DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 15 stycznia 2021  r. 
Poz. 97 
 
USTAWA  
z dnia 10  grudnia 2020  r. 
o zawodzie farmaceuty1), 2) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa zasady:  
1) uzyskiwania prawa wykonywania zawodu farmaceuty;  
2) wykonywania  zawodu farmaceuty;  
3) ustawicznego rozwoju zawodowego farmaceutów.  
Art. 2. 1. Zawód farmaceuty jest samodzielnym zawodem medycznym.  
2. Zawód farmaceuty może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.  
Art. 3. Użyte w  ustawie okreś lenia oznaczają:  
1) magister farmacji – tytuł zawodowy nadany absolwentowi jednolitych studiów magisterskich na kierunku farmacja;  
2) obywatel państwa członkowskiego – obywatela państwa członkowskiego oraz:  
a) obywatela polskiego, który uzyskał kwalifikacje w  państwie członkowskim,  
b) członka rodziny obywatela polskiego lub obywatela państwa członkowskiego, w  rozumieniu art.  2 pkt 4 ustawy 
z dnia 14  lipca 2006  r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z  tego te ry-
torium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i  członków ich rodzin (Dz.  U. z 2019  r. poz.  293 oraz 
z 2020  r. poz.  2023  i 2369 ), 
c) obywatela państwa trzeciego posiadającego zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 
o którym mowa w  ustawie z  dnia 12  grudnia 2013  r. o cudzoziemcach (Dz.  U. z 2020  r. poz.  35, 2023 , 2320 i 2369 ), 
                                                           
1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2005/36/WE  Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 7  września 
2005  r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE  L 255 z  30.09.2005,  str. 22 , Dz. Urz. UE C 3 z  06.01.2006, 
str. 12, Dz.  Urz. UE  L 363 z  20.12.2006,  str. 141 , Dz. Urz. UE C 165 z  19.07.2007, str.  13 i 18, Dz.  Urz. UE  L 271 z  16.10.2007,  str. 18, 
Dz. Urz. UE  L 320 z  06.12.2007,  str. 3 , Dz.  Urz. UE  L 93 z 04.04.2008,  str. 28 , Dz.  Urz. UE  L 205 z  01.08.2008,  str. 10 , Dz.  Urz. 
UE L 311 z  21.11.20 08, str. 1 , Dz.  Urz. UE  L 93 z  07.04.2009, str. 11, Dz.  Urz. UE  L 59 z  04.03 .2011,  str. 4 , Dz.  Urz. UE  L 112 
z 24.04.2012 , str. 6 , Dz.  Urz. UE  L 180 z  12.07.2012,  str. 9 , Dz.  Urz. UE  L 158 z  10.06.2013,  str. 368 , Dz.  Urz. UE  L 354 
z 28.12.2013 , str. 132 , Dz.  Urz. UE  L 305 z  24.10.2014,  str. 115 , Dz. Urz. UE  L 177 z  08.07.2015,  str. 60 , Dz. Urz. UE  L 134 
z 24.05.2016,  str. 135 , Dz.  Urz. UE  L 317 z  01.12.2017,  str. 1 19 oraz Dz.  Urz. UE  L 104 z  15.04.2019, str. 1 ). 
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 19  kwietnia 1991  r. o izbach aptekarskich, ustawę z  dnia 6  września 2001  r. – 
Prawo farmaceutyczne, ustawę z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych  ze środków public z-
nych, ustawę z  dnia 28  lipca 2005  r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i  obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o  gmi-
nach uzdrowiskowych oraz ustawę z  dnia 28  kwietnia 2011  r. o systemie informacji w  ochronie zdrowia.  
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 97 
 
 d) obywatela państwa trzeciego posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w  związku z  okolicznością, 
o której mowa w  art. 151 ust. 1, art.  151b ust.  1, art.  157a ust.  1 lub art.  157g ust.  1 ustawy z  dnia 12  grudnia 
2013  r. o cudzoziemcach,  
e) obywatela państwa trzeciego posiadającego wizę krajową w  celu odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów 
drugiego stopnia lub jednolitych studiów magi sterskich albo kształcenia się w  szkole doktorskiej, z  adnotacją 
„student”, wizę krajową w  celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych, wizę krajową w  celu o d-
bycia stażu lub wizę krajową w  celu udziału w  programie wolontariatu europejskiego,  
f) obywatela państwa trzeciego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  związku z  korzysta -
niem z  mobilności krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w  art. 156b ust.  1 ustawy z  dnia 
12 grudnia 2013  r. o cudzoziemcach,  
g) obywatela pa ństwa trzeciego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  związku z  korzysta -
niem z  mobilności studenta na warunkach określonych w  art. 149b ust.  1 ustawy z  dnia 12  grudnia 2013  r. 
o cudzoziemcach,  
h) obywatela państwa trzeciego posiadająceg o status uchodźcy lub objętego ochroną uzupełniającą , o którym m o-
wa w  ustawie z  dnia 13  czerwca 2003  r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1666 i  2020 oraz z  2020  r. poz.  322 i  2023),  
i) obywate la państwa trzeciego, który przybywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym t e-
rytorium w  celu połączenia się z  rodziną i  jest członkiem rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  związku z  nadaniem mu  statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełni a-
jącej,  
j) obywatela państwa trzeciego, który ubiega się o  przyjęcie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  celu wyk o-
nywania pracy w  zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji w  rozumieniu art.  3 pkt 24 ustawy z  dnia 
12 grudnia 2013  r. o cudzoziemcach,  
k) obywatela państwa trzeciego, który został przyjęty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  celach innych niż 
wykonywanie pracy zgodnie z  prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym i  ma prawo do wy konywania 
pracy oraz posiada dokument pobytowy wydany zgodnie z  rozporządzeniem Rady (WE) nr  1030/2002 z  dnia 
13 czerwca 2002  r. ustanawiającym jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich 
(Dz. Urz. UE  L 157 z  15.06.2002, str.  1, z późn. zm.3)), oraz obywatela państwa trzeciego, który został przyjęty 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  celu wykonywania pracy zgodnie z  prawem Unii Europejskiej lub 
prawem krajowym;  
3) obywatel państwa trzeciego – obywatela państwa innego niż państw o członkowskie;  
4) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumie nia 
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską;  
5) samorząd zawodu fa rmaceuty – samorząd zawodu farmaceuty w  rozumieniu art.  1 ust. 1 ustawy z  dnia 19  kwietnia 
1991  r. o izbach aptekarskich (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1419 , z 2020 r. poz. 2401  oraz z  2021 r. poz.  97); 
6) sporządzanie produktu leczniczego – czynności przeprowadzane w  aptece, w  zakresie i  zgodnie z  zasadami określ o-
nymi w  Farmakopei Polskiej lub Farmakopei Europejskiej, lub innych odpowiednich farmakopeach uznawanych of i-
cjalnie przez państwa członkowskie, obejmujące sporządzanie leków recepturowych i  leków aptecznych oraz prz y-
gotowywanie do podania pacjentowi leku gotowego, polegające na jego przetwarzaniu, odtwarzaniu, rozdozowyw a-
niu lub przepakowywaniu, w  tym czynności polegające na sporządzaniu badanego produktu leczniczego z  prze-
znaczeniem do badań n aukowych oraz eksperymentów medycznych;  
7) usługa farmacji klinicznej – działania na rzecz zwiększenia skuteczności, bezpieczeństwa i  zasadności, w  tym ek o-
nomicznej, użycia produktów leczniczych oraz wsparcie lekarza prowadzącego leczenie w  zakresie farmak oterapii , 
realizowane przez farmaceutę w  podmiocie wykonującym działalność leczniczą na rzecz pacjenta, członków rodziny 
pacjenta lub personelu medycznego;  
8) wywiad farmaceutyczny – działanie farmaceuty polegające na uzyskaniu od pacjenta informacji  niezb ędnych do 
wyboru właściwego produktu leczniczego o  kategorii dostępności, o  której mowa w  art. 23a ust.  1 pkt 1 ustawy 
z dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.  U. z 2020  r. poz.  944, 1493  i 2112 oraz z 2021 r. poz.  97), 
zwanej dalej „ustawą – Prawo farmaceutyczne”, oraz na udzieleniu porady w  zakresie stosowania produktów leczn i-
czych lub rekomendacji konsultacji lekarskiej.  
                                                           
3) Zmiany wy mienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 115 z  29.04.2008, str.  115 oraz Dz.  Urz. UE  L 286 
z 01.11.2017, str.  9. 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 97 
 
 Art. 4. 1. Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia pacjenta oraz ochronę zdrowia publiczn e-
go i polega n a: 
1) sprawowaniu opieki farmaceutycznej, o  której mowa w  ust. 2; 
2) udzielaniu usług farmaceutycznych, o  których mowa w  ust. 3; 
3) wykonywaniu zadań zawodowych, o  których mowa w  ust. 4; 
4) wykonywaniu czynności, o  których mowa w  ust. 5. 
2. Opieka farmaceu tyczna to świadczenie zdrowotne w  rozumieniu art.  5 pkt 40 ustawy z  dnia 27  sierpnia 2004  r. 
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1398, z  późn. zm.4)), 
udzielane przez farmaceutę i  stanowiące dokumen towany proces, w  którym farmaceuta, współpracując z  pacjentem 
i lekarzem prowadzącym leczenie pacjenta, a  w razie potrzeby z  przedstawicielami innych zawodów medycznych, czuwa 
nad prawidłowym przebiegiem indywidualnej farmakoterapii, obejmujące:  
1) prowadz enie konsultacji farmaceutycznych – w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta w  związku ze stosow a-
niem produktów leczniczych, wyrobów medycznych lub środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywi e-
niowego;  
2) wykonywanie przeglądów lekowych wraz z oceną farmakoterapii, z  uwzględnieniem problemów lekowych pacjenta – 
w celu wykrywania i  rozwiązywania problemów lekowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa w  procesie farmako -
terapii;  
3) opracowywanie indywidualnego planu opieki farmaceutycznej, z  uwzględn ieniem problemów lekowych pacjenta – 
w celu określenia celów terapeutycznych możliwych do osiągnięcia przez pacjenta stosującego farmakoterapię oraz 
wskazania sposobów rozwiązywania wykrytych problemów lekowych, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji 
zdrow otnej, promocji zdrowia i  zdrowego trybu życia oraz profilaktyki zdrowotnej;  
4) wykonywanie badań diagnostycznych określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  7 – w celu oceny sk u-
teczności i  bezpieczeństwa stosowanej przez pacjenta farmakoterapii or az analizy problemów lekowych występuj ą-
cych u  pacjenta, oraz proponowania metod i  badań diagnostycznych;  
5) wystawianie recept w  ramach kontynuacji zlecenia lekarskiego.  
3. Usługi farmaceutyczne obejmują:  
1) wydawanie z  apteki lub punktu aptecznego produkt ów leczniczych w  rozumieniu art.  2 pkt 32 ustawy – Prawo fa r-
maceutyczne i  wyrobów medycznych w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 38 ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach 
medycznych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  186 i  1493), wyrobów medycznych do diagnostyki in vitr o w rozumieniu art.  2 
ust. 1 pkt 39 tej ustawy, wyposażenia wyrobów medycznych w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 33 tej ustawy, wyposaż e-
nia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 34 tej ustawy, aktywnych wyrobów 
medycznych d o implantacji w  rozumieniu art.  2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy oraz środków spożywczych specjalnego prz e-
znaczenia żywieniowego w  rozumieniu art.  3 ust. 3 pkt 43 ustawy z  dnia 25 sierpnia 2006  r. o bezpieczeństwie ży w-
ności i  żywienia (Dz.  U. z  2020  r. poz.  2021) , połączone z  udzielaniem informacji i  porad dotyczących działania 
i stosowa nia oraz przechowywania tych produktów, środków, wyrobów lub wyposażenia;  
2) sporządzanie produktów leczniczych połączone z  oceną ich jakości, w  tym trwałości;  
3) przeprowadzanie wywiadu farmaceutycznego;  
4) udzielanie porady farmaceutycznej w  celu zapewnienia prawidłowego stosowania produktu leczniczego, wyrobu 
medycznego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, w  szczególności w  zakresie wyd a-
nia właściwego p roduktu leczniczego wydawanego bez przepisu lekarza, przekazania informacji dotyczących właś -
ciwego stosowania, w  tym dawkowania i  możliwych interakcji z  innymi produktami leczniczymi lub pożywieniem, 
wydawanego produktu, wyrobu lub środka oraz prawidłoweg o używania wyrobów medycznych;  
5) czynności wykonywane w  aptece szpitalnej lub zakładowej w  zakresie:  
a) sporządzania pozajelitowych leków recepturowych i  aptecznych, w  tym preparatów do żywienia pozajelitowego,  
b) sporządzania preparatów do żywienia dojel itowego,  
                                                           
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2020  r. poz.  1492, 1493, 1578, 1875, 2112, 2345  i 2401 
oraz z 2021 r.  poz. 97. 
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 97 
 
 c) przygotowywania leków w  dawkach indywidualnych, w  tym antybiotyków pozajelitowych, leków cytostatyc z-
nych oraz produktów leczniczych terapii zaawansowanej – wyjątków szpitalnych,  
d) sporządzania produktów leczniczych radiofarmaceutycznych,  
e) przygotowywania  roztworów do hemodializy i  dializy dootrzewnowej  
– oraz monitorowanie warunków sporządzania lub przygotowywania takich leków lub preparatów;  
6) wykonywanie pomiaru ciśnienia krwi;  
7) usługi farmacji klinicznej.  
4. Zadania zawodowe farmaceuty obejmują:  
1) udział w  racjonalizacji farmakoterapii, w  tym udział w  pracach komitetu terapeutycznego oraz innych zespołów 
powołanych przez podmioty wykonujące działalność leczniczą;  
2) uczestniczenie w  badaniach klinicznych, w  tym w  badaniach prowadzonych w szpitalu jako członek zespołu bada w-
czego;  
3) przyjmowanie do hurtowni farmaceutycznej produktów, wyrobów lub środków, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1, od 
uprawnionych podmiotów, wydawanie ich uprawnionym podmiotom z  hurtowni farmaceutycznej, sprawowanie na d-
zoru nad przestrzeganiem w  hurtowni farmaceutycznej wymagań Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej, o  której mowa 
w art. 2 pkt 4 ustawy – Prawo farmaceutyczne;  
4) kierowanie apteką, punktem aptecznym, działem farmacji szpitalnej, zespołem farmacji klinicznej lub hurtownią far -
maceutyczną;  
5) sprawowanie nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi w  podmiocie wykonuj ą-
cym działalność leczniczą;  
6) zarządzanie produktami leczniczymi i  wyrobami medycznymi w  oddziale szpitalnym;  
7) organizow anie w  podmiotach leczniczych zaopatrzenia w  produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego prz e-
znaczenia żywieniowego i  wyroby medyczne obejmujące:  
a) materiały opatrunkowe,  
b) jednorazowe jałowe i  niejałowe wyroby medyczne do implantacji wraz z  jednora zowym jałowym i  niejałowym 
oprzyrządowaniem do ich implantacji,  
c) jednorazowe jałowe wyroby medyczne do przygotowania i  podawania produktów leczniczych, preparatów 
krwiopochodnych oraz płynów dializacyjnych  
– połączone z  uczestniczeniem w  prowadzonej w  tych podmiotach gospodarce tymi materiałami i  wyrobami;  
8) nadzór nad czynnościami wykonywanymi w  aptece przez studenta kierunku farmacja albo przez technika farmace u-
tycznego w  zakresie czynności, których technik nie może wykonywać samodzielnie;  
9) nadzór na d przyjmowaniem, przechowywaniem i  wydawaniem produktów leczniczych i  wyrobów medycznych;  
10) monitorowanie warunków zapewniających jakość i  bezpieczeństwo stosowania znajdujących się w  obrocie produ k-
tów lub wyrobów, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1, oraz ich  zabezpieczanie w  procedurach wycofywania i  wstrzy -
mywania określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  121 ust. 5 ustawy – Prawo farmaceutyczne;  
11) sprawowanie nadzoru nad jakością i  bezpieczeństwem stosowania produktów leczniczych lub środków spo żywczych 
specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub użytkowania wyrobów medycznych, w  tym nadzoru nad rezerwami 
strategicznymi oraz zapasami medycznymi gromadzonymi w celu zabezpieczenia  potrzeb mobilizacyjnych i  wojen -
nych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej P olskiej;  
12) uczestnictwo w  wytwarzaniu i  badaniu produktów leczniczych, w  tym pełnienie funkcji Osoby Wykwalifikowanej 
w rozumieniu art.  2 pkt 21c ustawy – Prawo farmaceutyczne lub Osoby Kompetentnej w  rozumieniu art.  2 pkt 21a 
tej ustawy;  
13) zgłaszanie właściwym organom  działań niepożądanych produktów leczniczych, incydentów medycznych, niepoż ą-
danych odczynów poszczepiennych, ciężkich działań niepożądanych produktów kosmetycznych oraz podejrzenia lub 
stwierdzenia zatrucia produktem biobójczym;  
14) prowad zenie działalności profilaktycznej, edukacyjnej oraz działalności na rzecz promocji zdrowia;  
15) przeprowadzanie analiz farmakoekonomicznych;  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 97 
 
 16) prowadzenie terapii monitorowanej stężeniami leków;  
17) prowadzenie przez farmaceutę apteki ogólnodostępnej lu b punktu aptecznego w  ramach jednoosobowej działalności 
gospodarczej lub jako wspólnik spółki jawnej lub wspólnik (partner) spółki partnerskiej, której przedmiotem działa l-
ności jest prowadzenie aptek.  
5. Wykonywanie zawodu farmaceuty obejmuje także:  
1) prowadzenie działalności dydaktycznej w  uczelniach prowadzących studia na kierunku farmacja oraz badań nauk o-
wych i  prac rozwojowych w  dyscyplinie naukowej – nauki farmaceutyczne;  
2) zatrudnienie w  Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej, w  ramach którego wykonuj e się czynności nadzoru określ o-
ne w  art. 108 ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne;  
3) zatrudnienie w  podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych 
w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze 
środków publicznych lub urzędach te podmioty obsługujących, w  ramach którego wykonuje się czynności związane 
z obrotem i  wydawaniem produktów, środków lub wyrobów, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1; 
4) zatrudnienie w jednostkach podległych ministrowi właściwemu do spraw zdrowia lub przez niego nadzorowanych – 
na stanowisku związanym z  wykonywaniem zawodu farmaceuty;  
5) zatrudnienie, w  ramach którego są wykonywane czynności związane z  dopuszczaniem lub wprowadzaniem  do obr o-
tu lub użytkowania produktów lub wyrobów, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1, ich refundacją, taryfikacją lub kontrolą 
obrotu nimi oraz związane z  realizacją polityki lekowej;  
6) zatrudnienie lub pełnienie służby wojskowej w  urzędzie obsługującym Ministra  Obrony Narodowej, w  jednostkach 
organizacyjnych jemu podległych lub przez niego nadzorowanych, w  ramach których wykonuje się czynności nadz o-
ru określone w  art. 118 ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne na stanowiskach wymagających posiadania tytułu z a-
wodow ego farmaceuty;  
7) pełnienie funkcji z  wyboru w  samorządzie zawodu farmaceuty;  
8) zatrudnienie lub pełnienie służby w  urzędzie obsługującym Ministra Sprawiedliwości lub w  jednostkach organiz a-
cyjnych jemu podległych lub przez niego nadzorowanych, na stanowi skach wymagających posiadania tytułu zaw o-
dowego farmaceuty, w  ramach których wykonuje się czynności nadzoru nad wytwarzaniem i  obrotem produktami 
leczniczymi i  wyrobami medycznymi.  
6. Usługi farmaceutyczne, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3 i 4, mogą być udzie lane przez farmaceutę przy użyciu sy s-
temów teleinformatycznych lub środków komunikacji elektronicznej.  
7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, wykaz badań diagnostycznych, które mogą 
być wykonywane  przez farmaceutę sprawując ego opiekę farmaceutyczną, uwzględniając potrzeby pacjentów, ich bezpi e-
czeństwo oraz możliwości lokalowe i  techniczne, którymi dysponują apteki ogólnodostępne.  
Art. 5. 1. Kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty posiada osoba, która:  
1) rozpoczęła po roku akademickim 2018/2019  studia przygotowujące do wykonywania zawodu farmaceuty, prow a-
dzone  zgodnie z  przepisami wydanymi na podstawie art.  68 ust. 3 pkt 1 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo 
o szkolnictwie wyższym i  nauce (Dz.  U. z 2020  r. poz.  85, 3 74, 695, 875 i  1086), obejmujące sześciomiesięczną 
praktykę zawodową w  aptece, i  uzyskała tytuł magistra farmacji albo  
2) rozpoczęła przed dniem 1  października 2019  r. w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na ki e-
runku farmacja, obejmu jące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w  aptece, i  uzyskała tytuł magistra 
farmacji, albo  
3) ukończyła przed dniem 1  maja 2004  r. w Rzeczypospolitej Polskiej  czteroletnie lub pięcioletnie studia na kierunku 
farmacja i  uzyskała tytuł magistra farmacji, albo  
4) posiada dyplom wydany przez państwo inne niż państwo członkowskie, potwierdzający ukończenie co najmniej 
pięcioletnich studiów na kierunku farmacja, obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową 
w aptece, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z  dyplomem i  tytułem magistra farmacji uzyskiw a-
nym w  Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z  przepisami o  szkolnictwie wyższym i  nauce oraz potwierdzający, że 
spełnione zostały minimalne wymagania dotyczące kształcenia  określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej, albo  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 97 
 
 5) posiada kwalifikacje uzyskane w  państwie członkowskim potwierdzające ukończenie kształcenia spełniającego w y-
magania określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej oraz potwierdzone dokumentami określ onymi  w wykazie, 
o którym mowa w  ust. 2, oraz wymienionymi w  ust. 3, uznane w  Rzeczypospolitej Polskiej przez Naczelną Radę A p-
tekarską, zwaną dalej „NRA”, albo  
6) posiada kwalifikacje, o  których mowa w  ust. 5, uznane w  Rzeczypospolitej Polskiej przez NRA n a podstawie prze-
pisów o  zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w  państwach członkowskich Unii Europejskiej, albo  
7) posiada dyplom farmaceuty wydany w  innym państwie niż państwo członkowskie, poświadczający ukończenie 
co najmniej  pięcioletn ich studiów i  świadectwo złożenia Farmaceutycznego Egzaminu Weryfikacyjnego, zwanego 
dalej „FEW”, o  którym mowa w  art. 6. 
2. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w  drodze obwieszczenia, w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospol i-
tej Polskiej „Monitor Polski ” wykaz dyplomów, świadectw i  innych dokumentów wydanych w  państwach członkowskich, 
potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykonywania w  Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obyw a-
teli państw członkowskich, uwzględniając w  szczególności na zwy dyplomów, świadectw i  innych dokumentów oraz 
oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.  
3. Za równoważne z  dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do 
wykonywania zawodu farmaceuty, określonymi w  wykazie, o  którym mowa w  ust. 2, uważa się dyplom, świadectwo lub 
inny dokument wydany przez państwo członkowskie, jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem:  
1) 1 października 1987  r. – w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej Niemiec, Repu blice Greckiej, 
Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym 
Królestwie Wielkiej Brytanii i  Irlandii Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,  
2) 11 marca 1990  r. – w byłym Z wiązku Socjalistycznych Republik Radzieckich w  przypadku Republiki Litewskiej,  
3) 3 października 1990  r. – w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem że dokument potwierdz a-
jący kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu farmace uty na terytorium Republiki Federalnej 
Niemiec na tych samych zasadach co dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje wydany przez odpowie d-
nie władze lub organizacje Republiki Federalnej Niemiec,  
4) 25 czerwca 1991  r. – w byłej Jugosławii w  przypadku  Republiki Słowenii,  
5) 20 sierpnia 1991  r. – w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w  przypadku Republiki Estońskiej,  
6) 21 sierpnia 1991  r. – w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w  przypadku Republiki Łotewskiej,  
7) 8 paźd ziernika 1991  r. – w byłej Jugosławii w  przypadku Republiki Chorwacji,  
8) 1 stycznia 1993  r. – w byłej Czechosłowacji w  przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej,  
9) 1 listopada 1993  r. – w Republice Włoskiej,  
10) 1 stycznia 1994  r. – w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie Norwegii lub Repub lice 
Islandii,  
11) 1 maja 1995  r. – w Księstwie Liechtensteinu,  
12) 1 czerwca 2002  r. – w Konfederacji Szwajcarskiej,  
13) 1 maja 2004  r. – w Republice Czeskiej, Repub lice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice 
Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice Cypryjskiej,  
14) 1 stycznia 2007  r. – w Republice Bułgarii lub Rumunii,  
15) 1 lipca 2013  r. – w Repu blice Chorwacji  
– a do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie wydane przez właściwe organy 
państwa członkowskiego, potwierdzające, że osoba posługująca się tymi dokumentami wykonywała w  tym państwie z a-
wód farmaceuty przez okres co najmniej 3  kolejnych lat w  okresie 5  lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświa d-
czenia.  
4. W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego, którego dyplom, świadectwo lub inny 
dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają dokumentom 
określonym  w wykazie, o  którym mowa w  ust. 2, kwalifikacje są uznawane przez NRA po przedstawieniu zaświadczenia 
wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego, że kwalifik acje zostały uzyskane po odb y-
ciu kształcenia zgodnego z  przepisami prawa Unii Europejskiej.  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 97 
 
 5. W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego:  
1) który nie spełnia warunku dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co najmniej  3 kolejnych lat 
w okresie 5  lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, o  którym mowa w  ust. 3, lub  
2) posiadającego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji do wykonywania  zawo -
du farmaceuty, uzyskany w  państwie innym niż państwo członkowskie oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie d o-
świadczenie zawodowe w  zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego, które uznało to 
potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty zgodnie z  wewnętrznym i przepisami tego państwa oraz p o-
twierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe  
– stosuje się przepisy ustawy z  dnia 22  grudnia 2015  r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych  nabytych  w pań-
stwach członkowskich Unii Europejskiej  (Dz. U. z 2020  r. poz.  220 oraz z 2021 r. poz. 78 ). 
Art. 6. 1. Uznania kwalifikacji farmaceuty uzyskanych w  państwie niebędącym państwem członkowskim dokonuje 
na wniosek wnioskodawcy dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”, po złożeniu FEW.  
2. Uzyskanie wyniku pozytywnego FEW potwierdza uznanie kwalifikacji zawodowych uzyskanych wskutek uko ń-
czenia kształcenia spełniającego minimalne wymagania dotyczące kształcenia określone w  przepisach prawa Unii Eur o-
pejskiej.  
3. FEW odbywa się dwa razy do roku, zgodnie z  regul aminem porządkowym FEW, o  którym mowa w  art. 11 ust. 2, 
w miejscach i  terminach ustalonych przez dyrektora CEM, z  uwzględnieniem terminów, o  których mowa w  ust. 5. 
4. Do FEW może przystąpić osoba, która uzyskała w  państwie niebędącym państwem członkowskim dyplom farma-
ceuty uprawniający w tym państwie do wykonywania zawodu farmaceuty po ukończeniu co najmniej  pięcioletnich  studiów.  
5. Osoba zamierzająca przystąpić do FEW składa do dyrektora CEM wniosek o  przystąpienie do FEW do  dnia:  
1) 28 lutego roku kalend arzowego, w  którym jest przeprowadzany dany egzamin – w przypadku egzaminów wyzn a-
czonych w  okresie od dnia 15  maja do dnia 15  czerwca;  
2) 31 lipca roku kalendarzowego, w  którym jest przeprowadzany dany egzamin – w przypadku egzaminów wyznacz o-
nych w  okresie  od dnia 15  października do dnia 15  listopada.  
6. Do terminów, o  których mowa w  ust. 5, nie stosuje się przepisów art.  58–60 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2020  r. poz.  256, 695 , 1298  i 2320 oraz z 2021 r . poz. 54 ). W  przy-
padku awarii strony internetowej CEM trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie zgłoszenia w  okresie 
tygodnia przed upływem terminów, o  których mowa w  ust. 5, termin ten przedłuża się z  urzędu o  czas trwania awarii od 
momen tu jej usunięcia . 
7. Wniosek o  przystąpienie do FEW jest generowany w  systemie teleinformatycznym CEM po wprowadzeniu przez 
wnioskodawcę do formularza na stronie internetowej CEM danych wymienionych w  ust. 8. Wnioskodawca po pobraniu 
i wydrukowaniu wniosku  podpisuje go własnoręcznie, a  następnie składa do dyrektora CEM.  
8. Wniosek o  przystąpienie do FEW zawiera następujące dane wnioskodawcy:  
1) imię (imiona) i  nazwisko;  
2) datę urodzenia;  
3) miejsce urodzenia;  
4) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dok u-
mentu oraz państwo wydania;  
5) obywatelstwo (obywatelstwa);  
6) adres poczty elektronicznej i  adres do korespondencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także, jeżeli posi a-
da, numer telef onu; 
7) numer i  datę wydania dyplomu farmaceuty;  
8) nazwę, państwo, miejscowość i  siedzibę uczelni, w  której wnioskodawca ukończył studia na kierunku farmacja, oraz 
datę ich ukończenia.  
9. Do wniosku o  przystąpienie do FEW wnioskodawca dołącza dyplom farma ceuty.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 97 
 
 10. Dyplom, o  którym mowa w  ust. 9, spełnia następujące  warunki:  
1) został zalegalizowany przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej właściwego dla państwa, na którego terytorium lub 
w którego systemie szkolnictwa wyższego wydano ten dyplom, albo  
2) na dyplomie lub jego duplikacie umieszczono albo dołączono do tego dokumentu apostille, jeżeli dyplom został wydany  
przez uprawniony organ właściwy dla państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranic z-
nych dokumentów urzędowych, sporząd zonej w  Hadze dnia 5  października 1961  r. (Dz.  U. z 2005  r. poz.  938 i  939), 
na którego terytorium lub w  którego  systemie szkolnictwa wyższego wydano ten dyplom.  
11. Dyplom, o  którym mowa w  ust. 9, wydany w  innym języku niż język polski dołącza się wraz z tłumaczeniem na 
język polski sporządzonym przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w  Rzeczypospolitej Polskiej lub w  in-
nym państwie członkowskim.  
12. Wnioskodawca zamiast oryginału dyplomu, o  którym mowa w  ust. 9, może złożyć jego odpis pośw iadczony przez  
notariusza albo przez występującego w  sprawie pełnomocnika wnioskodawcy  będącego adwokatem albo radcą prawnym.  
13. Wnioskodawca wnosi opłatę egzaminacyjną w  wysokości określonej w  przepisac h wydanych na podstawie 
art. 11 ust. 1, nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłat 
nagród z  zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym 
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w  drodze obwiesz czenia, do dnia 15  stycznia każdego roku.  
14. Opłata egzaminacyjna  stanowi dochód budżetu państwa.  
15. Opłata egzaminacyjna  jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM. Opłatę uiszcza się niezwłoc z-
nie po złożeniu  wniosku o  przystąpienie do FEW, ni e później niż w  terminie 5  dni roboczych od dnia upływu terminu, 
o którym mowa w  ust. 5. 
16. W przypadku:  
1) niewniesienia opłaty egzaminacyjnej  albo wniesienia jej w  wysokości niższej niż należna,  
2) stwierdzenia  innych niż w  pkt 1 braków formalnych we wn iosku o  przystąpienie do FEW lub jego załącznikach  
– dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych pocztą elektroniczną na adres wskazany we 
wniosku o  przystąpienie do FEW. Przepisy art.  64 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks post ępowania administr a-
cyjnego stosuje się z  zastrzeżeniem, że w  przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych 
dotknięte nimi zgłoszenie do FEW traktuje się jako niezłożone.  
17. Dyrektor CEM zawiadamia wnioskodawcę o  miejscu i terminie przeprowadzenia FEW oraz nadanym numerze 
kodowym. Zawiadomienie jest przekazywane na adres wskazany we wniosku o  przystąpienie do FEW nie później niż 
14 dni przed terminem przeprowadzenia danego FEW.  
Art. 7. 1. FEW składa się przed Komisją Egzam inacyjną.  
2. Członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i  odwołuje dyrektor CEM.  
3. Kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej zgłaszają dyrektor CEM, rektorzy polskich uczelni prowadzących 
kształcenie na kierunku farmacja i  wojewodowie.  
4. Członkiem Komisji Egzam inacyjnej nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo 
umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.  
5. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jest osoba wskazana przez dyrektora CEM.  
6. W celu przeprow adzenia FEW w  ustalonych terminach i  miejscach dyrektor CEM wyznacza spośród członków 
Komisji Egzaminacyjnej Zespoły Egzaminacyjne i  ich przewodniczących.  
7. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w  stosunku do której kandydat do złożenia FE W w  tym 
Zespole Egzaminacyjnym jest:  
1) jego małżonkiem;  
2) osobą pozostającą z  nim w  stosunku:  
a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,  
b) przysposobienia;  
3) osobą pozostającą z  nim we wspólnym pożyciu;  
4) osobą pozostającą wobec niego w  stosunku zależności służbowej.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 97 
 
 8. Powody wyłączenia określone w  ust. 7 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania małżeństwa lub przysposobienia.  
9. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem FEW składają dyrektorowi CEM pisemne oświadcz e-
nie, pod rygorem od powiedzialności karnej, że nie pozostają z  żadnym ze zgłaszających się do FEW przed tym Zespołem 
Egzaminacyjnym w  stosunku, o  którym mowa w  ust. 7, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za prz e-
stępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest 
obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie 
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o  odpowiedzia lności karnej za składanie fałszywych 
oświadczeń.  
10. Dyrektor CEM odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej w  przypadku:  
1) złożenia rezygnacji;  
2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej;  
3) niewykonywania l ub nienależytego wykonywania obowiązków członka Komisji Egzaminacyjnej;  
4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne 
przestępstwo skarbowe;  
5) złożenia niezgodnego z  prawdą oświadczenia, o  który m mowa w  ust. 9. 
11. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych oraz komisji, o  której mowa w  art. 10 ust. 2, przysługuje:  
1) wynagrodzenie za udział w  pracach tego Zespołu Egzaminacyjnego  albo tej komisji, w  wysokości nie wyższej niż 
500 zł dla przewodniczącego i  nie wyższej niż 300  zł dla członka;  
2) zwrot kosztów przejazdu w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  775 § 2 
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (Dz.  U. z  2020  r. poz.  1320 ), przysługujących  pracownikom 
z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;  
3) zwolnienie od pracy w  dniu wykonywania czynności tego Zespołu Egzaminacyjnego albo tej komisji, bez zachow a-
nia prawa do wynagrodzenia w  przypadku organizowania FEW w  dniu roboczym.  
12. Tryb wypłaty wynagrodzenia, o  którym mowa w  ust. 11 pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o  których mowa w  ust. 11 
pkt 2, określa, w  drodze zarządzenia, dyrektor CEM.  
Art. 8. 1. FEW składany jest w  formie pisemnych testów opracowanych na każdy termin egzaminu przez dyrektora 
CEM w  porozumieniu z  przedstawicielami polskich uczelni prowadzących kształcenie na kierunku farmacja w  zakresie 
zagadnień objętych standardem kształcenia przygotowującego do wykony wania zawodu farmaceuty.  
2. Pytania testowe FEW obejmują zagadnienia objęte standardem kształcenia przygotowującym do wykonywania 
zawodu farmaceuty.  
3. Testy i  pytania testowe FEW są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane i  przechowywane w  sposób uni e-
możliwiający dostęp do nich osobom innym niż uczestniczące w  ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu 
i przechowywaniu, przeprowadzające FEW lub sprawujące nadzór nad jego przeprowadzeniem.  
4. Testy i  pytania testowe FEW mogą być udostępnione wyłączn ie zdającemu egzamin, na jego wniosek, po ich w y-
korzystaniu w  FEW. Dyrektor CEM udostępnia testy i  pytania testowe w  drodze ich okazania w  siedzibie CEM. Zakazane 
jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnianych testów i  pytań testowych oraz ich reprodukow anie, kopiowanie jak ą-
kolwiek techniką lub przepisywanie. W  przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie zostaje przerwane. Przebieg 
udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk.  
5. Udostępnieniu na zasadach określo nych w  ustawie z  dnia 6  września 2001  r. o dostępie do informacji publicznej 
(Dz. U. z 2020  r. poz.  2176) podlegają wyłącznie pytania testowe wraz z  poprawnymi odpowiedziami wykorzystane na 
potrzeby FEW, po upływie 5  lat od dnia przeprowadzenia tego egzami nu. 
6. Zarejestrowany obraz i  dźwięk związany z  przebiegiem FEW lub udostępnianiem testów i  pytań testowych podl e-
ga archiwizacji przez okres 3  miesięcy od dnia powstania zapisu. Pracownicy CEM oraz inne osoby przeprowadzające lub 
nadzorujące FEW uzyskują d ostęp do zarchiwizowanych materiałów w  zakresie realizacji ich ustawowych zadań po 
otrzymaniu upoważnienia wydanego przez administratora danych.  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 97 
 
 Art. 9. 1. Zgłaszający się do FEW przedstawia bezpośrednio przed egzaminem Zespołowi Egzaminacyjnemu, o  któ-
rym mowa w  art. 7 ust. 6, dokument potwierdzający tożsamość. W  przypadku braku dokumentu potwierdzającego toż -
samość zgłaszającego się nie może on przystąpić do FEW.  
2. FEW polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu składającego się z  200 pytań zawierających 5  odpowiedzi, 
z których tylko jedna jest prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1  punkt. W  przypadku braku odpo-
wiedzi, zaznaczenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane.  
3. Przebieg  FEW może być dokumentowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk, o  czym zgłaszając e-
go się do FEW informuje się w  zawiadomieniu, o  którym mowa w  art. 6 ust. 17, lub bezpośrednio przed rozpoczęciem 
egzaminu.  
4. Test jest rozwiązywany przez zdają cego samodzielnie. Podczas zdawania FEW zdający nie może korzystać 
z żadnych pomocy naukowych i  dydaktycznych, a  także nie może korzystać z  urządzeń służących do kopiowania oraz 
przekazywania i  odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub rozwiązywanie t estu niesamodzielnie stanowi podstawę 
zdyskwalifikowania zdającego, co jest równoważne z  uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.  
5. W przypadku stwierdzenia w  trakcie egzaminu naruszenia zakazu, o  którym mowa w  ust. 4, lub rozwiązywania testu  
niesamodzi elnie przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego, o  którym mowa w  art. 7 ust. 6, dokonuje dyskwalifikacji 
zdającego i  odnotowuje ten fakt wraz ze wskazaniem jej przyczyny oraz godziny przerwania egzaminu w  protokole egz a-
minacyjnym.  
6. W przypadku stwierdzenia po zakończeniu FEW, na podstawie analizy obrazu i  dźwięku zarejestrowanych za p o-
mocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk, o  których mowa w  ust. 3, że zdający naruszył zakaz, o  którym mowa 
w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie, przewodniczący Komi sji Egzaminacyjnej, o  którym mowa w  art. 7 ust. 5, 
dokonuje dyskwalifikacji zdającego i  odnotowuje ten fakt wraz ze wskazaniem przyczyny w  protokole egzaminacyjnym.  
7. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę zdyskwalifikowaną.  
8. Osoba zd yskwalifikowana nie może przystąpić do FEW w  kolejnym najbliższym terminie egzaminu przypadaj ą-
cym po dniu dyskwalifikacji.  
Art. 10. 1. Zdający FEW w  danym terminie może wnieść w  trakcie egzaminu albo bezpośrednio po jego zakończ e-
niu, przed opuszczeniem sal i egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego wykorzystanego podczas 
FEW. Zastrzeżenie składa się dyrektorowi CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM.  
2. Zastrzeżenie rozpatruje w  terminie 7  dni od dnia, w  którym odbył się FEW, ko misja powołana przez dyrektora 
CEM spośród osób, których wiedza, doświadczenie i  autorytet dają rękojmię prawidłowego rozpatrzenia wniesionych 
zastrzeżeń. Osoby te są zgłaszane przez rektorów polskich uczelni prowadzących kształcenie na kierunku farmacja. 
W przypadku uznania zastrzeżenia komisja unieważnia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem. Rozstrzygnięcie to powod u-
je obniżenie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów z  testu. Za unieważnione pytanie nie przyznaje się pun k-
tów. 
3. Rozstrzygnięci e, o którym mowa w  ust. 2, jest nieważne, jeżeli następuje niezgodnie z  warunkami określonymi 
w ust. 2. Dyrektor CEM stwierdza nieważność rozstrzygnięcia w  drodze zarządzenia nie później niż w terminie  3 dni od 
dnia przekazania przez komisję informacji o  unieważnieniu pytania testowego.  
4. Pozytywny wynik FEW uzyskuje zdający, który uzyskał co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów z  testu. 
Wynik FEW nie stanowi decyzji w  rozumieniu ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracy j-
nego.  
5. Osoba, która nie uzyskała pozytywnego wyniku FEW, może przystąpić ponownie do egzaminu w  innym terminie.  
6. Osobie, która uzyskała pozytywny wynik FEW, dyrektor CEM wydaje świadectwo złożenia FEW w  terminie 
21 dni od dnia złożenia egzaminu. Podpis dyrektora CEM umieszczony na świadectwie może być odwzorowany mech a-
nicznie. Wynik egzaminu danej osoby jest jej udostępniany na stronie internetowej CEM. Na wniosek tej osoby dyrektor 
CEM wydaje odpłatnie duplikat świadectwa złożenia FEW albo odpis takiego  świadectwa albo dokonuje jego wymiany. 
Opłata za te czynności wynosi 50  zł. Opłaty nie wnosi się w  przypadku, gdy wymiana wynika z  błędu CEM.  
7. W przypadku rażących uchybień formalnych w  przeprowadzeniu FEW lub nieprzewidzianych sytuacji mających 
wpływ na przeprowadzenie FEW dyrektor CEM na wniosek członka Zespołu Egzaminacyjnego, o którym mowa w  art. 7 
ust. 6, zdającego albo z  urzędu unieważnia F EW w  stosunku do wszystkich albo poszczególnych zdających.  
8. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w  sprawie unieważnienia FEW w  terminie 14  dni od dnia powzięcia 
informacji o  przyczynach uzasadniających unieważnienie.  
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 97 
 
 9. O rozstrzygnięciu, o  którym mowa  w ust. 7, dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę, która złożyła wniosek, 
o którym mowa w  ust. 7. 
10. Komunikat o  rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 7, dyrektor CEM zamieszcza na stronie internetowej CEM, 
a osobie, której egzamin został unieważniony, p rzekazuje  rozstrzygnięcie za pośrednictwem środków komunikacji ele k-
tronicznej, wykorzystując adres poczty elektronicznej, o  którym mowa w  art. 6 ust. 8 pkt 6. 
11. Zdający, który wystąpił z  wnioskiem, oraz osoba, której unieważniono FEW, w  terminie 7  dni od  dnia przekaz a-
nia informacji o  unieważnieniu w  sposób, o  którym mowa w  ust. 10, może złożyć na piśmie albo za pośrednictwem ePUAP  
odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie składa się za pośrednictwem dyrektora CEM. Dyrektor 
CEM przekazuj e odwołanie wraz ze swym stanowiskiem ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w  terminie 7  dni od 
dnia otrzymania odwołania.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie w  terminie 7  dni od dnia otrzymania o d-
wołania.  
13. Unieważn ienie FEW powoduje, że traktuje się go jako niebyły. W  przypadku unieważnienia FEW z  przyczyn 
nieleżących po stronie zdającego CEM  dokonuje zwrotu opłaty, o  której mowa w  art. 6 ust. 13. 
14. Do rozstrzygnięć i  postępowania, o  których mowa w  ust. 7–13, nie stosuje się przepisów ustawy z  dnia 14  czerw ca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z  wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika i  organu, 
pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt  sprawy oraz sprostowań.  
15. Dokumentacja dotycząca FEW jest przechowywana przez CEM zgodnie z  przepisami art.  5 i art. 6 ustawy z  dnia 
14 lipca 1983  r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach (Dz.  U. z 2020  r. poz.  164).  
Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres problematyki uwzględnianej przy opracowywaniu pytań FEW, biorąc  pod uwagę minimalne wymagania d o-
tyczące kształcenia określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej oraz standardy kształcenia,  
2) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o  której mowa w  art. 7 ust. 1, i komisji, o  której mowa w  art. 10 
ust. 2, 
3) wzór oświadczenia, o  którym mowa w  art. 7 ust. 9, 
4) sposób i  tryb przeprowadzania FEW,  
5) wysokość opłaty, o  której mowa w  art. 6 ust. 13, 
6) wysokość wynagrodzenia dla członków i  przewodniczących Zespołów Egzaminac yjnych, o  których mowa w  art. 7 
ust. 6, oraz komisji, o  której mowa w  art. 10 ust. 2, 
7) wzór świadectwa złożenia FEW,  
8) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa złożenia FEW oraz sposób uiszczania opł a-
ty, o której mowa w  art. 10 ust. 6, 
9) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany świadectwa złożenia FEW oraz sposób uiszczania opłaty, o  której 
mowa w  art. 10 ust. 6 
– mając na uwadze zakre s wiedzy i  umiejętności, które zgłaszający się do FEW powinien posiadać, oraz uwzględniając 
prawidłowe przygotowanie i  przebieg FEW oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów Egzaminacyjnych, o  których 
mowa w  art. 7 ust. 6, i komisji, o  której mowa w  art. 10 ust. 2, nakład ich pracy, a  także konieczność zapewnienia prawid -
łowego tworzenia dokumentacji dotyczącej złożenia FEW i  koszty  organizacji FEW.  
2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy FEW, zatwierdzany przez ministra właściwego do spraw zdrowia.  
Art. 12. 1. Praktykę zawodową odbywa  się w  aptece, która uzyskała pozytywne opinie:  
1) wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, a  w odniesieniu do aptek zakładowych utworzonych w  podmiotach 
leczniczych, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obron y Narodowej – Naczelnego Inspektora Farm a-
ceutycznego Wojska Polskiego,  
2) okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu na siedzibę apteki  
– wydane na wniosek uczelni prowadzącej kształcenie na kierunku farmacja.  
2. Opinia, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, uwzględnia spełnianie warunków do prowadzenia apteki w  zakresie umo ż-
liwiającym realizację programu praktyki zawodowej. Opinia, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, dotyczy oceny opiekuna w  za-
kresie prowadzenia zajęć w  ramach praktyki zawodowej.  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 97 
 
 3. Praktykę zawo dową odbywa się na podstawie skierowania uczelni w  ramach ustalonego przez nią harmonogramu 
i czasu jej odbywania w  wymiarze maksymalnym 40  godzin tygodniowo, zgodnie z  programem praktyki zawodowej.  
4. Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności fachowe wynikające z  programu praktyki zawodowej 
pod bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik apteki lub wyznaczony przez niego farmaceuta 
zatrudniony w  aptece, w  której jest odbywana praktyka. Opiekunem jest osoba, która posiada co naj mniej pięcioletni  staż 
pracy w  aptece lub co najmniej dwuletni  staż pracy w  aptece i  specjalizację z  farmacji aptecznej, szpitalnej lub klinicznej.  
5. Opiekun praktyki zawodowej dokumentuje jej przebieg w  dzienniku praktyki zawodowej.  
6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, ramowy program praktyki zawodowej 
w aptece, sposób jej odbywania oraz wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając konieczność zapewnienia wi e-
dzy i  umiejętności niezbędnych do samodzielnego wykonywania  zawodu farmaceuty.  
Rozdział 2  
Prawo wykonywania zawodu farmaceuty  
Art. 13. 1. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w  odniesieniu do osoby, która posiada kwalifikacje, o  których 
mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 1–3, przyznaje w  drodze uchwały  okręgowa rada aptekars ka właściwa ze względu na zamierzone 
miejsce wykonywania zawodu farmaceuty, a  w odniesieniu do osoby, która posiada kwalifikacje, o  których mowa 
w art. 5 ust. 1 pkt 4–7 i ust. 4 – NRA, w  przypadku gdy osoba ta:  
1) posiada kwalifikacje określone w  art. 5; 
2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;  
3) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem lekarskim;  
4) wykazuje nienaganną postawę etyczną i  swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wy ko-
nywania zawodu farmaceuty oraz przestrzegania zasad etyki i  deontologii opracowanych przez Krajowy Zjazd Apt e-
karzy na podstawie art.  37 pkt 1 ustawy z  dnia 19  kwietnia 1991  r. o izbach aptekarskich;  
5) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo  ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo 
skarbowe;  
6) posiada znajomość języka polskiego w  mowie i w piśmie w  zakresie koniecznym do wykonywania zawodu farm a-
ceuty;  
7) korzysta z  pełni praw publicznych.  
2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 6, uważa się za spełniony, jeżeli wnioskodawca ukończył studia na ki e-
runku farmacja w  języku polskim lub uzyskał świadectwo dojrzałości po zdaniu egzaminu dojrzałości w  języku polskim 
albo uzyskał inny dokument potwierdzający znajomość języka polskieg o w mowie i  w piśmie w  zakresie niezbędnym do 
wykonywania zawodu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w  szczególności gdy znajomość języka po l-
skiego jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego i  przeprowadzonego przez NRA . 
3. NRA dokonuje oceny dokumentów potwierdzających znajomość języka polskiego, biorąc pod uwagę wymagany 
zakres znajomości języka polskiego w  mowie i  w piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty, określony 
w przepisach wydanych na podstawie ust.  6. 
4. Opłatę za egzamin, o  którym mowa w  ust. 2, ponosi osoba zdająca, a  wpływy z  tego tytułu stanowią przychód  
Naczelnej Izby Aptekarskiej, zwanej dalej „NIA”. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% przeciętnego miesięc z-
nego wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z  zysku za ubiegły rok, ogłaszanego w  roku poprz e-
dzającym rok, w  którym wnioskodawca wnosi opłatę za egzamin, w  drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego 
Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Pol skiej „Monitor Polski”.  
5. Pozytywne złożenie egzaminu potwierdza zaświadczenie wystawione przez NRA.  
6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres znajomości języka polskiego w  mowie i  w piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty,  
2) sposób przeprowadzania i  potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o  którym mowa w  ust. 2, w  tym wzór 
zaświadczenia o  pozytywnym złożeniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,  
3) wysokość opłaty za egzamin, o  którym mowa w  ust. 2 
– uwzględniając zakres uprawnień zawodowych określonych w  art. 4, prawidłowe przygotowanie i  przebieg egzaminu, 
o którym mowa w  ust. 2, oraz koszty jego przeprowadzenia.  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 97 
 
 Art. 14. 1. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w  odniesieniu do obywatela państwa trzeciego posiadającego 
dyplom, o  którym mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 4, przyznaje się pod warunkiem, że  dyplom został uznany w  Rzeczypospolitej 
Polskiej za równoważny z  dyplomem uzyskiwany m w Rzeczypospolitej Polskiej,  oraz pod warunkiem, że  spełnione zo stały 
minimalne wymagania dotyczące kształcenia określone w  przepisach prawa Unii Europejskiej. Przepisy art.  15–18 stosuje się  
odpowiednio.  
2. Jeżeli obywatel państwa trzeciego spełniający warunki, o  których mowa w  art. 13 oraz  w ust. 1, nie wykonywał 
zawodu farmaceuty przez okres dłuższy niż 5  lat w  okresie ostatnich 6  lat, ma obowiązek odbyć przeszkolenie uzupełni a-
jące, o  którym mowa w  art. 37. 
Art. 15. 1. W  celu uzyskania prawa wykonywani a zawodu farmaceuty osoba, która posiada kwalifikacje, o  których 
mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 1–3, przedstawia:  
1) dokumenty potwierdzające posiadanie tych kwalifikacji;  
2) orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywan ie zawodu farmaceuty;  
3) dokument potwierdzający znajomość języka polskiego w  mowie i  w piśmie w  zakresie koniecznym do wykonywania 
zawodu farmaceuty, z  uwzględnieniem art.  13 ust. 2; 
4) oświadczenie o  posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;  
5) oświadczenie o  korzystaniu z  pełni praw publicznych;  
6) oświadczenie, że nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo  umyślne ścigane z  oskarżenia 
publicznego oraz umyślne przestępstwo skarbowe.  
2. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu  farmaceuty osoba, która posiada kwalifikacje, o  których mowa 
w art. 5 ust. 1 pkt 4–7 oraz ust.  4, przedstawia:  
1) dokumenty zawierające  następujące informacje: imię (imiona) i  nazwisko, obywatelstwo (obywatelstwa), adres do 
korespondencji, datę i  miejsce urodzenia, posiadane przez nią kwalifikacje oraz informacje odnoszące się do wyk o-
nywania zawodu farmaceuty;  
2) dokumenty potwierdzające posiadanie tych kwalifikacji;  
3) oświadczenie o  posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;  
4) orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie zawodu farmaceuty;  
5) dokument potwierdzający znajomość języka polskiego w  mowie i  w piśmie w  zakresie koniecznym do wykonywania 
zawodu farmaceuty, z  uwzględnieniem art.  13 ust. 2; 
6) oświadczenie o  korzystaniu z  pełni praw publicznych;  
7) oświadczenie, że nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo  umyślne ścigane z  oskarżenia 
publicznego oraz umyślne przestępstwo skarbowe.  
3. NRA oraz okręgowe rady aptekarskie  zapewniają poufność wymienianych informacji oraz stosują przepisy dot y-
czące ochrony danych osobowych.  
4. Zabezpieczenia stosowane przez NRA oraz okręgowe rady aptekarskie w  celu ochrony danych osobowych poleg a-
ją co najmniej na:  
1) dopuszczeniu do przetwar zania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane 
przez administratora danych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w  tajemnicy.  
5. W stosunku do osoby będącej obywate lem państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska lub obyw a-
tela polskiego przybywającego z  takiego państwa za wystarczające w  zakresie spełniania wymagań, o  których mowa 
w art. 13 ust. 1: 
1) pkt 3  – uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia, wymagane do wykonywania zawodu farmaceuty 
w państwie członkowskim, którego farmaceuta jest obywatelem lub z  którego przybywa; jeżeli w  tym państwie d o-
kumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczają ce uważa się dokumenty wydane w  tym państwie, odpowi a-
dające dokumentom wydawanym w  Rzeczypospolitej Polskiej;  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 97 
 
 2) pkt 4  – uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, którego farmaceuta jest 
obywatelem lub z  którego przybywa, po twierdzające, że obowiązujące w  tym państwie wymagania dotyczące post a-
wy etycznej do wykonywania zawodu farmaceuty zostały spełnione, a  w szczególności, że nie zostało zawieszone 
lub odebrane prawo wykonywania zawodu farmaceuty oraz że osoba ta nie była pr awomocnie skazana za umyślne 
przestępstwo z  oskarżenia publicznego; jeżeli w  tym państwie nie wydaje się dokumentu potwierdzającego spełni e-
nie wymagań, o  których mowa w  art. 13 ust. 1 pkt 4, za wystarczające uznaje się złożenie oświadczenia przed Prez e-
sem NRA.  
6. Dokumenty, o  których mowa w  ust. 5, są ważne 3 miesiące od dnia ich wystawienia.  
Art. 16. 1. Farmaceuta, w  stosunku do którego podjęta została uchwała przez NRA albo okręgową radę aptekarską 
o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty, składa ślubowanie w  języku polskim.  
2. Okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu farmaceuty,  a w przy-
padku obywatela państwa członkowskiego – NRA, informuje farmaceutę o  terminie ślubowania. Ślubowanie odbywa się 
bez z będnej zwłoki.  
3. Ślubowanie składane przez farmaceutę w  brzmieniu: „Ślubuję uroczyście w  swej pracy farmaceuty sumiennie, 
gorliwie i  z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki, mając zawsze na uwadze dobro pacjenta, wymogi etyki 
zawodowej i  obowiąz ujące prawo, a  także zachować tajemnicę zawodową, zaś w  postępowaniu swoim kierować się zas a-
dami godności, uczciwości i  słuszności.” odbiera prezes właściwej okręgowej rady aptekarskiej albo Prezes NRA. 
W przypadku nieobecności prezesa właściwej okręgowej rady aptekarskiej albo Prezesa NRA ślubowanie odbiera wsk a-
zany wiceprezes okręgowej rady aptekarskiej albo wiceprezes NRA.  
Art. 17. 1. Okręgowa rada aptekarska, a  w przypadku obywatela państwa członkowskiego innego niż obywatel po l-
ski – NRA, niezwłocznie p o złożeniu ślubowania, o  którym mowa w  art. 16, wydaje farmaceucie dokument „Prawo w y-
konywania zawodu farmaceuty”.  
2. Dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty” zawiera:  
1) nazwę dokumentu – „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty” i  odpowiednio nazwę dok umentu w  języku angielskim;  
2) numer prawa wykonywania zawodu;  
3) datę uzyskania prawa wykonywania zawodu;  
4) wskazanie organu przyznającego prawo wykonywania zawodu;  
5) imię (imiona) i  nazwisko farmaceuty;  
6) tytuł zawodowy;  
7) wizerunek twarzy;  
8) numer seryjny dokumentu;  
9) adnotację o  treści: „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty jest dokumentem uprawniającym do wykonywania 
zawodu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;  
10) adnotację o  treści: „Aktualne informacje dotyczące prawa wykonywani a zawodu farmaceuty znajdują się w  rejestrze 
farmaceutów.”;  
11) wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej;  
12) dwuwymiarowy kod graficzny;  
13) elementy zabezpieczające przed podrobieniem i  sfałszowaniem.  
3. Dokument „Prawo wykonywania zaw odu farmaceuty” w  postaci elektronicznej:  
1) zawiera dane, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1–7 oraz 9;  
2) opatrzony jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną.  
4. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu o pinii NRA, określi, w  drodze rozporządzenia, wzór dok u-
mentu „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty” oraz rodzaje zabezpieczenia przed przerobieniem, podrobieniem lub 
sfałszowaniem, kierując się koniecznością zapewnienia ochrony danych osobowych oraz uwzględn iając sposób  użytk o-
wania dokumentu, a  także potrzebę zapewnienia  przejrzystości dokumentu.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 97 
 
 Art. 18. 1. Przyznanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty albo odmowa przyznania tego prawa jest dokon y-
wana w  formie uchwały przez NRA albo okręgową radę aptekarską  niezwłocznie, nie później jednak niż w  terminie 
3 miesięcy, licząc od dnia złożenia wszystkich wymaganych dokumentów, o  których mowa w  art. 15. 
2. NRA, nie później niż w  terminie 30  dni od dnia złożenia dokumentów, o  których  mowa w  art. 15 ust. 2 pkt 1, 
przez obywatela państwa członkowskiego, potwierdza otrzymanie wniosku oraz informuje wnioskodawcę o  ewentualnych 
brakach, wzywając go do ich uzupełnienia.  
Art. 19. 1. NRA na wniosek osoby, o  której mowa w  art. 5 ust. 1, wydaje:  
1) zaświadczenie potwierdzają ce, że farmaceuta posiada kwalifikacje zgodne z  wymaganiami wynikającymi z  przepi sów 
prawa Unii Europejskiej oraz że posiadany dyplom ukończenia studiów odpowiada dokumentom potwierdzającym 
posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty wynikają cych z  przepisów prawa;  
2) zaświadczenie o  przebiegu pracy zawodowej;  
3) inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy państw członkowskich, zgodnie z  przepisami prawa Unii 
Europejskiej.  
2. Za każde zaświadczenie, o  którym mowa w  ust. 1, pobiera się op łatę w  wysokości 3% minimalnego wynagrodz e-
nia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za 
pracę (Dz.  U. z 2020 r. poz. 2207 ), obowiązującego w  roku wydania zaświadczenia. Opłatę wnosi się n a rachunek ba n-
kowy NRA.  
3. W sprawach związanych z  wydaniem europejskiej legitymacji zawodowej, o  której mowa w  ustawie z  dnia 
22 grudnia 2015  r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w  państwach członkowskich Unii Europe j-
skiej, dla farmace utów organem właściwym jest NRA. Do postępowania w  tych sprawach stosuje się przepisy o  zasadach 
uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w  państwach członkowskich Unii Europejskiej.  
Art. 20. 1. Osoba, która posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty, m a prawo posługiwać się tytułem zaw o-
dowym „farmaceuta”.  
2. Tytuł zawodowy „farmaceuta” podlega ochronie prawnej.  
3. Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego ma prawo posługiwać się na terytorium Rzeczypospol i-
tej Polskiej oryginalnym tytułem okreś lającym wykształcenie, uzyskanym w  państwie członkowskim, lub  jego skrótem w  ję-
zyku tego  państwa.  
4. Farmaceuta na wezwanie NRA jest  obowiązany do przedłożenia informacji dotyczącej nazwy i  siedziby instytucji 
albo komisji egzaminacyjnej, która przyznała tytuł określający wykształcenie.  
5. Jeżeli tytuł, o  którym mowa w  ust. 3, lub  jego skrót może być mylony z  tytułem używanym na terytorium Rzecz y-
pospolitej Polskiej, do którego  uzyskania wymagane jest dodatkowe kształcenie, którego farmaceuta nie posiada, może on 
posługiwać się tytułem uzyskanym w  państwie członkowskim w  języku tego państwa, w  formie określonej przez NRA.  
Art. 21. 1. Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu farmaceuty w  przypadku:  
1) pozbawienia prawa wykonywania zawodu farmaceuty;  
2) ubez własnowolnienia całkowitego lub częściowego;  
3) złożenia przez farmaceutę oświadczenia o  zrzeczeniu się prawa wykonywania zawodu farmaceuty;  
4) prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo ska r-
bowe ; 
5) pozbawienia  praw publicznych.  
2. Utratę prawa wykonywania zawodu farmaceuty potwierdza uchwałą właściwa okręgowa rada aptekarska albo NRA.  
Art. 22. 1. Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności farmaceu ty 
do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności ze względu na stan zdrowia, pow o-
łuje komisję złożoną z  lekarzy posiadających specjalizację w  odpowiednich dziedzinach medycyny, która wydaje orz e-
czenie o  stanie zdrowia farmac euty.  
2. Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją i  poddania się niezbędnym badaniom.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 97 
 
 3. W przypadku:  
1) odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,  
2) uchylania się przez farmaceutę od wykonania  niezbędnych badań,  
3) stwierdzenia  przez  komisję, w  drodze orzeczenia, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych 
czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla pacjentów  
– okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o  zawieszeniu farmaceuty w  prawie wykonywania zawod u albo o  ogran i-
czeniu w  wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenia postępowania przed komisją.  
4. Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie przed komisją, jest uprawniony do uczestnictwa w  posiedzeniu okr ę-
gowej rady aptekarskiej w  czasie rozpatr ywania jego sprawy . 
5. Farmaceuta, w  stosunku do którego podjęto uchwałę o  zawieszeniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty albo 
o ograniczeniu w  wykonywaniu ściśle określonych  czynności, może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o  uchylenie 
uchwały, jeż eli ustaną przyczyny zawieszenia lub ograniczenia.  
6. Koszt postępowania związany z  działalnością komisji i  wykonaniem badań ponosi właściwa okręgowa rada apt e-
karska.  
7. Przepisów ust.  1–6 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państ w członkowskich, którzy 
zamierzają podjąć wykonywanie zawodu farmaceuty w  Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.  
8. Postępowanie przed komisją jest poufne.  
9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia, skład komisji oraz sposó b jej działania , 
a także  tryb orzekania o  stanie zdrowia farmaceuty, mając na uwadze konieczność prawidłowego wykonywania zawodu 
przez farmaceutę, zapewnienie sprawnego działania komisji oraz prawidłowego  wydawania orzeczeń.  
Art. 23. Farmaceuta, który utracił prawo wykonywania zawodu, może ponownie złożyć wniosek o  przyznanie prawa 
wykonywania zawodu, jeżeli spełnia wymagania, o  których mowa w  art. 5 ust. 1, i jeżeli  nie zaistniała przesłanka, o  której  
mowa w  art. 51 ust. 3 ustawy z  dnia 19  kwietnia 199 1 r. o izbach aptekarskich.  
Art. 24. 1. Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w  sprawach, o  których mowa w  art. 13 ust. 1, art.  21 ust. 2 
i art. 22 ust. 3, osobie, której uchwała dotyczy, przysługuje odwołanie do NRA.  
2. Na uchwały NRA w  sprawach, o których mowa w  art. 13 ust. 1, art.  21 ust. 2 i art. 22 ust. 3, osobie, której uchw a-
ła dotyczy, służy skarga do sądu administracyjnego.  
3. Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do sądu administracyjnego ostateczną uchwałę samorządu 
zawodu far maceuty w  sprawach wymienionych w  ust. 1 i 2. 
4. Do postępowań w  sprawach, o  których mowa w  art. 13 ust. 1, art.  21 ust. 2 i art. 22 ust. 3, stosuje się przepisy 
ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Rozdział 3  
Zasady wy konywania zawodu farmaceuty  
Art. 25. Zawód farmaceuty może wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu farmaceuty, która 
złożyła ślubowanie i  jest wpisana do rejestru farmaceutów, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1 ustawy z  dnia 19  kwietnia 
1991  r. o izbach aptekarskich.  
Art. 26. Osoby wykonujące zawód farmaceuty są zrzeszone w  samorządzie zawodu farmaceuty. Przynależność do 
samorządu zawodu farmaceuty jest obowiązkowa dla farmaceutów wykonujących zawód farmaceuty.  
Art. 27. Farmaceuta ma obowiązek wykon ywać zawód z  należytą starannością, poszanowaniem praw pacjenta, db a-
łością o  jego bezpieczeństwo zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy farmaceutycznej i  medycznej, dostępnymi mu 
metodami oraz zgodnie z  zasadami etyki i  deontologii zawodowej.  
Art. 28. Farmaceuta ma obowiązek udzielać, na podstawie dostępnej wiedzy oraz informacji uzyskanych od pacje n-
ta, pełnej i  przystępnej informacji w  ramach wykonywanej opieki farmaceutycznej oraz usługi farmaceutycznej, a  w szcze -
gólności informować o  produktach lecznic zych i  wyrobach medycznych będących  przedmiotem obrotu w  aptekach i hurto w-
niach farmaceutycznych oraz  o ich działaniu, stosowaniu, środkach ostrożności i  ewentualnych interakcjach, a  także 
o zasadach ich przechowywania i utylizacji . 
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 97 
 
 Art. 29. Farmaceuta nie może prowadzić reklamy produktów leczniczych  skierowanej do wiadomości publicznej ani 
w niej uczestniczyć.  
Art. 30. 1. Farmaceuta wykonujący zawód w  aptece, punkcie aptecznym, dziale farmacji szpitalnej albo hurtowni 
farmaceutycznej jest aptekarzem.  
2. Aptekarz nie może jednocześnie wykonywać zawodu lekarza, lekarza dentysty, felczera, starszego felczera, lekarza  
weterynarii, pielęgniarki lub położnej.  
Art. 31. W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta aptekarz może podać produkt leczniczy, z  wyłącz e-
niem produktów leczniczych zawierających środki odurzające lub substancje psychotropowe oraz prekursorów kategorii 1,  
o których mowa w  ustawie z  dnia 29  lipca 2005  r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.  U. z 2020  r. poz.  2050).  
Art. 32. 1. Farmaceut a może świadczyć usługę farmacji klinicznej pod warunkiem:  
1) posiadania tytułu specjalisty w  dziedzinie farmacji klinicznej, farmacji szpitalnej lub farmakologii albo  
2) odbywania stażu specjalizacyjnego w  dziedzinie farmacji klinicznej, farmacji szpitaln ej lub farmakologii pod opieką 
specjalisty w  tej dziedzinie.  
2. Farmaceuta w  ramach sprawowanej usługi farmacji  klinicznej prowadzi także  kartę indywidualnej opieki farm a-
ceuty dla każdej z  usług farmaceutycznych, o  których mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 4, świad czonej przez aptekę szpitalną.  
Art. 33. Farmaceuta jest obowiązany zgłosić działanie niepożądane produktu leczniczego zgodnie z  art. 36d ustawy – 
Prawo farmaceutyczne, incydent medyczny zgodnie z  art. 74 ustawy z  dnia 20  maja 2010  r. o wyrobach medycznych lub 
niepożądany odczyn poszczepienny zgodnie z  art. 21 ustawy z  dnia 5  grudnia 2008  r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu 
zakażeń i  chorób zakaźnych u  ludzi (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1845 , 2112  i 2401 ). 
Art. 34. Obowiązek zachowania w  tajemnicy informacji związan ych z  pacjentem, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 
ustawy z  dnia 6  listopada 2008  r. o prawach pacjenta i  Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.  U. z 2020  r. poz.  849), podlega 
ograniczeniu w  zakresie, w  jakim jest to niezbędne do prawidłowego odbycia praktyk zawodowych pod nadzorem farm a-
ceuty.  
Art. 35. 1. Aptekarz samodzielnie podejmuje decyzje w  zakresie sprawowania opieki farmaceutycznej, udzielania 
usług farmaceutycznych oraz wykonywania zadań zawodowych, kierując się wyłącznie dobrem pacjenta , i nie jest z wią-
zany w  tym zakresie poleceniem służbowym.  
2. Podmiot prowadzący aptekę, punkt apteczny lub dział farmacji szpitalnej ma obowiązek umożliwić aptekarzowi 
samodzielne podejmowanie decyzji w  zakresie sprawowania opieki farmaceutycznej, udzielania usług farm aceutycznych 
lub wykonywania zadań zawodowych w  zakresie, w  jakim są one związane z  prowadzoną przez ten podmiot działalnością.  
Art. 36. 1. Zawód farmaceuty wykonuje się:  
1) w ramach stosunku pracy w  rozumieniu ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pra cy; 
2) na podstawie umowy cywilnoprawnej zgodnie z  ustawą z  dnia 23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.  U. z 2020  r. 
poz. 1740  i 2320 ); 
3) w ramach wolontariatu zgodnie z  ustawą z  dnia 24  kwietnia 2003  r. o działalności pożytku publicznego i  o wolon ta-
riacie (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1057);  
4) w formie jednoosobowej działalności gospodarczej zgodnie z  ustawą z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębio r-
ców (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1292 i  1495 oraz z  2020  r. poz.  424 i  1086);  
5) jako wspólnik spółki jawnej lub wspólnik (partner) spółki partnerskiej, której przedmiotem działalności jest prow a-
dzenie apteki  zgodnie z  ustawą z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1526  
i 2320 ); 
6) w ramach stosunku  służbowego zgodnie z  ustawą z  dnia 11  września 2003  r. o służbie wojskowej żołnierzy zawo-
dowych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  860, 2112  i 2320 ) lub ustawą z  dnia 9  kwietnia 2010  r. o Służbie Więziennej (Dz.  U. 
z 2020  r. poz.  848, 1610 , 2112  i 2320 ). 
2. Farmaceut a jest obowiązany niezwłocznie informować okręgową izbę aptekarską, której jest członkiem, o  pod-
jęciu lub zakończeniu wykonywania zawodu na obszarze jej właściwości.  
3. Farmaceuta przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych farmaceuty obowiązany jest przedłożyć 
podmiotowi, na rzecz którego wykonuje te zadania, dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 97 
 
 Art. 37. 1. Farmaceuta, który nie wykonuje zawodu jako aptekarz przez okres dłuższy niż 5  lat w  okresie ostatnich 
6 lat, a  zamierza podjąć jeg o wykonywanie jako aptekarz, ma obowiązek zawiadomić o  tym właściwą okręgową radę 
aptekarską i  odbyć przeszkolenie uzupełniające trwające nie dłużej niż 2 miesiące.  
2. Nie stanowi przerwy w  wykonywaniu zawodu farmaceuty jako aptekarza:  
1) pełnienie funkcji  na podstawie wyboru w  organach izb aptekarskich;  
2) praca w  charakterze nauczyciela akademickiego prowadzącego zajęcia dotyczące wykonywania zawodu farmaceuty 
w uczelni prowadzącej studia na kierunku farmacja;  
3) praca w  Państwowej Inspekcji Farmaceutyczn ej na stanowisku związanym z  wykonywaniem zawodu farmaceuty;  
4) praca w  podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w  rozu-
mieniu przepisów ustawy z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej  finansowanych ze środków 
publicznych lub urzędach te podmioty obsługujących, w  ramach której wykonuje się czynności związane z  przy-
gotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad wykonywaniem czynności zawodowych farmaceuty;  
5) zatrudnienie w  jednostkach p odległych ministrowi właściwemu do spraw zdrowia lub przez niego nadzorowanych na  
stanowisku związanym z  wykonywaniem zawodu farmaceuty;  
6) wykonywanie usług farmacji klinicznej w  podmiotach leczniczych w  zakresie czynności zawodowych farmaceutów;  
7) praca  lub służba w  urzędzie obsługującym Ministra Sprawiedliwości lub w  jednostkach organizacyjnych przez niego 
utworzonych lub nadzorowanych na stanowisku związanym z  wykonywaniem zawodu farmaceuty;  
8) zatrudnienie lub pełnienie służby wojskowej w  urzędzie obs ługującym Ministra Obrony Narodowej, w  jednostkach 
organizacyjnych jemu podległych lub przez niego nadzorowanych na stanowiskach wymagających posiadania tytułu 
zawodowego farmaceuty;  
9) praca w  Agencji Oceny Technologii Medycznych i  Taryfikacji na  stanowis ku związanym z  wykonywaniem zawodu 
farmaceuty.  
3. Szczegółowe warunki odbywania przeszkolenia uzupełniającego określa umowa zawarta przez farmaceutę z  pod-
miotem prowadzącym przeszkolenie uzupełniające, wskazanym przez okręgową radę aptekarską, której czło nkiem jest 
farmaceuta, lub wskazanym przez farmaceutę i  zaakceptowana przez okręgową radę aptekarską, której jest on członkiem.  
4. Podmiot prowadzący przeszkolenie uzupełniające przekazuje niezwłocznie informacje o  jego zakończeniu właś -
ciwej okręgowej izb ie aptekarskiej. Okręgowa izba aptekarska zatwierdza ukończenie przeszkolenia uzupełniającego, 
a w przypadku stwierdzenia, że przeszkolenie uzupełniające nie zostało zrealizowane zgodnie z  warunkami określonymi 
w umowie, o  której mowa w  ust. 3, odmawia jego zatwierdzenia, w  terminie 14  dni od otrzymania informacji o  jego z a-
kończeniu.  
5. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego, który posiada 
dyplom lub inne dokumenty poświadczające formalne kwalifikacje w ymienione w  wykazie, o  którym mowa w  art. 5 
ust. 2, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
Rozdział 4  
Tymczasowe i  okazjonalne wykonywanie czynności zawodowych farmaceuty  
Art. 38. 1. Farmaceuta  będący obywatelem państwa członkowskiego, przenoszący się po raz pierwszy na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej w  celu tymczasowego i  okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, jest 
obowiązany poinformować o  tym NRA w  pisemnym oświadczen iu. 
2. Oświadczenie, jeżeli to możliwe, obejmuje informacje o  rodzaju czynności zawodowych, jakie farmaceuta zami e-
rza wykonywać, a także  miejscu i  przybliżonym terminie ich wykonywania. NRA przekazuje informacje zawarte w  oświad -
czeniu  do właściwej ze wzgl ędu na miejsce zamierzonego wykonywania czynności okręgowej rady aptekarskiej.  
3. Przy uznaniu wykonywania czynności zawodowych farmaceuty za tymczasowe i  okazjonalne bierze się pod uw a-
gę długość ich trwania, ich częstotliwość, regularność i  ciągłość.  
4. NRA każdorazowo może ocenić tymczasowy i  okazjonalny charakter wykonywania czynności zawodowych fa r-
maceuty, uwzględniając okoliczności, o  których mowa w  ust. 3. 
5. W każdym kolejnym roku kalendarzowym farmaceuta wykonujący tymczasowo i  okazjonalnie czyn ności zaw o-
dowe farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest  obowiązany składać oświadczenie zawierające informacje, 
o których mowa w  ust. 2. 
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 97 
 
 6. Do oświadczenia, w  przypadku gdy farmaceuta przenosi się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Po l-
skiej w  celu tymczasowego i  okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, dołącza się:  
1) dokument potwierdzający obywatelstwo farmaceuty;  
2) zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające , że farmaceuta wykonuje 
czynności zawodowe farmaceuty w  tym państwie oraz że nie obowiązuje go zakaz, nawet tymczasowy, wykonyw a-
nia tych czynności;  
3) dokumenty potwierdzające kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty.  
7. W przypadku istotnej zmiany o koliczności potwierdzonych dokumentami farmaceuta jest obowiązany przekazać 
niezwłocznie NRA aktualne dokumenty, o  których mowa w  ust. 6. NRA niezwłocznie przekazuje informacje zawarte 
w otrzymanych dokumentach do właściwej ze względu na miejsce zamierzone go wykonywania czynności okręgowej rady 
aptekarskiej.  
8. Farmaceuta, o  którym mowa w  ust. 1, jest zwolniony z  obowiązku rejestracji w  Zakładzie Ubezpieczeń Społec z-
nych w  celu dokonywania rozliczeń związanych z  tymczasowym i  okazjonalnym wykonywaniem czynno ści zawodowych 
farmaceuty. W  takim przypadku farmaceuta informuje o  tymczasowym i  okazjonalnym wykonywaniu tych czynności na 
piśmie właściwy ze względu na miejsce ich wykonywania oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.  
Art. 39. Farmaceuta, o  którym mowa w  art. 38 ust. 1, podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru uproszczonego, 
o którym mowa w  art. 8a ust.  1 ustawy z  dnia 19  kwietnia 1991  r. o izbach aptekarskich, prowadzonego przez okręgową 
radę aptekarską właściwą ze względu na zamierzone miejsce wykonywa nia czynności zawodowych farmaceuty, na czas 
ich wykonywania.  
Art. 40. Farmaceuta wykonujący tymczasowo i  okazjonalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności z a-
wodowe farmaceuty podlega przepisom dotyczącym  wykonywania zawodu farmaceuty oraz zas adom etyki i  deontologii 
zawodowej, regulującym kwestie bezpośrednio powiązane z  kwalifikacjami zawodowymi, a  także podlega odpowiedzia l-
ności zawodowej przed sądami aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z  tymi przepisami lub zasadami.  
Art. 41. Obywatel pa ństwa członkowskiego posiadający kwalifikacje zawodowe farmaceuty świadczący usługę 
transgraniczną może posługiwać się polskim tytułem zawodowym.  
Art. 42. Przepisów art.  38–41 nie stosuje się do obywatela państwa trzeciego:  
1) posiadającego zezwolenie na p obyt czasowy udzielone w  związku z  okolicznością, o  której mowa w  art. 159 ust. 1 
pkt 1 lit. c albo d ustawy z  dnia 12  grudnia 2013  r. o cudzoziemcach;  
2) któremu w  Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy albo udzielono ochrony uzupełniającej.  
Rozdział 5  
Ustawiczny rozwój zawodowy farmaceutów  
Art. 43. 1. Farmaceuta ma prawo i  obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i  umie-
jętności zawodowych.  
2. Ustawiczny rozwój zawodowy może być realizowany przez kształcenie podyplomowe  lub doskonalenie zawodowe.  
Art. 44. Farmaceuta ma prawo do stałego aktualizowania wiedzy i  umiejętności przez uczestnictwo w  ramach 
kształcenia podyplomowego w:  
1) szkoleniu specjalizacyjnym;  
2) kursach kwalifikacyjnych;  
3) studiach podyplomowych.  
Art. 45. 1. Szkolenie specjalizacyjne realizują uczelnie, które prowadzą studia na kierunku farmacja, po uzyskaniu 
akredytacji, zwane dalej „jednostkami szkolącymi”, udzielonej przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Po -
dyplomowego, zwanego dalej „CMKP”.  
2. Akredytacja może zostać udzielona uczelni, która:  
1) powołała kierownika, zwanego dalej „kierownikiem jednostki szkolącej”;  
2) powołała zespół do spraw kształcenia podyplomowego;  
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 97 
 
 3) podpisała promesy lub umowy na pełnienie obowiązków kierowników specjalizacji z  osobami posiadającymi tytuł 
specjalisty w  danej dziedzinie farmacji lub decyzję, o  której mowa w  art. 73 ust. 1; 
4) spełnia standardy kształcenia w  danym szkoleniu specjalizacyjnym określone w  programie szkolenia specjalizacy j-
nego;  
5) prowa dzi działalność w  profilu prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego  i zawarła  porozumienia z  innymi podmi o-
tami na realizację staży kierunkowych lub kursów specjalizacyjnych określonych programem szkolenia specjaliz a-
cyjnego, jeżeli uczelnia nie może zapewnić  ich odbywania w  ramach swojej struktury organizacyjnej;  
6) opracowała regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.  
3. Regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego, o  którym mowa w  ust. 2 pkt 6, określa:  
1) maksymalną liczbę osób, które mogą  zostać przyjęte na szkolenie specjalizacyjne;  
2) organizację szkolenia specjalizacyjnego, w  tym harmonogram kursów i  staży kierunkowych;  
3) szczegółowy zakres obowiązków kierowników specjalizacji, opiekunów staży kierunkowych, o  których mow a w art. 57 
ust. 10, wykładowców i  innych osób prowadzących zajęcia;  
4) sposoby sprawdzania wiedzy i  umiejętności;  
5) sposoby oceny organizacji i  przebiegu szkolenia specjalizacyjnego przez osoby w  nim uczestniczące.  
4. Uczelnia zamierzająca prowadzić szkolenie specja lizacyjne składa do dyrektora CMKP za pomocą Systemu Mon i-
torowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o  którym mowa w  art. 30 ust. 1 ustawy z  dnia 28  kwietnia 2011  r. 
o systemie informacji w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z 2020  r. poz.  702, 1493, 1875 , 2345 i 2401 oraz z 2021 r. poz.  97), 
zwanego dalej „SMK”, wniosek o udzielenie akredytacji, opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem 
zaufanym albo podpisem osobis tym. Wniosek ten zawiera następujące dane:  
1) oznaczenie uczelni;  
2) dziedzinę s pecjalizacji, w  której uczelnia zamierza prowadzić szkolenie specjalizacyjne;  
3) liczbę i  kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i  praktyczne na kursie specjalizacyjnym;  
4) opis bazy dydaktycznej i  warunków organizacyjnych właściwy ch dla danego szkolenia specjalizacyjnego;  
5) plan realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie farmacji;  
6) oświadczenie o  spełnieniu warunków niezbędnych do realizacji planu, o  którym mowa w  pkt 5. 
5. Do wniosku o  udzielenie akredyt acji dołącza się:  
1) elektroniczną kopię dokumentów potwierdzających status prawny uczelni, uwierzytelnioną przy użyciu kwalifik o-
wanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego;  
2) informacje o  dotychczasowym przebiegu działalnośc i prowadzonej przez uczelnię;  
3) elektroniczną kopię dokumentów potwierdzających spełnianie warunków, o  których mowa w  ust. 2. 
6. Dyrektor CMKP jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy przedłożenia oryginału dokumentu, dla którego 
sporządza się elektron iczną kopię.  
7. Wniosek o  udzielenie akredytacji  składa się najpóźniej na 4  miesiące przed planowanym terminem rozpoczęcia 
przez uczelnię prowadzenia pierwszej edycji szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie farmacji.  
8. Dyrektor CMKP sprawdza pod wz ględem formalnym wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, oraz dokumenty, o  któ-
rych mowa w  ust. 5. W  przypadku stwierdzenia braków formalnych dyrektor CMKP wzywa uczelnię, która złożyła wni o-
sek o  udzielenie akredytacji, do ich usunięcia w  terminie 14  dni od dnia doręczenia wezwania przekazywanego za pomocą 
SMK. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek pozostawia się bez rozpoznania.  
9. Dyrektor CMKP w  celu uzyskania opinii o  spełnieniu przez podmiot warunków, o  których mowa w  ust. 2, pow o-
łuje zespół ekspertów  w składzie:  
1) dwóch ekspertów w  danej dziedzinie farmacji zgłoszonych przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie albo  w dzie-
dzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  konsultanta krajowego;  
2) przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z  postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym o  zasięgu 
krajowym, właściwym dla danej dziedziny farmacji, posiadający tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo 
w dziedzinie pokrewnej lub legitymujący się dorobkiem naukowym lub zawod owym w  tej dziedzinie;  
3) przedstawiciel NIA.  
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 97 
 
 10. Zespół ekspertów opiniuje wnioski w  miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał, i  przekazuje swoją opinię 
dyrektorowi CMKP w  terminie 7  dni od dnia jej sporządzenia. Wnioski mogą być opiniowane w  trybi e obiegowym, 
z użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych lub środków komunikacji elektronicznej.  
11. Dyrektor CMKP:  
1) dokonuje wpisu uczelni, o  której mowa w  ust. 1, na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek szko-
lących  wraz z  określ eniem maksymalnej liczby miejsc szkoleniowych w  zakresie danego szkolenia specjalizacyjnego 
dla osób mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne, na okres 5  lat, w  przypadku gdy opinia zespołu ekspertów 
jest pozytywna, albo  
2) odmawia wpisu uczelni, o  której mowa w  ust. 1, na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek szko-
lących , w przypadku gdy opinia zespołu ekspertów jest negatywna, i  zawiadamia o  tym niezwłocznie wnioskodawcę.  
12. Dyrektor CMKP występuje do ucze lni wpisanej na listę, na 6  miesięcy przed dniem upływu okresu, o  którym 
mowa w  ust. 11 pkt 1, o weryfikację akredytacji, mając na względzie konieczność zapewnienia farmaceutom ciągłości 
szkolenia specjalizacyjnego w  tej jednostce. Przepisy ust.  1–11 stosu je się odpowiednio.  
13. Dyrektor CMKP publikuje i  aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w  SMK listę jednostek szkolących . 
14. W przypadku gdy jednostka szkoląca przestała spełniać warunki niezbędne do uzyskania akredytacji do prow a-
dzenia szkoleni a specjalizacyjnego, powiadamia o  tym niezwłocznie wojewodę i  dyrektora CMKP.  
15. Dyrektor CMKP, w  drodze decyzji, skreśla z  listy, o  której mowa w  ust. 11 pkt 1, jednostkę szkolącą, która nie 
realizuje programu szkolenia specjalizacyjnego lub nie przestrz ega standardów szkolenia specjalizacyjnego farmaceutów, 
o których mowa w  art. 49 ust. 2, albo przestała spełniać warunki niezbędne do uzyskania akredytacji do szkolenia specj a-
lizacyjnego. Od decyzji przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdr owia.  
Art. 46. 1. Nadzór nad prowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister właściwy do spraw  zdrowia za  
pośrednictwem dyrektora CMKP.  
2. W ramach nadzoru, o  którym mowa w  ust. 1, dyrektor CMKP jest uprawniony do:  
1) kontroli jednostki szkolące j; 
2) żądania przedstawienia dokumentacji i  wyjaśnień dotyczących prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego;  
3) wydawania zaleceń dotyczących usunięcia stwierdzonych uchybień.  
Art. 47. 1. Kontrola szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona przez zespół kon trolny powoływany przez dyre k-
tora CMKP. W  skład zespołu kontrolnego mogą wchodzić, poza pracownikami CMKP:  
1) konsultant krajowy w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  
konsultanta  krajowego, lub  jego przedstawiciel;  
2) przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z  postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym o  zasięgu 
krajowym, właściwym dla danej dziedziny farmacji, posiadający tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji lub 
legitymujący s ię dorobkiem naukowym lub zawodowym w  tej dziedzinie;  
3) osoby posiadające tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji lub legitymujące się dorobkiem naukowym lub z a-
wodowym w  tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie albo w  dziedzinie pokrewnej, 
jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  konsultanta krajowego;  
4) przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody;  
5) przedstawiciel NIA, który posiada tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej lub 
legitymu je się dorobkiem naukowym lub zawodowym w  tej dziedzinie.  
2. Zespół kontrolny w  co najmniej trzyosobowym  składzie , wykonując czynności kontrolne, za okazaniem upowa ż-
nienia, ma prawo:  
1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;  
2) udziału w  zajęciach w  charakte rze obserwatora;  
3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzonej przez jednostkę szkolącą;  
4) żądania od kierownika jednostki szkolącej ustnych i  pisemnych wyjaśnień;  
5) badania opinii uczestników szkolenia i  kadry dydaktycznej.  
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 97 
 
 3. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera:  
1) nazwę i  adres jednostki szkolącej;  
2) miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego;  
3) datę rozpoczęcia i  zakończenia czynności kontrolnych;  
4) imiona i  nazwiska osób w ykonujących czynności kontrolne;  
5) opis stanu faktycznego;  
6) stwierdzone nieprawidłowości albo informację o  braku zastrzeżeń;  
7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;  
8) datę i  miejsce sporządzenia protokołu;  
9) w przypadku odmowy podpisania pro tokołu przez kierownika jednostki szkolącej – informację  o takiej odmowie.  
4. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik jednostki szkolącej. Odmowa podpis a-
nia protokołu przez kierownika jednostki szkolącej nie stanowi przeszkod y do podpisania protokołu przez osoby wykon u-
jące czynności kontrolne.  
5. Protokół sporządza się w  dwóch egzemplarzach, z  których jeden jest przekazywany kierownikowi jednostki szk o-
lącej.  
6. Kierownik jednostki szkolącej, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania  protokołu, ma prawo do wniesienia pise m-
nych umotywowanych zastrzeżeń co do faktów stwierdzonych w  trakcie kontroli i  opisanych w  protokole oraz co do sp o-
sobu przeprowadzania czynności kontrolnych. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo 
te fakty i  uzupełnić protokół w  terminie 14  dni od dnia otrzymania zastrzeżeń.  
7. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w  całości albo części zespół  kontrolny przekazuje na piśmie swoje stanowisko  
kierownikowi kontrolowanej jednostki szkolącej.  
8. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia pokontrolne dotyczące nieprawidłowości 
stwierdzonych w  trakcie kontroli i  zobowiązuje go do usunięcia ich w  wyznaczonym terminie. Kopię pisma z  zaleceniami 
pokontrolnymi przekazuje do wiad omości konsultantowi krajowemu w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie p o-
krewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  konsultanta krajowego, i  właściwemu konsultantowi wojewódzkiemu 
w danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  konsultanta wojewód z-
kiego.  
9. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w  określonym terminie dyrektor CMKP skreśla, w  drodze 
decyzji, jednostkę szkolącą z  listy jednostek posiadających akredytację. Z  dniem skreślenia jednostka szkoląca traci akr e-
dytację. Od decyzji tej przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
10. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje:  
1) wynagrodzenie za w ykonanie czynności kontrolnych w  wysokości nie wyższej niż 300  złotych;  
2) zwrot kosztów przejazdu w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach wydanych na podstawie art.  775 § 2 
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy,  przysługujących praco wnikom z  tytułu podróży służbowej na o b-
szarze kraju;  
3) zwolnienie od pracy w  dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa do wynagrodzenia.  
Art. 48. Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega w  szczególności na analizie dany ch dotycz ą-
cych osób odbywających szkolenie specjalizacyjne oraz realizacji  jego przebiegu oraz osób, które uzyskały tytuł specjalisty  
w danej dziedzinie farmacji, których dane zgromadzone są w  SMK.  
Art. 49. 1. Program szkolenia specjalizacyjnego zawiera:  
1) założenia organizacyjno -programowe określające:  
a) cele szkolenia,  
b) uzyskane kompetencje zawodowe,  
c) sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;  
2) czas trwania szkolenia specjalizacyjnego, w  tym liczbę godzin stażu podstawowego;  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 97 
 
 3) szczegółowy zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i  wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem 
szkolenia specjalizacyjnego, wyrażony językiem efektów uczenia;  
4) moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i  metody kształcenia stosowane w  ramach modułów:  
a) kursy obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych będących przedmiotem 
kursu, zwane dalej „kursami”, oraz ich wymiar godzinowy, w  tym kurs w  zakresie prawa medycznego,  
b) staże kierunkowe obejmujące określony zakres wymag anych umiejętności praktycznych będących przedmiotem 
stażu kierunkowego oraz miejsce, liczbę godzin i  sposób zaliczenia poszczególnych staży kierunkowych,  
c) kursy, które mogą być realizowane w  formie kursu e -learningowego;  
5) formy i  metody samokształcen ia, w  tym przygotowanie opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy or y-
ginalnej, której temat odpowiada programowi danego szkolenia specjalizacyjnego;  
6) metody oceny wiedzy teoretycznej i  nabytych umiejętności praktycznych, w  tym: 
a) kolokwium z  zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,  
b) sprawdzian z  zakresu określonego programem kursu,  
c) kolokwium z  zakresu wiedzy teoretycznej i  sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem stażu 
kierunkowego,  
d) ocenę złożonych opr acowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej.  
2. Program szkolenia specjalizacyjnego określa ponadto standardy kształcenia w  danym szkoleniu specjalizacyjnym, 
uwzględniając dane dotyczące:  
1) liczby i  kwalifikacji kadry dydaktycznej;  
2) bazy dydaktycznej do realizacji programu kursów i  staży kierunkowych;  
3) sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego, w  tym oceny wiedzy i  umiejętności praktycznych;  
4) wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.  
3. Program szkolenia specjaliz acyjnego opracowuje zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP.  
4. W skład zespołu ekspertów powołuje się:  
1) konsultanta krajowego w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie pow o-
łano konsultanta krajowego;  
2) przedstawiciela stowarzyszenia będącego zgodnie z  postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym 
o zasięgu krajowym, właściwym dla danej dziedziny farmacji, posiadającego tytuł specjalisty w  danej dziedzinie 
farmacji lub legitymującego się dorobkiem naukowym lub zawodowym w  tej dziedzinie;  
3) przedstawiciela NIA, który posiada tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo dziedzinie pokrewnej lub leg i-
tymuje się dorobkiem naukowym lub zawodowym w  tej dziedzinie;  
4) dwie osoby posiadające tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji lub legitymujące się dorobkiem naukowym lub 
zawodowym w  tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w  danej dziedzinie albo w  dziedzinie pokre w-
nej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano konsultanta krajoweg o. 
5. Opracowany przez zespół ekspertów i  zredagowany przez CMKP program szkolenia specjalizacyjnego zatwierdza 
minister właściwy do spraw zdrowia.  
6. CMKP publikuje programy szkolenia specjalizacyjnego zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw zdr o-
wia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK.  
7. Program szkolenia specjalizacyjnego jest aktualizowany zgodnie z postępem wiedzy, nie rzadziej niż co 5  lat. 
8. Jednostki szkolące przekazują do wojewody za pomocą SMK informacje o  kosztach szkolenia  specjalizacyjnego 
w danej dziedzinie farmacji na całe szkolenie specjalizacyjne, w  przeliczeniu na jedną osobę , oraz informację o  liczbie  
wolnych miejsc w  danej dziedzinie farmacji, przysługujących na dane postępowanie, co najmniej na 2  miesiące przed 
terminem rozpoczęcia  postępowania kwalifikacyjnego.  
9. Wojewoda na podstawie informacji, o  których  mowa w  ust. 8, ogłasza za pomocą SMK listę uruchomionych 
miejsc szkoleniowych w  poszczególnych dziedzinach farmacji w  danym postępowaniu, co najmniej na miesiąc przed 
terminem rozpoczęcia  postępowania kwalifikacyjnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 97 
 
 Art. 50. 1. Farmaceuta uzyskuje tytuł specjalisty p otwierdzający posiadanie określonych kwalifikacji  zawodowych 
po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego ustalonego programem tego szkolenia albo po uznaniu dotychczasowego dorobku 
naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia spec jalizacyjnego w  danej dziedz i-
nie farmacji i  zdaniu Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Farmaceutów, zwanego dalej „PESF”.  
2. Szkolenie specjalizacyjne może rozpocząć farmaceuta, który spełnia łącznie następujące warunki:  
1) złożył wniosek o  rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego, zwany dalej „wnioskiem”;  
2) posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty;  
3) został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego w  postępowaniu kwalifikacyjnym.  
3. Konto w  SMK zakłada w  celu dokonywania czynności w  tym systemie:  
1) farmaceuta;  
2) kierownik specjalizacji;  
3) konsultant wojewódzki;  
4) konsultant krajowy;  
5) kierownik jednostki szkolącej lub osoba przez niego upoważniona.  
4. Warunkiem dokonywania przez osoby określone w  ust. 3 czynności za pomocą SMK jest potwierdzenie tożsamości  
osoby, która konto założyła, i  weryfikacja uprawnień tej osoby.  
5. Potwierdzenia, o  którym mowa w  ust. 4, dokonuje się na podstawie wniosku o  nadanie uprawnień:  
1) opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufan ym albo podpisem osobistym lub  
2) potwierdzonego przez właściwą okręgową izbę aptekarską lub NIA w  zakresie tożsamości osoby, która konto założyła.  
6. Weryfikacji uprawnień, o której  mowa w  ust. 4, dokonuje w  stosunku do:  
1) farmaceuty – właściwa miejscowo  okręgowa izba aptekarska, a  jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręg o-
wej izby aptekarskiej – NIA;  
2) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka szkoląca;  
3) konsultanta wojewódzkiego – właściwy miejscowo wojewoda;  
4) konsultanta krajowego – minister właściwy do spraw zdrowia.  
7. Farmaceuta za pomocą SMK składa wniosek o  odbycie szkolenia specjalizacyjnego do wojewody właściwego ze 
względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne.  
8. Wniosek zawiera następujące dane wnioskodawcy:  
1) imię (imiona) i  nazwisko;  
2) datę i  miejsce urodzenia;  
3) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dok u-
mentu oraz państwo jego wydania;  
4) numer dokumentu „Prawo wyk onywania zawodu farmaceuty”;  
5) obywatelstwo (obywatelstwa);  
6) adres do korespondencji, a  także , jeżeli posiada, numer telefonu i  adres poczty elektronicznej;  
7) cechy dokumentu, na podstawie którego obywatel państwa trzeciego przebywa na terytorium Rzecz ypospolitej Po l-
skiej;  
8) informację o  posiadanym stopniu naukowym lub tytule profesora, jeżeli dotyczy;  
9) okres wykonywania zawodu;  
10) liczbę publikacji i  ich wykaz;  
11) tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 97 
 
 9. Do wniosku dołącza się:  
1) elektronic zną kopię dyplomu ukończenia studiów;  
2) elektroniczną kopię dyplomu potwierdzającego posiadany stopień naukowy, jeżeli dotyczy;  
3) elektroniczną kopię dokumentu potwierdzającego okres wykonywania zawodu;  
4) oświadczenie dotyczące informacji, o  których mow a w ust. 8 pkt 10, jeżeli dotyczy.  
10. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 4, farmaceuta składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za skł a-
danie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli następującej tr eści: 
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie 
organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.  
11. Wniosek składa się w  terminie od dnia 15  listopada do dnia 15  grudnia na postępowanie kwalifikacyjne prz e-
prowadzane w  terminie od dnia 16  grudnia do dnia 15  stycznia albo od dnia 30  kwietnia do dnia 31 maja na postępowanie 
kwalifikacyjne przeprowadzane w  terminie od dnia 1  czerwca do dnia 30  czerwca. Wojewoda potwierd za elektronicznie 
zapisanie zgłoszonych we wniosku danych.  
12. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdr o-
wia może zmienić terminy, o  których mowa w  ust. 11. W  przypadku nieustania okoliczności b ędących przyczyną zmiany 
terminów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesuni ę-
cia danego terminu nie może być dłuższy niż 5  miesięcy. Informację o  zmianie tych terminów minister właściwy do spraw 
zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.  
13. Do terminów, o  których mowa w  ust. 11 i 12, nie stosuje się przepisów art.  58–60 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W  przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzi nę, uniemożliwi a-
jącej dokonanie zgłoszenia przed upływem terminów, o  których mowa odpowiednio w  ust. 11 albo 12, terminy te przedł u-
ża się z  urzędu o  czas trwania awarii od momentu jej usunięcia.  
14. Farmaceuta ubiegający się o  odbywanie szkolenia specjalizacyjnego może być w  danym terminie dopuszczony 
do postępowania kwalifikacyjnego tylko w  jednej dziedzinie farmacji i  tylko w  jednym województwie.  
15. Farmaceuta posiadający specjalizację I  stopnia w  dziedzinie farmacji określonej w  przepisach wyda nych na po d-
stawie art.  71 pkt 4 może uzyskać tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji po ukończeniu uzupełniającego szkolenia 
specjalizacyjnego.  
16. Szkolenie uzupełniające, o  którym mowa w  ust. 15, jest prowadzone zgodnie z  uzupełniającym programem s zko-
lenia specjalizacyjnego, który jest dostosowany do zakresu wiedzy teoretycznej i  umiejętności praktycznych objętych 
programem specjalizacji I  stopnia. Do programu szkolenia uzupełniającego stosuje się odpowiednio przepisy art.  49. 
17. Farmaceuta, o  którym mowa w  ust. 15, odbywa szkolenie specjalizacyjne na zasadach określonych niniejszą  ustawą , 
z tym że we wniosku o  rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego wskazuje jako wnioskowany tryb odbywania tego szkol e-
nia uzupełniające szkolenie specjalizacyjne.  
Art. 51. 1. W  celu zakwalifikowania wnioskodawcy do odbycia szkolenia specjalizacyjnego wojewoda przeprow a-
dza postępowanie kwalifikacyjne.  
2. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się dwa razy w  roku w  terminie od dnia 16  grudnia do dnia 15  stycznia  
oraz o d dnia 1  czerwca do dnia 30  czerwca.  
3. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdrowia 
może zmienić terminy, o  których mowa w  ust. 2. W  przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany  ter-
minów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia 
danego terminu nie może być dłuższy niż 5  miesięcy. Informację o  zmianie tych terminów minister właściwy do spraw 
zdrowia ogłasza na swoje j stronie internetowej.  
4. Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do odbycia szkolenia specjalizacyjnego 
spełniających warunki określone w  art. 50 ust. 2 jest większa niż liczba miejsc szkoleniowych. W  postępowaniu konku r-
sowym u względnia się:  
1) staż pracy w  zawodzie farmaceuty w  pełnym wymiarze czasu pracy, a  w przypadku wykonywania zawodu farmaceuty  
na podstawie innej niż stosunek pracy – równoważnik etatu;  
2) posiadanie stopnia naukowego lub tytułu profesora;  
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 97 
 
 3) opublikowanie jako autor lub współautor:  
a) monografii naukowej,  
b) artykułu naukowego oryginalnego,  
c) artykułu o  charakterze poglądowym, rozdziału w  książce naukowej lub popularnonaukowej,  
d) artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z  badań  naukowych,  
e) publikacji w  czasopiśmie naukowym zamieszczonym w  wykazie czasopism naukowych sporządzonym zgodnie 
z przepisami wydanymi na podstawie art.  267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo o  szkol -
nictwie wyższym i  nauce lub w  wykazach czasopism naukowych sporządzonych na podstawie poprzednio ob o-
wiązujących przepisów  
– z zakresu farmacji.  
5. W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o  miejsce szkoleniowe w  tej samej dziedzinie 
farmacji ma identyczny wynik w  postępowaniu konkursowym, uwzględnia się wynik studiów na dyplomie ukończenia 
studiów.  
6. W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o  miejsce szkoleniowe w  tej samej dziedzinie 
farmacji ma identyczny wynik studiów na dyplomie ukończenia s tudiów, uwzględnia się średnią ocen uzyskaną w  okresie 
studiów liczoną do dwóch znaków po przecinku, ze wskazaniem skali ocen, jaka obowiązywała w  uczelni.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 6, wojewoda za pomocą SMK wzywa niezwłocznie kandydatów do dost ar-
czenia dokumentu albo jego elektronicznej kopii  poświadczającego  średnią ocen uzyskaną w  okresie studiów liczoną do 
dwóch znaków po przecinku.  
8. Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się farmaceutów  w liczbie odpowiadającej liczbie uruch o-
mionych miejsc przyznanych na dane postępowanie kwalifikacyjne w  danej dziedzinie farmacji w  danym województwie, 
w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego w  postępowaniu konkursowym.  
9. O wyniku postępowania kwalifikacyjnego wojewoda zawiadamia wniosko dawcę za pomocą SMK.  
10. Wnioskodawca, który nie został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego, może zwrócić się do 
wojewody o  weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w  terminie 7  dni od dnia przekazania zawiadomienia, o  którym 
mowa w  ust. 9. O rozstrzygnięciu sprawy wojewoda zawiadamia wnioskodawcę niezwłocznie, nie później niż w  terminie 
7 dni od dnia otrzymania wniosku, za pomocą SMK.  
11. Szczegółowy sposób i  tryb przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego określa regulamin postępow ania 
kwalifikacyjnego określony w  przepisach wydanych na podstawie art.  71 pkt 5. 
12. Wojewoda, uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, za pomocą SMK kieruje 
wnioskodawcę do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w  jednostce szko lącej posiadającej wolne miejsca szkoleniowe.  
13. W przypadku rezygnacji farmaceuty z  rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego po skierowaniu do jednostki 
szkolącej wojewoda kieruje na to szkolenie  kolejnego farmaceutę z  listy, wyłonionego w  postępowaniu ko nkursowym.  
14. Osobie zakwalifikowanej do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego  właściwy wojewoda tworzy w  SMK ele k-
troniczną kartę przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzoną w  SMK, zwaną dalej „EKS”.  
15. EKS zawiera:  
1) dane dotyczące osoby, o której mowa w  ust. 1: 
a) imię (imiona) i  nazwisko,  
b) datę i  miejsce urodzenia,  
c) płeć,  
d) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer d o-
kumentu oraz państwo jego wydania,  
e) adres do korespondencji,  a także, jeżeli posiada,  numer telefonu i  adres poczty elektronicznej,  
f) numer i  datę wydania dyplomu ukończenia studiów,  
g) informację o  posiadanym stopniu naukowym lub tytule profesora;  
2) dane dotyczące przebiegu szkolenia specjalizacyjnego, w  tym naz wę i adres siedziby jednostki szkolącej;  
3) oznaczenie wojewody, który utworzył EKS.  
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 97 
 
 16. EKS z  wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z  jego programem.  
17. W tym samym czasie można odbywać tylko jedno szkolenie specjalizacyjne. Szkolenie specjalizacyjne jest jedn o-
stopniowe . 
Art. 52. 1. Farmaceuta zakwalifikowany do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego rozpoczyna je w  terminie nie 
dłuższym niż 3  miesiące od daty określonej przez jednostkę szkolącą. Kierownik sp ecjalizacji potwierdza datę rozpocz ę-
cia szkolenia specjalizacyjnego w  EKS.  
2. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami, w  szczególności zagrażającymi życiu lub zdr o-
wiu osób zakwalifikowanych do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego, min ister właściwy do spraw zdrowia może 
wydłużyć czas na rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego o  okres nie dłuższy niż 6  miesięcy. W  przypadku nieustania 
okoliczności będących podstawą przedłużenia czasu rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego minister właś ciwy do spraw 
zdrowia może ponownie przedłużyć czas rozpoczęcia szkolenia o  okres nie dłuższy niż 3  miesiące.  
Art. 53. 1. Rejestr osób odbywających szkolenie specjalizacyjne jest prowadzony przez dyrektora CMKP, za pom o-
cą SMK, z  wykorzystaniem danych na bi eżąco zamieszczanych w  SMK przez wojewodów.  
2. Rejestr, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera dane:  
1) numer wpisu do rejestru składający się z  ciągu kolejnych znaków:  
a) unikalny identyfikator wpisu nadawany przez SMK,  
b) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer d o-
kumentu oraz państwo jego wydania;  
2) imię (imiona) i  nazwisko;  
3) obywatelstwo (obywatelstwa);  
4) numer i  datę wydania dyplomu ukończenia studiów;  
5) nazwę odbywanego szkolenia specjalizacyjnego;  
6) nazwę i  adres jednostki szkolącej, w  której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne;  
7) imię i  nazwisko kierownika specjalizacji;  
8) datę postępowania kwalifikacyjnego;  
9) datę rozpoczęcia i  zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;  
10) datę skreślenia z  rejestru;  
11) datę przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i  okres, o  jaki szkolenie specjalizacyjne zostało prz e-
dłużone albo skrócone;  
12) datę wydania EKS i  jej numer;  
13) datę uzyskania tytułu specjalisty.  
3. Kierowni k specjalizacji prowadzi EKS i  wprowadza na bieżąco do SMK informacje niezbędne do prowadzenia re-
jestru, o  którym mowa w  ust. 1, a także oceny przebiegu szkolenia specjalizacyjnego danej osoby odbywającej to szkolenie.  
Art. 54. Kierownik jednostki szkolące j zawiera z  farmaceutą zakwalifikowanym do rozpoczęcia szkolenia specjal i-
zacyjnego umowę o  szkolenie specjalizacyjne określającą  wzajemne prawa i  obowiązki wynikające z  realizowania progra -
mu szkolenia specjalizacyjnego.  
Art. 55. 1. Okres szkolenia specjal izacyjnego określony w  jego programie ulega przedłużeniu o  czas nieobecności 
osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne:  
1) obejmujący okres pobierania świadczenia przewidzianego w  art. 2 ustawy z  dnia 25  czerwca 1999  r. o świadczeniach 
pieniężnych z  ubez pieczenia społecznego w  razie choroby i  macierzyństwa (Dz.  U. z 2020  r. poz.  870, 2112  i 2320 ); 
2) z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż 3  miesiące w  okresie szkolenia 
specjalizacyjnego;  
3) w przypadkach określony ch w  art. 92, art.  176–179, art.  1823, art. 185 i  art. 188 ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – 
Kodeks pracy;  
4) z powodu przerwy , nie dłuższej niż 14  dni, wynikającej z  procedur stosowanych przy zmianie jednostki szkolącej;  
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 97 
 
 5) z powodu przerwy , nie dłuższej  niż 12  miesięcy, wynikającej z  realizacji szkolenia specjalizacyjnego odbywanej 
w trybie poszerzenia programu studiów podyplomowych o  program szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z  zakresem 
tych studiów;  
6) z powodu urlopu wychowawczego na zasadach określo nych w  przepisach ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks  
pracy.  
2. Okres szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo przedłużony o  okres wykonywania obowiązków poza gran i-
cami państwa w  ramach misji Polskich Kontyngentów Wojskowych lub medycznych misji  humanitarnych.  
3. Osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne, o  której mowa w  ust. 1 i 2, ma obowiązek niezwłocznie poinform o-
wać wojewodę o  planowanej przez nią nieobecności w  pracy z  powodów, o  których mowa w  ust. 1 i 2, trwającej dłużej 
niż 3  miesiące.  
4. W uzasadnionych przypadkach zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu szkolenia specjalizacyjnego może wyr a-
zić wojewoda na wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne.  
5. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 4, osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne s kłada do wojewody właściwego 
ze względu na miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego, po uzyskaniu opinii kierownika jednostki szkolącej i  kierow -
nika specjalizacji.  
6. Wojewoda rozstrzyga o  przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego po zasięgnięciu opinii ko n-
sultanta wojewódzkiego w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie n ie powołano  
konsultanta wojewódzkiego.  
7. Informacja o  przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o  którym mow a w ust. 1, 2 i  4, jest z a-
mieszczana w  EKS.  
8. Wojewoda posiadający informację o  nieobecności, o  której mowa w  ust. 3, może skierować na okres tej nieobe c-
ności inną osobę zakwalifikowaną do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w  jednostce szkolącej, biorą c pod uwagę 
możliwość odbycia przez nią części lub  całości programu specjalizacji oraz możliwość wykorzystania miejsc szkoleni o-
wych.  
Art. 56. 1. Czas trwania szkolenia specjalizacyjnego określony w  jego programie ulega skróceniu na wniosek osoby 
odbywające j szkolenie specjalizacyjne złożony do dyrektora CMKP, pod warunkiem zrealizowania programu kursów 
i staży kierunkowych, o  okres nie dłuższy niż 1/2  okresu tego szkolenia.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, obejmuje uznanie za równoważne ze zrealizowaniem  części programu szkol e-
nia specjalizacyjnego kursów lub staży odbytych w  kraju lub za granicą i  skrócenie czasu odbywania szkolenia specjaliz a-
cyjnego, jeżeli okres od dnia ukończenia kursu albo stażu do dnia złożenia tego wniosku jest nie dłuższy niż 5  lat. 
3. Dyrektor CMKP rozstrzyga o  skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w  drodze decyzji, na po d-
stawie opinii dotyczącej zrealizowania zakresu programu szkolenia specjalizacyjnego powołanego przez siebie zespołu. 
Dyrektor CMKP za pomocą SMK  przekazuje decyzję farmaceucie i dodatkowo podaje:  
1) datę decyzji;  
2) imię (imiona) i  nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;  
3) przedmiot decyzji;  
4) rodzaj rozstrzygnięcia;  
5) organ wydający decyzję.  
4. W skład zespołu, o którym mowa w  ust. 3, wchodzą:  
1) konsultant wojewódzki w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie p o-
wołano konsultanta wojewódzkiego;  
2) kierownik specjalizacji;  
3) przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z  postanowieniami jego statut u towarzystwem naukowym o  zasięgu 
ogólnokrajowym zrzeszającym specjalistów w  danej dziedzinie farmacji;  
4) przedstawiciel NIA, który posiada tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej.  
5. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 3, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
6. Informacja o  skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest zamieszczana w  EKS.  
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 97 
 
 Art. 57. 1. Szkolenie specjalizacyjne odbywa się pod nadzorem kierownika specjalizacji, który jest  odpowiedzialny 
za ustalenie szczegółowych warunków i  przebiegu szkolenia specjalizacyjnego w  sposób zapewniający realizację jego 
programu.  
2. Kierownika specjalizacji powołuje za jego zgodą i  odwołuje kierownik jednostki szkolącej.  
3. Kierownikiem specjal izacji może być osoba posiadająca tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji będącej 
przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a  w uzasadnionych przypadkach  – w dziedzinie pokrewnej,  albo osoba, o  której 
mowa w  art. 73 ust. 1. 
4. Kierownik specjalizacji może wykonywać swoje obowiązki związane ze szkoleniem specjalizacyjnym w  stosunku 
do nie więcej niż trzech osób, a  w uzasadnionych przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w  danej dziedzinie fa r-
macji albo pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołan o konsultanta krajowego – czterech osób.  
5. Do obowiązków kierownika specjalizacji należy:  
1) udział w  ustaleniu szczegółowych warunków odbywania szkolenia specjalizacyjnego w  sposób umożliwiający nab y-
cie wiedzy i  umiejętności określonych programem szkolenia specjalizacyjnego;  
2) ustalenie planu szkolenia specjalizacyjnego i  nadzór nad jego realizacją;  
3) wprowadzenie do EKS szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego;  
4) wskazanie niezbędnego piśmiennictwa i  innych źróde ł ułatwiających samokształcenie;  
5) prowadzenie ewaluacji efektów szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z  jego programem;  
6) wystawienie opinii dotyczącej przebiegu szkolenia specjalizacyjnego i  uzyskanych przez farmaceutę odbywającego 
szkolenie specjalizacy jne umiejętności zawodowych, a  także jego stosunku do współpracowników i  pacjentów , i za-
mieszczenie  jej w  EKS ; 
7) potwierdzanie w  EKS terminowej realizacji elementów szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia 
specjalizacyjnego;  
8) coroczne pot wierdzanie w  EKS zrealizowania zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego, wyznacz o-
nych do odbycia w  danym roku szkolenia specjalizacyjnego;  
9) potwierdzenie w  EKS odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z  jego programem;  
10) zawiadomienie za  pomocą SMK wojewody o  przerwaniu szkolenia specjalizacyjnego przez osobę, która nie realizuje 
lub nie może realizować programu szkolenia specjalizacyjnego.  
6. Kierownik specjalizacji dokonuje potwierdzeń, o  których mowa w  ust. 5 pkt 8 i 9, w terminie 14  dni odpowiednio 
od zakończenia danego roku szkolenia specjalizacyjnego albo od odbycia szkolenia specjalizacyjnego.  
7. Kierownikowi specjalizacji w  umowie, o  której mowa w  art. 45 ust. 2 pkt 3, mogą zostać ustalone obowiązki ni e-
wymienione w ust. 5. 
8. Kierownik specjalizacji ma prawo do udziału w  egzaminie ustnym lub praktycznym wchodzącym w  skład PESF 
w charakterze obserwatora.  
9. Odwołanie kierownika specjalizacji może nastąpić w  przypadku:  
1) niewypełniania przez kierownika specjalizacji obowiązków, o których mowa w  ust. 5; 
2) uzasadnionego wniosku kierownika specjalizacji;  
3) uzasadnionego wniosku osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne pod nadzorem danego kierownika specjalizacji.  
10. Nadzór nad realizacją programu staży kierunkowych określonych  w programie danego szkolenia specjalizacy j-
nego może  sprawować osoba posiadająca tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo osoba posiadająca decyzję 
ministra właściwego do spraw zdrowia o  uznaniu dotychczasowego dorobku naukowego i  zawodowego farm aceuty za 
równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji lub legitymująca się dorobkiem naukowym lub zaw o-
dowym w  danej dziedzinie farmacji, wskazana przez jednostkę szkolącą, będąca  opiekunem stażu kierunkowego. Osoba 
upoważniona do wykonywa nia czynności opiekuna stażu kierunkowego zapewnia bezpośrednio nadzór nad realizacją 
programu staży kierunkowych nie  więcej niż trzech osób.  
Art. 58. 1. Jeżeli jednostka szkoląca ulegnie likwidacji albo restrukturyzacji uniemożliwiającej prowadzenie szkol e-
nia specjalizacyjnego albo utraci akredytację, wojewoda w  porozumieniu z  kierownikiem szkolenia specjalizacyjnego  i kie-
rownikiem innej jednostki szkolącej wskazuje za pośrednictwem SMK miejsce i  termin kontynuowania szkolenia specj a-
lizacyjnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 97 
 
 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach wojewoda może, na wniosek farmaceuty odbywającego szkolenie sp e-
cjalizacyjne, skierować go do innej jednostki szkolącej posiadającej akredytację do tego szkolenia oraz wolne miejsce 
szkoleniowe.  
3. Jeżeli jednostka szkoląca , o której mowa w  ust. 1 i 2, znajduje się na obszarze innego województwa, zmiana miejsca  
szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu zgody przez właściwego wojewodę oraz konsultanta wojewódzkiego 
w danej dziedzinie farmacji, na którego obszarze far maceuta ma kontynuować odbywanie tego szkolenia.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, wojewoda wydaje farmaceucie skierowanie do odbywania szkolenia sp e-
cjalizacyjnego oraz odnotowuje ten fakt w  EKS na podstawie dokumentów przekazanych przez wojewodę, na  obszarze 
którego farmaceuta odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne.  
5. Wojewoda, w  drodze decyzji, skreśla z  rejestru, o którym mowa w  art. 53 ust. 1, farmaceutę odbywającego szk o-
lenie specjalizacyjne na obszarze danego województwa:  
1) w przypadku n ierozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w  terminie 3  miesięcy od daty określonej w  EKS jako data 
rozpoczęcia szkolenia lub upływu czasu, w  którym osoba była obowiązana ukończyć szkolenie specjalizacyjne, 
z uwzględnieniem art.  55 ust. 1, 2 i  4; 
2) po zawi adomieniu przez kierownika jednostki szkolącej lub kierownika specjalizacji i  po uzyskaniu opinii konsulta n-
ta wojewódzkiego w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  
konsultanta wojewódzkiego, w  przypad ku gdy osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne nie realizuje lub nie m o-
że realizować programu szkolenia specjalizacyjnego;  
3) na wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne.  
Art. 59. 1. Wojewoda dokonuje weryfikacji formalnej odbycia szkolenia s pecjalizacyjnego zgodnie z  programem 
szkolenia specjalizacyjnego specjalizacji farmaceuty, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia specjalizacy j-
nego zgodnie z  programem szkolenia specjalizacyjnego przez kierownika specjalizacji.  
2. Wojewoda w  terminie 14  dni od dnia otrzymania informacji o  uzyskaniu potwierdzenia, o  którym mowa w  ust. 1, 
występuje do konsultanta wojewódzkiego w  danej dziedzinie farmacji, a  w przypadku jego braku, do konsultanta kraj o-
wego w  danej dziedzinie farmacji a lbo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano konsultanta woj e-
wódzkiego, o  weryfikację zgodności odbytego szkolenia specjalizacyjnego z  jego programem. Konsultant dokonuje wer y-
fikacji w  terminie 14  dni od dnia otrzymania wystąpienia wo jewody. Czynności te odbywają się za pomocą SMK.  
3. W przypadku niezrealizowania przez farmaceutę programu szkolenia specjalizacyjnego konsultant , o którym m o-
wa w  ust. 2, za pomocą SMK wskazuje  brakujące elementy.  
4. Wojewoda niezwłocznie po uzyskaniu weryfikacji, o  której mowa w  ust. 2: 
1) potwierdza zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;  
2) w przypadku, o  którym mowa w  ust. 3, odmawia potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego oraz kieruje 
farmaceutę do zrealizowania brakującego elementu programu szkolenia specjalizacyjnego i  przedłuża okres szkol e-
nia na czas niezbędny do realizacji tego elementu, uwzględniając okres przerwy wynikającej z  procedur weryfikacji 
realizacji programu specjalizacji.  
5. Wojewoda zawiadamia farmaceutę o  rozstrzygn ięciu, o  którym mowa w  ust. 4, za pomocą SMK. O  odmowie p o-
twierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego wojewoda powiadamia farmaceutę również na piśmie. Do doręcz e-
nia powiadomienia na piśmie przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępo wania administracyjnego stos u-
je się odpowiednio.  
6. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 2, po zrealizowaniu brakującego elementu programu szkolenia specj a-
lizacyjnego przez farmaceutę, przepisy ust.  2–5 stosuje się.  
Art. 60. 1. Farmaceuta, który uzyskał  potwierdzenie zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego, może wystąpić do 
dyrektora CEM z  wnioskiem o  przystąpienie do PESF.  
2. Wniosek o  przystąpienie do PESF zawiera następujące dane:  
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) numer PESEL wnioskodawcy , a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę 
i numer dokumentu oraz państwo jego wydania;  
3) numer dokumentu „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”;  
4) adres do korespondencji wnioskodawcy, a  także , jeżeli posiada , numer te lefonu i  adres poczty elektronicznej;  
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 97 
 
 5) nazwę uczelni, w  której wnioskodawca ukończył studia;  
6) nazwę jednostki szkolącej, w  której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;  
7) numer i  datę wydania decyzji, o  której mowa w  art. 73 ust. 1, jeśli wni oskodawca taką posiada;  
8) imię i  nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł profesora kierownika specjalizacji;  
9) wskazanie właściwego wojewody;  
10) wskazanie dziedziny farmacji, w  której farmaceuta zamierza składać PESF;  
11) wskazanie c zęści PESF, do której zamierza przystąpić wnioskodawca.  
3. Wniosek o  przystąpienie do PESF składa się za pomocą SMK.  
4. Zgłoszenie do PESF składa się w  terminie do dnia 31 lipca dla sesji jesiennej albo do dnia 31  stycznia  dla sesji 
wiosennej. Do tych term inów nie stosuje się przepisów art.  58–60 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępow a-
nia administracyjnego.  
5. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister właściwy do spraw zdrowia 
może zmienić terminy, o  który ch mowa w  ust. 4. W  przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany te r-
minów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia 
danego terminu nie może być dłuższy niż 5  miesięcy. Do tych  terminów nie stosuje się przepisów art.  58–60 ustawy 
z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Informację o  zmianie tych terminów minister właś -
ciwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.  
6. Dyrektor CEM ustala l isty farmaceutów zdających PESF w  danym miejscu i  terminie oraz zawiadamia te osoby 
o terminie i  miejscu egzaminu oraz nadanym numerze kodowym nie później niż 14  dni przed rozpoczęciem egzaminu. 
Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK lub pocztą elek troniczną na adres wskazany we wniosku o  przy-
stąpienie do PESF.  
7. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku w  okresie tygodnia 
przed upływem odpowiednich terminów, terminy te przedłuża się z  urzędu o  czas trw ania awarii od momentu jej usunięcia . 
Art. 61. 1. Farmaceuta wnosi opłatę egzaminacyjną w  wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego 
wynagrodzenia w  sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z  zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głów-
nego Urzędu Statystycznego w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w  drodze obwies z-
czenia, do dnia 15  stycznia każdego roku.  
2. Opłata egzaminacyjna  jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK. O pła-
tę uiszcza się niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż w  terminie 5  dni od upływu terminu składania wniosków, 
o którym mowa w  art. 60 ust. 4. 
3. Opłata egzaminacyjna  stanowi dochód budżetu państwa.  
4. W przypadku niewniesienia opłaty egzaminac yjnej  albo wniesienia jej w  wysokości niższej niż należna dyrektor 
CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji 
elektronicznej na adres wskazany we wniosku, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1. Przepisy art.  64 ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się z  zastrzeżeniem, że w  przypadku bezskutecznego upływu 
terminu do uzupełnienia braków formalnych dotknięty nim wniosek o  przystąpienie do PESF traktuje się  jako niezłożony. 
O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje w  wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.  
5. Z opłaty, o  której mowa w  ust. 1, za kolejne zgłoszenie do PESF może zostać zwolniony farmaceuta, który 
w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epide micznego lub stanu epidemii mimo zgłoszenia się do PESF nie przystąpił do 
tego egzaminu.  
6. W celu uzyskania zwolnienia z  opłaty, o  którym mowa w  ust. 5, farmaceuta w  terminie 30  dni od dnia, w  którym 
odbył się PESF, do którego miał przystąpić, składa do d yrektora CEM wniosek o  zwolnienie z  opłaty za kolejne zgłosz e-
nie do PESF.  
7. Do terminu, o  którym mowa w  ust. 6, nie stosuje się przepisów art.  58–60 ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks  
postępowania administracyjnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 97 
 
 Art. 62. 1. PESF dla każdej dzie dziny farmacji organizuje CEM.  
2. PESF jest przeprowadzany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „PKE”. W  celu przeprowadz e-
nia PESF w  ustalonych terminach i  miejscach dyrektor CEM wyznacza spośród członków PKE Zespoły Egzaminacyjne.  
3. Przewod niczącego PKE, przewodniczącego Zespołu Egzaminacyjnego i  jej członków powołuje i  odwołuje dyre k-
tor CEM.  
4. Przewodniczący PKE i  jej członkowie posiadają tytuł specjalisty w  odpowiedniej dziedzinie farmacji albo decyzję, 
o której mowa w  art. 73 ust. 1, a w przypadku niemożności powołania takich osób w  dziedzinie pokrewnej.  
5. Członkiem PKE nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane 
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.  
6. Kandydatów do PKE mogą  zgłaszać:  
1) konsultant krajowy w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  
konsultanta krajowego;  
2) zarząd stowarzyszenia będącego, zgodnie z  postanowieniami jego statutu, towarzystwem naukowym o  zasię gu ogó lno-
krajowym  zrzeszającym specjalistów w  danej dziedzinie farmacji;  
3) NIA.  
7. W zgłoszeniu, o  którym mowa w  ust. 6, zamieszcza się następujące dane kandydata do PKE:  
1) imię (imiona) i  nazwisko;  
2) numer PESEL, a  w przypadku jego braku – cechy dokume ntu potwierdzającego tożsamość: nazwę i  numer dok u-
mentu oraz państwo jego wydania;  
3) określenie posiadanej specjalizacji;  
4) wskazanie dziedziny farmacji, w  której kandydat ma być powołany do PKE;  
5) adres do korespondencji, a  także , jeżeli posiada, numer  telefonu i  adres poczty elektronicznej.  
8. Do zgłoszenia, o  którym mowa w  ust. 6, należy dołączyć kopię dyplomu specjalisty albo decyzji, o  której mowa 
w art. 73 ust. 1. 
9. Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana w  przypadku, gdy kandydat uzyskał dypl om specjalisty wydany 
przez dyrektora CEM. W  takim przypadku w  zgłoszeniu należy podać datę wydania i  numer dyplomu.  
10. Dyrektor CEM powołuje na przewodniczącego PKE konsultanta krajowego w  danej dziedzinie farmacji albo 
w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie powołano  konsultanta krajowego.  
11. Członkostwo w  PKE wygasa w  przypadku śmierci członka PKE.  
12. Dyrektor CEM odwołuje członka PKE w  przypadku:  
1) złożenia rezygnacji;  
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka PKE;  
3) niewykonywania albo nienależytego wykonywania obowiązków;  
4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za u myślne przestępstwo ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne 
przestępstwo skarbowe;  
5) złożenia niezgodnego z  prawdą oświadczenia, o  którym mowa w  art. 63 ust. 4. 
13. Dyrektor CEM może odwołać członka PKE w przypadku  wszczęcia przeciwko niemu postępowa nia karnego 
w związku z  podejrzeniem popełnienia przez niego umyślnego przestępstwa ściganego z  oskarżenia publicznego lub 
umyślnego przestępstwa skarbowego.  
Art. 63. 1. Zespół Egzaminacyjny składa się z  co najmniej trzech członków PKE, z  zachowaniem reprezentacji 
podmiotów wymienionych w  art. 62 ust. 6. 
2. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w  stosunku do której kandydat do złożenia PESF w  tym 
Zespole Egzaminacyjnym jest:  
1) jego małżonkiem;  
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 97 
 
 2) osobą pozostającą z  nim w  stosunku:  
a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,  
b) przysposobienia;  
3) osobą pozostającą z  nim we wspólnym pożyciu;  
4) osobą pozostającą wobec niego w  stosunku zależności służbowej.  
3. Powody wyłączenia określone w  ust. 2 pkt 1 i 2 lit. b trwają pomim o ustania małżeństwa albo przysposobienia.  
4. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem PESF składają dyrektorowi CEM pisemne oświa d-
czenie pod  rygorem odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z  żadnym z  kandydatów do złożenia PESF w  tym Zespo le 
Egzaminacyjnym w  stosunku, o  którym mowa w  ust. 2, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za prz e-
stępstwo umyślne ścigane z  oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest 
obowiązany do zawarcia w  nim k lauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie 
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o  odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych 
oświadczeń.  
5. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych przysłu guje:  
1) wynagrodzenie za udział w  pracach tego Zespołu Egzaminacyjnego , w wysokości nie wyższej niż 500  zł dla prz e-
wodniczącego oraz nie wyższej niż 300  zł dla członka;  
2) zwrot kosztów przejazdu w  wysokości i  na warunkach określonych w  przepisach wydanyc h na podstawie art.  775 § 2 
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy, przysługujących pracownikom z  tytułu podróży służbowej na o b-
szarze kraju;  
3) zwolnienie od pracy w  dniu wykonywania czynności Zespołu Egzaminacyjnego bez zachowania prawa do wynag ro-
dzenia.  
6. Tryb wypłaty wynagrodzenia, o  którym mowa w  ust. 5 pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o  których mowa w  ust. 5 pkt 2, 
określa w  drodze zarządzenia dyrektor CEM.  
Art. 64. Do zadań Zespołu Egzaminacyjnego należy:  
1) przeprowadzenie PESF zgodnie z regulaminem porządkowym, o  którym mowa w  art. 65 ust. 13; 
2) przekazanie do CEM kart odpowiedzi niezwłocznie  po zakończonym egzaminie testowym, w  sposób uniemożliwi a-
jący dokonywanie zmian w  ich treści;  
3) przekazanie do CEM ocen z  egzaminów ustnego i  praktycznego oraz dokumentacji związanej z  przeprowadzonym 
PESF, niezwłocznie po zakończonym PESF, nie później jednak niż w  terminie 14  dni od dnia zakończenia PESF.  
Art. 65. 1. Zakres PESF jest zgodny z  programem danego szkolenia specjalizacyjnego.  
2. PESF j est przeprowadzany dwa razy w  roku: w  sesji wiosennej od dnia 15  maja do dnia 30  czerwca i  w sesji j e-
siennej od dnia 15  listopada do dnia 31  grudnia.  
3. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami, w  szczególności zagrażającymi życiu lub zdr o-
wiu osób biorących udział w  PESF, minister właściwy do spraw zdrowia może odwołać w  całości lub w  części PESF 
w danej dziedzinie farmacji. Odwołując PESF , minister właściwy do spraw zdrowia wydłuża czas trwania sesji egzamin a-
cyjnej, w  której miał się odby ć odwołany egzamin, jednorazowo o  okres nie dłuższy niż 6  miesięcy. W  przypadku nie -
ustania okoliczności będących podstawą przedłużenia sesji egzaminacyjnej w  czasie, o  który została przedłużona dana 
sesja, minister właściwy do spraw zdrowia może powtórnie  przedłużyć czas trwania danej sesji egzaminacyjnej o  okres 
nie dłuższy niż 3  miesiące.  
4. O odwołaniu całości lub części PESF w  danej dziedzinie farmacji i  przedłużeniu sesji egzaminacyjnej minister 
właściwy do spraw zdrowia informuje na swojej stronie in ternetowej oraz na stronie internetowej CEM.  
5. Dyrektor CEM w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw zdrowia ustala nowe terminy PESF oraz info r-
muje o  nich farmaceutów, którzy mieli przystąpić do odwołanego PESF, co najmniej na 2  tygodnie przed datą egzaminu. 
Informacja o  nowych terminach PESF jest zamieszczana na stronie internetowej CEM.  
6. PESF dla każdej dziedziny składa się z  dwóch części w  następującej kolejności:  egzaminu teoretycznego 
i egzaminu praktycznego. Warunkiem dopuszczenia do części p raktycznej PESF jest uzyskanie pozytywnego wyniku 
egzaminu teoretycznego.  
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 97 
 
 7. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w  formie:  
1) testu, gdy do PESF w  danej dziedzinie farmacji w  sesji zostanie dopuszczonych co najmniej 30  osób, albo  
2) egzaminu ustnego.  
8. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może, na wniosek dyrektora CEM, wyrazić 
zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia egzaminu testowego PESF dla wszystkich farmaceutów dopuszczonych do 
PESF w  danej dziedzinie w  określonej sesji egzaminacyjnej, z  zachowaniem egzaminu ustnego, albo zdecydować o  prze-
prowadzeniu PESF jeden raz w  roku – z zachowaniem wszystkich jego części, w  jednej z  sesji egzaminacyjnych.  
9. Egzamin testowy dla danej dziedziny odbywa się jednocześnie w  całym kraju w terminie ustalonym przez dyre k-
tora CEM. Egzamin testowy polega na rozwiązaniu 120  pytań zawierających pięć wariantów odpowiedzi, z  których tylko 
jeden jest prawidłowy. Osoba zdająca może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź osoba z da-
jąca uzyskuje 1  punkt. W  przypadku braku odpowiedzi, udzielenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia więcej 
niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane. Pozytywny wynik egzaminu testowego otrzymuje osoba egzaminow a-
na, która uzyskała co najmniej  60% maksymalnej liczby punktów z  testu.  
10. Egzamin ustny i  egzamin praktyczny przeprowadza się w  zakresie danej dziedziny farmacji i  w sposób uwzglę d-
niający specyfikę tej dziedziny. Egzamin ustny obejmuje 3 lub 4  zadania egzaminacyjne, a  egzamin praktyczny obejmuje 
od 1 do 3 zadań egzaminacyjnych. Uzyskanie przez osobę zdającą oceny niedostatecznej za którekolwiek z  zadań egz a-
minacyjnych powoduje uzyskanie negatywnego wyniku egzaminu ustnego albo egzaminu praktycznego.  
11. W przypadku uwag merytor ycznych do pytań testowych osoba zdająca ma prawo złożyć zastrzeżenie w  trakcie 
trwania egzaminu testowego albo niezwłocznie po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej. Zgłoszone 
zastrzeżenie jest weryfikowane bezpośrednio po egzaminie tes towym, przed obliczeniem jego wyników. W  przypadku 
uznania zgłoszonego zastrzeżenia  pytanie  testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy ustalaniu wyniku egzaminu tes -
towego w  stosunku do wszystkich zdających, co odpowiednio obniża liczbę możliwych do u zyskania punktów. Punkty za 
pytania  unieważnione nie są przyznawane.  
12. Miejsca i  terminy egzaminu praktycznego i  ustnego ustala dyrektor CEM w  porozumieniu z  przewodniczącym PKE.  
13. PESF przeprowadza się zgodnie z  regulaminem porządkowym ustalonym przez  dyrektora CEM i  zatwierdzonym 
przez ministra właściwego do spraw zdrowia.  
14. W uzasadnionych przypadkach, związanych z  wystąpieniem zwiększonego zagrożenia epidemicznego lub innych 
okoliczności zagrażających bezpieczeństwu osób uczestniczących w  PESF, dy rektor CEM w  porozumieniu z  przewod -
niczącym właściwej PKE może zdecydować, że egzamin ustny PESF zostanie przeprowadzony za pośrednictwem śro d-
ków komunikacji elektronicznej umożliwiających jednoczesny udział zdającego i  wszystkich członków Zespołu Egzam i-
nacyjnego, zwany dalej „zdalnym PESF”.  
15. Zdalny PESF może być przeprowadzony w  siedzibie CEM albo w  innym miejscu wskazanym przez dyrektora 
CEM w  porozumieniu z  przewodniczącym Zespołu Egzaminacyjnego.  
16. Wojewoda jest obowiązany do współpracy z  dyrektor em CEM przy organizacji i  przeprowadzaniu zdalnego 
PESF.  
17. W trakcie całego czasu trwania zdalnego PESF zdający znajduje się pod bezpośrednim nadzorem pracownika 
CEM, przewodniczącego Zespołu Egzaminacyjnego albo przedstawiciela właściwego wojewody. Do p rzedstawiciela 
wojewody stosuje się art.  63 ust. 5 pkt 1 i ust. 6. 
18. Oprogramowanie służące do przeprowadzenia zdalnego PESF jest udostępniane i  konfigurowane przez CEM. 
Przebieg zdalnego PESF jest rejestrowany.  
19. Zdający jest widziany i  słyszany przez  wszystkich członków Zespołu Egzaminacyjnego bezpośrednio lub za p o-
mocą środków komunikacji, o  których mowa w  ust. 14. 
20. W przypadku zdalnego PESF członkowie Zespołu Egzaminacyjnego składają ustne oświadczenia dotyczące w y-
stawionych przez nich ocen. Oświ adczenia te są rejestrowane za pomocą środków komunikacji, o  których mowa 
w ust. 14, lub, jeżeli nie ma takiej możliwości, za pomocą oprogramowania dostępnego na stacjach roboczych członków 
Zespołu Egzaminacyjnego.  
21. Jeżeli w  czasie stanu zagrożenia epid emicznego lub stanu epidemii przeprowadzenie egzaminu testowego albo 
ustnego, albo praktycznego PESF nie będzie możliwe ze względu na bezpieczeństwo osób biorących udział w  tym egz a-
minie, minister właściwy do spraw zdrowia może w  trakcie sesji egzaminacyjn ej podjąć decyzję o  odstąpieniu od prz e-
prowadzenia egzaminu testowego albo ustnego, albo praktycznego PESF w  danej dziedzinie w  tej sesji z  zachowaniem 
wyłącznie jednej formy PESF.  
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 97 
 
 22. Komunikat o  odstąpieniu od przeprowadzenia egzaminu testowego albo ustn ego, albo praktycznego PESF, o  któ-
rych mowa w  ust. 21, zamieszcza się na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia 
oraz na stronie internetowej CEM.  
Art. 66. 1. Zadania egzaminacyjne dla PESF są opracowywane przez autorów wskazanych przez dyrektora CEM 
spośród osób posiadających wysokie kwalifikacje i  doświadczenie zawodowe w  danej dziedzinie farmacji. Test jest prz y-
gotowywany odrębnie dla każdej dziedziny oraz na każdą sesję egzaminacyjną.  
2. Zadania egzaminacyjne podlegają weryfikacji przez recenzentów  wyznaczonych przez dyrektora CEM w  porozu -
mieniu z  konsultantem krajowym w  danej dziedzinie farmacji.  
3. Opracowanie zadań egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie PESF jest finansowane przez CEM.  
4. Testy i  pytania test owe oraz zadania i  pytania z  egzaminów ustnych i  praktycznych są opracowywane, przetwarz a-
ne, dystrybuowane i  przechowywane w  sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż uczestniczące w  ich 
opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu, przec howywaniu, przeprowadzające PESF lub sprawujące nadzór nad 
ich prowadzeniem.  
5. Testy i  pytania testowe oraz zadania i  pytania egzaminu ustnego i  praktycznego mogą być udostępnione wyłącznie 
osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek, po ich wy korzystaniu w  PESF. Dyrektor CEM udostępnia testy 
i pytania testowe oraz zadania i  pytania egzaminu ustnego i  praktycznego w  drodze ich okazania w  siedzibie CEM. Zak a-
zane jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnianych testów i  pytań testowych oraz zadań i pytań egzaminu ustnego 
i praktycznego oraz ich reprodukowanie, kopiowanie jakąkolwiek techniką lub przepisywanie. W  przypadku naruszenia 
tego zakazu udostępnianie zostaje przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń rej e-
strujących obraz i  dźwięk.  
6. Zarejestrowany obraz i  dźwięk związany z  udostępnianiem testów i  pytań testowych oraz zadań i  pytań  egzaminu 
ustnego i  praktycznego podlega archiwizacji przez okres 3  miesięcy od dnia powstania zapisu. Pracownicy CEM oraz inne 
osoby przeprowadzające lub nadzorujące egzamin uzyskują dostęp do zarchiwizowanych materiałów w  zakresie realizacji 
ich ustawowych zadań po otrzymaniu upoważnienia wydanego przez administratora danych.  
7. Udostępnieniu na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 6 września 2001  r. o dostępie do informacji publicznej 
podlegają wyłącznie pytania testowe wraz z  poprawnymi odpowiedziami wykorzystane na potrzeby PESF, po upływie 
5 lat od dnia przeprowadzenia tego egzaminu.  
Art. 67. 1. PESF odbywa się w  obecności co na jmniej trzech członków Zespołu Egzaminacyjnego.  
2. Nieobecność osoby egzaminowanej podczas PESF, bez względu na jej przyczynę, uważa się za odstąpienie od 
udziału w  PESF.  
3. Farmaceuta może składać PESF po okazaniu dokumentu potwierdzającego jego tożsamość . 
4. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas PESF osoba egzaminowana nie może korzystać 
z żadnych pomocy naukowych i  dydaktycznych, a  także nie może posiadać urządzeń służących do kopiowania, przek a-
zywania i  odbioru informacji. Narusze nie tego zakazu stanowi podstawę zdyskwalifikowania osoby egzaminowanej, co 
jest równoznaczne z  uzyskaniem przez nią wyniku negatywnego.  
5. Przebieg PESF może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i  dźwięk. W  przypadku uja w-
nienia po egzaminie na zarejestrowanych materiałach, że osoba egzaminowana korzystała z  pomocy naukowych , dyda k-
tycznych lub urządzeń służących do kopiowania, przekazywania i  odbioru informacji lub rozwiązywania testu niesam o-
dzielnie, osoba taka zostaje  zdyskwalifikowana. Dyskwalifikacji dokonuje przewodniczący PKE na wniosek Zespołu 
Egza minacyjnego. Fakt ten jest odnotowany w  protokole, o  którym mowa w  ust. 7. O dyskwalifikacji osoby egzaminow a-
nej dyrektor CEM zawiadamia prezesa NIA.  
6. Zarejestrowany obra z i dźwięk związany z  przebiegiem PESF podlega archiwizacji przez okres 3  miesięcy od dnia 
powstania zapisu. Pracownicy CEM oraz inne osoby przeprowadzające lub nadzorujące egzamin uzyskują dostęp do zarch i-
wizowanych  materiałów w  zakresie realizacji ich us tawowych zadań po otrzymaniu upoważnienia wydanego przez ad -
ministratora danych.  
7. Sporządza się protokół przebiegu  PESF, który podpisują członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przeprowadzający 
dany egzamin.  
8. Przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego przesyła protokół egzaminacyjny dyrektorowi CEM w  terminie 14  dni 
od dnia przeprowadzenia egzaminu.  
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 97 
 
 Art. 68. 1. CEM ustala wyniki PESF i  ogłasza je za pomocą SMK, a  w zakresie egzaminu testowego publikuje je 
także na swojej stronie internetowej. Wynik PESF nie stan owi decyzji w  rozumieniu ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – 
Kodeks postępowania administracyjnego.  
2. Farmaceuta, który nie przystąpił do PESF w  wyznaczonym terminie albo uzyskał wynik negatywny z  PESF, może 
przystąpić do PESF w  kolejnej sesji egzaminacyjn ej. 
3. Za wynik pozytywny PESF uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z  części teoretycznej i  praktycznej.  
4. Wynik pozytywny z  części teoretycznej PESF jest uznawany w  kolejnych sześciu sesjach egzaminacyjnych po s e-
sji, w  której został uzyskany. W  przyp adku nieuzyskania wyniku pozytywnego z  egzaminu praktycznego albo nieprzyst ą-
pienia do egzaminu praktycznego w  ustalonym terminie farmaceuta może przystąpić w  innej sesji egzaminacyjnej tylko 
do tej części PESF.  
5. Oceną końcową z PESF  jest ocena wynikająca  ze średniej arytmetycznej ocen z  egzaminu teoretycznego i  prak-
tycznego.  
6. Wyniki PESF dyrektor CEM, za pomocą SMK, przekazuje wojewodom, dyrektorowi CMKP oraz właściwym je d-
nostkom szkolącym.  
Art. 69. 1. Potwierdzeniem złożenia PESF jest dyplom wydany pr zez dyrektora CEM.  
2. Dyrektor CEM wydaje dyplom, o  którym mowa w  ust. 1, w terminie 30  dni od dnia otrzymania kompletnej dok u-
mentacji egzaminacyjnej.  
3. Na wniosek farmaceuty, który złożył PESF, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie, duplikat albo odpis dyplomu albo 
dokonuje wymiany dyplomu PESF. Opłata wynosi 50  zł. Opłaty nie wnosi się, w  przypadku gdy wymiana jest wynikiem 
błędu CEM.  
4. CEM przekazuje do NIA po zakończeniu każdej sesji PESF informację  o uzyskaniu przez danego farmaceutę tyt u-
łu specjalisty.  
5. Dokumentacja dotycząca PESF, która nie jest gromadzona w  SMK, jest przechowywana przez CEM zgodnie 
z art. 5 i art. 6 ustawy z  dnia 14  lipca 1983  r. o narodowym zasobie archiwalnym i  archiwach.  
Art. 70. 1. W  razie rażących uchybień formalnych w  przeprowadze niu PESF lub nieprzewidzianych sytuacji maj ą-
cych wpływ na przeprowadzenie PESF dyrektor  CEM, na wniosek członka Zespołu Egzaminacyjnego, zdającego albo 
z urzędu, unieważnia PESF w  całości albo w  części, w  danym terminie dla danej dziedziny farmacji, dla po szczególnych 
albo wszystkich zdających.  
2. Unieważnienie PESF w  całości albo w  części następuje, gdy osoba, która przystępowała do egzaminu, nie była do 
tego uprawniona.  
3. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w  sprawie unieważnienia PESF w  całości albo w części w  terminie 
14 dni od dnia powzięcia informacji o  przyczynach uzasadniających unieważnienie.  
4. O rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 3, dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę, która złożyła wniosek, 
o którym mowa w  ust. 1. 
5. Komunikat o  rozstrzygnięciu, o  którym mowa w  ust. 3, dyrektor CEM zamieszcza na stronie internetowej CEM, 
a farmaceucie, którego egzamin został unieważniony, przekazuje rozstrzygnięcie za pomocą  SMK.  
6. Zdający, który wystąpił z  wnioskiem, oraz farmaceuta,  któremu unieważniono PESF w  całości albo w  części, 
w terminie 7  dni od dnia zamieszczenia informacji o  unieważnieniu w  SMK, może złożyć na piśmie albo za pośredni c-
twem ePUAP odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie składa się za pośred nictwem dyrektora 
CEM. Dyrektor CEM przekazuje odwołanie wraz ze swym stanowiskiem ministrowi właściwemu do spraw zdrowia 
w terminie 7  dni od dnia otrzymania odwołania.  
7. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie w  terminie 7  dni od dnia otrzymania o d-
wołania.  
8. Do rozstrzygnięć i  postępowania, o  których mowa w  ust. 1–7, nie stosuje się przepisów ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z  wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika i  organu, 
pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt sprawy oraz sprost o-
wań.  
9. Unieważnienie PESF w  całości albo w  części powoduje, że traktuje się odpowiednio PESF w  całości albo jego 
część jako niebyłą.  
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 97 
 
 10. Unieważniony egzamin jest powtarzany w  terminie nie dłuższym niż 3  miesiące od dnia, w  którym rozstrzygni ę-
cie o  unieważnieniu stało się ostateczne. W  przypadku unieważnienia całości PESF wszystkie jego części odbywają się 
w terminie nie dłuższym niż 3  miesiące od dnia, w  którym rozstrzygnięcie o  unieważnieniu stało się ostateczne.  
11. Za powtórzony PESF albo jego część nie pobiera się opłaty egzaminacyjnej.  
Art. 71. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wykaz dziedzin farma cji, w  których jest możliwe odbywanie szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając potrzebę 
zabezpieczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych w  określonym zakresie oraz potrzebę zapewnienia dostępu do 
usług farmaceutycznych,  
2) wykaz kodów specjalizacji w  określonych dziedzinach farmacji,  
3) wysokość wynagrodzenia za wykonanie czynności kontrolnych, o  których mowa w  art. 47 ust. 10 pkt 1, uwzględni a-
jąc nakład pracy związany z  przeprowadzaniem czynności kontrolnych,  
4) wykaz dziedzin farmacji, w  których farmaceu ta posiadający odpowiednią specjalizację I  stopnia może uzyskać tytuł  
specjalisty  po odbyciu uzupełniającego szkolenia specjalizacyjnego zgodnie  z programe m, o którym mowa w  art. 50 
ust. 16, uwzględniając potrzebę zapewnienia dostępu do usług farmaceutyczn ych, 
5) regulamin postępowania kwalifikacyjnego, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej organizacji tego postę -
powania,  
6) zakres informacji, o  których mowa w  art. 53 ust. 3, wprowadzanych do SMK przez kierownika specjalizacji,  uwzględ -
niając konie czność zapewnienia pełnej informacji niezbędnej do prowadzenia specjalizacji,  
7) wzór oświadczenia, o  którym mowa w  art. 63 ust. 4, uwzględniając konieczność zachowania bezstronności pracy PKE,  
8) szczegółowy sposób i  tryb składania PESF oraz ustalania jeg o wyników, uwzględniając konieczność prawidłowego 
i efektywnego przeprowadzenia PESF oraz zapewnienia równego traktowania osób składających PESF,  
9) wzór dyplomu specjalisty,  
10) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PESF oraz spo sób uiszczania opłaty za wyd a-
nie duplikatu lub odpisu dyplomu PESF,  
11) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany dyplomu PESF oraz sposób uiszczania opłaty za dokonanie w y-
miany dyplomu  
– uwzględniając konieczność prawidłowego wydania dokumentu potwierd zającego uzyskanie tytułu specjalisty;  
12) wysokość opłaty za PESF, uwzględniając koszty przeprowadzenia PESF oraz wydania dyplomu potwierdzającego 
uzyskanie tytułu specjalisty.  
Art. 72. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje uzyskany za granicą tytu ł specjalisty w  danej dziedzinie fa r-
macji za równoważny z  tytułem specjalisty w  Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały spełnione następujące warunki:  
1) farmaceuta posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) czas specjalizacji odbytej za granicą odpowiada czasowi trwania szkolenia specjalizacyjnego,  określonemu w  pro-
gramie specjalizacji w  danej dziedzinie farmacji,  realizowanego w  Rzeczypospolitej Polskiej;  
3) program specjalizacji w  zakresie wymaganej wiedzy  teoretycznej oraz umiejętności praktycznych odpowiada w  istot-
nych elementach programowi specjalizacji w  danej dziedzinie farmacji w  Rzeczypospolitej Polskiej;  
4) sposób i  tryb złożenia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy i  umiejętnośc i odpowiada złożeniu 
przez farmaceutę PESF.  
2. Dyrektor CMKP wykonuje, w  imieniu ministra właściwego do spraw zdrowia, zadania tego ministra, w  odnie sieniu 
do czynności określonych w  ust. 7 i 8, jako organ prowadzący postępowanie.  
3. Osoba, która uzyskała  za granicą tytuł specjalisty, o  którym mowa w  ust. 1, występuje z  wnioskiem do ministra 
właściwego do spraw zdrowia za pośrednictwem dyrektora CMKP.  
4. Dyrektor CMKP informuje ministra właściwego do spraw zdrowia o  wpłynięciu tego wniosku.  
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 97 
 
 5. Wniosek zawi era następujące dane : 
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia wnioskodawcy;  
3) numer PESEL wnioskodawcy, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę 
i numer dokumentu oraz państwo jego wydania;  
4) obywatelstwo (obywatelstwa) wnioskodawcy;  
5) adres do korespondencji wnioskodawcy, a także, jeżeli posiada, numer telefonu i  adres poczty elektronicznej;  
6) określenie przedmiotu wniosku;  
7) nazwę uczelni, w  której wnioskodawca  ukończył studia, oraz uz yskany tytuł zawodowy;  
8) informację o:  
a) posiadanym stopniu naukowym lub tytule profesora,  
b) posiadanych tytułach specjalisty w  dziedzinie farmacji.  
6. Do wniosku dołącza się oryginały albo kopie poświadczone notarialnie za zgodność z  oryginałem wraz z  tłu-
maczeniami na język polski dokonanymi przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w  Rzeczypospolitej Pol -
skiej lub w  innym państwie członkowskim Unii Europejskiej : 
1) dokumentu potwierdzającego uprawnienie do wykonywania zawodu farmaceuty w  państwie, w  którym farmaceuta 
uzyskał tytuł specjalisty;  
2) dokumentu o  nadaniu tytułu specjalisty;  
3) dokumentu zawierającego informacje o  miejscu odbycia szkolenia specjalizacyjnego, czasie jego trwania i  programie 
specjalizacji;  
4) dokumentu zawierającego  informacje o  sposobie i  trybie złożenia egzaminu lub innej formie potwierdzenia nabytej 
wiedzy i  umiejętności praktycznych;  
5) dokumentu zawierającego informacje o  miejscu, czasie trwania i  rodzaju czynności zawodowych wykonywanych po 
uzyskaniu tytułu specjalisty.  
7. Wniosek podlega weryfikacji pod kątem kompletności złożonych dokumentów dokonywanej przez CMKP oraz 
ocenie merytorycznej dokonywanej przez zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3. 
8. W przypadku stwierdzenia niekompletności wniosku  dyrektor CMKP wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia 
w terminie wskazanym w  wezwaniu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O  pozostawieniu wniosku bez 
rozpoznania dyrektor CMKP informuje ministra właściwego do spraw zdrowia.  
9. Dyrektor CMK P przekazuje wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, wraz z  dokumentami, o  których mowa w  ust. 6, 
zespołowi ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, w celu wydania oceny merytorycznej.  
10. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, przekazuje dyrektorowi  CMKP ocenę merytoryczną, o  której 
mowa w  ust. 7, niezwłocznie po jej sporządzeniu, nie później jednak niż w  terminie 7  dni od dnia jej sporządzenia.  
11. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, dokonuje oceny merytorycznej wniosków, o  których mow a 
w ust. 3, nie rzadziej niż raz na kwartał.  
12. Dyrektor CMKP, w  terminie 14  dni roboczych od dnia otrzymania oceny merytorycznej, o  której mowa w  ust. 7, 
sporządza opinię i  przekazuje wraz z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 3, z załączonymi dokumentami, o  których mowa 
w ust. 6, do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
13. Opinia, o  której mowa w  ust. 12, jest sporządzana  na podstawie oceny merytorycznej wniosku dokonanej przez 
zespół ekspertów. W  wyniku dokonania oceny zespół ekspertów wnioskuje o:  
1) uzna nie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą bez żadnych dodatkowych warunków albo  
2) uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą po odbyciu stażu uzupełniającego w  jednostce szkolącej wskazanej 
w tej opinii, którego zakres i  program określi w  indywid ualnych przypadkach zespół ekspertów, albo  
3) odmowę uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.  
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 97 
 
 14. W przypadku stwierdzenia niekompletności wniosku lub braku merytorycznego uzasadnienia uznania tytułu sp e-
cjalisty w  danej dziedzinie farmacji w  opini i akta sprawy wraz z  opinią są zwracane do dyrektora CMKP w  celu weryfik a-
cji lub uzupełnienia.  
15. W przypadku gdy opinia, o  której mowa w  ust. 12, zawiera wskazanie do odbycia stażu uzupełniającego, o  któ-
rym mowa w  ust. 13 pkt 2, dyrektor CMKP kieruje os obę, o  której mowa w  ust. 3, do odbycia tego stażu, z  uwzględ -
nieniem czasu trwania i  zakresu merytorycznego tego stażu oraz wskazuje jednostkę szkolącą, w  której staż uzupełniający 
ma być odbyty.  
16. Staż uzupełniający, o  którym mowa w  ust. 13 pkt 2, jest  odbywany w  jednostce szkolącej, na podstawie umowy 
o odbycie stażu uzupełniającego zawartej z  tą jednostką, na warunkach określonych w  umowie, i  kończy się uzyskaniem 
opinii zawodowej, wystawionej przez kierownika właściwej komórki organizacyjnej jednostk i szkolącej i  przekazanej do 
dyrektora CMKP. Do opinii zawodowej przepis ust.  12 stosuje się odpowiednio.  
17. Minister właściwy do spraw zdrowia, w  drodze decyzji, uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty w  danej 
dziedzinie farmacji na podstawie opin ii sporządzonej przez dyrektora CMKP.  
18. Minister właściwy do spraw zdrowia, w  drodze decyzji, uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty uzysk a-
nego przez farmaceutę w  państwie członkowskim za równoważny z  tytułem specjalisty na terytorium Rzeczypospo litej 
Polskiej zgodnie z  zasadami określonymi w  przepisach dotyczących zasad uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych 
w państwach członkowskich Unii Europejskiej.  
19. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje dyrektorowi CMKP kopie decyzji, o  których  mowa w  ust. 17 i 18, 
niezwłocznie po ich wydaniu.  
20. Dyrektor CMKP zamieszcza w  SMK dane dotyczące decyzji, o  których mowa w  ust. 17 i 18, podając : 
1) numer decyzji;  
2) datę wydania decyzji;  
3) imię (imiona) i  nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;  
4) obywatelstwo (obywatelstwa) osoby, której decyzja dotyczy;  
5) państwo, w  którym nadano tytuł specjalisty;  
6) przedmiot decyzji;  
7) rodzaj rozstrzygnięcia;  
8) organ wydający decyzję.  
Art. 73. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek farmaceuty legi tymującego się dorobkiem naukowym 
lub zawodowym w  danej dziedzinie farmacji, w  drodze decyzji, może uznać ten dorobek za równoważny ze zrealizow a-
niem programu szkolenia specjalizacyjnego w  tej dziedzinie na podstawie sporządzonej przez dyrektora CMKP opini i, 
zawierającej merytoryczne uzasadnienie, w  sprawie uznania dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze 
zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie farmacji.  
2. Dyrektor CMKP wykonuje w  imieniu ministra właściwego do spraw zdrowia zadania tego ministra, w  odniesieniu 
do czynności określonych w  ust. 3, 6 i  7, jako organ prowadzący postępowanie.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, składa się do dyrektora CMKP. Dyrektor CMKP informuje minist ra właściw e-
go do spraw zdrowia o  wpłynięciu wniosku.  
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera następujące dane : 
1) imię (imiona) i  nazwisko wnioskodawcy;  
2) datę i  miejsce urodzenia wnioskodawcy;  
3) numer PESEL wnioskodawcy, a  w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę 
i numer dokumentu oraz państwo jego wydania;  
4) adres do korespondencji wnioskodawcy, a  także, jeżeli posiada, numer telefonu i  adres poczty elektronicznej;  
5) określenie przedmiotu wniosku;  
6) numer prawa w ykonywania zawodu wnioskodawcy;  
7) informacje o  przebiegu działalności naukowej lub zawodowej, uwzględniające w  szczególności osiągnięcia z  zakresu 
dziedziny farmacji, której dotyczy wniosek;  
  
Dziennik Ustaw  – 40 – Poz. 97 
 
 8) informacje  o: 
a) aktualnym miejscu zatrudnienia,  
b) posiadany m stopniu naukowym lub tytule profesora,  
c) posiadanym tytule specjalisty.  
5. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się:  
1) dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej lub zawodowej;  
2) kopię:  
a) dyplomu ukończenia studiów,  
b) dokumentu p otwierdzającego posiadanie stopnia naukowego lub tytułu profesora,  
c) dyplomu potwierdzającego posiadanie tytułu specjalisty.  
6. Dyrektor CMKP dokonuje weryfikacji wniosku pod kątem kompletności złożonych dokumentów. W  przypadku 
stwierdzenia niekompletnośc i wniosku dyrektor CMKP wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia w  terminie wskaz a-
nym w  wezwaniu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wni o-
sek pozostawia się bez rozpoznania. O  pozostawieniu wniosku bez ro zpoznania dyrektor CMKP informuje ministra właś -
ciwego do spraw zdrowia.  
7. Dyrektor CMKP przekazuje wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, wraz z  dokumentami, o  których mowa w  ust. 5, 
zespołowi ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, w celu wydania oceny merytorycznej oraz  ustala termin i  miejsce 
posiedzenia tego zespołu.  
8. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, przekazuje dyrektorowi CMKP ocenę merytoryczną, o  której 
mowa w  ust. 7, niezwłocznie po jej sporządzeniu, nie później jednak niż w  termin ie 7 dni od dnia jej sporządzenia.  
9. Zespół ekspertów, o  którym mowa w  art. 49 ust. 3, dokonuje oceny merytorycznej wniosków, o  których mowa 
w ust. 7, nie rzadziej niż raz na kwartał.  
10. Dyrektor CMKP, w  terminie 14  dni roboczych od dnia otrzymania oceny  merytorycznej, sporządza opinię, o  któ-
rej mowa w  ust. 1, i przekazuje wraz z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, z załączonymi dokumentami, o  których mowa  
w ust. 5, do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
11. W przypadku stwierdzenia niekompletności wnio sku lub braku merytorycznego uzasadnienia uznania dorobku 
w opinii akta  sprawy wraz z  opinią są zwracane do dyrektora CMKP w  celu weryfikacji lub uzupełnienia.  
12. Minister właściwy do spraw zdrowia, w  drodze decyzji, uznaje lub odmawia uznania dorobku za równoważny ze 
zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w  danej dziedzinie farmacji.  
13. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje dyrektorowi CMKP  kopię  decyzji, o  której mowa w  ust. 12, ni e-
zwłocznie po jej wydaniu.  
14. Dyrektor CMKP zamiesz cza w  SMK informację o  decyzji, o  której mowa w  ust. 12, podając:  
1) numer decyzji i  datę jej wydania;  
2) imię (imiona) i  nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;  
3) przedmiot decyzji;  
4) rodzaj rozstrzygnięcia;  
5) określenie organu wydającego decyzję.  
Art. 74. Dane zamieszczane w  SMK mogą zostać udostępnione:  
1) farmaceucie – w zakresie monitorowania przebiegu szkolenia specjalizacyjnego;  
2) uczelniom – w zakresie wykonywanych przez nie zadań;  
3) konsultantom w  ochronie zdrowia – w zakresie wykonywanych zad ań określonych w  ustawie oraz w  zakresie zadań, 
o których mowa w  ustawie z  dnia 6  listopada 2008  r. o konsultantach w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z 2019  r. poz.  886);  
4) CEM – w zakresie wykonywanych zadań określonych w  ustawie, dotyczących  organizowania i przeprowadzania PESF;  
5) CMKP  – w zakresie wykonywanych zadań określonych w  ustawie, dotyczących udzielania akredytacji podmiotom 
zamierzającym prowadzić szkolenie specjalizacyjne, kontroli i  monitorowania realizacji szkolenia specjalizacyjnego;  
  
Dziennik Ustaw  – 41 – Poz. 97 
 
 6) wojew odom – w zakresie wykonywanych zadań określonych w  ustawie, dotyczących przebiegu szkolenia specjal i-
zacyjnego farmaceutów;  
7) jednostkom szkolącym – w zakresie wykonywanych zadań określonych w  ustawie;  
8) NIA i  okręgowym izbom aptekarskim – w zakresie wyko nywanych zadań określonych w  ustawie;  
9) ministrowi właściwemu do spraw zdrowia  – w zakresie wykonywania zadań określonych w  ustawie.  
Art. 75. 1. Kurs kwalifikacyjny, o  którym mowa w  art. 44 pkt 2, ma na celu uzyskanie przez farmaceutę wiedzy 
i umiejętnośc i do udzielania określonych świadczeń zdrowotnych lub usług farmaceutycznych wchodzących w  zakres 
danej dziedziny farmacji lub dziedziny mającej zastosowanie w  ochronie zdrowia.  
2. Kursy kwalifikacyjne prowadzą jednostki szkolące oraz CMKP.  
3. Kurs kwalifi kacyjny odbywa się na podstawie programu kursu kwalifikacyjnego, który zawiera:  
1) założenia organizacyjno -programowe określające rodzaj i  cel kształcenia, czas jego trwania,  nie krótszy niż 2  miesiące,  
sposób organizacji oraz sposób sprawdzania efektów uczenia się;  
2) plan nauczania;  
3) efekty uczenia się;  
4) wskazówki metodyczne;  
5) standardy dotyczące kadry i  bazy dydaktycznej.  
4. Program kursu kwalifikacyjnego opracowuje zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP.  
5. Dyrektor CMKP powołuje zespół ekspertów spośród osób legitymujących się doświadczeniem zawodowym 
i dorobkiem naukowym w  zakresie dziedziny farmacji właściwej dla programu danego kursu kwalifikacyjnego.  
6. Opracowany przez zespół ekspertów program kursu kwalifikacyjnego dyrektor  CMKP re daguje i  przedstawia do 
zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.  
7. Dyrektor CMKP podaje do publicznej wiadomości zatwierdzony program kursu kwalifikacyjnego w  formie publ i-
kacji oraz informacji na stronie internetowej CMKP.  
8. Do kształcenia w  ramach kursu kwalifikacyjnego może przystąpić farmaceuta, który:  
1) posiada prawo wykonywania zawodu;  
2) posiada co najmniej 12 -miesięczny staż pracy w  zawodzie w  pełnym wymiarze;  
3) został dopuszczony do kursu kwalifikacyjnego po przeprowadzeniu postępow ania kwalifikacyjnego.  
9. Kurs kwalifikacyjny kończy się egzaminem teoretycznym w  formie pisemnej albo ustnej lub egzaminem praktycz -
nym.  
10. Odbycie kursu kwalifikacyjnego jest potwierdzone zaświadczeniem.  
11. Dyrektor CMKP uznaje, na wniosek farmaceuty, kurs objęty programem szkolenia specjalizacyjnego za równ o-
ważny z  kursem kwalifikacyjnym.  
12. Dyrektor CMKP rozstrzyga o  uznaniu kursu objętego programem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny 
z kursem kwalifikacyjnym, w  drodze decyzji, na podstawie opi nii dotyczącej zrealizowania zakresu programu szkolenia 
specjalizacyjnego powołanego przez siebie zespołu.  
13. W skład zespołu wchodzą:  
1) konsultant wojewódzki w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej, jeżeli w  danej dziedzinie nie p o-
wołano konsultanta wojewódzkiego;  
2) kierownik specjalizacji;  
3) przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z  postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym o  zasięgu 
ogólnokrajowym zrzeszającym specjalistów w  danej dziedzinie farmacji;  
4) przedstawiciel  NIA, który posiada tytuł specjalisty w  danej dziedzinie farmacji albo w  dziedzinie pokrewnej.  
14. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 12, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.  
  
Dziennik Ustaw  – 42 – Poz. 97 
 
 Art. 76. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres problematyki kursów kwalifikacyjnych,  
2) sposób i  tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego na kurs kwalifikacyjny,  
3) sposób i  tryb odbywania i  zaliczania kursu kwalifikacyjnego,  
4) wzór zaświadczenia potwierdzające go odbycie kursu kwalifikacyjnego  
– uwzględniając zakres wiedzy i  umiejętności niezbędnych do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych lub 
usług farmaceutycznych, a  także mając na celu uwzględnienie obiektywnych kryteriów weryfikacji wiedzy i  umiejętn ości 
zdobytych podczas tego kursu.  
Art. 77. 1. Farmaceuta ma obowiązek doskonalenia zawodowego przez samokształcenie oraz udział w  kursach real i-
zowanych:  
1) metodą wykładów, seminariów, warsztatów oraz ćwiczeń;  
2) za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych testem.  
2. Kursy, o  których mowa w  ust. 1, organizują jednostki szkolące, NIA oraz okręgowe izby aptekarskie.  
3. Zakres doskonalenia zawodowego obejmuje wiedzę i  umiejętności niezbędne do realizacji zadań, o  których mo wa 
w art. 4. 
4. Farmaceuta w  terminie nie dłuższym niż 30  dni od dnia zakończenia danego okresu rozliczeniowego przekazuje 
właściwej okręgowej izbie aptekarskiej kartę rozwoju zawodowego w  celu potwierdzenia przez nią dopełnienia obowią z-
ku ustawicznego roz woju zawodowego przez farmaceutę.  
Art. 78. 1. Ustawiczny rozwój zawodowy odbywa się w  pięcioletnim  okresie rozliczeniowym. Za udział w  poszcze -
gólnych formach doskonalenia zawodowego i  kształcenia podyplomowego przysługują farmaceucie punkty edukacyjne.  
2. Farmaceuta dokumentuje ustawiczny rozwój zawodowy w  karcie rozwoju zawodowego.  
3. Farmaceucie, o  którym mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 i 6, realizującemu ustawiczny rozwój zawodowy przysługuje 
na jego wniosek urlop szkoleniowy w  wymiarze do 6  dni roboczych rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy 
obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego jest uzgadniany każdorazowo z  praco-
dawcą. Farmaceuta ma obowiązek niezwłocznie przedstawić pracodawcy dokument poświadczający jeg o udział w  formach  
podnoszenia kwalifikacji zawodowych, o  których mowa w  art. 43 ust. 2. 
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) wzór karty rozwoju zawodowego farmaceuty,  
2) liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne fo rmy ustawicznego rozwoju zawodowego oraz liczbę punktów ni e-
zbędnych do zaliczenia obowiązku doskonalenia zawodowego  
– mając na celu zapewnienie właściwej jakości ustawicznego rozwoju zawodowego oraz rzetelnego sposobu dokument o-
wania jego przebiegu.  
Rozdzia ł 6 
Przepisy karne  
Art. 79. Kto bez wymaganego uprawnienia posługuje się tytułem zawodowym „farmaceuta”,  
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.  
Art. 80. Kto nie posiadając wymaganych uprawnień sprawuje opiekę farmaceutyczną, udziela usługi farm aceutyc z-
nej lub wykonuje zadania zawodowe, o  których mowa w  art. 4 ust. 4, 
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.  
Art. 81. 1. Kto powierza wykonywanie zawodu farmaceuty osobie, która nie posiada wymaganych uprawnie ń, 
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.  
2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,  
podlega grzywnie.  
  
Dziennik Ustaw  – 43 – Poz. 97 
 
 Rozdział 7  
Przepisy zmieniające  
Art. 82. W ustawie z  dnia 19  kwietnia 1991  r. o izbach aptekarskich (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1419  oraz z 2020 r. poz. 2401 ) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  1 w ust. 1 i 2 wyraz „aptekarskiego” zastępuje się wyrazem „farmaceuty”;  
2) uchyla się art.  2a–2c, art.  4, art.  4b–5, art.  5b oraz art.  6a–6d; 
3) użyty w  tytule rozdziału 2, w  art. 12, w art. 13 w  ust. 2, w  art. 21 we wprowadzeniu do wyliczenia, w  art. 22 we 
wprowadzeniu do wyliczenia i  w pkt 1, w art. 35, w  art. 37 w  pkt 2, w art. 39 w  ust. 1 we wprowadzeniu do wylicz e-
nia, w  pkt 2, 6–8, w art. 40, w  art. 45, w  art. 49 oraz w  art. 78 wyraz „aptekarskiego” zastępuje się wyrazami „zaw o-
du farmaceuty”;  
4) w art.  7: 
a) w ust.  1: 
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Zadaniami samorządu zawodu farmaceuty  są w szczególności:”,  
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) reprezentowanie zawodu farmaceuty i  obrona jego interesów;”,  
b) w ust.  2: 
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Zadania określone w  ust. 1 samorząd zawodu farmaceuty wykonuje w  szczególności przez:”,  
– pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) przyznawanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty;”,  
– po pkt  1 dodaje się pkt  1a i 1b w  brzmieniu:  
„1a) zawieszanie i  pozbawianie prawa wykonywania zawodu oraz ograniczanie w  wykonywaniu zawodu;  
1b) prowadzenie postępowania w  przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu farmaceuty;”,  
– pkt 6  otrzymuje brzmienie:  
„6) opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek i  wykonywania  
zawodu farmaceuty oraz występowanie z  wnioskiem o  podjęcie inicjatywy ustawodawczej;”,  
– pkt 10  otrzymuje brzmienie:  
„10) prowa dzenie badań dotyczących służb farmaceutycznych i  wykonywania zawodu farmaceuty;”,  
– pkt 12  otrzymuje brzmienie:  
„12) sprawowanie sądownictwa dyscyplinarnego w  zakresie odpowiedzialności zawodowej farmaceutów 
oraz sądownictwa polubownego;”,  
– po pkt  12 dodaje się pkt  12a i  12b w  brzmieniu:  
„12a)  współpracę  z samorządami zawodów medycznych i  innymi organizacjami reprezentującymi zawody 
medyczne w  kraju i  za granicą oraz organami państw członkowskich Unii Europejskiej w  zakresie 
spraw określonych w  ustawie;  
12b) organizowanie doskonalenia zawodowego prowadzonego przez samorząd zawodu farmaceuty;”,  
c) dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Współpraca z  organami państw członkowskich Unii Europejskiej jest realizowana za pośrednictwem 
Systemu Wymiany Informacji na Ry nku Wewnętrznym IMI, zwanego dalej „systemem IMI”, w  zakresie okreś -
lonym w  rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  1024/2012 z  dnia 25  października 2012  r. 
w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na  rynku wewnętrznym 
i uchylającym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzeniu w  sprawie IMI”) (Dz.  Urz. UE  L 316 z  14.11.2012,  
str. 1, z późn. zm.5)).”; 
                                                           
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 354 z  28.12.2013, str.  132, Dz.  Urz. UE  L 159 z  28.05.2014,  
str. 1 i 11, Dz.  Urz. UE  L 147 z  12.06.2015, str.  24, Dz.  Urz. UE  L 200 z  26.07.2016, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 252 z  16.09.2016, str.  53, 
Dz. Urz. UE  L 295 z  21.11.2018, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 8 z 10.01.2019, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 11 z 14.01.2019, str.  34 oraz Dz.  Urz. 
UE L 231 z 06.09.2019, str.  29. 
  
Dziennik Ustaw  – 44 – Poz. 97 
 
 5) po art.  7 dodaje się art.  7a w  brzmieniu:  
„Art.  7a. 1. Farmaceuta podlega obowiązkowi wpisu do rejestru farmaceutów prowadzonego przez okręgową 
radę aptekarską, która przyznała prawo wykonywania zawodu farmaceuty.  
2. Jeżeli farmaceuta wykonuje zawód na terenie innej izby niż izba, której rada przyznała prawo wykonywania 
zawodu, podlega obowiązkow i wpisu do rejestru  farmaceutów prowadzonego przez radę okręgowej izby apteka r-
skiej, na terenie której farmaceuta wykonuje zawód.  
3. Farmaceuta wykonujący zawód na terenie więcej niż jednej okręgowej izby aptekarskiej podlega obowią z-
kowi wpisu do rejestru farmaceutów prowadzonego przez wskazaną przez niego radę okręgowej izby aptekarskiej, 
na terenie której wykonuje zawód.  
4. Kierownik apteki, punktu aptecznego, działu farmacji szpitalnej oraz farmaceuta sprawujący funkcję, o  której  
mowa w  art. 2 pkt 21a–21c ustawy z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne, podlega wpisowi do rejestru 
farmaceutów prowadzonego przez radę okręgowej izby aptekarskiej, na terenie której jest kierownikiem lub spraw u-
je funkcję.  
5. Farmaceuta, który po przyznaniu prawa wykon ywania zawodu farmaceuty nie podejmuje zatrudnienia jako 
aptekarz, podlega  obowiązkowi wpisu do rejestru farmaceutów prowadzonego przez okręgową radę aptekarską, kt ó-
ra podjęła uchwałę o  przyznaniu tego prawa.  
6. Farmaceuta, który przestaje wykonywać zawód farmaceuty, pozostaje wpisany w rejestrze farmaceutów, do 
którego był ostatnio wpisany.  
7. Farmaceuta, który przestaje wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  związku z  prze-
niesieniem do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, p ozostaje wpisany w  rejestrze farmaceutów, do 
którego był ostatnio wpisany, chyba że przedstawi oświadczenie, że w  czasie wykonywania zawodu farmaceuty 
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej podlegać będzie nadzorowi sprawowanemu przez właściwą 
organizację lub instytucję zawodową.  
8. Właściwa okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o dokonaniu wpisu  niezwłocznie, nie później niż 
w terminie 7  dni od dnia otrzymania wniosku o  wpis.”;  
6) w art.  8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Rejestr farmaceutów prowadzi okręgowa rada aptekarska.”;  
7) po art.  8b dodaje się art.  8c–8f w brzmieniu:  
„Art.  8c. 1. W  przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw lub 
innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykony wania zawodu farmaceuty, wydanych 
przez właściwe organy państwa członkowskiego, lub dokumentów, o  których mowa w  art. 5 ust. 1 pkt 4, ust.  4 i 5 
ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty (Dz.  U. z 2021 r. poz. 97), lub w  przypadku uzasadnio nych 
wątpliwości dotyczących spełnienia wymagań w  zakresie kształcenia określonych w  przepisach prawa Unii Europejskiej  
Naczelna Rada Aptekarska składa do właściwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej wniosek 
o potwierdzenie ich autentyczności  lub potwierdzenie spełnienia wymagań w  zakresie kształcenia.  
2. Jeżeli Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowa rada aptekarska posiadają informacje dotyczące postęp o-
wań dyscyplinarnych lub nałożonych sankcji karnych, lub innych okoliczności, które mogą wpł ywać na wykonyw a-
nie zawodu farmaceuty, informują o  tym właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym 
farmaceuta uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu lub w  którym ten zawód wykonuje.  
3. Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowe rady a ptekarskie mają obowiązek:  
1) dokonania weryfikacji informacji, o  których mowa w  ust. 2, o które wnoszą właściwe organy państwa czło n-
kowskiego Unii Europejskiej;  
2) informowania o  wynikach weryfikacji, o  której mowa w  pkt 1, właściwych organów państwa czło nkowskiego 
Unii Europejskiej;  
3) udzielania informacji dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw lub innych dokumentów potwierdz a-
jących posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 
oraz potwierdzania spełniania wymagań w  zakresie kształcenia.  
Art. 8d. W przypadku uzasadnionych wątpliwości Naczelna Rada Aptekarska  może wystąpić do właściwych 
organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej o  potwierdzenie faktu, że osoba, która złożyła wni osek o uznanie 
kwalifikacji w  zawodzie farmaceuty, nie jest objęta zawieszeniem prawa wykonywania zawodu lub zakazem wyk o-
nywania zawodu. Naczelna Rada Aptekarska  odpowiada na zapytania właściwych organów państw członkowskich 
Unii Europejskiej w  tym zakresi e odnoszące się do osób, które uzyskały prawo wykonywania zawodu farmaceuty.  
  
Dziennik Ustaw  – 45 – Poz. 97 
 
 Art. 8e. 1. Okręgowa rada aptekarska w  przypadku uzasadnionych wątpliwości może zwrócić się do właściw e-
go organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym farmaceuta, o  którym mowa w  art. 38 ust. 1 ustawy 
z dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty, posiada prawo do wykonywania zawodu, o  przedstawienie info r-
macji potwierdzających, że farmaceuta prowadzi działalność zgodnie z  prawem, jak również że nie zostały na niego 
nałożone kary dyscyplinarne lub sankcje karne związane z  wykonywaniem zawodu, a  także sama udziela informacji 
w tym zakresie w  odniesieniu do farmaceutów posiadających prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczy -
pospolitej Polskiej.  
2. Okręgowa rada apte karska występuje do właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej 
o informacje, a  także na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej przekazuje infor-
macje niezbędne do rozpatrywania skarg składanych na farmaceutów, o  których  mowa w  art. 38 ust. 1 ustawy z  dnia 
10 grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty. Podmiot, który złożył skargę, jest informowany o  sposobie rozpatrzenia 
skargi.  
Art. 8f. 1. Skreślenie z  rejestru farmaceutów prowadzonego  przez okręgową radę aptekarską na stępuje wskutek:  
1) śmierci;  
2) utraty prawa wykonywania zawodu farmaceuty w  przypadkach określonych w  art. 21 ustawy z  dnia 10 grudnia 
2020  r. o zawodzie farmaceuty;  
3) ustania przesłanek uzasadniających wpis do danego rejestru farmaceutów określonych w art. 7a, w  szcze gól-
ności przeniesienia  się farmaceuty na teren innej okręgowej izby aptekarskiej;  
4) wykonywania  przez aptekarza zawodu lekarza, lekarza dentysty, felczera, starszego felczera, lekarza weterynarii,  
pielęgniarki lub położnej;  
5) nieopłac enia składek członkowskich przez okres dłuższy niż 24  miesiące.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 4 i 5, okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę, od której 
przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej, która podejmuje w  tej sprawie u chwałę.”;  
8) w art.  9: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Funkcje prezesa rady aptekarskiej, wiceprezesa rady aptekarskiej, sekretarza rady aptekarskiej , skar b-
nika rady aptekarskiej, rzecznika odpowiedzialności zawodowej, przewodniczącego sądu aptekarskieg o, prz e-
wodniczącego komisji rewizyjnej można nieprzerwanie pełnić nie dłużej niż przez 2  następujące po sobie k a-
dencje. Jeżeli wyboru dokonano na skutek wygaśnięcia mandatu poprzednika przed upływem 24  miesięcy danej 
kadencji, pełnienie funkcji do końca te j kadencji uznaje się za pełnienie jej przez pełną kadencję.”,  
b) ust. 4 –6 otrzymują brzmienie:  
„4. Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z  wyłączeniem farmaceutów  
zawieszonych w  prawie wykonywania zawodu.  
5. Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z  wyłączeniem farmaceutów 
ukaranych karą wymienioną w  art. 46 ust. 1 pkt 1–3. 
6. Na członków sądów aptekarskich mogą kandydować farmaceuci mający co najmniej siedmioletni staż 
pracy w  zawodzie.”;  
9) w art.  11 pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu farmaceuty.”;  
10) art. 15  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  15. Członkami okręgowej izby aptekarskiej są farmaceuci wpisani do rejestru fa rmaceutów prowadzon e-
go przez radę tej okręgowej izby aptekarskiej.”;  
11) uchyla się art.  17–20a; 
12) użyty w  art. 23 w  ust. 1 i 3, w art. 33, w  art. 43 w  pkt 2, w art. 44, w  art. 45, w  art. 46 w  ust. 1 w pkt 3 i 4, w art. 47 
w ust. 1, w art. 48 w  ust. 1, w art. 49, w  art. 50 w  ust. 1, w art. 51 w  ust. 2, w art. 60 w  ust. 3 w części wspólnej oraz 
w art. 63 w  ust. 1, w różnej liczbie i  różnym przypadku, wyraz „aptekarz” zastępuje się użytym w  odpowiedniej lic z-
bie i odpowiednim przypadku wyrazem „farmaceuta”;  
13) w art.  28 dodaje się ust.  3 w brzmieniu:  
„3. Pracami okręgowej rady aptekarskiej kieruje prezes, który zwołuje jej posiedzenia i  im przewodniczy, 
a także reprezentuje okręgową radę aptekarską na zewnątrz.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 46 – Poz. 97 
 
 14) w art.  29 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) wykonuje zadania i  czynności określone w  art. 7 ust. 2 pkt 1–2, 4–7, 9–13;”;  
15) w art.  37: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) uchwala zasady etyki i  deontologii zawodowej;”,  
b) pkt 5  otrzymuje brzmienie:  
„5) zatwierdza zasady gospodarki finansowej samorządu, o  których mowa w  art. 39 ust. 1 pkt 17;”;  
16) w art.  38 dodaje się ust.  4 w brzmieniu:  
„4. Pracami Naczelnej Rady Aptekarskiej kieruje Prezes, który zwołuje jej posiedzenia i  im przewodniczy, 
a także reprezentuje Naczelną Radę Aptekarską na zewn ątrz.”;  
17) w art.  39 w  ust. 1: 
a) pkt 4  otrzymuje brzmienie:  
„4) reprezentuje zawód farmaceuty;”,  
b) w pkt  15 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  16 i 17 w  brzmieniu:  
„16) koordynuje doskonalenie zawodowe farmaceutów prowadzone  przez samorząd  zawodu farmaceuty ; 
17) ustala zasady gospodarki finansowej samorządu zawodu farmaceuty .”; 
18) w art.  69 wyrazy „i art.  19 ust. 2” zastępuje się wyrazami „niniejszej ustawy i  art. 24 ust. 3 ustawy z  dnia 10  grudnia 
2020  r. o zawodzie farmaceuty”.  
Art. 83. W ustawie z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.  U. z  2020  r. poz.  944, 1493 i  2112) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  54 uchyla się ust.  4; 
2) w art.  86: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Nazwa apteka zastrzeżona jest wyłącznie d la miejsca sprawowania opieki farmaceutycznej, o  której 
mowa w  art. 4 ust. 2 ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty (Dz.  U. z 2021 r. poz. 97), świa d-
czenia usług farmaceutycznych, o  których mowa w  art. 4 ust. 3 tej ustawy,  i wykonywania z adań zawodowych, 
o których mowa w  art. 4 ust. 4 pkt 1, 2, 4 –10 i 13–16 tej ustawy.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Usługi farmaceutyczne, o  których mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 5 i 7 ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. 
o zawodzie farmace uty, oraz zadania zawodowe, o  których mowa w  art. 4 ust. 4 pkt 1, 2, 5 –7, 15 i  16 tej ustawy, 
mogą być świadczone tylko w  aptece szpitalnej, aptece zakładowej lub dziale farmacji szpitalnej utworzonym 
zamiast tych aptek.  
2b. W aptekach ogólnodostępnych mog ą być świadczone inne usługi związane  z ochroną zdrowia, obe j-
mujące:  
1) monitorowanie procesu leczenia farmakologicznego stałych pacjentów apteki;  
2) doradztwo w  samolecznictwie farmakologicznym pacjentów w  oparciu o  produkty wydawane bez recepty.”,  
c) uchyla się ust.  3, 
d) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. W aptekach szpitalnych, zakładowych oraz działach farmacji szpitalnej:  
1) jest prowadzona ewidencja badanych produktów leczniczych oraz produktów leczniczych i  wyrobów 
medycznych otrzymywanych w  formie darowizny;  
2) są ustalane procedury wydawania produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 47 – Poz. 97 
 
 3) w art.  87: 
a) ust. 1 –2a otrzymują brzmienie:  
„1. Apteki dzielą się na:  
1) ogólnodostępne;  
2) szpitalne;  
3) zakładowe.  
2. Apteka ogólnodostępna jest przeznaczo na do:  
1) zaopatrywania ludności w  produkty lecznicze, leki apteczne, leki recepturowe, wyroby medyczne i  inne 
artykuły, o  których mowa w  art. 86 ust. 8; 
2) zapewnienia świadczenia  ludności usług farmaceutycznych, o  których mowa w  art. 4 ust. 3 ustawy z  dnia 
10 grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty, oraz sprawowania opieki farmaceutycznej, o  której mowa 
w art. 4 ust. 2 tej ustawy.  
2a. Aptekę szpitalną tworzy się w:  
1) zakładzie leczniczym, w  którym podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w  rodzaju stacjonarne 
i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i  inne niż szpitalne;  
2) jednostce organizacyjnej publicznej służby krwi, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z  dnia 
22 sierp nia 1997  r. o publicznej służbie krwi (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1777) .”, 
b) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Apteka szpitalna jest przeznaczona do:  
1) zaopatrywania zakładu leczniczego lub jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, w  których została 
utworzona, oraz pacjentów wskazanych w  art. 106 ust. 3 pkt 2 i 3; 
2) zapewnienia świadczenia  usług farmaceutycznych, o  których mowa w  art. 86 ust. 2, na potrzeby zakładu 
leczniczego lub jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 2 ust a-
wy z  dnia 22  sierpnia 1997  r. o publicznej służbie  krwi, w  których została utworzona.”,  
c) uchyla się ust.  4a, 
d) po ust.  4a dodaje się ust.  4b–4e w  brzmieniu:  
„4b. Aptekę zakładową tworzy się w  podmiocie wykonującym działalność leczniczą utworzonym przez 
Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Sprawiedliw ości, w  celu zaopatrywania gabinetów, pracowni, izb ch o-
rych lub oddziałów terapeutycznych, a  także innych zakładów leczniczych, w  których wykonuje się stacjonarne 
i całodobowe świadczenia zdrowotne, utworzonych w  tych podmiotach.  
4c. Dopuszcza się utworzen ie zamiast apteki szpitalnej lub apteki zakładowej działu farmacji szpitalnej w:  
1) zakładzie leczniczym, w  którym podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w  rodzaju stacjonarne 
i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i  inne niż szpitalne, w  przypadku którego liczba łóżek lub 
stanowisk dializacyjnych zgłoszonych w  rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą wynosi 
nie więcej niż 100;  
2) zakładzie opiekuńczo -leczniczym;  
3) zakładzie pielęgnacyjno -opiekuńczym;  
4) jednostce organizacy jnej publicznej służby krwi, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z  dnia 22 sierp nia 
1997  r. o publicznej służbie krwi.  
4d. Dział farmacji szpitalnej przeznaczony jest do:  
1) zaopatrywania zakładu leczniczego lub jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, w  których został 
utworzony;  
2) zapewnienia świadczenia  usług farmaceutycznych i  wykonywania  zadań zawodowych, o  których mowa 
w art. 4 ust. 3 pkt 4 oraz ust.  4 pkt 5, 7, 8 i  13–15 ustawy  z dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmace uty, 
oraz czynności, o  których mowa w  art. 86 ust. 4, na potrzeby zakładu leczniczego lub jednostki organiz a-
cyjnej publicznej służby krwi, w  których został utworzony.  
  
Dziennik Ustaw  – 48 – Poz. 97 
 
 4e. W przypadku apteki szpitalnej lub działu farmacji szpitalnej utworzonego w  jednostce organizacyjne j 
publicznej służby krwi, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z  dnia 22  sierpnia 1997  r. o publicznej służbie 
krwi, lokal, zakres działalności oraz czas pracy apteki lub działu ocenia się zgodnie z  dobrą praktyką przech o-
wywania i  wydawania krwi i  jej składników, badania, preparatyki, przechowywania, wydawania i  transportu 
w rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 22  sierpnia 1997  r. o publicznej służbie krwi.”;  
4) po art.  87 dodaje się art.  87a w  brzmieniu:  
„Art.  87a. 1. Zapewnia się minimalną normę zatru dnienia w:  
1) aptece szpitalnej:  
a) równoważnik co najmniej 1  etatu w  pełnym wymiarze godzin kierownika tej apteki,  
b) równoważnik co najmniej 1  etatu w  pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty na każde 
rozpoczęte 100  łóżek lub stanowisk dializacyjnych zgłoszonych w rejestrze podmiotów wykonujących 
działalność leczniczą, o  którym mowa w  art. 106 ust. 1 ustawy z  dnia 15  kwietnia 2011  r. o działalności 
leczniczej, zakładu leczniczego zaopatrywanego przez tę aptekę;  
2) dziale farmacji szpitalnej – równoważnik co najmniej 1  etatu w  pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego 
farmaceuty na każde rozpoczęte 50  łóżek lub stanowisk dializacyjnych zgłoszonych  w rejestrze podmiotów 
wykonujących działalność leczniczą, o  którym mo wa w  art. 106 ust. 1 ustawy z  dnia 15  kwietnia 2011  r. 
o działalności leczniczej, zakładu leczniczego zaopatrywanego przez ten dział.  
2. W przypadku jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy 
z dnia 22  sierp nia 1997  r. o publicznej służbie krwi, liczba, o  której mowa w  ust. 1, wynosi odpowiednio 100 albo 
50 stanowisk do poboru krwi.”;  
5) w art.  88: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. W aptece ogólnodostępnej musi być ustanowiony farmaceuta odpowiedzialny za je j prowadzenie, 
zwany dalej „kierownikiem apteki”.”,  
b) po ust.  1 dodaje się ust.  1a–1d w  brzmieniu:  
„1a. Farmaceuta nie może łączyć funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej, punktu aptecznego, działu 
farmacji szpitalnej, apteki szpitalnej z  funkcją , o której mowa w  art. 2 pkt 21a–21c. 
1b. Farmaceuta nie może być kierownikiem więcej niż jednej apteki, o  której mowa w  ust. 1a. 
1c. Farmaceuta może być równocześnie kierownikiem apteki i  działu farmacji szpitalnej albo dwóch dzi a-
łów farmacji szpitalnej po uzysk aniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, a  w przypadku po d-
miotów nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej – Naczelnego Inspektora Farmaceutycznego Wojska 
Polskiego, który uwzględni wymiar zatrudnienia farmaceuty w  tych jednostkach, zakres  wykonywanych usług 
farmaceutycznych oraz godziny czynności każdej z  nich.  
1d. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny udziela zgody, o  której mowa w  ust. 1c, w  drodze decyzji.”,  
c) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Kierownikiem apteki ogólnodostępnej może być f armaceuta, który spełnia łącznie następujące warunki:  
1) posiada tytuł specjalisty w  dziedzinie farmacji aptecznej, klinicznej lub farmakologii oraz co najmniej 
dwuletni staż pracy w  aptece ogólnodostępnej w  pełnym wymiarze czasu pracy, albo posiada co naj mniej 
pięcioletni staż pracy w  aptece ogólnodostępnej w  pełnym wymiarze czasu pracy;  
2) wypełnia obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego;  
3) wypełnia obowiązki członka samorządu zawodu farmaceuty;  
4) daje rękojmię należytego prowadzenia apteki. ”, 
d) po ust. 2a dodaje się ust.  2b–2h w  brzmieniu:  
„2b. Zmiana kierownika apteki wymaga złożenia przez podmiot prowadzący aptekę wniosku do woj e-
wódzkiego inspektora farmaceutycznego, nie później niż 30  dni przed planowaną zmianą, a  jeżeli zmiana ki e-
rownika apteki j est spowodowana zdarzeniem, na które apteka nie miała wpływu – niezwłocznie po zaistnieniu 
tego zdarzenia.  
2c. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2b, może być załatwiony milcząco.  
  
Dziennik Ustaw  – 49 – Poz. 97 
 
 2d. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny może wnieść w  drodze decyzji sprzeciw, w  terminie 30  dni od 
dnia złożenia wniosku, jeżeli osoba ubiegająca się o  funkcję kierownika apteki nie spełnia warunków, o  których 
mowa w  ust. 2. 
2e. Jeżeli zmiana kierownika apteki jest spowodowana zdarzeniem, na które apteka nie miała wpływu, 
osoba ubiega jąca się o  funkcję kierownika apteki może objąć tę funkcję z  dniem złożenia wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 2b. W  przypadku wniesienia sprzeciwu przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, o  którym  
mowa w  ust. 2d, osoba ubiegająca się o  funkcję kierowni ka apteki przestaje pełnić tę funkcję z  dniem następuj ą-
cym po dniu, w  którym decyzja, od której wniesiono sprzeciw, stała się ostateczna.  
2f. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2b, zawiera:  
1) datę planowanej zmiany kierownika apteki;  
2) adres apteki;  
3) nazwę apteki, jeżeli dotyczy;  
4) dane kandydata na kierownika apteki, o  których mowa w  art. 100 ust. 2 pkt 5; 
5) dane osoby, która zakończyła pełnienie funkcji kierownika apteki;  
6) przyczynę zmiany kierownika apteki.  
2g. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny niez włocznie po otrzymaniu wniosku , o którym mowa w  ust. 2b, 
zwraca się do właściwej miejscowo rady okręgowej izby aptekarskiej, której farmaceuta jest członkiem, 
o wydanie w  terminie 14  dni opinii dotyczącej spełniania warunków pełnienia funkcji kierownika apteki. Brak  wy-
dania opinii w  powyższym terminie przez radę okręgowej izby aptekarskiej uznaje się za brak przeciwwskazań 
do pełnienia funkcji kierownika apteki.  
2h. W postępowaniu o  udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej ust.  2g stos uje się 
odpowiednio .”, 
e) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Do zadań kierownika apteki ogólnodostępnej należy osobiste kierowanie apteką, obejmujące:  
1) wskazywanie podmiotowi prowadzącemu aptekę potrzeb albo zastrzeżeń w  zakresie:  
a) asortymentu apteki, zak upu produktów leczniczych oraz tworzenia zapasów, przechowywania i  wyda -
wania tych produktów,  
b) zatrudniania personelu fachowego w  aptece,  
c) zawierania i  modyfikowania umów, o  których mowa w  art. 41 ust. 1 ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. 
o refundacji leków , środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów 
medycznych;  
2) zapewnienie prawidłowego wykonywania procedur obowiązujących w  aptece;  
3) nadzór nad bieżącą działalnością apteki, w  szczególności nad:  
a) przyjmowaniem, wydawaniem, p rzechowywaniem i  identyfikacją produktów leczniczych i  wyrobów 
medycznych,  
b) sporządzaniem leków recepturowych i  leków aptecznych,  
c) udzielaniem informacji o  produktach leczniczych;  
4) nadzór nad pracownikami oraz innym personelem zatrudnionym w  aptece, w tym: 
a) nadzór nad czynnościami, w  tym fachowymi, wykonywanymi przez personel apteki,  
b) wskazywanie podmiotowi prowadzącemu aptekę odpowiedniej liczby fachowego  personelu, w  zależ -
ności  od skali oraz zakresu działalności apteki,  
c) zatwierdzanie struktu ry organizacyjnej apteki w  formie schematu organizacyjnego,  
d) opiniowanie pisemnych opisów stanowisk określających  role i  obowiązki personelu, a  także zasady 
ich zastępowania,  
e) nadzór nad studentami odbywającymi praktyki zawodowe oraz osobami odbywającymi praktyki tec h-
ników farmaceutycznych,  
f) prowadzenie ewidencji zatrudnionych w  aptece farmaceutów i  techników farmaceutycznych,  
g) monitowanie realizacji i  dokumentowania szkoleń personelu zatrudnionego w  aptece,  
h) przekazywanie okręgowym izbo m aptekarskim danych niezbędnych do prowadzenia rejestru farm a-
ceutów, o  którym mowa w  art. 8 ust. 1 ustawy z  dnia 19  kwietnia 1991  r. o izbach aptekarskich;  
  
Dziennik Ustaw  – 50 – Poz. 97 
 
 5) wyłączne reprezentowanie apteki wobec  podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń ze środkó w 
publicznych w  zakresie zadań realizowanych na podstawie przepisów ustawy z  dnia 12  maja 2011  r. 
o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medyc z-
nych ; 
6) nadzór nad prawidłowym dokumentowaniem obrotu detal icznego produktami leczniczymi;  
7) zapewnianie wykonywania decyzji w  zakresie wstrzymania lub wycofania z  obrotu i  stosowania produ k-
tów leczniczych po uzyskaniu decyzji właściwego organu;  
8) weryfikowanie uprawnień dostawców, odbiorców, zleceniobiorców i  zleceniodawców do wykonywanych 
czynności;  
9) weryfikowanie, czy nabywane produkty lecznicze pochodzą wyłącznie od podmiotów posiadających z e-
zwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej;  
10) wydawanie produktów leczniczych, wyrobów medycznych i  środków s pożywczych specjalnego przezn a-
czenia żywieniowego zgodnie z  art. 96; 
11) weryfikowanie, czy nabywane środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby 
medyczne, w  stosunku do których wydano decyzje o  objęciu refundacją, pochodzą wyłącznie  od podmi o-
tów posiadających zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej;  
12) zapewnienie w  regularnych odstępach czasu, nie rzadziej niż raz na rok, przeprowadzania kontroli w e-
wnętrznych według ustalonego programu i  zapewnienie wprowadzania odpowied nich środków napra w-
czych i  zapobiegawczych;  
13) dokumentowanie przekazywania zadań personelowi apteki;  
14) zapewnianie  wykonywania decyzji w  zakresie zniszczenia produktów leczniczych po uzyskaniu decyzji  właś-
ciwego organu;  
15) przekazywanie Prezesowi Urz ędu informacji o  niepożądanym działaniu produktu leczniczego lub incyden -
cie medycznym;  
16) przekazywanie właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu informacji o  niepożą -
danym odczynie poszczepiennym;  
17) przekazywanie organom Inspekcji Fa rmaceutycznej informacji o  podejrzeniu lub stwierdzeniu, że dany 
produkt leczniczy nie odpowiada ustalonym dla niego wymaganiom jakościowym.”;  
6) w art.  91 w  ust. 2 wyrazy „art. 86  ust. 3 pkt 1–4 oraz pkt  6” zastępuje się wyrazami „art. 4  ust. 3 pkt 5 usta wy z  dnia 
10 grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty”;  
7) w art.  93: 
a) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Do kierownika apteki szpitalnej stosuje się odpowiednio przepisy art.  88 ust. 2b–2f, 4 i  5.”, 
b) dodaje się ust.  3 i 4 w brzmieniu:  
„3. Kierownikiem apteki szpitalnej lub zakładowej może być farmaceuta, który spełnia łącznie następujące 
warunki:  
1) posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie w  wykonywaniu zawodu w  aptece szpitalnej lub zakładowej 
w pełnym wymiarze czasu pracy lub równoważniku czasu pracy;  
2) posiada tytuł specjalisty w  dziedzinie farmacji szpitalnej, farmacji klinicznej lub farmacji aptecznej;  
3) daje rękojmię należytego pełnienia funkcji kierownika apteki;  
4) wypełnia obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego;  
5) wypełnia obowiązki członka samorządu zawodu farmaceuty.  
4. Kierownikiem działu farmacji szpitalnej może być farmaceuta, który posiada co najmniej roczne d o-
świadczenie w  wykonywaniu zawodu w  aptece lub dziale farmacji szpitalnej w  pełnym wymiarze czasu pracy 
lub równoważniku czasu pracy oraz spełnia warunki, o  których mowa w  ust. 3 pkt 3–5.”; 
8) w art.  94 w  ust. 2 wyraz „aptekarskiego” zastępuje się wyrazami „zawodu farmaceuty”;  
  
Dziennik Ustaw  – 51 – Poz. 97 
 
 9) w art.  96: 
a) po ust.  3 dodaje się ust.  3a w  brzmieniu:  
„3a. W celu kontynuacji terapii produkte m leczniczym, środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia 
żywieniowego lub wyrobem medycznym przepisanym przez lekarza na recepcie, zwanej dalej „receptą kont y-
nuowaną”, farmaceuta może w  ramach sprawowania opieki farmaceutycznej, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 ust a-
wy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty, wystawić receptę na produkty lecznicze, środki spożywcze 
specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyroby medyczne, do której stosuje się następujące zasady:  
1) jest wystawiana na podstawie zap isanego w  SIM zlecenia lekarza dotyczącego kontynuacji terapii produ k-
tem leczniczym, środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo wyrobem medyc z-
nym przepisanym na recepcie kontynuowanej;  
2) jest wystawiana na produkty lecznicze, środki s pożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo 
wyroby medyczne przepisane na recepcie kontynuowanej;  
3) jest wystawiana w  terminie określonym przez lekarza wystawiającego receptę kontynuowaną, nie dłu ż-
szym niż 12  miesięcy od daty wystawienia tej rece pty; 
4) łączna ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo 
wyrobu medycznego nie może przekroczyć ilości niezbędnej pacjentowi do 360 -dniowego okresu stos o-
wania wyliczonego na podstawie sposobu dawkowania okre ślonego na recepcie kontynuowanej, przy 
czym ilość produktu leczniczego na jednej recepcie nie może przekraczać ilości niezbędnej do stosowania 
w okresie określonym przez lekarza;  
5) jest wystawiana po wykonaniu przez farmaceutę badania diagnostycznego, po miaru ciśnienia krwi lub innej  
czynności w  ramach sprawowania opieki farmaceutycznej – jeżeli lekarz wystawiający receptę kontynuowaną  
zleci ich wykonanie;  
6) jest wystawiana w  postaci elektronicznej;  
7) może być wystawiona na produkty lecznicze o  kategori i dostępności Rp lub Rpz;  
8) zawiera dane, o  których mowa w  art. 96a ust.  1 pkt 1–4, pkt  5 lit. a oraz pkt  6, a w przypadku recepty, na 
której co najmniej jeden z  przepisanych produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego prz e-
znaczenia żywienioweg o lub wyrobów medycznych, dla którego wydano decyzję o  objęciu refundacją 
w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy  z dnia 12  maja 2011  r. o refundacji leków, środków spożywczych spe-
cjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, ma być wydany za odp łatnością, o  której  
mowa w  art. 6 ust. 2 tej ustawy – dodatkowo dane, o  których mowa w  art. 96a ust.  8 pkt 1a, 1b i  3–10; 
9) wskazuje się  na niej  odpłatność określoną przez lekarza na recepcie kontynuowanej, chyba że farmaceuta 
wystawiający receptę powziął  wiedzę o  konieczności zmiany odpłatności.”,  
b) w ust.  4: 
– w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:  
„c) wystawienia  przez farmaceutę, o  którym mowa w  art. 38 ust. 1 ustawy z  dnia 10 grudnia 2020  r. o za-
wodzie farmaceuty;”,  
– pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) przepisy  art. 96a ust.  4 i 4a stosuje się odpowiednio.”,  
c) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Farmaceuta i  technik farmaceutyczny mogą odmówić:  
1) wykonania każdej usługi farmaceutycznej, o  której mowa w  art. 4 ust. 3 ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. 
o zawod zie farmaceuty, jeżeli jej wykonanie może zagrażać życiu lub zdrowiu  pacjenta lub innych osób;  
2) wydania produktu leczniczego, wyrobu medycznego lub środka spożywczego specjalnego  przeznaczenia 
żywieniowego, jeżeli:  
a) powziął uzasadnione podejrzenie, że:  
– produkt leczniczy, wyrób medyczny lub środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieni o-
wego, który ma zostać wydany w  ramach usługi farmaceutycznej, może być zastosowany w  celu 
pozamedycznym,  
– recepta lub zapotrzebowanie, które mają być podstawą wyda nia produktu leczniczego, wyrobu 
medycznego lub środka spożywczego  specjalnego przeznaczenia żywieniowego, nie są autentyczne,  
  
Dziennik Ustaw  – 52 – Poz. 97 
 
 b) zachodzi konieczność dokonania zmian składu leku recepturowego na recepcie, do których farmaceuta  
albo technik farmaceutyczny nie posiada uprawnień, i  nie ma możliwości porozumienia się z  osobą 
uprawnioną do wystawiania recept,  
c) od dnia sporządzenia produktu leczniczego upłynęło co najmniej 6  dni – w przypadku leku recept u-
rowego sporządzonego na podstawie recepty lub etykiety a ptecznej,  
d) osoba, która przedstawiła receptę do realizacji, nie ukończyła 13. roku życia,  
e) zachodzi uzasadnione podejrzenie co do wieku osoby, dla której została wystawiona recepta.”;  
10) w art.  99 w  ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) farmaceuta pos iadający prawo wykonywania zawodu, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą;”;  
11) po art.  99a dodaje się art.  99b w  brzmieniu:  
„Art.  99b. 1. Podmiot prowadzący aptekę jest obowiązany zapewnić wykonywanie czynności w  aptece przez 
farmaceutów i  techn ików farmaceutycznych w  liczbie odpowiadającej zakresowi działalności oraz dniom i  godzinom 
pracy apteki oraz udokumentować realizację tego obowiązku.  
2. Jeżeli podmiot prowadzący aptekę narusza obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, kierownik apteki skraca 
godziny pracy apteki odpowiednio do liczby farmaceutów i  techników farmaceutycznych wykonujących czynności 
w aptece.  
3. Kierownik apteki niezwłocznie informuje podmiot prowadzący aptekę o  skróceniu godzin pracy apteki,  o któ-
rym mowa w  ust. 2.”; 
12) w art. 100 w  ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:  
„9) zaświadczenie o  posiadaniu przez wnioskodawcę prawa wykonywania zawodu farmaceuty, wydane przez radę 
okręgowej izby aptekarskiej, której farmaceuta jest członkiem, w  trybie określonym w  art. 19 ust. 1 pkt 1 
ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty – jeżeli dotyczy;”;  
13) w art.  103 w  ust. 2 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  10 w  brzmieniu:  
„10) podmiot prowadzący aptekę nie wykonuje obowiązku, o  którym mowa w  art. 35 ust. 2 ustawy z  dnia 10 grudnia  
2020  r. o zawodzie farmaceuty.”;  
14) uchyla się rozdział 7a;  
15) w art.  109: 
a) w pkt  9 wyraz „aptekarskim” zastępuje się wyrazami „zawodu farmaceuty”,  
b) pkt 13  otrzymuje brzmienie:  
„13) kontrolowanie działów farmacji szpitalnej  w zakresie świadczenia usług farmaceutycznych;”;  
16) w art.  114: 
a) w ust.  2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) jest farmaceutą w  rozumieniu przepisów  ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty;”,  
b) ust. 3b otrzymuje brzmienie:  
„3b. Inspektorem do spraw obrotu hurtowego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego może być osoba, 
która jest farmaceutą w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty i  posiada 
co najmniej trzyletni staż pracy w  Inspekcji Farmaceu tycznej, w  aptekach lub w  podmiotach prowadzących o b-
rót hurtowy produktami leczniczymi.”;  
17) w art.  120: 
a) w ust.  2 dodaje się zdanie drugie w  brzmieniu:  
„Decyzję wydaje się na okres nie dłuższy niż 3  miesiące.”,  
b) po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Jeżeli naruszenia, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2, dotyczą uniemożliwiania przez podmiot prowadzący  
aptekę, punkt apteczny lub hurtownię farmaceutyczną realizacji zadań przez kierownika apteki, punktu aptec z-
nego lub osobę odpowiedzialną w  hurtowni farmaceutycznej, właściwy organ może nakazać, w  drodze decyzji, 
unieruchomienie hurtowni farmaceutycznej bądź jej części, apteki lub punktu aptecznego. Decyzję wydaje się na 
okres nie dłuższy niż 3  miesiące.  
2b. Decyzjom, o  których mowa w  ust. 2 i 2a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”;  
  
Dziennik Ustaw  – 53 – Poz. 97 
 
 18) w art.  131: 
a) uchyla się ust.  1, 
b) ust. 2  otrzymuje brzmienie:  
„2. Kto nie posiadając uprawnień zawodowych, wydaje z  apteki produkt leczniczy,  
podlega grzywnie.”.  
Art. 84. W ustawie z  dnia 27  sierpnia  2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków pub -
licznych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1398, z późn. zm.6)) w art. 5 w pkt 41 w  lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się  
lit. e w brzmieniu:  
„e) podmiot udzielający opieki farma ceutycznej, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 ustawy z  dnia 10  grudnia 2020  r. 
o zawo dzie farmaceuty (Dz.  U. z 2021 r. poz. 97);”. 
Art. 85. W ustawie z  dnia 28  lipca 2005  r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i  obszarach ochrony uzdr o-
wiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.  U. z 2020  r. poz.  1662  oraz z 2021 r. poz. 36 ) po art.  15 dodaje się 
art. 15a w  brzmieniu:  
„Art.  15a. Do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego nie mają zastosowania wymagania dotyczące minima l-
nych norm zatrudnienia w  aptekach szp italnych i  działach farmacji szpitalnej, określonych w  art. 87a ust.  1 ustawy 
z dnia 6  września 2001  r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.  U. z 2020  r. poz.  944, 1493  i 2112  oraz z 2021 r. poz.  97).”. 
Art. 86. W ustawie z  dnia 28  kwietnia 2011  r. o systemie inf ormacji w  ochronie zdrowia (Dz.  U. z 2020  r. poz.  702, 
1493, 1875 , 2345 i 2401 ) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  3 w ust. 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie:  
„9) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, na podstawie przepisów o: zawodach lekarza i  lekarza 
dentysty, zawodzie fizjoterapeuty, zawodach pielęgniarki i  położnej, diagnostyce laboratoryjnej, Państwowym 
Ratownictwie Medycznym oraz ustawy z  dnia 10 grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty (Dz.  U. z 2021 r. 
poz. 97), w odniesieniu do danych ok reślonych tymi przepisami;”;  
2) w art.  30: 
a) w ust.  2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) art. 71 ustawy z  dnia 10 grudnia 2020  r. o zawodzie farmaceuty;”,  
b) w ust.  2a pkt  3 otrzymuje brzmienie:  
„3) art. 45, art.  47–53, art.  55–60, art.  68–70 i art. 72–74 ustawy z  dnia 10 grudnia 2020  r. o zawodzie farm aceuty;”.  
Rozdział 8  
Przepisy przejściowe i  końcowe  
Art. 87. 1. Jednostki szkolące posiadające w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy uprawnienia do prowadzenia 
szkolenia specjalizacyjnego farmaceutów stają się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy jednostkami szkolącymi, 
o których mowa w  art. 45 ust. 1, na ok res akredytacji  udzielonej im na podstawie dotychczasowych przepisów.  
2. Jednostki, o  których mowa w  ust. 1, zostają z urzędu wpisane na listę jednostek posiadających akredytację, 
o której mowa w  art. 45 ust. 11. 
3. Programy szkolenia specjalizacyjnego obo wiązujące przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zachowują 
ważność do dnia wejścia w  życie nowych programów szkolenia specjalizacyjnego, o  których mowa w art. 49. 
4. Członkowie zespołów ekspertów do spraw programów szkolenia specjalizacyjnego działa jących przed dniem wejścia  
w życie niniejszej ustawy stają się z  dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy członkami  zespołów ekspertów, o  których 
mowa w  art. 49 ust. 3. 
Art. 88. 1. Farmaceuci, którzy rozpoczęli przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy szkolenie specjalizacyjne 
na podstawie programów specjalizacji obowiązujących przed tym dniem, odbywają po tym dniu szkolenie specjalizacyjne 
na podstawie tych programów.  
2. Rejestr farmaceutów odbywających specjalizację prowadzony na podstawie art.  107i u stawy zmienianej w  art. 83 sta-
je się z dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy rejestrem , o którym mowa w  art. 53 ust. 1. 
                                                           
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492, 1493, 1578, 1875, 2112, 2345 i 2401.  
  
Dziennik Ustaw  – 54 – Poz. 97 
 
 Art. 89. 1. Przewodniczący i  członkowie PKE powołanej do przeprowadzania PESF oraz przewodniczący i  człon -
kowie Zespołów Egzaminacyjnych działających przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stają się odpowiednio 
przewodniczącymi  i członkami PKE i  zespołów, o  których mowa w  art. 63 ust. 1. 
2. Testy, pytania i  zadania egzaminacyjne PESF opracowane przed dn iem wejścia w  życie niniejszej ustawy uznaje się  
za opracowane w  trybie przewidzianym w  niniejszej ustawie.  
3. Regulamin porządkowy PESF obowiązujący w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy zachowuje ważność do 
dnia wejścia w  życie nowego regulaminu porzą dkowego PESF.  
4. PESF rozpoczęty i  niezakończony przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy przeprowadza się na podstawie 
dotychczasowych przepisów.  
Art. 90. Farmaceuci, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej  ustawy rozpoczęli  realizację podnosze nia kwal i-
fikacji zawodowych przez uczestnictwo w  ciągłym szkoleniu, o  którym mowa w  art. 107zf ustawy zmienianej w  art. 83, 
kontynuują je na podstawie dotychczasowych przepisów.  
Art. 91. 1. Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów dokumenty potwierdza jące prawo wykonywania z a-
wodu farmaceuty zachowują ważność.  
2. Osoba pełniąca w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy funkcję kierownika apteki ogólnodostępnej, apteki szp i-
talnej lub zakładowej lub działu farmacji szpitalnej, która nie spełnia wymagań prz ewidzianych odpowiednio w  art. 88 
ust. 2 lub art.  93 ust. 3 lub 4 ustawy zmienianej w  art. 83, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, może nadal pełnić tę 
funkcję w  tej aptece lub dziale farmacji szpitalnej.  
3. Farmaceuta, który nie spełnia wymogu posiadani a specjalizacji, określonego w  art. 93 ust. 3 pkt 2 ustawy zmi e-
nianej w  art. 83, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, może w  okresie 36  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy objąć funkcję kierownika apteki szpitalnej lub zakładowej i  pełnić t ę funkcj ę także po upływie tego okresu.  
4. Sprawy dotyczące przyznania prawa wykonywania zawodu farmaceuty wszczęte  i niezakończone przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy prowadzi  się z zastosowaniem przepisów niniejszej ustawy.  
Art. 92. 1. Osoba, która w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy wykonuje czynności, o  których mowa w  art. 4 
ust. 1–4 niniejszej ustawy, a  nie posiada prawa wykonywania zawodu farmaceuty lub nie jest wpisana do rejestru farm a-
ceutów, jest obowiązana wystąpić do właściwej okr ęgowej rady aptekarskiej lub NRA o  przyznanie prawa wykonywania 
zawodu farmaceuty lub o  wpis do rejestru farmaceutów, nie później niż w  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy.  
2. Osoba, o  której mowa w  ust. 1, która w  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy wystąpiła 
do właściwej okręgowej rady aptekarskiej lub NRA o  przyznanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty lub o  wpis do 
rejestru farmaceutów, zachowuje prawo do wykonywania czynności, o  których mowa w  art. 4 ust. 1–4 niniejszej ustawy, 
przez okres od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy do wydania ostatecznej decyzji w  sprawie przyznania prawa wyk o-
nywania zawodu farmaceuty lub decyzji w  sprawie wpisu do rejestru farmaceutów.  
Art. 93. Farmaceuta, który w  dniu wejścia w  życie niniejszej  ustawy narusza ograniczenia, o  których mowa w  art. 88 
ust. 1a–1c ustawy zmienianej w  art. 83, w  brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest obowiązany, nie później niż w  ter-
minie 6  miesięcy, dostosować się do wskazanych ogranicze ń. 
Art. 94. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:  
1) art. 107zc i  art. 107zf ust.  4 ustawy zmienianej w  art. 83 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wyk o-
nawczych wydanych na podstawie art.  71 i art. 78 ust. 4, 
2) art. 2c ust.  6, art. 4 ust. 4, art.  4c ust.  6 oraz art.  4e ust.  4 ustawy zmienianej w  art. 82 zachowują moc do dnia wejścia 
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  12 ust. 6, art.  13 ust. 6 i art. 17 ust. 4 
– jednak nie dłużej niż przez okres 12  miesięc y od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 95. Do dnia 31  stycznia 2023  r. kształcenie podyplomowe farmaceutów w  zakresie czynności dokonywanych za 
pomocą SMK odbywa się na dotychczasowych zasadach określonych w  ustawie z  dnia 6  września 2001  r. – Prawo farm a-
ceutyczne.  
Art. 96. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 3  miesięcy od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem art.  83 pkt 9 lit. a, który 
wchodzi w  życie po upływie 12  miesięcy od dnia ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda