DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 13 listopada 2019  r. 
Poz. 2197  
 
USTAWA  
z dnia 11  września 2019  r. 
o pracy na statkach rybackich1), 2) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. 1. Ustawa reguluje:  
1) prawa i  obowiązki stron stosunku pracy na statkach rybackich o  polskiej przynależności;  
2) pośrednictwo pracy dla osób poszukują cych pracy na statkach rybackich;  
3) wymagania dotyczące dokumentów związanych z  pracą na statkach rybackich;  
4) warunki pracy i  życia rybaków na statkach rybackich o  polskiej przynależności;  
5) ochronę zdrowia i  ochronę socjalną rybaków.  
2. Przepisy ustaw y stosuje się do statków rybackich o  polskiej przynależności, wykonujących rybołówstwo komercy j-
ne w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 20 ustawy z  dnia 19  grudnia 2014  r. o rybołówstwie morskim (Dz.  U. z 2019  r. poz.  586, 
642 i  730), zwanej dalej „ustawą o  ryboł ówstwie morskim”.  
3. Do statków rybackich, o  których mowa w  ust. 2, o długości poniżej 24  m przepisy ustawy stosuje się w  zakresie 
w niej określonym.  
4. W zakresie nieuregulowanym w  ustawie do stosunków pracy na statkach rybackich stosuje się przepisy usta wy 
z dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1040, 1043 i  1495), zwanej dalej „Kodeksem pracy”.  
5. W przypadku wątpliwości  o wykonywaniu przez statek rybacki rybołówstwa komercyjnego rozstrzyga dyrektor 
urzędu morskiego właściwy dla p ortu macierzystego statku rybackiego, w  drodze decyzji, z  uwzględnieniem wyników 
konsultacji z  reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i  pracowników, w  szczególności z  reprezentatywnymi org a-
nizacj ami armatorów statków rybackich i  rybaków.  
6. Prace wyko nywane przez rybaków uważa się za prace, o  których mowa w  pkt 22 załącznika nr  1 do ustawy z  dnia 
19 grudnia 2008  r. o emeryturach pomostowych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1924).  
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/159 z  dnia 19  grudnia 2016  r. wdrażającą Umowę 
w sprawie wdrożenia Konwencji Międzynarodowej O rganizacji Pracy dotyczącą pracy w  sektorze rybołówstwa z  2007  r. zawartą 
dnia 21  maja 2012  r. między Generalną Konfederacją Spółdzielni Rolniczych przy Unii Europejskiej (COGECA), Europejską Fed e-
racją Pracowników Transportu (ETF) oraz Stowarzyszeniem Kraj owych Organizacji Przedsiębiorstw w  Sektorze Rybołówstwa 
w Unii Europejskiej (Europêche) (Dz.  Urz. UE  L 25 z 31.01.2017, str.  12). 
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 7  września 1991  r. o systemie oświaty, ustawę z  dnia 18  sierpnia 2011  r. 
o bezpieczeństwie morskim, ustawę z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o pracy na morzu oraz ustawę z  dnia 14  grudnia 2016  r. – Prawo 
oświatowe.  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 2197  
 
 Art. 2. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) agencja zatrudnienia – agencję zat rudnienia w  rozumieniu ustawy z  dnia 20  kwietnia 2004  r. o promocji zatrudnienia 
i instytucjach rynku pra cy (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1482,  1622  i 1818 ); 
2) armator – armatora w  rozumieniu art.  7 ustawy z  dnia 18  września 2001  r. – Kodeks morski (Dz.  U. z  2018 r. 
poz. 2175), w  tym właściciela statku rybackiego, oraz inną organizację lub osobę, taką jak zarządzający statkiem r y-
backim, agent lub podmiot czarterujący statek rybacki bez załogi, która przejęła od właściciela odpowiedzialność za 
eksploatację statku rybackiego i  która zobowiązała się tym samym do przejęcia wszystkich obowiązków oraz odp o-
wiedzialności nałożonych na właścicieli statków rybackich zgodnie z  niniejszą ustawą, bez względu na to, czy niekt ó-
re z obowiązków pełni w  imieniu właściciela statku r ybackiego jakakolwiek inna organizacja lub osoba;  
3) długość – 96% długości całkowitej kadłuba mierzonej w  płaszczyźnie wodnicy na  wysokości równej 85% najmnie j-
szej wysokości bocznej mierzonej od górnej krawędzi stępki lub jako długość mierzona w  płaszczyź nie wodnicy od 
przedniej krawędzi dziobnicy do osi trzonu sterowego na wodnicy, jeżeli ta wartość jest większa; na statkach 
z przegłębieniem konstrukcyjnym długość tę mierzy się w  płaszczyźnie równoległej do  wodnicy konstrukcyjnej;  
4) Konwencja nr  188 – Konwencję nr  188 dotyczącą pracy w  sektorze rybołówstwa, przyjętą przez Konferencję Ogólną 
Międzynarodowej Organizacji Pracy w  Genewie dnia 14  czerwca 2007  r.; 
5) połowy komercyjne – rybołówstwo komercyjne w  rozumieniu przepisów ustawy o  rybołówstwie morskim  lub prz e-
twórstwo na statku rybackim ryb lub innych organizmów morskich;  
6) praktykant:  
a) ucznia szkoły ponadpodstawowej oraz kandydata i  studenta uczelni, o  których mowa w  art. 74 ust. 2 ustawy 
z dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1452, 1702 i  2197 ), zwaną dalej 
„ustawą o  bezpieczeństwie morskim”, odbywającego praktykę zawodową na szkolnym statku rybackim, którego 
ta szkoła lub uczelnia jest armatorem , albo na statku rybackim innego armatora na podstawie umowy zawa rtej 
między szkołą lub uczelnią a  tym armatorem lub na podstawie umowy zawartej bezpośrednio między praktyka n-
tem a  tym armat orem, 
b) każdego innego ucznia oraz kandydata i  studenta, odbywającego praktykę zawodową na statku rybackim armat o-
ra na podstawie um owy zawartej między szkołą lub uczelnią a  tym armatorem lub na podstawie umowy zawartej 
bezpośrednio między praktykantem a  tym armatorem;  
7) repatriacja – zapewnienie rybakowi możliwości powrotu z  zagranicznego portu do miejsca jego zamieszkania lub 
miejsc a wskazanego w  rybackiej umowie o  pracę po wygaśnięciu rybackiej umowy o  pracę albo po wypowiedzeniu 
lub rozwiązaniu przez rybaka lub armatora rybackiej umowy o  pracę z  uzasadnionych powodów;  
8) rybacka umowa o  pracę – umowę o  pracę zawartą między armatore m a rybakiem, regulującą warunki pracy i  życia 
rybaka na statku rybackim;  
9) rybak – każdego członka załogi statku rybackiego, z  wyjątkiem osoby okazjonalnie wykonującej na statku rybackim 
pracę niezwiązaną z  połowem organizmów morskich;  
10) statek rybacki  – statek wpisany do rejestru statków rybackich, o  którym mowa w  art. 13 ust. 1 ustawy o  rybołówstwie 
morskim.  
Rozdział 2  
Minimalne wymagania dla rybaków do pracy na statku rybackim  
Art. 3. 1. Na statku rybackim może być zatrudniona osoba, która ukończyła 18 lat. 
2. Rybak może być zatrudniony na statku rybackim, jeżeli posiada:  
1) dokumenty potwi erdzające kwalifikacje zawodowe  uzyskane zgodnie z  przepisami o  bezpieczeństwie morskim;  
2) ważne świadectwo zdrowia  uzyskane w  wyniku badania lekarskiego potwierdz ającego zdolność rybaka do pracy na 
statku rybackim, przeprowadzonego zgodnie z  przepisami o  pracy na morzu;  
3) ważną książeczkę żeglarską  uzyskaną zgodnie z  przepisami o  pracy na morzu.  
3. Dopuszcza się zatrudnienie na statku rybackim młodocianego, który ukończył 16  lat, a  nie przekroczył 18  lat, w y-
łącznie w  celu przygotowania zawodowego.  
4. Przygotowanie zawodowe, o  którym mowa w  ust. 3, może być prowadzone przez osobę, która ukończyła 18  lat. 
5. Na statku rybackim może odbywać praktykę zawodową praktykan t. 
6. Przepisy ust.  2 pkt 2 i 3 stosuje się odpowiednio do praktykanta.  
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 2197  
 
 Art. 4. 1. Stan zdrowia rybaka potwierdza orzeczenie lekarskie wydawane w  formie świadectwa zdrowia, zwane dalej 
„świadectwem zdrowia”.  
2. Świadectwa zdrowia rejestruje i  wydaje w  systemie kontrolno -informacyjnym dla portów polskich (PHICS) upra w-
niony lekarz.  
3. Do przeprowadzania badań lekarskich w  celu wydawania świadectw zdrowia są uprawnieni lekarze posiadający 
specjalizację w  dziedzinie medycyny morskiej i  tropikalnej, medycyny pr acy, medycyny transportu lub spełniający doda t-
kowe wymagania kwalifikacyjne określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  229 § 8 Kodeksu pracy.  
4. W ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz może skierować rybaka na konsultacje do lekarza specjalis ty lub 
psychologa lub zlecić przeprowadzenie pomocniczych badań diagnostycznych.  
5. Świadectwo zdrowia wydaje się na okres 2  lat, a  w przypadku gdy osoba ubiegająca się o  zatrudnienie na statku 
rybackim nie ukończyła 18  lat – na okres roku.  
6. Świadectwo z drowia dla praktykantów i  kandydatów do szkół ponadpodstawowych prowadzących kształcenie 
w zawodzie podstawowym dla rybołówstwa, dla którego podstawa programowa kształcenia w  zawodzie szkolnictwa bra n-
żowego, o  której mowa w  przepisach wydanych na podstawie  art. 46 ust. 1 ustawy z  dnia 14  grudnia 2016  r. – Prawo 
oświato we (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1148, z późn. zm.3)), przewiduje kształcenie zgodnie z  wymogami okre ślonymi w posta-
nowieniach konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, wydawania świadect w oraz pełnienia wacht, wydaje się  
na okres 2  lat. 
7. Koszty przeprowadzenia badania lekarskiego w  celu wydania świadectwa zdrowia, o  którym mowa w  ust. 1, dla 
kandydata i  studenta uczelni, o  której mowa w  art. 74 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o  bezpieczeństwie morskim, odbywającego 
praktykę zawodową na statku szkolnym, którego ta uczelnia jest armatorem, albo na statku innego armatora na podstawie 
umowy zawartej między uczelnią a  tym armatorem, ponosi ten kandydat lub student.  
8. Na badanie lekarskie w  celu wyda nia świadectwa zdrowia, o  którym mowa w  ust. 1, kandydata do szkoły pona d-
podstawowej, o  którym mowa w  ust. 6, oraz ucznia szkoły ponadpodstawowej odbywającego praktykę zawodową na statku 
szkolnym, którego ta szkoła jest armatorem, albo na statku innego arm atora na podstawie umowy zawartej między szkołą 
a tym armatorem, kieruje dyrektor szkoły. Koszty przeprowadzenia tego badania ponosi organ prowadzący szkołę 
w rozumieniu art.  4 pkt 16 ustawy – Prawo oświatowe.  
9. Rybakowi, który ukończył 50  lat, oraz rybak owi, którego stan zdrowia nie pozwala na wydanie świadectwa zdr o-
wia na okres 2  lat, uprawniony lekarz może wydać świadectwo zdrowia na okres krótszy ni ż 2 lata. 
10. Badanie lekarskie w  zakresie dotycz ącym zdolno ści do rozpoznawania kolorów jest wa żne w  okresie nie d łuż-
szym ni ż 6 lat. 
11. W świadectwie zdrowia stwierdza si ę: 
1) zdolność rybaka do pracy na statku rybackim na określonym stanowisku pracy albo jej brak;  
2) ograniczenia dotycz ące zdolno ści do pracy, w  szczególno ści w odniesieniu do czasu pracy lu b zakresu obowi ązków, 
jeżeli takie wyst ępują. 
12. Świadectwo zdrowia sporz ądza si ę w języku polskim i  angielskim.  
13. Koszty przeprowadzenia badania lekarskiego w  celu wydania świadectwa zdrowia, z  wyłączeniem badań prz e-
prowadzanych na podstawie ust.  7 i 8, ponosi armator.  
14. Świadectwo zdrowia wydane w  innym pa ństwie uznaje si ę za równowa żne ze świadectwem zdrowia wydanym na 
podstawie ust.  1, je żeli spe łnia ono zasadnicze wymagania okre ślone w  Międzynarodowej konwencji o  wymaganiach 
w zakresie wyszkolenia  marynarzy, wydawania im świadectw oraz pe łnienia wacht, 1978, sporz ądzonej w  Londynie dnia 
7 lipca 1978  r. (Dz.  U. z 1984  r. poz.  201, z  1999  r. poz.  286, z  2013  r. poz.  1092, z  2018  r. poz.  1866 i  2088 oraz z  2019  r. 
poz. 103), zwanej dalej „Konwencją ST CW”.  
15. Przepisy ust.  1–4 i 10–14 stosuje się odpowiednio do praktykanta oraz kandydata do szkoły ponadpodstawowej, 
o których mowa w  ust. 6. 
16. Do określenia chorób i  stanów chorobowych, które mogą spowodować niezdolność rybaka do pracy na statku r y-
backi m, przeciwwskazań, ograniczeń lub warunków wykonywania pracy na statku rybackim, zakresu badań lekarskich 
przeprowadzanych w  celu wydania świadectwa zdrowia oraz warunków przeprowadzania tych badań, jak również do wz o-
ru świadectwa zdrowia oraz trybu jego r ejestracji i  wydawania stosuje się odpowiednio przepisy o  pracy na morzu.  
                                                           
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019 r. poz. 1078, 1287, 1680, 1681 , 1818  i 2197 . 
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 2197  
 
 Art. 5. 1. Rybakowi oraz armatorowi, który skierował rybaka na badanie lekarskie, służy odwołanie od wydanego 
świadectwa zdrowia.  
2. Kandydatowi do szkoły ponadpodstawowej, o  którym mowa w  art. 4 ust. 6, oraz uczniowi szkoły ponadpodstaw o-
wej i  dyrektorowi szkoły, o  których mowa w  art. 4 ust. 8, służy odwołanie od wydanego świadectwa zdrowia.  
3. Odwołanie, o  którym mowa w  ust. 1 i 2, wnosi się w  terminie 7  dni od dnia wydania świadectw a zdrowia za p o-
średnictwem lekarza, który je wydał, do:  
1) wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na siedzibę, odpowiednio, armatora lub szkoły;  
2) instytutu badawczego w  dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego Centrum Medycyny M orskiej i  Tropikalnej 
w Gdyni, w  przypadku gdy odwołanie dotyczy świadectwa zdrowia wydanego przez lekarza zatrudnionego w  woje-
wódzkim ośrodku medycyny pracy.  
4. Lekarz, za pośrednictwem którego zostało wniesione odwołanie, przekazuje odwołanie wraz z  doku mentacją st a-
nowiącą podstawę wydanego świadectwa zdrowia, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania odwołania podmiotowi właściw e-
mu do rozpatrzenia odwołania.  
5. Ponowne badanie lekarskie w  trybie odwo łania przeprowadza si ę w terminie 14  dni od dnia wniesienia o dwołania.  
6. Koszty przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego pokrywa:  
1) podmiot określony w  ust. 1, który wniós ł odwo łanie;  
2) organ prowadzący szkołę, w  przypadku odwołania od świadectwa zdrowia wydanego zgodnie z  art. 4 ust. 8. 
7. W przypadku gdy p onowne badanie lekarskie jest przeprowadzane na skutek odwołania rybaka, którego na to b a-
danie skierował armator , a podmiot, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1 i 2, odwołanie rozstrzygnie na korzyść rybaka, koszty 
takiego badania pokrywa armator.  
8. Od świadectw a zdrowia wydanego po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego nie s łuży odwo łanie.  
Art. 6. 1. W  przypadku wątpliwości dotyczących stanu zd rowia rybaka  armator może, na swój koszt, skierować 
rybaka na kontrolne badania lekarskie lub badanie psychologi czne.  
2. W przypadku utraty ważności świadectwa zdrowia w  czasie trwania podróży morskiej  rybak mo że kontynuowa ć 
pracę na statku rybackim do czasu zawini ęcia statku rybackiego do najbli ższego portu, w  którym rybak mo że uzyska ć 
świade ctwo zdrowia, z  tym że okres pracy na statku rybackim bez wa żnego świadectwa zdrowia nie mo że przekroczy ć 
3 miesi ęcy. 
3. W nagłych przypadkach dyrektor urz ędu morskiego w łaściwy dla portu macierzystego statku rybackiego może z e-
zwolić rybakowi na pracę bez ważnego świadectwa zdro wia, do  czasu zawinięcia tego statku do portu, w  którym rybak 
może uzyskać świadectwo zdrowia od uprawnionego lekarza, pod warunkiem że okres zezwolenia nie przekracza 
3 miesięcy, a  świadectwo zdrowia niedawno utraciło ważność.  
Art. 7. Do spraw nieuregulow anych w  niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 5  sierpnia 
2015  r. o pracy na morzu (Dz.  U. z 2019 r. poz.  1889  i 2197 ) oraz ustawy o  bezpieczeństwie morskim.  
Rozdział 3  
Warunki zatrudnienia i  organizacja pracy na statku rybac kim 
Art. 8. 1. Stosunek pracy na statku rybackim zawierany jest na podstawie rybackiej umowy o  pracę.  
2. Rybacką umowę o  pracę z  rybakiem zawiera armator albo agencja zatrudnienia działająca w  imieniu armatora.  
3. Przepisu ust.  1 nie stosuje się do armator a statku rybackiego trudniącego się działalnością połowową i  osobiście 
prowadzącego czynności na statku rybackim.  
4. Rybacką umowę o  pracę zawiera się na czas nieokreślony, na czas określony lub na czas podróży morskiej.  
5. Z młodocianym niebędącym praktyk antem zawiera się rybacką umowę o  pracę w  celu przygotowania zawodowego.  
Art. 9. 1. Rybacką umowę o  pracę zawiera się pisemnie w  postaci papierowej albo elektronicznej przed wpisaniem 
rybaka na listę załogi statku rybackiego.  
2. Armator lub agencja zatrudn ienia działająca w  imieniu armatora, przed podpisaniem rybackiej umowy o  pracę, 
umożliwia rybakowi zapoznanie się z  jej treścią, informuje o  warunkach umowy, poucza o  możliwości weryfikacji jej 
treści przy pomocy osób trzecich, a  w razie w ątpliwo ści udziel a niezb ędnych wyja śnień. 
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 2197  
 
 3. Rybacka umowa o  pracę określa:  
1) imię i  nazwisko oraz datę i  miejsce urodzenia rybaka;  
2) nazwę i  adres siedziby albo imię i  nazwisko oraz adres zamieszkania armatora;  
3) rodzaj umowy oraz dat ę i miejsce jej zawarcia;  
4) nazw ę statku rybackiego, jeżeli została nadana, oraz oznakę rybacką statku rybackiego lub numer IMO statku nadany 
przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO), na którym b ędzie wykonywana praca – w przypadku umów 
innych ni ż umowa na czas nieokre ślony;  
5) warunk i pracy i  płacy, w  szczególności:  
a) stanowisko, na którym rybak będzie zatrudniony,  
b) wynagrodzenie za prac ę, odpowiadaj ące rodzajowi pracy, ze wskazaniem rodzaju waluty, w  której wynagrodz e-
nie b ędzie wyp łacane, w  tym: 
– wysoko ść wynagrodzenia podstawowe go, 
– wysokość innych sk ładników wynagrodzenia,  
– inne dodatkowe świadczenia pieniężne i  niepieniężne zwi ązane z  pracą, 
c) sposób i  termin wyp łaty wynagrodzenia za prac ę, 
d) najkrótsze dopuszczalne okresy odpoczynku,  
e) wymiar corocznego p łatnego urlopu al bo sposób jego obliczenia,  
f) miejsce i  termin rozpocz ęcia pracy na statku rybackim oraz termin jej zako ńczenia, a  także w przypadku gdy:  
– umowa została zawarta na czas nieokreślony – co najmniej warunki upoważniające każdą ze  stron do jej w y-
powiedzenia z e wskazaniem okresu wypowiedzenia,  
– umowa zosta ła zawarta na czas okre ślony – co najmniej termin jej rozwi ązania,  
– umowa zosta ła zawarta na czas trwania podró ży morskiej – co najmniej miejsce zako ńczenia podró ży mo r-
skiej i  czas od momentu przybycia statk u rybackiego do portu do zej ścia rybaka z  tego statku,  
g) wskazanie układu zbiorowego pracy, którym jest objęty rybak – jeżeli taki układ obowiązuje;  
6) świadczenia armatora na rzecz rybaka z  zakresu opieki zdrowotnej;  
7) świadczenia armatora na rzecz ryba ka z zakresu zabezpieczenia spo łecznego;  
8) warunki wyżywienia na statku rybackim;  
9) warunki i  miejsce repatriacji rybaka;  
10) miejsce sprowadzenia zw łok rybaka, w  przypadku jego śmierci;  
11) ewentualne dodatkowe świadczenia armatora na rzecz rybaka.  
4. Do rybackiej umowy o  pracę dołącza się warunki ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, choroby 
lub śmierci rybaka.  
5. Ryback ą umow ę o pracę sporz ądza si ę w dwóch jednobrzmi ących egzemplarzach, po jednym dla ka żdej ze stron.  
6. W przypadku gdy a rmator korzysta z  usług po średnictwa pracy, kopi ę rybackiej umowy o  pracę armator przesy ła 
agencji zatrudnienia.  
7. Kopia rybackiej umowy o  pracę jest przechowywana na statku rybackim przez okres, w  którym rybak jest wpisany 
na listę załogi tego statku.  
Art. 10. 1. Do rybackiej umowy o  pracę armator dołącza informację o  stosowanych na statku rybackim procedurach 
składania skarg, w  tym danych kontaktowych właściwego dyrektora urzędu morskiego, a  także imię i  nazwisko osoby lub 
osób na tym statku, które mogą,  na zasadzie poufności, udzielić rybakowi informacji w  sprawie złożenia skargi.  
2. Szczegó łowe warunki wypłaty odszkodowa ń z tytułu utraty zatrudnienia okre ślają układy zbiorowe pracy lub reg u-
laminy wynagradzania, a  w przypadku armatorów nieobj ętych tymi u kładami lub regulaminami – rybackie umowy o  pracę.  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 2197  
 
 Art. 11. 1. Rybacka umowa o  pracę rozwiązuje się w  przypadkach i  na zasadach określonych w  Kodeksie pracy.  
2. Rybacka umowa o  pracę zawarta na czas podróży morskiej rozwiązuje się z  chwilą wykreślenia ryba ka z listy zał o-
gi statku rybackiego.  
3. Rybak mo że rozwi ązać ryback ą umow ę o pracę bez wypowiedzenia, je żeli armator dopu ścił się ciężkiego narusz e-
nia podstawowych obowi ązków wobec rybaka, w  szczególno ści nie zapewni ł mu bezpiecznych i  higienicznych warunk ów 
pracy i  życia na statku rybackim, wyżywienia lub opieki zdrowotnej.  
Art. 12. 1. Rybacka umowa o  pracę, której termin rozwiązania upływa podczas podróży morskiej, ulega przedłużeniu 
do dnia przybycia statku rybackiego do najbliższego portu.  
2. Jeżeli w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, rybak wraca do kraju w  inny sposób niż na statku rybackim, na kt ó-
rym jest wpisany na listę załogi statku rybackiego, rybacka umowa o  pracę ulega przedłużeniu do dnia przybycia rybaka do 
miejsca repatriacji wskazanego w  rybackiej umowie o  pracę.  
3. Czas oczekiwania na repatriację i  czas repatriacji zalicza się do okresu zatrudnienia rybaka.  
Art. 13. 1. W  przypadku rozwi ązania za wypowiedzeniem rybackiej umowy o  pracę w związku z  zatoni ęciem, zag i-
nięciem lub utratą statku ryb ackiego w  inny sposób  armator wyp łaca rybakowi odszkodowanie w  wysoko ści wynagrodz e-
nia za pracę przysługującego do końca obowiązywania rybackiej umowy o  pracę, nie wyższego niż trzymiesięczne wyn a-
grodzenie za pracę określone w  rybackiej umowie o  pracę.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z  dnia 13  marca 2003  r. o szczególnych 
zasadach rozwiązywania z  pracownikami stosunków pracy z  przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.  U. z  2018  r. 
poz. 1969).  
Art. 14. 1. Warunki wynag radzania za pracę i  przyznawania innych dodatkowych świadczeń związanych z  pracą, 
a także sposób i  termin wypłaty wynagrodzenia za pracę, ustalają układy zbiorowe pracy lub regulaminy wynagradzania, 
a w przypadku armatorów nieobjętych tymi układami lub reg ulaminami – rybackie umowy o  pracę.  
2. Wynagrodzenie za pracę składa się z:  
1) wynagrodzenia podstawowego;  
2) innych składników wynagrodzenia, ustalanych z  uwzględnieniem rodzaju żeglugi, sposobu eksploatowania statku 
rybackiego, szczególnej uciążliwości i  niebezpieczeństwa pracy na statku rybackim lub wartości połowu lub reko m-
pensowania podstawowych wydatków pracownika za czas przebywania pracownika w  podróży morskiej poza krajem;  
3) innych dodatkowych świadczeń pieniężnych i  niepieniężnych.  
3. Wynagrodzen ie podstawowe, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 1, określa się stawką godzinową lub miesięczną. Wyn a-
grodzenie to nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalone na podstawie przepisów o  minimalnym 
wynagrodzeniu za pracę.  
4. Armator może wypłaci ć rybakowi całość wynagrodzenia za pracę na rachunek bankowy lub na  rachunek w  spół-
dzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej wskazany przez rybaka.  
5. W przypadku gdy wynagrodzenie za pracę jest wypłacane w  walucie obcej, do  przeliczenia wynagrodzenia st osuje 
się średni kurs waluty obcej, w  której ma nastąpić wypłata wynagrodzenia, ogłoszony przez Narodowy Bank Polski 
w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym wypłatę wynagrodzenia.  
Art. 15. 1. Skład, kwalifikacje zawodowe oraz stan zdrowia członków załogi s tatku rybackiego muszą zapewniać 
bezpieczne i  higieniczne warunki pracy i  życia na tym statku, bezpieczną nawigację oraz prawidłową obsługę urządzeń 
statku rybackiego i  ładunku, oraz zapewniać przestrzeganie przepisów o  czasie pracy i  odpoczynku rybaków na  tym statku.  
2. Kapitan statku rybackiego kieruje pracą na statku rybackim przy zapewnieniu rybakom bezpiecznych i  higienic z-
nych warunków pracy i  życia.  
3. Kapitan statku rybackiego odpowiada za:  
1) przestrzeganie przepisów o  czasie pracy i  odpoczynku na s tatku rybackim, w  tym przestrzeganie harmonogramu tego 
czasu pracy i  odpoczynku;  
2) bezpieczeństwo nawigacji oraz pełnienie wacht, zgodnie z  dobrą praktyką morską.  
4. Armator nie może zabronić kapitanowi statku rybackiego podjęcia decyzji, która w  jego oce nie, wynikającej 
z dobrej praktyki morskiej, jest niezbędna do ochrony rybaków lub statku rybackiego oraz do bezpiecznej nawigacji 
i eksploatacji statku rybackiego.  
5. Rybacy na statku rybackim mają obowiązek stosowania się do zgodnych z  prawem poleceń kap itana statku ryba c-
kiego oraz obowiązujących zasad dotyczących zdrowia i  bezpieczeństwa na statku rybackim.  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 2197  
 
 Art. 16. 1. Załogę statku rybackiego stanowią rybacy wpisani na listę załogi tego statku rybackiego.  
2. Listę załogi statku rybackiego wystawia armat or albo w  jego imieniu kapitan statku.  
3. Na li ście za łogi statku rybackiego dokonuje si ę wpisów dotycz ących stanowiska zajmowanego na statku przez 
rybaka oraz miejsca i  terminu rozpocz ęcia przez niego pracy na statku rybackim.  
4. Wpisania rybaka na list ę załogi statku rybackiego dokonuje si ę najpó źniej z  chwil ą wejścia rybaka na statek ryba c-
ki, a skreślenia z  tej listy – najwcze śniej z  chwil ą zejścia ze statku rybackiego.  
5. Skreślenie rybaka z  listy za łogi statku rybackiego polega na dokonaniu adnotacji d otycz ących miejsca i  terminu z a-
kończenia pracy na tym statku.  
6. Kapitan statku rybackiego przekazuje listę załogi statku rybackiego dyrektorowi urzędu morskiego przed wypł y-
nięciem statku rybackiego z  portu lub niezwłocznie po tym fakcie.  
7. Przepisy ust.  1–5 stosuje si ę odpowiednio do praktykanta.  
8. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w  drodze rozporządzenia, wzór listy załogi statku ryba c-
kiego oraz sposób jej wystawiania i  dokonywania w  niej wpisów, kierując się koniecznością zapewnie nia prawidłowego 
prow adzenia ewidencji członków załogi statku rybackiego.  
Art. 17. 1. Czasem pracy jest czas, w  którym:  
1) rybak jest obowiązany wykonywać swoje obowiązki na statku zgodnie z  rybacką umową o  pracę;  
2) odbywają się zbiórki załogi statku ryba ckiego, szkolenia, ćwiczenia opuszczenia statku i  ćwiczenia przeciwpożarowe 
oraz inne ćwiczenia wymagane postanowieniami umów i  przepisów międzynarodowych oraz prawa krajowego.  
2. Dozwolona jest praca w  niedziele i  święta, które okre ślają przepisy o  dniach  wolnych od pracy.  
Art. 18. 1. Średni czas pracy na statku rybackim nie może przekraczać przeciętnie 48  godzin w  tygodniu pracy 
w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12  miesięcy.  
2. Ograniczeniem czasu pracy lub odpoczynku jest:  
1) maksymal ny czas pracy, który nie może przekraczać 14  godzin na dobę oraz 72  godzin na tydzień, lub  
2) minimalny czas odpoczynku, który nie może być krótszy niż 10  godzin na dobę oraz 77  godzin na tydzień.  
Art. 19. 1. Dobowy czas odpoczynku może zostać podzielony n a dwie części, z  których jedna nie może być krótsza 
niż 6  godzin, a  przerwa między dwoma następującymi po sobie okresami odpoczynku nie może być dłuższa niż 14  godzin.  
2. W przypadku naruszenia zasad, o  których mowa w  ust. 1, rybakowi przysługuje niezwłocz nie równoważny odp o-
czynek, polegający na odpowiednim skróceniu czasu pracy, przy zagwarantowaniu przysługującego rybakowi wynagr o-
dzenia za pracę.  
3. Kapitan statku zarz ądza zbiórki za łogi statku rybackiego, ćwiczenia i  szkolenia, o  których mowa w  art. 17 ust. 1 
pkt 2, w taki sposób, aby w  możliwie jak najmniejszym stopniu zak łócać czas odpoczynku i  nie powodowa ć przem ęczenia 
rybaka, niezale żnie od zapewnienia mu równowa żnego odpoczynku.  
Art. 20. 1. Praca wykonywana ponad obowiązujące rybaka normy czasu prac y, a także praca wykonywana ponad 
przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z  obowiązującego rybaka rozkładu czasu pracy, stanowi pracę 
w godzinach nadliczbowych.  
2. Praca w  godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w  przypadku konieczności zapewni enia bezpieczeństwa statku  
rybackiego, osób na pokładzie lub połowu, albo w  związku z  udzieleniem pomocy innym łodziom, statkom lub osobom 
znajdującym się w  niebezpieczeństwie na morzu.  
3. W czasie akcji ratowniczej kapitan statku rybackiego może zawiesić harmonogram godzin odpoczynku.  
4. Za prac ę w godzinach nadliczbowych rybakowi zostaje udzielony czas wolny od pracy w  takim samym wymiarze.  
5. Do kapitana statku rybackiego stosuje się przepisy art.  1514 Kodeksu pracy.  
6. Armator może zobowiązać rybaka do pozostawania w  gotowości do pracy, jeżeli:  
1) statek rybacki oczekuje na manewry, w  tym na wyjście w  morze;  
2) zachodzi konieczność ochrony statku rybackiego, załogi statku rybackiego lub ładunku;  
3) wymaga tego organizacja obsługi systemów i  urządzeń zaut omatyzowanych na statku rybackim;  
4) statek rybacki oczekuje na wyładunek w  porcie.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 2197  
 
 7. Za pozostawanie w  gotowości do pracy, w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 6, rybakowi przysługuje wynagr o-
dzenie. Wysokość tego wynagrodzenia określa układ zbiorowy prac y lub regulamin wynagradzania, a  w przypadku armat o-
rów nieobjętych tymi układami lub regulaminami – rybacka umowa o  pracę.  
Art. 21. 1. W  przypadku grożącego statkowi rybackiemu niebezpieczeństwa, w  szczególności zatonięcia, rozbicia lub 
pożaru, albo w  przypadku konieczności niesienia pomocy innym łodziom, statkom lub osobom będącym w  niebezpiecze ń-
stwie na morzu, albo w  przypadku zagrożenia połowu, rybak jest obowiązany, do czasu zakończenia akcji ratowniczej, 
do wykonywania pracy poleconej przez kapitana st atku rybackiego.  
2. Jeżeli czas akcji ratowniczej zakłóca czas odpoczynku, rybakowi przysługuje wyrównawczy okres odpoczynku 
bezpośrednio po zakończeniu akcji ratowniczej.  
Art. 22. 1. Czas pracy młodocianego nie może przekraczać 8  godzin na dobę i  40 godzi n tygodniowo.  
2. Młodociany nie może wykonywać pracy w  porze nocnej, obejmującej okres 9  godzin kolejno następuj ących po 
sobie, w łączając w to czas mi ędzy godzin ą 24:00 a  godzin ą 5:00.  
3. Młodociany mo że wykonywa ć pracę w godzinach nadliczbowych tylko w  przypadku zagro żenia bezpiecze ństwa 
statku rybackiego.  
4. Młodocianemu nale ży zapewni ć wystarczaj ący czas na posi łki, co najmniej godzinn ą przerw ę na główny posi łek 
dnia oraz, po ka żdym dwugodzinnym okresie ci ągłej pracy, piętnastominutową przerw ę. 
5. Przepi sów ust.  1 i 2 nie stosuje si ę, jeżeli wp ływałoby to negatywnie na efektywno ść szkolenia m łodocianych pr o-
wadzonego zgodnie z  programem szkolenia okre ślonym w  przepisach wydanych na podstawie art.  74 ust. 4 ustawy 
o bezpiecze ństwie morskim.  
6. W przypadku, o którym mowa w  ust. 3 i 5, młodocianemu należy zapewnić czas wolny od pracy, w  takim samym 
wymiarze, jak praca wykonywania w  porze nocnej lub w  godzinach nadliczbowych.  
7. Praca wykonywana przez m łodocianego nie mo że powodowa ć zagro żenia jego życia, zdrow ia lub rozwoju psych o-
fizycznego.  
8. Przepisy ust.  1–7 stosuje się odpowiednio do praktykanta.  
Art. 23. 1. W  przypadku zatrudnienia na statku ryback im zawijającym do obcych portów  rybak ma prawo do bezpła t-
nej repatriacji , gdy: 
1) minął okres, na jaki został a zawarta rybacka umowa o  pracę;  
2) doszło do sprzeda ży, zatoni ęcia, zagini ęcia lub utraty statku rybackiego w  inny sposób albo ten statek zosta ł wycof a-
ny z eksploatacji na okres co najmniej jednego miesi ąca; 
3) zszed ł ze statku rybackiego z  powodu niezdol ności do pracy na skutek choroby lub obra żeń odniesionych w  wyniku 
wypadku przy pracy;  
4) po rozpocz ęciu podró ży morskiej statek rybacki zosta ł skierowany do strefy konfliktów zbrojnych, a  rybak nie wyr a-
ził zgody pisemnie, w  postaci papierowej albo elektro nicznej, na prac ę na tym statku;  
5) rybacka umowa o  pracę zosta ła rozwi ązana przez:  
a) armatora z  przyczyn innych niż określone w  art. 24 ust. 3, 
b) rybaka, z  uzasadnionych powodów.  
2. Rybak ma prawo do repatriacji środkiem transportu określonym w  rybackie j umowie o  pracę oraz do miejsca okreś -
lonego  w tej umowie albo do:  
1) miejsca zamieszkania rybaka , albo 
2) miejsca, w  którym zosta ła podpisana rybacka umowa o  pracę. 
Art. 24. 1. Jeżeli rybak pozostał za granicą bez własnej winy, koszty repatriacji w  przyp adkach, o  których mowa 
w art. 23 ust. 1, i oczekiwania na nią ponosi armator.  
2. Armator ponosi koszty repatriacji rybaka obejmujące:  
1) zakwaterowanie, transport i  wyżywienie rybaka oraz zapewnienie mu wody pitnej oraz niezbędnej opieki medycznej 
w czasie  repatriacji;  
2) transport należącego do rybaka bagażu osobistego, którego ciężar nie przekracza 30  kg. 
3. Jeżeli układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub rybacka umowa o  pracę nie stanowią inaczej, rybak 
ponosi koszty repatriacji w  przypadku cięż kiego naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 2197  
 
 Art. 25. Szczegółowe uprawnienia przysługujące rybakowi w  związku z  repatriacją, w  tym dotyczące środków oraz 
kosztów transportu, określa układ zbiorowy pracy lub regulamin pracy, a  w przypadku armator ów nieobjętych tymi ukł a-
dami lub regulaminami – rybacka umowa o  pracę.  
Art. 26. Armator nie może:  
1) wymagać od rybaka wpłacenia zaliczki w  związku z  kosztami repatriacji;  
2) potrącać kosztów repatriacji z  wynagrodzenia za pracę rybaka, w  tym innych dodatk owych świadcze ń pieniężnych, 
wynikaj ących z  rybackiej umowy o  pracę, z wyjątkiem przypadku, o  którym mowa w  art. 24 ust. 3; 
3) obciążać rybaka kosztami repatriacji w  przypadku wyst ąpienia okoliczno ści, o których mowa w  art. 11 ust. 3. 
Art. 27. 1. Dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku rybackiego we współpracy z  kons u-
lem Rzeczypospolitej Polskiej organizuje repatriację, w  przypadku gdy armator statku rybackiego o  polskiej przynależ -
ności nie podjął działań zmierzających do repatria cji rybaka lub gdy nie pokrył kosztów repatriacji.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku 
rybackiego ponosi koszty repatriacji, o  których mowa w  art. 24 ust. 2. 
3. Właściwy dyrektor urz ędu morskiego, o  którym mowa w  ust. 2, wydaje decyzj ę w sprawie obci ążenia armatora 
statku rybackiego o  polskiej przynależności poniesionymi kosztami repatriacji w  przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, 
określając ich wysokość, podmiot obowiązany do ich pokryci a oraz termin i  sposób uiszczenia tych kosztów.  
4. Armator statku rybackiego jest obowiązany uregulować koszty, o  których mowa w  ust. 3, w terminie wskazanym 
w decyzji, o  której mowa w  ust. 3. 
5. Ściągnięcie kosztów repatriacji, o  których mowa w  ust. 3, od bywa si ę w trybie przepisów o  postępowaniu egzek u-
cyjnym w  administracji.  
6. Koszty repatriacji przedawniają się z  upływem 10  lat od dnia, w  którym decyzja, o  której mowa w  ust. 3, została 
doręczona armatorowi.  
7. W przypadku gdy ściągnięcie kosztów repatri acji w  trybie, o  którym mowa w  ust. 5, oka że się nieskuteczne, koszty 
repatriacji, w  zakresie okre ślonym w  ust. 2, ponosi dyrektor urz ędu morskiego w łaściwy dla portu macierzystego statku 
rybackiego.  
Rozdział 4  
Pośrednictwo pracy  
Art. 28. 1. Pośrednictwo p racy dla osób poszukujących pracy na statkach rybackich obejmuje pomoc osobom zaint e-
resowanym podjęciem pracy na statku rybackim oraz pomoc armatorom w  poszukiwaniu odpowiednich kandydatów do 
pracy na statku rybackim.  
2. Za czynności związane z  pośrednictw em pracy nie pobiera się bezpośrednio lub pośrednio opłat od osób poszuk u-
jących pracy na statkach.  
3. Pośrednictwo pracy prowadzą agencje zatrudnienia oraz powiatowe urzędy pracy.  
Art. 29. Pośrednictwo pracy prowadzone przez agencje zatrudnienia jest dobro wolne dla osób zainteresowanych po d-
jęciem pracy na statku rybackim oraz dla armatorów.  
Art. 30. 1. Agencja zatrudnienia udziela pomocy w  podjęciu pracy na statku rybackim osobie, która spełnia wymag a-
nia, o  których mowa w  art. 3 ust. 1 oraz ust.  2 pkt 1 i 3. 
2. Agencja zatrudnienia informuje osobę zainteresowaną podjęciem pracy na statku rybackim o  posiadanych ofertach 
pracy, a  w przypadku ich braku – może poinformować taką osobę o  innych agencjach zatrudnienia prowadzących pośre d-
nictwo pracy.  
3. Agencja zat rudnienia może, na wniosek innej agencji zatrudnienia prowadzącej pośrednictwo pracy i  za zgodą 
osoby zainteresowanej podjęciem pracy na statku rybackim, udostępnić tej osobie informacje umożliwiające nawiązanie jej 
bezp ośredniej współpracy z  tą agencją.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 2197  
 
 Rozdział 5  
Warunki pracy i  życia na statku rybackim  
Art. 31. 1. Armator zapewnia, aby pomieszczenia pracy, pomieszczenia mieszkalne, rekreacyjne i  higieniczno -
-sanitarne oraz mesy na statku rybackim spełniały wymagania określone w  Konwencji nr  188 w  zakresi e powierzchni, 
oświetlenia, cz ystości powietrza oraz dopuszczalnego hałasu i  drgań.  
2. Na statku rybackim wyposażonym w  pomieszczenia mieszkalne armator zapewnia rybakowi bezpłatne zakwater o-
wanie i  warunki do rekreacji oraz, jeżeli to możliwe, udogodnienia  mające na celu zaspokojenie potrzeb rybaka.  
3. Armator, uwzgl ędniaj ąc różnice kulturowe i  religijne, zapewnia rybakowi bezp łatne wy żywienie o  odpowiedniej 
wartości odżywczej, jako ści i ilości oraz wod ę pitną odpowiedniej jako ści i ilości. 
4. Minister w łaściwy do spraw gospodarki morskiej w  porozumieniu z  ministrem w łaściwym do spraw rybo łówstwa 
oraz ministrem w łaściwym do spraw zdrowia okre śli, w  drodze rozporz ądzenia, wymagania w  zakresie bezpieczeństwa 
i higieny pracy i  życia na statkach rybackich oraz s zczegółowe wymagania techniczne w  zakresie ich konstrukcji i  wypos a-
żenia, maj ąc na uwadze szczególne warunki pracy na statku rybackim oraz jego długość.  
Art. 32. 1. Armator zapewnia, aby stanowiska pracy, maszyny, instalacje i  urządzenia na statku rybackim  zapewniały 
bezpieczne i  higieniczne warunki pracy i  życia rybaków oraz innych osób znajdujących się na tym statku, w  szczególności 
nie stwarzały zagrożeń wypadkami lub zagrożeń zdrowia w  wyniku narażenia na czynniki niebezpieczne, szkodliwe lub 
uciążliwe w środowisku pracy.  
2. Armator przeprowadza ocenę i  dokumentuje ryzyko zawodowe związane z  wykonywaniem pracy na poszczegó l-
nych stanowiskach pracy na statku rybackim, wykorzystując ogólne statystyki wypadków przy pracy i  chorób zawodowych 
rybaków na statka ch rybackich, ze szczególnym uwzględnieniem takich statków przez niego eksploatowanych.  
3. Armator przeprowadza ocenę ryzyka zawodowego, o  której mowa w  ust. 2, z uwzględnieniem wymagań określ o-
nych w  przepisach wydanych na podstawie art.  237 § 1 Kodeksu pr acy oraz przy udziale członków załogi statku rybacki e-
go albo ich przedstawicieli.  
4. Armator informuje rybaków o  wynikach przeprowadzonej oceny ryzyka, o  której mowa w  ust. 2, stosuje niezbędne 
środki profilaktyczne oraz szkoli rybaków w  zakresie ochrony p rzed zagrożeniami, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 33. 1. Armator dostarcza członkom załogi statku rybackiego nieodpłatnie środki ochrony indywidualn ej oraz 
odzież i  obuwie robocze , zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i  szkodliwych dla zdrowia c zynników wyst ę-
pujących w  środowisku pracy na  morzu oraz informuje ich o  sposobach posługiwania się tymi środkami.  
2. Środki ochrony indywidualnej, o  których mowa w  ust. 1, muszą spełniać wymagania określone w  przepisach dot y-
czących oceny zgodności.  
3. Środki ochrony indywidualnej oraz odzież i  obuwie robocze, o  których mowa w  ust. 1, stanowią własność armatora.  
4. Armator zapewnia wyposażenie statku rybackiego w  środki ratunkowe, przeciwpożarowe, sygnalizacyjne i  łącz-
ności zgodnie z  przepisami odrębnymi. A rmator zapewnia także właściwe przeglądy tego wyposażenia oraz jego wymianę.  
Art. 34. 1. Kapitan statku rybackiego odpowiada za przestrzeganie przepisów i  zasad bezpieczeństwa i  higieny pracy 
na statku rybackim oraz dokonuje kontroli żywności i  wody pitnej  oraz miejsc ich przechowywania oraz kontroli kuchni 
na statku rybackim i  sprzętu do przyrządzania i  wydawania posiłków, jeśli takie są na statku rybackim.  
2. Kapitan statku rybackiego umożliwia rybakowi dostęp do obiektów, urządzeń i  udogodnień socjalnych  w porcie, 
do którego zawinął statek rybacki.  
3. Na statku rybackim załoga statku rybackiego może ustanowić komisję do spraw bezpieczeństwa i  higieny pracy na 
statku rybackim, zwaną dalej „komisją”. W  pracach komisji uczestniczy przedstawiciel załogi statk u rybackiego, jeżeli 
został wybrany.  
4. Komisja doradza kapitanowi statku rybackiego przy podejmowaniu działań dotyczących w  szczególności:  
1) zmian w  organizacji pracy i  wyposażenia stanowisk pracy na statku rybackim, jeżeli mogą powodować zagrożenie 
zdrowia lub życia rybaków;  
2) oceny ryzyka zawodowego występującego przy wykonywaniu określonych prac oraz informowania rybaków o  tym 
ryzyku;  
3) przydzielania rybakom środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i  obuwia roboczego;  
4) oceny stanu bezpieczeństwa i higieny pracy na statku rybackim.  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 2197  
 
 5. Komisja może przedstawiać kapitanowi statku rybackiego wnioski w  sprawie eliminacji lub ograniczenia zagrożeń 
zdrowia lub życia rybaków na tym statku.  
6. Rybacy wchodzący w  skład komisji nie mogą ponosić niekorzystnyc h dla nich konsekwencji z  tytułu działalności 
w komisji.  
7. Na statku rybackim udostępnia się rybakom wskazówki lub instrukcje dotyczące sposobu oceny ryzyka zawodow e-
go, o  którym mowa w  art. 32 ust. 2, oraz zarządzania takim ryzykiem.  
Art. 35. 1. Rybak nie  może zostać dopuszczony do pracy, do której wykonywania nie posiada wymaganych kwali -
fikacji zawodowych, a  także jeżeli nie odbył przeszkolenia w  zakresie bezpieczeństwa i  higieny pracy na statku rybackim.  
2. Kapitan statku rybackiego zapewnia rybakowi pr zeszkolenie, o  którym mowa w  ust. 1, przed dopuszczeniem go do 
pracy na określonym stanowisku pracy.  
3. Rybakom udostępnia się do stałego korzystania aktualne instrukcje bezpieczeństwa i  higieny pracy na statku ryba c-
kim dotyczące w  szczególności:  
1) wykony wania prac związanych z  ryzykiem wystąpienia wypadku lub zagrożeniami zdrowia i  życia rybaków;  
2) obsługi maszyn i  urządzeń;  
3) pracy z  materiałami szkodliwymi dla zdrowia i  niebezpiecznymi;  
4) przeciwdziałania skutkom długotrwałego narażenia na hałas, drg ania oraz inne czynniki szkodliwe dla zdrowia 
w środowisku pracy na statku rybackim;  
5) zasad stosowania środków ochrony indywidualnej przed hałasem, drganiami i  innymi czynnikami szkodliwymi dla 
zdrowia w  środowisku pracy na statku rybackim;  
6) udzielania  pierwszej pomocy przedmedycznej.  
4. Instrukcje, o  których mowa w  ust. 3, uwzględniają dodatkowy poziom ochrony bezpieczeństwa i  zdrowia osób, kt ó-
re nie ukończyły 18. roku życia.  
Art. 36. 1. W  przypadku gdy rybak ulegnie wypadkowi przy pracy kapitan statku  rybackiego ustala okoliczności 
i przyczyny tego wypadku.  
2. W ustalaniu okoliczności i  przyczyn wypadku, o  którym mowa w  ust. 1, uczestniczy przedstawiciel załogi statku 
rybackiego, jeżeli został wybrany.  
3. O wypadku przy pracy i  podejrzeniu choroby zawo dowej na statku rybackim kapitan tego statku niezwłocznie z a-
wiadamia armatora.  
4. Armator zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy i  prokuratora o wypadkach, o  których mowa 
w art. 234 § 2 Kodeksu pracy.  
Rozdział 6  
Ochrona zdrowia i  ochrona socjaln a 
Art. 37. 1. Armator zapewnia rybakowi dostęp do opieki medycznej:  
1) w czasie pobytu na statku rybackim, w  szczególności do:  
a) zaopatrzenia w  produkty lecznicze i  wyroby medyczne,  
b) transportu na ląd w  najszybszym możliwym czasie, w  przypadku poważnych  urazów lub choroby;  
2) na lądzie, w  porcie innym niż port polski, w  szczególności do:  
a) zaopatrzenia w  produkty lecznicze i  wyroby medyczne,  
b) leczenia ambulatoryjnego, w  tym stomatologicznego , 
c) leczenia szpitalnego . 
2. W przypadku urazów lub choroby rybaka armator umożliwia rybakowi, bez zbędnej zwłoki, wizytę u  lekarza lub 
lekarza dentysty, podczas postoju w  porcie, do którego zawinął statek rybacki.  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 2197  
 
 3. W przypadku gdy świadczenia opieki zdrowotnej nie mogą być udzielone na podstawie ustawy z  dnia 27  sierpnia 
2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze  środków publiczny ch (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1373, z późn. 
zm.4)) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  883/2004 z  dnia 29  kwietnia 2004  r. w sprawie 
koordynacji system ów zabezpieczenia społecznego (Dz.  Urz. UE  L 166 z  30.04.2004, str.  1, z późn. zm.5) – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t.  5, str.  72), koszty tych świadczeń ponosi armator.  
4. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio do praktykanta.  
Art. 38. 1. Na statku rybackim zapewnia się, jeżeli to możliwe, odpowiednie pomieszczenie i  wyposażenie na potrz e-
by pomocy medycznej, w  szczególności apteczkę okrętową i  poradnik medyczny zgodny z  wymaganiami Międzynarod o-
wej Organizacji Zdrowia.  
2. Statek ryb acki z  załogą liczącą co najmniej 15  osób  odbywający podróż mo rską trwającą co najmniej 3  dni posiada 
pomieszczenie, w  którym jest możliwe zapewnienie opieki medycznej.  
3. Jeżeli ze względu na czas trwania podróży morskiej oraz liczbę osób znajdujących  się na statku rybackim  obecność 
lekarza na tym statku nie jest wymagana, w  składzie załogi statku rybackiego zapewnia się obecność co najmniej jednego 
rybaka posiadającego przeszkolenie spełniające wymagania Konwencji STCW w  zakresie sprawowania opieki medycz nej 
nad chorym.  
4. Armator zapewnia, aby produkty lecznicze oraz wyroby medyczne znajdujące się na  pokładzie statku rybackiego 
były dostosowane do obszaru pływania tego statku oraz zawierały wskazówki ich stosowania w  języku roboczym stosow a-
nym na statku.  
5. Prowadzenie apteczki okrętowej i  sprawowanie opieki medycznej na statku rybackim należy do osoby, o  której 
mowa w  ust. 3. Za czynności te odpowiada kapitan tego statku.  
6. Dla rybaka na statku rybackim kapitan statku rybackiego lub osoba przez niego upoważniona prowadzi kartę zdr o-
wia, w  której są dokonywane adnotacje o  stanie zdrowia rybaka. Treść tych adnotacji jest poufna i  może być wykorzyst y-
wana wyłącznie w  celu ułatwien ia leczenia rybaka.  
Art. 39. 1. Do wyposażenia apteczki okrętowej, jej przechowywania, kontrolowania, wymiany oraz ewidencjonow a-
nia jej zawartości stosuje się odpowiednio przepisy o  pracy na morzu.  
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej określi,  
w drodze rozporządzenia, wzór karty zdrowia dla rybaka na statku rybackim, uwzględniając charakter uprawianej żeglugi 
oraz konieczność zapewnienia rybakom właściwej pomocy medycznej na statku rybackim.  
Art. 40. 1. W  przypadku, o  którym mowa w  art. 37 ust. 3, armator ponosi koszty:  
1) związane z  chorobą lub uszkodzeniem ciała rybaka w  okresie zatrudnienia lub powstałych w  jego wyniku,  
2) opieki medycznej w  przypadkach choroby lub uszkodzenia ciała rybaka , o których mowa w  pkt 1, w  tym koszty 
leczenia i  zaopatrzenia w  niezbędne produkty lecznicze i  wyroby medyczne, a  w przypadku pobytu rybaka poza 
granicami kraju także zakwaterowania, wyżywienia i, w  uzasadnionych przypadkach, środków utrzymania  
– do czasu , gdy rybak wróci do zdrowia lub nabędzie uprawnienia do korzystania ze świadczeń na zasadach określonych 
w art. 37 ust. 3. 
2. W przypadku niezdolności do pracy trwającej powyżej 3  miesięcy, wynikającej z  uszkodzenia ciała lub choroby 
powstałej na skutek w ykonywania pracy, rybakowi, a  w przypadku śmierci rybaka – jego rodzinie, przysługuje odszkod o-
wanie od armatora. Do  odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy art.  93 § 2 i 3 Kodeksu pracy.  
3. Armator pokrywa koszty sprowadzenia zwłok rybaka do kraju w  razie śmierci rybaka  mającej miejsce na statku 
rybackim lub na lą dzie w  czasie wykonywania pracy  lub w  czasie repatriacji rybaka.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, zwłoki sprowadza się do miejsca wskazanego w  rybackiej umowie o  pracę 
lub innego miej sca wskazanego w  układzie zbiorowym pracy.  
Art. 41. W przypadku za winięcia do zagranicznego portu  armator jest obowiązany posiadać ubezpieczenie lub inne 
zabezpieczenie finansowe odpowiedzialności w  zakresie, o  którym mowa w  art. 40. 
                                                           
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2019  r. poz.  1394, 1590,  1694, 1726, 1818, 1905 i 2020.  
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 284 z  13.10.2009, str.  43, Dz.  Urz. UE  L 338 z 22.12.2010, 
str. 35, Dz.  Urz. UE  L 344 z  29.12.2010, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 149 z  08.06.2012, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 349 z  19.12.2012, str.  45, 
Dz. Urz. UE  L 158 z  10.06.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 188 z  09.07.2013, str.  10, Dz.  Urz. UE  L 346 z  20.12.20 13, str.  27 i Dz. Urz. 
UE L 76 z 22.03.2017, str.  13. 
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 2197  
 
 Art. 42. Jeżeli niezdo lność do pracy rybaka powstała na skutek choroby lub uszkodzenia ciała, armator wypłaca w y-
nagrodzenie za pracę, o  którym mowa w  art. 14 ust. 2: 
1) do czasu gdy chory lub ranny rybak przebywa na statku rybackim albo do czasu repatriacji rybaka;  
2) od dnia r epatriacji rybaka albo zejścia ze statku rybackiego do czasu jego powrotu do zdrowia lub nabycia uprawnień 
do świadczeń na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 25  czerwca 1999  r. o świadczeniach pieniężnych 
z ubezpieczenia społecznego w  razie choroby i  macierzyństwa (Dz.  U. z  2019  r. poz.  645 i 1590 ) albo w  ustawie 
z dnia 30  października 2002  r. o ubezpieczeniu społecznym z  tytułu wypadków przy pracy i  chorób zawodowych 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  1205).  
Art. 43. Armator jest zwolniony z  obowiązku pokrywania ko sztów opieki medycznej, w  przypadku gdy:  
1) uszkodzenie ciała rybaka nastąpiło w  sytuacji niezwiązanej z  wykonywaniem pracy na  statku rybackim;  
2) uszkodzenie ciała lub choroba wynika z  nieprawidłowego świadomego postępowania chorego lub rannego rybaka;  
3) choroba lub niepełnosprawność rybaka istniała przed dniem zawarcia rybackiej umowy o  pracę i  została przez rybaka 
ukryta przed armatorem.  
Art. 44. 1. Armator zabezpiecza rzeczy chorego, rannego lub zmarłego rybaka pozostawione na statku rybackim.  
2. Rzecz y należące do zmarłego rybaka armator zwraca członkom rodziny rybaka, uprawnionym w  rozumieniu 
art. 93 § 4 Kodeksu pracy.  
Art. 45. 1. W  przyp adku zaginięcia rybaka na morzu  armator wypłaca uprawnionym członkom rodziny rybaka:  
1) przez okres 6  miesięcy – comiesięczne świadczenie obliczane według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiw a-
lentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy;  
2) po upływie 6  miesięcy – do czasu uznania rybaka za zmarłego – comiesięczny zasiłek pieniężny.  
2. Zasiłek, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2, ustala się w  wysokości określonej w  art. 80 ustawy z  dnia 17  grudnia 
1998  r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społeczn ych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1270, z późn. zm.6)). 
Rozdział 7  
Inspekcje i  kontrole statku rybackiego  
Art. 46. 1. Potwier dzeniem spełnienia przez statek rybacki wymagań ustawy oraz Konwencji nr  188 w  zakresie w a-
runków pracy i  życia rybaków jest Rybacki Certyfikat Pracy, zwany dalej „certyfikatem”.  
2. Certyfikat wydaje, na wniosek armatora, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku r y-
backiego, na okres nieprzekraczający 5  lat. 
3. Certyfikat jest wydawany w  przypadku uzyskania pozytywnego wyniku inspekcji warunków pracy i  życia rybaków 
na statku rybackim przeprowadzonej przez dyrektora urzędu morskiego w łaściwego dla portu macierzystego statku ryba c-
kiego w  zakresie określonym w  Konwencji nr  188. 
4. Odmowa wydania certyfikatu następuje w  drodze decyzji wydanej przez dyrektora urzędu morskiego właściwego 
dla portu macierzystego statku rybackiego.  
5. Ważność  certyfikatu jest potwierdzana przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego sta t-
ku rybackiego po przeprowadzeniu inspekcji, o  których mowa w  art. 49 ust. 1 pkt 2–4. 
6. Certyfikat traci ważność, w  przypadku gdy:  
1) inspekcje warunków pracy i  życia rybaków na statku rybackim, o  których mowa w  art. 49 ust. 1 pkt 2–4, nie  zostały 
przeprowadzone w  terminie z  winy armatora statku rybackiego;  
2) nie została potwierdzona ważność certyfikatu;  
3) statek rybacki zmienił przynależność;  
4) armator  przestał być odpowiedzialny za eksploatację statku rybackiego;  
5) zostały dokonane znaczące zmiany w  konstrukcji lu b wyposażeniu statku rybackiego  mające wpływ na warunki pracy 
i życia rybaków.  
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018  r. poz. 2245 oraz z  2019 r. poz.  39, 730, 752, 
1622 , 1915 i 2070.  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 2197  
 
 7. Dyrektor właściwego urzędu morskiego może unieważnić certy fikat, jeżeli statek rybacki nie spełnia wymagań 
ustawy lub postanowień Konwencji nr  188, a  armator nie podjął wymaganych środków naprawczych. Przy podejmowaniu 
decyzji o  unieważnieniu certyfikatu bierze się pod uwagę rodzaj i  charakter stwierdzonych niepr awidłowości oraz częst o-
tliwość ich występowania.  
Art. 47. 1. Statek rybacki:  
1) o długości wynoszącej co najmniej 24  m lub  
2) zwykle pływający w  odległości przekraczającej 200  Mm od linii podstawowej morza terytorialnego Rzeczypospolitej 
Polskiej, o  której  mowa w  art. 5 ust. 2 ustawy z  dnia 21  marca 1991  r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Po l-
skiej i  administracji morskiej (Dz.  U. z 2019 r. poz.  2169 ) 
– pozostający w  morzu przez dłużej niż 3  doby, rozumiane jako pełne 24  godziny, jest obowiązany posiad ać certyfikat.  
2. Dla statku rybackiego innego niż statek, o  którym mowa w  ust. 1, może zostać wydany certyfikat w  przypadku, gdy 
statek ten spełnia wymagania ustawy i  armator wystąpi do dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego 
takiego  statku z  wnioskiem o  wydanie certyfikatu.  
3. Certyfikat wydaje się w  języku polskim i  angielskim.  
4. Oryginał certyfikatu przechowuje się razem z  pozostałymi dokumentami statku rybackiego i  udostępnia na żądanie 
właściwych władz lub na wniosek organizacji  pracodawców lub organizacji pracowników.  
5. Armator zapewnia umieszczenie kopii certyfikatu w  widocznym i  dostępnym dla rybaków miejscu.  
6. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w  drodze rozporządzenia, wzór certyfikatu, mając na 
względz ie konieczność właściwego udokumentowania, że statek rybacki poddany inspekcji spełnia wymagania określone 
w ustawie oraz w  Konwencji nr  188 w  zakresie warunków pracy i  życia rybaków.  
Art. 48. 1. Za przeprowadzenie inspekcji i  wydanie certyfikatu jest pobi erana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu 
państwa.  
2. Opłata za przeprowadzenie inspekcji i  wydanie certyfikatu dla statków rybackich o  długości:  
1) co najmniej 24  m – wynosi 2500  zł; 
2) poniżej 24  m – wynosi 1500  zł. 
3. Opłata za przeprowadzenie inspekc ji w celu potwierdzenia ważności certyfikatu wynosi 50% opłaty określonej za 
przeprowadzenie inspekcji i  wydanie certyfikatu, na którym dokonano potwierdzenia ważności.  
Art. 49. 1. Statek, o  którym mowa w  art. 47 ust. 1 i 2, podlega inspekcji:  
1) wstępnej – przeprowadzanej w  celu uzyskania po raz pierwszy certyfikatu;  
2) pośredniej – przeprowadzanej w  celu potwierdzenia ważności certyfikatu między drugą i  trzecią datą rocznicową, 
o której mowa w  art. 5 pkt 22 ustawy o  bezpieczeństwie morskim;  
3) odnowieniow ej – przeprowadzanej w  związku z  upływem ważności certyfikatu, w  celu wydania nowego certyfikatu;  
4) doraźnej – przeprowadzanej w  celu dodatkowej weryfikacji warunków pracy i  życia rybaków na statku rybackim.  
2. W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że  statek rybacki nie spełnia wymagań dotyczących warunków pracy 
i życia rybaków w  zakresie określonym w  Konwencji nr  188, dyrektor właściwego urzędu morskiego, z  urzędu, przepr o-
wadza inspekcję doraźną.  
3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi,  w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania p o-
szczególnych rodzajów inspekcji dotyczących warunków pracy i  życia rybaków na statku rybackim, mając na względzie 
konieczność zapewnienia sprawności przeprowadzanych inspekcji, a  także prawidłowej weryfikacj i spełniania warunków 
pracy i  życia rybaków na statku rybackim, określonych w  Konwencji nr  188. 
Art. 50. 1. Warunki pracy i  życia rybaków na statku rybackim podlegają kontroli dokonywanej przez:  
1) dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu, do któreg o zawinął statek rybacki;  
2) organ Państwowej Inspekcji Pracy zgodnie z  ustawą z  dnia 13  kwietnia 2007  r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.  U. 
z 2019  r. poz.  1251), zwaną dalej „ustawą o  Państwowej Inspekcji Pracy”.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 2197  
 
 2. Kontrola przestrzegania warunków prac y i życia rybaków jest przeprowadzana z  urzędu albo na podstawie wniosku 
lub skargi pochodzącej od osoby, która posiada informacje o  nieprawidłowościach w  zakresie przestrzegania przepisów 
dotyczących warunków pracy i  życia rybaków na statku rybackim.  
3. Przeprowadzający kontrolę, o  której mowa w  ust. 1, zwany dalej „kontrolującym”, jest obowiązany do nieujawni a-
nia danych osoby, o  której mowa w  ust. 2. 
4. Kontrolę przeprowadza się w  czasie postoju statku rybackiego w  porcie, w  sposób niepowodujący opóźnieni a wyjścia  
statku rybackiego w  morze, po uzgodnieniu terminu tej kontroli z  armatorem.  
5. Kapitan statku rybackiego lu b osoba przez niego upoważniona na czas wykonywania kontroli  udostępnia kontro -
lującemu pomieszczenie służbowe na statku rybackim.  
6. Na żą danie kontrolującego kapitan statku rybackiego lub osoba przez niego upoważniona udostępnia, z  zachow a-
niem przepisów o  ochronie danych osobowych, oryginały dokumentów i  materiałów dotyczące ewidencji czasu pracy 
i odpoczynku rybaków oraz rozkłady czasu pra cy. 
7. Ustalenie stanu faktycznego może być dokonane przez kontrolującego również na podstawie wyjaśnień udziel a-
nych ustnie lub pisemnie, w  postaci papierowej albo elektronicznej, przez rybaków zatrudnionych na statku rybackim.  
8. Kontrolujący ustala, na p odstawie dowodów zebranych w  toku kontroli, stan faktyczny w  zakresie przestrzegania 
przepisów o  czasie pracy i  odpoczynku rybaków wpisanych na listę załogi statku rybackiego.  
9. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dotyczących przestrzegania przepisó w dotyczących warunków pracy 
i życia rybaków na statku rybackim dyrektor urzędu morskiego podejmuje działania zgodnie z  art. 27 ustawy 
o bezpieczeństwie morskim, a  organ Państwowej Inspekcji Pracy – zgodnie z  przepisami ustawy o  Państwowej Inspekcji 
Pracy.  
10. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w  drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania kontroli  
przestrzegania przepisów o  czasie pracy i  odpoczynku rybaków, mając na uwadze skuteczność kontroli oraz właściwe 
wykorzystanie jej wyników.  
Rozdział 8  
Procedury wnoszenia i  rozpatrywania skarg  
Art. 51. 1. Rybakowi przysługuje prawo składania skarg dotyczących niezapewnienia właściwych warunków pracy 
i życia na statku rybackim.  
2. Prawo do składania skarg, o  którym mowa w  ust. 1, przysługuje ta kże każdemu , kto jest zainteresowany bezpi e-
czeństwem statku rybackiego lub bezpieczeństwem zdrowia rybaków znajdujących się na statku rybackim, w  tym organom 
zawodowym, stowarzyszeniom i  związkom zawodowym.  
3. Zakazuje się podejmowania jakichkolwiek niekor zystnych działań w  stosunku do rybaka w  związku ze złożoną 
przez niego skargą.  
Art. 52. 1. Skarga może zostać złożona przez rybaka osobiście, za pośrednictwem upoważnionej przez niego osoby 
albo przedstawiciela załogi statku rybackiego, jeżeli został wybra ny. 
2. Rybak może złożyć skargę do swojego bezpośredniego przełożonego albo do kapitana statku rybackiego.  
3. Osoba, do której rybak złożył skargę, zapewnia poufność źródła otrzymanej skargi.  
4. Skarga złożona przez rybaka jest rozpatrywana niezwłocznie.  
5. W przypadku gdy skarga została złożona do bezpośredniego przełożonego rybaka, od rozstrzygnięcia skargi ryb a-
kowi służy odwołanie do kapitana statku rybackiego. Kapitan statku rybackiego rozpatruje odwołanie w  terminie 14  dni od 
dnia jego otrzymania.  
6. W przypadku gdy rozstrzygnięcie skargi na statku rybackim nie jest możliwe, kapitan statku rybackiego przekazuje 
niezwłocznie skargę armatorowi statku rybackiego. Armator rozpatruje skargę w  terminie 30  dni od dnia jej otrzymania.  
Art. 53. Armator statku ry backiego prowadzi ewidencję skarg.  
Art. 54. 1. Niezależnie od uprawnienia rybaka, o  którym mowa w  art. 52 ust. 2, rybakowi przysługuje prawo złożenia 
skargi do dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu, do którego zawinął statek rybacki, lub do agenc ji zatrudni e-
nia, za pośrednictwem której rybak podjął pracę na statku rybackim.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 2197  
 
 2. W przypadku złożenia przez rybaka skargi, o  której mowa w  ust. 1, dyrektor urzędu morskiego, o  którym mowa 
w ust. 1, podejmuje działania w  celu wstępnej oceny otrzymanej ska rgi. 
3. Inspektor inspekcji państwa bandery upoważniony przez dyrektora urzędu morskiego, o  którym mowa w  ust. 1, jest 
obowiązany do nieujawniania faktu przeprowadzania inspekcji na skutek złożonej skargi.  
4. Inspektor inspekcji państwa bandery upoważniony  przez dyrektora urzędu morskiego, o  którym mowa w  ust. 1, po-
dejmuje działania, aby skarga została rozpatrzona na statku rybackim.  
5. W przypadku nierozstrzygnięcia skargi na statku rybackim i  nieprzekazania przez kapitana statku rybackiego skargi 
armatoro wi statku rybackiego zgodnie z  art. 52 ust. 6, dyrektor urzędu morskiego, o  którym mowa w  ust. 1, niezwłocznie 
powiadamia o  tym armatora statku rybackiego, wyznaczając mu termin na ustosunkowanie się do skargi i  przekazanie 
planu działań naprawczych.  
6. W przypadku gdy nie udało się rozstrzygnąć skargi w  wyniku działań podjętych zgodnie z  ust. 5, w  przypadku 
skargi dotyczącej zagrożenia życia lub bezpieczeństwa na statku rybackim, dyrektor urzędu morskiego, o  którym mowa 
w ust. 1, może, w  drodze decyzji, za trzymać statek rybacki w  porcie, a  o złożonej skardze poinformować właściwe organ i-
zacje zrzeszające rybaków lub armatorów oraz Państwową Inspekcję Pracy lub Państwową Inspekcję Sanitarną.  
7. W przypadku gdy skarga dotycząca naruszenia przez armatora zobowi ązania wynikającego z  rybackiej umowy 
o pracę została złożona do agencji zatrudnienia, agencja wyjaśnia skargę z  armatorem statku rybackiego, a  w przypadku 
niemożności wyjaśnienia skargi agencja zawiadamia dyrektora urzędu morskiego, o  którym mowa w  ust. 1. 
Rozdział 9  
Praca na statkach rybackich o  długości poniżej 24  m 
Art. 55. 1. Do stosunków pracy na statkach rybackich o  długości poniżej 24  m stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy dotyczące:  
1) minimalnych wymagań dla rybaków do pracy na statku rybackim,  o których mowa w  rozdziale 2;  
2) warunków zatrudnienia i  organizacji pracy na statku rybackim, o  których mowa w  rozdziale 3, z  wyjątkiem przepisów 
art. 8–13; 
3) warunków pracy i  życia na statku rybackim, o  których mowa w  rozdziale 5;  
4) ochrony zdrowia i  ochrony socjalnej, o  których mowa w  rozdziale 6.  
2. Na statkach rybackich o  długości poniżej 24  m, które nie odbywają podróży międzynarodowych, nie stosuje się 
przepisów dotyczących repatriacji, o  których mowa w  rozdziale 3.  
3. Wymóg posiadania książeczki żeglarskiej, o  którym mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 3, nie dotyczy rybaków zatrudnionych 
na okres próbny nieprzekraczający 3  miesięcy.  
4. Przepisów ustawy dotyczących warunków zatrudnienia i  organizacji pracy na statku rybackim, o  których mowa 
w rozdziale 5, ni e stosuje się do statków rybackich o  długości poniżej 12  m, z wyjątkiem przepisu art.  31 ust. 3. 
5. Przepisu art.  16 nie stosuje się do statków rybackich o  długości poniżej 12  m. 
Rozdział 10  
Odpowiedzialność porządkowa  
Art. 56. 1. Za naruszenie regulaminu pracy i  przebywania na statku rybackim przez rybaka mogą być stosowane kary 
porządkowe zgodnie z  przepisami Kodeksu pracy, z  tym że:  
1) sprzeciw rybaka wobec zastosowanej kary porządkowej rozpatru je kapitan statku rybackiego, a w przypadku gdy nar u-
szenie  nastąpiło w  porcie będącym siedzibą armatora – armator;  
2) kapitan statku rybackiego nie może zastosować kary porządkowej po upływie 7  dni od dnia, w  którym dowiedział się 
o naruszeniu, lub po upływie 3  miesięcy od dnia naruszenia;  
3) przed zastosowaniem ka ry porządkowej kapitan statku rybackiego jest obowiązany zasięgnąć opinii przedstawiciela 
załogi statku rybackiego, jeżeli został wybrany;  
4) w czasie podróży morskiej uznanie kary porządkowej za niebyłą może nastąpić także na wniosek przedstawiciela 
załog i statku rybackiego, jeżeli został wybrany.  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 2197  
 
 2. Rybak lub przedstawiciel załogi statku rybackiego może, w  terminie 7  dni od dnia podjęcia przez kapitana statku 
rybackiego decyzji o  odrzuceniu sprzeciwu wobec zastosowanej kary porządkowej, złożyć pisemnie, w  postaci papierowej 
albo elektronicznej, uzasadniony protest w  tej sprawie do kapitana statku rybackiego. W  takim przypadku kapitan statku 
rybackiego przekazuje rozpatrzenie sprzeciwu armatorowi. Armator rozpatruje sprzeciw rybaka w  terminie 14  dni od dnia  
przybycia rybaka do miejsca zawarcia rybackiej umowy o  pracę. Odrzucenie sprzeciwu armator uzgadnia z  organizacją 
związkową reprezentującą rybaka.  
3. Armator może ukarać kapitana statku rybackiego w  terminie 30  dni od dnia jego przybycia do siedziby armat ora, 
nie później niż po upływie 9  miesięcy od dnia naruszenia regulaminu pracy i  przebywania na statku rybackim przez rybaka.  
Rozdział 11  
Odpowiedzialność karna  
Art. 57. 1. Kto, będąc armatorem lub działając w  jego imieniu, narusza przepisy o:  
1) wpisach i  adnotacjach dokonywanych na liście załogi statku rybackiego,  
2) przeprowadzaniu oceny i  dokumentowaniu analizy ryzyka zawodowego związanego z  wykonywaniem pracy na p o-
szczególnych stanowiskach pracy na statku rybackim,  
3) informowaniu rybaków o  wynikach pr zeprowadzonej oceny ryzyka zawodowego, stosowaniu niezbędnych środków 
profilaktycznych oraz szkoleniu rybaków w  zakresie ochrony przed zagrożeniami  
– podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wyna grodz e-
nia w  gospodarce narodowej za rok poprzedzający rok naruszenia przepisów, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urz ę-
du Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art.  20 pkt 1 ustawy 
z dnia 17  grudnia 19 98 r. o emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
2. Tej samej karze podlega kapitan statku rybackiego, który:  
1) narusza przepisy o  rozpatrywaniu skarg dotyczących warunków pracy i  życia rybaków na  statku rybackim;  
2) nie przeprowadza kont roli żywności i  wody pitnej;  
3) nie przeprowadza kontroli miejsc przechowywania żywności i  wody pitnej, kuchni na  statku rybackim oraz sprzętu do 
przyrządzania i  wydawania posiłków, jeżeli takie są na statku rybackim;  
4) nie zapewnia przeszkolenia rybaka w  zakresie bezpieczeństwa i  higieny pracy na statku rybackim przed dopuszcz e-
niem go do pracy na określonym stanowisku pracy;  
5) nie ustala okoliczności i  przyczyn wypadku przy pracy;  
6) nie zawiadamia armatora o  wypadku przy pracy lub podejrzeniu choroby za wodowej na  statku rybackim.  
3. Tej samej karze podlega ten, kto:  
1) wydaje rybakowi świadectwo zdrowia, nie będąc do tego uprawnionym;  
2) nie zawiadamia dyrektora urzędu morskiego o  niemożności wyjaśnienia skargi rybaka, zgodnie z  obowiązkiem okr eś-
lonym w  art. 54 ust. 7; 
3) utrudnia rybakowi dostęp do obiektów, urządzeń i  udogodnień socjalnych w  porcie, do którego zawinął statek ryba cki; 
4) nie zapewnia poufności źródła otrzymanej skargi w  przypadku złożenia skargi przez rybaka.  
Art. 58. Kto, będąc armator em uprawia żeglugę z  naruszeniem obowiązku, o  którym mowa w  art. 47 ust. 1, podlega 
karze pieniężnej w  wysokości od 5000  zł do 10  000 zł. 
Art. 59. Kto, prowadząc pośrednictwo pracy, pobrał bezpośrednio lub pośrednio od osoby poszukującej pracy na 
statku ry backim opłatę za czynności związane z  pośrednictwem pracy, podlega karze grzywny od 1000  zł do 30  000 zł. 
Art. 60. Kto, będąc armatorem:  
1) wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 4 ust. 13, nie pokrywa kosztów badania lekarskiego przeprowadzanego 
w celu w ydania rybakowi świadectwa zdrowia,  
2) nie pokrywa kosztów poniesionych przez rybaka, pozostających w  bezpośrednim związku z  przesunięciem terminu 
urlopu wypoczynkowego lub odwołaniem z  urlopu wypoczynkowego,  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 2197  
 
 3) nie zapewnia, aby pomieszczenia pracy i  pomi eszczenia mieszkalne, rekreacyjne i  higieniczno -sanitarne oraz mesy na 
statku rybackim spełniały wymagania określone w  Konwencji nr  188 w  zakresie powierzchni, oświetlenia, czystości 
powietrza oraz dopuszczalnego hałasu i  drgań,  
4) nie pokrywa kosztów zwi ązanych z  chorobą lub uszkodzeniem ciała rybaka oraz kosztów opieki medycznej, o  których 
mowa w  art. 40 ust. 1, lub kosztów sprowadzenia zwłok w  przypadku śmierci rybaka, o  których mowa w  art. 40 ust. 3, 
5) nie posiada wymaganego zabezpieczenia finansowego  odpowiedzialności armatora  
– podlega karze grzywny od 1000  zł do 30  000 zł. 
Art. 61. 1. Kto, będąc armatorem lub działając w  jego imieniu:  
1) zatrudnia na statku rybackim osobę, która nie ukończyła 18. roku życia, w  przypadku innym niż określony 
w art. 3 ust. 3, 
2) zatrudnia na statku rybackim rybaka, nie wpisując go na listę załogi statku rybackiego  
– podlega karze grzywny od 1000  zł do 30  000 zł. 
2. Tej samej karze podlega ten, kto na statku rybackim nawiązuje stosunek pracy z  rybakiem bez rybackiej umow y 
o pracę lub z  rybakiem nieposiadającym odpowiednich dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe niezbędne 
do zajmowania stanowiska na statku rybackim, lub nieposiadającym aktualnego świadectwa zdrowia, z  uwzględnieniem 
art. 6 ust. 2 i 3, lub niepos iadającym ważnej książeczki żeglarskiej.  
Art. 62. 1. Kto, będąc armatorem lub działając w  jego imieniu, narusza przepisy:  
1) o wymaganej formie i  treści rybackiej umowy o  pracę,  
2) o czasie pracy i  odpoczynku rybaka,  
3) dotyczące procedur rozpatrywania ska rg rybaków, określonych w  art. 51 i art. 54 
– podlega karze grzywny od 1000  zł do 30  000 zł. 
2. Tej samej karze podlega ten, kto będąc armatorem lub działając w  jego imieniu:  
1) uniemożliwia rybakowi zapoznanie się z  treścią rybackiej umowy o  pracę przed j ej podpisaniem;  
2) nie informuje rybaka o  warunkach rybackiej umowy o  pracę przed jej podpisaniem;  
3) nie udziela rybakowi wyjaśnień w  razie wątpliwości dotyczących rybackiej umowy o  pracę przed jej podpisaniem;  
4) nie wypłaca w  ustalonym terminie wynagrod zenia za pracę lub innego świadczenia związanego z  pracą na statku 
rybackim rybakowi albo uprawnionym członkom rodziny rybaka, lub bezpodstawnie obniża wysokość tego wynagr o-
dzenia lub świadczenia, lub dokonuje bezpodstawnych potrąceń z  tego wynagrodzenia l ub świadczeń, w  tym potrąceń 
kosztów repatriacji w  przypadku innym niż określony w  art. 24 ust. 3; 
5) nie udziela przysługującego rybakowi urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu.  
Art. 63. Kto, będąc armatorem lub działając w  jego imieniu:  
1) nie dokonuje repatriacji rybaka w  przypadkach, o  których mowa w  art. 23 ust. 1, 
2) nie zapewnia, aby stanowiska pracy, maszyny, instalacje i  urządzenia na statku rybackim zapewniały bezpieczne 
i higieniczne warunki pracy i  życia rybaków oraz i nnych osób znajdujących się na statku rybackim, w  szczególności 
nie stwarzały zagrożeń wypadkami lub zagrożeń dla zdrowia w  wyniku narażenia na czynniki niebezpieczne, szk o-
dliwe lub uciążliwe w  środowisku pracy,  
3) nie zapewnia rybakowi bezpłatnie wyżywien ia o odpowiedniej wartości odżywczej, jako ści i ilości lub wody pitnej 
odpowiedniej jako ści i ilości, 
4) nie dostarcza członkom załogi statku rybackiego bezpłatnie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i  obuwia 
roboczego, zabezpieczających przed dział aniem niebezpiecznych i  szkodliwych dla zdrowia czynników występuj ą-
cych w  środowisku pracy na morzu lub nie informuje ich o  sposobach posługiwania się tymi środkami,  
5) nie zapewnia rybakowi dostępu do opieki medycznej w  zakresie, o  którym mowa w  art. 37 ust. 1 i 2, 
6) wbrew obowiązkowi, o  którym mowa w  art. 38 ust. 3, nie zapewnia, aby w  składzie załogi statku rybackiego znajd o-
wał się co najmniej jeden rybak przeszkolony w  zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,  
7) nakłania rybaka, osobę przez ni ego upoważnioną lub uprawnionego w  rozumieniu art.  93 § 4 Kodeksu pracy członka 
rodziny rybaka do przyjęcia świadczenia niższego niż wynikające z  art. 40 ust. 2 lub art.  45 ust. 1 
– podlega karze grzywny od 1000  zł do 30  000 zł. 
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 2197  
 
 Art. 64. 1. Do właściwości organów oraz trybu wymierzania i  ściągania kar pieniężnych, o  których mowa w  art. 57 
i art. 58, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o  obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i  administracji mo r-
skiej.  
2. Orzekanie w  sprawach o  czyny, o  których mowa  w art. 59–63, następuje na podstawie wniosku o  ukaranie 
składanego przez dyrektora urzędu morskiego lub inspektora pracy, w  trybie przepisów ustawy z  dnia 24  sierpnia 2001  r. – 
Kodeks postępowania w  sprawach o  wykroczenia (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1120, 1123 , 1556 i  1694).  
Rozdział 12  
Zmiany w  przepisach obowiązujących  
Art. 65. W ustawie z  dnia 7  września 1991  r. o systemie oświaty (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1481  i 1818) w  art. 22a ust.  11 
otrzymuje brzmienie:  
„11. Programy nauczania zawodów podstawowych dla rybo łówstwa mogą być dopuszczone do użytku w  danej 
szkole po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw rybołówstwa w  zakresie zgodności z  postan o-
wieniami konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wa cht.”.  
Art. 66. W ustawie z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.  U. z  2019  r. poz.  1452 i  1702) 
w art. 11 po ust.  2a dodaje się ust.  2b w  brzmieniu:  
„2b. Wymagań określonych w  Konwencji nr  188 dotyczącej pracy w  sektorze rybołówstwa, prz yjętej przez 
Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w  Genewie dnia 14  czerwca 2007  r., dotyczących waru n-
ków zakwaterowania i  zaplecza rekreacyjnego, mogą nie spełniać statki rybackie o  długości co najmniej 24  m oraz 
statki rybackie zbudowane przed dniem 15  listopada 2019  r., pod warunkiem że spełniają wymagania, o  których m o-
wa w  art. 12.”.  
Art. 67. W ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o pracy na morzu (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1889 ) wprowadza się następuj ą-
ce zmiany:  
1) w odnośniku nr  1 do tytułu u stawy w  pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  8 w brzmieniu:  
„8) dyrektywę Rady (UE) 2018/131 z  dnia 23  stycznia 2018  r. wdrażającą Umowę zawartą między Stowarzysz e-
niem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a  Europejską Federacją Pracown ików Transportu (ETF) 
w sprawie zmiany dyrektywy Rady 2009/13/WE zgodnie z  wprowadzonymi w  2014  r. pop rawkami do Konwe n-
cji o  pracy na morzu z  2006  r., zatwierdzonymi przez Międzynarodową Konferencję Pracy w  dniu 11  czerwca  
2014  r. (Dz.  Urz. UE  L 22 z 26.01 .2018, str.  28).”;  
2) w art.  2 pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie:  
„6) praktykancie – należy przez to rozumieć:  
a) ucznia szkoły ponadpodstawowej oraz kandydata i  studenta uczelni, o  których mowa w  art. 74 ust. 2 ust a-
wy z  dnia 18  sierpnia 2011  r. o bezpieczeńst wie morskim, odbywającego praktykę zawodową na statku 
szkolnym, którego ta szkoła lub uczelnia jest armatorem, albo na statku innego armatora na podstawie 
umowy zawartej między szkołą lub uczelnią a  tym armatorem lub na podstawie umowy zawartej bezp o-
średni o między praktykantem a  tym armatorem,  
b) każdego innego ucznia oraz kandydata i  studenta, odbywającego praktykę zawodową na statku armatora na 
podstawie umowy zawartej między szkołą lub uczelnią a  tym armatorem lub na podstawie umowy zawartej 
bezpośrednio  między praktykantem a  tym armatorem;  
7) statku niekonwencyjnym – należy przez to rozumieć statek, do którego nie ma zastosowania Konwencja o  pracy 
na morzu, przyjęta przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w  Genewie dnia 23  lutego 
2006  r., w tym statek używany wyłącznie do celów naukowo -badawczych lub sportowych, statek pełniący w y-
łącznie specjalną służbę państwową, statek uprawiający wyłącznie żeglugę śródlądową, statek uprawiający w y-
łącznie żeglugę na obszarach morskich Rzeczypospolit ej Polskiej z  wyjątkiem wyłącznej strefy ekonomicznej, 
jacht morski, a  także platformę wiertniczą lub wydobywczą.”;  
3) w art.  3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Na statku mogą odbywać praktykę zawodową praktykanci.”;  
4) w art.  4 po ust.  2 dodaje się ust.  2a w brzmieniu:  
„2a. Świadectwa zdrowia rejestruje i  wydaje w  systemie kontrolno -informacyjnym dla portów polskich 
(PHICS) uprawniony lekarz.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 2197  
 
 5) w art.  5 w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) wzór świadectwa zdrowia oraz tryb rejestracji i  wydawania świ adectw w  systemie informacyjno -kontrolnym dla 
portów polskich (PHICS)”;  
6) w art.  94b dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Jeżeli mimo pozytywnych wyników inspekcji odnowieniowej nowy certyfikat nie może zostać dostarczony 
na statek przed upływem ważności c ertyfikatu, organ inspekcyjny mo że przed łużyć ważność certyfikatu na okres ni e-
przekraczaj ący 5 miesi ęcy. Okres wa żności nowego certyfikatu ustala się zgodnie z  ust. 1 i 2.”; 
7) w art.  100: 
a) w ust.  1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) minimalnych wymagań dla marynarzy do pracy na statku, z  uwzgl ędnieniem obowi ązujących wymaga ń 
międzynarodowych i  krajowych dotyczących pracowników szkó ł i uczelni morskich;”;  
b) dodaje się ust.  5 w brzmieniu:  
„5. Do stosunków pracy na statkach niekonwencyjnych wykorzystywanych w  granicach portów do świa d-
czenia usług pilotowych, holowniczych lub cumowniczych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy w  zakresie 
wskazanym w  ust. 1 pkt 1, 3 i  4, z wyłączeniem art.  3 ust. 2 pkt 3 i ust. 4, art.  7–15 oraz art.  67 ust. 4–5.”; 
8) uchyla się  art. 101; 
9) w art.  102: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Stosunki pracy na statkach rybackich określają przepisy o  pracy na statkach rybackich.”,  
b) uchyla się ust.  2 i 3. 
Art. 68. W ustawie z  dnia 14  grudnia 2016  r. – Prawo oświatowe (Dz.  U. z 2019  r. poz. 1148, 1078, 1287, 1680 , 
1681  i 1818 ) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  54 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. W przypadku publicznych i  niepublicznych szkół prowadzących kształcenie w  zawodach podstawowych dla 
rybołówstwa kurator oświaty sprawu je nadzór pedagogiczny, we współdziałaniu z  ministrem właściwym do spraw 
rybołówstwa, w  zakresie realizowania w  procesie kształcenia w  tych szkołach postanowień konwencji dotyczących 
wymagań w  zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht. ”; 
2) w art.  134 w  ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  6 w brzmieniu:  
„6) w przypadku kandydatów do szkoły prowadzącej kształcenie w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa, dla 
którego podstawa programowa kształcenia w  zawodzie sz kolnictwa branżowego przewiduje kształcenie zgodnie 
z wymogami określonymi w  postanowieniach konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, wyd a-
wania świadectw oraz pełnienia wacht – posiadają orzeczenie lekarskie wydawane w  formie świadectwa zdr o-
wia o zdolności do pracy na statku rybackim, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2019  r. 
o pracy na statkach rybackich (Dz.  U. poz.  2197 ), przy czym do kandydatów nie stosuje się warunku posiadania 
zaświadczenia, o  którym mowa w  pkt 2.”; 
3) w art.  135 w  ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  7 w brzmieniu:  
„7) w przypadku kandydatów do szkoły prowadzącej kształcenie w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa, dla 
którego podstawa programowa kształcenia w  zawodzie szk olnictwa branżowego przewiduje kształcenie zgodnie 
z wymogami określonymi w  postanowieniach konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, wyd a-
wania świadectw oraz pełnienia wacht – posiadają orzeczenie lekarskie, o  którym mowa w  art. 134 ust. 1 pkt 6, 
przy czym do  kandydatów nie stosuje się warunku posiadania zaświadczenia, o  którym mowa w  pkt 3.”; 
4) w art.  136 w  ust. 1 po pkt  2c dodaje się pkt  2d w  brzmieniu:  
„2d) w przypadku kandydatów do szkoły prowadzącej kształcenie w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa, dla 
którego podstawa programowa kształcenia w  zawodzie szkolnictwa branżowego przewiduje kształcenie zgodnie 
z wymogami określonymi w  postanowieniach konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, wyd a-
wania świadectw oraz pełnienia wach t – posiadają orzeczenie lekarskie, o  którym mowa w  art. 134 ust. 1 pkt 6, 
przy czym do kandydatów nie stosuje się warunku posiadania zaświadczenia, o  którym mowa w  pkt 2;”; 
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 2197  
 
 5) w art.  150 w  ust. 2 w pkt 4 po lit.  fc dodaje się lit.  fd w brzmieniu:  
„fd) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa lub kwalifikacyjnego 
kursu zawodowego, w  zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa, dla kt ó-
rego podstawa programowa kształcenia w  zawodzie szkol nictwa branżowego przewiduje kształcenie zgodnie 
z wymaganiami określonymi w  postanowieniach konwencji dotyczących wymagań w  zakresie wyszkolenia, w y-
dawania świadectw oraz pełnienia wacht – świadectwo zdrowia o  zdolności do pracy na statku rybackim, 
o którym mowa w  art. 4 ust. 1 ustawy z  dnia 11  września 2019  r. o pracy na statkach rybackich,”;  
6) w art.  172 w  ust. 2 w pkt 7 w lit. a wyrazy „art. 150  ust. 2 pkt 4 lit. e–fc” zastępuje się wyrazami „art. 150  ust. 2 
pkt 4 lit. e–fd”. 
Rozdział 13  
Przepisy przej ściowe i  przepis końcowy  
Art. 69. 1. Z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy marynarze , w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej 
w art. 67, pracujący na statkach rybackich  stają się rybakami w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Z dniem wejścia w  życie nini ejszej ustawy praktykanci , w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w  art. 67, 
w brzmieniu dotychczasowym, odbywający  praktykę na statkach rybackich  stają się praktykantami w  rozumieniu ninie jszej 
ustawy.  
3. Świadectwa zdrowia wydane zgodnie z  przepisami u stawy zmienianej w  art. 67 przed dniem wejścia w  życie  
niniejszej ustawy marynarzom i  praktykantom, w  rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w  art. 67, w  brzmieniu dotyc h-
czasowym, pracującym na statkach rybackich oraz kandydatom do szkół ponadpodstawowych  i uczniom dotychczasowych 
szkół ponadgimnazjalnych, o  których mowa w  art. 76 ust. 1, zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane.  
4. Do postępowań o  wydanie świadectwa zdrowia marynarzom i  praktykantom, w  rozumieniu przepisów ustawy 
zmienianej w art. 67, w  brzmieniu dotychczasowym, pracującym na statkach rybackich oraz kandydatom do szkół pona d-
podstawowych i  uczniom dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych, o  których mowa w  art. 76 ust. 1, wszczętych 
i niezakończonych przed dniem wejścia w  życie  niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.  
Art. 70. 1. Marynarskie umowy o  pracę zawarte do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy z  marynarzami , w rozu-
mieniu ustawy zmienianej w  art. 67, pracującymi na statkach rybackich  z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy prz e-
kształcają się w  rybackie umowy o  pracę w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Do rybackich umów o  pracę, których termin rozwiązania przypada po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy, z a-
wartych na czas określony przed dniem wejścia  w życie niniejszej ustawy  stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 71. Umowy zawarte do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy między szkołą lub uczelnią a  armatorem, dotycz ą-
ce praktykantów, o  których mowa w  art. 69 ust. 2, z dniem wejścia w  życie niniej szej ustawy przekształcają się w  umowy 
zawarte między szkołą lub uczelnią a  armatorem w  celu odbycia praktyki zawodowej przez praktykanta w  rozumieniu 
niniejszej ustawy.  
Art. 72. Rybakom, którzy do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy wykonywali pracę w  godzinach nadliczbowych, 
przysługują świadczenia określone w  przepisach dotychczasowych.  
Art. 73. Listy załogi wystawione do dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy zgodnie z  przepisami ustawy zmienianej 
w art. 67, dla statku rybackiego w  rozumieniu niniejs zej ustawy, przekształcają się w  listy załogi statku rybackiego 
w rozumieniu niniejszej ustawy.  
Art. 74. Do świadczeń opieki zdrowotnej ponoszonych przez armatora po dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy, 
w przypadku, o  którym mowa w  art. 37 ust. 3, oraz jeżeli urazy lub choroba marynarza zatrudnionego na statku rybackim 
miały miejsce przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się art.  40 ust. 1. 
Art. 75. 1. Armator statku rybackiego, o  którym mowa w  art. 47 ust. 1, jest obowiązany, w  terminie 12 miesięcy od 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, uzyskać Rybacki Certyfikat Pracy.  
2. Rybacki Certyfikat Pracy może zostać wydany dla statku rybackiego, który został zbudowany przed dniem 
15 listopada 2019  r. a który nie spełnia wymagań Konwencji nr  188, pod warunkiem jednakże, że statek ten spełnia wym a-
gania, o  których mowa w  art. 12 ustawy o  bezpieczeństwie morskim.  
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 2197  
 
 Art. 76. 1. Do uczniów dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych, o  których mowa w  art. 149 pkt 1–3 ustawy 
z dnia 22  listopada 2018  r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe, ustawy o  systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw 
(Dz. U. poz.  2245 i  2432 oraz z  2019  r. poz.  534 i 1287 ), kształcących się w  zawodzie podstawowym dla rybołówstwa 
stosuje się przepisy niniejszej ustawy.  
2. Do uczniów dotyc hczasowych szkół ponadgimnazjalnych, o  których mowa w  art. 149 pkt 1–3 ustawy z  dnia 
22 listopada 2018  r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe, ustawy o  systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, 
kształcących się w  zawodzie podstawowym dla żeglugi morski ej lub żeglugi śródlądowej stosuje się przepisy ustawy zmi e-
nianej w  art. 67. 
Art. 77. Do naruszeń regulaminu pracy i  przebywania na statku rybackim przez marynarzy w  rozumieniu przepisów 
ustawy zmienianej w  art. 67, pracujących na statkach rybackich w  rozumieniu niniejszej ustawy, jakie miały miejsce do 
dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 78. Do prac w  szczególnych warunkach, o  których mowa w  pkt 22 załącznika nr  1 do ustawy z  dnia 19  grudnia 
2008  r. o emeryturac h pomostowych (Dz.  U. z 2018  r. poz.  1924), zalicza się prace wykonywane do dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy przez marynarzy lub rybaków w  rozumieniu przepisów dotyczących pracy na morzu, którzy wykonywali 
prace członków załogi statku rybackiego, w  tym prace niezwiązane bezpośrednio z  połowem, i  byli pracownikami 
w rozumieniu art.  2 pkt 3 tej ustawy.  
Art. 79. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.  72 ustawy zmienian ej w art. 67 zachowują 
moc do dnia wejścia w  życie nowych przepisó w wykonawczych wydanych na podstawie art.  72 ustawy zmienianej 
w art. 67, jednak nie dłużej niż 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, i  mogą być zmieniane.  
Art. 80. 1. W  latach 2019 –2028  maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący sku tkiem finansowym ustawy 
wyniesie  2,606  mln zł, w  tym w:  
1) 2019  r. – 0,000  mln zł;  
2) 2020  r. – 0,734  mln zł;  
3) 2021  r. – 0,234  mln zł;  
4) 2022  r. – 0,234  mln zł;  
5) 2023  r. – 0,234  mln zł;  
6) 2024  r. – 0,234  mln zł;  
7) 2025  r. – 0,234  mln zł;  
8) 2026  r. – 0,234  mln zł;  
9) 2027  r. – 0,234  mln zł;  
10) 2028  r. – 0,234  mln zł.  
2. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu 
wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygując e polegające na obniżeniu kosztów 
utrzymania nowo powstałych stanowisk pracy.  
3. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, oraz odpowi e-
dzialnym za wdrożenie mechanizmów korygujących, o  których mowa w  ust. 2, jest minister właściwy do spraw gospodarki 
morskiej.  
Art. 81. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 15  listopada 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 4  ust. 2 i art. 67 pkt 4 i 5, które wchodzą w  życie po upływie 2  lat od dnia ogłoszenia;  
2) art. 68  pkt 6, który wchodzi  w życie z  dniem 2  stycznia 2020  r. 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda