie 
z art. 32 ust. 2, na dzień 31  grudnia 2021  r.” 
„Art. 46. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 114 i  art. 14 pkt 3, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 1  pkt 1 lit. n, pkt  5 lit. b tiret trzecie, pkt  40 lit. d w zakresie art.  101 ust. 12b pkt  3, pkt  46, pkt  67, pkt  83 
lit. a, pkt  84, pkt  87 lit. b, pkt  106 lit. c oraz art.  3 pkt 1, które wchodzą w  życie po upływie 9  miesięcy od dnia 
ogłoszenia;  
3) art. 20  pkt 1, 2 i  4–6, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.; 
4) art. 1  pkt 39 w  zakresie art.  99a ust.  6, który wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2024  r.”; 
8) art. 7 ustawy z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  podatku od towarów i  usług oraz ustawy – Prawo bankowe  
(Dz. U. poz. 1626),  który stanowi:   
„Art. 7. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  października 2021  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 5 i pkt 8 lit. a–c oraz art.  3, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 2  pkt 1 lit. b tiret pierwsze, który wchodzi w  życie z dniem 1  stycznia 2022  r.”; 
9) art. 68 ustawy  z dnia 11  sierpnia 2021  r. o kasach zapomogowo -pożyczkowych  (Dz. U. poz. 1666), który stanowi:  
„Art. 68. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
10) art. 15 ustawy z dnia 1 października  2021 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej 
systemu prawnego  (Dz. U. poz. 2052), który stanowi:  
„Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.” ; 
11) odnośnika nr 1, art. 24, art. 26 –28 ustawy z dnia  1 października 2021  r. o zmianie ustawy o  obrocie instrumentami 
finansowymi oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz.  2140), które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/20 34 z dnia 
27 listopada 2019  r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą 
dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i  2014/65/UE (Dz.  Urz. UE  L 314 
z 05.12.2019, str.  64, Dz.  Urz. UE  L 195 z  19.06.2020, str.  120 oraz Dz.  Urz. UE  L 405 z  02.12.2020, 
str. 84); 
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 2439  
 
2) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/2033 z  dnia 27  listopada 2019  r. 
w sprawie wymogów ostrożnościowych  dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) 
nr 1093/2010, (UE) nr  575/2013, (UE) nr  600/2014 i  (UE) nr  806/2014  (Dz. Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 20 z 24.01.2020, str.  26 oraz Dz.  Urz. UE  L 405 z  02.12.2020, str.  79).” 
„Art. 24. 1. Dom maklerski, o  którym mowa w  art. 42fa ustawy zmienianej w  art. 2, który w  dniu 24  grudnia 
2019  r. prowadził działalność maklerską i  po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy nadal ją prowadzi, w  przypadku 
którego którekolwiek ze zdarzeń , o których mowa w  art. 42fc ust.  1 pkt 1 lit. a lub b ustawy zmienianej w  art. 2, 
miało miejsce przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, występuje d o Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem  
o wydanie zezwoleń,  o których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36 ustawy zmienianej w  art. 2, zgodnie z  art. 42fc ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 2, w terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Jeżeli dom maklerski, o  którym mowa w  ust. 1, prowadzi działalność w  innej formie niż spółka akcyjna, jest  
on obowiązany niezwłocznie po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy przekształcić się w  spółkę akcyjną oraz ni e-
zwłocznie po dniu przekształcenia wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego z  wnioskiem o  wydanie zezwoleń, 
o których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36 ustawy zmienianej w  art. 2, zgodnie z  art. 42fc ust.  1 ustawy zmienianej 
w art. 2.” 
„Art. 26. Wykazy, o  których mowa w  art. 141l ust.  1 ustawy zmienianej w  art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, 
prowadzone  przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, s tają się wykazem, o  którym mowa w  art. 141l ust.  1 
ustawy zmienianej w  art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  
Art. 27. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:  
1) art. 110x ustawy zmienianej w  art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych  
na podstawie art.  110x ustawy zmienianej w  art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
2) art. 131a ust.  3 i art. 141l ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów 
wykonawczych wydan ych odpowiednio na podstawie art.  131a ust.  3 i art. 141l ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 2, 
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
3) art. 3a ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 8 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych 
wydanych na podstaw ie art.  3a ust.  3 ustawy zmienianej w  art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą  
– nie dłużej jednak niż przez 12  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 28. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 8 pkt 1 lit. b i pkt 2, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 21  pkt 3 i 4, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2022  r.; 
3) art. 23  pkt 1, 2 i  10 które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2023  r.”; 
12) odnośnika nr 1  oraz art. 62 ustawy z dnia 17  listopada 2021  r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu 
przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (D z. U. poz.  2262), które stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/633 z  dnia 17  kwietnia 2019  r. 
w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych w  relacjach między przedsiębiorcami w  łańcuchu dostaw produ k-
tów rolnych i  spożywczych (Dz.  Urz. UE  L 111 z  25.04.2019, str.  59).”  
„Art.  62. Ustawa wchod zi w życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.” . 
Marszałek Sejmu: E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 2439  
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 21 grudnia 2021  r. (poz . 2439 ) 
USTAWA  
z dnia 29  sierpnia 1997  r. 
Praw o bankowe1) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1.2) Ustawa określa:  
1) zasady prowadzenia działalności bankowej, tworzenia i  organizacji banków, oddziałów i  przedstawicielstw banków 
zagranicznych, a  także oddziałów instytucji kredytowych;  
2) zasady postępowania naprawczego, likwidacji i  upadłości banków;  
3) niektóre zasady prowadzenia działalności przez finansowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działa l-
ności mieszanej oraz organizacji tych spółek, a  także niektóre zasady sprawowania nadzoru nad tymi spółkami;  
4) zasady sprawowania nadzoru bankowego, w  tym nadzoru skonsolidowanego.  
Art. 2. Bank jest osobą prawną utworzoną zgodnie z  przepisami ustaw, działającą na podstawie zezwoleń uprawniających  
do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym . 
Art. 3. Wyrazy „bank ” lub „kasa” mogą być używane w  nazwie oraz dla określenia działalności lub reklamy wyłącznie  
banku w  rozumieniu  art. 2, z tym że:  
1) nie dotyczy to jednostek organizacyjnych używających wyrazów „bank ” lub „kasa”, z których działalności jedn o-
znacznie wynika, że jednostki te nie wykonują czynności bankowych;  
2) wyraz „kasa” może być także używany w  nazwie oraz do określenia dzia łalności lub reklamy jednostki organizacy j-
nej, która na podstawie odrębnej ustawy gromadzi oszczędności oraz udziela pożyczek pieniężnych osobom fizyc z-
nym zrzeszonym w  tej jednostce.  
Art. 4. 1. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) bank krajowy – bank m ający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
2)3) bank zagraniczny – bank mający siedzibę na terytorium  państwa trzeciego ; 
3) międzynarodowa instytucja finansowa – instytucję finansową, której większość kapitału własnego należy do państw 
będącyc h członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i  Rozwoju lub banków centralnych takich państw;  
                                                           
1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich : 
1) dyrektywy 97/5/WE z  dnia 27  stycznia 1997  r. w sprawie transgranicznych przelewów bankowych (Dz.  Urz. WE L 43 z  14.02.1997);  
2) dyrektywy 98/26/EWG z  dnia 19  maja 1998  r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w  systemach płatności i  rozrachunku papierów 
wartościowych (Dz.  Urz. WE L 166 z  11.06.1998);  
3) dyrektywy 1999/93/WE z  dnia 13  grudnia 1999  r. w sprawie wspólnotowych ram w  zakre sie podpisów elektronicznych (Dz.  Urz. 
WE L 13 z  19.01.2000);  
4) dyrektywy 2000/12/WE z  dnia 10  marca 2000  r. odnoszącej się do podejmowania i  prowadzenia działalności przez instytucje 
kredytowe (Dz.  Urz. WE L 126 z  26.05.2000);  
5) dyrektywy 2000/28/WE z  dnia 18  września 2000  r. zmieniającej dyrektywę 2000/12/WE odnoszącą się do podejmowania 
i prowadzenia działalności gospodarczej przez instytucje kredytowe (Dz.  Urz. WE L  275 z  27.10.2000);  
6) dyrektywy 2000/46/WE z  dnia 18  września 2000  r. w sprawie podejm owania i  prowadzenia działalności przez instytucje pi e-
niądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (Dz.  Urz. WE L 275 z  27.10.2000);  
7) dyrektywy 2001/24/WE z  dnia 4  kwietnia 2001  r. w sprawie reorganizacji i  likwidacji instytucji kredytowych (Dz.  Urz. WE L 125  
z 05.05.2001).  
 Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w  niniejszej ustawie – z dniem uzyskania przez Rzecz -
pospolitą Polską członkostwa w  Unii Europejskiej – dotyczą ogłoszenia tych aktów w  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – 
wydanie specjalne.  
2) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych 
innych ustaw  (Dz. U. poz.  680 i  2140), która weszła w życie z dniem 28 kwietnia 2021 r.  
3) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 2439  
 
4) karta płatnicza – kartę płatniczą w  rozumieniu ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych ( Dz. U. 
z 2021  r. poz. 1907, 1814 i  2140 ); 
5) pieniądz elektroniczny – pieniądz elektroniczny w  rozumieniu ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatn i-
czych;  
6) (uchylony)  
7) instytucja finansowa – instytucję finansową, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia  nr 575/2013;  
8) podmiot  dominujący:  
a) jednostkę dominującą, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia  nr 575/2013, lub  
b) podmiot, który w  ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może w  inny sposób wywierać znaczący wpływ na inny 
podmiot;  
9) podmiot zależny – jednostkę zal eżną, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia  nr 575/2013;  
10) holding finansowy – grupę podmiotów, w  której pierwotnym podmiotem dominującym jest instytucja finansowa, 
która nie jest dominującym podmiotem nieregulowanym w  rozumieniu  art. 3 pkt 5 ustawy  z dnia 15  kwietnia 2005  r. 
o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i  firmami 
inwestycyjnymi wchodzącymi w  skład konglomeratu finansowego ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1413 ), zwanej dalej „usta-
wą o  nadzorze uzupełniającym ”, a w skład grupy wchodzą wyłącznie lub w  większości banki, instytucje kredytowe 
lub instytucje finansowe, przy czym przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny 
lub instytucja kredytowa;  
11) holding mieszany – grupę podmiotów, w  której pierwotnym podmiotem dominującym jest podmiot niebędący ba n-
kiem, instytucją kredytową, instytucją finansową ani dominującym podmiotem nieregulowanym w  rozumieniu  art. 3 
pkt 5 ustawy  o nadzorze uzupełniającym, a  przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank z a-
graniczny lub instytucja kredytowa;  
11a) holding bankowy zagraniczny – grupę podmiotów, w  której pierwotnym podmiotem dominującym jest bank zagranic z-
ny albo instytucja kredytowa, zaś przynajmniej  jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny, 
instytucja kredytowa lub instytucja finansowa;  
11b) holding bankowy krajowy – grupę podmiotów:  
a) w której pierwotnym podmiotem dominującym jest bank krajowy, lub  
b) w skład której wchodzą: bank krajowy i  podmioty blisko z  nim powiązane;  
11c) holding hybrydowy – grupę podmiotów, w  której pierwotnym podmiotem dominującym jest instytucja finansowa 
niebędąca dominującym podmiotem nieregulowanym w  rozumieniu  art. 3 pkt 5 ustawy  o nadzorze uzupełn iającym, 
a w skład grupy wchodzą w  większości podmioty niebędące bankami krajowymi, bankami zagranicznymi, instyt u-
cjami kredytowymi ani instytucjami finansowymi, zaś przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy;  
11d)4) finansowa spółka holdingo wa – finansową spółkę holdingową, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 
nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie 
subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmio tów należących do tej samej grupy stosuje się przep i-
sy rozporządzenia nr  575/2013  na zasadzie subskonsolidowanej;  
11e)4) finansowa spółka holdingowa z  państwa członkowskiego – finansową spółkę hol dingową, o  której mowa w  art. 4 
ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr  575/2013, podlegającą nadzorowi właściwych władz nad zorczych innych państw na 
zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów nal e-
żących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr  575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;  
11f)4) finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej – finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej, 
o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr  575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finans o-
wego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmi o-
tów należących do tej samej grupy  stosuje się przepisy rozporządzenia nr  575/2013  na zasadzi e subskonsolidowanej;  
11g)4) finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego – finansową spółkę holdingową 
o działalności mieszanej,  o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr  575/2013, podlegającą nadzorowi 
właściwych władz nadzorczych innych państw na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, 
jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy  stosuje się przepisy rozporządzenia 
nr 575/2013  na zasadzie subskonsolidowanej;  
                                                           
4) Dodany przez art. 1 pkt 2 tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 2439  
 
11h)4) dominująca finansowa spółka holdingowa – dominującą finanso wą spółkę holdingową z  państwa członkowskiego, 
o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr  575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finans o-
wego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmi o-
tów należących do tej samej grupy  stosuje się przepisy rozporządzenia nr  575/2013  na zasadzie subskonsolidowanej;  
11i)4) dominująca finansowa spółka  holdingowa z  państwa członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową 
z państwa członkowskiego, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr  575/2013;  
11j)4) dominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej – dominującą finansową spółkę holdingową 
o działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt  32 rozporządzenia nr  575/2013,  
podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidow a-
nej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy  stosuje się przepisy rozporządzenia 
nr 575/2013  na zasadzie subsko nsolidowanej;  
11k)4) dominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego – dominującą fina n-
sową spółkę holdingową o  działalno ści mieszanej z  państwa członkowskiego , o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt  32 
rozporządzenia nr  575/2013;  
11l)4) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – unijną dominującą finansową spółkę holdingową, o której mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr  575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie  
skonsolidowanej;  
11m)4) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa z  państwa członkowskiego – unijną dominującą finansową spółkę  
holdingową, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr  575/2013;  
11n)4) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej – unijną dominującą finansową spółkę 
holdingową o  działalności mieszanej, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporząd zenia nr  575/2013, podlegającą 
nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;  
11o)4) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z  państwa członkowskiego – unijną domin u-
jącą finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  33 rozporządzenia 
nr 575/2013;  
11p)4) unijna instytucja dominująca – unijną instytucję dominującą, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia 
nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;  
11q)4) dominująca firma inwestycyjna – dominującą firmę inwestycyjną z  państwa członkowskiego, o  której mowa w  art. 4 
ust. 1 pkt 29a rozporządzenia nr  575/2013;  
11r)4) unijna dominująca firma inwestycyjna – unijną dominującą firmę inwestycyjną , o której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  29b 
rozporządzenia nr  575/2013;  
11s)4) dominująca instytucja kredytowa – dominującą instytucję kredytową z  państwa członkowskiego, o  której mowa 
w art. 4 ust. 1 pkt 29c rozporządzenia nr  575/2013;  
11t)4) unijna dominująca instytucja kredytowa – unijną dominującą instytucję kredytową, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 
pkt 29d rozporządzenia nr  575/2013;  
12) przedsiębiorstwo pomocniczych usług bank owych – przedsiębiorstwo usług pomocniczych, o  którym mowa w  art. 4 
ust. 1 pkt 18 rozporządzenia  nr 575/2013;  
13) właściwe władze nadzorcze – właściwe organy, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia  nr 575/2013;  
14) znaczący wpływ – zdolność d o udziału w  podejmowaniu decyzji w  zakresie wyznaczania kierunków polityki fina n-
sowej i  operacyjnej, w  tym również dotyczącej podziału zysku lub pokrycia straty bilansowej innego podmiotu;  
15) bliskie powiązania:  
a) bliskie powiązania, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 38 rozporządzenia  nr 575/2013, lub  
b) pozostawanie z  innym podmiotem w  związku gospodarczym, opartym na stałej współpracy, w  szczególności 
wynikającej z  zawartej umowy lub umów, który w  ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może mieć istotny 
wpływ na pogorszenie się sytuacji finansowej jednego z  podmiotów;  
16) podmioty powiązane kapitałowo lub organizacyjnie – grupę powiązanych klientów, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  39 
rozporządzenia  nr 575/2013;  
16a) przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o kt órym mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.  U. 
z 2021  r. poz. 162 i 2105 ); 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 2439  
 
16b) przedsiębiorca zagraniczny – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach 
uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej  (Dz. U. z 2021 r. poz.  994, 1641 i 2140 ); 
17) instytucja kredytowa – instytucję, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia  nr 575/2013, mającą  siedzibę na 
terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;  
18) oddział instytucji kredytowej – oddział, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia  nr 575/2013, niebędący 
oddziałem banku krajowego ani oddziałem banku zagranicz nego;  
19) oddział banku krajowego za granicą – jednostkę organizacyjną banku krajowego wykonującą w  jego imieniu i  na 
jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności wynikające z  zezwolenia udzielonego bankowi krajowemu, przy czym 
wszystkie jednostki organizac yjne danego banku krajowego odpowiadające powyższym cechom, utworzone na ter y-
torium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, uważa się za jeden oddział;  
20) oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku zagranicznego wykonującą w  jego imieni u i na jego 
rzecz wszystkie lub niektóre czynności wynikające z  zezwolenia udzielonego temu bankowi, przy czym wszystkie 
jednostki organizacyjne danego banku zagranicznego odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej, u waża się za jeden oddział;  
21) działalność transgraniczna – wykonywanie przez instytucję kredytową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub 
przez bank krajowy na terytorium państwa goszczącego wszystkich lub niektórych czynności w  zakresie wynikającym  
z udzielonego zezwolenia, bez uczestnictwa oddziału tej instytucji lub banku;  
22) państwo macierzyste – państwo członkowskie pochodzenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia  
nr 575/2013;  
23) państwo goszczące – przyjmujące państwo członkowsk ie, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 44 rozporządzenia  
nr 575/2013;  
24) (uchylony)  
25) towarzystwo funduszy inwestycyjnych – towarzystwo funduszy inwestycyjnych w  rozumieniu ustawy z  dnia 27  maja 
2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządzaniu alternaty wnymi funduszami inwestycyjnymi ( Dz. U. z 2021  r. 
poz. 605, 1595 i  2140 ), zwanej dalej „ustawą o  funduszach inwestycyjnych ”; 
26) fundusz sekurytyzacyjny – fundusz sekurytyzacyjny w  rozumieniu ustawy o  funduszach inwestycyjnych;  
27) umowa o  subpartycypację  – umowę, o  której mowa w  art. 183 ust. 4 ustawy  o funduszach inwestycyjnych;  
28) (uchylony)  
29) (uchylony)   
29a) spółka zarządzająca – spółkę zarządzającą, o  której mowa w  art. 2 pkt 10 ustawy  o funduszach inwestycyjnych;  
29aa)  zarządzający z  UE – zarządz ającego z  UE, o  którym mowa w  art. 2 pkt 10c ustawy o  funduszach inwestycyjnych;  
29b) (uchylony)  
30) (uchylony)   
31) (uchylony)   
32) (uchylony)   
33) instytucja pożyczkowa – podmiot, o  którym mowa w  art. 5 pkt 2a ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie kon su-
menckim ( Dz. U. z 2019 r. poz. 1083, z 2020 r. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1655 ). 
33a) metody wewnętrzne – metodę wewnętrznych ratingów, o  której mowa w  art. 143 ust. 1 rozporządzenia  nr 575/2013, 
metodę modeli wewnętrznych, o  której mowa w  art. 221, a rt. 283 i  art. 363 rozporządzenia nr  575/2013, metodę włas -
nych  oszacowań, o  której mowa w  art. 225 rozporządzenia  nr 575/2013, metodę wewnętrznych oszacowań, o  której 
mowa w  art. 259 ust.  3 rozporządzenia nr  575/2013, oraz metodę zaawansowanego pomiaru, o  której mowa w  art. 312 
ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013;  
34) ryzyko systemowe – ryzyko, o  którym mowa w  art. 4 pkt 15 ustawy  o nadzorze makroostrożnościowym;  
35) bank istotny – bank istotny pod względem wielkości, organizacji wewnętrznej oraz rodzaju, zakresu i  złożoności 
prowadzonej działalności, który:  
a) spełnia co najmniej jeden z  warunków:  
– akcje banku zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia  
29 lipca 2005 r. o obrocie instrume ntami finansowymi (Dz. U . z 2021 r. poz. 328, 355, 680, 1505, 1595 i 2140 ), 
– udział banku w  aktywach sektora bankowego jest nie mniejszy niż 2%,  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 2439  
 
– udział banku w  depozytach sektora bankowego jest nie mniejszy niż 2%,  
– udział banku w  funduszach własnych sektora bankowego jest ni e mniejszy niż 2% albo  
b) został uznany za taki bank przez Komisję Nadzoru Finansowego;  
36) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;  
37) ustawa o  nadzorze makroostrożnościowym – ustawę z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o nadzorze makroostrożn ościowym nad 
systemem finansowym i  zarządzaniu kryzysowym w  systemie finansowym (Dz.  U. z 2021 r. poz. 140, 680, 1598 
i 2140 ); 
37a)5) dyrektywa 2013/36/UE – dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2013/36/UE z  dnia 26  czerwca 2013  r. 
w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad inst y-
tucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i  uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE 
(Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013, str.  338, z  późn. zm.6)); 
38)7) rozporządzenie nr  575/2013  – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  575/2013 z  dnia 26  czerwca 
2013  r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 
nr 648/2012  (Dz. Urz. UE  L 176 z  27.06.2013, str.  1, z późn. zm.8)); 
39) rozporządzenie 596/2014  – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  596/2014 z  dnia 16  kwietnia 
2014  r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w  sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 200 3/6/WE  
Parlamentu Europejskiego i  Rady i  dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i  2004/72/WE (Dz.  Urz. UE  L 173 
z 12.06.2014, str.  1, z późn. zm .9)); 
40) rozporządzenie 2017/565  – rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 z  dnia 25  kwietnia 2016  r. uzupe ł-
niające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2014/65/UE w  odniesieniu do wymogów organizacyjnych 
i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy  
(Dz. Urz. UE  L 87 z 31.03.2017, str. 1, z późn. zm.10)); 
40a)11) rozporządzenie  2017/2402  – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/2402 z  dnia 12  grudnia 
2017  r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, 
przejrzys tych i  standardowych sekurytyzacji, a  także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i  2011/61/UE  
oraz rozporządzenia (WE) nr  1060/2009 i  (UE) nr  648/2012 (Dz.  Urz. UE  L 347 z  28.12.2017, str.  35, z  późn. zm.12)); 
40b)13) rozporządzenie 2019/2033  – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2019/2033 z  dnia 27  listopada 
2019  r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 
nr 1093/2010, (UE) nr  575/2013, (UE) nr  600/2014 i  (UE) nr  806/2014  (Dz. Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, str.  1, 
z późn. zm.14)); 
                                                           
5) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa  w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a 
ustawy z dnia 1  października 2021  r. o zmianie ustawy o  obrocie instrumentami finansowymi oraz niektó rych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 2140), która weszła w życie z dniem 10 grudnia 2021 r.  
6) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 208 z  02.08.2013, str.  73, Dz.  Urz. UE  L 60 z 28.02.2014, 
str. 34, Dz.  Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str.  190, Dz.  Urz. UE  L 337 z  23.12.2015, str.  35, Dz.  Urz. UE  L 20 z 25.01.2017, str.  1, 
Dz. Urz. UE  L 156 z  19.06.2018, str.  43, Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  253, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, str.  64, 
Dz. Urz. UE  L 203 z  26.06.2020, str.  95, Dz.  Urz. UE  L 212 z  03.07.2020, str.  20 oraz Dz.  Urz. UE  L 68 z 26.02.2021, str.  14. 
7) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
8) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 208 z  02.08.2013, str.  68, Dz.  Urz. UE  L 321 z  30.11.2013, 
str. 6, Dz.  Urz. UE  L 11 z 17.01.2015, str.  37, Dz.  Urz. UE  L 171 z  29.06.2016, str.  153, Dz.  Urz. UE  L 20 z 25.01.2017, str.  4, Dz.  Urz. 
UE L 310 z  25.11.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 345 z  27.12.2017, str.  27, Dz.  Urz. UE  L 347 z  28.12.2017, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 111 
z 25.04.2019, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 150 z  07.06.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 183 z  09.07.2019, s tr. 14, Dz.  Urz. UE  L 314 z  05.12.2019, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 328 z  18.12.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 204 z  26.06.2020, str.  4, Dz . Urz. UE  L 84 z  11.03.2021, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 116 z  06.04.2021, str.  25. 
9) Zmiany wymienionego rozporządzenia został y ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 171 z  29.06.2016, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 175 z  30.06.2016 , 
str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 287 z  21.10.2016, str.  320. 
10) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 174 z  01.07.2011, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 105 z 08.04.2014,  
str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 153 z  22.05.2014, str.  1. 
11) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
12) Zmiana w ymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 195 z  19.06.2020, str.  119. 
13) Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
14) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 20 z 24.01.2020, str.  26 oraz Dz.  Urz. UE  L 405 z  02.12.2020,  
str. 79. 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 2439  
 
41) lokata strukturyzowana – przyjmowany przez bank depozyt o  oznaczonym terminie zapadalności, w  którym wpłac o-
ny kapitał jest w  całości zwracany, a  wypłata odsetek lub świadczeń dodatkowych oraz ich w ysokość są uzależnione 
od uprzednio określonych warunków, obejmujących takie czynniki jak:  
a) indeks lub połączenie indeksów, z  wyłączeniem lokat o  zmiennym oprocentowaniu, których stopa zwrotu jest 
bezpośrednio powiązana z  indeksem stopy procentowej takie j jak Euribor lub Libor,  
b) instrument finansowy lub połączenie instrumentów finansowych,  
c) towar lub połączenie towarów lub inne aktywa lub ich połączenie,  
d) kurs walutowy lub połączenie kursów walutowych;  
42) klient profesjonalny – podmiot, o  którym mowa w  art. 3 pkt 39b ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrume n-
tami finansowymi;  
43) klient detaliczny – podmiot, o  którym mowa w  art. 3 pkt 39c ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami 
finansowymi;  
44) uprawniony kontrahent – podmio t, o którym mowa w  art. 3 pkt 39d ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instr u-
mentami finansowymi;  
44a)15) dom maklerski stosujący rozporządzenie nr  575/2013  – dom maklerski:  
a) wobec którego została wydana decyzja, o  której mowa w  art. 110ac ust.  1 usta wy z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie  
instrumentami finansowymi , lub 
b) o którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. a lub b lub ust.  5 rozporządzenia 2019/2033;  
45) osoba zaangażowana – osobę, o  której mowa w  art. 2 pkt 1 rozporządzenia 2017/565;  
46) trwały nośnik – nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie adresowanych do niego informacji w  sposób 
umożliwiający dostęp do nich przez okres odpowiedni do celów, którym te informacje służą, i  pozwalający na o d-
tworzenie przechowywanych infor macji w  niezmienionej p ostaci ; 
47) rozporządzenie 2016/679  – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego  i Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27 kwietnia 
2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych w  związku z  przetwarzaniem danych osobowych i  w sprawie swobodn e-
go przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o  ochronie danych) (Dz.  Urz. 
UE L 119 z  04.05.2016, str.  1, z późn. zm.16)); 
48) profilowanie – profilowanie osób fizycznych w  rozumieniu art.  4 pkt 4 rozporządzenia 2016/679 ; 
49)17) grupa – grupę, o  której  mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 138 rozporządzenia nr  575/2013;  
50)17) grupa z  państwa trzeciego – grupę, w  której jednostka dominująca , o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporz ą-
dzenia nr  575/2013, ma siedzibę na terytorium państwa trzeciego;  
51)17) kadra kierownicza wyższego szczebla – członka zarządu, dyrektora lub inną o sobę, posiadających wiedzę z  zakresu 
ryzyka związanego z  działalnością banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działa l-
ności  mieszanej oraz podejmujących decyzje mające wpływ na to ryzyko;  
52)18) podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji – podmiot, o  którym mowa w  art. 2 pkt 41a ustawy z  dnia 
10 czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej 
restrukturyzacji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  842, z późn. zm.19)); 
53)18) grupa podlegająca przymusowej restrukturyzacji – grupę, o  której mowa w  art. 2 pkt 19a ustawy z  dnia 10  czerwca  
2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemi e gwarantowania depozytów oraz przymusowej restruktur y-
zacji;  
54)17) zasada indywidualna – zasadę indywidualną, o  której mowa w  art. 6–10 rozporządzenia nr  575/20 13; 
55)17) zasada skonsolidowana – zasadę skonsolidowaną, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia nr  575/2013;  
                                                           
15) Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. c ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
16) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w  Dz. Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2. 
17) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
18) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 1 ustawy 
z dnia 8 lipca 2021  r. o zmianie ustawy o  Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przym u-
sowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r.  
19) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 680, 1177, 1535, 1598, 1666 i 2140 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 2439  
 
56)17) zasada subskonsolidowana – zasadę subskonsolidowaną, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia 
nr 575/2013;  
57)17) ryzyko nadmiernej dźwigni – ryzyko nadmiernej dźwigni w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 94 rozporządzenia nr  575/2013;  
58)17) państwo trzecie – państwo niebędące państwem członkowskim.  
2. Za wchodzące w  skład holdingów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 10–11a, 11b  lit. a oraz w  pkt 11c, uważa się także 
podmioty posiadają ce bliskie powiązania z  bankiem krajowym, wchodzącym w  skład holdingu.  
3.20) Przepisy ustawy dotyczące państw członkowskich stosuje się również do  państw trzecich , ale należących do Eur o-
pejskiego  Obszaru Gospodarczego.  
4. Bank krajowy i  bank zagraniczny są instytucją, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia  nr 575/2013.  
Art. 4a. 1. Komisja Nadzoru Finansowego wyraża ocenę, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 8 lit. b i pkt 15 lit. b, 
w formie decyzji. Podmiot uznany za podmiot dominujący lub za podmiot posiadający bliskie powiązania z  bankiem może  
zwrócić się do Komisji Nadzoru Finansowego o  ponowne rozpatrzenie sprawy.  
2. Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego rozstrzygającej wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy podmiot 
uznany za podmiot dominu jący lub za podmiot posiadający bliskie powiązania z  bankiem może wnieść skargę do sądu 
administracyjnego w  terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji.  
3. Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w  sprawie oceny, o  której mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  15 lit.  b, uprawniony 
do złożenia wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również bank.  
Art. 4b. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, uznać za bank i stotny bank niespełniający waru n-
ków, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 35 lit. a, mając na uwadze:  
1) stopień złożoności struktury organizacyjnej banku;  
2) złożoność użytkowanych systemów informatycznych;  
3) złożoność czynności wykonywanych przez bank;  
4) zidentyfikowanie banku jako globalnej instytucji o  znaczeniu systemowym albo innej instytucji o  znaczeniu syst e-
mowym na podstawie przepisów ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym.  
Art. 4c.21) 1. Dom maklerski stosujący rozporządzenie nr  575/2013  jest obowi ązany spełniać wymogi określone 
w przepisach rozporządzenia nr  575/2013.  
2. Przepisy art.  9 ust. 1, 2 i  ust. 3 pkt 1, art.  9a, art.  9b, art.  9ca–9cc, art.  9cd ust.  1–4, art.  9ce, art.  11a, art.  11b, art.  111a, 
art. 126, art.  128 ust. 1–2a, 3a –3g i 7, art.  133a –133d, art.  138 ust. 1 pkt 1, 3–5 i 7–9 i ust. 2–2h, 2k i  2l, art.  138b –138d, 
art. 141e ust.  1 pkt 1 i 3–8 i ust. 2–7, art.  141f ust.  2 i 5, art.  141g –141i, art.  141k, art.  141l ust.  2, art.  141m, art.  141n, 
art. 141p ust.  1–4, art.  141q ust.  1, 2 i  4–10, art.  141r–141x, art.  142 ust. 1, 2 i  ust. 3 pkt 1, 3, 4 i  6–8 i ust. 4–8 oraz art . 142a 
w zakresie, w  jakim dotyczą banku lub banku krajowego, stosuje się odpowiednio także do domu maklerskiego stosującego  
rozporządzenie nr  575/2013.  
3. Do domów makler skich stosujących rozporządzenie nr  575/2013  przepisy art.  146a oraz przepisy wykonawcze wydane 
na podstawie art.  9cd ust.  5, art.  9f, art.  128 ust. 6 i 6a, art.  133e, 141l ust.  3 i art. 141p ust.  5 stosuje się odpowiednio.  
4. Za bank istotny w  rozumieniu przepisów, o  których mowa w  ust. 2 i 3, uznaje się także dom maklerski stosujący 
rozporządzenie nr  575/2013, w  przypadku gdy uzasadniają to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres i  złożoność  
działalności prowadzonej przez ten dom maklerski.  
5. Do domów maklerskich stosujących rozporządzenie nr  575/2013  nie stosuje się przepisów art.  110aa, art.  110ab, 
art. 110ad –110c, art.  110d pkt  1, art.  110e, art.  110f, art.  110g, art.  110i–110m, art.  110o –110r, art. 110u –110w oraz 
art. 110y –110z ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz przepisów wykonawczych wyd a-
nych  na podstawie art.  110x i  art. 110zaa tej ustawy.  
Art. 5. 1. Czynnościami bankowymi są:  
1) przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z  nadejściem oz naczonego terminu oraz prowadzenie 
rachunków tych wkładów;  
2) prowadzenie innych rachunków bankowych;  
                                                           
20) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
21) Dodany przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 2439  
 
3) udzielanie kredytów;  
4) udzielanie i  potwierdzanie gwarancji bankowych oraz otwieranie i  potwierdzanie akredytyw;  
5) emitowanie bankowych papierów wart ościowych;  
6) przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych;  
6a) (uchylony)  
7) wykonywanie innych czynności przewidzianych wyłącznie dla banku w  odrębnych ustawach.  
2. Czynnościami bankowymi są również następujące czynności, o  ile są one wykonywane przez  banki:  
1) udzielanie pożyczek pieniężnych;  
2) operacje czekowe i  wekslowe oraz operacje, których przedmiotem są warranty;  
3) świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie pieniądza elektronicznego;  
4) terminowe operacje finansowe;  
5) nabywanie i  zbywanie w ierzytelności pieniężnych;  
6) przechowywanie przedmiotów i  papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych;  
7) prowadzenie skupu i  sprzedaży wartości dewizowych;  
8) udzielanie i  potwierdzanie poręczeń;  
9) wykonywanie czynności zleconych, związanych z  emisją papierów wartościowych;  
10) pośrednictwo w  dokonywaniu przekazów pieniężnych oraz rozliczeń w  obrocie dewizowym ; 
11) pośrednictwo w  zawieraniu umów lokaty strukturyzowanej;  
12) doradztwo w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych.  
3. (uchylony)  
4. Działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności, o  których mowa w  ust. 1, może być wykonywana w y-
łącznie przez banki, z  zastrzeżeniem  ust. 5. 
5. Jednostki organizacyjne inne niż banki mogą wykonywać czynności, o  których mowa w  ust. 1, jeż eli przepisy o d-
rębnych ustaw uprawniają je do tego.  
Art. 5a. 1. Doradztwo w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych polega na przygotowywaniu, z  inicjatywy banku 
albo na wniosek klienta, oraz przekazywaniu klientowi, określonej w  art. 9 rozporządzenia 2017/ 565, pisemnej, ustnej lub 
przekazanej w  innej formie, w  szczególności elektronicznej, spełniającej wymóg trwałego nośnika, przygotowanej w  oparciu  
o potrzeby i  sytuację klienta, rekomendacji dotyczącej zawarcia lub rozwiązania umowy lokaty strukturyzowanej  albo 
dokonania innej czynności wywołującej równoważne skutki, której przedmiotem są lokaty strukturyzowane, albo rekomen -
dacji  dotyczącej powstrzymania się od zawarcia lub rozwiązania umowy lokaty strukturyzowanej lub dotyczącej 
powstrzymania się od innej  czynności wywołującej równoważne skutki, której przedmiotem są lokaty strukturyzowane.  
2. Bank może świadczyć usługę doradztwa w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych w  sposób zależny lub niezależny.  
Art. 6. 1. Poza wykonywaniem czynności bankowych, o których mowa w  art. 5 ust. 1 i 2, banki mogą:  
1) obejmować lub nabywać akcje i  prawa z  akcji, udziały innej osoby prawnej i  jednostki uczestnictwa w  funduszach 
inwestycyjnych;  
2) zaciągać zobowiązania związane z  emisją papierów wartościowych;  
3) dokonywa ć obrotu papierami wartościowymi;  
4) dokonywać, na warunkach uzgodnionych z  dłużnikiem, zamiany wierzytelności na składniki majątku dłużnika;  
5) nabywać i  zbywać nieruchomości;  
6) świadczyć usługi konsultacyjno -doradcze w  sprawach finansowych;  
6a) świadcz yć usługi zaufania oraz wydawać środki identyfikacji elektronicznej w  rozumieniu przepisów o  usługach 
zaufania;  
7) świadczyć inne usługi finansowe;  
8) wykonywać inne czynności, jeżeli przepisy odrębnych ustaw uprawniają je do tego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 2439  
 
2. Bank jest obowiązany do sprzedaży składników majątku, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4, w okresie nie dłuższym 
niż 5  lat od daty nabycia.  
3. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 2, nie spoczywa na banku, jeżeli przejęte składniki majątku wykorzysta do 
prowadzenia własnej działalności bankowej.  
Art. 6a. 1. Bank może, w  drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranic z-
nemu , z zastrzeżeniem  art. 6d, wykonywanie:  
1) w imieniu i  na rzecz banku pośrednictwa w  zakresie czynności wymienionych w  art. 5 i 6, polegającego na:  
a) zawieraniu i  zmianie umów rachunków bankowych, o  których mowa w  art. 49 ust. 1, według wzoru zatwierdz o-
nego przez bank,  
b) zawieraniu i  zmianie umów kredytów i  pożyczek pieniężnych udzielanych osobom fizycznym, w  tym kredytu 
konsumencki ego w  rozumieniu ustawy z  dnia 12  maja 201 1 r. o kredycie konsumenckim , 
c) zawieraniu i zmianie umów kredytów i pożyczek pieniężnych dla mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębio r-
ców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2 018 r. – Prawo przedsiębiorców,  
d) zawieraniu i  zmianie umów ugody w  sprawie spłaty kredytów i  pożyczek, o  których mowa w  lit. b i c, 
e) zawieraniu i  zmianie umów dotyczących ustanowienia prawnego zabezpieczenia kredytów i  pożyczek, o  których 
mowa w  lit. b i c, 
f) zawieraniu i  zmianie umów o  kartę płatniczą, których stroną jest konsument oraz mikroprzedsiębiorca i  mały 
przedsiębiorca w  rozumieniu ustawy, o  której mowa w  lit. c, 
g) przyjmowaniu wpłat, dokonywaniu wypłat oraz obsłudze czeków związanych z  prowadzeniem rachunków bank o-
wych  przez te n bank,  
h) dokonywaniu wypłat i  przyjmowaniu spłat udzielonych przez ten bank kredytów i  pożyczek pieniężnych,  
i) przyjmowaniu wpłat na rachunki bankowe prowadzone przez inne banki,  
j) przyjmowaniu dyspozycji przeprowadzania bankowych rozliczeń pieniężnych  związanych z  prowadzeniem rachun -
ków bankowych przez ten bank,  
k) wykonywaniu czynności związanych z  emitowaniem i  przechowywaniem bankowych papierów wartościowych 
oraz innych papierów wartościowych, a  także wykonywaniu innych czynności zleconych związany ch z emisją 
i obsługą papierów wartościowych,  
l) windykacji należności banku,  
m) wykonywaniu innych czynności, po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego;  
2) czynności faktycznych związanych z  działalnością bankową.  
2. Powierzenie przez bank wykon ywania czynności, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. a–j, następuje na podstawie 
umowy agencyjnej.  
3. Powierzenie wykonywania czynności, o  którym mowa w  ust. 1, nie może obejmować:  
1) zarządzania bankiem w  rozumieniu  art. 368 § 1 ustawy  z dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych 
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1526  i 2320  oraz z  2021  r. poz.  2052 ), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych ”, oraz 
w rozumie niu art.  48 ustawy z  dnia 16  września 1982  r. – Prawo spółdzielcze (Dz.  U. z 2021 r. poz. 648 ), zwanej dalej 
„ustawą – Prawo spółdzielcze ”, w szczególności zarządzania ryzykiem związanym z  prowadzeniem działalności  
bankowej, w  tym zarządzania aktywami i  pasywami, dokonywania oceny zdolności kredytowej i  analizy ryzyka 
kredytowego;  
2) przeprowadzan ia audytu wewnętrznego banku.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego może udzielić bankowi zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. m, jeżeli 
powierzenie przez bank wykonywania innych czynności jest niezbędne do prowadzenia działalności bankowej w  sposób 
ostrożny i  stabilny lub istotnego obniżenia kosztów tej działalności.  
5. Do wniosku o  udzielenie zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1 lit. m, bank załącza:  
1) dokumenty dotyczące działalności gospodarczej przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, kt óry ma wykonywać  
powierzone czynności;  
2) projekt umowy, o  której mowa w  ust. 1, która ma być zawarta z  przedsiębiorcą lub przedsiębiorcą zagranicznym;  
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 2439  
 
3) plany działania zapewniające ciągłe i  niezakłócone prowadzenie działalności w  zakresie objętym umową;  
4) opis rozwiązań technicznych i  organizacyjnych, zapewniających bezpieczne i  prawidłowe wykonywanie powierzonych  
czynności, w  szczególności ochronę tajemnicy prawnie chronionej;  
5) opis zasad zarządzania ryzykiem związanym z  powierzeniem wykonywania czyn ności, o  którym mowa w  ust. 1. 
6. Do postępowania w  sprawie wniosku, o  którym mowa w  ust. 5, przepis  art. 33 stosuje się odpowiednio.  
7. Jeżeli umowa powierzająca wykonywanie czynności, o  których mowa w  ust. 1, to przewiduje, przedsiębiorca lub 
przedsiębio rca zagraniczny, o  którym mowa w  ust. 1, może powierzyć innemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranic z-
nemu , w drodze odrębnej umowy, wykonywanie:  
1) określonych w  umowie zawartej z  bankiem czynności służących realizacji głównego świadczenia wynikająceg o z tej 
umowy, po uzyskaniu pisemnej zgody banku, lub  
2) powierzonych przez bank czynności, jednorazowo, w  przypadku gdy w  następstwie siły wyższej nie może ich wykon y-
wać samodzielnie, na czas niezbędny do usunięcia przyczyn uniemożliwiających wykonywanie tych czynności.  
8. Do powierzenia wykonywania czynności zgodnie z  ust. 7 pkt 2, przepisy  ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, wykaz dokumentów, o  których  
mowa w  ust. 5 pkt 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia Komisji Nadzoru Finansowego dostępu do danych niezbędnych 
do prawidłowego sprawowania nadzoru, w  tym oceny spełniania wymogów wydania zezwolenia na powierzenie przez 
bank wykonywania przez przedsiębiorcę lub przedsiębior cę zagranicznego pośrednictwa w  zakresie niektórych czynności.  
Art. 6b. 1. Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o  którym mowa w  art. 6a ust. 1, 
wobec banku za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego w ykonania umowy, o  której mowa  
w art. 6a ust. 1 i 7, nie można wyłączyć ani ograniczyć.  
2. Odpowiedzialności banku za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania 
umowy, o  której mowa w  art. 6a ust. 1 i 7, nie można wyłączyć ani ograniczyć.  
Art. 6c. 1. Powierzenie przez bank wykonywania stale lub okresowo czynności, o  których mowa w  art. 6a ust. 1, 
może nastąpić po spełnieniu następujących warunków:  
1) bank i  przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będą posiadać plany działania zapewniające ciągłe i niezakłócone  
prowadzenie działalności w  zakresie objętym umową;  
2) powierzenie wykonywania czynności, o  którym mowa w  art. 6a ust. 1 i 7, nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie 
przez bank działalności zgodnie z  przepisami prawa, ostrożne i  stabilne zarządzanie bankiem, skuteczność systemu 
kontroli wewnętrznej w  banku, możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do 
badania sprawozdań finansowych banku na podstawie zawartej z  bankiem umowy oraz och ronę tajemnicy prawnie 
chronionej;  
3) bank uwzględnia ryzyko związane z  powierzeniem wykonywania czynności, o  którym mowa w  art. 6a ust. 1 i 7, 
w systemie zarządzania ryzykiem.  
2. Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego:  
1) co najmniej 14  dni przed dni em zawarcia umowy przewidującej możliwość powierzenia wykonywania czynności 
zgodnie z  art. 6a ust. 7 pkt 2 przedsiębiorcy, o  którym mowa w  art. 6d ust. 1, lub takiej umowy przewidującej, że 
powierzone czynności będą wykonywane poza terytorium państwa człon kowskiego – o treści takiego postanowienia 
umownego;  
2) niezwłocznie – o powierzeniu wykonywania czynności zgodnie z  art. 6a ust. 7 pkt 2. 
3. Bank prowadzi ewidencję umów, o  których mowa w  art. 6a ust. 1 i 7, zawierającą co najmniej:  
1) dane identyfikujące  przedsiębiorców lub przedsiębiorców zagranicznych, z  którymi zostały zawarte umowy powi e-
rzające wykonywanie czynności;  
2) zakres powierzonych czynności i  miejsce ich wykonywania;  
3) okres obowiązywania umów.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego może żądać od ba nku w  szczególności:  
1) przedstawienia kopii umowy, o  której mowa w  art. 6a ust. 1 lub 7; 
2) złożenia wyjaśnień dotyczących realizacji umów powierzających wykonywanie czynności;  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 2439  
 
3) przedstawienia planu działania, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1; 
4) przedstawi enia dokumentów określających status przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, z  którym bank 
zawarł umowę;  
5) dostarczenia opisu rozwiązań technicznych i  organizacyjnych, zapewniających bezpieczne i  prawidłowe wykonywanie  
powierzonych czynności, w  szczególności ochronę tajemnicy prawnie chronionej;  
6) przedstawienia zasad zarządzania ryzykiem związanym z  powierzeniem wykonywania czynności, o  którym mowa 
w art. 6a ust. 1 i 7. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego nakazuje bankowi,  w drodze decyzji, podjęcie działań zmierzających do zmiany 
lub rozwiązania umowy, o  której mowa w  art. 6a ust. 1 lub 7, jeżeli:  
1) wykonanie umowy zagraża ostrożnemu i  stabilnemu zarządzaniu bankiem;  
2) przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będący  stroną umowy utracił wymagane uprawnienia niezbędne do 
wykonywania tej umowy.  
6. Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, o  której mowa w  ust. 5, bank może wnieść skargę do sądu administr a-
cyjnego w  terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie ska rgi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu  
art. 127 § 3 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2021  r. poz.  735, 1491 
i 2052 ), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego ”, nie stosuje się.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego może, bez konieczności uprzedniego upomnienia na piśmie, zastosować środki 
określone w  art. 138 ust. 3, w przypadku gdy w  wyznaczonym terminie bank nie doprowadzi do zmiany lub rozwiązania 
umowy, o  której mowa w  art. 6a ust. 1 lub 7. 
8. Do przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o  którym mowa w  art. 6a ust. 1 i 7, przepisy  art. 136 ust. 3 
oraz art.  141h  ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 6d. 1. Zawarcie umowy, o  której mowa w  art. 6a ust.  1 lub 7, z  przedsięb iorcą zagranicznym niemającym miejsca  
stałego zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa członkowskiego lub umowy przewidującej, że 
powierzone czynności będą wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru  
Finansowego udzielonego na wniosek banku.  
2. Do postępowania w  sprawie wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy art.  6a ust.  5 i art. 33 stosuje się odpowie d-
nio, z zastrzeżeniem  ust. 3. 
3. W przypadku umów, o  których mowa w:  
1) art. 6a  ust. 7 pkt 1 – przepisów  art. 6a ust. 5 pkt 2 nie stosuje się;  
2) art. 6a  ust. 7 pkt 2 – przepisów  art. 6a ust. 5 pkt 2 i 3 nie stosuje się.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić wydania zezwolenia lub cofnąć zezwolenie, w  przypadku gdy:  
1) istnieje zagrożenie naruszenia tajemnicy prawnie chronionej;  
2) w państwie, w  którym powierzone czynności mają być wykonywane, obowiązujące prawo uniemożliwia Komisji 
Nadzoru Finansowego wykonywanie efektywnego nadzoru;  
3) powierzenie wykonywania czynności może wpłynąć niekor zystnie na prowadzenie przez bank działalności zgodnie 
z przepisami prawa, ostrożne i  stabilne zarządzanie bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej w  banku 
oraz możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do badania spr awozdań fina n-
sowych banku na podstawie zawartej z  bankiem umowy.  
5. Przepis  art. 6c stosuje się odpowiednio.  
Art. 6e. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe 
warunki funkcjonowania systemu zarzą dzania ryzykiem związanym z  działalnością, o  której mowa w  art. 6a–6d, kierując 
się potrzebą zapewnienia uwzględniania przez bank ryzyka związanego z  powierzeniem czynności, o  których mowa 
w art. 6a ust. 1 i 7, w systemie zarządzania ryzykiem, prawidłowośc i funkcjonowania podmiotów działających na rynku 
bankowym, a  także przejrzystości, stabilności i  bezpieczeństwa tego rynku.  
Art. 7. 1. Oświadczenia woli związane z  dokonywaniem czynności bankowych mogą być składane w  postaci elektr o-
nicznej . 
2. Dokumenty zw iązane z  czynnościami bankowymi mogą być sporządzane na informatycznych nośnikach danych, 
jeżeli dokumenty te będą w  sposób należyty utworzone, utrwalone, przekazane, przechowywane i  zabezpieczone. Usługi 
związane z  zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być  wykonywane przez banki, spółki tworzone przez banki z  innymi 
podmiotami, a  także przedsiębiorstwa pomocniczych usług bankowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 2439  
 
3. Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, uznaje się, ż e czynność dokonana w  formie, o której  
mowa w  ust. 1, spełnia wymagania formy pisemnej także wtedy, gdy forma została zastrzeżona pod rygorem nieważności.  
4. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, 
sposób tworzenia, utrwalania, przekazywa nia, przechowywania i  zabezpieczania, w  tym przy zastosowaniu podpisu elektr o-
nicznego , dokumentów, o  których mowa w  ust. 2, tak aby zapewnić bezpieczeństwo obrotu oraz ochronę interesów banków  
i ich klientów.  
Art. 7a. Do terminowych operacji finansowych, o  których mowa w  art. 4 ust.  1 pkt  7 lit.  h oraz w  art. 5 ust. 2 pkt 4, 
będących przedmiotem umów zawartych przez bank lub instytucję finansową, nie stosuje się przepisów o  grach hazard o-
wych oraz  art. 413 ustawy  z dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1740  i 2320  oraz z 2021  r. 
poz. 1509 ), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym ”. 
Art. 7b. Oświadczenia woli związane z  dokonywaniem czynności, o  których mowa w  art. 6 ust. 1 pkt 6a, mogą być 
składane w  postaci elektronicznej.  
Art. 8. Bank jest obowiązany do utrzymywania płynności płatniczej dostosowanej do rozmiarów i  rodzaju działalności , 
w sposób zapewniający wykonanie wszystkich zobowiązań pieniężnych zgodnie z  terminami ich płatności.  
Art. 9. 1. W  banku funkcjonuje system zarządzania.  
2. System zarządzania stanowi zbiór zasad i  mechanizmów odnoszących się do procesów decyzyjnych, zachodzących  
w banku oraz do oceny prowadzonej działalności bankowej.  
2a. System zarządzania obejmuje procedury anonimowego zgłaszania ws kazanemu członkowi zarz ądu, a  w szczegó l-
nych  przypadkach – radzie nadzorczej banku, naruszeń prawa oraz obowiązujących w  banku procedur i  standardów etycznych.  
2b. W ramach procedur, o  których mowa w  ust. 2a, bank zapewnia pracownikom, którzy zgłaszają naruszenia, ochronę  
co naj mniej przed działaniami o  charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego tra k-
towania.  
3. W ramach systemu zarządzania w  banku funkcjonuje co najmniej:  
1) system zarządzania ryzykiem;  
2) system kontroli wewnętrznej.  
Art. 9a. 1. Zarząd banku projektuje, wprowadza oraz zapewnia działanie systemu zarządzania.  
2. Rada nadzorcza banku sprawuje nadzór nad wprowadzeniem systemu zarząd zania oraz ocenia adekwatność i skutec z-
ność tego systemu.  
Art. 9b. 1. Zadaniami systemu zarządzania ry zykiem są identyfikacja, pomiar lub szacowanie, kontrola oraz monit o-
rowanie ryzyka występującego w  działalności banku służące zapewnieniu praw idłowości procesu wyznaczania i realizacji 
szczegółowych celów prowadzonej przez bank działalności.  
2. W ramach sy stemu zarządzania ryzykiem bank:  
1) stosuje sformalizowane zasady służące określaniu wielkości podejmowanego ryzyka i  zasady zarządzania ryzykiem;  
2) stosuje sformalizowane procedury mające na celu identyfikację, pomiar lub szacowanie oraz monitorowanie ry zyka 
występującego w  działalności banku, uwzględniające również przewidywany poziom ryzyka w  przyszłości;  
3) stosuje sformalizowane limity ograniczające ryzyko i  zasady postępowania w  przypadku przekroczenia limitów;  
4) stosuje przyjęty system sprawozdawcz ości zarządczej umożliwiający monitorowanie poziomu ryzyka;  
5) posiada strukturę organizacyjną dostosowaną do wielkości i  profilu ponoszonego przez bank ryzyka.  
2a.22) Bank stosuje wewnętrzne systemy oceny ryzyka stopy procentowej albo standardową metodykę lub uproszczoną  
standardową metodykę, określone w  rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego  
w art. 84 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE. Uproszczoną standardową metodykę może stosować wyłącznie bank będący małą 
i niezłożoną i nstytucją, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr  575/2013.  
                                                           
22) Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 28 czerwca 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 2439  
 
2b.22) W przypadku gdy wewnętrzne systemy oceny ryzyka stopy procentowej wdrożone pr zez bank są niezadowal a-
jące, w  szczególności gdy nie uwzględniają w  odpowiedni sposób takiego ryzyka, metod jego identyfikacji i  pomiaru, lub 
są niewystarczające dla celów zarządzania takim ryzykiem i  jego ograniczania, Komisja Nadzoru Finansowego może, 
w drodze decyzji, nakazać:  
1) bankowi stosowanie standardowej metodyki;  
2) bankowi będącemu małą i  niezłożoną instytucją, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr  575/2013 , 
stosowanie uproszczonej standardowej metodyki.  
2c.22) W przypadku gdy uproszczona standardowa metodyka nie uwzględnia w  odpowiedni sposób ryzyka stopy proce n-
towej , Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decy zji, nakazać bankowi będącemu małą i  niezłożoną instytucją, 
o której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr  575/2013, stosowanie standardowej metodyki.  
3. Bank sprawuje nadzór nad ryzykiem związanym z  działalnością podmiotów zależnych.  
Art. 9c. 1. Celem systemu kontroli wewnętrznej jest zapewnienie:  
1) skuteczności i  efektywności działania banku;  
2) wiarygodności sprawozdawczości finansowej;  
3) przestrzegania zasad zarządzania ryzykiem w  banku;  
4) zgodności działania banku z  przepisami prawa, regula cjami wewnętrznymi i  standardami rynkowymi.  
2. W ramach systemu kontroli wewnętrznej bank wyodrębnia:  
1) funkcję kontroli mającą za zadanie zapewnienie przestrzegania mechan izmów kontrolnych dotyczących w szczegó l-
ności zarządzania ryzykiem w  banku, która obejmuje stanowiska, grupy ludzi lub jednostki organizacyjne odpowi e-
dzialne za realizację zadań przypisanych tej funkcji;  
2) komórkę do spraw zgodności mającą za zadanie identyfikację, ocenę, kontrolę i  monitorowanie ryzyka braku zgod ności  
działalności ba nku z  przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i  standardami rynkowymi oraz przedstawianie 
raportów w  tym zakresie;  
3) niezależną komórkę audytu wewnętrznego mającą za zadanie badanie i  ocenę, w  sposób niezależny i  obiektywny, 
adekwatności i  skuteczności  systemu zarządzania ryzykiem i  systemu kontroli wewnętrznej, z  wyłączeniem komórki 
audytu wewnętrznego.  
Art. 9ca. 1. Bank jest obowiązany sporządzić i  stosować politykę wynagrodzeń dla poszczególnych kategorii osób, 
których działalność zawodowa ma istotny  wpływ na profil ryzyka banku, obejmującą wynagrodzenia i  uznaniowe świa d-
czenia emerytalne w  rozumieniu  art. 4 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia  nr 575/2013, zwaną dalej „polityką wynagrodzeń ”. 
1a.23) Osobą, której działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil  ryzyka banku, jest osoba, która:  
1) pełni funkcję członka rady nadzorczej lub  
2) należy do kadry kierowniczej wyższego szczebla, lub  
3) świadczy pracę lub realizuje zadania na rzecz istotnej jednostki gospodarczej, o  której mowa w rozporządzeniu deleg o-
wanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w  art. 94 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, o  ile: 
a) łączne wynagrodzenie tej osoby w  poprzednim roku wyniosło co najmniej równowartość w  złotych 500  000 euro 
oraz nie mniej niż średnie roczne wynagrodzeni e osób, o  których mowa w  pkt 1 i 2, oraz  
b) świadczona przez tę osobę praca lub realizowane przez tę osobę zadania na rzecz istotnej jednostki gospodarczej 
mają znaczny wpływ na profil ryzyka tej jednostki.  
1b.23) Bank, który nie jest dużą instytucją, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia nr  575/2013, i  którego  
średnia wartość aktywów, obliczona dla czteroletniego okresu bezpośrednio poprzedzającego  bieżący rok obrachunkowy, 
nie przekracza równowartości w  złotych 5  000 000 000 euro, stosuje polityk ę wynagrodze ń w ograniczonym zakresie. 
Stosowanie polityki wynagrodze ń w ograniczonym zakresie dotyczy zmiennych sk ładników wynagrodzenia oraz uzn a-
niowych świadcze ń emerytalnych.  
                                                           
23) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o które j mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 2439  
 
1c.23) Bank, który nie jest dużą instytucją, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia nr  575/2013, może 
stosować politykę wyna grodzeń w  ograniczonym zakresie, o  którym mowa w  ust. 1b, także w  przypadku, gdy średnia 
wartość jego aktywów, obliczona zgodnie z  ust. 1b: 
1) jest wyższa niż kwota wskazana w  ust. 1b, ale nie przekracza średniej wartości aktywów określonej w  przepisach 
wykonawczych wydanych na podstawie art.  9f ust.  3 pkt 1 ani równowartości w  złotych 15  000 000 000 euro – jeżeli 
bank ten spełnia kryteria, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 145 lit. c–e rozporządzenia nr  575/2013,  
2) jest niższa niż kwota wskazana w  ust. 1b, ale nie niższa od średnie j wartości aktywów określonej w przepisach w y-
konawczych wydanych na podstawie art.  9f ust.  3 pkt 2 
– oraz gdy przemawiają za tym charakter, skala, złożoność działalności i  struktura organizacyjna banku, a  w przypadku  
banku nal eżącego do grupy – cechy grupy, do której bank należy.  
1d.23) Bank stosuje politykę wynagrodzeń w  ograniczonym zakre sie, o  którym mowa w  ust. 1b, w odniesieniu d o 
osoby, której roczna wysokość zmiennego wynagrodzenia nie przekracza równowartości w  złotych 50  000 euro ani jednej 
trzeciej jej łącznego rocznego wynagrodzenia.  
1e.23) Bank może nie stosować polityki wynagrodze ń w ograniczonym zakre sie, o  którym mowa w  ust. 1b, w odnie-
sieniu do osób, o  których mowa w  ust. 1d, w  przypadku których przemawiają za tym przyjęte w  banku praktyki w  zakresie 
wynagrodzeń i  których charak ter obowiązków i  profil stanowisk uzasadnia takie niestosowanie, wskazanych w  przepisach 
wykonawczych wydanych na podstawie art.  9f ust.  4. 
2. Zarząd banku opracowuje i  wdraża politykę wynagrodzeń zatwierdzoną przez radę nadzorczą.  
3. Stosowana przez bank polityka wynagrodzeń obejmuje także jego podmioty zależne oraz uwzględnia politykę w y-
nagrodzeń stosowaną przez podmiot dominujący w  stosunku do tego banku.  
4.24) Komisja Nadzoru Finansowego gromadzi informacje publikowane przez banki zgodnie z  art. 450 ust. 1 lit. g–i 
oraz k rozporządzenia nr  575/2013, a  także informacje udzielane przez bank o  zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu 
na płeć oraz wykorzystuje te informacje w  celu prowadzenia analiz porównawczych tendencji i  praktyk w  zakresie polit y-
ki wyna grodzeń stosowanej przez banki.  
5.24) Bank, raz do roku, w  terminie do dnia 31  stycznia, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:  
1) informacje za rok poprzedni o  zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na płeć;  
2) dane o  liczbie osób określonych w  ust. 1, których łączne wynagrodzeni e w poprzednim roku wyniosło co  najmniej 
równowartość w  złotych 1  000 000 euro, wraz z  informacjami dotyczącymi stanowisk zajmowanych p rzez te osoby 
oraz wartości głównych składników wynagrodzenia, przyznanych premii, nagród długookresowych oraz odprow a-
dzonych składek emerytalnych.  
6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informacje i  dane, o  których mowa w  ust. 4 i 5, Europejskiemu Urzę dowi  
Nadzoru Bankowego.  
7.25) Równowartość w  złotych kwot wyrażonych w  euro, o  których mowa w  ust. 1a–1d i 5, oblicza się według śre d-
niego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w  ostatnim dniu roboczym roku, za który są 
przekazyw ane dane zgodnie z  ust. 5. 
8.26) Bank będący podmiotem dominującym nie stosuje przepisów ust.  1–7 oraz art.  9cb ust.  1 pkt 1 na zasadzie 
skonsolidowanej wobec podmiotów zależnych:  
1) mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli stosują one  szczególne regulacje dotyczące polityki 
wynagrodzeń określone w  obowiązujących w  tych państwach przepisach stanowiących implementację innych niż 
dyrektywa 2013/36/UE przepisów prawa Unii Europejskiej lub w  innych niż dyrektywa 2013/36/UE przepisach 
prawa Unii Europejskiej;  
2) mających siedzibę w  państwie trzecim, jeżeli stosowałyby one przepisy dotyczące polityki wynagrodzeń określone 
w przepisach prawa Unii Europejskiej, gdyby miały siedzibę w  państwie członkowskim.  
                                                           
24) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
25) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
26) Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 2439  
 
9.26) Przepisu ust.  8 nie stosuje się do osób świadczących pracę lub realizujących zadania na rzecz podmiotów zale ż-
nych banku będących spółką zarządzania aktywami w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia nr  575/2013 lub 
firmą inwestycyjną w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr  575/2013 albo zagraniczną osobą prawną z  siedzibą 
na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, nieprowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działa l-
ności maklerskiej, które świadczą usługi maklerskie, o  których mowa  w art. 69 ust. 2 pkt 2–4, 6 i  7 ustawy z  dnia 29  lipca 
2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, oraz wywierają bezpośredni, istotny wpływ na profil ryzyka działalności banku.  
Art. 9cb. 1. W  banku istotnym działają:  
1) komitet do spraw wynagrodzeń,  
2) komitet do spraw ryzyka  
– w skład których wchodzą osoby powoływane spośród członków rady nadzorczej banku.  
2. Do zadań komitetu do spraw wynagrodzeń należy opiniowanie i monitorowanie przyjętej w  banku polityki wy -
nagrodzeń oraz wspieranie organów banku w  zakresie kształtowania i  realizacji tej polityki.  
3. Do zadań komitetu do spraw ryzyka należy w  szczególności:  
1) opiniowanie całościowej bieżącej i  przyszłej gotowości  banku do podejmowania ryzyka;  
2) opiniowanie opracowanej przez zarząd banku strategii zarządzania ryzykiem w  działalności banku oraz przedkład a-
nych przez zarząd informacji dotyczących realizacji tej strategii;  
3) wspieranie rady nadzorczej banku w  nadzoro waniu wdrażania strategii zarządzania ryzykiem w  działalności banku 
przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla;  
4) weryfikacja, czy ceny pasywów i  aktywów oferowanych klientom w  pełni uwzględniają model biznesowy banku 
i jego strategię w  zakresie ryzyka, a  w przypadku gdy ceny te nie odzwierciedlają w  odpowiedni sposób rodzajów 
ryzyka zgodnie z  tym modelem i  tą strategią, przedstawianie zarządowi banku propozycji mających na celu zape w-
nienie adekwatności cen pasywów i  aktywów do tych rodzajów ryzyka.  
4. Bank  zapewnia komitetowi do spraw wynagrodzeń dostęp do informacji, zasoby oraz wsparcie, niezbędne do realizacji  
jego zadań, w  tym możliwość korzystania przez komitet z  usług ekspertów zewnętrznych.  
5. Na wniosek banku niebędącego bankiem istotnym Komisja Nad zoru Finansowego może wyrazić zgodę na połączenie  
komitetu do spraw ryzyka z komitetem audytu, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja  2017 r. o  biegłych 
rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1415  oraz z 2021 r. poz. 1598 i 2106 ), 
o ile większość z członków rady nadzorczej banku mających wchodzić w skład połączonego komitetu, w tym przewodniczący  
połączonego  komitetu, spełnia kryteria, o których mowa w art. 129 ust. 3 tej ustawy. Przepisy art. 129 us t. 1, 5 i 6 tej  
ustawy stosuje się odpowiednio.  
Art. 9cc. Bank dokumentuje systemy i  procesy, o  których mowa w  przepisach ustawy lub rozporządzenia nr  575/2013 , 
oraz rejestruje transakcje, w  sposób umożliwiający Komisji Nadzoru Finansowego sprawowanie nadz oru nad zgodnością 
działalności banku z  tymi przepisami.  
Art. 9cd. 1. W banku istotnym działa komitet do spraw nominacji, którego członkowie są powołani przez radę nadzo r-
czą spośród swoich członków.  
2. Komitet do spraw nominacji, przy realizacji powierzony ch mu zadań, uwzględnia, w  miarę możliwości, potrzebę 
zapewnienia, aby proces decyzyjny w  zarządzie banku nie został zdominowany przez jedną osobę, co mogłoby wpłynąć 
w sposób niekorzystny na interes banku.  
3. W celu realizacji zadań komitet do spraw nomin acji może korzystać z  wszelkich niezbędnych zasobów, w  tym 
z usług doradztwa zewnętrznego.  
4. Bank zapewnia odpowiednie finansowanie realizacji zadań przez komitet do  spraw nominacji.  
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres zadań 
komitetu do spraw nominacji, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego, prawidłowego i  ostrożnego zarządzania 
bankiem.  
Art. 9ce. Komitet do spraw nominacji albo rada nadzorcza, jeżeli nie powołano tego komitetu , przyjmuje politykę 
różnorodności w  składzie zarządu banku, uwzględniającą szeroki zestaw cech i  kompetencji wymaganych w  przypadku 
osób pełniących funkcję członków zarządu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 2439  
 
Art. 9d. (uchylony)  
Art. 9e. (uchylony)   
Art. 9f. 1. Minister właściwy do spraw i nstytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy sposób funkcjonowania w  bankach systemu zarządzania ryzykiem i  systemu kontroli wewnętrznej, 
w tym tryb anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu lub rady nadzorczej naruszeń prawa oraz ob o-
wiązujących w  banku procedur i  standardów etycznych, mając na względzie potrzebę zapewnienia skutecznego 
funkcjonowania organów statutowych banku i  należytego podejścia do podejmowanego ryzyka w  zakresie prow a-
dzonej działalności, a  także zape wnienie skutecznego działania mechanizmów wykrywania naruszeń;  
2)27) szczegółowy zakres polityki wynagrodzeń, w  tym polityki wynagrodze ń stosowanej w  ograniczonym zakresie, oraz 
sposób jej ustalania, mając na względzie potrzebę zapewnienia właściwego funkcj onowania w  banku polityki wyn a-
grodzeń, w  tym wyeliminowania negatywnego wpływu systemów wynagrodzeń na zarządzanie ryzykiem.  
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób ograniczenia 
rodzajów i  form instrumentów niepieniężnych, w  jakich  – zgodnie z  przyjętą polityką wynagrodzeń – jest wypłacany zmienny  
składnik wynagrodzenia, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i  stabilności banku w  długim okresie.  
3.28) Minister właściwy do spraw instytuc ji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może  
określić, w  drodze rozporządzenia, średnią wartość aktywów, o  której mowa w:  
1) art. 9ca ust.  1c pkt  1, 
2) art. 9ca ust.  1c pkt  2 
– uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego, prawidłowego i  ostrożnego zarządzania bankiem.  
4.28) Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finan sowego, może  
określić, w  drodze rozporządzenia, kategorię osób, o  których mowa w  art. 9ca ust.  1e, uwzględniając potrzebę zapewnienia  
skutecznego, prawidłowego i  ostrożnego zarządzania bankiem.  
Art. 9g. (uchylony)  
Art. 10. 1. Kontrola wewnętrzna w  bankach spółdzielczyc h zrzeszonych w  bankach zrzeszających może być wyk o-
nywana przez bank zrzeszający na zasadach określonych w  umowie zrzeszenia.  
2. W przypadku gdy bank zrzeszający lub banki spółdzielcze są uczestnikami systemu ochrony, o  którym mowa 
w art. 22b ust. 1 ustawy  z dnia 7  grudnia 2000  r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach 
zrzeszających ( Dz. U. z 2021 r. poz . 102 , 680 i 2140 ), zwanej dalej „ustawą o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, 
ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających ”, kontrola wewnętrzna, o  której mowa w  art. 9c ust. 2 pkt 3 i art. 9d ust. 2, 
wykonywana jest w  tych bankach na zasadach określonych w  umowie systemu ochrony.  
Art. 10a. 1. Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jego zastępcy, członkowie Komisji Nadzoru Finans o-
wego, pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego i  osoby zatrudnione w  Urzędzie Komisji Nadzoru Finansowego 
na podstawie umowy o  dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o  podobnym charakterze, są obowiązani do zachowania  
tajemnicy zawodowej.  
2. Tajemnicę zawodową, o  której mowa w  ust. 1, stanowią wszystkie uzyskane lub wytworzone w  związku ze spraw o-
waniem nadzoru bankowego informacje, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony 
prawem interes podmiotów, których te i nformacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru 
bankowego.  
3. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, istnieje również po ustaniu stosunków prawnych, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Z zastrzeżeniem  ust. 5–8, nie narusza obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1: 
1) udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów sprawowanego przez te władze nadzoru bankowego;  
1a) udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów sprawowanego przez te władze nadzoru nad 
rynkiem kapitałowy m oraz w  sprawach związanych z  wykonywaniem tego nadzoru, jeżeli wskutek tego nie zostanie 
naruszony interes gospodarczy Rzeczypospolitej Polskiej, zapewnione jest wykorzystanie udzielonych informacji 
tylko na potrzeby sprawowanego nadzoru nad rynkiem kapi tałowym lub w  sprawach związanych z  wykonywaniem 
tego nadzoru, oraz zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza organ nadzoru możliwe jest 
wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego;  
                                                           
27) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
28) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 2439  
 
2) złożenie zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa;  
3) udzielenie informacji bankowi centralnemu, będącemu w  Europejskim Systemie Banków Centralnych, niezbędnych 
do realizacji przez niego zadań ustawowych, w  tym zadań dotyczących polityki monetarnej i  zapewnienia związ anej 
z tym płynności, zadań związanych z  nadzorem nad systemami płatności, rozliczeń i  rozrachunku oraz zadań real i-
zowanych w  przypadku zagrożenia dla stabilności systemu finansowego;  
4) udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym zainteresowanych państw członkowskich w  przypadku 
zagrożenia dla stabilności krajowego systemu finansowego oraz w  wykonaniu zobowiązań międzynarodowych Rzeczy -
pospolitej  Polskiej;  
5) udzielenie Komitetowi Stabilności Finansowej, o  którym mowa w  ustawie o  nadzorze makroost rożnościowym, 
informacji  niezbędnych do realizacji przez niego zadań ustawowych;  
6) udzielenie instytucjonalnym systemom ochrony, o  których mowa w  art. 113 ust.  7 rozporządzenia nr  575/2013, 
informacji  niezbędnych do realizacji ich zadań;  
7) udzielenie Eur opejskiej Radzie do spraw Ryzyka Systemowego, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego lub 
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i  Papierów Wartościowych informacji niezbędnych do realizacji ich zadań, 
jeżeli obowiązek taki wynika z  przepisów dotyczących ut worzenia i  działalności tych podmiotów ; 
8) udzielenie informacji klientowi banku, na jego wniosek, na potrzeby wszczętego lub planowanego postępowania cywi l-
nego przeciwko bankowi, którego upadłość ogłoszono lub którego likwidacja jes t prowadzona zgodnie z art. 147;  
9) udzielenie Radzie Funduszu Wsparcia Kredytobiorców informacji, o  której mowa w  art. 16a ust.  5 ustawy z  dnia 
9 października 2015  r. o wsparciu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i  znajdują się w  trudnej 
sytuacji finansowej ( Dz. U. z 2021  r. poz.  1516 i 1535 ); 
10)29) udzielenie informacji Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – w zakresie i  na zasadach okreś lonych 
w ustawie z  dnia 1  marca 2018  r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 1132 , 1163  i 1535 ); 
11)29) udzielenie informacji Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu lub Bankowi Światowemu, na ich wniosek, 
w zakresie niezbęd nym do  programów oceny sektora finansowego;  
12)29) udzielenie informacji Bankowi Rozrachunków Międzynarodowych, na jego wniosek, w  zakresie niezbędnym do  
prowadzonych przez ten bank ilościowych badań skutków;  
13)29) udzielenie informacji Radzie Stabilności Finansowej, na jej wniosek, w  zakresie niezbędnym do wykon ywania jej 
mandatu.  
4a.30) Wniosek podmiotu, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 11–13, zawiera w  szczególności:  
1) uzasadnienie potrzeby udzielenia informacji w  odniesieniu do zadań wykonywanych przez wnioskodawcę;  
2) określenie charakteru, zakresu i  formy informac ji oraz sposobu ich ujawniania lub przekazywania;  
3) zapewnienie, że informacje:  
a) są niezbędne do realizacji zadań wykonywanych przez wnioskodawcę i  nie wykraczają poza zakres zadań przez 
niego wykonywanych,  
b) zostaną przekazane lub ujawnione wyłącznie osobom realizującym zadanie, na potrzeby którego został złożony 
wniosek, oraz które na mocy przepisów prawa obowiązującego w  państwie siedziby wnioskodawcy lub prawa 
międzynarodowego są obowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej w  związku z  podejmowanymi  czynnoś -
ciami  służbowymi w  ramach pozostawania w  stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podo b-
nym charakterze.  
4b.30) Informacje udostępniane wnios kodawcom, o  których mowa w  ust. 4 pkt 11–13, przekazywane są wyłącznie 
zbiorczo lub w  formie zanonimizowanej.  
4c.30) Komisja Nadzoru Finansowego może udostępnić w nioskodawcom, o  których mowa w  ust. 4 pkt 11–13, info r-
macje inne niż określone w  ust. 4b wyłącznie w  siedzibie Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego.  
5. Udostępnianie informacji stanowiących tajemnicę zawodową, obejmujących swym zakresem tajemnicę bankową, je st 
możliwe wyłącznie w  trybie i  na zasadach określonych dla udostępniania informacji stanowiących tajemnicę bankową.  
                                                           
29) Doda ny przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
30) Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 2439  
 
6.31) Udzielenie właściwym władzom nadzorczym  państwa trzeciego  informacji stanowiących tajemnicę zawodową 
właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego może nastąpić jedynie wówczas, gdy zapewniona będzie ochrona  
tych informacji co najmniej równoważna określonej w  niniejszym artykule.  
7. Uzyskane od właściwych władz nadzorczych informacje stanowiące tajemnicę zawodową tych władz mog ą być 
udzielane jedynie po uzyskaniu zgody tych władz i  dla celów określonych tą zgodą.  
8. Zgoda, o  której mowa w  ust. 7, nie jest wymagana jeżeli informacje uzyskane od właściwych władz nadzorczych 
państwa członkowskiego są przekazywane właściwym władzom nadzorczym innych państw członkowskich lub udzielenie 
informacji jest niezbędne dla celów wykonywania nadzoru bankowego.  
9. Osoby inne niż wymienione w  ust. 1, które zapoznały się z  informacjami stanowiącymi tajemnicę zawodową, 
w szczególności w  przypadkac h, o których mowa w  ust. 4 pkt  2 i ust. 7 i 8, obowiązane są do zachowania tajemnicy zaw o-
dowej , o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji.  
10. Przepisy  ust. 1–9 stosuje się również do informacji zawartych w  dokume ntacji przejętej przez Urząd Komisji 
Nadzoru Finansowego w  wyniku realizacji porozumienia zawartego na podstawie art.  71 ust.  2 ustawy z  dnia 21  lipca 2006  r. 
o nadzorze nad rynkiem finansowym ( Dz. U. z 2020 r. poz.  2059  oraz z  2021  r. poz.  680, 815, 1598 i 2140 ). 
Art. 10b. 1. Komisja Nadzoru Finansowego podaje do publicznej wiadomości, b ez zbędnej zwłoki, informację o nało-
żeniu  prawomocnej sankcji administracyjnej, w  tym o  rodzaju i  charakterze naruszenia przepisów prawa, wraz ze wskaz a-
niem imienia i  nazwi ska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu, na które nałożono sankcję.  
1a. Komisja Nadzoru Finansowego może podać do publicznej wiadomości informację o nałożeniu sankcji administr a-
cyjnej  przed uprawomocnieniem się decyzji nakładającej tę sankcję, w tym o rodzaju  i charakterze naruszenia przepisów 
prawa, wraz ze wskazaniem:  
1) imienia i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu,  
2) że decyzja nakładająca sankcję nie jest prawomocna,  
3) czy strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargę do sądu administracyjnego  
– mając na uwadze cele, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finan sowym.  
2. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, s ą zamieszczane na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego 
na okres 5 lat, licząc od dnia jej zamieszczenia, z tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby, na którą nałożono sankcję, 
jest zamieszczane na okres nie dłuższy niż rok.  
3. W informacjach, o których mowa w ust. 1 i 1a, Komisja Nadzoru Finansowego nie podaje imienia i nazwiska osoby  
fizycznej, w przypadku gdy opublikowanie tych danych:  
1) byłoby środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia;  
2) stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych;  
3) zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w  sprawach o  przestępstwa skarbowe;  
4) wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi  Nadzoru Bankowego i nformacje o zastos o-
wanych sankcjach administracyjnych.  
Art. 11. 1. Do określonych w  ustawie decyzji Prezesa Narodowego Banku Polskiego w  przedmiocie udzielenia zgody  
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o  ile niniejsza u stawa nie stanowi inaczej.  
2. Decyzje Komisji Nadzoru Finansowego w  przedmiocie:  
1) wyrażenia oceny,  
2) zezwolenia,  
3) zgody,  
3a)32) zatwierdzenia  albo zwolnienia z  obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o  których mowa odpowiednio 
w art. 48q i  art. 48s, 
                                                           
31) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
32) Dodany p rzez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 2439  
 
4) nakazania bankowi zmiany lub rozwiązania umowy,  
4a) zakazania wykonywania prawa głosu z  akcji banku krajowego lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego,  
5) nakazania sprzedaży akcji w  oznaczonym terminie,  
6) odmowy przesłania właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego zawiadomienia,  
7) odmowy powiadomienia właściwych władz nadzorczych państwa goszczącego,  
8) zakazania instytucji finansowej prowadzenia działalności na terenie państwa goszczącego,  
9)33) nakazania  bankowi ograniczenia lub wstrzymania dokonania wypłaty z  zysku netto lub odsetek na rzecz posiadaczy 
instrumentów dodatkowych w  Tier I, o  których mowa w  art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, zgodnie z  art. 138 ust.  2 
pkt 3, 
9a)34) nakazania finansowej spółce holdingowej  lub finan sowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej ograniczenia 
lub wstrzymania wypłaty z  zysku lub odsetek zgodnie z  art. 141fa ust.  1 pkt 6, 
10) nakazania wstrzymania tworzenia nowych jednostek organizacyjnych banku, oddziału banku zagranicznego lub 
oddzi ału instytucji kredytowej,  
11)35) zawieszenia w  czynnościach członków rady nadzorczej lub członków zarządu banku, instytucji finansowej, fina n-
sowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej,  
12)35) ograniczenia zakresu działalności banku, oddziału banku zagranicznego, oddziału instytucji kredytowej, finansowej 
spółki holdingowej lub finansowej spółki ho ldingowej o  działalności mieszanej,  
13)35) nałożenia kary finansowej na bank, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji kredytowej, instytucję finansową,  
finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej,  
14) likwidacji banku lub oddziału banku zagranicznego,  
15) określenia zakresu uprawnień likwidatora lub innej osoby wyznaczonej przez właściwe władze nadzorcze państwa 
członkowskiego do przeprowadzenia likwidacji instytucji kredytowej,  
16)36) odwołania członka rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdi n-
gowej  o działalności mieszanej,  
17)36) nałożenia kary pieniężnej na członków rady nadzorczej oraz zarządu banku, instytucji finansowej, finansowej spółki  
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej, na osoby o dpowiedzialne, o  których mowa 
w art. 138 ust. 3 pkt 2a lub art.  141fa ust.  1 pkt 3 lit. b, oraz na władze oddziału instytucji kredytowej,  
18) zakazania udzielania lub ograniczenia udzielania kredytów i  pożyczek pieniężnych akcjonariuszom (członkom) oraz 
członkom zarządu, rady nadzorczej i  pracownikom banku,  
19) żądania zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia,  
20) (uchylony)  
20a)37) nakazania bankowi przestrzegania dodatkowych wymogów w  zakres ie płynności zgodnie z  art. 138 ust.  2 pkt  1, 
21)37) nakazania bankowi przestrzegania dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych zgodnie z  art. 138 ust.  2 
pkt 2, 
22) ustanowienia i  odwołania kuratora,  
23) ustanowienia zarządu komisaryczneg o, 
24) przejęcia banku przez inny bank za zgodą banku przejmującego,  
25) wystąpienia do Rady Ministrów o  likwidację banku państwowego,  
26) odwołania likwidatora banku wyznaczonego przez bank,  
                                                           
33) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
34) Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
35) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
36) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
37) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 2439  
 
27) zawieszenia działalności banku,  
28) uznania oddziału instytucji kredytowej za istotny  
– mają moc ostatecznych decyzji administracyjnych i  podlegają natychmiastowemu wykonaniu.  
3. O ile ustawa nie stanowi inaczej, termin wydania określonych w  niej opinii wynosi 30  dni. 
Art. 11a. Do postępowań przed Komisją Na dzoru Finansowego, prowadzonych na p odstawie przepisów rozdziału 12  
części AA nie stosuje się przepisów  art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego.  
Art. 11b.38) 1. Doręczanie pism w  postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 12  części AA 
następuje na adres do doręczeń elektronicznych, o  którym mowa w  art. 2 pkt 1 ustaw y z dnia 18  listopada 2020  r. o dorę-
czeniach elektronicznych (Dz.  U. poz.  2320 oraz z 2021 r. poz. 72 , 802, 1135 , 1163  i 1598 ), zwany dalej „adresem do 
doręczeń elektronic znych”, banku wpisany do bazy adresów elektronicznych, o  której mowa w  art. 25 tej ustawy, zwa nej 
dalej „bazą adresów elektro nicznych”.  
2. W przypadku ustanowienia pełnomocnika pełnomocnictwo powinno określać adres do doręczeń elektronicznych 
pełnomocnika wpisany do bazy adresów elektronicznych. W  przypadku braku wskazania adresu do doręczeń elektronicznych  
w pełnomocnictwie doręczenie pisma na adres do doręczeń elektronicznych banku, który ustanowił pełnomocnika, wpisany  
do bazy adresów elektronicznych ma skutek prawny.  
3. W przypadku nieodebrania pisma doręczanego na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów 
elektronicznych doręczenie uważa się za dokonane po upływie 2  dni roboczych, licząc od dnia wystawienia dowodu wysł a-
nia, o którym mowa  w art. 40 ustawy z  dnia 18  listopada 2020  r. o doręczeniach elektronicznych.  
Rozdział 2 
Tworzenie i  organizacja banków, oddziałów i  przedstawicielstw banków oraz organizacja  
finansowych spółek holdingowych i  finansowych spółek holdingowych o  działalności  mieszanej39) 
Art. 12. Banki mogą być tworzone jako banki państwowe, banki spółdzielcze lub banki w  formie spółek akcyjnych.  
Art. 13. 1. Założycielami banku w  formie spółki akcyjnej mogą być osoby prawne i  osoby fizyczne, z  tym że zał o-
życieli nie może być m niej niż 3.  
2. Założycielami banku spółdzielczego mogą być tylko osoby fizyczne w  liczbie wymaganej dla założenia spółdzie l-
ni, określonej ustawą – Prawo spółdzielcze.  
3. Przepis  ust. 1 nie ma zastosowania do banku, którego założycielem jest Skarb Państwa, bank krajowy, instytucja 
kredytowa, bank zagraniczny, krajowy lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, krajowy lub zagraniczny zakład reasekuracji 
lub międzynarodowa instytucja finansowa.  
Art. 13a. Zarząd banku działa i  wykonuje swoje funkcje w  siedzibie określ onej w  statucie banku.  
Art. 13b. Komisja Nadzoru Finansowego gromadzi informacje publikowane przez banki zgodnie z  art. 435 ust. 2 
lit. c rozporządzenia  nr 575/2013  i wykorzystuje je do analizy porównawczej praktyk zapewniających różnorodność 
w składzie organów banku. Zgromadzone informacje oraz wyniki dokonanych analiz Komisja Nadzoru Finansowego 
przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.  
A. Banki państwowe  
Art. 14. 1. Bank państwowy może być utworzony przez Radę Ministrów w drodze rozporządzen ia. W tym samym  
trybie następuje likwidacja banku państwowego.  
1a. Utworzenie albo likwidacja banku państwowego wymaga zasięgnięcia opinii Komisji Nadzoru Finansowego,  
z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 147 ust. 1 pkt 2.  
2. Rozporządzenie Rady Ministrów o  utworzeniu banku państwowego określa nazwę, siedzibę, przedmiot i  zakres 
działania banku, jego fundusze statutowe, w  tym środki wydzielone z  majątku Skarbu Państwa, które stają się majątkiem 
banku.  
3. Bank państwowy nie podlega wpisowi do Krajo wego Rejestru Sądowego.  
                                                           
38) W brzmieniu ustalonym przez art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320  
oraz z 2021 r. poz. 1135), który wszedł w życie z dniem 5 października 2021 r.  
39) Tytuł oddziału  w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 2439  
 
Art. 14a. Bank państwowy nie jest przedsiębiorstwem państwowym, państwową jednostką organizacyjną ani je d-
nostką sektora finansów publicznych w  rozumieniu odrębnych przepisów.  
Art. 15. 1. Organami banku państwowego są rada nadzorcza i zarząd.  
2. Członkowie zarządów lub rad nadzorczych nie mogą zajmować się działalnością konkurencyjną. W  szczególności 
nie mogą być członkami zarządu lub rady nadzorczej innego banku, chyba że bank państwowy jest akcjonariuszem tego banku.  
Art. 16.  1. Rad ę nadzorczą powołuje się na okres 3 lat spośród osób posiadających odpowiednie kwalifikacje  z zakresu  
finansów. Przewodniczącego rady nadzorczej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.  
2. Członkowie rady nadzorczej są powoływani przez Prezesa Rady Minis trów spośród osób niebędących członkami  
zarządu tego banku. Odwołanie członków rady nadzorczej następuje w takim samym trybie, w jakim zostali powołani.  
Art. 17. 1. Prezesa zarządu banku państwowego powołuje i  odwołuje rada nadzorcza.  
2. Pozostałych członk ów zarządu banku powołuje i  odwołuje rada nadzorcza, na wniosek prezesa zarządu banku.  
3. Powołanie prezesa zarządu oraz jednego członka zarządu następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Przepisy  
art. 22b stosuje się odpowiednio.  
Art. 18. 1. Rada nad zorcza sprawuje nadzór nad działalnością banku państwowego, zatwierdza przedstawione przez 
Zarząd sprawozdanie finansowe oraz podział zysku i  sposób pokrycia strat, a  także przyjmuje sprawozdania z  działalności 
banku, udziela zarządowi banku zaleceń oraz m oże zawieszać w  czynnościach członków zarządu banku.  
2. Z zastrzeżeniem  ust. 1, zarząd banku rozpatruje sprawy dotyczące działalności banku oraz podejmuje w  tych 
sprawach uchwały, których wykonanie zapewnia prezes zarządu banku.  
3. Rada nadzorcza uchyla uc hwałę zarządu banku w  razie stwierdzenia jej niezgodności z  przepisami prawa lub statutem  
banku.  
4. Prezes zarządu banku państwowego reprezentuje bank, przewodniczy zarządowi banku oraz organizuje działa l-
ność banku.  
5. Szczegółowy zakres działania rady nad zorczej i  zarządu oraz osoby uprawnione do reprezentowania banku określa 
statut banku państwowego.  
Art. 19. Statut bankowi państwowemu nadaje, w  drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw aktywów pa ń-
stwowych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do s praw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Na d-
zoru Finansowego, mając na uwadze potrzebę sprawnej realizacji zadań przez bank państwowy.  
B. Banki spółdzielcze  
Art. 20. 1. Bankiem spółdzielczym jest bank w  rozumieniu  art. 2 pkt 1 ustawy  o funkcjonowaniu banków spółdzie l-
czych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających.  
2. Statut banku spółdzielczego pod rygorem nieważności powinien być sporządzony w  formie aktu notarialnego.  
Art. 20a. 1. Do banku spółdzielczego stosuje się odpowiednio przepisy  art. 22–22b i  art. 22d, z tym że w przypadku 
banku spółdzielczego zrzeszonego w  banku zrzeszającym:  
1) członkiem zarządu, o  którym mowa w  art. 22a ust. 4, jest prezes zarządu;  
2) przepisu  art. 22a ust. 6 pkt 1 nie stosuje się;  
3) przepis  art. 22b stosuje się wyłącznie do powołania prezesa zarządu.  
2. Na wniosek banku spółdzielczego zrzeszonego w  banku zrzeszającym Komisja Nadzoru Finansowego może wyrazić 
zgodę  na wyodrębnienie stanowiska członka zarządu, o  którym mowa w  art. 22a ust. 4. Przepis  art. 22b stosuje się odp o-
wiednio.  
C. Banki w  formie spółek akcyjnych oraz finansowe spółki holdingowe i  finansowe spółki holdingowe  
o działalności mieszanej40) 
Art. 21. Do utworzenia i  działalności banku w  formie spółki akcyjnej stosuje się przepisy Kodeksu s półek handl o-
wych, o  ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.  
Art. 22. 1. Funkcję organu nadzoru pełni w  banku rada nadzorcza składająca się co najmniej z  pięciu osób fizycznych.  
2. Członków rady nadzorczej banku powołuje i  odwołuje walne zgromadzenie, uwz ględniając ocenę spełniania w y-
mogów, o  których mowa w  art. 22aa.  
                                                           
40) Tytuł oddziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 2439  
 
3. Bank niezwłocznie po powołaniu rady nadzorczej i  dokonaniu zmiany jej składu przekazuje Komisji Nadzoru 
Finansowego informację o  składzie rady nadzorczej i  zmianie jej składu oraz wynikają cą z oceny, o  której mowa w  ust. 2, 
informację o  spełnieniu przez członków rady nadzorczej, których dotyczy informacja, wymogów określonych w  art. 22aa.  
Art. 22a. 1. Zarząd banku składa się co najmniej z  trzech osób fizycznych powoływanych i  odwoływanych p rzez radę  
nadzorczą, z  zastrzeżeniem  art. 22b. Rada nadzorcza, powołując lub odwołując członków zarządu banku, uwzględnia 
ocenę spełniania wymogów, o  których mowa w  art. 22aa.  
2. Rada nadzorcza niezwłocznie po powołaniu zarządu i  po dokonaniu zmiany jego składu przekazuje Komisji Na d-
zoru Finansowego informację o  składzie zarządu i  zmianie jego składu oraz wynikającą z  oceny, o  której mowa w  ust. 1, 
informację o  spełnieniu przez członków zarządu wymogów, o  których mowa w  art. 22aa. Rada nadzorcza informuje Komisję  
Nadzoru Finansowego także o  zatwierdzeniu i  zmianie wewnętrznego podziału kompetencji w  zarządzie banku.  
3. Prezes zarządu kieruje pracami zarządu. Prezesowi zarządu podlega komórka audytu wewnętrznego.  
4. W zarządzie banku wyodrębnia się stanowisk o członka zarządu nadzorującego lub stanowiska członków zarządu 
nadzorujących zarządzanie ryzykiem istotnym w  działalności banku.  
5. Zarząd banku ustala, a  rada nadzorcza zatwierdza wewnętrzny podział kompetencji w  zarządzie banku.  
6. W ramach wewnętrznego  podziału kompetencji w  zarządzie banku:  
1) nie mogą być łączone funkcje prezesa zarządu oraz członka zarządu, o  którym mowa w  ust. 4; 
2) prezesowi zarządu banku nie może być powierzony nadzór nad obszarem działalności banku stwarzającym ryzyko 
istotne w działalności banku;  
3) członkowi zarządu banku, o  którym mowa w  ust. 4, nie może być powierzony nadzór nad obszarem działalności 
banku stwarzającym ryzyko, którym zarządzanie nadzoruje;  
4) poza kompetencjami, o  których mowa w  ust. 3 i 4, należy przyporzą dkować kompetencje w  zakresie nadzoru nad:  
a) ryzykiem braku zgodności działalności banku z  przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i  standardami 
rynkowymi,  
b) obszarem rachunkowości i  sprawozdawczości finansowej, w  tym kontroli finansowej.  
Art. 22aa.  1.41) Członkowie zarządu i  rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i  finansowej spółki 
holdingowej o  działalności mieszanej powinni mieć wiedzę, umiejętności i  doświadczenie, odpowiednie do pełnionych 
przez nich funkcji i  powierzonych im obowiąz ków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków . 
Rękojmia, o  której mowa w  zdaniu pierwszym, odnosi się w  szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby  
oraz zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingo wej i  finansowej spółki holdingowej o działalności  
mieszanej w  sposób ostrożny i  stabilny.  
2.41) Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych jednocześnie przez członka zarządu lub rady 
nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej powinna 
być uzależniona od indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i  stopnia złożoności dział alności danego podmiotu.  
3.41) Członek zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki 
holdingowej o  działalnośc i mieszanej  może pełnić jednocześnie nie więcej niż:  
1) jedną funkcję członka zarządu i  dwie funkcje członka rady nadzorczej albo  
2) cztery funkcje członka rady nadzorczej.  
4.41) Za jedną funkcję, o  której mowa w  ust. 3, uznaje się:  
1) funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w  podmiotach należących do tej samej grupy;  
2) funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w:  
a) podmiotach objętych tym  samym instytucjonalnym systemem ochrony spełniającym warunki, o  których mowa 
w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr  575/2013, lub  
b) podmiotach, w  których bank, finansowa spółka holdingowa albo finansowa spółka holdingowa o działalności 
mieszanej posiada zna czny pakiet akcji, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia nr  575/2013 . 
                                                           
41) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 2439  
 
5.41) Przepisu ust.  3 nie stosuje się do funkcji pełnionych przez członka zar ządu lub rady nadzorczej banku, finan -
sowej  spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej w  podmiotach nieprowadzących 
działalności gospodarczej, jak również do reprezentantów Skarbu Państwa.  
6.41) Na wniosek rady nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego, biorąc pod uwagę w  szczególności zakres, skalę  
i złożoność działalności prowadzonej przez bank, finansową spółkę holdingową albo fi nansową spółkę holdingową 
o działalności mieszanej, może wyrazić zgodę na pełnienie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego,  
finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej jednej dodatkowej funkc ji 
członka rady nadzorczej ponad ograniczenia przewidziane w  ust. 3 i 4, jeżeli nie zagrozi to należytemu wykonywaniu 
przez członka zarządu lub rady nadzorczej powierzonych mu obowiązków. Komisja Nadzoru Finansowego  informuje 
Europejski Urząd Nadzoru Banko wego o  wydanych zgodach.  
7.41) Członkowie zarządu i  rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i  finansowej spółki holdingowej 
o działalności mieszanej są obowiązani pełnić swoje funkcje w  sposób uczciwy i  rzetelny oraz kierować się niezależnością 
osądu, aby zapewnić skuteczną ocenę i  weryfikację podejmowania i  wykonania decyzji związanych z  zarządzaniem ba n-
kiem, finansową spółką holdingową i  finansową sp ółką holdingową o  działalności mieszanej.  
8.41) Bank, finansowa spółka holdingowa i  finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej zapewniają środki  
niezbę dne do przygotowania członków zarządu i  rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i  środki niezbędne do ich 
szkolenia.  
9.41) Przy wyborze kandydatów na czło nków zarządu lub rady nadzorczej właściwy organ banku, finansowej spółki  
holdingowej i  finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej uwzględnia cechy i  kompetencje istotne z  punktu 
widzenia potrzeby zapewnienia prawidłowości realizacji zadań przez  zarząd lub radę nadzorczą.  
10.41) W celu zapewnienia ostrożnego i  stabilnego zarządzania bank, finansowa spółka holdingowa i  finansowa spó ł-
ka holdingowa o  działa lności mieszanej identyfikują kluczowe funkcje inne niż wymienione w  ust. 1, z którymi jest zwi ą-
zany zakres obowiązków, uprawnień i  odpowiedzialności umożliwiający wywieranie znaczącego wpływu na kierowanie 
bankiem, finansową spółką holdingową lub finansow ą spółką holdingową o  działalności mieszanej. Bank, finansowa 
spółka holdingowa i  finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej zapewniają, że osoby pełniące te funkcje 
spełniają wymagania, o  których mowa w  ust. 1. 
11.41) Bank, finansowa spółka holdingowa i  finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej żądają od kand y-
data na członka zarządu lub rady nadzorczej oraz od osoby ubiegającej się o  pełnienie  innej kluczowej funkcji w  banku, 
finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej przedłożenia:  
1) dokumentów lub oświadczeń dotyczących:  
a) zmiany imienia, nazwiska lub obywatelstwa,  
b) sytuacji materialnej i  stanu  majątku;  
2) informacji niezbędnych do oceny spełniania warunków, o  których mowa w  ust. 1, dotyczących:  
a) adresu zamieszkania lub pobytu,  
b) wykształcenia, zawodu, umiejętności i  doświadczenia zawodowego, w  tym dotychczasowego przebiegu pracy 
zawodowej, u kończonych szkoleń zawodowych, miejsca i  stanowiska pracy oraz funkcji pełnionych w  organach 
podmiotów sektora finansowego,  
c) karalności, postępowań karnych i  postępowań w  sprawach o  przestępstwa skarbowe prowadzonych przeciwko 
kandydatowi na członka zarz ądu lub rady nadzorczej lub osobie ubiegającej się o  pełnienie innej kluczowej 
funkcji,  
d) nałożonych sankcji administracyjnych,  
e) sankcji administracyjnych nałożonych na inne podmioty w  związku z  zakresem odpowiedzialności kandydata na 
członka zarządu lu b rady nadzorczej lub osoby ubiegającej się o  pełnienie innej kluczowej funkcji,  
f) postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na reputację kandydata na członka zarządu lub rady 
nadzorczej lub osoby ubiegającej się o  pełnienie innej kluczowej fun kcji, oraz postępowań administracyjnych , 
dyscyplinarnych lub egzekucyjnych, w  których występował lub występuje jako strona,  
g) znajomości języka polskiego oraz języków obcych,  
h) sposobu działania w  życiu, środowisku i  kontaktach zawodowych oraz sposobu za chowania się wobec osób p o-
krzywdzonych przez jego działania.  
12. Dane osobowe, o  których mowa w  ust. 11, przechowuje się nie dłużej niż przez okres 25  lat. 
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 2439  
 
Art. 22b. 1. Powołanie prezesa zarządu banku i  członka zarządu banku, o  którym mowa w  art. 22a ust. 4, a także 
powierzenie funkcji członka zarządu banku, o  którym mowa w  tym przepisie, powołanemu członkowi zarządu następuje 
za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z  wnioskiem o  wyrażenie zgody występuje rada nadzorcza.  
2. Rada nadzorcza banku, wraz z  wniosk iem, o  którym mowa w  ust. 1, przekazuje informacje i  oświadczenia osób 
wskazanych w  tym przepisie, odnoszące się do okresu ostatnich 5  lat, dotyczące:  
1) identyfikacji tych osób;  
2) wiedzy, umiejętności i  doświadczenia tych osób, a  w szczególności wykształ cenia, przebiegu pracy zawodowej i ukoń-
czonych  szkoleń zawodowych;  
3) funkcji pełnionych w  organach innych podmiotów;  
4) karalności tych osób, prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych i  postępowań w  sprawach o  przestępstwa 
skarbowe;  
5) sankcji adminis tracyjnych nałożonych na te osoby lub inne podmioty w  związku z  zakresem odpowiedzialności tych 
osób;  
6) postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na sytuację finansową tych osób, oraz postępowań admin i-
stracyjnych , dyscyplinarnych lub egzekucyjn ych, w  których te osoby występowały lub występują jako strona;  
7) znajomości języka polskiego;  
8) innych okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę spełniania przez te osoby wymogów określonych w  art. 22aa.  
2a.42) Komisja Nadzoru Finansowego, badając rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków przez osobę, której  
dotyczy wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, dokonuje weryfikacji informacji również w  centralnej bazie sankcji  admin i-
stracyjnych prowadzonej przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli osoba, której dotyczy 
wniosek o  wyrażenie zgody:  
1) nie spełnia wymogów określonych w  art. 22aa;  
2) była karana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe, z  wyłączeniem prz estępstw ściganych z  oskarżenia 
prywatnego;  
3) nie dopełniła obowiązku, o  którym mowa w  art. 138 ust. 4a – w przypadku osoby pełniącej funkcję członka zarządu 
banku;  
4) nie posiada udowodnionej znajomości języka polskiego.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego od stąpi, w  drodze decyzji wydanej na wniosek rady nadzorczej banku, od wymogu  
udowodnionej znajomości języka polskiego, o  którym mowa w  ust. 3 pkt  4, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru  
ostrożnościowego, biorąc w  szczególności pod uwagę poziom d opuszczalnego ryzyka lub zakres działalności banku.  
5. (uchylony)  
6. Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w  ust. 3, przepisu  ust. 1 nie stosuje się do powołania na kolejną kadencję 
osób wymienionych w  ust. 1 oraz do powołania w  skład pierwszego zarządu banku osób zatwierdzonych w  zezwoleniu na 
utworzenie tego banku.  
7. Decyzja, o  której mowa w  ust. 1, może określać termin, do którego powinno nastąpić powołanie lub powierzenie 
funkcji, o  którym mowa w  ust. 1. W  przypadku niedotrzymania tego terminu decyzja wygasa. Przepisu art.  162 § 3 Kodeksu  
postępowania administracyjnego nie stosuje się.  
Art. 22c. 1. Protokół z  walnego zgromadzenia sporządzany jest zgodnie z  art. 421 Kodeksu spółek handlowych oraz 
powinien zawier ać: 
1) treść wniosków zgłaszanych w  trakcie walnego zgromadzenia;  
2) imię i  nazwisko osoby zgłaszającej wniosek;  
3) imię i  nazwisko lub firmę osoby, w  imieniu której został zgłoszony wniosek;  
4) rozstrzygnięcie w  sprawie wniosku.  
2. Protokół, o  którym mowa  w ust. 1, powinien być przekazany Komisji Nadzoru Finansowego w  terminie 14  dni od 
dnia zakończenia walnego zgromadzenia.  
                                                           
42) Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 2439  
 
Art. 22ca.43) Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy członkowie zarządu i  rady nadzorczej spełniają 
wymogi określone w  art. 22aa. W  ocenie uwzględnia się w  szczególności przypadki uzasadnionego podejrzenia popełnienia  
przestępstwa, o  którym mowa w  art. 165a lub art.  299 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny (Dz.  U. z 2020  r. 
poz. 1444 i  1517  oraz z 2021 r. poz. 1023  i 2054), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, z  wykorzystaniem działalności 
banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej, uzasadnionego pode j-
rzenia usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnienia podwyższon ego ryzyka popełnienia tego przestępstwa.  
Art. 22d.44) 1. W  przypadku gdy członek rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki holdingowej lub fina n-
sowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej nie spełnia wymogów określonych w  art. 22aa, Komisj a Nadzoru Fina n-
sowego  może wystąpić do właściwego organu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej 
o działalności mieszanej z  wnioskiem o  jego odwołanie albo, w  drodze decyzji, odwołać członka rady nadzorczej lub zarządu  
danego  podmiotu.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego może zawiesić w  czynnościach członka rady nadzorczej lub zarządu banku, fina n-
sowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej, o  którym mowa w  ust. 1, do czasu 
podjęcia przez właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o  działalności 
mieszanej uchwały w  sprawie wniosku o  jego odwołanie.  
3. Rada nadzorcza może delegować członka rady nadzorczej, na okres nie dłuższy niż trzy miesiące, do czasowego 
wykonywania czynności członka zarządu, który został zawieszony lub odwołany.  
Art. 23. (uchylony)  
Art. 24. (uchylony)  
Art. 25. 1. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, nabyć albo objąć akcje lub prawa z  akcji banku kraj o-
wego  w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie odpowiednio 10%, 20%, jednej trzeciej, 50% ogólnej liczby 
głosów  na walnym zgromadzeniu lub udziału w  kapitale zakładowym, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję  
Nadzoru Finansowego o  zamiarze  ich nabycia albo objęcia. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, stać się 
podmiotem dominującym banku krajowego w  sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z  akcji banku 
krajowego w  liczbie zapewniającej większość ogólnej lic zby głosów na walnym zgromadzeniu, obowiązany jest każdorazowo  
zawiadomić o  tym zamiarze Komisję Nadzoru Finansowego.  
1a. Bank, którego akcje zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, przekazuje Komisji Nadzoru Fina n-
sowego informację o  akcjonariu szach posiadających akcje lub prawa z  akcji w  wysokości, o  której mowa w  ust. 1, zawi e-
rającą imiona i  nazwiska albo nazwy tych akcjonariuszy oraz liczbę akcji lub praw z  akcji, co najmniej raz na 12  miesięcy.  
2. Za pośrednio stającego się podmiotem dominuj ącym banku krajowego albo pośrednio nabywającego lub obejm u-
jącego  akcje lub prawa z  akcji banku krajowego uważa się podmiot dominujący w  stosunku do podmiotu, który bezpośrednio  
staje się podmiotem dominującym banku krajowego albo nabywa lub obejmuje akcje  lub prawa z  akcji banku krajowego 
bezpośrednio, jak również podmiot, który podejmuje działania powodujące, że stanie się on podmiotem dominującym 
w stosunku do podmiotu, który jest podmiotem dominującym banku krajowego albo posiada akcje lub prawa z  akcji  banku  
krajowego.  
3. W przypadku gdy podmiot, który zamierza:  
1) bezpośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z  akcji banku krajowego lub stać się podmiotem dominującym banku 
krajowego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko ten podmiot łączn ie z jego pierwotnym podmi o-
tem dominującym;  
2) pośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z  akcji banku krajowego lub stać się podmiotem dominującym banku 
krajowego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko jego pierwotny podmiot dominujący.  
4. Obowiązek zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, dotyczy także:  
1) zastawnika i  użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z  art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych są oni uprawnieni do wyk o-
nywania  prawa głosu z  akcji;  
2) podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walny m zgromadzeniu na poziomach określonych w  ust. 1 w wyniku zdarzeń  
innych niż objęcie lub nabycie akcji lub praw z  akcji banku krajowego, w  szczególności w  wyniku zmiany statutu 
lub w  następstwie wygaśnięcia uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do pra wa głosu, a  także nabycia akcji lub 
praw z  akcji banku krajowego w  liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie poziomów określonych w  ust. 1 
w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w  kapitale zakładowym w  wyniku dziedziczenia.  
                                                           
43) Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
44) Dodany przez art. 1 pk t 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 2439  
 
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, obowiązek złożenia zawiadomienia powstaje przed przystąpieniem do 
wykonywania prawa głosu z  akcji albo wykonywania uprawnień podmiotu dominującego wobec banku krajowego. Prz e-
pisy art. 25a–25n stosuje się odpowiednio.  
6. Do podmiotów, o  których mowa w  ust. 4, przepisy  ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
7. Przepisy  ust. 1–6 i 9 stosuje się odpowiednio w  przypadku, w  którym dw a lub więcej podmiotów działa w poro-
zumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu z akcji na poziomach określonych w  ust. 1 lub wykon y-
wanie uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.  
8. W przypadku działania w  porozumieniu, o  którym mowa w  ust. 7, zawiadomienie składają wszystkie strony por o-
zumienia łącznie.  
9. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy nabycie albo objęcie akcji banku krajowego dokonywane jest 
przez bank krajowy, instytucję kredytową, dom maklerski lub firmę inwestycyjną mającą siedzibę na terytorium innego 
państwa członkowskiego, w wykona niu umowy o gwarancję emisji, o której mowa w art. 14a ust. 5 ustawy z  dnia 29 lipca 
2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu 
oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 20 21 r. poz.  1983 i 2140 ), jeżeli:  
1) prawa z  akcji nie są wykonywane w  celu ingerencji w  zarządzanie bankiem krajowym oraz  
2) akcje banku krajowego zostaną zbyte w  ciągu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.  
Art. 25a. 1. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, przekazuje wraz z  zawiadomieniem 
informację o  posiadanych bezpośrednio lub pośrednio akcjach lub prawach z  akcji banku krajowego, o  którym mowa 
w art. 25 ust. 1, jak również o  podmiotach dominujących tego podmiotu i  zawartych przez ten podmiot  porozumieniach 
oraz o  pozostawaniu przez ten podmiot w  stanach faktycznych lub prawnych pozwalających innym podmiotom na wyk o-
nywanie praw z  akcji banku krajowego lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.  
2. Podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, wskazuje w  zawiadomieniu sposób realizacji zamiaru, którego dotyczy zawi a-
domienie oraz przedkłada dowody wskazujące na istnienie zamiaru objętego zawiadomieniem, w  szczególności stosowną 
umowę lub porozumienie, a  w przypadku gdy zamiar ma zostać zr ealizowany na rynku regulowanym – stosowne oświa d-
czenie w  tym zakresie.  
3. W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest:  
1) zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, spółką zarządzającą lub 
zarządzającym z  UE, którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członko w-
skiego, lub  
2) podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w  podobnym stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu 
reasekuracji, instytucji kredytowej , firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z  UE, którzy 
uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego  
– zawiadomienie zawiera odpowiednią informację w  tym zakresie, wskazującą w  szczególności nazwę  i siedzibę zakładu 
ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z  UE, 
o których mowa w  pkt 2; jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w  pkt 1 i 2, zawiadomienie zawiera stosowne  oświa d-
czenie  w tym zakresie.  
Art. 25b. 1. Podmiot, składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, przedstawi a wraz z zawiadomi e-
niem informacje dotyczące:  
1) identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie, osób zarządzających jego działalnośc ią oraz osób przewidzi a-
nych do objęcia funkcji członków zarządu banku krajowego – o ile podmiot składający zawiadomienie planuje 
zmiany w  tym zakresie;  
2) identyfikacji banku krajowego, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1; 
3) działalności zawodowej, gospodarcze j lub statutowej podmiotu składającego zawiadomienie i  osób, o  których mowa 
w pkt 1, a w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i  miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej 
przebiegu, a  także wykształcenia posiadanego przez podmiot składa jący zawiadomienie, będący osobą fizyczną, 
i osób, o  których mowa w  pkt 1; 
4) grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, a  w szczególności jej struktury, należących do niej po d-
miotów, prawnych i  faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych  i osobowych z  innymi podmiotami;  
5) sytuacji ekonomiczno -finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 2439  
 
6) skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych oraz zakończonych uk a-
raniem postępowań dyscyplinarnych, jak ró wnież innych zakończonych postępowań administracyjnych i  cywilnych, 
dotyczących podmiotu składającego zawiadomienie lub osób, o  których mowa w  pkt 1, mogących mieć wpływ na 
ocenę podmiotu składającego zawiadomienie w  świetle kryteriów określonych w  art. 25h ust. 2; 
7) toczących się postępowań karnych o  przestępstwo umyślne – z wyłączeniem przestępstw ściganych z  oskarżenia 
prywatnego – lub postępowań w  sprawie o  przestępstwo skarbowe, jak również innych toczących się postępowań 
administracyjnych, dyscyplina rnych i  cywilnych, mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego zawiad o-
mienie w  świetle kryteriów określonych w  art. 25h ust. 2, a prowadzonych przeciwko podmiotowi składającemu z a-
wiadomienie lub osobom, o  których mowa w  pkt 1, lub postępowań związan ych z  działalnością tego podmiotu lub 
tych osób;  
8) działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji w  liczbie zapewniającej osiągnięcie lub prz e-
kroczenie poziomów określonych w  art. 25 ust. 1 albo stania się podmiotem d ominującym banku  krajowego, 
a w szczególności docelowego udziału w  ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu banku krajowego, zwi ą-
zanych z  tym udziałem uprawnień, sposobu i  źródeł finansowania nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji, zawa r-
tych w  związku z  tymi dzi ałaniami umów oraz działania w  porozumieniu z  innymi podmiotami;  
9) zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w  odniesieniu do przyszłej działalności banku krajowego, w szcze-
gólności w  zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotyc zących organi zacji i zarządz a-
nia, z  uwzględnieniem zobowiązań, o  których mowa w  art. 25h ust. 3. 
2. Informacje w  zakresie kwalifikacji i  doświadczenia zawodowego, a  także informacje w  zakresie określonym w  ust. 1 
pkt 6 i 7, nie są wymagane w  odniesieniu do  podmiotu składającego zawiadomienie i  osób zarządzających jego działalnością , 
jeżeli podmiot składający zawiadomienie jest bankiem krajowym, instytucją kredytową, zakładem ubezpieczeń, zakładem 
reasekuracji, domem maklerskim, firmą inwestycyjną, spółką za rządzającą lub zarządzającym z  UE, którzy uzyskali zezwol e-
nie na wykonywanie działalności w  państwie członkowskim, o  ile oko liczność ta zostanie wykazana w zawiadomieniu.  
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia , dokumenty, które należy zał ą-
czyć do zawiadomienia w  celu przedstawienia informacji określonych w  ust. 1, mając na względzie zapewnienie proporcj o-
nalności  wymaganych informacji w  zależności od zamierzonego wpływu podmiotu składającego zawiadomienie na zar ządza-
nie bankiem krajowym.  
Art. 25c. 1. Zawiadomienie i  załączane dokumenty powinny być sporządzone w  języku polskim lub przetłumaczone 
na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub właściwego konsula Rzeczy -
pospolite j Polskiej.  
2. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej. 
Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi 
inaczej.  
Art. 25d. W uzasadnionych przypadkach, w  szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje sporządzania 
wymaganych dokumentów podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której sprawa dotyczy, może, w  miejsce tych 
dokumentów, złożyć stosowne oświadczenie, za wierające wymagane informacje.  
Art. 25e. 1. Podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, mający miejsce zamieszkania lub 
siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polski ej 
pełnomocnika do doręczeń w  toku postępowania w  przedmiocie zawiadomienia.  
2. W razie niedopełnienia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, pisma w  toku postępowania pozostawia się w  aktach 
sprawy ze skutkiem doręczenia, z  wyłączeniem decyzji kończącej postę powanie w  przedmiocie zawiadomienia. O  skutku, 
o którym mowa w  zdaniu poprzedzającym, Komisja Nadzoru Finansowego informuje pisemnie podmiot składający zawi a-
domienie . 
Art. 25f. W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, jest podmiotem, 
o którym mowa w  art. 25a ust. 3 pkt 1 lub 2, Komisja Nadzoru Finansowego występuje na piśmie do właściwych władz 
nadzorczych o  przekazanie informacji w  zakresie określonym w  art. 25h ust. 2, w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, 
o której mowa w  art. 25h ust. 1 pkt 3. 
Art. 25g. 1. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu zawiadom ienia, nie później jednak niż w ter-
minie  2 dni roboczych, potwierdza w  formie pisemnej jego otrzymanie.  
2. W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały załączone do niego wymagane informacje  
lub dokumenty, Komisja Nadzoru Finansowego wzywa podmiot składający zawiadomienie do uzupełnienia tych braków 
w wyznaczonym terminie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 2439  
 
3. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów stanowiących uzupełnienie  
zawiadomienia, nie później jednak niż w  terminie 2  dni roboczych, potwierdza w  formie pisemnej ich otrzymanie.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego, wraz z  potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia i  wszystkich wymaganych 
informacji i  dokumentów, informuje podmiot składający zawiadomienie o  dacie upływu terminu na doręczenie decyzji 
w przedmiocie sprzeciwu, o  której mowa w  art. 25h ust. 1. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 50. dnia roboczego terminu na d oręczenie decyzji w przedmi o-
cie sprzeciwu, pisemnie wezwać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych niezbędnych informacji 
lub dokumentów w  terminie 20  dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, a  w przypadku gdy:  
1)45) miejsce zamieszkania  lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się w  państwie trzecim lub nadzór 
nad nim sprawują władze nadzorcze państwa trzeciego lub  
2) podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym nadzorowi ubezp ieczeniowemu, nadzorowi 
nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze nadzorcze państwa członko w-
skiego  
– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20  i nie dłuższym niż 30  dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, 
wskazując zakr es żądanych informacji lub dokumentów.  
5a.46) W przypadku gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa spółka holdingowa lub finansowa 
spółka holdingowa o  działalności mieszanej, która jest stroną toczącego się postępowania w przedmiocie wydania d ecyzji, 
o której mowa w  art. 48q ust.  3, albo gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa spółka holdingowa 
z państwa członkowskiego lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, która jest  
stroną toczącego s ię postępowania w  przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej z  państwa 
członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego przez właściwe 
władze nadzorcze innego państwa, następuje za wieszenie biegu terminu na doręczenie decyzji w  przedmiocie sprzeciwu 
na okres od dnia złożenia wniosku, o  którym mowa w  art. 48q ust.  4, do dnia, w  którym decyzja, o  której mowa w  art. 48q 
ust. 3, stała się prawomocna, albo na czas trwania postępowania w  przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej 
spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej z  państwa 
członkowskiego przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, jednak nie krócej niż na okres  21 dni roboczych.  
6. W przypadku wezwania, o  którym mowa w  ust. 5, następuje zawieszenie biegu terminu na doręczenie decyzji 
w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak 
niż do upływu t erminu na przekazanie informacji lub dokumentów.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego w  formie pisemnej potwierdza otrzymanie informacji lub dokumentów, o  których 
mowa w  ust. 5, w terminie nie dłuższym niż 2  dni robocze od dnia ich otrzymania.  
8. W przypadku kol ejnych wezwań Komisji Nadzoru Finansowego do przekazania dodatkowych informacji lub 
dokumentów nie stosuje się terminów przekazania informacji lub dokumentów, o  których mowa w  ust. 5. Wezwania te nie 
powodują zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji  w przedmiocie sprzeciwu.  
Art. 25h. 1. Komisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w  drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub 
praw z  akcji lub co do stania się podmiotem dominującym banku krajowego, jeżeli:  
1) podmiot składający zawiadomienie  nie uzupełnił w  wyznaczonym terminie braków w  zawiadomieniu lub załącz a-
nych do zawiadomienia dokumentów i  informacji;  
2) podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w  terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych 
przez Komisję Nadzoru Finanso wego;  
3) uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankiem krajowym, z  uwagi na możliwy wpływ 
podmiotu składającego zawiadomienie na bank krajowy lub z  uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu skład a-
jącego zawiadomienie.  
2. W rama ch oceny istnienia przesłanki, o  której mowa w  ust. 1 pkt  3, Komisja Nadzoru Finansowego bada, czy po d-
miot składający zawiadomienie wykazał, że:  
1) daje rękojmię wykonywania swoich praw i  obowiązków w  sposób należycie zabezpieczający interesy klientów ban ku 
krajowego oraz zapewniający bezpieczeństwo środków gromadzonych w  banku krajowym;  
2) osoby przewidziane do objęcia w  banku stanowisk członków rady nadzorczej i  zarządu spełniają wymogi określone 
w art. 22aa;  
                                                           
45) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
46) Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 2439  
 
3) jest w  dobrej kondycji finansowej, w  szcze gólności w  odniesieniu do aktualnego zakresu prowadzonej działalności, 
jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na przyszłą sytuację finansową podmiotu składającego zawi a-
domienie i  przyszłą sytuację finansową banku krajowego;  
4) zapewni przestrz eganie przez bank krajowy wymogów ostrożnościowych wynikających z  przepisów prawa, w  tym 
wymogów w  zakresie funduszy własnych, norm płynności, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, a w szcze-
gólności to, że struktura grupy, której bank stanie się częś cią, będzie umożliwiać sprawowanie efektywnego nadzoru 
oraz skuteczną wymianę informacji pomiędzy właściwymi władzami nadzorczymi i  ustalenie zakresów właściwości 
tych władz;  
5) środki finansowe związane z  nabyciem albo objęciem akcji lub praw z  akcji lub podjęciem innych działań zmierzających  
do stania się podmiotem dominującym, powodujących, że bank krajowy stanie się podmiotem zależnym, nie poch o-
dzą z  nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz nie mają związku z  finansowaniem terroryzmu ani w  związku 
z zamierzonym nabyciem albo objęciem akcji lub praw z  akcji lub podjęciem innych działań zmierzających do stania 
się podmiotem dominującym nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa, a  także wystąpienia innych 
działań, związanych z  wprowadzaniem  do obrotu śro dków finansowych pochodzących z nielegalnych lub nieuja w-
nionych źródeł lub finansowaniem terroryzmu.  
3. Dokonując oceny, o  której mowa w  ust. 1 pkt  3, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w  szczególności złożone  
w związku z  postępowaniem zo bowiązania podmiotu dotyczące banku krajowego lub ostrożnego i  stabilnego nim zarz ą-
dzania.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  terminie określonym w  art. 25i ust.  1, wydać decyzję o  stwierdzeniu braku  
podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, ż e nie zachodzą okoliczności wskazane w  ust. 1. 
5. Wydając decyzję, o  której mowa w  ust. 4, Komisja Nadzoru Finansowego może ustalić termin nabycia albo objęcia  
akcji lub praw z  akcji albo uzyskania uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.  
6. Termin, o  którym mowa w  ust. 5, może być wydłużony z  urzędu lub na wniosek podmiotu składającego zawiad o-
mienie.  
Art. 25i. 1. Komisja Nadzoru Finansowego doręcza decyzję w  przedmiocie sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 25h 
ust. 1, w terminie 60  dni roboczyc h od dnia otrzymania zawiadomienia i  wszystkich wymaganych infor macji i dokume n-
tów, nie później niż w  terminie 2  dni roboczych od dnia jej wydania.  
2.47) Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie w  przedmiocie sprzeciwu uważa się za  
zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w  placówce pocztowej operatora pocztowego w  rozumieniu 
ustawy z  dnia 23  listopada 2012  r. – Prawo pocztowe (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1041 i  2320 ) albo wysłana na adres do dor ę-
czeń elektronicznych.  
Art. 25j. Podmiot składający zawiadomienie może zrealizować zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli Komisja Na d-
zoru Finansowego nie doręczy decyzji w  przedmiocie sprzeciwu w  terminie 60  dni roboczych, o  którym mowa w  art. 25i 
ust. 1, albo jeżeli przed upływem t ego terminu Komisja Nadzoru Finansowego wyda decyzję o  stwierdzeniu braku po d-
staw do zgłoszenia sprzeciwu.  
Art. 25k. W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji w  przedmiocie sprzeciwu termin, o  którym 
mowa w  art. 25i ust. 1, biegnie od dnia, w  którym Komisji Nadzoru Finansowego doręczono prawomocny wyrok sądu 
administracyjnego.  
Art. 25l. 1. W  przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z  akcji:  
1) z naruszeniem przepisu  art. 25 ust. 1 albo 
2) pomimo zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansoweg o sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 25h ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do zgłoszenia sprzeciwu, o  którym mowa 
w art. 25h ust. 1, albo  
4) po wyznaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego terminie na nabycie al bo objęcie akcji lub praw z  akcji, 
o którym mowa w  art. 25h ust. 5 
– z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z  zastrzeżeniem  art. 25m.  
                                                           
47) W brzmieniu ustalonym przez art. 85 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 38. 
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 2439  
 
2. W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego:  
1) z naruszeniem przepisu  art. 25 ust. 1 albo 
2) w przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 25h ust. 1, albo  
3) przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do zgłoszenia sprzeciwu, o  którym mowa 
w art. 25h ust. 1, albo  
4) uzyskanych po upływie terminu, o  którym mowa w  art. 25h ust. 5 
– członkowie zarządu banku krajowego powołani przez podmiot dominujący lub będący członkami zarządu, prokurentami 
lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w  podmiocie dominującym nie mogą ucz estniczyć w  czynnościach z  zakresu 
reprezentacji banku krajowego; w  przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarządu zostali powołani przez 
podmiot dominujący, powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień podm iotu 
dominującego banku krajowego, z  zastrzeżeniem  art. 25m.  
3. Uchwały walnego zgromadzenia banku krajowego podjęte z  naruszeniem przepisu  ust. 1 są nieważne, chyba że 
spełniają wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważ nych. W  przypadkach, 
o których mowa w  ust. 1, prawo wytoczenia powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia prz y-
sługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis art.  425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.  
4. Czynnoś ci z zakresu reprezentacji banku krajowego podejmowane z  udziałem członków zarządu z  naruszeniem 
przepisu  ust. 2 są nieważne. Przepis  art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.  
5. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2, Komisja Nadzoru Finan sowego może, w  drodze decyzji, nakazać 
zbycie akcji banku krajowego w  wyznaczonym terminie.  
6.48) Jeżeli akcje zostaną nabyte lub objęte z  naruszeniem przepisu  ust. 1 albo nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym 
mowa w  ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego moż e nałożyć na akcjonariusza banku krajowego będącego osobą fizyczną 
karę pieniężną  do wysokości 21  312 000 zł, a na akcjonariusza będącego osobą prawną karę pieniężną do wysokości 10% 
przychodu wykazanego w  ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a  w przypadku braku takiego sprawozdania – 
karę finansową w  wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno -finan -
sowej  akcjonariusza. W  przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez akcjonarius za albo straty, 
której akcjonariusz uniknął w  wyniku naruszenia, karę pieniężną można ustalić w  wysokości do dwukrotności korzyści 
albo straty. Komisja Nadzoru Finansowego może także ustanowić w  banku krajowym zarząd komisaryczny albo uchylić 
zezwolenie na  utworzenie banku i  podjąć decyzję o  likwidacji banku. Przepisy art.  145, art.  147 ust.  3 i art. 153–156 stosuje się  
odpowiednio.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 6, uwzględnia w szczegó l-
ności  zakres i  wagę naruszenia, uprzednie naruszenia przepisów ustawy przez akcjonariusza oraz jego sytuację finansową.  
8. W przypadku gdy akcjonariusz jest podmiotem zależnym, za przychód, o  którym mowa w  ust. 6, przyjmuje się 
przychód za poprzedni rok obrotow y wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego podmiotu dominującego  
na najwyższym poziomie konsolidacji.  
Art. 25m.  W przypadku gdy wymagają tego interesy klientów banku krajowego, a  wnioskodawca wykaże, że nie z a-
chodzi przesłanka, o  której mowa  w art. 25h ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego może, w  szczególnie uzasadni o-
nych przypadkach, w  drodze decyzji, wydanej na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego banku krajowego, 
uchylić zakazy, o  których mowa w  art. 25l ust. 1 lub 2. Do wn iosku wnioskodawca dołącza informacje, o  których mowa 
w art. 25b ust. 1. 
Art. 25n. 1. Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankiem krajowym, z  uwagi na 
ocenę sytuacji finansowej podmiotu, w  tym założyciela banku krajowego , który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo  
wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w  art. 25 ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub 
pośrednio podmiotem dominującym banku krajowego, lub z  uwagi na możliwy wpływ tego podmi otu n a bank, a  w szcze-
gólności w  przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowiązań, o  których mowa w  art. 25h ust. 3, lub 
zobowiązań, o  których mowa w  art. 30 ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, zakazać wyk o-
nywania prawa g łosu z  akcji banku krajowego posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania uprawnień podmiotu 
dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu, 
przepisy  art. 25h ust. 2 i 3 oraz art.  30 ust. 1b stosuje się odpowiednio.  
2. Uchwała walnego zgromadzenia banku krajowego jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano prawo 
głosu z  akcji, w  stosunku do których Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję, o  której mowa w  ust. 1, chyba że 
uchwała spe łnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytocz e-
nia powództwa o  stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis  art. 425 
Kodeksu spółek handlowych stosuje się od powiednio.  
                                                           
48) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 2439  
 
3. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego wydała na podstawie  ust. 1 decyzję w  przedmiocie zakazu wykonywania 
uprawnień podmiotu dominującego, przepisy  art. 25l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.  
4. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, 
nakazać zbycie akcji w  wyznaczonym terminie.  
5. Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w  terminie, o  którym mowa w  ust. 4, przepisy art.  25l ust.  6 i 7 stosuje się odpowiednio.  
5a. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, lub założyciel banku krajowego nabył lub objął akcje lub prawa 
z akcji, o  których mowa w  art. 25 ust. 1, i nie dochowuje zobowiązania, o  którym mow a w art. 25h ust.  3 lub art.  30 ust. 1b, 
Komisja Nadzoru Fina nsowego może, w  drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot lub założyciela banku krajowego karę 
pieniężną do wysokości odpowiadającej wartości tych akcji lub praw z  akcji. Wartość akcji lub praw z  akcji ustalana jest 
na dzień ich nabycia albo objęcia według wa rtości godziwej, o  której mowa w  ustawie z  dnia 29  września 1994  r. o rachu n-
kowości . 
5b. Decyzja, o  której mowa w  ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.  
5c. Komisja Nadzoru Finansowego może określić w  decyzji, o  której mowa w  ust. 5a, że kara pieniężna jest płatna 
w miesięcznych ratach.  
5d. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  art. 25 ust. 1, lub założyciel banku krajowego wypełni zobowiązanie, o  którym 
mowa w  art. 25h ust.  3 lub art.  30 ust. 1b, przed upływem terminu wskazanego w  decyzji, o  której mowa w  ust. 5a, Komisja  
Nadzoru Finansowego wydaje decyzję o  umorzeniu kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 5a: 
1) w całości albo  
2) w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku określonym w  ust. 5c. 
6. Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominu jącego Komisja Nadzoru Finansowego uchyla decyzję wydaną na 
podstawie  ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej decyzji.  
7. Przepisy  ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w  przypadku, o  którym mowa w  art. 25 ust. 7, do podmiotów będących 
stronami porozumienia, o  którym mowa w  tym przepisie.  
Art. 25na.  W przypadku zaleg łej kary pieni ężnej, o  której mowa w  art. 25n ust.  5 lub 5a, Komisja Nadzoru Fina n-
sowego  może nakaza ć bankowi, kt órego akcjonariuszem jest podmiot, na kt óry zosta ła nałożona kara , przekazanie na poczet  
zaleg łej kary wraz z  odsetkami wszelkich p łatności dokonywanych przez bank na rzecz tego akcjo nariusza,  w kwocie 
odpowiadaj ącej tej karze wraz z  odsetkami . 
Art. 25o. Podmiot, który bezpośrednio lub pośrednio nabył albo objął akcje lub prawa z  akcji banku krajowego, jeżeli  
stanowią one wraz z  akcjami nabytymi albo objętymi wcześniej pakiet zapewniający osiągnięcie lub przekroczenie progu 
5%, 10%, 20%, 25%, jednej trzeciej, 50%, 66% i  75% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, albo stał się po d-
miotem dominującym banku krajowego, jest każdorazowo obowiązany niezwłocznie powiadomić o  tym ten bank. Bank 
zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o  przypadku, o  którym mowa w  zdaniu pierwszym, niezwłocznie po uzysk a-
niu takiej informacji.  W przypadku gdy statut banku krajowego przewiduje uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji co do 
prawa głosu, powiadomienie powinno również dotyczyć udziału w  kapitale zakładowym w  wysokości odpowiadającej 
wielkościom określonym w  zdaniu pierwszym i  odpowi adającej mu liczbie głosów bez przywilejów i  ograniczeń. Przepisy  
art. 25 ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 25p. 1. Podmiot, który zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć pakiet akcji banku krajowego:  
1) uprawniający do wykonywania ponad 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu,  
2) w wyniku zbycia którego pozostały w  jego posiadaniu pakiet akcji będzie uprawniał do wykonywania mniej niż 
10%, 20%, jednej trzeciej i  50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu  
– jest obowiązany powiadomić o  swoim zamiarze Komisję Nadzoru Finansowego.  W przypadku gdy statut banku kraj o-
wego przewiduje uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji co do prawa głosu, powiadomienie powinno również dotyczyć 
udziału w  kapitale zakładowym w  wysokości odpowiadającej wielkoś ciom określonym w  zdaniu pierwszym i odpowiad a-
jącej mu liczbie głosów bez przywilejów i  ograniczeń. Podmiot, który stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem 
dominującym banku krajowego w  sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z  akcji  banku krajowego 
w liczbie zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany każdorazowo z a-
wiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o  zamiarze podjęcia działań zmierzających do utraty statusu podmiotu domin u-
jącego. Przepisy  art. 25 ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 2439  
 
2. Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o  każdym przypadku zbycia akcji lub utraty statusu podmiotu 
dominującego, o  których mowa w  ust. 1, niezwłocznie po uzyskaniu takich informacji.  
3. W przypadku naruszen ia obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1, przepisy  art. 25l ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.  
Art. 25r. Obowiązki, o  których mowa w  art. 25o i  art. 25p ust. 1, stosuje się odpowiednio w  przypadku nabycia 
i zbycia obligacji zamiennych na akcje banku krajowego , kwitów depozytowych, jak również innych papierów wartoś -
ciowych, z  których wynika prawo lub obowiązek nabycia akcji banku krajowego.  
Art. 25s. Przepisy  art. 25–25r stosuje się odpowiednio do banków spółdzielczych będących spółdzielniami osób 
prawnych, kt órych statut przewiduje, inną niż określona w  art. 36 § 3 zdanie pierwsze ustawy – Prawo spółdzielcze, zasadę  
ustalania liczby głosów przysługujących członkom.  
Art. 26. (uchylony)  
Art. 26a. (uchylony)  
Art. 26b. (uchylony)  
Art. 26c. (uchylony)  
Art. 27. 1. Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie akcji przez 
podmiot dominujący.  
2. Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej 
i warunkach wprowad zania instrumentów finansowych do zorgan izowanego systemu obrotu oraz o  spółkach publicznych.  
Art. 28. 1. Akcje banków, z  wyłączeniem akcji zdematerializowanych zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 29  lipca 
2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, są akc jami imiennymi. W  okresie roku, licząc od daty wpisania banku do rejestru  
przedsiębiorców, zbycie akcji imiennych przez akcjonariuszy wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.  
2. W razie wykluczenia lub wycofania akcji banku z obrotu na rynku regulo wanym zgodnie z przepisami usta wy 
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicz nej 
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego syste mu obrotu oraz o  spółkach pu bliczn ych, 
akcje na okaziciela podlegają zamianie na akcje imienne.  
3. Do akcji banku krajowego objętych przez założyciela w  przypadku, o  którym mowa w  art. 42a, nie stosuje się 
przepisów  art. 336 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.  
Art. 29. (uchylony)  
D. Postępo wanie przy tworzeniu banków  
Art. 30. 1. Utworzenie banku może nastąpić, jeżeli:  
1) zostało zapewnione wyposażenie banku w:  
a) fundusze własne, których wielkość powinna być dostosowana do rodzaju czynności bankowych przewidzianych 
do wykonywania i  rozmiaru zamierzonej działalności,  
b) pomieszczenia posiadające odpowiednie urządzenia techniczne, należycie zabezpieczające przechowywane 
w banku wartości, z  uwzględnieniem zakresu i  rodzaju prowadzonej działalności bankowej;  
2) założyciele dają rękojmię ostrożneg o i stabilnego zarządzania bankiem, osoby przewidziane do objęcia w  banku 
stanowisk członków rady nadzorczej oraz zarządu spełniają wymogi określone w  art. 22aa, a  członkowie zarządu, 
o których mowa w  art. 22a ust. 3 i 4, posiadają udowodnioną znajomość ję zyka polskiego;  
3) (uchylony)  
4) przedstawiony przez założycieli plan działalności banku na okres co najmniej trzyletni wskazuje, że działalność ta 
będzie bezpieczna dla środków pieniężnych gromadzonych w  banku.  
1a. Komisja Nadzoru Finansowego odstąpi, w  drodze decyzji wydanej na wniosek założycieli, od wymogu udowo d-
nionej znajomości języka polskiego, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru 
ostrożnościowego, biorąc w  szczególności pod uwagę poziom dopuszczalnego ryzyka  lub zakres działalności banku.  
1b. Dokonując w  postępowaniu w  sprawie zezwolenia na utworzenie banku oceny spełniania przez założycieli w y-
mogu w  zakresie rękojmi, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego w  szczególności uwzględnia 
kryteria określone w  art. 25h ust. 2 oraz złożone w  związku z  postępowaniem zobowiązania założycieli dotyczące tworz o-
nego banku lub ostrożnego i  stabilnego nim zarządzania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 2439  
 
2. Część kapitału założycielskiego może być wniesiona w  formie wkładów niepieniężny ch w  postaci wyposażenia 
i nieruchomości, jeśli będą one bezpośrednio przydatne w  prowadzeniu działalności bankowej, z  tym że kapitał założ y-
cielski wnoszony w  formie pieniężnej nie może być niższy od kwoty określonej w  art. 32 ust. 1, a wartość wnoszonych 
wkładów niepieniężnych nie może przekraczać 15% kapitału założycielskiego.  
3. (uchylony)  
4. Komisja Nadzoru Finansowego może w  szczególnie uzasadnionych przypadkach wyrazić zgodę na przekroczenie 
limitu, o  którym mowa w  ust. 2. 
5. Kapitał założycielski ban ku nie może pochodzić z  pożyczki lub kredytu, lub źródeł nieudokumentowanych.  
Art. 30a. Bank w  formie spółki akcyjnej i  bank spółdzielczy mogą być utworzone po uzyskaniu zezwolenia Komisji 
Nadzoru Finansowego.  
Art. 31. 1. Wniosek do Komisji Nadzoru Finansowego o  wydanie zezwolenia na utworzenie banku powinien zawierać:  
1) określenie nazwy i  siedziby banku;  
2) określenie czynności bankowych, do których wykonywania bank ma być upoważniony, oraz dane o  przedmiocie 
i zakresie zamierzonej działalności, w  tym określenie czynności, o  których mowa w  art. 69 ust.  2 pkt 1–7 ustawy z  dnia 
29 lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamie rza wykonywać zgodnie z  art. 70 ust. 2 tej 
ustawy;  
3) dane dotyczące:  
a) założycieli i  osób przewidzianych  do objęcia w  banku stanowisk członków zarządu oraz rady nadzorczej,  
b) kapitału założycielskiego.  
2. Do wniosku załącza się:  
1) projekt statutu banku;  
2) program działalności i  plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni;  
3) dokumenty dotyczące za łożycieli i  ich sytuacji finansowej, w  tym oświadczenia składane przez nich w  tym zakresie;  
3a) (uchylony)  
3b)49) schemat struktury organizacyjnej grupy, do której należy bank, w  tym wsk azanie jednostek dominujących w rozumi e-
niu art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporz ądzenia nr  575/2013, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holding o-
wych o działalności mieszanej, finansowych spółek holdingowych z  państwa członkowskiego i  finansowych spółek 
holdingowych o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego;  
4) opinię właściwych władz nadzorczych kraju siedziby wnioskodawcy, jeżeli założycielem jest bank zagraniczny.  
3. Projekt statutu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, powinien określać w  szczególności:  
1) firmę, która powinna zawierać wyodrębniony wyraz „bank ” i odróżniać się od nazw innych banków oraz wskazywać,  
czy jest to bank państwowy, bank w  formie spółki akcyjnej czy bank spółdzielczy;  
2) siedzibę, przedmiot działania i  zakres działalności banku z  uwzględnieniem czynności, o  których mowa w  art. 69 
ust. 2 pkt 1–7 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać 
zgodnie z  art. 70 ust. 2 tej ustawy;  
3) organy i  ich kompetencje, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji członków zarządu, o  których mowa w  art. 22b 
ust. 1, oraz zasady podejmowania decyzji, podstawową strukturę organizacyjną banku, zasady składania oświadczeń 
w zakresie praw i  obowiązków majątkowych, tryb wydawania regulacji wewnętrznych oraz tryb podejmowania decyzji  
o zaciągnięciu zobowiązań lub rozporządzeniu aktywami, których łączna wartość w  stosunku do jednego podmiotu 
przekracza 5% funduszy własnych;  
4) zasady funkcjonowania systemu zarządzania, w  tym systemu kontroli wewnętrznej;  
5) fundusze własne oraz zasady gospodarki finansowej.  
                                                           
49) Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 2439  
 
4. Jeżeli z  wnioskiem o  wydanie zezwolenia na utworzenie banku występuje więcej niż 10  założycieli, są oni obowiązani  
ustanowić 1 –3 pełnomocników, którzy będą ich reprezentować wobec Komisji Nadzoru Finansowego w okresie poprzedza -
jącym  wydanie zezwolenia na utworzenie banku. Pełnomocnictwo powinno być sporządzone w  formie  aktu notarialnego.  
Art. 31a. Oświadczenia, o  których mowa w  art. 22b ust. 2 i art. 31 ust. 2 pkt 3, są składane pod rygorem odpowi e-
dzialności karnej. Składający oświadczenie jest obowiąza ny do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia ”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu 
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.  
Art. 31b. Minister właściwy  do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowy zakres informacji, o  których mowa w  art. 22a ust. 2, 
2) dokumenty, które należy załączyć do wniosku, o  którym mowa w  art. 22b ust. 1, w celu przedstawienia informacji 
określonych w  art. 22b ust. 2, 
3) wykaz dokumentów, o  których mowa w  art. 31 ust. 2 pkt 3 
– kierując się potrzebą zapewnienia Komisji Nadzoru Finansowego dostępu do danych niezbędnych do prawidłowego 
sprawowania nadzoru, w  tym oceny spełniania wymogów usta wowych przez założycieli i  członków organów banku, a  także  
badania sytuacji finansowej założycieli.  
Art. 32. 1. Wnoszony przez założycieli banku kapitał założycielski, z  zastrzeżeniem  ust. 2, nie może być niższy od 
równowartości w  złotych 5  000 000 euro pr zeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, 
obowiązującego w  dniu wydania zezwolenia na utworzenie banku.  
2. W przypadku banków spółdzielczych, których założyciele wyrazili zamiar zawarcia umowy zrzeszenia, na po d-
stawie ustawy  o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających, kapitał założycielski 
nie może być niższy od równowartości w  złotych 1  000 000 euro przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez  
Narodowy Bank Polski, obowiązują cego w  dniu wydania zezwolenia na utworzenie banku.  
3. Kapitał założycielski banku wnoszony w  formie pieniężnej musi być wpłacony przez założycieli w  walucie po l-
skiej na rachunek bankowy w  banku krajowym, otwarty w  celu dokonania wpłat na kapitał założycie lski banku.  
4. Pokrycie pełnej kwoty kapitału założycielskiego banku w  formie spółki akcyjnej oraz banku spółdzielczego p o-
winno być dokonane przed wpisaniem banku do właściwego rejestru.  
5. Wpłata kapitału założycielskiego banku państwowego, jak również wy dzielenie z  majątku Skarbu Państwa innych 
środków na pokrycie kapitału założycielskiego powinno nastąpić przed złożeniem przez bank państwowy do Komisji 
Nadzoru Finansowego wniosku o  zezwolenie na rozpoczęcie działalności.  
Art. 33. 1. Komisja Nadzoru Finan sowego:  
1) wzywa założycieli do uzupełnienia wniosku, jeżeli nie odpowiada on wymaganiom określonym w  art. 31, oraz może 
zażądać uzupełniających danych lub dokumentów dotyczących w  szczególności założycieli i  osób przewidzianych 
do objęcia w  banku stanowis k członków zarządu, w  tym informacji o  ich sytuacji majątkowej i  rodzinnej, jeżeli 
informacje te są niezbędne do podjęcia decyzji o  wydaniu zezwolenia na utworzenie banku;  
2) w terminie nieprzekraczającym 3  miesięcy od daty otrzymania wniosku lub jego uzup ełnienia – wydaje decyzję 
w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego w  uzasadnionych przypadkach może przedłużyć do 6  miesięcy termin wydania 
decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, informując o  tym założycieli przed upływe m terminu 3  miesięcy od daty otrzymania 
wniosku lub jego uzupełnienia.  
Art. 34. 1. W  zezwoleniu na utworzenie banku Komisja Nadzoru Finansowego określa: firmę banku, jego siedzibę, 
nazwy (nazwiska) założycieli i  obejmowane przez nich akcje, wysokość kapitału założycielskiego, działalność, do wyk o-
nywania której bank jest upoważniony, oraz warunki, po spełnieniu których Komisja Nadzoru Finansowego zezwoli na 
rozpoczęcie przez bank działalności, a  także zatwierdza projekt statutu banku oraz skład pierwsz ego zarządu banku.  
2. Zmiana statutu banku wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.  
2a. Zezwolenie na zmianę statutu może określać termin, do którego powinna być podjęta uchwała. W  przypadku nie-
podjęcia uchwały we wskazanym terminie decyzja wygasa. P rzepisu art.  162 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego  
nie stosuje się.  
3. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zmianę statutu banku przepisy art.  33 oraz art.  36 ust. 2a stosuje się odp o-
wiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 2439  
 
Art. 35. Komisja Nadzoru Finansowego może być uczestnikie m w postępowaniu rejestrowym dotyczącym banku.  
Art. 36. 1. Bank może rozpocząć działalność po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.  
2. Z wnioskiem o  wydanie zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności występuje zarząd banku.  
2a. Do wniosk u załącza się:  
1) dokumenty, o  których mowa w  art. 6 lit. c, f, h oraz i  rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1943 z  dnia 
14 lipca 2016  r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2014/65/UE w  odniesieniu do regul a-
cyjnych standard ów technicznych dotyczących informacji i  wymogów w  zakresie udzielania zezwoleń firmom in-
westycyjnym (Dz.  Urz. UE  L 276 z  26.10.2017, str.  4), odpowiadające zakresowi czynności, o których mowa w  art. 69 
ust. 2 pkt 1–7 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać 
zgodnie z  art. 70 ust. 2 tej ustawy;  
2) procedury oraz opis rozwiązań i  systemów, o  których mowa w  art. 16 ust. 2 rozporządzenia 596/2014, w  zakresie 
czynności, o  których mowa w  art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finan -
sowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie z  art. 70 ust. 2 tej ustawy.  
3. Zezwolenie na rozpoczęcie przez bank działalności wydaje się po stwierdzeniu, że bank:  
1)50) jest przygotowany organizacyjnie do rozpoczęcia działalności, w  szczególności posiada system zarządzania ryz y-
kiem i  system kontroli wewnętrznej pozwalające skutecznie zarządzać ryzykiem związanym z prowadzeniem dzi a-
łalności bankowej;  
2) zgromadził w  całości kapitał założyci elski;  
3) dysponuje odpowiednimi warunkami do przechowywania środków pieniężnych i  innych wartości, z  uwzględnieniem 
zakresu i  rodzaju prowadzonej działalności bankowej;  
4) spełnia inne warunki określone w  decyzji o  wydaniu zezwolenia na utworzenie banku.  
3a. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  udzieleniu zezwolenia, o  którym  
mowa w  ust. 1, dołączając informację o  jego treści.  
4. Bank powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny o  uzyskaniu wpisu do Krajowego Rejestru Sądowe go. 
Art. 37. 1.51) Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku lub na zmianę jego 
statutu, jeżeli nie zostały spełnione wymagania obowiązujące przy tworzeniu banków lub zamierzona działalność banku 
naruszałaby przepisy prawa, interesy klientów albo nie gwarantowałaby bezpieczeństwa gromadzonych w  banku środków 
lub gdy przepisy prawa obowiązujące w  miejscu siedziby lub zamieszkania założyciela lub jego powiązania z  innymi 
podmiotami mogłyby uniemożliwić skuteczne sprawowanie nad zoru nad bankiem.  
2.52) Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku również w  przypadku, gdy 
bank, który ma zostać utworzony, należy do grupy z  państwa trzeciego, do której nie należy pośrednia unijna jednostka 
dominująca, o  której mowa w  art. 42g, a  z przepisów oddziału Db wynika obowiązek przynależenia pośredniej unijnej 
jednostki dominującej do takiej grupy.  
Art. 38. Zezwolenia, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i w art. 36 ust. 1, tracą moc, jeżeli w  terminie roku od wydania 
zezwolenia na utworzenie banku nie rozpoczął on działalności.  
Art. 39. 1. Utworzenie za granicą banku przez bank krajowy, jak również utworzenie oddziału banku krajowego za 
granicą, z  zastrzeżeniem  art. 48a–48g, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansoweg o. 
2. Wniosek o  utworzenie za granicą banku powinien zawierać:  
1) określenie nazwy, siedziby i  formy organizacyjnej banku;  
2) dane dotyczące założycieli i  kapitału założycielskiego.  
3. Do wniosku załącza się:  
1) projekt statutu oraz uzasadnienie utworzenia  banku za granicą;  
2) program działalności i  plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni;  
                                                           
50) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
51) Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
52) Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 2439  
 
3) informacje o  przepisach prawnych obowiązujących w  państwie przyjmującym w  zakresie:  
a) zezwoleń na podjęcie działalności przez bank,  
b) przepisów podatkowy ch dotyczących działalności banków,  
c) przepisów dotyczących transferu dewiz i  nadzoru bankowego.  
4. Wniosek o  utworzenie oddziału banku za granicą powinien zawierać uzasadnienie utworzenia oddziału banku za 
granicą i  informacje określone w  ust. 3 pkt 3 dotyczące odpowiednio oddziałów banków.  
Art. 40. 1. Utworzenie oddziału banku zagranicznego w  kraju następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru 
Finansowego wydanego na wniosek zainteresowanego banku.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, powinien zawiera ć: 
1) firmę i  siedzibę banku występującego z  wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;  
2) rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;  
3) wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;  
4) dane dotyczące co najmniej 2  osób przewidzianych do objęcia w  oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;  
5) w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, 
warunki dostępu do  systemu wyliczania, o  którym mowa w  art. 2 pkt 64 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bank o-
wym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez K o-
misję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w  szczególności na wypadek spełnienia warunku 
gwarancji.  
3. Do wniosku załącza się projekt regulaminu oddziału oraz zobowiązanie występującego z  wnioskiem banku zagr a-
nicznego o  zaspokajaniu wszelkich roszczeń, jakie mogą powstać w  stosunkach między oddziałem  i innymi podmiotami. 
Przepis  art. 31 ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
4. W zezwoleniu na utworzenie oddziału banku zagranicznego w  kraju Komis ja Nadzoru Finansowego ustala w szcze-
gólności  siedzibę oddziału, rodzaj czynności bankowych, do wykonywania któryc h oddział jest upoważniony, minimalną 
wysokość funduszy niezbędnych do działalności oddziału, warunki dostępu do systemu wyliczania przez Komisję Nadzoru  
Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w  szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji,  a także 
zatwierdza projekt regulaminu oddziału. O  wydaniu zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy 
Fundusz Gwarancyjny.  
5. Oddziały banków zagranicznych podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców.  
6.53) Do postępowania przy tworzeniu oddziału banku zagranicznego w  kraju stosuje się odpowiednio przepisy 
art. 32–38. 
6a.54) Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:  
1) wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o  zmianach tych zez woleń;  
2) kwocie całkowitych aktywów i  zobowiązań oddziału banku zagranicznego;  
3) nazwie grupy z  państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.  
6b.54) Informacje, o  których mowa w  ust. 6a pkt  2, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi  
Nadzoru Bankowego co najmniej raz w  roku.  
7. Oddział banku zagranicznego działa na podstawie regulaminu nadanego przez bank zagraniczny.  
8. Zmiany regulaminu, o  którym mowa w  ust. 7, wymagają zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.  
9. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na zmianę regulaminu przepisy  art. 34 ust. 2, 2a i  3 stosuje się odpowiednio.  
10. Z wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 9, występuje bank zagraniczny.  
                                                           
53) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
54) Dodany p rzez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 2439  
 
Art. 40a. 1. Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:  
1) używać firmy banku zagranicznego w  języku państwa jego siedziby wraz z  przetłumaczonym na język polski okreś -
leniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w  Polsce ”; 
2) prowadzić oddzielną rachunkowość w  języku polskim, zgodnie z  przepisami obowiązującymi banki krajowe;  
3) działać zgodnie z  zatwierdzonym regulaminem;  
4) przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w  siedzibie oddziału.  
1a. Oddział banku  zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w  rozumieniu art.  2 pkt  41 
ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz 
przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w  jaki są podawane informacje o  świadczonych usługach – osoby 
korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z  jego usług o:  
1) swojej sytuacji ekonomiczno -finansowej;  
2) uczestnictwie w  systemie gwarantowania i  zasadach jego funkcjonowania, w  tym o  zakresie po dmiotowym i przed-
miotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w  szczególności:  
a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,  
b) rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.  
1b. Oddział banku zagranicznego, o  którym mowa w  ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz 
zainteresowane korzystaniem z  jego usług o  braku ochrony gwarancyjnej w  przypadku, gdy:  
1) wierzytelność, powstająca w  związku z  wykonywaniem czy nności bankowych, nie będzie chroniona przez system 
gwarantowania;  
2) w związku z  wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dok u-
ment imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;  
3) w związku z  usługami ś wiadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w  szczególności polegającymi na pośre d-
niczeniu w  zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz z a-
interesowanej korzystaniem z  jego usług wobec innego podmiotu,  który nie jest objęty systemem gwarantowania.  
1c. Informacje, o  których mowa w  ust. 1a pkt 2 i ust. 1b pkt 1 i 2, powinny być zawarte również w  umowach między 
osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem z  usług a  oddziałem banku zagraniczneg o. 
1d. Informacje dotyczące trybu i  warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać udostępnione na 
wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z  usług oddziału banku zagranicznego.  
1e. Wszelkie informacje udostępniane osobom k orzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z  usług oddziału 
banku zagranicznego, stosownie do przepisów  ust. 1a–1c, powinny być podawane w  sposób:  
1) w jaki podawane są informacje o  świadczonych usługach;  
2) jednoznaczny i  zrozumiały.  
1f. Informacje o  uczestnictwie w  systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w  celach reklamowych 
i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w  ust. 1a i 1b. 
1g. Zakaz określony w  ust. 1f stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami sy stemu gwarantowania.  
2. Powołanie dyrektora i  jednego z  zastępców dyrektora oddziału banku zagranicznego następuje za zgodą Komisji Na d-
zoru Finansowego. Z  wnioskiem o  wyrażenie zgody występuje bank zagraniczny. Przepisy art.  22b stosuje się odpowiednio . 
Art. 40b.55) 1. Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w  terminie 30  dni od dnia 
zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z  prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy 
zawierające informacje o:  
1) systemie gwarantowania depozytów, w  którym uczestniczy, oraz o  zasadach funkcjonowania tego systemu, o  ile nie 
jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 10  czerwca 2016  r. 
o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej re strukturyzacji;  
2) wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;  
3) zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;  
4) zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego ban ku planie naprawy obejmującym dany 
oddział.  
2. Oddział banku zagranicznego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, inne informacje, które są 
niezbędne do celu monitorowania działalności oddziału.  
                                                           
55) Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 2439  
 
Art. 41. Do oddziałów banków zagranicznych, dzia łających na terenie Rzeczypospolitej, stosuje się przepisy prawa 
polskiego.  
Art. 42. 1. Banki zagraniczne i  instytucje kredytowe mogą otwierać w  Rzeczypospolitej Polskiej swoje przedsta -
wicielstwa na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydaneg o na wniosek zainteresowanego banku lub 
instytucji kredytowej.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, powinien zawierać:  
1) określenie firmy i  siedziby banku lub instytucji kredytowej oraz charakterystykę działalności prowadzonej przez 
bank lub instytucję kredytową występującą z  wnioskiem;  
2) określenie siedziby przedstawicielstwa i  zakresu jego działania;  
3) informacje o  kandydacie przewidzianym na stanowisko przedstawiciela banku lub instytucji kredytowej.  
3. Do postępowania przy otwarciu przedstawicielst wa banku i  instytucji kredytowej stosuje się odpowiednio przepisy  
art. 33, art. 37 oraz art.  38. 
4. Zakres działania przedstawicielstwa banku zagranicznego i  instytucji kredytowej może obejmować wyłącznie 
prowadzenie działalności w  zakresie reklamy i  promo cji banku zagranicznego lub instytucji kredytowej w  zakresie ustal o-
nym w  zezwoleniu.  
5. Komisja Nadzoru Finansowego zamieszcza w  Biuletynie Informacji Publiczn ej wykaz wydanych, uchylonych i wy-
gasłych  zezwoleń, o  których mowa w  ust. 1. 
6. Bank zagraniczny i instytucja kredytowa są obowiązane zgłaszać Komisji Nadzoru Finansowego:  
1) wszelkie zmiany stanu faktycznego i  prawnego w  zakresie danych, o  których mowa w  ust. 2; 
2) informacje o  zaprzestaniu wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działaln ości w  formie przedstaw i-
cielstwa.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, w przypadku gdy:  
1) bank zagraniczny lub instytucja kredytowa rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o  którym mowa  
w ust. 6; 
2) nastąpiło otwarcie likwidacji banku zagranicznego lub instytucji kredytowej lub bank zagraniczny utracił prawo 
wykonywania działalności gospodarczej;  
3) działalność przedstawicielstwa banku zagranicznego lub instytucji kredytowej rażąco wykracza poza zakres ustalony 
w zezwoleniu;  
4) właściwe władze nadzorcze państwa, w  którym bank zagraniczny lub instytucja kredytowa ma swoją siedzibę lub 
miejsce sprawowania zarządu, uchyliły zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej przez ten bank lub inst y-
tucję kredyt ową.  
8. W przypadku zaprzestania przez bank zagraniczny lub instytucję kredytową wykonywania na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej działalności w  formie przedstawicielstwa, zezwolenie, o  którym mowa w  ust. 1, wygasa. Komisja  
Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie zezwolenia.  
Da. Szczególny sposób tworzenia banków krajowych przez instytucje kredytowe prowadzące działalność  
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział  
Art. 42a. 1. Instytucja kredytowa, prowadząca działalność bankową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez 
oddział, może utworzyć bank krajowy w  formie spółki akcyjnej przez wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszys t-
kich składników majątkowych tego oddziału, przeznaczonych do prowadzenia d ziałalności przez ten oddział, o  ile stan o-
wią one przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Akcje banku krajowego mogą być objęte wyłącznie przez tę 
instytucję kredytową.  
2. Do utworzenia banku krajowego przez instytucję kredytową, o  którym mowa w  ust. 1, stosuje się, z  zastrzeżeniem  
art. 42b–42e, przepisy dotyczące utworzenia banku w  formie spółki akcyjnej, z  wyjątkiem  art. 30 ust. 2 i 4 oraz art.  36. 
3. Zgoda, o  której mowa w  art. 313 § 1–3 Kodeksu spółek handlowych, powinna dotyczyć również przejści a wszystkich  
składników majątkowych oddziału na bank krajowy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 2439  
 
Art. 42b. Oprócz dokumentów, o  których mowa w  art. 31 ust. 2, do wniosku o  wydanie zezwolenia na utworzenie 
banku krajowego przez instytucję kredytową, o  którym mowa w  art. 42a ust. 1, załącza s ię: 
1) zweryfikowane przez firmę audytorską:  
a) ustalenie wartości majątku oddziału na określony dzień w  miesiącu poprzedzającym złoże nie wniosku o utwo-
rzenie banku krajowego, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez oddział, bez ujmow a-
nia w  aktywach dodatkowych składników oraz dokonywania zmian w  zasadach ustalania szacunków wpływaj ą-
cych na wycenę aktywów i  pasywów,  
b) oświadczenie zawierające informację o  stanie księgowym oddziału sporządzoną dla celów utworzenia banku 
krajowego na dzi eń, o  którym mowa w  lit. a, stwierdzające, że wartość wkładu niepieniężnego odpowiada wa r-
tości bilansowej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oddziału, wycenionych według 
dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez oddział instytucji kredytowej;  
2) uwierzytelnioną kopię przekazywanego za pośrednictwem właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego 
zawiadomienia dotyczącego zamiaru zaprzestania działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez o d-
dział;  
3) infor mację o  zezwoleniach, koncesjach oraz ulgach, które zostały przyznane instytucji kredytowej w  związku 
z utworzeniem lub działalnością oddziału, wraz z  uwierzytelnioną kopią zawiadomienia innego niż Komisja Nadzoru 
Finansowego organu, który wydał zezwolenie  lub udzielił koncesji, o  zamiar ze utworzenia banku krajowego i moż-
liwości zgłoszenia sprzeciwu, o  którym mowa w  art. 42e ust. 2 pkt 3. 
Art. 42c. 1. Przed wydaniem decyzji w  przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o  którym mowa 
w art. 42a ust. 1, w  oddziale instytucji kredytowej przeprowadza się czynności kontrolne. Do czynności tych przepisy  
art. 133 ust. 2–4, art. 135 i 136 stosuje się odpowiednio.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o  którym mowa 
w art. 42a ust. 1, jeżeli utworzenie może spowodować poważne szkody dla gospodarki narodowej lub dla ważnych inter e-
sów państwa.  
Art. 42d. Zezwolenie na utworzenie banku, o  którym mowa w  art. 42a ust. 1, traci moc, jeżeli wpis banku do rejestru 
przedsiębiorców nie zostanie dokonany w  terminie roku od dnia doręczenia zezwolenia. Komisja Nadzoru Finansowego 
może określić w  zezwoleniu krótszy termin utraty jego mocy, nie krótszy niż 6  miesięcy, jeżeli jest to uzasadnione potrz e-
bą ostrożnego i  stabilneg o prowadzenia działalności przez tworzony bank.  
Art. 42e. 1. Bank krajowy utworzony przez instytucję kredytową na podstawie  art. 42a ust. 1 rozpoczyna działalność 
z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców. Wykreślenie oddziału instytucji kredytowej z rejestru przedsiębiorców jest 
dokonywane z  urzędu w  dniu wpisania banku krajowego do rejestru przedsiębiorców.  
2. Z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców bank krajowy, o  którym mowa w  ust. 1, wstępuje we wszystkie 
prawa i  obowiązki instytucji kredy towej związane z  działalnością oddziału. Na bank krajowy przechodzą zezwolenia, 
koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane instytucji kredytowej na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  związku z  utworzeniem lub dzia łalnością oddziału, o  ile: 
1) zostały ujawnione w  informacji, o  której mowa w  art. 42b pkt 3; 
2) odrębne przepisy lub decyzja o  udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej;  
3) przed wydaniem zezwolenia na utworzenie banku krajowego sprzec iwu nie złożył inny organ, który wydał zezwolenie  
lub udzielił koncesji.  
3. Ujawnienie w  księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na bank krajowy praw ujawnionych w  tych 
księgach lub innych rejestrach następuje na wniosek banku.  
4. Środki pieni ężne przekazane przez instytucję kredytową do prowadzenia działalności oddziału nie stanowią zob o-
wiązań banku krajowego.  
5. W przypadku utworzenia banku krajowego, o  którym mowa w  ust. 1, stosuj e się przepisy ustawy z  dnia 29 września  
1994  r. o rachunkowoś ci dotyczące zmiany formy prawnej jednostki.  
6. Spółka w  organizacji, mająca stać się bankiem, o  którym mowa w  ust. 1, może wystąpić do Komisji Nadzoru Finan -
sowego  o wydanie zezwoleń, o  których mowa w  art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. k i art. 6d ust. 1, jeżeli z ezwolenia te staną się w y-
magane z  chwilą wpisu banku do rejestru przedsiębiorców.  
Art. 42f. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 2439  
 
Daa. Przekształcenie domu maklerskiego w  bank krajowy56) 
Art. 42fa.  Dom maklerski spełniający warunki, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia nr  575/2013 , 
jest obowiązany przekształcić się w  bank krajowy, na zasadach określonych w  niniejszym oddziale.  
Art. 42fb.  1. W  zakresie nieuregulowanym w  niniejszym oddziale do przekształcenia domu maklerskiego w  bank 
krajowy stosuje się odpo wiednio przepisy art.  30–31a, art.  32–38 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  31b, 
z tym że:  
1) bank krajowy, o  którym mowa w  art. 42fa, może być wyłącznie bankiem w  formie spółki akcyjnej;  
2) jeżeli dom maklerski, o  którym mowa w  art. 42fa, prowadzi działalność w  innej formie niż spółka akcyjna, jest ob o-
wiązany przekształcić się w  spółkę akcyjną przed wystąpieniem o  zezwo lenia, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 
i art. 36; 
3) ilekroć w  tych przepisach jest mowa o  kapitale założycielskim banku, n ależy przez to rozumieć fundusze własne  
domu maklerskiego odpowiadające elementom kapitału podstawowego Tier I, o  których mowa w  art. 26 ust.  1 lit. a–e 
rozporządzenia  nr 575/2013, spełniające wymagania określone w  art. 32; 
4) wniosek o  wydanie zezwoleń, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36, składa się jednocześnie;  
5) do wniosku o  wydanie zezwoleń, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36, dołącza się dokumenty określone w  art. 31 
ust. 2 pkt 1–3 i 3b oraz:  
a) opinie właściwych władz nadzorczych kraju  siedziby akcjonariuszy domu maklerskiego będących podmiotami 
nadzorowanymi przez te władze, posiadających, bezpośrednio lub pośrednio, akcje lub prawa z  akcji w  liczbie 
zapewniającej co najmniej 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału  w kapitale zakł a-
dowym,  
b) dokumenty i  informacje określone w  rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważni e-
nia zawartego w  art. 8a ust.  6 lit. a dyrektywy 2013/36/UE,  
c) zweryfikowane przez firmę audytorską sprawozdanie finansowe lub wy ciąg z  ksiąg rachunkowych pozwalające 
na ustalenie wartości majątku domu maklerskiego na określony dzień w  miesiącu poprzedzającym złożenie 
wniosku o  wydanie zezwoleń, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez dom maklerski, 
bez ujmowania  w aktywach dodatkowych skła dników oraz dokonywania zmian w zasadach ustalania szacunków 
wpływających na wycenę aktywów i  pasywów;  
6) przepisy art.  30–31a, art.  32–38 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  31b pkt  3, dotyczące założ y-
cieli, stosu je się odpowiednio do podmiotów posiadających, bezpośrednio lub pośrednio, akcje lub prawa z  akcji 
domu maklerskiego w  liczbie zapewniającej co najmniej 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub 
udziału w  kapitale zakładowym, albo do domu makler skiego;  
7) w zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 34 ust. 1, nie określa się warunków, po spełnieniu których Komisja Nadzoru 
Finansowego zezwoli na rozpoczęcie przez bank działalności;  
8) w sprawie wydania zezwoleń, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36, K omisja Nadzoru Finansowego rozstrzyga 
jednocześnie, wydając jedną decyzję.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, przepisy działu III rozdziałów 1 i  4 Kodeksu spółek handlowych 
stosuje się, z  tym że podmioty niebędące udziałowcami takiego domu makle rskiego nie mogą, do dnia przekształcenia, 
obejmować akcji w  powstałej w  wyniku przekształcenia spółce akcyjnej.  
3. Jeżeli do spełnienia wymogów określonych w  ust. 1 pkt 3 konieczne jest zwiększenie funduszy własnych, akcje 
w podwyższonym kapitale zakładow ym mogą zostać objęte wyłącznie przez dotychczasowych akcjonariuszy lub udzi a-
łowców domu maklerskiego.  
Art. 42fc.  1. Dom maklerski, o  którym mowa w  art. 42fa, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem 
o wydanie zezwoleń, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36: 
1) najpóźniej w  dniu, w  którym miało miejsce jedno z  następujących zdarzeń:  
a) średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres 12  kolejnych miesięcy, jest równa lub wy ż-
sza niż równowartość w  złotych 30  000 000 000 euro,  
                                                           
56) Oddział dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 2439  
 
b) średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres 12  kolejnych miesięcy, jest niższa niż ró wno-
wartość  w złotych 30  000 000 000 euro, a  dom maklerski wchodzi w  skład grupy, w  której całkowita wartość 
skonsolidowanych aktywów wszystkich prz edsiębiorstw należących do grupy, posiadających, każde z  osobna, 
aktywa o  całkowitej wartości niższej niż równowartość w  złotych 30  000 000 000 euro oraz prowadzących kt óry-
kolwiek  z rodzajów działalności, o  których mowa w  art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 ustawy z dnia 29  lipca 2005  r. 
o obrocie instrumentami finansowymi, jest równa lub wyższa niż równowartość w  złotych 30  000 000 000 euro, 
przy czym obie te wartości obliczane są jako średnia za okres 12  kolejnych miesięcy;  
2) w terminie 60  dni od dnia otrzymania decyzji, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b (iii) rozporządzenia nr  575/2013  – 
w przypadku gdy decyzja taka została wydana.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 42fb ust.  1 pkt 2, dom maklerski:  
1) niezwłocznie po wystąpieniu jednego ze zdarzeń, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, albo niezwłocznie po otrzymaniu  
decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, jest obowiązany przekształcić się w  spółkę akcyjną;  
2) występuje o  zezwolenia, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36, niezwłocznie po dniu przekształcen ia. 
3. Równowartość w  złotych kwot, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, oblicza się według średniego kursu euro ogłasz a-
nego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w  dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane 
sprawozdanie finansowe.  
4. Średnie miesięczne wartości aktywów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, oblicza się zgodnie z  metodą obliczania 
wartości progowych, określoną w  rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego 
w art. 8a ust.  6 lit. b dyrektywy 2013/ 36/UE.  
Art. 42fd.  Przed wydaniem zezwoleń, o  których mowa w  art. 34 ust. 1 i art. 36, w  domu maklerskim przeprowadza się  
czynności kontrolne. Do czynności tych przepisy art.  133 ust. 2–4, art.  135 i  art. 136 stosuje się odpowiednio.  
Art. 42fe.  1. Dom maklerski, o  którym mowa w  art. 42fa, do dnia zarejestrowania statutu banku, którego projekt z a-
twierdzono w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 34 ust. 1, prowadzi działalność maklerską w  zakresie ustalonym 
w zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi.  
2. Z dniem zarejestrowania statutu banku, którego projekt zatwierdzono w  zezwoleniu, o  którym mowa w  art. 34 
ust. 1, zezwolenie, o  którym mowa w  art. 69 ust. 1 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi , 
udzielone domowi maklerskiemu, o  którym mowa w  art. 42fa, uznaje się za zezwolenie, o  którym mowa w  art. 111 ust a-
wy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi.  
Db. Pośrednia unijna jednostka dominująca57) 
Art. 42g. 1. Do grupy z  państwa trzeciego, do której należą:  
1) co najmniej dwa podmioty będące bankiem albo finansową spółką holdingową, której działalność została zatwie r-
dzona  zgodnie z  art. 48q ust.  3, albo finansową spółką holdingową o  działalności mieszanej, której działalność została 
zatwierdzona zgodnie z  art. 48q ust.  3, albo  
2) instytucja kredytowa i  jeden z  podmiotów, o  których mowa w  pkt 1, albo  
3) firma inwestycyjna w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr  575/2013 i  jeden z  podmiotów, o  których mowa  
w pkt 1, albo  
4) finansowa spółka holdingowa z  państwa członkowskiego, której działalność została zatwierdzona przez właś ciwe 
władze nadzorcze innego państwa, i  jeden z  podmiotów, o  których mowa w  pkt 1, albo  
5) finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, której działalność została z a-
twierdzona przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, i  jeden z  podmiotów, o  których mowa w  pkt 1 
– należy także jeden podmiot będący pośrednią unijną jednostką dominującą.  
2. Pośrednią unijną jednostką dominującą może być unijna dominująca instytucja kredytowa, unijna dominująca fina n-
sowa  spółka holdingowa z  państwa członkowskiego albo unijna d ominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności 
mieszanej z  państwa członkowskiego, których działalność została zatwierdzona przez właściwe władze nadzorcze innego 
państwa albo została zatwierdzona zgodnie z  art. 48q ust.  3. 
3. W przypadku gdy do grup y z państwa trzeciego, o  której mowa w  ust. 1, nie należy bank ani instytucja kredytowa, 
pośrednią unijną jednostką dominującą może być unijna dominująca firma inwestycyjna.  
                                                           
57) Oddział dodany przez a rt. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 2439  
 
4. Do grupy z  państwa trzeciego, o  której mowa w  ust. 1, po uzyskaniu zgody Komisj i Nadzoru Finansowego, mogą 
należeć dwa podmioty będące pośrednimi unijnymi jednostkami dominującymi. Zgody udziela się na wniosek podmiotu, 
o którym mowa w  ust. 1 pkt 1. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego może wydać zgodę, o  której mowa w  ust. 4, w przypadku gdy: 
1) przynależenie do grupy z  państwa trzeciego, o  której mowa w  ust. 1, tylko jednego podmiotu będącego pośrednią 
unijną jednostką dominującą byłoby niezgodne z  przepisami obowiązującymi w  państwie trzecim, w  którym  znajduje 
się siedziba podmiotu domin ującego na najwyższym poziomie konsolidacji grupy z  państwa trzeciego , z których 
wynika obowiązek rozdzielenia działalności, lub z  decyzjami właściwego organu nadzoru tego państwa,  z których 
wynika obowiązek takiego rozdzielenia, lub  
2) organ właściwy dla pośredniej unijnej jednostki dominującej w  sprawach przymusowej restrukturyzacji wyda opinię, 
zgodnie z  którą przynależenie do grupy z  państwa trzeciego, o  której mowa w  ust. 1, tylko jednego podmiotu będ ą-
cego pośrednią unijną jednostką dominującą zmniejsz yłoby możliwość przeprowadzenia przymusowej restruktur y-
zacji takiej pośredniej unijnej jednostki dominującej.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 1, gdy obowiązek rozdzielenia działalności, o  którym mowa w  tym 
przepisie, związany jest z  działalności ą o charakterze inwestycyjnym, jednym z  podmiotów będących pośrednią unijną 
jednostką dominującą może być unijna dominująca firma inwestycyjna.  
Art. 42h. 1. W  przypadku gdy bank, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności  
mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z  art. 48q ust.  3, należą do grupy z  państwa trzeciego, której 
łączna wartość aktywów na terytorium państw członkowskich jest niższa niż równowartość w  złotych 40  000 000 000 euro,  
przepisu art.  42g nie stosuje się.  
2. Łączna wartość aktywów, o  której mowa w  ust. 1, stanowi sumę:  
1) aktywów każdego z  podmiotów, o  których mowa w  art. 42g ust.  1 pkt 1–5, należących do grupy z  państwa trzeciego, 
działających na terytorium państw członkowskich, wynikając ych z  bilansu skonsolidowanego albo bilansów tych 
podmiotów sporządzonych na poziomie jednostkowym, jeżeli podmiot nie ma obowiązku sporządzania skonsolid o-
wanego bilansu, oraz  
2) aktywów każdego należącego do grupy z  państwa trzeciego oddziału utworzonego przez bank zagraniczny, który 
otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności w  państwie członkowskim, oraz każdego należącego do grupy 
z państwa trzeciego oddziału zagranicznej osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium państwa innego niż pa ń-
stwo członk owskie, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w  państwie członkowskim.  
3. Równowartość w  złotych aktywów, o  których mowa w  ust. 1, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszan e-
go przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roku obrotowego.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację o  grupie 
z państwa trzeciego działającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawierającą:  
1) nazwy podmiotów należących do gr upy z  państwa trzeciego, nad którymi Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje 
nadzór, i  wartość ich aktywów;  
2) nazwę oddziału banku zagranicznego należącego do grupy z  państwa trzeciego, rodzaj czynności bankowych, do 
których wykonywania oddział został upoważ niony, i  wartość jego aktywów;  
3) nazwę oddziału zagranicznej osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską, o  której mowa w  art. 115 ustawy 
z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, należącego do grupy z  państwa trzeciego, rodzaj czy n-
ności, o  których mowa w  art. 69 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finan sowymi, do których 
wykonywania oddział został upoważniony, i  wartość jego aktywów;  
4) nazwę podmiotu będącego pośrednią unijną jednostką dominującą oraz nazw ę grup y z państwa trzeciego, do  której 
pośrednia unijna jednostka dominująca należy.  
E. Przekształcenie banku państwowego w  spółkę akcyjną  
Art. 43. Bank państwowy może być przekształcony w  bank w  formie spółki akcyjnej.  
Art. 44. Rada Ministrów na wniosek ministr a właściwego do spraw aktywów państwowych, po zasięgnięciu opinii 
Komisji Nadzoru Finansowego, mając na uwadze konieczność ochrony interesów Skarbu Państwa, w  drodze rozporz ą-
dzenia:  
1) przekształca bank państwowy w  spółkę akcyjną z  udziałem Skarbu Państwa;  
2) określa, w  jakim zakresie majątek banku państwowego zostanie wniesiony do spółki akcyjnej na pokrycie kapitału 
akcyjnego, w  jakim zaś nastąpi zbycie tego majątku tworzonej spółce akcyjnej z  udziałem Skarbu Państwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 2439  
 
Art. 45. Przekształcenie banku państwowego w  spółkę akcyjną nie powoduje zmian w  zakresie zawartych przez 
bank umów i  uprawnień z  tytułu decyzji administracyjnych. Przekształcenie banku następuje na podstawie bilansu sp o-
rządzonego na dzień przekształcenia. Z  tym dniem bank w  formie spół ki akcyjn ej wchodzi we wszystkie prawa i obo-
wiązki przekształcanego banku państwowego.  
Art. 46. W dniu uzyskania osobowości prawnej przez bank w  formie spółki akcyjnej bank państwowy ulega likwidacji , 
a jego organy ulegają rozwiązaniu.  
Art. 47. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie, przy przekształceniu banku państwowego w  bank w  formie spółki 
akcyjnej stosuje się określony w  przepisach Kodeksu spółek handlowych tryb postępowania przy zawiązywaniu spółki 
akcyjnej, z  wyłączeniem  art. 312 i art. 336. 
Art. 48. (uchylony)  
Rozdział 2a  
Podejmowanie i  prowadzenie działalności przez banki krajowe na terytorium państwa goszczącego  
oraz przez instytucje kredytowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  
Art. 48a. Bank krajowy może prowadzić działalność na terytorium pa ństwa goszczącego poprzez oddział lub w  ramach  
działalności transgranicznej.  
Art. 48b. Bank krajowy może wykonywać na terytorium państwa goszczącego czynności wynikające z  zezwolenia, 
o którym mowa w  art. 34 ust. 1. 
Art. 48c. 1. Bank krajowy, który zamierz a utworzyć oddział na terytorium państwa goszczącego, zawiadamia o  tym 
w formie pisemnej Komisję Nadzoru Finansowego.  
2. Zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, powinno zawierać:  
1) nazwę państwa goszczącego, na terytorium którego bank zamierza utworzyć oddział;  
2) nazwę oddziału;  
3) adres oddziału, pod którym możliwe będzie uzyskanie dokumentów dotyczących jego działalności;  
4) program działalności oddziału określający w  szczególności czynności, jakie bank zamierza wykonywać poprzez 
oddział, oraz opis st ruktury organizacyjnej oddziału;  
5) nazwiska osób przewidzianych do objęcia w  oddziale stanowisk dyrektora oddziału i  jego zastępcy.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego może żądać uzupełnienia zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, w  zakresie 
określonym w  ust. 2 pkt 2–5. 
4. W terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, lub jego uzupełnienia 
Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zawiadomienie właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego wraz 
z informacjami o  kwocie fundus zy własnych i  wysokości współczynnika wypłacalności banku, który zamierza utworzyć 
oddział. O  przesłaniu zawiadomienia właściwym władzom nadzorczym Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia za -
interesowany bank.  
Art. 48d. 1. Komisja Nadzoru Finansowego odmawi a przesłania zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 48c ust. 1, 
w przypadku gdy:  
1) nie zostały spełnione wymagania określone w  art. 48c ust. 2; 
2) struktura organizacyjna banku lub jego sytuacja finansowa są nieadekwatne do zamierzonej działalności;  
3) zamie rzona działalność naruszałaby przepisy prawa;  
4) zamierzona działalność mogłaby okazać się niekorzystna dla ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankiem.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zainteresowanemu bankowi decyzję odmowną w  terminie trzech mies ię-
cy od dnia otrzymania zawiadomienia lub jego uzupełnienia.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  każdym przypadku wydania 
decyzji odmownej, podając przesłanki jej wydania.  
Art. 48e. O zamiarze dokonania zmiany w  zakresie wskazanym w  art. 48c ust. 2 pkt 2–5 bank krajowy powiadamia, 
w formie pisemnej, Komisję Nadzoru Finansowego i  właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego, najpóźniej na 
miesiąc przed dokonaniem tej zmiany. Przepisy  art. 48c ust. 3 i 4 oraz art.  48d stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 2439  
 
Art. 48f. 1. Bank krajowy, który zamierza prowadzić działalność transgraniczną, zawiadamia o  tym Komisję Nadzoru  
Finansowego. Zawiadomienie powinno wskazywać każdorazowo czynności wynikające z  udzielonego bankowi zezwol e-
nia, ja kie bank zamierza wykonywać.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, właściwym władzom nadzo r-
czym państwa goszczącego w  terminie miesiąca od dnia jego otrzymania i  powiadamia o  tym zainteresowany bank.  
Art. 48g. Komis ja Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa goszcząc e-
go o utracie przez bank krajowy, prowadzący działalność na jego terytorium, zezwolenia na jego utworzenie.  
Art. 48h. 1. Instytucja finansowa mająca siedzibę na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej może wykonywać na ter y-
torium państwa goszczącego czynności, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 1 pkt 1–4, 6, 7  i 8, w zakresie określ o-
nym w  akcie prawnym o  jej utworzeniu, poprzez oddział lub w  ramach działalności t ransgranicznej, pod warunkiem że:  
1) jest podmiotem zależnym od co najmniej jednego banku krajowego podlegającego nadzorowi skonsolidowanemu;  
2) podlega nadzorowi skonsolidowanemu;  
3) faktycznie prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) bank lub banki krajowe, o  których mowa w  pkt 1, dysponują prawem do wykonywania co najmniej 90% głosów 
w organie stanowiącym danej instytucji finansowej;  
5) bank lub banki krajowe, o  których mowa w  pkt 1, spełniają określone w  przepisach ustawy i  rozpo rządzenia nr  575/2013  
wymogi dotyczące funduszy własnych, kontroli dużych ekspozycji, limitów wielkości pakietów akcji, płynności oraz 
ryzyka rynkowego;  
6) bank lub banki krajowe, o  których mowa w  pkt 1, po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finanso wego, 
złożą poręczenie, w  którym przyjmą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania zaciągnięte przez daną instytucję 
finansową.  
2. Spełnienie warunków określonych w  ust. 1 podlega weryfikacji przez Komisję Nadzoru Finansowego.  
2a. W przypadku spełnienia p rzez instytucję finansową warunków, o  których mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru 
Finansowego wydaje tej instytucji finansowej zaświadczenie, że spełnia te wymogi.  
3. Instytucja finansowa zawiadamia w  formie pisemnej Komisję Nadzoru Finansowego o  zamiarze utwor zenia 
oddziału lub prowadzenia działalności transgranicznej na terytorium państwa goszczącego. Przepisy  art. 48c ust. 2–4 
i art. 48d–48f stosuje się odpowiednio, z  tym że Komisja Nadzoru Finansowego:  
1) powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa goszcząc ego o  kwocie funduszy własnych zależnej instytucji 
finansowej i  o wysokości skonsolidowanego współczynnika wypłacalności dominującego wobec niej banku lub 
banków, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1; 
1a) dołącza do zawiadomienia zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 2a; 
2) odmawia przesłania zawiadomienia właściwym władzom nadzorczym także w  przypadku, gdy instytucja finansowa 
nie spełnia warunków, o  których mowa w  ust. 1. 
4. W przypadku gdy instytucja finansowa przestanie spełniać warunki, o  których mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru 
Finansowego powiadamia o  tym właściwe władze nadzorcze. Z  chwilą powiadomienia działalność wykonywana przez tę 
instytucję na terytorium państwa goszczącego podlega ustawodawstwu państwa goszczącego.  
4a. Działalność instytucji finansowej ma jącej siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa 
członkowskiego, prowadzona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w  ramach działalności trans -
granicznej, podlega prawu polskiemu od chwili otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego od właściwego organu 
nadzoru tego państwa członkowskiego powiadomienia o  niespełnianiu przez tę instytucję finansową warunków określ o-
nych w  przepisach tego państwa, równoważnych do przewidzianych w  ust. 1. 
5. Komisja Nadzoru Finansowego  może, wobec instytucji finansowej, o  której mowa w  ust. 1, na wniosek właśc i-
wych władz nadzorczych państwa goszczącego, zastosować środki określone w  art. 138 ust. 3 pkt 1, 2 i 3a oraz w  art. 141 
lub zakazać działalności na obszarze państwa goszczącego.  
Art. 48i. Instytucja kredytowa może prowadzić działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział 
lub w  ramach działalności transgranicznej.  
Art. 48j. Instytucja kredytowa może wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności okr eślone 
w art. 5 ust. 1 i 2 oraz art.  6 ust. 1 pkt 1–4 i 6–8 w zakresie wynikającym z  zezwolenia udzielonego przez właściwe władze  
nadzorcze państwa macierzystego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 2439  
 
Art. 48k. 1. Do działalności instytucji kredytowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się przepisy 
prawa polskiego, z  zastrzeżeniem  ust. 2 i 3. 
2. Do oddziałów instytucji kredytowych przepisy art.  1–7, art.  9–11, art.  40a ust.  1, art.  49–70, art.  73–78a, art.  80–95, 
art. 101–112, art. 112c,  art. 112d,  art. 124, art. 124a,  art. 133 ust. 3, art. 137, art. 138, art. 139 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 141 
i art. 171 ust. 4–7 stosuje się odpowiednio.  
3. W zakresie polityki pieniężnej prowadzonej przez Narodowy Bank Polski, do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej 
Polskiej do Unii Gospodarczej i Walutowej, oddziały instytucji kredytowych mają takie same prawa i  obowiązki jak banki 
krajowe i  oddziały banków zagranicznych.  
Art. 48l. 1. Oddział instytucji kredytowej może, z  zastrzeżeniem  ust. 2, rozpocząć działalność na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej najwcześniej po upływie dwóch miesięcy od dnia otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego od 
właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego następujących informacji:  
1) nazwy i  adresu oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod któ rym możliwe będzie uzyskanie dokume n-
tów dotyczących jego działalności;  
2) programu działalności określającego w  szczególności czynności, jakie instytucja kredytowa zamierza wykonywać, 
oraz opisu struktury organizacyjnej oddziału;  
3) nazwisk osób przewidzia nych do objęcia stanowisk dyrektora oddziału i  jego zastępcy;  
4) wysokości kwoty funduszy własnych instytucji kredytowej i  wysokości współczynnika wypłacalności.  
2. W ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania informacji, o  których mowa w  ust. 1, Komisja Nadz oru Finansowego 
może wskazać warunki, które w  interesie dobra ogólnego, w  szczególności w  celu ochrony dóbr konsumenta, zapewnienia 
bezpieczeństwa obrotu gospodarczego lub zapobieżenia naruszeniom prawa, oddział instytucji kredytowej musi spełniać 
przy pro wadzeniu działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. O zamiarze dokonania zmiany w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1–3, instytucja kredytowa zawiadamia 
Komisję Nadzoru Finansowego najpóźniej w  terminie miesiąca przed dokonaniem takiej zmi any. Zmiany mają charakter 
wiążący od dnia otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego stosownego zawiadomienia od właściwych władz 
nadzorczych państwa macierzystego. Przepisy  ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 48ł. Instytucja kredytowa może rozpocząć d ziałalność transgraniczną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
po otrzymaniu przez Komisję Nadzoru Finansowego zawiadomienia od właściwych władz nadzorczych państwa maci e-
rzystego, które określa rodzaje czynności, jakie instytucja zamierza wykonywać.  
Art. 48m.  Oddział instytucji kredytowej prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest ob o-
wiązany do przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu okresowych sprawozdań ze swej działalności w  zakresie 
i trybie ustalonym na podstawie  art. 23 ust. 3 i 4 ustawy  z dnia 29  sierpnia 1997  r. o Narodowym Banku Polskim ( Dz. U. 
z 2020 r. poz.  2027  oraz z  2021  r. poz.  1598 ). 
Art. 48n. Do instytucji finansowych mających siedzibę w  państwach członkowskich, które spełniają wymogi okreś -
lone w  art. 48h ust. 1, przepisy  art. 48l i 48ł stosuje się odpowiednio.  
Art. 48o. 1. Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej informuje – w spo-
sób, w jaki są podawane informacje o  świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zain teresowane korzystaniem 
z jej usług o:  
1) swojej sytuacji ekonomiczno -finansowej;  
2) uczestnictwie w  systemie gwarantowania i  zasadach jego funkcjonowania,  w tym o  zakresie podmiotowym i przed-
miotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazuj ąc w szczególności:  
a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,  
b) rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.  
1a. W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działa 
pod różnymi znakami towarowymi, informuje ona osoby zainteresowane korzystaniem z  jej usług oraz korzystające z  nich 
o przysługującym im jednym limicie gwarancyjnym na środki zgromadzone w  tej instytucji.  
1b. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2 i ust. 1a, instytucja kredytowa prowadząca działalność na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, przed zawarciem umowy rachunku przekazuje osobom zainteresowanym korzystaniem 
z jej usług, a  następnie, nie rzadziej niż raz w  roku,  osobom korzystającym z  jej usług, informacje, w  formie arkusza infor -
macyjnego , o którym mowa w  art. 318 ust. 3 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, 
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji. W  przypa dku przekazywania informacji przed 
zawarciem umowy rachunku osoby te potwierdzają jej otrzymanie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 2439  
 
2. Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązana jest poinformować 
osobę korzystającą oraz zainteresowaną kor zystaniem z  jej usług o  braku ochrony gwarancyjnej w  przypadku, gdy:  
1) wierzytelność, powstająca w  związku z  wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system 
gwarantowania;  
2) w związku z  wykonywaniem innej czynności, niż czynność banko wa, instytucja kredytowa wystawia dokument 
imienny potwierdzający jej zobowiązanie pieniężne;  
3) w związku z  usługami świadczonymi przez instytucję kredytową, w  szczególności polegającymi na pośredniczeniu 
w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakie kolwiek wierzytelności osób korzystających oraz zainteres o-
wanych korzystaniem z  jej usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.  
3. (uchylony)  
4. Informacje dotyczące trybu i  warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny  zostać udostępnione na 
wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z  usług instytucji kredytowej.  
4a. Wyciąg z  rachunku bankowego zawiera informację, czy środki na nim zgromadzone są chronione przez ob o-
wiązkowy system gwarantowania depoz ytów.  
5. Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z  usług instytucji 
kredytowej, stosownie do przepisów  ust. 1–2, powinny być podawane w  sposób:  
1) w jaki podawane są informacje o  świadczonych usługach;  
2) jednoznaczny i  zrozumiały.  
6. Informacje o  uczestnictwie w  systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w  celach reklamowych 
i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w  ust. 1 i 2. 
7. Zakaz określony w  ust. 6 stosuje się również do p odmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania.  
Art. 48p. W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
zamierza dokonać zmian prawnych lub organizacyjnych, których skutkiem będzie zmiana syste mu gwarantowania, pod 
ochroną którego znajdują się środki gwarantowane w  nim zgromadzone lub ich część, na obowiązkowy system gwara n-
towania, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwara n-
towania depozytó w oraz przymusowej restrukturyzacji, zawiadamia ona Bankowy Fundusz Gwarancyjny co najmniej 
6 miesięcy przed planowaną zmianą.  
Rozdział 2b58) 
Zatwierdzanie działalności finansowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych  
o działalności mie szanej  
Art. 48q. 1. Prowadzenie działalności przez dominującą finansową spółkę holdingową, dominującą finansową spó ł-
kę holdingową  o działalności mieszanej, unijną dominującą finansową spółkę holdingową i  unijną dominującą finansową 
spółkę holdingową o działalności mieszanej wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego.  
2. Prowadzenie działalności przez finansową spółkę holdingową i  finansową spółkę holdingową o  działalności mi e-
szanej, inne niż określone w  ust. 1, wymaga zatwierdzenia prowadz enia działalności przez Komisję Nadzoru Finansow e-
go, w przypadku gdy podmioty te podlegają nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie subskonsolidowanej 
i do tych podmiotów stosuje się przepisy rozporządzenia nr  575/2013  na zasadzie subskonsolidowanej.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza działalność podmiotów, o  których mowa w  ust. 1 i 2, w drodze decyzji.  
4. Wniosek o  wydanie decyzji, o  której mowa w  ust. 3, zawiera informacje:  
1) o strukturze organizacyjnej grupy, do której na leży podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 albo 2, oraz o podmiotach 
należących do tej grupy, w  tym adresie, siedzibie i  rodzaju prowadzonej działalności;  
2) o osobach powołanych na funkcje prezesa i  wiceprezesa zarządu spółki albo prezesa i  członka zarządu spół ki, albo 
prezesa zarządu spółki i  osoby zastępującej prezesa zarządu spółki oraz o  spełnieniu przez te osoby wymogów, 
o których mowa w  art. 22aa ust.  1–9; 
                                                           
58) Rozdział dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 2439  
 
3) niezbędne do oceny, czy zapewnione będzie ostrożne i  stabilne zarządzanie bankiem krajowym lub ins tytucją kred y-
tową, z  uwagi na możliwy wpływ podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 albo 2, na bank krajowy lub instytucję kred y-
tową lub z  uwagi na sytuację finansową podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 albo 2  – w przypadku gdy podmiotem 
zależnym podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1 albo 2, jest bank krajowy lub instytucja kredytowa, przy czym przepis 
art. 25h ust.  2 stosuje się odpowiednio;  
4) o wewnętrznej strukturze organizacyjnej grupy i  podziale zadań w  ramach grupy.  
5. Komisja Nadzoru Finansowego może żądać przekaz ania przez podmiot, o  którym mowa w  ust. 1 albo 2, także innych  
informacji niż określone w  ust. 4, niezbędnych do wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 3. 
Art. 48r. 1. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza prowadzenie działalności przez podmioty, o  któryc h mowa 
w art. 48q ust.  1 albo 2, w  przypadku gdy:  
1) wewnętrzne zasady i  podział zadań w  ramach grupy zapewniają spełnianie przez finansową spółkę holdingową lub 
finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej określonych w  przepisach rozporządzenia n r 575/2013 w y-
mogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej lub zasadzie subskonsolidowanej oraz przyczyniają się do:  
a) koordynacji podmiotów zależnych finansowej spółki holdingowej lub finansowej sp ółki holdingowej o działa l-
ności mieszanej, w  tym pod ziału zadań pomiędzy instytucje będące podmiotami zależnymi,  
b) zapobiegania konfliktom wewnątrzgrupowym lub ich rozwiązywania,  
c) realizowania ogólnogrupowych polityk określonych przez dominującą finansową spółkę holdingową lub dom i-
nującą finansową spółkę  holdingową o  działalności mieszanej;  
2) struktura organizacyjna grupy umożliwia sprawowanie nadzoru przez Komisję Nadzoru Finansowego nad bankiem 
lub domem maklerskim w  rozumieniu art.  110a ust.  1 pkt 4 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumenta mi 
finansowymi, będącym podmiotem zależnym lub podmiotem dominującym, który podlega wymogom określonym 
w przepisach rozporządzenia nr  575/2013  na zasadzie indywidualnej, zasadzie subskonsolidowanej lub zasadzie 
skonsolidowanej;  
3) zostały spełnione warunki , o których mowa w  art. 22aa ust.  1; 
4) z oceny, o  której mowa w  art. 48q ust.  4 pkt 3, wynika, że zapewnione będzie ostrożne i  stabilne zarządzanie bankiem  
krajowym lub instytucją kredytową będących podmiotem zależnym finansowej spółki holdingowej lub fin ansowej 
spółki holdingowej o  działalności mieszanej.  
2. Oceniając spełnienie warunku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod uwagę:  
1) pozycję finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o  działalności mie szanej w  grupie;  
2) strukturę akcjonariuszy podmiotów w  grupie;  
3) rolę finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej  w grupie.  
Art. 48s. 1. Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, zwalnia podmioty, o  których mowa w  art. 48q ust.  2, 
z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o  którym mowa w  art. 48q ust.  2, jeżeli łącznie spełnione są nast ę-
pujące warunki:  
1) podstawową działalnością finansowej spółki holdingowej jest nabywanie pakietów akcji w  podm iotach zależnych, 
a podstawową działalnością finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej względem instytucji w rozumieniu  
art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr  575/2013 lub instytucji finansowych jest nabywanie pakietów ak cji w podmi o-
tach zależn ych; 
2) finansowa spółka holdingowa i  finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej nie zostały wyznaczone jako 
podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji w  żadnej z  grup podlegających przymusowej restrukturyzacji 
zgodnie z  grupowym planem pr zymusowej restrukturyzacji;  
3) bank albo instytucja kredytowa będące podmiotem zależnym podmiotu, o  którym mowa w  art. 48q ust.  2, zostały 
wyznaczone do zapewnienia spełniania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej, ud o-
stępniono  im wszystkie niezbędne środki i  upoważniono je do wywiązania się z  tego obowiązku;  
4) finansowa spółka holdingowa ani finansowa spółka holdingowa o  działalno ści mieszanej nie uczestniczą w pode j-
mowaniu decyzji dotyczących zarządzania, decyzji operacyjnych  ani decyzji finansowych mających wpływ na grupę 
lub jej podmioty zależne będące instytucjami w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr  575/2013 lub inst y-
tucjami finansowymi;  
5) nadzór nad grupą sprawowany jest na zasadzie skonsolidowanej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 2439  
 
2. W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej, 
o których mowa w  art. 48q ust.  2, przestaną spełniać warunki, o  których mowa w  ust. 1, przepisy art.  48q ust.  2–5 oraz 
art. 48r stosuje się. W  takim przypadku  finansowa spółka holdingowa oraz finansowa spółka holdingowa o  działalności 
mieszanej niezwłocznie występują z  wnioskiem o  zatwierdzenie działalności.  
Rozdział 3  
Rachunki bankowe  
Art. 49. 1. Banki mogą prowadzić w  szczególności następujące rodzaje rachunk ów bankowych:  
1) rachunki rozliczeniowe, w  tym bieżące i  pomocnicze, oraz prowadzone dla nich na zasadach określonych w  rozdziale 3a  
rachunki VAT ; 
2) rachunki lokat terminowych;  
3) rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo -rozliczeniowe, w  tym rachunki rodzinne, oraz rachunki te r-
minowych lokat oszczędnościowych;  
4) rachunki powiernicze.  
2. Rachunki rozliczeniowe oraz rachunki lokat terminowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:  
1) osób prawnych;  
2) jednostek organizacyjnych nieposiadających osob owości prawnej, o  ile posiadają zdolność prawną;  
3) osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek, w  tym dla osób będących przedsiębiorcami.  
3. Rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo -rozliczeniowe oraz rachunki terminow ych lokat oszczę d-
nościowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:  
1) osób fizycznych;  
2) szkolnych kas oszczędnościowych;  
3)59) kas zapomogowo -pożyczkowych;  
4) rad rodziców.  
4. Rachunki rodzinne mogą być prowadzone wyłącznie dla osób fizycznych, którym przyzn ano niepodlegające egze-
kucji świadczenia, dodatki, zasiłki oraz inne kwoty, o  których mowa w  art. 833 § 6 i 7 ustawy z  dnia 17  listopada 1964  r. – 
Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. z 2021  r. poz. 1805, 1981 , 2052 , 2262, 2270 i 2289 ), z wyjątkiem świadc zeń 
alimentacyjnych, zwane dalej „świadczeniami niepodlegającymi egzekucji ”. 
Art. 50. 1. Posiadacz rachunku bankowego dysponuje swobodnie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku.  
W umowie z  bankiem mogą być zawarte postanowienia ograniczające swobodę dysponowania tymi środkami.  
1a. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do rachunku VAT, o  którym mowa w  rozdziale  3a. 
2. Bank dokłada szczególnej staranności w  zakresie zapewnienia bezpiecze ństwa przechowywanych środków pienięż -
nych.  
Art. 51.  Rachunek bankowy, z wyj ątkiem rachunku rodzinnego, może być p rowadzony dla kilku osób fizycz nych, 
kilku jednostek samorządu terytorialnego, stron umowy o współpracy w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – 
Prawo g eologiczne i górnicze (Dz. U. z  2021  r. poz.  1420  i 2269 ) albo kilku dobrowolnych funduszy emerytalnych będ ą-
cych funduszami zdefiniowanej daty w rozumieniu ustawy z dnia 4 październ ika 2018 r. o pracowniczych pla nach kapit a-
łowych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1342 ) zarządzanymi przez jedno powszechne towarzystwo emerytalne – rachunek wspólny.  
Art. 51a. W przypadku rachunku wspólnego prowadzonego dla osób fizycznych, o  ile umowa rachunku bankowego 
nie stanowi inaczej:  
1) każdy ze współposiadaczy ra chunku może dysponować samodzielnie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na 
rachunku;  
2) każdy ze współposiadaczy rachunku może w  każdym czasie wypowiedzieć umowę ze skutkiem dla pozostałych 
współposiadaczy.  
                                                           
59) W brzmieniu ustalonym przez art. 58 ustawy z dnia 11  sierpnia 2021  r. o kasach zapomogowo -pożyczkowych  (Dz. U. poz. 1666), 
która weszła w życie z dniem 11 października 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 2439  
 
Art. 51b. 1. Rachunek wspólny dla jednostek samorz ądu terytorialnego może być prowadzony wyłącznie w  związku 
ze wspólnym wykonywaniem zadań publicznych, w  tym dla realizacji przedsięwzięć współfinansowanych ze środków 
Unii Europejskiej.  
2. Umowa rachunku wspólnego prowadzonego dla jednostek samorządu tery torialnego powinna określać cel, dla 
którego rachunek jest prowadzony.  
3. Zasady dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku wspólnym prowadzonym dla jednostek 
samorządu terytorialnego oraz zasady wypowiadania umowy tego rachunku określa um owa rachunku bankowego.  
Art. 51c. 1. Rachunek wspólny dla stron umowy o  współpracy może być p rowadzony wyłącznie w  związku z wyko-
nywaniem umowy o  współpracy oraz udzielonej koncesji, o  których mowa w  ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo 
geologiczne i  górnicze.  
2. W przypadku rachunku wspólnego dla stron umowy o  współpracy:  
1) uprawnionym do dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku jest wyłącznie współposiadacz 
będący operatorem w  rozumieniu ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geol ogiczne i  górnicze;  
2) współposiadacz rachunku może żądać bieżących informacji o  saldzie, okresowych wyciągów bankowych oraz historii  
rachunku i  subkont.  
Art. 52. 1. Umowa rachunku bankowego jest zawierana na piśmie.  
2. Umowa rachunku bankowego powinna okr eślać w  szczególności:  
1) strony umowy;  
2) rodzaj otwieranego rachunku;  
3) walutę rachunku;  
4) czas trwania umowy;  
5) o ile strony zastrzegają oprocentowanie środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku – wysokość tego opr o-
centowani a i przesłanki dopuszczalności jego zmiany przez bank, a  także terminy wypłaty, postawienia do dyspozycji 
lub kapitalizacji należnych odsetek;  
6) wysokość prowizji i  opłat za czynności związane z  wykonywaniem umowy oraz przesłanki i  tryb ich zmiany przez 
bank; 
7) formy i  zakres rozliczeń pieniężnych dokonywanych na polecenie posiadacza rachunku oraz terminy ich realizacji;  
8) przesłanki i  tryb dokonywania zmian umowy;  
9) przesłanki i  tryb rozwiązania umowy rachunku bankowego;  
10) zakres odpowiedzialności ba nku za terminowe i  prawidłowe przeprowadzenie rozliczeń pieniężnych oraz wysokość 
odszkodowania za przekroczenie terminu realizacji dyspozycji posiadacza rachunku.  
2a. Umowa rachunku rodzinnego, oprócz elementów określonych w  ust. 2, określa również numery  rachunków ba n-
kowych jednostek wypłacających świadczenia niepodlegające egzekucji, z  których dokonywane są wpłaty na rachunek 
rodzinny. Zaświadczenia o  numerach tych rachunków, wydane przez jednostki wypłacające świadczenia niepodlegające 
egzekucji, stanow ią załączniki do umowy rachunku rodzinnego.  
3. Do obliczania należnych odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku przyjmuje się, że rok liczy 
365 dni, chyba że umowa stanowi inaczej.  
4. W przypadku umowy rachunku bankowego pełniącego funkcję rachunku płatniczego, o  którym mowa w  art. 2 
pkt 25 ustawy  z dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych, przepisów  ust. 1 i 2 nie stosuje się.  
Art. 52a. 1. Otwarcie i  prowadzenie rachunku rodzinnego oraz wypłaty z  tego rachunku w  banku, w  którym rach u-
nek jest prowadzony, są wolne od jakichkolwiek opłat i  prowizji. Bank nie pobiera opłat i  prowizji za wydanie instrume n-
tu płatniczego do rachunku rodzinnego, jego miesięczne utrzymanie oraz wypłaty z  wykorzystaniem tego instrumentu 
przy użyciu bankomatów t ego banku.  
2. Na rachunek rodzinny mogą być wpłacane wyłącznie środki pieniężne pochodzące ze świadczeń niepodlegających 
egzekucji. Wpłaty na rachunek rodzinny mogą być dokonywane wyłącznie z  rachunków bankowych jednostek wypłacaj ą-
cych świadczenia niepodle gające egzekucji.  
Art. 53. 1. Bank może wydać posiadaczowi rachunku oszczędnościowego oraz posiadaczowi rachunku terminowej 
lokaty oszczędnościowej imienną książeczkę oszczędnościową lub inny imienny dokument potwierdzający zawarcie 
umowy. W  nazwie dokumen tu należy użyć w  odpowiednim przypadku wyrazu „oszczędnościowy ”. 
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 2439  
 
2. Wydanie dokumentu, o  którym mowa w  ust. 1, zwalnia bank od obowiązku przesyłania posiadaczowi rachunku 
bankowego wyciągów z  tego rachunku.  
3. W przypadku utraty dokumentu, o  którym mowa w  ust. 1, podlega on umorzeniu.  
4. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa, w  drodze rozporządzenia,  
szczegółowe warunki i  tryb umarzania dokumentów, o  których mowa w  ust. 1, mając na uwadze charakter tych dokume n-
tów oraz słuszne interesy posiadaczy rachunków.  
Art. 54. 1. Środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo -rozlicze -
niowych  oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów, 
są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego, w  każdym miesiącu kalendarz o-
wym , w którym obowiązuje zajęcie, do wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie 
ustawy z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę ( Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 ), przysługuj ą-
cego pracownikowi zatrudnionemu w  pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy.  
2. Środki pieniężne zgromadzone na rachunku oszczędnościowym, rachunku oszc zędnościowo -rozliczeniowym oraz 
na rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej prowadzonym dla kilku osób fizycznych są wolne od zajęcia do wys o-
kości określonej w  ust. 1, niezależnie od liczby współposiadaczy takiego rachunku.  
Art. 54a.60) Środki pieniężne  znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo -
-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych pochodzące ze świadczeń, dodatków i zasił-
ków, o  których mowa w  art. 833 § 6 ustawy z  dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks pos tępowania cywilnego i  w art. 10 § 4 
ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1427,  z późn. zm.61)), 
oraz świadczeń, dodatków i  innych kwot, o  których mowa w  art. 31 ust.  1, art.  80 ust. 1 i 1a, art.  81, art.  83 ust. 1 i 4, 
art. 84 pkt 2 i 3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. o wspieraniu rodziny i  systemie pieczy zastępczej 
(Dz. U. z 2020  r. poz.  821 oraz z 2021  r. poz.  159, 1006 , 1981  i 2270 ), oraz środków finansowych na utrzymanie lokalu 
mieszkalnego w  budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o  których mowa w  art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 
ustawy z  dnia 9  czerwca 2011  r. o wspieraniu rodziny i  systemie pieczy zastępczej, w  części przysługującej na umieszcz o-
ne w  rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka dzieci i  osoby, które osiągnęły pełnoletność, przebywając  w pieczy 
zastępczej, oraz świadczenia uzupełniającego, o  którym mowa w  art. 1 ust. 1 ustawy z  dnia 31  lipca 2019  r. o świadczeniu 
uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji  (Dz. U. z 2021  r. poz.  1842 ), dodatkowego rocznego 
świadczenia pieniężnego, o  którym mowa w  art. 1 ustawy z  dnia 9  stycznia  2020  r. o dodatkowym rocznym świadczeniu 
pieniężnym dla emerytów i  rencistów (Dz.  U. poz.  2021  r. poz.  1808 i  2105 ), oraz kolejnego w  2021  r. dodatkowego 
rocznego świadczenia pieniężnego, o  którym mowa w  art. 1 ustawy z  dnia 21  stycznia 2021  r. o kolejnym  w 2021  r. doda t-
kowym  rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i  rencistów (Dz.  U. poz.  432), są wolne od zajęcia na podstawie 
sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.  
Art. 54b. Środki pieniężne znajdujące się na rachunku będącym przedmiotem blokady rachunku podmiotu kwali -
fikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z  2021  r. 
poz. 1540, 1598, 2076 , 2105  i 2262 ) nie podlegają zajęciu na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wyko-
nawczego poza wyjątkami określonymi w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym.  
Art. 55. 1. W  przypadku śmierci posiadacza rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo -rozliczeniowego  
lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej bank jest obo wiązany wypłacić z  tych rachunków:  
1) kwotę wydatkowaną na koszty pogrzebu posiadacza rachunku osobie, która przedstawiła rachunki stwierdzające 
wysokość poniesionych przez nią kosztów – w wysokości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie 
ze zwyczajami przyjętymi w  danym środowisku;  
2) kwotę równą wpłatom na rachunki dokonanym przez organ wypłacający świadczenie z  ubezpieczenia lub zabezpi e-
czenia społecznego albo uposażenie w  stanie spoczynku, które nie przysługiwały za okres po śmierci posia dacza  
rachunku, wskazaną we wniosku organu wypłacającego to świadczenie lub uposażenie, skierowanym do banku wraz 
z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.  
2. Kwota wypłacona zgodnie z  ust. 1 pkt 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku . 
                                                           
60) W brzmie niu ustalonym przez art. 15 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w 2021 r. dodatkowym rocznym świadczeniu 
pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz. U. poz. 432), która weszła w życie z dniem 25 marca 2021 r.  
61) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 i 2320 oraz z  2021  r. poz.  11, 41, 
802, 1005, 1177, 1236, 1666, 1927, 1981, 2052 , 2105  i 2270.  
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 2439  
 
3. Bank jest zwolniony od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, jeżeli przed otrzym a-
niem wniosku organu wypłacającego świadczenie lub uposażenie dokonał z  tych rachunków wypłat innym uprawnionym 
osobom, które to wypłaty nie p ozwalają zrealizować wniosku w  całości lub części, oraz w  terminie 30  dni od otrzymania 
wniosku poinformuje o  tym ten organ, wraz ze wskazaniem osób, które pobrały wypłaty.  
4. Bank nie odpowiada za szkody wynikające z  wykonania czynności, o  których mowa w  ust. 1 pkt  2 i ust. 3. Odpowi e-
dzialność  w tym zakresie ponosi organ wypłacający świadczenie lub uposażenie, który wystąpił z  wnioskiem.  
Art. 56. 1. Posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo -rozliczeniowego lub rachunku te r-
minowej loka ty oszczędnościowej może polecić pisemnie bankowi dokonanie – po swojej śmierci – wypłaty z  rachunku 
wskazanym przez siebie osobom: małżonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu określonej kwoty pieniężnej (dysp o-
zycja wkładem na wypadek śmierci).  
2. Kwota wypłaty, o  której mowa w  ust. 1, bez względu na liczbę wydanych dyspozycji, nie może być wyższa niż 
dwudziestokrotne przeciętne miesięczne wynagrodzenie w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z  zysku, ogłaszane 
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystyc znego za ostatni miesiąc przed śmiercią posiadacza rachunku.  
3. Dyspozycja wkładem na wypadek śmierci może być w  każdym czasie przez posiadacza rachunku zmieniona lub 
odwołana na piśmie.  
4. Jeżeli posiadacz rachunku wydał więcej niż jedną dyspozycję wkłade m na wypadek śmierci, a  łączna suma dysp o-
zycji przekracza limit, o  którym mowa w  ust. 2, dyspozycja wydana później ma pierwszeństwo przed dyspozycją wydaną 
wcześniej.  
5. Kwota wypłacona zgodnie z  ust. 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku.  
6. Osob y, którym na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci wypłacono kwoty z  naruszeniem  ust. 4, są 
zobowiązane do ich zwrotu spadkobiercom posiadacza.  
Art. 56a. 1. Bank jest obowiązany przy zawieraniu umowy rachunku, o  którym mowa w  art. 56 ust. 1, poin form o-
wać w  sposób zrozumiały dla posiadacza rachunku o  możliwości wydania przez niego dyspozycji wkładem na wypadek 
śmierci oraz o  treści  art. 56. 
2. W przypadku powzięcia przez bank informacji o  śmierci posiadacza rachunku, który wydał dyspozycję wkładem 
na wypadek śmierci, bank jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić wskazane pr zez posiadacza rachunku osoby o możliwości  
wypłaty określonej kwoty.  
Art. 57. Przepisy  art. 55 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 56a i  art. 59a nie dotyczą rachunku, o  którym mowa w  art. 51. 
Art. 58. Małoletni posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo -rozliczeniowego lub rachunku  
terminowej lokaty oszczędnościowej może po ukończeniu trzynastu lat swobodnie dysponować środkami pieniężnymi 
zgromadzonymi na tych rac hunkach, o  ile nie sprzeciwi się temu na piśmie jego przedstawiciel ustawowy.  
Art. 59. 1. Na rachunku powierniczym mogą być gromadzone wyłącznie środki pieniężne powierzone posiadaczowi 
rachunku – na podstawie odrębnej umowy – przez osobę trzecią.  
2. Stron ami umowy rachunku powierniczego są bank i  posiadacz rachunku (powiernik).  
3. Umowa, o  której mowa w  ust. 2, określa warunki, jakie powinny być spełnione, aby środki pieniężne osób trzecich  
wpłacone na rachunek mogły być wypłacone posiadaczowi rachunku lub  aby jego dyspozycje w  zakresie wykorzystania 
tych środków mogły być zrealizowane.  
3a. Rachunek powierniczy jest prowadzony w  sposób umożliwiający w  każdym czasie identyfikację osób trzecich, 
które wpłaciły środki pieniężne na ten rachunek, oraz obliczenie  ich udziału w  kwocie zgromadzonej na rachunku powie r-
niczym.  
4. W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko posiadaczowi rachunku powierniczego – środki zna j-
dujące się na rachunku nie podlegają zajęciu.  
5. W razie ogłoszenia upadłości posiadacza  rachunku powierniczego – środki pieniężne znajdujące się na tym 
rachunku podlegają wyłączeniu z  masy upadłości.  
6. W przypadku śmierci posiadacza rachunku powierniczego zgromadzone na tym rachunku kwoty nie wchodzą do 
spadku po posiadaczu rachunku.  
7. Przepisy  ust. 3–6 stosuje się w  przypadku, gdy powierzenie środków pieniężnych nastąpiło w  wykonaniu umowy, 
o której mowa w  ust. 1, z datą pewną.  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 2439  
 
Art. 59a. 1. Umowa rachunku bankowego, którego posiadaczem jest osoba f izyczna, niezawarta w  związku z pro-
wadzeni em działalności gospodarczej, ulega rozwiązaniu z:  
1) dniem śmierci posiadacza rachunku albo  
2) upływem 10  lat od dnia wydania przez posiadacza rachunku ostatniej dyspozycj i dotyczącej tego rachunku, a  w przy-
padku  gdy umowa przewiduje prowadzenie więcej ni ż jednego rachunku – tych rachunków, chyba że umowa rachunku  
oszczędnościowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej była zawarta na czas oznaczony dłuższy niż 
10 lat. 
2. Dyspozycją, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, nie jest postanowienie umowne prz ewidujące, w  razie braku wypowi e-
dzenia, odnowienie umowy rachunku bankowego zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 10  lat. Jeżeli na skutek od-
nowienia umowa wiązałaby dłużej niż 10  lat od jej zawarcia, warunkiem odnowienia jest wydanie przez posiadacza  rachunku  
takiej dyspozycji. Brak dyspozycji skutkuje wygaśnięciem umowy.  
3. Umowa rachunku oszczędnościowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej zawarta na czas ozn a-
czony dłuższy niż 10  lat może zostać odnowiona, jeżeli posiadacz rachunku wyda  taką dyspozycję. Dyspozycją nie jest 
postanowienie umowne przewidujące, w  razie braku jej wypowiedzenia, odnowienie umowy. Brak dyspozycji skutkuje  
wygaśnięciem umowy.  
4. Jeżeli umowa uległa rozwiązaniu na podstawie ust.  1, uważa się ją za wiążącą do chw ili wypłaty przez bank środków  
pieniężnych osobie posiadającej do nich tytuł prawny, chyba że stan środków pieniężnych na tym rachunku nie przekracza 
kwoty minimalnej określonej w  umowie.  
5. Od dnia wygaśnięcia umowy rachunku bankowego na podstawie  ust. 2 albo 3, do dnia wypłaty środków pienię ż-
nych osobie posiadającej do nich tytuł prawny, środki te podlegają waloryzacji o  prognozowany w  ustawie budżetowej na 
dany rok średnioroczny wskaźnik cen towarów i  usług konsumpcyjnych ogółem. Waloryzacji dokonuje się  na ostatni 
dzień roku kalendarzowego.  
6. Z upływem 5  lat od dnia wydania ostatniej dyspozycji dotyczącej rachunku prowadzonego na podstawie umowy, 
o której mowa w  ust. 1, bank jest obowiązany wystąpić do ministra właściwego do spraw informatyzacji o  udost ępnienie 
danych z  rejestru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) umożliwiających ustalenie, czy 
posiadacz rachunku żyje. W  przypadku gdy umowa przewiduje prowadzenie więcej niż jednego rachunku, termin, o  którym  
mowa w  zdaniu pier wszym, liczy się od dnia wydania ostatniej dyspozycji dotyczącej tych rachunków.  
7. Na co najmniej 6  miesięcy przed upływem okresu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, bank jest obowiązany poinfo r-
mować posiadacza rachunku bankowego o  skutkach upływu tego okresu.  
Art. 59b. Z upływem 3  miesięcy od dnia wygaśnięcia umowy rachunku bankowego, o  której mowa w  art. 59a, z a-
wartej na czas oznaczony, w  razie braku wcześniejszej dyspozycji wypłaty środków pieniężnych, bank jest obowiązany 
wystąpić do ministra właściwego do spraw informatyzacji o  udostępnienie danych z  rejestru PESEL umożliwiających 
ustalenie, czy posiadacz rachunku żyje.  
Art. 59c. 1. Po śmierci przedsiębiorcy bank nadal prowadzi rachunek bankowy związany z prowadzoną przez prze d-
siębiorcę działalnością gospodarczą, jeżeli został ustanowiony zarząd sukcesyj ny w rozumieniu u stawy z  dnia 5  lipca 
2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej  i innych ułatwieniach związanych z  sukcesją prze d-
siębiorstw  (Dz. U.  z 2021  poz. 170). 
2. W okresie  od ustanowienia do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego dostęp do środków pieniężnych zgrom a-
dzonych na rachunku bankowym, o którym mowa w ust. 1, oraz prawo do wydawania dyspozycji przysługują zarządcy 
sukcesyjnemu.  
3. Zarządca sukcesyjny niezwłocznie in formuje bank o osobach, które go powołały, a także o osobach, które uzyskały 
tytuł prawny do spadku po posiadaczu rachunku, o którym mowa w ust. 1.  
Art. 60. Jeżeli umowa rachunku bankowego nie stanowi inaczej, ulega ona rozwiązaniu, gdy w  ciągu dwóch lat n ie 
dokonano na rachunku żadnych obrotów, poza dopisywaniem odsetek, a  stan środków pieniężnych na tym rachunku nie 
przekracza kwoty minimalnej określonej w  tej umowie.  
Art. 61. 1. W  razie zgłoszenia bankowi utraty dowodu zawarcia umowy rachunku oszczędnośc iowego, czeku lub 
blankietu czeku, posiadacza rachunku nie obciążają wypłaty gotówkowe, a  także przelewy dokonane na podstawie tych 
dokumentów w  banku prowadzącym rachunek oszczędnościowy, od chwili otrzymania przez ten bank zgłoszenia.  
2. W przypadkach in nych niż określone w  ust. 1 zasady obciążania posiadacza rachunku za dokonane przez bank 
wypłaty gotówkowe po utracie przez posiadacza rachunku dokumentów, o  których mowa w  ust. 1, określa umowa rachunku  
bankowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 2439  
 
Art. 62. Umarzanie utraconych dokumentów zawarcia umowy rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnoś -
ciowo -rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej w  toku prowadzonej egzekucji sądowej lub 
administracyjnej z  rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo -rozlicze niowego lub rachunku terminowej 
lokaty oszczędnościowej określają przepisy ustawy z  dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego  i prze-
pisy o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
Rozdział 3a  
Rachunek VAT  
Art. 62a. 1. Dla rachunku rozliczeniowego bank prowadzi rachunek VAT.  
2. Rachunek VAT jest prowadzony w  walucie polskiej.  
3. Dla rachunków rozliczeniowych prowadzonych dla tego samego posiadacza bank prowadzi jeden rachunek VAT, 
niezależnie od liczby prowadzonych dla tego posiadacz a rachunków rozliczeniowych. W  przypadku prowadzenia więcej 
niż jednego rachunku rozliczeniowego dla tego samego posiadacza bank prowadzi, na wniosek tego posiadacza, więcej 
niż jeden rachunek VAT.  
4. W przypadku rachunków rozliczeniowych prowadzonych prze z Narodowy Bank Polski dla tego samego posiad a-
cza Bank ten prowadzi rachunek VAT dla każdego rachunku rozliczeniowego. Narodowy Bank Polski prowadzi rachunek 
VAT dla więcej niż jednego rachunku rozliczeniowego tego samego posiadacza na jego wniosek lub na podstawie przep i-
sów o  finansach publicznych.  
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do  rachunku rozliczeniowego  prowadzonego w  innej walucie niż waluta polska.  
6. Otwarcie i  prowadzenie rachunku VAT  nie wymaga zawarcia odrębnej umowy.  
7. Otwarcie i  prowadzenie  rachunku VAT jest wolne od dodatkowych prowizji i  opłat dla banku . 
8. Środki pieniężne zgromadzone  na rachunku VAT mogą być, zgodnie z  ustaleniami stron, oprocentowane.  
9. Bank informuje posiadacza rachunku rozliczeniowego o  numerze rachunku VAT oraz usta lonych zasadach 
i terminach informowania posiadacza rachunku rozliczeniowego o  saldzie na rachunku VAT. Do rachunku VAT nie st o-
suje się przepisu art. 728 Kodeksu cywilnego.  
10. Bank nie wydaje do rachunku VAT instrumentu płatniczego . 
11. Przepis ust. 1 stosuje się również do rachunku niebędącego rachunkiem rozliczeniowym , jeżeli  bank prowadzi go 
w ramach gospodarki własnej.  
Art. 62b. 1. Rachunek VAT może być uznany wyłącznie środkami pieniężnymi pochodzącymi z  tytułu:  
1) zapłaty kwoty odpowiadającej kwocie  podatku  od towarów i  usług,  przy użyciu komunikatu przelewu , o którym 
mowa w  art. 108a ust. 3 ustawy  z dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług ( Dz. U. z 2021  r. poz.  685, 
z późn. zm.62)), zwanego dalej „komunikatem przelewu” ; 
2) wpłaty kwoty podatku od towarów i  usług przez podatnika, o  którym mowa w  art. 103 ust. 5a ustawy z  dnia 11  marca  
2004  r. o podatku od towarów i  usług, na rzecz płatnika, o  którym mowa w  art. 17a tej ustawy, przy użyciu komunikatu  
przelewu;  
3)63) przekazania środków z  innego rachunku  VAT posiadacza rachunku VAT;  
4) zwrotu:  
a) kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług w  przypadkach, o  których mowa w  art. 29a ust.  10 
pkt 1–3 i ust. 14 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, wynikającego z wystawionej przez  
podatnika faktury korygującej,  
b) różnicy podatku, o  którym mowa  w art. 87 ust. 6a ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, 
przez urząd skarbowy  
– przy użyciu komunikatu przelewu.  
                                                           
62) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w D z. U. z 2021 r. poz. 694, 802,  1163, 1243, 1598, 1626, 2076 
i 2105 . 
63) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11  sierpnia 2021  r. o zmianie ustawy o  podatku od towarów i  usług 
oraz ustawy – Prawo bankowe  (Dz. U. poz. 1626), która wes zła w życie z dniem 1 października 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 2439  
 
2. Rachunek VAT może być obciążony wyłącznie w  celu:  
1) dokonania:  
a) płatności kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług z  tytułu nabycia towarów lub usług na 
rachunek VAT,  
b) zwrotu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług, w  przypadkach, o  których mowa w  art. 29a 
ust. 10 pkt 1–3 i ust. 14 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług, wynikającego z wyst a-
wionej przez podatnika faktury korygującej, na rachunek VAT nabywcy towarów lub usług  
– przy użyciu komunikatu przelewu;  
2) wpłaty:  
a) na rachune k urzędu skarbowego:  
– podatku od towarów i usług, w tym podatku od towarów i usług z tytułu importu t owarów, dodat kowego 
zobowiązania podatkowego w tym podatku, a także odse tek za zwłokę w podatku od towa rów i usług lub 
odsetek za zwłokę od dodatkowego z obowiązania podatkowego,  
–  podatku dochodowego od osób prawnych oraz zaliczek na ten podatek, a także odsetek za zwłokę w podatku 
dochodowym od osób prawnych oraz odsetek od zaliczek na ten podatek,  
– podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zaliczek  na ten podatek, a także odsetek za zwłokę w poda t-
ku dochodowym od osób fizycznych oraz odsetek od zaliczek na ten podatek,  
– podatku akcyzowego, przedpłat podatku akcyzowego, wpłat dziennych, a także odsetek za zwłokę w podatku 
akcyzowym oraz odsetek od przedpłat podatku akcyzowego,  
– należności celnych oraz odsetek za zwłokę od tych należności,  
b) należności z tytułu składek, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o system ie 
ubezpieczeń społecznych (Dz.  U. z 2021 r. poz.  423, z późn. zm.64)), oraz należności z tytułu składek, o których 
mowa w art. 32 tej ustawy, do poboru których obowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych , 
c)65)  należności z  tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, o  których mowa w  ustawie z dnia 
20 grudnia 1990  r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.  U. z 2021  r. poz.  266, 1535 i 1621), oraz n a-
leżności z  tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, o  których mowa w  ustawie z  dnia 27  sierpnia 2004  r. 
o świadczeniach opieki zdrowotnej finan sowanych ze środków publicznych (Dz.  U. z  2021  r. poz.  1285,  
z późn. zm.66)), do poboru których obowiązana jest Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;  
3) wpłaty podatku od towarów i  usług  przez podatnika, o  którym mowa w  art. 103 ust. 5a ustawy z  dnia 1 1 marca 
2004  r. o podatku od towarów i  usług, na rzecz płatnika, o  którym mowa w  art. 17a tej ustawy, przy użyciu komun i-
katu przelewu;  
3a)67) wpłaty kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług oraz należności celnych na rzecz przedstawiciela 
bezpośredniego lub pośredniego w  rozumieniu przepisów celnych, przy użyciu komunikatu przelewu;  
4) przekazania przy użyciu komunikatu przelewu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług na rach u-
nek VAT dostawcy towarów lub usługodawcy przez pos iadacza rachunku, który:  
a) otrzymał płatność przy użyciu komunikatu przelewu oraz  
b) nie jest dostawcą towarów lub usługodawcą wskazanym na fakturze, za którą jest dokonywana płatność;  
5) zwrotu przy użyciu komunikatu przelewu nienależnie otrzymanej płatn ości na rachunek VAT posiadacza rachunku, 
od którego otrzymano tę płatność przy użyciu komunikatu przelewu;  
                                                           
64) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 432, 619, 1621, 1834, 1981 i 2105 . 
65) Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 63; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.  
66) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1292, 1559, 1773, 1834, 1981 , 2105 , 
2120 , 2232 i  2270.  
67) Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektó rych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 2419), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 2439  
 
6) przekazania środków na inny rachunek VAT posiadacza rachunku VAT przy użyciu  komunikatu przelewu, w  którym 
posiadacz w  miejsce informacji, o  których mowa w:68) 
a) art. 108a ust.  3 pkt 1 i 2 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług – wskazuje kwotę przek a-
zywanych środków,  
b) art. 108a ust.  3 pkt 3 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług – wpisuje wyrazy „przekaz anie 
własne”,  
c) art. 108a ust.  3 pkt 4 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług – wskazuje numer, za pomocą  
którego posiadacz jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i  usług;  
7) przekazania środków na rachunek wskazany przez  naczelnika urzędu skarbowego w  informacji o postanowieniu, 
o której mowa w  art. 108b ust.  4 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług;  
8) przekazania środków na rachunek rozliczeniowy państwowej jednostki budżetowej, w  przypadku gdy rach unek VAT 
prowadzony jest dla rachunku rozliczeniowego, o  którym mowa w  art. 196 ust. 1 pkt 2 albo 5 ustawy z  dnia 
27 sierpnia 2009  r. o finansach publicznych (Dz.  U. z 2021 r. poz. 305 , z późn. zm.69)); 
9) realizacji zajęcia na podstawie administracyjnego t ytułu wykonawczego, dotyczącego egzekucji należności, o których  
mowa w pkt 2;  
10)70) przekazania przez bank środków pieniężnych na prowadzony w tym samym banku  wyodrębniony rachunek tec h-
niczny służący identyfikacji posiadacza rachunku VAT – w przypadku, o którym mowa w art. 62e ust. 3 pkt 2.  
3. Uznanie i  obciążenie rachunku VAT jest dokonywane odpowiednio przez obciążenie albo uznanie rachunku roz -
liczeniowego posiadacza rachunku VAT prowadzonego w  tym samym banku.  
4. W przypadku naliczenia odsetek od środk ów zgromadzonych na rachunku VAT bank bez odrębnej dyspozycji p o-
siadacza rachunku VAT uznaje kwotą tych odsetek rachunek rozliczeniowy, dla którego jest prowadzony rachunek VAT. 
W przypadku gdy rachunek VAT jest prowadzony dla kilku rachunkó w rozliczeniowy ch, bank uznaje rachunek rozlicz e-
niowy wskazany przez posiadacza tych rachunków.  
5. Przepisów ust. 2 pkt 1 i 3 –6 nie stosuje się, jeżeli rachunek odbiorcy jest prowadzony przez instytucję kredytową 
lub bank zagraniczny, które nie działają na terytorium Rze czypospolitej Polskiej w formie oddziału.  
Art. 62c. 1. W  celu realizacji przelewu bank w  pierwszej kolejności obciąża kwotą podatku od towarów i  usług 
rachunek VAT nabywcy towarów i  usług i  uznaje tą kwotą jego rachunek rozliczeniowy zgodnie z  komunikatem przelewu.  
2. W przypadku braku środków na rachunku VAT, w  celu realizacji przelewu, bank obciąża wyłącznie rachunek roz -
liczeniowy nabywcy towarów i  usług kwotą odpowiadającą wartości sprzedaży brutto wskazanej w komunikacie przelewu.  
3. W przypadku posiad ania środków na rachunku VAT w  wysokości niewystarczającej na zapłatę  kwoty odpowiad a-
jącej  kwocie podatku od towarów i  usług wskazanej w  komunikacie przelewu, w celu realizacji przelewu,  bank obciąża 
rachunek VAT do wysokości salda na tym rachunku i  uznaje  tą kwotą rachunek rozliczeniowy nabywcy towarów i  usług, 
na podstawie komunikatu  przelewu.  
4. W przypadku posiadania środków na rachunku rozliczeniowym w  wysokości niewystarczającej na zapłatę kwoty 
odpowiadającej wartości sprzedaży brutto wskazanej w  komunikacie przelewu bank nie realizuje przelewu.  
5. Po otrzymaniu środków pieniężnych z  tytułu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług wskazanej 
w komunikacie przelewu, bank, który prowadzi rachunek rozliczeniowy, obciąża  ten rachunek rozliczeniowy kwotą odp o-
wiadającą kwocie podatku od towarów i  usług i  uznaje tą kwotą rachunek VAT, który jest prowadzony dla tego rachunku.  
6. W przypadku gdy ten sam bank prowadzi rachunek rozliczeniowy dla dostawcy towarów lub usługodawcy oraz 
nabywcy towarów i  usług , bank wykonuje jednocześnie obowiązki określone w  ust. 1–5. 
7. W przypadku realizacji przelewu w  celu, o  którym mowa w  art. 62b ust. 2 pkt 2, bank, który prowadzi rachunek 
rozliczeniowy podatnika, obciąża kwotą wskazaną w  poleceniu przelewu rachunek VAT podatnika i  uznaje tą kwotą jego 
rachunek rozliczeniowy.  
8. W przypadku posiadania środków na rachunku VAT w  wysokości niewystarczającej na realizację przelewu 
w celu, o  którym mowa w  art. 62b ust. 2 pkt 2, bank obciąża rach unek VAT do wysokości salda na tym rachunku i  uznaje 
tą kwotą rachunek rozliczeniowy podatnika na podstawie polecenia przelewu.  
                                                           
68) Wprowadzenie  do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 63. 
69) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zos tały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981 , 2054  
i 2270.  
70) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 67. 
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 2439  
 
9. W przypadku posiadania środków na rachunku rozliczeniowym w  wysokości niewystarczającej na realizację prz e-
lewu w  celu, o  którym mowa w  art. 62b ust. 2 pkt 2, bank nie realizuje przelewu.  
10. Bank nie jest obowiązany do sprawdzenia prawidłowości obliczenia kwoty odpowiadającej kwocie podatku od 
towarów i  usług wskazanej  w komunikacie  przelewu.  
11. W przypadku gdy płatność za fakt urę zostanie dokonana na podstawie komunikatu przelewu na rachunek odbiorcy,  
dla którego bank nie prowadzi rachunku VAT, bank dokonuje zwrotu środków przy użyciu komunikatu  przelewu . 
12.71) W przypadku otrzymania przez bank informacji o  postanowieniu, o której mowa w:  
1) art. 108b ust.  4 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług – bank niezwłocznie obciąża rachunek 
VAT posiadacza rachunku kwotą wskazaną w  tej informacji i  uznaje tą kwotą jego rachunek rozliczeniowy;  
2) art. 108b ust.  14 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług – bank niezwłocznie dokonuje wypł a-
ty kwoty wskazanej w  tej informacji w  sposób zgodny z  ustaleniami stron.  
13.71) W przypadku gdy kwota wskazana w  informacji o  postanowieniu, o  której mowa w  ust. 12, przewyższa saldo 
środków zgromadzonych na rachunku VAT lub saldo środków znajdujących się, z  tytułu ich przekazania z  rachunku VAT 
wskazanego w  informacji,  na wyodrębnionym rachunku technicznym służącym identyfikacji posiadacza rachunku VAT, 
bank:  
1) obciąża rachunek VAT do wysokości salda na tym rachunku i  uznaje tą k wotą rachunek rozliczeniowy – w przypa d-
ku informacji, o  której mowa w  art. 108b ust.  4 usta wy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług;  
2) dokonuje wypłaty do wysokości salda na rachunku technicznym odpowiadającego saldu środków przekazanych 
z danego rachunku VAT – w przypadku informacji, o  której mowa w  art. 108b ust.  14 ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. 
o podatku od towarów i  usług.  
14.72) Wykonanie przez bank czynności , o których mowa w  ust. 13, uznaje się za wykonanie w  całości obo wiązku, 
o którym mowa w  ust. 12. 
Art. 62d. 1. Środki pieniężne zgromadzone:  
1) na rachunku VAT,  
2) na ra chunku rozliczeniowym w  wysokości odpowiadającej kwocie podatku od towarów i  usług wskazanej w komu-
nikacie przelewu , 
3)73) na wyodrębnionym rachunku technicznym służącym identyfikacji posiadacza rachunku VAT  
– są wolne od zaj ęcia na podstawie s ądowego lub administracyjnego tytu łu wykonawczego dotycz ącego egzekucji lub 
zabezpieczenia nale żności innych ni ż wymienione w art. 62b ust. 2 pkt 2.  
2. Wierzytelności z  rachunku VAT nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia rzeczowego.  
Art. 62e. 1. Przed zamknięci em rachunku rozliczeniowego bank zamyka rachunek VAT, który jest prowadzony dla 
tego rachunku rozliczeniowego , jeżeli ten rachunek VAT nie jest prowadzony dla innego rachunku rozliczeniowego . 
2. Przed zamknięciem rachunku VAT bank uznaje kwotą środk ów zgroma dzonych na rachunku VAT , na dzień 
zamknięcia rachunku VAT , wskaz any przez posiadacza rachunku VAT jego inny rachunek VAT, prowadzony w  tym 
samym banku.  
3. W przypadku niewskazania przez posiadacza rachunku VAT innego rachunku VAT prowadzonego w tym samym 
banku, bank przed zamknięciem rachunku VAT:  
1) uznaje rachunek rozliczeniowy, dla którego otwarty jest ten rachunek VAT tego posiadacza, kwotą środków zgr o-
madzonych na rachunku VAT, na dzień zamknięcia rachunku VAT – zgodnie z informacją o postanowie niu, o której 
mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, albo  
2)74) dokonuje przekazania środków pieniężnych, zgromadzonych na rachunku VAT na dzień zamknięcia tego rachunku, 
na prowadzony w tym samym banku  wyodręb niony rachunek techniczny służący identyfikacji posiadacza rachunku 
VAT – jeżeli na dzień rozwiązania umowy rachunku rozliczeniowego, dla którego prowadzony jest ten rachunek 
VAT, nie posiada informacji o postanowi eniu, o której mowa w  art. 108b  ust. 4 ust awy z dnia 11 marca 2004 r. o p o-
datku od towarów i usług.  
                                                           
71) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 63. 
72) Dodany przez art. 2 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 63. 
73) Dodany przez art. 2 pk t 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 63. 
74) Ze zmianą wprowadzoną przez art.  2 pkt 2  ustawy, o której mowa w odnośniku  67. 
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 2439  
 
Art. 62f. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:  
1) rachunków w  systemach płatności prowadzonych przez Narodowy Bank Polski;  
2) rachunków, o  których mowa w  art. 192 ust. 1, art.  196 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust.  2a, art.  200 ust. 1, art.  202 oraz art.  208 
ustawy z  dnia 27  sierpnia 2009  r. o finansach publicznych;  
3) rachunków:  
a) prowadzonych przez Narodowy Bank Polski innych niż określone w  pkt 1 i 2, 
b) banków prowadzonych przez inne bank i, 
c) banków spółdzielczych prowadzonych przez bank zrzeszający,  
d) spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytowych prowadzonych przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnoś -
ciowo -Kredytową  
– które służą wyłącznie rozliczeniom z  tytułu wykonania czynności, d o których nie mają zastosowania przepisy 
ustawy z  dnia 11  marca 2004  r. o podatku od towarów i  usług.  
Rozdział 4  
Rozliczenia pieniężne przeprowadzane za pośrednictwem banków  
Art. 63. 1. Rozliczenia pieniężne mogą być przeprowadzane za pośrednictwem banków,  jeżeli przynajmniej jedna ze 
stron rozliczenia (dłużnik lub wierzyciel) posiada rachunek bankowy. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo 
lub bezgotówkowo za pomocą papierowych lub informatycznych nośników danych.  
2. Rozliczenia gotówkowe przepro wadza się czekiem gotówkowym lub przez wpłatę gotówki na rachunek wierzyciela.  
3. Rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się w  szczególności:  
1) poleceniem przelewu;  
2) poleceniem zapłaty;  
3) czekiem rozrachunkowym;  
4) kartą płatniczą.  
Art. 63a. (uchylony)  
Art. 63b. 1. Czek gotówkowy stanowi dyspozycję wystawcy czeku udzieloną trasatowi obciążenia jego rachunku 
kwotą, na którą czek został wystawiony, oraz wypłaty tej kwoty okazicielowi czeku lub osobie wskazanej na czeku.  
2. Czek gotówkowy może być przedstaw iony do zapłaty bezpośrednio u  trasata albo w  innym banku. Zapłata czeku 
gotówkowego przedstawionego do zapłaty w  innym banku następuje, z  zastrzeżeniem  ust. 3, po uzyskaniu przez ten bank 
od trasata środków wystarczających do zapłaty czeku. Szczegółowe wa runki przedstawienia czeku gotówkowego do z a-
płaty w  innym banku określa umowa między tym bankiem i  posiadaczem czeku.  
3. Banki mogą zawierać porozumienia, w  których – na zasadach wzajemności – określą inny niż w  ust. 2 tryb prze d-
stawienia czeków gotówkowyc h do zapłaty z  rachunków oszczędnościowo -rozliczeniowych.  
Art. 63c. Polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną 
kwotą i  uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w  sposób przewidziany w  umowie 
rachunku bankowego.  
Art. 63d. 1. Polecenie zapłaty stanowi udzieloną bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej dy s-
pozycję  wierzyciela obciążenia określoną kwotą odpowiednio rachunku bankowego dłużnika lub rachunku dłużnika  
w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Dyspozycja  wierzyciela 
oznacza równocześnie jego zgodę na cofnięcie przez bank lub sp ółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową dłużnika 
obciążenia rachunku d łużnika i cofnięcie uznania rachunku wierzyciela w przypadku dokonanego  przez dłużnika odwoł a-
nia polecenia zapłaty, o którym mowa w ust. 6.  
2. Przeprowadzenie rozliczeń poleceniem zapłaty jest dopuszczalne pod warunkiem:  
1) posiadania przez wierzyciela i d łużnika rachunków w bankach lub spółdz ielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych , 
które zawarły porozumienie w sprawie stosowania polecenia zapłaty, określające w szczególności:  zakres odpowi e-
dzialności banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredytow ych wykonujących  polecenie zapłaty, przyczyny 
odmowy wykonania polecenia zapłaty przez bank lub spółdzielczą kasę  oszczędnościowo -kredytową dłużnika, pr o-
cedury dochodzenia wzajemnych roszczeń banków i spółdzielczych  kas oszczędnościowo -kredytowych, wynikaj ących  
ze skutków odwołania polecenia zapłaty przez  dłużnika, wzory jednolitych formularzy oraz zasady wykonywania 
przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe poleceń zapłaty za pomocą informatycznych nośników 
danych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 2439  
 
2) udzielenia przez dłużn ika wierzycielowi zgody do obciążania rachunku dłużnika w drodze polecenia zapłaty  w umow-
nych  terminach zapłaty z tytułu określonych zobowiązań;  
3) zawarcia pomiędzy wierzycielem a prowadzącymi jego rachunek bankiem lub spółdzielczą kasą oszczędnościowo - 
-kredytową umowy w sprawie stosowania polecenia zapłaty przez wierzyciela, zawierającej  w szczególności: zgodę 
banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej na stosowanie polecenia  zapłaty przez wierzyciela, zas a-
dy składania i realizowania poleceń  zapłaty, zgodę wierzyciela na obciążenie  jego rachunku kwotami odwoływanych 
poleceń zapłaty wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 7,  zwróconymi dłużnikowi w związku z odwołaniem pole-
cenia zapłaty oraz zakres odpowiedzialności wierzyciela  i banku lub spó łdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej;  
4) że maksymalna kwota pojedynczego polecenia zapłaty nie przekracza równowartości, przeliczonej na złote  według 
kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu kwartału poprzedzającego  kwartał, 
w którym dokonywane jest rozliczenie pieniężne:  
a) 1000 euro – w przypadku gdy dłużnikiem jest osoba fizyczna niewykonująca działalności gospodarczej,  
b) 50 000 euro – w przypadku pozostałych dłużników.  
3. Bank, który udzielił wierzycielowi zgody na stosowanie poleceń zapłaty, jest wobec banków i spółdzielczych  kas 
oszczędnościowo -kredytowych – stron porozumienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, odpowiedzialny  za działania wierz y-
ciela związane ze stosowaniem poleceń zapłaty, w szczególności jest obowiąz any do natychmiastowego  uznania kwotą 
odwołanego polecenia zapłaty rachunku banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej dłużnika wraz z o d-
setkami, o których mowa w ust. 7, również w przypadku braku środków na  rachunku wierzyciela lub wystąpieni a innej 
przyczyny uniemożliwiającej obciążenie rachunku bankowego wierzyciela.  
3a. Spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa, która udzieliła wierzycielowi zgody na stosowanie poleceń  za-
płaty, jest wobec banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo -kredyt owych – stron porozumienia,  o którym mowa w ust. 2  
pkt 1, odpowiedzialna za działania wierzyciela związane ze stosowaniem poleceń zapłaty,  w szczególności jest obowiąz a-
na do natychmiastowego uznania kwotą odwołanego polecenia zapłaty rachunku  banku lub spó łdzielczej kasy oszczędnoś -
ciowo -kredytowej dłużnika wraz z odsetkami, o których mowa  w ust. 7, również w przypadku braku środków na rachunku 
wierzyciela lub wystąpienia innej przyczyny uniemożliwiającej  obciążenie rachunku wierzyciela.  
4. Uznanie rachunku bankowego wierzyciela następuje po uzyskaniu przez jego bank lub spółdzielczą kasę  oszczęd -
nościowo -kredytową od banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej dłużnika środków  wystarczających na 
pokrycie polecenia zapłaty.  
5. Dłużnikowi przysługuje prawo do cofnięcia w  każdym czasie zgody, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2. 
6. Dłużnik może odwołać pojedyncze polecenie zapłaty, w prowadzących jego rachunek banku lub spółdzielczej  
kasie oszczędnościowo -kredytowej, w terminie:  
1) 30 dni kalendarzowych od dnia dokonania obciążenia rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej  kasie  
oszczędnościowo -kredytowej – w przypadku gdy dłużnikiem jest osoba fizyczna niewykonująca działalności  gosp o-
darczej;  
2) 5 dni roboczych od dnia dokonania obc iążenia rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie  oszczędnoś -
ciowo -kredytowej – w przypadku pozostałych dłużników.  
7. Odwołanie polecenia zapłaty przez dłużnika zobowiązuje bank lub sp ółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową 
dłużnika do natych miastowego uznania rachunku bankowego dłużnika lub rachunku dłużnika w spółdzielczej  kasie  
oszczędnościowo -kredytowej kwotą odwołanego polecenia zapłaty. Uznanie rachunku dłużnika  następuje z datą złożenia 
odwołania polecenia zapłaty, z obowiązkiem nalicz enia – od dnia obciążenia rachunku  dłużnika kwotą odwołanego pol e-
cenia zapłaty – odsetek należnych dłużnikowi z tytułu oprocentowania rachunku  bankowego lub rachunku w spółdzielczej 
kasie oszczędnościowo -kredytowej.  
8. Będący wierzycielami bank lub spółdzi elcza kasa oszczędnościowo -kredytowa mogą przeprowadzić rozliczenia  
poleceniem zapłaty na warunkach określonych w ustawie, z tym że:  
1) do rozliczeń tych nie stosuje się przepisów ust. 2 pkt 3 i ust. 3;  
2) ten bank lub ta spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa są obowiązani do natychmiastowego uznania  kwotą 
odwołanego polecenia zapłaty rachunku banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej  dłużnika.  
9. Przepisów  ust. 1–8 nie stosuje się do transakcji polecenia zapłaty, do któr ych stosuje się ustawę z  dnia 19  sierpnia 
2011  r. o usługach płatniczych.  
10. Do transakcji polecenia zapłaty z  tytułu zapłaty faktury między wierzycielem i  dłużnikiem będącymi przedsi ę-
biorcami stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3a.  
11. Zgoda dłużn ika, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, oznacza także zgodę udzieloną przez dłużnika wierzycielowi na 
obciążanie, w  drodze polecenia zapłaty, rachunku rozliczeniowego dłużnika.  
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 2439  
 
Art. 63e. 1. Czek rozrachunkowy stanowi dyspozycję wystawcy czeku udzieloną trasatow i do obciążenia jego 
rachunku kwotą, na którą czek został wystawiony, oraz uznania tą kwotą rachunku posiadacza czeku.  
2. Na wniosek wystawcy czeku bank może potwierdzić czek rozrachunkowy, rezerwując jednocześnie na rachunku 
wystawcy odpowiedni fundusz na  pokrycie czeku. Bank może potwierdzić również czek niezupełny.  
3. Czek rozrachunkowy może być przedstawiony do rozrachunku ze skutkami zapłaty bezpośrednio u  trasata lub 
w banku, w  którym posiadacz czeku ma rachunek. Uznanie rachunku posiadacza czeku sumą  czekową, z  zastrzeżeniem  
ust. 4, następuje po uzyskaniu przez bank posiadacza czeku od trasata środków wystarczających do zapłaty czeku. Szcz e-
gółowe warunki przedstawienia czeku do rozrachunku ze skutkami zapłaty w  banku innym niż trasata określa umowa 
między tym bankiem i  posiadaczem czeku.  
4. Banki mogą zawierać porozumienia, w  których – na zasadach wzajemności – określą inny niż w  ust. 3 tryb prze d-
stawienia czeków rozrachunkowych do zapłaty z  rachunków oszczędnościowo -rozliczeniowych.  
Art. 63f. 1. Na w arunkach określonych w  umowach strony mogą stosować w  rozliczeniach bezgotówkowych także 
karty płatnicze.  
2. Prawa i  obowiązki wydawcy i  posiadacza karty płatniczej określa odrębna ustawa.  
Art. 63g. (uchylony)  
Art. 63h. Minister właściwy do spraw instytucj i finansowych może określić, w  drodze rozporządzenia, po zasięgni ę-
ciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, wzór formularza polecenia przelewu/wpłaty gotówkowej stosowanego 
w rozliczeniach pieniężnych przeprowadzanych za pośrednictwem banku.  
Art. 64. 1. Jeżeli polecenie przeprowadzenia rozliczenia pieniężnego złożone przez posiadacza rachunku bankowego 
jest wykonywane przez kilka banków, każdy z  tych banków ponosi wraz z  pozostałymi solidarną odpowiedzialność 
wobec posiadacza rachunku za szkody spowodo wane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem polecenia.  
2. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się do usług płatniczych uregulowanych w  ustawie z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach 
płatniczych.  
Art. 65. Bank dokonujący wypłat z  rachunku bankowego jest obowiązan y sprawdzić autentyczność i  prawidłowość 
formalną dokumentu stanowiącego podstawę do wypłaty oraz tożsamość osoby dającej zlecenie.  
Art. 66. Banki są obowiązane przyjmować wpłaty gotówkowe na rachunki bankowe oraz przeliczać i  sortować 
banknoty i  monety pochodzące z  tych wpłat.  
Art. 67.  Skarb Państwa lub banki wspólnie z bankowymi izbami gospodarczymi mo gą tworzyć izby rozliczeniowe 
w formie spółek handlowych w celu wymiany zleceń płatniczych oraz ustalania wzajemnyc h wierzytelności wynikających 
z tych zl eceń. Udziałowcem lub akcjonariuszem izby rozliczeniowej może być Skarb Państwa. Dla zabezpieczenia prz e-
prowadzania rozrachunku izba rozliczeniowa może tworzyć ze środków banków fundusz gwarancyjny; środki tego fund u-
szu nie podlegają egzekucji z majątku ba nku. 
Art. 67a. Środki pieniężne zgromadzone na rachunku rozliczeniowym banku w  rozumieniu ustawy z  dnia 24  sierpnia  
2001  r. o ostateczności rozrachunku w  systemach płatności i  systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zas a-
dach nadzoru nad tymi syst emami ( Dz. U. z 2019 r. poz. 212 oraz z  2021  r. poz.  1598 ) są wolne od zajęcia na podstawie 
sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego do wysokości niezbędnej do wykonania obowiązków, wynikaj ą-
cych z  uczestnictwa banku w  systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych, powstałych przed 
momentem dokonania zajęcia.  
Art. 68. Prezes Narodowego Banku Polskiego określa, w  drodze zarządzenia:  
1) sposób przeprowadzania rozliczeń międzybankowych i rozrachunków międzybankowych, mając na  względzie  za-
pewnienie sprawnego i bezpiecznego dokonywania rozliczeń pieniężnych oraz funkcjonowania systemów  płatności;  
2) sposób i  tryb przeliczania, sortowania, pakowania i  oznaczania opakowań banknotów i  monet oraz wykonywania 
czynności związanych z  zaopatrywaniem banków w  te znaki;  
3) sposób numeracji banków i  ich jednostek organizacyjnych;  
4) sposób numeracji rachunków bankowych prowadzonych w  bankach ; 
5) szczegółowy zakres oraz sposób przekazywania informacji związanych z numeracją banków i ich jedn ostek  organ i-
zacyjnych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 2439  
 
Rozdział 5  
Kredyty i  pożyczki pieniężne oraz zasady koncentracji zaangażowań  
Art. 69. 1. Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony 
w umowie kwotę środków pieniężnych z  przeznaczeniem  na ustalony cel, a  kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania 
z niej na warunkach określonych w  umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z  odsetkami w  oznaczonych 
terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.  
2. Umowa kredytu po winna być zawarta na piśmie i  określać w  szczególności:  
1) strony umowy;  
2) kwotę i  walutę kredytu;  
3) cel, na który kredyt został udzielony;  
4) zasady i  termin spłaty kredytu;  
4a) w przypadku umowy o  kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż  waluta polska, szczegółowe 
zasady określania sposobów i  terminów ustalania kursu wymiany walut, na podstawie którego w  szczególności wylicz a-
na jest kwota kredytu, jego transz i  rat kapitałowo -odsetkowych oraz zasad przeliczania na walutę wypłaty albo spł a-
ty kredytu;  
5) wysokość oprocentowania kredytu i  warunki jego zmiany;  
6) sposób zabezpieczenia spłaty kredytu;  
7) zakres uprawnień banku związanych z  kontrolą wykorzystania i  spłaty kredytu;  
8) terminy i  sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środ ków pieniężnych;  
9) wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje;  
10) warunki dokonywania zmian i  rozwiązania umowy.  
3. W przypadku umowy o  kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż waluta polska, kredytobiorca 
może dokonywać spłaty rat kapitałowo -odsetkowych oraz dokonać przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty 
kredytu bezpośrednio w  tej walucie. W  tym przypadku w  umowie o  kredyt okre śla się także zasady otwarcia i prowadz e-
nia rachunku służącego do gromadzenia środków przeznac zonych na spłatę kredytu oraz zasady dokonywania spłaty za 
pośrednictwem tego rachunku.  
Art. 70. 1. Bank uzależnia przyznanie kredytu od zdolności kredytowej kredytobiorcy. Przez zdolność kredytową ro-
zumie się zdolność do spłaty zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami w  terminach określonych w  umowie. Kredytobiorca  jest 
obowiązany przedłożyć na żądanie banku dokumenty i  informacje niezbędne do dokonania oceny tej zdolności.  
2. Osobie fizycznej, prawnej lub jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawn ej, o ile posiada zdolność 
prawną, które nie mają zdolności kredytowej, bank może udzielić kredytu pod warunkiem:  
1) ustanowienia szczególnego sposobu zabezpieczenia spłaty kredytu;  
2) przedstawienia niezależnie od zabezpieczenia spłaty kredytu programu na prawy gospodarki podmiotu, którego real i-
zacja zapewni – według oceny banku – uzyskanie zdolności kredytowej w  określonym czasie, przy czym programem 
naprawy gospodarki podmiotu, o  którym mowa powyżej, może być w  szczególności układ przyjęty w  ramach post ę-
powania restrukturyzacyjnego prowadzonego zgodnie z  ustawą z  dnia 15  maja 2015  r. – Prawo restrukturyzacyjne 
(Dz. U. z 2021  r. poz.  1588 i  2140 ). 
3. Kredytobiorca jest obowiązany umożliwić podejmowanie przez bank czynności związanych z  oceną sytuacji 
finans owej i  gospodarczej oraz kontrolę wykorzystania i  spłaty kredytu.  
4. Przepis  ust. 2 stosuje się odpowiednio przy udzielaniu kredytu nowo  utworzonemu przedsiębiorcy, osobie prawnej 
lub jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o  ile posiada zd olność prawną.  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
Art. 70a. 1. Banki i  inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów na wniosek osoby fizycznej, 
prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o  ile posiada zdolność prawną, ubiegającej się 
o kredyt przekazują, w  formie pisemnej, wy jaśnienie dotyczące dokonanej przez siebie oceny zdolności kredytowej wnios -
kującego . 
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 2439  
 
2. Wyjaśnienie, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje informacje na temat czynników, w  tym danych osobowych wnios -
kującego , które miały wpływ na dokonaną ocenę zdolności kredy towej.  
3. W przypadku przedsiębiorców bank i  inna instytucja ustawowo upoważniona do udzielania kredytów może pobie-
rać opłatę za sporządzenie wyjaśnienia, o  którym mowa w  ust. 1. Wysokość opłaty powinna być odpowiednia do wysokości  
kredytu.  
4. Przepisy ust . 1–3 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy ubiegającego się o  pożyczkę pieniężną.  
Art. 71. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, 
może określić, w  drodze rozporządzenia, rodzaje ekspozycj i wymienionych w  art. 400 ust. 2 i art. 493 ust. 3 rozporządz e-
nia nr 575/2013, wobec których nie stosuje się przepisu  art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, kierując się potrzebą odzwie r-
ciedlenia faktycznego obciążenia funduszy własnych banku ryzykiem prowad zonej działalności, wynikającym z konce n-
tracji ekspozycji.  
Art. 72. (uchylony)  
Art. 73. 1. Banki w  celu wspólnego udzielenia kredytu mogą zawrzeć umowę o  utworzeniu konsorcjum bankowego.  
2. W umowie, o  której mowa w  ust. 1, banki ustalają warunki udzieleni a kredytu i  jego zabezpieczenia oraz wyzn a-
czają bank umocowany do zawarcia umowy kredytu.  
3. Banki, o  których mowa w  ust. 1, ponoszą ryzyko związane z  udzielonym kredytem proporcjonalnie do wysokości 
wniesionych środków finansowych do wspólnie udzielonego kredytu.  
Art. 74. W czasie obowiązywania umowy kredytu kredytobiorca jest obowiązany przedstawić – na żądanie banku – 
informacje i  dokumenty niezbędne do oceny jego sytuacji finansowej i  gospodarczej oraz umożliwiające kontrolę wyk o-
rzystania i  spłaty kredy tu. 
Art. 75. 1. W przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w  przypadku utraty 
przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank może obniżyć kwotę przyznanego kredytu albo wypowiedzieć umowę 
kredytu, o  ile ustawa z  dnia 15 maja 2015  r. – Prawo restrukturyzacyjne nie stanowi inaczej.  
2. Termin wypowiedzenia, o  którym mowa w  ust. 1, o ile strony nie określą w  umowie dłuższego terminu, wynosi 
30 dni, a  w razie zagrożenia upadłością kredytobiorcy – 7 dni. 
3. Wypowiedzenie umo wy kredytu z  powodu utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej lub zagrożenia jego 
upadłością nie może nastąpić, jeżeli bank zgodził się na realizację przez kredytobiorcę programu naprawczego.  
4. Przepis  ust. 3 stosuje się przez cały okres realizacji programu naprawczego, chyba że bank stwierdzi, iż program 
naprawczy nie jest w  sposób należyty realizowany.  
Art. 75a. 1. O ile umowa kredytu nie stanowi inaczej, termin spłaty kredytu jest terminem zastrzeżonym na rzecz 
obu stron.  
2. W przypadku gdy strony  ustaliły termin spłaty kredytu dłuższy niż rok, kredytobiorca może wypowiedzieć umowę 
z zachowaniem terminu trzymiesięcznego.  
Art. 75b. 1. Wykonanie uprawnienia, o  którym mowa w  art. 69 ust.  3, nie może wiązać się z  poniesieniem przez kredyt o-
biorcę  dodatkowych kosztów.  
2. Bank nie może uzależnić wykonania przez kredytobiorcę uprawnienia, o  którym mowa w  art. 69 ust. 3, od wpr o-
wadzenia dodatkowych ograniczeń, w  szczególności nie może zobowiązać kredytobiorcy do nabywania waluty przezn a-
czonej na spłat ę rat kredytu, jego całości lub części, od określonego podmiotu.  
3. Otwarcie i  prowadzenie rachunku, o  którym mowa w  art. 69 ust. 3, jest wolne od opłat w  przypadku, gdy kredyt o-
biorcą jest konsument w  rozumieniu ustawy z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks c ywilny.  
4. Przepisy  ust. 1–3, art. 69 ust. 2 pkt 4a oraz  ust. 3 stosuje się odpowiednio do umów pożyczek pieniężnych.  
Art. 75c. 1. Jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z  tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do 
dokonania spłaty, wyzn aczając termin nie krótszy niż 14  dni roboczych.  
2. W wezwaniu, o  którym mowa w  ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o  możliwości złożenia, w  terminie 14  dni 
roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o  restrukturyzację zadłużenia.  
3. Bank powinien, na  wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych 
w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej 
i gospodarczej kredytobiorcy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 2439  
 
4. Restrukturyzacja,  o której mowa w  ust. 1, dokonywana jest na waru nkach uzgodnionych przez bank i kredytobiorcę.  
5. Bank, w  przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o  restrukturyzację zadłużenia, przekazuje kredytobiorcy, 
bez zbędnej zwłoki, szczegółowe wyjaśnienia, w  formie pisemnej, dotyczące  przyczyny odrzucenia wniosku o restrukt u-
ryzację.  
6. Przepisy  ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do umów pożyczek pieniężnych.  
Art. 76. Zasady oprocentowania kredytu określa umowa kredytu, z  tym że w  razie stosowania stopy zmiennej nal eży: 
1) określić w  umowie kredytowej warunki zmiany stopy procentowej kredytu;  
2) powiadomić w  sposób określony w  umowie kredytobiorcę, poręczyciela oraz, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, inne 
osoby będące dłużnikami banku z  tytułu zabezpieczenia kredytu o każdej zmianie stopy jego oprocentowania.  
Art. 76a. Bank jest obowiązany niezwłocznie powiadomić, w  sposób określony w  umowie, osoby będące dłużnik a-
mi banku z  tytułu zabezpieczenia kredytu, jeżeli kredytobiorca opóźnia się z  jego spłatą.  
Art. 77. Umowa k redytu może określać, że od kredytu postawionego do dyspozycji kredytobiorcy i  przez niego ni e-
wykorzystanego przysługuje bankowi odrębna prowizja.  
Art. 77a. Bank może przyjąć zlecenie udzielenia kredytu osobie trzeciej. Zlecenie powinno być złożone w  formi e 
pisemnej pod rygorem nieważności. W  takim przypadku, jeśli umowa nie stanowi inaczej, dający zlecenie staje się 
poręczycielem za dług przyszły.  
Art. 78. Do umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące z a-
bezp ieczenia spłaty i  oprocentowania kredytu.  
Art. 78a. Przepisy ustawy stosuje się do umów kredytu i  pożyczki pieniężnej, z awieranych przez bank zgodnie z przep i-
sami ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, w  zakresie nieuregulowanym w  tej ustawie.  
Art. 79. 1. Bank nie może stosować korzystniejszych warunków, a  w szczególności korzystniejszych stóp oproce n-
towania niż stosowane przez bank dla danego rodza ju umowy przy prowadzeniu rachunków bankowych oraz przy udzi e-
laniu kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych, poręczeń:  
1) podmiotom dominującym lub zależnym od banku;  
2) podmiotom działającym w  tym samym co bank holdingu;  
3) jednostkom zależnym i stowarzyszonym z  bankiem w  rozumieniu usta wy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunko -
wości;  
4) swoim akcjonariuszom albo członkom;  
5) osobom zatrudnionym w  banku, członkom zarządu i  członkom rady nadzorczej;  
6) osobom zatrudnionym w  podmiocie dominującym, członkom zarządu i  członkom rady nadzorczej podmiotu domin u-
jącego;  
7) podmiotom powiązanym kapitałowo lub organizacyjnie z:  
a) akcjonariuszem i  członkiem,  
b) członkiem zarządu, rady nadzorczej lub osobą zajmującą stanowisko kierownicze w  banku.  
2. Bank ust ala w  formie regulaminu warunki udzielenia kredytów, pożyczek pie niężnych, gwarancji bankowych i po-
ręczeń, o  których mowa w  ust. 1, oraz prowadzi ich osobną ewidencję.  
Art. 79a. 1. Udzielenie kredytu, pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej lub poręczenia członkowi zarządu albo 
rady nadzorczej banku lub osobie zajmującej stanowisko kierownicze w  banku następuje zgodnie z  regulaminem uchwalonym  
przez radę nadzorczą.  
2. Udzielenie kredytu, pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej lub poręczenia członkowi zarzą du albo członkowi 
rady nadzorczej banku w  kwocie łącznego zobowiązania przekraczającej 10  000 euro, obliczonej w  złotych według kursu 
średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień udzielenia kredytu, pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej  
lub poręczenia, wymaga zgody wyrażonej w  uchwale zarządu oraz uchwale rady nadzorczej banku. Uchwały te zapadają 
bez udziału zainteresowanej osoby, w  głosowaniu tajnym, większością co najmniej 2/3  głosów w  obecności co najmniej 
połowy składu organu.  
3. Przepis y ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do udzielenia kredytu, pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej lub 
poręczenia podmiotowi powiązanemu kapitałowo lub organizacyjnie z  członkiem zarządu albo rady nadzorczej lub osobą 
zajmującą stanowisko kierownicze w  banku. 
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 2439  
 
4. Suma kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych i  poręczeń, o  których mowa w  ust. 1 i 3, nie może 
przekroczyć:  
1) w banku w  formie spółki akcyjnej i  w banku państwowym – 10% kapitału podstawowego Tier I, o  którym mowa 
w art. 50 rozporządze nia nr 575/2013,  
2) w banku spółdzielczym – 25% kapitału podstawowego Tier I, o  którym mowa w  art. 50 rozporządzenia  nr 575/2013  
– przy czym wartość kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych i  poręczeń jest ustalana w  sposób, w  jaki bank  
oblicza wartość ekspozycji, o  której mowa w  art. 395 rozporządzenia  nr 575/2013.  
5. Przez osobę zajmującą stanowisko kierownicze w  banku rozumie się osobę zatrudnioną podległą bezpośrednio 
członkowi zarządu, dyrektora oddziału i  jego zastępcę oraz głównego księgow ego. 
Art. 79b.75) 1. Bank, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, przekazuje informacje o  kredytach, pożyczkach 
pieniężnych, gwarancjach bankowych oraz poręczeniach udzielonych:  
1) członkom zarządu i  członkom rady nadzorczej banku;  
2) osobom zajmującym kierownicze stanowiska w  banku;  
3) małżonkom, dzieciom lub rodzicom członka zarządu lub rady nadzorczej banku;  
4) spółkom, w  których osoby, o  których mowa w  pkt 1–3, posiadają co najmniej 10% udziałów w  kapitale lub praw 
głosu, lub na które te osoby mogą w ywierać znaczący wpływ, lub w  których te osoby pełnią funkcję członka rady 
nadzorczej albo kadry kierowniczej wyższego szczebla;  
5) akcjonariuszom banku, z  wyłączeniem akcjonariuszy posiadających wyłącznie akcje dopuszczone do obrotu na ry n-
ku regulowanym w  liczbie uprawniającej do wykonywania nie więcej niż 5% głosów na walnym zgromadzeniu;  
6) w przypadku banku spółdzielczego – udziałowcom tego banku.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać dokumentów dotyczących kredytów i  pożyczek udzielonych po d-
mioto m, o których mowa w  ust. 1. 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, przechowuje się przez okres 5  lat od dnia:  
1) zakończenia sprawowania funkcji – w przypadku informacji dotyczących osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1 i 2; 
2) zakończenia sprawowania funkc ji przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku, którego małżonkowi, rodzicowi  
lub dziecku udzielono kredytu, pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej lub poręczenia – w przypadku informacji 
dotyczących osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3; 
3) w którym pr zestały być spełniane warunki, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4–6 – w przypadku informacji dotyczących 
spółek i  osób, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4–6. 
Art. 79c. Przepisy  art. 79a i  79b stosuje się także do innych niż gwarancje bankowe i  poręczenia zobowiązań poza -
bilansowych udzielanych osobom, o  których mowa w  art. 79 ust. 1, lub na ich zlecenie.  
Rozdział 6  
Gwarancje bankowe, poręczenia i  akredytywy  
Art. 80. Banki mogą na zlecenie udzielać i  potwierdzać gwarancje bankowe,  poręczenia, a  także otwierać i potwie r-
dzać akredytywy.  
Art. 81. 1. Gwarancją bankową jest jednostronne zobowiązanie banku -gwaranta, że po spełnieniu przez podmiot 
uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych warunków zapłaty, które mogą być stwierdzone określonymi w  tym 
zapewnieniu dokume ntami, jakie beneficjent załączy do sporządzonego we wskazanej formie żądania zapłaty, bank ten 
wykona świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji – bezpośrednio albo za pośrednictwem innego banku.  
2. Udzielenie i  potwierdzenie gwarancji bankowej  następuje na piśmie pod rygorem nieważności.  
Art. 82. Przelewu wierzytelności z  gwarancji bankowej można dokonać wraz z  przeniesieniem wierzytelności z a-
bezpieczonej gwarancją.  
                                                           
75) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 2439  
 
Art. 83. 1. Bank może potwierdzić zobowiązanie innego banku wynikające z  gwaran cji bankowej; w  przypadku tym 
roszczenia z  gwarancji można kierować do banku, który jej udzielił, lub do banku, który ją potwierdził, albo do obu tych 
banków łącznie, aż do zupełnego zaspokojenia roszczeń wierzyciela.  
2. Przepisy  ust. 1 stosuje się odpowie dnio przy potwierdzaniu przez bank zobowiązań wynikających z  poręczenia 
udzielonego przez inny bank.  
Art. 84. Do gwarancji bankowych i  poręczeń udzielanych przez bank stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, z  tym 
że zobowiązanie banku jest zawsze zobowiąza niem pieniężnym.  
Art. 85. 1. Bank, działając na zlecenie klienta, ale we własnym imieniu (bank otwierający akredytywę), może zobo-
wiązać się pisemnie wobec osoby trzeciej (beneficjenta), że dokona zapłaty beneficjentowi akredytywy ustalonej kwoty pi e-
niężnej , po spełnieniu przez beneficjenta wszystkich warunków określonych w  akredytywie (akredytywa dokumentowa).  
2. Akredytywa dokumentowa musi w  szczególności zawierać: nazwę i  adres zleceniodawcy i  beneficjenta, kwotę 
i walutę akredytywy, termin ważności akredytywy oraz opis dokumentów, po których przedstawieniu beneficjent jest 
uprawniony do żądania wypłaty w  ramach akredytywy.  
3. Zobowiązanie banku otwierającego staje się wymagalne z  chwilą przedstawienia przez beneficjenta dokumentów 
zgodnie z  warunkami  akredytywy.  
4. Przepisy  ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do akredytyw zabezpieczających.  
Art. 86. 1. Bank, działając na zlecenie klienta, ale we własnym imieniu (bank otwierający), może zobowiązać się pise m-
nie wobec innego banku, że dokona zwrotu kwot wyp łaconych beneficjentowi lub skupi weksle trasowane ciągnione 
przez beneficjenta na wskazany bank (akredytywa pieniężna).  
2. Akredytywa pieniężna musi w  szczególności zawierać: nazwę i  adres osoby upoważnionej do dokonywania w y-
płat, kwotę i  walutę akredytyw y oraz termin jej ważności.  
3. Zobowiązania banku otwierającego stają się wymagalne z  chwilą wypłaty dokonanej beneficjentowi na zasadach 
określonych w  akredytywie, pod warunkiem przedstawienia przez beneficjenta dokumentu tożsamości.  
4. Jeżeli w  akredytyw ie pieniężnej uzależniono wypłatę od spełnienia przez beneficjenta innych warunków niż okreś -
lone w  ust. 3, wypłata może nastąpić wyłącznie po łącznym spełnieniu tych warunków.  
Art. 86a. Przepisy  art. 82–86 mają zastosowanie, jeżeli strony umowy nie postan owią inaczej.  
Art. 87. 1. Roszczenia z  tytułu gwarancji bankowych, poręczeń udzielanych przez banki oraz akredytyw, które stały się  
wymagalne, przedawniają się z  upływem 6  lat. 
2. Bieg przedawnienia roszczeń z  tytułu gwarancji i  akredytyw rozpoczyna się od  daty przedłożenia skutecznego 
żądania zapłaty i  w tym okresie roszczenie jest wymagalne, choćby zobowiązanie, z  którym gwarancja bądź akredytywa 
była związana, już wygasło.  
Art. 88. (uchylony)  
Rozdział 6a  
Lokaty strukturyzowane  
Art. 88a. W zakresie wykony wania czynności, o  których mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są lokaty 
strukturyzowane, oraz czynności, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 11 i 12 (usługi w  odniesieniu do lokat strukturyz o-
wanych), bank, oprócz przepisów niniejszego rozdziału , stosuje bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europe j-
skiej, w  zakresie, w  jakim mają one zastosowanie do zawierania umów lokaty s trukturyzowanej, pośrednictwa w zawier a-
niu umów lokaty strukturyzowanej oraz doradztwa w  odniesieniu do lokat strukturyz owanych.  
Art. 88b. 1. Bank, na pisemne żądanie podmiotu innego niż określony w  art. 3 pkt 39b lit.  a–m ustawy z  dnia 29  lipca  
2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi i  w zakresie określonym w  takim żądaniu, może traktować go jak klienta 
profesjonalnego , pod warunkiem że posiada on wiedzę i  doświadczenie pozwalające na podejmowanie właściwych decyzji  
w zakresie lokat strukturyzowanych, jak również na właściwą ocenę ryzyka związanego z  tymi decyzjami. Bank przed 
uwzględnieniem żądania jest obowiązany usta lić wiedzę klienta o  zasadach traktowania klientów profesjonalnych przy 
świadczeniu usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, których żądanie dotyczy.  
2. Bank może, zgodnie z  art. 45 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/565, w  zakresie usług w  odniesien iu do lokat stru k-
turyzowanych traktować klienta profesjonalnego jak klienta detalicznego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 2439  
 
3. Bank może, zgodnie z  art. 45 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/565 i  na zasadach określonych w  art. 71 ust.  2–4 tego  
rozporządzenia, w  zakresie usług w  odniesieniu  do lokat strukturyzowanych traktować uprawnionego kontrahenta jak 
klienta detalicznego albo klienta profesjonalnego.  
4. Bank, w  zakresie usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, dokonuje podziału klientów na kategorie, za -
liczając ich odpowiednio d o kategorii klientów detalicznych, klientów profesjonalnych lub uprawnionych kontrahentów.  
Art. 88c. 1. Bank, świadcząc usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, jest  obowiązany działać w sposób 
rzetelny i  profesjonalny, zgodnie z  zasadami uczciwego  obrotu oraz zgodnie z  najlepiej pojętymi interesami jego klientów. 
Bank jest obowiązany stosować rozwiązania i  procedury zapewniające niezwłoczne, uczciwe i  należyte wykonywanie 
usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych.  
2. Informacje kierowane przez  bank do klientów lub potencjalnych klientów, w  tym informacje upowszechniane 
przez bank w  celu reklamy lub promocji usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, powinny być rzetelne, nie mogą 
budzić wątpliwości i  wprowadzać w  błąd. Informacje upowszech niane w  celu reklamy lub promocji usług w  odniesieniu 
do lokat strukturyzowanych świadczonych przez bank są oznaczane, w  sposób niebudzący wątpliwości, jako informacje 
upowszechniane w  tych celach. Uznaje się, że upowszechnianie informacji w  sposób rzeteln y, nie budzący wątpliwości 
i niewprowadzający w  błąd jest zachowane w  przypadku spełnienia przez bank war unków, o  których mowa w  art. 44 roz-
porządzenia 2017/565.  
3. Treść i  forma informacji, o  których mowa w  ust. 2, są prezentowane w  taki sposób, aby klie nt lub potencjalny 
klient, do którego jest kierowana informacja lub który może się z  taką informacją zapoznać, mógł zrozumieć charakter 
danej usługi oraz ryzyko z  nią związane, a  także podjąć świadomą decyzję.  
4. Bank przekazuje, z  uwzględnieniem art.  45–51 i art. 61 rozporządzenia 2017/565, w  odpowiednim czasie adekwatne  
i odpowiednie informacje dotyczące:  
1) banku oraz usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych świadczonych przez ten bank;  
2) kosztów i  opłat związanych ze świadczeniem usług w odniesieniu do lokat strukturyzowanych świadczonych przez 
ten bank.  
5. W przypadku wykonywania czynności, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, bank, zgodnie z  art. 52 rozporządz e-
nia 2017/565, przekazuje również informację o:  
1) zależnym lub niezależnym charakterze wykonywanej czynności;  
2) zakresie lokat strukturyzowanych będących przedmiotem analizy na potr zeby udzielenia rekomendacji, w szczególności  
informację, w  jakim stopniu zakres analizy dotyczy lokat strukturyzowanych oferowanych przez podmioty pozost a-
jące w  bliskich powiązaniach z  bankiem lub przez podmioty, które pozostają z  nim w  takich stosunkach prawnych,  
osobistych lub majątkowych, które mogłyby stwarzać ryzyko naruszenia niezależnego charakteru wykonywanej 
czynności;  
3) częstotliwości dokonywania okresowej oceny odpowiedniości lokat strukturyzowanych, jeżeli bank zobowiązał się 
do dokonywania takiej oceny.  
6. W przypadku gdy czynność, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, jest wykonywana w  sposób niezależny, bank, 
z uwzględnieniem art.  53 rozporządzenia 2017/565:  
1) jest obowiązany objąć zakresem analizy wystarczający rodzaj dostępnych lokat strukturyzowanych i  ich liczbę 
w sposób odpowied nio zróżnicowany w  celu zapewnienia, że rekomendacja jest adekwatna i  we właściwy sposób 
realizuje  cele inwestycyjne;  
2) nie może objąć zakresem analizy wyłącznie lokat strukturyzowanych oferowanych przez podmioty pozostające 
w bliskich powiązaniach z  bank iem lub przez podmioty, które pozostają z  nim w  takich stosunkach prawnych, osobis tych 
lub majątkowych, które mogłyby stwarzać ryzyko naruszenia niezależnego charakteru wykonywanej czynności.  
7. Przepisów ust.  2–5 nie stosuje się, w  przypadku gdy usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych są elementem  
innych usług uregulowanych w  ustawie z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, ustawie z  dnia 23  marca 2017  r. 
o kredycie hipotecznym oraz o  nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i  agentam i (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1027  
i 2320 ) lub w  odrębnych przepisach określających obowiązki informacyjne wobec klientów lub potencjalnych klientów.  
Art. 88d. 1. Bank, w  związku ze świadczeniem usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, nie może przy j-
mowa ć ani przekazywać jakichkolwiek świadczeń pieniężnych, w  tym opłat i  prowizji, ani jakichkolwiek świadczeń ni e-
pieniężnych, z  wyłączeniem:  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 2439  
 
1) świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przyjmowanych od klienta lub od osoby działającej w  jego imieniu oraz 
świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przekazywanych klientowi lub osobie działającej w  jego imieniu;  
2) świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przyjmowanych lub przekazywanych osobie trzeciej, które są niezbędne 
do wykonywania danej usługi w  odniesieniu do lokat strukt uryzowanych na rzecz klienta, w szczegól ności:  
a) kosztów z  tytułu przechowywania środków pieniężnych powierzonych przez klienta,  
b) opłat na rzecz organu nadzoru,  
c) podatków, należności publicznoprawnych oraz innych opłat, których obowiąz ek zapłaty wynika z przepisów 
prawa,  
d) opłat związanych z  wymianą walutową;  
3) świadczeń pieniężnych i  świadczeń niepieniężnych innych niż określone w  pkt 1 i 2, jeżeli:  
a) są one przyjmowane albo przekazywane w  celu poprawienia jakości danej usługi w  odniesieniu do lokat strukt u-
ryzowanych świadczonej przez bank na rzecz klienta,  
b) ich przyjęcie lub przekazanie nie ma negatywnego wpływu na działanie  przez bank w  sposób rzetelny i profesjona l-
ny, zgodnie z  zasadami uczciwego obrotu oraz zgodnie z  najlepiej  pojętymi interesami jego klienta,  
c) informacja o  świadczeniach, w  tym o  ich istocie i  wysokości, a  w przypadku gdy wysokość takich świadczeń nie 
może zostać oszacowana – o sposobie ustalania ich wysokości, została przekazana klientowi lub potencjalnemu 
klientowi w  sposób rzetelny, dokładny i  zrozumiały przed rozpoczęciem świadczenia danej usługi w  odniesieniu 
do lokat strukturyzowanych, przy czym warunek ten uznaje się za spełniony również w  przypadku przekazania 
klientowi lub potencjalnemu klientowi info rmacji sporządzonej w  formie ujednoliconej.  
2. W przypadku wykonywania czynności, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, w  sposób niezależny, bank nie może 
przyjmować świadczeń pieniężnych ani świadczeń niepieniężnych od podmiotu trzeciego w  związku z  wykon ywaniem tej 
czynności.  
3. Przepisu ust.  2 nie stosuje się do drobnych świadczeń niepieniężnych przyjmowanych przez bank, jeżeli:  
1) świadczenia te mogą poprawić jakość wykonywanej na rzecz klienta czynności , o której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12; 
2) łączna wielkość i  charakter tych świadczeń nie wpływałyby negatywnie na przestrzeganie przez bank obowiązku 
działania zgodnie z  najlepiej pojętymi interesami klienta;  
3) informacja o  świadczeniach, w  tym o  ich istocie i  wysokości, a  w przypadku gdy wysokość takic h świadczeń nie 
może zostać oszacowana – o sposobie ustalania ich wysokości, została przekazana klientowi lub potencjalnemu 
klientowi w  sposób rzetelny, dokładny i  zrozumiały przed rozpoczęciem wykonywania cz ynności , o której mowa 
w art. 5 ust. 2 pkt 12, p rzy czym świadczenia te mogą być opisane w  sposób ogólny.  
4. Bank informuje klienta o  zmianach w  zakresie informacji przekazanych zgodnie  z ust. 1 pkt 3 lit. c i ust. 3 pkt 3, 
jeżeli zmiany te mają związek z  usługami w  odniesieniu do lokat strukturyzowanyc h świadczonymi na rzecz klienta.  
Art. 88e. 1. Bank świadczący usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych zapewnia, aby sposób wynagradzania 
osób zaangażowanych oraz oceny pracy świadczonej przez te osoby na rzecz banku nie powodował ich działania w  sposób 
nierzetelny i  nieprofesjonalny, niezgodnie z  najlepiej pojętymi interesami jego klientów. W  tym celu bank opracowuje, wdraża  
oraz stosuje politykę wynagrodzeń i  praktyki, stosując odpowiednio przepis art.  27 rozporządzenia 2017/565.  
2. W przypadku wykonywania czynności, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, sposób wynagradzania oraz oceny 
pracy nie mogą zachęcać do udzielania rekomendacji mających za przedmiot daną lokatę strukturyzowaną, w  przypadku 
gdy inna lokata strukturyzowana byłaby bardziej a dekwatna i  lepiej realizowała cele klienta.  
3. Sposób wynagradzania, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, dotyczy przyznawania wynagrodzenia w  postaci jakichko l-
wiek korzyści pieniężnych lub niepieniężnych przekazywanych przez bank bezpośrednio lub pośrednio osobom zaang a-
żowanym przy świadczeniu usług na rzecz klientów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 2439  
 
Art. 88f. 1. W  przypadku gdy:  
1) usługa w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych ma być świadczona w  ramach jednej umowy łącznie z  inną usługą, 
bank informuje klienta przed zawarciem umowy, czy jest m ożliwe oddzielne zawarcie umowy o świadczenie usługi 
w odniesieniu do lokat strukturyzowanych oraz umowy o  świadczenie innych usług, a  jeżeli jest to możliwe, przek a-
zuje klientowi odrębne zestawien ie kosztów i  opłat związanych z poszczególnymi umowami;  
2) zawarcie umowy o  świadczenie usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych jest warunkiem zawarcia umowy 
o świadczenie innej usługi albo zawarcie umowy o  świadczenie innej usługi jest warunkiem zawarcia umowy 
o świadczenie usługi w  odniesieniu do lokat s trukturyzowanych, bank informuje klienta przed zawarciem umowy, 
czy jest możliwe zawarcie wyłącznie jednej z  tych umów, a  jeżeli jest to możliwe, przekazuje klientowi odrębne 
zestawienie kosztów i  opłat związanych z  poszczególnymi umowami.  
2. W przypadku g dy ryzyko wynikające z:  
1) zawarcia z  klientem detalicznym umowy, w  ramach której usługa w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych ma być 
świadczona łącznie z  inną usługą, może różnić się od ryzyka wynikająceg o z zawarcia oddzielnej umowy o świad-
czenie usłu gi w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, bank informuje o  tym klienta i  przedstawia opis ryzyka w y-
nikającego z  poszczególnych usług świadczonych w  ramach umowy oraz sposób, w  jaki jednoczesne występowanie 
tych usług zmienia poziom ryzyka;  
2) zawarcia z  klientem detalicznym umowy o  świadczenie usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, jako warunku  
zawarcia umowy o  świadczenie innej usługi, albo zawarcia z  klientem detalicznym umowy o świadczenie innej usługi , 
jako warunku zawarcia umowy o  świadcze nie usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, może różnić się od 
ryzyka wynikającego z  zawarcia umowy o  świadczenie usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych bez takich  
warunków, bank informuje o  tym klienta i  przedstawia opis ryzyka wynikając ego z  poszczególnych usług oraz sposób , 
w jaki jednoczesne występowanie tych usług zmienia poziom ryzyka.  
Art. 88g. 1. Bank wykonujący czynność, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, uzyskuje od klienta lub potencjalnego 
klienta adekwatne informacje dotycz ące jego:  
1) wiedzy i  doświadczenia w  zakresie inwestowania na rynku finansowym;  
2) sytuacji finansowej, w  tym zdolności do ponoszenia strat;  
3) celów inwestycyjnych, w  tym poziomu akceptowanego ryzyka.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, są uzyskiwane  od klienta lub potencjalnego klienta w  celu umożliwienia 
udzielania przez bank rekomendacji, które są dla niego odpowiednie ze względu na jego osobistą sytuację lub potrzeby 
inwestycyjne, w  szczególności zdolność do ponoszenia strat oraz poziom akceptowan ego ryzyka.  
3. Bank wykonujący czynność, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, przekazuje klientowi detalicznemu, na trwałym 
nośniku, raport zawierający potwierdzenie odpowiedniości rekomendacji z  wyjaśnieniem przyczyn, dla których rekome n-
dacja jest dla ni ego odpowiednia.  
4. Bank, stosując odpowiednio przepisy art.  54 i art. 55 rozporządzenia 2017/565, na podstawie informacji, o  których 
mowa w  ust. 1, dokonuje oceny odpowiedniości lokaty strukturyzowanej oraz sporządza raport, o  którym mowa w  ust. 3. 
Art. 88h. 1. Bank świadczący usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, których konstrukcja utrudnia klie n-
towi lub potencjalnemu klientowi zrozumienie ryzyka związanego ze stopą zwrotu lub zrozumienie kosztów rozwiązania 
umowy lokaty strukturyzowanej przed  terminem, uzyskuje od klienta lub potencjalnego klienta adekwatne  informacje 
dotyczące jego wiedzy i  doświadczenia w  zakresie inwestowania na rynku finansowym, w  celu oceny, czy usługa ta jest 
dla niego odpowiednia. W  przypadkach, o  których mowa w  art. 88f ust.  1, ocenie  podlega, czy umowa zawierana w okolic z-
nościach  określonych w  art. 88f ust.  1 jest dla klienta lub potencjalnego klienta odpowiednia.  
2. W przypadku gdy na podstawie informacji, o  których mowa w  ust. 1, bank stwierdzi, że usługa w  odniesie niu do 
lokat strukturyzowanych nie jest odpowiednia dla klienta lub potencjalnego klienta, niezwłocznie informuje o  tym klienta 
lub potencjalnego klienta.  
3. W przypadku gdy klient lub potencjalny klient nie przedstawi informacji, o  których mowa w  ust. 1, albo przedstawi  
informacje niewystarczające, bank informuje go, że brak tych informacji uniemożliwia mu dokonanie oceny, czy usługa 
w odniesieniu do lokat strukturyzowanych jest odpowiednia dla tego klienta lub potencjalnego klienta.  
4. Bank uzyskuje infor macje, o  których mowa w  ust. 1, dokonuje oceny odpowiedniości usługi w  odniesieniu do lokat  
strukturyzowanych oraz przechowuje informacje dotyczące przeprowadzonej oceny, stosując odpowiednio przepisy art.  55 
i art. 56 rozporządzenia 2017/565.  
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 2439  
 
5. Przepisów  ust. 1–4 nie stosuje się do banku świadczącego usługi w  odniesieni u do lokat strukturyzowanych, w przy-
padku  gdy: 
1) umowa jest zawierana z  inicjatywy klienta lub potencjalnego klienta oraz  
2) klient lub potencjalny klient został poinformowany przez bank, że zaw arcie umowy nie jest związane z obowiązkiem , 
o którym mowa w  ust. 1, oraz że nie będzie on korzystał z  ochrony, jaką zapewniałoby mu wykonanie przez bank 
takiego obowiązku, oraz  
3) bank spełnia wymogi związane z  zarządzaniem konfliktami interesów.  
6. Jeżeli do zawarcia umowy dochodzi w  wyniku skierowania do klienta lub potencjalnego klienta zindywidualizow a-
nych  informacji o  banku, lokacie strukturyzowanej lub usłudze w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, przyjmuje się, 
że nie została ona zawarta w  sposób określony w  ust. 5 pkt 1. 
Art. 88i. 1. Bank, który, świadcząc na rzecz klienta usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, korzysta 
z pośrednictwa innego banku, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej lub zagranicznej firmy inwestycyjnej, m oże 
dokonywać oceny, o  której mowa w  art. 88g i  art. 88h, na podstawie informacji dotyczących klienta lub potencjalnego 
klienta, otrzymywanych od tych podmiotów, oraz uznać za prawidłową ocenę dokonaną przez te podmioty.  
2. Bank, który pośredniczy w  świadc zeniu usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych przez inny bank, inst y-
tucję kredytową, firmę inwestycyjną lub zagraniczną firmę inwestycyjną i  przekazuje im informacje dotyczące klienta lub 
potencjalnego klienta, zapewnia kompletność i  rzetelność tyc h informacji oraz prawidłowość oceny dokonanej zgodnie 
z art. 88g i  art. 88h. 
Art. 88j. 1. Przy świadczeniu usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych bank jest obowiązany przekazywać 
klientowi detalicznemu lub klientowi profesjonalnemu, na trwałym no śniku, re gularne sprawozdania związane z wyko-
nywaniem umowy o  świadczenie usług w  odniesieniu do lokat strukturyzo wanych, uwzględniające rodzaj i złożoność 
lokat strukturyzowanych będących przedmiotem świadczonej usługi, charakter świadczone j usługi w odniesieniu do lokat 
strukturyzowanych oraz koszty związane z  tymi usługami świadczonymi na rzecz klienta.  
2. W przypadku gdy bank, wykonując czynność, o  której mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12, na rzecz klienta detalicznego, 
udzielił mu rekomendacji i  zobowiązał s ię w ramach umowy do przeprowadzania okresowej oceny jej odpowiedniości, 
jest obowiązany przekazywać klientowi regularnie ocenę tej rekomendacji, wskazując, czy jest ona nadal odpowiednia dla 
tego klienta.  
Art. 88k. 1. Bank jest obowiązany utrzymywać organ izację przedsiębiorstwa w  sposób zapewniający:  
1) odpowiednią liczbę osób świadczących pracę na jego rzecz, wymaganą do p rawidłowego świadczenia usług w od-
niesieniu do lokat strukturyzowanych, oraz  
2) posiadanie przez osoby, o  których mowa w  pkt 1, odpowie dniej wiedzy , kompetencji i  doświadczenia w zakresie 
powierzonych obowiązków oraz utrzymywanie i  doskonalenie przez te osoby takiej wiedzy i  takich kompetencji.  
2. Bank opracowuje, wdraża i  stosuje procedury oraz inne regulacje wewnętrzne w  zakresie niezbę dnym do prawid -
łowego świadczenia usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych. W  przypadku świadczenia usług w  odniesieniu do 
lokat strukturyzowanych dla klientów detalicznych bank opracowuje, wdraża i  stosuje regulaminy świadczenia usług 
w odniesieniu do lokat strukturyzowanych.  
3. W przypadku gdy konstrukcja lokaty strukturyzowanej uniemożliwia uregulowanie praw i  obowiązków związ a-
nych ze świadczeniem usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych w  sposób jednolity dla wszystkich klientów, na 
rzecz kt órych świadczone są takie usługi, wymogu opracowania regulaminu, o  którym mowa w  ust. 2, nie stosuje się.  
4. Przy wykonywaniu obowiązków, o  których mowa w  ust. 1 i 2, bank uwzględnia zakres, skalę i  złożoność prow a-
dzonej działalności w  zakresie lokat struk turyzowanych.  
5. Bank opracowuje, wdraża i  stosuje politykę w  zakresie świadczenia usług w  odniesieniu do lokat strukturyzow a-
nych, uwzględniającą charakterystykę oraz potrzeby klientów lub potencjalnych klientów oraz akceptowany przez klie n-
tów lub potencjalnych klientów poziom ryzyka.  
6. Bank:  
1) nagrywa rozmowy telefoniczne prowadzone z klientami w związku ze świadczonymi usługami w odniesieniu do 
lokat strukturyzowanych;  
2) sporządza protokoły, notatki lub nagrania rozmów przeprowadzonych w bezp ośredniej obecności klienta lub pote n-
cjalnego klienta w związku ze świadczonymi usługami w odniesieniu do lokat strukturyzowanych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 2439  
 
6a. Bank rejestruje, przechowuje i archiwizuje dokumenty, nagrania rozmów telefonicznych, korespondencję ele k-
troniczną oraz i nne informacje sporządzane, przekazane lub otrzymywane w związku ze świadczonymi usługami w odni e-
sieniu do lokat strukturyzowanych.  
6b. Obowiązki określone w ust. 6 i 6a bank wykonuje, stosując odpowiednio przepisy art. 72 –76 rozporządzenia 
2017/565.  
6c. Bank oznacza datę i dokładny czas sporządzenia, przekazania lub otrzymania informacji, o których mowa w ust. 6 i 6a , 
w przypadku gdy dane te nie są zawarte w ich treści.  
7. Z zastrzeżeniem art. 73 i art. 76 ust. 11 rozporządzenia 2017/565, obowiązek prz echowywania i archiwizowania, 
o którym mowa w ust. 6a, wygasa z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym 
dokumenty lub nośniki informacji zostały sporządzone lub otrzymane, a w przypadku regulaminów, procedur oraz innych 
regulacji wewnętrznych – z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym przestały one 
obowiązywać. Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać od banku przechowywania i archiwizowania takich danych 
lub dokumentów po upływie te go terminu, nie dłużej jednak niż przez 7 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego 
po roku, w którym zostały one sporządzone lub otrzymane, lub przestały obowiązywać.  
8. Obowiązek, o którym mowa w ust. 6 i 6a, obejmuje również nagrywanie rozmów te lefonicznych i zapisywanie kores -
pondencji  elektronicznej związanych z czynnościami, które mogłyby skutkować świadcze niem jednej z  usług w odniesi e-
niu do lokat strukturyzowanych, nawet jeżeli w wyniku prowadzenia tych rozmów lub korespondencji nie dochodziłoby 
do świadczenia usługi. Obowiązek nagrywania rozmów telefonicznych i zapisywania korespondencji elektronicznej 
obejmuje urządzenia banku oraz, pod warunkiem zatwierdzenia do używania przez bank prywatnych urządzeń osób z a-
trudnionych w banku – także takie prywatne urządzenia.  
9. Bank informuje klientów lub potencjalnych klientów o nagrywaniu rozmów telefonicznych lub zapisywaniu pr o-
wadzonej korespondencji elektronicznej, w wyniku których dochodziłoby lub mogłoby dojść do świad czenia usługi 
w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, przed rozpoczęciem takiego nagrania lub zapisu. Bank może poinformować 
jednokrotnie klienta lub potencjalnego klienta wskazując, że będzie nagrywał lub zapisywał przyszłe rozmowy lub kores -
pondencję. Bank nie może prowad zić rozmów telefonicznych lub korespondencji elektronicznej, jeżeli nie poinformował 
klienta lub potencjalnego klienta o nagrywaniu rozmów lub zapisywaniu korespondencji.  
10. Bank podejmuje działania zapobiegające prowadzeniu przez osoby zatrudnione w bank u rozmów telefonicznych 
lub korespondencji elektronicznej z wykorzystaniem zatwierdzonych do używania przez bank prywatnych urządzeń tych 
osób, jeżeli nie jest w stanie nagrywać tych rozmów lub zapisywać prowadzonej korespondencji.  
Art. 88l. 1. Bank jest o bowiązany zatrudniać osoby posiadające odpowiednią wiedzę i  kompetencje w  zakresie:  
1) przekazywania klientom lub potencjalnym klientom informacji o  usługach w  odniesieniu do lokat strukturyzow a-
nych;  
2) wykonywania  czynności, o  których mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 12. 
2. Bank zapewnia utrzymywanie i  doskonalenie przez osoby, o  których mowa w  ust. 1, wiedzy i  kompetencji ni e-
zbędnych do należytego wykonywania powierzonych obowiązków.  
3. Ustanowiony w  banku system wynagradzania osób świadczących pracę n a jego rzec z, uczestniczących w świad-
czeniu usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, w  szczególności obsługujących klienta lub potencjalnego klienta, 
powinien wspierać wykonanie obowiązków, o  których mowa w  art. 88c ust.  1, oraz być środkiem ograniczającym ryz yko 
wystąpienia konfliktu interesów.  
Art. 88m.  1. Przy opracowywaniu, wdrażaniu i  stosowaniu rozwiązań technicznych i  organizacyjnych w  zakresie 
świadczenia usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych bank uwzględnia zasady określone w  art. 21 rozporząd zenia 
2017/565.  
2. Bank opracowuje, wdraża i  stosuje politykę w  celu zapewnienia zgodności działalności banku z  przepisami prawa 
regulującymi świadczenie usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych oraz adekwatne i  skuteczne rozwiązania tec h-
niczne i  organizacyjne w  tym zakresie, w  tym zasady regulujące zawieranie transakcji przez osoby zaangażowane.  
3. Bank wykonuje obowiązek, o  którym mowa w  ust. 2, stosując odpowiednio przepisy art.  22, art.  25, art.  26, art.  28 
i art. 29 rozporządzenia 2017/565.  
4. Bank opracowuje, wdraża i  stosuje odpowiednie środki oraz procedury zarz ądzania konfliktami interesów w rozu-
mieniu  art. 33 rozporządzenia 2017/565, z  uwzględnieniem art.  34 i art. 35 tego rozporządzenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 2439  
 
5. Bank, który opracowuje lokatę strukturyzowaną, opra cowuje, wdraża, stosuje oraz poddaje przeglądowi rozwiąz a-
nia związane z  procesem opracowywania lokaty strukturyzowanej zapewniające, że lokata strukturyzowana oraz strategia 
dystrybucji tej lokaty będą odpowiednie dla grupy docelowej.  
6. Przez grupę docelo wą, o  której mowa w  ust. 5, rozumie się określoną grupę osób, do których kierowana jest be z-
pośrednio lub za pośrednictwem innych podmiotów propozycja zawarcia umowy lokaty strukturyzowanej, z  których p o-
trzebami, cechami lub celami lokata strukturyzowana je st zgodna.  
7. Przez strategię dystrybucji, o  której mowa w  ust. 5, rozumie się zamierzony sposób, w  jaki może zostać zawarta 
umowa lokaty strukturyzowanej z  osobą należącą do grupy docelowej.  
8. Rozwiązania, o  których mowa w  ust. 5, obejmują w  szczególnośc i: 
1) określenie grupy docelowej lokaty strukturyzowanej z  uwzględnieniem podziału klientów na kategorie zgodnie 
z art. 88b ust.  4; 
2) identyfikację istotnych ryzyk  związanych z  potencjalnym zawarciem umowy lokaty strukturyzowanej przez grupę 
docelową w  celu dokonania oceny, czy lokata strukturyzowana byłaby odpowiednia dla tej grupy docelowej;  
3) określenie strategii dystrybucji lokaty strukturyzowanej, w  przypadku gdy rekomendowanie, oferowanie, zawieranie 
lub umożliwianie zawarcia umowy lokaty strukturyzowanej będzie wykonywane zarówno przez bank samodzielnie, 
jak i przez uprawnione do takich czynności podmioty, przy czym strategia dystrybucji powinna być odpowiedn ia dla 
określonej grupy docelowej;  
4) sprawdzenie przed opracowaniem lokaty strukturyzowanej, czy lokata str ukturyzowana pozostaje zgodna z potrz e-
bami określonej grupy docelowej oraz czy zamierzona strategia dystrybucji tej lokaty jest odpowiednia dla tej grupy 
docelowej;  
5) regularny przegląd, dokonywany z  uwzględnieniem zdarzeń, które mogłyby wpłynąć na powstanie ryzyk dla grupy 
docelowej, czy lokata strukturyzowana pozostaje zgodna z  potrzebami określonej grupy docelowej oraz czy zami e-
rzona strategia dys trybucji tej lokaty jest odpowiednia dla tej grupy docelowej.  
9. Bank, który rekomenduje, oferuje albo w  inny sposób umożliwia otwarcie lokaty strukturyzowanej przez osoby 
należące do grupy docelowej, opracowuje, wdraża, stosuje oraz poddaje przeglądowi ro związania związane z  procesem 
wykonywania tych czynności zapewniające, że lokata strukturyzowana oraz strategia dystrybucji będą odpowiednie dla 
grupy docelowej.  
10. Rozwiązania, o  których mowa w  ust. 9, obejmują w  szczególności:  
1) określenie grupy docelo wej lokaty strukturyzowanej, także w  przypadku gdy podmiot opracowujący lokatę struktur y-
zowaną  nie określił grupy docelowej lokaty strukturyzowanej;  
2) określenie strategii dystrybucji lokaty strukturyzowanej odpowiedniej dla określonej grupy docelowej;  
3) regularny przegląd, dokonywany z  uwzględnieniem zdarzeń, które mogłyby wpłynąć na powstanie ryzyk dla grupy 
docelowej, czy lokata strukturyzowana pozostaje zgodna z  potrzebami określonej grupy docelowej oraz czy zami e-
rzona strategia dystrybucji tej lokaty  jest odpowiednia dla tej grupy docelowej.  
11. W przypadku zamiaru dokonania istotnych zmian cech lokaty strukturyzowanej, grupy docelowej lub strategii 
dystrybucji lokaty strukturyzowanej, bank jest obowiązany dokonać oceny planowanych zmian. Przepisy ust . 5 i 8 stosuje 
się odpowiednio.  
12. W przypadku gdy strategia dystrybucji lokaty strukturyzowanej przewiduje wykorzystanie uprawnionych po d-
miotów trzecich, bank, który opracowuje lokatę strukturyzowaną, udostępnia tym podmiotom informacje dotyczące tej 
lokaty strukturyzowanej, sposobu określenia grupy docelowej oraz strategii dystrybucji tej lokaty strukturyzowanej.  
13. Bank, który rekomenduje, oferuje, zawiera lub umożliwia zawarcie umowy lokaty strukturyzowanej, uzys kuje od 
banku, który opracowuje lokatę strukturyzowaną, informacje o  rozwiązaniach określonych w  ust. 8 oraz inne informacje 
pozwalające na zrozumienie cech lokaty strukturyzowanej oraz określonej grupy docelowej.  
14. Bank, który rekomenduje, oferuje, zawiera lub umożliwia zawarcie umowy  lokaty strukturyzowanej, nie jest obo -
wiązany do ponownego określenia grupy docelowej oraz strategii dystrybucji, jeżeli określił grupę docelową lub strategię 
dystrybucji w  związku z  opracowaniem lokaty strukturyzowanej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 2439  
 
Art. 88n. Minister właściwy do spr aw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) tryb i  warunki postępowania banków świadczących usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych w  zakresie:  
a) traktowania klientów jak klientów profesjonalnych lub klientów detalicznych zgodni e z art. 88b ust.  1 i 2, 
b) świadczenia usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych, w  tym w  zakresie świadczenia usług na rzecz 
kategorii klientów, o  których mowa w  art. 88b ust.  4, 
c) przyjmowania lub przekazywania jakichkolwiek świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych  w związku z prow a-
dzeniem usług w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych,  
d) przekazywania sprawozdań, o  których mowa w  art. 88j ust.  1, w tym treści tych sprawozdań oraz terminów ich 
przekazywania klientowi,  
e) opracowywania, rekomendowa nia, oferowania, zawierania lub umożliwiania zawarcia umowy lokaty struktur y-
zowanej,  
2) szczegółowe kryteria w  zakresie spełniania przez osoby, o  których mowa w  art. 88k ust.  1, wymogów posiadania 
odpowiedniej wiedzy, kompetencji i  doświadczenia,  
3) szczegółowe kryteria w  zakresie spełniania przez osoby, o  których mowa w  art. 88l ust.  1, wymogów posiadania 
odpowiedniej wiedzy i  kompetencji,  
4) tryb i  warunki postępowania banków świadczących usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych przy dokon y-
waniu oceny oraz weryfikacji spełniania przez osoby, o  których mowa w  pkt 2 i 3, stosowanych wobec nich odp o-
wiednich wymogów w  zakresie posiadania odpowiedniej wiedzy, kompetencji i  doświadczenia, oraz tryb i  warunki 
postępowania w  zakresie utrzymywania i  doskonalenia wiedzy i  kompetencji tych osób  
– w odniesieniu do wykonywania przez banki świadczące usługi w  odniesieniu do lokat strukturyzowanych czynności, 
o których mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz ust.  2 pkt 11 i 12, przy zapewnieniu należytej staranności oraz ochrony klienta, 
z uwzględnieniem konieczności zapewnienia profesjonalnego, rzetelnego, bezpiecznego i  sprawnego świadczenia tych 
usług przez banki oraz z  uwzględnieniem wytycznych w  zakresie zasad uznawania posiadania odpowiedniej wiedzy 
i kompetencj i przez osoby wykonujące usługi maklerskie, wydanych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i  Papierów 
Wartościowych.  
Rozdział 7  
Emisja bankowych papierów wartościowych  
Art. 89. 1. Banki mogą emitować bankowe papiery wartościowe na warunkach podawanych do pu blicznej wiadomości.  
2. Bank informuje Komisję Nadzoru Finansowego o  zamierzonym programie emisji papierów wartościowych na 
30 dni przed terminem emisji, wskazując warunki i  wartość programu emisji.  
3. (uchylony)  
Art. 90. 1. Bankowy papier wartościowy służ y gromadzeniu przez banki środków pieniężnych w  złotych lub w  innej 
walucie wymienialnej i  zawiera w  nazwie wyrazy „bankowy papier wartościowy ”, a jego treść obejmuje:  
1) wartość nominalną;  
2) zobowiązanie banku do:  
a) naliczenia określonego oprocentowania  według ustalonej stopy procentowej,  
b) dokonania wypłaty oznaczonej kwoty osobie uprawnionej, w  określonych terminach; osoba uprawniona nie może  
żądać od banku wykupu papieru przed upływem terminu, o  ile treść papieru nie stanowi inaczej;  
3) oznaczenie po siadacza papieru wartościowego, jeżeli jest to papier imienny, lub adnotację, że jest to papier wartoś -
ciowy na okaziciela;  
4) zasady przenoszenia praw wynikających z  papieru wartościowego;  
5) numer papieru wartościowego i  datę emisji;  
6) podpisy osób upoważnionych do składania oświadczeń w  zakresie praw i  obowiązków majątkowych banku.  
2. Podpisy, o  których mowa w  ust. 1 pkt 6, mogą być odtwarzane mechanicznie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 2439  
 
3. W treści bankowego papieru wartościowego, jak również w  podanej przez emitenta do publiczn ej wiadomości 
informacji o  warunkach emisji, nie mogą być zamieszczane porównania z  warunkami emisji papierów wartościowych 
innych emitentów.  
4. Banki mogą emitować bankowe papiery wartościowe, niemające formy dok umentu, które są rejestrowane w depo-
zycie p rowadzonym przez bank emitujący te papiery, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A., spółkę, której 
Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z  zakresu zadań, o  których mowa 
w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub firmę inwestycyjną.  
5. Jeżeli bankowy papier wartościowy nie ma formy dokumentu, wszystkie dane określone w  ust. 1 powinny być 
zamieszczone w  treści świadectwa depozytowego albo innego dokumentu wydanego p rzez bank osobie uprawnionej.  
6. Prawa z  bankowych papierów wartościowych niemających formy dokumentu powstają z  chwilą zapisania ich po 
raz pierwszy na rachunku bankowych papierów wartościowych i  przysługują posiadaczowi tego rachunku.  
7. Przeniesienie pr aw z  bankowego papieru wartościowego emitowanego niemającego formy dokumentu następuje 
z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku bankowych papierów wartościowych w  wyniku zawarcia umowy. 
Pożytki z  bankowych papierów wartościowych uzyskane przed d okonaniem zapisu przypadają nabywcy, chyba że umowa 
stanowi inaczej.  
8. Bankowe papiery wartościowe w  formie zdematerializowanej mogą być również rejestrowane, na podstawie 
umowy zawartej przez bank z  Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. albo spó łką, której Krajowy Depozyt 
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z  zakresu zadań, o  których mowa w  art. 48 ust. 1 pkt 1 
ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, w  depozycie papierów wartościowych prowadzo nym 
zgodnie z  przepisami tej ustawy. W  takim przypadku do powstawania oraz przenoszenia praw z  bankowych papierów 
wartościowych stosuje się przepisy tej ustawy dotyczące praw ze zdematerializowanych papierów wartościowych.  
Art. 91. Bank nie może udzielać k redytu lub pożyczki pieniężnej na kupno bankowych papierów wartościowych 
emitowanych przez siebie.  
Art. 92. (uchylony)  
Rozdział 8  
Szczególne obowiązki i  uprawnienia banków  
Art. 92a. 1. Bank może zawrzeć z  towarzystwem funduszy inwestycyjnych tworzącym fund usz sekurytyzacyjny albo  
z funduszem sekurytyzacyjnym:  
1) umowę przelewu wierzytelności;  
2) umowę o  subpartycypację.  
2. Umowa, o  której mowa w  ust. 1 pkt  2, nie może zwiększać ryzyka niewypłacalności lub pogarszać płynności banku.  
3. Bank może także przeni eść w  drodze umowy wierzytelności na, niebędącą towarzystwem funduszy inwestycyjnych 
tworzącym fundusz sekurytyzacyjny albo funduszem sekurytyzacyjnym, spółkę kapitałową (podmiot emisyjny) w  celu emisji 
przez ten podmiot papierów wartościowych, których zab ezpieczenie stanowią sekurytyzowane wierzytelności.  
4. Podmiot emisyjny, na rzecz którego nastąpiło przeniesienie wierzytelności, nie może być powiązany kapitałowo 
lub organizacyjnie z  bankiem przenoszącym wierzytelności, a  przedmiotem jego działalności mo że być wyłącznie nab y-
wanie wierzytelności i  emisja papierów wartościowych, o  której mowa w  ust. 3, a także wykonywanie czynności z  tym 
związanych.  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
Art. 92b. 1. Bank prowadzi rejestr wierzytelności, wymienionych w  umowie, o której mowa w  art. 92a ust. 1 pkt 2. 
2. Wierzytelności, o  których mowa w  ust. 1, podlegają wpisowi do rejestru z  chwilą, w  której zobowiązanie wynik a-
jące z  umowy, o  której mowa w  art. 92a ust. 1 pkt 2, stało się skuteczne.  
3. Minister właściwy do spraw i nstytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia oraz 
wzór rejestru wierzytelności wymienionych w  umowie, o  której mowa w  art. 92a ust. 1 pkt 2, uwzględniając zakres 
danych wynikających z  tej umowy oraz konieczność zapewnienia Kom isji Nadzoru Finansowego dostępu do danych 
niezbędnych do prawidłowego sprawowania nadzoru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 2439  
 
Art. 92ba.  1. Bank jest obowiązany udzielić posiadaczowi rachunku bankowego, będącemu osobą fizyczną, osobie, 
która uzyskała tytuł prawny do spadku po posiadaczu ra chunku, oraz zarządcy sukcesyjnemu, zbiorczej informacji o:  
1) rachunkach bankowych posiadacza, w  tym rachunkach wspólnych – bez wskazania danych współposiadacza;  
2) umowach rachunku bankowego posiadacza rozwiązanych albo wygasłych z  przyczyn, o  których mo wa w  art. 59a 
ust. 1–3; 
3) rachunkach posiadacza rachunku bankowego prowadzonych w  spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej, 
w tym rachunkach wspólnych – bez wskazania danych współposiadacza;  
4) umowach rachunków posiadacza rachunku bankowego prowad zonych w  spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredyto -
wej rozwiązanych albo wygasłych z  przyczyn, o  których mowa w  art. 13a ust. 1–3 ustawy  z dnia 5  listopada 2009  r. 
o spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych ( Dz. U. z 2021  r. poz.  1844 i  2140 ). 
2. W zbiorczej informacji wskazuje się podmiot, który prowadzi albo prowadził rachunek, numery rachunków wyn i-
kające z  umowy rachunku oraz informację, czy rachunki są nadal prowadzone.  
3. Bank jest obowiązany udzielić dostawcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.  
o usługach płatniczych, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej, informacji  o: 
1) rachunkach bankowych posiadacza, w tym rachunkach wspólnych – bez wskazania danych współposiadacz a; 
2) rachunkach posiadacza rachunku bankowego prowadzonych w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej,  
w tym rachunkach wspólnych – bez wskazania danych współposiadacza.  
4. W informacji, o której mowa w ust. 3, wskazuje się podmiot, który prowadzi r achunki.  
Art. 92bb.  1. Banki są obowiązane prowadzić centralną informację o  rachunkach, zwaną dalej „Centralną informacją ”. 
Banki mogą utworzyć w  tym celu spółkę handlową.  
2. Centralną informację może prowadzić izba rozliczeniowa, o  której mowa w  art. 67. 
Art. 92bc. 1. Zbiorczą informację oraz informację, o której mowa w art. 92ba ust. 3, bank jest obowiązany pozyskać  
z Centralnej informacji niezwłocznie po otrzymaniu pisemnego żądania od osoby, o której mowa w art. 92ba  ust. 1, 
i zweryfikowaniu jej tytułu prawnego lub od dostawcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9 ustawy z dnia  19 sierpnia  
2011 r. o usługach płatniczych, z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredytowej.  Zbiorczą 
informację oraz informację, o której mowa w art. 92 ba ust. 3, bank jest obowiązany dostarczyć osobie, która  wystąpiła 
z żądaniem, lub dostawcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 –3 i 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.  o usługach płatniczych,  
z wyłączeniem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo -Kredy towej, niezwłocznie po  jej pozyskaniu z Centralnej 
informacji.  
2. Zbiorcza informacja oraz informacja, o której mowa w art. 92ba ust. 3, może być dostarczona odpłatnie, przy  
czym opłata nie może być wyższa niż koszt wygenerowania takiej informacji.  
Art. 92 bd. 1. Bank prowadzący rachunek bankowy jest obowiązany nieodpłatnie udzielić informacji, o których  mowa  
w art. 92ba ust. 1 i 3, Centralnej informacji. Bank spółdzielczy może udzielić informacji za pośrednictwem  banku zrzesz a-
jącego.  
2. Informacji, o których mowa w art. 92ba ust. 1 i 3, bank udziela niezwłocznie, ale nie później niż w terminie  3 dni 
roboczych od dnia otrzymania zapytania od Centralnej informacji.  
Art. 92c. (uchylony)  
Art. 92d. Bank może zawrzeć umowę o  kredytowy instrument pochodny lub  inną umowę niż wymieniona w  art. 92a 
ust. 1 i 3, na podstawie których następuje przeniesienie całości lub części ryzyka związanego z  wierzytelnościami tego 
banku.  
Art. 93. 1. W  celu zabezpieczenia wierzytelności, które wynikają z  czynności bankowych, bank  może żądać zabe z-
pieczenia przewidzianego w  Kodeksie cywilnym i  prawie wekslowym oraz zwyczajami przyjętymi w  obrocie krajowym 
i zagranicznym.  
2. Bank może potrącić ze swego długu wierzytelność, której termin wymagalności jeszcze nie nadszedł, jeżeli po d-
miot będący dłużnikiem został postawiony w  stan likwidacji, oraz we wszystkich tych przypadkach, gdy służy bankowi 
prawo ściągnięcia swych wierzytelności przed nadejściem terminu płatności. Pot rącenie nie może być dokonane w zakresie,  
w jakim wierzytelność z  rachunku bankowego została zajęta jako przedmiot egzekucji należności z  tytułu zobowiązań 
podatkowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 2439  
 
Art. 93a. 1. W  umowie zawartej ze spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową w  rozumieniu przepisów 
o podatku dochodowym od osób prawnych, reprezentowanymi przez spółkę dominującą w  tej grupie, bank może określić 
wysokość skonsolidowanego oprocentowania dla środków zgromadzonych na rachunkach bankowych tych spółek oraz 
udzielonych im kredytów i  pożyczek pieniężnych.  
2. Skonsoli dowane oprocentowanie, o  którym mowa w  ust. 1, obliczane jest od kwoty, którą stanowi różnica pomiędzy  
sumą stanów na rachunkach bankowych spółek tworzących podatkową grupę kapitałową a  sumą wierzytelności z  tytułu  
udzielonych tym spółkom kredytów i  pożycz ek pieniężnych.  
3. O ile umowa, o  której mowa w  ust. 1, nie stanowi inaczej, środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bank o-
wych oraz kredyty i  pożyczki pieniężne, dla których określone zostało skonsolidowane oprocentowanie, nie są oproce n-
towane.  
Art. 94. (uchylony)  
Art. 95. 1. Księgi rachunkowe banków i  sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane 
przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w  zakresie praw i  obowiązków majątkowych banków i  opatrzone 
pieczęcią banku, jak równie ż sporządzone w  ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów 
urzędowych w  odniesieniu do praw i  obowiązków wynikających z  czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz 
banku zabezpieczeń i  mogą stanowić podstawę do dokonania wpis ów w  księgach wieczystych.  
1a. Moc prawna dokumentów urzędowych, o  której mowa w  ust. 1, nie obowiązuje w  odniesieniu do dokumentów 
wymienionych w  tym przepisie w  postępowaniu cywilnym.  
2. Czynność bankowa lub czynność zabezpieczająca wierzytelność banku s twierdzona dokumentem, o  którym mowa 
w ust. 1, ma datę pewną od daty tego dokumentu.  
3. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1, są podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości stanowiącej  
własność dłużnika banku lub innej osoby ustanawiającej hip otekę na rzecz banku w  celu zabezpieczenia wierzytel ności 
dłużnika banku. Jeżeli nieruchomość nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie może być dokonane przez złożenie 
tych dokumentów do zbioru dokumentów.  
4. Do ustanowienia hipoteki, o  której mowa w  ust. 3, jest wymagane złożenie przez właściciela nieruchomości 
oświadczenia o  ustanowieniu hipoteki na rzecz banku z  zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności.  
5. Przepisy ust.  1–4 stosuje się odpowiednio do ujawnienia w  księdze wieczystej zmiany  treści hipoteki oraz do dokon a-
nia wpisu hipoteki obciążającej użytkowanie wieczyste, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz wierzytelność 
hipoteczną.  
6. Przepisy ust.  1–3 stosuje się odpowiednio do przeniesienia hipoteki w  związku ze zbyciem wierz ytelności bankowej.  
Art. 96. (uchylony)  
Art. 97. (uchylony)   
Art. 98. (uchylony)   
Art. 99. (uchylony)  
Art. 99a. (uchylony)  
Art. 100. (uchylony)  
Art. 101. 1. Zabezpieczenie wierzytelności banku może być dokonane w  drodze przeniesienia na bank przez dłużnika  
lub osobę trzecią, do czasu spłaty zadłużenia wraz z  należnymi odsetkami i  prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej 
lub papierów wartościowych.  
2. W przypadku gdy przeniesiona została własność rzeczy określonej co do gatunku lub zbioru rzeczy, dłużnik lu b 
osoba trzecia obowiązani są wyodrębnić i  oznaczyć rzecz lub zbiór rzeczy oraz – jeżeli umowa nie stanowi inaczej – pro-
wadzić ewidencję zmian w  zakresie przedmiotu przewłaszczenia.  
Art. 102. 1. W  celu zabezpieczenia wierzytelności banku dłużnik lub osoba trzecia może przenieść określoną kwotę 
w złotych lub w  innej walucie wymienialnej na własność banku. Bank jest zobowiązany do zwrotu tej kwoty po uzyskaniu 
spłaty zadłużenia wraz z  należnymi odsetkami i  prowizją.  
2. Bank nie ma obowiązku zwrotu części kwot y przyjętej na własność, równej niespłaconej sumie zadłużenia wobec 
banku, odsetek i  prowizji oraz innych kosztów poniesionych przez bank w  związku z  odzyskaniem wierzytelności.  
3. Bank może wypłacić dłużnikowi lub osobie trzeciej, o  których mowa w  ust. 1, wynagrodzenie za okres korzystania  
z przejętej kwoty.  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 2439  
 
Art. 103. (uchylony)  
Art. 104. 1. Bank, osoby w  nim zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności ba n-
kowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej, 
uzyskane w  czasie negocjacji, w  trakcie zawierania i  realizacji umowy, na podstawie której bank tę czynność wykonuje.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy przypadków, w  których:  
1) bez ujawnienia inform acji objętej tajemnicą bankową – ze względu na istotę i  charakter czynności bankowej lub ob o-
wiązujące przepisy – nie jest możliwe należyte wykonanie umowy, na podstawie której jest wykonywana ta czynność 
bankowa lub należyte wykonanie czynności pozostający ch w związku z  zawarciem i  wykonaniem tej umowy;  
2) następuje ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową przedsiębiorcom lub przedsiębiorcom zagranicznym:  
a) którym bank, zgodnie z  art. 6a ust. 1 i art. 6b–6d, powierzył wykonywanie, stale lub okresow o, czynności zwi ą-
zanych z  działalnością bankową,  
b) którym powierzono wykonywanie czynności zgodnie z  art. 6a ust. 7, 
c) którym powierzono wykonywanie czynności zgodnie z  art. 149 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym 
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji  
– w zakresie niezbędnym do należytego wykonywania tych czynności;  
3) następuje udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową adwokatom lub radcom prawnym w  związku ze świa d-
czeniem przez nich pomocy prawnej na rzecz banku;  
4) udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i  wykonywania umów sprzedaży wi e-
rzytelności zaklasyfikowanych zgodnie z  odrębnymi przepisami do kategorii straconych;  
5) udzielenie informacji obj ętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i  wykonania umów, o  których mowa 
w art. 92a ust. 1, oraz związanych z  nimi umów:  
a) o nadanie oceny inwestycyjnej (rating) sekurytyzowanym wierzytelnościom,  
b) ubezpieczenia od ryzyka niewypłacalności dłuż ników sekurytyzowanych wierzytelności;  
6) udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i  wykonania umów, o  których mowa 
w art. 92a ust. 3 i art. 92d, oraz związanych z  nimi umów o:  
a) nadanie oceny inwestycyjnej (rating) seku rytyzowanym wierzytelnościom,  
b) obsługę sekurytyzowanych wierzytelności,  
c) organizację i  przeprowadzenie emisji papierów wartościowych,  
d) ubezpieczenie od ryzyka niewypłacalności dłużników sekurytyzowanych wierzytelności;  
7) udzielenie informacji innym bankom, instytucjom kredytowym lub instytucjom finansowym należącym do tego samego  
holdingu finansowego jest niezbędne do należytego wykonywania, określonych w  przepisach prawa, obowiązków 
w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terr oryzmu;  
7a) udzielenie informacji podmiotowi wiodącemu w  konglomeracie finansowym lub podmiotom regu lowanym w rozu-
mieniu art.  3 pkt 4 ustawy o  nadzorze uzupełniającym, wchodzącym w  skład konglomeratu  finansowego, jest nie-
zbędne do należytego wykonywania ok reślonych w  przepisach prawa obowiązków w  zakresie przeciwdziałania praniu  
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;  
8) ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do wykonywania umów odwróconego kredytu 
hipotecznego, zgodnie z  przepisami  ustawy z  dnia 23  października 2014  r. o odwróconym kredycie hipotecznym 
(Dz. U. z 2016  r. poz.  786 oraz z 2020 r. poz. 2320 ); 
9) udzielenie informacji objętej tajemnicą bankową przez zrzeszony bank spółdzielczy bankowi zrzeszającemu jest 
niezbędne do wyko nywania czynności kontroli wewnętrznej oraz czynności określonych w  art. 19 ust. 1 ustawy  
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających;  
10) udzielenie informacji objętej tajemnicą bankową przez bank będący uczestnikiem  systemu ochrony, o  którym mowa 
w art. 22b ust. 1 ustawy  o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających, właś -
ciwemu organowi systemu ochrony lub innemu uczestnikowi tego systemu jest niezbędne do:  
a) kontroli ryzyka utr aty płynności oraz ryzyka niewypłacalności uczestnika systemu ochrony i  jest dokonywane na 
podstawie i  w granicach określonych w  ustawie o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się 
i bankach zrzeszających oraz w  umowie systemu ochrony,  
b) wykonywania czynności kontroli wewnętrznej,  
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 2439  
 
c) podjęcia przez właściwy organ systemu ochrony lub wskazanego przez niego uczestnika systemu ochrony dzi a-
łań niezbędnych do zapewnienia uczestnikowi objętemu obowiązkiem tajemnicy bankowej ochrony przed ni e-
wypłac alnością lub utratą płynności na zasadach określonych w  ustawie o  funkcjonowaniu banków spółdzie l-
czych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających oraz w  umowie systemu ochrony;  
11) udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do przepro wadzenia przymusowej restrukturyzacji, 
zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarant o-
wania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji ; 
12) ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową następuj e na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, ministra  
właściwego do spraw finansów publicznych, jednostki zarządzającej systemem ochrony, o  której mowa w  art. 22d 
ust. 1 pkt 2 ustawy o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrze szających, lub banku 
zrzeszającego i  jest niezbędne do zawarcia lub wykonywania umów o  ustanowienie zabezpieczenia finansowego na 
wierzytelnościach kredytowych, zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 2  kwietnia 2004  r. o niektórych zabezpiecz e-
niach finansowych  (Dz. U. z 2020 r. poz.  103 oraz z  2021  r. poz.  1598 ); 
13)76) udzielenie przez Narodowy Bank Polski informacji objętych tajemnicą bankową następuje na rzecz Banku Gos -
podarstwa Krajowego w  zakresie zlecenia spraw i  czynności związanych z  udzieleniem kredytó w, o których mowa 
w art. 42 i art. 43 ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. o Narodowym Banku Polskim, w  tym związany ch z zabezpiecz e-
niem lub obsługą tych kredytów.  
3. Banku nie obowiązuje, z zastrzeżeniem ust. 4 i 4a, zachowanie tajem nicy bankowej wobec osoby, któ rej dotyczą 
informacje objęte tajemnicą. Osobom trzecim informacje te mogą być ujawnione, z zastrzeże niem art. 105, art. 106a 
i art. 106b, wyłącznie gdy osoba, której informacje te dotyczą, na piśmie upoważni bank do przekazania określonych  
informacji wskazanej przez siebie osobie lub jednostce organizacyjnej. Upoważnienie może być także wyrażone w postaci 
elektronicznej. W takim przypadku bank obowiązany jest do utrwalenia wyrażonego w ten sposób upoważnienia na i n-
formatycznym nośniku danych  w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności 
podmiotów realizujących zadania publiczne.  
4. Bank, osoby w  nim zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obo -
wiązane  zacho wać w  tajemnicy informacje dotyczące udzielania Policji informacji na zasadach określonych w  art. 20 
ust. 4–10 ustawy  z dnia 6  kwietnia 1990  r. o Policji ( Dz. U. z 2021  r. poz.  1882 ) oraz dotyczące zawiadomienia, o  którym 
mowa w  art. 20 ust. 13 tej ustawy.  Zachowanie tajemnicy obowiązuje wobec stron umowy, innych osób, których dotyczą 
informacje, oraz osób trzecich.  
4a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do informacji udzielonych organom Krajowej Administracji Skarbowej na 
zasadach określonych w art. 12 7a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajow ej Administracji Skarbowej 
(Dz. U. z 2021 r. poz.  422, z późn. zm.77)) oraz do zawiadomienia, o którym mowa w art. 127a ust. 12 tej ustawy.  
5. Podmioty, oraz osoby w  nich zatrudnione, którym, zgodnie z przepisem  ust. 2 pkt 1, 2 oraz pkt  4–6, udzielono lub 
ujawniono informacje objęte tajemnicą bankową, mogą wykorzystać te informa cje wyłącznie w  celu zawarcia i wykon a-
nia umów, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1, 2 oraz 4–6. 
6. Przepis  ust. 5 stosuje się odpowiednio do adwokatów i  radców prawnych, którym udzielono informacji objętych 
tajemnicą bankową w  związku ze świadczeniem przez nich pomocy prawnej na rzecz banku.  
Art. 105. 1. Bank ma obowiązek udzielenia informacji stanowiących tajemnicę bankową wyłąc znie:  
1) innym bankom i  instytucjom kredytowym w  zakresie, w  jakim informa cje te są niezbędne w  związku z wykonyw a-
niem czynności bankowych oraz nabywaniem i  zbywaniem wierzytelności;  
1a) na zasadzie wzajemności – innym instytucjom ustawowo upoważni onym do udzielania kredytów – o wierzytelnoś -
ciach oraz o  obrotach i  stanach rachunków bankowych w  zakresie, w  jakim informacje te są niezbędne w  związku 
z udzielaniem kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych i  poręczeń;  
1b) innym bankom, instytucjom kr edytowym lub instytucjom finansowym, w  zakresie niezbędnym dla:  
a) wykonywania obowiązujących je przepisów dotyczących nadzoru skonsolidowanego, w  tym w  szczególności 
dla sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, obejmujących także bank,  
b) zarządzania ryzykiem dużych zaangażowań,  
c) stosowania metod wewnętrznych oraz innych metod i  modeli, o  których mowa w  przepisach części trzeciej ro z-
porządzenia  nr 575/2013;  
                                                           
76) Dodany przez art. 6 pkt 2 us tawy wymienionej jako druga w odnośniku 18. 
77) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 464, 694, 802, 815, 954, 1003, 1005, 
1718, 2076 i 2105 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 2439  
 
1c) instytucjom, o  których mowa w  ust. 4, w zakresie niezbędnym do stosowania metod w ewnętrznych oraz innych m e-
tod i modeli, o  których mowa w  przepisach części trzeciej rozporządzenia  nr 575/2013;  
1d) innym bankom, spółdzielczym kasom oszczędnościowo -kredytowym, Krajowej Spółdzielczej Kasie  Oszczędnoś -
ciowo -Kredytowej oraz izbie rozliczeni owej, o której mowa w art. 67, albo spółce handlowej,  o której mowa w  art. 92bb  
ust. 1, w zakresie niezbędnym do udzielania zbiorczej informacji, o której mowa  w art. 92ba ust. 1, lub zbiorczej info r-
macji , o której mowa w art. 105c;  
1e) innym bankom, spółd zielczym kasom oszczędnościowo -kredytowym oraz izbie rozliczeniowej, o której mowa  
w art. 67, albo spółce handlowej, o której mowa w art. 92bb ust. 1, w zakresie niezbędnym do udzielania informacji,  
o której mowa w art. 92ba ust. 3;  
1f) Szefowi Krajowej Ad ministracji Skarbowej oraz izbie rozliczeniowej, o której mowa w art. 67, w zakresie niezbę d-
nym do wykonywania odpowiednio zadań i obowiązków, o których mowa w dziale IIIB ustawy z dnia 29 sierpnia 
1997 r. – Ordynacja podatkowa;  
1g) dostawcom świadczącym u sługę inicjowania transakcji płatniczej, o których mowa w  art. 2 pkt 4d ustawy z dnia 
19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, w zakresie niezbędnym do świadczenia usługi inicjowania transakcji 
płatniczej;  
1h) dostawcom świadczącym usługę dostępu do informacji o rachunku, o których mowa w art. 2 pkt 4e ustawy z dnia 
19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, w zakresie niezbędnym do świadczenia  usługi dostępu do informacji 
o rachunku;  
1i) dostawcom usług płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sier pnia 2011 r. o usługach płatniczych, w zakresie 
niezbędnym do wykonania obowiązków określonych w art. 143a ust. 1 pkt 2, art. 143b ust. 2 i art. 143c ust. 2 i 5 tej 
ustawy ; 
1j) zakładom ubezpieczeń, zakładom reasekuracji, dominującym podmiotom ubezpieczeni owym, dominującym podmi o-
tom nieregulowanym lub mieszanym dominującym podmiotom ubezpieczeniowym w  zakresie niezbędnym do w y-
konywania obowiązujących te podmioty przepisów dotyczących nadzoru nad grupą, o  których mowa w  ustawie 
z dnia 11  września 2015  r. o działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej (Dz.  U. z 2021 r. poz. 1130  i 2140 ), 
oraz w  zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązujących te podmioty przepisów dotyczących nadzoru uzupe ł-
niającego sprawowanego na podstawie ustawy o  nadzorze uzupełniający m; 
2) na żądanie:  
a) Komisji Nadzoru Finansowego w  zakresie nadzoru sprawowanego na podstawie niniejszej ustawy i  ustawy 
z dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego  
w zakresie, o  którym mowa w  art. 139 ust. 1 pkt 2, oraz osób upoważnionych uchwałą Komisji Nadzoru Fina n-
sowego w  zakresie określonym w  tym upoważnieniu,  
b) sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe:  
– przeciwko osobie fizyczne j będącej stroną umowy zawartej z bankiem, w zakresie informacji dotyczących  tej 
osoby fizycznej,  
– popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości  
prawnej, w zakresie informacji dotyczących tej osoby praw nej lub jednostki organizacyjnej,  
– 78) określone w  art. 165a lub art.  299 Kodeksu karnego,  
– w zakresie zawarcia z osobą fizyczną, prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości  praw-
nej umowy o wykonywanie czynności bankowych, w celu weryfikacji zawarcia takich umów i czasu ich obo -
wiązywania , 
c) sądu lub prokuratora w  związku z  wykonaniem wniosku o  udzielenie pomocy prawnej, pochodzącego z  państwa 
obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską  ma prawo w y-
stępować o  udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową,  
d) sądu w  związku z  prowadzonym postępowaniem spadkowym lub o  podział majątku między małżonkami albo 
prowadzoną przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy sprawą o  alimenty lub o  rentę o  charakterze al i-
mentacyjnym,  
da) sądu w  związku z  prowadzonym postępowaniem w  sprawach własności intelektualn ej, jeżeli jest to niezbędne 
do określenia źródła lub zakresu naruszenia praw własności intelektualnej, w  zakresie, o  którym mowa w  art. 479115 
§ 2 ustawy  z dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego,  
                                                           
78) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 2439  
 
e) Szefa K rajowej Administracji Skarbowej , naczelnika urzędu celno -skarbowego albo naczelnika urzędu skarb o-
wego na zasadach i w trybie okreś lonych w przepisach ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Kr ajowej Admin i-
stracji Skarbowej:  
– w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe 
przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z bankiem,  
– w związku z toczącym się postęp owaniem karnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe 
popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej , 
która jest posiadaczem rachunku,  
– jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub przestępstwom skarbowym, ich w y-
krycia albo ustalenia ich sprawców i uzyskania dowodów ich popełnienia, a także wykrycia i identyfikacji 
przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa lub przestępstwa sk arbowego albo  
ich równowartości – w zakresie, o którym mowa w art. 127a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej 
Administracji Skarbowej,  
– w związku z  wszczętą kontrolą celno -skarbową, kontrolą podatkową albo toczącym się postępowaniem p o-
datkowym al bo czynnościami audytowymi, o  których mowa w  art. 99a pkt  2 ustawy z  dnia 16  listopada 
2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej,  
– w związku z  prowadzonymi czynnościami analitycznymi, o  których m owa w  art. 49a ustawy z  dnia 16 listo-
pada 2016  r. o Krajowej Administracji Skarbowej,  
f) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w  zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego okreś -
lonego w  ustawie z  dnia 23  grudnia 1994  r. o Najwyższej Izbie Kontroli ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1200 i 2320 ), 
g) (uchylona)  
h) Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w  zakresie określonym ustawą z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym 
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz upowa ż-
nionych pracowników Bankowego Funduszu Gwar ancyjnego w  zakresie określonym upoważnieniem,  
i) biegłego rewidenta upoważnionego do badania sprawozdań finansowych banku na podstawie zawartej z  bankiem  
umowy,  
j) (uchylona)  
k) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby W y-
wiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, 
Służby Więziennej,  Służby Ochrony Państwa  i ich posiadających pisemne upoważnienie funkcjonariuszy lub 
żołnierzy w  zakresie niezbędny m do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów 
o ochronie informacji niejawnych,  
l) Policji, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia  spraw-
ców i uzyskania dowodów, a także wyk rycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych  poch o-
dzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 20  ustawy z dnia 
6 kwietnia 1990 r. o Policji,  
la) Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne  dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom, ich wykrycia   
albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych  korzyści 
majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie ok reślonych  w art. 40b 
ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych  (Dz. U. 
z 2021 r. poz.  1214 ), 
ł) komornika sądowego w  zakresie rachunków bankowych lub pełnomocnictw do dysponowania rachunkami ba n-
kowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i  stanów tych rachunków, z  podaniem wpływów, 
obciążeń rachunków i  ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i  odbiorców, w  zakresie niezbędnym do  
prawidłowego prowadzenia postępowania egzekucyjnego,  postępowania zabezpieczającego oraz wykonywania 
innych czynności wynikających z  jego ustawowych zadań,  
ła) Ministra Sprawiedliwości w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań organu do spraw informacji  zgodnie 
z art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejsk iego i Rady (UE) nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014 r.  ustanawiaj ą-
cego procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym w celu ułatwienia  transgranicznego 
dochodzenia wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych (Dz. Urz. UE L 189  z 27.0 6.2014, str. 59),  
m) wydawców instrumentów płatniczych niebędących bankami, w  zakresie określonym ustawą z  dnia 19  sierpnia 
2011  r. o usługach płatniczych,  
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 2439  
 
ma) płatnika w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, w zakresie okreś lonym w  art. 143b  
oraz art. 143c ust. 6 tej ustawy,  
n) Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań,  
o) koordynatora w  związku z  wykonywaniem przez niego nadzoru uzupełniającego nad konglomeratem finans o-
wym w  rozumieniu ustawy o  nadzorze uzupełniającym,  
p) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w  trybie i  na zasadach określonych w  art. 23 ustawy  z dnia 9 czerwca  
2006  r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym ( Dz. U. z 2021  r. poz.  1671 ), 
q)79)  właściwej władzy  nadzorczej, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania przez tę władzę nadzoru skonsolidow a-
nego nad bankiem, przy czym w  przypadku właściwej władzy nadzorczej z  państwa trzeciego  – jeżeli Komisja 
Nadzoru Finansowego zawarła z  tą władzą porozumienie, o  który m mowa w  art. 141f ust. 3, 
r) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji  i Konsumentów:  
– w zakresie określonym ustawą z  dnia 30  kwietnia 2004  r. o postępowaniu w  sprawach dotyczących pomocy 
publicznej ( Dz. U. z 2021 r. poz. 743 ), 
– w związku z  toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów 
prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z  dnia 16  lutego 2 007 r. o ochronie konkurencji i konsume n-
tów ( Dz. U. z 2021 r. poz. 275 ), 
– 80) w związku z toczącym się przed Prezesem Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów postępowaniem 
prow adzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeci wdziałaniu nieuczciwemu 
wykorzy stywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spo żywczymi (Dz. U. z 20 20 r. 
poz. 1213), 
– 81) w związku z  toczącym się przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów postęp o-
waniem prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z  dnia 17  listopada 2021  r. o przeciwdziałaniu 
nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w  obrocie prod uktami rolnymi i  spożywczymi 
(Dz. U. poz.  2262 ), 
– w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 
prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opó ź-
nieniom w transakcjach handlow ych (Dz. U. z  2021 r. poz. 424 ), 
s) prokuratora, Policji i  innych organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego w spra-
wach o  przestępstwa lub czynności wyjaśniających w  sprawach o  wykroczenia – w zakresie określonym 
w art. 78 ust. 4 ustawy  z dnia 20  czerwca 1997  r. – Prawo o  ruchu drogowym ( Dz. U. z 2021 r. poz. 450, z późn. 
zm.82)), 
t) (uchylona)  
u) podmiotu, o  którym mowa w  art. 45 ust. 1 ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwara n-
cyjnym, systemie gwa rantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w  zakresie niezbędnym do z a-
pewnienia prawidłowej realizacji wypłat środków gwarantowanych,  
v) administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, o którym mowa w art. 9  ustawy 
z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności  celnych i innych 
należności pieniężnych (Dz. U.  z 2021 r. poz.  2157 ), w zakresie:  
– posiadanych przez dany podmiot:  
– – rachunków bankowych lub pełnomocnictw do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby  tych 
rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów,  obciążeń 
rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców,  
– – rachunków pieniężnych, rachunków papierów warto ściowych lub posiadanych pełnomocnictw  do dy s-
ponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,  
                                                           
79) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 lit. b  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
80) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku  81. 
81) W brzmieniu ustalonym przez art. 54 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu prze-
wagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz.  U. poz.  2262), która wejdzie w życie z dniem 23 grudnia 2021 r.  
82) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.  U. z 2021  r. poz.  463, 694, 720, 1641, 1997 , 2165  i 2269.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 2439  
 
– zawartych przez dany podmiot umów:  
– – kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających z  tych kredytów  lub 
pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty,  
– – depozytowych,  
– – udostępniania skrytek sejfowych,  
– nabytych przez dany podmiot, za pośrednictwem banków, akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu  Pań-
stwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi,  
– obrotu przez dany podmiot wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami  
wartościowymi  
– w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, postępowaniem zabezpieczającym oraz  wyko-
nywaniem innych czynno ści wynikających z ustawowych zadań tych organów , 
w) (uchylona)  
wa) Rzecznika Finansowego, o  którym mowa w  art. 11 ustawy  z dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklamacji 
przez podmioty rynku finansowego i  o Rzeczniku Finansowy m (Dz. U. z 2019 r. poz. 2279, z 2020 r. poz. 2320 
oraz z  2021  r. poz.  1598 ) w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań , 
x) Komisji Nadzoru Finansowego w  przypadku otrzymania wniosku o  przekazanie informacji niezbędnych do 
prawidłoweg o wykonywania zadań w  zakresie sprawowanego nadzoru nad rynkiem kapitałowym oraz w  sprawach  
związanych z  wykonywaniem tego nadzoru, pochodzącego od organu nadzoru nad rynkiem kapitałowym 
z siedzibą w  państwie członkowskim, albo od organu nadzoru nad rynkiem kapitałowym z  siedzibą w  innym 
państwie, jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego zawarła z  tym organem porozumienie, o  którym mowa w  art. 20 
ust. 2 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o nadzorze nad ry nkiem kapitałowym (Dz.  U. z 2020 r. poz. 1400  i 2320 
oraz z  2021  r. poz. 355  i 2140 ), 
y) lustratorów związków rewizyjnych zrzeszających banki spółdzielcze  na podstawie umowy zawartej z  bankiem 
spółdzielczym,  
z) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w  trybie i  na zasadach określonych w  art. 34a ustawy z  dnia 24  maja 
2002  r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz.  U. z 2020 r. poz . 27 i 2320 ), 
za) Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub 
wykrycia ich sprawców i uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści 
majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w  art. 11p 
ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowan ia nadzoru przez ministra właś ciwego do 
spraw wewnętrznych (Dz. U.  z 2021 r. poz. 2073 ), 
zb) marszałka województwa w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań , o których mowa w art. 30 ust.  1 
ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usłu gach turystycznych (Dz. U. 
z 2020 r. poz.  2139  oraz z 2021  r. poz.  1641 ) w zwią zku z turystycznym rachunkiem powierniczym posiadanym 
przez organizatorów turystyki lub przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych , 
zc) Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w zakresie niezbędnym do wykonywania przez ten F undusz 
zadań związanych z dokonywaniem wypłat z Turystycznego Funduszu Zwrotów lub Turystycznego Funduszu 
Pomocowego, o których mowa odpowiednio w art. 15ka i art. 15kc ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegó l-
nych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób 
zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych  (Dz. U.  z 2021  r. poz. 2095, 2120 , 2133 , 2262 i  2269 ), 
zd)83) Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w  zakresie określonym ustawą z  dnia 20  maja 20 21 r. 
o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu 
Gwarancyjnym (Dz.  U. poz.  1177 ) oraz upoważnionych pracowników Ubezpieczeniowego Funduszu Gw a-
rancyjnego w  zakresie określonym upoważnieniem;  
3) Narodowem u Bankowi Polskiemu, w  związku z  wykonywaniem kontroli oraz zbieraniem danych niezbędnych do 
sporządzania bilansu płatniczego oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej, a  także innym bankom uprawnionym 
do pośredniczenia w  dokonywaniu przez rezydentów prze kazów pieniężnych za g ranicę oraz rozliczeń w  kraju z nie-
rezydentami, w  zakresie określonym w  ustawie z  dnia 27  lipca 2002  r. – Prawo dewizowe (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1708  
oraz z 2021 r. poz. 815 ). 
                                                           
83) Dodana przez art. 69 ustawy z dnia 20  maja 2021  r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego 
oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. poz. 1177) , która wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 2439  
 
2. Zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom podatkowym, organom Krajowej Administracji  
Skarbowej oraz powiernikowi i jego zastępcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.  o listach zasta w-
nych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2020 r. poz.  415 oraz z  2021  r. poz.  2140 ), regulu ją odrębne ustawy.  
2a. Banki, na pisemne żądanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, są obowiązane do sporządzania i  przekazywania 
informacji dotyczących numerów rachunków bankowych płatników składek oraz przekazywania danych umożliwiających 
identyfikację pos iadaczy tych rachunków.  
2b. Banki, na pisemne żądanie organu wypłacającego świadczenie z  ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia 
emerytalnego albo uposażenie w  stanie spoczynku, są obowiązane do sporządzania i  przekazywania danych umożliwiaj ą-
cych identyfikację współposiadacza (współposiadaczy) rachunku wspólnego, na który zostały przekazane świadczenia lub 
uposażenia za okres po śmierci świadczeniobiorcy.  
3. Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, organy państwowe i  osoby, którym ujawniono  
wiadomości stanowiące tajemnicę bankową, są obowiązane wykorzystać te wiadomości wyłącznie w  granicach upoważnienia  
określonego w  ust. 1. 
4. Banki mogą, wspólnie z  bankowymi izbami gospodarczymi, utworzyć instytucje upoważnione do groma dzenia, 
przetwarzania i  udostępniania:  
1) bankom – informacji stanowiących tajemnicę bankową w  zakresie, w  jakim informacje te są potrzebne w  związku 
z wykonywaniem czynności bankowych oraz w  związku ze stosowaniem metod wewnętrznych oraz innych metod 
i modeli, o  których mowa w  części trzeciej rozporządzenia  nr 575/2013;  
2) innym instytucjom ustawowo upoważnionym do udzielania kredytów – informacji stanowiących tajemnicę bankową 
w zakresie, w  jakim informacje te są niezbędne w  związku z  udzielaniem kredytów , pożyczek pieniężnych, gwara n-
cji bankowych i  poręczeń;  
3) instytucjom kredytowym – informacji stanowiących tajemnicę bankową w  zakresie niezbędnym do oceny zdolności 
kredytowej konsumenta, o  której mowa w  art. 9 ustawy  z dnia 12  maja 2011  r. o kredycie ko nsumenckim;  
4) instytucjom pożyczkowym i  podmiotom, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie ko n-
sumenckim – na zasadzie wzajemności, informacji stanowiących odpowiednio tajemnicę bankową oraz informacje 
udostępnione przez instytuc je pożyczkowe oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. 
o kredycie konsumenckim, w  zakresie niezbędnym do oceny zdolności kredytowej konsumenta, o  której mowa 
w art. 9 tej ustawy, i  analizy ryzyka kredytowego ; 
5) jednostce zarz ądzającej systemem ochrony lub bankowi zrzeszającemu – informacji stanowiących tajemnicę bank o-
wą w  zakresie, w  jakim są one niezbędne dla realizacji jej zadań określonych w  art. 19 ust. 2, art.  22i ust.  1 i 3–5 oraz  
art. 22v ust.  2 ustawy o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających.  
4a. Instytucje utworzone na podstawie  ust. 4 mogą udostępniać, z  zastrzeżeniem  ust. 4a1 i 4a2, biurom informacji gos -
podarczej działającym na podstawie ustawy z  dnia 9  kwietnia 2010  r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymi a-
nie danych gospodarczych (Dz.  U. z 2021 r. poz. 2057 ) dane w  drodze teletransmisji.  
4a1. Udostępnianie danych na podstawie  ust. 4a może nast ąpić, jeżeli wierzyciel występujący o  udostępnienie tych 
danych uzyskał pisemne upoważnienie osoby, której dotyczą te dane. Upoważnienie określa zakres danych przeznacz o-
nych do udostępnienia.  
4a2. Sposób udostępniania danych określa umowa o  współpracy międ zy instytucją utworzoną na podstawie  ust. 4 
a biurem informacji gospodarczej. Umowa zawiera wzór upoważnienia, o  którym mowa w  ust. 4a1. 
4b. Banki mogą udostępniać biurom, o  których mowa w  ust. 4a, dane o  zobowiązaniach powstałych z  tytułu umów 
związanych z dokonywaniem czynności bankowych, jeżeli umowy te zawierają klauzule informujące o  możliwości prz e-
kazania danych do tych biur.  
4c. Klauzule, o  których mowa w  ust. 4b, zawierają informacje o  warunkach, na jakich banki przekazują dane, o których  
mowa w  art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy , o której mowa w  ust. 4a. 
4d. Instytucje, utworzone zgodnie z  ust. 4, mogą udostępniać instytucjom finansowym, będącym podmiotami zale ż-
nymi od banków, informacje o  zobowiązaniach powstałych z  tytułu umów związanych z  wykonywaniem czynności ba n-
kowych, jeżeli umowy te zawierają klauzule informujące o  możliwości przekazania danych do tych instytucji finans o-
wych.  
4e. Instytucje utworzone na podstawie  ust. 4 mogą udostępniać instytucjom pożyczkowym i  podmiotom, o  których 
mowa w art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, informacje stanowiące tajemnicę bankową pod 
warunkiem wyrażenia pisemnej zgody na przekazanie tych informacji przez osobę, której one dotyczą.  
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 2439  
 
4f. Zgoda konsumenta może być także wyrażona w  postaci elektronicznej. W  takim przypadku instytucja pożyczk o-
wa lub podmiot, o  którym mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, obowiązane są do 
utrwalania wyrażonej w  ten sposób zgody na informatycznym nośniku danych w rozumieniu  art. 3 pkt 1 ustawy  z dnia 
17 lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.  
4g. Przed udostępnieniem informacji na podstawie  ust. 4e instytucje utworzone na podstawie  ust. 4 sprawdzają, czy 
konsument w yraził zgodę na udostępnienie tych informacji, w  formie, o  której mowa w  ust. 4e lub 4f.  
4h. Wymianie pomiędzy instytucjami utworzonymi na podstawie  ust. 4 a instytucjami pożyczkowymi i  podmiotami, 
o których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, podlegają dane umożliwiające ide n-
tyfikację konsumenta, w  tym jego dane teleadresowe, oraz dane dotyczące zobowiązania konsumenta.  
4i. Banki i  instytucje, o  których mowa w  ust. 4 pkt 2 i 3, obowiązane są do informowania instytucji utw orzonych na 
podstawie  ust. 4 o całkowitej spłacie zobowiązań, ich wygaśnięciu, stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania, korekcie jego 
wysokości oraz o  nowo powstałych zobowiązaniach i  ich aktualizacji, w  terminie 7  dni od wystąpienia okoliczności uz a-
sadniaj ących przekazanie informacji. Instytucja utworzona na podstawie  ust. 4 obowiązana jest wprowadzić informacje, 
o których mowa w  zdaniu poprzedzającym, do zbioru, w  którym są one przetwarzane, w  terminie nie dłuższym niż 7  dni 
od dnia ich otrzymania.  
5. Bank  ponosi odpowiedzialność za szkody wynikające z  ujawnienia tajemnicy bankowej i  wykorzystania jej ni e-
zgodnie z  przeznaczeniem.  
6. Bank nie ponosi odpowiedzialności za szkodę wynikającą z  ujawnienia tajemnicy bankowej przez osoby i instytucje  
upoważnione przez ustawę do żądania od banków udzielania informacji stanowiących tajemnicę bankową.  
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, okreś li, 
w drodze rozporządzenia, szczegółowy za kres danych podlegających wymianie, o  których mowa w  ust. 4h, uwzględniając 
właściwą ochronę praw osób, których informacje dotyczą, oraz zapewnienie możliwości dokonania oceny zdolności kredyt o-
wej konsumenta  i analizy ryzyka kredytowego.  
Art. 105a.  1. Przetwarzanie przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, instytucje 
pożyczkowe oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, a  także 
instytucje utworzone na podstawie  art. 105 ust. 4, informacji stanowiących tajemnicę bankową i  informacji udostępni o-
nych przez instytucje pożyczkowe oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie 
konsumenckim, w  zakresie dotyczącym osób fizycznych może być wykonywane , z zastrzeżeniem art.  104, art.  105 
i art. 106–106d,  w celu oceny zdolności kredytowej i  analizy ryzyka kredytowego.  
1a. Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, instytucje pożyczkowe oraz podmioty, 
o których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, a  także instytucje utworzone na 
podstawie art.  105 ust. 4, mogą w  celu oceny zdolności kredytowej i  analizy ryzyka kredytowego podejmować decyzje, 
opierając się wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu, w  tym profilowaniu, danych osobowych – również stano-
wiących tajemnicę bankową – pod warunkiem zapewnienia osobie, której  dotyczy decyzja podejmowana w  sposób zauto -
matyzowany , prawa do otrzymania stosownych wyjaśnień co do podstaw podjętej decyzji, do  uzyskania interwencji lud z-
kiej w  celu podjęcia ponownej decyzji oraz do wyrażenia własnego stanowiska.  
1b. Decyzje, o  któryc h mowa w  ust. 1a, mogą być podejmowane wyłącznie w  oparciu o  dane niezbędne z  uwagi na 
cel i rodzaj kredytu, w  szczególności w  oparciu o  następujące kategorie danych:  
1) dane dotyczące osoby fizycznej:  
a) imię (imiona) i  nazwisko,  
b) nazwisko rodowe,  
c) imiona rodziców,  
d) datę i  miejsce urodzenia,  
e) wiek,  
f) płeć,  
g) obywatelstwo,  
h) stan cywilny,  
i) serię i  numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,  
j) numer PESEL, o  ile został nadany,  
  
Dziennik  Ustaw  – 96 – Poz. 2439  
 
k) numer identyfikacji podatkowej, o  ile został nadany,  
l) adres zamieszkania, adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy, aktualny adres pobytu czasowego inny niż 
adres zamieszkania lub zameldowania, adres do korespondencji,  
m) tytuł prawny do zajmowanego lokalu,  
n) miejsce pracy,  
o) zawód,  
p) wykształcenie,  
q) formę zatrudnienia,  
r) sytuację finansową, w  tym dochody i  wydatki,  
s) osoby pozostające na utrzymaniu,  
t) ustrój majątkowy małżonków;  
2) dane dotyczące zobowiązania:  
a) źródło zobowiązania,  
b) kwotę i  walutę,  
c) numer i  stan rachunku  prowadzonego w  banku lub innej instytucji ustawowo upoważnionej do udzielania kredytów, 
nazwę i  adres siedziby lub oddziału banku lub innej instytucji ustawowo upoważnionej do udzielania kredytów,  
d) datę powstania zobowiązania,  
e) warunki spłaty zobowiąz ania,  
f) ustanowione zabezpieczenia prawne,  
g) przebieg realizacji zobowiązania,  
h) stan zadłużenia z  tytułu zobowiązania,  
i) datę wygaśnięcia zobowiązania,  
j) przyczyny niewykonania zobowiązania lub dopuszczenia się zwłoki, o  której mowa w  ust. 3, 
k) przyczyny wygaśnięcia zobowiązania.  
1c. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1a, nie mogą być podejmowane w  oparciu o  dane, o  których mowa w  art. 9 roz-
porządzenia 2016/679.  
2. Z zastrzeżeniem  ust. 3, instytucje, o  których mowa w  ust. 1, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę 
bankową oraz informacje udostępnione przez instytucje pożyczkowe oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d ustawy 
z dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, w  zakresie dotyczącym osób fizycznych po wygaśnięciu zobowiązania 
wynikają cego z  umowy zawartej z  bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, instytucją 
pożyczkową lub podmiotem, o  którym mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, pod 
warunkiem uzyskania pisemnej zgody osoby,  której informacje te dotyczą, z  zastrzeżeniem  ust. 2a. Zgoda ta może być 
w każdym czasie odwołana.  
2a. Zgoda osoby może być także wyrażona w  postaci elektronicznej. W  takim przypadku banki, instytucje oraz po d-
mioty, o  których mowa w  ust. 1, obowiązane są do utrwalania wyrażonej w  ten sposób zgody na informatycznym nośniku 
danych w  rozumieniu  art. 3 pkt 1 ustawy  z dnia 17  lutego 2005  r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących 
zadania publiczne.  
3. Banki, instytucje oraz podmioty, o  których mow a w ust. 1, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę 
bankową i  informacje udostępnione przez instytucje pożyczkowe oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 
12 maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, dotyczące osób fizycznych po wygaśnię ciu zobowiązania wynikającego 
z umowy zawartej z  bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, instytucją pożyczkową lub 
podmiotem, o  którym mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, bez zgody osoby, któ rej 
informacje dotyczą, gdy osoba ta nie wykonała zobowiązania lub dopuściła się zwłoki powyżej 60  dni w  spełnieniu świadcz e-
nia wynikającego z  umowy zawartej z  bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, instytucją  
pożyczkową lub podmiotem, o  którym mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, a  po 
zaistnieniu tych okoliczności upłynęło co najmniej 30  dni od poinformowania tej osoby przez bank, inną instytucję ust a-
wowo upoważnioną do udzielania kredytów, i nstytucję pożyczkową albo podmiot, o  którym mowa w  art. 59d ustawy 
z dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, o  zamiarze przetwarzania dotyczących jej tych informacji, bez jej zgody.  
  
Dziennik  Ustaw  – 97 – Poz. 2439  
 
4. Banki oraz instytucje, o  których mowa w  art. 105 ust.  4, mogą prz etwarzać stanowiące tajemnicę bankową informacje  
dotyczące osoby fizycznej po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z  umowy zawartej z  bankiem lub inną instytucją 
ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów bez zgody osoby, której informacje dotyczą, do ce lów stosowania metod 
wewnętrznych oraz innych metod i  modeli, o  których mowa w  części trzeciej rozporządzenia nr  575/2013.  
5. Przetwarzanie informacji stanowiących tajemnicę bankową w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 3, może być 
wykonywane przez okres ni e dłuższy niż 5  lat od dnia wygaśnięcia zobowiązania, a  w przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, 
przez okres 12  lat od dnia wygaśnięcia zobowiązania.  
6. Zakres przetwarzanych informacji, o  których mowa w  ust. 3 i 4, może obejmować dane dotyczące osoby fizyczne j 
lub dane dotyczące zobowiązania.  
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii właściwych nadzorów, określi, 
w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres przetwarzanych informacji, o  których mowa w  ust. 6, oraz tryb ich usuw a-
nia, uwzględniając właściwą ochronę praw osób, których informacje dotyczą, oraz konieczność zapewnienia bezpiecze ń-
stwa środków zgromadzonych w  bankach i  innych instytucjach ustawowo upoważnionych do udzielania kredytów.  
Art. 105b. 84) Podmioty, o  których m owa w  art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. a–h, k–ł, p, s oraz v, w  granicach uprawnień w y-
nikających z  tych przepisów, gmina po uzyskaniu informacji, o  której mowa w  art. 111c, z  której wynika, że posiadacz 
rachunku zmarł, oraz Generalny Inspektor Informacji Fina nsowej, w  granicach uprawnień wynikających z  przepisów 
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, są uprawnione do uzyskania zbiorczej informacji, 
o której mowa w  art. 92ba ust.  1, w dowolnym banku.  
Art. 105c.  Podmiot, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. ła, w granicach uprawnień wynikających z tego  prze-
pisu, jest uprawniony do uzyskania z Centralnej informacji zbiorczej informacji, o której mowa w art. 92ba ust. 1,  z tym 
że zbiorcza informacja mo że dotyc zyć także rachunków posiadacza nieb ędącego osob ą fizyczn ą. 
Art. 106. 1. Bank jest obowiązany przeciwdziałać wykorzystywaniu swojej działalności dla celów mających związek  
z przestępstwem, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego.  
2. Tryb post ępowania banku w  razie zaistnienia okoliczności, o  których mowa w  ust. 1, określa odrębna ustawa.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
Art. 106a.  1. W  razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że działalność banku jest wykorzystywana w  celu 
ukrycia  działań przestępczych lub dla celów mających związek z  przestępstwem skarbowym lub innym przestępstwem niż 
przestępstwo, o  którym mowa w  art. 165a lub  art. 299 Kodeksu karnego – bank zawiadamia o  tym prokuratora, Policję 
albo inny właściwy organ uprawnion y do prowadzenia postępowania przygotowawczego.  
2. Prokurator, Policja albo inny właściwy organ uprawniony do prowadzenia postępowania przygotowawczego, który  
otrzymał zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, może żądać uzupełnienia informacji, także w  toku czynności pode j-
mowanych na podstawie art.  307 ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.  U. z 2021 r. poz. 534  
i 1023 ). 
3. W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że zgromadzone na rachunku bankowym środki, w całości 
lub w części pochodzą lub mają związek z przestępstwem skarbowym lub przestępstwem innym niż przestępstwo, o kt ó-
rym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, bank jest uprawniony do dokonania blokady środków na tym rachunku . 
Blokada może nastąpić wyłącznie do wysokości zgromadzonych na rachunku środków, co do których zachodzi takie  
podejrzenie.  
3a. W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299  
Kodeksu karnego, lub wykorzystywania działalności banku w c elu ukrycia działań przestępczych lub dla celów mających 
związek z przestępstwem lub przestępstwem skarbowym prokurator może, w drodze postanowienia, wstrzymać określoną 
transakcję lub dokonać blokady środków na rachunku bankow ym na czas oznaczony, nie dłu ższy niż 6 miesięcy, również 
pomimo braku zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. W postanowieniu określa się zakres, sposób i termin wstrzym a-
nia transakcji lub blokady środków na rachunku.  
4. Blokada środków na rachunku, dokonana w  okolicznościach, o  który ch mowa w  ust. 3, nie może trwać dłużej niż 
72 godziny.  
                                                           
84) W brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 30  marca 2021  r. o zmianie us tawy o  przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz 
finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 815) , która weszła w życie z dniem 15 maja 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 98 – Poz. 2439  
 
5. Niezwłocznie po dokonaniu blokady, o  której mowa w  ust. 3, bank zawiadamia prokuratora.  
6. W terminie określonym w ust. 4, prokurator wydaje postanowienie o wszczęciu lub odmowie wszczęcia  postęp o-
wania, o którym niezwłocznie zawiadamia właściwy bank. Terminu określonego w art. 307 § 1 Kodeksu  postępowania 
karnego nie stosuje się. W razie wszczęcia postępowania prokurator może, w drodze postanowienia,  wstrzymać określoną 
transakcję lub dokonać blokad y środków na rachunku na czas oznaczony, nie dłuższy  niż 3 miesiące od otrzymania z a-
wiadomienia, o którym mowa w ust. 5. W postanowieniu określa się zakres, sposób  i termin wstrzymania transakcji lub 
blokady środków na rachunku.  
7. Na postanowienie prokura tora w  przedmiocie stosowania blokady środków na rachunku przysługuje zażalenie do 
sądu właściwego do rozpoznania sprawy.  
8. Wstrzymanie transakcji lub blokada środków na rachunku upada, jeżeli przed upływem 3 miesięcy od  wydania 
postanowienia, o którym mo wa w ust. 3a, lub otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, nie  zostanie wydane 
postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym lub postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych.  
9. W kwestiach dotyczących blokady środków na rachunku, nieuregulowanych w  ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu  
postępowania karnego.  
10. Bank nie ponosi odpowiedzialności za szkodę, która może wyniknąć z  wykonania w  dobrej wierze obowiązków 
określonych w  ust. 3–5. W  takim przypadku, jeżeli okoliczności, o  których mowa w  ust. 3–5, nie miały związku z prze-
stępstwem lub ukrywaniem działań przestępczych, o  których mowa w  ust. 1, odpowiedzialność za szkodę wynikłą 
z dokonania blokady środków na rachunku ponosi Skarb Państwa.  
11. (uchylony)  
Art. 106b.  1. Poza przypadkami określonymi w art. 105 i art. 106a, proku rator prowadzący postępowanie o prze-
stępstwo lub przestępstwo skarbowe może żądać od banku, osób zatrudnionych w  banku oraz osób, za pośrednictwem 
których bank wykonuje czynności bankowe, udzielenia informacji stanowiących taje mnicę bankową jedynie na podstawie 
postanowienia wydanego na jego wniosek przez właściwy miejscowo sąd okręgowy.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, powinien zawierać:  
1) numer lub sygnaturę sprawy;  
2) opis przestępstwa wraz z  kwalifikacją prawną, którego dotyczy postępowanie przygotowawcze;  
3) okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji;  
4) wskazanie osoby lub jednostki organizacyjnej, której dotyczą informacje;  
5) podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i  danych;  
6) rodzaj i  zakre s informacji.  
3. Po rozpatrzeniu wniosku sąd, w  drodze postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie informacji, określając ich 
rodzaj i  zakres, osobę lub jednostkę organizacyjną, których dotyczą, oraz podmiot zobowiązany do ich udostępnienia, albo 
odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji.  
4. Na postanowienie sądu, o  którym mowa w  ust. 3, przysługuje zażalenie prokuratorowi wnioskującemu o  wydanie 
postanowienia.  
5. Uprawniony przez sąd prokurator pisemnie informuje podmiot zobowiązany do udostępn ienia informacji o  treści 
postanowienia sądu, osobie lub jednostce, której mają dotyczyć informacje, rodzaju i  zakresie tych informacji.  
Art. 106c.  Prokurator prowadzący postępowanie, w  przypadkach określonych w  art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, może – 
na podstawie postanowienia wydanego na jego wniosek przez właściwy miejscowo sąd okręgowy – żądać udzielenia 
informacji stanowiących tajemnicę bankową od podmiotów, którym bank ujawnił informacje stanowiące tajemnicę bankową.  
Przepisy  art. 106b  ust. 2–5 stosu je się odpowiednio.  
Art. 106d.  1. Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, izby rozliczeniowe utworzone 
na podstawie art.  67, instytucje utworzone na mocy art.  105 ust. 4, jednostki zarządzające systemem ochrony, o  których 
mowa w  art. 22d ust.  1 pkt 2 ustawy o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających , 
instytucje pożyczkowe, instytucje finansowe, których podstawowa działalność polega na udostępnianiu składników m a-
jątkowych na podstawie umowy leasingu lub świadczeniu usług faktoringowych, podmioty, których podstawowa działalność 
polega na udostępnianiu składników majątkowych na podstawie umowy leasingu, oraz podmioty, o  których mowa w  art. 59d 
ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenck im, mogą przetwarzać i  wzajemnie udostępniać informacje, w  tym 
informacje objęte tajemnicą bankową, w  przypadkach:85) 
1) uzasadnionych podejrzeń, o  których mowa w  art. 106a ust.  3; 
                                                           
85) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 3 ustawy wymienionej jak o druga w odnośniku 18. 
  
Dziennik  Ustaw  – 99 – Poz. 2439  
 
2) uzasadnionych podejrzeń popełnienia przestępstw dokonywanych na szkodę ba nków, innych instytucji ustawowo 
upoważnionych do udzielania kredytów, instytucji kredytowych, instytucji finansowych, instytucji pożyczkowych 
oraz podmiotów, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, i  ich klie n-
tów, w celu i  zakresie niezbędnym do  zapobiegania tym przestępstwom;  
3) wykonywania obowiązków w zakresie określonym w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finans o-
waniu terroryzmu.  
2. Podmioty określone w  ust. 1 mogą przetwarzać i  wzajemnie udost ępniać informacje, w  tym informacje objęte taje m-
nicą bankową oraz informacje dotyczące wyroków skazujących, w  przypadkach przestępstw dokonywanych na szkodę 
banków, innych instytucji ustawowo upoważnionych do udzielania kredytów, instytucji kredytowych, in stytucji finansowych,  
instytucji pożyczkowych oraz podmiotów, o  których mowa w  art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie kons u-
menckim, i  ich klientów, w  celu i  zakresie niezbędnym do zapobiegania tym przestępstwom.  
Art. 106e.86) Do przetwarzania danych osobowych przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udziel a-
nia kredytów oraz instytucje utworzone na podstawie art.  105 ust. 4, jednostki zarządzające systemem ochrony, o  których 
mowa w  art. 22d ust.  1 pkt 2 ustawy o  funkcjonowaniu banków  spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszaj ą-
cych, instytucje pożyczkowe, instytucje finansowe, których podstawowa działalność polega na udostępnianiu składników 
majątkowych na podstawie umowy leasingu lub świadczeniu usług faktoringowych, podmio ty, których podstawowa dzi a-
łalność polega na udostępnianiu składników majątkowych na podstawie umowy leasingu, oraz podmioty, o  których mowa 
w art. 59d ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. o kredycie konsumenckim, przepisu art.  15 rozporządzenia 2016/679  nie stos uje się  
w zakresie, w  jakim jest to niezbędne dla prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy 
i finansowaniu terroryzmu, zgodnie z  art. 106, oraz zapobiegania przestępstwom, zgodnie z  art. 106a i  art. 106d.  
Art. 107. Pracowni k banku, który wbrew swoim obowiązkom nie zawiadamia o  okolicznościach wymienionych 
w art. 106 ust. 1, ponosi odpowiedzialność porządkową, co nie wyłącza odpowiedzialności karnej, jeżeli czyn wypełnia 
znamiona przestępstwa.  
Art. 108. Bank nie ponosi odpowi edzialności za szkodę, która może wyniknąć z  wykonania w  dobrej wierze ob o-
wiązków określonych w  art. 106 ust. 1. W  takim przypadku, jeżeli okoliczności, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, nie 
miały związku z  przestępstwem lub ukrywaniem działań przestępczyc h, odpowiedzialność za szkodę wynikłą ze wstrz y-
mania czynności bankowych ponosi Skarb Państwa.  
Art. 109. 1. Bank w  zakresie swojej działalności może wydawać ogólne warunki umów lub regulaminy określające:  
1) warunki otwierania i  prowadzenia rachunków bankowych;  
2) rodzaje udzielanych kredytów oraz warunki umów kredytu i  umów pożyczki;  
3) warunki udostępniania skrytek sejfowych;  
4) warunki wykonywania innych czynności usługowych banku.  
2. Postanowienia ogólnych warunków umów oraz regulaminów, o  których mowa w  ust. 1, są dla stron wiążące, o  ile 
strony w  umowie nie ustalą odmiennie swych praw i  obowiązków.  
3. Osoba ze szczególnymi potrzebami, o której mowa w ustawie z dnia 19 lip ca 2019 r. o zapewnianiu dostęp ności 
osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U . z 2020 r. poz. 1 062), ma prawo otrzymania ogólnych warunków umów oraz 
regulaminów w formach, takich jak nagranie audio, nagranie wizualne treści w polskim języku migowym, wydruk w alfab e-
cie Braille’a  lub wydruk z wielkością czcionki wygodną do czytania, w terminie 7 dni od zgłoszenia takiej potrzeby.  
4. Treść ogólnych warunków umów oraz regulaminów udostępnia się odpowiednio w formach dostępnych dla osób 
ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r . o zapewnianiu dostępnośc i oso bom ze 
szczególnymi potrzebami, w tym przez system bankowości elektronicznej.  
Art. 110. Bank może pobierać przewidziane w  umowie prowizje i  opłaty z  tytułu wykonywanych czynności bank o-
wych oraz opłaty za wykonywanie innych czynności, w  tym także opłat y za przygotowanie, sporządzenie i  przekazanie 
informacji stanowiących tajemnicę bankową uprawnionym przez ustawę osobom, organom i  instytucjom, z  wyłączeniem 
przypadków, gdy udzielenie informacji następuje na żądanie:  
1) sądu lub prokuratora w  toku postęp owania karnego lub postępowania w  sprawie o  przestępstwo skarbowe;  
2) prokuratora w  sprawach dotyczących wykorzystywania działalności ban ków do celów mających związek z przestę p-
stwem, o  którym mowa w  art. 299 Kodeksu karnego;  
                                                           
86) W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 4 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18. 
  
Dziennik  Ustaw  – 100 – Poz. 2439  
 
3) osób upoważnionych uchwałą Komisji Nadzoru Finansowego oraz inspektora nadzoru bankowego;  
4) organu Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie uregulowanym w odr ębnych ustawach;  
5) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w  sprawach dotyczących numerów rachunków bankowych płatników składek 
oraz danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków;  
6)87) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu 
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, S traży Granicznej, Służby 
Więziennej, Służby Ochrony Państwa w  związku z  postępowaniami, o  których mowa w przepisach o  ochronie inform a-
cji niejawnych;  
7) prokuratora, Policji i  innych organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego w  spraw ach 
o przestępstwa lub czynności wyjaśniających w  sprawach o  wykroczenia – w zakresie informacji przekazywanych na 
potrzeby tych postępowań . 
8) (uchylony)  
Art. 111. 1. Bank obowiązany jest ogłaszać w  miejscu wykonywania czynności, w  sposób ogólnie dostępny : 
1) stosowane stawki oprocentowania środków na rachunkach bankowych, kredytów i  pożyczek;  
2) stosowane stawki prowizji i  wysokość pobieranych opłat;  
3) terminy kapitalizacji odsetek;  
4) stosowane kursy walutowe;  
5) bilans ze sprawozdaniem z badania za ostatni okres podlegający badaniu;  
6) skład zarządu i  rady nadzorczej banku;  
7) (uchylony)  
8) nazwiska osób upoważnionych do zaciągania zobowiązań w  imieniu banku albo jednostki organizacyjnej banku.  
9) (uchylony)  
2. Banki spółdzielcze są obowiązane oprócz  informacji, o  których mowa w  ust. 1, podać także obszar swojego dzi a-
łania oraz bank zrzeszający.  
3. Osoba ze szczególnymi potrzebami, o której mowa w ustawie z dnia 19 lip ca 2019 r. o zapewnianiu dostęp ności 
osobom ze szczególnymi potrzebami, ma prawo otr zymania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, w formach takich jak 
nagranie audio, nagranie wizualne treści w polskim języku migowym, wydr uk w alfabecie Braille’a lub wy druk z wielkoś -
cią czcionki wygodną do czytania, w terminie 7 dni od zgłoszenia taki ej potrzeby.  
Art. 111a.  1. Bank podaje w  sprawozdaniu z  działalności jednostki, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 29  września 
1994  r. o rachunkowości, dodatkowo:  
1)88) informacje o  jego działalności w  podziale na poszczególne państwa członkowskie i  państwa trzecie, w których posiada  
podmioty zależne, na zasadzie skonsolidowanej za dany rok obrotowy;  
2) informację o  stopie zwrotu z  aktywów obliczonej jako iloraz zysku netto i  sumy bilansowej;  
3)89) informację o  zawarciu umowy, o  której mowa w  art. 141t ust. 1, stronach umowy, jej przedmiocie oraz kosztach, 
o ile działa w  jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, albo o  braku takiej umowy.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, zawierają:  
1) nazwę, charakter i  lokalizację geograficzną d ziałalności;  
2) obrót w  danym roku wykazywany w  sprawozdaniu finansowym;  
3) liczbę pracowników w  przeliczeniu na pełne etaty;  
4) zysk lub stratę przed opodatkowaniem;  
5) podatek dochodowy;  
6) otrzymane finansowe wsparcie pochodzące ze środków publicznych, w szczególności na podstawie ustawy z  dnia 
12 lutego 2009  r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1436  
oraz z  2021  r. poz.  1598 ). 
                                                           
87) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
88) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt  26 lit. a  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
89) Ze zmianą wprowadzoną  przez art. 1 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 101 – Poz. 2439  
 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 2, podlegają badaniu przez biegłego re widenta.  
4. Bank jest obowiązany ogłaszać, w  sposób ogólnie dostępny, opis systemu zarządzania, w  tym systemu zarządzania 
ryzykiem i  systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń, informację o  powołaniu komitetu do spraw wyn a-
grodzeń, a  także infor mację o  spełnianiu przez członków rady nadzorczej i  zarządu wymogów określonych w  art. 22aa.  
5. Bank prowadzący stronę internetową jest obowiązany ogłaszać na niej informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 4. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  uzasadnionyc h przypadkach, nakazać bankowi zwiększenie częstotliwości  
ogłaszania oraz stosowanie określonych środków przekazu i  miejsc ogłaszania informacji, o  których mowa w  art. 431–455 
rozporządzenia  nr 575/2013, a  także wyznaczyć bankowi terminy, w  jakich będzie obowiązany ogłaszać te informacje.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać podmiotowi dominującemu banku krajowego coroczne ogłaszanie, 
w sposób ogólnie dostępny, wskazany przez Komisję, w  pełnej formie lub przez zamieszczenie odniesień do równowa ż-
nych  informacji, opisu struktury prawnej oraz struktury zarządzania i  struktury organizacyjnej grupy, w  szczególności:  
1) informacji o  istnieniu bliskich powiązań między podmiotami wchodzącymi w  skład grupy;  
2) opisu systemu zarządzania podmiotów wchodzących w skład grupy, w  tym systemu zarządzania ryzykiem i  systemu 
kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń.  
Art. 111b.  1. Bank obowiązany jest ogłaszać w  sposób ogólnie dostępny informacje o  przedsiębiorcach lub prze d-
siębiorcach zagranicznych, o  których mo wa w  art. 6a ust. 1 i 7, o ile przy wykonywaniu na rzecz jednostki organizacyjnej 
banku albo innego przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego czynności, o  których mowa w  tych przepisach, uzyskują  
dostęp do informacji chronionych tajemnicą bankową.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, bank obowiązany jest również udostępnić nieodpłatnie, na żądanie zainter e-
sowanej osoby, w  miejscu wykonywania czynności, o  którym mowa w  art. 111 ust. 1. 
Art. 111c.  W przypadku rozwiązania albo wygaśnięcia umowy rachun ku bankowego z  przyczyn, o  których mowa 
w art. 59a ust. 1–3, bank jest obowiązany pisemnie poinformować gminę ostatniego miejsca zamieszkania posiadacza 
rachunku bankowego o:  
1) dacie powzięcia przez bank informacji o  śmierci posiadacza rachunku bankowego,  
2) dacie wydania przez posiadacza rachunku bankowego ostatniej dyspozycji dotyczącej tego rachunku, a  w przypadku 
gdy umowa przewidywała prowadzenie więcej niż jednego rachunku – tych rachunków,  
3) wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku, a w przypadku gdy umowa przewidywała prowadz e-
nie więcej niż jednego rachunku – na rachunkach,  
4) kwotach i  tytułach wypłat dokonanych z  rachunku, a  w przypadku gdy umowa przewidywała prowadzenie więcej niż 
jednego rachunku – z rachunków,  
5) możliwości naby cia przez nią prawa do środków pieniężnych, o  których mowa w  pkt 3, zgodnie z  art. 935 ustawy z  dnia 
23 kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny  
– wskazując źródło i  podstawę ustaleń.  
Art. 112.90) Sprawy sporne wynikające ze stosunków między Narodowym Bankiem Pols kim a  innymi bankami na tle:  
1) rezerwy obowiązkowej,  
2) rozrachunków międzybankowych,  
3) obrotu papierami wartościowymi  
– rozpoznaje Sąd Okręgowy  w Warszawie – Sąd Gospodarczy.  
Art. 112a.  (uchylony)  
Art. 112b.  Banki mogą przetwarzać dla celów prowadzonej działalnośc i bankowej informacje zawarte w dokume n-
tach tożsamości osób fizycznych.  
Art. 112c.  1. Banki prowadzą system teleinformatyczny obsługujący zajęcie wierzytelności z  rachunku bankowego.  
2. System teleinformatyczny, o  którym mowa w  ust. 1, może być prowadzony przez izbę rozliczeniową, o  której 
mowa w  art. 67, lub instytucję, o  której mowa w  art. 105 ust. 4. 
                                                           
90) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności 
terminologicznej systemu prawnego  (Dz. U. poz. 2052), która wesz ła w życie z dniem 30 listopada 2021 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 102 – Poz. 2439  
 
Art. 112d.  1. Zajęcie wierzytelności z  rachunku bankowego dłużnika, bank wykonuje za pośrednictwem systemu tele -
informatycznego , o którym mowa w  art. 112c.  
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki 
oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące 
identyfikacji banku w systemie teleinformatycznym, o  którym mowa w  art. 112c, sposób posługiwania się podpisem elektr o-
nicznym  na potrzeby autoryzacji treści przesyłanych w  tym systemie oraz wymagania w  zakresie doręczania koresponde n-
cji za jego pośrednictwem, mając na względz ie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w  postaci elektronicznej 
oraz sprawne zajęcie wierzytelności z  rachunku bankowego.  
Rozdział 9  
Zrzeszanie, łączenie się i  podział banków  
Art. 113. (uchylony)  
Art. 114. (uchylony)  
Art. 115. (uchylony)  
Art. 116. (uchylony)  
Art. 117. (uchylony)  
Art. 118. (uchylony)  
Art. 119. (uchylony)  
Art. 120. (uchylony)  
Art. 121. 1. Banki mogą zrzeszać się w  bankowe izby gospodarcze.  
2. Do bankowych izb gospodarczych mają zastosowanie przepisy ustawy z  dnia 30  maja 1989  r. o izbach gospoda r-
czych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 579 ). 
Art. 122. 1. Banki mogą na podstawie umowy zrzeszać się z  innymi bankami.  
2. Prawa i  obowiązki uczestników zrzeszenia określa umowa.  
3. Utworzenie zrzeszenia podlega zgłoszeniu Komisji Nadzoru Finansowego, któ rej przekazywana jest także umowa 
zrzeszenia.  
Art. 123. 1. Prezesi zarządów banków tworzą radę zrzeszenia.  
2. Zakres i  tryb działania rady zrzeszonych banków oraz wykonywania jej uchwał określa umowa.  
Art. 124. 1. Bank może połączyć się tylko z  innym banki em albo instytucją kredytową, po uzyskaniu zezwolenia 
Komisji Nadzoru Finansowego.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli połączenie prow a-
dziłoby do naruszenia przepisów prawa, interesów klientów banku bio rącego udział w  połączeniu lub zagrażałoby bezpi e-
czeństwu środków gromadzonych w  tym banku.  
3. W przypadku gdy przejmującym jest bank krajowy połączenie może być dokonane wyłącznie przez przeniesienie 
całego majątku banku przejmowanego albo przejmowanej in stytucji kredytowej na bank przejmujący, za udziały albo 
akcje, które bank przejmujący wydaje członkom albo akcjonariuszom banku przejmowanego albo przejmowanej instytucji 
kredytowej. Udziałów albo akcji nie wydaje się w  przypadku, o  którym mowa w  art. 514 Kodeksu spółek handlowych.  
Art. 124a.  Nabycie przedsiębiorstwa bankowego lub jego zorganizowanej części przez bank wymaga zezwolenia 
Komisji Nadzoru Finansowego.  
Art. 124b.  Banki spółdzielcze nie podlegają podziałowi, o  którym mowa w  przepisach części I tytułu I  działu XI 
ustawy – Prawo spółdzielcze.  
Art. 124c.  1. Banki w  formie spółki akcyjnej podlegają podziałowi jedynie w  sposób określony w  art. 529 § 1 pkt 4 
Kodeksu spółek handlowych z  zastrzeżeniem, że przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na spółkę akcyjną 
będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową.  
2. Podział banku, o  którym mowa w  ust. 1, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. Komisja Nadzoru Fina n-
sowego  odmawia zezwolenia, jeżeli podział może okazać się niekorzystny  dla ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankiem 
dzielonym lub bankami, na które zostaje przeniesiony majątek banku dzielonego lub jeżeli podział może spowodować 
poważne szkody dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów Państwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 103 – Poz. 2439  
 
Art. 124d.  1. W przypadku łączenia się banków, przejęcia banku lub nabycia przedsiębiorstwa banku, bank inform u-
je podmiot, o  którym mowa w  art. 20 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie 
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restru kturyzacji, o  połączeniu, przejęciu lub nabyciu co najmniej na miesiąc 
przed planowanym połączeniem, przejęciem lub nabyciem. Komisja Nadzoru Finansowego może wyznaczyć krótszy 
termin powiadomienia w  celu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa lub stabilności finansowej.  
2. W przypadku gdy środki, o  których mowa w  art. 17 ust.  1 ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu  
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, zgromadzone w  banku powstałym  
w wyniku zdarzenia, o którym mowa w  ust. 1, przekraczają wartość określoną w  art. 24 ust. 1 tej ustawy, mogą być w y-
płacone w terminie 3  miesięcy od dnia powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, w kwocie przekraczającej wartość środków 
gwarantowanych, bez utraty naliczonych odse tek oraz ponoszenia opłat z  tego tytułu.  
Art. 125. (uchylony)  
Rozdział 10  
Fundusze własne, kapitał wewnętrzny i  gospodarka finansowa banków  
Art. 126. Banki są obowiązane posiadać fundusze własne w  rozumieniu art.  4 ust.  1 pkt  118 rozporządzenia nr  575/2013 , 
dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności.  
Art. 127. 1. Instrumenty kapitałowe i  pożyczki podporządkowane kwalifikuje się jako instrumenty dodatkowe w  Tier I, 
o których mowa w  art. 52 rozporządzenia  nr 575/2013, oraz instrumenty w  Tier II, o  który ch mowa w  art. 63 rozporz ą-
dzenia  nr 575/2013, po uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego udziela zgody, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli są spełnione warunki, o  których mowa w:  
1) art. 52  rozporządzenia  nr 575/2013  – w odniesieniu do instrumentów dodatkowych w  Tier I;  
2) art. 63  rozporządzenia  nr 575/2013  – w odniesieniu do instrumentów w  Tier II.  
Art. 128. 1. Bank jest obowiązany utrzymywać sumę funduszy własnych na po ziomie nie niższym niż wyższa z nastę-
pujących  wartości:  
1) wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w  zakresie funduszy własnych, o  których mowa w  art. 92 rozporządz e-
nia nr 575/2013;  
2) oszacowana przez bank kwota, niezbędna do pokrycia wszystkich zidentyfikowanych, istotnych rodzajów ryzyka 
występujących w  działalności banku oraz zmian otoczenia gospodarczego, uwzględniająca przewidywany poziom 
ryzyka (kapitał wewnętrzny).  
1a. Bank opracowuje i  wdraża strategie i  procedury szacowania i  stałego utrzymywania kapitału wewnętrznego.  
1b. Strategie i  procedury, o których mowa w  ust. 1a, powinny być skuteczne, kompleksowe i  adekwatne do charakteru,  
skali i  złożoności działalności banku.  
2. Bank dokonuje regularnych przeglądów strategii i  procedur, o  których mowa w  ust. 1a. 
2a.91) Bank przeciwdziała ryzyku nadmierne j dźwigni, uwzględniając potencjalny wzrost tego ryzyka spowodowany 
obniżeniem funduszy własnych w  związku z  oczekiwanymi lub zrealizowanymi stratami.  
3. (uchylony)  
3a. Komisja Nadzoru Finansowego, uwzględniając charakter, skalę i  złożoność działalności ba nku, monitoruje speł-
nianie przez bank wymogów w  zakresie wykorzystania ratingów kredytowych przy przeprowadzaniu oceny wiarygodności  
kredytowej podmiotu lub instrumentu finansowego, o  których mowa w  art. 5a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (W E) nr 1060/2009  z dnia 16  września 2009  r. w sprawie agencji ratingowych ( Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009,  
str. 1, z późn. zm.).  
3b. Bank, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metody wewnętrznej, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego 
i Europejskiemu Urzę dowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w  roku, wyniki obliczeń wymogów w  zakresie funduszy 
własnych na podstawie stosowanej metody wewnętrznej, wraz z  objaśnieniem tej metody.  
3c. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze konsultacji z  Europejskim Urzęde m Nadzoru Bankowego, oprac o-
wać portfele odniesienia, dla których bank będzie obowiązany obliczać hipotetyczne wymogi w  zakresie funduszy włas nych, 
stosując metodę wewnętrzną, na którą uzyskał zezwolenie. W  odniesieniu do wyników obliczeń przepis ust.  3b stosuje się 
odpowiednio . 
                                                           
91) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 104 – Poz. 2439  
 
3d. Bank przekazuje informacje, o  których mowa w  ust. 3b i 3c, zgodnie z  wzorem opracowanym przez Europejski 
Urząd Nadzoru Bankowego, przyjętym przez Komisję Europejską w  drodze wykonawczego standardu technicznego na 
podstawie art.  15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1093/2010 z  dnia 24  listopada 2010  r. w sprawie  
ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr  716/2009/WE  
oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/ 78/WE ( Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010,  str. 12, z  późn. zm.), zwanego dalej „roz-
porządzeniem  nr 1093/2010 ”. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego opracuje portfele, o  których mowa w  ust. 3c, bank 
przekazuje jednocześnie wyniki obliczeń, o  których mowa w  ust. 3b i 3c. 
3e. Na podstawie informacji, o  których mowa w  ust. 3b i 3c, Komisja Nadzoru Finansowego monitoruje wartości 
wymogów w  zakresie funduszy własnych, obliczonych przez banki z  zastosowaniem metod wewnętrznych. Co najmniej 
raz w  roku Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny jakości tych metod z  uwzględnieniem metod:  
1) których zastosowanie skutkuje znaczącymi różnicami w  wymogach w  zakresie funduszy własnych w  odniesieniu do 
takiej samej ekspozycji;  
2) w przypadku których rozbieżność jest wyjątkowo duża lub mała, a  także w  przypadku których obserwuje się znacz ą-
ce i systematyczne niedoszacowanie wymogów w  zakresie funduszy własnych.  
3f. Jeżeli z  oceny, o  której mowa w  ust. 3e, wynikają znaczące różnice pomię dzy wynikami obliczeń wymogów w za-
kresie  funduszy własnych, przekazanymi przez dany bank zgodnie z  ust. 3b i 3c, a  wynikami grupy banków charakteryz u-
jących się podobnym profilem ryzyka portfela w  zakresie ryzyka kredytowego lub grupy banków charakteryzujących się 
podobnym poziomem ryzyka bazowego po rtfela w  zakresie ryzyka rynkowego lub gdy metody wewnętrzne stosowane 
przez ten bank wykazują niewiele cech wspólnych z  metodami wewnętrznymi stosowanymi przez grupę banków chara k-
teryzujących się podobnym profilem ryzyka portfela w  zakresie ryzyka kredyto wego lub grupę banków charakteryzuj ą-
cych się podobnym poziomem ryzyka bazowego portfela w  zakresie ryzyka rynkowego, co prowadzi do znacznej ro z-
bieżności wyników, Komisja Nadzoru Finansowego bada przyczyny takiej sytuacji, a  jeżeli jest możliwe jednoznaczn e 
stwierdzenie, że metoda stosowana przez bank prowadzi do niedoszacowania wymogów w  zakresie funduszy własnych, 
niewynikającego z  różnic w  ryzyku związanym z  ekspozycjami lub transakcjami w  portfelu odniesienia, Komisja może 
zastosować środek, o  którym mo wa w  art. 138d  ust. 1, oraz zalecić bankowi weryfikację stosowanej metody wewnętrznej 
i wprowadzenie w  niej zmian.  
3g. Przepisów ust.  3b–3f nie stosuje się do metody zaawansowanego pomiaru, o  której mowa w  art. 312 ust.  2 rozporz ą-
dzenia  nr 575/2013.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób szac o-
wania kapitału wewnętrznego i  dokonywania przez bank przeglądów strategii i  procedur, o  których mowa w  ust. 1a, 
uwzględniaj ąc potrzebę zapewnienia należytego podejścia do podejmowanego ryzyka w  zakresie prowadzonej działalności,  
adekwatności strategii i  procedur szacowania kapitału wewnętrznego do charakteru, skali i  złożoności działalności banku, 
w tym dostosowania do nowych rodzajów ryzyka, znaczących zmian w  strategii i  planach działania oraz środowisku  
zewnętrznym, w  którym działa bank.  
6a. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może 
określić, w  drodze rozporz ądzenia:  
1) sposób traktowania przez banki znacznych pakietów akcji podmiotów spoza sektora finansowego, o  których mowa 
w art. 89 ust. 3 rozporządzenia  nr 575/2013,  
1a) kryteria surowsze niż wymienione w  art. 125 ust. 2 i art. 126 ust. 2 rozporządzenia nr  575/2013, ustanowione na potrzeby  
określania wag ryzyka ekspozycji zabezpieczonych hipotekami, zgodnie z  art. 124 ust.  2 rozporządzenia nr  575/2013,  
2) wyższą wagę ryzyka dla ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach, o  której mowa w  art. 124 
ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013,  
2a) wyższą wartość minimalną wskazanej w  art. 164 ust. 4 rozporządzenia nr  575/2013  średniej wartości straty z  tytułu 
niewykonania zobowiązania ważonej ekspozycją,  
2b) poziom istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego, o  którym mowa w  art. 178 ust. 2 lit. d rozporz ą-
dzenia nr  575/2013,  
2c) dłuższy okres wskazany na potrzeby określania zwłoki w  wykonaniu zobowiązań kredytowych przez dłużnika, 
zgodnie z  art. 178 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr  575/2013,  
2d) wyższy poziom współczynnika alfa określonego na potrzeby stosowania modelu wewnętrznego w  zakresie obliczania 
ekwiwalentu bilansowego transakcji pozabilansowych, o  którym mowa w  art. 284 ust. 4 rozporządzenia nr  575/2013 , 
  
Dziennik  Ustaw  – 105 – Poz. 2439  
 
3) podejścia lub wymogi w  zakresie fu nduszy własnych, o  których mowa w  art. 327 ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013,  
4) limit wartości ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów niższy niż 150  000 000 euro, o  którym 
mowa w  art. 395 ust. 1 rozporządzenia  nr 575/2013,  
5) wyższy wymóg  dotyczący pokrycia płynności, o  którym mowa w  art. 412 ust.  5 zdanie drugie rozporządzenia nr  575/2013  
– w zakresie odnoszącym się do działalności banków, uwzględniając konieczność utrzymywania przez banki odpowie d-
niego poziomu funduszy własnych i  płynnoś ci oraz potrzebę zapewnienia stabilności, bezpieczeństwa i  prawidłowego 
funkcjonowania rynku finansowego.  
7. W przypadku niespełnienia wymogów, o  których mowa w  ust. 1, bank jest obowiązany niezwłocznie powiadomić 
Komisję Nadzoru Finansowego.  
8. (uchylony)  
9. (uchylony)  
10. (uchylony)  
Art. 128a.  Bank jest obowiązany udzielić na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego informacji dotyczących strukt u-
ry funduszy własnych, o  których mowa w  art. 126, oraz spełnienia wymogów i  norm określonych w  art. 128 i przepisach 
rozporządzenia  nr 575/2013.  
Art. 128b . 1. W  przypadku gdy koszty obsługi i  ryzyko wypłat gwarancji lub poręczeń nie będą obciążały wyniku 
finansowego banku państwowego, może on powierzyć innej instytucji finansowej, w  drodze umowy, dokonywanie oceny 
zdolno ści do spłaty zobowiązania i  analizy ryzyka wypłaty zobowiązania w  przypadku udzielania poręczeń lub gwarancji 
na podstawie przepisów ustawy z  dnia 8  maja 1997  r. o poręczeniach i  gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz 
niektóre osoby prawne (Dz.  U. z 2021 r. poz.  442, 1535 , 2133  i 2232 ) lub innych ustaw okreś lających zasady udzielania 
poręczeń i  gwarancji przez bank państwowy.  
2. W przypadku gdy koszty obsługi i  ryzyko wypłat gwarancji lub poręczeń będą obciążały wynik finansowy banku 
państwowego, Komisja Nadzoru Finansowego może, na jego wniosek, wydać zezwolenie na powierzenie innemu bank o-
wi dokonywania oceny zdolności do spłaty zobowiązania i  analizy ryzyka wypłaty zobowiązania w  razie:  
1) udzielenia bankowi przez bank państwowy gwar ancji lub poręczeń portfela kredytów rozumianego jako zbiór poj e-
dynczych kredytów, udzielonych przez ten bank, dla którego łączną kwotę limitu gwarancji lub poręczeń na określ o-
ny czas ustala umowa między tym bankiem a  bankiem państwowym;  
2) udzielenia porę czenia lub gwarancji portfela innych zobowiązań rozumianego jako zbiór pojedynczych umów cywiln o-
prawnych , dla którego łączną kwotę limitu poręczeń lub gwarancji określa umowa między tym bankiem a  bankiem 
państwowym.  
Art. 128c.  Bank jest obowiązany zgłosić do Komisji Nadzoru Finansowego z  30-dniowym wyprzedzeniem zamiar 
nabycia pakietu akcji lub udziałów, którego wartość będzie przekraczała 5% funduszy własnych banku.  
Art. 128d.  (uchylony)  
Art. 129. 1. Banki prowadzą samodzielnie gospodarkę finansową na pods tawie planu finansowego w  sposób zape w-
niający pokrycie z  uzyskanych przychodów kosztów działalności oraz zobowiązań.  
2. Tworzenie z  odpisów z  zysku netto funduszy oraz ich przeznaczenie, a  także zasady pokrywania strat określa statut  
banku.  
3. Przeznaczeni e do podziału między akcjonariuszy kwoty przekraczającej zysk za ostatni rok obrotowy, pomnie j-
szony o  niepokryte straty, akcje własne oraz o  kwoty, które nie mogą być przeznaczone na wypłatę dywidendy, wymaga 
zgody Komisji Nadzoru Finansowego.  
Art. 130. 1. Banki mogą tworzyć w  ciężar kosztów rezerwę na ryzyko ogólne, służącą pokryciu niezidentyfikowanego  
ryzyka związanego z  prowadzeniem działalności bankowej. Banki tworzą i  rozwiązują tę rezerwę na podstawie oceny 
tego ryzyka, uwzględniającej w  szczególnośc i wielkość należności oraz udzielonych zobowiązań pozabilansowych.  
2. Wielkość rocznego odpisu na rezerwę na ryzyko ogólne, o  której mowa w  ust. 1, wynosi:  
1) co najwyżej 1,5% niespłaconej kwoty kredytów i  pożyczek pieniężnych pomniejszonej o  kwotę kredytó w i pożyczek 
pieniężnych, zaklasyfikowanych zgodnie z  odrębnymi przepisami do kategorii straconych według stanu na koniec 
poprzedniego roku obrotowego;  
2) nie więcej niż kwota odpisu dokonanego w  bieżącym roku obrotowym z  zysku za rok poprzedni na fundusz ogólnego 
ryzyka , o którym mowa w  art. 26 ust. 1 lit. f rozporządzenia  nr 575/2013.  
  
Dziennik  Ustaw  – 106 – Poz. 2439  
 
3. Odpis, o  którym mowa w  ust. 2, może być dokonywany nie częściej niż raz w  miesiącu w  równych kwotach. 
Do czasu dokonania odpisu na fundusz ogólnego ryzyka w  bieżącym roku  obrotowym podstawą wyznaczania kwot mogą 
być przewidywania lub propozycje tego odpisu zawarte w  planie finansowym.  
4. Bank rozwiązuje rezerwę na ryzyko ogólne, jeżeli w  ocenie banku ustały okoliczności uzasadniające dalsze jej 
utrzymywanie.  
Art. 130a.  1. Uchwała o  warunkowym podwyższeniu kapitału zakładowego banku może zostać podjęta w  celu d o-
konania konwersji zobowiązań banku z  instrumentów finansowych, które przewidują konwersję zobowiązania na akcje 
w przypadku zdarzenia powiązanego z  sytuacją finansową , wypłacalnością, pozycją kapitałową lub poziomem funduszy 
własnych banku (instrumenty przymusowo zamienne), na kapitał zakładowy.  
2. Konwersja zobowiązań z  instrumentów przymusowo zamiennych na akcje banku następuje w  chwili wystąpienia 
zdarzeń wskazanych  w warunkach emisji jako podstawa konwersji.  
3. Niezwłocznie po stwierdzeniu wystąpienia zdarzeń wskazanych w  warunkach emisji jako podstawa konwersji 
zarząd banku zgłasza do sądu rejestrowego objęcie akcji w  wyniku konwersji zobowiązań z  instrumentów przy musowo 
zamiennych.  
Rozdział 11  
Nadzór bankowy  
Art. 131. 1. Działalność banków, oddziałów i  przedstawicielstw ba nków zagranicznych, oddziałów i przedstaw i-
cielstw instytucji kredytowych podlega nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowe go 
w zakresie i  na zasadach określonych w  niniejszej ustawie i  w ustawie z  dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem 
finansowym.  
2. Nadzór nad działalnością oddziału lub przedstawicielstwa banku zagranicznego w  kraju oraz oddziału lub prze d-
stawicielstwa  banku krajowego za granicą, w  tym zakres i  tryb dokonywania czynności kontrolnych, może być wykon y-
wany w  zakresie uzgodnionym w  porozumieniu Komisji Nadzoru Finansowego z  właściwymi władzami nadzorczymi.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego może, stosownie do p ostanowień porozumienia, o  którym mowa w  ust. 2, udzielić 
informacji dotyczących banku organowi nadzoru bankowego innego kraju, jeżeli:  
1) wskutek tego nie zostanie naruszony interes gospodarczy Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) zapewnione jest wykorzystanie u dzielonych informacji tylko na potrzeby nadzoru bankowego;  
3) zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza organ nadzoru bankowego możliwe jest w y-
łącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego.  
3a. Jeżeli właściwa władza nadzorcza odmawia zawarcia porozumienia, o  którym mowa w  ust. 2, albo pomimo jego 
zawarcia nie stosuje się do jego postanowień, w  tym nie udziela w  wyznaczonym terminie informacji, o  których udzielenie  
wnioskowała Komisja Nadzoru Finansowego, lub od mawia udzielenia takich informacji, Komisja Nadzoru Finansowego 
może powiadomić o  tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
6. (uchylony)  
7. (uchylony)  
Art. 131a.  1. Banki są obowiązane do wnoszenia wpłat z  tytułu nadzoru bankoweg o, stanowiących iloczyn sumy 
aktywów bilansowych banków i  stawki nieprzekraczającej 0,024%.  
1a.92) Wpłaty wnoszone przez bank będący w  dniu 1  stycznia danego roku uczestnikiem systemu ochrony, o  którym 
mowa w  art. 22b ust.  1 ustawy o  funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających, 
wynoszą 80% kwot, do których uiszczenia byłby on obowiązany w  przypadku, gdyby żaden bank spółdzielczy nie uczes t-
niczył w  takim systemie. Powstałą różnicę uwzględnia się w  kosztach nadzoru bankowe go do pokrycia w  danym roku 
z pozostałych wpłat, o  których mowa w  ust. 1. 
1b. Z wpłat, o  których mowa w  ust. 1, pokrywa się także 16,5% wartości kosztów, o  których mowa w  art. 17 ust. 1 
ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym.  
                                                           
92) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4  ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 107 – Poz. 2439  
 
2. Należności z  tytułu wpłat na finansowanie kosztów nadzoru, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie  
przepisów o  postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
3. Prezes Rady Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat, 
o których mowa w  ust. 1, oraz sposób pokrywania z  wpłat, o  których mowa w  ust. 1, kosztów nadzoru bankowego i  udziału  
w kosztach, o  których mowa w  ust. 1b, mając na względzie zapewnienie skuteczności sprawowanego nadzoru.  
4. (uchylony)  
Art. 132.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego  
o podjęcie czynności lub środków w ramach nadzoru, o których mowa w art. 133 i art. 138.  
Art. 133. 1. Celem nadzoru jest zapewnienie:  
1) bezpiec zeństwa środków pieniężnych gromadzonych na rachunkach bankowych;  
2) zgodności działalności banków z  przepisami ustawy, rozporządzenia  nr 575/2013, ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. 
o Narodowym Banku Polskim, statutem oraz decyzją o  wydaniu zezwolenia na u tworzenie banku;  
3) zgodności działalności prowadzonej przez banki zgodnie z  art. 70 ust. 2 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie 
instrumentami finansowymi z  przepisami tej ustawy, niniejszej ustawy, rozporządzenia 596/2014, aktami delegow a-
nymi wydanymi  na podstawie tego rozporządzenia oraz ze statutem.  
1a. Przy wykonywaniu swoich zadań Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia wytyczne i  zalecenia Europejski e-
go Urzędu Nadzoru Bankowego. W  przypadku nieuwzględnienia wytycznych lub zaleceń Europejskiego Urzę du Nadzoru 
Bankowego Komisja Nadzoru Finansowego podaje powody ich nieuwzględnienia.  
2. Czynności podejmowane w  ramach nadzoru bankowego polegają w  szczególności na:  
1) dokonywaniu oceny sytuacji finansowej banków, w  tym badaniu wypłacalności, jakości aktywów, płynności płatniczej , 
wyniku finansowego banków;  
2) badaniu jakości systemu zarządzania bankiem, w  szczególności systemu zarządzania ryzykiem oraz systemu kontroli 
wewnętrznej;  
3) badaniu zgodności udzielanych kredytów, pożyczek pieniężnych, akredytyw, gwarancji bankowych i  poręczeń oraz 
emitowanych bankowych papierów wartościowych z  obowiązującymi w  tym zakresie przepisami;  
4) badaniu zabezpieczenia i  terminowości spłaty kredytów i  pożyczek pieniężnych;  
5) badaniu przestrzegania limitów, o  których mowa w  art. 79a, oraz limitów, o  których mowa w  art. 395 rozporządzenia  
nr 575/2013, oraz ocenie procesu identyfikacji, monitorowania i  kontroli koncentracji ekspozycji, w  tym dużych 
ekspozycji;  
6) badaniu przestrzegania przez bank, określonych przez  Komisję Nadzoru Finansowego norm dopuszczalnego ryzyka 
w działalności banków, zarządzania ryzykiem prowadzonej działalności, w  tym dostosowania do rodzaju i  skali dzi a-
łalności banku procesu identyfikacji i  monitorowania ryzyka oraz sprawozdawania o  ryzyku ; 
7) dokonywaniu oceny szacowania, utrzymywania i  przeglądu kapitału wewnętrznego;  
8) badaniu wykonywania przez banki obowiązków, o  których mowa w  art. 56a, art.  59a, art.  59b, art.  92ba –92bd i  art. 111c . 
2a. Czynności, o  których mowa w  ust. 2, mogą być wy konywane także w  sposób określony w  art. 138c  ust. 2 pkt 3. 
3. Czynności kontrolne podejmowane przez pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego są wykonywane 
po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia wydanego przez Przewodniczącego  Komisji Nadzoru 
Finan sowego.  
3a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z  dnia 6  marca 2018  r. – 
Prawo przedsiębiorców, z  zastrzeżeniem art.  26 ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o nadzorze nad rynkiem ka pitałowym.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego oraz osoby wykonujące czynności nadzoru bankowego nie ponoszą odpowi e-
dzialności za szkodę wynikłą ze zgodnego z  przepisami ustaw działania lub zaniechania, które pozostaje w  związku ze 
sprawowanym przez Komisję Nad zoru Finansowego nadzorem nad działalnością banków, oddziałów i  przedstawicielstw 
banków zagranicznych oraz oddziałów instytucji kredytowych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 108 – Poz. 2439  
 
Art. 133a.  1. Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w  roku przeprowadza badanie i  ocenę nadzorczą banku 
albo przegląd i  weryfikację wyników poprzedniego badania i  oceny nadzorczej.  
2.93) Badanie i  ocena nadzorcza obejmują identyfikację wielkości i  charakteru ryzyka, na jakie jest narażony bank, 
ocenę jakości procesu zarządzania ryzykiem, ocenę poziomu kapitału po krywającego ryzyko wynikające z  działalności 
banku oraz zarządzania bankiem, w  tym zgodności działalności banku z  przepisami ustawy, rozporządzenia nr  575/2013, 
ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym, ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. o Narodowym Banku Pol skim, ze statutem 
i z decyzjami o  wydaniu zezwolenia na utworzenie banku i rozpoczęcie przez niego działalności, oraz ocenę działań po d-
jętych przez bank w  następstwie zastosowania środków, o  których mowa w  art. 138, art.  138c i  art. 141. 
3. (uchylony )94) 
4. W badaniu i  ocenie nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod uwagę wyniki testów warunków skra j-
nych, w  tym testów, o  których mowa w  art. 133b, oraz testów warunków skrajnych przeprowadzonych zgodnie z  art. 177 
rozporządzenia  nr 575/2013  przez bank  stosujący metodę wewnętrznych ratingów lub metodę modeli wewnętrznych, 
o których mowa odpowiednio w  art. 143 ust. 1 i art. 363 rozporządzenia  nr 575/2013.  
5. Komisja Nadzoru Finansowego informuje bank o  wyniku badania i  oceny nadzorczej i  w razie potrzeby  podejmuje  
niezbędne środki zgodnie z  art. 138, art. 138c,  art. 138d i  art. 141. 
5a.95) Na podstawie wyniku badania i  oceny nadzorczej, w  których badaniu podlegał kapitał wewnętrzny, Komisja 
Nadzoru Finansowego przekazuje bankowi zalecenia w  zakresie oczeki wanego poziomu funduszy włas nych, które bank 
powinien utrzymywać ponad kwotę funduszy własnych wynikającą z  wymogów określonych:  
1) w art.  138 ust. 2 pkt 2 lub  
2) w art.  55 ust. 4 ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym, lub  
3) w częściach trzeciej, czwart ej i siódmej rozporządzenia nr  575/2013 i  rozdziale 2  rozporządzenia 2017/2402, lub  
4)96) na podstawie art.  92 ust. 1a rozporządzenia nr  575/2013.  
5b.95) W badaniu kapitału wewnętrznego sprawdza się w  szczególności, czy kwota funduszy własnych pozwala  zaab-
sorbować potencjalne straty wynikające z  testów warunków skrajnych, w  tym testów warunków  skrajnych, o  których 
mowa w  art. 133b.  
5c.95) Zalecenia, o  których mowa w  ust. 5a, dotyczą ryzyka, które nie zostało pokryte dodatkowym wymogiem 
w zakresie fundu szy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2. 
5d.95) Fundusze własne utrzymywane zgodnie z  zaleceniami, o  których mowa w  ust. 5a, w  celu pokrycia ryzyka 
nadmiernej dźwigni nie są jednocześnie zaliczane na poczet spełniania przez bank:  
1)97) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr  575/2013;  
2) dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2b; 
3)98) wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1a rozporządzenia nr  575/2013.  
5e.95) Fundusze własne utrzymywane zgodnie z  zaleceniami, o  których mowa w  ust. 5a, w  celu pokrycia innych rodz a-
jów ryzyka niż ryzyko nadmiernej dźwigni nie są jednocześnie zaliczane na poczet spełniania przez bank:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia nr  575/2013;  
2) dodatkowego wy mogu w  zakresie funduszy własnych, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2a; 
3) wymogu połączonego bufora, o  którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym.  
6. W przypadku gdy badanie i  ocena nadzorcza wykaże, że bank może stwarzać ryzyko syst emowe zgodnie z  art. 23 
rozporządzenia  nr 1093/2010, Komisja Nadzoru Finansowego informuje o  tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego 
oraz Komitet Stabilności Finansowej.  
                                                           
93) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 28 czerwca 2021 r.  
94) Przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
95) Dodany przez art. 1 pkt 28 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
96) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.  
97) Wszedł w życie z dniem 28 czerwc a 2021 r.  
98) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 109 – Poz. 2439  
 
6a.99) W przypadku gdy badanie i  ocena nadzorcza wykażą, że zachodzi uzasadnione podejrz enie popełnienia prz e-
stępstwa, o  którym mowa w  art. 165a lub art.  299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia 
tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego przestępstwa, Komisja Nadzoru Finansowego ni e-
zwłocz nie informuje o  tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje dotyczące 
funkcjonowania procedur badania i  oceny nadzorczej.  
7a.100) Komisja Nadzoru Finansowego zamieszcza na swojej stronie internetowej kryteria i  metody stosowane w  badaniu 
i ocenie nadzorczej banków, w  tym kryteria stosowania zasady proporcjonalności, a  także informacje w  zakresie spełniania 
przez ban ki wymogów lub norm, o  których mowa w  przepisach ustawy lub rozporządzenia nr  575/2013.  
8.101) W przypadku gdy banki o  podobnym profilu ryzyka, w  szczególności podobnej specyfice działalności lub p o-
dobnej lokalizacji geograficznej ekspozycji, są lub mogą być  narażone na podobne ryzyko, Komisja Nadzoru Finansow e-
go może w  odniesieniu do takich banków przeprowadzić badanie i  ocenę nadzorczą w  podobny lub taki sam sposób. K o-
misja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  takich przypadkac h. 
9. Komisja Nadzoru Finansowego przyjmuje zgłoszenia naruszeń lub potencjalnych naruszeń przepisów ustawy oraz 
rozporządzenia  nr 575/2013.  
10. Informacje uzyskane w  trybie, o  którym mowa w  ust. 9, w tym informacje, które mogłyby umożliwić identyfikację  
osoby dokonującej zgłoszenia oraz osoby, której zarzuca się naruszenie, a  także informacja o  dokonaniu zgłoszenia mogą 
być ujawnione tylko:  
1) w zawiadomieniu o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz w  dokumentach przekazywanych w  uzupełnieniu 
takiego za wiadomienia;  
2) na żądanie sądu lub prokuratora w  związku z  toczącym się postępowaniem karnym lub postępowaniem w  sprawach 
o przestępstwa skarbowe.  
Art. 133b.  Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w  roku przeprowadza w  nadzorowanych bankach testy 
warunków skrajnych.  
Art. 133c.  1. Komisja Nadzoru Finansowego raz w  roku opracowuje program oceny nadzorczej. W  uzasadnionych 
przypadkach Komisja Nadzoru Finansowego może dokonać aktualizacji tego programu.  
2. Program oceny nadzorczej, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje banki:  
1) w odniesieniu do których wyniki badania i  oceny nadzorczej, o  którym mowa w  art. 133a, w  tym wyniki testów 
warunków skrajnych, wskazują na istnienie znaczącego ryzyka pogorszenia ich sytuacji finansowej lub na naruszenie 
przepisów regul ujących ich funkcjonowanie;  
2) (uchylony )102) 
3) inne – w uzasadnionych przypadkach.  
Art. 133d.  Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz na trzy lata, w  toku badania i  oceny nadzorczej banku, 
dokonuje przeglądu spełniania przez bank wymogów dotyczących metod wewnętrznych.  
Art. 133e.  Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansow e-
go, określi, w  drodze rozporządzenia, kryteria i  sposób przeprowadzania badania i  oceny nadzorczej, o  którym mowa 
w art. 133a , uwzględniając konieczność zapewnienia realizacji celów programu oceny nadzorczej oraz badania i  oceny 
nadzorczej, a  także sprawnego jego przebiegu.  
Art. 134.  1. Badanie sprawozdań finansowych banku, a także oddziału banku zagranicznego, może być zlecone  tylko 
biegłym rewidentom, którzy spełniają wymogi określone w ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach  
audytorskich oraz nadzorze publicznym.  
2. Banki obowiązane są przekazywać do Komisji Nadzoru Finansowego zbadane jednostkowe i skon solidowane  
sprawozdania finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania w ciągu 15 dni od dnia ich zatwierdzenia oraz z odpisem  
uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego.  
                                                           
99) Dodany przez art. 1 pkt 28 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
100) Dodany przez art. 1 pkt 28 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
101) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
102) Przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 110 – Poz. 2439  
 
Art. 135. 1. W  przypadku stwierdzenia nie prawidłowości w  przeprowadzonym badaniu na zlecenie banku, Komisja 
Nadzoru Finansowego może zobowiązać bank do zlecenia wskazanemu biegłemu rewidentowi zbadania prawidłowości 
i rzetelności wszystkich sprawozdań finansowych sporządzanych przez bank, kontrol i ksiąg rachunkowych, analizy por t-
fela kredytowego oraz dokonania innych czynności określonych w  art. 133 ust. 2. Jeżeli w  wyniku przeprowadzonych 
badań stwierdzono nieprawidłowości, koszty badania ponosi bank.  
2. Zlecenie badania określonego w  ust. 1 może  zostać udzielone także bezpośrednio przez Komisję Nadzoru Fina n-
sowego. Koszty badania ponosi wówczas Komisja, z  zastrzeżeniem  ust. 3. 
3. Jeżeli w  wyniku badania zleconego przez Komisję Nadzoru Finansowego stwierdzono nieprawidłowości, koszty 
badania ponos i bank.  
4. Uwzględniając potrzebę zachowania szczególnych środków bezpieczeństwa, przy wyborze biegłego rewidenta do 
badania sprawozdania finansowego banku określonego w  ust. 2, przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo 
zamówień publicznych (Dz.  U. z 2021  r. poz.  1129 , 1598 , 2054  i 2269 ) nie stosuje się.  
Art. 136. 1. Biegły rewident przeprowadzający badanie sprawozdań finansowych banku oraz badanie, o  którym 
mowa w  art. 134 i  art. 135, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Komisję Nadzoru Finans owego oraz radę nadzorczą  
i zarząd banku o  ujawnionych faktach wskazujących na:  
1) popełnienie przestępstwa;  
2) naruszenie przepisów regulujących działalność banku;  
3) naruszenie zasad dobrej praktyki bankowej lub inne zagrożenie interesów klientów banku;  
4) istnienie przesłanek do wyrażenia opinii z  zastrzeżeniami do sprawozdania finansowego banku, wyrażenia opinii 
negatywnej lub odmowy wyrażenia opinii.  
1a. Biegły rewident może odstąpić od powiadomienia rady nadzorczej i  zarządu, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli 
przemawiają za tym ważne powody.  
2. Przy wykonywaniu przez biegłych rewidentów czynności, o  których mowa w  art. 135 ust. 2, stosuje się do nich 
odpowiednio przepisy dotyczące pracowników nadzoru bankowego wykonujących te czynności.  
3. Przepisy  ust. 1 stosuje się odpowiednio do biegłych rewidentów badających sprawozdania finansowe podmiotów 
posiadających bliskie powiązania z  bankiem.  
Art. 137. 1. Komisja Nadzoru Finansowego:  
1) (uchylony)  
1a) (uchylony)   
2) (uchylony)   
3) (uchylony)   
4) (uchylony)   
5) może wydawać rekomendacje dotyczące dobrych praktyk ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankami.  
2. W przypadku gdy rekomendacje, o  których mowa w  ust. 1 pkt  5, odnoszą się do spraw mogących dotyczyć nadzoru  
makroostrożnościowego, o  którym mowa w  ustawie o nadzorze makroostrożnościowym, Komisja Nadzoru Finansowego 
wydaje takie rekomendacje po zasięgnięciu opinii Komitetu Stabilności Finansowej.  
Art. 137a.  Dla potrzeb sprawdzenia przestrzegania przez banki norm i  limitów określonych ustawą, wielkości wyr a-
żone w  walutach obcych w  rozumieniu przepisów prawa dewizowego przelicza się na złote, a  wielkości indeksowane do 
walut wymienialnych wyznacza się – według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski na dzień dok o-
nywania sprawdzenia.  
Art. 138. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może w  ramach nadzoru zalecić bankowi w  szczególności:  
1) podjęcie środków koniecznych do przywrócenia płynności płatniczej lub osiągnięcia i  przestrzegania innych norm 
dopuszczalnego ryzyka w  działalności banku;  
1a) (uchylony)103) 
2) (uchylony)103) 
                                                           
103) Przez art. 1 pkt 30 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 111 – Poz. 2439  
 
2a) (uchylony)103) 
3) zaniechanie określonych form reklamy;  
4) opracowanie i  stosowanie procedur, które zapewnią utrzymywanie, bieżące szacowanie i  przegląd kapitału wewnętrznego  
oraz funkcjonowanie systemu zarządzania bankiem;  
5) zastosowanie szczególnych zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z  działalnością banków lub odpisów z  tytułu 
utraty wartości aktywów, lub szczególnego traktowania aktywów przy obliczaniu wymogów w  zakresie funduszy włas -
nych;  
6)104)  ograniczenie  ryzyka występującego w  działalności banku, w  tym ryzyka wynikającego z  powierze nia wykonywania 
czynności, o  którym mowa w  art. 6a ust.  1; 
7) ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia osób objętych polityką wynagrodzeń, jako odsetka 
przychodów netto, w  przypadku gdy jego wysokość utrudnia spełnianie wymogów w  zakresie f unduszy własnych;  
8)105)  wypełnianie  dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenie ich częstotliwości, w  tym sprawozda w-
czości w  zakresie funduszy własnych, płynności i  dźwigni finansowej, o  ile obowiązki te są adekwatne do celu, 
w jakim są nakładan e; 
9) ujawnianie dodatkowych informacji;  
10) przestrzeganie  art. 92ba –92bd oraz  art. 111c.  
2.106) Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać bankowi:  
1) przestrzeganie dodatkowych wymogów w  zakresie płynności, biorąc pod uwagę w  szczególności model biznesowy 
banku, stosowane przez bank zasady, procedury i  mechanizmy w  zakresie zarządzania ryzykiem płynności, wynik 
badania i  oceny nadzorczej albo przeglądu i  weryfikacji, o  których mowa w  art. 133a;  
2) przestrzeganie dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnyc h ponad wartość wynikającą z wymogów oblicz o-
nych  zgodnie  ze szczegółowymi zasadami określonymi w  przepisac h rozporządzenia nr  575/2013, w szczególności 
w przypadku:  
a) negatywnych ustaleń dokonanych w  wyniku czynności podejmowanych w  ramach nadzoru bankowe go, w  tym 
odnoszących się do funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem i  systemu kontroli wewnętrznej lub identyfik a-
cji, monitorowania i  kontroli koncentracji ekspozycji, w  tym dużych ekspozycji,  
b) stwierdzenia niedostosowania kapitału wewnętrznego do skali ryzyka występującego w  działalności banku oraz 
istotnych nieprawidłowości w  zarządzaniu ryzykiem,  
c) stwierdzenia, na podstawie wyniku badania i  oceny nadzorczej albo przeglądu i  weryfikacji, o  których mowa 
w art. 133a, że:  
– bank jest narażony na ryzyko wynikające z  prowadzonej działalności, które nie zostało w  całości pokryte 
wymogami w  zakresie funduszy własnych określonymi w  częściach trzeciej, czwartej i  siódmej  rozporządz e-
nia nr  575/2013 oraz w  rozdziale 2  rozporządzenia  2017/2402,  
– bank nie spełnia wymogów określonych w  art. 128 lub określonych w  art. 393 rozporządzenia nr  575/2013 
i jest prawdopodobne, że inne środki nadzorcze nie zapewnią spełnienia tych wymogów,  
– korekty, o  których mowa w  art. 105 rozporządzenia nr  575/2013, są niewystarczające do tego, aby w norma l-
nych  warunkach rynkowych bank mógł sprzedać lub zabezpieczyć w  krótkim czasie swoje pozycje bez pon o-
szenia  znaczących strat,  
– bank systematycznie uchyla się od osiągnięcia lub utrzymywania odpowiedniego po ziomu i  struktury funduszy  
własnych, niezbędnych do spełnienia zaleceń w  zakresie funduszy własnych, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a; 
3) ograniczenie lub wstrzymanie dokonania wypłaty z  zysku netto lub odsetek na rzecz posiadaczy instrumentów 
dodatkowyc h w Tier I, o  których mowa w  art. 52 rozporządzenia nr  575/2013, w  przypadku gdy zakaz taki nie 
stanowi niewykonania zobowiązania przez bank, w  celu zwiększania funduszy własnych do czasu przywrócenia 
płynności płatniczej lub osiągnięcia inny ch norm dopusz czalnego ryzyka w działal ności banku;  
4) wstrzymanie tworzenia nowych jednostek organizacyjnych do czasu przywrócenia płynności płatniczej lub osiągnięcia  
innych norm dopuszczalnego ryzyka w  działalności banku.  
                                                           
104) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a tiret drugie  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
105) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a tiret trzecie  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
106) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 112 – Poz. 2439  
 
2a.107) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego, nakazując bankowi przestrz e-
ganie dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej 
dźwigni, określa, że:  
1) co najmniej 75% dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy wł asnych stanowi kapitał Tier I, o  którym mowa 
w art. 25 rozporządzenia nr  575/2013;  
2) co najmniej 75% kapitału Tier I, o  którym mowa w  pkt 1, składa się z  kapitału podstawowego Tier I, o  którym mowa 
w art. 50 rozporządzenia nr  575/2013.  
2b.107) W przypadku dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych, uwzględniającego ryzyko nad miernej 
dźwigni, Komisja Nadzoru Finansowego nakazuje spełnianie takiego wymogu za po mocą kapitału Tier I,  o którym mowa 
w art. 25 rozporządzenia nr  575/2013.  
2c.107) Komisja Nadzoru Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy  
własnych, może nakazać spełnianie takiego wymogu większym niż określony w  ust. 2a udziałem kapitału Tier I, o  którym 
mowa w  art. 25 rozporządzenia nr  575/2013, lub kapitału podstawowego Tier I, o  którym mowa w  art. 50 rozporządze nia 
nr 575/2013, jeżeli wynika to z  potrzeby zwiększenia zdolności absorpcji potencjalnych strat zidentyfikowanych w  wyniku  
badania i  oceny nadzorczej, o  których mowa w  art. 133a.  
2d.107) Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w  celu spełniania dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy wł as-
nych , uwzględniająca ryzyko nadmiernej dźwigni w  niewystarczającym stopniu pokryt e wymogiem określonym w  art. 92 
ust. 1 lit. d rozp orządzenia nr  575/2013, stanowiąca różnicę między kwotą funduszy włas nych, o  której mowa w  art. 128 
ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy własnych wynikającą z  wymogów określonych w  częściach trzeciej i  siódmej rozporządz e-
nia nr  575/2013, nie jest jednocześnie z aliczana na poczet spełniania przez bank:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr  575/2013;  
2)108)  wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o  którym mowa w  art. 92 ust. 1a rozporządzenia nr  575/2013;  
3) zaleceń dotyczących dodatko wych funduszy własnych, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a, jeżeli zalecenia 
uwzględniają ryzyko nadmiernej dźwigni.  
2e.107) Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych,  
uwzględniająca inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej dźwigni, stanowiąca różnicę między kwotą funduszy własnych,  
o której mowa w  art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy własnych wynikaj ącą z wymogów określonych w  częściach trzeciej  
i czwartej rozporządzenia nr  575/2013 oraz w  rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402, nie jest jednocześnie zaliczana na 
poczet spełniania przez bank:  
1) wymogów nałożonych na podstawie art.  92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia nr  575/2013;  
2) wymogu połączonego bufora, o  którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym;  
3) zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a, jeżeli zalecenia 
uwzględniają rodzaje r yzyka inne niż ryzyko nadmiernej dźwigni.  
2f.107) Ryzyko, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, uznaje się za niepokryte w  całości lub pokryte 
w niewystarczającym stopniu, w  przypadku gdy kwota, rodzaje i  struktura kapitału uznawanego za odpowiedni przez Kom i-
sję Nadzoru Finansowego zgodnie z  ust. 2 pkt 2, z uwzględnieniem oszacowań kapitału wewnętrznego, jest wyższa niż 
kwota funduszy własnych wynika jąca z  wymogów określonych w  częściach trzeciej, czwartej i  siódmej rozporządzenia 
nr 575/2013 oraz w  rozdziale 2  rozporządzenia 2017/2402.  
2g.107) Komisja Nadzo ru Finansowego ocenia ryzyko istotne, na jakie narażony jest bank, wynikające z prowadzonej 
działalności, z  uwzględnieniem profilu ryzyka banku oraz:  
1) specyficznego dla banku ryzyka, które wyraźnie zostało wyłączone z  wymogów w  zakresie funduszy włas nych określ o-
nych  w częściach trzeciej, czwartej i  siódmej rozporządzenia  nr 575/2013 oraz w  rozdziale 2 rozporządzenia 
2017/2402 lub które w  tych przepisach nie zostało wyraźnie uwzględnione;  
2) specyficznego dla banku ryzyka, w  przypadku którego istnieje pra wdopodobieństwo, że zostanie nie doszacowane 
mimo spełnienia wymogów w  zakresie funduszy własnych określonych w  częściach trzeciej, czwartej i  siódmej ro z-
porządzenia nr  575/2013 oraz w  rozdziale 2  rozporządzenia 2017/2402.  
                                                           
107) Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. c ustawy , o której mowa w odnośniku 2. 
108) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 113 – Poz. 2439  
 
2h.107) Przy ocenie ryzyka, o  którym mowa w  ust. 2g pkt  2, nie uwzględnia się ryzyka podlegającego rozwiązaniom 
przejściowym lub przepisom przewidującym zasadę praw nabytych określonych w  przep isach rozporządzenia nr  575/2013 . 
2i.107) Ryzyko stopy procentowej w  ramach portfela bankowego może zostać uznane przez Komisję Nadzoru Fina n-
sowego za istotne, w szczególności gdy:  
1) wartość ekonomiczna kapitału własnego banku zmniejszyła się o  ponad 15% jego kapitału Tier I, o  którym mowa 
w art. 25 rozporządzenia nr  575/2013, w  wyniku nagłej i  nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych okr eś-
lonej  w dowolny m z sześciu scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów nadzorczych w  odniesieniu do stóp pr ocento-
wych , określonych w  rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie u poważnienia zawartego w  art. 98 
ust. 5a dyrektywy 2013/36/UE;  
2) wynik odsetkowy ne tto banku obniżył się znacznie w  następstwie nagłej i  nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp 
procentowych określonej w  dowolnym z  dwóch scenariuszy wstrząsu, o  których mowa w  pkt 1. 
2j.107) Komisja Nadzoru Finansowego może nie zastosować wobec banku nakazu, o  którym mowa w  ust. 2 pkt  2, jeżeli  
na podstawie badania i  oceny nadzorczej uzna, że zarządzanie przez bank ryzykiem stopy procentowej w  ramach portfela 
bankowego  jest odpowiednie, a  bank nie jest nadmiernie narażony na ryzyko stopy procentowej w  ramach portfela ba n-
kowego.  
2k.107) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, Komisja Nadzoru Finansowego informuje Narodowy Bank Polski  
o nałożeniu na bank dodatkowych wymogów w  zakresie płynności.  
2l.107) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego informuje Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny i  Narodowy Bank Polski o  nałożeniu na bank dodatkowych wymogów w  zakresie funduszy własnych. Komisja  
Nadzoru Finansowego informuje również Bankowy Fundusz Gwarancyjny i  Narodowy Bank Polski o  zaleceniach, 
o których mowa w  art. 133a ust.  5a, jeżeli z  zaleceń tych wynika, że od banku oczekuje się utrzymywania funduszy wł as-
nych w  innej wysokości niż wynikająca z  innych wymogów określonych w  przepisach rozporządzenia nr  575/2013 lub 
ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym.  
3. W razie stwierdzenia, że bank nie realizuje zaleceń określonych w  ust. 1 lub nakazów określonych w  ust. 2, 
a także gdy działalność banku jest wykonywana z  naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych u staw 
regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich podstawie, przepisów rozp o-
rządzenia nr  575/2013, z  wyjątkiem art.  92a i  art. 92b tego rozporządzenia, oraz innych bezpośrednio stosowanych przep i-
sów prawa Unii E uropejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, lub z  naruszeniem statutu albo 
stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków bankowych lub uczestników obrotu instrumentami finansowymi, 
Komisja Nadzoru Finansowego, po  uprzedn im upomnieniu na piśmie, może:109) 
1) wystąpić do właściwego organu banku z  wnioskiem o  odwołanie prezesa, wiceprezesa lub innego członka zarządu 
banku bezpośrednio odpowiedzialnego za stwierdzone nieprawidłowości; przepis  art. 22d stosuje się odpowiednio;  
2) zawiesić w  czynnościach członków zarządu, o  których mowa w  pkt 1, do czasu podjęcia uchwały w  sprawie wniosku 
o ich odwołanie przez radę nadzorczą na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w  czynnościach polega na wyłącz e-
niu z  podejmowania decyzji za bank  w zakresie jego praw i  obowiązków majątkowych;  
2a)110)  nakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących powstaniem 
naruszeń oraz powstrzymanie się od takiego zachowania w  przyszłości lub nałożyć na tę osobę  karę pieniężną do 
wysokości 21  312 000 zł; 
2b)110)  zawiesić w  czynnościach członka rady nadzorczej banku bezpośrednio nadzorującego obszar, w  którym miało mie jsce 
naruszenie, lub członka zarządu banku odpowiedzialnego za stwierdzone narusze nie na  okres nie dłuższy niż 12  mie-
sięcy;  
3) ograniczyć zakres działalności banku lub jego jednostek organizacyjnych;  
3a) nałożyć na bank karę pieniężną w  wysokości do 10% przy chodu wykazanego w  ostatnim zbadanym sprawozdaniu 
finansowym, a  w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w  wysokości do 10% prognozowanego 
przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno -finansowej banku; przepisy  art. 141 ust. 4 i 5 stosuje się 
odpowiednio;  
4) uchylić zezwolenie na utworzenie banku i  podjąć decyzję o  likwidacji banku;  art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się 
odpowiednio.  
3a. Decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o  ograniczeniu zakresu działalnośc i banku może zawiera ć warunki i terminy.  
                                                           
109) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. d tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
110) Dodany przez art. 1 pkt 30 lit. d tiret drugie  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 114 – Poz. 2439  
 
3b. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez bank albo straty, której bank uniknął 
w wyniku naruszenia, karę pieniężną, o  której mowa w  ust. 3 pkt 3a, można ustalić w  wysokości do dwukrotności kwoty 
korzy ści albo straty.  
3c. Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 3 pkt 3a i ust. 3b, 
uwzględnia w  szczególności wagę naruszenia oraz czas jego trwania, przyczyny naruszenia, sytuację finansową banku, na 
który nakładana jest kara, oraz uprzednie naruszenia przez bank przepisów, o  których mowa w  ust. 3. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w  czynnościach członka rady nadzorczej lub zarządu banku 
w przypadku:111) 
1) przedstawienia mu zarzutów w  postępo waniu karnym lub w  postępowaniu w  sprawie o  przestępstwo skarbowe;  
2) spowodowania znacznych strat majątkowych banku.  
Postanowienia  ust. 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio.  
4a.112) Członek rady nadzorczej lub zarządu banku jest obowiązany poinformować Komisję Nadzoru Finansowego 
o postawieniu mu zarzutów w  postępowaniu karnym, z  wyłączeniem zarzutów dotyczących przestępstwa ściganego 
z oskarżenia prywatnego, lub w  postępowaniu w  sprawie o  przestępstwo skarbowe, w  terminie 30  dni od dnia postawienia 
zarzutów.  
5.112) Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje członka rady nadzorczej lub zarządu banku w  przypadku prawomo c-
nego skazania go za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe, z  wyłączeniem przestępstw ściganych z  oskarżenia 
prywatnego, a  także w  przypadku niedopełnienia przez niego obowiązku, o  którym mowa w  ust. 4a. 
6. Ograniczenie zakresu działalności banku lub uchylenie zezwolenia na utworzenie banku może również n astąpić 
w razie stwierdzenia, że bank:  
1) przestał spełniać warunki ustalone w  zezwoleniu;  
2) uzyskał zezwolenie na podstawie fałszywych dokumentów, nieprawdziwych oświadczeń lub wskutek innych działań 
sprzecznych z  prawem;  
3) przez okres dłuższy niż 6  miesięcy nie prowadzi działalności bankowej;  
4) stał się podmiotem zależnym od osób, wobec których nie jest możliwe skuteczne wykonywanie przez Komisję Na d-
zoru Finansowego nadzoru nad bankiem ze względu na przepisy prawa obowiązujące w  miejscu ich zamieszkani a 
lub siedziby, lub ze względu na powiązania tych osób z  innymi podmiotami;  
5) nie wypełnia obowiązków określonych w  rozdziale 11b.  
6a. Komisja Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie na utworzenie oddziału banku zagranicznego, jeśli właściwe 
władze nadzorcz e kraju, w  którym bank zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu, uchyliły z e-
zwolenie na prowadzenie działalności bankowej przez ten bank.  
6b. Przed uchyleniem zezwolenia na utworzenie oddziału banku zagranicznego Komisja Nadzoru Finans owego zasięg -
nie opinii właściwych władz nadzorczych kraju, w  którym bank zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce sprawowania 
zarządu, jeżeli porozumienie, o  którym mowa w  art. 131 ust. 2, przewiduje zasięgnięcie opinii. W  razie konieczności 
natychmiasto wego uchylenia zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego może odstąpić od zasięgnięcia opinii.  
6c. O uchyleniu zezwolenia, o  którym mowa w  ust. 6a, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia właściwe władze  
nadzorcze banku zagranicznego.  
6d. O uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku krajowego Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie powi a-
damia właściwe władze nadzorcze państwa, w  którym działa oddział tego banku.  
7. Środki podejmowane w  ramach nadzoru nie mogą naruszać umów zawartych przez bank, z  wyłącz eniem umów:  
1) o których mowa w  art. 92a ust. 1 i 3 oraz w art. 92d; 
2) zawartych przez bank krajowy z  podmiotami działającymi w  tym samym holdingu oraz umów zawartych przez bank 
krajowy z  podmiotami, z  którymi posiada bliskie powiązania, oraz umów, o  których mowa w  art. 6a ust. 1 i 7. 
                                                           
111) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. e ustawy , o której mowa w odnośniku 2. 
112) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 115 – Poz. 2439  
 
7a. W przypadku stwierdzenia, że bank, z  naruszeniem art.  88a–88m oraz przepisów wydanych na podstawie art.  88n, 
wykonuje czynności, o  których mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są lokaty strukturyzowane, lub że bank, 
z naruszeniem art.  88a–88m oraz przepisów wydanych na podstawie art.  88n, wykonuje czynności, o  których mowa 
w art. 5 ust. 2 pkt 11 lub 12, Komisja Nadzoru Finansowego, zamiast zastosowania środków, o  których mowa w  ust. 3, może:  
1) nakazać bankowi z aprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i  niepodejmowanie tych działań w przy-
szłości lub nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości 20  750 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równ o-
wartość  10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w  ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, jeżeli 
przekracza ona 20  750 000 zł, albo – gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej w  wyniku naruszenia – 
nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści;  
2) nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń 
lub nałożyć na te osoby karę pieniężną do wysokości 20  750 000 zł; 
3) zawiesić w  czynnościach członka zarządu banku odpowiedzialnego za stwierdzon e naruszenie na okres nie dłuższy 
niż 12  miesięcy;  
4) wystąpić do właściwego organu banku z  wnioskiem o  odwołanie członka zarządu banku – w przypadku rażących 
i uporczywych naruszeń przepisów, o  których mowa w  ust. 1, przy czym przepis art.  22d stosuje się  odpowiednio;  
5) ograniczyć zakres działalności banku lub jego jednostek organizacyjnych;  
6) uchylić zezwolenie na utworzenie banku i  podjąć decyzję o  likwidacji banku, przy czym przepisy art.  147 ust. 3 
i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.  
7b. W przypa dku naruszenia przez bank art.  88m ust.  4–14 oraz przepisów wydan ych na podstawie art.  88n pkt  1 
lit. e Komisja Nadzoru Finansowego może także zakazać wykonywania przez bank czynności,  o których mowa w  art. 5 
ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są lokaty str ukturyzowane, lub zakazać wykonywania przez bank czynności, o  których 
mowa w  art. 5 ust. 2 pkt 11 i 12. 
7c. Decyzje, o  których mowa w  ust. 7a i 7b, Komisja Nadzoru Finansowego podaje do publicznej wiadomości. 
Przepis art.  176h ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.  
7d. W przypadku gdy bank jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, 
lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane spraw ozdanie finansowe, całkow i-
ty roczny przychód, o  którym mowa w  ust. 7a pkt  1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu 
podmiotu dominującego ujawniona w  ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.  
7e. Równowartość w  złoty ch kwoty w  walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej waluty ogłoszonego 
przez Narodowy Bank Polski w  dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe,  
o którym mowa w  ust. 7a pkt  1 lub ust.  7d. 
8. Komisja Nad zoru Finansowego, podejmując decyzje, o  których mowa w  ust. 3, 3a i  7a, uwzględnia:  
1) wagę i  okres naruszenia;  
2) stopień przyczynienia się i  odpowiedzialność podmiotów lub osób;  
3) stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów mierzo nej wielkością przychodów, zysku lub 
majątku;  
4) korzyści osiągnięte przez podmiot lub osobę w  wyniku naruszenia;  
5) szkody wyrządzone osobom trzecim w  wyniku naruszenia;  
6) poprzednie naruszenia, ich zakres i  częstotliwość;  
7) skutki naruszenia dla stabil ności finansowej i  rynku finansowego;  
8) współpracę podmiotu lub osoby z  Komisją Nadzoru Finansowego.  
Art. 138a.  (uchylony)  
Art. 138b.  1.113) Komisja Nadzoru Finansowego, wydając w  ramach sprawowania nadzoru skonsolidowanego decyzję  
o zastosowaniu środka, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 1 lub 2, lub kierując zalecenie, o  którym mowa w  art. 133a 
ust. 5a, współpracuje z  właściwymi władzami nadzorczymi sprawującymi nadzór nad podmiotami działającymi w  tym 
samym holdingu co bank, dąż ąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska zarówno co do rozstrzygnięcia, jak i  oceny jego 
przesłanek.  
                                                           
113) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 1 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 116 – Poz. 2439  
 
2.113) Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję lub kieruje zalecenie, o  których mowa w  ust. 1, w terminie 
4 miesięcy od dnia dostarczenia właściwym władzom nadzorczym sprawującym nadzór nad podmiotami działającymi 
w tym samym holdingu co bank:  
1) sprawozdania zawierającego ocenę ryzyka grupy – w przypadku decyzji, o  których mowa w art. 138 ust. 2 pkt  2, lub 
zaleceń, o  których mowa w  art. 133a ust.  5a; 
2) sprawozdania zawierającego ocenę profilu ryzyka płynności grupy – w przypadku decyzji, o  któryc h mowa w  art. 138 
ust. 2 pkt 1. 
3. W przypadku braku wspólnego stanowiska Komisja Nadzoru Finansowego może zasięgnąć opinii Europejskiego 
Urzędu Nadzoru Bankowego. Komisja Nadzoru Finansowego zasięga opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego 
także na w niosek właściwych władz nadzorczych, o  których mowa w  ust. 2. 
4.114) Jeżeli w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego oraz właściwe władze nadzorcze 
nie osiągną porozumienia, Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję lub kierując zal ecenie, o  których mowa 
w ust. 1, bierze pod uwagę opinie wyrażone przez te władze oraz uzasadnia istotne odstępstwa od tych opinii, otrzym a-
nych w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2. 
5.114) W przypadku zasięgnięcia opinii, o  której mowa w  ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję lub 
kierując zalecenie, o  których mowa w  ust. 1, bierze pod uwagę tę opinię oraz uzasadni a istotne odstępstwa od tej opinii. 
W decyzji Komisja Nadzoru Finansowego może określić warunki i  terminy zastosowania ś rodka, o  którym mowa w  art. 138 
ust. 2 pkt 1 lub 2.  
5a. Jeżeli przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 2, właściwa władza nadzorcza skieruje sprawę do Europe j-
skiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z  art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010, Komisja Nadzoru Finansowego z a-
wiesza postępowanie do czasu wydania przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego decyzji zgodnie z  art. 19 ust. 3 tego 
rozpo rządzenia.  
6.115) W przypadku gdy właściwa władza nadzorcza sprawująca nadzór skonsolidowany nad bankiem krajowym  
działającym w  jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. b–e, zwraca się do Komisji Nadzoru Fina n-
sowego  o opinię w  sprawie  zastosowania środków odpowiadających środkom, o  których mowa w  ust. 1, przepisy ust.  1–4 
stosuje się odpowiednio.  
7.115) Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje ra z w roku oceny przesłanek oraz skutków wydania decyzji lub ski e-
rowania zaleceń, o  których mowa w  ust. 1. Przesłanki oraz skutki decyzji lub zaleceń wydanych w przypadku braku 
wspólnego stanowiska mogą być poddane ocenie także, jeżeli wystąpi o  to właściwa władza nadzorcza.  
8.116) Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje właściwym władzom nadzorczym sprawującym nadzór nad po d-
miotami działającymi w  tym samym holdingu co bank informację o  przekazanych bankowi zaleceniach, o  których mowa 
w art. 133a ust.  5a. 
Art. 138c. 1. W  przypadku negatywnych ustaleń dokonanych w  wyniku czynności, o  których mowa w  art. 133a ust.  1, 
Komisja Nadzoru Finansowego może objąć banki zwiększonym nadzorem.  
2. Nadzór, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje:  
1) zwiększenie częstotliwości lub zakresu czynności podejmowanych w  ramach nadzoru bankowego, o  których mowa 
w art. 133 ust. 2, w tym przeprowadzanie dodatkowych przeglądów planów operacyjnych, strategicznych lub bizn e-
sowych banku;  
2) nałożenie na bank dodatkowych obowiązków informacyjnych  dotyczących przestrzegania przepisów ustawy lub 
rozporządzenia  nr 575/2013;  
3) delegowanie pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego do bieżącego wykonywania w  banku czynności, 
o których mowa w  art. 133 ust. 2. 
3. Czynności, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3, są wykonywane na podstawie upoważnienia Przewodniczącego Kom i-
sji Nadzoru Finansowego, określającego w  szczególności ich zakres, tryb wykonywania oraz okres, na jaki delegacja jest 
ustanawiana.  
4. Pracownikom Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, o  których mowa w  ust. 2 pkt 3, przysługuje prawo uczes t-
niczenia w  posiedzeniach organów banku oraz prawo do uzyskiwania informacji niezbędnych do wykonywania ich zadań.  
                                                           
114) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
115) W brzmie niu ustalonym przez art. 1 pkt 31  lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
116) Dodany  przez art. 1 pkt 3 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 117 – Poz. 2439  
 
Art. 138d.  1. Jeżeli w  ramach przeglądu, o  którym mowa w  art. 133d, zostaną stwierdzone istot ne nieprawidłowości 
w identyfikacji przez bank ryzyka z  zastosowaniem metody wewnętrznej, Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji , 
nakazuje bankowi przyjęcie wyższych mnożników niż przyjęte w  stosowanej metodzie wewnętrznej, nakłada dodatkowy 
wymóg w  zakresie funduszy własnych lub podejmuje inne działania zmierzające do przywrócenia zgodności stosowanej 
metody z  przepisami rozporządzenia  nr 575/2013.  
2. Jeżeli w  odniesieniu do metody wewnętrznej dotyczącej ryzyka rynkowego liczne przekroczenia, o  których mowa 
w art. 366 rozporządzenia  nr 575/2013, wskazują, że metoda ta nie jest wystarczająco dokładna, Komisja Nadzoru Fina n-
sowego uchyla zezwolenie na stosowanie metody wewnętrznej lub nakazuje bankowi jej niezwłoczną zmianę.  
3. W przypadku gdy bank prze stał spełniać wymogi dotyczące metody wewnętrznej, na stosowanie której uzyskał 
zezwolenie, informuje o  tym Komisję Nadzoru Finansowego. Jeżeli naruszenie wymogów rozporządzenia nr  575/2013  jest 
istotne, bank przedstawia Komisji Nadzoru Finansowego plan pr zywrócenia w  odpowiednim czasie zgodności z  tymi 
wymogami wraz ze wskazaniem terminu realizacji tego planu. Jeżeli w  ocenie Komisji Nadzoru Finansowego realizacja 
planu przedstawionego przez bank nie przywróci pełnej zgodności z  wymogami rozporządzenia  nr 575/2013  lub jeżeli 
wskazany termin realizacji planu jest nieodpowiedni, Komisja może wyznaczyć bankowi termin jego uzupełnienia albo 
opracowania nowego planu.  
4. W przypadku gdy bank nie przywróci w  terminie określonym w  planie, o  którym mowa w  ust. 3, zg odności z wy-
mogami rozporządzenia  nr 575/2013, a  brak zgodności z  tymi wymogami stanowi ich istotne naruszenie, Komisja Nadz o-
ru Finansowego uchyla zezwolenie na stosowanie danej metody wewnętrznej lub ogranicza zakres udzielonego zezwol e-
nia do obszarów, w  których spełniane są te wymogi, lub w  których zgodność może zostać osiągnięta w  odpowiednim 
terminie.  
5. Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje z  właściwą władzą nadzorczą, która udzieliła bankowi zezwolenia 
na stosowanie metody wewnętrznej w  zakresie podejmowania przez tę władzę działań, o  których mowa w  ust. 1–4. 
Art. 139. 1. Banki oraz oddziały i  przedstawicielstwa banków zagranicznych w  kraju są obowiązane:  
1) zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o  podjęciu i  zaprzestaniu działalności; dotyczy to również podjęcia 
i zaprzestania działalności przez oddział banku krajowego w  kraju;  
2) umożliwić upoważnionym osobom wykonywanie czynności określonych w  art. 133 ust.  2, a w szczególności udostępnić  
do wglądu księgi, bilanse, rejestry, plany, sprawozdania i inne dokumenty oraz umożliwić, na pisemne żądanie, sp o-
rządzenie kopii tych dokumentów i  innych nośników informacji, jak również udzielać wyjaśnień żądanych przez te 
osoby;  
3) niezwłocznie zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o  środkach, jakie zostaną p odjęte w  celu usunięcia nie -
prawidłowości stwierdzonych w  ramach nadzoru, oraz stosować się do wydanych decyzji i  zaleceń.  
2. Przy wykonywaniu nadzoru nad działalnością oddziału banku zagranicznego przepisy  art. 138 stosuje się odp o-
wiednio.  
Art. 140. Bank krajowy, którego oddział lub przedstawicielstwo zostało otwarte za granicą, jest obowiązany zawi a-
domić Komisję Nadzoru Finansowego o  podjęciu i  zaprzestaniu działalności przez oddział lub przedstawicielstwo.  
Art. 140a.  1. Przed wydaniem zezwolenia na utwor zenie banku krajowego Komisja Nadzoru Finansowego zasięga 
opinii władz nadzorczych państwa członkowskiego, gdy bank ten będzie:  
1) podmiotem zależnym od:  
a) instytucji kredytowej,  
b) podmiotu dominującego wobec instytucji kredytowej,  
c) zakładu ubezpieczeń , zakładu reasekuracji lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na 
wykonywanie działalności w  państwie członkowskim,  
d) podmiotu dominującego wobec zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały  
odpo wiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w  państwie członkowskim;  
2) kontrolowany przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń, 
zakład reasekuracji lub firmę inwestycyjną, które uzyskały odpowiedn ie zezwolenia na wykonywanie działalności 
w państwie członkowskim.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego zasięga opinii właściwych władz nadzorczych, dokonując oceny osób zaangaż o-
wanych w  zarządzanie innym podmiotem tej samej grupy w  rozumieniu  art. 3 pkt 7 ustaw y o nadzorze uzupełniającym.  
Komisja Nadzoru Finansowego i  inne polskie właściwe władze nadzorcze przekazują sobie nawzajem oraz innym właś -
ciwym władzom nadzorczym wszelkie informacje niezbędne dla udzielenia zezwolenia i  celów bieżącego wykonywania 
nadzoru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 118 – Poz. 2439  
 
Art. 140b.  (uchylony)  
Art. 140c.  1. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  każdym przypadku 
utraty mocy lub uchylenia zezwolenia na utworzenie banku krajowego lub oddziału banku zagranicznego.  
2. W informacji, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego podaje powody utraty mocy lub uchylenia 
zezwolenia na utworzenie banku krajowego lub oddziału banku zagranicznego.  
Art. 140d.  1. W przypadku gdy bank nie udostępnia usługi podstawowego rachunku płatniczego , o której mowa  
w art. 59ia ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, Komisja Nadzoru Finansowego może  nałożyć 
na ten bank karę pieniężną w wysokości do 1 000 000 zł, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu go do  spełnienia tego 
obowiązk u w terminie wyznaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego.  
2. W przypadku gdy bank nie umożliwia przenoszenia rachunków płatniczych, o którym mowa w art. 59ii ustawy  
z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, Komisja Nadzoru Finansowego może nałoż yć na ten bank karę  pieniężną  
w wysokości do 1 000 000 zł, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu go do spełnienia tego obowiązku  w terminie w y-
znaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego.  
3. Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia  
wagę, czas trwania i przyczyny naruszenia obowiązku określonego w art. 59ia ust. 1 lub art. 59ii ustawy z dnia 19 sierpnia  
2011 r. o usługach płatniczych, rozmiar prowadzonej przez bank działalności oraz jego sytuację  finansową.  
4. (uchylony)  
5. (uchylony)  
Art. 141. 1.117) W przypadku niewykonywania zaleceń dotyczących prowadzenia działalności z  naruszeniem przepisów,  
o których mowa w  art. 138 ust. 3, statutu, odmowy udzielenia wyjaśnień, informacji, o  których mowa w  art. 139, lub 
w przypadku niewykonania obowiązków określonych w  rozdziale 11b Komisja Nadzoru Finansowego może nakładać na 
członków rady nadzorczej lub za rządu banku kary pieniężne do wysokości 21  312 000 zł. 
1a. Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 1, uwzględnia w stoso w-
nych  przypadkach w  szczególności:  
1) wagę naruszenia i  czas jego trwania;  
2)118)  stopień p rzyczynienia się członka rady nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za dane naruszenie do p o-
wstania naruszenia;  
3)118)  sytuację finansową członka rady na dzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za dane naruszenie;  
4)118)  skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez członka rady nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego 
za dane naruszenie, o  ile można te korzyści lub straty ustalić;  
5) straty poniesione przez osoby trzecie w  związku z  naruszeniem, o  ile można je ustalić;  
6)119)  gotowość członka rady nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za dane naruszenie do współpracy z Komisją  
Nadzoru Finansowego;  
7)119)  uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego popełnion e przez członka 
rady nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za dane naruszenie;  
8) potencjalne skutki systemowe naruszenia.  
2. Kara nie może być nałożona, jeżeli od uzyskania przez nadzór bankowy wiadomości o  czynie określonym 
w ust. 1 upłynęło więc ej niż 6  miesięcy albo od popełnienia tego czynu upłynęło więcej niż 2  lata. 
3. Wymierzenie kary pieniężnej nie stanowi przeszkody do zastosowania innych środków przewidzianych w ninie j-
szym rozdziale.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzek wowane z  tytułu kar pieniężnych na rzecz Bankowego  
Funduszu Gwarancyjnego.  
5. Kara, o  której mowa w  ust. 1, podlega egzekucji w  trybie przepisó w o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.  
                                                           
117) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
118) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. b tiret pierwsze  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
119) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 119 – Poz. 2439  
 
Rozdział 11a  
Nadzór nad oddziałami instytucji kredytowych  
Art. 141a. 1. W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej poprzez oddział lub w  ramach działalności transgranicznej narusza przepisy ustawy lub rozporządzenia  nr 575/2013  
albo w przypadku gdy istnieje uzasadn ione prawdopodobieństwo ich naruszenia, Komisja Nadzoru Finansowego zawi a-
damia właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego.  
2. W przypadku uznania, że właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego w  sytuacji określonej w  ust. 1 nie 
podjęły odpowiednich środków, Komisja Nadzoru Finansowego może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Na d-
zoru Bankowego oraz zwrócić się do niego o  pomoc zgodnie z  art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010.  
2a. W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalno ść na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez 
oddział nie przestrzega przepisów działów II lub III ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych, Komisja 
Nadzoru Finansowego:  
1) wzywa, w  formie pisemnej, tę instytucję do przestrzegania tych  przepisów i  wyznacza jej odpowiedni termin do 
usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;  
2) po bezskutecznym upływie terminu, o  którym mowa w  pkt 1, może odpowiednio zastosować środki, o  których mowa 
w art. 138 ust. 3 pkt 1, 3 i 3a, zawiadamiając właściwe dla tej instytucji władze nadzorcze macierzystego państwa 
członkowskiego o  stwierdzonych nieprawidłowościach i  podjętych środkach.  
3. W uzasadnionych przypadkach, przed podjęciem działań, o  których mowa w  ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Fina n-
sowego, mając na w zględzie potrzebę ochrony stabilności systemu finansowego, interesów deponentów, inwestorów 
i innych podmiotów, którym świadczone są usługi, może, bez konieczności uprzedniego pisemnego upomnienia, zastos o-
wać środki zgodnie z  art. 138, do czasu podjęcia od powiednich środków, w  tym środków reorganizacyjnych równowa ż-
nych do środków określonych w  rozdziale 12, przez właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego. Komisja Nadz o-
ru Finansowego niezwłocznie informuje Komisję Europejską, Europejski Urząd Nadzoru B ankowego oraz właściwe organy  
pozostałych zainteresowanych państw członkowskich o  zastosowaniu tych środków.  
3a. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 2 i 3, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia właściwe władze na d-
zorcze państwa macierzystego o  zastosowan ych wobec oddziału instytucji kredytowej środkach nadzorczych.  
4. Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego wydanych w  trybie  ust. 2, 2a i  3 przepisu  art. 127 § 3 Kodeksu post ę-
powania administracyjnego nie stosuje się.  
5. Od decyzji Komisji Nadzoru Finansoweg o, o których mowa w  ust. 2, 2a i  3, instytucja kredytowa może wnieść 
skargę do sądu administracyjnego, w  terminie 7  dni od dnia jej doręczenia.  
6. W przypadku gdy oddział instytucji kredytowej nie wypełnia obowiązków wynikających z  art. 48l ust. 2 oraz 
art. 48m, Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować środki zgodnie z  art. 138 ust. 3 pkt 1–3a i ust. 3b. 
7. W interesie dobra ogólnego, o  którym mowa w  art. 48l ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może wobec o d-
działu instytucji kredytowej zastosować odpowie dnio środki zgodnie z  art. 138 i art. 141. 
8. W celu zapewnienia równych warunków działania banków krajowych i  oddziałów instytucji kredytowych, w  interesie  
dobra ogólnego, o  którym mowa w  art. 48l ust.  2, Komisja Nadzoru Finansowego, wydając rekomendacje,  o których mowa  
w art. 137, może określić, w  jakim zakresie rekomendacje te dotyczą również oddziałów instytucji kredytowych.  
9. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, zastosowanie środków zgodnie z  art. 138 nie może prowadzić do prefere n-
cyjnego  traktowania wierzycieli instytucji kredytowej, o  której mowa w  ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
w stosunku do wierzycieli tej instytucji z  innych państw członkowskich.  
10. Środki podjęte zgodnie z  ust. 3 mają zastosowanie do czasu podjęcia przez organy administracyjne lub sądowe 
państwa macierzystego środków reorganizacyjnych równoważnych do środków określonych w  rozdziale 12.  
11. Komisja Nadzoru Finansowego zaprzestaje stosowania środków zgodnie z  ust. 3, w przypadku gdy uzna, że ustały  
przesłanki ich z astosowania określone w  ust. 1 i 2. 
12. W przypadku gdy właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego lub innego zainteresowanego państwa 
członkowskiego zgłoszą sprzeciw wobec środków podjętych przez Komisję Nadzoru Finansowego zgodnie z  ust. 3, 
Komisja Nadzoru Finansowego może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i  zwrócić się do 
niego o  pomoc zgodnie z  art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010.  
13. Komisja Nadzoru Finansowego może zgłosić sprzeciw wobec środków równoważnych do środków, o  których 
mowa w  art. 138, podjętych przez właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego w  stosunku do oddziału banku kr a-
jowego. W  przypadku zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego może również skierować sprawę do Europe j-
skiego Urzędu Nadzoru Banko wego i  zwrócić się do niego o  pomoc zgodnie z  art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010.  
  
Dziennik  Ustaw  – 120 – Poz. 2439  
 
14. Komisja Nadzoru Finansowego może zgłosić sprzeciw wobec środków równoważnych do środków, o  których 
mowa w  art. 138, podjętych przez właściwe władze nadzorcze państwa gos zczącego w  stosunku do oddziału instytucji 
kredytowej prowadzącej działalność w  tym państwie, które mają wpływ na prowadzoną przez tę instytucję działalność na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w  ramach działalności transgranicznej. W przypadku zgłoszenia 
sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego może również skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego  
i zwrócić się do niego o  pomoc zgodnie z  art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010.  
Art. 141b.  1. Komisja Nadzoru Finansowego po otrzymaniu od właściwych władz nadzorczych państwa goszcząc e-
go informacji, iż bank krajowy wykonujący czynności na jego terytorium poprzez oddział lub w  ramach działalności 
transgranicznej narusza obowiązujące w  państwie goszczącym przepisy prawa, może zas tosować w  stosunku do banku 
środki przewidziane w  art. 138 ust. 3. 
2. Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego wydanych na podstawie  ust. 1 przepisu  art. 127 § 3 Kodeksu postęp o-
wania administracyjnego nie stosuje się.  
3. Decyzję Komisji Nadzoru Finansowego, wydaną na podstawie  ust. 1, bank krajowy może zaskarżyć do sądu a d-
ministracyjnego, w  terminie 7  dni od dnia jej doręczenia.  
4. W przypadku gdy właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego poinformują Komisję Nadzoru Finansowego, 
że bank krajowy wykonujący  czynności na jego terytorium poprzez oddział lub w  ramach działalności transgranicznej nie 
przestrzega przepisów prawa państwa goszczącego lub rozporządzenia  nr 575/2013  lub istnieje prawdopodobieństwo, że 
nie będzie przestrzegać tych przepisów, Komisja N adzoru Finansowego podejmuje wobec banku krajowego odpowiednie 
środki w  ramach nadzoru prowadzące do usunięcia nieprawidłowości przez ten bank. Komisja Nadzoru Finansowego 
informuje właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego o  podjętych środkach.  
Art. 141c. 1. Nadzór nad działalnością instytucji kredytowej prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej poprzez oddział lub w  ramach działalności transgranicznej sprawują, z  zastrzeżeniem  art. 42c ust. 1, właściwe 
władze nadzorcze państwa ma cierzystego.  
2. (uchylony)  
3. Nadzór nad działalnością banku krajowego, prowadzącego działalność na terytorium państwa goszczącego poprzez  
oddział lub w  ramach działalności transgranicznej, sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.  
Art. 141d.  1. Pracownicy Urz ędu Komisji Nadzoru Finansowego wykonują czynności kontrolne w  oddziałach instytucji  
kredytowych w  zakresie określonym w  art. 42c ust. 1, a w pozostałym zakresie  – na podstawie upoważnienia, o którym 
mowa w  ust. 2. 
2. Właściwe władze nadzorcze państwa maci erzystego mogą przeprowadzać czynności kontrolne w  oddziale, 
o którym mowa w  ust. 1, we własnym zakresie lub poprzez osoby przez nie upoważnione, po uprzednim zawiadomieniu 
Komisji Nadzoru Finansowego o  terminie i  zakresie przeprowadzanej kontroli.  
Art. 141e. 1. Komisja Nadzoru Finansowego i  właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego instytucji kred y-
towej prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w  ramach działalności tran s-
granicznej przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do monitorowania płynności i  wypłacalności tych instytucji, 
a także informacje dotyczące w  szczególności:  
1) zarządzania i  struktury własności instytucji kredytowych;  
2) zasad gwarantowania depozytów;  
3) koncentracji zaangażowań;  
4) zasad rachunkowości;  
5) stosowanych procedur administracyjnych;  
6) systemu kontroli wewnętrznej;  
7) trybu i  zasad przeprowadzania czynności kontrolnych;  
8) środków podjętych w  ramach nadzoru.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego i  właściwe władze nadzorcze państwa  goszczącego, na którego terytorium bank 
krajowy prowadzi działalność, przekazują sobie wzajemnie informacje, o  których mowa w  ust. 1. 
2a.120) Informacje przekazywane przez Komisję Nadzoru Finansowego właściwym władzom nadzorczym zgodnie  
z ust. 1 i 2 w zakresie niezbędnym do monitorowania płynności i  wypłacalności instytucji kredytowej lub banku są tym 
władzom nadzorczym przekazywane niezwłocznie.  
                                                           
120) Dodany  przez art. 1 pkt 3 3 ustawy, o której mowa w odn ośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 121 – Poz. 2439  
 
3. Wzajemne przekazywanie informacji, o  których mowa w  ust. 1 i 2, może odbywać się także na  podstawie por o-
zumienia zawartego przez Komisję Nadzoru Finansowego z  właściwymi władzami nadzorczymi.  
4. Na żądanie właściwych władz nadzorczych państwa goszczącego, na którego terytorium bank krajowy prowadzi 
działalność poprzez oddział lub w  ramach dzia łalności transgranicznej, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje info r-
macje o  sposobie uwzględnienia przekazanych przez te władze informacji dotyczących tego banku.  
5. W przypadku gdy właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego poinformują Komisję Nadzoru Finansowego, 
że nie zastosowała odpowiednich środków wobec banku krajowego, oraz podejmą odpowiednie środki w  ramach nadzoru, 
Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i  zwrócić się do niego o  pomoc zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia  nr 1093/2010, jeżeli nie zgadza się z  podjętymi przez te władze środkami.  
6. Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego instyt u-
cji kredytowej, prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej poprzez oddział lub w  ramach działalności  
transgranicznej, o  udzielenie informacji o  sposobie uwzględnienia przekazanych przez Komisję Nadzoru Finansowego 
informacji dotyczących tej instytucji kredytowej.  
7. W przypadku gdy po otrzymaniu informacji, o  których mowa w  ust. 6, Komisja Nadzoru Finansowego uzna, że 
właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego nie zastosowały odpowiednich środków, podejmuje środki w  ramach 
nadzoru w  celu ochrony stabilności systemu finansowego, interesów depo nentów, inwestorów i  innych klientów, po po -
informowaniu właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.  
Rozdział 11b  
Nadzór skonsolidowany  
Art. 141f.  1.121) Nadzorowi skonsolidowanemu podlega:  
1) bank krajowy,  który działa w  holdingu:  
a) bankowym krajowym,  
b) bankowym zagranicznym,  
c) finansowym,  
d) mieszanym,  
e) hybrydowym;  
2) finansowa spółka holdingowa;  
3) finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej.  
2. Sprawowanie nad bankiem nadzoru skonsolidowane go nie wyłącza stosowania odpowiednich przepisów ustawy 
regulujących działalność banku jako podmiotu podlegającego nadzorowi indywidualnemu.  
2a. W przypadku udziałów kapitałowych lub powiązań kapitałowych innych niż określone w  art. 18 ust. 1 i 4 rozpo-
rządzenia  nr 575/2013, banki przeprowadzają konsolidację metodą praw własności.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego może zawierać z  właściwymi władzami nadzorczymi innych państw porozumienia 
określające zakres i  tryb współpracy przy wykonywaniu nadzoru skonsolidowa nego nad bankami działającymi w holdi n-
gach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, finansowymi spółkami holdingowymi i  finansowymi spółkami holdingowymi 
o działalności mieszanej oraz nadzoru nad istotnymi oddziałami banków krajowych i  istotnymi oddziałami instytuc ji kred y-
towych , a także określające zakres i  tryb działania kolegiów, o  których mowa w  ust. 18.122) Komisja Nadzoru Finansowego 
informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawarciu oraz o treści takich porozumień. Przepisy  art. 131 ust. 3 
pkt 2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
3a. W celu zapewnienia skuteczności nadzoru skonsolidowanego, Komisja Nadzoru Finansowego może na mocy p o-
rozumień, o  których mowa w  ust. 3, oraz z  uwzględnieniem  art. 28 rozporządzenia  nr 1093/2010, delegować swoje zad a-
nia właści wej władzy nadzorczej innego państwa albo przyjmować zadania właściwej władzy nadzorczej innego państwa, 
tak aby władza nadzorcza sprawująca nadzór nad podmiotem dominującym mogła skutecznie wykonywa ć zadania z za-
kresu nadzoru skonsolidowanego nad podmiote m zależnym. Porozumienia takie powinny określać w  szczególności:  
1) zakres delegowanych zadań;  
2) zakres stosowania do delegowanych zadań przepisów prawa polskiego oraz prawa państwa członkowskiego;  
                                                           
121) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
122) Zdanie pierwsze w  brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 122 – Poz. 2439  
 
3) obowiązek właściwej władzy nadzorczej innego państwa do informowani a Komisji Nadzoru Finansowego o pode j-
mowanych działaniach nadzorczych oraz o  ich skutkach;  
4) warunki i  tryb zmiany zakresu oraz odwołania delegowania zadań.  
3b. Odwołanie delegowania zadań następuje w  szczególności w  przypadku zmiany stanu f aktycznego, wskutek kt ó-
rej podmiot wskazany w  porozumieniu, o  którym mowa w  ust. 3a, przestaje być podmiotem zależnym podmiotu domin u-
jącego, nad którym nadzór sprawuje właściwa władza nadzorcza.  
3c. Porozumienia, o  których mowa w  ust. 3a, mogą także określ ać zasady wspólnego wykonywania zadań przez Komisję  
Nadzoru Finansowego i  właściwą władzę nadzorczą.  
3d. Na podstawie porozumień, o  których mowa w  ust. 3a, Komisja Nadzoru Finansowego może przyjmować jedynie 
takie zadania właściwej władzy nadzorczej, jakie  odpowiadają celom i  zadaniom nadzoru określonym w  ustawie.  
3e. Przed zawarciem porozumienia, o  którym mowa w  ust. 3a, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje podmi o-
towi zależnemu, o  którym mowa w  tym porozumieniu, informacje o:  
1) zamiarze zawarcia porozum ienia,  
2) projektowanej treści porozumienia,  
3) kompetencjach właściwej władzy nadzorczej w  zakresie zadań, które zostaną tej władzy delegowane,  
4) procedurach odwoławczych od rozstrzygnięć właściwej władzy nadzorczej  
– umożliwiając temu podmiotowi zależne mu wyrażenie stanowiska.  
3f. Komisja Nadzoru Finansowego zamieszcza porozumienie, o  którym mowa w  ust. 3a, na swojej stronie internet o-
wej niezwłocznie po jego zawarciu, ze wskazaniem podmiotu, o  którym mowa w  tym porozumieniu.  
3g. Jeżeli właściwa władza na dzorcza odmawia zawarcia porozumienia, o  którym mowa w  ust. 3, albo pomimo jego 
zawarcia nie stosuje się do jego postanowień, w  tym nie udziela w  wyznaczonym terminie informacji, o  których udzielenie  
wnioskowała Komisja Nadzoru Finansowego, lub odmawia udz ielenia takich informacji, Komisja Nadzoru Finansowego 
może powiadomić o  tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. Komisja Nadzoru Finansowego może także powiadomić 
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  nieudzieleniu przez właściwą władzę nadzorc zą informacji  o procedurach odw o-
ławczych, o  których mowa w  ust. 3e pkt 4. 
3h. Jeżeli wykonanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia właściwej władzy nadzorczej mogłoby zagrażać ostrożnemu 
i stabilnemu zarządzaniu bankiem, Komisja Nadzoru Finansowego może wypowiedzieć por ozumienie, o  którym mowa 
w ust. 3a, i zawiesza wykonanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia.  
4.123) W przypadku braku porozumienia, o  którym mowa w  ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego i właściwe władze 
nadzorcze nad instytucjami kredytowymi, finansowymi spół kami holdingowymi z  państwa członkowskiego i  finansowymi 
spółkami holdingowymi o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, w  ramach współpracy, przekazują sobie 
w szczególności informacje niezbędne do wykonywania nadzoru skonsolidowanego, nadzoru na d istotnymi oddziałami 
banków krajowych i  istotnymi oddziałami instytucji kredytowych oraz podejmują działa nia określone w  art. 138 ust. 2 
pkt 2 i art. 138b, z  zachowaniem warunków określonych w  art. 131 ust.  3 pkt  2 i 3. 
5. W przypadku gdy bank krajowy wchodzi w  skład konglomeratu finansowego, którego podmiotem dominującym 
jest dominujący podmiot nieregulowany w  rozumieniu ustawy o  nadzorze uzupełniającym, stosuje się przepisy ustawy 
o nadzorze uzupełniającym.  
5a.124) W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finans owego wydała decyzję, o  której mowa w  art. 48q ust.  3, może z a-
wrzeć z  właściwymi władzami nadzorczymi innego państwa sprawującymi nadzór skonsolidowany, a  w przypadku gdy 
Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje nadzór skonsolidowany – z właściwymi władzami na dzorczymi innego państwa, 
które zatwierdziły działalność dominującej finansowej spółki holdingowej z  państwa członkowskiego, dominującej fina n-
sowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, unijnej dominującej finansowej spółki 
holdingowej z  państwa członkowskiego, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej 
z państwa  członkowskiego, finansowej spółki holdingowej z  państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej 
o działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, porozumienie dotyczące współpracy i  koordynacji działań nadzo r-
czych, o  którym mowa w  ust. 3. Przepis ust.  4 stosuje się odpowiednio.  
                                                           
123) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
124) Dodany  przez art. 1 pkt 3 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 123 – Poz. 2439  
 
6. Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje nadzór skonsolidowany, w  przypadku gdy:125) 
1) (uchylony)126) 
2) (uchylony)126) 
3) (uchylony )126) 
3a)127)  bank krajowy jest dominującą instytucją kredytową lub unijną dominującą instytucją kredytową;  
4)128)  podmiotami dominującymi wobec banku krajowego są dominujące firmy inwestycyjne, unijne dominujące  firmy 
inwestycyjne, dominujące finansowe spółki holdingowe z  państwa członko wskiego, dominujące finansowe spółki 
holdingowe o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, unijne dominujące finansowe spółki holdingowe 
z państwa członkowskiego, unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o  działalności mieszanej z  państwa 
członkowskiego lub dominujące podmioty nieregulowane w  rozumieniu art.  3 pkt 5 ustawy o  nadzorze uzupełniaj ą-
cym – jeżeli do grupy nie należy żadna instytucja kredytowa lub jeżeli bank krajowy ma sumę bilansową większą od 
sumy bilansowej jakiejkolwiek  instytucj i kredytowej z  tej grupy;  
5) (uchylony)129) 
6)130)  łączna suma bilansowa banków krajowych należących do grupy jest większa od każdej z  łącznych sum bilansowych 
instytucji kredytowych mających siedzibę w  tym samym państwie członkowskim, należących do tej samej  grupy.  
7.131) W szczególnych przypadkach Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze  porozumienia, uzgodnić z właś-
ciwymi władzami nadzorczymi innego państwa, że kryteriów, o  których mowa w  ust. 6 pkt 3a lub 4, nie stosuje się, jako 
niewłaściwych z uwagi na specyfikę banku, instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdi n-
gowej z państwa członkowskiego, finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej lub finansowej spółki holdi n-
gowej  o działalności mieszanej z  państwa człon kowskiego, których działalność została zatwierdzona przez właściwe władze 
nadzorcze innego państwa albo została zatwierdzona zgodnie  z art. 48q ust.  3, lub z  uwagi na względną istotność ich dzi a-
łalności w  Rzeczypospolitej Polskiej albo innych państwach czł onkowskich. Uzgodnienia takiego nie dokonuje się, gdy 
podmiotem dominującym banku krajowego jest dominująca finansowa spółka holdingowa z  państwa członkowskiego, 
dominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, unij na dominująca fina n-
sowa spółka holdingowa  z państwa członkowskiego lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o  działalności 
mieszanej z  państwa  członkowskiego, a  do grupy nie należy instytucja kredytowa.  
8. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 7, właś ciwe władze nadzorcze uzgadniają, która z  władz sprawuje nadzór 
skonsolidowany.  
9.132) W celu dokonania  uzgodnienia, o  którym mowa w  ust. 8, właściwe władze nadzorcze mogą zasięgnąć opinii 
unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej z  państwa członkowskiego, unijnej 
dominującej finansowej spółki holdingowej o  działalnoś ci mieszanej z  państwa członkowskiego, instytucji kredytowej lub 
banku krajowego o  najwyższej sumie bilansowej.  
10. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego 
o sprawowaniu przez siebie nadzoru skonsoli dowanego w  wyniku ustaleń, o  których mowa w  ust. 8. 
11.133) Komisja Nadzoru Finansowego informuje unijną instytucję dominującą, unijną dominującą finansową  spółkę 
holdingową, unijną dominującą  finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej albo bank kr ajowy o  najwyższej 
sumie bilansowej o  sprawowaniu przez siebie nadzoru skonsolidowanego.  
11a. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje zainteresowanym właściwym władzom nadzorczym oraz Europe j-
skiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego dane dotyczące struktury prawnej  oraz struktury zarządzania i  struktury organiz a-
cyjnej holdingu, nad którym sprawuje nadzór skonsolidowany, w  tym: 
1) informacje o  istnieniu bliskich powiązań między podmiotami wchodzącymi w  skład holdingu;  
2) opis systemu zarządzania podmiotów wchodzących  w skład holdingu, w  tym systemu zarządzania ryzykiem i  systemu  
kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń.  
                                                           
125) Wprowadzenie do wyliczenia  w brzmieniu ustalon ym przez art. 1 pkt 3 4 lit. e tiret pierwsze  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
126) Przez art. 1 pkt 3 4 lit. e tiret drugie  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
127) Dodany  przez art. 1 pkt 3 4 lit. e tiret trzecie  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
128) W brzmien iu ustalonym przez art. 1 pkt 34  lit. e tiret czwarte  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
129) Przez art. 1 pkt 34 lit. e tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
130) Dodany p rzez art. 1 pkt 34 lit. e tiret szóste  ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
131) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
132) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. g ustawy,  o której mowa w odnośniku 2. 
133) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 124 – Poz. 2439  
 
11b.134) W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w  tym określonej w  art. 18 rozporządzenia nr  1093/2010,  
lub wystąpienia niekorzystnych zm ian na rynkach, potencjalnie zagrażających płynności na rynku i  stabilności systemu 
finansowego państwa członkowskiego, w  którym podmioty należące do tego samego holdingu co bank krajowy, finans o-
wa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działa lności mieszanej uzyskały zezwolenie na prowadzenie 
działalności lub w  którym uzyskały zatwierdzenie działalności, lub państwa członkowskiego, w  którym prowadzą działa l-
ność istotne oddziały banku krajowego, Komisja Nadzoru Finansowego, sprawując nadzór sko nsolidowany, zawiadamia 
o tym niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejską Radę do spraw Ryzyka Systemowego, Komitet 
Stabilności Finansowej i  Narodowy Bank Polski oraz przekazuje im informacje niezbędne do realizacji ich zadań.  
11c.134) W przypadku gdy Narodowy Bank Polski uzyska informacje o  wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, o  której 
mowa w  ust. 11b, zawiadamia o  tym niezwłocznie Komisję Nadzoru Finansowego.  
11d. Jeżeli do prawidłowego wykonywania nadzoru skonsolidowanego przez Komisję Nadzoru Finansowego ni e-
zbędne są informacje o  wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, o  której mowa w  ust. 11b, będące w  posiadaniu innej właśc i-
wej władzy nadzorczej, K omisja zwraca się bezpośrednio do tej władzy o  ich udostępnienie.  
12. Komisja Nadzoru Finansowego informuje właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego lub właściwe władze  
nadzorcze sprawujące nadzór skonsolidowany nad instytucją kredytową o  woli podję cia współpracy w  zakresie nadzoru 
nad istotnym oddziałem tej instytucji kredytowej.  
13. Jeżeli w  terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania przez właściwe władze nadzorcze informacji, o  której mowa 
w ust. 12, Komisja Nadzoru Finansowego oraz właściwe władze na dzorcze nie osiągną porozumienia, Komisja Nadzoru 
Finansowego, biorąc pod uwagę opinię wyrażoną przez właściwe władze nadzorcze, wydaje w  ciągu kolejnych 2  miesięcy 
decyzję w  przedmiocie uznania oddziału instytucji kredytowej za istotny, jeżeli jego działa lność na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej jest znacząca, w  szczególności gdy spełnia on co najmniej jedną z  następujących przesłanek:  
1) udział w  ogólnej wartości wkładów pieniężnych jest wyższy niż 2%;  
2) liczba klientów oddziału jest znacząca w skali czynności bankowych wykonywanych przez ten oddział;  
3) zawieszenie albo zakończenie działalności macierzystej instytucji kredytowej może stanowić zagrożenie dla stabil -
ności systemu finansowego lub dla bezpieczeństwa funkcjonowania systemów płatnoś ci, rozliczeń i  rozrachunku na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
14. Wydając decyzję, o  której mowa w  ust. 13, Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod uwagę opinię właściwej 
władzy nadzorczej oraz uzasadnia istotne odstępstwa od tej opinii otrzymanej w  terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania 
informacji, o  której mowa w  ust. 12. 
15. Decyzję, o  której mowa w  ust. 13, otrzymuje instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczy -
pospolitej  Polskiej poprzez istotny oddział, istotny oddział instytucji kredytowej oraz właściwe władze nadzorcze zainter e-
sowanych państw członkowskich.  
16. Decyzja, o  której mowa w  ust. 13, nie wpływa na prawa i  obowiązki właściwych władz nadzorczych w  stosunku 
do tego oddziału.  
16a. Jeżeli przed upływem terminu 2  miesięcy od dnia otrzymania przez właściwe władze nadzorcze informacji, 
o której mowa w  ust. 12, właściwa władza nadzorcza skieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego 
zgodnie z  art. 19 rozpor ządzenia  nr 1093/2010, Komisja Nadzoru Finansowego zawiesza postępowanie do czasu wydania 
przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego decyzji zgodnie z  art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia.  
17. W przypadku otrzymania informacji o  działaniu istotnego oddziału ba nku krajowego na terytorium państwa 
goszczącego, w  szczególności oddziału, którego:  
1) udział w  ogólnej wartości wkładów pieniężnych w  państwie goszczącym tego oddziału jest wyższy niż 2% lub  
2) liczba klientów oddziału jest znacząca w  skali czynności bank owych wykonywanych przez ten oddział, lub  
3) zawieszenie albo zakończenie działalności banku krajowego może stanowić zagrożenie dla stabilności systemu finans o-
wego  lub dla bezpieczeństwa funkcjonowania systemów płatności, rozliczeń i  rozrachunku w  państwie  goszczącym  
– Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie, nie później niż w  terminie 2  miesięcy od dnia otrzymania informacji 
o działaniu tego oddziału, podejmuje współpracę z  właściwymi władzami nadzorczymi z  tego państwa zgodnie z  ust. 18, 
przekazując w  szczególności informacje niezbędne do wykonywania nadzoru prz ez właściwe władze nadzorcze, z zacho-
waniem warunków określonych w  art. 131 ust. 3 pkt 2 i 3. 
                                                           
134) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 125 – Poz. 2439  
 
18.135) W celu wykonywania nadzoru skonsolidowanego nad bankami działającymi w  holdingach, finansowymi spół-
kami holdingowymi i  finansowymi spółkami holdingowymi o  działalności mieszanej, o  których mowa w  ust. 1, Komisja  
Nadzoru Finansowego ustanawia kolegia właściwych władz nadzorczych, zwane dalej „kolegiami”, i  przewodniczy tym 
kolegiom, zapewniając współpr acę z  właściwymi władzami nadzorczymi z  państw trzecich, w  których mają siedziby 
podmioty zależne unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych, unijnych dominujących finansowych spółek 
holdingowych o  działalności mieszanej lub unijnych instytucji dominujących, właściwymi władzami nadzorczymi 
z państw goszczących istotny oddział banku krajowego oraz z bankami centralnymi, w  przypadku gdy jest to niezbędne 
do realizacji przez nie zadań przewidzianych prawem, w  celu należytej współpracy i  wymiany info rmacji, o  których mowa 
w ust. 17. 
18a.136) W kolegium może uczestniczyć właściwy organ w  państwie członkowskim, w  którym siedzibę ma finansowa 
spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzon a 
przez Komisję Nadzoru Finansowego zgodnie z  art. 48q ust.  3. Prawo udziału w  kolegium przysługuje także Europe j-
skiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.  
19. W przedmiocie uczestnictwa oraz działania właściwej władzy nadzorczej w  kolegium, a  także w  przedmiocie 
zakresu i  trybu funkcjonowania kolegiów rozstrzyga Komisja Nadzoru Finansowego po przeprowadzeniu konsultacji 
z zainteresowanymi właściwymi władzami nadzoru. Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia członków kolegium 
o terminach posiedzeń, głównych zagadnien iach będących przedmiotem spotkań, działaniach, które należy prze analizować  
lub podjąć, oraz o  zastosowanych środkach nadzorczych.  
20. Komisja Nadzoru Finansowego, planując i  koordynując działania w  celu podjęcia decyzji w  ramach sprawowania 
nadzoru skons olidowanego, uwzględnia zasadność działania właściwych władz nadzorczych, w  tym środki nadzoru oraz 
praktykę ich stosowania, a  także jego ewentualny wpływ na stabilność systemów finansowych w  zainteresowanych pa ń-
stwach członkowskich.  
21. Z zastrzeżeniem ob owiązku zachowania tajemnicy zawodowej, Komisja Nadzoru Finansowego informuje Eur o-
pejski Urząd Nadzoru Bankowego o  działaniach kolegium, w  szczególności o  sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekaz u-
je mu informacje, które są szczególnie istotne dla konwergenc ji praktyk nadzorczych.  
Art. 141fa.137) 1. W  przypadku gdy finansowa spółka holdingowa albo finansowa spółka holdingowa o działalności 
mieszanej prowadzi działalność bez wymaganego zatwierdzenia, o  którym mowa w  art. 48q ust.  3, albo po uzyskaniu 
takiego zatwierdzenia przestanie spełniać warunki, o  których mowa w  art. 48r ust.  1, Komisja Nadzoru Finansowego 
może, w  drodze decyzji:  
1) zawiesić wykonywanie prawa głosu z  akcji lub udziałów w  podmiotach zależnych będących:  
a) instytucjami w  rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr  575/2013 lub  
b) finansowymi spółkami holdingowymi lub finansowymi spółkami holdingowymi o  działalności mieszanej, których  
działalność została zatwierdzona zgodnie z  art. 48q ust.  3, lub  
c) finansowymi spółkami holdingo wymi z  państwa członkowskiego lub finansowymi spółkami holdingowymi  
o działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, których działalność została zatwierdzona przez właś ciwe 
władze nadzorcze innego państwa, lub  
d) dominującymi finansowymi spółkami holdin gowymi z  państwa członkowskiego, dominującymi finansowymi 
spółkami holdingowymi o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, unijnymi dominującymi finansowymi  
spółkami holdingowymi z  państwa członkowskiego lub unijnymi dominującymi finansowymi spółka mi holdi n-
gowymi o  działalności mieszanej z  państwa członkowskiego, których działalność została zatwierdzona przez 
właściwe władze nadzorcze innego państwa albo została zatwierdzona zgodnie z  art. 48q ust.  3 
– posiadanych przez finansową spółkę holdingową l ub finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej lub 
wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego przysługujących finansowej spółce holdingowej lub finansowej  
spółce holdingowej o  działalności mieszanej;  
                                                           
135) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. j ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
136) Dodany  przez art. 1 pkt 34 lit. k ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
137) Dodany  przez art. 1 pkt 3 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 126 – Poz. 2439  
 
2) nakazać finansowej spółce holdingowej lub f inansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej zaprzestanie 
działań skutkujących powstaniem naruszeń i  niepodejmowanie tych działań w  przyszłości;  
3) nałożyć karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej:  
a) w przypadku finansowej spółki holdingowe j lub finansowej spółki holdingowej o  działalności mieszanej:  
‒ kwoty 21  312 000 zł lub do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego prz y-
chodu wykazanego w  ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, jeżeli przekracza ona 21  312 000 zł, 
albo 
‒ dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez finansową spółkę holdingową lub fina n-
sową  spółkę holdingową o  działalności mieszanej w  wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich 
ustalenie,  
b) w przypadku osoby odpowi edzialnej za stwierdzone naruszenie:  
‒ kwoty 21  312 000 zł albo  
‒ dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez finansową spółkę holdingową lub f i-
nansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej w  wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe 
ich ustalenie;  
4) zawiesić w  czynnościach członka zarządu finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej 
o działalności mieszanej odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie, na okres nie dłuższy niż 12  miesięcy;  
5)138)  wyznaczy ć, do czasu zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń, je dnak nie dłużej niż na okres 12 miesięcy , 
inną finansową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej lub bank, należące do 
grupy, jako podmiot obowiązany do za pewnienia s pełniania wymogów określonych w przepisach usta wy i rozporz ą-
dzenia nr  575/2013  na zasadzie skonsolidowanej;  
6) nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej ograniczenie lub 
wstrzymanie wypłat z  zysku lub odsetek akcjonariuszom;  
7) nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej przedstawienie 
Komisji Nadzoru Finansowego planu przywrócenia zgodności z  wymogami, o  których mowa w  art. 48r ust.  1, wra z 
ze wskazaniem terminu realizacji tego planu;  
8) nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej zbycie całości 
albo części posiadanych przez te spółki akcji w  podmiotach, o  których mowa w  pkt 1 lit. a‒d, l ub w  innych  podmi o-
tach sektora finansowego w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia nr  575/2013;  
9) zalecić finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej nabycie przez jej 
akcjonariuszy udziałów kapitałowy ch w  rozumieniu art.  4 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia nr  575/2013  posiadanych 
przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej w  podmiotach, 
o których mowa w  pkt 1 lit. a‒d; 
10) ograniczyć zakres działalności finanso wej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności  
mieszanej.  
2. W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej jest 
podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdan ie finansowe, lub podmiotem zależnym od po d-
miotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o  którym 
mowa w  ust. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przycho du podmiotu 
dominującego ujawniona w  ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.  
3. Jeżeli w  ocenie Komisji Nadzoru Finansowego realizacja planu, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 7, przedstawionego 
przez finansową spółkę holdingową albo finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej nie przywróci zgodności 
z wymogami, o  których mowa w  art. 48r ust.  1, lub wskazany termin realizacji planu nie zapewnia przywrócenia zgodności  
z wymogami, o  których mowa w  art. 48r ust.  1, Komisja Nadzoru Finansow ego może wyznaczyć finansowej spółce holdi n-
gowej  lub finansowej spółce holdingowej o  działalności mieszanej termin jego uzupełnienia albo opracowania nowego 
planu.  
                                                           
138) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 127 – Poz. 2439  
 
Art. 141fb.137) 1. Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję, o  której mowa w  art. 48q ust.  3, na wniosek zł o-
żony przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o  działalności mieszanej.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego, po otrzymaniu wniosku, niezwłocznie podejmuje współpracę z  właściwymi wł a-
dzami nadzorczymi innego państwa, w  którym siedzibę ma finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdi n-
gowa o  działalności mieszanej, lub z  właściwym koordynatorem zagranicznym , o którym mowa w  art. 3 pkt  20 ustawy 
o nadzorze uzupełniającym, zwanym dalej „koordynatorem zagranicznym”, w  celu wydania decyzji, dążąc do osiągnięcia 
wspólnego stanowiska, zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak i  jego przesłanek. Komisja Nadzoru Finansowego 
niezwłocznie przekazuje wniosek tym władzom lub koordynatorowi zagranicznemu, wraz ze swoim stanowiskiem w  sprawie.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w  decyzji stanowiska właściwych władz nadzorczych innego państwa 
lub koordynatora zagranicznego.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w  terminie 2  miesięcy od dnia przekazania wniosku do właś -
ciwych  władz nadzorczych innego państwa lub koordynatora zagranicznego.  
5. W przypadku wydania decyzji o  odmowie  zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej lub finans o-
wej spółki holdingowej o  działalności mieszanej Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować jeden ze środków, 
o których mowa w  art. 141fa ust.  1. 
6. Komisja Nadzoru Finansowego w  uzasadni onych przypadkach może wydać decyzję o:  
1) odmowie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności 
mieszanej w  terminie 4  miesięcy od dnia otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia;  
2) zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki ho l-
dingowej o  działalności mieszanej w  terminie 6  miesięcy od dnia otrzymania wniosku.  
7. W przypadku gdy przed upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 4, nie osiągni ęto wspólnego stanowiska, o  którym  
mowa w  ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego kieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie 
z art. 19 rozporządzenia nr  1093/2010 lub do Europejskie go Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów 
Emerytalnych, ustanowionego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1094/2010 z  dnia 
24 listopada 2010  r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń  
i Pracowniczych Programów Emerytal nych), zmiany de cyzji nr  716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE 
(Dz. Urz. UE  L 331 z  15.12.2001, str.  48, z  późn. zm.139)), zwanego dalej „Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń 
i Pracowniczych Programów Emerytalnych”.  
8. W przypadku, o  którym m owa w  ust. 7, a także w  przypadku gdy właściwa władza nadzorcza innego państwa lub 
koordynator zagraniczny skieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadz oru Bankowego zgodnie z  art. 19 rozporządzenia 
nr 1093/2010 lub do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpiecz eń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Komisja 
Nadzoru Finansowego zawiesza postępowanie do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Europejski  Urząd Nadzoru Ba n-
kowego lub Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i  Pracowniczych Programów Emerytalnych.  
9. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 7 i 8, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję po otrzymaniu r oz-
strzygnięcia Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego lub Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracown i-
czych  Programów Emerytalnych.  
10. Do postępowania  w sprawach, o  których mowa w:  
1) art. 141fa – przepisy ust.  2–9, 
2) art. 48s – przepisy ust.  1–9 
– stosuje się odpowiednio.  
Art. 141g.  1.140) Banki krajowe działające w  holdingach, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, finansowe spółki 
holdingowe i finansowe spółki holdingowe o  działalności mieszanej przekazują Komisji Nadzoru Finansowego ni e-
zwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 30  dni od dnia zatwierdzenia:  
1) przez walne zgromadzenie, własne skonsolidowane sprawozdanie finansowe wraz ze sp rawozdaniem z  badania ; 
2) sprawozdania finansowe podmiotów zależnych od banku, finansowej spółki holdingowej i  finansowej spółki holdi n-
gowej o  działalności mieszanej oraz sprawozdania finansowe podmiotów, z  którymi bank, finansowa  spółka holdi n-
gowa lub fin ansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej posiada bliskie powiązania, które nie zostały ujęte 
w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym, wraz ze sprawozdaniem z  badania.  
                                                           
139) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 153 z  22.05.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 105 z  08.04.2014, 
str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 334 z  27.12.2019, str.  1. 
140) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośnik u 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 128 – Poz. 2439  
 
2.140) Banki krajowe działające w  holdingach, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. b‒e, finansowe spółki ho l-
dingowe i  finansowe spółki holdingowe o  działalności mieszanej, niezależnie od sprawozdań, o  których  mowa w  ust. 1, 
przekazu ją Komisji Nadzoru Finansowego niezwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 90  dni od dnia zatwierdzenia, 
skonsolidowane sprawozdanie finansowe pierwotnego podmiotu dominującego w  holdingu lub sprawozdanie finansowe 
sporządzone na najwyższym szczeblu ko nsolidacji.  
3.140) Dokumenty, o  których mowa w  ust. 1 i 2, sporządzone w  języku obcym, bank, finansowa spółka holdingowa 
lub finansowa spółka holdingowa o  działal ności mieszanej przekazuje wraz z  ich tłumaczeniem na język polski dokon a-
nym przez tłumacza przysięgłego.  
4. Przepisów  ust. 1 i 2 nie stosuje się w  odniesieniu do podmiotów, które zgodnie z  przepisami o  rachunkowości nie 
są zobowiązane do sporządzania skon solidowanych sprawozdań finansowych.  
5.141) Komisja Nadzoru Finansowego, na uzasadniony wniosek banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej 
spółki holdingowej o  działalności mieszanej, może zwolnić bank, finansową spółkę holdingową lub finansową spół kę 
holdingową o  działalności mieszanej z  obowiązków określonych w  ust. 1–3 lub ograniczyć ich zakres.  
6. Sprawozdania dla potrzeb związanych z  wykonywaniem nadzoru skonsolidowanego sporządza się, stosując o d-
powiednio przepisy o  rachunkowości.  
7.142) Jeżeli w podmiotach, o  których mowa w  art. 141f ust.  1, działają przedsiębiorstwa pomocniczych usług bank o-
wych, dane zawarte w  sprawozdaniach tych przedsiębiorstw włącza się do skonsolidowanego sprawozdania finansowego 
sporządzanego przez podmiot dominujący.  
8.143) Komisja Nadzoru Finansowego monitoruje spełnianie przez finansową spółkę holdingową i  finansową spółkę 
holdingową o  działalności mieszanej warunków, o  których mowa w  art. 48r ust.  1 albo art.  48s ust.  1. 
9.143) Finansowa spółka holdingowa i  finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej przekazują, na żądanie 
Komisji Nadzoru Finansowego, informacje niezbędne do monitorowania spełniania warunkó w, o których mowa w  art. 48r 
ust. 1 albo art.  48s ust.  1. 
Art. 141h.  1. W celu sprawdzenia uzyskanych informacji inspektorzy nadzoru bankowego oraz osoby upoważnione 
przez Komisję Nadzoru Finansowego mogą dokonywać czynności kontrolnych w  podmiotach działa jących w  holdingach, 
o których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, finansowych spółkach holdingowych, finansowych spółkach holdingowych 
o działalności mieszanej oraz przedsiębiorstwach pomocniczych usług bankowych świadczących usługi na rzecz prze d-
siębiorstw dz iałających w  tych holdingach, finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych 
o działalności mieszanej.144) Przepis  art. 139 ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio.  
2. (uchylony)  
3.145) Komisja Nadzoru Finansowego może żądać od:  
1) banku domi nującego w  holdingu bankowym krajowym lub  
2) mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiotu dominującego w  jednym z  holdingów , 
o których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. c‒e, lub  
3) finansowej spółki holdingowej, lub  
4) finansowej spó łki holdingowej o  działalności mieszanej  
– zlecenia wskazanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego biegłemu rewidentowi zbadania sytuacji finansowej po d-
miotów zależnych od nich lub podmiotów posiadających z  nimi bliskie powiązania, w  przypadku gdy w  ocenie K omisji 
Nadzoru Finansowego istnieją wątpliwości co do rzetelności zatwierdzonych sprawozdań lub gdy konieczne jest zbadanie 
ich związku gospodarczego z  innym podmiotem, z  tym że koszt zleconego badania ponosi odpowiednio bank, podmiot 
dominujący w  holdingu , finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o  działalności mieszanej.  
4. Jeżeli w  wyniku badania zleconego przez Komisję Nadzoru Finansowego nie stwierdzono wątpliwości, o  których 
mowa w  ust. 3, koszt badania ponosi Komisja.  
                                                           
141) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
142) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
143) Dodany  przez art. 1 pkt 36 lit. d ustawy, o której m owa w odnośniku 2. 
144) Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym  przez art. 1 pkt 3 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
145) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 129 – Poz. 2439  
 
Art. 141i.  1. Bank krajowy będący podmiotem dominującym w  holdingu bankowym krajowym oraz mający siedzibę 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiot dominujący w  holdingu finansowym, holdingu o  działalności mieszanej 
lub holdingu hybrydowym są obowiązane zapewniać  właściwe funkcjonowanie wewnętrznej kontroli danych i  informacji 
wymaganych w  związku ze sprawowaniem nadzoru skonsolidowanego, a  także udzielać, na żądanie Komisji Nadzoru 
Finansowego lub osób upoważnionych przez Komisję Nadzoru Finansowego, wszelkich in formacji i  wyjaśnień doty -
czących swojej działalności oraz działalności podmiotów wchodzących w  skład tego holdingu.  
2. Osoby wchodzące w  skład zarządu podmiotu dominującego w  holdingu finansowym powinny dawać rękojmię 
stabilnego i  ostrożnego zarządzania tym podmiotem.  
3. Bank krajowy działający w  holdingu mieszanym obowiązany jest posiadać odpowiednie mechanizmy kontroli 
wewnętrznej i  procesy zarządzania ryzykiem, obejmujące procedury sprawozdawcze i  księgowe w  celu identyfikacji, 
mierzenia, monitorowania  i kontrolowania transakcji banku z  podmiotem dominującym w  holdingu oraz podmiotami 
zależnymi w  holdingu.  
4. Bank krajowy, o  którym mowa w  ust. 3, ustala politykę identyfikacji znaczących transakcji w  rozumieniu ustawy 
o nadzorze uzupełniającym z  podmiota mi, o  których mowa w  ust. 3. Bank jest obowiązany informować Komisję Nadzoru 
Finansowego o  każdej takiej transakcji, z  wyłączeniem transakcji dotyczących ekspozycji w  rozumieniu art.  389 rozporz ą-
dzenia  nr 575/2013.  
Art. 141j.  (uchylony)  
Art. 141k.  1.146) Podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działający w  jednym z  holdingów, 
o którym mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. b i c, a w którym podmiot dominujący ma siedzibę na terytorium państwa 
członkowskiego, przekazuje na żądanie podmiotu dominującego informacje niezbędne do sporządzania skonsolidowanych 
sprawo zdań finansowych.  
2.147) Podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działający w  jednym z  holdingów, o  którym 
mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. b‒e, który nie jes t nadzorowany przez polskie władze nadzorcze, ma obowiązek udzielić 
wszelkich informacji na żądanie właściwych władz nadzorczych odpowiedzialnych za sprawowanie nadzoru nad działaj ą-
cą w holdingu instytucją kredytową lub finansową oraz obowiązany jest umożl iwić tym władzom weryfikację udzielonych 
informacji.  
3. W przypadku gdy bank krajowy działa w  holdingu bankowym zagranicznym lub w  holdingu finansowym, którego 
podmiot dominujący ma siedzibę w  państwie innym niż państwo członkowskie, a  brak jest porozumien ia, o którym mowa 
w art. 141f ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego sprawdza, czy bank krajowy podlega nadzorowi skonsolidowanemu 
odpowiedniemu do zasad określonych w  niniejszym rozdziale.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego przeprowadza czynności, o  których mowa  w ust. 5, z urzędu lub na wniosek po d-
miotu dominującego w  holdingu lub na wniosek podmiotu regulowanego, w  rozumieniu  art. 3 pkt 4 ustawy  o nadzorze 
uzupełniającym, który posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w  państwie członkowskim.  
5. W przypad ku gdy w  wyniku przeprowadzonego postępowania sprawdzająceg o okaże się, że bank krajowy, o któ-
rym mowa w  art. 141f ust. 3, nie podlega nadzorowi skonsolidowanemu odpow iedniemu do zasad określonych w ninie j-
szym rozdziale, stosuje się przepisy niniejszego ro zdziału.  
Art. 141l.  1.148) Komisja Nadzoru Finansowego prowadzi wykaz:  
1) holdingów:  
a) bankowych krajowych,  
b) bankowych zagranicznych, w  których działa bank krajowy,  
c) finansowych, w  których działa bank krajowy,  
d) hybrydowych;  
2) dominujących finansowych  spółek holdingowych;  
3) dominujących finansowych spółek holdingowych o  działalności mieszanej;  
4) unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych;  
5) unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych o  działalności mieszanej.  
                                                           
146) Ze zmian ą wprowadzoną  przez art. 1 pkt 3 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
147) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 38 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
148) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 6 lit. a ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 130 – Poz. 2439  
 
2. Zgłoszenie holdi ngu do wykazu, o  którym mowa w  ust. 1, i aktualizację zgłoszenia składa do Komisji Nadzoru 
Finansowego:149) 
1) bank krajowy, jeżeli jest podmiotem dominującym w  holdingu lub jeżeli pierwotny podmiot dominujący w  holdingu, 
w którym działa bank krajowy, ma sie dzibę za granicą;  
2) podmiot dominujący w  stosunku do banku krajowego, jeżeli jest pierwotnym podmiotem dominującym w  holdingu, 
w którym działa bank krajowy, i  ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2a.150) Podmioty, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–5, Komisja Nadzoru Finansowego wpisuje do wykazu, o  którym 
mowa w  ust. 1, z urzędu, po zatwierdzeniu ich działalności zgodnie z  art. 48q ust.  1. Zawarte w  tym wykazie dane dot y-
czące takich podmiotów są przez Komisję Nadzoru Finansowego aktualizowane z  urzędu.  
2b.150) Do wykazu, o  którym mowa w  ust. 1, wpisuje się dane umożliwiające odpowiednią identyfikację podmiotów , 
o których mowa w  ust. 1, w tym dane dotycząc e grupy, do której podmioty te należą.  
3.151) Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia w y-
kazu, o  którym mowa w  ust. 1, szczegółowy zakres danych w  nim zawartych, tryb i  terminy składania oraz aktualizacji 
zgłoszeń holdingów, a  także wzór zgłoszenia holdingu, mając na względzie zapewnienie Komisji Nadzoru Finansowego 
dostępu do danych niezbędnych do prawidłowego sprawowania nadzoru oraz zapewnienie przejrzystości działania 
i stabilności rynku fi nansowego.  
4.151) O zmianach w  wykazie, o  którym mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego informuje właściwe władze 
nadzorcze państw członkowskich, Komisję Eur opejską, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz Europejski Urząd 
Nadzoru Giełd i  Papierów Wartościowych.  
Rozdział 12  
Plany naprawy oraz wczesna interwencja, likwidacja i  upadłość banku  
A. Plany naprawy  
Art. 141m.  1.152) Bank krajowy, który nie działa w  jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, 
oraz podmioty, o  których mowa w  art. 77 ust. 7 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, 
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusow ej restrukturyzacji, opracowują plany naprawy określające działania 
na wypadek znaczącego pogorszenia sytuacji finansowej banku w  razie zagrożenia stabilności finansowej, trudnej sytuacji 
makro ekonomicznej lub innych zdarzeń mających negatywny wpływ na ry nek finansowy lub bank.  
2.153) Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, nakazać opracowanie planu naprawy bankowi, który 
działa w jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, lub istotnemu oddziałowi instytucji kredytowej.  
3. Plan naprawy obejmuje:  
1) czynności służące utrzymaniu lub przywróceniu wypłacalności banku lub możliwości osiągania zysku przez bank;  
2) poziomy wskaźników ilościowych lub jakościowych określających sytuację finansową banku, które można skutec z-
nie monitorować i po osiągnięciu których mogą być podjęte działania określone w  planie naprawy;  
3) działania mające na celu ograniczenie ryzyka i  dźwigni finansowej, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporz ą-
dzenia  nr 575/2013, bez uwzględnienia możliwości uzyskania nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego;  
4) zasady polityki informacyjnej banku w  okresie wykonywania planu naprawy.  
4. Bank aktualizuje plan naprawy co najmniej raz w  roku oraz po istotnej zmianie struktury organizacyjnej lub praw-
nej, sytuacji fin ansowej lub po wystąpieniu innego zdarzenia wpływającego na przyję te w planie naprawy założenia i wyko-
nanie  tego planu. Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, zatwierdza  aktualizację planu naprawy. Do  wniosku 
o zatwierdzenie aktualizacji planu napr awy przepisy  art. 141p  ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.  
5. Bank sporządza plan naprawy w  terminie określonym w  decyzji, o  której mowa w  art. 36 ust. 1, nie później jednak 
niż w  terminie roku od dnia otrzymania zezwolenia na rozpoczęcie działalności.  
                                                           
149) Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 6 lit. b ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
150) Dodany przez art. 2 pkt 6 lit. c ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 5. 
151) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 6 lit. d ustawy wym ienionej jako druga w odnośniku 5. 
152) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
153) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 131 – Poz. 2439  
 
Art. 141n.  1. Bank będący pierwotnym podmiotem dominującym w  holdingu bankowym krajowym, bank działający 
w holdingu mieszanym, którego pierwotny podmiot dominujący ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub 
bank działający w  holdingu, którego podm iot dominujący ma siedzibę poza państwem członkowskim, sporządza grupowy 
plan naprawy na poziomie holdingu. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, nakazać bankowi sporz ą-
dzenie planu naprawy albo grupowego planu naprawy, z  uwzględnieniem podmio tów z  siedzibą na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej, działających w  tym samym holdingu co bank.  
2. Bank, o  którym mowa w  ust. 1, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego z  wnioskiem o  zatwierdzenie gr u-
powego planu naprawy. Do wniosku bank dołącza opini e o przeszkodach do podjęcia działań naprawczych na poziomie 
holdingu oraz poszczególnych podmiotów objętych planem naprawy, a  także o  istotnych przeszkodach niezwłocznego 
przekazania środków między podmiotami nadzorowanymi w  holdingu, w  celu dokapitalizow ania tych podmiotów lub 
spłaty ich zobowiązań.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, zatwierdza plan, o  którym mowa w  ust. 1, biorąc pod uwagę 
plany naprawy podmiotów działających w  tym samym co bank holdingu, o  ile obowiązujące je przepisy nak azują sporz ą-
dzanie takich planów naprawy, a  także ocenę właściwych władz nadzorczych oraz umowę, o  której mowa w  art. 141t.  
4. Grupowy plan naprawy obejmuje elementy określone w  art. 141m  ust. 3 dotyczące holdingu.  
5. Do grupowego planu naprawy przepisy  art. 141m  ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.  
6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje grupowy plan naprawy:  
1) właściwym władzom nadzorczym podmiotów działających w  holdingu;  
2) właściwym władzom nadzorczym istotnych oddziałów banku w  zakresie dotyczącym t ych oddziałów;  
3) Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;  
4) organom do spraw przymusowej restrukturyzacji właściwym dla podmiotów działających w  holdingu;  
5) ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych.  
Art. 141o.  1. Komisja Nadzoru Finansowego może  udzielić zgody na sporządzenie grupowego planu naprawy ba n-
ków należących do systemu ochrony, o  którym mowa w  art. 22b ust. 1 ustawy  o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, 
ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających, lub zrzeszenia zintegrowanego, o  którym  mowa w  art. 22o ust. 1 tej ustawy, 
przez jednostkę zarządzającą, o  której mowa w  art. 22d ust. 1 pkt 2 tej ustawy, albo bank zrzeszający, o  którym mowa 
w art. 22d ust. 1 pkt 1 albo w art. 22o ust. 1 tej ustawy, w  przypadku banków spełniających wymogi okre ślone w  art. 113 
ust. 7 rozporządzenia  nr 575/2013  lub trwale powiązanych z  organem centralnym, o  którym mowa w  art. 10 ust. 1 tego 
rozporządzenia, na ich wniosek. W  imieniu banków trwale powiązanych z  organem centralnym wniosek składa sporz ą-
dzający plan organ centralny.  
2. Z zastrzeżeniem przepisów dotyczących ochrony informacji, banki, o  których mowa w  ust. 1, na żądanie podmiotu 
sporządzającego i  aktualizującego grupowy plan naprawy, przekazują informacje niezbędne do sporządzenia i  aktualizacji 
tego pl anu. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, nakazać bankowi, który odmówił przekazania info r-
macji, sporządzenie albo aktualizację własnego planu naprawy.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o  udzieleniu zgody na sporz ą-
dzenie grupowego planu naprawy, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 141p.  1. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze decyzji, ograniczyć zakres podmiotowy lub przedmi o-
towy planu naprawy, o  którym mowa w  art. 141m  ust. 1 i 2, art. 141n  ust. 1 oraz art.  141o  ust. 1. 
2. Podejmując decyzję, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia:  
1) wpływ upadłości banku na podmioty określone w  art. 1 ust. 2 ustawy  z dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem 
finansowym lub na gospodarkę nar odową;  
2) charakter działalności banku oraz zakres i  stopień jej złożoności, strukturę własnościową, formę prawną, profil ryz y-
ka, wielkość lub powiązania z  podmiotami innymi niż określone w  art. 1 ust. 2 ustawy  z dnia 21  lipca 2006  r. o nad-
zorze nad rynkie m finansowym;  
3) przynależność do systemu ochrony lub do systemów, o  których mowa w  art. 113 ust. 7 rozporządzenia  nr 575/2013, 
lub trwałe powiązanie z  organem centralnym, o  którym mowa w  art. 10 ust. 1 tego rozporządzenia;  
4) świadczenie usług inwestycyjn ych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej w  rozumieniu ustawy z  dnia 29  lipca 
2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi.  
3. W celu ustalenia okoliczności, o  których mowa w  ust. 2 pkt  1 oraz w  art. 141t ust.  2 pkt  5, Komisja Nadzoru Fina n-
sowego  może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej oraz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 132 – Poz. 2439  
 
4. W przypadku zmiany okoliczności, o  których mowa w  ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może zmienić albo 
uchylić decyzję, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Minister właściwy  do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres planu 
naprawy oraz grupowego planu naprawy, o  których mowa w  art. 141m  ust. 1 i 2, art. 141n  ust. 1 oraz w art. 141o  ust. 1, 
mając na uwadze charakter działalności banku oraz zakres i  stopień jej złożoności, strukturę własnościową, formę prawną, 
profil ryzyka, wielkość lub powiązania z  podmiotami innymi niż określone w  art. 1 ust. 2 ustawy  z dnia 21  lipca 2006  r. 
o nadzorze nad rynkiem finansowym.  
Art. 141q.  1. Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, zatwierdza plan naprawy oraz grupowy plan napr a-
wy, o  którym mowa w  art. 141m ust.  1 i 4 oraz art.  141n ust.  1, w terminie 6  miesięcy od dnia złożenia przez bank wniosku  
o jego zatwierdzenie, biorąc pod uwagę dostosowa nie struktury kapitałowej i  struktury finansowania banku do struktury org a-
nizacyjnej  i profilu ryzyka banku, jak również wyniki ostatniego badania i  oceny nadzorczej, o  których mowa w  art. 133a,  
oraz:  
1) wymogi, o  których mowa w  art. 141m  ust. 1 i 3; 
2) skuteczność planu naprawy w  zakresie poprawy sytuacji finansowej banku, w  tym jego wypłacalności oraz możliwoś ci 
osiągania zysku;  
3) w przypadku zagrożenia sytuacji finansowej banku możliwość podjęcia niezwłocznie działa ń przewidzianych 
w planie naprawy, w  sposób ograniczający negatywne skutki dla systemu finansowego.  
2. Do wniosku bank dołącza uchwałę organu nadzoru banku w  sprawie zatwierdzenia planu naprawy.  
3. W przypadku gdy plan naprawy obejmuje istotne oddziały banku krajowego, Komisja Nadzoru Finanso wego z a-
twierdza ten plan po zasięgnięciu opinii właściwych władz nadzorczych państw goszczących dla tych oddziałów o  ich 
sytuacji finansowej.  
4. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego występuje do Bankowego Fu n-
duszu Gwa rancyjnego o  przedstawienie w  terminie 21  dni roboczych opinii w  sprawie przewidywanego wpływu wykon a-
nia planu naprawy na przymusową restrukturyzację, o  której mowa w  dziale III w  rozdziale 5 ustawy z  dnia 10  czerwca 
2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjny m, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyz a-
cji.154) Termin ten nie jest wliczany do terminu, o  którym mowa w  ust. 1. 
5. W przypadku stwierdzenia, że plan naprawy uniemożliwia skuteczne przeprowadzenie postępowania przymus o-
wej restrukturyzacji, Bankowy Fundusz Gwarancyjny niezwłocznie informuje o  tym Komisję Nadzoru Finansowego.  
6. Jeżeli plan naprawy nie spełnia przesłanek wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finans o-
wego wzywa bank do uzupełnienia lub zmiany  planu naprawy, w  terminie 2  miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Termin  
ten nie jest wliczany do terminu, o  którym mowa w  ust. 1. Na wniosek banku Komisja Nadzoru Finansowego może prz e-
dłużyć ten termin o  miesiąc.  
7. W przypadku gdy bank nie dokona zmiany  planu naprawy lub jego uzupełnienia albo pomimo ich dokonania plan 
naprawy nie spełnia przesłanek wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze dec y-
zji, odmawia zatwierdzenia planu naprawy i  wzywa bank do przedstawienia no wego planu naprawy.  
8.155) Jeżeli bank nie podejmie działań, o  których mowa w  ust. 7, lub Komisja Nadzoru Finansowego uzna je za ni e-
wystarczające, Komisja Nadzoru Finansowego może zalecić lub nakazać bankowi podjęcie środków, o  których mowa 
odpowiednio w art. 138 ust. 1 lub 2.  
9. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje zatwierdzony plan naprawy Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.  
10. W przypadku odmowy zatwierdzenia grupowego planu naprawy Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze 
decyzji, cofnąć zgodę, o której mowa w  art. 141o  ust. 1. 
Art. 141r.  1. Komisja Nadzoru Finansowego, podejmując w  ramach sprawowania nadzoru skonsolidowanego decyzję,  
o której mowa w  art. 141q  ust. 1, współpracuje z  właściwymi władzami nadzorczymi sprawującymi nadzór nad podmi o-
tami działającymi w  tym samym holdingu co bank, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska zarówno co do rozstrzygni ę-
cia, jak i  oceny jego przesłanek. Przepisy  art. 138b  ust. 1–4, ust. 5 zdanie  pierwsze oraz  ust. 5a–7 stosuje się odpowiednio.  
2. Komisja Nadzo ru Finansowego współpracuje z  właściwymi władzami nadzorczymi sprawującymi nadzór skons o-
lidowany nad podmiotami działającymi w  tym samym holdingu co bank, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska 
zarówno co do rozstrzygnięcia, jak i  oceny jego przesłanek w sprawie zatwierdzenia przez te władze grupowego planu 
naprawy.  
                                                           
154) Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 5 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18. 
155) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 133 – Poz. 2439  
 
3. Komisja Nadzoru Finansowego może skierować wniosek do Europejsk iego Urzędu Nadzoru Bankowego o udzie-
lenie wsparcia w  osiągnięciu porozumienia z  właściwą władzą nadzorczą zgodnie z  art. 31 rozporządzenia  nr 1093/2010  
oraz o podjęcie wiążącej mediacji w  przypadku braku porozumienia z  właściwymi władzami nadzorczymi w  sprawie 
wydania decyzji, o  których mowa w  ust. 2 oraz art.  141n  ust. 1 i 3. 
Art. 141s.  1. Bank może podjąć działania określone w planie naprawy pomimo nieosiągnięcia poziomów wskaźn i-
ków, o  których mowa w  art. 141m  ust. 3 pkt 2. W  takim przypadku zarząd banku podejmuje uchwałę o  podjęciu takich 
działań i  niezwłocznie przekazuje ją wraz z  uzasadnieniem Komisji Nadzoru Finansowego.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego może udzielić zgody na odstąpienie od podjęcia działania określonego w  planie 
naprawy pomimo osiągnięcia przez bank poziomów wskaźników, o  których mowa w  art. 141m  ust. 3 pkt 2, o ile nie 
wpłynie to negatywnie na ostrożne i  stabilne zarządzanie bankiem. Zgodę wydaje się na wniosek banku. Do wniosku bank 
dołącza uchwałę zarządu o  odstąpieniu od podjęcia takiego działania, wraz z  uzasadnieniem.  
Art. 141t.  1.156) Bank działający w  jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1, może, za zgodą 
Komisji Nadzoru Finansowego, zawrzeć umowę wsparcia finansowego z  innymi podmiotami podlegającymi nadzorowi 
skonsolidowanemu działającymi w  tym samym holdingu oraz podmiotami blisko powiązanymi. Wsparcie jest udzielane 
na zasadzie wzajemności określonej w  umowie, w  szczególności przez udzielenie pożyczki, gwarancji lub zabezpieczenia 
spłaty kredytów i  pożyczek albo wykonania zobowiązań.  
2. Wsparcie finansowe może być udzielone, jeżeli:  
1) bank otrzymujący wsparcie spełnił przesłanki  wydania decyzji, o  których mowa w  art. 142, art. 144 lub art.  145; 
2) w znaczący sposób wpłynie na poprawę sytuacji finansowej banku otrzymującego wsparcie;  
3) pozwoli utrzymać lub przywrócić stabilność finansową na poziomie holdingu i  leży w  interesie po dmiotu udzielaj ą-
cego wsparcia;  
4) bank otrzymujący wsparcie jest zdolny do jego spłaty wraz z  odsetkami w  umownych terminach spłaty;  
5) nie zagraża płynności ani wypłacalności podmiotu udzielającego wsparcia;  
6) nie stwarza zagrożenia dla stabilności krajo wego systemu finansowego;  
7)157)  bank udzielający wsparcia spełnia wymagania określone w  art. 92, art.  412 i  art. 460 rozporządzenia nr  575/2013, 
a także zalecenia, o  których mowa w  art. 138 ust. 1 pkt 4–6, i nakazy, o  których mowa w  art. 138 ust.  2 pkt 2, a udziel e-
nie wsparcia finansowego nie spowoduje ich naruszenia;  
8) udzielenie wsparcia nie zagraża wykonywaniu zaleceń, o  których mowa w  art. 95 ust. 4 ustawy  z dnia 10  czerwca 
2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz  przymusowej restruktur y-
zacji, w  stosunku do banku udzielającego wsparcia.  
3. Umowa, o  której mowa w  ust. 1, określa zasady obliczania opłat i  prowizji z  tytułu czynności wykonywanych 
w ramach udzielanego wsparcia, w  tym zasady określania tych opłat i prowizji w  chwili udzielania wsparcia finansowego, 
uwzględniające wszelkie bezpośrednie lub pośrednie korzyści, jakie strony mogą odnieść w  wyniku udzielenia wsparcia 
finansowego.  
4. Z zastrzeżeniem przepisów dotyczących ochrony informacji, bank ubiegają cy się o  wsparcie przekazuje na żądanie 
podmiotu udzielającego wsparcia informacje niezbędne do zawarcia i  wykonania umowy oraz ustalenia opłat i  prowizji . 
5. Powierzenie wykonania umowy, o  której mowa w  ust. 1, osobie trzeciej jest nieważne.  
Art. 141u.  1. Komisja Nadzoru Finansowego, w  drodze decyzji, może udzielić zgody na zawarcie umowy, o  której 
mowa w  art. 141t ust. 1, na wniosek banku.  
2. Do wniosku bank dołącza projekt umowy oraz uchwały walnych zgromadzeń banków właściwych w  sprawie zgody 
na zawarci e umowy, podjęte w  każdym z  banków większością 3/4  głosów. Uchwały mogą zawierać warunki i  terminy 
udzielenia wsparcia.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego może udzielić zgody na zawarcie umowy, jeżeli zapewnione jest spełnienie prz e-
słanek, o  których mowa w  art. 141t, i  żadna ze stron umowy nie spełnia przesłanek podjęcia działań, o  których mowa 
w art. 142 ust. 1. Zmiany w  umowie wymagają uprzedniej zgody Komisji Nadzoru Finansowego.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje wniosek władzom nadzorcz ym właściwym dla podmi o-
tów będących stronami umowy.  
                                                           
156) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 41 lit. a ustawy, o której mowa w  odnośniku 2. 
157) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 41 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 134 – Poz. 2439  
 
5. Komisja Nadzoru Finansowego, udzielając w  ramach sprawowania nadzoru skonsolidowanego zgody, o  której 
mowa w  ust. 1, współpracuje z  właściwymi władzami nadzorczymi sprawującymi nadzór nad podmiotami dz iałającymi 
w tym samym holdingu co bank, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska zarówno co do rozstrzygnięcia, jak i  oceny 
jego przesłanek. Przepisy  art. 138b  ust. 1–4, ust. 5 zdanie  pierwsze oraz  ust. 5a–7 stosuje się odpowiednio.  
6. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  terminie 2  dni od powzięcia wiadomości o  decyzji właściwej władzy 
nadzorczej o  odmowie albo ograniczeniu udzielenia wsparcia finansowego bankowi, skierować wniosek do Europejskiego 
Urzędu Nadzoru Bankowego o  udzielenie wsparcia w  osiągn ięciu porozumienia z  właściwą władzą nadzorczą zgodnie 
z art. 31 rozporządzenia  nr 1093/2010  oraz o podjęcie wiążącej mediacji.  
7. Po zawarciu umowy, o  której mowa w  ust. 1, bank przesyła jej kopię Komisji Nadzoru Finansowego. Komisja 
Nadzoru Finansowego p rzekazuje ją Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.  
8. Zarząd banku, który zawarł umowę, o  której mowa w  ust. 1, co najmniej raz w  roku składa walnemu zgromadz e-
niu sprawozdanie z  wykonania umowy, wraz ze sprawozdaniem z  działalności.  
Art. 141v.  1. Komisja Nad zoru Finansowego, w  drodze decyzji, może udzielić zgody na udzielenie przez bank wsparcia  
w wykonaniu umowy, o  której mowa w  art. 141t ust. 1, na wniosek banku udzielającego wsparcia.  
2. Do wniosku bank dołącza uchwałę zarządu o  udzieleniu wsparcia finanso wego wraz z  uzasadnieniem wskazuj ą-
cym cel udzielanego wsparcia, sposób spełnienia przesłanek określonych w  art. 141t, wpływ udzielenia wsparcia na bank 
udzielający oraz skutki nieudzielenia wsparcia dla sytuacji finansowej na poziomie holdingu, a  także uch wałę zarządu 
banku otrzymującego wsparcie w  sprawie zgody na przyjęcie wsparcia finansowego.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego udziela zgody, o  której mowa w  ust. 1, w terminie 5  dni roboczych od dnia otrz y-
mania wniosku, informacji oraz analiz, o  których mowa  w ust. 2, z zastrzeżeniem  ust. 4. 
4. W przypadku stwierdzenia braków we wniosku lub dołączonych do niego dokumentach Komisja Nadzoru Fina n-
sowego wzywa bank do uzupełnienia tych braków w  wyznaczonym terminie.  
5. Komisja Nadzoru Finansowego może ograniczyć zakres wsparcia finansowego. Zgoda może być udzielona pod 
warunkiem lub z  zastrzeżeniem terminu.  
6. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego nie udzieli zgody w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3, wsparcie finansowe 
może zostać udzielone na warunkach określonych w e wniosku i  dołączonych do niego dokumentach.  
7. O zamiarze udzielenia wsparcia finansowego bank powiadamia:  
1) właściwą władzę nadzorczą sprawującą nadzór skonsolidowany nad holdingiem, w  którym działa bank;  
2) właściwą władzę nadzorczą banku otrzymująceg o wsparcie;  
3) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.  
8. Do powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 7, bank dołącza kopie uchwał, o  których mowa w  ust. 2, oraz projekt 
umowy, o  którym mowa w  art. 141u  ust. 2. 
9. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje kopię zgody,  o której mowa w  ust. 1: 
1) właściwej władzy nadzorczej sprawującej nadzór nad bankiem otrzymującym wsparcie;  
2) Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego;  
3) kolegium i  kolegium przymusowej restrukturyzacji właściwym dla banku udzielającego wsparcia;  
4) Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.  
Art. 141w.  Podmioty należące do jednego z  holdingów, o  których mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 10–11c, objęte nadzorem 
skonsolidowanym, podają do publicznej wiadomości, w  szczególności na swojej stronie interneto wej, informację  o zawa r-
ciu umowy dotyczącej wsparcia finansowego w  ramach holdingu zgodnie z  art. 141t, stronach umowy, jej przedmiocie 
oraz ponoszonych kosztach, a  także aktualizują te informacje w  okresach rocznych. Podaniu do publicznej wiadomości 
i aktualizacji podle ga także informacja o  niezawarciu takiej umowy.  
Art. 141x.  Bank ogłasza w  sposób ogólnie dostępny, zgodnie z  art. 431–434 rozporządzenia  nr 575/2013, inform a-
cję, czy jest stroną umowy dotyczącej wsparcia finansowego w  ramach grupy. W  przypadku gdy bank jes t stroną takiej 
umowy, ogłasza w  sposób ogólnie dostępny również opis ogólnych warunków umowy oraz wskazuje podmioty powiąz a-
ne będące stronami umowy. Informacje te podlegają aktualizacji nie rzadziej niż raz do roku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 135 – Poz. 2439  
 
AA. Wczesna interwencja  
Art. 142. 1. W  razie naruszenia przez bank lub wystąpienia niebezpieczeństwa naruszenia:  
1)158)  art. 92  rozporządzenia nr  575/2013 z  uwzględnieniem dodatkowego wymogu w  zakresie funduszy własnych ponad 
wartość wynikającą z  wymogów obliczonych zgodnie ze szcze gółowymi zasadami określonymi w przepisach rozp o-
rządzenia nr  575/2013, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 2, 
2)158)  art. 4  ust. 2 rozporządzenia delegowanego Ko misji (UE) nr  2015/61 z  dnia 10  października 2014  r. uzupełniającego 
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  575/2013 w  odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów 
netto dla instytucji kredytowych (Dz.  Urz. UE  L 11 z 17.01.2015, str.  1, z późn. zm.159)) z uwzględnieniem wyższego 
wymogu dotyczącego pokrycia płynności, o  którym mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  128 ust. 6a 
pkt 5, oraz obowiązku przestrzegania dodatkowych wymogów w  zakresie płyn ności, o  którym mowa w  art. 138 ust.  2 
pkt 1, 
3)158)  nadzorczych miar płynności, o  których mowa w  przepisach wydanych na podstawie art.  128 ust. 6a pkt  5, obo -
wiązku przestrzegania dodatkowych wymogów w  zakresie płynności, o  którym mowa w  art. 138 ust. 2 pkt 1, a także 
przepisów art.  412, art.  429 i  art. 460 rozporządzenia nr  575/2013 lub przepisów działu IV rozdziału 1 ustawy z  dnia 
29 lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi,  
4) art. 3 –7, art.  14–17 i art. 24–26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  600/2014 z  dnia 15  maja 2014  r. 
w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr  648/2012 (Dz. Urz. 
UE L 173 z 12.06.2014,  str. 84) 
– zarząd banku niezwłocznie zawiadamia o  tym Komisję Nadzoru Finansowego i  Bankowy Fundusz Gwarancyjny oraz 
zapewnia wdrożenie planu naprawy.  
2. Zarząd banku niezwłocznie zawiadamia o  naruszeniach, o  których mowa w  ust. 1, Komisję Nadzoru Finansowego 
i Bankowy Fundusz Gw arancyjny oraz zapewnia wdrożenie planu naprawy w  przypadku istotnie pogarszającej się sytuacji  
finansowej banku, w  tym powstania straty bilansowej bądź groźby jej wystąpienia albo powstania niebezpieczeństwa 
niewypłacalności lub utraty płynności, pogarsza jącej się płynności i  wypłacalności, rosnącego poziomu dźwigni, o  której 
mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporządzenia  nr 575/2013, rosnącej liczby zagrożonych pożyczek lub kredytów albo ko n-
centracji ekspozycji.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego może, w  drodze d ecyzji:  
1) wystąpić do zarządu banku z  żądaniem wdrożenia planu naprawy, w  tym podjęcia działań określonych w  planie 
naprawy lub aktualizacji tego planu, jeżeli przesłanki jego wdrożenia są odmienne od przesłanek przyjętych przy 
opracowywaniu planu naprawy , albo z  żądaniem podjęcia w  określonym czasie działań przewidzianych w zaktual i-
zowanym planie, w  celu spełnienia wymagań, o  których mowa w  ust. 1, lub poprawy sytuacji finansowej;  
2) zakazać udzielania lub ograniczyć udzielanie kredytów i  pożyczek pienięż nych akcjonariuszom (członkom) oraz 
członkom zarządu, rady nadzorczej i  pracownikom banku;  
3) nakazać obniżenie lub wstrzymanie wypłaty niektórych zmiennych składników wynagrodzeń osób zajmujących 
stanowiska kierownicze w  banku;  
4) wystąpić do zarządu bank u z żądaniem zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia w  celu rozpatrzenia sytu a-
cji b anku, podjęcia decyzji o  pokryciu straty bilansowej lub podjęcia innych uchwał, w  tym o  zwiększeniu funduszy 
własnych ; 
5) wystąpić do banku z  żądaniem odwołania jedneg o lub kilku członków zarządu banku lub osób zajmujących stanowiska  
kierownicze, jeżeli osoby te nie dają rękojmi ostrożnego i  stabilnego zarządzania bankiem;  
6) nakazać, z  uwzględnieniem planu naprawy, sporządzenie oraz realizację planu restrukturyzacji zo bowiązań wobec 
niektórych lub wszystkich wierzycieli;  
7) nakazać wprowadzenie zmian w  strategii biznesowej banku;  
8) nakazać wprowadzenie zmian w  statucie banku lub jego strukturze organizacyjnej ; 
9)160)  wystąpić do zarządu banku z  nakazem przekazania do Komisji Nadzoru Finansowego w  terminie przez nią wskazanym:  
a) analizy przyczyn pogarszającej się sytuacji finansowej banku oraz prognozy kształtowania się tej sytuacji we 
wskazanym przez Komisję Nadzoru Finansowego okresie,  
                                                           
158) W brzmieniu ustalonym  przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
159) Zmiany wymieni onego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 28 z  04.02.2016, str.  18 oraz Dz.  Urz. UE  L 271 
z 30.10.2018 , str. 10. 
160) Dodany przez art. 6 pkt 6 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 18. 
  
Dziennik  Ustaw  – 136 – Poz. 2439  
 
b) w przypadku braku zaakceptow anego przez Komisję Nadzoru Finansowego planu naprawy lub konieczności je-
go zmiany – deklaracji o  podjęciu środków pozwalających zminimalizować skutki naruszeń, o  których mowa 
w ust. 1, lub ryzyko ich wystąpienia oraz okolicznościach wskazanych w  ust. 2, wraz z harmonogramem działań 
mających na celu przywrócenie sposobu prowadzenia przez bank dz iałalności do stanu zgodności z obowiązuj ą-
cymi przepisami prawa,  
c) dodatkowego, w  stosunku do planu naprawy, harmonogramu działań mających na celu poprawę sytuacji finan-
sowej banku.  
4. Przy ocenie sytuacji finansowej banku Komisja Nadzoru Finansowego może brać pod uwagę zachowywanie przez 
bank wymogu w  zakresie funduszy własnych, określonego w  ust. 1 pkt 1 powiększonego o  1,5 punktu procentowego oraz 
rosnący poziom dźwigni, o  której mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporządzenia  nr 575/2013, rosnącą liczbę zagrożonych 
pożyczek lub kredytów albo koncentrację ekspozycji.  
5. Decyzja, o  której mowa w  ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
6. Komisja Nadzoru Finansowego,  wydając decyzję, o  której mowa w  ust. 3, może określić w  jej treści warunki lub 
terminy.  
7. W okresie realizacji planu naprawy zysk osiągany przez bank jest przeznaczany w  pierwszej kolejności na pokr y-
cie strat, a  następnie na zwiększenie funduszy własnyc h banku.  
8. W przypadku wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia 
Bankowy Fundusz Gwarancyjny.  
Art. 142a.  1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 142 ust. 3 pkt 4, zarząd banku powinien zwołać nadzwyczajne 
walne zgromadzenie w  ciągu 14  dni od dnia otrzymania decyzji, a  po bezskutecznym upływie tego terminu nadzwyczajne 
walne zgromadzenie może być zwołane przez Komisję Nadzoru Finansowego. W  takim przypadku Komisja Nadzoru 
Finansowego określa porządek zgromadze nia. 
2. Koszty zwołania i  odbycia walnego zgromadzenia obciążają bank.  
3. Przerwy w  walnym zgromadzeniu nie mogą trwać łącznie dłużej niż 14  dni. 
Art. 143. (uchylony)  
Art. 144. 1. W przypadku, o  którym mowa w  art. 138 ust. 3, w  związku z  wystąpieniem okoli czności wskazanych 
w art. 142 ust. 1, w  celu poprawy sytuacji banku lub zapewnienia efektywności wdrażanego planu naprawy, Komisja 
Nadzoru Finansowego może, z  zastrzeżeniem  art. 5 ust. 6 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gw a-
rancyjnym, sy stemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, wydać decyzję o  ustanowieniu kur a-
tora w  banku.  
1a. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego określa w  decyzji szczegółowy zakres 
zadań kuratora.  
2. Kuratorowi przysłu guje prawo uczestniczenia w  posiedzeniach organów banku oraz prawo do uzyskiwania wsze l-
kich informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji.  
3. Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i  decyzji zarządu i  rady nadzorczej banku. 
Oświadczenie o  zamiarze wniesienia sprzeciwu zgłoszone na posiedzeniu rady nadzorczej lub zarządu wstrzymuje wyk o-
nanie uchwały lub decyzji.  
3a. Sprzeciw, o  którym mowa w  ust. 3, kurator wnosi do właściwego sądu gospodarczego w  terminie 14  dni od daty 
powzięci a uchwały lub decyzji zarządu lub rady nadzorczej.  
3b. W przypadku braku wniesienia sprzeciwu do sądu w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3a, lub w  przypadku 
oświadczenia kuratora, że nie będzie zgłaszał sprzeciwu, uchwała lub decyzja, o  której mowa w  ust. 3, może zostać w y-
konana.  
4. Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy lub uchwałę walnego zgromadzenia banku 
spółdzielczego, które naruszają interes banku, odpowiednio zgodnie z  art. 422 § 1 Kodeksu spółek handlowych albo  
art. 42 § 3 ustawy  – Prawo spółdzielcze.  
4a. Za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego kurator może zwołać nadzwyczajne walne zgromadzenie.  
4b. Koszty zwołania i  odbycia walnego zgromadzenia obciążają bank.  
4c. Przerwy w  walnym zgromadzeniu nie mogą trwać łącznie dłużej niż 14  dni. 
  
Dziennik  Ustaw  – 137 – Poz. 2439  
 
5. Od decyzji o  ustanowieniu kuratora bank może wnieść skargę do sądu administracyjnego w  terminie 7  dni od dnia 
doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu  art. 127 § 3 Kodeksu postępowania 
administracyjneg o nie stosuje się.  
6. Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i  doświadczenie zawodowe w  zakresie organizacji 
i zasad działalności banku, a  także dająca rękojmię ochrony interesów banku, w  którym kurator ma być ustanowiony. 
Kuratorem mo że być również osoba prawna.  
7. Kurator składa Komisji Nadzoru Finansowego kwartalne sprawozdania ze swojej działalności zawierające ocenę 
sytuacji finansowej banku lub realizacji przez zarząd banku planu naprawy.  
8. Wynagrodzenie kuratora ustala Komisja N adzoru Finansowego, z  tym że nie może ono być wyższe niż wynagr o-
dzenie prezesa banku, w  którym ustanowiono kuratora. Koszty związane z  wykonywaniem funkcji kuratora obciążają 
koszty działalności banku.  
8a. Komisja Nadzoru Finansowego podaje do publicznej w iadomości informację o  ustanowieniu kuratora poprzez jej 
zamieszczenie w  Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie internetowej.  
8b. Jeżeli powołano kuratora z  przyczyn innych niż określone w  art. 144 ust. 1, kurator jest powoływany na okres nie 
dłuższy niż rok. Okres ten może zostać przedłużony, jeżeli nie ustały przesłanki jego powołania. Komisja Nadzoru Fina n-
sowego przekazuje decyzję akcjonariuszom banku.  
9. Komisja Nadzoru Finansowego może odwołać kuratora w  przypadku jego rezygnacji lub niewła ściwego wykon y-
wania funkcji.  
10. Osobie fizycznej pełniącej funkcję kuratora przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego w  wysokości 26  dni 
na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1320  oraz z 2021 r. 
poz. 1162 ), w terminach uzgodnionych z  Komisją Nadzoru Finansowego.  
11. Okres pełnienia funkcji kuratora przez osobę fizyczną jest wliczany do okresu pracy, od którego zależą upra w-
nienia pracownicze. Do osób tych mają zastosowanie przepisy o ubezpieczeniach społecznych i  ubezpieczeniu zdrowo t-
nym, o  ile osoby te nie są objęte tymi ubezpieczeniami z  innych tytułów.  
Art. 145. 1. Jeżeli na skutek wystąpienia okoliczności wskazanych w  art. 142 ust.  2 zastosowanie środków, o  których  
mowa w  art. 138 ust. 3, nie przyczyniło się do poprawy sytuacji banku albo w  celu zapewnienia efektywności wdrażanego 
planu naprawy, albo w  przypadku gdy realizacja tego planu okaże się nieskuteczna, Komisja Nadzoru Finansowego może 
wydać decyzję o  ustanowieniu zarządu komisarycznego. Ustanowienie zarządu komisarycznego nie wpływa na organizację  
i sposób działania banku jako osoby prawnej, z  wyjątkiem zmian przewidzianych ustawą.  
1a. Komisja Nadzoru Finansowego może uzależnić dokonywanie określonych czynności przez zarzą d komisaryczny 
od uzyskania jej zgody.  
2. Na zarząd komisaryczny przechodzi prawo podejmowania uchwał i  decyzji we wszystkich sprawach zastrzeż o-
nych w  ustawie i  statucie do właściwości władz i  organów banku, z  zastrzeżeniem  ust. 1a. Z  dniem ustanowienia za rządu 
komisarycznego rada nadzorcza, z  zastrzeżeniem  ust. 4, zostaje zawieszona, członkowie zarządu banku zostają odwołani 
z mocy prawa, a  ustanowione wcześniej prokury i  pełnomocnictwa wygasają. Na czas trwania zarządu komisarycznego 
kompetencje innych or ganów banku zostają zawieszone.  
2a. Zarząd komisaryczny może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych banku i  sporządzić sprawozdanie finans o-
we banku na dzień wyznaczony przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz podjąć uchwałę o  pokryciu straty za okres 
kończący  się w  tym dniu oraz straty za lata ubiegłe.  
3. (uchylony)  
4. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 1, rada nadzorcza może wnieść skargę do sądu administracyjnego w  terminie 
7 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. P rzepisu  art. 127 § 3 Kodeksu 
postępowania administracyjnego nie stosuje się.  
5. Zarząd komisaryczny opracowuje plan naprawy określony w  art. 141m, kieruje jego wykonaniem oraz, nie rzadziej  
niż co 3  miesiące, informuje Komisję Nadzoru Finansowego i  radę na dzorczą o  stanie realizacji tego planu.  
6. Ustanowienie zarządu komisarycznego podlega zgłoszeniu do rejestru właściwego dla banku.  
7. Przepisy  art. 144 ust. 8a i 9 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 138 – Poz. 2439  
 
Art. 146. 1. Członkowi zarządu komisarycznego, w  przypadku złożeni a wniosku zgodnie z  art. 174 § 1 ustawy z  dnia 
26 czerwca 1974  r. – Kodeks pracy, udziela się urlopu bezpłatnego na okres pełnienia tej funkcji.  
2. Okres urlopu bezpłatnego, o  którym mowa w  ust. 1, jest wliczany do okresu pracy, od którego zależą uprawnien ia 
pracownicze.  
3. Wynagrodzenie członków zarządu komisarycznego ustala Komisja Nadzoru Finansowego, z  tym że nie może ono 
być wyższe niż wynagrodzenie członków dotychczasowego zarządu. Koszty działalności zarządu komisarycznego obci ą-
żają bank.  
Art. 146a.  1. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 ust. 1, wobec ba n-
ku będącego podmiotem dominującym w  holdingu Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru 
Bankowego o  planowanym rozstrzygnięciu ora z wnioskuje do właściwych władz nadzorczych sprawujących nadzór nad 
podmiotami działającymi w  tym samym holdingu o  opinie w  zakresie planowanego rozstrzygnięcia. W  postępowaniach 
prowadzonych w  sprawach, o  których mowa w  art. 141v  ust. 1 i 5, art. 142 ust. 3, art. 142a  ust. 1, art. 144 ust. 1, art. 145 
ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może odstąpić od stosowania  art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, 
także w  przypadkach gdy zastosowanie tego przepisu mogłoby uniemożliwić lub znacznie ut rudnić osiągnięcie celów 
wczesnej interwencji. Uzasadnienie decyzji może zostać doręczone w  terminie 14  dni od dnia doręczenia decyzji. 
W przypadku gdy uzasadnienie doręczane jest po doręczeniu decyzji, termin na złożenie wniosku o  ponowne rozpoznanie 
sprawy biegnie od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji.  
2. Komisja Nadzoru Finansowego może wydać decyzję, o  której mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 
ust. 1, w terminie 3  dni od dnia doręczenia właściwym władzom nadzorczym wniosku, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o  której mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 
ust. 1, uwzględnia opinie właściwych władz nadzorczych otrzymane w  terminie określonym w  ust. 2. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego pr zekazuje decyzję, o  której mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 
ust. 1, właściwym władzom nadzorczym oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.  
5. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 ust. 1, wobec banku będącego 
podmiotem zależnym w  holdingu Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego 
o planowanym rozstrzygnięciu oraz wnioskuje do właściwej władzy nadzorczej sprawującej nadzór skonsolidowany nad 
podmiotem domi nującym w  tym holdingu o  opinię w  zakresie planowanego rozstrzygnięcia. Przepisy  ust. 2–4 stosuje się 
odpowiednio.  
6.161) W przypadku gdy właściwa władza nadzorcza sprawująca nadzór nad podmiotem zależnym działającym w  jednym  
z holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 lit. b–e, albo właściwa władza nadzorcza sprawująca nadzór skons o-
lidowany nad podmiotem dominującym działającym w  jednym z  holdingów, o  których mowa w  art. 141f ust.  1 pkt 1 
lit. b–e (podmiot wnioskujący), przed wydaniem decyzji dotyczącej zastosowania środka podobnego do określonego 
w art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 ust. 1 zwraca się do Komisji Nadzoru Finansowego o  opinię w  zakresie pl a-
nowanego rozstrzyg nięcia, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje opinię o  poten cjalnym wpływie planowanego ro z-
strzygnięcia na podmioty rynku finansowego w  Polsce, w  terminie 3  dni od dnia otrzymania wniosku o  taką opinię.  
7. W przypadku otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego wniosku, o  którym mowa w  ust. 6, Komisja Na d-
zoru Fina nsowego bada zasadność podjęcia środków, o  których mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 ust. 1, 
wobec podmiotów, nad którymi sprawuje nadzór w  ramach holdingu, którego wniosek dotyczy. W  przypadku uznania za 
niezbędne podjęcia takich środkó w Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 3  dni 
od dnia otrzymania wniosku, zawiadamia o  tym podmiot wnioskujący oraz przystępuje do konsultacji z  podmiotem wnios -
kującym  mających na celu osiągnięcie porozumienia w  zakresie koordynacji środków wczesnej interwencji.  
8. Przepis  ust. 7 stosuje się odpowiednio, jeżeli w  odpowiedzi na zawiadomienia, o  których mowa w  ust. 1 lub 5, 
podmiot wnioskujący wskaże na konieczność podjęcia środków wczesnej interwencji w  ramach tego sam ego holdingu, 
którego dotyczyło zgłoszenie.  
9. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia w  ramach konsultacji, o  których mowa w  ust. 7 i 8, po upływie 5  dni 
od dnia złożenia wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, 5 i 6, Komisja Nadzoru Finansowego może wydać decyz je, o których 
mowa w  art. 142 ust. 3, art. 144 ust. 1 lub art.  145 ust. 1, wobec podmiotu, nad którym sprawuje nadzór, z  holdingu, kt ó-
rego dotyczyły konsultacje.  
                                                           
161) Ze zmianami wprowadzonymi  przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 139 – Poz. 2439  
 
10. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 7 i 8, Komisja Nadzoru Finansowego może złożyć do Eur opejskiego 
Urzędu Nadzoru Bankowego wniosek o  podjęcie czynności, o  których mowa w  art. 31 lit. c rozporządzenia  nr 1093/2010.  
11. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego uzna za niezasadną decyzję podmiotu wnioskującego, o  której mowa w  ust. 6, 
lub nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia w  zakresie koordynacji środków wczesnej interwencji, może przed upł y-
wem terminu określonego w  ust. 9 skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego celem uzyskania 
pomocy w  osiągnięciu porozumienia . W takim przypadku Komisja Nadzoru Finansowego wstrzymuje się od podjęcia 
decyzji, o  których mowa w  ust. 9. 
12. Wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w  związku ze skierowaniem sprawy na podstawie  
ust. 11 są wiążące dla Komisji Nadzoru Fin ansowego.  
AB. Przejęcie banku  
Art. 146b.  1. W  razie obniżenia sumy funduszy własnych banku poniżej poziomu określonego w  art. 128 ust. 1 albo 
powstania niebezpieczeństwa obniżenia tej sumy poniżej poziomu określonego w  art. 128 ust. 1, Komisja Nadzoru Fina n-
sowego może podjąć decyzję o  przejęciu banku przez inny bank za zgodą banku przejmującego, jeżeli nie zagrozi to be z-
pieczeństwu środków gromadzonych na rachunkach w  banku przejmującym, obniżeniem funduszy włas nych  banku przejm u-
jącego poniżej poziomu okre ślonego zgodnie z  art. 128 ust. 1, ani nie stworzy takiego niebezpieczeństwa, oraz nie zagrozi 
to spełnianiu wymogu, o  którym mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy o  nadzorze makroostrożnoś ciowym, przez bank przejmuj ą-
cy. Decyzja może zawierać warunki i  terminy prz ejęcia banku przez inny bank.  
2. W przypadku gdy jest to konieczne ze względu na sytuację banku przejmowanego, Komisja Nadzoru Finansow e-
go może udzielić zezwolenia na przejęcie mimo czasowego niespełniania przez bank przejmujący wymogu, o  którym 
mowa w  art. 55 ust. 4 ustawy o  nadzorze makroostrożnościowym.  
3.162) Wobec banku spółdzielczego Komisja Nadzoru Finansowego może także wydać decyzję, o  której mowa w  ust. 1, 
jeżeli:  
1) bank spółdzielczy nie spełnia obowiązku zrzeszania się zgodnie z  art. 16 ustawy o  funkcjonowaniu banków spó ł-
dzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających lub  
2) fundusze własne obniżyły się poniżej poziomu 1  000 000 euro, o  którym  mowa w  art. 5 ust. 1a ustawy o funkcjon o-
waniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach z rzeszających.  
3a.163) W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, przepisu art.  5a ustawy o  funkcjonowaniu banków spółdziel czych, 
ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających, w  zakresie dotyczącym możliwości ograniczenia przez Komisję Nadzoru Fina n-
sowego zakr esu działalności banku spółdzielczego związanego z  wysokością kapitału założycielskiego, nie stosuje się.  
4. Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy Fundusz Gwaranc yjny o  wszczęciu postępowania w przed-
miocie  wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1. 
5. Do decyzji, o  której mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art.  147 ust. 3. 
Art. 146c.  1. Z dniem określonym w  decyzji, o  której mowa w  art. 146b ust.  1: 
1) zarząd banku albo zarząd komisaryczny przejmowanego banku ulegają rozwiązaniu, a kompetencje innych organów 
banku, z  zastrzeżeniem art.  147 ust. 3, zostają zawieszone;  
2) bank przejmujący obejmuje zarząd majątkiem banku przejętego;  
3) wygasają prokury i  pełnomocnictwa udzielone przez przejęty bank.  
2. Bank przejmujący dwukrotnie ogłasza w  dzienniku o  zasięgu ogólnopolskim, w  Monitorze Sąd owym i Gos-
podarczym oraz na swojej stronie internetowej decyzję o  przejęciu banku oraz wzywa wierzycieli tego banku do zgłosz e-
nia roszczeń w  terminie miesiąca od dnia ostatniego ogłoszenia. Obowi ązek ten nie dotyczy wierzycieli z  tytułu rachu n-
ków bankowych. W  przypadku banków spółdzielczych wystarczające jest ogłoszenie w  piśmie lokalnym, Monitorze 
Spółdzielczym oraz na stronie internetowej banku przejmującego.  
Art. 146d.  1. Z dniem przejęcia bank  przejmujący wchodzi we wszystkie prawa i  obowiązki banku przejmowanego.  
2. Bank przejmujący sporządza sprawozdanie finansowe banku przejmowanego na dzień poprzedzający dzień przejęcia.  
3. Sprawozdanie finansowe, o  którym mowa w  ust. 2, powinno być zbadane  przez biegłego rewidenta.  
4. Bank przejmujący zgłasza do właściwego rejestru sądowego przejęcie banku wraz z  wnioskiem o wykreślenie z  rejestru 
banku przejmowanego oraz sprawozdaniem finansowym banku przejmowanego zbadanym przez biegłego rewidenta.  
                                                           
162) W brzmieniu ustalonym  przez art. 1 pkt 44 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
163) Dodany  przez art. 1 pkt 44 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 140 – Poz. 2439  
 
Art. 146e. Fundusze własne banku przejętego przeznacza się na pokrycie strat bilansowych tego banku.  
Art. 146f.  1. Po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli banku przejętego bank przejmujący dokonuje wypłat 
akcjonariuszom banku przejętego z  jego pozostałego  majątku proporcjonalnie do wysokości posiadanego uprzednio kap i-
tału, a  w przypadku banku spółdzielczego – wypowiada członkostwo członkom banku przejętego, skutkujące przyzn a-
niem prawa do wypłaty członkom banku przejętego wartości ich udziałów proporcjonal nie do wysokości funduszu udzi a-
łowego przejmowanego banku, ustalonego na dzień przejęcia albo wydaje akcjonariuszom tego banku akcje własne. Bank 
przejmujący dokonuje wypłaty w  okresie 6  miesięcy od dnia rejestracji przejęcia we właściwym rejestrze sądowym . 
2. Wydanie akcji własnych następuje po ustalonej cenie emisyjnej, nie wyższej jednak niż wartość księgowa akcji. 
Wartość prawa do funduszu udziałowego jest ustalana przy uwzględnieniu ostatniego zatwierdzonego bilansu banku 
przejmującego.  
3. W przypadku gdy przejęcie banku jest przyczyną szkody, której naprawienie dochodzone jest na zasadach ogó l-
nych, poszkodowany nie może żądać naprawienia poniesionej szkody poprzez zapłatę kwoty wyższej niż różnica między 
kwotą, która zostałaby uzyskana w  przypadku wyda nia przez sąd postanowienia o  ogłoszeniu upadłości banku, a  kwotą 
uzyskaną w  wyniku zaspokojenia wierzytelności albo wartością akcji albo udziałów ustaloną zgodnie z  ust. 1. Ustalenia 
różnicy kwot, o  której mowa w  zdaniu poprzednim, dokonuje się przy założ eniu, że w  dniu przejęcia, określonym w  decyzji , 
o której mowa w  art. 146b ust.  1, sąd wydał postanowienie o  ogłoszeniu upadłości banku.  
Art. 146g.  Bank przejmujący może żądać zmiany treści zobowiązania zaciągniętego przez czynność prawną banku 
przejętego w okresie roku przed przejęciem, jeżeli w  wyniku tej czynności druga strona uzyskała korzyść na warunkach 
korzystniejszych od stosowanych wówczas przez bank przejęty.  Powództwo rozpoznaje właściwy miejscowo sąd okr ę-
gowy sąd gospodarczy.  
B. Likwidacja banku  
Art. 147. 1. Jeżeli po upływie 6  miesięcy od dnia nadzwyczajnego walnego zgromadzenia zwołanego w  trybie 
określonym w  art. 142a  ust. 1 strata przekraczać będzie połowę funduszy własnych, Komisja Nadzoru Finansowego może 
wydać decyzję o:  
1) uchyleniu zezwo lenia na utworzenie banku i  jego likwidacji;  
2) wystąpieniu do Rady Ministrów o  likwidację banku – w przypadku banku państwowego.  
2. Decyzję o  likwidacji banku Komisja Nadzoru Finansowego może wydać również w  terminie innym niż określony 
w ust. 1, jeżeli w ystąpiły okoliczności grożące niewypłacalnością banku lub obniżeniem sumy funduszy własnych banku 
w takim stopniu, że nie byłyby spełnione wymagania obowiązujące przy tworzeniu banku.  
3. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 1 i 2, rada nadzorcza może wnieść sk argę do sądu administracyjnego w  terminie 
7 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji, jednakże przed rozpatrzeniem 
skargi nie może być rozpoczęte upłynnianie majątku banku w  likwidacji ani przejęcie majątku banku p rzez bank przejm u-
jący. Przepisu  art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.  
Art. 148. (uchylony)  
Art. 149. (uchylony)   
Art. 150. (uchylony)   
Art. 151. (uchylony)   
Art. 152.  (uchylony)  
Art. 153. 1. Zarząd nad majątkiem likwidowanego  banku obejmuje powołany przez Komisję Nadzoru Finansowego 
likwidator, na którego przechodzą uprawnienia zastrzeżone w  ustawie i  statucie dla organów banku. Likwidator repreze n-
tuje bank w  likwidacji w  sądzie i  poza sądem.  
2. Z dniem przejęcia zarządu mająt kiem likwidowanego banku przez likwidatora:  
1) zarząd banku ulega rozwiązaniu, a  mandaty jego członków ulegają wygaśnięciu z  mocy prawa;  
2) kompetencje rady nadzorczej, z  zastrzeżeniem  art. 147 ust. 3, zostają zawieszone.  
  
Dziennik  Ustaw  – 141 – Poz. 2439  
 
Art. 154. Likwidacja banku jest pr owadzona zgodnie z  zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółek handl o-
wych, spółdzielni lub stosownie do przepisów, o  których mowa w  art. 14, z  tym że:  
1) w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów;  
2) bilans otwarcia likw idacji, program likwidacji oraz rachunek z  przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu 
przez Komisję Nadzoru Finansowego;  
3) likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Komisji Nadzoru Finansoweg o i wierzycielom sprawozdania z prze-
biegu  likwidacji;  
4) podział pomiędzy akcjonariuszy (członków) majątku pozostałego po zaspokojeniu i  zabezpieczeniu wierzycieli nie 
może nastąpić przed upływem roku od daty ostatniego ogłoszenia o  otwarciu likwidacji.  
Art. 155. 1. Likwidatorowi przysługuje prawo żąd ania zmiany treści zobowiązania, o  którym mowa w  art. 146g . 
Może on potrącić z  wierzytelności likwidowanego banku dług wynikający z  rachunku bankowego także wtedy, gdy te r-
miny jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.  
2. Po zakończeniu likwidacji likwidator sporz ądza sprawozdanie likwidacyjne i  składa je Komisji Nadzoru Finansowego  
oraz sądowi rejestrowemu z  wnioskiem o  wykreślenie banku z  rejestru.  
Art. 156. Szczegółowe warunki i  tryb przejęcia lub likwidacji banku oraz powołanie likwidatora określa decyzja, 
o której mowa w  art. 147 ust. 1. 
Art. 156a.  1. Walne zgromadzenie może podjąć decyzję o  dobrowolnej likwidacji banku z  przyczyn innych niż 
określone w  art. 147. Przed rozpoczęciem dobrowolnej likwidacji bank jest obowiązany poinformować o  podjętej decyzji 
Komi sję Nadzoru Finansowego oraz przedstawić jej do zatwierdzenia program likwidacji. Przepis art.  154 pkt  3 stosuje się  
odpowiednio.  
2. Dobrowolna likwidacja banku nie wyłącza możliwości podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego działań, 
o których mowa w  art. 142–145, art. 147 i art. 157. 
Art. 157. Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o  odwołaniu likwidatora wyznaczonego przez bank, 
jeżeli prowadzi on likwidację banku w  sposób zagrażający bezpieczeństwu środków pieniężnych zgromadzonych na 
rachunkach bankowych. Komisja Nadzoru Finansowego powołuje wówczas nowego likwidatora.  
Art. 157a.  W razie podjęcia wobec oddziału banku krajowego, posiadającego oddział na terytorium innego państwa 
członkowskiego, działań, o  których mowa w  art. 142–145, art. 147 i art. 157, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia 
niezwłocznie właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego.  
Art. 157b.  W razie podjęcia wobec oddziału banku zagranicznego działań, o  których mowa w  art. 142–145, art. 147 
i art. 157, Komisja Nadzor u Finansowego niezwłocznie powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego, na 
którego terytorium znajduje się inny oddział tego banku.  
Art. 157c.  1. W  przypadku podjęcia przez właściwe władze nadzorcze państwa członkowskiego działań mających na 
celu likwidację instytucji kredytowej prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Komisja Nadzoru 
Finansowego uzna środki podejmowane przez te władze, na zasadzie wzajemności.  
2. Przepis  ust. 1 nie wyłącza uprawnień Komisji Nadzoru Finansowego w  stosunku do oddziału instytucji kredytowej 
w przypadkach, o  których mowa w  art. 141a. Przepis  art. 141a  ust. 3a stosuje się odpowiednio.  
Art. 157d.  1. Likwidator lub inna osoba wyznaczona przez właściwe władze nadzorcze państwa członkowskiego  do 
przeprowadzenia likwidacji instytucji kredytowej, zamierzająca wykonywać czynności na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej w  stosunku do oddziału tej instytucji, jest obowiązana przedstawić Komisji Nadzoru Finansowego uwierzytelniony  
odpis orzeczenia l ub decyzji o  jego ustanowieniu wraz z  uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.  
2. Osoby, o  których mowa w  ust. 1, są uprawnione do podejmowania czynności wyłącznie w  zakresie określonym 
w akcie o  ich powołaniu. W  przypadku gdy akt taki nie zawiera po stanowień szczególnych w  tym zakresie, Komisja Na d-
zoru Finansowego każdorazowo określa, w  drodze decyzji, zakres czynności, jakie będzie podejmować ona na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej. W  każdym przypadku osoba ta jest obowiązana ujawnić we właściwy ch rejestrach prowadz o-
nych dla oddziału instytucji kredytowych fakt wszczęcia likwidacji i  jej skutki.  
  
Dziennik  Ustaw  – 142 – Poz. 2439  
 
Art. 157e.  Skutki wszczęcia środków reorganizacyjnych w  stosunku do oddziału instytucji kredytowej lub jej likwidacji  
są oceniane zgodnie z  przepisami ob owiązującymi w  państwie macierzystym, pod warunkiem obowiązywania zasady 
wzajemności, z  następującymi zastrzeżeniami:  
1) umowy o  pracę i  stosunki pracy podlegają prawu państwa członkowskiego, któremu poddana została umowa;  
2) umowy przyznające prawo do nab ycia lub korzystania z  nieruchomości podlegają ocenie według prawa państwa 
członkowskiego, w  którym nieruchomość jest położona, z  tym że również to prawo przesądza o  uznaniu danej rzeczy 
za nieruchomość;  
3) prawa dotyczące nieruchomości, statków morskich l ub powietrznych podlegają prawu państwa członkowskiego, 
w którym  prowadzony jest właściwy rejestr.  
Art. 157f.  1. Jeżeli bank jest zagrożony upadłością, Komisja Nadzoru Finansowego informuje o  tym niezwłocznie 
Bankowy Fundusz Gwarancyjny, wskazując przesłan ki takiej oceny.  
2. Bank jest zagrożony upadłością, jeżeli spełniona jest przynajmniej jedna przesłanka, o  której mowa w  art. 101 
ust. 3 ustawy  z dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz 
przymusowej re strukturyzacji.  
3. Zarząd banku, zarząd komisaryczny albo likwidator niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego 
o spełnieniu przesłanek, o  których mowa w  ust. 1. 
4. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje Bankowemu Funduszowi Gwarancyj nemu otrzymane od 
organów nadzoru innych państw informacje o  zagrożeniu upadłością podmiotów grupy, do której należy bank.  
C. Upadłość banku  
Art. 158. 1. Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa banku nie wystarczają 
na zaspokojenie jego zobowiązań, zarząd banku, zarząd komisaryczny lub likwidator powiadamiają o  tym niezwłocznie 
Komisję Nadzoru Finansowego, która wydaje decyzję o  zawieszeniu działalności banku i  ustanowieniu zarządu komis a-
rycznego, o  ile nie został on usta nowiony wcześniej, oraz jednocześnie podejmuje decyzję o  jego przejęciu przez inny 
bank, za zgodą banku przejmującego, albo występuje do właściwego sądu z  wnioskiem o  ogłoszenie upadłości.  
2. Jeżeli z  powodów związanych bezpośrednio z  sytuacją finansową banku nie reguluje on swoich zobowiązań w zakresie  
wypłaty środków, o  których mowa w  art. 2 pkt 68 ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancy j-
nym, systemie gwarantowania de pozytów oraz przymusowej restr ukturyzacji, wobec deponentów w rozumie niu art.  2 
pkt 3 tej ustawy, Komisja Nadzoru Finansowego, w  terminie 5  dni roboczych od dnia stwierdzenia tej okoliczności, wyd a-
je decyzję o  zawieszeniu działalności banku i  ustanowieniu zarządu  komisarycznego, o  ile nie został on usta nowiony 
wcześniej, oraz jednocześnie podejmuje decyzję o  jego przejęciu przez inny bank, za zgodą banku przejmującego , albo w y-
stępuje do właściwego sądu z  wnioskiem o ogłoszenie upadłości.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego nie podejmuje decyzji, o  których mowa w  ust. 1 albo 2, jeżeli Bankowy Fundusz 
Gwarancyjny wydał decyzję o  wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.  
3a. W przypadku banku spółdzielczego powiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, może być złożone także  przez bank 
zrzeszający, który zawarł umowę zrzeszeniową z  bankiem zrzeszonym, lub jednostkę zarządzającą systemem ochrony, 
którego uczestnikiem jest ten bank spółdzielczy.  
3b. Podejmując decyzje o  przejęciu banku przez inny bank, o  których mowa w  ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Finans o-
wego, w  przypadku gdy wartość przejmowanych praw majątkowych jest niższa niż wartość przejmowanych zobowiązań 
banku, uwzględnia deklarację udzielenia wsparcia w  formach, o  których mowa w  art. 268a ust.  2 pkt 3 i 4 ustawy z  dnia 
10 czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej r e-
strukturyzacji.  
4. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może wydać także z  urzędu, jeżeli nie nastąpi 
powiadomienie, o  którym m owa w  ust. 1. 
5. Decyzje o  zawieszeniu działalności banku i  ustanowieniu zarządu komisarycznego oraz o  przejęciu banku przez 
inny bank, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są podawane do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w dzienniku o  zasięgu 
ogólnopolskim i  w Monitorze Sądowym i  Gospodarczym. O  podjętych decyzjach Komisja Nadzoru Finansowego zawi a-
damia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.  
6. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, nie podlegają zaskarżeniu.  
7. Komisja Nadzoru Finansowego zgodnie z  art. 146 ust. 3 ustala wysokość wynagrodzenia, które przysługuje zarz ą-
dowi komisarycznemu. Do kosztów działalności zarządu komisarycznego przepis  art. 146 ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 143 – Poz. 2439  
 
8. Przepisy ust.  1–3, 4 i  5 stosuje się odpowiednio do oddziału banku zagranicznego, który przystąpił do polskiego 
systemu gwarantowania, z  tym że:  
1) powiadomienia, o  którym mowa w  ust. 1, obowiązany jest dokonać dyrektor oddziału;  
2) w stosunku do oddziału nie podejmuje się decyzji o  przejęciu przez inny bank za zgodą banku przejmującego . 
9. Przepisy art.  146c –146f stosuje się odpowiednio.  
Art. 158a.  1. W  przypadku udzielenia przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny wsparcia, o  którym mowa w  art. 268a  
ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depoz ytów oraz 
przymusowej restrukturyzacji, instrumenty kapitałowe oraz pożyczki podporządkowane przejmowanego banku, o  których  
mowa w  art. 127 ust. 1, podlegają umorzeniu do wysokości strat przejmowanego banku, zidentyfikowanych na dzień 
sporządzenia sprawoz dania finansowego, o  którym mowa w  art. 146d ust.  2, i niepokrytych dotychczas przez fundusze 
własne.  
2. Umorzenie, o  którym mowa w  ust. 1, następuje w  zakresie, w  jakim jest ono niezbędne w  celu zapewnienia zgo d-
ności warunków udzielenia wsparcia z  zasadam i pomocy państwa obowiązującymi w  Unii Europejskiej.  
3. Umorzenie, o  którym mowa w  ust. 1, następuje z  dniem przejęcia.  
4. Umorzenie, o  którym mowa w  ust. 1, następuje w  kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności,  
o której mowa w  art. 440 ust. 2 ustawy z  dnia 28  lutego 2003  r. – Prawo upadłościowe (Dz.  U. z 2020 r. poz.  1228  i 2320  
oraz z 2021 r. poz. 1080 , 1177 , 1598 i 2140 ). 
5. Umorzeniu, o  którym mowa w  ust. 1, podlegają zobowiązania z  tytułu kapitału i  należnyc h odsetek.  
6. Jeżeli nie jest konieczne całkowite umorzenie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań podporządkowanych, 
podlegają one umorzeniu proporcjonalnie w  zakresie, w  jakim jest ono niezbędne w  celu zapewnienia zgodności  waru n-
ków udzielenia wsparcia  z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w  Unii Europejskiej.  
7. Jeżeli instrumenty kapitałowe lub zobowiązania podporządkowane podlegają częściowemu umorzeniu, warunki 
umowne w  pozostałym zakresie nie ulegają zmianie, z  wyłączeniem podstawy naliczania od setek z  tytułu instrumentu 
kapitałowego lub pożyczki podporządkowanej.  
8. W przypadku przejęcia banku na podstawie art.  158 ust. 1 i 2 oraz udzielenia wspa rcia, o  którym mowa w  art. 268a  
ustawy z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, sy stemie gwarantowania depozytów oraz 
przymusowej restrukturyzacji, wartość i  zakres umorzenia, o  którym mowa w  ust. 1, wskazywana jest w  sprawozdaniu 
finansowym sporządzonym na dzień poprzedzający dzień przejęcia.  
9. Bank przejmujący ogłasza na swojej stron ie internetowej oraz stronie internetowej banku przejmowanego info r-
mację o  umorzeniu, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 159. 1. W  okresie zawieszenia działalności bank:  
1) nie reguluje swoich zobowiązań, z  wyjątkiem związanych z  ponoszeniem uzasadnionych kosztó w bieżącej działal -
ności, i  nie prowadzi działalności bankowej poza windykacją należności oraz wykonaniem poleceń przelewu na  
rachunki organów podatkowych z  tytułu należności, o  których mowa w  art. 55 ust.  1 ustawy z  dnia 19  sierpnia 2011  r. 
o usługach pł atniczych;  
2) nie wypłaca środków pochodzących z  nadwyżki bilansowej ani oprocentowania wkładów.  
2. W okresie zawieszenia w  stosunku do banku nie może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne, a  wszczęte wcześ -
niej ulega zawieszeniu. Zawieszeniu ulega równ ież egzekucja z  rachunków bankowych prowadzonych przez ten bank.  
3. Warunki i  zakres działalności banku w  okresie zawieszenia działalności określają decyzje, o  których mowa w  art. 158 
ust. 1 i 2. 
Art. 160. (uchylony)  
Art. 161. (uchylony)  
Art. 162. (uchylony)  
Art. 163. (uchylony)  
Art. 164. (uchylony)  
Art. 165. (uchylony)  
Art. 166. (uchylony)  
Art. 167. (uchylony)  
Art. 168. (uchylony)  
  
Dziennik  Ustaw  – 144 – Poz. 2439  
 
Art. 169. W związku z  likwidacją w  trybie  art. 138 i art. 147, upadłością banku albo ustanowieniem zarządu komis a-
ryczn ego wygasają prawa członków zarządu i  rady nadzorczej banku dotyczą ce wypłaty odpraw pieniężnych i wynagr o-
dzeń za okres po rozwiązaniu stosunku pracy.  
Rozdział 13  
Odpowiedzialność cywilna i  karna  
Art. 170. 1. Wykonywanie czynności bankowych bez zezwolenia nie stanowi podstawy do pobierania oprocentow a-
nia, prowizji, opłat ani innego wynagrodzenia.  
2. Kto otrzymał oprocentowanie, prowizję, opłatę lub inne wynagrodzenie za czynności, o  których mowa w  ust. 1, 
jest zobowiązany do ich zwrotu.  
Art. 171. 1.164) Kto b ez zezwolenia prowadzi działalność polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych innych osób 
fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej w  celu udzielania kredytów , 
pożyczek pieniężnych lub obciążania ryzykiem tyc h środków w  inny sposób,  
podlega grzywnie do 20  000 000 złotych i  karze pozbawienia wolności do lat 5.  
2. Tej samej karze podlega, kto, prowadząc działalność zarobkową wbrew warunkom określonym w  ustawie, używa 
w nazwie jednostki organizacyjnej niebędącej bankiem lub do określenia jej działalności lub reklamy wyrazów „bank ” lub 
„kasa”. 
3. Tej samej karze podlega także ten, kto dopuszcza się czynu określonego w  ust. 1 lub 2 działając w  imieniu lub 
w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemaj ącej osobowości prawnej.  
4. Kto, będąc obowiązany do podania uprawnionym organom informacji dotyczących banku i  klientów banku 
w zakresie  ustalonym w  ustawie, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, podlega grzywnie i  karze pozbawienia 
wolności do lat 3.  
5. Kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, ujawnia lub wykorzystuje informacje stanowiące 
tajemnicę bankową, niezgo dnie z  upoważnieniem określonym w  ustawie, podlega grzywnie do 1  000 000 złotych i  karze 
pozbawienia wolności do lat 3.  
6. Kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie właściwego funkcjonowani a wewnętrznej kontroli danych i infor-
macji wymaganych w  związku ze sprawowaniem nadzoru skonsolidowanego lub za udzielanie informacji i  wyjaśnień na  
żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku albo wykonuje go nierzetelnie lub 
nieterminowo, podlega grzywnie do 1  000 000 zł lub karze pozba wienia wolności do lat 3.  
7. Kto, będąc odpowiedzialnym za sporządzenie lub przedstawienie Komisji Nadzoru Finansowego skonsolidowanego  
sprawozdania finansowego lub innych sprawozdań związanych z  nadzorem skonsolidowanym, nie wykonuje ciążącego na 
nim obow iązku albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo, podlega grzywnie do 500  000 zł lub karze pozbawienia 
wolności do lat 2.  
8. Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej na podstawie  art. 105 ust. 4 informacji 
o całkowitym wy konaniu zobowiązania albo jego wygaśnięciu, stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego 
wysokości oraz o  nowo powstałych zobowiązaniach w  terminie 7  dni od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przek a-
zanie informacji, podlega grzywnie do 30  000 złotych.  
Rozdział 13a  
Wskaźniki w  zakresie funduszy własnych banków  
Art. 171a.  1. Wartości procentowe, o  których mowa w  art. 467 ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków w y-
noszą 100%.  
2. Wartości procentowe, o  których mowa w  art. 468 ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków wynoszą:  
1) 60% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 40% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 20% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r. 
                                                           
164) W brzmieniu ustalonym  przez art. 1 pkt 45 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 
  
Dziennik  Ustaw  – 145 – Poz. 2439  
 
3. Z zastrzeżeniem  ust. 4, na potrzeby sto sowania  art. 468 ust. 4, art. 469 ust. 1 lit. a i c, art. 474 lit. a oraz art. 476 
lit. a rozporządzenia  nr 575/2013  wartości procentowe, o  których mowa w  art. 478 ust. 1 tego rozporządzenia, dla banków 
wynoszą:  
1) 40% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 60% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 80% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r. 
4. Na potrzeby stosowania  art. 469 ust. 1 lit. a oraz art. 474 lit. a rozporządzenia  nr 575/2013  wartości procentowe, 
o których mowa w  art. 478 ust. 1 tego rozporządzenia, dla banków wynoszą 100% dla pozycji, o  których mowa w  art. 36 
ust. 1 lit. g oraz  art. 56 lit. b i e tego rozporządzenia.  
5. Na potrzeby stosowania  art. 469 ust. 1 lit. c rozporządzenia  nr 575/2013  wartości procentowe, o których mowa 
w art. 478 ust. 2 tego rozporządzenia, dla banków wynoszą:  
1) 10% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 20% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 30% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r.; 
4) 40% – od dnia 1 stycznia 2018  r. do dnia 31  grudnia 2018  r.; 
5) 50% – od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 31  grudnia 2019  r.; 
6) 60% – od dnia 1  stycznia 2020  r. do dnia 31  grudnia 2020  r.; 
7) 70% – od dnia 1  stycznia 2021  r. do dnia 31  grudnia 2021  r.; 
8) 80% – od dnia 1 stycznia 2022  r. do dnia 31  grudnia 2022  r.; 
9) 90% – od dnia 1  stycznia 2023  r. do dnia 31  grudnia 2023  r. 
6. Wartości procentowe, o  których mowa w  art. 479 ust. 3 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków wynoszą:  
1) 60% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 40% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 20% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r. 
7. Współczynnik, o  którym mowa w  art. 480 ust. 2 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków wynosi 1.  
8. Wartości procentowe, o  których mowa w  art. 481 ust. 3 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków wynoszą:  
1) 60% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 40% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 20% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r. 
9. Wartości procentow e, o których mowa w  art. 486 ust. 5 rozporządzenia  nr 575/2013, dla banków wynoszą:  
1) 70% – do dnia 31  grudnia 2015  r.; 
2) 60% – od dnia 1  stycznia 2016  r. do dnia 31  grudnia 2016  r.; 
3) 50% – od dnia 1  stycznia 2017  r. do dnia 31  grudnia 2017  r.; 
4) 40% – od dnia 1  stycznia 2018  r. do dnia 31  grudnia 2018  r.; 
5) 30% – od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 31  grudnia 2019  r.; 
6) 20% – od dnia 1  stycznia 2020  r. do dnia 31  grudnia 2020  r.; 
7) 10% – od dnia 1  stycznia 2021  r. do dnia 31  grudnia 2021  r. 
Rozdział  14 
Przepisy przejściowe, zmiany w  przepisach obowiązujących i  przepisy końcowe  
Art. 172. 1. (pominięty)  
2. (pominięty)  
3. (pominięty)  
  
Dziennik  Ustaw  – 146 – Poz. 2439  
 
Art. 173. (pominięty)  
Art. 174. (pominięty)  
Art. 175. (pominięty)  
Art. 176. Postępowanie naprawcze, likwidacyjne i upadłościowe wszczęte przed dniem wejścia w  życie ustawy 
toczy się od tego dnia według przepisów ustawy.  
Art. 177. 1. Banki działające w  dniu wejścia w  życie ustawy są bankami w  rozumieniu tej ustawy oraz zachowują 
uprawnienia i  obowiązki w  zakresie, w  jakim nie są z  nią sprzeczne.  
2. Banki z  udziałem kapitału zagranicznego, działające w  dniu wejścia w  życie ustawy, stają się bankami z  udziałem 
osób zagranicznych.  
3. Wpłacony w  walutach obcych kapitał akcyjny banków utworzonych przez osoby zagraniczne lub  z udziałem osób 
zagranicznych zostaje przeliczony na złote, według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w  dniu 
wejścia w  życie ustawy.  
Art. 178. 1. Bank, który rozpoczął działalność przed dniem wejścia w  życie ustawy, o  której mowa w  art. 193, i  nie 
posiada zezwolenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego na utworzenie banku, jest upoważniony do wykonywania 
czynności bankowych ustalonych w  statucie w  zakresie, w  jakim nie sprzeciwiają się temu przepisy ustawy.  
1a. Bank, o  którym mowa w  ust. 1, może wykonywać na terytorium państwa goszczącego czynności bankowe ust a-
lone w  statucie w  zakresie, w  jakim nie sprzeciwiają się temu przepisy ustawy.  
2. W stosunku do banku, o  którym mowa w  ust. 1, zamiast przewidzianego w  art. 138 ust.  3 pkt  4 i w ust. 6 uchylenia z e-
zwolenia  na utworzenie banku stosuje się decyzję o  zakazie wykonywania niektórych lub wszystkich czynności bankowych.  
Art. 179. Przewidziane w  ustawie ograniczenia dotyczące nabywania oraz wnoszenia udziałów i  wkładów do innej 
osoby prawnej,  w tym nabywania przez banki akcji i  zamiany wierzytelności na składniki w  majątku dłużnika, nie ob o-
wiązują w  toku postępowania określonego w  ustawie z  dnia 3  lutego 1993  r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw 
i banków oraz o  zmianie niektórych u staw ( Dz. U. z 2018 r.  poz. 1439 ). 
Art. 180. (pominięty)  
Art. 181. Do umów zawartych przez banki, w  tym do gwarancji bankowych i  poręczeń udzielonych przed wejściem 
w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z  zastrzeżeniem  art. 146g . 
Art. 182. (pominięty)  
Art. 183. 1. Dowody na okaziciela wystawione w  związku z  umowami na wkłady oszczędnościowe zawartymi przed 
wejściem w  życie ustawy zachowują moc do czasu wygaśnięcia tych umów, chyba że strony postanowią wcześniej prz e-
kształcić je w  umowy rach unku oszczędnościowego, o  których mowa w  art. 50 ust. 2. 
2. Umowy, w  związku z  którymi przed dniem 1  stycznia 1998  r. wydano dowody na okaziciela, które nie zostały 
przekształcone w  myśl  ust. 1, wygasają z  dniem 1  stycznia 2006  r., z tym że środki pieniężn e należne z  tytułu tych umów 
zwracane są posiadaczom tych dowodów z  oprocentowaniem, od dnia 1  stycznia 2006  r. w wysokości oprocentowania 
środków pieniężnych gromadzonych na rachunkach oszczędnościowych prowadzonych w  banku na podstawie umów 
zawartych  na czas nieoznaczony.  
Art. 184. (uchylony)  
Art. 185. (uchylony)  
Art. 186. (pominięty)  
Art. 187. (pominięty)  
Art. 188. (pominięty)  
Art. 189. (pominięty)  
Art. 190. (pominięty)  
Art. 191. (pominięty)  
Art. 192. (pominięty)  
Art. 193. Traci moc ustawa z  dnia 31 stycznia 1989  r. – Prawo bankowe ( Dz. U. z 1992  r. poz. 359, z  późn. zm.165)), 
z wyjątkiem przepisów  art. 121 ust. 2 i 3. 
Art. 194. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 1998  r. 
                                                           
165) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 1993  r. poz. 29, 127 i 646, z  1994  r. poz. 369 i 591, 
z 1995  r. poz. 18 i 654, z  1996  r. poz. 61, 357, 406, 496 i 703 oraz z 1997  r. poz. 117, 119, 449, 554, 769, 770 i 926.