DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  5 maja 2020  r. 
Poz. 805 
 
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia  8 kwietnia 2020  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o  radiofonii i  telewizji  
1. Na podstawie  art. 16 ust. 1 zdanie  pierwsze ustawy z  dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i  nie-
których innych aktów prawnych ( Dz. U. z 2019 r. poz.  1461 ) ogłasza się w  załączniku do niniejszego obwieszczenia 
jednolity tekst ustawy z  dnia 29  grudnia 1992  r. o radiof onii i  telewizji ( Dz. U. z 2019 r. poz.  361), z uwzględnieniem zmian  
wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia 15  marca 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 643), 
2) ustawą z dnia 19  lipca 2019  r. o zmianie ust awy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 1655 oraz z 2020 r. poz. 288 ), 
3) ustawą z dnia 31  lipca 2019  r. o zmianie niektórych ustaw w  celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych  (Dz. U. 
poz. 1495 oraz z 2020 r. poz.  568), 
4) ustawą z dnia 9  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustawy o  opłatach abonamentowych  
(Dz. U. poz.  383) 
oraz zmian wynikających z  przepisów ogłoszonych przed dniem  7 kwietnia  2020 r. 
2. Podany w  załączniku do niniejszego obwieszc zenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) odnośnika nr 1 oraz art. 14 ustawy  z dnia 15  marca 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz 
niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 643), które  stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa dokonuje w  zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:  
1) dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 7  marca 2002  r. w sprawie zezwoleń na 
udostępnienie sieci i  usługi łączności elektronicznej (dyrektywa o  zezwoleniach) (Dz.  Urz. WE L 108 
z 24.04.2002,  str. 21 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.  29, str.  337, Dz.  Urz. UE  L 337 
z 18.12.2009, str.  37 i Dz. Urz. UE  L 241 z  10.09.2013, str.  8);  
2) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 7  marca 2002  r. w sprawie wspólnych ram 
regulacyjnych sieci i  usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.  Urz. WE L 108 z  24.04.2002,  
str. 33 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, ro zdz. 13, t.  29, str.  349, Dz.  Urz. UE  L 171 z  29.06.2007, 
str. 32, Dz.  Urz. UE  L 167 z  29.06.2009, str.  12, Dz.  Urz. UE  L 337 z  18.12.2009, str.  37, Dz.  Urz. UE  L 94 
z 08.04.2011, str.  35 i Dz. Urz. UE  L 241 z  10.09.2013, str.  8); 
3) dyrektywy Parlamentu E uropejskiego i  Rady 2014/53/UE z  dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie harmonizacji 
ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i  uchy lającej 
dyrektywę 1999/5/WE (Dz.  Urz. UE  L 153 z  22.05.2014, str.  62 i Dz. Urz. UE L 212 z  22.08.2018, str.  1).” 
„Art. 14. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia. ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 805 
 
 
 2) art. 36 ustawy  z dnia 19  lipca 2019  r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz. 1655 oraz z 2020 r. po z. 288 ), który  stanowi:  
„Art. 36. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  marca 2021  r., z wyjątkiem art.  1 pkt 9, 10, 12, 13, 17 –27, art.  15, 
art. 28 i art. 35, które wchodzą w  życie z  dniem 1  marca 2020  r.”; 
3) art. 74 i art. 86 ustawy  z dnia 31  lipca 2019  r. o zmianie niektórych ustaw w  celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych 
(Dz. U. poz. 1495  oraz z 2020 r. poz.  568), które  stanowi ą: 
„Art.  74. Do postępowań w  sprawie udzielenia koncesji, o  których mowa w  art. 37 ust. 3 ustawy zmienianej 
w art. 11, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotyc h-
czasowe.”  
„Art. 86. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2020  r., z wyjątkiem:  
1) art. 67, który wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia, z  mocą od dnia 27  lipca 201 9 r.; 
2) art. 19  pkt 2 i 3 oraz art.  57, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
3) art. 2  pkt 2 i 18–21, które wchodzą w  życie po upływie 30  dni od dnia ogłoszenia;  
4) art. 62  pkt 1, 4 i  5, które wchodzą w  życie po upływie 6  miesięc y od dnia ogłoszenia;  
5) art. 1  pkt 1–3, art.  55 oraz art.  70, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2021  r. 
6) art. 33  pkt 2 i 4, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2020  r.; 
7) art. 62  pkt 6 lit. a tiret trzecie, lit.  b i e i pkt 7 oraz art.  73 ust. 1–8, które wchodzą w  życie z  dniem 1  paździer nika 
2020  r.; 
8) art. 14:  
a) pkt 1:  
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art.  4ba ust.  6, 
– lit. c w  zakresie dodanego art.  4ba ust.  9, 
b) pkt 4:  
– lit. a i lit. b w zakresie uchylonego art.  43d ust.  2, 
– lit. c w  zakresie dodanego art.  43d ust.  6, 
c) pkt 5,  
d) pkt 6 w  zakresie dodanego art.  43f ust.  1–3 i 5 
– które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 2021  r.; 
9) art. 63  pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art.  68, które wchodzą w  życie z  dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa 
z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o  której mowa w  art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o  Unii Europe j-
skiej (Dz.  U. z 2004  r. poz.  864). ”; 
4) art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 9  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz us tawy o  opłatach 
abonamentowych (Dz. U. poz.  383), które stanowią:  
„Art.  3. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji w  projektach kart powinności, o  których mowa w  art. 21a 
ust. 6  ustawy z  dnia 29  grudnia 1992  r. o radiofonii i  telewizji (Dz.  U. z 2019 r. poz. 361, 643, 1495 i  1655), na lata 
2020 –2024  uwzględniają w  każdym roku objętym tą kartą wysokość przychodów ze środków publicznych na pozi o-
mie nie niższym niż suma prognozowanych wpływów z  opłat abonamentowych na rok 2020 oraz rekompensaty okreś -
lonej w  art. 11b ustawy zmienianej w  art. 2.  
2. Zawarcie porozumień, o  których mowa w  art. 21a ust. 10  ustawy z  dnia 29  grudnia 1992  r. o radiofonii i  tele-
wizji, dotyczących kart powinności na lata 2020 –2024  z uwzględnieniem przepisu ust. 1  nastąpi do dnia 15 maja 2020  r. 
3. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji, nie później niż do dnia 15  kwietnia 2020  r., opracowują i  przeka-
zują Krajowej Radzie Radiofonii i  Telewizji projekty zmienionych planów programowo -finansowych na rok 2020, 
uwzględniające wa rtość nominalną skarbowych papierów wartościowych ustaloną dla poszczególnych jednostek p u-
blicznej radiofonii i  telewizji w  uchwale, o  której mowa w  art. 11b ust. 4  ustawy zmienianej w  art. 2, i  prognozowane 
w związku z  tym przychody.  
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 805 
 
 
 4. Do zmiany planów  programowo -finansowych na rok 2020  nie ma zastosowania art. 4  ust. 2  ustawy z  dnia 
20 lipca 2018  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustawy o  opłatach abonamentowych (Dz.  U. poz. 1717)  
w zakresie limitu wysokości przychodów ze środków okreś lonych w  art. 31  ust. 1  pkt 1 i  ust. 2  ustawy z  dnia 29 grudnia 
1992  r. o radiofonii i  telewizji.  
Art. 4. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu ogłoszenia.” . 
Marszałek Sejmu:  E. Witek  
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 805 
 
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej  z dnia 8 kwietnia 2020  r. (poz . 805) 
USTAWA  
z dnia 29 grudnia 1992  r. 
o radiofonii i  telewizji  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Zadaniem radiofonii i  telewizji jest:  
1) dostarczanie informacji;  
2) udostępnianie dóbr kultury i  sztuki;  
3) ułatwianie korzystania z  oświaty, sportu i  dorobku nauki;  
3a) upowszechnianie edukacji obywatelskiej;  
4) dostarczanie rozrywki;  
5) popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.  
1a. Zadania radiofonii i  telewizji, o  których mowa  w ust. 1, są realizowane przez dostarczanie usług medialnych.  
2. Odbiór krajowych i zagranicznych programów oraz audiowizualnych usług medialnych na żądanie przeznaczonych 
przez dostawców usług medialnych do powszechnego odbioru jest wolny, z  zachowaniem warunków określonych przep i-
sami prawa.  
Art. 1a. 1. Ustawę stosuje się do dostawców usług medialnych ustanowionych na terytorium Rzeczypospolitej Pol -
skiej.  
2. Dostawcę usługi medialnej uważa się za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spełnia on 
co najmniej jeden z  warunków:  
1) ma swoją siedzibę w  Rzeczypospolite j Polskiej oraz:  
a) decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub  
b) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy świadczeniu 
usługi medialnej działa n a terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej 
są podejmowane w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, lub  
c) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy świadc zeniu 
usługi medialnej działa zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i  w innym państwie członkowskim 
Unii Europejskiej;  
2) decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz istotna 
część  osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy świadczeniu usługi media l-
nej działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  dostawca usługi medialnej ma swoją siedzibę w  innym państwie 
członkowskim Unii Europejskiej;  
3) rozpoczął świadczenie usługi medialnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie prawa  Rzeczy -
pospolitej Polskiej i  utrzymuje stabilne i  efektywne związki gospodarcze z  Rzecząpospolitą Polską, chyba że:  
a) zarówno siedziba dostawcy usługi media lnej znajduje się w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jak 
i decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane w  innym państwie członkowskim Unii Euro -
pejskiej lub  
b) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub u mowy cywilnoprawnej przy świadczeniu 
usługi medialnej działa w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w  którym dostawca usługi medialnej 
ma swoją siedzibę, lub decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są podejmowane na terytorium innego 
państw a członkowskiego Unii Europejskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 805 
 
 
 3. Za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się także dostawcę usługi medialnej, jeżeli 
istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy świadczeniu usługi 
medialnej działa na jej terytorium oraz dostawca ten:  
1) ma swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a  decyzje redakcyjne dotyczące usługi medialnej są 
podejmowane w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, albo  
2) ma swo ją siedzibę w  państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, a  decyzje redakcyjne dot y-
czące usługi medialnej są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
4. Ustawę stosuje się także do dostawcy usługi medialnej, który:  
1) korzysta ze stacji dosyłowej do satelity zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo  
2) nie korzysta z  tej stacji, ale korzysta z  łącza satelitarnego należącego do Rzeczypospolitej Polskiej  
– mimo że nie odpowiada on warunkom określonym  w ust. 2 i 3 i nie został uznany za dostawcę usługi medialnej usta -
nowionego w  państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów prawa tego państwa odpowiada jących  
warunkom określonym  w ust. 2 i 3. 
Art. 2. 1. Prawo rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych przysługuje jednostkom publicznej radi o-
fonii i  telewizji oraz osobom fizycznym, osobom prawnym i  osobowym spółkom handlowym, które uzyskały koncesję na 
taką działalność, albo – w przypadku programów telewizyjnych rozpowszechnianych wyłączni e w systemach tele infor -
matycznych – wpis do rejestru takich programów.  
2. Ustawy nie stosuje się do:  
1) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego wyłącznie w  obrębie jednego budynku;  
2) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego w  systemie, w  którym urządzenia nadawcze i  odbiorcze należą 
do tej samej osoby, prowadzącej działalność gospodarczą lub inną zarejestrowaną działalność publiczną, a  treść pr o-
gramu ogranicza się do spraw związanych z  tą działalnością i  jest adresowana do pracowników lub innego określon e-
go kręgu osób związanych z  nadawcą;  
3) programu rozprowadzanego w  sieci kablowej, jeżeli liczba indywidualnych odbiorców nie przekracza 250;  
4) programów radiowych rozpowszechnianych wyłącznie w  systemach teleinformatycznych oraz audialnych  usług na 
żądanie;  
5) korespondencji prowadzonej z  wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej;  
6) elektronicznych wersji dzienników i  czasopism oraz prasy udostępnianej w  systemie teleinformatycznym pod wa -
runkiem że nie składają się w  przeważającej  części z  audycji audiowizualnych;  
7) gier losowych i  zakładów wzajemnych, chyba że są częścią audycji usługi medialnej.  
Art. 3. Do rozpowszechniania programów radiowych i  telewizyjnych stosuje się przepisy prawa prasowego, o  ile 
ustawa nie stanowi inaczej . 
Art. 3a. 1. Dostawcy usług medialnych, mając na uwadze realizację obow iązków określonych w  ustawie, w szczegó l-
ności  w art. 14a, art. 16b ust. 3a, art. 18a, art. 47e i art. 47g, mogą tworzyć i  przystępować do kodeksów dobrych praktyk 
w rozumieniu ustawy z  dnia 23  sierpnia 2007  r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( Dz. U. z 2017 r. 
poz. 2070 ). 
2. Krajowa Rada Radiofonii i  Telewizji, działając w  zakresie audiowizualnych usług medialnych na żądanie, we  współ -
pracy z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji inicjuje, wspiera i  promuje powstawanie kodeksów dobrych prak -
tyk, o  których mowa  w ust. 1. 
Art. 4. W rozumieniu ustawy:  
1) usługą medialną jest usługa w  postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowi e-
dzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i  której podstawowym celem jest dostarczanie poprzez sieci telekomunik a-
cyjne ogółowi odbiorców audycji, w  celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest 
także przekaz handlowy;  
2) audycj ą jest ciąg ruchomych obrazów z  dźwiękiem lub bez niego (audycja audiowizualna) albo ciąg dźwięków  
(audycja radiowa), stanowiący, ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo, odrębną całość w stworz o-
nym przez dostawcę usługi medialnej programi e lub katalogu audycji publicznie udostępnianych w  ramach audio -
wizualnej usługi medialnej na żądanie, zwanym dalej „katalogiem ”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 805 
 
 
 3) odpowiedzialnością redakcyjną jest sprawowanie faktycznej kontroli nad wyborem audycji i  sposobem ich zestawi e-
nia w  program ie lub w  katalogu; nie uchybia to zasadom odpowiedzialności prawnej za treść audycji lub świadczenie 
usługi;  
4) dostawcą usługi medialnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzia l-
ność redakcyjną za wybór treści us ługi medialnej i  decydująca o  sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub 
podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie;  
5) nadawcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i  zestawia program o raz 
rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w  celu rozpowszechniania;  
6) programem jest uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany 
w całości, w  sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w  ustalonym przez nadawcę układzie;  
6a) audiowizualną usługą medialną na żądanie jest usługa medialna świadczona w  ramach prowadzonej w  tym zakresie 
działalności gospodarczej, polegająca na publicznym udostępnianiu audycji audiowizualnych na podstawie katalog u 
ustalonego przez podmiot dostarczający usługę;  
7) rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców;  
8) rozprowadzaniem jest przejmowanie rozpowszechnionego programu w  całości i  bez zmian oraz równoczesne, wtórne 
jego rozpowszechnianie;  
8a) publicznym udostępnianiem audiowizualnej usługi medialnej na żądanie jest jej świadczenie w  sposób umożliwiający 
ogółowi użytkowników, w  wybranym przez nich momencie i  na ich życzenie, odbiór wybranej przez n ich audycji 
z katalogu udostępnionego w  ramach takiej usługi;  
9) dostarczaniem usługi medialnej jest rozpowszechnianie programu albo publiczne udostępnianie audiowizualnej usługi 
medialnej na żądanie;  
10) nadawcą społecznym jest nadawca:  
a) którego program  upowszechnia działalność wychowawczą i  edukacyjną, działalność charytatywną, respektuje chrze-
ścijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki, oraz zmierza do ugruntowania to ż-
samości narodowej,  
b) w którego programie nie są rozp owszechniane audycje ani inne przekazy, o  których mowa  w art. 18 ust. 5, 
c) który nie nadaje przekazów handlowych,  
d) który nie pobiera opłat z  tytułu rozpowszechniania, rozprowadzania lub odbierania jego programu;  
11) osobą zagraniczną jest osoba zagranic zna w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczes t-
nictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym  na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej (Dz. U. z  2019 r. poz. 1079, 1214, 1495 i 1655 ); 
12) zespołem twórczym jest zespół osób tworzących audycje, do którego zalicza się w  szczególności: reżysera, autora 
scenariusza, scenografa, operatora, odtwórców głównych ról i  kompozytora;  
13) programem wyspecjalizowanym jest program, w  którym nie mniej niż  70% czasu nadawania programu w  ciągu 
miesiąca, w  godzinach 6 –23, stanowią audycje i  inne przekazy realizujące przyjętą specjalizację programu;  
14) audycją wytworzoną pierwotnie w  języku polskim jest audycja spełniając a wymogi audycji europejskiej w rozumi eniu 
niniejszej ustawy i  powstała na podstawie scenariusza wytworzonego pierwotnie w  języku polskim, której pierwotna 
rejestracja została dokonana w  języku polskim;  
15) audycją dla dzieci jest audycja, która ze względu na czas nadania i  treść jest skierowa na głównie do dzieci;  
16) przekazem handlowym jest każdy przekaz, w  tym obrazy z  dźwiękiem lub bez dźwięku albo tylko dźwięki, mający 
służyć bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów, usług lub renomy podmiotu prowadzącego działalność gosp o-
darczą lub zaw odową, towarzyszący audycji lub włączony do niej, w  zamian za opłatę lub podobne wynagrodzenie, 
albo w  celach autopromocji, w  szczególności reklama, sponsorowanie, telesprzedaż i  lokowanie produktu;  
17) reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu  publicznego lub prywatnego, w  związku z  jego działal noś-
cią gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z  towarów lub usług; 
reklamą jest także autopromocja;  
18) sponsorowaniem jest każdy wkład w  finansowanie us ługi medialnej lub audycji, przez podmiot, który nie dostarcza 
usług medialnych i  nie produkuje audycji, w  celu promocji jego nazwy, firmy, renomy, działalności, towaru lub usł u-
gi, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 805 
 
 
 19) telesprzeda żą jest przekaz handlowy zawierający bezpośrednią ofertę sprzedaży towarów lub odpłatnego świadczenia 
usług;  
20) ukrytym przekazem handlowym jest przedstawianie w  audycjach towarów, usług, nazwy, firmy, znaku towarowego 
lub działalności przedsiębiorcy będą cego producentem towaru lub świadczącego usługi, jeżeli zamiarem dostawcy 
usługi medialnej, w  szczególności związanym z  wynagrodzeniem lub uzyskaniem innej korzyści, jest osiągnięcie skut -
ku reklamowego oraz możliwe jest wprowadzenie publiczności w  błąd co  do charakteru przekazu;  
21) lokowaniem produktu jest przekaz handlowy polegający na przedstawieniu lub nawiązywaniu do towaru, usługi lub 
ich znaku towarowego w  taki sposób, że stanowią one element samej audycji w  zamian za opłatę lub podobne wyn a-
grodzeni e, a także w  postaci nieodpłatnego udostępnienia towaru lub usługi;  
22) lokowaniem tematu jest przekaz handlowy polegający na nawiązywaniu do towaru, usługi lub ich znaku towarowego 
w scenariuszu lub liście dialogowej audycji w  zamian za opłatę lub podobne  wynagrodzenie;  
23) autopromocją jest każdy przekaz pochodzący od dostawcy usługi medialnej mający służyć bezpośrednio lub pośre d-
nio promocji jego audycji, towarów lub usług;  
24) przekazem tekstowym jest zbiór tekstów i  nieruchomych obrazów, rozpowszechnia nych za pomocą sygnału tele -
wizyjnego lub radiowego równocześnie z  programem;  
25) producentem jest osoba fizyczna lub osoba prawna, lub jednostka organizacyjna, o  której mowa  w art. 331 § 1 Ko-
deksu cywilnego, która podejmuje inicjatywę, faktycznie organizuje i  ponosi odpowiedzialność za kreatywny, orga ni-
zacyjny i  finansowy proces produkcji utworu audiowizualnego;  
26) producentem niezależnym wobec danego nadawcy jest producent niepozostający w  stosunku pracy z  danym nadawcą, 
niebędący sam nadawcą i  nieposiadający udziałów w  organizacji nadawcy oraz w  którym nadawca ani żaden podmiot 
od niego zależny bądź należący do tej samej grupy kapitałowej ni e posiada żadnych udziałów, a  w zarządach nie z a-
siadają żadne osoby pozostające w  stosunku pracy z  danym nadawcą lub będące nadawcami;  
27) przedsiębiorcą jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców  (Dz. U. 
z 2019 r. poz. 1292 i 1495  oraz z 2020 r. poz.  424); 
28) udogodnieniem dla osób niepełnosprawnych jest element d źwiękowy lub graficzny zawarty w audycji lub  roz-
powszechniany r ównocze śnie z ni ą, którego celem jest zapewnienie osobom niepe łnosprawnym z powodu dysfunkcji 
narządu wzroku oraz osobom niepe łnosprawnym z powodu dysfunkcji narz ądu słuchu mo żliwości zapoznan ia się 
z audycj ą w szczeg ólności w formie napis ów dla nies łyszących lub audiodeskrypcji, a tak że tłumaczenia na j ęzyk 
migowy;  
29) systemem teleinformatycznym jest system teleinformatyczny w  rozumieniu u stawy z  dnia 18  lipca 2002  r. o świad-
czeniu usług drogą elektroniczną ( Dz. U. z 2020 r. poz. 344); 
30) siecią telekomunikacyjną jest sieć telekomunikacyjna w  rozumieniu ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo tele -
komunikacyjne ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2460  oraz z 2020 r. poz.  374). 
Rozdział 2  
Krajowa Rada R adiofonii i  Telewizji  
Art. 5. Tworzy się Krajową Radę Radiofonii i  Telewizji, zwaną dalej „Krajową Radą ”, jako organ państwowy właś -
ciwy w  sprawach radiofonii i  telewizji.  
Art. 6. 1. Krajowa Rada stoi na straży wolności słowa w  radiu i  telewizji, samodziel ności dostawców usług media l-
nych i  interesów odbiorców oraz zapewnia otwarty i  pluralistyczny charakter radiofonii i  telewizji.  
2. Do zadań Krajowej Rady należy w  szczególności:  
1) projektowanie w  porozumieniu z  Prezesem Rady Ministrów kierunków polityki państwa w  dziedzinie radiofonii i tele-
wizji;  
2) określanie, w  granicach upoważnień ustawowych, warunków prowadzenia działalności przez dostawców usług me -
dialnych;  
3) podejmowanie, w  zakresie przewidzianym ustawą, rozstrzygnięć w  sprawach koncesji na rozpo wszechnianie pro gra-
mów, wpisu do rejestru programów, zwanego dalej „rejestrem ”, oraz prowadzenie tego rejestru;  
3a) uznawanie za nadawcę społecznego lub odbieranie tego przymiotu, na warunkach określonych ustawą;  
4) sprawowanie w  granicach określonych us tawą kontroli działalności dostawców usług medialnych;  
5) organizowanie badań treści i  odbioru usług medialnych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 805 
 
 
 5a) prowadzenie monitoringu rynku audiowizualnych usług medialnych na żądanie w  celu ustalenia kręgu podmiotów 
dostarczających audiowizualne usługi medialne na żądanie oraz oceny wykonania obowiązków wynikających z  usta-
wy przez te podmioty;  
6) ustalanie wysokości opłat za udzielenie koncesji oraz wpis do rejestru;  
6a) ustalanie, na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonamentowych ( Dz. U. z 201 9 r. 
poz. 1 801 oraz z 2020 r. poz.  383), wysokości opłat abonamentowych;  
7) opiniowanie projektów aktów prawnych oraz umów międzynarodowych dotyczących radiofonii i  telewizji lub audio -
wizualnych usług medialnych na ż ądanie;  
7a) (utracił moc)1) 
8) inicjowanie postępu naukowo -technicznego i  kształcenia kadr w  dziedzinie radiofonii i  telewizji;  
9) organizowanie i  inicjowanie współpracy z  zagranicą w  dziedzinie radiofonii i  telewizji, w  tym współpracy  z organami  
regulacyj nymi państw członkowskich Unii Europejskiej, właściwymi w  sprawach usług medialnych;  
10) współpraca z  właściwymi organizacjami i  instytucjami w  zakresie ochrony praw autorskich, praw wykonawców, praw 
producentów oraz dostawców usług medialnych;  
11) (uchylo ny) 
12) inicjowanie i  wspieranie samoregulacji i  współregulacji w  zakresie dostarczania usług medialnych;  
13) upowszechnianie umiejętności świadomego korzystania z  mediów (edukacji medialnej) oraz współpraca z  innymi 
organami państwowymi, organizacjami poz arządowymi i  innymi instytucjami w  zakresie edukacji medialnej.  
Art. 7. 1. W  skład Krajowej Rady wchodzi pięciu członków powoływanych: 2  przez Sejm, 1  przez Senat i  2 przez 
Prezydenta, spośród osób wyróżniających się wiedzą i  doświadczeniem w  zakresie środ ków społecznego przekazu.  
2. (utracił moc)1) 
2a. (uchylony)  
2b. Przewodniczącego Krajowej Rady wybierają ze swojego grona i  odwołują członkowie Krajowej Rady.  
3. Krajowa Rada wybiera ze swego grona, na wniosek Przewodniczącego, zastępcę Przewodniczącego Krajowej Rady.  
4. Kadencja członków Krajowej Rady trwa 6  lat, licząc od dnia powołania ostatniego członka. Członkowie Krajowej 
Rady pełnią swe funkcje do czasu p owołania następców.  
5. Członek Krajowej Rady nie może być powołany na kolejną pełną kadencję.  
6. Organ uprawniony do powołania członka Krajowej Rady odwołuje go wyłącznie w  przypadku:  
1) zrzeczenia się swej funkcji;  
2) choroby trwale uniemożliwiającej spra wowanie funkcji;  
3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z  winy umyślnej;  
3a) złożenia niezgodnego z  prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu;  
4) naruszenia przepisów ustawy stwierdzonego orzeczenie m Trybunału Stanu.  
7. W przypadku odwołania członka lub jego śmierci przed upływem kadencji, właściwy organ powołuje nowego 
członka Krajowej Rady na okres do końca tej kadencji.  
Art. 8. 1. Pracodawca zatrudniający członka Krajowej Rady udzieli mu, na jego wniosek, urlopu bezpłatnego na czas 
sprawowania funkcji. Okres urlopu wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia wynikające ze stosunku pracy.  
2. (uchylony)  
3. W okresie k adencji członków Krajowej Rady ulega zawieszeniu ich członkostwo:  
1) (utracił moc)2) 
2) we władzach stowarzyszeń, związków zawodowych, związków pracodawców, organizacji kościelnych lub związków 
wyznaniowych.  
4. Nie można łączyć funkcji członka Krajowej Rad y z posiadaniem udziałów albo akcji spółki bądź w  inny sposób 
uczestniczyć w  podmiocie będącym dostawcą usługi medialnej lub producentem radiowym lub telewizyjnym oraz wszelką 
działalnością zarobkową, z  wyjątkiem pracy dydaktyczno -naukowej w  charakterze na uczyciela akademickiego lub pracy 
twórczej.  
                                                           
1) Z dniem 29  marca 2006  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 23  marca 2006  r. sygn. akt K 4/06  (Dz. U. poz.  377).  
2) Z dniem 15  maja 2002  r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z  dnia 10  kwietnia 2002  r. sygn. akt K. 26/00  (Dz. U. 
poz. 517).  
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 805 
 
 
 Art. 9. 1. Na podstawie ustaw i  w celu ich wykonania Krajowa Rada wydaje rozporządzenia i  uchwały.  
2. Krajowa Rada podejmuje uchwały większością 2/3  głosów ustawowej liczby członków.  
3. Krajowa Rada uchwala regulamin swych obrad.  
Art. 10. 1. Przewodniczący Krajowej Rady kieruje jej pracami, reprezentuje Krajową Radę oraz wykonuje zadania 
określone w  ustawie.  
2. Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od dostawcy usługi medialnej przedstawienia materiałów, dok umen-
tów i  udzielenia wyjaśnień w  zakresie niezbędnym dla kontroli zgodności działania tego dostawcy z  przepisami ustawy, 
warunkami koncesji lub wiążącymi go aktami samoregulacji.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady może wezwać dostawcę usługi medialnej do zani echania działań w  zakresie 
dostarczania usług medialnych, jeżeli naruszają one przepisy ustawy, uchwały Krajowej Rady lub warunki koncesji.  
4. Przewodniczący Krajowej Rady na podstawie uchwały Rady może wydać decyzję nakazującą zaniechanie przez 
dostawcę u sługi medialnej działań w  zakresie, o  którym mowa  w ust. 3. 
4a. Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że wezwa ć spółkę, o któ rej mowa w art. 26 ust. 2 i 3, do przedstawienia  mate-
riałów i dokumentó w oraz udzielenia wyja śnień w zakresie niezb ędnym do oceny karty po winno ści w zakresie  określonym 
w art. 21b ust. 7 oraz sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1.  
5. Przepisy  ust. 2–4 stosuje się odpowiednio do rozprowadzania programów radiowych i  telewizyjnych.  
Art. 11. 1. Krajowa Rada wykonuje swoje zadania przy po mocy Biura Krajowej Rady.  
2. Organizację i  tryb działania Biura Krajowej Rady określa regulamin uchwalany przez Krajową Radę.  
3. Koszty działalności Krajowej Rady i  Biura Krajowej Rady są pokrywane z  budżetu państwa.  
4. Do pracowników Biura Krajowej Rady s tosuje się przepisy o  pracownikach urzędów państwowych.  
Art. 12. 1. Krajowa Rada przedstawia corocznie do ko ńca maja danego roku kalendarzowego Sejmowi, Senatowi  i Pre-
zydentowi sprawozdanie ze swojej dzia łalności za rok kalendarzowy poprzedzaj ący oraz informacj ę o podstawowych  pro-
blemach radiofonii i telewizji.  
2. Krajowa Rada przedstawia corocznie Prezesowi Rady Ministrów informac ję o swojej działalności oraz o podst a-
wowych problemach radiofonii i  telewizji.  
3. Sejm i  Senat uchwałami przyjmują lub odrz ucają sprawozdanie, o  którym mowa  w ust. 1. Uchwała o  przyjęciu spra -
wozdania  może zawierać uwagi i  zastrzeżenia.  
4. W wypadku odrzucenia sprawozdania przez Sejm i  Senat kadencja wszystkich członków Krajowej Rady wygasa 
w ciągu 14  dni, liczonych od dnia os tatniej uchwały, z  zastrzeżeniem  ust. 5. 
5. Wygaśnięcie kadencji Krajowej Rady nie następuje, jeżeli nie zostanie potwierdzone przez Prezydenta Rzeczy -
pospolitej Polskiej.  
Rozdział 3  
Programy radiowe i  telewizyjne  
Art. 13. 1. Nadawca kształtuje program sam odzielnie w  zakresie zadań określonych  w art. 1 ust. 1 i ponosi odpowi e-
dzialność za jego treść.  
2. Przepis  ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących odpowiedzialności innych osób za treść poszczególnych audycji, 
reklam lub innych przekazów.  
Art. 14. 1. Nało żenie na nadawcę obowiązku lub zakazu rozpowszechniania określonej audycji lub przekazu może 
nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy.  
2. Audycje i  przekazy niepochodzące od nadawcy powinny być wyraźnie wyodrębnione w  programie i  oznaczone 
w sposób niebudząc y wątpliwości, że nie pochodzą od nadawcy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 805 
 
 
 Art. 14a. 1. Nadawca jest obowiązany do zapewnienia odbiorcom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do 
informacji umożliwiających identyfikację programu i  jego nadawcy, a  w szczególności do informacji o:  
1) nazwie programu;  
2) nazwisku, nazwie lub firmie tego nadawcy;  
3) adresie jego siedziby;  
4) danych kontaktowych, w  tym adresu korespondencyjnego, adresu poczty elektronicznej oraz witryny internetowej.  
2. Nadawca jest obowiązany do wskazania Krajowej Rady jak o organu wła ściwego w  sprawach radiofonii i telewizji.  
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób zapewniania przez nadawców dostępu do inform a-
cji umożliwiających identyfikację programu i  jego nadawcy oraz inne niż wskazane  w ust. 1 informacje, uwzględniając 
potrzeby odbiorców, integralność przekazów, sposób rozpowszechniania programu i  oddziaływanie na interesy odbiorców 
oraz dążąc do nieobciążania dostawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami w  związku z  zapewnianiem informacji.  
Art. 15. 1. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 33% kwartalnego czasu nadawania progr a-
mu na audycje wytworzone pierwotnie w  języku polskim, z  wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, 
transmisji sportowych, przekazów tekst owych i  teleturniejów.  
2. Nadawcy programów radiowych, z  wyłączeniem programów tworzonych w  całości w  języku mniejszości narod o-
wej lub etnicznej, lub w  języku regionalnym w  rozumieniu  art. 19 ustawy  z dnia 6  stycznia 2005  r. o mniejszościach nar o-
dowych i  etnicznych oraz o  języku regionalnym ( Dz. U. z 2017 r. poz. 823), przeznaczają co najmniej 33% miesięcznego 
czasu nadawania w  programie utworów słowno -muzycznych na utwory, które są wykonyw ane w  języku polskim, z  tego 
co najmniej 60% w  godzinach 5 –24. 
2a. Przy ustalaniu czasu nadawania w  godzinach 5 –24, o  którym mowa  w ust. 2, czas nadawania utworu słowno -
-muzycznego w  tych godzinach wykonywanego w  języku polskim przez debiutanta jest liczony jako 200% czasu nadaw a-
nia utworu.  
2b. Za utwór wykonywany prz ez debiutanta uważa się utwór słowno -muzyczny wykonywany w  języku polskim, który 
w danym okresie rozliczeniowym został rozpowszechniony w  programie radiowym, a  od daty pierwszego rozpowszechni e-
nia nie minęło 18  miesięcy, przy czym za debiutanta uważa się w yłącznie artystę lub zespół muzyczny, który w  powyższym 
okresie 18  miesięcy po raz pierwszy opublikował album zawierający utwory słowno -muzyczne lub pojedyncze nagranie 
utworu słowno -muzycznego.  
3. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają ponad 50% kwartalnego czasu nadawania programu na audycje 
europejskie, z  wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów tekst o-
wych i  teleturniejów.  
3a. Przewodniczący Krajowej Rady, na wniosek nadawcy programu telewizyjn ego rozpowszechnianego wyłącznie  
w systemie teleinformatycznym, może,  w drodze decyzji, określić niższy udział  w programie telewizyjnym audycji,  o któ-
rych mowa  w ust. 1 i 3, uwzględniając liczbę odbiorców  i zasięg programu oraz możliwość realizacji obowią zków nałoż o-
nych na nadawcę.  
3b. Do decyzji,  o której mowa  w ust. 3a, stosuje się przepis  art. 33 ust. 3. 
4. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, niższy udział w  programie telewizyjnym audycji, o  których mowa  
w ust. 1 i 3, oraz w  programie radiowy m utworów, o  których mowa  w ust. 2, dla:  
1) nadawców w  pierwszym roku rozpowszechniania przez nich programu,  
2) programów wyspecjalizowanych, dla których brak jest wystarczającej liczby audycji, o  których mowa  w ust. 1 i 3, lub 
utworów, o  których mowa  w ust. 2, 
3) programów, na których nadawanie przyznano koncesję określającą, że programy te są przeznaczone dla mniejszości 
narodowych i  etnicznych oraz społeczności posług ującej się językiem regionalnym  
4) (uchylony)  
– uwzględniając konieczność zachowania pro porcji audycji wytworzonych pierwotnie w  języku polskim i  audycji europe j-
skich oraz uwzględniając możliwość realizacji tych obowiązków w  danych kategoriach programów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 805 
 
 
 Art. 15a. 1. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 10% kwartalnego cza su nadawania pr o-
gramu na audycje europejskie wytworzone przez producentów niezależnych, z  wyłączeniem serwisów informacyjnych, 
reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów tekstowych i  teleturniejów. W  czasie przeznaczonym na audycje 
europejskie  wytworzone przez producentów niezależnych, audycje wytworzone w  okresie 5  lat przed rozpowszechnieniem 
w programie powinny stanowić co najmniej 50%.  
2. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, w  odniesieniu do audycji, o  których mowa  w art. 15 ust. 1 i 3 oraz 
w ust. 1: 
1) sposób prowadzenia przez nadawcę ewidencji czasu nadawania,  
2) czas przechowywania ewidencji, nie krótszy niż 1  rok, 
3) zakres informacji zawartych w  ewidencji, w  tym dane o  terminie rozpowszechniania audycji, rzeczywisty czas trwan ia 
audycji, tytuł i  producenta audycji  
– uwzględniając możliwość prowadzenia ewidencji w  formie elektronicznej, konieczność zapewnienia przejrzystości oraz 
jawności informacji znajdujących się w  ewidencji oraz nieobciążania nadawców nadmiernymi utrudnieni ami i  kosztami 
w związku z  prowadzeniem ewidencji.  
3. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, niższy udział audycji europejskich wytworzonych przez prod u-
centów niezależnych w  okresie 5  lat przed rozpowszechnieniem w  programie dla programó w telewizy jnych, dla których 
ze względu na wyspecjalizowany charakter programu brak jest wystarczającej liczby tych audycji, uwzględniając wpływ 
charakteru programów na możliwość realizacji przez nadawców tych obowiązków.  
Art. 15b. 1. Audycją europejską jest audycja : 
1) pochodząca z  państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub  
2) pochodząca z  innego państwa będącego stroną Europejskiej konwencji o  telewizji ponadgranicznej, sporządzonej  w Stras -
burgu dnia 5  maja 1989  r. (Dz. U. z 1995  r. poz. 160 oraz z 2004  r. poz. 250), zwanej dalej „Europejską konwencją 
o telewizji ponadgranicznej ”, niestosującego środków dyskryminacyjnych w  stosunku do audycji pochodzących z  państw  
członkowskich Unii Europejskiej, lub  
3) wytworzona w  koprodukcji w  ramach umowy dotyczącej sektora a udiowizualnego zawartej między Unią Europejską 
a innym państwem trzecim spełniająca wymagania określone w  tej umowie, jeżeli państwo to nie stosuje środków 
dyskryminacyjnych w  stosunku do audycji pochodzących z  państw członkowskich Unii Europejskiej.  
2. Audycja pochodzi z  państw, o  których mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli większość członków zespołu twórczego stale 
zamieszkuje na terytorium jednego z  tych państw oraz spełniony jest co najmniej jeden z  warunków:  
1) audycja jest wyprodukowana przez produce nta mającego siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w  państwie, o  któ-
rym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2; 
2) produkcja audycji jest nadzorowana i  kontrolowana przez osobę fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania w  pań-
stwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2, lub przez osobę prawną albo podmiot nieposiadający osobowości prawnej, 
których siedziba znajduje się w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2; 
3) udział współproducentów, mających siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 
pkt 1 i 2, w łącznych kosztach produkcji audycji jest większościowy i  współprodukcja nie podlega kontroli współ -
producentów niemających siedziby lub stałego miejsca zamieszkania w  państwie, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1 i 2. 
3. (uchylony)  
4. Audycją europ ejską jest także audycja, która została wyprodukowa na w  ramach dwustronnych umów o koprodukcji 
zawartych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i  państwami trzecimi, a  udział współproducentów, maj ą-
cych siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania na t erytorium państwa, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1, w łącznych kosztach 
produkcji audycji jest większościowy oraz współprodukcja nie podlega kontroli współproducentów niemających siedziby 
lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium państwa, o  którym mowa  w ust. 1 pkt 1. 
5. (uchylony)  
Art. 16. 1. Przekazy handlowe powinny być łatwo rozpoznawalne.  
2. Reklamy i  telesprzedaż powinny być łatwo odróżnialne od materiału redakcyjnego. Reklamy i  telesprzedaż odró ż-
nia się w  programie za pomocą środków wizualnych, dźw iękowych lub przestrzennych.  
3. Reklamy i  telesprzedaż nie mogą zajmować więcej niż 12  minut w  ciągu godziny zegarowej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 805 
 
 
 4. Ograniczenia określonego  w ust. 3 nie stosuje się do:  
1) ogłoszeń nadawcy, zawierających jedynie informację o  jego audycjach lub frag menty tych audycji;  
2) ogłoszeń nadawcy zawierających jedynie informację o  dodatkowych produktach uzyskiwanych bezpośrednio z  audycji;  
3) wymaganych prawem oznaczeń przekazów handlowych, w  tym wskazań sponsorów.  
5. Ogłoszenia, o  których mowa  w ust. 4 pkt 1 i 2, są emitowane pomiędzy audycjami i  nie mogą zajmować więcej niż 
2 minuty w  ciągu godziny zegarowej.  
6. Bloki programowe poświęcone wyłącznie telesprzedaży powinny być wyraźnie oznaczone w  sposób wizualny  i dźwię -
kowy oraz nadawane w  sposób nieprzerwan y przez co najmniej 15  minut. Do bloków takich nie stosuje się ograniczenia 
określonego  w ust. 3. 
7. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia w  programach radiowych i  telewizyjnych 
działalności reklamowej i  telesprzedaży, w  tym: 
1) warunki nadawania, w  tym wyodrębniania, oznaczania i  umieszczania, reklam i  telesprzedaży w  programach,  
2) wymagania dotyczące osób, których głos lub wizerunek jest wykorzystywany w  reklamach, z  uwzględnieniem zakresu 
ograniczeń w  prowadzeniu przez nie in nych audycji w  programach radiowych i  telewizyjnych,  
3) zakres udostępniania przez nadawcę czasu wykorzystywanego na reklamy i  telesprzedaż, w  tym maksymalny wymiar 
czasu w  okresie rocznym dla jednego przedsiębiorcy lub ugrupowania gospodarczego,  
4) sposób  prowadzenia i  przechowywania przez nadawcę ewidencji czasu nadawanych reklam i  telesprzedaży oraz z a-
kres danych objętych tą ewidencją,  
5) szczegółowe wymagania dla ogłoszeń nadawców, o  których mowa  w ust. 4 pkt 1 i 2, oraz sposób ich oznaczania 
i umieszcz ania w  programach  
– kierując się ochroną interesu odbiorców i  samodzielności nadawców oraz uwzględniając rozwój technik reklamowych.  
Art. 16a. 1. Umieszczanie reklam lub telesprzedaży podczas audycji nie może naruszać integralności audycji, przy 
uwzględnie niu naturalnych przerw w  audycji, jej czasu trwania i  charakteru, ani uprawnień podmiotów praw do audycji.  
2. W transmisjach zawodów sportowych zawierających przerwy wynikające z  przepisów ich rozgrywania oraz 
w transmisjach innych wydarzeń zawierających p rzerwy, reklamy lub telesprzedaż mogą być nadawane wyłącznie w  tych 
przerwach.  
3. Filmy wyprodukowane dla telewizji, z  wyłączeniem serii, seriali i  audycji dokumentalnych, oraz filmy kinemat o-
graficzne mogą zostać przerwane, w  celu nadania reklam lub telesp rzedaży, wyłącznie jeden raz podczas każdego okresu 
pełnych 45  minut przewidzianych w  programie.  
4. Audycje inne niż określone  w ust. 2 mogą być przerywane w  celu nadania reklam lub telesprzedaży, jeżeli okres 
między kolejnymi przerwami w  danej audycji wyn osi w  programie telewizyjnym co najmniej 20  minut, a  w programie 
radiowym co najmniej 10  minut.  
5. Za przerwanie audycji uznaje się każde umieszczenie reklamy lub telesprzedaży w  trakcie audycji.  
6. Nie można przerywać w  celu nadania reklam lub telesprzeda ży: 
1) serwisów informacyjnych;  
2) audycji o  treści religijnej;  
3) audycji publicystycznych i  dokumentalnych o  czasie krótszym niż 30  minut;  
4) audycji dla dzieci.  
7. Nie można przerywać w  celu nadania reklam lub telesprzedaży audycji w  programach publiczn ej radiofonii i tele-
wizji, z  wyjątkiem audycji, o  których mowa  w ust. 2. 
Art. 16b. 1. Zakazane jest nadawanie przekazu handlowego:  
1) wyrobów tytoniowych, rekwizytów tytoniowych, produktów imitujących wyroby tytoniowe lub rekwizyty tytoniowe 
oraz symboli związanych z  używaniem tytoniu, w  zakresie regulowanym przez ustawę z  dnia 9  listopada 1995  r. 
o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i  wyrobów tytoniowych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2182 ); 
2) napojów alkoholowych, w  zakresie regulowanym przez ustawę z  dnia 26  października 1982  r. o wychowaniu w  trzeź -
wości i  przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2277 ); 
3) świadczeń zdrowotnych w  rozumieniu przepisów o  działalności leczniczej udzielanych wyłącznie na podstawie ski e-
rowania lekarza;  
4) produktów leczniczych, w  zakresie regulowanym przez ustawę z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 499 , z późn. zm.3)); 
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.  z 2019 r. poz. 399, 959, 1495, 1542, 1556, 1590, 1818 
i 1905  oraz z 2020 r. poz. 322 , 374 i 567.  
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 805 
 
 
 5) gier cylindrycznych, gier w  karty, gier w  kości, zakładów wzajemnych, gier na automatach,  w zakresie regulowanym 
ustawą z  dnia 19  listopada 2009  r. o grach hazardowych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284 ); 
6) substancji psychotropowych lub środków odurzających oraz środków spożywczych lub innych produktów, w  zakresie 
uregulowanym ustawą z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. z 2019 r. poz. 852, 1655 i 1818 
oraz z 2020 r. poz. 322 ); 
7) usług w zakresie udostępniania solarium, w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 15 września 2017 r. o ochronie  
zdrowia  przed następstwami korzystania z solarium (Dz. U. poz. 2111).  
2. Zakazane jest nadawanie przekazów handlowych:  
1) nawołujących bezpośrednio małoletnich do nabywania produktów lub usług;  
2) zachęcających małoletnich do wywierania presji na rodziców lub inn e osoby w  celu skłonienia ich do zakupu rekl a-
mowanych produktów lub usług;  
3) wykorzystujących zaufanie małoletnich, jakie pokładają oni w  rodzicach, nauczycielach i  innych osobach;  
4) w nieuzasadniony sposób ukazujących małoletnich w  niebezpiecznych sytua cjach;  
5) oddziałujących w  sposób ukryty na podświadomość.  
3. Przekaz handlowy nie może:  
1) naruszać godności ludzkiej;  
2) zawierać treści dyskryminujących ze względu na rasę, płeć, narodowość, pochodzenie etniczne, wyznanie lub świato -
pogląd , niepełnospra wność, wiek czy orientację seksualną;  
3) ranić przekonań religijnych lub politycznych;  
4) zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich;  
5) sprzyjać zachowaniom zagrażającym zdrowiu, bezpieczeństwu lub ochronie środowiska.  
3a. Audyc jom dla dzieci nie powinny towarzyszyć przekazy handlowe dotyczące artykułów spożywczych lub nap o-
jów zawierających składniki, których obecność w  nadmiernych ilościach w  codziennej diecie jest niewskazana.  
3b. Krajowa Rada, po zasięgnięciu opinii ministra w łaściwego do spraw zdrowia, może określić, w  drodze rozporz ą-
dzenia:  
1) rodzaje artykułów spożywczych lub napojów zawierających składniki, których obecność w  nadmiernych ilościach 
w codziennej diecie jest niewskazana,  
2) sposób umieszczania w  programach prz ekazów handlowych dotyczących tych artykułów, tak aby przekazy te nie 
towarzyszyły audycjom dla dzieci  
– dążąc do zachęcenia nadawców do przeciwdziałania promowaniu niezdrowego odżywiania wśród dzieci oraz uwzglę d-
niając charakter programów, ich wpływ na ks ztałtowanie opinii publicznej i  oddziaływanie na interesy odbiorców, bez 
nakładania nieuzasadnionych obowiązków na nadawców.  
4. (uchylony)  
Art. 16c. Zakazane są:  
1) ukryte przekazy handlowe;  
2) lokowanie produktów, z  zastrzeżeniem  art. 17a; 
3) lokowanie tematów.  
Art. 17. 1. Odbiorcy powinni zostać wyraźnie poinformowani o  sponsorowaniu. Sponsorowane audycje lub inne  prze-
kazy są oznaczane przez wskazanie sponsora na ich początku, na końcu oraz w  momencie wznowienia po przerwie na 
reklamę lub telesprzedaż.  Wskazanie sponsora może zawierać tylko jego nazwę, firmę, znak towarowy lub inne oznaczenie 
indywidualizujące przedsiębiorcę lub jego działalność, odniesienie do jego towarów, usług lub ich znaku towarowego.  
1a. Wskazanie sponsora i  żaden element tego wsk azania nie może bezpośrednio zachęcać do zakupu lub najmu tow a-
rów lub usług, zwłaszcza przez specjalne, promocyjne do nich odniesienie.  
2. Wskazanie sponsora nie może zawierać nazwy, firmy, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizuj ą-
cego przedsi ębiorcę lub jego działalność, widoku towaru albo usługi, których reklama jest zakazana  w art. 16b ust. 1. 
3. Sponsor nie może wpływać na treść audycji lub innego przekazu oraz ich miejsce w  programie w  sposób ogranicz a-
jący samodzielność i  niezależność reda kcyjną nadawcy. Sponsorowanie nie zwalnia nadawcy od odpowiedzialności za 
treść audycji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 805 
 
 
 4. Sponsorowane audycje lub inne przekazy nie mogą zachęcać do kupna lub innego udostępniania towarów lub usług 
sponsora lub osoby trzeciej.  
5. Zabronione jest sponsor owanie audycji lub innych przekazów, z  zastrzeżeniem  ust. 6, przez:  
1) partie polityczne;  
2) związki zawodowe;  
3) organizacje pracodawców;  
4) osoby fizyczne lub osoby prawne, których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub sprzedaż towarów lub świa d-
czenie usług, o  których mowa  w art. 16b ust. 1. 
6. Zabronione jest sponsorowanie transmisji sportowych przez podmioty wymienione  w ust. 5 pkt 1–3 oraz przez 
przedsiębiorców, których główna działalność polega na produkcji, sprzedaży lub innym udostępnianiu to warów lub usług, 
których reklama jest zakazana zgodnie  z art. 16b ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem  art. 131 ust. 5 i 6 ustawy  o wychowaniu 
w trzeźwości i  przeciwdziałaniu alkoholizmowi.  
6a. Zabronione jest sponsorowanie audycji i  innych przekazów przez po dmioty prowadzące działalność w  zakresie 
gier cylindrycznych, gier w  karty, gier w  kości, przyjmowania zakładów wzajemnych i  gier na automatach.  
7. Zabronione jest sponsorowanie:  
1) serwisów informacyjnych, z  wyjątkiem sportowych i  prognozy pogody;  
2) audy cji publicystycznych o  treści społeczno -politycznej;  
3) audycji poradniczych i  konsumenckich;  
4) audycji wyborczych lub bezpośrednio związanych z  kampanią wyborczą.  
8. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, sposób sponsorowania audycji lub innych przekazów, z  uwzględ -
nieniem zasad określonych  w ust. 1–7, w tym w  szczególności czas emisji, wskazania sponsora oraz sposób rozpowszec h-
niania informacji o  sponsorze w  zapowiedzi audycji albo po zakończeniu audycji lub innego przekazu, a  także w  czasie 
trwania audycji lub innego przekazu. W  rozporządzeniu Krajowa Rada określi spos ób prowadzenia i  przechowywania 
przez nadawcę ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów oraz zakres informacji objętych tą ewidencją.  
Art. 17a. 1. Lokowanie produktu je st dopuszczalne wyłącznie:  
1) w filmach kinematograficznych, filmach lub serialach wytworzonych na użytek audiowizualnych usług medialnych, 
a także w  audycjach sportowych oraz audycjach rozrywkowych, lub  
2) w postaci nieodpłatnego udostępniania towaru lub usługi do wykorzystan ia w audycji, w  szczególności w charakterze 
rekwizytu lub nagrody  
– z wyłączeniem audycji dla dzieci.  
2. Audycje, w  których stosuje się lokowanie produktu, oznacza się w  programach telewizyjnych za pomocą znaku 
graficznego, a  w program ach radiowych za pomocą sygnału dźwiękowego informujących o fakcie lokowania produktu, 
na początku, na końcu oraz w  momencie wznowienia po przerwie na reklamę lub telesprzedaż.  
3. Na końcu audycji, o  której mowa  w ust. 2, która została wyprodukowana przy u dziale nadawcy lub na jego zam ó-
wienie, umieszcza się neutralną informację o  producencie lub sprzedawcy lokowanego towaru lub podmiocie świadczącym 
lokowaną usługę oraz o  samym towarze lub usłudze.  
4. Zastosowanie lokowania produktu nie może naruszać samodz ielności i  niezależności redakcyjnej nadawcy przez 
wpływ na treść lub miejsce audycji w  programie oraz nie zwalnia nadawcy od odpowiedzialności za treść audycji.  
5. Audycje, w  których stosuje się lokowanie produktu, nie mogą:  
1) nadmiernie eksponować daneg o produktu;  
2) zachęcać bezpośrednio do nabycia lub najmu towarów lub usług, zwłaszcza przez promocyjne odniesienia do nich.  
6. Zakazane jest lokowanie produktu dotyczące towarów lub usług, o  których mowa  w art. 16b ust. 1. 
7. Nadawca jest obowiązany do pr owadzenia i  przechowywania ewidencji audycji, w  których zastosowano lokowanie 
produktu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 805 
 
 
 8. W zakresie niezbędnym dla kontroli zgodności działania nadawcy z  przepisami  ust. 1–7, Przewodniczący Krajowej 
Rady może żądać od nadawcy przedstawienia dokumentacji w zakresie lokowania produktu. Przepis  art. 10 ust. 2 stosuje 
się odpowiednio.  
9. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) szczegółowe warunki oznaczania przez nadawcę audycji, w  których zastosowano lokowanie produktu, w  tym wzór 
znaku graficznego  oraz formę sygnału dźwiękowego, o  których mowa  w ust. 2, 
2) sposób prowadzenia oraz przechowywania przez nadawcę ewidencji audycji, w  których zastosowano lokowanie pr o-
duktu, oraz zakres danych objętych tą ewidencją  
– uwzględniając interesy odbiorców i możliwość prowadzenia przez nadawcę ewidencji w  postaci elektronicznej, bez o b-
ciążania nadawców nadmiernymi utrudnieniami i  kosztami.  
Art. 18. 1. Audycje lub inne przekazy nie mogą propagować działań sprzecznych z  prawem, z  polską racją stanu oraz 
postaw  i poglądów sprzecznych z  moralnością i  dobrem społecznym, w  szczególności nie mogą zawierać treści nawołuj ą-
cych do nienawiści lub dyskryminujących ze względu na rasę, niepełnosprawność, płeć, wyznanie lub narodowość.  
2. Audycje lub inne przekazy powinny s zanować przekonania religijne odbiorców, a  zwłaszcza chrześcijański system 
wartości.  
3. Audycje lub inne przekazy nie mogą sprzyjać zachowaniom zagrażającym zdrowiu lub bezpieczeństwu oraz z a-
chowaniom zagrażającym środowisku naturalnemu.  
4. Zabronione jest  rozpowszechnianie audycji lub innych przekazów zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub 
moralnemu rozwojowi małoletnich, w  szczególności zawierających treści pornograficzne lub w  sposób nieuzasadniony 
eksponujących przemoc.  
5. Audycje lub inne przekazy,  zawierające sceny lub treści mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, 
psychiczny lub moralny rozwój małoletnich, inne niż te, o  których mowa  w ust. 4, mogą być rozpowszechniane wyłącznie 
w godzinach od 23  do 6.  
5a. Nadawcy są zobowiązani do ozn aczania audycji lub innych przekazów, o  których mowa  w ust. 5, odpowiednim 
symbolem graficznym przez cały czas ich emisji telewizyjnej lub zapowiedzią słowną, informującą o  zagrożeniach wynik a-
jących z  treści emisji radiowej.  
5b. Nadawcy są zobowiązani do o znaczania audycji i  innych przekazów, innych niż te, o  których mowa  w ust. 5, 
z wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych i  przekazów tekstowych, odp o-
wiednim symbolem graficznym przez cały czas ich emisji telewizyjne j, uwzględniając stopień szkodliwości danej audycji 
lub przekazu dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowych.  
6. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania, rozpowszechniania i  sposób zapowiad ania audycji lub innych prz e-
kazów, o  których mowa  w ust. 5, 
2) podział małoletnich na kategorie wiekowe oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i  rozpowszechniania audycji lub 
innych przekazów, o  których mowa  w ust. 5b, z  uwzględnieniem godzin nadawania au dycji lub innych przekazów 
przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej,  
3) wzory symboli graficznych i  formuł zapowiedzi, o  których mowa  w ust. 5a i 5b, oraz sposób ich prezentacji  
– uwzględniając stopień szkodliwości audycji dla małoletnich w  poszczególny ch kategoriach wiekowych.  
7. Nadawcy dbają o  poprawność języka swoich programów i  przeciwdziałają jego wulgaryzacji.  
 Art. 18a. 1. Nadawcy program ów telewizyjnych s ą obowi ązani do zapewniania dost ępności audycji dla os ób niepe ł-
nosprawnych z powodu dysfunkc ji narz ądu wzroku oraz os ób niepe łnosprawnych z powodu dysfunkcji narz ądu słuchu, 
przez wprowadzanie udogodnie ń dla os ób niepe łnosprawnych, tak aby co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania 
programu, z wy łączeniem reklam i telesprzeda ży, posiada ło takie udogodnienia. Nadawcy s ą obowi ązani do informowania 
odbiorc ów o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawieraj ącej udogodnienia dla os ób niepe łnosprawnych oraz 
rodzaju tych udogodnie ń.  
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 805 
 
 
 2. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia:  
1) rodzaje udogodnie ń dla os ób niepe łnosprawnych oraz udzia ł poszczeg ólnych rodzaj ów tych udogodnie ń w łącznym 
czasie nadawania, w zale żności od pory emisji, charakteru i rodzaju programu, uwzgl ędniaj ąc przy tym potrzeby os ób 
niepe łnosprawnych z powodu dysfun kcji narz ądu wzroku oraz os ób niepe łnosprawnych z powodu dysfunkcji narz ądu 
słuchu i mo żliwości nadawc ów w tym zakresie, jak r ównie ż rozw ój technik przekazu i udogodnie ń dla os ób niepe łno-
sprawnych;  
2) rodzaj program ów, w kt órych nadawcy nie s ą obowi ązani do wprowadzania udogodnie ń dla os ób niepe łnosprawnych, 
uwzgl ędniaj ąc liczb ę mieszka ńców w zasi ęgu programu;  
3) niższy ni ż określony w ust. 1 udzia ł w programie telewizyjnym audycji zawieraj ących udogodnienia dla os ób niepe ł-
nosprawnych, uwzgl ędniaj ąc liczb ę mieszka ńców w zasi ęgu programu, udzia ł programu w widowni, rodzaje stosow a-
nych udogodnie ń dla os ób niepe łnosprawnych, spos ób rozpowszechniania i specjalizacj ę programu, uwzgl ędniaj ąc 
potrzeby odbiorc ów i mo żliwości nadawc ów;  
4) sposób informowania odbio rców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawieraj ących udogodnienia dla 
osób niepe łnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnie ń, uwzgl ędniaj ąc potrzeby odbiorc ów i mo żliwości nadawc ów. 
Art. 19. 1. Działalność nadawcy polegająca na tworzeniu i zestawianiu programu prowadzona jest w  formie redakcji 
w rozumieniu przepisów prawa prasowego.  
2. Do przekazów tekstowych stosuje się odpowiednio przepisy o  tworzeniu i  rozpowszechnianiu programów radi o-
wych i  telewizyjnych.  
Art. 20. 1. Nadawca utrwala au dycje, reklamy lub inne przekazy na odpowiednich nośnikach i  przechowuje je przez 
okres 28  dni od dnia rozpowszechnienia audycji, reklamy lub innego przekazu. Po upływie tego okresu przechowuje się 
zapisy audycji, reklamy lub innego przekazu będącego przed miotem postępowania przed organem państwowym do czasu 
zakończenia tego postępowania.  
1a. Na wezwanie Przewodniczącego Krajowej Rady operator rozprowadzający program jest obowiązany utrwalić 
program określony w  wezwaniu przez okres w  nim wskazany, nie dłużs zy niż 14  dni, i  niezwłocznie przekazać jego zapis.  
2. Osobie, która twierdzi, że treść audycji, reklamy lub innego przekazu narusza jej prawa, należy na jej pisemny 
wniosek i  na koszt nadawcy udostępnić zapis audycji, reklamy lub innego przekazu albo wyda ć taki zapis na jej koszt, 
w terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku.  
3. W przypadku odmowy udostępnienia zapisu audycji, reklamy lub innego przekazu, osobie, o  której mowa  w ust. 2, 
służy roszczenie o  udostępnienie zapisu na drodze sądowej; sądem właściwy m w tych sprawach jest sąd okręgowy.  
4. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, sposoby utrwalania i  przechowywania audycji, reklam i  innych 
przekazów przez nadawców, z  uwzględnieniem zakresu informacji o  przechowywanych materiałach.  
Art. 20a. 1. Na  pisemny wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów nadawca jest obowiązany:  
1) ujawnić dane umożliwiające identyfikację zleceniodawcy audycji lub przekazu handlowego;  
2) wydać nieodpłatnie zapis audycji lub przekazu handlowego, w  terminie 7  dni od dnia złożenia wniosku.  
2. Przepis  art. 20 ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 20b. 1. Nadawca programu telewizyjnego może nadać bezpośrednią transmisję z  wydarzenia o  zasadniczym 
znaczeniu społecznym, zwanego dalej „ważnym wydarzeniem ”, tylko:  
1) w programie ogólnokrajowym w  rozumieniu ustawy lub koncesji, dostępnym w  całości bez opłaty, z  wyłączeniem 
opłat abonamentowych w  rozumieniu ustawy z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonamentowych  i podstawowych 
opłat pobieranych przez operatorów sieci kablowych, lub  
2) jeżeli to samo wydarzenie jest transmitowane przez nadawcę programu spełniającego wymogi określone  w pkt 1, 
na podstawie umowy z  nadawcą, który nabył prawa do transmisji danego wydarzenia, lub z  innym uprawnionym, 
z zastrzeżeniem  ust. 6. 
2. Ze względu na duże zainteresowanie społeczne za ważne wydarzenia uważa się między innymi:  
1) letnie i  zimowe Igrzyska Olimpijskie;  
2) półfinały i  finały mistrzostw świata i  Europy w  piłce nożnej, a  także wszelkie inne mecze w  ramach tych imprez 
z udział em reprezentacji Polski, w  tym mecze eliminacyjne;  
3) inne mecze z  udziałem reprezentacji Polski w  piłce nożnej w  ramach oficjalnych rozgrywek oraz mecze z  udziałem 
polskich klubów w  ramach Ligi Mistrzów i  Pucharu UEFA.  
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 805 
 
 
 3. Krajowa Rada może, w  drodze rozpo rządzenia, określić listę innych, niż wymienione  w ust. 2, ważnych wydarzeń, 
uwzględniając stopień społecznego zainteresowania określonym wydarzeniem i  znaczenie tego wydarzenia dla życia sp o-
łecznego, gospodarczego i  politycznego.  
4. Jeżeli przewiduje się organizację ważnego wydarzenia w  częściach, to każdą taką część uważa się za ważne wyd a-
rzenie.  
5. Przepis  ust. 1 stosuje się do nadań z  opóźnieniem, jeżeli opóźnienie nadania transmisji z  ważnego wydarzenia nie 
przekracza 24  godzin i  wynika z  ważnych powod ów, w  szczególności:  
1) z czasu, w  którym odbywa się dane wydarzenie, obejmującego okres między godziną 2 4 a godziną 6  czasu obowiąz u-
jącego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) z pokrywania się w  czasie ważnych wydarzeń lub ich części.  
6. Przepisu  ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dany nadawca wykaże, że żaden nadawca programu spełniającego wymogi 
określone  w ust. 1 pkt 1 nie wyraził gotowości zawarcia umowy umożliwiającej nadanie transmisji zgodnie  z ust. 1 pkt 2. 
7. Krajowa Rada w  zakresie wynikając ym z  wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych może, 
w drodze rozporządzenia, określić:  
1) listy wydarzeń uznanych przez inne państwa europejskie za ważne wydarzenia;  
2) zasady wykonywania wyłącznych praw do telewizyjnych transmisji wydarzeń, o  których mowa  w pkt 1, w  sposób 
zapewniający, że wykonywanie tych praw przez nadawców podlegających ustawie nie pozbawi odbiorców w  danym 
państwie możliwości odbioru tych wydarzeń na zasadach określonych przez dane państwo zgodnie z  przepisami pr a-
wa między narodowego.  
Art. 20c. 1. Nadawca programu telewizyjnego uprawniony do nadania na za sadzie wyłączności transmisji z wydarz e-
nia budzącego istotne zainteresowanie społeczne, zwanego dalej „wydarzeniem ”, jest obowiązany umożliwić innym n a-
dawcom telewizyjnym re alizację prawa do krótkiego sprawozdania.  
2. Prawo do krótkiego sprawozdania przysługuje każdemu nadawcy ustanowionemu w:  
1) Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie będącym stroną Europejskiej konwencji o  telewizji 
ponadgranicznej, o  ile żaden nadawca lub inny podmiot w  państwie, w  którym jest ustanowiony nadawca ubiegający 
się o  dostęp, nie jest uprawniony do transmisji danego wydarzenia i  nie może zapewnić dostępu do krótkiego sprawo -
zdania z  niego.  
3. Realizację prawa do krótkiego sprawozdania umożliwia się przez udostępnienie nadawcy ubiegającemu się o  do-
stęp wybranych przez niego krótkich fragmentów transmisji wydarzenia, łącznie nie dłuższych niż 90  sekund, z  sygnału 
nadawcy, o  którym mowa  w ust. 1, za zapłatą kosztów udostępnienia.  
4. Nadawca realizujący prawo do krótkiego sprawozdania może nadać udostępnione mu zgodnie  z ust. 3 fragmenty 
w okresie 24  godzin, w  ogólnych audycjach informacyjnych lub umieszczonych przy nich informacyjnych serwisach spo r-
towych, trzykrotnie w  danym programie, w  wymiarze krótkiej informacji o  wydarzeniu, nie dłuższej niż 90  sekund, pod 
warunkiem wyraźnego podania źródła.  
5. Nadawca, o  którym mowa  w ust. 1, jest zwolniony z  obowiązku realizacji prawa do krótkiego sprawozdania 
w sposób określony  w ust. 3, jeżeli nadawca ubiegający się o  realizację tego prawa ma możliwość wstępu na miejsce wyd a-
rzenia i  sporządzenia własnego sprawozdania. Przepis  ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
6. Postanowienia umowne uniemożliwiające realizację p rawa do krótkiego sprawozdania zgodnie  z ust. 1–4 są nieważne.  
Rozdział 4  
Publiczna radiofonia i  telewizja  
Art. 21. 1. Publiczna radiofonia i  telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w  ustawie, 
całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i  inne usługi w  zakresie informacji, publ i-
cystyki, kultury, rozrywki, edukacji i  sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i  niezależnością oraz 
innowacyjnością, wysoką jakością i  integralnością przekazu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 805 
 
 
 1a. Do zadań publicznej radiofonii i  telewizji, wynikających z  realizacji misji, o  której mowa  w ust. 1, należy  w szczegól -
ności : 
1) tworzenie i  rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionaln ych, programów dla odbior ców 
za granicą w  języku polskim i  innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne 
i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych;  
2) tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych okre ślonych w ustawie lub karcie powi nności; 
2a) tworzenie i dostarczanie przez sieci telekomunikacyjne audialnych, audiowizualnych i tekstowych us ług innych ni ż 
programy, zwi ązanych z programami, uzupe łniających, poszerzaj ących lub wzbogacaj ących je, które realizuj ą demokratyczne, 
społeczne i kulturalne potrzeby spo łeczeństwa, w tym audiowizualnych us ług medialnych na żądanie;  
2b) rozwijanie kontaktów z odbiorcami programów, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz us ług, o których mowa  w pkt 2a, 
w tym przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odleg łość; 
3) budowa lub eksploatacja nadawczych i przeka źnikowych stacji radiowych lub telewizyjnych oraz innych  urządzeń 
służących do dostarczania programów, o których mowa w pkt 1 i 2, i us ług, o których mowa  w pkt 2a, oraz rozwijania 
kontaktów z godnie z pkt 2b;  
4) (uchylony)  
5) prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych lub telewizyjnych,  
tworzenia i dostarczania us ług, o któ rych mowa w pkt 2a, oraz rozwijania kontaktów zgodnie  z pkt 2b, a tak że zach ę-
canie do korzystania z takich technik;  
6) prowadzenie dzia łalności w zakresie nabywania, przygotowywania, produkcji lub koprodukcji audycji  i innych mat e-
riałów na potrzeby programów , o któ rych mowa w pkt 1 i 2, oraz us ług, o kt órych mowa  w pkt 2a;  
6a) prowadzenie dzia łalności w zakresie zachowywania, ochrony, konserwacji i uzupe łniania zbiorów  audycji  i innych 
materiałów  nabytych lub wytworzonych na potrzeby programów , o kt órych mowa w pkt 1 i 2,  oraz us ług, o któ rych 
mowa w pkt 2a;  
7) popieranie twórcz ości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i  działalności w  zakresie sportu;  
8) upowszechnianie wiedzy o  języku polskim;  
8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i  etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem re giona l-
nym, w  tym emitowanie programów informacyjnych w  językach mniejszości narodowych i  etnicznych oraz języku  
regionalnym;  
9) tworzenie i rozpowszechnianie programów  oraz tworzenie i dostarczanie us ług, o któ rych mowa w pkt 2a,  służących 
przedstawianiu Rzeczypospolitej Polski, jej j ęzyka, historii lub kultury za granic ą, w tym na  użytek środowisk pol o-
nijnych oraz Polaków  zamieszka łych za granic ą, lub przyczynianie si ę do tworzenia,  rozpowszechniania lub dosta r-
czania takich programów lub us ług; 
10) zapewn ianie dostępności programów lub ich części i  innych usług dla osób niepełnosprawnych z  powodu dysfunkcji 
narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z  powodu dysfunkcji narządu słuchu;  
11) upowszechnianie edukacji medialnej.  
1b. Realizuj ąc zadania, o któ rych mowa w ust. 1a, jednostki publicznej radiofonii i telewizji mog ą korzysta ć z róż-
nych sposobów  dostarczania us ług medialnych i innych us ług oraz środków  porozumiewania si ę na odleg łość, w tym sys-
temów  teleinformatycznych, dla zapewnienia jak najszersze go dost ępu do us ług medialnych i innych us ług oraz komunik a-
cji z odbiorcami.  
2. Programy i inne us ługi jednostek publicznej radiofonii i telewizji w ramach jej misji publicznej powinny:  
1) kierować się odpowiedzialnością za słowo i  dbać o  dobre imię public znej radiofonii i  telewizji;  
2) rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i  zjawisk w  kraju i  za granicą;  
3) sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej;  
4) umożliwiać obywatelom i  ich organizacjom ucz estniczenie w  życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicow a-
nych poglądów i  stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i  krytyki społecznej;  
5) służyć rozwojowi kultury, nauki i  oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i arty-
stycznego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 805 
 
 
 5a) sprzyja ć integracji spo łecznej, w tym przeciwdzia łać wykluczeniu spo łecznemu;  
6) respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki;  
7) służyć umacnianiu rodziny;  
7a) służyć kształtowaniu post aw prozdrowotnych;  
7b) służyć propagowaniu i  upowszechnianiu sportu;  
8) służyć zwalczaniu patologii społecznych;  
9) (uchylony)  
10) służyć edukacji medialnej.  
3. (uchylony)  
4. (uchylony)  
Art. 21a. 1. Bez uszczerbku dla autonomii instytucjonalnej, swobody w kszta łtowaniu programów  i niezale żności 
redakcyjnej jednostek publicznej radiofonii i telewizji, sposób  realizowania misji publicznej, o której  mowa  w art. 21 ust. 1,  
oraz szczegółowy  zakres powinno ści wynikaj ących z tej misji wraz ze wskazaniem sposobu fi nansowania,  w okresie 
kolejnych pi ęciu lat kalendarzowych, okre śla karta powinno ści. 
2. Karta powinno ści okre śla dla jednostki publicznej radiofonii i telewizji:  
1) programy, o których  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 1 i 2,  
2) usługi, o których  mowa w art. 21 u st. 1a pkt 2a,  
3) sposoby realizowania zada ń, o których  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 2b –11, i powinno ści, o których  mowa w art. 21  
ust. 2, 
4) wytyczne dotycz ące sposobu wykorzystania nadwy żki, o której  mowa w art. 31 ust. 7,  
5) minimalne udzia ły audycji lub utworów , o których  mowa w art. 15 ust. 1 –3 oraz art. 15a ust. 1, w czasie nadawania  
poszczególnych  programów , na poziomach nie ni ższych ni ż określone w tych przepisach,  
6) minimalne udzia ły głównych  kategorii audycji w poszczególnych  programach, w zakresie  istotnym dla charakteru  
danego programu, oraz sposób  ich oferowania w ramach innych us ług medialnych danej jednostki publicznej  radio -
fonii i telewizji,  
7) minimalne udzia ły udogodnie ń, o których  mowa w art. 18a ust. 1, w czasie nadawania poszczególnych  programów , 
jeżeli są one wy ższe ni ż określone w tym przepisie,  
8) sposoby promowania audycji i utworów , o których  mowa w art. 15 ust. 1 ‒3 oraz art. 15a ust. 1, w innych ni ż progr a-
my us ługach danej jednostki publicznej radiofonii i telewizji  
– ze wskazaniem szacunkowych kosztów  realizacji poszczególnych  zadań oraz okre śleniem źródeł  ich finansowania.  
3. Karta powinno ści okre śla tak że ogólne  zasady prowadzenia dzia łalności niewynikaj ącej z misji publicznej,  o której  
mowa w art. 21 ust. 1, oraz wskazuje najwa żniejsze rodzaje takiej dzia łalności. 
4. W za łączniku do karty powinno ści okre śla się metody przypisywania przychodów  i zwi ązanych z nimi kosztów  
w odniesieniu do dzia łalności, o której  mowa w art. 21 ust. 1, oraz pozosta łej dzia łalności. 
5. Karta powinno ści jest ustalana w drodze porozumienia zawartego mi ędzy jednostk ą publicznej radiofonii  i telewizji  
oraz Przewodnicz ącym Krajowej Rady dzia łającym na podstawie uchwa ły Krajowej Rady.  
6. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji przekazuje Krajowej Radzie projekt karty powinno ści wraz  z uzasadni e-
niem w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego poprzedzaj ącego pierwszy rok, który  ma by ć objęty dan ą kartą. 
7. Krajowa Rada udost ępnia przedstawiony przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji projekt karty powinno ści 
na swojej stronie internetowej w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Do projektu karty powinno ści, w ramach otwa r-
tych konsultacji spo łecznych, mo żna zg łaszać uwagi w terminie 30 dni od dnia je go udost ępnienia  przez Krajow ą Radę. Po 
zako ńczeniu konsultacji spo łecznych Krajowa Rada udost ępnia na swojej stronie internetowej  raport, w którym  przedst a-
wia ich wyniki.  
8. Krajowa Rada prowadzi z jednostk ą publicznej radiofonii i telewizji uzgodnienia d otycz ące projektu karty  powi n-
ności, w ramach których  może zgłosić do niego uwagi.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 805 
 
 
 9. Krajowa Rada przed podj ęciem uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia z jednostk ą publicznej  radio-
fonii i telewizji albo odmawiaj ącej tego upowa żnienia ocenia zgodn ość projektu karty powinno ści z zasadami  wype łniania 
misji publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1. Uchwa ła Krajowej Rady zawiera uzasadnienie.  
10. Na podstawie uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia, w terminie do dnia 30 listopada roku kalend a-
rzowego  poprzedzaj ącego pierwszy rok obj ęty dan ą kartą, Przewodnicz ący Krajowej Rady zawiera z jednostk ą publicznej 
radiofonii i telewizji porozumienie w sprawie ustalenia karty powinno ści. 
11. Krajowa Rada oraz w łaściwa jednostka publicznej radiofonii i telewizji udost ępniaj ą na swoich stronach  intern e-
towych ustalon ą kartę powinno ści. 
12. Karta powinno ści mo że być zmieniona w drodze porozumienia zawartego mi ędzy jednostk ą publicznej  radiofonii 
i telewizji a Przewodnicz ącym Krajowej Rady dzia łającym na pod stawie uchwa ły Krajowej Rady. Przepisy  ust. 6 –11 sto-
suje się odpowiednio, z wyj ątkiem terminów  określonych w ust. 6 i 10. Zawarcie porozumienia nast ępuje w terminie 30 dni 
od dnia zako ńczenia konsultacji, o których  mowa w ust. 7.  
13. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowy  tryb uzgadniania karty powinno ści, bior ąc pod 
uwag ę konieczno ść zapewnienia przejrzystego i sprawnego prowadzenia uzgodnie ń oraz maj ąc na wzgl ędzie konieczno ść 
zapewnienia realizacji misji publicznej, o której  mowa w ar t. 21 ust. 1, przez jednostki publicznej radiofonii  i telewizji, 
a także ich swobod ę w kszta łtowaniu programów  i innych us ług. 
Art. 21b. 1. Świadczenie nowej istotnej us ługi przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w ramach jej  misji 
publicznej wymaga obj ęcia tej us ługi kart ą powinno ści. 
2. Now ą istotn ą usługą jest us ługa, o której  mowa w art. 21 ust. 1a pkt 1 –2a, zasadniczo różniąca  się od dot ąd ofero-
wanych us ług, której  całkowity planowany koszt świadczenia w pierwszym pe łnym roku kalendarzowym  jej świadczenia 
jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania misji publicznej, o której  mowa  w art. 21 ust. 1, przez 
daną jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w tym okresie.  
3. Je żeli ca łkowity planowany koszt świadczenia nowej is totnej us ługi w pierwszym pe łnym roku kalendarzowym  jej 
świadczenia jest ni ższy ni ż 3%, ale wy ższy ni ż 2% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania misji  publicznej, 
o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w  tym okresie,  informuje ona Krajow ą 
Radę o udziale ca łkowitego planowanego kosztu świadczenia tej us ługi w zaplanowanych  rocznych kosztach realizowania 
misji publicznej przez t ę jednostk ę w ka żdym roku z pierwszych trzech pe łnych lat  kalendarzowych. Tak ą usługę uważa się 
za now ą istotn ą usługę, jeżeli ca łkowity planowany koszt jej świadczenia  w jednym roku z pierwszych trzech pe łnych lat 
kalendarzowych jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania misji publicznej przez dan ą jednostk ę 
publicznej radiofonii i telewizji w tym samym roku kalendarzowym.  
4. Za now ą istotn ą usługę uważa się także zasadnicz ą zmian ę dotąd oferowanej us ługi, o ile zmiana ta prowadzi  do 
powstania us ługi zasadniczo różniącej  się od us ług dot ąd oferowanych, a ca łkowit y koszt w pierwszym pe łnym roku  
kalendarzowym świadczenia zmienionej us ługi jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania  misji 
publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji w tym okresie.  Przepis 
ust. 3 stosuje si ę odpowiednio, z tym że uwzgl ędnia si ę całkowity koszt zmiany w okresach okre ślonych  w ust. 3.  
5. Za now ą istotn ą usługę nie uwa ża się, w szczególności , nast ępujących us ług spe łniających kryteria okre ślone w ust. 2 
lub ich zmian, o których  mowa w ust. 4:  
1) rozpowszechniania, rozprowadzania lub udost ępniania istniej ących programów  lub innych oferowanych dot ąd usług, 
objętych kart ą powinno ści, przez inne ni ż dotychczas sieci telekomunikacyjne lub platformy dost ępu lub  przy pomocy 
nowych technologii;  
2) towarzysz ących programom obj ętym kart ą powinno ści przekazów  tekstowych i audialnych ani udogodnie ń dla osób  
niepe łnosprawnych, o których  mowa w art. 18a ust. 1 , art. 21 ust. 1a pkt 10 i art. 47g;  
3) udost ępnianych w systemach teleinformatycznych serwisów  poświęconych poszczególnym  programom obj ętym kartą 
powinno ści, cyklom programowym, seriom, serialom lub audycjom rozpowszechnianym w takich programach,  w tym 
serwisów  rozwijaj ących zawarto ść programów ; 
4) usług eksperymentalnych świadczonych w ograniczonym zakresie w celu testowania nowych innowacyjnych  usług 
przez badanie ich wykonalno ści i warto ści, nie d łużej niż przez okres 12 miesi ęcy; 
5) usług okresowych, oferowanych przez czas donios łości spo łecznej wydarzenia, nie d łużej niż przez 12 miesi ęcy, zwią-
zanych z wa żnymi wydarzeniami kulturalnymi i rocznicami historycznymi lub wynikaj ących z potrzeby  zapewnienia 
bezpiecze ństwa publicznego w sytuacjach takich ja k klęski żywio łowe, istotne zagro żenia środowiska  lub zdrowia 
publicznego, akty terroryzmu lub dzia łania wojenne;  
6) rozpowszechniania programów  dla odbiorców  za granic ą, jeżeli nie s ą one jednocze śnie dost ępne na obszarze  
Rzeczypospolitej Polskiej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 805 
 
 
 6. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji przed rozpocz ęciem świadczenia us ług, o których  mowa w ust. 5  pkt 4 
lub 5, zawiadamia o tym Krajow ą Radę. 
7. Je żeli projekt karty powinno ści albo jej zmiany obejmuje now ą istotn ą usługę świadczon ą przez jednostk ę pub-
licznej radiofonii i telewizji, Krajowa Rada, przed podj ęciem uchwa ły upowa żniającej do zawarcia porozumienia,  o któ-
rym mowa w art. 21a ust. 10, dokonuje:  
1) oceny warto ści nowej istotnej us ługi dla demokratycznych, spo łecznych i kulturalnych potrzeb  społeczeństwa oraz 
pluralizmu mediów , zwanej dalej „warto ścią publiczn ą”; 
2) analizy wp ływu nowej istotnej us ługi na konkurencj ę na rynku w łaściwym, o którym  mowa w art. 4 pkt 9 ustawy  
z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów  (Dz. U.  z 2019 r. poz. 369, 1571 i 1667 ), zwanego 
dalej „wpływem na rynek ”. 
8. Projekt karty powinno ści albo jej zmiany obejmuj ący now ą istotn ą usługę zawiera jej opis oraz analiz ę jej przew i-
dywanej warto ści publicznej oraz wp ływu na rynek.  
9. Je żeli projekt kart y powinno ści zawiera braki w zakresie okre ślonym w ust. 8, Przewodnicz ący Krajowej Rady  
wzywa jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji do ich uzupe łnienia w terminie 21 dni.  
10. Krajowa Rada podejmuje uchwa łę odmawiaj ącą upowa żnienia do zawarcia porozumienia w sprawie karty  powi n-
ności lub jej zmiany w zakresie świadczenia nowej istotnej us ługi, je żeli us ługa nie posiada dostatecznej warto ści public z-
nej przy uwzgl ędnieniu jej wp ływu na rynek. Uchwa ła Krajowej Rady zawiera uzasadnienie.  
11. W razie oferowania przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji nowej istotnej us ługi nieobj ętej kart ą powi n-
ności, w szczególności  usług, których  koszt jest wy ższy ni ż 3% zaplanowanych rocznych kosztów  realizowania  misji pub -
licznej, o której  mowa w art. 21 u st. 1, przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji, oraz us ług, o których  mowa 
w ust. 5 pkt 4 i 5, po up ływie terminów  określonych w tych przepisach, Przewodnicz ący Krajowej  Rady wzywa t ę jednos t-
kę do złożenia projektu zmiany karty powinno ści do tyczącej danej us ługi w terminie 30 dni od  dnia dor ęczenia wezwania 
albo do zaniechania oferowania tej us ługi. 
12. W razie niezastosowania si ę przez jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji do wezwania, o którym  mowa  w ust. 11, 
albo odmowy zawarcia porozumienia w sprawie zmiany karty powinno ści Przewodnicz ący Krajowej Rady  wydaje decyzj ę 
nakazuj ącą danej jednostce publicznej radiofonii i telewizji zaniechanie oferowania us ługi, o której  mowa w ust. 11, w  ra-
mach misji publicznej , o której  mowa w art. 21 ust. 1.  
13. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowe  wymagania, jakie powinna spe łniać karta  powinn o-
ści w cz ęści dotycz ącej opisu nowej istotnej us ługi, analizy warto ści publicznej oraz wp ływu na rynek tej  usługi, bior ąc 
pod uwag ę konieczno ść zapewnienia przejrzysto ści i kompletno ści informacji niezb ędnych do analizy  warto ści publicznej 
i wpływu na rynek takich us ług, potrzeb ę zapewnienia przejrzysto ści i innowacyjno ści dzia łalności jednostek publicznej 
radiofo nii i telewizji oraz konieczno ści nieobci ążania tych jednostek nadmiernymi obowi ązkami.  
Art. 21c. 1. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji, nie później  niż do dnia 31 maja ka żdego roku kalendarzow e-
go, opracowuje i przekazuje Krajowej Radzie projekt planu programowo -finansowego przedsi ęwzięć określonych  w karcie 
powinno ści w zakresie realizacji zada ń, o których  mowa w art. 21 ust. 1a, w kolejnym roku kalendarzowym.  
2. Krajowa Rada podejmuje uchwa łę w sprawie zatwierdzenia albo odmowy zatwierdzenia pla nu, o którym  mowa 
w ust. 1, w terminie do dnia 15 grudnia ka żdego roku kalendarzowego. Przed podj ęciem uchwa ły Krajowa Rada  prowadzi 
uzgodnienia z jednostk ą publicznej radiofonii i telewizji, w ramach których  może wyst ąpić do jednostki  publicznej radi o-
fonii i telewizji o wyja śnienie, uzupe łnienie lub zmian ę planu w zakresie wymaganym ustaw ą lub kart ą powinno ści. 
3. W przypadku istotnej zmiany okoliczno ści, w szczególności  w przypadku zmiany karty powinno ści, plan,  o którym  
mowa w ust. 1, w okresie jego obowi ązywania mo że być zmieniony. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si ę odpowiednio.  
4. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, szczegółowy  zakres planów  programowo -finansowych  i tryb ich 
uzgadniania, bior ąc pod uwag ę konieczno ść zapewnienia przejrzystego  i sprawnego prowadzenia uzgodnie ń oraz maj ąc na 
wzgl ędzie konieczno ść zapewnienia realizacji misji publicznej, o której  mowa w art. 21 ust. 1, przez  jednostki publicznej 
radiofonii i telewizji, a tak że ich swobod ę w kszta łtowaniu programów  i innych us ług.  
Art. 21d.  1. W przypadku niezawarcia porozumienia w sprawie karty powinno ści obowi ązywanie poprzedniej  karty 
powinno ści przed łuża się do czasu zawarcia porozumienia.  
2. W przypadku, o którym  mowa w ust. 1, plan, o którym  mowa w art. 21c ust. 1, nie mo że przewidywa ć przychodów  
pochodz ących ze środków  określonych w art. 31 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w wysoko ści przekraczaj ącej wysoko ść środków p o-
chodz ących z tych źródeł przewidzianych w planie na poprzedni rok kalendarzowy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 805 
 
 
 Art. 22. 1. Organy państwowe mogą pode jmować decyzje w  sprawach działalności jednostek publicznej radiofonii 
i telewizji tylko w  przypadkach przewidzianych ustawami.  
2. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji umożliwiają naczelnym organom państwowym bezpośrednią prezentację 
oraz wyjaśniani e polityki państwa.  
3. Krajowa Rada określa, w  drodze rozporządzenia, tryb postępowania w  sprawach, o  których mowa  w ust. 2. 
Art. 23. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji stwarzają partiom politycznym możliwość przedstawienia st a-
nowiska w  węzłowy ch sprawach publicznych.  
2. Uprawnienia przewidziane  w ust. 1 stosuje się odpowiednio do ogólnokrajowych organizacji związków zawod o-
wych i  związków pracodawców.  
3. Tryb postępowania w  sprawach, o  których mowa  w ust. 1 i 2, określa, w  drodze rozporządzenia,  Krajowa Rada.  
Art. 23a. 1. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji stwarzają organizacjom pożytku publicznego, o  których mowa 
w ustawie z  dnia 24  kwietnia 2003  r. o działalności pożytku publicznego i  o wolontariacie ( Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 
i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284 ), możliwość nieodpłatnego informowania o  prowadzonej przez te organizacje działal ności 
nieodpłatnej.  
2. Przepis  ust. 1 nie wyklucza prawa nadawcy do informowania o  działalności organizacji pożytku publicznego w  szer-
szym  zakresie . 
3. Krajowa Rada w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w  drodze 
rozporządzenia, tryb postępowania związanego z  nieodpłatnym informowaniem o  prowadzonej przez organizacje pożytku 
publicznego nieodpłatnej dzi ałalności pożytku publicznego, w  tym sposób przygotowania i  emisji audycji oraz czas  przeznaczony 
na ich rozpowszechnianie, uwzględniając różnorodność zadań publicznych określonych  w art. 4 ustawy  o działalności 
pożytku publicznego i  o wolontariacie oraz ich znaczenie dla społeczności.  
Art. 24. 1. Podmiotom uczestniczącym w  wyborach do Sejmu, Senatu, samorządu terytorialnego oraz Parlamentu 
Europejskiego zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji wyborczych w  programach publicznej radiofonii i  tele-
wizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami.  
2. Przepis  ust. 1 stosuje się odpowiednio do wyborów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Podmiotom uprawnionym do udziału w  kampanii referendalnej w  programach radiowych i  telewizyjnych  w rozu-
mieniu  art. 48 ust. 1 ustawy  z dnia 14  marca 2003  r. o referendum ogólnokrajowym ( Dz. U. z 2019  r. poz.  1444 i 1 504) 
zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji referendalnych w  programach publicznej radiofonii i  telewizji na zas a-
dach określonych odrębnymi przepisami.  
Art. 25. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji mog ą tworzy ć i rozpowszechnia ć wszystkimi dost ępnymi  sposo-
bami programy dla odbiorców za granic ą w języku polskim i w innych j ęzykach.  
1a. Jednostki publicznej radiofonii i telew izji mog ą tworzy ć i dostarcza ć przez sieci telekomunikacyjne,  w tym w  sy-
stemach teleinformatycznych, audialne, audiowizualne i tekstowe us ługi inne ni ż programy, w tym  audiowizualne us ługi 
medialne na żądanie, dla odbiorców za granic ą w języku polskim i w  innych j ęzykach.  
2. Jednostki publicznej radiofonii i  telewizji są obowiązane tworzyć i  rozpowszechniać audycje oświatowe dla szkół 
i innych placówek oświatowo -wychowawczych.  
3. Audycje oświatowe powinny odpowiadać wymogom zawartym w  szkolnych programach  nauczania.  
4. Koszty tworzenia programów oraz audycji, o  których mowa  w ust. 1 –2, są pokrywane z  budżetu państwa, 
w granicach określonych ustawą budżetową.  
5. Zakres i  sposób prowadzenia działalności przewidzianej  w ust. 1 –2 oraz zasady pokrywania jej kosztów są okreś -
lane w  formie porozumień zawieranych między ministrami właściwymi odpowiednio w  sprawach zagranicznych  i edukacji  
narodowej oraz jednostkami publicznej radiofonii i  telewizji.  
Art. 26. 1. Jednostki publicznej radiofo nii i telewizji działają wyłącznie w  formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu  
Państwa, zwanej dalej „spółką ”. 
2. Telewizj ę publiczn ą tworzy spółka  „Telewizja Polska – Spółka  Akcyjna ”, zawi ązana w celu tworzenia  i roz pow-
szechniania:  
1) ogólnokrajowych  programów ogó lnotematycznych I i II, wyspecjalizowanego programu informacyjno -publicys tycznego  
oraz programu o tematyce kulturalno -artystycznej;  
2) programów  skierowanych do odbiorców  za granic ą; 
3) regionalnych programów  telewizyjnych;  
4) innych program ów i usług realizuj ących misj ę publiczn ą, o której  mowa w art. 21 ust. 1, okre ślonych  w karcie po -
winno ści, w tym programów wyspecjalizowanych, innych ni ż wymienione w pkt 1.  
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 805 
 
 
 2a. Terenowe oddziały spółki „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna ” mają swoje siedz iby w: Białymstoku, Bydgos z-
czy, Gorzowie Wielkopolskim, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rze -
szowie , Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu.  
3. Radiofonię publiczną tworzą:  
1) spółka „Polskie Radio – Spółka Ak cyjna ”, zawiązana w  celu tworzenia i  rozpowszechniania ogólnokrajowych pr o-
gramów radiowych i  programów dla odbiorców za granicą;  
2) spółki zawiązane w  celu tworzenia i  rozpowszechniania regionalnych programów radiowych, zwane dalej „spółkami 
radiofonii reg ionalnej ”. 
4. Do spółek wymienionych  w ust. 2 i 3 stosuje się, z  zastrzeżeniem  art. 27–30 ustawy , przepisy Kodeksu spółek 
handlowych z  wyjątkiem  art. 312 i 402. 
5. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej,  w porozumieniu  z Przewodniczącym Krajowej Rady, dokonuje, w  dro-
dze decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań przez spółki oraz określa warunki 
wykorzystania tych częstotliwości.  Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się 
przepisy ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne, z  wyłączeniem art.  116.4) 
6. Prezes Urz ędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu z Przewodnicz ącym Krajowej Rady, zapewnia  dla 
spółek  tworz ących i rozpowszechniaj ących:  
1) ogólnokrajowe  programy telewizyjne – częstotliwo ści niezb ędne do pokrycia kraju zasi ęgiem odbioru programów , 
o których  mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1 i 4;  
2) ogólnokrajowe  programy radiowe – częstotliwo ści niezb ędne do pokrycia kraju zasi ęgiem odbioru programu  pierw-
szego, drugiego, trzeciego i czwartego oraz cz ęstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania programów  radiowych 
dla odbiorców  za granic ą, a tak że częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania programów  określonych w karcie 
powinno ści; 
3) regionalne programy telewiz yjne – częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania regionalnych programów  telew i-
zyjnych, w tym programów  określonych w karcie powinno ści; 
4) regionalne programy radiowe – częstotliwo ści niezb ędne do rozpowszechniania regionalnych programów  radiowych, 
w tym programów okre ślonych w karcie powinno ści. 
7. Program TV  Polonia jest rozpowszechniany w  sposób rozsiewczy satelitarny.  
8. Do rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w  sposób 
cyfrowy, drogą rozsiewczą n aziemną lub rozsiewczą satelitarną, stosuje się  art. 115 ust. 3 ustawy  z dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne.  
Art. 27. 1. (uchylony)5) 
2. (uchylony)  
3.6) Członków zarządu, w  tym prezesa zarządu, powołuje i  odwołuje  Rada Mediów Narodowych . 
4. Członków zarządu powołuje się spośród osób posiadających kompetencje w  dziedzinie radiofonii i  telewizji oraz 
nieskazanych prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub przestępstwo ska r-
bowe.  
5. (uchylony)  
6. (uchylon y)7) 
7. Członkowie zarządów i  osoby zajmujące kierownicze stanowiska w  jednostkach publicznej radiofonii i  telewizji 
kierują się w  swojej pracy oraz w  ocenie dziennikarzy i  innych twórców im podległych zasadami profesjonalizmu, uczc i-
wości i  rzetelności ora z wskazaniami zawartymi  w art. 21 ust. 1a i 2 ustawy . 
                                                           
4) Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt 1 ustawy  z dnia 15  marca 2019  r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacy j-
ne oraz niektórych innych ust aw (Dz. U. poz. 643),  która weszła w  życie z  dniem 6 maja  2019  r. 
5) Przez art.  1 ustawy z dnia 9  stycznia 2020  r. o zmianie ustawy o  radiofonii i  telewizji oraz ustawy o  opłatach abonamentowych (Dz. U.  
poz. 383), która weszła w  życie z  dniem 10 marca 2020 r. 
6) Uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim wyłącza udział Krajowej Rady Radiofonii i  Telewizji w procedurze pow o-
ływania i odwoływania członków zarządu spółek publicznej radiofonii i telewizji na podst awie pkt 3 wyroku Trybunału Konstyt u-
cyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt K 13/16 (Dz.  U. poz.  2210).  
7) Art. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji  (Dz. U. z 2016 r. poz. 25 i 929) utracił 
moc w zakresie, w jakim uchyla art. 27 ust. 6 ust awy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i tele wizji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1531 
i 1830)  na podstawie pkt 4 lit. b wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 805 
 
 
 Art. 28. 1.8) Rada nadzorcza  spółki liczy trzech członków.  
1a. (uchylony)  
1b. (uchylony)  
1c. (uchylony)  
1d. (uchylony)9) 
1e. Członków rady nadzorczej powołuje i  odwołuje  Rada Mediów Narodowych . 
1f. Członków rady nadzorczej powołuje się spośród osób, które spełniają warunki określone  w przepisach  o pry-
watyzacji  i komercjalizacji dla kandydatów do rad nadzorczych spółek,  w których Skarb Państwa jest jedynym  akcjo na-
riuszem.  
2. Rada nadzorcza podejmuj e uchwały bezwzględną większością głosów w  obecności co najmniej połowy składu rady.  
3. Rada nadzorcza wybiera ze swego grona przewodniczącego.  
4. Rada nadzorcza uchwala regulamin określający tryb jej działania.  
5. (uchylony)  
6. Zgody rady nadzorczej wymaga:  
1) nawiązywanie i  rozwiązywanie stosunku pracy z  osobami zajmującymi stanowiska kierownicze określone w  statucie 
spółki;  
2) zawarcie lub przystąpienie przez spółkę do umowy zbiorowej z  przedstawicielami pracowników;  
3) zawiązanie bądź przystąpienie  do spółki innej niż spółka, o  której mowa  w art. 26 ust. 1, a także nabycie lub zbycie 
udziałów albo akcji w  takiej spółce;  
4) zbycie lub obciążenie nieruchomości.  
7. (uchylony)  
Art. 28a. 1. Rady programowe publicznej radiofonii i  telewizji liczą 15  człon ków, których powołuje  Rada Mediów 
Narodowych ; 10 członków rady programowej reprezentuje ugrupowania parlamentarne. Pozostałych 5  powołuje z  grona 
osób legitymujących się dorobkiem i  doświadczeniem w  sferze kultury i  mediów.  
2. Kadencja rady programowej t rwa 4  lata, a  jej członkowie reprezentują społeczne interesy i  oczekiwania związane 
z działalnością programową spółki.  
3. Rada programowa podejmuje uchwały zawierające oceny poziomu i  jakości programu bieżącego oraz programów 
ramowych. Uchwały w  sprawach p rogramowych, podejmowane większością głosów w  obecności co najmniej połowy 
składu rady, są przedmiotem obrad i  postanowień rady nadzorczej.  
4. Członkom rady programowej przysługuje dieta wypłacana przez spółkę w  wysokości ustalonej przez  Radę Mediów 
Narodo wych . 
5. Zarząd spółki zapewnia członkom rady programowej organizacyjne i  finansowe warunki dokonywania ocen p o-
ziomu i  jakości wyemitowanego programu, badania jego odbioru oraz zlecania niezależnych badań dotyczących percepcji 
programu i  jego społecznych skutków.  
Art. 29. 1. (uchylony)  
1a. W walnym zgromadzeniu mają prawo uczestniczyć także członkowie Rady Mediów Narodowych.  
1b. Zmiana statutu spółki następuje na wniosek lub za uprzednią zgodą Rady Mediów Narodowych.  
2. Zarząd spółki nie jest związany pole ceniami i  zakazami ustanowionymi przez walne zgromadzenie, jeżeli dotyczą 
one treści programu.  
3. (uchylony)10) 
                                                           
8) Uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim wyłącza udział Krajowej Rady Radiofonii i  Telewizji w procedurze pow o-
ływania i odwoływania członków rad nadzorczych spółek publicznej radiofonii i telewizji na podstawie pkt 5 lit . b wyroku Trybun a-
łu Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 6. 
9) Art. 1 pkt 3 lit. b ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 7 utracił moc w zakresie, w j akim uchyla art. 28 ust. 1d ustawy 
wymienionej jako druga w odnośniku 7 na podstawie pkt 6 lit. b wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 6. 
10) Art. 1 pkt 4 ustawy wymienionej jako pierwsza w  odnośniku 7 uchylaj ący art. 29 ust. 3 ustawy wymienionej jako druga w odnoś -
niku 7 utracił moc na podstawie pkt 8 wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 805 
 
 
 Art. 30. 1. Tworzenie i  rozpowszechnianie regionalnych programów telewizji publicznej należy do terenowych o d-
działów spółki, o  której mowa  w art. 26 ust. 2. 
2. Statut spółki określa zakres działania i  zadania terenowego oddziału spółki.  
3. Terenowym oddziałem spółki kieruje dyrektor powoływany przez zarząd spółki  za zgodą Rady Mediów Narod o-
wych . 
4. Organem opiniodawczo -doradczym dyrektora terenowego oddziału spółki jest rada programowa oddziału.  
4a. Powołując rady programowe oddziałów emitujących programy w  językach mniejszości narodowych i  etnicznych 
oraz języku regionalnym, dyrektorzy oddziałów uwzględnią kandydatów zgłaszanych przez orga nizacje społeczne mnie j-
szości narodowych i  etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym.  
5. Rada  Mediów Narodowych , na wniosek zarządu spółki, po zasięgnięciu opinii dyrektorów terenowych oddziałów, 
określi minimalny udział audycji tw orzonych przez terenowe oddziały spółki w  poszczególnych programach ogólno kra-
jowych.  
6. (uchylony)  
Art. 30a. 1. Przepisy dotyczące programów dla odbiorców za granicą stosuje się odpowiednio do programu TV Polonia.  
2. Organem opiniodawczo -doradczym w  sprawach tworzenia i  rozpowszechnienia programu TV Polonia jest rada 
programowa TV Polonia.  
Art. 31. 1. Przychodami spółek, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, s ą przychody pochodz ące z: 
1) z opłat abonamentowych, odsetek za zwłokę w  ich uiszczaniu oraz kar za używanie niezarejestrowanych odbiorników 
radiofonicznych i  telewizyjnych, w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 21  kwietnia 2005  r. o opłatach abonament o-
wych, z  zastrzeżeniem przepisu  art. 8 ust. 1 tej ustawy;  
2) z obrotu prawami do audycji;  
3) przekazów  handlowych;  
4) z innych źródeł.  
2. Przychodami spółek mogą być również dotacje z  budżetu państwa.  
3. Akcjonariuszom spółek, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3, nie przysługuje prawo do udziału w  zysku.  
4. Przychody pochodz ące ze źródeł okre ślonych w ust.  1 pkt 1 i ust. 2 przeznacza si ę wyłącznie na realizacj ę misji 
publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1.  
5. Roczne przychody jednostki publicznej radiofonii i telewizji pochodz ące ze źródeł okre ślonych w ust. 1  pkt 1 
i ust. 2 nie mog ą przekracza ć kosztu netto realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, przez  daną jednostk ę 
publicznej radiofonii i telewizji.  
6. Koszt netto realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, stanowi różnicę mi ędzy ca łkowitym  kosztem 
realizacji misj i publicznej poniesionym przez dan ą jednostk ę publicznej radiofonii i telewizji  w danym roku kalendarz o-
wym a dochodem netto uzyskanym przez ni ą w tym okresie z pozosta łej dzia łalności. 
7. Je żeli w danym roku kalendarzowym jednostka publicznej radiofonii i telewizji osi ągnie przychody  pochodz ące ze 
źródeł okre ślonych w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 przekraczaj ące koszt netto realizacji misji publicznej,  o której mowa w art. 21 
ust. 1, a kwota nadwy żki będzie nie wi ększa ni ż 10% ca łkowitego kosztu realizacji misji  publicznej przewidzianego 
w zatwierdzonym planie, o którym mowa w art. 21c ust. 1, na ten rok, jednostka ta  może nie zwraca ć tej nadwy żki pod 
warunkiem przeznaczenia jej na realizacj ę misji publicznej w kolejnych  okresach, na zasadach okre ślonych w karcie 
powinno ści. 
8. Nadwy żka przekraczaj ąca limit okre ślony w ust. 7, a tak że nadwy żka w ramach tego limitu, ale nieprzeznaczona  
zgodnie z ust. 7, podlega zwrotowi Krajowej Radzie, je żeli pochodzi ze źródeł, o których mowa w ust. 1  pkt 1, lub w łaś-
ciwej jednostce  sektora finansów publicznych, je żeli pochodzi ze źródeł, o których mowa w ust. 2.  Zwrotu nadwy żki po-
chodz ącej ze źródeł, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje si ę przez zmniejszenie nale żnego  przychodu z tych źró deł, 
w roku kalendarzowym rozliczenia nadwy żki. 
9. Decyzj ę o zwrocie nadwy żki, o której mowa w ust. 8, wydaje Przewodnicz ący Krajowej Rady na podstawie  uchw a-
ły Krajowej Rady, uwzgl ędniaj ąc ocen ę sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1, w terminie  14 dni od dnia podj ę-
cia uchwa ły. 
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 805 
 
 
 10. Na w niosek jednostki publicznej radiofonii i telewizji Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że zezwoli ć, w drodze 
decyzji wydanej na podstawie uchwa ły Krajowej Rady, na zachowanie przez t ę jednostk ę nadwy żki przekraczaj ącej limit 
określony w ust. 7 pod warunkiem prz eznaczenia tej nadwy żki, we wskazanym w decyzji  okresie, na okre ślone w  niej 
szczególne koszty, niezb ędne do realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21  ust. 1.  
11. Krajowa Rada uwzgl ędnia uzyskanie przez jednostki publicznej radiofonii i telewizj i nadwy żek, o których  mowa 
w ust. 7, 8 i 10, przy wykonywaniu swoich kompetencji okre ślonych w art. 3 ust. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 2  ustawy z  dnia 
21 kwietnia 2005 r. o op łatach abonamentowych oraz przy zawieraniu porozumienia, o którym  mowa w art. 21a ust.  5, 
i zatwierdzaniu planu, o którym mowa w art. 21c ust. 1.  
Art. 31a. 1. Spółki, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3, są obowiązane do określenia w  dokumentacji, o  której mowa  
w art. 10 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości ( Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680  oraz 
z 2020 r. poz.  568), zasad rachunkowości, w  tym zakładowego planu kont, w  sposób zapewniający ujęcie w  księgach r a-
chunkowych przychodów  i związanych z  nimi kosztów odrębnie w  odniesieniu do działalności, o  której mowa  w art. 21 
ust. 1, oraz pozostałej działalności, a  także metod przypisywania kosztów i  przychodów do poszczególnych rodzajów pr o-
wadzonej działalności.  
2. Obowiązek, o  którym mowa  w ust. 1, nie narusza obowiązków w  zakresie rachunkowości i  sprawozdawczości wy-
nikających z  odrębnych przepisów.  
3. Krajowa Rada okre śli, w drodze rozporz ądzenia, sposób prowadzeni a dokumentacji, o której mowa w  art. 10 ust a-
wy z dnia 29 wrze śnia 1994 r. o rachunkowo ści, oraz sposób sporz ądzania sprawozdania, o którym mowa w art. 31 b ust. 1, 
biorąc pod uwag ę konieczno ść zapewnienia przestrzegania zasad jawno ści i przejrzysto ści wykorzystania środków prz e-
znaczonych na realizacj ę misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1.  
Art. 31b. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji są obowi ązane do sporz ądzenia i z łożenia Krajowej Radzie 
oraz udost ępnienia na swoich stronach internetowych, w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego, sprawo -
zdania za poprzedni rok kalendarzowy z realizacji misji publicznej, o której mow a w art. 21 ust. 1, zawieraj ącego:  
1) informacj ę o realizacji okre ślonych w przepisach prawa oraz karcie powinno ści zada ń wynikaj ących z misji public z-
nej, o której mowa w art. 21 ust. 1;  
2) informacj ę o wysoko ści i sposobie wykorzystania środków pochodz ących z poszczególnych źródeł, o których mowa 
w art. 31 ust. 1 i 2;  
3) informacj ę o sposobie realizacji zasad, o których mowa w art. 31a ust. 1;  
4) informacj ę o całkowitym koszcie realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1, ze wskazaniem kosz tów 
realizacji poszczególnych zada ń oraz informacj ę o dochodzie z pozosta łej dzia łalności; 
5) wyliczenie kosztu netto realizacji misji publicznej zgodnie z art. 31 ust. 6 oraz nadwy żek, o których  mowa w  art. 31 
ust. 7 lub 8, je żeli powsta ły; 
6) propozycj ę przeznaczenia nadwy żki, o której mowa w art. 31 ust. 7, je żeli powsta ła. 
2. Krajowa Rada na podstawie oceny sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, podejmuje do dnia 30 czerwca ka żdego 
roku kalendarzowego uchwa łę o jego przyj ęciu albo o odmowie jego przyj ęcia. Uchwa ły są udost ępniane na stronie inte r-
netowej Krajowej Rady.  
3. Podejmuj ąc uchwa łę, o której mowa w ust. 2, Krajowa Rada mo że okre ślić zalecenia dotycz ące sposobu realizacji 
przedsi ęwzięć określonych w karcie powinno ści oraz planie, o którym mowa w art. 21c ust. 1, w kolejnym roku kalend a-
rzowym oraz mo że poleci ć podjęcie okre ślonych dzia łań naprawczych, wskazuj ąc termin na realizacj ę zalece ń lub dzia łań 
naprawczych.  
4. Jednostka publicznej radiofonii i telewizji, której dotycz ą zalecenia lub dzia łania naprawcze, o których mowa w ust. 3 , 
jest obowi ązana do zawarcia w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 1, za kolejny rok kalendarzowy informacji o sposobie 
ich wykonania.  
Art. 31c. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji przygotowuj ą i udost ępniaj ą na swoich stronach internetowych, 
w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku, sprawozdania za poprzedni rok kalenda rzowy z wykorzystania wpływów 
z opłat abonamentowych w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o op łatach abonamentowych, odsetek za zw łokę 
w ich uiszczaniu oraz kar za u żywanie niezarejestrowanych odbiorników na realizacj ę misji  publicznej, o k tórej mowa 
w art. 21 ust. 1, ze wskazaniem środków przeznaczonych na wykonanie poszczególnych zada ń wymienionych w art. 21 
ust. 1a. 
Art. 32. W celu re alizacji zadań radiofonii i  telewizji publicznej spółki mogą tworzyć, za zgodą  Rady Mediów Naro -
dowych , przedsiębiorców przewidzianych przepisami prawa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 805 
 
 
 Rozdział 5  
Koncesje na rozpowszechnianie programów  
Art. 33. 1. Rozpowszechnianie programów radiowych i  telewizyjnych, z  wyjątkiem programów publicznej radio fonii 
i telewizji, wymaga uzyskania koncesji.  
1a. Nie wymaga uzyskania koncesji rozpowszechnianie programów telewizyjnych wyłącznie w  systemach teleinfo r-
matycznych, chyba że program taki ma być rozprowadzany naziemnie, satelitarnie lub w  sieciach kablowych.  
2. Organem właściwym w  sprawach koncesji jest Przewodniczący Krajowej Rady.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady podejmuje decyzję w  sprawie koncesji na podstawie uchwały Krajowej Rady. 
Decyzja w  tej sprawie jest ostateczna.  
Art. 34. 1. Przewodniczący Krajowej Rady, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej 
w zakresie określonym  w ust. 1a pkt 3, ogłasza w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ” infor -
macje o możliwościach uzyskania koncesji na rozpowszechnianie w  sposób rozsiewczy naziemny programu radiowego lub 
telewizyjnego oraz ustala termin, nie krótszy niż 45  dni od dnia ogłoszenia, do składania wniosków o  udzielenie koncesji.  
1a. W ogłoszeniu, o  którym mowa  w ust. 1, określa się:  
1) przedmiot postępowania;  
2) warunki programowe rozpowszechniania programu, w  tym w  szczególności rodzaj i  charakter programu;  
3) częstotliwości lub kanały oraz maksymalną moc promieniowaną i  lokalizację stacji nadawczych p rzeznaczonych do 
rozpowszechniania programu lub obszar, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, chyba że do rozp o-
wszechniania programu nie jest wymagana rezerwacja częstotliwości;  
4) liczbę koncesji;  
5) czas, na jaki może być udzielona koncesja;  
6) termin i  miejsce składania wniosków.  
1b. Przewodniczący Krajowej Rady, w  terminie nie dłuższym niż 14  dni od dnia ogłoszenia, o  którym mowa  w ust. 1, 
zamieszcza w  co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o  zasięgu ogólnopolskim informację o  tym ogłosze niu. 
1c. Rozpatrzeniu podlegają wyłącznie wnioski o  udzielenie koncesji w  związku z  ogłoszeniem, o  którym mowa  w ust. 1. 
2. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości listę wnioskodawców uczestniczących w  po-
stępowaniu o  udzielenie konces ji. W  przypadku złożenia większej liczby wniosków, przekraczających istniejące możli -
wości rozpowszechniania programów, są one rozpatrywane w  ramach jednego postępowania.  
Art. 35. 1. Koncesja może być udzielona osobie fizycznej, posiadającej obywatelstwo polskie i  stałe miejsce zamiesz -
kania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobie prawnej lub osobowej spółce handlowej, które mają siedzibę na 
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. Koncesja dla spółki z  udziałem osób zagranicznych może być udzielon a, jeżeli:  
1)11) udział kapitałowy osób zagranicznych w  spółce lub udział osób zagranicznych w  kapitale zakładowym spółki nie 
przekracza 49%,  
1)12) udział kapitałowy osób zagranicznych w  spółce lub udział osób zagranicznych w  kapitale zakładowym spółki 
z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, a  w przypadku prostej spółki akcyjnej – w ogólnej lic z-
bie akcji tej spółki, nie przekracza 49%;  
2) umowa lub statut spółki przewidują, że:  
a) osobami uprawnionymi do reprezentowania lub prowadzenia spraw spółki albo członkami zarządu spółki będą 
w większości osoby posiadające obywatelstwo polskie i  stałe miejsce zamieszkania w  Polsce,  
b) w zgromadzeniu wspólników lub w  walnym zgromadzeniu udział głosów osób zagranicznych i  spółek zależnych, 
w rozumieniu Ko deksu spółek handlowych, od osób zagranicznych nie może przekroczyć 49%,  
c) osoby zagraniczne nie mogą dysponować bezpośrednio lub pośrednio większością przekraczającą 49% głosów 
w osobowej spółce handlowej,  
d) członkami rady nadzorczej spółki będą w  więks zości osoby posiadające obywatelstwo polskie i  stałe miejsce z a-
mieszkania w  Polsce.  
                                                           
11) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 12. 
12) W brzmieniu ustalonym przez art.  7 ustawy  z dnia 19  lipca 2019  r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych 
innych ustaw (Dz. U. poz. 1655 oraz z 2020 r. poz. 288),  która  wejdzie w  życie z  dniem 1 marca  2021  r. 
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 805 
 
 
 3. Koncesja może być również udzielona:  
1) osobie zagranicznej lub  
2) spółce zależnej, w  rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, od osoby zagranicznej  
– których siedziba lub stałe miejsce zamieszkania znajduje się w  państwie członkowskim Europejskiego Obszaru Gosp o-
darczego – bez stosowania ograniczeń zawartych  w ust. 2. 
Art. 35a. 1. Nadawca może złożyć wniosek o  udzielenie koncesji na kolejny okres, nie  później niż 12  miesięcy  przed 
wygaśnięciem posiadanej koncesji.  
2. W przypadku złożenia przez nadawcę wniosku, o  którym mowa  w ust. 1, odmowa udzielenia koncesji na kolejny 
okres możliwa jest wyłącznie, gdy w  stosunku do nadawcy zachodzi którakolwiek z  okoliczności wskazanych  w art. 38 
ust. 1 lub 2. 
3. W przypadku złożenia przez nadawcę wniosku, o  którym mowa  w ust. 1, do postępowania w  sprawie udzielenia 
koncesji nie stosuje się przepisów  art. 34 i 36 ust. 1 i 2. 
Art. 36. 1. W  postępowaniu o  udzielenie koncesji ocenia się w  szczególności:  
1) stopień zgodności zamierzonej działalności programowej z  zadaniami określonymi  w art. 1 ust. 1 ustawy , z uwzglę d-
nieniem stopnia realizacji tych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją;  
2) możliwości dokonania prz ez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i  finansowania programu;  
3) przewidywany udział w  programie audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współdzi a-
łaniu z  innymi nadawcami;  
4) przewidywany udział audycji, o  których mowa  w art. 15 ust. 1 i 3, w programie telewizyjnym albo utworów, o  których 
mowa  w art. 15 ust. 2, w programie radiowym lub telewizyjnym;  
5) dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i  środków masowego przekazu.  
2. Koncesji nie udziela się, jeżeli rozpowszechnianie programów przez wnioskodawcę mogłoby spowodować:  
1) zagrożenie interesów kultury narodowej, dobrych obyczajów i  wychowania, bezpieczeństwa i  obronności państwa 
oraz zagrożenia dla bezpieczeństwa informacji niejawnych;  
2) osiągnięcie przez wnioskodawcę pozycji dominującej w  dziedzinie środków masowego przekazu na danym terenie.  
3. Koncesja jest udzielana na 10  lat. 
Art. 36a. Jeżeli w wyniku dokonania oceny wniosków w trybie art. 36 liczba wnioskodawców pozostaje  większa niż  
liczba koncesji przewidzianych do udzielenia, zarządza się przetarg, którego przedmiotem jest udzielenie  koncesji.  
Art. 36b. 1. Przewodniczący Krajowej Rady ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej  „Monitor 
Polski” o konieczności przeprowad zenia przetargu wśród wnioskodawców, o których mowa w art. 36a.  
2. W ogłoszeniu określa się również:  
1) minimalną opłatę za udzielenie koncesji – nie niższą niż określona przepisami opłata przewidziana za udzielenie  
koncesji;  
2) miejsce i termin składania ofert;  
3) wysokość, formę i termin wniesienia wadium;  
4) termin rozstrzygnięcia przetargu.  
3. Przetarg przeprowadza Przewodniczący Krajowej Rady.  
4. Ofertę sporządzoną w języku polskim składa się w terminie, miejscu i formie określonych stosownie do ust. 1  i 2, 
w zapieczętowanych kopertach.  
5. Oferta zawiera:  
1) oznaczenie wnioskodawcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu oraz adresu głównego  miejsca 
wykonywania działalności gospodarczej;  
2) deklarowaną wysokość opłaty za udzielenie ko ncesji.  
6. Oferty złożone nie podlegają wycofaniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 805 
 
 
 Art. 36c. 1. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wyboru ofert w liczbie zgodnej z liczbą koncesji, o której mowa  
w art. 34 ust. 1a pkt 4, kierując się wysokością zadeklarowanych opłat za udzielenie konce sji. 
2. W przypadku gdy kilku wnioskodawców zadeklarowało opłatę w takiej samej wysokości, wzywa się tych wniosk o-
dawców  do ponownego zadeklarowania wysokości opłaty i wybiera ofertę przedsiębiorcy, który zadeklarował  wyższą 
opłatę.  
3. Przewodniczący Krajow ej Rady przekazuje wnioskodawcom, którzy złożyli oferty, pisemną informację  o wyniku 
przetargu, niezwłocznie po jego rozstrzygnięciu, oraz:  
1) zwraca wadium wnioskodawcom, których oferty nie zostały wybrane;  
2) zalicza wadium na poczet opłaty wnioskodawcom , których oferty zostały wybrane.  
4. Udziela się koncesji wnioskodawcom, których oferty zostały wybrane.  
Art. 36d. 1. Wnioskodawca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje stanowiące  tajem -
nicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może zgłosić wniosek,  aby infor ma-
cjom tym była nadana klauzula poufności.  
2. Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem że wnioskodawca:  
1) przekazując informacje, wyczerpująco uzasadni swoje ż ądanie;  
2) z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym uczestnikom postępowania.  
3. Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom postępowania  bez 
zgody wnioskodawcy przekazującego informacje.  
Art. 37. 1. Koncesja określa w  szczególności:  
1) nadawcę, jego siedzibę albo miejsce zamieszkania;  
2) przedmiot działalności objętej koncesją;  
3) sposób rozpowszechniania programu (analogowy rozsiewczy naziemny, cy frowy rozsiewcz y naziemny w multi -
pleksie, rozsiewczy satelitarny, w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozpowszechniania 
rozsiewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego) oraz:  
– dla rozpowszechniania analogowego rozsiewczego naziemnego:  
a) lokalizację stacji,  
b) wysokość zawieszenia anteny,  
c) maksymalną moc promieniowaną,  
d) charakterystykę promieniowania anteny,  
e) częstotliwość,  
f) polaryzację,  
– dla rozpowszechniania cyfrowego rozsiewczego naziemnego w  multipleksie:  
g) multipleks,  
h) obszar rozpowszechniania,  
i) parametry sygnalizacyjne – identyfikatory ID,  
– dla rozpowszechniania rozsiewczego satelitarnego:  
j) nazwę wykorzystywanego satelity,  
k) położenie satelity na orbicie,  
l) częstotliwość,  
m) lokalizację stacji dosyłowej,  
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 805 
 
 
 – dla rozpowszechniania w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozpowszechniania ro z-
siewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego:  
n) lokalizację stacji głównej,  
o) obszar objęty siecią telekomunikacyjną;  
4) rodzaj programu i  czas jego  rozpowszechniania;  
5) datę rozpoczęcia rozpowszechniania programu;  
6) termin wygaśnięcia koncesji.  
2. Koncesja może określać inne warunki prowadzenia działalności, niezbędne dla realizacji przepisów ustawy.  
3.13) Koncesja w  zakresie określonym w  ust. 1 pkt 3 tiret pierwsze i  drugie jest udzielana w  porozumieniu z  Prezesem 
Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który zajmuje stanowisko, mając na względzie spełnienie warunków określonych 
w art. 114 ust. 3 ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne.  
3a.14) Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonuje niezwłocznie rezerwacji częstotliwości dla nadawcy, który 
uzyskał koncesję na rozpowszechnianie programu radiofonicznego w  sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną. Do 
dokonywania lub wprowadzania z mian rezerwacji częstotliwości, o  której mowa w  zdaniu pierwszym, stosuje się przepisy 
ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo telekomunikacyjne, z  wyłączeniem art.  116. 
4. Krajowa Rada, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, okre śli, w  drodze rozporządz e-
nia, dane, które powinien zawierać wniosek, oraz szczegółowy tryb postępowania w  sprawach udzielania i  cofania koncesji.  
Art. 37a. Dostawca usługi medialnej jest obowiązany do corocznego składania do Krajowej Rady sprawozdania 
finansowego, w  formie przewidzianej w  ustawie z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości.  
Art. 37b. Nadawca jest obowiązany zgłaszać Przewodniczącemu Krajowej Rady wszelkie zmiany danych zawartych  
we wniosku o udzielenie koncesji, w terminie 14 dni od dnia ich  powstania.  
Art. 38. 1. Koncesję cofa się, jeżeli:  
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące nadawcy wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją;  
2) nadawca rażąco narusza warunki określone w  ustawie lub w  koncesji;  
3) działalność objęta koncesją jest wykonywana w  sposób sprzeczny z  ustaw ą lub z  warunkami określonymi w koncesji, 
a nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, w  wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktyc z-
nego lub prawnego niezgodnego z  warunkami określonymi w  koncesji lub w  ustawie;  
4) nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, nie rozpocz ął rozpowszechniania programu w termi-
nie ustalonym w  koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania programu za pomocą wszystkich lub 
niektórych sta cji nadawczych – chyba że nadawca wykaże, że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu 
lub zaprzestanie rozpowszechniania programu zostały spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Za 
trwałe zaprzestanie rozpowszechniania programu uważa si ę fakt nierozpowszechniania programu przez okres trzech 
kolejno następujących po sobie miesięcy.  
2. Koncesja może być cofnięta, jeżeli:  
1) rozpowszechnianie programu powoduje zagrożenie interesów kultury narodowej, bezpieczeństwa i  obronności pa ń-
stwa lub n arusza normy dobrego obyczaju;  
2) (uchylony)  
3) rozpowszechnianie programu powoduje osiągnięcie przez nadawcę pozycji dominującej w  dziedzinie środków ma -
sowego przekazu na danym rynku właściwym w  rozumieniu przepisów o  ochronie konkurencji i  konsumentów;  
4) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości informacje o  wszczęciu postępowania w  sprawie 
cofnięcia koncesji.  
4. W przypadku uprawomo cnienia się decyzji w  sprawie cofnięcia koncesji Przewodniczący Krajowej Rady ni e-
zwłocznie ogłasza o  możliwości uzyskania koncesji w  zakresie objętym cofniętą koncesją.  
                                                           
13) W brzmieniu ustalonym przez art.  11 ustawy  z dnia 31  lipca 2019  r. o zmianie niektórych ustaw w  celu ograniczenia obciążeń reg u-
lacyjnych (Dz. U. poz.  1495  oraz z 2020 r. poz.  568), która weszła w  życie z  dniem 1 stycznia  2020  r. 
14) W brzmieniu ustalonym przez art.  2 pkt  2 ustawy, o  której mowa w  odnośniku  4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 805 
 
 
 Art. 38a. 1. Uprawnienia wynikające z  koncesji są niezbywalne, z  zastrzeżeniem  ust. 3–5. 
2. Uprawnienia, o  których mowa  w ust. 1, nie przechodzą na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego.  
3. W przypadku łączenia, podziału albo innego rodzaju przekształceń spółek handlowych, uprawnienia, o  których mowa  
w ust. 1, mogą przejść na inny podmiot za zgodą Krajowej Rady wyrażoną w  formie uchwały. Odmowa wyrażenia zgody 
następuje, gdy:  
1) nadawca osiągnie pozycję dominującą w  dziedzinie środków masowego przekazu na  danym rynku właściwym w  ro-
zumieniu przepisów o  ochronie konkurencji i  konsumentów;  
2) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę.  
3a. Osoba fizyczna może przenieść uprawnienia wynikające z  koncesji, za zgodą Krajowej Rady wyrażoną w  formie 
uchwały, na spółkę, której jest wspólnikiem i  która spełnia warunki, o  których mowa  w art. 35. Odmowa wyrażenia zgody 
następuje z  przyczyn, o  których mowa  w art. 36 ust. 2. 
4. Na podstawie uchwały Krajowej Rady, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję w  sprawie wyrażenia zg o-
dy bądź odmowy, o  której mowa  w ust. 3 i 3a. 
5. Do uprawnień wynikających z  rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – Prawo 
telekomunikacyjne.  
Art. 38b.15) 1. Niezwłocznie po doręczeniu decyzji, o  której mowa w  art. 123 ust. 13 ustawy z  dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne, Przewodniczący Krajowej Rady wszczyna z  urzędu postępowanie w  sprawie zmiany koncesji 
w zakresie określonym tą decyzją.  
2. Zmiana koncesji, o  której mowa w  ust. 1, nie wymaga zgody strony.  
3. W postępowaniu w  spraw ie zmiany koncesji, o  którym mowa w  ust. 1, przepisów art.  34 i art. 40 nie stosuje się.  
Art. 39. Koncesja na rozpowszechnianie programu telewizyjnego obejmuje również wykorzystanie sygnału telew i-
zyjnego do rozpowszechniania przekazów tekstowych.  
Art. 39a. 1. Koncesja może być udzielona na rozpowszechnianie w  sieciach kablowych lub w  sposób rozsiewczy 
satelitarny programu poświęconego wyłącznie:  
1) telesprzedaży;  
2) autopromocji.  
2. Do programów, o  których mowa  w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ust awy, z  wyłączeniem przepisów  
art. 15–15b. 
3. Do programów, o  których mowa  w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się:  
1) ograniczenia dopuszczalnego wymiaru czasowego reklam i  telesprzedaży w  ciągu godziny, określonego  w art. 16 
ust. 3; 
2) przepisów  art. 16 ust. 6 oraz art.  16a. 
Art. 39b. 1. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić:  
1) stowarzyszenie w  ramach realizacji celów statutowych;  
2) fundacja w  ramach realizacji celów statutowych;  
3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego o  uregulowanej w  ustawie sytuacji praw -
nej. 
2. Nadawca społeczny jest zwolniony z  opłat za udzielenie lub zmianę koncesji.  
3. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych  w art. 4 pkt 10, organ koncesyjny w y-
daje decyzję o  uchyleniu decyzji o  uznaniu za nadawcę społecznego, w  której stwierdza obowiązek uiszczenia opłat, 
o których mowa  w ust. 2, wraz z  odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia udzielenia lub zmiany koncesji.  
Art. 40. 1. Za udzielenie kon cesji na rozpowszechnianie programu radiowego lub  telewizyjnego pobiera się opłatę, 
niezależnie od rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością przewidzianych w  ustawie z  dnia 16  lipca 2004  r. – 
Prawo telekomunikacyjne. Przez udzielenie koncesji  rozumie się również jej zmianę.  
                                                           
15) Dodany przez art.  2 pkt  3 ustawy, o  której mowa w  odnośniku 4. 
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 805 
 
 
 2. Opłata za udzielenie koncesji nie może być wyższa niż:  
1) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób analogowy rozsiewczy naziemny – 12 317 570 zł 16); 
2) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sposób analo gowy rozsiewczy naziemny – 25 890 000 zł 16); 
3) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multipleksie – 6 158 785 zł 16); 
4) dla rozpowszech niania programu telewizyjnego w sposó b cyfrowy rozsiewczy naziemny w multipleksie – 25 890 000 zł 16). 
3. Opłata za udzielenie koncesji wynosi:  
1) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób rozsiewczy satelitarny – 500 zł 16); 
2) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sposób rozsiewczy satelitarny – 10 000 zł 16);  
3) dla rozpowszechniania programu radiowego w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozp o-
wszechniania rozsiewczego naziemnego lub  rozsiewczego satelitarnego – 500 zł 16); 
4) dla rozpowszechniania programu telewizyjnego w  sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do ro z-
powszechniania rozsiewczego naziemnego lub  rozsi ewczego satelitarnego – 2000  zł 16). 
4. W przypadku rozpowszechniania programu radiowego lub telewizyjnego różnymi sposobami opłatę za udzielenie 
koncesji ustala się jako sumę należności za  poszczególne sposoby rozpowszechniania tych programów.  
5. W przypadku opłaty za udzielenie koncesji na jednoczesne rozpowszechnianie programu radiowego w  sposób an a-
logowy rozsiewczy naziemny i  cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multi pleksie, opłata ustalana jest jak za udzielenie koncesji 
dla rozpowszechniania programu radiowego w  sposób cyfrowy rozsiewczy naziemny w  multipleksie.  
6. Krajowa Rada, w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w  drodze roz po-
rządzenia, nie wyższą niż określona  w ust. 2 wysokość opłaty za udzielenie koncesji oraz sposób wyliczania tej opłaty, 
biorąc pod uwagę:  
1) czas emisji reklam;  
2) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 1: 
a) liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) zakres fal radiowych,  
c) liczbę mieszkańców miast w  zasięgu programu;  
3) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 2, liczbę mieszkańców w  zasięgu programu;  
4) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 3: 
a) w przypadku udzielenia koncesji o  zasięgu mniejszym od zasięgu sygnału multipleksu ogólnopolskiego, za który 
uznaje się obszar całego kraju – liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) standard naziemnej radiofonii cyfrowej,  
c) w przypadku zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu drogą rozsiew czą naziemną, polegającej na prz y-
znaniu prawa do rozpowszechniania programu w  sposób cyfrowy – liczbę mieszkańców objętych rozpowszec h-
nianiem programu w  sposób analogowy;  
5) dla programów, o  których mowa  w ust. 2 pkt 4: 
a) w przypadku udzielenia koncesji o  zasięgu mniejszym od zasięgu sygnału multipleksu ogólnopolskiego, za który 
uznaje się obszar całego kraju – liczbę mieszkańców w  zasięgu programu,  
b) standard naziemnej telewizji cyfrowej,  
c) w przypadku zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu drogą  rozsiewczą naziemną, polegającej na prz y-
znaniu prawa do rozpowszechniania programu w  sposób cyfrowy – liczbę mieszkańców objętych rozpowszec h-
nianiem programu w  sposób analogowy;  
6) proporcjonalnie okres pozostały do wygaśnięcia koncesji – w przypadku zmiany koncesji, która ma wpływ na wys o-
kość opłaty za udzielenie koncesji.  
7. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, metody techniczne ustalania zasięgu programu na obszarze obj ę-
tym rozpowszechnianiem programu w  sposób rozsiewczy naziemny, biorąc p od uwagę stan nauki i  techniki w  tej dziedzinie.  
                                                           
16) Aktualną wysokość opłaty za udzielenie koncesji ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Po l-
skiej „Monitor Polski ” Przewodniczący  Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, na podstawie art. 40 ust. 9.  
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 805 
 
 
 8. Wysokość opłat, o  których mowa  w ust. 2 i 3, oraz opłat określonych w  przepisach wydanych na podstawie  ust. 6, 
podlega waloryzacji w  każdym roku o  średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych  ogółem w poprze d-
nim roku kalendarzowym, ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W  przypadku gdy wskaźnik ten ma 
wartość ujemną, stawki opłat nie ulegają zmianie.  
9. Przewodniczący Krajowej Rady, nie później niż do dnia 31  października każd ego roku, ogłasza na rok następny, 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”, wysokość opłat, o  których mowa  w ust. 2 i 3 oraz 
w przepisach wydanych na podstawie  ust. 6, uwzględniając przepis  ust. 8, zaokrąglając je w  górę do pełnych  złotych.  
10. Opłatę za udzielenie koncesji uiszcza się jednorazowo lub w  równych rocznych ratach płatnych w  kolejnych 
latach obowiązywania koncesji. Sposób uiszczania opłaty określa się, na podstawie wniosku, w  decyzji o  udzieleniu koncesji.  
11. Opłatę al bo pierwszą ratę opłaty, o  której mowa  w ust. 10, uiszcza się w  terminie 60  dni od dnia doręczenia 
decyzji o  udzieleniu koncesji. W  przypadku rozłożenia opłaty na raty, w  decyzji o  udzieleniu koncesji, ustala się opłatę 
prolongacyjną na podstawie przepisów  ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2019 r. poz. 900, 
z późn. zm.17)). 
12. W przypadku uchylenia albo cofnięcia koncesji całość opłaty, o  której mowa  w ust. 1, w  zakresie w  jakim nie 
została uiszczona, staje się wymagalna i  jest uiszczana w  terminie 60  dni od dnia doręczenia decyzji o  uchyleniu albo 
cofnięciu koncesji.  
13. Opłata za udzielenie koncesji stanowi dochód budżetu państwa.  
Art. 40a. 1. Nabycie lub objęcie udziałów albo akcji, bądź nabycie prawa z  udziałów lub akcji przez osobę zagr a-
niczną w  spółce, która posiada koncesję na rozpowszechnianie programu, wymaga zezwolenia Przewodniczącego Kraj o-
wej Rady, do którego stosuje się odpowiednio przepisy  art. 33 ust. 3, art. 35 ust. 2, art. 36 ust. 2 oraz art.  38. 
2. Czynność, o której mowa  w ust. 1, dokonaną przez podmiot, w  stosunku do którego osoba zagraniczna jest po d-
miotem dominującym, w  rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, uważa się za czynność dokonaną przez podmiot dom i-
nujący.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady wydaje i  cofa zezwolenie, o  którym mowa  w ust. 1, na podstawie uchwały Kraj o-
wej Rady.  
4. Czynności, o  których mowa  w ust. 1, dokonane bez zezwolenia są nieważne.  
5. Przepisów  ust. 1–3 nie stosuje się do osób zagranicznych lub spółek zależnych, w  rozumieniu Kodeksu sp ółek hand -
lowych , do osób zagranicznych, których siedziby lub miejsce zamieszkania znajdują się w  państwach będących członkami 
Europejskiego Obszaru Gospodarczego.  
Art. 40b. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 33, sto suje się przepisy  rozdzi a-
łu 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.  
Rozdział 6  
Rozpowszechnianie niektórych programów telewizyjnych i  rozprowadzanie programów  
Art. 41. 1. Zgłoszenia do rejestru wymaga:  
1) program rozprowadzany;  
2) program telewizyjny rozpowszechniany wyłącznie w  systemie teleinformatycznym.  
2. Obowiązek określony  w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy programów, o  których mowa  w art. 43 ust. 1. 
3. Organem prowadzącym rejestr jest Przewodniczący Krajowej Rady.  
4. Do postępowania w  spraw ach wpisu do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, 
chyba że ustawa stanowi inaczej.  
5. Rejestr jest jawny.  
                                                           
17) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz.  924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 
1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 oraz z 2020 r. poz. 285  i 568.  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 805 
 
 
 Art. 42. 1. Za wpis programu do rejestru programów telewizyjnych rozpowszechnianych wyłącznie w  systemie tele -
informa tycznym i programów rozprowadzanych podmiot zgłas zający program uiszcza opłatę w wysokości 100 zł18) 
za każdy program.  
2. Opłata, o  której mowa  w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.  
3. Do waloryzacji i  ogłaszania wysokości opłaty, o  której mowa  w ust. 1, stosuje się  art. 40 ust. 8 i 9. 
Art. 43. 1. Operator rozprowadzający program, z  wyłączeniem podmiotu rozprowadzającego program w  sposób cyfrowy  
drogą rozsiewczą naziemną w  multipleksie, jest obowiązany do rozprowadzania programów „Telewizja Polska I ”, „Tele-
wizja Polska II ” i jednego regionalnego programu telewizyjnego rozpowszechnianego przez Telewizję Polską S.A. oraz 
programów rozpowszechnianych w  dniu wejścia w  życie ustawy z  dnia 30  czerwca 2011  r. o wdrożeniu naziemnej telew i-
zji cyfrowej ( Dz. U. z 2016 r. poz. 649) na podstawie koncesji na rozpowszechnianie tych programów w  sposób analogowy 
drogą rozsiewczą naziemną przez Telewizję Polsat S.A., TVN S.A., Polskie Media S.A., Telewizję Puls Sp. z  o.o. 
W przypadku operatora rozprowadzającego programy w  sieciach telekomunikacyjny ch innych niż wykorzystywane 
do rozpowszechniania rozsiewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego obowiązek rozprowadzania regionalnego 
programu telewizyjnego dotyczy regionalnego programu telewizyjnego właściwego dla daneg o obszaru.  
2. Nadawca, który rozpowszechnia program, wymieniony  w ust. 1, nie może odmówić operatorowi rozprowadzaj ą-
cemu program w  sieci telekomunikacyjnej, o  której mowa  w ust. 1, zgody na rozprowadzanie tego programu, ani też nie 
może uzależnić udzieleni a takiej zgody od uiszczania jakiegokolwiek wynagrodzenia, w  tym w  szczególności z  tytułu 
udzielenia licencji za korzystanie z  nadania.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady przeprowadza ocenę realizacji obowiązku, o  którym mowa  w ust. 1, nie rzadziej 
niż raz na  dwa lata, kierując się interesem społecznym w  zakresie dostarczania informacji, udostępniania dóbr kultury 
i sztuki, ułatwiania korzystania z  oświaty, sportu i  dorobku nauki i  upowszechniania edukacji obywatelskiej.  
4. Wyniki oceny Przewodniczący Krajowej  Rady przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury i  ochrony 
dziedzictwa narodowego, który podejmuje działania konieczne do zapewnienia, aby obowiązki, o  których mowa  w ust. 1, 
były proporcjonalne i  przejrzyste oraz nakładane jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne do realizacji celów określonych  
w ust. 3. 
Art. 43a. 1. Nadawca, który rozpowszechnia program, wymieniony  w art. 43 ust. 1, jest obowiązany do nieodpłatn e-
go udostępniania tego programu na wniosek operatora rozprowadzającego program, w  terminie 14 dni od dnia złożenia 
wniosku.  
2. Jeżeli nadawca nie wykonał obowiązku polegającego na nieodpłatnym udostępnianiu programu, Przewodniczący 
Krajowej Rady, na wniosek operatora rozprowadzającego program, wzywa nadawcę do udostępnienia tego programu temu 
operatorowi, w  terminie 14  dni od dnia doręczenia wezwania.  
3. Operator rozprowadzający program, jest obowiązany:  
1) rozprowadzać i  oferować program, który został mu nieodpłatnie udostępniony;  
2) umieszczać w  swojej ofercie informację, że program ten jest pr zeznaczony do powszechnego i  nieodpłatnego odbioru 
również w  sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną.  
Art. 44. 1. Organ rejestracyjny dokonuje wpisu do rejestru programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 1, na po d-
stawie zgłoszenia.  
2. Operator rozprowadzający program dokonuje zgłoszenia programu do rejestru nie później niż na miesiąc przed 
rozpoczęciem jego rozprowadzania.  
3. Zgłoszenie, o  którym mowa  w ust. 1: 
1) wskazuje wnioskodawcę, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespondency jny, w  tym poczty elektronic z-
nej, zapewniający skuteczny i  szybki kontakt;  
2) wskazuje program przewidziany do rozprowadzania i  jego nadawcę;  
3) określa obszar, na którym program ma być rozprowadzany.  
                                                           
18) Aktualną wysokość opłaty za  wpis programu do rejestru programów telewizyjnych  ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku 
Urzędowym Rzeczypospo litej Polskiej „Monitor Polski”  Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji , na podstaw ie 
art. 42 ust. 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 805 
 
 
 4. Operator rozprowadzający program dołącza do zgłoszen ia: 
1) dokumenty wskazujące, że rozprowadzanie programu nie będzie naruszało praw nadawcy programu;  
2) dokumenty wskazujące, że program jest rozpowszechniany, a  w przypadku programu przekazywanego przez nadawcę 
operatorowi – umowę z  nadawcą programu.  
5. (uchylony)  
6. Wpis do rejestru zawiera w  szczególności dane, o  których mowa  w ust. 3, z wyjątkiem adresu miejsca zamieszk a-
nia, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.  
7. Rozprowadzanie programu można rozpocząć, jeżeli organ rejestracyjny nie odmówił rejestra cji w  terminie miesi ą-
ca od dnia zgłoszenia, pod warunkiem uiszczenia przez operatora opłaty, o  której mowa  w art. 42 ust. 1. 
8. Organ rejestracyjny może wezwać operatora rozprowadzającego program do uzupełnienia zgłoszenia w  terminie 
14 dni od dnia otrzyma nia wezwania. W  sytuacji gdy organ rejestracyjny wezwał operatora do uzupełnienia zgłoszenia, 
termin, o  którym mowa  w ust. 7, biegnie od dnia wpływu uzupełnienia zgłoszenia.  
9. Operator rozprowadzający program jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjn emu, w  terminie 14  dni, zmiany 
stanu faktycznego i  prawnego objętego wpisem do rejestru, powstałe po dniu dokonania wpisu. Do zgłaszania zmian stos u-
je się odpowiednio przepisy o  wpisie do rejestru.  
Art. 44a. 1. Organ rejestracyjny dokonuje wpisu do rejestr u programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 2, na po d-
stawie zgłoszenia.  
2. Nadawca programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w  systemie teleinformatycznym dokonuje zgł o-
szenia programu do rejestru nie później niż na miesiąc przed rozpoczęciem j ego rozpowszechniania.  
3. Zgłoszenie, o  którym mowa  w ust. 1: 
1) wskazuje nadawcę, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, adres korespondencyjny, w  tym poczty elektronicznej, 
zapewniający skuteczny i  szybki kontakt;  
2) zawiera podstawowe informacje o  programie przewidzianym do rozpowszechniania;  
3) określa sposób rozpowszechniania programu.  
4. Wpis do rejestru zawiera w  szczególności dane, o  których mowa  w ust. 3, z wyjątkiem adresu miejsca zamieszk a-
nia, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.  
5. Rozpowszechnianie programu można rozpocząć, jeżeli organ rejestracyjny nie odmówił rejestracji w  terminie mi e-
siąca od dnia zgłoszenia.  
6. Organ rejestracyjny może wezwać nadawcę do uzupełnienia zgłoszenia w  terminie 14  dni od dnia otrzymania 
wezwania. W  sytuacji gdy organ rejestracyjny wezwał nadawcę do uzupełnienia zgłoszenia, termin, o  którym mowa  w ust. 5, 
biegnie od dnia wpływu uzupełnienia zgłoszenia.  
7. Nadawca jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjnemu, w  terminie 14  dni, zmiany stanu fakty cznego i  praw -
nego objętego wpisem do rejestru, powstałe po dniu dokonania wpisu. Do zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio prz e-
pisy o  wpisie do rejestru.  
Art. 45. 1. Organ rejestracyjny wykreśla z  rejestru program, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 2, jeżeli w programie 
tym, w  okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie naruszające przepisy  
art. 18 ust. 1, 4 i 5. 
2. Organ rejestracyjny odmawia wpisu do rejestru programu, o  którym mowa  w art. 41 ust. 1 pkt 1, jeżeli  w programie 
tym, w  okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie naruszające przepisy  
art. 18 ust. 1, 4 i 5. 
3. Organ rejestracyjny wykreśla z  rejestru program rozprowadzany, jeżeli:  
1) w programie tym , w okresie ostatnich 12  miesięcy, co najmniej dwukrotnie zostały zamieszczone treści poważnie 
naruszające przepisy  art. 18 ust. 1, 4 i 5; 
2) operator bez zezwolenia nadawcy wprowadza zmiany do programu, rozpowszechnia go nie w  całości lub nierówn o-
cześnie ; 
2a) w programie tym operator nie dostarcza odbiorcom rozpowszechnianych w audycji udogodnień dla osób nie pełno-
sprawnych . 
3) (uchylony)  
4. Odmowa wpisu lub jego wykreślenie, o  których mowa  w ust. 1–3, następuje w  drodze decyzji administracyjnej, 
do której stosuje się odpowiednio przepis  art. 33 ust. 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 805 
 
 
 Art. 46. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i  tryb prowadzenia rejestru programów 
rozpowszechnianych wyłącznie w  systemie teleinformatycznym i  programów rozprowadzanych, w  tym: 
1) wzór rejestru,  
2) wzór zgłoszenia o  wpis do rejestru  
– uwzględniając możliwość prowadzenia rejestru oraz zgłaszania do niego wniosków w  systemie teleinformatycznym, 
konieczność zapewnienia przejrzystości i  kompletności zapisu informacji znajdujących się  w rejestrze oraz sprawność 
postępowania rejestracyjnego, a  także nieobciążanie dostawców usług medialnych utrudnieniami w  zakresie wykonywanej 
działalności.  
Art. 46a. 1. Jeżeli nadawca programu, o  którym mowa  w art. 45 ust. 3 pkt 1, jest ustanowiony w innym państwie 
członkowskim Unii Europejskiej, Krajowa Rada zawiadamia tego nadawcę i  Komisję Europejską o  stwierdzonych na -
ruszeniach oraz o  zamiarze wykreślenia rozprowadzanego programu z  rejestru. Program jest wykreślany z  rejestru, jeżeli 
w ciągu dwó ch miesięcy od zawiadomienia, w  wyniku konsultacji prowadzonych przez Krajową Radę z  państwem, 
w którym jest ustanowiony nadawca, i  z Komisją Europejską, nie nastąpi zaniechanie naruszeń.  
2. Środki, o  których mowa  w ust. 1, muszą być obiektywnie niezbędne,  stosowane w  sposób niedyskryminacyjny 
i proporcjonalny do zamierzonych celów oraz gdy zostały spełnione następujące warunki:  
1) Krajowa Rada powiadomiła Komisję Europejską i  państwo członkowskie, w  którym nadawca ma swoją siedzibę, 
o zamiarze podjęcia tak ich środków i  uzasadniła swoją ocenę oraz  
2) Komisja Europejska stwierdziła, że środki te są zgodne z  prawem unijnym.  
Art. 46b. 1. Jeżeli program nadawcy ustanowionego w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest kier o-
wany w  całości lub w  przeważaj ącej części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Przewodniczący Krajowej Rady może 
wystąpić do państwa, w  którym ustanowiony jest nadawca tego programu w  celu zastosowania odpowiedniego rozwiąz a-
nia, w  tym zwłaszcza zapewniającego poszanowanie w  tym pro gramie zasad ochrony interesu publicznego okreś lonych 
w ustawie oraz w  przepisach odrębnych.  
2. Jeżeli w  ciągu dwóch miesięcy od wystąpienia, o  którym mowa  w ust. 1, nie dojdzie do zastosowania odpowie d-
niego rozwiązania, a  nadawca danego programu jest ust anowiony w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej 
w celu obejścia przepisów obowiązujących w  Rzeczypospolitej Polskiej, Przewodniczący Krajowej Rady może zawiad o-
mić Komisję Europejską oraz państwo, w  którym ustanowiony jest nadawca, o  zamiarze odmow y wpisu do rejestru lub 
wykreślenia z  rejestru programu, lub zastosowania innego przewidzianego prawem niezbędnego, niedyskryminacyjnego 
i proporcjonalnego środka. Do zawiadomienia dołącza się uzasadnienie.  
3. Oceniając, czy program, o  którym mowa  w ust. 1, jest w  całości lub w  przeważającej części kierowany na teryt o-
rium Rzeczypospolitej Polskiej, Krajowa Rada może się odwołać do takich kryteriów, jak źródło dochodów z  reklam tel e-
wizyjnych lub abonamentu, główny język danej usługi lub obecność audycji lub przekazów handlowych skierowanych 
bezpośrednio do widzów w  państwie członkowskim, w  którym są one odbierane.  
4. Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję o  odmowie wpisu do rejestru lub wykreśleniu z  rejestru pr o-
gramu, o  którym mowa  w ust. 1 i 2, lub  innym środku, wyłącznie jeżeli Komisja Europejska, w  drodze decyzji, nie stwie r-
dzi, w  terminie trzech miesięcy od zawiadomienia, o  którym mowa  w ust. 2, że byłoby to sprzeczne z  prawem Unii Eur o-
pejskiej.  
5. Przewodniczący Krajowej Rady dokonuje wystąpieni a, o którym mowa  w ust. 1, oraz zawiadomienia, o  którym mowa  
w ust. 2, na podstawie uchwały Krajowej Rady.  
Art. 47. (uchylony)  
Rozdział 6a  
Audiowizualne usługi medialne na żądanie  
Art. 47a. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie ksz tałtuje katalog audycji samodzielnie 
i ponosi odpowiedzialność za jego treść, co nie narusza przepisów dotyczących odpowiedzialności innych osób za treść 
poszczególnych audycji, reklam lub innych przekazów.  
Art. 47b. Nałożenie na podmiot dostarczający audi owizualną usługę medialną na żądanie obowiązku lub zakazu pub -
licznego udostępniania określonej audycji lub przekazu może nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 805 
 
 
 Art. 47c. 1. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany do  zapewnienia użyt-
kownikom łatwego, bezpośredniego i  stałego dostępu do informacji umożliwiających identyfikację usługi i  podmiotu  do-
starczającego audiowizualną usługę medialną na żądanie, a  w szczególności do informacji o:  
1) nazwie audiowizualnej usługi medialnej na żądanie;  
2) nazwisku, nazwie lub firmie podmiotu dostarczającego tę usługę;  
3) adresie jego siedziby;  
4) danych kontaktowych, w  tym adresie korespondencyjnym, adresie poczty elektronicznej oraz witryny internetowej.  
2. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie jest obowiązany do wskazania Krajowej Rady 
jako organu właściwego w  sprawach audiowizualnych usług medialnych na żądanie.  
3. Krajowa Rada może określić, w  drodze rozporządzenia, sposób prezentowania przez podmiot do starczający 
audiowizualną  usługę medialną na żądanie informacji umożliwiających identyfikację usługi i  podmiotu dostarczającego tę 
usługę, uwzględniając integralność przekazów, sposób publicznego udostępniania usługi i  oddziaływanie na interesy uży t-
kownikó w oraz dążąc do nieobciążania dostawców nadmiernymi utrud nieniami i  kosztami w  związku z zapewnianiem 
informacji.  
Art. 47d. Lokowanie produktu w  audycjach i  sponsorowanie audycji udostępnianych w  ramach audiowizualnej usługi 
medialnej na żądanie nie może n aruszać samodzielności i  niezależności redakcyjnej podmiotu dostarczającego audio -
wizualną usługę medialną na żądanie, w  szczególności poprzez wpływ na treść lub miejs ce audycji w  katalogu, oraz 
nie zwalnia tego podmiotu od odpowiedzialności za treść audyc ji. 
Art. 47e. 1. Zabronione jest publiczne udostępnianie audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, w  ramach której są 
dostępne w  katalogu audycje lub inne przekazy, o  których mowa  w art. 18 ust. 4, bez stosowania zabezpieczeń technic z-
nych lub innych odpo wiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich przed ich odbiorem.  
2. Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie, uwzględniając stopień szkodliwości audycji lub 
innego przekazu dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekow ych, jest obowiązany do odpowiedniego kwalif i-
kowania i  oznaczania audycji i  innych przekazów w  taki sposób, aby użytkownik mógł z  łatwością zapoznać się z oznacz e-
niem zarówno w  chwili wyboru audycji, jak i  w trakcie jej trwania.  
3. Krajowa Rada w  porozumie niu z  ministrem właściwym do spraw informatyzacji może określić, w  drodze rozp o-
rządzenia, szczegółowe warunki, jakim odpowiadać muszą zabezpieczenia techniczne lub inne odpowiednie środki, mające 
na celu ochronę małoletnich przed odbiorem audycji lub innyc h przekazów, o  których mowa  w art. 18 ust. 4, kierując się 
potrzebą zapewnienia skutecznej ochrony małoletnich przed szkodliwymi dla nich treściami, uwzględniając możliwości  tech-
niczne i  stopień szkodliwości audycji lub innych przekazów dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowych 
oraz specyfikę audiowizualnych usług medialnych na żądanie.  
4. Krajowa Rada określi, w  drodze rozporządzenia, cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i  oznaczania  
audycji i  innych przekazów oraz wzory odpowiednich  symboli graficznych, uwzględniając stopień szkodliwości audycji 
dla małoletnich w  poszczególnych kategoriach wiekowych oraz specyfikę audiowizualnych usług medialnych na żądanie.  
Art. 47f. 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie  są obowiązane do promowania audycji 
europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, w  szczególności przez:  
1) odpowiednie oznaczanie pochodzenia dostępnych w  katalogu audycji i  udostępnianie możliwości wyszukiwania 
audycji europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, lub  
2) umieszczanie informacji i  materiałów promujących audycje europejskie, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku 
polskim.  
2. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do prz eznaczania co najmniej 
20% zawartości katalogu na audycje europejskie, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, oraz odpowiedniego 
wyeksponowania tych audycji w  katalogu.  
3. Podstawą do obliczania procentowego udziału, o  którym mowa  w ust. 2, jest suma iloczynów czasu trwania i  czasu 
udostępniania audycji w  katalogu w  danym kwartale kalendarzowym.  
4. Przepisu  ust. 2 nie stosuje się do katalogów, w  których publicznie są udostępniane wyłącznie audycje audiowizua l-
ne niebędące audycjami europejskimi.  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 805 
 
 
 Art. 47g. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie dążą do stopniowego zapewniania  
dostępności dostarczanych audycji dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełn o-
sprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu, poprzez wprowadzanie odpowiednich udogodnień dla osób niepełn o-
sprawnych.  
Art. 47h. Audycje dostarczane w  ramach audiowizualnych usług medialnych na żądanie nie mogą zawierać treści 
nawołujących do nienawiści lub dyskryminujących ze względu na rasę,  niepełnosprawność, płeć, wyznanie lub narod o-
wość.  
Art. 47i. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do przechowywania kopii 
audycji udostępnianych publicznie przez okres nie krótszy niż 28  dni od dnia ich usunięcia z  katalogu oraz do prze dsta-
wienia ich Przewodniczącemu Krajowej Rady po otrzymaniu żądania, o  którym mowa  w art. 10 ust. 2. 
Art. 47j. 1. Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie są obowiązane do corocznego skład a-
nia do Krajowej Rady sprawozdania z  wykonania obowiązków, o  których mowa  w art. 47e i art. 47f. 
2. Sprawozdanie zawiera:  
1) dane podmiotu w  zakresie określonym  w art. 47c ust. 1 wraz z  podaniem sposobu publicznego udostępniania audi o-
wizualnej usługi medialnej na żądanie;  
2) opis rodzajów zabezpieczeń technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich 
przed ich odbiorem, które stosuje dany podmiot;  
3) opis sposobów promocji audycji europejskich, w  tym wytworzonych pierwotnie w  języku polskim, stos owanych przez 
dany podmiot, w  tym udział tych audycji w  katalogu w  ujęciu ilościowym i  czasowym.  
3. Sprawozdanie składa się w  terminie do dnia 31  marca za rok poprzedni.  
Art. 47k. Do audiowizualnych usług medialnych na żądanie stosuje się przepisy  art. 16 ust. 1, art. 16b ust. 1–3a, 
art. 16c, art. 17 ust. 1–2, 4, 5, 6a i  7, art. 17a ust. 1–3, 5 i 6 oraz przepisy wydane na podstawie  art. 16b ust. 3b, art. 17 
ust. 8 z wyłączeniem przepisów dotyczących ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów, a także przepisy 
wydane na podstawie  art. 17a ust. 9 w zakresie szczegółowych warunków oznaczania przez nadawcę audycji, w  których 
zastosowano lokowanie produktu, znakiem graficznym.  
Rozdział 7  
(uchylony)  
Rozdział 8  
Odpowiedzialność prawna  
Art. 52. 1. Kto rozpowszechnia program radiowy lub telewizyjny bez koncesji  
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.  
2. Kto rozprowadza program radiowy lub telewizyjny bez wpisu do rejestru  
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.  
Art. 53. 1. Jeżeli nadawca narusza obowiązek wynikający z  przepisów  art. 14a ust. 1 i 2, art. 15 ust. 1, 2 i 3, art. 15a 
ust. 1, art. 16 ust. 1–6, art. 16a, art. 16b ust. 1–3, art. 16c, art. 17 ust. 1–7, art. 17a ust. 1–7, art. 18 ust. 1–5b, art. 18a ust. 1, 
art. 20 ust. 1, art. 20b ust. 1 i 6, art. 20c ust. 1–5, art. 43 ust. 2, art. 43a ust. 1 lub z przepisów wydanych na  podstawie  
art. 14a ust. 3, art. 15 ust. 4, art. 15a ust. 2 i 3, art. 16 ust. 7, art. 16b ust. 3b, art. 17 ust. 8, art. 17a ust. 9, art. 18 ust. 6 
i art. 18a ust. 2 lub nie zastosował się do wezwania, o  którym mowa  w art. 43a ust. 2, Przewodniczący Krajo wej Rady 
wydaje decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną w  wysokości do  50% rocznej o płaty za  prawo do dysponowania 
częstotliwością przeznaczoną do  nadawania programu, a  w przypadku gdy nadawca nie uiszcza opłaty za prawo do  dysponowania 
częstotliwością, karę pieniężną w  wysokości do 10% pr zychodu nadawcy, osiągniętego w poprzednim roku po datkowym, 
uwzględniając zakres i  stopień szkodliwości naruszenia, dotychczasową działalność nadawcy  oraz jego możliwości finan -
sowe.  
2. Przewodniczący Krajowej Rady może nałożyć karę, o  której mowa  w ust. 1, także w  decyzji wydanej na podstawie  
art. 10 ust. 4. 
3. Kara pieniężna jest płatna z  dochodu po opodatkowaniu lub z  innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami, 
zmniejszonej o  podatki.  
4. Kary pieniężnej nie można nałożyć, jeżeli od naruszenia obowiązku, o  którym mowa  w ust. 1, upłynął jeden rok.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 805 
 
 
 Art. 53a. 1. Jeżeli dostawca usługi medialnej rozpowszechnia program telewizyjny w  systemie teleinformatycznym 
bez wpisu do rejestru, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładają cą na dostawcę karę pieniężną w wyso -
kości do 10% przychodu dostawcy,  osiągniętego w  poprzednim roku podatkowym. Przepisy  art. 53 ust. 3 i 4 stosuje się 
odpo wiednio.  
2. W pierwszym roku prowadzonej działalności kara, o  której mowa  w ust. 1, nie może przekraczać wysokości dzi e-
sięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagr odzenia w  sektorze przedsiębiorstw w  kwartale poprzedzającym wyd a-
nie decyzji nakładającej karę, włącznie z  wypłatami z  zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego 
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
Art. 53b. 1. Jeżeli operator rozprowadzający program narusza obowiązek, o  którym mowa  w art. 43 ust. 1 lub art.  43a 
ust. 3, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą karę pieniężną w  wysokości do 10% przychodu tego 
operatora, osiągniętego w  poprzedn im roku podatkowym, uwzględniając zakres i  stopień szkodliwości naruszenia, dotyc h-
czasową działalność operatora oraz jego możliwości finansowe.  
2. W przypadku gdy okres działania operatora, o  którym mowa  w ust. 1, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za po d-
stawę wymiaru kary przyjmuje się kwotę 500  tys. zł.  
3. Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od operatora, o  którym mowa  w ust. 1, udzielenia wyjaśnień, prze d-
stawienia dokumentów, w  szczególności rocznego sprawozdania finansowego za poprzedni rok podatkow y, w zakresie 
wykonania obowiązku, o  którym mowa  w art. 43 ust. 1 lub art.  43a ust. 3. 
Art. 53c. 1. Jeżeli podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie narusza przepisy  art. 16 ust. 1, 
art. 16b ust. 1–3a, art. 16c, art. 17 ust. 1–2, 4, 5,  6a i 7, art. 17a ust. 1–3, 5 i 6, art. 47a, art. 47b, art. 47c ust. 1 i 2, art. 47d, 
art. 47e ust. 1 i 2, art. 47f, art. 47h i art. 47i lub przepisy wydane na podstawie  art. 16b ust. 3b, art. 17 ust. 8 z wyłączeniem 
przepisów dotyczących ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów,  art. 17a ust. 9 w zakresie szczegółowych 
warunków oznaczania przez nadawcę audycji, w  których zastosowano lokowanie produktu, znakiem graficznym, a  także 
przepisy wydane na podstawie  art. 47c ust. 3 i art. 47e ust. 3 i 4 i w ciągu 14  dni od dnia doręczenia mu wezwania, 
o którym mowa  w art. 10 ust. 3, nie zaniechał działań naruszających te przepisy, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje 
decyzję nakładającą na niego karę pieniężną w  wysokości do dwudziestokrotności p rzeciętnego miesięcznego wynagr o-
dzenia w  sektorze przedsiębiorstw, włącznie z  wypłatami z  zysku, w  kwartale poprzedzającym wydanie decyzji nakładaj ą-
cej karę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Po lskiej 
„Monitor Polski ”. 
2. Określając wysokość nałożonej kary, Przewodniczący Krajowej Rady uwzględnia zakres i  stopień szkodliwości 
naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu dostarczającego audiowizualną usługę medialną na żądanie.  
3. Kara może być ponownie nałożona po upływie 30  dni od upływu terminu na zapłat ę poprzedniej kary w przypadku 
nieusunięcia naruszeń przez podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie.  
4. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od narusze nia obowiązków, o  których mowa  w ust. 1, upł y-
nęły dwa lata.  
Art. 53d. 1. Za niezłożenie sprawozdania w  terminie przewidzianym  w art. 47j ust. 3 Przewodniczący Krajowej Rady 
może, po bezskutecznym wystosowaniu żądania, o  którym mowa  w art. 10 ust. 2, do złożenia sprawozdania w  terminie 
14 dni od dnia otrzymania wezwania, wydać decyzję nakładającą na osobę kierującą działalnością podmiotu dostarczaj ą-
cego audiowizualne usługi medialne na żądanie karę pieniężną w  wysokości nieprzekraczającej 1000  zł. 
2. Kara  może być powtarzana po upływie 30  dni od upływu terminu na zapłatę poprzedniej kary w  przypadku 
dalszego uchylania się od obowiązku złożenia sprawozdania przez podmiot dostarczający a udiowizualną usługę medialną 
na żądanie.  
3. Decyzja nakładająca karę nie  może być wydana, jeżeli od terminu określonego  w art. 47j ust. 3 upłynął rok.  
Art. 54. 1. Jeżeli osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej nie wykonuje decyzji wydanych na po d-
stawie  art. 10 ust. 4, Przewodniczący Krajowej Rady może wydać dec yzję nakładającą na nią karę pieniężną, nieprzekr a-
czającą jednak jej sześciomiesięcznego wynagrodzenia.  
2. Tej samej karze może podlegać osoba kierująca działalnością dostawcy usługi medialnej za nieudzielenie lub 
udzielenie nierzetelnych informacji na żąd anie Przewodniczącego Krajowej Rady, przewidziane przepisem  art. 10 ust. 2. 
  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 805 
 
 
 2a. Jeżeli jednostka publicznej radiofonii i telewizji nie stosuje si ę do zalece ń lub dzia łań naprawczych w zakresie r e-
alizacji misji publicznej, o których mowa w art. 31b ust. 3 , Przewodnicz ący Krajowej Rady mo że wyda ć decyzj ę nakłada-
jącą na osob ę kieruj ącą działalnością jednostki publicznej radiofonii i telewizji kar ę pieni ężną nieprzekraczaj ącą wysoko ści 
dziesi ęciokrotno ści przeci ętnego miesi ęcznego wynagrodzenia w sektorze przedsi ębiorstw, w łącznie z wyp łatami z  zysku,  
w kwartale poprzedzaj ącym wydanie decyzji nak ładającej kar ę, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urz ędu Statystyc z-
nego w Dzienniku Urz ędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski ”. 
3. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana, jeżeli od daty wydania decyzji, o  której mowa  w ust. 1, upłynęły 
dwa lata.  
Art. 55. Kary, o  których mowa  w art. 53–54, podlegają wpłacie do budżetu państwa.  
Art. 56. 1. Od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady wydanych na podstaw ie art. 10 ust. 4 oraz art.  53–54 służy 
odwołanie do Sądu Okręgowego w  Warszawie – sądu gospodarczego.  
2. W postępowaniu w  sprawach odwołań od decyzji, o  których mowa  w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy 
Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw  z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym.  
3. W razie złożenia odwołania od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady do sądu, stronie nie przysługują środki 
prawne wzruszenia decyzji przewidziane w  Kodeksie postępowania administracyjnego, w  szczególności dotyczące wzn o-
wienia postępowania, uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji.  
Rozdział 9  
Zmiany w  przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 57–62. (pominięte)  
Art. 63. 1. Znosi się Komitet do Spraw Radia i  Telewizji „Polskie Radio i  Telewizja ”, zwany dalej „Komitetem ”. 
Przewodniczący Komitetu kieruje działalnością państwowej jednostki organizacyjnej „Polskie Radio i  Telewizja ” do czasu 
zarejestrowania spółek, o  których mowa  w art. 26 ust. 2 i 3. 
2. Przewidziane w  ustawach szczególnych zadania Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu w  zakresie tworzenia 
i rozpowszechniania programów radiowych i  telewizyjnych przechodzą na jednostki publicznej radiofonii i  telewizji, od -
powiednio do zakresu ich zadań ustawowych i  statutowych.  
3. Przewidziane w  ustawach szczególnych zadania Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu w  zakresie administr a-
cji państwowej przechodzą do właściwości Krajowej Rady.  
4. Funkcje organu założycielskiego w  stosunku do przedsiębiorstw państwowych oraz uprawnienia nadzorcze w  sto-
sunku do jednostek badawczo -rozwojowych podległych Komitetowi przejmuje Przewodniczący Krajowej Rady.  
5. Zezwolenia na używanie urządzeń telekomunikacyjnych przeznaczonych do nadawan ia programów radiowych 
i telewizyjnych wygasają z  dniem rozpoczęcia działalności na tym samym terenie przez nadawcę, któremu przyznano 
w koncesji częstotliwość wykorzystywaną dotychczas do nadawania programu, lecz nie  później niż po upływie roku 
od dnia we jścia ustawy w  życie.  
6. Przepis  ust. 5 nie dotyczy uprawnień wydanych na podstawie ustawy, o  której mowa  w art. 5919). 
7. Do nadawców posiadających zezwolenie, o  którym mowa  w ust. 5, i do nadawców posiadających zezwolenia 
wydane w  związku z  ustawą, o  której mowa  w art. 5919), przepisu  art. 52 nie stosuje się.  
8. Podmioty rozprowadzające programy w  sieciach kablowych dostosują swoją działalność do wymogów określony ch 
w rozdziale 6 w terminie 6  miesięcy od dnia wejścia ustawy w  życie.  
Art. 64. 1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zawiąże:  
1) spółkę, o  której mowa  w art. 26 ust. 2, z siedzibą w  Warszawie i  oddziałami terenowymi w  Bydgoszczy, Gdańsku, 
Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie i  we Wrocławiu;  
2) spółkę, o  której mowa  w art. 26 ust. 3 pkt 1, z siedzibą w  Warszawie oraz spółki, o  których mowa  w art. 26 ust. 3 
pkt 2, z siedzibami w  Białymstoku, Bydgos zczy, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Koszalinie, Lublinie, Łodzi,  
Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie, we Wrocławiu i  w Zielonej Górze.  
2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może zawiązać spółki radiofonii regional nej z  siedzibami w  innych 
miejscowościach niż wymienione  w ust. 1 pkt 2. 
3. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa uzgodni treść statutów spółek, o  których mowa  w ust. 1 i 2, z Krajową 
Radą. Statut spółki, o  której mowa  w art. 26 ust. 2, może przewidywać oddziały terenowe w  innych miejscowościach niż 
wymienione  w ust. 1 pkt 1. 
4. Pierwsze zarządy spółek, o  których mowa  w ust. 1 i 2, powoła Krajowa Rada.  
                                                           
19) Artykuł 59 zawiera zmiany do ustawy  z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej 
Polskiej . 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 805 
 
 
 Art. 65. 1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa wniesie do spółek, o  których mowa  w art. 64 ust. 1, mienie 
pozostałe po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej „Polskie Radio i  Telewizja ”, zwanej dalej „PRTV ”. 
2. Rada Ministrów określi, w  drodze rozporządzenia, w  terminie 1  miesiąca od dnia wejścia ustawy w  życie, 
szczegółowy tryb in wentaryzacji mienia wymienionego  w ust. 1, zasadę podziału i  przekazywania tego mienia oraz tryb 
rozpoznawania spraw spornych.  
3. Czynności podejmowane w  wykonaniu  art. 64 ust.  1 i 2 są wolne od opłat sąd owych i  skarbowych; do opłat 
za czynności notarialne  związane z  zawiązaniem tych spółek stosuje się odpowiednio przepisy o  przekształcaniu przedsi ę-
biorstwa państwowego w  spółkę.  
Art. 66. 1. Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w  dniu wejścia w  życie ustawy w  zarządzie PRTV, 
z dniem zarejestrowa nia spółek stają się z  mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego tych spółek. Do użytkow a-
nia wieczystego nie stosuje się przepisów  art. 41 ust. 1 ustawy  z dnia 29  kwietnia 1985  r. o gospodarce gruntami i wy-
właszczaniu nieruchomości ( Dz. U. z 1991  r. poz. 127, 44 6 i 464)20) w części dotyczącej pierwszej opłaty.  
2. Budynki i  inne urządzenia oraz lokale znajdujące się na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, będ ą-
cych w  dniu wejścia w  życie ustawy w  zarządzie PRTV, z  dniem zarejestrowania spółek st ają się z  mocy prawa własnością 
tych spółek. Nabycie własności następuje nieodpłatnie.  
3. Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, o  których mowa  w ust. 1, oraz własności budynków, innych 
urządzeń i  lokali, o  których mowa  w ust. 2, stwierdza się decy zją wojewody. W  decyzji tej określa się również warunki 
użytkowania wieczystego, z  zachowaniem zasad określonych  w art. 236 Kodeksu cywilnego.  
Art. 67. 1. Pracownicy PRTV stają się z  mocy prawa pracownikami właściwej spółki, z  zastrzeżeniem  ust. 2. 
2. Stosunek pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych, określonych przez Krajową Radę, 
ustaje z  mocy prawa z  dniem wpisania spółki do rejestru handlowego. Ustanie sto sunku pracy jest równoznaczne w skut-
kach prawnych z  rozwiązaniem stosunku pra cy wskutek wypowiedzenia umowy o  pracę przez zakład pracy. Zatrudnienie 
tych pracowników w  spółce może nastąpić na warunkach uzgodnionych przez strony.  
3. Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed wpisaniem spółki do rejestru handlowego,  odpo-
wiada spółka.  
Art. 68. 1. Na spółki przechodzą z  mocy ustawy uprawnienia i  obowiązki Komitetu i  PRTV wynikające z  decyzji 
administracyjnych.  
2. (pominięty)  
3. (pominięty)  
4. (pominięty)  
Art. 69. (pominięty)  
Art. 70. 1. Traci moc ustawa z  dnia 2  grudni a 1960  r. o Komitecie do Spraw Radia i  Telewizji „Polskie Radio i  Tele-
wizja ” (Dz. U. poz.  307 oraz z 1984  r. poz. 275).  
2. (pominięty)  
Art. 71. Ustawa wchodzi w  życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia21), z wyjątkiem przepisu  art. 52, który 
wchodzi w życie z  dniem 1  lipca 1993  r. 
                                                           
20) Obecnie ustawa z  dnia 21  sierpnia 1997  r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.  U. z 2020  r. poz.  65, 284 i 471).  
21) Ustawa została ogłoszona w  dniu 29  stycznia 1993  r.