DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 14 sierpnia 2019  r. 
Poz. 1532  
 
USTAWA  
z dnia 19  lipca 2019  r. 
o systemie rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych1), 2) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa zasady, tryb udzielania oraz sposób obliczania wielkości pomocy publicznej z  tytułu przen o-
szenia kosztów zakupu uprawnień do emisji w  rozumieniu ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawni e-
niami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1201 i  2538 oraz z  2019 r. poz.  730, 1501  i 1532 ) na ceny 
energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w  sektorach lub podsektorach energochłonnych, zwanej dalej 
„rekompensatami”.  
Art. 2. Do ubiegania się o  rekompensaty są uprawnione podmioty wykonujące działalnoś ć gospodarczą w  sektorze 
lub podsektorze energochłonnym, określonych w  wykazie sektorów oraz podsektorów energochłonnych stanowiącym 
załącznik nr  1 do ustawy.  
Art. 3. Ilekroć w  ustawie jest mowa o:  
1) instalacji – rozumie się przez to instalację w  rozumien iu art.  3 pkt 6 ustawy z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo 
ochrony środowiska (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1396, 1403, 1495, 1501 i 1527 ), wytwarzającą co najmniej jeden produkt 
z sektora lub podsektora energochłonnego, określonych w  załączniku nr  1 do ustawy;  
2) tytule prawnym – rozumie się przez to prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, trwały zarząd, ograniczone 
prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy;  
3) weryfikatorze – rozumie się przez to:  
a) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą os obą prawną, o  której mowa w  art. 3 pkt 3 rozporządzenia 
wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z  dnia 19  grudnia 2018  r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredyt a-
cji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady (Dz.  Urz. UE  L 334 
z 31.12.2018, str.  94), 
b) osobę fizyczną, która uzyskała akredytację w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii 
Europejskiej zgodnie z  rozporządzeniem, o  którym mowa w  lit. a. 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża art.  10a ust.  6 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 
13 paźdz iernika 2003  r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w  Unii oraz zmieniającej dyrekt y-
wę Rady 96/61/WE (Dz.  Urz. UE  L 275 z  25.10.2003, str.  32, z  późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t.  7, 
str. 631). 
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów ciepla r-
nianych oraz ustawę z  dnia 28  grudnia 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw.  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 1532  
 
 Art. 4. 1. Do postępowania w  sprawie przyznania rekompensat, zwrotu rekompen sat, zakazu ubiegania się o przyzn a-
nie rekompensat oraz nakładania kar pieniężnych, o  których mowa w  art. 26, stosuje się przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2096 oraz z  2019  r. poz. 60, 730 i 1133 ). 
2. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, wydanych w  postępowaniach, 
o których mowa w  ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w  Warszaw ie – sądu ochrony konkurencji i kons u-
mentów.  
3. Do postępowań w  sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o  których mowa w  ust. 2, stosuje się przepisy ust a-
wy z  dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1460, 1469 i  1495 ) o postępow a-
niu w  sprawach z  zakresu regulacji energetyki.  
4. Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa URE w  toku postępowań, o  których m o-
wa w  ust. 1, przepisy ust.  2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w  terminie 7  dni od dnia doręczenia po stano-
wienia.  
Rozdział 2  
Zasady, tryb przyznawania oraz sposób obliczania wysokości rekompensat  
Art. 5. O przyznanie rekompensat może się ubiegać podmiot, który:  
1) posiada tytuł prawny do instalacji i  eksploatuje tę instalację;  
2) posiada wdrożony:  
a) system zarządzania środowiskowego, o  którym mowa w  art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (WE) nr  1221/2009 z  dnia 25  listopada 2009  r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w  systemie 
ekozarządzania i  audytu we Wspólnocie (EMAS), uc hylającego rozporządzenie (WE) nr  761/2001 oraz decyzje 
Komisji 2001/681/WE i  2006/193/WE (Dz.  Urz. UE  L 342 z  22.12.2009, str.  1, z późn. zm.3)), lub  
b) system zarządzania środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO 1 4001  wydanym przez niezależną i akred y-
towaną w  tym zakresie jednostkę certyfikującą, lub  
c) system zarządzania energią potwierdzony certyfikatem ISO 50001  wydanym przez niezależną i  akredytowaną 
w tym zakresie jednostkę certyfikującą;  
3) nie został postawiony w  stan likwidacji lub wobec którego nie jest prowadzone postę powanie upadłościowe w rozu-
mieniu ustawy z  dnia 28  lutego 2003  r. – Prawo upadłości owe (Dz.  U. z 2019  r. poz.  498, 912 i 1495 ) oraz postęp o-
wanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku dłużnika prowadzone w  związku z  art. 449 ustawy z  dnia 15  maja 
2015  r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.  U. z 2019  r. poz.  243, 326 i  912);  
4) nie zalega z  zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z  wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przew i-
dziane prawem zwolnienie, odroczenie, roz łożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub wstrzymanie 
w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego;  
5) nie zalega z  zapłatą należności z  tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, z  wyjątkiem przypadków, gdy zawarł 
umowę o  odrocz eniu terminu płatności albo umowę o  rozłożeniu na raty należności z  tytułu składek na ubezpieczenia 
społeczne.  
Art. 6. 1. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat za dany rok kalend a-
rzowy jest równy wysokości środków ze  sprzedaży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, o  których mowa w  art. 49 ust. 2c 
ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, uzyskanych w  roku 
kalendarzowym poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są p rzyznawane rekompensaty.  
2. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o  którym mowa w  ust. 1, 
pomniejsza się o  wysokość rekompensat należnych za poprzednie lata, a  wypłaconych w  danym roku kalendarzowym.  
3. W przypadku gdy w  danym roku kalendarzowym łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie 
rozpatrzonych wniosków o  przyznanie rekompensat złożonych w  danym roku kalendarzowym przekracza kwotę ustaloną 
zgodnie z  ust. 1 i 2, wysokość rekompensat, które będ ą wypłacone w  danym roku kalendarzowym, podlega proporcjona l-
nemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w  tym roku była równa maksymalnemu limitowi 
środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o  którym mowa w  ust. 1, po mniejszonemu zgodnie 
z ust. 2. 
                                                           
3) Zmiany wym ienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 158 z  10.06.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 222 z  29.08.2017,  
str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 325 z  20.12.2018, str.  18. 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 1532  
 
 4. Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, 
o którym mowa w  ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Prezesowi URE, do dnia 15  stycznia roku 
kalendarzowego, w  którym są przyznawane rekompensaty.  
5. Prezes URE, do dnia 31  stycznia każdego roku, podaje do publicznej wiadomości w  Biuletynie Informacji Public z-
nej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ:  
1) terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy;  
2) maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o  którym mowa w  ust. 1, za 
poprzedni rok kalendarzowy.  
Art. 7. 1. W  przypadku gdy do produktu w ytwarzanego w  instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efekty w-
ności zużycia energii elektrycznej określonych w  załączniku nr  2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawat o-
godzinach  na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat oblic zana jest według wzoru:  
Amaxt = Ai t × C t × P t–1 × E × BO  
w którym poszczególne symbole oznaczają:  
Amaxt –  wysokość rekompensat dla instalacji;  
Ait –    intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;  
Ct –    wskaźnik emisji w  wysokości 0,88  megagramów dwut lenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO 2/MWh);  
Pt–1 –    terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty;  
E –    wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony w  załączniku nr  2 do ustawy;  
BO –    produkcja referencyjna w  megagramach (Mg).  
2. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w  instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności 
zużycia energii elektrycznej określonych w  załączniku nr  2 do ustawy, dla którego wartość wyrażona jest w  megagramach 
dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO 2/Mg) produktu, wysokość rekompensat obliczana jest według wzoru:  
Amaxt = Ai t × C t × P t–1 × E × BO  
w którym poszczególne symbole oznaczają:  
Amaxt –  wysokość rekompensat dla instalacji;  
Ait –    intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;  
Ct –    wskaźnik emisji w  wysokości 0,88  megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę Mg CO 2/MWh;  
Pt–1 –    terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty;  
E –    wskaźnik  efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru:  
E=We × Ep
Ie 
w którym poszczególne symbole oznaczają:  
We –  wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony w  załączniku nr  2 do ustawy;  
Ep –  stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z  produktów w  okresie  
odniesienia, który odpowiada okresowi, dla którego określana jest produkcja referencyjna, do 
sumy wszystkich emisji bezpośrednich i  odpowiednich emisji pośrednich oblicz onych zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie art.  21 ust. 5 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie 
handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;  
Ie –  przeciętna wartość intensywności emisji w  wysokości 0,465  megagrama dwutlenku węgla na 
megawatogodzinę (Mg CO 2/MWh);  
BO –  produkcja referencyjna w  megagramach (Mg).  
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 1532  
 
 3. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w  instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności z u-
życia energii elektrycznej określonych w  załączniku nr  2 do ustawy,  wysokość rekompensat obliczana jest według wzoru:  
Amaxt = Ai t × C t × P t–1 × EF × BEC  
w którym poszczególne symbole oznaczają:  
Amaxt –  wysokość rekompensat dla instalacji;  
Ait –    intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;  
Ct –    wskaźnik emisji w wysokości 0,88  megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO 2/MWh);  
Pt-1 –    terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty;  
EF –    wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w  wysokości 80%;  
BEC –    referencyjne zużycie energii elektrycznej w  megawatogodzinach (MWh).  
4. Przez produkcję referencyjną, o  której mowa w  ust. 1 i 2, rozumie się wyrażoną w  megagramach (Mg):  
1) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do  sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych 
w załączniku nr  1 do ustawy w  instalacji z  co najmniej sześciu lat z  okresu 2005 –2011, jeżeli instalacja ta była 
eksploatowana w  każdym roku kalendarzowym w  tym okresie, albo  
2) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych 
w załączniku nr  1 do ustawy w  instalacji z  trzech kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od drugiego roku 
kalendarzowego eksploatacji instalacji, jeżeli instalacja ta b yła eksploatowana przez co najmniej cztery następujące 
po sobie lata poprzedzające rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty, albo  
3) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów określonych w  załączniku 
nr 1 do ustawy, w  instalacji z  całego okresu jej eksploatacji, jeśli instalacja była eksploatowana przez co najmniej 
jeden rok w  okresie poprzedzającym rok, za który przyznawane są rekompensaty, ale nie dłużej niż przez cztery 
następujące po sobie lata popr zedzające rok, za który przyznawane są rekompensaty, albo  
4) roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektoró w energochłonnych określonych w za-
łączniku nr  1 do ustawy w  instalacji, jeżeli instalacja ta nie była eksploatowana przez co najmniej jeden rok w  okresie 
poprzedzającym rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty.  
5. Przez referencyjne zużycie energii elektrycznej, o  którym mowa w  ust. 3, rozumie się wyrażone w megawatogodz i-
nach (MWh):  
1) średnie roczne zużycie ene rgii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energ o-
chłonnych określonych w  załączniku nr  1 do ustawy w  instalacji z  co najmniej sześciu lat z  okresu 2005 –2011, jeżeli 
instalacja ta była eksploatowana w  każdym roku kalenda rzowym w  tym okresie, albo  
2) średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energ o-
chłonnych określonych w  załączniku nr  1 do ustawy w  instalacji z  trzech kolejnych lat kalendarzowych, począwszy 
od drugiego roku kalendarzowego eksploatacji instalacji, jeżeli instalacja była eksploatowana przez co najmniej czt e-
ry następujące po sobie lata poprzedzające rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty, albo  
3) średnie roczne zużycie energii elek trycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów określ o-
nych w  załączniku nr  1 do ustawy, w  instalacji z  całego okresu jej eksploatacji, jeżeli instalacja była eksploatowana 
przez co najmniej jeden rok w  okresie poprzedzającym rok, za  który przyznawane są rekompensaty, ale nie dłużej niż 
przez cztery następujące po sobie lata poprzedzające rok, za który przyznawane są rekompensaty, albo  
4) roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów  energochło n-
nych określonych w  załączniku nr  1 do ustawy w  instalacji, jeżeli instalacja ta nie była eksploatowana przez co na j-
mniej jeden rok w  okresie poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty.  
6. Przez terminową cenę uprawnie ń do emisji, o  której mowa w  ust. 1–3, rozumie się średnią arytmetyczną dziennych 
cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia do powietrza e kwiwalentu, w  rozumieniu art.  2 
pkt 4 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji (Dz.  U. 
z 2019 r. poz.  1447 i 1501 ), dwutlenku węgla (CO 2) utworzonych w  ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości 
emisji, i  którymi można rozporządzać w  Unii Europejskiej na zasadach określonych  w ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. 
o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w  grudniu roku, za który 
przyznawane są rekompensaty, na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w  dniach od 
1 stycznia do 31  grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty. Termin o-
wą cenę uprawnień do emisji przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, 
z dnia notowania kont raktów terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w  rozumieniu 
art. 2 pkt 4 ustawy z  dnia 17  lipca 2009  r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i  innych substancji.  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 1532  
 
 7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3: 
1) wysokość re kompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do sektorów i  podsektorów energochłonnych 
określonych w  załączniku nr  1 do ustawy;  
2) ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do sektorów i  podsektorów energochło n-
nych określonych w  załączniku nr  1 do ustawy określa się na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiaj ą-
cych oszacowanie zużycia energii elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub proporcjonalnie do ilości wytw a-
rzanego produktu odniesionej do całkow itej produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego zużycia energii 
elektrycznej.  
8. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z  ust. 1–3 jest pomniejszana o  kwotę odpowiadającą procentowemu 
udziałowi zużycia w  instalacji energii elektrycznej wytwo rzonej na własne potrzeby przez podmiot posiadający tytuł pra w-
ny do władania tą instalacją w  celu jej eksploatacji oraz energii elektrycznej zakupionej na podstawie umowy sprzedaży 
energii elektrycznej zawartej z  przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym  działalność gospodarczą w  zakresie w y-
twarzania energii elektrycznej, jeśli energia ta została wytworzona:  
1) poza instalacją, o  której mowa w  art. 3 pkt 7 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do 
emisji gazów cieplarnianych, lub  
2) w instalacji, o  której mowa w  art. 3 pkt 7 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do em i-
sji gazów cieplarnianych, w  której są spalane biomasa wspólnie z  innymi paliwami, w  odniesieniu do części energii 
elektrycznej odpowiadają cej udziałowi energii chemicznej biomasy w  energii chemicznej całości paliwa zużywanego 
do wytwarzania energii elektrycznej, obliczanej na podstawie rzeczywistych wartości opałowych tych paliw  
– w całkowitym zużyciu energii elektrycznej w  instalacji w  roku poprzedzającym rok kalendarzowy, za które przyznawane 
są rekompensaty.  
9. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z  ust. 1–3 jest pomniejszana o  kwotę stanowiącą równowartość reko m-
pensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w  ust. 3, dla roku kalendarz owego, za który przyznawane są reko m-
pensaty, przyjmując referencyjne zużycie energii elektrycznej w  wysokości 1  gigawatogodziny (GWh).  
Art. 8. 1. W  przypadku gdy w  instalacji po upływie okresu, na podstawie którego wyznaczono dla tej instalacji pr o-
dukcję r eferencyjną zgodnie z  art. 7 ust 4:  
1) miała miejsce co najmniej jedna zmiana fizyczna w  odniesieniu do konfiguracji technicznej i  funkcjonowania instal a-
cji, inna niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej, oraz  
2) w wyniku dokonanej zmiany fizyczne j w instalacji lub kilku zmian fizycznych w  instalacji może ona funkcjonować 
przy zdolności produkcyjnej co najmniej 10% wyższej od wyjściowej zdolności produkcyjnej  
– produkcję referencyjną lub referencyjne zużycie energii elektrycznej przypisane do insta lacji zwiększa się proporcjona l-
nie do tego zwiększenia zdolności produkcyjnej, zwanego dalej „znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej”.  
2. Wyjściową zdolność produkcyjną instalacji, o  której mowa w  ust. 1, określa się na podstawie średniej z  dwóch 
największych miesięcznych wielkości produkcji w  ciągu pierwszych 6  miesięcy okresu, na podstawie którego wyznaczono 
dla tej instalacji produkcję referencyjną zgodnie z  art. 7 ust. 4. 
3. Zdolność produkcyjna instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności produ kcyjnej jest uznawana za wyjściową 
zdolność produkcyjną tej instalacji.  
Art. 9. W przypadku gdy w  roku kalendarzowym, za który są przyznawane r ekompensaty, poziom produkcji w insta-
lacji w  stosunku do produkcji referencyjnej zostanie obniżony o:  
1) nie mnie j niż 50% i  mniej niż 75% – wysokość rekompensat obliczana zgodnie z  art. 7 ust. 1–3 jest zmniejszana o  50%;  
2) nie mniej niż 75% i  mniej niż 90% – wysokość rekompensat obliczana zgodnie z  art. 7 ust. 1–3 jest zmniejszana o  75%;  
3) co najmniej 90% – rekomp ensat nie przyznaje się.  
Art. 10. 1. Prezes URE przyznaje rekompensaty w  drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o  którym mowa w  art. 5, 
zwanego dalej „wnioskodawcą”.  
2. Wnioskodawca składa wniosek o  przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w  terminie do dnia 31  marca 
roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, zgodnie z  wzorem określonym 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  10, na formularzu dostępnym w  Biuletynie Informacji Publicznej na stronie 
podmiotowej urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z  załącznikami. Wniosek składa się w  formie pisemnej w  postaci 
papierowej oraz w  postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie  zawartych w  nim danych. Wniosek dotyczy pr o-
dukcji produktów z  sektorów i  podsektorów energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w  odniesieniu do 
których wnioskodawca ubiega się o  przyznanie rekompensat.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 1532  
 
 3. Wniosek zawiera:  
1) oznaczenie wnio skodawcy i  jego siedziby lub miejsca zamieszkania;  
2) numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości wniosk odawcy zgodnie z  załącznikiem I 
do rozporządzenia Komisji (UE) nr  651/2014 z  dnia 17  czerwca 2014  r. uznającym niektóre rodz aje pomocy za 
zgodne z  rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art.  107 i  108 Traktatu (Dz.  Urz. UE  L 187 z  26.06.2014, str.  1, 
z późn. zm.4)), formę prawną wnioskodawcy, identyfikator gminy, w  której wnioskodawca ma miejsce zamieszkania 
lub siedzibę, oraz klasę PKD, w  związku z  którą podmiot ubiega się o  pomoc publiczną;  
3) dane dotyczące każdej instalacji, w  odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się o  przyznanie rekompensat, obe j-
mujące informacje o:  
a) produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów l ub podsektorów energochłonnych określonych w  załączniku 
nr 1 do ustawy wraz z  przypisaną do każdego z  tych produktów wartością produkcji referencyjnej i  wartością r e-
ferencyjnego zużycia energii elektrycznej dla każdego roku kalendarzowego, na podstawie któ rego określono 
produkcję referencyjną lub referencyjne zużycie energii elektrycznej, wraz z  zastosowanym wskaźnikiem efe k-
tywności zużycia energii elektrycznej określonym w  załączniku nr  2 do ustawy lub wskaźnikiem efektywności 
zużycia rezerwowej energii el ektrycznej,  
b) wyjściowej zdolności produkcyjnej określonej zgodnie z  art. 8 ust. 2 lub 3,  
c) procentowym udziale zużycia energii elektrycznej, o  którym mowa w  art. 7 ust. 8, 
d) poziomie produkcji produktów z  sektorów lub podsektorów energochłonnych określ onych w  załączniku nr  1 do 
ustawy w  każdym roku kalendarzowym eksploatacji instalacji, począwszy od pierwszego roku następującego po 
okresie, na podstawie którego wyznaczana jest produkcja referencyjna instalacji, do roku kalendarzowego, któr e-
go dotyczy wn iosek włącznie,  
e) poziomie zużycia energii elektrycznej na produkcję każdego produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów 
energochłonnych określonych w  załączniku nr  1 do ustawy w  każdym roku kalendarzowym eksploatacji instal a-
cji, począwszy od pierwsz ego roku następującego po okresie, na podstawie którego wyznaczane jest referencyjne 
zużycie energii elektrycznej instalacji, do roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek włącznie,  
f) stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z  produktów w  okresie odniesienia, który o d-
powiada okresowi, na podstawie którego jest określana produkcja referencyjna instalacji, do sumy wszystkich 
emisji bezpośrednich i  odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z  przepisami wydanymi na podst a-
wie a rt. 21 ust. 5 ustawy z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarni a-
nych;  
4) wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;  
5) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat.  
4. Jeżeli w  instalacji nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej, wniosek może zawierać informację 
o znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej zgodnie z  art. 8 ust. 1. 
5. Do wniosku dołącza się:  
1) dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadan ie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;  
2) dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunku, o  którym mowa w  art. 5 pkt 2; 
3) oświadczenie wnioskodawcy o  spełnianiu przez wnioskodawcę warunków upr awniających do przyznania rekompe n-
sat, o  treści:  
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z  art. 233 § 6 ustawy z  dnia 
6 czerwca 1997  r. – Kodeks karny (Dz.  U. z  2018  r. poz.  1600 i  2077 oraz z  2019  r. poz.  730, 85 8, 870 i 1135 ) 
oświadczam, że:  
– dane zawarte we wniosku i  załącznikach do niego o  przyznanie rekompensat są zgodne z  prawdą;  
– znane mi są i  spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat wynikające z  ustawy z  dnia 19  lipca 
2019  r. o systemie rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych.”; klauzula ta zastępuje pouczenie 
organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 329 z  15.12.20 15, str.  28, Dz.  Urz. UE  L 149 z  07.06.2016, 
str. 10, Dz.  Urz. UE  L 156 z  14.06.2017 , str. 1 oraz Dz.  Urz. UE  L 236 z  14.09.2017, str.  28. 
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 1532  
 
 4) oświadczenie wnioskodawcy:  
a) że nie został postawiony w  stan likwidacji oraz że wobec niego nie jest prowadzone postępowanie upadłościowe 
w rozumieniu ustawy z  dnia 28  lutego 2003  r. – Prawo upadłościowe oraz postępowanie upadłościowe obejmuj ą-
ce likwidację majątku dłużnika prowadzone w  związku z  art. 449 ustawy z  dnia 15  maja 2015  r. – Prawo rest ruk-
turyzacyjne,  
b) że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego rodzaju finansowania pochodzącego 
z budżetu Unii Europejskiej, przyznanych na pokrycie tych samych kosztów kwalifikowanych, co objęte wnios -
kiem;  
5) zaświadczenia właśc iwych organów potwierdzające spełnienie warunku, o  którym mowa w  art. 5 pkt 4 i 5; 
6) opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych we wniosku, wraz 
z metodyką zbierania danych zawartych we wniosku;  
7) dokumenty  lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3. 
6. W przypadku gdy wniosek zawiera informację, o  której mowa w  ust. 4: 
1) do wniosku załącza się dokumentację potwierdzającą znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej  w instalacji;  
2) opinia, o  której mowa w  ust. 5 pkt 6, potwierdza znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej w  instalacji.  
7. Wniosek wraz z  załącznikami, o  których mowa w  ust. 5 pkt 1–5 i 7 oraz ust.  6 pkt 1, podlega weryfikacji przez 
weryfikatora w  zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności zawartych w  nim danych. Z  przeprowadzonej 
weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca.  
8. Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w  zakresie i ch poprawności, wi a-
rygodności oraz dokładności i  na ich podstawie jest określana wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest 
decyzja o  odmowie przyznania rekompensat.  
9. W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o  których mowa w  ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dok u-
mentów, o  których mowa w  ust. 5 lub 6, albo wniosek przekazany w  postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż 
wniosek złożony w  postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub 
usunięcia rozbieżności w  terminie 30  dni od dnia doręczenia wezwania. W  przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nie -
usunięcia rozbieżności w  wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o  czym informuje 
wnioskodawcę.  
10. Minister właści wy do spraw gospodarki określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników do wniosku,  
2) szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3, oraz sposób  obliczania tych d a-
nych,  
3) zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących inst alacji, o  których mowa w  ust. 3 
pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,  
4) zakres dokumentacji potwierdzającej spełnienie kryteriów znaczącego zwi ększenia zdolności produkcyjnej,  
5) szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora  
– mając na uwadze konieczność zapewnienia, że rekompensaty są przyznawane na podstawie rzetelnych i  wiarygodnych 
informacji oraz dokumentów.  
Art. 11. 1. Prezes URE, do dnia 30  września danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w  sprawie przyznania lub 
odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy.  
2. W decyzji o  przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość przyznanych rekompensat.  
3. Prezes U RE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w  rozumieniu ustawy z  dnia 30  kwietnia 2004  r. 
o postępowaniu w  sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.  U. z 2018  r. poz.  362 oraz z  2019  r. poz.  730 i  1063), 
w odniesieniu do pomocy publicznej udzielane j na podstawie ustawy.  
4. Prezes URE, do dnia 7  października danego roku kalendarzowego, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw 
gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, w  postaci elektronicznej umożliwiającej 
przetwarzani e zawartych w  nim danych, wykaz podmiotów, którym przyznano rekompensaty w  tym roku kalendarzowym.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 1532  
 
 5. Wykaz, o  którym mowa w  ust. 4, zawiera w  szczególności:  
1) oznaczenie podmiotów i  ich siedzib lub miejsc zamieszkania;  
2) wysokość rekompensat przyznanych  poszczególnym podmiotom;  
3) numery rachunków bankowych, na które ma zostać dokonana wypłata rekompensat poszczególnym podmiotom.  
6. Rekompensaty są wypłacane jednorazowo przez Bank z  Funduszu Rekompens at Pośrednich Kosztów Emisji, o którym  
mowa w  art. 21 ust. 1, w terminie 30  dni od dnia otrzymania wykazu, o  którym mowa w  ust. 4. 
7. Prezes URE, do dnia 31  grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do publicznej wiadomości w  Biuletynie 
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten or gan informację o  łącznej wysokości przy -
znanych rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy, w  podziale na poszczególne sektory i  podsektory energochłonne 
określone w  załączniku nr  1 do ustawy.  
Art. 12. 1. Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jes t obowiązany do prowadzenia pro dukcji w instal a-
cji przez okres 2  lat następujących po roku kalendarzowym, w  którym zostały mu przyznane rekompensaty.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł produkcję danej instalacji na teryto-
rium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia 
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym.  
Art. 13. Rekompensaty przyznane:  
1) bez spełnienia warunków określonych w  art. 5 lub  
2) w wysokości wyższej niż należna, lub  
3) podmiotowi, który zaprzestał produkcji w  instalacji, w  okresie 2  lat następujących po roku kalendarzowym, w  którym 
zostały mu przyznane rekompensaty, chyba że podmiot wykaże, że zaprzestan ie produkcji wynika z  przeniesienia jej 
na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego 
Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym  
– podlegają zwrotowi.  
Art. 14. Zwrotowi podlega kwota bezpodstawnie pobranych rekompensat lub część rekompensat przekraczająca n a-
leżną kwotę, wraz z  odsetkami obliczonymi z  zastosowaniem stopy zwrotu pomocy określonej zgodnie z  rozdziałem V 
rozporządzenia Komisji (WE) nr  794/2 004 z  dnia 21  kwietnia 2004  r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) 
nr 2015/1589  ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu o  funkcjonowaniu Unii Europejskiej 
(Dz. Urz. UE  L 140 z  30.04.2004, str.  1, z późn. zm.5)) w przeliczen iu na złote według średniego kursu euro ogłaszanego 
przez Narodowy Bank Polski w  dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji, począwszy od dnia przekazania rekompensat 
na rachunek bankowy podmiotu, który otrzymał rekompensaty.  
Art. 15. Prezes URE wydaje decy zję w  sprawie zwrotu rekompensat określającą kwotę podlegającą zwrotowi. 
Rekompensaty zwracane są na rachunek Banku w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja Prezesa URE stała się 
prawomocna.  
Art. 16. Do egzekucji zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu 
egzekucyjnym w  administracji (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1438, 1495 i 1501 ). 
Art. 17. Postępowanie w  sprawie zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte, jeżeli od dnia zaistnienia przesłanki, 
o której mowa w  art. 13, upłynęło 5  lat. 
Art. 18. 1. W  przypadku podania w e wniosku nieprawdziwych danych  Prezes URE wydaje decyzję o  zakazie ubieg a-
nia się o  przyznanie rekompensat przez tego wnioskodawcę przez okres 3  lat od zakończenia roku kalendarzowego, 
w którym decyzja o zakazie ubiegania się o  przyznanie rekompensat stała się prawomocna.  
                                                           
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 302 z  01.11.2006, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 407 z 30.12.2006, 
str. 1, Dz.  Urz. UE  L 82 z  25.03.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 313 z  22.11.2008, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 81 z  27.03.2009, str.  15, 
Dz. Urz. UE  L 308 z  24.11.2009, str.  5, Dz.  Urz. UE  L 109 z  12.04.2014, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 325 z  10.12.2015, st r. 1, Dz.  Urz. 
UE L 51 z 26.02.2016, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 327 z  02.12.2016, str.  19. 
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 1532  
 
 2. Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o  której mowa w  ust. 1, jeżeli:  
1) wnioskodawca poinformował Prezesa URE o  podaniu we wniosku nieprawdziwych danych, zanim wnioskodawcy 
zostało doręczone zawiadomienie o  wszczęciu postępowania w  tej sprawie, oraz  
2) wnioskodawca dokonał, w  terminie 14  dni od dnia poinformowania Prezesa URE o  podaniu we wniosku nieprawdz i-
wych danych, zwrotu rekompensaty przekraczającej należną kwotę wraz z  odsetkami obliczonymi zgodnie z  art. 14, 
na rachunek Banku.  
Art. 19. 1. Wnioskodawca w  toku postępowania, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1, jest obowiązany, na żądanie Prezesa 
URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić, na żądanie Prezesa U RE, informacje i  dokumenty 
niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku i  załącznikach do niego.  
2. Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w  toku postępowania, o  którym mowa 
w art. 4 ust. 1, do przedstawienia i nformacji lub dokumentów będących w  posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do w e-
ryfikacji danych przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku i  załącznikach do niego, z  zachowaniem przepisów 
o ochronie informacji niejawnych i  innych informacji prawnie chro nionych.  
Art. 20. 1. Prezes URE w  terminie do dnia 31  grudnia sporządza sprawozdanie roczne dotyczące rekompensat prz y-
znanych w  danym roku kalendarzowym.  
2. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera w  szczególności:  
1) oznaczenie podmiotów, którym przy znano rekompensaty, oraz wykaz instalacji, dla których przyznano rekompensaty;  
2) sektory lub podsektory energochłonne określone w  załączniku nr  1 do ustawy, w  których działalność prowadzą po d-
mioty, którym przyznano rekompensaty;  
3) rok kalendarzowy, za kt óry przyznawane są rekompensaty, i  rok kalendarzowy, w  którym zostały wypłacone;  
4) produkcję referencyjną instalacji, którym przyznano rekompensaty, w  danym sektorze lub podsektorze energochło n-
nym określonym w  załączniku nr  1 do ustawy;  
5) informacje o  znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej w  danej instalacji;  
6) informacje o  rocznej produkcji instalacji w  sektorze lub podsektorze energochłonn ym określonym w  załączniku nr  1 
do ustawy dla każdego roku kalendarzowego, na podstawie którego określono pro dukcję referencyjną, dla danej inst a-
lacji;  
7) wielkość produkcji produktu należącego do sektora lub podsektora energochłonneg o określonego w  załączniku nr  1 
do ustawy w  instalacji dla każdego roku kalendarzowego, za który przyznano rekompensaty;  
8) referen cyjne zużycie energii elektrycznej w  każdej z  instalacji;  
9) roczne zużycie energii elektrycznej dla każdego roku kalendarzowego, na podstawie którego określono referencyjne 
zużycie energii elektrycznej dla każdej z  instalacji;  
10) roczne zużycie energii e lektrycznej w  każdej z  instalacji w  roku kalendarzowym, za który przyznano rekompensaty;  
11) terminową cen ę uprawnień do emisji wykorzystaną do obliczenia wysokości przyznanych rekompensat;  
12) intensywność pomocy określoną w  art. 7 ust. 1–3; 
13) wskaźnik emisji określony w  art. 7 ust. 1–3. 
3. Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w  sprawie przyznania, zwrotu rekompensat lub 
zakazu ubiegania się o  przyznanie rekompensat przez 10  lat od dnia wypłaty rekompensat.  
4. Rada Ministrów, na wni osek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, do dnia 31  stycznia 
roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy to sprawozdanie.  
5. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte przez Radę 
Ministrów sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 1, do dnia 31  marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego 
dotyczy sprawozdanie.  
Rozdział 3  
Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji  
Art. 21. 1. Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym fund u-
szem celowym.  
2. Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki.  
3. Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 1532  
 
 Art. 22. Przychodami Funduszu są:  
1) środki ze sprzedaży w  drodze aukcji upra wnień do emisji, o  których mowa w  art. 49 ust. 2c ustawy z  dnia 12  czerwca 
2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;  
2) odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w  zarządzanie zgodnie z  przepisami ustawy z  dnia 27  sierp nia 
2009  r. o finansach publicznych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  869);  
3) środki stanowiące zwroty rekompensat dokonywane na podstawie decyzji, o  której mowa w  art. 15; 
4) inne przychody.  
Art. 23. Środki Funduszu przeznacza się na:  
1) wypłatę rekompensat;  
2) wypłatę wynagrodzenia Banku za wykonywanie czynności, o  których mowa w  art. 21 ust. 3 oraz art.  25. 
Art. 24. 1. Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu z  uwzględnieniem trybu i  terminów okreś -
lonych w  przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z  dnia 27  sierpnia 2009  r. o finansach publicznych.  
2. Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z  wykonania roczne go planu finansowego Funduszu z uwzględni e-
niem przepisów wydanych na podstawie art.  41 ust. 2 i 4 ustawy z  dnia 27  sierpnia 2009  r. o finansach pu blicznych i prze-
kazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.  
Art. 25. Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć Bankowi, w  drodze umowy, inne czynności zwi ą-
zane z  obsługą Funduszu.  
Rozdział 4  
Kary pieniężne  
Art. 26. 1. Karze pieniężnej podlega ten , kto: 
1) we wniosku o  przyznanie rekompensaty podał nieprawdziwe informacje i  uzyskał rekompensaty:  
a) nie spełniając warunków przewidzianych przepisami ustawy, lub  
b) w kwocie wyższej niż należna;  
2) wbre w obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 19, nie zapewnił wglądu do ksiąg rachunkowych lub odmówił udzielenia 
informacji lub przedłożenia dokumentów.  
2. Karę pieniężną, o  której mowa w  ust. 1, nakłada Prezes URE w  drodze decyzji.  
3. Wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 1, w przypadku:  
1) wnioskodawcy, któremu zostały przyznane rekompensaty – nie może być wyższa niż dwukrotność bezpodstawnie 
uzyskanych rekompensat;  
2) podmiotu innego niż wnioskodawca – wynosi 10  000 zł. 
4. Karę pieniężną wnosi się na ra chunek właściwego urzędu skarbowego.  
5. Wpływy z  kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.  
6. Karę pieniężną, o  której mowa w  ust. 1, uiszcza się w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja Prezesa URE 
o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomo cna. 
7. Kary pieniężne, o  których mowa w  ust. 1, podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 
1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
Rozdział 5  
Przepisy zmieniające, dostosowujące i  przejściowe oraz przepis końcowy  
Art. 27. W ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.  U. 
z 2018  r. poz.  1201 i  2538 oraz z  2019  r. poz.  730 i 1501 ) w art. 49 po ust.  2b dodaje się ust.  2c w  brzmieniu:  
„2c. 25% środków uzyskanych  ze sprze daży w  drodze aukcji uprawnień do emisji, z  wyłączeniem środków, 
o których mowa w  ust. 2a, począwszy od dnia 1  stycznia 2020  r., nie więcej niż 1 766,9  mln zł w  2020  r. i nie więcej 
niż 988,18  mln zł w  2021  r., przekazuje się do Funduszu Rekompensat Pośredn ich Kosztów Emisji, o  którym mowa 
w art. 21 ust. 1 ustawy z  dnia 19  lipca 2019  r. o systemie rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych 
(Dz. U. poz.  1532 ).”. 
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 1532  
 
 Art. 28. W ustawie z  dnia 28  grudnia 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku akcyzowym or az niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  2538 oraz z  2019  r. poz.  412, 1210  i 1495)  wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  6 dodaje się ust.  6–10 w  brzmieniu:  
„6. Odbiorca końcowy będący podmiotem, o  którym mowa w  art. 2 ustawy z  dnia 19  lipca 2019  r. o systemie 
rekompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych (Dz.  U. poz.  1532 ), zwanej dalej „ustawą o  systemie r e-
kompensat dla sektorów i  podsektorów energochłonnych”, w  terminie 14  dni od dnia wejścia w  życie tej ustawy, m o-
że złożyć przedsiębiors twu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w  zakresie obrotu energią ele k-
tryczną, z  którym w  okresie od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 30  czerwca 2019  r. miał zawartą umowę sprzedaży 
energii elektrycznej lub umowę kompleksową, oświadczenie o  zrzeczeniu się uprawnienia do stosowania cen i  stawek 
opłat za energię elektryczną, o  których mowa w  art. 5 ust. 1. 
7. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w  zakresie obrotu 
energią elektryczną do dnia złożenia o świadczenia, o  którym mowa w  ust. 6: 
1) dostosowało ceny i  stawki opłat za energię elektryczną, zgodnie z  art. 5 ust. 1, odbiorca końcowy, o  którym 
mowa w  ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z  ust. 6, jest obowiązany do zwrotu kwoty obliczonej zgo d-
nie z ust. 8 temu przedsiębiorstwu energetycznemu;  
2) nie dostosowało cen i  stawek opłat za energię elektryczną, zgodnie z  art. 5 ust. 1, przedsiębiorstwo to jest zwol-
nione z  obowiązku, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1, w stosunku do odbiorcy końcowego, o  który m mowa w  ust. 6, 
który złożył oświadczenie zgodnie z  ust. 6. 
8. Kwotę, jaką obowiązany jest zwrócić odbiorca końcowy, o  którym mowa w  ust. 6, w przypadku, o  którym 
mowa w  ust. 7 pkt 1, oblicza się jako iloczyn wolumenu energii elektrycznej zakupionej i  zużytej na własne potrzeby 
tego odbiorcy w  okresie od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 30  czerwca 2019  r. oraz różnicy ceny stosowanej w okre-
sie poprzedzającym zmianę umowy energii elektrycznej lub umowy kompleksowej dokonaną zgodnie z  art. 6 i ceny 
stosowanej  zgodnie z  art. 5 ust. 1. Kwotę, o  której mowa w  zdaniu pierwszym, powiększa się o  różnicę pomiędzy 
stawkami opłat za energię elektryczną stosowanymi w  okresie przed dostosowaniem tej umowy oraz stawkami opłat 
za energię elektryczną stosowanymi zgodnie z  art. 5 ust. 1. 
9. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w  zakresie obrotu energią elektryczną, 
któremu odbiorca końcowy, o  którym mowa w  ust. 6, złożył oświadczenie zgodnie z  ust. 6, przekazuje temu odbiorcy 
informację o  kwocie podlegającej zwrotowi obliczonej zgodnie z  ust. 8, w terminie 14  dni od dnia otrzymania tego 
oświadczenia.  
10. Odbiorca końcowy, który złożył oświadczenie zgodnie z  ust. 6, dokonuje zwrotu, o  którym mowa w  ust. 8, 
w terminie 14  dni od dnia otrzymania od pr zedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą 
w zakresie obrotu energią elektryczną informacji, o  której mowa w  ust. 9.”; 
2) w art.  7 dodaje się ust.  7–9 w brzmieniu:  
„7. Odbiorca końcowy będący podmiotem , o którym mowa w  art. 2 ustawy  o systemie rekompensat dla sekt o-
rów i  podsektorów energochłonnych, będący odbiorcą końcowym, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 14  dni od dnia 
wejścia w  życie tej ustawy, może złożyć zarządcy rozliczeń cen oświadczenie o  zrzeczeniu się uprawnienia do wypł a-
ty kwoty różnicy ceny w  odniesieniu do energii elektrycznej zużytej za okres od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 
30 czerwca 2019  r. 
8. Odbiorca końcowy, o  którym mowa w  ust. 7, będący podmiotem, który złożył oświadczenie zgodnie z  ust. 7, 
nie jest uprawnio ny do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o  wypłatę kwoty różnicy ceny w  odniesieniu do energii 
elektrycznej zużytej za okres od dnia 1  stycznia 2019  r. do dnia 30  czerwca 2019  r. 
9. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w  zakresie obrotu energią elektryczną 
nie jest uprawnione do wystąpienia do zarządcy rozliczeń cen o  wypłatę kwoty różnicy ceny w  odniesieniu do energii 
elektrycznej zużytej przez odbiorców końcowych, o  których mowa w  ust. 7, którzy złożyli oświadczenie, o  który m 
mowa w  art. 6 ust. 6.”. 
Art. 29. Tworzy się Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.  
Art. 30. 1. Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019.  
2. Maksymalny limit środków finansowych, o  którym mowa w  art. 6 ust. 1, przeznaczony na przyzn anie rekompensat za:  
1) 2019  r. – wynosi 890  000 000,00  zł; 
2) 2020  r. – wynosi 890  000 000,00  zł. 
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 1532  
 
 Art. 31. 1. O przyznanie rekompensat za rok 2019  może ubiegać się podmiot, który w  terminie 14  dni od dnia wejścia 
w życie niniejszej ustawy złożył oświadcze nie, o  którym mowa w  art. 6 ust. 6 ustawy zmienianej w  art. 28, wszystkim 
przedsiębiorstwom energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w  zakresie obrotu energią elektryczną, z  którymi  
zawarł na 2019  rok umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę  kompleksową lub złożył oświadczenie, o  którym 
mowa w  art. 7 ust. 7 tej ustawy.  
2. Do wniosku o  przyznanie rekompensat za 2019  rok załącza się:  
1) kopie oświadczeń, o  których mowa w  art. 6 ust. 6 lub art.  7 ust. 7 ustawy zmienianej w  art. 28, wraz z potwierdzeniem 
ich otrzymania odpowiednio przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w  zakresie 
obrotu energią elektryczną lub Zarządcę Rozliczeń S.A., o  którym mowa w  rozdziale 7 ustawy z  dnia 29  czerwca 
2007  r. o zasadach po krywania kosztów powstałych u  wytwórców w  związku z  przedterminowym rozwiązaniem 
umów długoterminowych sprzedaży mocy i  energii elektrycznej (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1571 i  2538);  
2) dokumenty potwierdzające dokonanie zwrotu kwoty obliczonej zgodnie z  art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w  art. 28. 
Art. 32. 1. Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o  zgodności pomocy publicznej przewidzianej w  niniejszej 
ustawie z  rynkiem wewnętrznym albo decyzji stwierdzającej, że środek ten nie sta nowi pomocy publicznej, a rt. 11 ust.  1 
nie stosuje się.  
2. W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o  braku zgodności po mocy publicznej przewidzianej w ninie j-
szej ustawie z  rynkiem wewnętrznym, środki zgromadzone w  Funduszu podlegają  zwrotowi do budżetu państwa, z wyją t-
kiem środków, o  których mowa w  art. 23 pkt 2. 
Art. 33. 1. Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z  Funduszu wynosi w:  
1) 2019  r. – 0,00 zł; 
2) 2020  r. – 890 000 000,00  zł; 
3) 2021  r. – 890 000 000,00  zł; 
4) 2022  r. – 1 766 899 008,00  zł; 
5) 2023  r. – 988 183 845,00  zł; 
6) 2024  r. – 1 044 275 877,00  zł; 
7) 2025  r. – 1 195 899 651,00  zł; 
8) 2026  r. – 1 423 554 421,50  zł; 
9) 2027  r. – 1 619 000 095,50  zł; 
10) 2028  r. – 1 553 486 355,00  zł. 
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzysta nie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z  art. 6 ust. 3 przez Prezesa URE.  
Art. 34. 1. Limit wydatków przeznaczonych z  Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie czynności, 
o których mowa w  art. 21 ust. 3 oraz art.  25, wynosi w:  
1) 2019  r. – 0,00 zł; 
2) 2020  r. – 60 000,00  zł; 
3) 2021  r. – 60 000,00  zł; 
4) 2022  r. – 60 000,00  zł; 
5) 2023  r. – 60 000,00  zł; 
6) 2024  r. – 60 000,00  zł; 
7) 2025  r. – 60 000,00  zł; 
8) 2026  r. – 60 000,00  zł; 
9) 2027  r. – 60 000,00  zł; 
10) 2028  r. – 60 000,00  zł. 
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz 
wdraża mechanizmy korygujące, o  których mowa w  ust. 3. 
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 1532  
 
 3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwsz ym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% 
limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki 
w drugim półroczu o  kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą p rzekroczenia wydatków.  
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w  poszczególnych miesiącach jest zgodna z  planem finansowym, przepisu 
ust. 3 nie stosuje się.  
Art. 35. 1. Limit wydatków z  budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikając ych 
z niniejszej ustawy uwzględniony w  części 50  budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes URE, wynosi w:  
1) 2019  r. – 2 069 800,00  zł; 
2) 2020  r. – 2 093 300,00  zł; 
3) 2021  r. – 2 144 400,00  zł; 
4) 2022  r. – 2 196 700,00  zł; 
5) 2023  r. – 2 250 200,0 0 zł; 
6) 2024  r. – 2 305 100,00  zł; 
7) 2025  r. – 2 361 300,00  zł; 
8) 2026  r. – 2 418 900,00  zł; 
9) 2027  r. – 2 477 900,00  zł; 
10) 2028  r. – 2 538 400,00  zł. 
2. Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz wdraża mechani zmy kor y-
gujące, o  których mowa w  ust. 3. 
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% 
limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wyda tki 
w drugim półroczu o  kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą przekroczenia wydatków.  
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w  poszczególnych miesiącach jest zgodna z  planem finansowym, przepisu 
ust. 3 nie stosuje się.  
Art. 36. 1. Li mit wydatków z  budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego do spraw 
gospodarki wynikających z  niniejszej ustawy wynosi w:  
1) 2019  r. – 0,00 zł; 
2) 2020  r. – 390 000,00  zł; 
3) 2021  r. – 390 000,00  zł; 
4) 2022  r. – 390 000,00  zł; 
5) 2023  r. – 390 000,00  zł; 
6) 2024  r. – 390 000,00  zł; 
7) 2025  r. – 390 000,00  zł; 
8) 2026  r. – 390 000,00  zł; 
9) 2027  r. – 390 000,00  zł; 
10) 2028  r. – 390 000,00  zł. 
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz 
wdraża mechanizmy korygujące, o  których mowa w  ust. 3. 
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% 
limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki 
w drugim półroczu o  kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a  kwotą przekroczenia wydatków.  
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w  poszczególnych miesiącach jest zgodna z  planem finansowym, przepisu  
ust. 3 nie stosuje się.  
Art. 37. Plan finansowy Funduszu na rok 2020  sporządza się w  terminie 60  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 38. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda  
  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 1532  
 
 Załącznik i do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. (poz . 1532 ) 
Załącznik nr 1  
WYKAZ SEKTORÓW I POD SEKTORÓW ENERGOCHŁON NYCH  
Lp. PKD 2007 / PKWiU 2015  Opis  
1 24.42  Produkcja aluminium  
2 08.91  Wydobywanie minerałów dla przemysłu chemicznego oraz do 
produkcji nawozów  
3 20.13  Produkcja chemikaliów nieorganicznych podstawowych pozostałych  
4 24.43  Produkcja ołowiu, cynku i cyny  
5  
14.11  
ex 32.99  Produkcja odzieży skórzanej  
Produkcja pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowana – 
dot. wyłącznie  produkcji ubrań ognioodpornych i ochronnych ze skóry  
6 24.10  Produkcja żeliwa i stali oraz stopów żelaza  
24.20.1  Rury, przewody rurowe i profile drążone bez szwu ze stali  
7 17.12  Produkcja papieru i tektury  
8 20.15  
ex 38.21  Produkcja nawozów i związków azotowych  
Obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne – 
dot. wyłącznie produkcji kompostu związanej z usuwaniem odpadów 
innych niż niebezpieczne  
9 24.44  Produkcja miedzi  
10 ex. 19.10  
20.14  Wytwarzanie i przetwarzanie koksu – dot. wyłącznie produkcji paku 
i koksu pakowego  
Produkcja chemikaliów organicznych podstawowych pozostałych  
11  13.10  Produkcja przędzy bawełnianej  
12  20.60  Produkcja włókien chemicznych  
13 07.10  
ex 09.90  Górnictwo rud żelaza  
Działalność usługowa wsp omagająca pozostałe górnictwo 
i wydobywanie – dot. wyłącznie działalności usługowej wspomagającej 
górnictwo rud żelaza  
14  Następujące podsektory w ramach  produkcji tworzyw sztucznych 
w formach podstawowych (20.16):  
 20.16.10  Polimery etylenu w formach p odstawowych  
 ex 20.16.51.0  Polimery propylenu, w formach podstawowych  
 ex 20.16.30.0  Polimery chlorku winylu w  formach podstawowych  
 ex 20.16.40.0  Poliwęglany, w formach podstawowych  
15  Następujący podsektor w ramach produkcji pulpy (17.11):  
 17.11.14.0  Masy włókniste drzewne mechaniczne i półchemiczne, masy włókniste 
z pozostałych surowców celulozowych  
 
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 1532  
 
 Załącznik nr 2  
WSKAŹNIKI EFEKTYWNOŚ CI ZUŻYCIA ENERGII E LEKTRYCZNEJ W ODNIES IENIU DO PRODUKTÓW  
Z SEKTORÓW LUB PODSE KTORÓW ENERGOCHŁONNY CH 
PKD 
2007 Wskaźni k 
emisyjności dla 
produktów  Wartość 
wskaźnika  Jednostka 
wskaźnika  Jednostka 
produkcji  Definicja produktu  Procesy objęte wskaźnikiem 
emisyjności dla produktów  Właściwy 
kod  
PRODCOM  
2017 –2018  Opis  
24.42  Aluminium  
pierwotne  
 14,256  MWh/Mg  
produktu  
(zużycie  
prądu  
zmiennego)  Tona 
nieobrobionego 
plastycznie 
płynnego 
niestopowego 
aluminium  Nieobrobione 
plastycznie  
płynne aluminium 
niestopowe  
z elektrolizy  Nieobrobione plastyczni e płynne 
aluminium niestopowe 
z elektrolizy, w tym z urządzeń 
służących ochronie prz ed 
zanieczyszcz eniami, procesów 
pomocniczych i  odlewni. Oprócz 
definicji produktu w decyzji 
2011/278/UE uwzględnia się tu 
fabryki anod (anody wstępn ie 
spiekane). W  przypadku gdy 
anody dostarczane są z odrębnego 
zakładu w Europie, zakład ten nie 
powinien ot rzymywać 
rekompensaty, gdyż je st on już 
objęty wskaźnikiem. 
W przypadku gdy anody są 
produkowane poza Europą, 
można zastosować korektę  24.42.11.30  Aluminium 
nieobrob ione 
plastycznie, 
niestopowe, 
z wyłączeniem 
aluminium 
w postaci proszku 
i płatków  
       24.42.11.54  Stopy alumin ium 
nieobrobione 
plastycznie, 
z wyłączeniem 
aluminium 
w postaci proszku 
i płatków  
24.42  Tlenek glinu 
(rafinacja)  0,225  MWh/Mg 
produktu  Tona tlenku glinu   Wszystkie procesy bezpoś rednio 
lub pośrednio związane 
z produkcją tlenku glinu 24.42.12.00  Tlenek glinu, 
z wyłączeniem 
sztucznego korundu  
24.10  Stal 
konwertorowa 
świeżona tlenem  0,036  MWh/Mg 
produktu  Tona stali surowej 
(odlewanej)   Obróbka pozapiecowa, 
podgrzewanie materiałów 
ogniotrwałych, procesy 24.10.T1.22  Stal surowa : Stal 
niestopowa 
produkowana 
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 1532  
 
   pomocnicze (w szczególności 
odpylanie) i urządzenia 
odlewnicze aż po cięcie wyrobów 
ze stali surowej  w innych procesach 
niż w piecach 
elektrycznych  
       24.10.T1.32  Stal surowa: Stal 
stopowa inna ni ż 
stal nierdzewna 
produkowana 
w innych procesach 
niż w piecach 
elektrycznych  
       24.10.T1.42  Stal surowa: Stal 
nierdzewna i  stal 
żaroodporna 
produkowana 
w innych procesach 
niż w piecach 
elektrycznych  
24.10  Stal węglowa 
z pieca łukowego  0,283  tCO2/Mg 
produktu  Tona surowej stali 
wtórnej z aparatu 
odlewniczego  Stal zawierająca 
poniżej 
8% metali cznych 
pierwiastków 
stopowych 
i przypadkowych 
domieszek, przy 
których poziomie 
nadaje się do 
zastosowań, 
w których nie jest 
wymagana wysoka 
jakość powierzchni 
i przetwarzania  Uwzględniono wsz ystkie procesy 
w jednostkach produkcyjnych 
bezpośrednio lub pośrednio 
związane z:  
- piecem łukowym,  
- obróbką pozapiecową,  
- odlewaniem i cięciem,  
- jednostką dopalania gazów,  
- zespołem odpylania,  
- stanowiskami podgrzewania 
kadzi,  
- stanowiskami podgrzew ania 
wlewków,  
- suszeniem złomu i  
- podgrzewaniem złomu  24.10.T1.21  Stal surowa : stal 
niestopowa 
produkowana 
w piecach 
elektrycznych  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 1532  
 
     (w oparciu  
o najlep - 
sze 10%)      24.10.T1.31  Stal surowa: stal 
stopowa inna niż 
stal nierdzewna 
produkowana 
w piecach  
elektrycznych  
       24.10.T1.41  Stal surowa: stal 
nierdzewna i  stal 
żaroodporna 
produkowana 
w piecach 
elektrycznych  
24.10  Stal 
wysokostopowa 
z pieca łukowego  0,352  tCO2/Mg 
produktu  Tona surowej stali 
wysokostopowej  Stal zawierająca 
8% lub więcej 
metalicznych 
pierwiastków 
stopowych lub od 
której oczekuje się  
wysokiej jakości 
powierzchni 
i przetwarzalności  Uwzględniono wszystkie 
procesy w jednostkach 
produkcyjnych bezpośrednio 
lub pośrednio związane z:  
- piecem łukowym,  
- obróbką pozapiecową,  
- odlewaniem i cięciem,  
- jednostką dopalania gazów,  
- zespołem odpylania  24.10.T1.21  Stal surowa : stal 
niestopowa 
produkowana 
w piecach 
elektrycznych  
      - stanowiskami podgrzewania 
kadzi,  
- stanowiskami podgrzewania 
wlewków,  
- wolno chłodzącą kadzią,  
- suszeniem złomu i  
- podgrzewaniem złomu. 
Nie uwzględ niono rafinatora 
żelazochromu 
i kriogenicznego  
przechowywania gazów 
przemysłowych 
w jednostkach produkcyjnych    
  (w oparciu  
o najlep - 
sze 10%)      24.10.T1.31   Stal surowa: stal 
stopowa inna ni ż 
stal nierdzewna 
produkowana 
w piecach 
elektrycznych  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 1532  
 
          24.10.T1.41  Stal surowa: stal 
nierdzewna i  stal 
żaroodporna 
produkowana 
w piecach 
elektrycznych  
24.10  Żelazokrzem 
(FeSi)  8,540  MWh/Mg 
produktu  Tona FeSi -75 jako 
produktu końcowego  FeSi-75 Wszystkie procesy 
bezpośrednio związane 
z eksploatacją pieców 
Nie uwzględnia się procesów 
pomocniczych  ex. 24.10.12.30  Żelazokrzem 
o zawartości 
krzemu 75%  
24.10  Żelazomangan 
wysokowęglowy 
(FeMn HC)  2,760  MWh/Mg 
produktu  Tona żelazomanganu 
wysokowęglowego 
jako produktu 
końcowego  Żelazomangan 
wysokowęglowy  Wszystkie procesy 
bezpośrednio  
związane z piecami  
Nie uwzględnia się procesów 
pomocniczych  24.10.12.15  Żelazomangan 
(zgodnie z BREF)  
24.10  Krzemomangan 
(SiMn)  3,850  MWh/Mg 
produktu  Tona 
krzemomanganu 
jako produktu 
końcowego  Krzemomangan 
o różnej zawartości 
węgla, w tym SiMn, 
SiMn o niskiej 
zawartości węgla, 
SiMn o bardzo niskiej  
zawartości węgla  Wszystkie procesy 
bezpośrednio związane 
z eksploatacją pieców 
Nie uwzględnia się procesów 
pomocniczych  ex. 24.10  Krzemomangan, 
z wyłączeniem 
FeSiMn  
20.13  Chlor (Cl2)  2,461  MWh/Mg 
produktu  Tona chloru  Chlor  Wszystkie procesy 
bezpośrednio lub pośrednio 
związane z urządzeniami do 
elektrolizy, w tym 
urządzeniami pomocniczymi, 
takimi jak silniki  20.13.21.11  Chlor  
20.13  Krzem 
metaliczny  11,870  MWh/Mg 
produktu  Tona krzemu 
metalicznego  Krzem o zawartości 
krzemu 90 –99,99%  Wszystkie procesy 
bezpo średnio związane 
z piecami  
Nie uwzględnia się procesów 
pomocniczych  ex. 20.13.21.50  Krze m o zawartości 
wagowej krzemu 
< 99,99%  
20.13  Superczysty 
krzem 
polikrystaliczny  60,000  MWh/Mg 
produktu  Tona superczystego 
krzemu metalicznego  Krzem o zawartości 
krzemu > 99,99%  Wszystkie procesy 
bezpośrednio lub pośrednio 
związane z piecem, w tym 
urządzeniami pomocniczymi  ex. 20.13.21.50  Krzem  o zawartości 
wagowej krzemu  
> = 99,99%  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 1532  
 
   20.13  Węglik krzemu 
(SiC)  6,200  MWh/Mg 
produktu  Tona 100% SiC  Węglik krzemu 
o 100% czystości  Wszystkie procesy 
bezpośrednio lub pośrednio 
związane z piecem, w tym 
urządzeniami pomocniczymi  20.13.64.50  Węgliki, włączając 
chemicznie 
niezdefiniowane  
20.14  Wysokowartoś -
ciowe chemikalia  0,702  tCO2/Mg 
produktu  Tona 
wysokowartościowych  
chemikaliów (HVC) 
(tona acetylenu, 
etylenu, propylenu, 
butadienu, benzenu 
i wodoru)  Mieszanina  
wysokowartościowych 
chemikaliów (HVC) 
wyrażona jako 
całkowita masa 
acetylenu, etylenu, 
propylenu,  butadienu, 
benzenu i wodoru, 
z wyłączeniem HVC 
z dodatkowych ilości 
(wodór, etylen, inne 
HVC) o zawartości 
wagowej co najmniej 
30% etylenu 
w całko witej 
mieszaninie 
produktów 
i o zawartości 
wagowej  HVC, gazu 
paliwowego, bu tenów 
i ciekłych 
węglowodorów 
w całkowitej 
mieszaninie 
produktów 
co najmniej 50%  Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z produkcją 
wysokowartościowych 
chemikaliów w postaci 
oczyszczonego prod uktu lub 
produktu pośredniego 
o skoncentrowanej 
zawartości odpowiedniej 
wysokowarto ściowej 
substancji chemicznej 
w najniższej formie 
nadającej się do sprzedaży 
(surowe C4, odwod orniona 
benzyna do pirolizy), 
z wyłączeniem 
wyodrębniania C4 
(wytwórnia butadienu), 
uwodor niania C4, 
hydrorafinacji benzyny do 
pirolizy i ekstrak cji 
związków aromatycznych 
oraz logistyki/przechowywania  
na potrzeby codziennej 
działalności  ex. 20.14   
       20.14.11.20  Węglowodory 
alifatyczne 
nasycone  
       20.14.11.30  Węglowodory 
alifatyczne 
nienasycone – 
etylen  
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 1532  
 
        20.14.11.40  Węglowodory 
alifatyczne 
nienasycone – 
propen (propylen)  
       20.14.11.50  Węglowodory 
alifatyczne 
nienasycone – buten 
(butylen) i jego 
izomery  
       20.14.11.60  Węglowodory 
alifatyczne 
nienasycone –  
1,3-butadien 
i izopren  
       20.14.11.90  Węglowo dory 
alifatyczne 
nienasycone, 
z wyłączeniem 
etylenu, propenu, 
butenu,  
1,3-butadienu 
i izoprenu  
       20.14.12.23  Benzen  
20.14  Związki 
aromatyczne  0,030  tCO2/Mg 
produktu  Tona ważona CO2  Mieszanina związków 
aromatycznych 
wyrażona w tonach 
CO2 (CWT)  Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z instalacjami jednostkowymi  
dotyczącymi związków 
aromatycznych:  
- hydrorafinacją benzyny do 
pirolizy,  
- ekstrakcją benzenu/toluenu/ 
ksyle nu (BTX),  
- TDP,  
- HDA,  
- izomeryzacją ksylenu,  
- zespołem Pksylenu,  
- produkcją kumenu i  
- produkcją cykloheksanu.  ex. 20.14   
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 1532  
 
 20.13  Sadza  1,954  tCO2/Mg 
produktu  Tona sadzy piecowej 
(jednostka nadająca 
się do sprzedaży,  
> 96%)  Sadza piecowa. Ten 
wskaźnik  nie 
uwzględnia 
produktów z sadzy 
gazowej i lampowej.  Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z produkcją sadzy piecowej 
oraz wykończeniem, 
pakowaniem i spalaniem 
gazu odpadowego.  20.13.21.30  Węgiel (sadze oraz 
pozostałe postacie  
węgla, gdzie indziej 
niesklasyfikowane)  
20.14  Styren  0,527  tCO2/Mg 
produktu  Tona styrenu 
(produktu 
nadającego się do 
sprzedaży)  Monomer styrenu 
(benzen winylu, 
numer CAS:  
100-42-5). Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z produkcją:  
- styrenu oraz  
- produktu pośredniego 
w postaci etylobenzenu 
(łącznie z ilością 
wykorzystywaną jako 
surowiec do produkcji 
styrenu).    20.14.12.50  Styren  
20.14  Tlenek 
etylenu/glikole  
etylenowe  0,512  tCO2/Mg 
produktu  Tona ekwiwalentów 
tlenku etylenu 
określonych jako 
ilość tlenku etylenu 
(w masie), która jest 
zawarta w jednej 
jednostce masy 
określonego glikolu  Wskaźnik dotyczący 
tlenku etylenu/glikolu 
etylenowego 
obejmuje następujące 
produkty:  
- tlenek etylenu 
(o wysokiej czystości),  
- glikol 
monoetylenowy 
(standardowy gat unek 
+ gatunek 
włóknotwórczy 
(o wysokiej 
czystości)),  
- glikol dietylenowy,  
- glikol trietylenowy.  
Całkowita ilość 
produktów jest 
wyrażona 
w ekwiwalentach 
tlenku etylenu Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z produkcją tlenku etylenu, 
sekcją oczyszcz ania tlenku 
etylenu i glikolu 
w jednostkach 
produkcyjnych  20.14.63.73  Oksiran (tlenek 
etylenu) 
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 1532  
 
  
 
Dla produktów, w przypadku których stwierdzono zamienność energii elektrycznej i paliw, wskaźnik emisyjności wyrażony jest w tCO2.  
 określonych jako 
ilość tlenku etylenu 
(w masie), która j est 
zawarta w  jednej 
jednostce masy 
określonego glikolu  
       20.14.23.10  Glikol etylenowy 
(etanodiol)  
       20.14.63.33  2,2-Oksydietanol 
(glikol dietylenowy, 
digol)  
24.43  Elektroliza cynku  4,000  MWh/Mg 
produktu  Tona cynku  Cynk pierwotny  Wszystkie procesy 
bezpośrednio lub pośrednio 
związane z elektrolizą cynku, 
w tym urządzeniami 
pomocniczymi  24.43.12.30  Cynk niestop owy 
nieobrobiony 
plastycznie, 
z wyłączeniem 
w postaci pyłu, 
proszku i płatków  
       24.43.12.50  Cynk stop owy 
nieobrobiony 
plastycznie, 
z wyłączeniem 
w postaci pyłu, 
proszku i płatków  
20.15  Amoniak  1,619  tCO2/Mg 
produktu  Tona amoniaku, jako 
produkcja (netto) 
nadająca się do 
sprzedaży, o 100% 
zawartości amoniaku  Amoniak (NH3) 
wyrażony w tonach 
wytworzonej ilości  Uwzględniono wszystkie 
procesy bezpoś rednio lub 
pośrednio związane 
z produkcją am oniaku 
i produktu pośredniego 
w postaci wodoru  20.15.10.75  Amoniak bezwodny