DZIENNIK USTAW 
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Warszawa, dnia 27 kwietnia 2020 r. 
Poz. 760 
 
ROZPORZĄDZENIE  
MINISTRA GOSPODARKI MORSKIEJ I ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ1) 
z dnia 22 kwietnia 2020 r. 
zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnienia statku z wymagań w zakresie wyposażenia i konstrukcji  
lub zastosowania środków równoważnych2) 
Na podstawie art. 86 ust. 3c ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680) 
zarządza się, co następuje: 
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie 
zwolnienia statku z wymagań w zakresie wyposażenia i konstrukcji lub zastosowania środków równoważnych (Dz. U. 
poz. 1319) wprowadza się następujące zmiany: 
1) do tytułu rozporządzenia dodaje się odnośnik nr 2 w brzmieniu: 
„2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża: 
1) dyrektywę Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającą zharmonizowany system bezpieczeństwa 
dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (Dz. Urz. WE L 34 z 09.02.1998, str. 1 – Dz. Urz. 
UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 4, str. 3, Dz. Urz. WE L 83 z 27.03.1999, str. 48 – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 4, str. 269, Dz. Urz. WE L 112 z 27.04.2002, str. 21 – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 6, str. 233, Dz. Urz. WE L 324 z 29.11.2002, str. 53 – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 173 oraz Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109); 
2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm 
bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz. Urz. UE L 163 z 25.06.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 162 
z 29.06.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2016, str. 51, Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 117, 
Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 83 z 19.03.2020, str. 1).”; 
2) w § 4 uchyla się ust. 2; 
                                                           
1) Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podstawie 
§ 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania  
Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2262). 
2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża: 
1) dyrektywę Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającą zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków ryba c-
kich o długości 24 metrów i większej (Dz. Urz. WE L 34 z 09.02.1998, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, 
t. 4, str. 3, Dz. Urz. WE L 83 z 27.03.1999, str. 48 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 4, str. 269, Dz. Urz.  
WE L 112 z 27.04.2002, str. 21 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 6, str. 233, Dz. Urz. WE L 324 
z 29.11.2002, str. 53 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 173 oraz Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, 
str. 109); 
2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków 
pasażerskich (Dz. Urz. UE L 163 z 25.06.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 162 z 29.06.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2016, 
str. 51, Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 117, Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 83 z 19.03.2020, 
str. 1). 
 
Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 760 
 
 3) po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu: 
„§ 4a. 1. W przypadku statków objętych zakresem stosowania załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europe j-
skiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich 
(Dz. Urz. UE L 163 z 25.06.2009, st r. 1, z późn. zm.3)) oraz załączników I, II i IV do dyrektywy Rady 97/70/WE 
z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającej zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 
24 metrów i większej (Dz. Urz. WE L 34 z 09.02.1998, str. 1, z późn. zm.4) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 
rozdz. 7, t. 4, str. 3, z późn. zm.): 
1) zastosowanie środków równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji statku w stosunku do wymagań 
określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy jest możliwe, pod warunkiem że zastos o-
wane środki równoważne będą skuteczne przynajmniej w takim samym stopniu jak wyposażenie i konstrukcja 
statku określone w tych przepisach, 
2) zwolnienie statku z obowiązku spełniania wymagań określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 86 
ust. 3 ustawy jest możliwe, pod warunkiem że zwolnienie będzie dotyczyć określonych warunków eksploat a-
cyjnych statku, takich jak rejon żeglugi, niska znacząca wysokość fali, rozumiana jako średnia wysokość jednej 
trzeciej najwyższych wysokości fal obserwowanych na danym obszarze, ograniczony sezon eksploatacji, odb y-
wanie podróży tylko w porze dziennej lub w odpowiednich warunkach pogodowych, ograniczony czas trwania 
podróży lub bliskość służb ratowniczych, oraz nie spowoduje ono obniżenia poziomu bezpieczeństwa statku 
– na wniosek armatora statku, z zachowaniem procedury powiadomienia i uzyskania zgody Komisji Europejskiej 
określonej w § 6a. 
2. Wszystkie przyjęte środki równoważne lub zwolnienia są jednakowo stosowane do wszystkich statków 
o takiej samej konstrukcji i o takich samych parametrach, jak statki, o których mowa w ust. 1, eksploatowanych 
w takich samych określonych warunkach. 
3. Przyjęte zwolnienia mają zastosowanie tak długo, jak długo statek jest eksploatowany w określonych waru n-
kach.”; 
4) po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu: 
„§ 6a. 1. W przypadkach, o których mowa w § 4a ust. 1, na podstawie wniosku armatora statku o zastosowanie 
środków równoważnych w zakresie wyposażenia i konstrukcji statku w stosunku do wymagań określonych przepisami 
wydanymi na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy lub zwolnienie statku z obowiązku spełniania tych wymagań, właściwy 
dyrektor urzędu morskiego sporządza i kieruje do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej wniosek 
o wystąpienie do Komisji Europejskiej o zgodę na zastosowanie środków równoważnych lub zwolnienia, wraz 
z dokumentacją potwierdzającą spełnianie warunków określonych w § 4a ust. 1. 
2. Armator statku oraz uznana organizacja sprawująca nadzór techniczny nad statkiem są obowiązani do dosta r-
czenia właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego dokumentacji, o której mowa w ust. 1, na jego żądanie. 
3. Jeżeli minister właściwy do spraw gospodarki morskiej stwierdzi, że wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest 
uzasadniony, powiadamia Komisję Europejską o planowanym przyjęciu środków równoważnych lub zwolnień, doł ą-
czając do tego powiadomienia szczegółowe informacje pozwalające potwierdzić, że możliwe będzie zachowanie o d-
powiedniego poziomu bezpieczeństwa statku, a następnie: 
1) w przypadku uzyskania zgody Komisji Europejskiej na zastosowanie określonych środków równoważnych lub 
zwolnień, powiadamia o ich przyjęciu Komisję Europejską oraz pozostałe państwa członkowskie, przy czym 
w odniesieniu do statków objętych zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 
2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich – za pośredni c-
twem bazy danych ustanowionej przez Komisję Europejską; 
2) w przypadku nieuzyskania zgody Komisji Europejskiej na zastosowanie określonych środków równoważnych 
lub zwolnień, modyfikuje je lub odstępuje od ich przyjęcia.”. 
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. 
Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej: M. Gróbarczyk  
                                                           
3) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 162 z 29.06.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2016, str. 51, 
Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 117, Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 83 z 19.03.2020, str. 1. 
4) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 83 z 27.03.1999, str. 48 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie sp e-
cjalne rozdz. 7, t. 4, str. 269, Dz. Urz. WE L 112 z 27.04.2002, str. 21 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 6, 
str. 233, Dz. Urz. WE L 324 z 29.11.2002, str. 53 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 173 oraz Dz. Urz. 
UE L 87 z 31.03.2009, str. 109.