DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia  30 lipca 2019  r. 
Poz. 1421  
OBWIESZCZENIE  
MARSZAŁKA SEJMU RZEC ZYPOSPOLITEJ POLSKIE J 
z dnia 5 lipca 2019  r. 
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o biegłych rewidentach, fir mach audytorskich 
oraz  nadzorze  publicznym  
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze  ustawy z dnia 20  lipca 2000  r. o ogłaszaniu aktów normatywnych 
i niektórych innych aktów prawnych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  1523 oraz z 2018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do 
niniejszego obwies zczenia jednolity tekst ustawy  z dnia  11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz 
nadzorze publicznym  (Dz. U. poz. 1089), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:  
1) ustawą z dnia 26  stycznia 2018  r. o zmianie ustawy o  Krajowym Rejestrze  Sądowym  oraz niektórych innych ustaw  
(Dz. U. poz. 398  i 650 oraz z 2019 r. poz. 55 ), 
2) ustawą  z dnia 3  lipca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce  (Dz. U. 
poz. 1669),  
3) ustawą  z dnia 23  października 2018  r. o zmi anie ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy 
o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. 
poz. 2193),  
4) ustawą  z dnia 9  listopada 2018  r. o zmianie niektórych ustaw w  związku ze wz mocnieniem nadzoru nad rynkiem 
finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku  (Dz. U. poz. 2243) , 
5) ustawą z dnia 21  lutego 2019  r. o zmianie niektórych ustaw w  związku z  zapewnieniem stosowania rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/67 9 z dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych 
w związku z  przetwarzaniem danych osobowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia 
dyrektywy 95/46/WE (ogólne  rozporządzenie o  ochronie danych)  (Dz. U. poz. 730)  
oraz zmi an wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 3 lipca  2019 r.  
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:  
1) art. 216 –263 ustawy z dnia  11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym  
(Dz. U. poz. 1089), które stanowią:  
„Art. 216. W ustawie z  dnia 16  września 1982  r. – Prawo spółdzielcze ( Dz. U. z 2016  r. poz. 21, 996  i 1250) 
w art. 89 w § 1 wyrazy „opinią biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami „sprawozdaniem z  badania”.  
Art. 217. W ustawie z  dnia 21  marca 1985  r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2016  r. poz. 1440, 1920, 1948  
i 2255  oraz z 2017  r. poz. 191) w  art. 16f w  ust. 5 w pkt 3 wyrazy „opinii biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami 
„sprawo zdania z  badania”.  
Art. 218. W ustawie z  dnia 26  lipca 1991  r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2016  r. 
poz. 2032  i 2048  oraz z 2017  r. poz. 60, 528, 648  i 859) w  art. 14b w  ust. 2 wyrazy „podmioty uprawnione do ich 
badania” zastępuje się wyrazami „firmy audytorskie”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 2 – Poz. 1421  
 
 Art. 219. W ustawie z  dnia 15  lutego 1992  r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.  U. z  2016  r. 
poz. 1888, z  późn. zm.a)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  9b w  ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) przepisów o  rachunkowości, pod warunkiem że w  okresie, o  którym mowa w  ust. 3, sporządzane przez 
podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.”;  
2) w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu skarbowego 
sprawo zdanie  wraz ze sprawozdaniem z  badania, w  terminie 10  dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozd a-
nia finansowego, a  spółki – także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Ob o-
wiązek złożenia sprawozdania z  badania nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe, na podstawie 
odrębnych przepisów, są zwolnione z  obowiązku badania.”.  
Art. 220. W ustawie z  dnia 4  lutego 1994  r. o prawie autorskim i  prawach pokrewnych (Dz.  U. z  2017  r. 
poz. 880) w  art. 104 w  ust. 34 wyrazy „z opinią i  raportem biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami „ze sprawo -
zdaniem z badania”.  
Art. 221. W ustawie z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości (Dz.  U. z  2016  r. poz.  1047 i  2255 oraz 
z 2017  r. poz. 61, 245 i  791) wprowadza się następujące zmiany:  
1) art. 1  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  1. Ustawa określa zasady rachunkowości oraz zasady wykonywania działalności w  zakresie usług o-
wego prowadzenia ksiąg rachunkowych.”;  
2) w art. 53: 
a) ust. 1 otrzymuje b rzmienie:  
„1. Roczne sprawozdanie finansowe jednostki, z  zastrzeżeniem ust. 2b, podlega zatwierdzeniu przez 
organ zatwierdzający, nie później niż 6  miesięcy od dnia bilansowego.”,  
b) po ust. 1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. Przed zatwierdzeniem roczn e sprawozdanie finansowe jednostek, o  których mowa w  art. 64, po d-
lega badaniu zgodnie z  wymogami przeprowadzania badań określonymi w:  
1) art. 66 –68 oraz 
2) ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze public z-
nym (Dz. U. poz.  1089 ), zwanej dalej „ustawą o  biegłych rewidentach”, oraz  
3) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 537/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. 
w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jedno-
stek interesu pub licznego, uchylającym decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.  Urz. UE  L 158 z  27.05.2014 , 
str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014,  str. 66) – w przypadku jednostek zainteresowania  
publicznego w  rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy  o biegłych rewi dentach.”,  
c) ust. 2a otrzymuje brzmienie:  
„2a. Przepisy ust. 1 i 1a nie dotyczą jednostek, w  stosunku do których ogłoszona została upadłość. ”; 
3) w art. 64 w  ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) banków krajowych, oddziałów instytucji kredytowych, oddziałów banków zagranicznych, zakładów ube z-
pieczeń, zakładów reasekuracji, głównych oddziałów i  oddziałów zakładów ubezpieczeń, głównych o d-
działów i  oddziałów zakładów reasekuracji oraz oddziałów zagranicznych firm inwestycyjnych;”;  
4) uchyla się art. 65; 
5) w art. 66: 
a) ust. 4  i 5 otrzymują brzmienie:  
„4. Wyboru firmy audytorskiej do przeprowadzenia badania sprawozdania finansowego dokonuje 
organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe jednostki, chyba że statut, umowa lub inne wiążące jednostkę 
przepisy prawa stanowią inaczej. Kierownik jednostki nie może dokonać takiego wyboru.  
                                                           
a) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz. 1926, 1933  i 1948  oraz z 2017  r. 
poz. 60, 624  i 648. 
  
Dziennik  Ustaw  – 3 – Poz. 1421  
 
 5. Kierownik jednostki zawiera z  firmą audytorską umowę o  badanie sprawozdania finansowego 
w terminie umożliwiającym firmie audytorskiej udział w  inwentaryzacji znaczących składników majątk o-
wych. W  przypadku badania ustawowego  w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy  o biegłych rewidentach, pierwsza  
umowa o  badanie sprawozdania finansowego jest zawierana z  firmą audytorską na okres nie krótszy niż dwa 
lata z  możliwością przedłużenia  na kolejne co najmniej dwuletnie okresy. Koszty przeprowadzenia badania 
sprawozdania finansowego ponosi badana jednostka.”,  
b) po ust. 5 dodaje się ust.  5a w  brzmieniu:  
„5a. Za nieważne z  mocy prawa uznaje się wszelkie klauzule umowne w  umowach zawartych przez 
badaną jednostkę, które ograniczałyby możliwość wyboru firmy audytorskiej przez organ dokonujący wyb o-
ru firmy audytorskiej, na potrzeby przeprowadzenia badania ustawowego sprawozdań finansowych tej je d-
nostki, do określonych kategorii lub wykazów firm  audytorskich.”,  
c) ust. 6  i 7 otrzymują brzmienie:  
„6. Badanie sprawozdania finansowego przeprowadzone z  naruszeniem przepisów:  
1) art. 69  ust. 6, 7 i 9, art. 70, art. 72 ust. 2, art. 134 ust. 1, art. 135 ust. 2 i art. 136 ustawy  o biegłych r e-
widentach,  
2) art. 4  i art. 5 oraz art.  17 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  537/2014 
z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań spr a-
wozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylająceg o decyzję Komisji 2005/909/WE, 
w przypadku badania ustawowego jednostki zainteresowania publicznego w  rozumieniu art.  2 pkt 9 
ustawy o  biegłych rewidentach  
– jest nieważne z  mocy prawa.  
7. Rozwiązanie umowy o  badanie sprawozdania finansowego jest możliwe j edynie w  sytuacji zaistni e-
nia uzasadnionej podstawy. Za uzasadnioną podstawę uznaje się w  szczególności:  
1) wystąpienie zdarzeń uniemożliwiających spełnienie wymagań określonych przepisami prawa dotycz ą-
cymi przeprowadzenia badania, zasadami etyki zawodowej , niezależności lub krajowymi standardami 
wykonywania zawodu;  
2) niedotrzymanie warunk ów umowy innych niż skutkujące możliwością wyrażenia opinii z  zastrzeż e-
niami, opinii negatywnej lub odmowy wyrażenia opinii;  
3) przekształcenia, zmiany właścicielskie, zmiany organizacyjne uzasadniające zmianę firmy audyto r-
skiej lub nieprzeprowadzenie badania.”,  
d) dodaje się ust. 8–10 w  brzmieniu:  
„8. Różnice poglądów w  zakresie stosowania zasad rachunkowości lub standardów badania nie stan o-
wią uzasadnionej podstawy roz wiązania umowy o  badanie sprawozdania finansowego.  
9. O rozwiązaniu umowy o  badanie sprawozdania finansowego kierownik jednostki oraz firma aud y-
torska informują niezwłocznie, wraz z  podaniem stosownego wyjaśnienia przyczyn rozwiązania umowy, 
Krajową Radę B iegłych Rewidentów, a  w przypadku jednostki zainteresowania publicznego w rozumieniu 
art. 2 pkt 9 ustawy  o biegłych rewidentach – także Komisję Nadzoru Finansowego.  
10. W przypadku badania ustawowego w  rozumieniu art.  2 pkt 1 ustawy o  biegłych rewidentach,  jed-
nostki zainteresowania publicznego w  rozumieniu  art. 2 pkt 9 tej ustawy, jeżeli zaistnieją ku temu uzasa d-
nione podstawy, prawo wniesienia do sądu powództwa o  rozwiązanie umowy o  badanie sprawozdania fina n-
sowego przysługuje:  
1) akcjonariuszom, którzy po siadają co najmniej 5% praw głosów lub co najmniej 5% kapitału zakład o-
wego w  badanej jednostce;  
2) organom badanej jednostki, które nie dokonywały wyboru firmy audytorskiej;  
3) Komisji Nadzoru Finansowego.”;  
6) w art. 67: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Kierownik badanej jednostki zapewnia biegłemu rewidentowi, przeprowadzającemu badanie spr a-
wozdania finansowego, dostęp do ksiąg rachunkowych oraz dokumentów stanowiących podstawę dokon a-
nych w  nich zapisów oraz wszelkich innych dokumentów, jak również udziela wyczerpujących informacji, 
wyjaśnień i  oświadczeń – niezbędnych do sporządzenia sprawozdania z  badania.”,  
  
Dziennik  Ustaw  – 4 – Poz. 1421  
 
 b) po ust. 3 dodaje się ust.  3a w  brzmieniu:  
„3a. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do badania skonsolidowanych sprawozdań finans o-
wych .”, 
c) uchyla się ust. 4; 
7) uchyla się art. 67a; 
8) w art. 68 wyrazy „opinii wraz z  raportem biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami „sprawozdania z  badania”;  
9) w art. 69: 
a) użyte w  ust. 1, 1c i  1d w  różnym przypadku wyrazy „opinia biegłego rewidenta” zastępuje się użytymi 
w odpowiednim przypadku wyrazami „sprawozdanie z  badania”,  
b) w ust. 1f wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Kierownik oddziału instytucji kredytowej lub finansowej mającej siedzibę w  państwie spoza Europejskieg o 
Obszaru Gospodarczego, oprócz dokumentów wymienionych w  ust. 1c, składa również we właściwym rej e-
strze sądowym podlegające obowiązkowi badania roczne sprawozdanie finansowe oddziału wraz ze spr a-
wozdaniem z  badania, jeżeli:”,  
c) w ust. 4 pkt 1 otrzymuje b rzmienie:  
„1) skonsolidowane sprawozdanie finansowe jednostki dominującej wyższego szczebla wraz ze sprawo -
zdaniem z  badania,”;  
10) w art. 70 w ust. 1 wyrazy „z opinią biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”;  
11) w art. 79 w  pkt 7 dodaje się przecinek i  pkt 8–10 w  brzmieniu:  
„8) rozwiązuje umowę o  badanie sprawozdania finansowego, bez uzasadnionej podstawy lub nie informuje 
Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, a  w odpowiednich przypadkach – Komisji Nadzoru Finansowego, 
o rozwią zaniu tej umowy,  
9) zawiera z  firmą audytorską umowę o  badanie ustawowe w  rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy  o biegłych rew i-
dentach, na okres krótszy niż dwa lata,  
10) stosuje klauzule umowne, o  których mowa w  art. 66 ust. 5a”; 
12) w załączniku nr  1 do ustawy w części „Dodatkowe informacje i  objaśnienia” w  pkt 5 w ppkt 6:  
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„wynagrodzeniu firmy audytorskiej, wypłaconym lub należnym za rok obrotowy odrębnie za:”,  
b) lit. a i b otrzymują brzmienie:  
„a) badanie ustawowe w  rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy  o biegłych rewidentach,  
b) inne usługi atestacyjne, ”. 
Art. 222. W ustawie z  dnia 14  grudnia 1995  r. o izbach rolniczych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1315) w  art. 16 w  ust. 2 
pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) podejmowanie uc hwały w  sprawie wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finans o-
wego.”.  
Art. 223. W ustawie z  dnia 5  lipca 1996  r. o doradztwie podatkowym (Dz.  U. z 2016  r. poz.  794 i  1948) w  art. 4 
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) firmy audytorsk ie uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych;”.  
Art. 224. W ustawie z  dnia 10  kwietnia 1997  r. – Prawo energetyczne (Dz.  U. z 2017  r. poz.  220 i  791) w  art. 44: 
1) ust. 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a. Przedsiębiorstwo energ etyczne jest obowiązane do sporządzania, badania, ogłaszania i  przechowyw a-
nia rocznego sprawozdania finansowego n a zasadach i  w trybie określonych w  ustawie z  dnia 29  września 
1994  r. o rachunkowości i  ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach,  firmach audytorskich oraz 
nadzorze pub licznym ( Dz. U. poz.  1089 ), zwanej dalej „ustawą o  biegłych rewidentach”, oraz rozporządzeniu 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 537/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie szczegółowych w y-
mogów dotyczących us tawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylającym 
decyzję Komisji 2005/909/WE ( Dz. Urz. UE L 158 z 27.05.2014,  str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014,  
str. 66) – w przypadku jednostek  zainteresowania publicznego w  rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy  o biegłych rew i-
dentach.”;  
  
Dziennik  Ustaw  – 5 – Poz. 1421  
 
 2) ust. 3  i 3a otrzymują brzmienie:  
„3. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 2, podlega badaniu przez firmę audytorską zgodnie z  wymogami 
przeprowadzania badań określonymi w  art. 66–68 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, ustawie 
o biegłych rewidentach  oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 537/2014  z dnia 
16 kwietnia 2014  r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finans o-
wych jednostek interesu publicznego, uchylającym decyzję Komisji 2005/909/WE – w przypadku jednostek z a-
interesowania publicznego w  rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy  o biegłych rewidentach.  W sprawozdaniu z  badania 
sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 2, biegły rewident powini en dodatkowo stwierdzić, czy zamieszczone 
w informacji dodatkowej od powiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków i  strat sporządzone odrębnie dla 
każdej wykonywanej działalności gospodarczej spełniają wymogi, o  których mowa w  ust. 2, w zakresie zape w-
nienia równoprawnego traktowania odbiorców oraz eliminowania subsydiowania skrośnego pomiędzy tymi dzi a-
łalnościami.  
3a. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 2a, podlega badaniu przez firmę audytorską zgodnie z  wymog a-
mi przeprowadzania badań określonymi w  art. 66–68 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, ust a-
wie o biegłych rewidentach oraz rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 1a – w przypadku jednostek zainteres o-
wania pub licznego  w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy  o biegłych rewidentach. W  sprawozda niu z  badania sprawo -
zdania, o  którym mowa w  ust. 2a, bieg ły rewident powinien dodatkowo stwierdzi ć, czy zamieszczone w  inform a-
cji dodatkowej odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków i  strat, o  których mowa w  ust. 2a, spe łniają 
wymogi, o  których mo wa w  ust. 2a.”.  
Art. 225. W ustawie z  dnia 27  czerwca 1997  r. o partiach politycznych (Dz.  U. z 2017  r. poz.  876) wprowadza 
się następujące zmiany:  
1) w art.  34 ust. 4 otrzymuje brzmienie:  
„4. Informacja składana jest wraz z  załączonym sprawozdaniem biegłego rewidenta, którego wybiera Pa ń-
stwowa Komisja Wyborcza. Koszty sporządzenia sprawozdania przez biegłego rewidenta pokrywane są przez 
Krajowe Biuro Wyborcze.”;  
2) w art. 38: 
a) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Do sprawozdania załącza się sprawozdanie  biegłego rewidenta w  zakresie wpływów na Fundusz 
Wyborczy partii politycznej. Biegłego rewidenta wybiera Państwowa Komisja Wyborcza, a  koszty sporz ą-
dzenia sprawozdania przez biegłego rewidenta pokrywane są przez Krajowe Biuro Wyborcze.”,  
b) ust. 4  otrzymu je brzmienie:  
„4. Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza sprawozdanie wraz ze sprawozdaniem biegłego rewidenta, 
o których mowa w  ust. 3, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w  terminie 
14 dni od dnia złożenia go Państwowej Komisji Wyborczej.”.  
Art. 226. W ustawie z  dnia 20  sierpnia 1997  r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.  U. z  2017  r. poz.  700) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 8a w  ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:  
„5) roczne sprawozdania finansowe oraz roczne skonsolido wane sprawozda nia finansowe grup kapitałowych 
w rozumieniu przepisów o  rachunkowości, odpisy uchwał o  zatwierdzeniu tych sprawozdań i  podziale  
zysku lub pokryciu straty, a  także sprawozdania z  badania i  sprawozdania z  działalności jednostek, sprawo -
zdania  z płatności na rzecz administracji publicznej oraz skonsolidowane sprawozdania z  płatności  na 
rzecz administracji publicznej, jeżeli obowiązek ich sporządzenia wynika z  przepisów szczególnych;”;  
2) w art. 40: 
a) pkt 3  otrzymuje brzmienie:  
„3) wzmiankę o  złożeniu sprawozdania z  badania, jeżeli sprawozdanie podlegało obowiązkowi badania 
przez biegłego  rewidenta, na podstawie przepisów o  rachunkowości;”,  
b) po pkt 5 dodaje się pkt  5a w  brzmieniu:  
„5a) wzmiankę o  złożeniu sprawozdania z  płatności na rzecz administracji publicznej oraz skonsolidow a-
nego sprawozdania z  płatności na rzecz administracji publicznej, jeżeli przepisy o  rachunkowości 
wymagają jego złożenia do sądu rejestrowego;”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 6 – Poz. 1421  
 
 Art. 227. W ustawie z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1988, z  późn. zm.b)) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 9cb ust.  5 otrzymuje brzmienie:  
„5. Na wniosek ban ku niebędącego bankiem istotnym  Komisja Nadzoru Finansowego może wyrazić zgodę 
na połączenie komitetu do s praw ryzyka z  komitetem audytu, o  którym mowa w  art. 128 ust. 1 ustawy  z dnia 
11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089 ), 
o ile większość z  członków rady nadzorczej banku mających wchodzić w  skład połączonego komitetu, w  tym 
przewodniczący połączonego komitetu , spełnia kryteria, o  których mowa w  art. 129 ust. 3 tej ustawy. Przepisy 
art. 129 ust. 1, 5 i 6 tej ustawy stosuje się odpowiednio.”;  
2) w art. 42b w  pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzym uje brzmienie:  
„zweryfikowane przez firmę audytorską:”;  
3) w art. 111 w  ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:  
„5) bilans ze sprawozdaniem z  badania za ostatni okres podlegający badaniu;”;  
4) art. 134  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  134. 1. Badanie sprawozdań finansowych banku, a  także oddziału banku zagranicznego, może być 
zlecone tylko biegłym rewidentom, którzy spełniają wymogi określone w  ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych  
rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym.  
2. Banki obowiązan e są przekazywać do Komisji Nadzoru Finansowego zbadane jednostkowe i  skonsol i-
dowane sprawozdania finansowe wraz ze sprawozdaniem z  badania w  ciągu 15  dni od dnia ich zatwierdzenia 
oraz z  odpisem uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o  zatwier dzeniu sprawozdania finansow e-
go.”;  
5) w art. 141g w  ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:  
„1) przez walne zgromadzenie, własne skonsolidowane sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem 
z badania;  
2) sprawozdania finansowe podmiotów zależnych od banku ora z sprawozdania finansowe podmiotów, 
z którymi bank posiada bliskie powiązania, które nie zostały ujęte w  skonsolidowanym sprawozdaniu  
finansowym sporządzonym przez bank; sprawozdania finansowe powinny być przekazane wraz ze sprawo -
zdaniem z  badania.”.  
Art. 228. W ustawie z  dnia 25  czerwca 1999  r. o Polskiej Organizacji Turystycznej (Dz.  U. z 2016  r. poz.  156) 
w art. 18 ust. 1–3 otrzymują brzmienie:  
„1. Roczne sprawozdanie finansowe Polskiej Organizacji Turystycznej podlega badaniu przez firmę aud y-
torską ; badanie dokonywane jest za każdy rok obrotowy.  
2. Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Polskiej Organizacji Tur y-
stycznej dokonuje Rada Polskiej Organizacji Turystycznej.  
3. Prezes Polskiej Organizacji Turystycznej przeds tawia Radzie Polskiej Organizacji Turystycznej oraz 
właściwemu ministrowi roczne sprawozdanie finansowe Polskiej Organizacji Turystycznej wraz ze sprawozd a-
niem z  badania.”.  
Art. 229. W ustawie z  dnia 10  września 1999  r. – Kodeks karny skarbowy (Dz.  U. z 2016 r. poz.  2137, z  późn. 
zm.c)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 53 § 30f otrzymuje brzmienie:  
„§ 30f. Użyte w  rozdziale 6  kodeksu określenia „sprawozdanie finansowe” i  „sprawozdanie z  badania” m a-
ją znaczenie nadane im w ustawie z  dnia 29 września 1994  r. o rachunkowości ( Dz. U. z 2016  r. poz. 1047  
i 2255  oraz z 2017  r. poz. 61, 245, 791  i 1089 ) oraz ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, fi r-
mach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089 ).”; 
                                                           
b) Zmiany tekstu  jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz.  1948, 1997  i 2260  oraz z 2017  r. 
poz. 85, 724, 768 i  791. 
c) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz. 2024  i 2138  oraz z 2017  r. poz. 88, 
379, 528 , 648 i 768. 
  
Dziennik  Ustaw  – 7 – Poz. 1421  
 
 2) art. 80b otrz ymuje brzmienie:  
„Art.  80b. Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje w  terminie właściwemu organowi podatkowemu spr a-
wozdania finansowego  lub sprawozdania z  badania, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.”.  
Art. 230. W ustawie z  dnia 15  września 2000  r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1578, 1579, 
2255 i  2260 oraz z  2017  r. poz.  791) wprowadza się następujące zmiany:  
1) art. 223  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  223. Sąd rejestrowy, na żądanie wspólnika lub wspólników reprezentujących co najmn iej jedną dzi e-
siątą kapitału zakładowego, może, po wezwaniu zarządu do złożenia oświadczenia, wyznaczyć firmę audytorską 
w celu zbadania rachunkowości oraz działalności spółki.”;  
2) w art. 395 § 4 otrzymuje brzmienie:  
„§ 4. Odpisy sprawozdania zarządu z  działalności spółki i  sprawozdania finansowego wraz z  odpisem 
sprawo zdania rady nadzorczej oraz sprawozdania z  badania są wydawane akcjonariuszom na ich żądanie, na j-
później na piętnaście dni przed walnym zgromadzeniem.”;  
3) w art. 442 § 2 otrzymuje brzmie nie: 
„§ 2. Uchwała o  podwyższeniu kapitału zakładowego ze środków spółki może zostać powzięta, jeżeli z a-
twierdzone sprawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy wykazuje zysk i  sprawozdanie z  badania nie z a-
wiera istotnych zastrzeżeń dotyczących sytuacji  finansowej spółki. Jeżeli ostatnie sprawozdanie finansowe zost a-
ło sporządzone na dzień bilansowy przypadający co najmniej na sześć miesięcy od dnia walnego zgromadzenia, 
na którym przewiduje się powzięcie takiej uchwały, firma audytorska wybrana do badani a sprawozdania fina n-
sowego spółki albo inna firma audytorska wybrana przez radę nadzorczą bada nowy bilans i  rachunek zysków 
i strat wraz z  informacją dodatkową, które powinny być przedstawione na tym zgromadzeniu.”;  
4) w art. 505 w  § 1 pkt 2 otrzymuje brz mienie:  
„2) sprawozdania finansowe oraz sprawozdania zarządów z  działalności łączących się spółek za trzy ostatnie 
lata obrotowe wraz ze sprawozdaniem z  badania, jeśli sprawozdanie z  badania było sporządzane;”;  
5) w art. 5167 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmieni e: 
„2) sprawozdania finansowe oraz sprawozdania zarządów z  działalności łączących się spółek za trzy ostatnie 
lata obrotowe wraz ze sprawozdaniem z  badania, jeżeli sprawozdanie z  badania było sporządzane;”;  
6) w art. 540 w  § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) sprawozdania finansowe oraz sprawozdania zarządów z  działalności spółki dzielonej i  spółek przejmuj ą-
cych, za trzy ostatnie lata obrotowe wraz ze sprawozdaniem z  badania, jeżeli sprawozdanie z  badania było 
sporządzane;”.  
Art. 231. W ustawie z  dnia 26  paźd ziernika 2000  r. o giełdach towarowych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  719, z  późn. 
zm.d)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 39: 
a) w ust. 1 w pkt 14 wyrazy „z opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych i  raportem 
z badania” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”,  
b) w ust. 2 w pkt 5 wyrazy „z opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych oraz rapo r-
tem z  badania” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”;  
2) w art. 42 w ust. 3 wyrazy „podmiotowi u prawnionemu do badania sprawozdań finansowych” zastępuje się wyr a-
zami „firmie audytorskiej”.  
Art. 232. W ustawie z  dnia 9  listopada 2000  r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości 
(Dz. U. z 2016  r. poz.  359 i  2260) w  art. 14 w  ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) sprawozdanie finansowe, sporządzone zgodnie z  przepisami o  rachunkowości, wraz ze sprawozdaniem 
z badania;”.  
                                                           
d) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz.  831, 904  i 1948  oraz z 2017  r. 
poz. 724, 768 i  791. 
  
Dziennik  Ustaw  – 8 – Poz. 1421  
 
 Art. 233. W ustawie z  dnia 7  grudnia 2000  r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się 
i bankach zrzesza jących (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1826) w  art. 15: 
1) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) wykonuje czynności rewizji finansowej, w  rozumieniu art.  2 pkt 7 ustawy z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych  
rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089);”;  
2) ust. 4  otrzymuje brzmienie:  
„4. Związek rewizyjny przekazuje wnioski wynikające z  przeprowadzonej lustracji i  sprawozdanie 
z badania bankowi zrzeszającemu.”.  
Art. 234. W ustawie z  dnia 27  kwietnia 2001  r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017  r. poz. 519, 785  
i 898) użyte w  art. 400h w  ust. 2 w pkt 10 i w ust. 4 w pkt 6 wyrazy „podmiotu właściwego do badania sprawozdania 
finansowego” zastępuje się wyrazami „firmy audytorskiej”.  
Art. 235. W ustawie z  dnia 3  lipca 2002  r. – Prawo lotnicze (Dz.  U. z 2017  r. poz.  959) w  art. 175: 
1) w ust. 2 pkt 1a otrzymuje brzmienie:  
„1a) zatwierdzone sprawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy, jeżeli przedsiębiorca prowadził działa l-
ność gospodarczą, oraz sprawozdanie z  badania, jeżeli obowią zek badania sprawozdania finansowego w y-
nika z  przepisów o  rachunkowości;”;  
2) w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) przekazywać do wiadomości Prezesa Urzędu, w  terminie 7  miesięcy od zakończenia roku obrotowego, 
sprawozdanie z  działalności oraz roczne sp rawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy, wraz ze 
sprawozdaniem z  badania, jeżeli obowiązek sporządzania i  poddania sprawozdania badaniu wynika 
z przepisów o  rachunkowości, a  na żądanie Prezesa Urzędu – inne informacje i  dokumenty istotne dla oc e-
ny działalności przedsiębiorstwa w  latach następnych;”.  
Art. 236. W ustawie z  dnia 28  marca 2003  r. o transporcie kolejowym (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1727, z  późn. zm.e)) 
w art. 46 w  ust. 6 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) sprawozdanie finansowe za ostatni  rok obrotowy, wraz ze sprawozdaniem z  badania, albo bilans, gdy 
przedsiębiorca nie może okazać sprawozdania finansowego,”.  
Art. 237. W ustawie z  dnia 22  maja 2003  r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu 
Gwarancyjnym i  Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.  U. z  2016  r. poz.  2060 i  1948) w  art. 99 
w ust. 4 pkt  1 otrzymuje brzmienie:  
„1) sprawozdania finansowe wraz ze sprawozdaniem z  badania;”.  
Art. 238. W ustawie z  dnia 27  maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządz aniu alternatywnymi fund u-
szami inwestycyjnymi (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1896, 1948 i  2260 oraz z  2017  r. poz.  724, 768 i  791) wprowadza się 
następujące zmiany:  
1) użyte w  art. 22 w ust. 1 w pkt 12, w  art. 36a w  ust. 3 w pkt 1, w  art. 70h w  ust. 5 w pkt 1, w  art. 70s w  ust. 3 
w pkt 15 w lit. d, w  art. 117b w  ust. 1 w pkt 10, w  art. 169b w  ust. 2 w pkt 5 i w ust. 3 w pkt 7, w  art. 169f 
w ust. 7, w  art. 169p w  ust. 2 w pkt 7, w art. 169w w  ust. 1 w pkt 5, w art. 208t w  ust. 2, w art. 208zs w  ust. 1, 
w art. 220 w ust. 1, w  art. 222a w  ust. 2 w pkt 2, w  art. 223 we wprowadzeniu do wyliczenia oraz w  art. 232 
w ust. 3 w zdaniu pierwszym w  różnej liczbie i  przypadku wyrazy „podmiot uprawniony do badania sprawozdań 
finansowych” zastępuje się użytymi w  odpowiedniej liczbie i  przypadku wyrazami „firma audytorska”;  
2) w art. 32 w  ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) ostatnie sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z  badania, a  w przypadku  braku sprawozdania 
finansowego – inne dokumenty i  informacje przedstawiając e rzetelnie aktualną sytuację finansową wniosk o-
dawcy ;”; 
3) użyte w  art. 36a w  ust. 5, w art. 70h w  ust. 7, w art. 169j w  ust. 2, w art. 169n w  ust. 1 w pkt 3 i 4, w art. 169o 
w ust. 3, w art. 208u w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia , w art. 208zf w  ust. 2 we wprowadzeniu do wyl i-
czenia, w  art. 208zt w  ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w  art. 208zzf w  ust. 1 we wprowadzeniu do wyl i-
                                                           
e) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz. 1823, 1920, 1923, 1948  i 2138  oraz 
z 2017  r. poz. 60. 
  
Dziennik  Ustaw  – 9 – Poz. 1421  
 
 czenia, w  art. 272c w  ust. 1 w pkt 5 oraz w art. 276e w  ust. 1 w pkt 5 w różnym przypadku wyrazy „podmiot 
uprawniony do badania sprawozdań finansowych” zastępuje się użytymi w  odpowiednim przypadku wyrazami 
„firma audytorska badająca sprawozdania finansowe”;  
4) użyte w  art. 46a w  ust. 1 w pkt 3, w art. 46c w  ust. 1 w pkt 3, w art. 58 w  ust. 1 w pkt 8 oraz w  art. 192 w  ust. 4 
w pkt 4 wyrazy „z opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych oraz raportem z  badania” 
zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”;  
5) użyte w  art. 58 w  ust. 1 w pkt 10 i 10a oraz w  art. 70s w  ust. 3 w pkt 4 w lit. b i w pkt 6 wyrazy „z opinią po d-
miotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych i  raportem z  badania” zastępuje się wyrazami „ze 
sprawozdaniem z  badania”;  
6) w art. 70g: 
a) w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) opis prowadzonej działalności oraz ostat nie sprawozdanie finansowe podmiotu, o  którym mowa 
w ust. 6, wraz ze sprawozdaniem z  badania, a  w przypadku braku sprawozdania finansowego – inne 
dokumenty i  informacje przedstawiające rzetelnie aktualną sytuację finansową podmiotu, o  którym 
mowa w  ust. 6;”, 
b) w ust. 9 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) opis prowadzonej działalności oraz ostatnie sprawozdanie finansowe podmiotu, o  którym mowa 
w ust. 6, wraz ze sprawozdaniem z  badania, a  w przypadku braku sprawozdania finansowego – inne 
dokumenty i  informacje p rzedstawiające rzetelnie aktualną sytuację finansową podmiotu, o  którym 
mowa w  ust. 6;”; 
7) w art. 169f:  
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Warunkiem wydania przez Komisję zezwoleń, o  których mowa w  art. 169b ust.  1 oraz art.  169p 
ust. 1, w przypadku gdy f undusz, któremu ma być wydane zezwolenie, i  fundusz, który ma być funduszem 
podstawowym, mają różne firmy audytorskie, jest zawarcie umowy między tymi firmami, określającej zas a-
dy współpracy, w  szczególności zasady wymiany informacji oraz ich zakres.”,  
b) ust. 4 –6 otrzymują brzmienie:  
„4. Biegły rewident funduszu powiązanego w  sprawozdaniu z  badania lub przeglądu sprawozdania 
finansowego funduszu powiązanego uwzględnia sprawozdanie z  badania lub przeglądu sprawozdania 
finansowego funduszu podstawowego.  
5. Jeżeli fundusz podstawowy i  fundusz powiązany albo fundusz podstawowy i  fundusz zagraniczny 
prowadzący działalność polegającą na lokowaniu co najmniej 85% aktywów funduszu w  jednostki uczes t-
nictwa funduszu podstawowego mają inne lata obrotowe, fundusz inwes tycyjny otwarty będący funduszem 
podstawowym sporządza dodatkowo roczne sprawozdanie finansowe na dzień przypadający na koniec roku 
obrotowego funduszu powiązanego albo funduszu zagranicznego i  przekazuje je do tego funduszu wraz ze 
sprawozdaniem z badania . 
6. Biegły rewident funduszu powiązanego jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Komisję 
i fundusz powiązany o  wszelkich nieprawidłowościach stwierdzonych w  sprawozdaniu z  badania lub prz e-
glądu sprawo zdania finansowego funduszu podstawowego oraz o  ich wp ływie na fundusz powiązany.”;  
8) w art. 169o  ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Komisja niezwłocznie informuje fundusz powiązany o  każdym przypadku wykrycia nieprawidłowości 
w działaniu funduszu inwestycyjnego otwartego będącego funduszem podstawowym albo w  działaniu zarządz a-
jącego nim towarzystwa lub spółki zarządzającej, depozytariusza tego funduszu, lub firmy audytorskiej badaj ą-
cej jego sprawozdania finansowe, polegających na naruszeniu przepis ów niniejszego rozdziału oraz o zastos o-
wanych w  związku z  takimi  nieprawidłowościami sankcjach lub środkach nadzorczych określonych w  ustawie.”;  
9) w art. 222d ust.  6 otrzymuje brzmienie:  
„6. W sprawozdaniu rocznym AFI zamieszcza się dodatkowo sprawozdanie z  badania rocznego sprawo -
zdania finansowego alternatywnego fun duszu inwestycyjnego.”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 10 – Poz. 1421  
 
 Art. 239. W ustawie z  dnia 27  sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków 
publicznych (Dz.  U. z  2016  r. poz.  1793, z  późn. zm.f)) w art. 173 w  ust. 2 wyrazy „podmiotów uprawnionych do 
badania sprawozdań finansowych” zastępuje się wyrazami „firm audytorskich”.  
Art. 240. W ustawie z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1636, 
1948 i  1997 oraz z  2017  r. poz.  724, 768 i  791) wprowadza się następujące zmian y: 
1) w art. 30 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach upra w-
nionych do reprezentowania firmy audytorskiej lub pozostających z  tą firmą w  stosunku pracy – w zakresie dot y-
czącym czynności podejmowanych przez te osoby lub firmę, w  związku z  badaniem sprawozdań finansowych 
spółki prowadzącej rynek regulowany lub świadczeniem na rzecz spółki prowadzącej rynek regulowany innych 
usług wymienionych w  art. 47 ust. 2 ustawy z  dnia 11  maja  2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich 
oraz nadzorze publicznym (Dz.  U. poz.  1089). Nie narusza to obowiązku zachowania tajemnicy, o  której mowa 
w art. 78 tej ustawy.”;  
2) użyte w  art. 30 w ust. 8 w zdaniu pierwszym, w  art. 64 w ust. 8 w zdaniu pierwszym, w  art. 100 w ust. 1 w zdaniu 
pierwszym i  w ust. 3a, w  art. 110k w  ust. 9 w zdaniu pierwszym oraz w  art. 146 w ust. 2, w różnym przypadku, 
wyrazy „podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych” zastępuje się użytymi w  odpowiednim prz y-
padku wyrazami „firma audytorska”;  
3) w art. 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie:  
„3. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach upra w-
nionych do reprezentowania firmy audytorskiej lub pozostających z  tą firmą w  stosunku  pracy – w zakresie dot y-
czącym czynności podejmowanych przez te osoby lub firmę, w  związku z  badaniem sprawozdań finansowych 
Krajowego Depozytu lub świadczeniem na jego rzecz inn ych usług wymienionych w  art. 47 ust. 2 ustawy  z dnia 
11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze  publicznym. Nie narusza to ob o-
wiązku zachowania tajemnicy, o  której mowa w  art. 78 tej ustawy.”;  
4) w art. 82 w ust. 1 w pkt 4 i w ust. 2 w pkt 6 wyrazy „z opinią podmiotu uprawnionego do badania spr awozdań 
finansowych i  raportem z  badania” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”;  
5) w art. 100: 
a) w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Biegły rewident lub firmy audytorskie badające sprawozdania finansowe domu maklerskie go, podmiotu 
dominującego wobec domu maklerskiego lub podmiotu wywierającego na dom maklerski znaczny wpływ 
w rozumieniu art. 96 ust. 3 są obowiązane niezwłocznie przekazać Komisji oraz radzie nadzorczej 
i zarządowi domu maklerskiego, podmiotu dominującego  wobec domu maklerskiego lub podmiotu wywier a-
jącego na dom maklerski znaczny wpływ w  rozumieniu art. 96 ust. 3 informacje, w  posiadanie których w e-
szli w  związku z wykonywanymi czynnościami, dotyczące zdarzeń powodujących:”,  
b) ust. 3b i  4 otrzymują brzmienie:  
„3b. Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela biegły rewident oraz osoby wchodz ą-
ce w  skład organów zarządzających firmy audytorskiej  badającej sprawozdanie finansowe domu makle r-
skiego lub pozostające z  tą firmą w  stosunku pracy  są obowiązani niezwłocznie udzielać pisemnych lub us t-
nych informacji i  wyjaśnień, a  także sporządzać i  przekazywać kopie dokumentów i  innych nośników info r-
macji, na koszt podmiotu badanego, w  celu umożliwienia wykonywania ustawowych zadań Komisji 
w zakresie  nadzoru nad przestrzeganiem przepisów oddziału 2a oraz rozporządzenia 575/2013.  
4. Wykonanie obowiązku, o  którym mowa w  ust. 3 i 3b, nie narusza obowiązku zachowania ta jemnicy,  
o której mowa w  art. 78 ustawy  z dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz 
nadzorze publicznym.”;  
6) w art. 119 w  ust. 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) ostatnie roczne sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z  tego badania;”;  
7) w art. 149 pkt 6 otrzymuje brzmienie:  
„6) firmy audytorskiej badającej sprawozdania finansowe podmiotu, o  którym mowa w  art. 148 ust. 1 pkt 2, na 
podstawie zawartej z  nim umowy – w zakresie informacji określonych przepisami o  rachunkowości;”;  
                                                           
f) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz. 1807, 1860, 1948, 2138, 2173  
i 2250  oraz z 2017  r. poz. 60, 759, 777, 844 i  858. 
  
Dziennik  Ustaw  – 11 – Poz. 1421  
 
 8) w art. 150 w  ust. 1 w pkt 12 lit. a otrzymuje brzmienie:  
„a) firmą audytorską bad ającą sprawozdania finansowe domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność 
maklerską, banku powierniczego lub firmą audytorską badającą sprawozdania finansowe zagranicznej firmy  
inwestycyjnej,”.  
Art. 241. W ustawie z  dnia 29  lipca 2005  r. o ofercie pub licznej i  warunkach wprowadzania instrumentów fina n-
sowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o  spółkach publicznych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1639 oraz z  2017  r. 
poz. 452, 724 i  791) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art.  32 w  ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) firmy audytorskiej, która dokonała badania sprawozdań finansowych emitenta zamieszczonych w  prospe k-
cie emisyjnym;”;  
2) w art. 68 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Obowiązek, o  którym mowa w  ust. 1, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz o sobach wch o-
dzących w  skład organów zarządzających firmy audytorskiej lub pozostających z  tą firmą w  stosunku pracy – 
w zakresie związanym z  wykonywaniem na rzecz emitenta czynności rewizji finansowej w  rozumieniu art. 2 
pkt 7 ustawy  z dnia 11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym 
(Dz. U. poz.  1089 ) oraz innych czynności wymienionych w  art. 47 ust. 2 tej ustawy; nie narusza to obowiązku 
zachowania tajemnicy, o  której mowa w  art. 78 tej ustawy.”;  
3) użyte w  art. 68 w ust. 3 oraz w art. 79 w ust. 4c w  różnym przypadku wyrazy „podmiot uprawniony do badania 
sprawozdań finansowych” zastępuje się użytymi w  odpowiednim przypadku wyrazami „firma audytorska”;  
4) w art.  86 w  ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„Nie nar usza to obowiązku zachowania tajemnicy, o  której mowa w  art. 78 ustawy  z dnia 11  maja 2017  r. 
o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym.”.  
Art. 242. W ustawie z  dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.  U. z 2017  r. poz.  196, 724,  
791 i  819) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 4 w ust. 1 po pkt  6 dodaje się pkt  6a w  brzmieniu:  
„6a) współpraca z  Komisją Nadzoru Audytowego, w  tym udzielanie informacji, wyjaśnień i  przekazywanie 
dokumentów, w  zakresie n iezbędnym do realizacji zadań związanych z  monitorowaniem rynku w zakresie , 
o którym mowa w  art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 537/2014  z dnia 
16 kwietnia 2014  r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań spra wozdań 
finansowych jednostek interesu publicznego, uchylającego decyzję Komisji 2005/909/WE ( Dz. Urz. 
UE L 158 z 27.05.2014,  str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014,  str. 66);”;  
2) w art. 5 po ust.  2 dodaje się ust.  2a i 2b w  brzmieniu:  
„2a. Do Przewod niczącego Komisji, jego Zastępców oraz członków Komisji przepis art. 21 akapit trzeci 
rozporządzenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 pkt 6a, oraz art. 95 ustawy  z dnia 11  maja 2017  r. o biegłych 
rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089)  stosuje się.  
2b. W przypadku gdy minister właściwy do spraw instytucji finansowych , minister właściwy do spraw 
gospodarki, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego lub Prezes Narodowego Banku Polskiego 
nie spełniają warunków,  o których mowa w  art. 21 akapit trzeci rozporządzenia, o  którym mowa w  art. 4 ust. 1 
pkt 6a, wyznaczają swoich przedstawicieli zgodnie z  ust. 2.”; 
3) art. 17b otrzymuje brzmienie:  
„Art.  17b. Przewodniczący Komisji i  przewodniczący lub zastępca przewodnicz ącego Komisji Nadzoru 
Audytowego, o  której mowa w  ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz 
nadzorze publicznym, mogą przekazywać sobie informacje, w  tym informacje chronione na podstawie odrę b-
nych ustaw, w  zakresie n iezbędnym do wykonywania ich ustawowo określonych zadań.”.  
Art. 243. W ustawie z  dnia 8  grudnia 2006  r. o Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej (Dz.  U. z 2015  r. poz.  1641 
oraz z  2016  r. poz.  2028 i  2260) w  art. 9 w ust. 13 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) sprawozdanie finansowe Agencji wraz ze sprawozdaniem z  badania,”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 12 – Poz. 1421  
 
 Art. 244. W ustawie z  dnia 16  lutego 2007  r. o ochronie konkurencji i  konsumentów (Dz.  U. z 2017  r. poz.  229) 
w art. 31 po pkt  16a dodaje się pkt  16b w  brzmieniu:  
„16b)  współpraca z  Komisją Na dzoru Audytowego, w  tym udzielanie informacji, wyjaśnień i  przekazywanie 
dokumentów, w  zakresie niezbędnym do realizacji zadań związanych z  monitorowaniem rynku 
w zakresie, o którym mowa w  art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  537/2014 
z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawo -
zdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylającego decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.  Urz. 
UE L 158 z  27.05.2014, str.  77 oraz Dz.  Urz. UE  L 170 z  11.06.2014, str.  66);”.  
Art. 245. W ustawie z  dnia 30  maja 2008  r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.  U. 
z 2015  r. poz.  1710 oraz z  2016  r. poz.  1206) w  art. 17 w  ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) sprawozdanie z  badania sprawozdania finansowego, o  którym mowa w  pkt 2;”. 
Art. 246. W ustawie z  dnia 27  sierpnia 2009  r. o finansach publicznych (Dz.  U. z  2016  r. poz.  1870, z  późn. 
zm.g)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 270 w  ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie : 
„W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do badania sprawozdania finansowego, 
o którym mowa w  art. 268, przedmiotem rozpatrzenia przez komisję rewizyjną jest również sprawozdanie z  tego 
badania.”;  
2) w art. 271 w  ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:  
„3) sprawozdaniem z  badania sprawozdania finansowego, o  którym mowa w  art. 268;”.  
Art. 247. W ustawie z  dnia 5  listopada 2009  r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo -kredytowych (Dz.  U. 
z 2016  r. poz.  1910, z  późn. zm.h)) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 19 po ust.  1 dodaje się ust.  1a w  brzmieniu:  
„1a. W kasach będących jednostkami zainteresowania publicznego w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  maja 
2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089) statut kasy 
może przewidywać wynagrodzenie dla członków rady nadzorczej.”;  
2) uchyla się art.  62a; 
3) w art.  62b w  ust. 1 i w ust. 2 w pkt 1 wyrazy „z opinią i  raportem biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami 
„ze sprawozdaniem z  badani a”; 
4) w art.  74i w  ust. 3 i 4 wyrazy „podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych” zastępuje się wyraz a-
mi „firmę audytorską”.  
Art. 248. W ustawie z  dnia 19  listopada 2009  r. o grach hazardowych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  471, 1948 i  2260 
oraz z  2017  r. poz.  88 i 379) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 35 pkt 21 otrzymuje brzmienie:  
„21) sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy wraz ze sprawozdaniem z  badania, a  w przypadku spółki 
rozpoczynającej działalność – oświadczenie o  zgodności dz iałania spółki z  przepisami o  rachunkowości;”;  
2) w art.  36 pkt 21 otrzymuje brzmienie:  
„21) sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy wraz ze sprawozdaniem z  badania, a  w przypadku spółki 
rozpoczynającej działalność – oświadczenie o  zgodności działan ia spółki z  przepisami o  rachunkowości;”;  
3) w art.  59 w  ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:  
„8) gdy spółka prowadząca działalność w  zakresie, o  którym mowa w  art. 6 ust. 1–3 lub w  art. 7 ust. 2, nie 
przedstawiła sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdanie m z badania zgodnie z  art. 55 ust. 3 albo 
przedstawione sprawozdanie z  badania wskazuje na istotne naruszenia przepisów o  rachunkowości;”.  
                                                           
g) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz. 1948, 1984  i 2260  oraz z 2017  r. 
poz. 60, 191 , 659, 933 i 935 . 
h) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2016  r. poz.  1948  i 1997  oraz z 2017  r. poz. 60, 
85, 245 i 768. 
  
Dziennik  Ustaw  – 13 – Poz. 1421  
 
 Art. 249. W ustawie z  dnia 4  marca 2010  r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.  U. 
z 2016  r. poz.  893 i  1948 oraz z  2017  r. poz.  60) w  art. 3 w ust. 1 pkt 31 otrzymuje brzmienie:  
„31) ustawie z  dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym 
(Dz. U. poz.  1089) w  zakresie wykonywania zawodu przez biegł ego rewidenta oraz świadczenia usług 
przez firmy audytorskie związanych z  wykonywaniem czynności rewizji finansowej;”.  
Art. 250. W ustawie z  dnia 30  kwietnia 2010  r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.  U. z  2016  r. poz.  572, 1311, 
1933 i  2260 oraz z  2017  r. poz.  624) użyte w  art. 5 w ust. 1 w zdaniu drugim oraz w  art. 15 w  ust. 2 w pkt 4 wyrazy 
„z opinią z  badania sprawozdania finansowego” zastępuje się wyrazami „ze  sprawozdaniem z  badania”.  
Art. 251. W ustawie z  dnia 30  kwietnia 2010  r. o Narodowym Centrum Badań  i Rozwoju (Dz.  U. z  2016  r. 
poz. 900, 1250, 1933 i  1954) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:  
„4. W terminie do dnia 31  marca roku następującego po roku obrotowym Dyrektor przedstawia Ministrowi 
do zatwierdzenia roczn e sprawozdanie finansowe Centrum, obejmujące w  szczególności informacje o  stopniu 
wykorzys tania środków przeznaczonych na finansowanie poszczególnych zadań Centrum, wraz z  opinią Rady 
oraz sprawo zdaniem z  badania sporządzonym przez firmę audytorską, o  której mowa w  art. 50.”;  
2) użyte w  art. 50 w  różnym przypadku wyrazy „podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych” zast ę-
puje się użytymi w  odpowiednim przypadku wyrazami „firma audytorska”.  
Art. 252. W ustawie z  dnia 30  kwietnia 2010  r. o Narodowym  Centrum Nauki (Dz.  U. z  2016  r. poz.  1071) 
wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie:  
„6. Dyrektor przygotowuje i, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady, przedstawia Ministrowi do zatwie r-
dzenia roczne sprawozdanie finansowe C entrum wraz ze sprawozdaniem z  badania sporządzonym przez firmę 
audytorską, o  której mowa w  art. 42, w  terminie do dnia 31  marca każdego roku.”;  
2) art. 42  otrzymuje brzmienie:  
„Art.  42. 1. Roczne sprawozdanie finansowe Centrum podlega badaniu przez firmę audytorską.  
2. Minister dokonuje wyboru firmy audytorskiej w  trybie przepisów o  zamówieniach publicznych.”.  
Art. 253. W ustawie z  dnia 5  stycznia 2011  r. – Kodeks wyborczy (Dz.  U. z  2017  r. poz.  15) wprowadza się 
następujące zmiany:  
1) w art.  142: 
a) § 2 i 3 otrzymują brzmienie:  
„§ 2. Jeżeli sprawozdanie finansowe przedkładane jest Państwowej Komisji Wyborczej, do sprawo -
zdania dołącza się sprawozdanie zawierające opinię biegłego rewidenta.  
§ 3. Sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta nie spor ządza się, jeżeli pełnomocnik 
finan sowy, w  terminie 30  dni od dnia wyborów, zawiadomi właściwy organ wyborczy, że komitet wyborczy 
nie miał przychodów, nie poniósł wydatków ani nie ma zobowiązań finansowych.”,  
b) § 5 i 6 otrzymują brzmienie:  
„§ 5. Komisar z wyborczy, badając sprawozdanie finansowe, może zlecać sporządzenie przez biegłego 
rewidenta ekspertyz lub sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta.  
§ 6. Koszty sporządzenia sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta, o  którym mowa 
w § 2 i 5, pokrywane są z  budżetu państwa w  części Budżet, finanse publiczne i  instytucje finansowe.”;  
2) w art.  510 § 1 otrzymuje brzmienie:  
„§ 1. Kto, w  związku z  wyborami, nie dopuszcza do wykonywania lub utrudnia dopełnienie przez biegłego 
rewidenta obo wiązku sporządzenia sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta dotyczącego spr a-
wozdania finansowego  
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 14 – Poz. 1421  
 
 Art. 254. W ustawie z  dnia 9  czerwca 2011  r. – Prawo geologi czne i  górnicze (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1131 i  1991 
oraz z  2017  r. poz.  60 i 202) w  art. 49zn ust.  1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Zebranie stron umowy o  współpracy odbywa się co najmniej raz w  roku, w  terminie nie krótszym niż 
10 i nie dłuższym niż 45  dni od dn ia przedstawienia przez bieg łego rewidenta sprawozdania z  badania rocznego 
sprawo zdania finansowego za poprzedni rok obrotowy.”.  
Art. 255. W ustawie z  dnia 19  sierpnia 2011  r. o usługach płatniczych (Dz.  U. z 2016  r. poz.  1572 i  1997) wpr o-
wadza się następ ujące zmiany:  
1) w art. 61 w  ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie:  
„10) dane pozwalające na ustalenie tożsamości biegłych rewidentów oraz identyfikację firm audytorskich.”;  
2) w art. 81 wyrazy „z raportem z  badania sprawozdania i  opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań 
finansowych” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”;  
3) w art. 82 wyrazy „Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych jest obowiązany” zastępuje się 
wyrazami „Firma audytorska jest obowiązana”.  
Art. 256. W ustawi e z dnia 26  września 2014  r. o Polskiej Agencji Kosmicznej (Dz.  U. z  2016  r. poz.  759) 
w art. 19 w  ust. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:  
„1) sprawozdanie finansowe Agencji wraz ze sprawozdaniem z  badania,”.  
Art. 257. W ustawie z  dnia 15  stycznia 2015  r. o obligacjach (Dz.  U. poz.  238) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 30 w  ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:  
„Przepisy art.  69 ust. 9 pkt 1–3, 5, 6  i 8 oraz art. 70 ustawy  z dnia 11  maja 2017  r. o biegłych rewidentach, fi r-
mach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089 ) stosuje się odpowiednio do podmiotu dokon u-
jącego wyceny, członków jego organów zarządzających i  nadzorujących oraz osób zatrudnionych przez ten 
podmiot do wykonywania czynności w  zakresie wyceny, a  także osób blisko z wiązanych w  rozumieniu art. 3 
ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 596/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. 
w sprawie nadużyć na rynku (roz porządzenie w  sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylającego dyrektywę 
2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady i  dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i  2004/72/WE 
(Dz. Urz. UE  L 173 z  12.06.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 171 z  29.06.2016, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 175 z  30.06 .2016,  
str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016,  str. 320) z członkam i organów zarządzających i  nadzorujących oraz 
osobami zatrudnionymi przez podmiot dokonujący wyceny.”;  
2) użyte w  art. 35 w ust. 3, w art. 37 w ust. 1, w art. 40 oraz w art. 82 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „z opinią biegłego 
rewidenta” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem z  badania”.  
Art. 258. W ustawie z  dnia 15  stycznia 2015  r. o przekształcaniu jednoosobowych spółek Skarbu Państwa pr o-
wadzących działalność z  wykorzystaniem dóbr kultury w  państwowe instytucje kultury (Dz.  U. poz.  337 oraz 
z 2016  r. poz.  1202 i  2260) w  art. 6 w ust. 4 pkt 7 otrzymuje brzmienie:  
„7) odpis sprawozdania z  badania sprawozdania, o  którym mowa w  pkt 4, o ile podlegało ono badaniu;”.  
Art. 259. W ustawie z  dnia 12  czerwca 2015  r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów ciep larnianych 
(Dz. U. z 2017  r. poz.  568) w  art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:  
„1. Sprawozdanie rzeczowo -finansowe jest weryfikowane przez biegłego rewidenta, o  którym mowa 
w ustawie z  dnia 11 maja 2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz n adzorze publicznym 
(Dz. U. poz.  1089 ).”. 
Art. 260. W ustawie z  dnia 10  lipca 2015  r. o Agencji Mienia Wojskowego ( Dz. U. z 2016  r. poz. 614, 1202, 
1789, 2003  i 2260) w  art. 12 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „z opinią i  raportem biegłego rewidenta” zastępuje się w yrazami 
„ze sprawozdaniem z  badania”.  
Art. 261. W ustawie z  dnia 11  września 2015  r. o działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej (Dz.  U. 
poz. 1844, z  2016  r. poz.  615 i  1948 oraz z  2017  r. poz.  768) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 74 pkt 2 otrzymuje brzmienie:  
„2) zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, firma audytorska badająca sprawozdania finansowe zakładu 
ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji, firma audytorska badająca sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji 
finansowej zakład u ubezpieczeń i  zakładu reasekuracji oraz organ nadzoru będą posiadać dostęp do 
danych związanych z  powierzonymi czynnościami lub funkcjami;”;  
  
Dziennik  Ustaw  – 15 – Poz. 1421  
 
 2) w art. 182 w  ust. 4 pkt 7 otrzymuje brzmienie:  
„7) sprawozdanie finansowe za okres ostatnich 3  lat przed dniem  złożenia wniosku działalności zagranicznego 
zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji wraz ze sprawozdaniem z  jego badania;”;  
3) w art. 281: 
a) uchyla się ust. 1, 
b) w ust. 2 wyrazy „podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych ” zastępuje się wyrazami 
„firmy audytorskiej”;  
4) w art. 282 ust. 2 otrzymuje brzmienie:  
„2. Zakład ubezpieczeń i  zakład reasekuracji zawiadamiają organ nadzoru o  zmianie firmy audytorskiej 
badającej sprawozdanie finansowe w  terminie 7  dni od dnia zmiany t ej firmy.”;  
5) w art. 283 w  ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) możliwość odmowy wyrażenia opinii lub wyrażenia opinii z  zastrzeżeniami.”;  
6) w art. 290: 
a) ust. 1  otrzymuje brzmienie:  
„1. Sprawozdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu ubezpi eczeń i  zakładu reasekuracji 
podlega badaniu przez firmę audytorską.”,  
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:  
„Celem badania sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej zakładu ubezpieczeń i  zakładu reas e-
kuracji jest wyrażenie p rzez biegłego rewidenta pisemnej opinii w  sprawozdaniu biegłego rewidenta o  tym, 
czy sprawo zdanie o  wypłacalności i  kondycji finansowej:”,  
c) ust. 3  otrzymuje brzmienie:  
„3. Sprawozdanie biegłego rewidenta zawierające opinię biegłego rewidenta jest publikowane razem 
ze sprawozdaniem o  wypłacalności i  kondycji finansowej.”,  
d) w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:  
„4) możliwość odmowy wyrażenia opinii lub wyrażenia opinii z  zastrzeżeniami;”,  
e) ust. 5  otrzymuje brzmienie:  
„5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy 
zakres badania sprawozdania o  wypłacalności i  kondycji finansowej przez firmę audytorską oraz zakres i n-
formacji zawartych w  sprawozdaniu biegłego rewidenta, uwzględniając istotność danych  zawartych 
w sprawozdaniu o  wypłacalności i  kondycji finansowej.”.  
Art. 262. W ustawie z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny zgodności i  nadzoru rynku (Dz.  U. poz.  542, 
1228 i  1579) wprowadza się następujące zmiany:  
1) w art. 47 ust. 5 otrzymuje brz mienie:  
„5. Dyrektor przygotowuje i  przedstawia Ministrowi, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady, do zatwie r-
dzenia roczne sprawozdanie finansowe Centrum wraz ze sprawozdaniem z  badania sporządzonym przez firmę 
audytorską, o  której mowa w  art. 55, w  terminie  do dnia 31  marca każdego roku.”;  
2) użyte w  art. 55 w różnym przypadku wyrazy „podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych” zast ę-
puje się użytymi w  odpowiednim przypadku wyrazami „firma audytorska”.  
Art. 263. W ustawie z  dnia 10  czerwca 2016  r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania 
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz.  U. poz.  996 i  1997 oraz z  2017  r. poz.  791) wprowadza się nast ę-
pujące zmiany:  
1) w art. 313 w  ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:  
„Sprawozdanie  finansowe Funduszu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z  ustawą z  dnia 11 maja 
2017  r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym ( Dz. U. poz.  1089 ), wybraną 
w drodze przetargu przez Radę Funduszu.”;  
2) w art. 326 w ust. 6 w pkt 1 wyrazy „z opinią biegłego rewidenta” zastępuje się wyrazami „ze sprawozdaniem 
z badania”.” ; 
  
Dziennik  Ustaw  – 16 – Poz. 1421  
 
 2) odnośnika nr 1 oraz art. 55 ustawy  z dnia 26  stycznia 2018  r. o zmianie ustawy o  Krajowym Rejestrze Sądowym  oraz 
niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 398  i 650 oraz z 2019 r. poz. 55 ), któr e stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/1132 z  dnia 14  czerwca 
2017  r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.  Urz. UE  L 169 z  30.06.2017, str.  46–127). ” 
„Art. 55. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 15  marca 2018  r., z wyjątkiem:  
1) art. 7  pkt 2–4, art. 30, art. 44 oraz art. 54, które wchodzą w  życie z  dniem 9  kwietnia 2018  r.; 
2) art. 1  pkt 13 w zakresie dodawanego art. 19e ust. 5, art. 1 pkt 14 lit. b w zakresie dodawanego ust. 1g, art. 8, 
art. 9, art. 10 pkt 1–5, art. 16, art. 17 pkt 2, art. 31, art. 50 oraz art. 51, które wchodzą w  życie z  dniem 
1 października 2018  r.; 
3) art. 1  pkt 16 i 17, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2019 r.;  
4) art. 1  pkt 2, pkt 5 lit. a w zakresie zmienianego pkt 3, pkt 7, 9, 11  i pkt 13 w zakresie dodawanego art. 19d oraz 
art. 19e ust.  4, art. 3 pkt 12, pkt 13 lit. c i e, pkt 14 w zakresie dodawanego art. 6943a, pkt 15 lit. c i d, pkt 18, 
art. 7 pkt 1, art. 17 pkt 7 i 8, art. 40 oraz art. 43, które wchodzą w  życie z  dniem 1  marca 2020  r.; 
5) art. 1 pkt  18 w zakresie dodawanego art. 21c, pkt 23, pkt 30 w zakresie uchylenia art. 55 i art. 57, art. 3 pkt 19, 
art. 5, art. 6, art. 18–20, art. 21 pkt 6, art. 25 oraz art. 45, które wchodzą w  życie z  dniem 1  grudnia 2020  r.”; 
3) art. 350 ustawy  z dnia 3  lipca 2018  r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce  
(Dz. U. poz. 1669), który stanowi:  
„Art. 350. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  października 2018  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 1, art.  42 pkt 2 lit. b oraz art.  334 ust. 2, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu ogł o-
szenia;  
2) art. 19  pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w  art. 21 w  ust. 1 pkt 39c, art.  120 pkt 1, art.  127 pkt 33–36 i 39 oraz 
art. 167, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2019  r.”; 
4) odnośnika nr 1 oraz art. 48 ustawy  z dnia 23  października 2018  r. o zmianie ustawy o  podatku dochodowym od osób 
fizycznych, ustawy o  podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordyn acja podatkowa oraz niektórych 
innych ustaw  (Dz. U. poz. 2193), któr e stanowi ą: 
„1) Niniejsza ustawa w  zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2016/1164 z  dnia 12  lipca 2016  r. 
ustanawiającą przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom u nikania opodatkowania, które mają bezp o-
średni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.  Urz. UE  L 193 z  19.07.2016, str.  1 oraz Dz.  Urz. 
UE L 144 z  07.06.2017, str.  1) oraz dyrektywę Rady (UE) 2018/822 z  dnia 25  maja 2018  r. zmieniającą dyre k-
tywę 201 1/16/UE w  zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w  dziedzinie opodatkowania 
w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych (Dz.  Urz. UE  L 139 z  5.06.2018, 
str. 1).” 
„Art. 48. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem 1  stycznia 2 019 r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 16 w  zakresie art.  23s ust.  4 i art. 2 pkt 9 w zakresie art.  11g ust.  4 oraz art.  25, które wchodzą w  życie 
z dniem następującym po dniu ogłoszenia;  
2) art. 30 i  art. 31, które wchodzą w  życie po upływie 3  miesięcy od dni a ogłoszenia. ”; 
5) art. 48 ustawy  z dnia 9  listopada 2018  r. o zmianie niektórych ustaw w  związku ze wzmocnieniem nadzoru nad 
rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku  (Dz. U. poz. 2243), który stanowi:  
„Art. 48. Ustawa wchodzi w  życie z dniem 1  stycznia 2019  r., z wyjątkiem:  
1) art. 1  pkt 1 i pkt 2 lit. c, art.  2 pkt 3–5, art.  18 oraz art.  19, które wchodzą w  życie z  dniem następującym po dniu 
ogłoszenia;  
2) art. 2  pkt 1, art.  8 pkt 3–6, art.  10 pkt 2, 4, 6 i  9–16, art.  11 pkt 1 i 2, art. 15, art.  36 oraz art.  43, które wchodzą 
w życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia;  
3) art. 4, art.  6, art.  9 pkt 1–4, pkt  6 lit. a i pkt 7, art.  14, art.  44 oraz art.  45, które wchodzą w  życie z  dniem 1  lipca 
2019  r.”; 
  
Dziennik  Ustaw  – 17 – Poz. 1421  
 
 6) odnośnika nr 1 oraz art. 173  ustawy z dnia 21 lutego 2019  r. o zmianie  niektórych ustaw w  związku z zapewnieniem 
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie 
ochrony osób fizycznych w  związku z  przetwarzaniem danych oso bowych i  w sprawie swobodnego przepływu takich 
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne  rozporządzenie o  ochronie danych)  (Dz. U. poz.  730), które 
stanowią:  
„1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2 016/679 z  dnia 
27 kwietnia 2016  r. w  sprawie ochrony osób fizycznych w  związku z  przetwarzaniem danych osobowych 
i w sprawie swobodnego przepływu takich  danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie 
o ochronie danych) (Dz.  Urz. UE  L 119 z  04.05.2016, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 127 z  23.05.2018, str.  2).” 
„Art. 173. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia, z  wyjątkiem:  
1) art. 87  pkt 1, który wchodzi w  życie po upływie 90  dni od dnia ogłoszenia;  
2) art. 107  pkt 7 i 8, któ re wchodzą w  życie z  dniem 1  maja 2019  r.; 
3) art. 157  pkt 2, który wchodzi w  życie z  dniem 13  października 2019  r.”. 
Marszałek Sejmu: M. Kuchciński  
 
 
 
 
 
  
Dziennik  Ustaw  – 18 – Poz. 1421  
 
 Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej 
Polskiej z dnia 5 lipca 2019  r. (poz . 1421 )  
USTAWA  
z dnia  11 maja 2017  r. 
o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym1)  
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa zasady:  
1) uzyskiwania uprawnień do wykonywania zawodu biegłego rewidenta i  wykonywania tego zawodu;  
2) organizacji samorządu zawodowego biegłych rewidentów;  
3) działalności firm audytorskich, w  tym ich organizacji, oraz odpowiedzialności za narusz enie przepisów prawa;  
4) sprawowania nadzoru publicznego nad biegłymi rewidentami i  firmami audytorskimi, samorządem zawodowym bieg -
łych rewidentów oraz jednostkami zainteresowania publicznego;  
5) wykonywania czynności rewizji finansowej, w  tym w  jednostka ch zainteresowania publicznego;  
6) tworzenia i  działania komitetów audytu w  jednostkach zainteresowania publicznego;  
7) odpowiedzialności dyscyplinarnej biegłych rewidentów;  
8) współpracy międzynarodowej organu nadzoru publicznego, w  szczególności z  innymi  organami nadzoru publicznego 
z państw Unii Europejskiej i  państw trzecich.  
Art. 2. Ilekroć w  niniejszej ustawie jest mowa o:  
1) badaniu ustawowym – należy przez to rozumieć badanie rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego 
grupy kapitałowej lub b adanie rocznego sprawozdania finansowego, którego obowiązek przeprowadzania wynika 
z art. 64 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351), przepisów  innych ustaw 
lub przepisów prawa Unii Europejskiej, przeprowadzane zgodnie  z krajowymi standardami  badania;  
2) badaniu dobrowolnym – należy przez to rozumieć badanie rocznego sprawozdania finansowego, które jest przepr o-
wadzane na podstawie decyzji badanej jednostki, a  nie na podstawie art. 64 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości, przepisów innych ustaw lub przepisów prawa Unii Europejskiej, przeprowadzane zgodnie 
z krajowymi lub innymi standardami badania, a  także badanie rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego  
grupy kapitałowej przeprowadzane zgodnie ze s tandardami innymi niż krajowe standardy badania;  
3) badaniu – należy przez to rozumieć badanie ustawowe lub badanie dobrowolne;  
4) przeglądzie sprawozdania finansowego – należy przez to rozumieć przegląd skonsolidowanego sprawozdania fina n-
sowego grupy kapi tałowej lub sprawozdania finansowego przeprowadzany zgodnie z  krajowymi standardami prz e-
glądu;  
5) usługach atestacyjnych – należy przez to rozumieć usługi mające na celu uwiarygodnienie w  wysokim lub umiark o-
wanym stopniu zagadnień obejmujących w  szczególno ści informacje finansowe i  niefinansowe, systemy, procesy, 
a także aspekty zachowań lub postaw określonych podmiotów, w  oparciu o  dowody uzyskane w  trakcie przeprow a-
dzenia odpowiednich procedur, stanowiące podstawę wydawanej, zgodnie z  przyjętymi kryteriam i, oceny zagadnień 
będących przedmiotem tych usług, zamieszczonej w  sprawozdaniu z  wykonanej usługi;  
                                                           
1) Niniejsza ustawa:  
1) w zakresie swojej regulacji  wdraża dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady z  dnia 17  maja 2006  r. w sprawie 
ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i  skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającą dyrektywy  
Rady 78/660/EWG i  83/349/EWG oraz uchylającą dyr ektywę Rady 84/253/EWG (Dz.  Urz. UE  L 157 z  09.06.2006, str.  87, 
Dz. Urz. UE  L 81 z 20.03.2008, str.  53, Dz.  Urz. UE  L 182 z  29.06.2013, str.  19, Dz.  Urz. UE  L 158 z  27.05.2014, str.  196 oraz 
Dz. Urz. UE  L 24 z 30.01.2016, str.  14/1);  
2) w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2013/34/UE z  dnia 26  czerwca 
2013  r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i  powiązanych sprawozdań 
niektórych rodzajów jednostek, zmieniaj ącej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i  Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrek-
tywy  Rady 78/660/EWG i  83/349/EWG (Dz.  Urz. UE  L 182 z  29.06.2013, str.  19, Dz.  Urz. UE  L 330 z  15.11.14, str.  1 oraz 
Dz. Urz. UE  L 334 z  21.11.14, str.  86); 
3) służy stosowani u rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  537/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie  
szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego , uchylaj ą-
cego decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz. Urz. UE L 158 z 27.05.2014,  str. 77 oraz Dz.  Urz. UE  L 170 z  11.06.2014, str.  66). 
  
Dziennik  Ustaw  – 19 – Poz. 1421  
 
 6) usługach pokrewnych – należy przez to rozumieć  usługi polegające na przeprowadzeniu uzgodnionych procedur, 
wykonywanych w  oparciu o  uzgodniony cel, zakres prac i  sposób ich wykonania, których opis i  wynik są przedst a-
wione  w raporcie z  wykonania usługi, lub usługi kompilacji informacji finansowych, których celem jest wykorzyst a-
nie wiedzy z  zakresu rachunkowości do zebrania, sklasyfikowania i  podsumowan ia informacji finansowych;  
7) czynnościach rewizji finansowej – należy przez to rozumieć usługi atestacyjne obejmujące badania,  a także przeglądy 
sprawozdań finansowych i  inne usługi atestacyjne określone przepisami prawa, zastrzeżone dla biegłego rewidenta;  
8) dużej jednostce – należy przez to rozumieć jednostkę, która na koniec danego roku obrotowego oraz na koniec roku 
obrotowego poprzedzającego dany rok obrotowy przekroczyła co najmniej dwie z  następujących trzech wielkości:  
a) 85 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego,  
b) 170 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów i  produktów za rok obrotowy,  
c) 250 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w  przeliczeniu na pełne etaty;  
9) jednostka ch zainteresowania publicznego – należy przez to rozumieć jednostki interesu publicznego, o  których mowa 
w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 537/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie szczeg ó-
łowych wymogów dotyczących ustawowych bad ań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchyl a-
jącym decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.  Urz. UE  L 158 z  27.05.2014, str.  77 oraz Dz.  Urz. UE  L 170 z  11.06.2014, 
str. 66), zwanym dalej „rozporządzeniem  nr 537/2014”, obejmujące:  
a) emitentów p apierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym państwa Unii Europejskiej, 
mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których sprawozdania finansowe objęte są obowią z-
kiem badania ustawowego,  
b) banki krajowe, oddziały ins tytucji kredytowych i  oddziały banków zagranicznych w  rozumieniu ustawy z  dnia 
29 sierpnia 1997  r. – Prawo bankowe ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 , z późn. zm.2)), 
c) zakłady ubezpieczeń i  zakłady reasekuracji oraz główne oddziały i  oddziały zakładów ubezpieczeń i  zakładów 
reasekuracji w  rozumieniu ustawy z  dnia 11  września 2015  r. o działalności ubezpieczeniowej i  reasekuracyjnej 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 381 i 730 ), 
d) instytucje pieniądza elektronicznego i  krajowe instytucje płatnicze w  rozumieniu usta wy z  dnia 19  sierpnia 
2011  r. o usługach płatniczych ( Dz. U. z 2019 r. poz.  659 i 730 ) spełniające kryteria dużej jednostki,  
e) otwarte fundusze emerytalne, dobrowolne fundusze emerytalne oraz powszechne towarzystwa emerytalne 
w rozumieniu ustawy z  dnia 28  sierpnia 1997  r. o organizacji i  funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1906 i 2215  oraz z 2019 r. poz. 1074 ), 
f) fundusze inwestycyjne otwarte, specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte oraz publiczne fundusze inwest y-
cyjne zamknięte w  rozumieniu ustawy z  dnia 27  maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządzaniu altern a-
tywnymi funduszami inwestycyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i  2244 oraz z 2019 r. poz. 730 
i 875), 
g) towarzystwa w  rozumieniu ustawy wymien ionej w  lit. f, które na koniec danego roku obrotowego oraz na koniec 
roku obrotowego po przedzającego dany rok obrotowy  zarządzały aktywami o  wartości nie mniejszej niż 
10 000 000 000 zł oraz które zarządzały funduszami posiadającymi łącznie nie mniej niż 30 000 rejestrów otwa r-
tych dla uczestników,  
h) podmioty prowadzące działalność maklerską, które na koniec danego roku obrotowego oraz na koniec roku obr o-
towego poprzedzającego dany rok obrotowy posiadały na rachunkach klientów aktywa o  wartości nie mniejsz ej 
niż 10  000 000 000 zł lub zarządzały aktywami o  wartości nie mniejszej niż 10  000 000 000 zł i jednocześnie  
posiadały minimum 10  000 klientów, z  wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność wyłącznie w  zakresie 
przyjmowania i  przekazywania zleceń nab ycia lub zbycia instrumentów finansowych lub w  zakresie doradztwa 
inwestycyjnego w  rozumieniu ustawy z  dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi ( Dz. U. 
z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730 i 875 ), 
i) spółdzielcze kasy oszczędnościowo -kredytowe w  rozumieniu ustawy z  dnia 5  listopada 2009  r. o spółdzielczych 
kasach oszczędnościowo -kredytowych ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2386 i 224 3 oraz z 2019 r. poz. 326, 730,  875 
i 1018 ), spełniające kryteria dużej jednostki;  
                                                           
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326, 7 30, 
875 i 1074.  
  
Dziennik  Ustaw  – 20 – Poz. 1421  
 
 10) banku spó łdzielczym – należy przez to rozumieć bank spółdzielczy w  rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy  z dnia 7  grudnia 
2000  r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających ( Dz. U. z 201 8 r. 
poz. 613 oraz z 2019 r. poz. 730 ); 
11) banku zrzeszającym – należy przez to rozumieć bank zrzeszający w  rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy  wymienionej 
w pkt 10; 
12) kluczowym biegłym rewidencie – należy przez to rozumieć:  
a) w przypadku badania sprawozdania finansowego – biegłego rewidenta wyznaczonego przez firmę audytorską 
jako w  głównym stopniu odpowiedzialnego za przeprowadzenie danego badania w  imieniu firmy audytorskiej lub  
b) w przypadku badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej – biegłego rewidenta 
wyznaczon ego przez firmę audytorską jako w  głównym stopniu odpowiedzialnego za przeprowadzenie badania 
skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej w  imieniu firmy audytorskiej na poziomie 
jednostki dominującej danej grupy kapitałowej oraz biegłego r ewidenta wyznaczonego jako w  głównym stopniu 
odpowiedzialnego za przeprowadzenie badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej 
na poziomie istotnych jednostek zależnych objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym danej grupy 
kapitałowej, lub  
c) biegłego rewidenta podpisującego sprawozdanie z  badania;  
13) firmie audytorskiej grupy – należy przez to rozumieć firmę audytorską przeprowadzającą badanie skonsolidowanego 
sprawozdania finansowego danej grupy kapitałowej;  
14) sieci – należy przez to rozumieć strukturę:  
a) której celem jest współpraca i  do której należy biegły rewident lub firma audytorska oraz  
b) której celem jest podział zysków lub kosztów lub która funkcjonuje w  ramach wspólnych powiązań właścicie l-
skich, lub która po siada wspólny system kontroli lub wspólne zarządzanie, lub która posiada wspólną politykę 
i procedury kontroli jakości, lub która posiada wspólną strategię gospodarczą, lub która korzysta ze wspólnego 
oznaczenia lub znaczącej części zasobów;  
15) podmiocie powiązanym z  firmą audytorską – należy przez to rozumieć podmiot, niezależnie od jego formy prawnej, 
który jest bezpośrednio lub pośrednio związany z  firmą audytorską poprzez wspólne powiązania właścicielskie, sy s-
tem kontroli lub zarządzanie;  
16) zespole w ykonującym badanie – należy przez to rozumieć  wszystkie osoby zaangażowane w  przeprowadzanie bad a-
nia, w  szczególności biegłych rewidentów, osoby przeprowadzające kontrolę jakości wykonania zlecenia, kadrę ki e-
rowniczą wyższego szczebla oraz osoby odbywające  aplikację, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 5, uczestniczących 
w przeprowadzanym badaniu, a  także zatrudnianych przez firmę audytorską ekspertów oraz inne osoby wykonujące, 
w ramach danego badania, czynności na zlecenie lub pod kontrolą biegłego rewident a lub firmy audytorskiej;  
17) osobie blisko związanej – należy przez to rozumieć osobę blisko związaną w  rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 26 roz-
porządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE)  nr 596/2014  z dnia 16  kwietnia 2014  r. w sprawie nadużyć na 
rynku (rozporządzenie w  sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylającego dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady i  dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i  2004/72/WE ( Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014,  
str. 1, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016,  str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016,  str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 
z 21.10.2016,  str. 320);  
18) jednostce kontrolowanej – należy przez to rozumieć jednostkę zależną w  rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy  z dnia 
29 września 1994  r. o rachunkowości;  
19) międzyn arodowych standardach badania – należy przez to rozumieć  Międzynarodowe Standardy Badania oraz inne 
powiązane standardy wydane przez Międzynarodową Federację Księgowych za pośrednictwem Rady Międzynarod o-
wych Standardów Rewizji Finansowej i  Usług Atestacyjn ych w  zakresie, w  jakim odnoszą się one do badań;  
20) międzynarodowych standardach kontroli jakości – należy przez to rozumieć Międzynarodowe Standardy Kontroli 
Jakości oraz inne powiązane standardy wydane przez Międzynarodową Federację Księgowych za pośre dnictwem 
Rady Międzynarodowych Standardów Rewizji Finansowej i  Usług Atestacyjnych w  zakresie, w  jakim odnoszą się one  
do kontroli jakości;  
21) międzynarodowych standardach rachunkowości – należy przez to rozumieć Międzynarodowe Standardy Rachunk o-
wości, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej i  związane z  nimi interpretacje przyjęte do prawa 
Unii Europejskiej w  formie rozporządzeń Komisji Europejskiej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 21 – Poz. 1421  
 
 22) krajowych standardach badania – należy przez to rozumieć:  
a) międzynarodowe standardy b adania przyjęte do prawa Unii Europejskiej w  formie rozporządzeń Komisji Eur o-
pejskiej,  
b) standardy badania w  zakresie nieuregulowanym przez standardy , o których mowa w  lit. a, przyjęte przez Krajową 
Radę Biegłych Rewidentów, zatwierdzone przez Komisję Nad zoru Audytowego w  zakresie, w  jakim odnoszą się 
one do badań sprawozdań finansowych;  
23) krajowych standardach wykonywania zawodu – należy przez to rozumieć krajowe standardy badania, krajowe sta n-
dardy przeglądu, krajowe standardy usług atestacyjnych innyc h niż badanie i  przegląd oraz krajowe standardy usług 
pokrewnych;  
24) krajowych standardach kontroli jakości – należy przez to rozumieć:  
a) międzynarodowe standardy kontroli jakości przyjęte do prawa Unii Europejskiej w  formie rozporządzeń Komisji 
Europejs kiej, 
b) zasady wewnętrznej kontroli jakości w  zakresie nieuregulowanym standardami, o  których mowa w  lit. a, przyjęte 
przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów, zatwierdzone przez Komisję Nadzoru Audytowego;  
25) państwie Unii Europejskiej – należy przez to r ozumieć  państwo członkowskie Unii Europejskiej i państwo członko w-
skie Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stronę umowy o  Europejskim Obszarze Gospoda r-
czym;  
26) państwie trzecim – należy przez to rozumieć państwo inne niż wymienione w  pkt 25; 
27) zatwierdzeniu osoby lub jednostki organizacyjnej – należy przez to rozumieć uzyskanie uprawnień do przeprowadz a-
nia obowiązkowych badań sprawozdań finansowych w  państwie Unii Europejskiej;  
28) jednostce audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego – należy przez to rozumieć jednostkę organizacyjną, która 
przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych jednostki zarejestrowanej 
w państwie trzecim, inną niż jednostka organizacyjna zarejestrowana jako firma audytorska w  państwie  Unii Europe j-
skiej w  wyniku zatwierdzenia takiej jednostki organizacyjnej w  tym państwie Unii Europejskiej;  
29) biegłym rewidencie pochodzącym z  państwa trzeciego – należy przez to rozumieć osobę fizyczną, która przeprow a-
dza badania rocznych lub skonsolido wanych sprawozdań finansowych jednostki zarejestrowanej w  państwie trzecim, 
inną niż osoba zarejestrowana jako biegły rewident w  państwie Unii Europejskiej w  wyniku zatwierdzenia takiej os o-
by w  tym państwie Unii Europejskiej;  
30) państwie członkowskim poch odzenia – należy przez to rozumieć  państwo Unii Europejskiej, w  którym biegły rew i-
dent lub firma audytorska zostali zatwierdzeni;  
31) sprawozdaniu z  badania – należy przez to rozumieć pisemny raport z  przeprowadzonego badania sprawozdania fina n-
sowego badan ej jednostki, zawierający opinię biegłego rewidenta o  zbadanym sprawozdaniu finansowym.  
Art. 2a.3) Polska Izba Biegłych Rewidentów jest administratorem danych przetwarzanych w  celach realizacji zadań 
lub obowiązków przez organy samorządu biegłych rewidentów, związanych z  działalnością Komisji Egzaminacyjnej, zw a-
nej dalej „Komisją”, oraz organizacją egzaminów dla kandydatów na biegłych rewidentów.  
Art. 2b.3) 1. Dane osobowe przetwarzane w  celu realizacji zadań lub obowiązków określonych w  ustawie 
i rozporządzeniu nr  537/2014  podlegają przeglądowi nie rzadziej niż co 5  lat od dnia ich uzyskania.  
2. Dane osobowe podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużycio m lub niezgodnemu z  prawem dostępowi lub 
przekazywaniu polegającym co najmniej na:  
1) dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób do tego uprawni o-
nych;  
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzan ia danych osobowych do zachowania ich w  tajemnicy;  
3) regularnym testowaniu i  doskonaleniu stosowanych środków technicznych i  organizacyjnych;  
                                                           
3) Dodany przez art. 155 pkt 1  ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w  związku z  zapewnieniem stosowania 
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/679 z  dnia 27  kwietnia 2016  r. w sprawie ochrony osób fizycznych 
w związku z  przetwarzaniem danych osob owych i  w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 
95/46/WE (ogólne  rozporządzenie o  ochronie danych)  (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 22 – Poz. 1421  
 
 4) zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w  sieciach teleinformatycznych;  
5) zapewnieniu ochrony przed nieuprawniony m dostępem do systemów informatycznych;  
6) zapewnieniu integralności danych w  systemach informatycznych;  
7) określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.  
3. Obowiązek zachowania tajemnicy, o  której mowa w  art. 78 i art. 95, nie ustaje w  przypadku, gdy z  żądaniem uja w-
nienia informacji uzyskanych w  związku z  wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta albo wykonywaniem zadań przez 
podmioty, o  których mowa w  tych przepisach, występuje Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.  
Rozdział 2  
Uzyskiwanie  uprawnień i  wykonywanie zawodu biegłego  rewidenta  
Art. 3. 1. Zawód biegłego rewidenta polega na:  
1) wykonywaniu czynności rewizji finansowej;  
2) świadczeniu usług atestacyjnych innych niż czynności rewizji finansowej, niezastrzeżonych do wykonywania przez  
biegłych rewidentów;  
3) świadczeniu usług pokrewnych.  
2. Biegły rewident może wykonywać zawód jako:  
1) osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą we własnym imieniu i  na własny rachunek, o  której mowa 
w art. 46 pkt 1, lub 
2) wspólnik firmy audytorskiej, o  której mowa w art. 46 pkt 2–4, lub  
3) osoba fizyczna pozostająca w  stosunku pracy z  firmą audytorską, o  której mowa w art. 46, lub  
4) osoba fizyczna, w  tym osoba prowadząca działalność gospodarczą, inna ni ż osoba, o  której mowa w  art. 46 pkt 1, 
która zawarła umowę cywilnoprawną z  firmą audytorską, o  której mowa w  art. 46. 
3. Biegły rewident wykonuje zawód w  imieniu firmy audytorskiej.  
4. Biegły rewident może wykonywać zawód po uprzednim zawiadomieniu Krajowej Rady Biegłych Rewidentów 
o podjęciu i  formie wykonywania zawodu, a  w szczególności o  adresie i  nazwie firmy audytorskiej, w  imieniu której będzie  
wykonywał zawód.  
5. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów określi, w  formie uchwały, wzór zawiadomienia, o  którym mowa w  ust. 4. 
Art. 4. 1. Bi egłym rewidentem jest osoba wpisana do rejestru biegłych rewidentów, zwanego dalej „rejestrem”.  
2. Do rejestru może być wpisana osoba fizyczna, która:  
1) korzysta z  pełni praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych;  
2) ma nieposzlakowaną opinię i  swoim dotychczasowym postępowaniem, w tym w  trakcie postępowania kwalifikacyjn e-
go, daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu biegłego rewidenta;  
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
4) ukończyła studia wyższe w  Rzeczypospolitej Polskiej lub zagraniczne studia wyższe uznane w  Rzeczypospolitej Po l-
skiej za równorzędne i  włada językiem polskim w  mowie i  piśmie;  
5) odbyła:  
a) roczną praktykę w  zakresie rachunkowości w  państwie Un ii Europejskiej oraz co najmniej 2-letnią aplikację 
w firmie audytorskiej zarejestrowanej w  państwie Unii Europejskiej pod kierunkiem biegłego rewidenta lub bieg -
łego rewidenta zarejestrowanego w  państwie Unii Europejskiej albo  
b) 3-letnią aplikację w  firmie audytorskiej zarejestrowanej w  państwie Unii Europejskiej pod kierunkiem biegłego 
rewidenta lub biegłego rewidenta zarejestrowanego w  państwie Unii Europejskiej  
– przy czym spełnienie tych warunków zostało stwierdzone przez Komisję;4) 
                                                           
4) Część wspólna ze zmianą wprowadzoną przez art. 155 pkt 2 usta wy, o której mowa w odnośniku 3. 
  
Dziennik  Ustaw  – 23 – Poz. 1421  
 
 6) złożyła przed Komisją egzaminy dla kandydatów na biegłego rewidenta z  wiedzy w  zakresie wskazanym w  art. 14 
ust. 1 i 2; 
7) złożyła przed Komisją egzamin dyplomowy;  
8) złożyła ślubowanie.  
3. Do rejestru może być wpisana również osoba fizyczna, która:  
1) posiada co najmniej 15 -letnie doświadczenie zawodowe w  zakresie rachunkowości, prawa, finansów i  rewizji fina n-
sowej, podczas którego nabyła umiejętności wymagane od biegłych rewidentów;  
2) spełniła warunki, o  których mowa w  ust. 2 pkt 1–4 oraz 6–8. 
4. Do rejestru moż e być wpisana osoba fizyczna, która posiada uprawnienia do przeprowadzania obowiązkowych 
badań sprawozdań finansowych, uzyskane w  innym  niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej, oraz złoży 
przed Komisją egzamin w  języku polskim z  prawa gospodar czego obowiązującego w  Rzeczypospolitej Polskiej, 
w zakresie niezbędnym do wykonywania badań sprawozdań finansowych.  
5. Do rejestru może być wpisana, na zasadzie wzajemności, osoba fizyczna, która posiada uprawnienia do przepr o-
wadzania obowiązkowych badań sprawozdań finansowych, uzyskane w  państwie trzecim, jeżeli spełnia wymagania 
w zakresie kwalifikacji zawodowych zgodne z  warunkami określonymi w  niniejszej ustawie lub równoważne oraz złoży 
przed Komisją egzamin w  języku polskim z  prawa gospodarczego obow iązującego w  Rzeczypospolitej Polskiej, w  zakre-
sie niezbędnym do wykonywania badań sprawozdań finansowych.  
Art. 5. Komisja ustala zakres egzaminu z  prawa gospodarczego, o  którym mowa w  art. 4 ust. 4 i 5, biorąc pod uwagę 
stwierdzone różnice między przepisa mi prawa gospodarczego obowiązującego w  Rzeczypospolitej Polskiej istotnymi dla 
badania sprawozdań finansowych a  kwalifikacjami nabytymi w  drodze dotychczasowego kształcenia lub doświadczenia 
zawodowego przez osobę ubiegającą się o  wpis do rejestru . 
Art. 6. Tytuł „biegły rewident” podlega ochronie prawnej.  
Art. 7. 1. Rota ślubowania składanego przez biegłego rewidenta ma następujące brzmienie:  
„Przyrzekam, że jako biegły rewident będę wykonywać mój zawód w  poczuciu odpowiedzialności, z  całą rzete l-
nością i  bezstronnością, zgodnie z  przepisami prawa i  obowiązującymi standardami wykonywania zawodu. 
W swoim postępowaniu będę kierował się zasadami etyki zawodowej i  niezależnością. Poznane w  trakcie wyk o-
nywania zawodu biegłego rewidenta fakty i  okoliczno ści zachowam w  tajemnicy wobec osób trzecich.”.  
Ślubowanie może być złożone z  dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.  
2. Ślubowanie odbiera Prezes Krajowej Rady Biegłych Rewidentów lub inny upoważniony członek Krajowej Rady 
Biegłych Rewidentów.  
Art. 8. Biegły rewident jest obowiązany w  szczególności:  
1) postępować zgodnie ze złożonym ślubowaniem;  
2) stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w  tym przez odbywanie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego w  każdym 
roku kalendarzowym;  
3) przestrzegać krajowych standardó w wykonywania zawodu, wymogów niezależności oraz zasad etyki zawodowej;  
4) regularnie opłacać składkę członkowską;  
5) przestrzegać uchwał organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  zakresie, w  jakim dotyczą one biegłych rewide n-
tów. 
Art. 9. 1. Obowiązek ob ligatoryjnego doskonalenia zawodowego, o  którym mowa w  art. 8 pkt 2, powstaje z  pierw-
szym dniem roku następującego po roku, w  którym biegły rewident został wpisany do rejestru.  
2. Obligatoryjne doskonalenie zawodowe polega na odbyciu szkolenia, którego pro gram kształcenia ma na celu po d-
noszenie poziomu i  aktualizację wiedzy lub umiejętności związanych z  wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta, 
w szczególności z  zakresu rachunkowości i  badania sprawozdań finansowych.  
3. Część obligatoryjnego doskonalenia zawo dowego biegły rewident może odbyć w  ramach samokształcenia zawo-
dowego.  
4. Biegły rewident jest obowiązany udokumentować odbycie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego.  Odbycie 
samokształcenia zawodowego biegły rewident potwierdza złożonym przez siebie ośw iadczeniem.  
  
Dziennik  Ustaw  – 24 – Poz. 1421  
 
 5. Biegły rewident przechowuje dokumenty potwierdzające odbycie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego przez 
okres 3  lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym je odbył.  
6. Biegły rewident, na wezwanie Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, składa dokumenty potwierdzające odbycie 
obligato ryjnego doskonalenia zawodowego w  terminie 30  dni od dnia otrzymania wezwania.  
7. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, na udokumentowany wniosek biegłego rewidenta, może, w  uzasadnionych 
przypadkach,  wyrazić zgodę na odbycie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego w  terminie późniejszym, nie dłuższym 
jednak niż 2  lata, licząc od dnia upływu wymaganego terminu.  
Art. 10. 1. Szkolenia w  ramach obligatoryjnego doskonalenia zawodowego przeprowadza:  
1) Polska Izba Biegłych Rewidentów;  
2) jednostka uprawniona.  
2. Jednostką uprawnioną jest jednostka wpisana do wykazu prowadzonego przez Krajową Radę Biegłych Rewide n-
tów, zwanego dalej „wykazem jednostek uprawnionych”, który jest publikowany na stronie internetow ej Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentów.  
3. Do wykazu jednostek uprawnionych Krajowa Rada Biegłych Rewidentów wpisuje jednostkę, która:  
1) opracowała programowe i  organizacyjno -techniczne założenia obligatoryjnego doskonalenia zawodowego;  
2) zapewniła, iż obligatoryjne doskonalenie zawodowe przeprowadzane będzie przez osoby posiadające wiedzę 
i doświadczenie  w tym zakresie;  
3) zapewniła przygotowanie materiałów merytorycznych na potrzeby przeprowadzania obligatoryjnego doskonalenia 
zawodowego obejmujące opr acowania własne lub dostępne publikacje;  
4) określiła sposób i  formę przeprowadzania obligatoryjnego doskonalenia zawodowego.  
4. Za wpis do wykazu jednostek uprawnionych uiszcza się opłatę.  
5. Wpisu do wykazu jednostek uprawnionych dokonuje się na wniosek jednostki. Do wniosku należy dołączyć dok u-
menty potwierdzające spełnienie kryteriów, o  których mowa w  ust. 3, w tym wykaz osób przeprowadzających obligatory j-
ne doskonalenie zawodowe zawierający ich imiona i  nazwiska oraz opis doświadczenia zawodowego, a  także dowód uis z-
czenia opłaty za wpis.  
6. Opłata za wpis do wykazu jednostek uprawnionych jest ustalana w  wysokości nieprzekraczającej równowartości 
20% przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystyczne go 
za poprzedni rok kalendarzowy, i  stanowi przychód Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
7. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów przeprowadza wizytacje w  jednostkach uprawnionych.  
8. W przypadku stwierdzenia, że jednostka uprawniona przestała spełniać kryteria,  o których mowa w  ust. 3, Krajowa 
Rada Biegłych Rewidentów skreśla jednostkę z  wykazu jednostek uprawnionych.  
9. Jednostki uprawnione przekazują Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów informacje dotyczące prowadzonego 
przez nie obligatoryjnego doskonalenia za wodowego, które podlegają publikacji na stronie internetowej Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentów.  
10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) formy i  sposób odbywania obligatoryjnego doskonalenia zawodowego oraz r odzaje dokumentów potwierdzających 
odbycie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego i  zakres oświadczenia o  odbyciu samokształcenia zawodowego, 
a także sposób udokumentowania i  tryb rozpatrywania wniosku o  odbycie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego 
w terminie późniejszym,  o którym mowa w  art. 9 ust. 7, mając na uwadze potrzebę zapewnienia elastyczności i  efek-
tywności systemu obligatoryjnego doskonalenia zawodowego;  
2) sposób oceny przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów spełniania kryteriów, o  których mo wa w  ust. 3, tryb dok o-
nywania wpisu do wykazu jednostek uprawnionych, rodzaje dokumentów składanych wraz z  wnioskiem o  wpis do 
wykazu jednostek uprawnionych oraz szczegółowy zakres i  tryb przekazywania Krajowej Radzie Biegłych Rewide n-
tów przez jednostki up rawnione informacji dotyczących prowadzonego przez nie obligatoryjnego doskonalenia  
zawodowego, mając na uwadze potrzebę zapewnienia wysokiego poziomu merytorycznego i  organizacyjno -tech-
nicznego oraz kompletność przekazywanych danych.  
  
Dziennik  Ustaw  – 25 – Poz. 1421  
 
 11. Krajowa Rada B iegłych Rewidentów określi, w  formie uchwał, zatwierdzanych przez Komisję Nadzoru Audyt o-
wego:  
1) zakres tematyczny obligatoryjnego doskonalenia zawodowego, z  wyjątkiem części dotyczącej samokształcenia za wo-
dowego, o  której mowa w  art. 9 ust. 3; 
2) okres ro zliczeniowy i  minimalną liczbę godzin obligatoryjnego doskonalenia zawodowego, w  tym dopuszczalną lic z-
bę godzin przypadających na samokształcenie zawodowe, dla biegłych rewidentów wykonujących zawód i  niewyk o-
nujących zawodu;  
3) wysokość opłaty za wpis do w ykazu jednostek uprawnionych, o  której mowa w  ust. 6. 
Art. 11. 1. Komisja składa się z  19 członków powoływanych i  odwoływanych przez ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych.  
2. W skład Komisji wchodzi:  
1) 10 przedstawicieli ministra właściwego do  spraw finansów publicznych, w  tym 4  osoby niebędące pracownikami 
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zwanego dalej „ministerstwem finansów”,  
wybrane spośród przedstawicieli środowisk akademickich;  
2) 7 przedstawicieli r ekomendowanych przez K rajową Radę Biegłych Rewidentów spośród biegłych rewidentów wpis a-
nych do rejestru;  
3) 2 przedstawicieli rekomendowanych przez Komisję Nadzoru Finansowego.  
3. Członkowie Komisji powoływani są spośród osób, które:  
1) korzystają z  pełni praw publicznych;  
2) mają nieposzlakowaną opinię;  
3) nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
4) ukończyły studia wyższe w  Rzeczypospolitej Polskiej lub zagraniczne studia wyższe uznane w  Rzeczypospol itej 
Polskiej za równorzędne;  
5) posiadają autorytet, wiedzę oraz doświadczenie, które dają rękojmię prawidłowego przebiegu egzaminów dla kand y-
datów na biegłych rewidentów.  
4. W skład Komisji nie może być powołana osoba będąca członkiem organu Polskiej Izb y Biegłych Rewidentów, 
o którym mowa w  art. 26 ust. 1 pkt 2–6, lub członkiem Komisji Nadzoru Audytowego.  
5. Kadencja Komisji trwa 4  lata. 
6. Nie później niż 60  dni przed upływem kadencji Komisji  do składu Komisji rekomendują:  
1) Krajowa Rada Biegłych Rewid entów – 14 kandydatów;  
2) Komisja Nadzoru Finansowego – 4 kandydatów.  
7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych:  
1) dokonuje wyboru spośród rekomendowanych kandydatów, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedni e-
go, merytorycznego oraz zróżnicowanego składu Komisji dającego gwarancję i  rękojmię właściwej realizacji jej  
zadań;  
2) wyznacza przewodniczącego Komisji spośród jej członków.  
8. W przypadku odwołan ia albo śmierci członka Komisji  minister właściwy do spraw finansów publicznych po wołuje 
nowego członka Komisji. Kadencja osoby powołanej w  miejsce odwołanego lub zmarłego członka kończy się wraz 
z upływem kadencji Komisji. W  przypadku członków rekomendowanych przez podmioty, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2 
lub 3, rekomendacje są przedsta wiane w  terminie 30  dni od dnia odwołania albo śmierci członka Komisji. Nieprzedstawi e-
nie rekomendacji w  wymaganym terminie lub niepowołanie nowego członka nie stanowi przeszkody do działania Komisji. 
Przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.  
9. Odwołan ie członka Komisji przed upływem kadencji może nastąpić:  
1) na jego wniosek;  
2) z urzędu  – w przypadku:  
a) rażącego naruszenia regulaminu działania Komisji,  
b) niezłożenia oświadczenia, o  którym mowa w  ust. 10, lub naruszenia jego treści,  
c) zaprzestania spełniania warunków uprawniających do powołania w  skład Komisji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 26 – Poz. 1421  
 
 10. Członkowie Komisji oraz osoby, o  których mowa w  art. 13 ust. 3, składają oświadczenia, że nie będą w  jakiko l-
wiek sposób udostępniać lub wykorzystywać informacji dotyczących pytań testowyc h oraz zadań sytuacyjnych, w  szcze-
gólności przez prowadzenie szkoleń mających na celu przygotowanie do egzaminów dla kandydatów na biegłych rewide n-
tów lub publikację materiałów szkoleniowych.  
Art. 12. 1. Do zadań Komisji należy:  
1) przeprowadzanie egzaminó w dla kandydatów na biegłych rewidentów, w  tym egzaminu dyplomowego;  
2) stwierdzanie, na wniosek kandydata na biegłego rewidenta:  
a) zaliczenia egzaminów z  wiedzy, o  których mowa w  art. 15 ust. 1–3 i 5, 
b) spełnienia warunku, o  którym mowa odpowiednio w  art. 4: 
– ust. 2  pkt 5, 
– ust. 3  pkt 1, 
c) zaliczenia praktyki  – w przypadku spełniania warunków, o  których mowa w  art. 15 ust. 6; 
3) ustalanie pytań  testowych i  zadań sytuacyjnych oraz przygotowywanie zestawów egzaminacyjnych na poszczególne 
egzaminy, w  tym egzamin dyplomowy, dla kandydatów na biegłych rewidentów;  
4) rozpatrywanie odwołań od wyników egzaminów oraz odwołań, o  których mowa w  art. 14 ust. 7; 
5) przeprowadzanie egzaminów, o  których mowa w  art. 4 ust. 4 i 5; 
6) ustalanie zakresu egzaminu, o  którym mowa w  art. 5; 
7) ocena równoważności, o  której mowa w  art. 4 ust. 5. 
2. Komisja publikuje przykładowe pytania  testowe i  zadania sytuacyjne wraz z  wykazem prawidłowych odpowiedzi.  
3.5) Jeżeli realizowany przez uczelnię posiadającą uprawnienie do nadawa nia stopnia naukowego doktora w zakresie 
nauk ekonomicznych program studiów na danym kierunku, poziomie i  profilu obejmuje wiedzę w  zakresie wskazanym 
w art. 14 ust. 1 i 2, a egzaminy w  tym zakresie są przeprowadzane w  formie pisemnej, Komisja zawier a z uczelnią, na jej 
wniosek, umowę, o  której mowa w  art. 61 ustawy z  dnia 20  lipca 2018  r. – Prawo o  szkolnictwie wyższym i  nauce (Dz.  U. 
poz. 1668 , z późn. zm.6)). Do podpisania umowy w  imieniu Komisji jest uprawniony jej przewodniczący.  
Art. 13. 1. Prze wodniczący Komisji kieruje jej pracami oraz wyznacza składy egzaminacyjne na poszczególne egz a-
miny spośród członków Komisji i  przewodniczących tych składów.  
2. Komisja podejmuje decyzje w  formie uchwał.  
3. Komisja może zlecić, na podstawie umowy cywilnopra wnej, przygotowanie pytań  testowych i  zadań sytuacyjnych 
lub sprawdzenie prac egzaminacyjnych egzaminatorom powołanym przez Komisję spośród osób posiadających niezbędną 
wiedzę z  zakresu danej dziedziny.  
4. Polska Izba Biegłych Rewidentów zapewnia obsługę K omisji i  egzaminów dla kandydatów na biegłych rewidentów 
oraz pokrywa koszty organizacji i  przeprowadzenia egzaminów, koszty wynagrodzeń członków Komisji i  egzaminatorów 
oraz koszty obsługi Komisji.  
5. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów uchwala, w  porozumien iu z Komisją, regulamin działania Komisji.  
6. Komisja składa Komisji Nadzoru Audytowego sprawozdanie z  działal ności za każdy rok kalendarzowy  w terminie 
do dnia 31  marca następnego roku.  
7. Członkom Komisji przysługuje wynagrodzenie  za: 
1) udział w  posiedzeniu Komisji lub składu egzaminacyjnego – w wysokości nieprzekraczającej 15% przeciętnego 
wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni 
rok kalendarzowy;  
2) udział w  egzaminie – w wysokoś ci nieprzekraczającej przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogł o-
szonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy;  
                                                           
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 162 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie 
wyższym i  nauce (Dz. U. poz. 1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.  
6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2024 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 276, 447, 534, 577, 730 
i 823. 
  
Dziennik  Ustaw  – 27 – Poz. 1421  
 
 3) przygotowanie pytań testowych  oraz zadań sytuacyjnych, a  także opracowanie wzorca prawidłowych odpowiedzi – 
w wysokości nieprzekraczającej przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa 
Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy;  
4) rozpatrzenie:  
a) odwołania od wyników egzaminów,  
b) wnios ku, o  którym mowa w  art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b tiret drugie,  
c) odwołania, o  którym mowa w  art. 14 ust. 7 
– w wysokości nieprzekraczającej 2% przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Pr e-
zesa Głównego Urzędu Statystyczn ego za poprzedni rok kalendarzowy;  
5) rozpatrzenie wniosku o  stwierdzenie odbycia:  
a) aplikacji,  
b) praktyki albo wniosku o  zaliczenie praktyki  
– w wysokości nieprzekraczającej 2% przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez 
Prezesa  Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy;  
6) ustalenie zakresu egzaminu, o  którym mowa w  art. 5 – w wysokości nieprzekraczającej 2% przeciętnego wynagr o-
dzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycz nego za poprzedni rok  
kalendarzowy;  
7) sprawdzenie prac – w wysokości nieprzekraczającej przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłosz o-
nego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy.  
8. Egzaminatorom , o których  mowa w  ust. 3, przysługuje wynagrodzenie w  wysokości nieprzekraczającej przeciętn e-
go wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni 
rok kalendarzowy.  
Art. 14. 1. Egzaminy z  wiedzy składają się z  pytań testowych i  zadań sytuacyjnych obejmujących 10  tematów egz a-
minacyjnych z  zakresu:  
1) teorii i  zasad rachunkowości;  
2) zasad sporządzania sprawozdań finansowych, w  tym skonsolidowanych sprawozdań finansowych;  
3) międzynarodowych standardów rachunkowo ści; 
4) analizy finansowej;  
5) rachunku kosztów i  rachunkowości zarządczej;  
6) zarządzania ryzykiem i  kontroli wewnętrznej;  
7) rewizji finansowej;  
8) krajowych standardów wykonywania zawodu;  
9) etyki zawodowej i  niezależności biegłego rewidenta;  
10) wymogó w prawnych dotyczących badania sprawozdań finansowych oraz biegłych rewidentów i  firm audytorskich.  
2. W trakcie egzaminów, o  których mowa w  ust. 1, sprawdzana jest także wiedza niezbędna do badania sprawozdań 
finansowych, w  szczególności z  zakresu:  
1) prawa handlowego, w  tym prawa spółek i  ładu korporacyjnego;  
2) prawa upadłościow ego i  restrukturyzacyjnego;  
3) prawa podatkowego;  
4) prawa cywilnego;  
5) prawa pracy i  ubezpieczeń społecznych;  
6) prawa bankowego;  
7) prawa ubezpieczeniowego;  
8) technologii info rmacyjnych i  systemów komputerowych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 28 – Poz. 1421  
 
 9) mikroekonomii, makroekonomii i  ekonomii finansowej;  
10) matematyki i  statystyki;  
11) podstawowych zasad zarządzania finansowego w  jednostkach gospodarczych;  
12) funkcjonowania rynku finansowego.  
3. Kandydat na biegłego rewidenta przystępuje do egzaminu dyplomowego przeprowadzanego przez Komisję po:  
1) złożeniu egzaminów, o  których mowa w  ust. 1; 
2) stwierdzeniu przez Komisję spełnienia warunku, o  którym mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 5 albo art. 4 ust. 3 pkt 1. 
4. Egzamin dyplomowy polega na sprawdzeniu umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy do samodzielnego 
i należytego wykonywania zawodu biegłego rewidenta, w  szczególności badania rocznych sprawozdań finansowych oraz 
rocznych skonsolidowanych sprawozdań finans owych.  
5. Przewodniczący lub członek składu egzaminacyjnego wyklucza z  egzaminu kandydata na biegłego rewidenta, który 
podczas egzaminu korzystał z  pomocy innej osoby, posiadał niedozwolone materiały lub urządzenia służące do kopiowania 
oraz przekazywania i odbioru informacji, pomagał pozostałym kandydatom lub w  inny sposób zakłócał przebieg egzaminu. 
Wykluczenie z  egzaminu jest równoznaczne z  uzyskaniem negatywnego wyniku egzaminu.  
6. Kolejne wykluczenie z  egzaminu z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 5, powo duje niemożność przystąpienia do 
egzaminów z  wiedzy oraz egzaminu dyplomowego przez rok.  
7. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 5 i 6, kandydatowi na biegłego rewidenta przysługuje prawo wniesienia 
pisemnego odwołania do Komisji.  
8. W przypadku uznania odwołania, o  którym mowa w  ust. 7, kandydat na biegłego rewidenta ma prawo przystąpić do 
egzaminu w  kolejnym terminie bez konieczności uiszczania opłaty egzaminacyjnej.  
9. Od wyniku egzaminu kandydatowi na biegłego rewidenta przysługuje prawo wniesienia pi semnego odwołania do 
Komisji.  
10. Kandydatowi na biegłego rewidenta przysługuje prawo wglądu do pracy egzaminacyjnej oraz prawo sporządzania 
notatek dotyczących treści pracy egzaminacyjnej na potrzeby odwołania. Notatki można sporządzać odnośnie do tych p y-
tań testowych lub zadań sytuacyjnych, za które kandydat nie uzyskał maksymalnej liczby punktów.  
11. W trakcie wglądu do pracy egzaminacyjnej kandydat na biegłego rewidenta nie może posiadać urządzeń służ ą-
cych do kopiowania oraz przekazywania i  odbioru info rmacji.  
12. Naruszenie zasad, o  których mowa w  ust. 10 lub 11, jest równoznaczne z  utratą przez kandydata prawa do kont y-
nuowania wglądu do pracy egzaminacyjnej.  
13. Informacja  o kolejnym wykluczeniu z  egzaminu, o  którym mowa w  ust. 6, oraz utracie prawa, o  której mowa 
w ust. 12, jest przekazywana przez Komisję Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów.  
14. Komisja może unieważnić egzamin w  przypadku stwierdzenia nieprawidłowości co do przebiegu egzaminu 
i zarządzić jego powtórzenie. W  takim przypadku opłata egzam inacyjna podlega zaliczeniu na poczet opłaty za kolejny 
egzamin.  
Art. 15. 1. Komisja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, na jego wniosek, poszczególne egzaminy z  wiedzy, 
jeżeli w  tym zakresie zdał on egzaminy uniwersyteckie lub równorzędne.  
2. Komis ja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, na jego wniosek, wszystkie egzaminy z  wiedzy, jeżeli uko ń-
czył on studia wyższe w  Rzeczypospolitej Polskiej lub zagraniczne studia wyższe uznane  w Rzeczypospolitej Polskiej za 
równorzędne, których program kształ cenia został zrealizowany w  ramac h umowy, o  której mowa w  art. 12 ust. 3. 
3. Komisja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, na jego wniosek, poszczególne egzaminy z  wiedzy, jeżeli zdał 
on egzaminy w  ramach postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego przez organ uprawniony do nadawania uprawnień 
biegłego rewidenta w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej, co do których stwierdzi, że zakresem 
kształcenia obejmują wiedzę w  zakresie wsk azanym w  art. 14 ust. 1 i 2. 
4. Warunkiem zaliczenia egzaminów z  wiedzy jest  to, aby:  
1) egzaminy uniwersyteckie lub równorzędne, o  których mowa w  ust. 1, 
2) egzaminy na studiach wyższych, o  których mowa w  ust. 2, 
3) egzaminy w  ramach postępowania kwalifik acyjnego, o  którym mowa w  ust. 3 
– były przeprowadzone w  formie pisemnej, a  od dnia ukończenia studiów wyższych, zakończenia postępowania kwalifik a-
cyjnego albo zdania egzaminów w  ramach postępowania kwalifikacyjnego nie upłynęło więcej niż 3  lata. 
  
Dziennik  Ustaw  – 29 – Poz. 1421  
 
 5. Komisja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, który posiada tytuł doradcy podatkowego, na jego wniosek, 
egzamin z  prawa podatkowego.  
6. Komisja zalicza kandydatowi na biegłego rewidenta, na jego wniosek, praktykę, o  której mowa w  art. 4 ust. 2 
pkt 5 lit. a, jeżeli:  
1) był zatrudniony w  firmie audytorskiej lub pozostawał w  stosunku pracy na samodzielnym stanowisku w  komórkach 
finansowo -księgowych przez co najmniej 3  lata lub  
2) posiada certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg ra chunkowych albo świadectwo kwalif i-
kacyjne uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, wydane przez ministra właściwego do spraw 
finansów publicznych, lub  
3) jest mianowanym kontrolerem Najwyższej Izby Kontroli.  
Art. 16. 1. Kandydat na biegłego rewidenta uiszcza opłatę wstępną za przystąpienie do postępowania kwalifikacyjn e-
go oraz opłaty egzaminacyjne stanowiące przychód Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, a  także opłaty za rozpatrzenie 
wniosków, o  których mowa w  art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. b tiret drugie oraz  art. 15 ust. 1–3 i 5. 
2. Wysokość opłaty:  
1) wstępnej oraz za każdy egzamin z  wiedzy jest ustalana w  kwocie nieprzekraczającej równowartości 20%,  
2) za egzamin z prawa gospodarczego, o  którym mowa w  art. 4 ust. 4 i 5, oraz egzamin dypl omowy jest ustalana 
w kwocie nieprzekraczającej równowartości 30%  
– przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za 
poprzedni rok kalendarzowy.  
3. Wysokość opłaty za rozpatrzenie każdego wniosk u, o którym mowa w  art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. b tiret drugie oraz 
art. 15 ust. 1–3 i 5, jest ustalana w  kwocie nieprzekraczającej równowartości 5%  przeciętnego wynagrodzenia w  gospoda r-
ce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za  poprzedni rok kalendarzowy.  
4. Jeżeli kandydat na biegłego rewidenta z  usprawiedliwionej przyczyny nie przystąpił do egzaminu , opłata egzam i-
nacyjna podlega zaliczeniu na poczet egzaminu przeprowadzanego w  terminie późniejszym albo zwrotowi, w  wysokości 
80% uiszczonej opłaty.  
5. Przychód z  opłat, o  których mowa w  ust. 2 i 3, może być przeznaczony wyłącznie na pokrycie kosztów organizacji 
i przeprowadzenia egzaminów, kosztów wynagrodzeń członków Komisji i  egzaminatorów oraz kosztów obsługi Komisji.  
6. Mini ster właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób dokonywania zgłoszenia oraz tryb przystępowania do postępowania kwalifikacyjnego,  
2) termin i  sposób wnoszenia opłaty egzaminacyjnej oraz sposób i  tryb dokonywania zwro tu opłaty,  
3) tryb i  sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, w  tym przepisy porządkowe obowiązujące kandyd a-
tów podczas postępowania kwalifikacyjnego,  
4) tryb i  sposób przeprowadzania egzaminów,  
5) tryb i  termin uzyskiwania wglądu do prac egza minacyjnych oraz sposób jego przeprowadzania,  
6) tryb i  termin wnoszenia odwołań od wyników egzaminów,  
7) zakres, przebieg oraz sposób odbywania praktyki i  aplikacji, a  także tryb stwierdzania odbycia praktyki i  aplikacji,  
8) tryb stwierdzania spełniania w arunku, o  którym mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 1, 
9) tryb i  sposób zaliczania egz aminów, o  których mowa w  art. 15 ust. 1–3 i 5, 
10) tryb stwierdzania spełniania warunków, o  których mowa w  art. 15 ust. 6 
– uwzględniając potrzebę obiektywnego sprawdzenia teoretycznego i  praktycznego przygotowania kandydatów na biegłych 
rewidentów, prawidłowy przebieg egzaminów oraz konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Komisji.  
7. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów określi, w  porozumieniu z  Komisją, w  formie uchwa ł zatwierdzanych przez 
Komisję Nadzoru Audytowego:  
1) ramowy harmonogram przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, określający miejsce i  termin przeprowadz a-
nia egzaminów dla kandydatów na biegłych rewidentów, a  także egzaminu z  prawa gospodarczego, o którym mowa 
w art. 4 ust. 4 i 5; 
  
Dziennik  Ustaw  – 30 – Poz. 1421  
 
 2) szczegółowy zakres tematyczny egzaminów, uwzględniający dziedziny, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 i 2; 
3) wykaz zagadnień istotnych dla badania sprawozdań finansowych, które składają się na egzamin z  prawa gospodarcz e-
go, o którym mowa w  art. 4 ust. 4 i 5; 
4) wysokość opłaty wstępnej za przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego;  
5) wysokość opłat za poszczególne egzaminy oraz wysokość wynagrodzenia przysługującego członkom Komisji;  
6) tryb powoływania egzaminatorów o raz wysokość przysługującego im wynagrodzenia;  
7) wysokość opłat za rozpatrzenie każdego wniosku, o  którym mowa w  art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. b tiret drugie oraz art. 15 
ust. 1–3 i 5; 
8) program praktyki i  aplikacji;  
9) sposób dokumentowania praktyki i  aplikacji oraz spełnienia warunku, o  którym mowa w  art. 4 ust. 3 pkt 1; 
10) zakres i  tryb innych działań niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania Komisji oraz szczegółową procedurę 
przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego dla kandydatów na biegłych  rewidentów.  
Art. 17. 1. Rejestr prowadzi Krajowa Rada Biegłych Rewidentów.  
2. Rejestr zawiera nazwy i  adresy organów odpowiedzialnych za nadzór publiczny, wpis do rejestru, kontrole 
w ramach systemu zapewniania jakości, prowadzenie kontroli doraźnych i  nakładanie kar administracyjnych za naruszenie 
przepisów ustawy oraz rozporządzenia  nr 537/2014, a  także obejmuje następujące dane:  
1) numer wpisu do rejestru;  
2) imię i  nazwisko oraz adres biegłego rewidenta;  
3) obywatelstwo biegłego rewidenta;  
4) formę wyk onywania przez biegłego rewidenta zawodu lub informację o  niewykonywaniu tego zawodu;  
5) nazwę, adres strony internetowej i  adres firmy audytorskiej , o której mowa w  art. 46 pkt 1, albo firmy audytorskiej, 
która zatrudnia biegłego rewidenta lub w  której je st on wspólnikiem, lub z  którą jest on powiązany w  inny sposób;  
6) informację o  uzyskaniu uprawnień biegłego rewidenta w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej 
lub państwie trzecim, w  tym numer w  odpowiednim rejestrze nadany biegłemu re widentowi przez organ rejestrujący 
innego państwa Unii Europejskiej lub państwa trzeciego, jeżeli został nadany, oraz nazwę tego organu.  
3. Za wpis do rejestru uiszcza się opłatę.  
4. Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek osoby, o  której mowa w  art. 4 ust. 2–5. Do  wniosku należy dołączyć 
dowód uiszczenia opłaty za wpis.  
5. Wysokość opłaty za wpis do rejestru jest ustalana w  kwocie nieprzekraczającej równowartości 10% przeciętnego 
wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Ur zędu Statystycznego za poprzedni rok 
kalendarzowy i  stanowi przychód Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
6. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów podejmuje uchwały o  wpisie do rejestru oraz wysokości opłaty za wpis do 
rejestru.  
7. Wpis do rejestru uważa się za dokonany, jeżeli Komisja Nadzoru Audytowego , w terminie 45  dni od dnia otrzym a-
nia uchwały o  wpisie do rejestru, nie wyrazi sprzeciwu w  formie decyzji administracyjnej.  
8. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 7, osobie wnioskującej o  wpis do rejestru służy skar ga do sądu administracyjne go 
w terminie 30  dni od dnia doręczenia tej  decyzji.  
9. Biegły rewident ma obowiązek zgłaszania Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów zmiany danych podlegających 
wpisowi do rejestru w  terminie 30  dni od dnia ich zaistnienia.  
10. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów wydaje legitymację biegłego rewidenta zawierającą imię i  nazwisko oraz 
numer legitymacji będący jednocześnie numerem wpisu biegłego rewidenta do rejestru.  
11. Rejestr jest prowadzony w  postaci elektronicznej i  jest dostępny na  stronie internetowej Polskiej Izby Biegłych 
Rewidentów. Dane dotyczące obywatelstwa oraz adresu biegłego rewidenta nie podlegają publikacji.  
  
Dziennik  Ustaw  – 31 – Poz. 1421  
 
 Art. 18. 1. Skreślenie biegłego rewidenta z  rejestru następuje w  przypadku:  
1) śmierci biegłego rewidenta;  
2) wystąpienia biegłego rewidenta na jego wniosek z  samorządu biegłych rewidentów;  
3) zaprzestania spełniania któregokolwiek z  warunków, o  których mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 1–3; 
4) nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż rok ; 
5) prawomocnego orzec zenia dyscyplinarnego o  skreśleniu z  rejestru.  
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–4, Krajowa Rada Biegłych Rewidentów podejmuje uchwałę 
o skreśleniu biegłego rewidenta z  rejestru.  
3. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów może odmówić podjęcia uchwały o  skreśleniu biegłego rewidenta z  rejestru 
z przyczyny wymienionej w  ust. 1 pkt 2, jeżeli przeciwko biegłemu rewidentowi jest prowadzone postępowanie dyscypl i-
narne.  
4. Jeżeli przeciwko biegłemu rewidentowi, który złożył oświadczenie o  wystąpieniu z  samorządu biegłych rewide n-
tów, jest prowadzone postępowanie dyscyplinarne w  sprawie przewinień dyscyplinarnych popełnionych w  związku 
z badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publicznego, Krajowa Rada Biegłych Rewidentów może podjąć uchw a-
łę o skreśl eniu biegłego rewidenta z  rejestru po uzgodnieniu z  Komisją Nadzoru Audytowego.  
5. Skreślenie z  rejestru biegłego rewidenta, który prowadzi działalno ść w formie określonej w  art. 46 pkt 1, powoduje 
również skreślenie jego firmy audytorskiej z  listy, o  której mowa w  art. 57 ust. 1. 
6. Osoba skreślona z  rejestru z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–4, może być ponownie wpisana do rejestru, 
jeżeli spełnia warunki, o  których mowa w  art. 4 ust. 2. 
7. Osoba skreślona z  rejestru z  przyczyny, o  której mowa w  ust. 1 pkt 5, może być ponownie wpisana do rejestru, 
jeżeli spełnia warunki, o  których mowa w  art. 4 ust. 2, oraz upłynęło 10  lat od dnia, w  którym orzeczenie o  skreśleniu 
z rejestru stało się prawomocne.  
8. Jeżeli od dnia skreślenia z  rejestru upłynęło w ięcej niż 10  lat, osoby, o  których mowa w  ust. 6 i 7, mogą być p o-
nownie wpisane do rejestru po ponownym złożeniu egzaminów, o  których mowa w  art. 4 ust. 2 pkt 6. 
Art. 19. Biegły rewident, który osiągnął wiek emerytalny i  na swój wniosek wystąpił z  samorząd u biegłych rewide n-
tów, może posługiwać się tytułem „biegły rewident senior”.  
Art. 20. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów informuje Komisję Nadzoru Audytowego o  każdym przypadku skreś -
lenia  z rejestru biegłego rewidenta, o  którym mowa w  art. 17 ust. 2 pkt 6, wraz z  podaniem przyczyny skreślenia, w  termi-
nie 14  dni od dnia uprawomocnienia się uchwały o  skreśleniu.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje informację, o  której mowa w  ust. 1, organowi rejestrującemu państwa, 
w którym biegły rewident jest także zarejestrowany.  
3. W przypadku poinformowania Komisji Nadzoru Audytowego przez organ rejestrujący lub organ  nadzoru z  innego 
niż Rzeczpospolita Polska  państwa Unii Europejskiej o  skreśleniu biegłego rewidenta , o którym mowa w  art. 17 ust. 2 
pkt 6, z rejest ru biegłych rewidentów prowadzonego w  tym państwie, Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje otrzym a-
ną informację Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów.  
Art. 21. 1. Do uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów dotyczących wpisu do rejestru lub skreślenia biegłeg o 
rewidenta z  rejestru stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania admin i-
stracyjnego ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60,  730 i 1133 ). 
2. Odwołania od uchwał, o  których mowa w  ust. 1, wnosi się do Komisji Nadzoru Audytowego, za pośrednictwem 
Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w  terminie 14  dni od  dnia ich doręczenia.  
Rozdział 3  
Samorząd zawodowy biegłych rewidentów  
Art. 22. 1. Biegli rewidenci tworzą Polską Izbę Biegłych Rewidentów.  
2. Polska Izba Biegłych Rewidentów działa na podstawie przepisów ustawy oraz postanowień statutu.  
3. Przynależność do Polskiej Izby Biegłych Rewidentów jest obowiązkowa i  powstaje z  dniem wpisu biegłego rew i-
denta do rejestru.  
  
Dziennik  Ustaw  – 32 – Poz. 1421  
 
 Art. 23. 1. Polska Izba Biegłych Rewidentów j est samorządem zawodowym biegłych rewidentów i  posiada osob o-
wość prawną.  
2. Polska Izba Biegłych Rewidentów tworzy i  likwiduje oddziały regionalne.  
3. Polska Izba Biegłych Rewidentów ma prawo używania pieczęci urzędowej.  
Art. 24. 1. Biegłym rewidentom przy sługuje czynne i  bierne prawo wyborcze do organów Polskiej Izby Biegłych 
Rewidentów.  
2. Ukaranie biegłego rew identa karą określoną w  art. 159 ust. 1 pkt 3–5 powoduje utratę biernego prawa wyborczego 
do organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów do czasu zat arcia kary.  
Art. 25. 1. Do zadań Polskiej Izby Biegłych Rewidentów należy w  szczególności:  
1) reprezentowanie członków oraz ochrona ich interesów zawodowych;  
2) ustanawianie krajowych standardów wykonywania zawodu oraz zasad etyki zawodowej;  
3) wykonywanie  zadań w  zakresie należytego wykonywania zawodu i  przestrzegania zasad etyki zawodowej przez 
członków Polskiej Izby Biegłych Rewidentów oraz przestrzegania przepisów prawa, procedur i  standardów przez fi r-
my audytorskie, w  tym: 
a) przeprowadzanie kontroli b adań ustawowych jednostek innych niż jednostki zainteresowania publicznego,  
b) prowadzenie postępowań dyscyplinarnych przeciwko biegłym rewidentom przeprowadzającym badania jednostek 
innych niż jednostki zainteresowania publicznego,  
c) nakładanie kar  admin istracyjnych na firmy audytorskie;  
4) współdziałanie w  kształtowaniu zasad rachunkowości i  rewizji finansowej;  
5) opracowywanie materiałów szkoleniowych dla kandydatów na biegłych rewidentów.  
2. Zadania, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 3, powierza się Pols kiej Izbie Biegłych Rewidentów do realizacji w  ramach  
nadzoru publicznego.  
Art. 26. 1. Organami Polskiej Izby Biegłych Rewidentów są:  
1) Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów;  
2) Krajowa Rada Biegłych Rewidentów;  
3) Krajowa Komisja Rewizyjna;  
4) Krajowy Sąd Dyscyplinarny;  
5) Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny;  
6) Krajowa Komisja Nadzoru.  
2. Kadencja organów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–6, trwa 4  lata. Organy te są obowiązane działać do czasu uko n-
stytuowania się nowo wybranych organów.  
3. W tym samym organie, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 2–6, nie można zasiadać dłużej niż przez dwie następujące po 
sobie kadencje.  
4. Nie można jednocześnie wchodzić w  skład  więcej niż jednego z  organów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–6. 
5. Siedzibą organów Polskiej Izby Biegłych Rewid entów jest miasto stołeczne Warszawa.  
Art. 27. 1. Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów odbywa się co 4  lata. 
2. Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów jest zwoływany przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów.  
3. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów może zwołać Nadzwyczaj ny Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów przed 
upływem okresu, o  którym mowa w  ust. 1. 
4. Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów obraduje nad sprawami, dla których został zwołany.  
  
Dziennik  Ustaw  – 33 – Poz. 1421  
 
 5. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów jest obowiązana do zwołania Nadzwycz ajnego Krajowego Zjazdu Biegłych 
Rewidentów na żądanie:  
1) co najmniej 10% biegłych rewidentów wpisanych do rejestru;  
2) Krajowej Komisji Rewizyjnej z  powodu rażącego naruszenia prawa w  działalności finansowej lub statutowej Polskiej 
Izby Biegłych Rewident ów. 
6. Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów stanowią delegaci wybrani przez walne zgromadzenia w  regionalnych o d-
działach Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, w  liczbie proporcjonalnej do liczby biegłych rewidentów wpisanych do rej e-
stru, zgodnie z  zasadami określonymi przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów, z  tym że łączna liczba delegatów nie 
może być mniejsza niż 2% biegłych rewidentów wpisanych do rejestru.  
7. Mandaty delegatów wybranych na Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów zachowują ważność przez okres 4  lat. 
8. W obradach Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów mogą brać udział członkowie organów Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentów.  
Art. 28. 1. Wyboru do organów, o  których mowa w  art. 26 ust. 1 pkt 2–6, dokonują delegaci wybrani na Krajowy 
Zjazd Biegłych Rewi dentów.  
2. Wybory odbywają się w  głosowaniu bezpośrednim i  tajnym, przy nieograniczonej liczbie kandydatów.  
Art. 29. 1. Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów:  
1) dokonuje wyboru:  
a) Prezesa Krajowej Rady Biegłych Rewidentów  i pozostałych członków Krajowej Rady  Biegłych Rewidentów,  
b) Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego i  jego zastępców,  
c) członków Krajowej Komisji Rewizyjnej, Krajowego Sądu Dyscyplinarnego oraz Krajowej Komisji Nadzoru;  
2) uchwala statut Polskiej Izby Biegłych Rewidentów;  
3) uchwala program dz iałania i  podstawowe zasady gospodarki finansowej Polskiej Izby Biegłych Rewidentów;  
4) określa zasady ustalania składek członkowskich biegłych rewidentów;  
5) rozpatruje i  zatwierdza sprawozdania z  działalności organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, o  których mowa 
w art. 26 ust. 1 pkt 2–6, i udziela absolutorium osobom wchodzącym w  skład tych organów.  
2. Osoby, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, mogą być odwołane przed upływem kadencji przez organ, który je wybrał.  
Art. 30. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów kieruje działalnością samorządu w  okresach między Krajowymi 
Zjazdami Biegłych Rewidentów.  
2. Do kompetencji Krajowej Rady Biegłych Rewidentów należą wszystkie sprawy niezastrzeżone przepisami ustawy 
dla innych organów, w  szczególności:  
1) wykony wanie uchwał Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów;  
2) reprezentowanie Polskiej Izby Biegłych Rewidentów wobec organów państwowych i  samorządowych, instytucji nauk o-
wych,  organizacji gospodarczych i  społecznych oraz międzynarodowych organizacji zawodowych;  
3) podejmowanie uchwał w  sprawach:  
a) krajowych standardów wykonywania zawodu,  
b) krajowych standardów kontroli jakości,  
c) zasad etyki zawodowej biegłych rewidentów,  
d) regulacji z  zakresu obligatoryjnego doskonalenia zawodowego, o  których mowa w  art. 10 ust. 11, 
e) regulaminu działania Komisji, o  którym mowa w  art. 13 ust. 5, 
f) regulacji z  zakresu postępowania kwalifikacyjnego, o  których mowa w  art. 16 ust. 7, 
g) wysokości opłaty za wpis do rejestru, o  której mowa w  art. 17 ust. 3, 
h) wysokości opłaty , o której mowa w  art. 60 ust. 1, za wpis na listę, o  której mowa w  art. 57 ust. 1, 
i) wpisu i  skreślenia z  rejestru lub listy , o której mowa w  art. 57 ust. 1, 
j) wysokości stawki procentowej opłaty z  tytułu nadzoru, o  której mowa w  art. 56 ust. 1, 
k) wysokości składek członkowskich biegłych rewidentów,  
  
Dziennik  Ustaw  – 34 – Poz. 1421  
 
 l) wysokości opłat z  tytułu wpisu do wykazu jednostek uprawnionych,  
m) przyjmowania rocznego planu finansowego Polskiej Izby Biegłych Rewidentów i  sprawozdania z  jego wykonania 
oraz zatwierdzania rocznyc h planów finansowych regionalnych oddziałów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów,  
n) nakładania kar administracyjnych na firmy audytorskie  – w przypadkach przewidzianych w  niniejszej ustawie,  
o) zakresu k ontroli, o  której mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 2; 
4) podej mowanie innych uchwał, które uzna za celowe do właściwego funkcjonowania Polskiej Izby Biegłych Rewide n-
tów; 
5) prowadzenie rejestru i  listy, o której mowa w  art. 57 ust. 1; 
6) prowadzenie wykazu jednostek uprawnionych;  
7) wydawanie legitymacji biegłego rew identa;  
8) prowadzenie działalności wydawniczej i  szkoleniowej;  
9) opiniowanie projektów aktów normatywnych z  zakresu prawa gospodarczego.  
3. Uchwały wymienione w  ust. 2 pkt 3 lit. a–f wymagają zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Audytowego.  
4. Wydając uch wały w  sprawie krajowych standardów badania lub krajowych standardów kontroli jakości, Krajowa 
Rada Biegłych Rewidentów może określić dodatkowe procedury lub wymogi dotyczące badania, w  zakresie nieuregulo -
wanym przez międzynarodowe standardy badania, jeże li są one konieczne do wykonywania przez biegłego rewidenta  
obowiązków określonych przez przepisy prawa Rzeczypospolitej Polskiej dotyczące zakresu badania lub jeżeli są one 
konieczne do zwiększenia wiarygodności i  jakości badań sprawozdań finansowych.  
5. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów sporządza roczne sprawozdanie z  działalności , w tym informacje o  realizacji 
obowiązku dotyczącego rozwiązywania umów, o  których mowa w  art. 66 ust. 7 ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachu n-
kowości , które przekazuje Komisji Nadzoru Audytowego w  terminie do dnia 31  marca następnego roku.  
6. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe Polskiej Izby Biegłych Rewide n-
tów, które po pozytywnym zaopiniowaniu przez Krajową Komisję Rewizyjną jest p rzekazywane Komisji Nadzoru Aud y-
towego za każdy rok obrotowy w  terminie do dnia 30  czerwca następnego roku.  
Art. 31. 1. W  skład Krajowej Rady Biegłych Rewidentów wchodzi od 11  do 15  członków.  
2. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów wybiera ze swojego grona, w  głosowaniu tajnym, 2 zastępców prezesa Kr a-
jowej Rady Biegłych Rewidentów, sekretarza i  skarbnika.  
3. Uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, o  których mowa w  art. 30 ust. 2 pkt 3 lit. i, zapadają bezwzględną 
większością głosów, w  obecności co najmniej p ołowy składu Krajowej Rady Biegłych Rewidentów.  
4. Prezes Krajowej Rady Biegłych Rewidentów:  
1) wypełnia obowiązki kierownika jednostki oraz reprezentuje Krajową Radę Biegłych Rewidentów wobec organów 
państwowych i  samorządowych, instytucji naukowych, orga nizacji gospodarczych i  społecznych oraz międzynarod o-
wych organizacji zawodowych;  
2) kieruje pracami Krajowej Rady Biegłych Rewidentów;  
3) podpisuje uchwały i  postanowienia Krajowej Rady Biegłych Rewidentów;  
4) podejmuje decyzje związane z  bieżącą działalnością Polskiej Izby Biegłych Rewidentów;  
5) wykonuje inne czynności określone w  statucie.  
Art. 32. 1. W  skład Krajowej Komisji Rewizyjnej wchodzi od 3  do 5 członków. Krajowa Komisja Rewizyjna wybiera  
ze swojego grona przewodniczącego i  zastępcę przewodniczącego.  
2. Krajowa Komisja Rewizyjna:  
1) kontroluje finansową działalność Polskiej Izby Biegłych Rewidentów oraz wykonanie uchwał podjętych na Krajowym 
Zjeździe Biegłych Rewidentów, a  także przedstawia wnioski w  tym zakresie:  
a) Krajowej  Radzie Biegłych Rewidentów – niezwłocznie po przeprowadzeniu kontroli,  
b) Krajowemu Zjazdowi Biegłych Rewidentów – w sprawozdaniu z  działalności;  
2) przedstawia Krajowemu Zjazdowi Biegłych Rewidentów wniosek o  udzielenie absolutorium Krajowej Radzie 
Biegł ych Rewidentów.  
3. Krajowa Komisja Rewizyjna sporządza roczne sprawozdanie z  działalności, które przedkłada Komisji Nadzoru 
Audytowego w  terminie do dnia 31  marca następnego roku.  
  
Dziennik  Ustaw  – 35 – Poz. 1421  
 
 Art. 33. 1. W  skład Krajowego Sądu Dyscyplinarnego wchodzi od 8  do 10  członk ów. 
2. Krajowy Sąd Dyscyplinarny wybiera ze swojego grona przewodniczącego i  zastępcę przewodniczącego.  
3. Krajowy Sąd Dyscyplinarny orzeka w  sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej biegłych rewidentów.  
4. Krajowy Sąd Dyscyplinarny orzeka w  składzie 3  członków.  
5. Przewodniczący Krajowego Sądu Dyscyplinarnego wyznacza skład orzekający.  
6. Krajowy Sąd Dyscyplinarny sporządza roczne sprawozdanie z  działalności, zawierające w  szczególności inform a-
cje o  prowadzonych postępowaniach dyscyplinarnych, które przed kłada Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów oraz  
Komisji Nadzoru Audytowego w  terminie do dnia 31  marca następnego roku.  
Art. 34. 1. Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny wykonuje swoje zadania przy pomocy od 5  do 10  zastępców.  
2. Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny:  
1) prowadzi postępowanie wyjaśniające;  
2) prowadzi dochodzenie dyscyplinarne;  
3) jest oskarżycielem w  postęp owaniu, o  którym mowa w  art. 143 pkt 2. 
3. Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny sporządza roczne sprawozdanie z  działalności, zawierające w  szczególności 
informacje o  prowadzonych postępowaniach dyscyplinarnych, które przedkłada Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów 
oraz Komisji Nadzoru Audytowego  w terminie do dnia 31  marca następnego roku.  
Art. 35. 1. W  skład Krajowej Komisji Nadzoru wchodzi od 3  do 5 człon ków. Krajowa Komisja Nadzoru wybiera ze 
swojego grona przewodniczącego i  zastępcę przewodniczącego.  
2. Członek Krajowej Komisji Nadzoru podlega wyłączeniu z  rozpatrywania spraw dotyczących kontroli firmy aud y-
torskiej , którą prowadzi lub prowadził  lub w  której jest lub był pracownikiem lub osobą należącą do kadry kierowniczej 
wyższego szczebla, w  tym członkiem zarządu lub innego organu zarządzającego, lub członkiem rady nadzorczej lub innego  
organu nadzorczego, lub z  którą był w  inny sposób powiązany w  okres ie 3 lat poprzedzających rozpoczęcie kontroli.  
3. Krajowa Komisja Nadzoru sporządza roczne sprawozdanie z  działalności zawierające informacje o  funkcjonow a-
niu systemu zapewniania jakości w  odniesieniu do badań ustawowych jednostek innych niż jednostki zain teresowania pub -
licznego, w  tym informacje dotyczące wykonania planów ko ntroli, o  których mowa w  art. 36 ust. 3, a także informacje na 
temat przeprowadzonych kontroli, o  których mowa w  art. 39, w  zakresie niezbędnym do opracowania rocznego sprawo -
zdania, o  którym mowa w  art. 90 ust. 5, które przedkłada Komisji Nadzoru Audytowego oraz Kraj owej Radzie Biegłych 
Rewidentów  w terminie do dnia 31  marca następnego roku.  
Art. 36. 1. Do zadań Krajowej Komisji Nadzoru należy przeprowadzanie kontroli przestrzegania pr zepisów prawa, 
procedur i  standardów przez biegłych rewidentów i  firmy audytorskie w  zakresie:  
1) badań ustawowych jednostek innych niż jednostki zainteresowania publicznego;  
2) usług objętych krajowymi standardami wykonywania zawodu innych niż badanie ust awowe.  
2. Częstotliwość kontroli, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, jest uzależniona od wyników analizy ryzyka wystąpienia 
nieprawidłowości w  badaniach ustawowych jednostek innych niż jednostki zainteresowania publicznego, jednakże kontrola 
jest przeprowadzan a nie rzadziej niż raz na 6  lat. 
3. Krajowa Komisja Nadzoru opracowuje roczne plany kontroli, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1. Roczny plan kontroli 
jest przekazywany Komisji Nadzoru Audytowego w  celu zatwierdzenia. Zatwierdzony roczny plan kontroli jest publ iko-
wany na stronie internetowej Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
Art. 37. 1. Kontrole, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1, przeprowadzają kontrolerzy Krajowej Komisji Nadzoru.  
2. Kontrolerem Krajowej Komisji Nadzoru może być osoba, która:  
1) korzysta z pełni praw publicznych;  
2) ma nieposzlakowaną opinię;  
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
4) posiada uprawnienia biegłego rewidenta i  doświadczenie w  zakresie badań sprawozdań finansowych.  
3. Przed przystąpieniem do kontroli kontroler Krajowej Komisji Nadzoru składa oświadczenie, że w  okresie 3  lat po-
przedzających rozpoczęcie kontroli nie prowadził lub nie prowadzi kontrolowanej firmy audytorskiej oraz nie był lub nie 
jest zatrudniony w  kontr olowanej firmie audytorskiej ani w  inny sposób z  nią powiązany oraz że nie występuje konflikt 
interesu między nim a  kontrolowaną firmą audytorską i  biegłymi rewidentami działającymi w  jej imieniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 36 – Poz. 1421  
 
 4. Oświadczenie, o  którym mowa w  ust. 3, jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszyw e-
go oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli o  następującej treści: „Jestem 
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zast ępuje pouczenie o  odpowi e-
dzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  
5. Przed przystąpieniem do pierwszej kontroli kontroler Krajowej Komisji Nadzoru przechodzi przeszkolenie 
w zakresie przeprowadzania kontroli zapewniania jakości w  firmach audy torskich.  
6. W kontrolach mogą uczestniczyć w  charakterze obserwatorów, z  prawem dostępu do wszelkich dokumentów, 
pracownicy komórki organizacyjnej w  ministerstwie finansów właściwej do spraw rachunkowości i  rewizji finansowej 
upoważnieni przez Komisję Nad zoru Audytowego.  
7. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 6, protokół kontroli, o  którym mowa w  art. 119 ust. 1, sporządza się w  3 jedno-
brzmiących  egzemplarzach, z  których po jednym doręcza się kontrolowanemu i  obserwatorowi.  
8. Krajowa Komisja Nadzoru wykonuj e wydane przez Komisję Nadzoru Audytowego zalecenia i  instrukcje dotyczące 
sposobu przeprowadzania kontroli.  
9. Do kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 111 ust. 3 oraz art. 112–120 i art. 122. 
10. Opracowując procedury kontroli, Krajowa Komisja Nadzoru bierze pod uwagę skalę i  złożoność działalności ko n-
trolowanej firmy audytorskiej. Procedury kontroli firmy audytorskiej uwzględniają obowiązywanie zasady proporcjonal -
ności przy stosowaniu krajowych standardów badania przy badaniach ustawowych jedn ostek innych niż duże jednostki.  
Art. 38. Kontrole, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 2, są przeprowadzane na podstawie procedur ustalonych przez 
Krajową Komisję Nadzoru. Zakres kontroli określa Krajowa Rada Biegłych Rewidentów. Do kontroli przepisy art.  113–120 
i art. 122 stosuje się odpowiednio.  
Art. 39. 1. W  przypadku powzięcia informacji o  nieprawidłowościach w  przeprowadzaniu badań ustawowych jedn o-
stek innych niż jednostki zainteresowania publicznego, Krajowa Komisja Nadzoru może przeprowadzić kontro lę wykon y-
wania zawodu przez biegłych rewidentów i  działalności firmy audytorskiej przeprowadzającej te badania, zwaną dalej 
„kontrolą doraźną KKN”.  
2. W przypadku wystąpienia przez Komisję Nadzoru Audytowego z  wnioskiem, o  którym mowa w  art. 90 ust. 3, lub  
otrzymania zlecenia, o  którym mowa w  art. 202 ust. 1, Krajowa Komisja Nadzoru przeprowadza kontrolę doraźną KKN.  
3. Kontrola doraźna KKN jest prowadzona przez kontrolerów Krajowej Komisji Nadzoru na podstawie imiennego 
upoważnienia.  
4. Kontrola doraźna KK N może być przeprowadzona w  zakresie wszystkich lub wybranych zagadnień określonych 
w art. 112 ust. 1. 
5. Firma audytorska jest obowiązana do udzielania wszelkich żądanych informacji i  wyjaśnień, w  tym przekazania 
dokumentów, w  zakresie objętym kontrolą doraźną KKN, w  wyznaczonej postaci i  wyznaczonym terminie. Jeżeli może to 
usprawnić prowadzenie kontroli, kontrola doraźna KKN może być prowadzona w  siedzibie Krajowej Komisji Nadzoru. 
Przepis art. 114 ust. 1 stosuje się odpowiednio.  
6. Do kontroli doraźny ch KKN przepisy art. 37 ust. 3, art. 111 ust. 3 oraz art. 112–120 i art. 122 stosuje się odp o-
wiednio.  
Art. 40. 1. W  przypadku zaistnienia okoliczności uzasadniających podjęcie kontroli doraźnej KKN Krajowa Komisja 
Nadzoru niezwłocznie informuje o  tym Komis ję Nadzoru Audytowego.  
2. W kontrolach doraźnych KKN mogą uczestniczyć w  charakterze obserwatorów, z  prawem dostępu do wszelkich 
dokumentów, pracownicy komórki organizacyjnej w  ministerstwie finansów właściwej do spraw rachunkowości i  rewizji 
finansowej up oważnieni przez Komisję Nadzoru Audytowego. W  takim przypadku protokół kontroli doraźnej KKN sp o-
rządza się w  3 jednobrzmiących egzemplarzach, z  których po jednym doręcza się kontrolowanemu i  obserwatorowi.  
3. Krajowa Komisja Nadzoru wykonuje wydane przez K omisję Nadzoru Audytowego zalecenia i  instrukcje dotyczące 
sposobu przeprowadzania kontroli doraźnych KKN.  
Art. 41. 1. W  przypadku stwierdzenia nieprawidłowości podczas kontroli, o  której mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 lub 
art. 39, Krajowa Komisja Nadzoru:  
1) kieruje do firmy audytorskiej zalecenia wraz z  określeniem odpowiedniego terminu umożliwiającego ich realizację;  
2) składa, jeżeli istnieją do tego podstawy:  
a) zawiadomienie o  podejrzeniu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego do Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego,  
b) informację o  stwierdzonych nieprawidłowościach, o  których mowa w  art. 182 ust. 1, Krajowej Radzie Biegłych 
Rewidentów.  
  
Dziennik  Ustaw  – 37 – Poz. 1421  
 
 2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, kontrolerzy Krajowej Komisji Nadzoru dokonują weryfikacji realiz a-
cji za leceń, której ustalenia są ujmowane w  raporcie z  realizacji zaleceń.  
3. Przepisy ust. 1 pkt 2 lit. a lub b stosuje się również w  przypadku niewykonania zaleceń, o  których mowa w  ust. 1 
pkt 1. 
4. Krajowa Komisja Nadzoru przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzo ru Audytowego informacje o  wynikach kontr o-
li, o których mowa w  ust. 1, przeprowadzonych w  firmach audytorskich przeprowadzających badania ustawowe zarówno 
w jednostkach zainteresowania publicznego, jak i  w jednostkach niebędących jednostkami zainteresowani a publicznego  
oraz skierowanych zaleceniach.  
Art. 42. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszej ustawie do kontroli, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz 
art. 39, stosuje się odpowiednio przepisy art. 6–16, art. 32–34, art. 39–60, art. 67–88a, z  tym że termin wskazany 
w art. 79 § 1 wynosi 3  dni, i art. 123–126 oraz art. 141–144 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania 
administracyjnego.  
Art. 43. Krajowa Komisja Nadzoru określa, w  formie uchwał, zatwierdzanych przez Komisję Nadzoru Audyto wego:  
1) procedurę wyboru kontrolerów Krajowej Komisji Nadzoru do przeprowadzania kontroli, o których mowa w  art. 36 
ust. 1 pkt 1 i art. 39; 
2) zasady doskonalenia zawodowego kontrolerów Krajowej Komisji Nadzoru;  
3) wzór protokołu kontroli przeprowadzanych  przez kontrolerów Krajowej Komisji Nadzoru;  
4) procedury przeprowadzania kontroli, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz art. 39. 
Art. 44. 1. Organy Polskiej Izby Biegłych Rewidentów są obowiązane doręczać Komisji Nadzoru Audytowego 
uchwały, z  wyjątkiem uchwał w  formie postanowień wydawanych w  toku postępowania administracyjnego, w  terminie 
14 dni od dnia ich podjęcia.  
2. Obsługę organizacyjno -kancelaryjną organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów zapewnia Biuro Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentó w. 
Art. 45. Statut Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, zatwierdzany przez Komisję Nadzoru Audytowego, określa:  
1) tryb tworzenia, zakres działania oraz strukturę organizacyjną, w  tym funkcjonowanie regionalnych oddziałów Polskiej 
Izby Biegłych Rewidentów;  
2) tryb działania oraz sposób finansowania Polskiej Izby Biegłych Rewidentów;  
3) sposób składania oświadczeń woli w  imieniu Po lskiej Izby Biegłych Rewidentów  w zakresie nieuregulowanym 
w niniejszej ustawie.  
Rozdział 4  
Firmy audytorskie  
Art. 46. Firmą audyto rską jest jednostka, w  której badania sprawozdań finansowych przeprowadzają biegli rewidenci, 
wpisana na listę, o  której mowa w  art. 57 ust. 1, i prowadząca działalność w  jednej z  następujących form:  
1) działalności gospodarczej prowadzonej przez biegłego rewidenta we własnym imieniu i  na własny rachunek;  
2) spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki partnerskiej, w  której większość głosów posiadają biegli rewidenci lub firmy 
audytorskie, zatwierdzone co najmniej w  jednym państwie Unii Europejskiej; w  spółkach, w  których powołano z a-
rząd, większość członków zarządu stanowią biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w  jednym państwie Unii Eur o-
pejskiej; jeżeli zarząd składa się z  nie więcej niż 2  osób, jedną z  nich jest biegły rewident;  
3) spółki komandyto wej, w  której komplementariuszami są wyłącznie biegli rewidenci lub firmy audytorskie zatwie r-
dzeni co najmniej w  jednym państwie Unii Europejskiej;  
4) spółki kapitałowej lub spółdzielni, które spełniają następujące wymagania:  
a) większość członków zarządu stanowią biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w  jednym państwie Unii Eur o-
pejskiej; jeżeli zarząd składa się z  nie więcej niż 2  osób, jedną z  nich jest biegły rewident,  
b) większość głosów na walnym zgromadzeniu posiadają biegli rewidenci lub firmy aud ytorskie zatwierdzeni co 
najmniej w  jednym państwie Unii Europejskiej,  
c) większość członków organów nadzorczych stanowią biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w  jednym pa ń-
stwie Unii Europejskiej;  
  
Dziennik  Ustaw  – 38 – Poz. 1421  
 
 5) spółdzielczego związku rewizyjnego, który spełnia na stępujące wymagania:  
a) zatrudnia do badania biegłych rewidentów,  
b) większość członków zarządu stanowią biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w  jednym państwie Unii Eur o-
pejskiej; jeżeli zarząd składa się z  nie więcej niż 2  osób, jedną z  nich jest bieg ły rewident.  
Art. 47. 1. Przedmiotem działalności firmy audytorskiej jest wykonywanie czynności rewizji finansowej.  
2. W przypadku firmy audyt orskiej, o  której mowa w  art. 46 pkt 1–4, przedmiotem działalności może być również:  
1) usługowe prowadzenie ksiąg  rachunkowych i  podatkowych;  
2) doradztwo podatkowe;  
3) prowadzenie postępowania upadłościowego lub likwidacyjnego;  
4) działalność wydawnicza lub szkoleniowa w  zakresie rachunkowości, rewizji finansowej i  podatków;  
5) wykonywanie ekspertyz lub sporządzanie  opinii ekonomiczno -finansowych;  
6) świadczenie usług doradztwa lub zarządzania, wymagających posiadania wiedzy z zakresu rachunkowości, rewizji 
finansowej, prawa podatkowego oraz organizacji i  funkcjonowania przedsiębiorstw;  
7) świadczenie usług atestacy jnych innych niż czynności rewizji finansowej, niezastrzeżonych do wykonywania przez 
biegłych rewidentów;  
8) świadczenie usług pokrewnych;  
9) świadczenie innych usług zastrzeżonych w  odrębnych przepisach do wykonywania przez biegłych rewidentów.  
3. Firma a udytorska może również prowadzić działalność polegającą na uzyskiwaniu pożytków z  posiadanego majątku.  
Art. 48. 1. Odpowiedzialność wobec badanej jednostki za przeprowadzenie badania ponosi firma audytorska zawier a-
jąca umowę o  przeprowadzenie badania.  
2. Przeprowadzając badanie, firma audytorska może, w  drodze umowy zawartej w  formie pisemnej, powierzyć osobie 
fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej wpisanej na listę, o której 
mowa w  art. 57 ust. 1, zwanej dalej „podwykonawcą”, wykonanie w  jej imieniu i  na jej rzecz niektórych czynności badania.  
3. W przypadku badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych grupy kapitałowej, podwykonawcami mogą być 
również podmioty posiadające uprawnienia do przeprowadzania  badań sprawozdań finansow ych, uzyskane w  innym niż 
Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej oraz podmioty posiadające uprawnienia do przeprowadzania badań 
sprawozdań finansowych uzyskane w  państwie trzecim.  
4. W stosunku do podwykonawców, Krajowej  Komisji Nadzoru lub Komisji Nadzoru Audytowego przysługują 
uprawnienia kon trolne, o  których mowa w  art. 36–39, art. 41, art. 106 i art. 124, w  zakresie wykonywanych w  związku 
z badaniem czynności na rzecz firmy audytorskiej oraz sporządzanych w  związku z  tymi czynnościami dokumentów.  
Art. 49. W przypadku gdy czynności badania są realizowane przez podwykonawców lub osoby, o  których mowa 
w art. 3 ust. 2 pkt 4: 
1) zasady etyki zawodowej, przepisy w  zakresie niezależności, rotacji kluczowego biegłego rewidenta  oraz rotacji firmy 
audytorskiej mają zastosowanie do całego zespołu wykonującego badanie, w  tym do podwykonawców i  osób, 
o których mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 4; 
2) podwykonawca lub osoba, o  której mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 4, jest obowiązana przestrzegać polityk i  procedur prz e-
prowadzania badań ustawowych ustanowionych przez firmę audytorską zlecającą wykonanie niektórych czynności 
badania w  ramach  umowy, o  której mowa w  art. 48 ust. 2, lub umowy, o  której mowa w  art. 3 ust. 2 pkt 4. 
Art. 50. 1. Firma audy torska opracowuje i  wdraża system wewnętrznej kontroli jakości zgodnie z  krajowymi standa r-
dami kontroli jakości. System wewnętrznej kontroli jakości obejmuje w  szczególności polityki, procedury oraz rozwiąz a-
nia, a  także mechanizmy, o  których mowa w  art. 64. 
2. Firma audytorska monitoruje oraz ocenia adekwatność i  skuteczność systemu wewnętrznej kontroli jakości.  
3. Firma audytorska przeprowadza coroczną ocenę systemu wewnętrznej kontroli jakości, w  wyniku której może 
przedstawić propozycję rozwiązań mającyc h na celu poprawę adekwatności i  skuteczności tego systemu. Dokumentację 
corocznej oceny systemu wewnętrznej kontroli jakości przechowuje się co najmniej przez 5  lat. 
4. Firma audytorska wyznacza biegłego rewidenta jako osobę odpowiedzialną za system wewnę trznej kontroli jakości.  
  
Dziennik  Ustaw  – 39 – Poz. 1421  
 
 Art. 51. 1. Firma audytorska, która w  poprzednim roku kalendarzowym przeprowadziła badanie ustawowe jednostki 
zainteresowania publicznego, w  terminie do ostatniego dnia lutego następnego roku, przekazuje Komisji Nadzoru Audyt o-
wego sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy zawierające w  szczególności:  
1) informacje, o  których mowa w  art. 14 rozporządzenia  nr 537/2014, z  podaniem nazw, form organizacyjno -prawnych, 
siedzib oraz numerów identyfikacji podatkowej jednostek zainteresowania publicznego, w  których wykonano usługi, 
rodzaju usługi, imienia, nazwiska, numeru w  rejestrze biegłego rewidenta wykonującego usługę oraz daty i  rodzaju 
sporządzonych sprawozdań i  raportów;  
2) informacje o  badaniach ustawowych jednostek zai nteresowania publicznego, w  których czynności badania zostały 
zrealizowane przez podwykonawców, z  podaniem nazw podwykonawców, ich form organizacyjno -prawnych, siedzib 
i numerów wpisu na listę , o której mowa w  art. 57 ust. 1, oraz wskazaniem tych czynnośc i; 
3) informację o  wysokości przychodów firmy audytorskiej, z  wyszczególnieniem przychodów z  tytułu wykonywania 
czynności rewizji finansowej w  jednostkach zainteresowania publicznego i  jednostkach innych niż jednostki zainter e-
sowania publicznego, a  także p rzychodów wskazanych w  art. 16 ust. 3 lit. a rozporządzenia  nr 537/2014.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego określi, w  formie uchwały, szczegółowy zakres oraz formę i  tryb przekazania sprawo -
zdania , o którym mowa w  ust. 1, uwzględniając potrzebę uzyskania infor macji innych niż określone w  ust. 1, w zakresie 
niezbędnym do wykonania zadań określonych w  niniejszej ustawie i  rozporządzeniu  nr 537/2014.  
Art. 52. 1. Firma audytorska, w  terminie do ostatniego dnia lutego następnego roku, przekazuje Krajowej Radzie 
Bieg łych Rewidentów sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy zawierające w  szczególności:  
1) wykaz jednostek, w  których przeprowadzono czynności rewizji finansowej, z  wyłączeniem badań ustawowych jedn o-
stek zainteresowania publicznego, z podaniem nazw, form organizacyjno -prawnych, siedzib oraz numerów identyf i-
kacji podatkowej jednostek, w  których wykonano czynności rewizji finansowej, rodzaju czynności, imienia, nazwiska, 
numeru w  rejestrze biegłego rewidenta wykonującego usługę oraz daty i  rodzaju sporządzo nych sprawozdań 
i raportów;  
2) informację o  liczbie i  rodzaju czynności rewizji finansowej z  podziałem na badania ustawowe sprawozdań finans o-
wych, badania dobrowolne sprawozdań finansowych, badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, przeglądy 
sprawoz dań finansowych, przeglądy skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz inne usługi atestacyjne;  
3) informacje o  badaniach ustawowych, z  wyłączeniem badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego, 
w których czynności badania zostały zrealizowane pr zez podwykonawców, z  podaniem nazw, form organizacyjno -
-prawnych, siedzib i  numerów wpisu na listę , o której mowa w  art. 57 ust. 1, podwykonawców oraz wskazaniem tych 
czynności;  
4) informację, czy firma audytorska przeprowadzała badania ustawowe jednostek zainteresowania publicznego;  
5) informację o  wysokości przychodów firmy audytorskiej z  tytułu wykonywania czynności rewizji finansowej 
w jednostkach innych niż jednostki zainteresowania publicznego oraz wynikającej z  nich wysokości opłaty z  tytułu 
nadzoru,  o której mowa w  art. 56 ust. 1; 
6) informacje o  odbywanych przez kandydatów na biegłych rewidentów aplikacjach i  praktykach w  firmie audytorskiej;  
7) wykaz i  rodzaj świadczonych usług oraz prowadzonej działa lności, o  których mowa w  art. 47 ust. 2. 
2. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów określi, w  formie uchwały, szczegółowy zakres oraz formę i  tryb przekazania 
sprawozdania, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 53. 1. Firma audytorska jest obowiązana zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z  tytułu w y-
konywania czynności rewizji finansowej.  
2. Obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o  którym mowa w  ust. 1, powstaje nie później niż w  dniu 
poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności rewizji finansowej i  ustaje z  dniem skreślenia z  listy, o której 
mowa w  art. 57 ust. 1. 
3. W przypadku świadczenia usług lub prowadzenia działalności, o  któryc h mowa w  art. 47 ust. 2, firma audytorska 
jest obowiązana zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej również z  tytułu świadczenia tych usług lub 
prowadzenia działalności.  
4. Obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w  zakresie świadczenia usług lub prowadzenia działa lności, 
o których mowa w  art. 47 ust. 2, powstaje nie później niż w  dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia świadczen ia tych 
usług lub prowadzenia działalności.  
  
Dziennik  Ustaw  – 40 – Poz. 1421  
 
 5. Firma audytorska, o  której mowa w  art. 58, jest obowiązana zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności 
cywilnej z  tytułu wykonywania badań ustawowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiadana  przez nią 
umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawarta w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej 
opiewa na niższą minimalną sumę gwarancyjną niż wskazana w  przepisach wydanych na podstawie ust. 6 lub jeżeli nie 
obejmuje ona wy konywania badań ustawowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Biegłych Rewidentów 
oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w  drodze rozporządzenia, szczegółowy  zakres ubezpieczenia odpowiedzialności 
cywilnej, o  którym mowa w  ust. 1 i 3, oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w  szczególności pod uwagę specyfikę 
wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.  
Art. 54. 1. Firma audytorska ponosi odpowiedzialn ość za szkodę spowodowaną swoim działaniem lub zaniechaniem.  
2. Kwota odszkodowania z  tytułu odpowiedzialności firm audytorskich badających:  
1) jednostki zainteresowania publicznego – nie może przekraczać mniejszej kwoty z  dwóch: 20 -krotności wynagrodz e-
nia ustalonego w  umowie wykonania czynności rewizji finansowej lub 12  000 000 zł; 
2) jednostki inne niż jednostki zainteresowania publicznego – nie może przekraczać mniejszej kwoty z  dwóch: 
10-krotności wynagrodzenia ustalonego w  umowie wykonania czynności re wizji finansowej lub 3  000 000 zł. 
3. Ograniczenie odpowiedzialności nie dotyczy przypadków umyślnego naruszenia obowiązków zawodowych przez 
biegłego rewidenta.  
Art. 55. 1. Firma audytorska osiągająca przychód z  tytułu wykonywania czynności rewizji finanso wej w  jednostkach 
zainteresowania publicznego w  danym roku kalendarzowym, jest obowiązana wnieść opłatę z  tytułu nadzoru za dany rok 
kalendarzowy w  wysokości nie wyższej niż 5,5% tych przychodów, jednak nie mniej niż 20% przeciętnego wynagrodzenia 
w gospod arce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy.  
2. Firma audytorska,  o której mowa w  art. 58, wnosi opłatę z  tytułu nadzoru w  danym roku, w  wysokości ustalonej na 
zasadach określonych w  ust. 1, od prz ychodów osiąganych z  tytułu badań ustawowych jednostek zainteresowania public z-
nego przeprowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Opłaty, o  których mowa w  ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu państwa.  
4. W przypadku niewywiązania się przez fir mę audytorską z  obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2, Komisja 
Nadzoru Audytowego wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość opłaty.  
5. W przypadku niewykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 4, Komisja Nadzoru Audytowego nakłada w  terminie 
30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji karę administr acyjną, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 2. Przepis art. 190 
stosuje się.  
6. Opłata, o  której mowa w  ust. 4, oraz kara  administracyjna, o  której mowa w  ust. 5, podlegają egzekucji w  trybie 
przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1314 , 
z późn. zm.7)). 
7. Na postanowienia Komisji Nadzoru Audytowego w  sprawach rozstrzygnięć i  stanowiska wierzyciela dotyczących 
postępowania egzekucyjneg o zażalenie nie przysługuje.  
8. Odsetki za zwłokę, na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. 
z 2019 r. poz. 900, 924 i 1018 ), pobiera się od nieuiszczonych w  wyznaczonym terminie przez firmę audytorską:  
1) opłat z  tytułu nadzoru;  
2) kar administracyjnych nałożonych przez Komisję Nadzoru Audytowego.  
9. Do opłat z  tytułu nadzoru stosuje się przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa.  
10. Od decyzji Komisji Nadzoru Audytowego wy danych w  pierwszej instancji dotyczących opłat z  tytułu nadzoru 
oraz kar  administracyjnych nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z  decyzji może złożyć wniosek o  ponowne 
rozpatrzenie sprawy, zgodnie z  art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w  drodze obwieszczenia, ogłasza, w  Dzienniku Urzędowym 
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w  terminie do dnia 30  listopada roku poprzedzającego dany ro k kalendarz o-
wy, za który uiszczana jest opłata z  tytułu nadzoru, wysokość stawki pro centowej opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2. 
                                                           
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej us tawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1356, 1499, 1629, 2192, 2193 i 2432 oraz 
z 2019 r. poz. 730 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 41 – Poz. 1421  
 
 12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia:  
1) sposób wyli czenia stawki procentowej o płat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, 
2) sposób i  terminy wnoszenia opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, 
3) sposób i  terminy rozliczenia opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, wraz ze wzorem rocznego rozliczenia opłat  
– uwzględniając prognozowany koszt sprawowanego nadzoru, w  tym niedobory lub nadwyżki opłat z  tytułu nadzoru z  lat 
poprzednich oraz konieczność zapewnienia skuteczności nadzoru, a  także prognozowane przychody firm audytorskich 
z tytułu wykonywania czynności rewizji finansowej w  jednostkach zainteresowania publicznego.  
Art. 56. 1. Firma audytorska jest obowiązana wnieść opłatę z  tytułu nadzoru za dany rok kalendarzowy w  wysokości 
nie wyższej niż 1,5% rocznych przychodów za dany rok kalendarzowy z  tytułu wykonywania czynności rewizji finansowe j 
w jednostkach innych niż jednostki zainteresowania publicznego, jednak nie mniej niż 20% przeciętnego wynagrodzenia 
w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za poprzedni rok kalendarzowy.  
2. Firma audytorska, o której mowa w  art. 58, wnosi opłatę z  tytułu nadzoru w  danym roku, w  wysokości ustalonej na 
zasadach określonych w  ust. 1, od przychodów osiąganych z  tytułu badań ustawowych jednostek innych niż jednostki zai n-
teresowania publicznego przeprowadzonych na teryto rium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Opłaty, o  których  mowa w  ust. 1 i 2, stanowią  przychód Polskiej  Izby Biegłych Rewidentów i  są przeznaczane  na 
realizację  zadań, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 pkt 2 i 3. 
4. W przypadku niewywiązania się przez firmę audytorską z  obowiązku, o  którym mowa w  ust. 1 lub 2, Krajowa 
Rada Biegłych Rewidentów podejmuje uchwałę określającą wysokość opłaty.  
5. W przypadku niewykonania uchwały, o  której mowa w  ust. 4, Krajowa Rada Biegłych Rewidentów nakłada, 
w terminie 30  dni o d dnia uprawomocnienia się uchwały, karę administr acyjną, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 2. 
Przepis art. 190 stosuje się.  
6. Opłata, o  której mowa w  ust. 4, oraz kara  administracyjna, o  której mowa w  ust. 5, podlegają egzekucji w  trybie 
przepisów usta wy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
7. Przepisy art.  55 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio.  
8. Do uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, o  których mowa w  ust. 4 i 5, stosuje się odpowiednio przepisy 
ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
9. Od uchwał, o  których mowa w  ust. 4 i 5, nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z  decyzji może zł o-
żyć wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z  art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postęp o-
wania administracyjnego.  
10. Wysokość stawki procentowej, te rminy i  sposób uiszczenia opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, określa Krajowa 
Rada Biegłych Rewidentów w  formie uchwały.  
11. Minister właściwy do spraw finansów publicz nych określi, w  drodze rozporządzenia, sposób wyliczenia stawki 
procentowej opłat, o  których mowa w  ust. 1 i 2, uwzględniając prognozowany koszt sprawowanego nadzoru, w  tym nie -
dobory lub nadwyżki opłat z  tytułu nadzoru z  lat poprzednich, a  także prognozow ane przychody firm audytorskich z  tytułu 
wykonywania czynności rewizji finansowej w  jednostkach innych niż jednostki zainteresowania publicznego.  
Art. 57. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów prowadzi listę firm audytorskich, zwaną dalej „listą”.  
2. Lista zawiera nazwy i  adresy organów odpowiedzialnych odpowiednio za nadzór publiczny, wpis na listę, kontrole 
w ramach systemu zapewniania jakości, prowadzenie kontroli doraźnych i  nakładanie kar administracyjnych za naruszenie 
przepisów ustawy oraz rozpo rządzenia  nr 537/2014, a  także obejmuje następujące dane:  
1) numer wpisu na listę;  
2) pełną i  skróconą nazwę oraz adres firmy audytorskiej;  
3) formę organizacyjno -prawną firmy audytorskiej;  
4) nazwiska i  imiona lub nazwy właścicieli, wspólników (w tym kom plementariuszy), udziałowców (akcjonariuszy), 
członków zarządu oraz członków organów nadzorczych;  
5) adresy właścicieli, wspólników (w tym komplementariuszy), udziałowców (akcjonariuszy), członków zarządu oraz 
członków organów nadzorczych;  
  
Dziennik  Ustaw  – 42 – Poz. 1421  
 
 6) nazwiska, imi ona i  numery w  rejestrze wszystkich biegłych rewidentów zatrudnionych w  firmie audytorskiej lub z  nią 
powiązanych jako wspólnicy lub w  inny sposób;  
7) adresy oddziałów firmy audytorskiej;  
8) informację o  członkostwie w  sieci oraz wykaz nazw i  adresów firm audytorskich należących do sieci oraz podmiotów 
powiązanych z  firmą audytorską lub też wskazanie miejsca, w  którym informacje te są publicznie dostępne;  
9) adres strony internetowej firmy audytorskiej;  
10) numer w  rejestrze nadany firmie audytorskiej przez  organ rejestrujący innego niż Rzeczpospolita Polska państwa Unii 
Europejskiej lub państwa trzeciego oraz nazwę tego organu;  
11) informację, czy firma audytorska została zarejestrowana w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europe j-
skiej w  celu umo żliwienia przeprowadzania unijnych badań ustawowych, wymaganych w  państwie Unii Europejskiej 
dokonującym rejestracji;  
12) dane kontaktowe obejmujące numer telefonu i  adres poczty elektronicznej oraz imię i  nazwisko osoby wyznaczonej 
do kontaktów;  
13) informację, czy firma audytorska została wpisana na listę na podstawie art. 58. 
3. Do zgłaszania zmian danych podlegających wpiso wi na listę przepis art. 17 ust. 9 stosuje się odpowiednio.  
4. Wpisu na listę dokonuje się w  przypadku spełniania przez firmę audytorską następujących warunków:  
1) złożenia wniosku zawierającego udokumentowane dane, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2–12; 
2) posiadania nieposzlakowanej opinii;  
3) złożenia oświadczenia o  zdolności do prowadzenia działalności w  zakresie wykonywania czynn ości rewizji finans o-
wej, podpisanego przez członków zarządu, a  w przypadku braku zarządu  – przez właścicieli lub wspólników.  
5. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 4 pkt 1, należy dołączyć potwierdzenie uiszczenia  opłaty, o  której mowa 
w art. 60 ust. 1. 
6. Wpis na listę uważa się za dokonany, jeżeli Komisja Nadzoru Audytowego, w  terminie 45  dni od dnia otrzymania 
uchwały o  wpisie na listę, nie wyrazi sprzeciwu w  formie decyzji administracyjnej.  
7. Od decyzji, o  której mowa w  ust. 6, podmiotowi wnioskującemu o  wpis na listę służy skarga do sądu administr a-
cyjnego w  terminie 30  dni od dnia doręczenia tej decyzji.  
8. Lista jest prowadzona w  postaci elektronicznej i  jest dostępna na stronie internetowej Polskiej Izby Biegłych Rew i-
dentów.  
Art. 58. 1. Firma audytorska  zatwierdzona w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej jest 
uprawniona do wykonywania badań ustawowych w  Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli kluczowy biegły rewident przeprow a-
dzający takie badania jest wpisany do rejestru, a  firma audytor ska wpisana jest na listę.  
2. Firma audytorska zamierzająca wykonywać badanie ustawowe występuje do Krajowej Rady Biegłych Rewidentów 
z wnioskiem o  wpis na listę.  
3. Do wniosku o  wpis na listę należy dołączyć zaświadczenie wydane przez organ zatwierdzający  z państwa czło n-
kowskiego pochodzenia , opatrzone datą nie wcześniejszą niż 3  miesiące przed dniem złożenia wniosku, potwierdzające 
zatwierdzenie w  danym państwie Unii Europejskiej oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty, o  której mowa w  art. 60 ust. 1. 
4. Do firmy audytorskiej, o  której mowa w  ust. 1, przepisów art. 57 ust. 4 i 5 nie stosuje  się. 
5. Badanie ustawowe przeprowadzone z  naruszeniem wymogów, o  których mowa w  ust. 1, jest nieważne z  mocy prawa.  
6. W przypadku firm audytorskich wpisanych na listę na podstawie ust. 1 przepisy ustawy mają zastosowanie jedynie 
do badań ustawowych wykonywanych w  Rzeczypospolitej Polskiej.  
Art. 59. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów informuje Komisję Nadzoru Audytowego o  wpisie firmy audyto r-
skiej zatwierdzonej w  innym niż  Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej na listę.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje informację, o  której mowa w  ust. 1, właściwemu organowi zatwierdz a-
jącemu z  państwa członkowskiego pochodzenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 43 – Poz. 1421  
 
 Art. 60. 1. Firma audytorska jest obowiązana  wnieść opłatę, z  tytułu wpisu na listę, w wysokości nie wyższej niż 
50% przeciętnego wynagrodzenia w  gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego 
za poprzedni rok kalendarzowy.  
2. Wysokość opłaty,  o której mowa w  ust. 1, określa, w  formie uchwały, Krajowa Rada Biegłych Rewidentów. Opłata 
stanowi przychód Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
Art. 61. 1. Skreślenie firmy audytorskiej z  listy następuje w  przypadku:  
1) złożenia przez firmę audytorską wniosku o  skreślenie z  listy;  
2) nieuregulowania opłaty z  tytułu nadzoru, o  której mowa w  art. 55 ust. 1 lub 2 lub art. 56 ust. 1 lub 2, mimo nałożenia 
kary administracyjnej, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 2; 
3) niepoddania się k ontroli, o  której mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1, art. 39, art. 106 ust. 1, art. 123 ust. 1 lub art. 124 ust. 1; 
4) zaprzestania spełniania wymogów, o  których mowa w  art. 46 pkt 2–5; 
5) czasowego zawieszenia uprawnień do przeprowadzania obowiązkowych badań sprawozdań finansowych lub odebr a-
nia takich upr awnień przez organ zatwierdzający z państwa członkowskiego pochodzenia – w odniesieniu do firmy 
audytorskiej wpisanej na listę na podstawie art. 58; 
6) w przypadku utraty przez firmę aud ytorską nieposzlakowanej opinii;  
7) ostatecznego rozstrzygnięcia Komis ji Nadzoru Audytowego lub Krajowej Rady Biegłych Rewidentów nakładającego 
na firmę audytorską karę administracyjną, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 7. 
2. W przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–6, Krajowa Rada Biegłych Rewidentów podejmuje uchwałę  
o skreśleniu firmy audytorskiej z  listy.  
3. Firma audytorska skreślona z  listy z  przyczyny, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, może być ponownie wpisana na listę, 
jeżeli spełnia warunki, o  których mowa w  art. 57 ust. 4. 
4. Firma audytorska skreślona z  listy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 5, może być ponownie wpisana na listę, 
jeżeli spełnia warunki, o  których mowa w  art. 58 ust. 1 i 3. 
5. Firma audytorska skreślona z  listy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–4, 6 i 7, może być ponownie wpisana 
na listę, jeżeli od dnia skreślenia upłynęło nie mniej niż 5  lat oraz spełnia warunki, o  których mowa w  art. 57 ust. 4. 
6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do firmy audytorskiej ubiegającej się o  wpis na listę, jeżeli w  skład jej org a-
nów wchodzi biegły  rewident będący w  firmie audytorskiej skreślonej z  listy z  przyczyn, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–4, 
6 i 7, jedną z  osób, o  których mowa w  art. 57 ust. 2 pkt 4. 
7. Firma audytorska jest obowiązana przekazać Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów akta badań przeprowadz o-
nych w  okresie ostatnich 5  lat i dokumentację systemu wewnętrznej kontroli jakości, w  przypadku gdy:  
1) złożyła wniosek o  skreślenie z  listy pod rygorem pozostawien ia tego wniosku bez rozpoznania lub  
2) w stosunku do tej firmy audytorskiej tocz y się postępowanie w  sprawie skreślenia jej z  listy z  przyczyn, o  których 
mowa w  ust. 1 pkt 2–4 lub 6, w terminie określonym przez organ prowadzący postępowanie, nie dłuższym niż 30  dni, 
lub 
3) została na nią nałożona kara administracyjna, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 7. 
8. W przypadku niewykonania obowiązku, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2 lub 3, obowiązek przekazania Krajowej  
Radzie Biegłych Rewidentów akt badań, o  których mowa w  ust. 7, w terminie 2  miesięcy od dnia, w  którym rozstrzygni ę-
cie o  skreśleniu firmy audytorskiej z  listy stało się ostateczne, ciąży solidarnie na:  
1) biegłych rewidentach, przeprowadzających badania sprawozdań finansowych w  firmach audytorskich, które w  wyniku 
postępowania, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 2, zostały skreślone  z listy;  
2) biegłych rewidentach, którzy bezpośrednio przed wydaniem w  pierwszej instancji rozstrzygnięcia w  sprawie skreśl e-
nia firmy audytorskiej z  listy byli: 
a) wspólnikami spółek, o  których mowa w  art. 46 pkt 2–4, w tym komplementariuszami , lub 
b) członkami zarządu spółek, o  których mowa w  lit. a, jeżeli zarząd w  tych spółkach był powołany;  
3) firmach audytorskich, które bezpośrednio przed wydaniem w  pierwszej instancji rozstrzygnięcia w  sprawie skreślenia 
firmy audytorskiej z  listy były wspólnikami spółek, o  których mowa w  art. 46 pkt 2–4, w tym komplementariuszami;  
4) biegłych rewidentach, którzy bezpośrednio przed wydaniem w  pierwszej instancji rozstrzygnięcia w  sprawie skreśl e-
nia firmy audytorskiej z  listy byli członkami zarządu firmy audyt orskiej, o której mowa w  art. 46 pkt 5. 
  
Dziennik  Ustaw  – 44 – Poz. 1421  
 
 9. W przypadku nieprzekazania Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów akt badań, o  których mowa w  ust. 7, 
w terminie 2  miesięcy od dnia, w  którym rozstrzygnięcie o  skreśleniu firmy audytorskiej z  listy stało się ostateczne, Kraj o-
wa Rada Biegłych Rewidentów nakłada na biegłych rewidentów lub firmy audytorskie  karę pieniężną.  
10. Do ustalania wymiaru kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 9, przepisy art.  183 ust. 3, 4 i  6 stosuje się odpowiednio.  
11. Odwołanie od uchwały w  sprawie n ałożenia kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 9, wnosi się do Komisji Nadz o-
ru Audytowego, za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w  terminie 14  dni od dnia jej doręczenia.  
12. W sprawach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1–6, ust. 9 i 11, przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks 
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.  
13. Do kar pieniężnych orzeczonych w  sprawach, o  których mowa w  ust. 9 i 11, przepisy art. 189 ust. 3–5 stosuje się 
odpowiednio.  
14. Akta badań, o  których mowa w  ust. 7, mogą zostać poddane analizie przeprowadzanej w  siedzibie właściwego  
organu. O  zamiarze przystąpienia do analizy informuje się biegłych rewidentów i  firmy audytorskie , wysyłając zawiad o-
mienie nie później niż 30  dni przed dniem przystąpienia do analizy. Biegli rewidenci i  firmy audytorskie mogą zapoznać 
się z  aktam i badań, o  których mowa w  ust. 7, a także z  próbką akt badań, która ma zostać poddana analizie. Biegli rew i-
denci, firmy audytorskie lub osoby przez nich upoważnione mogą przedstawiać  wyjaśnienia i  dowody w  czasie analizy.  
15. Organem właściwym w  sprawach analizy, o  której mowa w  ust. 14, w  zakresie określonym w:  
1) art. 36  ust. 1 – jest Krajowa Komisja Nadzoru;  
2) art. 106  ust. 1 – jest Komisja Nadzoru Audytowego.  
16. Do analizy, w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 15: 
1) pkt 1  – przepisy art. 37 ust. 1–4, 6–8 i 10, art. 112, art. 114 ust. 3, art. 115, art. 117 i art. 122 stosuje się odpowiednio;  
2) pkt 2  – przepisy art. 106 ust. 3 i 4, art. 108–110, art. 112, art. 114 ust. 3, art. 115, art. 117, art. 122 i art. 125 stosuje 
się odpowiednio.  
17. Z analizy, o  której mowa w  ust. 14, sporządza się protokół. Przepisy art. 118 ust. 2, ust. 3 pkt 1–3 i 5–11 oraz 
ust. 4 stosuje się.  
18. Protokół, o  którym mowa w  ust. 17, doręcza się biegłym rewid entom i  firmom audytorskim. Biegli rewidenci 
i firmy audytorskie w  terminie 14  dni od dnia doręczenia protokołu mogą złożyć zastrzeżenia. Przepis art. 120 ust. 2 stosu-
je się odpowiednio.  
19. Jeżeli wyniki analizy dają do tego podstawy, do biegłych rewidentów i  firm audytorskich stosuje się odpowiednio 
przepisy:  
1) art. 41  ust. 1 pkt 2 – w odniesieniu do analizy w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 15 pkt 1; 
2) art. 121  ust. 1 pkt 2 lub 3 – w odniesieniu do analizy w  zakresie, o  którym mowa w  ust. 15 pkt 2. 
Art. 62. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów informuje Komisję Nadzoru Audytowego o  każdym przypadku skreś -
lenia  z listy firmy audytorskiej posiadającej numer w  rejestrze, o  którym mowa w  art. 57 ust. 2 pkt 10, w  terminie 14  dni od 
dnia uprawomocnienia  się uchwały o  skreśleniu z  listy wraz z  podaniem przyczyny skreślenia.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje informację, o  której mowa w  ust. 1, organowi rejestrującemu państwa, 
w którym firma audytorska jest także zarejestrowana.  
3. W przypadku poinformowania Komisji Nadzoru Audytowego prz ez organ rejestrujący lub organ nadzoru z  innego 
niż Rzeczpospolita Polska państwa Unii Europejskiej o  skreśleniu firmy audytorskiej zatwierdzonej w  Rzeczypospolitej 
Polskiej z  listy prowadzonej w  tym państwie, Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje otrzymaną informację Krajowej 
Radzie Biegłych Rewidentów.  
Art. 63. 1. Do uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w  przedmiocie wpisu na listę lub skreślenia z  listy stos u-
je się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
2. Odwołanie od uchwały, o  której mowa w  ust. 1, wnosi się do Komisji Nadzoru Audytowego, za pośrednictwem 
Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w  terminie 14  dni od  dnia jej doręczenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 45 – Poz. 1421  
 
 Rozdział 5  
Organi zacja firmy audytorskiej  
Art. 64. 1. Firma audytorska jest obowiązana ustanowić:  
1) polityki i  procedury zapewniające, aby:  
a) właściciele, wspólnicy  (w tym komplementariusze) lub udziałowcy (akcjonariusze), członkowie zarządu lub  
innego organu zarządzającego, członkowie rady nadzorczej lub innego organu nadzorczego firmy audytorskiej 
lub podmiotu powiązanego z  firmą audytorską nie ingerowali w  przeprowadzanie badania w  sposób zagrażający 
niezależności lub obiektywizmowi biegłego rewidenta przepr owadzającego badanie w  imieniu firmy audyto r-
skiej,  
b) pracownicy i  inne osoby, z  których usług korzysta lub które nadzoruje, i  które biorą bezpośredni udział 
w czynnościach w  zakresie badania, posiadali odpowiednią wiedzę i  doświadczenie w  zakresie przydzi elonych 
im obowiązków oraz aby wykonywane przez nich zlecenie badania było zgodne z  obowiązującymi dla tego zl e-
cenia standardami badania oraz obowiązującymi wymogami ustawowymi w  zakresie niezależności oraz rotacji 
firmy audytorskiej i  kluczowego biegłego rewidenta,  
c) zlecanie niektórych czynności badania w  ramach umowy, o  której mowa w  art. 48 ust. 2, nie wpływało negaty w-
nie na jakość wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej oraz nie ograniczało możliwości sprawowania 
przez Komisję Nadzoru Audytowego lub właściwe organy Polskiej Izby Biegłych Rewidentów nadzoru nad prz e-
strzeganiem przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  przez firmę audytorską i  biegłych rewidentów 
działających w  jej imieniu;  
2) polityki i  procedury przeprowadzania ba dań, szkoleń, nadzorowania i  oceniania działań pracowników oraz tworzenia 
akt badań, o  których mowa w  art. 67 ust. 4; 
3) rozwiązania organizacyjne:  
a) zapobiegające zagrożeniom dla niezależności firmy audytorskiej oraz biegłych rewidentów działających w  jej 
imieniu, a  także mające na celu wykrywanie zagrożeń, ich eliminowanie lub zarządzanie nimi oraz ich ujawnianie 
przed przyjęciem lub kontynuowaniem zlecenia badania,  
b) dotyczące postępowania w  przypadku incydentów mogących mieć poważne skutki dla rzeteln ości czynności 
podejmowanych przez firmę audytorską lub biegłych rewidentów działających w  jej imieniu w  zakresie badania 
oraz sposobu dokumentowania takich incydentów;  
4) procedury administracyjne i  księgowe, mechanizmy wewnętrznej kontroli jakości, proce dury oceny ryzyka oraz ro z-
wiązania w  zakresie kontroli i  zabezpieczeń na potrzeby sy stemów przetwarzania informacji; mechanizmy wewnętr z-
nej kontroli jakości zapewniają przestrzeganie decyzji i  procedur na wszystkich poziomach organizacyjnych firmy 
audytors kiej lub w  odniesieniu do wszystkich osób i  podmiotów biorących udział w  badaniu;  
5) polityki wynagrodzeń, w  tym polityki udziału w  zyskach, określające odpowiednie zachęty do osi ągania wysokiej 
jakości badania, uwzględniając, że kwota przychodów, które bi egły rewident lub firma audytorska uzyskują ze świa d-
czenia na rzecz badanej jednostki usług niebędących badaniem, nie jest brana pod uwagę przy ocenie wyników 
w zakresie uzysk iwania wysokiej jakości badania  oraz nie stanowi elementu wynagrodzenia jakichkol wiek osób bi o-
rących udział w  badaniu lub mogących na nie wpłynąć;  
6) w przypadku badania jednostek zainteresowania publicznego:  
a) mechanizm rotacji kluczowego biegłego rewidenta,  
b) mechanizm stopniowej rotacji najwyższego rangą personelu, o  którym mowa w  art. 17 ust. 7 akapit trzeci rozp o-
rządzenia  nr 537/2014,  
c) procedury określające tryb rozwiązywania sporów między kontrolerem jakości wykonania zlecenia a  kluczowym 
biegłym rewidentem, o  których mowa w  art. 8 ust. 6 zdanie  drugie rozporządzenia  nr 537/2014.  
2. Dla zapewnienia ciągłości i  regularności wykonywania czynności w  zakresie badania ustawowego firma audytorska 
oraz kluczowy biegły rewident wykorzystują odpowiednie systemy, zasoby i  procedury.  
Art. 65. 1. Firma audytorska dostosowuje swoją or ganizację wewnętrzną, w  tym polityki, procedury, rozwiązania 
organizacyjne i  mechanizmy wewnętrznej kontroli jakości, do wielkości i  rodzaju prowadzonej działalności podstawowej, 
w tym do rodzaju i  wielkości badanych jednostek.  
2. Firma audytorska wykazuje , na żądanie Komisji Nadzoru Audytowego lub właściwych organów Polskiej Izby Bieg -
łych Rewidentów, że stosowane przez nią polityki, procedury, rozwiązania organizacyjne i  mechanizmy wewnętrznej 
kontroli jakości są odpowiednie do skali i  stopnia złożoności czynności wykonywanych przez firmę audytorską, biegłych 
rewidentów lub podwykonawców działających w  jej imieniu i  na jej rzecz.  
  
Dziennik  Ustaw  – 46 – Poz. 1421  
 
 Art. 66. 1. Do każdego badania firma audytorska wyznacza przynajmniej jednego kluczowego biegłego rewidenta, 
kierując się koniec znością zapewnienia wysokiej jakości badania oraz spełnienia wymogów w  zakresie niezależności 
i kompetencji umożliwiających właściwe przeprowadzenie badania.  
2. Firma audytorska zapewnia kluczowemu biegłemu rewidentowi odpowiednie zasoby, w  tym zespół wykonujący 
badanie, posiadający kompetencje i  możliwości niezbędne do właściwego wykonania danego badania.  
3. Kluczowy biegły rewident bierze czynny udział w  przeprowadzaniu badania.  
4. Kluczowy biegły rewident i  firma audytorska przeznaczają wystarczającą  ilość czasu i  odpowiednie zasoby w  celu 
właściwej realizacji badania.  
Art. 67. 1. Firma audytorska sporządza i  przechowuje przez okres nie krótszy niż 5  lat dokumentację dotyczącą:  
1) naruszeń przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  oraz skutków tych naruszeń;  
2) środków podjętych w  celu:  
a) przeciwdziałania naruszeniom, o  których mowa w  pkt 1, 
b) zmiany systemu wewnętrznej kontroli jakości.  
2. Firma audytorska sporządza sprawozdanie roczne zawierające przegląd środków podjętych w  celu za radzenia nar u-
szeniom, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1, i przekazuje je do wiadomości swoim pracownikom  w terminie 6  miesięcy od 
zakończenia roku kalendarzowego.  
3. Firma audytorska sporządza dokumentację klienta, która zawiera:  
1) nazwę i  adres klienta oraz miejsce prowadzenia działalności;  
2) rodzaj sprawozdań finansowych klienta podlegających badaniu;  
3) akta badań wykonanych lub wykonywanych na rzecz danego klienta;  
4) listę usług wykonanych lub wykonywanych na rzecz danego klienta;  
5) całkowite wynagrodze nie za badanie przewidziane umową o  badanie, faktyczne wynagrodzenie za badanie otrzymane 
w każdym roku obrotowym, całkowite wynagrodzenie za poszczególne usługi inne niż badanie przewidziane 
w umowie o  wykonanie danej usługi oraz wynagrodzenie otrzymane z  tytułu poszczególnych usług innych niż badanie 
w każdym roku obrotowym;  
6) procentowy udział wszystkich wynagrodzeń otrzymanych od danego klienta w  danym roku obrotowym w  całkowitych 
przychodach rocznych firmy audytorskiej.  
4. Firma audytorska tworzy akta  badania dla każdego badania, zawierające:  
1) dane i  dokumenty, o  których mowa w  art. 74, a  także w  art. 6–8 rozporządzenia  nr 537/2014;  
2) imiona i  nazwiska kluczowych biegłych rewidentów wraz ze wskazaniem imienia i  nazwiska kluczowego biegłego 
rewidenta  podpisującego sprawozdanie z  badania;  
3) skład zespołu wykonującego badanie;  
4) w przypadku badań jednostek zainteresowania publicznego – imię i  nazwisko kontrolera jakości wykonania zlecenia 
badania;  
5) listę podwykonawców, podmiotów powiązanych z  firmą audytorską, podmiotów  należących do sieci , ekspertów lub 
innych osób, które brały udział w  przeprowadzeniu  badania;  
6) oświadczenia o  niezale żności, o  których mowa w  art. 74 ust. 2; 
7) zapytania o  poradę kierowane do ekspertów wraz z  otrzymaną poradą i  uzasadnienie wyboru określonego rozwiązania 
zaproponowanego przez ekspertów;  
8) sprawozdanie z  badania sporządzone zgodnie z  art. 83, a  w odpowiednich przypadkach – także zgodnie z  art. 10 
rozporządzenia  nr 537/2014;  
9) w przypadku badania jednostki, w  której działa komitet audytu lub inny organ pełniący jego funkcję – sprawozdanie 
dodatkowe, o  którym mowa w  art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014;  
10) dokumentację badania w  rozumieniu art. 68 pkt 1; 
11) dokumentację wykonanego przeglądu, o  której mowa w  art. 81 ust. 5 pkt 3; 
12) oświadczenie o  spełnieniu wymogu, o  którym mowa w  art. 66 ust. 4; 
  
Dziennik  Ustaw  – 47 – Poz. 1421  
 
 13) inne istotne dane i  dokumenty, które brane były pod uwagę przez kluczowego biegłego rewidenta i  firmę audytorską 
przy sporządzaniu sprawozdania z  badania oraz sprawozdania dodatkowego, o  którym mowa w  art. 11 rozporządz e-
nia nr 537/2014, oraz które wspomagają proces monitorowania przestrzegania przepisów ustawy, a  w odpowiednich 
przypadkach – także przepisów rozporządzenia  nr 537/2014, przez firmę audytorską.  
5. Firma audytorska jest obowiązana zamknąć akta badania nie później niż 60  dni po dniu sporządzenia sprawozdania 
z badania i  przechowywać je przez okres co najmniej 5  lat od dnia ich zamknięcia.  
6. Firma audytorska przechowuje przez okres nie krótszy niż 5  lat od daty zamknięcia akt badania lub wykonania 
innej usługi niebędącej badaniem  dokumentację klienta, na rzecz którego wykonane było badanie lub wykonana była 
usługa inna niż badanie.  
7. Firma audytorska przechowuje dokumentację wszystkich przekazanych je j skarg pisemnych, które dotyczyły prz e-
prowadzonych badań, przez co najmniej 5  lat od daty ich wniesienia.  
8. W przypadku wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub postępowania w  sprawie odpowiedzialności firmy  
audytorskiej okres przechowywania dokumenta cji klienta, akt badania lub też innych dokumentów istotnych dla oceny 
zgodności działalności firmy audytorskiej lub biegłych rewidentów z  przepisami ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  
ulega wydłużeniu do czasu przedawnienia okresu karalności przewinien ia dyscyplinarnego.  
Rozdział 6  
Zasady przeprowadzania badań oraz świadczenia usług  na rzecz badanej jednostki  
Art. 68. Ilekroć w  przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o:  
1) dokumentacji badania – należy przez to rozumieć zapis wykonywanych procedur, u zyskanych odpowiednich dow o-
dów badania oraz wniosków biegłego rewidenta, w  tym wszelkie opracowania, informacje, notatki, analizy, sprawo -
zdania lub oceny sporządzone na potrzeby przeprowadzenia badania sprawozdań finansowych;  
2) zawodowym sceptycyzmie – należy przez to rozumieć postawę polegającą na krytycznym nastawieniu biegłego 
rewidenta lub firmy audytorskiej, czujności wobec warunków mogących wskazywać na ewentualne zniekształcenie 
spowodowane błędem lub oszustwem oraz krytyczną ocenę dowodów.  
Art. 69. 1. Biegły rewident, przeprowadzając badanie, działa w  interesie publicznym i  przestrzega zasad etyki zaw o-
dowej, w  szczególności:  
1) zachowuje uczciwość, obiektywizm, zawodowy sceptycyzm i  należytą staranność;  
2) posiada odpowiednie kompetencje zawodowe;  
3) przestrzega tajemnicy zawodowej.  
2. Biegły rewident i  firma audytorska zachowują zawodowy sceptycyzm w  trakcie badania, w  tym w  trakcie jego pl a-
nowania, przyjmując, że mogą zaistnieć okoliczności, w  tym błąd lub oszustwo, powodujące istotne zniekształce nia spr a-
wozdań finansowych podlegających badaniu, bez względu na wcześniejsze doświadczenia biegłego rewidenta lub firmy 
audytorskiej, dotyczące uczciwości i  rzetelności kierownictwa badanej jednostki oraz osób odpowiedzialnych za zarządz a-
nie badaną jednos tką, w  tym jej ład korporacyjny.  
3. Zachowanie zawodowego sceptycyzmu jest szczególnie wymagane przy ocenie przez biegłego rewidenta szacu n-
ków dotyczących:  
1) wartości godziwej i  utraty wartości aktywów,  
2) rezerw,  
3) przyszłych przepływów pieniężnych  
– mających znaczenie dla zdolności badanej jednostki do kontynuowania działalności.  
4. Firma audytorska, członkowie zespołu wykonującego badanie oraz osoba fizyczna mogący wpłynąć na wynik 
badania są niezależni od badanej jednostki i  nie biorą udziału w  proces ie podejmowania  decyzji przez badaną jednostkę 
co najmniej w  okresie objętym badanym sprawozdaniem finansowym oraz okresie przeprowadzania badania.  
5. Firma audytorska oraz kluczowy biegły rewident podejmują niezbędne działania w  celu zapewnienia, że przy prze-
prowadzaniu badania na ich niezależność nie wpływał żaden rzeczywisty ani potencjalny konflikt interesów, relacje gosp o-
darcze ani żadne inne bezpośrednie lub pośrednie relacje między badaną jednostką a  firmą audytorską, członkami zespołu 
wykonującego b adanie, członkami sieci, do której należy firma audytorska, kierownictwem firmy audytorskiej lub osobami 
związanymi z  nimi stosunkiem kontroli.  
  
Dziennik  Ustaw  – 48 – Poz. 1421  
 
 6. Firma audytorska oraz kluczowy biegły rewident nie przeprowadzają badania, jeżeli istnieje zagrożenie wystąpi e-
nia autokontroli, czerpania korzyści własnych, promowania interesów badanej jednostki, zażyłości lub zastraszenia spow o-
dowanych stosunkiem finansowym, osobistym, gospodarczym, zatrudnienia lub innym między badaną jednostką a klucz o-
wym biegłym rewidentem, firmą audytorską, członkiem sieci, do której należy firma audytorska, lub osobą fizyczną mog ą-
cą wpłynąć na wynik badania, wskutek czego obiektywna, racjonalna i  poinformowana osoba trzecia mogłaby wnioskować, 
że niezależność kluczowego biegłego rewidenta l ub firmy audytorskiej jest zagrożona pomimo zastosowania zabezpieczeń 
zmierzających do wyeliminowania lub zredukowania zagrożenia do akceptowalnego poziomu.  
7. Kluczowy biegły rewident, firma audytorska i jej pracownicy uczestniczący w  przeprowadzaniu bada nia oraz osoba 
fizyczna biorąca bezpośredni udział w  czynnościach w  zakresie badania, z  której usług korzysta lub którą nadzoruje klu-
czowy biegły rewident lub firma audytorska, a  także osoby blisko z  nimi związane:  
1) nie mogą posiadać ani czerpać istotnych i  bezpośrednich korzyści z  instrumentów finansowych, w  tym z  udziałów 
w kapitale własnym, papierów wartościowych w  rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie  
instrumentami finansowymi, kredytów, pożyczek lub innych instrume ntów dłużnych, w  tym z  praw i  obowiązków do 
nabycia tych instrumentów finansowych oraz instrumentów pochodnych bezpośrednio powiązanych z  tymi instrume n-
tami finansowymi, wyemitowanych, gwarantowanych lub w  inny sposób wspieranych przez jakąkolwiek badaną j ed-
nostkę objętą wykonywanymi przez nich czynnościami w  zakresie badania;  
2) nie mogą uczestniczyć w  transakcjach, których przedmiotem są instrumenty finansowe, określone w  pkt 1. 
8. Nie narusza niezależności:  
1) posiadanie lub czerpanie przez osoby lub pod mioty, o  których mowa w  ust. 7, korzyści z:  
a) instrumentów finansowych, które posiadane są pośrednio poprzez udział w  zdywersyfikowanych programach 
zbiorowego inwestowania, w  szczególności funduszach emerytalnych, funduszach inwestycyjnych oraz ubezpi e-
czeniowych funduszach kapitałowych oferowanych przez zakłady ubezpieczeń, o  ile programy te nie są kontr o-
lowane przez osoby lub podmioty, o  których mowa w  ust. 7, lub w  stosunku do tych programów nie są podejm o-
wane decyzje inwestycyjne, na które wpływ mają  osoby lub podmioty, o  których mowa w  ust. 7, lub  
b) kredytów lub pożyczek udzielonych na warunkach rynkowych w  ramach zwykłej działalności przez badane je d-
nostki, uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów lub  
2) uczestniczenie w  transakcjach , których przedmiotem są instrumenty, o  których mowa w  pkt 1 lit. a. 
9. Kluczowy biegły rewident, firma audytorska, jej pracownicy uczestniczący w  przeprowadzaniu badania oraz osoba 
fizyczna, biorąca bezpośredni udział w  czynnościach w  zakresie badania, z  której usług korzysta  lub którą nadzoruje  klu-
czowy biegły rewident lub firma audytorska, a  także osoby z  nimi blisko związane, nie mogą uczestniczyć w  określaniu 
wyniku badania badanej jednostki ani w  inny sposób nie mogą wpływać na ten wynik, j eżeli:  
1) posiadają instrumenty finansowe, w  tym udziały w  kapitale własnym, papiery wartościowe w  rozumieniu art. 3 pkt 1 
ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, kredyty, pożyczki lub inne instrumenty dłużne, 
w tym prawa i  obow iązki do nabycia tych instrumentów finansowych oraz instrumentów pochodnych bezpośrednio 
powiązanych z  tymi instrumentami finansowymi, wyemitowane przez badaną jednostkę, z  wyjątkiem takich, które  
posiadane są pośrednio poprzez udział w  zdywersyfikowanych  programach zbiorowego inwestowania, w  szczególności  
funduszach emerytalnych, funduszach inwestycyjnych oraz ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych oferow a-
nych przez zakłady ubezpieczeń, o  ile programy te nie są kontrolowane przez te osoby lub firmy lub  w stosunku do 
tych programów nie są podejmowane decyzje inwestycyjne, na które wpływ mają te osoby lub firmy, a  także 
z wyjątkiem kredytów lub pożyczek udzielonych na warunkach rynkowych w  ramach zwykłej działalności przez b a-
dane jednostki, uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów;  
2) posiadają instrumenty finansowe, w  tym udziały w  kapitale własnym, papiery wartościowe w  rozumieniu art. 3 pkt 1 
ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o obrocie instrumentami finansowymi, kredyty, pożyczki lub inne instrumenty dłużne, 
w tym prawa i  obowiązki do nabycia tych instrumentów finansowych oraz instrumentów pochodnych bezpośrednio 
powiązanych z  tymi instrumentami finansowymi, wyemitowane przez jednostkę powiązaną z  badaną jednostką, kt ó-
rych posiadanie może spowodować lub może być postrzegane przez obiektywną, racjonalną i  poinformowaną osobę 
trzecią jako powodujące konflikt interesów, z  wyjątkiem takich, które posiadane są pośrednio poprzez udział w  zdy-
wersyfikowanych programach zbiorowego in westowania, w  szczególności funduszach emerytalnych, funduszach  
inwestycyjnych oraz ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych oferowanych przez zakłady ubezpieczeń, o  ile 
programy te nie są kontrolowane przez te osoby lub firmy lub w  stosunku do tych prog ramów nie są podejmowane 
decyzje inwestycyjne, na które wpływ mają te osoby lub firmy;  
3) w okresie, o  którym mowa w  ust. 4, pozostawali z  badaną jednostką w  stosunku pracy, stosunku gospodarczym lub 
innym stosunku, który może spowodować lub może być postr zegany przez obiektywną, racjonalną i  poinformowaną 
osobę trzecią jako powodujący konflikt interesów;  
  
Dziennik  Ustaw  – 49 – Poz. 1421  
 
 4) uczestniczyli w  prowadzeniu ksiąg rachunkowych lub sporządzaniu dokumentacji księgowej lub sprawozdań fina n-
sowych badanej jednostki w  roku obrotowym po przedzającym okres objęty badaniem, w  okresie objętym badanym 
sprawozdaniem lub okresie przeprowadzania badania;  
5) są przedstawicielami prawnymi (pełnomocnikami), członkami organów nadzorczych, zarządzających lub pracown i-
kami badanej jednostki lub jednost ki z nią powiązanej;  
6) biorą udział w  procesie zarządzania badaną jednostką i  podejmowania przez nią decyzji;  
7) świadczą usługi inne niż badanie, mające istotny wpływ na badane sprawozdanie finansowe;  
8) istnieją inne okoliczności naruszające niezależnoś ć w stopniu uniemożliwiającym ograniczenie tego naruszenia przy 
użyciu jakiegokolwiek zabezpieczenia, które nie pozwalają na sporządzenie bezstronnego i  niezależnego sprawo -
zdania z  badania.  
Art. 70. 1. Zlecenie badania jednostki innej niż jednostka zainte resowania publicznego nie może być kontynuowane 
w przypadku, gdy przynajmniej w  jednym roku, w  okresie ostatnich 5  lat, przychód firmy audytorskiej z  tytułu wszystkich 
wykonanych w  danym roku obrotowym usług na rzecz jednostki innej niż jednostka zainteres owania publicznego lub je d-
nostki z  nią powiązanej stanowił co najmniej 40% całkowitego rocznego przychodu firmy audytorskiej.  
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pierwszego roku działalności firmy audytorskiej.  
Art. 71. Kluczowy biegły rewident, firma au dytorska, jej pracownicy uczestniczący w  przeprowadzaniu badania oraz 
osoba fizyczna, biorąca bezpośredni udział w  czynnościach w  zakresie badania, z  której usług korzysta lub którą nadzoruje  
kluczowy biegły rewident lub firma audytorska, a  także osoby blisko z  nimi związane nie mogą żądać ani przyjmować od 
badanej jednostki lub jednostki z  nią powiązanej żadnych korzyści majątkowych lub osobistych, chyba że obiektywna, 
racjonalna i  poinformowana osoba trzecia uznałaby ich wartość za niewielką lub nieist otną.  
Art. 72. 1. Jeżeli w  okresie objętym sprawozdaniem finansowym badana jednostka została przejęta przez inną je d-
nostkę, połączyła się z  inną jednostką lub przejęła inną jednostkę, firma audytorska oraz członkowie zespołu wykonując e-
go badanie ustalają i  oceniają obecne oraz wcześniejsze interesy lub stosunki z  tą inną jednostką, w  tym usługi niebędące 
badaniem świadczone na rzecz tej innej jednostki, poprzez sprawdzenie, czy przy uwzglę dnieniu dostępnych zabezpieczeń  
mogłyby one zagrozić ich niezależnośc i i zdolności do kontynuowania badania po dniu wejścia w  życie połączenia lub 
przejęcia.  
2. Firma audytorska oraz członkowie zespołu wykonującego badanie, niezwłocznie, nie później niż w  terminie 
3 miesięcy od dnia połączenia lub przejęcia, o  których mowa w ust. 1, podejmują działania niezbędne do zakończenia 
interesów lub stosunków, które zagrażałyby ich niezależności, a  do czasu ich zakończenia przyjmują zabezpieczenia służ ą-
ce zminimalizowaniu zagrożeń dla niezależności wynikających z  wcześniejszych lub o becnych interesów lub stosunków.  
Art. 73. Świadczenie usług innych niż badanie odbywa się zgodnie z  wymogami niezależności określonymi odp o-
wiednio dla takich usług w  zasadach etyki zawodowej oraz standardach wykonywania takich usług.  
Art. 74. 1. Firma audy torska oraz kluczowy biegły rewident przed przyjęciem lub kontynuowaniem zlecenia badania 
są obowiązani ocenić i  udokumentować, czy:  
1) spełnione zostały wymogi niezależności, o  których mowa w  art. 69–73; 
2) istnieją zagrożenia dla ich niezależności oraz zastosowano zabezpieczenia w  celu ich zminimalizowania;  
3) dysponują kompetentnymi pracownikami, czasem i  innymi zasobami umożliwiającymi odpowiednie przeprowadzenie 
badania;  
4) osoba wyznaczona jako kluczowy biegły rewident posiada uprawnienia do przeprowadzania obowiązkowych badań 
sprawozdań finansowych uzyskane w  państwie Unii Europejskiej, w  którym wymagane jest badanie, w  tym czy zost a-
ła wpisana do odpowiednich rejestrów biegłych rewidentów, prowadzonych w  państwie Unii Europejskiej wymagaj ą-
cym badania.  
2. Firma audytorska i  członkowie zespołu wykonującego badanie przed przystąpieniem do badania składają oświa d-
czenie o  spełnianiu wymogów niezależności, o  których mowa w  art. 69–73, pod rygorem odpowiedzialności karnej za 
złożenie fałszywego oświa dczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w  nim klauzuli o  następującej 
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje poucz e-
nie o  odpowiedzialności karnej za złożenie fałsz ywego oświadczenia.  
Art. 75. Właściciel, wspólnicy ani członkowie zarządu oraz organów nadzorczych firmy audytorskiej lub podmiotu 
powiązanego z  tą firmą audytorską nie mogą ingerować w  przeprowadzanie przez biegłego rewidenta badania sprawozd a-
nia finansow ego w  sposób zagrażający jego niezależności i  obiektywizmowi.  
  
Dziennik  Ustaw  – 50 – Poz. 1421  
 
 Art. 76. 1. Kluczowy biegły rewident oraz biegli rewidenci przeprowadzający badanie ustawowe w  imieniu firmy 
audytorskiej, przed upływem co najmniej roku od dnia zaprzestania działalności w  charakterze biegłego rewidenta lub 
kluczowego biegłego rewidenta lub wzięcia bezpośredniego udziału w  badaniu danej jednostki, nie mogą w  badanej 
jednostce:  
1) należeć do kadry kierowniczej wyższego szczebla, w tym obejmować funkcji członka zarządu lub innego organu 
zarządzającego;  
2) obejmować funkcji członka komitetu audytu lub organu pełniącego jego funkcje;  
3) obejmować funkcji członka organu nadzorczego.  
2. W przypadku przeprowadzania badań jednostek zainteresowania publicznego okres, o  którym mowa w  ust. 1, wy-
nosi co najmniej 2  lata. 
3. Przed upływem co najmniej roku od dnia wzięcia bezpośredniego udziału w  badaniu zajmować stanowisk lub 
obejmować funkcji, o  których mowa w  ust. 1, nie mogą:  
1) pracownicy firmy audytorskiej oraz osoby należące do kadry kier owniczej wyższego szczebla niebędące kluczowymi 
biegłymi rewidentami,  
2) osoby fizyczne, z  których usług korzysta lub które nadzoruje dany biegły rewident lub firma audytorska  
– jeżeli są biegłymi rewidentami.  
4. Przed zajęciem stanowiska lub objęciem funk cji, o  których mowa w  ust. 1, kandydat na dane stanowisko lub fun k-
cję składa oświadczenie o  spełnianiu warunków, o  których mowa w  ust. 1–3. Oświadczenie jest składane pod rygorem 
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia 
w nim klauzuli o  następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. 
Klauzula ta zastępuje pouczenie o  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  
Art. 77. Biegły rewident, który w  związku z  wykonywaniem czynności rewizji finansowej dowiedział się o:  
1) przyjęciu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy przez funkcjonariusza publicznego z  państwa Unii 
Europejskiej lub państwa trzeciego,  
2) udzieleniu albo obietnicy udzielenia funkcjonariuszowi publicznemu, o  którym mowa w  pkt 1, korzyści majątkowej 
lub osobistej  
– jest obowiązany zawiadomić niezwłocznie o  tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw w  Rzeczypospolitej 
Polskiej.  
Art. 78. 1. Biegły rewident oraz firma audytorska są obowiązani zachować w  tajemnicy wszystkie informacje i  do-
kumenty, do których mieli dostęp w  trakcie wykonywania czynności rewizji finansowej. Obowiązek zachowania tajemnicy 
zawodowej nie jest ograniczony  w czasie.  
2. Do przestrzegania tajemnicy zawodowej są obowiązane również inne osoby, którym udostępniono informacje obj ę-
te tą tajemnicą, chyba że na ich ujawnienie zezwalają przepisy odrębne.  
3. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej:  
1) złożenie zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz udzielanie informacji lub przekazywanie dok u-
mentów w  przypadkach określonych w  niniejszej ustawie lub odrębnych przepisach;  
2) udostępnienie dokumentacji i  informacji z  wykonania czynności rew izji finansowej w  związku z  toczącymi się post ę-
powaniami przed Komisją Nadzoru Audytowego lub organami Polskiej Izby Biegłych Rewidentów;  
3) przekazanie przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską – w przypadku przeprowadzania badania ustawowego 
jednostk i należącej do grupy kapitałowej , której jednostka dominująca znajduje się w  państwie trzecim – dokument a-
cji dotyczącej wykonywanej pracy w  zakresie badania ustawowego biegłemu rewidentowi grupy kapitałowej , jeżeli 
dokumentacja ta jest konieczna do przeprowadzenia badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki 
dominującej ; 
4)8) przekazywanie przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską informacji na podstawie przepisów działu III rozdziału 
11a ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynac ja podatkowa – w zakresie określonym tymi przepisami.  
                                                           
8) Dodany przez art. 16 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy 
o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 2193), która 
weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 51 – Poz. 1421  
 
 Art. 79. Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający badanie ustawowe jednostki, która:  
1) wyemitowała papiery wartościowe w  państwie trzecim lub  
2) jest częścią grupy  kapitałowej sporządzając ej skonsolidowane sprawozdanie finansowe w  państwie trzecim  
– mogą przekazać posiadaną dokumentację badania ustawowego lub inne dokumenty związane z  badaniem ustawowym do 
właściwego organu nadzoru publicznego nad biegłymi rewidentami i  jednostkami audytors kimi pochodzącymi z  państwa 
trzeciego wyłącznie za pośrednictwem Komisji Nadzoru Audytowego.  
Art. 80. 1. Wynagrodzenie za przeprowadzenie badania uzyskiwane przez firmę audytorską, biegłych rewidentów 
oraz podwykonawców działających w  ich imieniu i  na ich rzecz nie może być:  
1) uzależnione od żadnych warunków, w  tym od wyniku badania;  
2) kształtowane lub uzależnione od świadczenia na rzecz badanej jednostki lub jednostek z  nią powiązanych dodatk o-
wych usług niebędących badaniem przez firmę audytorską lub jak ikolwiek podmiot powiązany z  firmą audytorską lub 
należący do sieci.  
2. Wynagrodzenie za przeprowadzenie badania odzwierciedla pracochłonność oraz stopień złożoności prac i  wym a-
gane kwalifikacje.  
Art. 81. 1. Firma audytorska grupy odpowiada za badanie skon solidowanego sprawozdania finansowego.  
2. Firma audytorska grupy odpowiada za sporządzenie sprawozdania z  badania skonsolidowanego sprawozdania 
finansowego, a  w przypadku gdy badana jednostka dominująca posiada komitet audytu lub inny organ pełniący jego 
funkcje, również za sporządzenie sprawozdania dodatkowego, o  którym mowa w  art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014, 
dotyczącego badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego.  
3. Firma audytorska grupy dokumentuje wyniki własnej pracy wykonanej w  związku z badaniem skonsolidowanego 
sprawozdania finansowego i  tworzy akta b adania, o  których mowa w  art. 67 ust. 4. 
4. W trakcie przeprowadzania badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego firma audytorska grupy może 
polegać na wynikach pracy wykonanej przez:  
1) inną firmę audytorską i  działających w  jej imieniu biegłych rewidentów lub  
2) jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, lub  
3) biegłych rewidentów pochodzących z  państwa trzeciego  
– w zakresie badania sprawozdań finansowych lub pakietó w konsolidacyjnych jednostek wchodzących w  skład grupy, pod 
warunkiem dokonania, na podstawie umowy gwarantującej udostępnienie dokumentacji badania jednostek wchodzących 
w skład grupy  kapitałowej, przeglądu pracy podmiotów, o  których mowa w  pkt 1–3. 
5. Firma audytorska grupy:  
1) ocenia pracę wykonaną przez:  
a) inną firmę audytorską i  działających w  jej imieniu biegłych rewidentów lub  
b) jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, lub  
c) biegłych rewidentów pochodzących z  państwa trzeciego  
– w związku z  badaniem skonsolidowanego sprawozdania finansowego;  
2) dokumentuje charakter, czas oraz zakres prac wykonanych przez podmioty, o  których mowa w  pkt 1; 
3) dokumentuje wykonany przez siebie przegląd dokumentacji, zgromadzonej dla celów badania skonsoli dowanego 
sprawozdania finansowego, przez podmioty, o  których mowa w  pkt 1. 
6. Zebrane i  opracowane przez firmę audytorską grupy akta badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego 
mają umożliwić Komisji Nadzoru Audytowego lub właściwemu organowi Polskie j Izby Biegłych Rewidentów przeprow a-
dzenie kontroli pracy firmy audytorskiej grupy.  
7. W przypadku gdy firma audytorska grupy nie ma możliwości dokonania przeglądu, o  którym mowa w  ust. 4, dla 
celów właściwego przeprowadzenia badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, przeprowadza dodatkową 
pracę w  zakresie badania sprawozdań finansowych lub pakietów konsolidacyjnych jednostek wchodzących w  skład grupy 
kapitałowej , bezpośrednio al bo w  oparciu o  umowę, o  której mowa w art. 48 ust. 2. Firma audytorska grupy informuje 
Komisję Nadzoru Audytowego o  przeprowadzeniu dodatkowej pracy w  związku z  niemożnością dokonania przeglądu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 52 – Poz. 1421  
 
 8. W przypadku gdy firma audytorska grupy podlega kontroli za pewniania jakości lub kontroli doraźnej w  zakresie 
przeprowadzonego przez siebie badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy  kapitałowej, której jednostka 
dominująca ma siedzibę w  Rzeczypospolitej Polskiej, udostępnia ona Komisji Nadzoru Audyto wego lub Krajowej Komisji 
Nadzoru, na ich żądanie, posiadane przez siebie akta badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, w  tym dok u-
mentację badania oraz dokumentację pracy wykonanej dla celów badania grupy kapitałowej przez inną firmę audytorską 
i działających w  jej imieniu biegłych rewidentów lub przez jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, lub 
biegłych rewidentów pochodzących z  państwa trzeciego, w  zakresie badania sprawozdań finansowych lub pakietów kons o-
lidacyjnych jednostek wchod zących w  skład grupy kapitałowej.  
9. W przypadku gdy badanie jednostki wchodzącej w  skład grupy kapitałowej przeprowadza biegły rewident poch o-
dzący z  państwa trzeciego lub jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego, a  z właściwym organem nadzoru 
publicznego z  państwa trzeciego nie zawarto porozumienia o  wymianie dokumentacji badania, firma audytorska grupy jest 
obowiązana, na żądanie Komisji Nadzoru Audytowego, dostarczyć dokumentację badania przeprowadzonego przez bieg -
łego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego lub jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego.  
10. W celu zapewnienia dostarczenia dokumentacji, o  której mowa w  ust. 9, firma audytorska grupy jest obowiązana:  
1) posiadać jej kopię lub  
2) zapewnić sobie odpowiedni i  nieograniczony do niej dostęp na żądanie, lub  
3) podjąć inne stosowne działania.  
11. W przypadku gdy przepisy prawa obowiązującego w  państwie trzecim lub inne przeszkody uniemożliwiają prz e-
kazanie dokumentacji badania posiadanej przez biegłego rewidenta pochodzącego z  państwa trzeciego lub jednostkę aud y-
torską pochodzącą z  państwa trzeciego do firmy audytorskiej grupy, dokumentacja badania przeprowadzonego przez firmę 
audytorską grupy zawiera dowody, że podjęła ona działania w  celu uzyskania dostępu do do kumentacji badania posiadanej 
przez biegłego rewidenta pochodzącego z  państwa trzeciego lub jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, 
a w przypadku wystąpienia przeszkód innych niż przepisy prawa obowiązującego w państwie trzecim – dowody na ist nie-
nie takich przeszkód.  
Art. 82. 1. W  przypadku zastąpienia firmy audytorskiej inną firmą audytorską, zastępowana firma audytorska zape w-
nia zastępującej firmie audytorskiej dostęp do wszelkich informacji na temat badanej jednostki i  ostatniego badania tej  
jednostki.  
2. Na wniosek zastępującej firmy audytorskiej zastępowana firma audytorska umożliwia dostęp do akt badania.  
3. Zastępowana firma audytorska jest obowiązana wykazać, na żądanie Komisji Nadzoru Audytowego lub odpowie d-
nich organów Polskiej Izby Bi egłych Rewidentów, że informacje, o  których mowa w  ust. 1, zostały przekazane zastępuj ą-
cej firmie audytorskiej.  
Art. 83. 1. W  wyniku przeprowadzenia badania zgodnie z  krajowymi standardami badania biegły rewident sporządza 
na piśmie sprawozdanie z  badania.  
2. Sprawozdanie z  badania jest formułowane w  sposób jasny i  jednoznaczny.  
3. Sprawozdanie z  badania zawiera:  
1) nazwę i  siedzibę firmy audytorskiej, która przeprowadziła badanie;  
2) nazwę jednostki, której sprawozdanie finansowe podlegało badaniu;  
3) wska zanie, czy przedmiotem badania było roczne sprawozdanie finansowe badanej  jednostki, czy też roczne skons o-
lidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej;  
4) wskazanie dnia bilansowego sprawozdania finansowego oraz okresów objętych sprawozdaniem finansow ym podleg a-
jącym badaniu;  
5) wskazanie zasad rachunkowości i  sprawozdawczości finansowej zastosowanych przy sporządzeniu sprawozdania 
finansowego podlegającego badaniu;  
6) opis zakresu badania, w  tym wskazanie standardów badania, według których przeprowadzo no badanie;  
7) imię i  nazwisko biegłego rewidenta, podpisującego sprawozdanie z  badania oraz jego numer w  rejestrze;  
8) opinię biegłego rewidenta o  tym, czy sprawozdanie finansowe przedstawia rzetelny i  jasny obraz sytuacji majątkowej 
i finansowej oraz wyniku finansowego badanej jednostki zgodnie z  mającymi zastosowanie przepisami dotyczącymi 
rachunkowości i  sprawozdawczości finansowej, a  także przyjętymi zasadami (polityką) rachunkowości;  
  
Dziennik  Ustaw  – 53 – Poz. 1421  
 
 9) opinię biegłego rewidenta o  tym, czy badane sprawozdanie finan sowe jest zgodne co do formy i  treści z  przepisami 
prawa, statutem lub umową;  
10) opinię, czy sprawozdanie z  działalności zostało sporządzone zgodnie z  przepisami  oraz czy jest zgodne z  inform a-
cjami zawartymi w  rocznym sprawozdaniu finansowym;  
11) oświadcz enie o  tym, czy w  świetle wiedzy o  jednostce i  jej otoczeniu uzyskanej podczas badania stwierdzono istotne 
zniekształcenia w  sprawozdaniu z  działalności , oraz wskazanie, na czym polega każde takie istotne zniekształcenie;  
12) opinię, czy emitent obowiązany  do złożenia oświadczenia o  stosowaniu ładu korporacyjnego zawarł w  tym oświa d-
czeniu informacje wymagane zgodnie z  zakresem określonym w  przepisach wykonawczych wydanych na podstawie 
art. 60 ust. 2 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o ofercie publicznej i  waru nkach wprowadzania instrumentów finans o-
wych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o  spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623) lub regulaminach, 
o których mowa w  art. 61 tej ustawy, a  w odniesieniu do określonych informacji wskazanych w  tych przepisach lub 
regulaminach – stwierdzenie, czy są one zgodne z  mającymi zastosowanie przepisami oraz informacjami zawartymi 
w rocznym sprawozdaniu finansowym;  
13) objaśnienia, w  których biegły rewident odnosi się do spraw, na które zwrócił uwagę podczas b adania, które nie pow o-
dują wydania opinii z  zastrzeżeniami;  
14) oświadczenie biegłego rewidenta o  przypadkach istotnej niepewności w  odniesieniu do zdarzeń lub uwarunkowań, 
które mogą rodzić zasadnicze wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania  działalności;  
15) stwierdzenie, że zakres badania nie obejmuje zapewnienia co do przyszłej rentowności badanej jednostki ani efe k-
tywności lub skuteczności prowadzenia spraw jednostki przez jej zarząd lub inny organ zarządzający obecnie lub 
w przyszłości;  
16) informację o  tym, czy jednostka, o  której mowa w  art. 49b ust. 1 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, 
sporządziła oświadczenie na temat informacji niefinansowych, o  którym mowa w  tym przepisie , albo odrębne sprawo -
zdanie  na temat informac ji niefinansowych, o  którym mowa w  art. 49b ust. 9 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. 
o rachunkowości, a  w przypadku jednostki korzystającej ze zwolnienia, o  którym mowa w  art. 49b ust. 11 tej ustawy  
– informację , czy jednostka ta ujawniła w  swoim sprawozdaniu z  działalności nazwę i  siedzibę jednostki dominującej 
wyższego szczebla, sporządzającej oświadczenie lub odrębne sprawozdanie grupy kapitałowej na temat informacji 
niefinansowych, które obejmie tę jednostkę i  jej jednostki zależne każdego szcz ebla;  
17) inne elementy, które biegły rewident uzna za konieczne;  
18) podpis biegłego rewidenta i  datę sporządzenia sprawozdania z  badania.  
4. Przepisów ust. 3 pkt 10 i 11 nie stosuje się do oświadczenia na temat informacji niefinansowych, o  którym mowa 
w art. 49b ust. 1 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości , i odrębnego sprawozdania na temat informacji nie -
finansowych, o  którym mowa w  art. 49b ust. 9 tej ustawy.  
5. Opinia, o  której mowa w  ust. 3 pkt 8, może być opinią bez zastrzeżeń, z  zastrze żeniami lub negatywną. 
W przypadku gdy biegły rewident nie jest w  stanie wyrazić opinii o  badanym sprawozdaniu finansowym, sprawozdanie 
z badania zawiera odmowę wydania opinii.  
6. W sprawozdaniu z  badania, o  którym mowa w  ust. 1, należy ponadto zamieścić:  
1) opinię, czy badane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg 
rachunkowych;  
2) uzasadnienie wydania opinii z  zastrzeżeniami, wydania opinii negatywnej albo odmowy wydania opinii przez biegł e-
go rewidenta, wraz z  opisem skutków zniekształceń będących powodem wydania takiej opinii albo odmowy jej wyd a-
nia; 
3) informację o  niedopełnieniu przez badaną jednostkę, do dnia sporządzenia sprawozdania z  badania, obowiązku zł o-
żenia do właściwego rejestru sądowego, a  w stosow nych przypadkach także do ogłoszenia sprawozdania finansowego 
za rok lub lata poprzedzające rok obrotowy;  
4) informację o  stwierdzonym podczas badania istotnym naruszeniu prawa, statutu lub umowy spółki mającym wpływ na 
sprawozdanie finansowe;  
5) informacj ę, czy jednostka badana przestrzega obowiązujących regulacji ostrożnościowych, określonych w  odrębnych 
przepisach, w  szczególności  czy: 
a) spółdzielcza kasa oszczędnościowo -kredytowa prawidłowo ustaliła współczynnik wypłacalności,  
b) bank lub podmiot prow adzący działalność maklerską prawidłowo ustalił współczynniki kapitałowe,  
  
Dziennik  Ustaw  – 54 – Poz. 1421  
 
 c) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji utworzył rezerwy techniczno -ubezpieczeniowe dla celów rachunk o-
wości w  wysokości zapewniającej pełne wywiązywanie się z  bieżących i  przyszłych zobowiązań wynikających 
z zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji,  
d) zakład ubezpieczeń na życie , w rozumieniu ustawy z  dnia 28  sierpnia 1997  r. o organizacji i  funkcjonowaniu 
funduszy emerytalnych, prawidłowo wyliczył margines wypłacaln ości i  posiada środki własne, o  których mowa 
w art. 106j ust. 3 pkt 3 tej ustawy , w wysokości nie niższej niż margines wypłacalności i  nie niższej niż kapitał 
gwarancyjny.  
Art. 84. Sprawozdanie z  badania jest sporządzane w  oparciu o  akta badania zgromadzone i  opracowane przez kl u-
czowego biegłego rewidenta w  toku badania. Akta badania umożliwiają biegłemu rewidentowi niebiorącemu udziału 
w badaniu prześledzenie przebiegu badania i  znalezienie uzasadnienia dla opinii o  badanym sprawozdaniu finansowy m 
wyrażonej w  sprawozdaniu z  badania.  
Art. 85. Jeżeli badanie ustawowe jest przeprowadzane przez więcej niż jedną firmę audytorską, wyniki badania są 
uzgadniane między tymi firmami i  przedstawiane we wspólnym sprawozdaniu z  badania, zawierającym wspólną op inię 
z badania. W  przypadku różnicy zdań każda firma audytorska przedstawia swoją opinię w  osobnym punkcie sprawozdania 
z badania wraz z  uzasadnieniem różnicy zdań.  
Art. 86. 1.9) Sprawozdanie z  badania jest podpisywane przez biegłego rewidenta. W  przypadku  podmiotów podleg a-
jących wpisowi do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego sprawozdanie z  badania sporządza się 
w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym biegłego rewidenta.  
2. W przypadku gdy badanie u stawowe jest przeprowadzane przez więcej niż jedną firmę audytorską, każda z  firm 
audytorskich biorących udział w  badaniu wyznacza co najmniej jednego biegłego rewidenta do podpisania sprawozdania 
z badania.  
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w  przypadku, o którym mowa w  art. 48. 
Art. 87. 1. Jeżeli roczne sprawozdanie finansowe jednostki dominującej w  rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy  
z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości jest dołączone do jej skonsolidowanego sprawozdania finansowego, sprawo -
zdanie z  badania rocznego sprawozdania finansowego i  sprawozdanie z  badania skonsolidowanego sprawozdania finans o-
wego grupy kapitałowej mogą być połączone w  jeden dokument.  
2. Przepisy art. 83–86 stosuje się odpowiednio do badania skonsolidowanego sprawozd ania finansowego grupy kap i-
tałowej oraz sporządzania sprawozdania z  badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej.  
Rozdział 7  
Nadzór publiczny  
Art. 88. 1. Komisja Nadzoru Audytowego sprawuje nadzór publiczny nad:  
1) wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta;  
2) działalnością firm audytorskich;  
3) działalnością Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, w  tym w  zakresie wpisu do rejestru i  na listę;  
4) działalnością firm audytorskich zatwierdzonych w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie U nii Europejskiej 
i wpisanych na listę na podstawie art. 58, w  zakresie przewidzianym niniejszą ustawą;  
5) działalnością jednostek audytorskich pochodzących z  państwa trzeciego i  wpisanych na listę na podstawie 
art. 205 ust. 1, w zakresie przewidzianym nini ejszą ustawą.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego jest właściwym organem w  rozumieniu rozporządzenia  nr 537/2014  w zakresie ni e-
zastrzeżonym dla innych organów.  
Art. 89. 1. Komisja Nadzoru Finansowego:  
1) sprawuje nadzór publiczny nad stosowaniem przez jednostki zainteresowania publicznego przepisów tytułu III rozp o-
rządzenia  nr 537/2014;  
2) wykonuje zadania przewidziane dla właściwego organu, wskazane w  art. 16 ust. 3 lit. f i art. 17 ust. 6 rozporządzenia  
nr 537/2014;  
                                                           
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 31 ustawy z dnia 26  stycznia 2018  r. o zmianie ustawy o  Krajowym Rejestrze S ądowym  oraz 
niektórych innych ustaw  (Dz. U. poz. 398), który wszedł w życie z dniem 1 października 2018 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 55 – Poz. 1421  
 
 3) monitoruje przestrzeganie przepisów dotycz ących powołania, składu i  funkcjonowania komitetu audytu albo rady 
nadzorczej lub innego org anu nadzorczego lub kontrolnego  w przypadku powierzenia im funkcji komitetu audytu.  
2. Komisji Nadzoru Finansowego w  celu realizacji zadań, o  których mowa w  ust. 1, przysługuje prawo:  
1) żądania, w  określonym terminie i  zakresie, udzielenia informacji, wyjaśnień i  przekazania dokumentów lub sporz ą-
dzenia ich kopii, w  tym objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy, od osób i  podmiotów wskazanych w  art. 23 
ust. 3 akapit drugi rozporządzenia  nr 537/2014;  
2) przeprowadzenia kontroli w  siedzibie jednostki zainteresowania publicznego;  
3) nakładania kar  administracyjnych, o  których mowa w  art. 193 ust. 1, na osoby i  podmioty za naruszenia, o  których 
mowa w  art. 192 ust. 1. 
3. Komisja Nadzoru Finansowego publikuje na stronie internetowej:  
1) do końca roku kalendarzowego – informację dotyczącą planowanych działań na rok następny,  
2) do dnia 31  maja następnego roku – roczne sprawozdanie dotyczące podjętych działań za poprzedni rok  
– w zakresie, o  którym mowa w  ust. 1. 
Art. 90. 1. Do zadań Komisji Nadzoru Audytowego należy:  
1) zatwierdzanie uchwał organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  przypadkach określonych w  niniejszej ustawie;  
2) zatwierdzanie sporządzanych przez Krajową Ko misję Nadzoru rocznych planów kontroli;  
3) przeprowadzanie kontroli, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, oraz uczestniczenie w  kontrolach, o  których mowa 
w art. 36 ust. 1 pkt 1 i art. 39; 
4) przeprowadzanie kontroli tematycznych;  
5) przeprowadzanie kontroli doraźnych;  
6) prowadzenie postępowań wyjaśniających,  dochodzeń dyscyplinarnych  oraz występowanie jako oskarżyciel przed 
sądami w  sprawach przewinień dyscyplinarnych popełnionych w  związku z  badaniem ustawowym jednostek zainter e-
sowania publicznego;  
7) prowa dzenie postępowań administracyjnych dotyczących naruszeń, o  których mowa w  art. 182; 
8) wpisywanie jednostek audytorskich pochodzących z  państw trzecich na listę na podstawie art. 205 ust. 1; 
9) zaskarżanie do sądu administracyjnego uchwał organów Polskiej  Izby Biegłych Rewidentów w  przypadkach określ o-
nych w  niniejszej ustawie;  
10) rozpatrywanie odwołań od uchwał organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, do których mają zastosowanie prz e-
pisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego;  
11) przeprowadzanie kontroli dokumentacji stanowiącej podstawę podjęcia przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów 
uchwał dotyczących wpisu biegłych rewidentów do rejestru lub wpisu firm audytorskich na listę;  
12) prowadzenie współpracy międ zynarodowej, w  szczególności z  Komisją Europejską  oraz organami nadzoru z  innych 
państw Unii Europejskiej oraz państw trzecich, a  także Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Audytowego, 
zwanym dalej „KEONA”, oraz europejskimi urzędami nadzoru;  
13) monitor owanie rynku w  zakresie usług świadczonych przez biegłych rewidentów i  firmy audytorskie, w  szczególności 
w zakresie, o  którym mowa w  art. 27 rozporządzenia  nr 537/2014;  
14) przekazywanie do KEONA rocznej zbiorczej informacji dotyczącej kar nałożonych na b iegłych rewidentów i  firmy 
audytorskie;  
15) informowanie KEONA o  nałożeniu kar, o  których mowa w  art. 159 ust. 1 pkt 3, art. 183 ust. 1 pkt 3–6 oraz 
art. 193 ust. 1 pkt 2; 
16) wykonywanie innych zadań określonych w  niniejszej ustawie oraz innych czynności niezbędnych do prawidłowej 
realizacji tych zadań.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego może wydawać Krajowej Komisji Nadzoru zalecenia i  instrukcje dotyczące spos o-
bu przeprowadzania ko ntroli, o  których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 i art. 39. 
3. Komisja Nadzoru Audytowego może wystąpić do Krajowej Komisji Nadzoru z  wnioskiem o  przeprowadzenie ko n-
troli doraźnej KKN w  związku z  powzięciem informacji o  nieprawidłowościach w  przeprowadzaniu badań ustawowych 
jednostek innych niż jednostki zainteresowania publicznego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 56 – Poz. 1421  
 
 4. Komisja Nadzoru Audytowego publikuje na stronie internetowej, do końca roku kalendarzowego, informację dot y-
czącą planowanych działań w  zakresie nadzoru publicznego na rok następny, ze szczególnym uwzględnieniem działań 
dotyczących nadzoru nad biegłymi r ewidentami i  firmami audytorskimi przeprowadzającymi badania ustawowe jednostek 
zainteresowania publicznego.  
5. Komisja Nadzoru Audytowego publikuje na stronie internetowej, do dnia 31  maja następnego roku, roczne spr a-
wozdanie, z  uwzględnieniem informacji,  o której mowa w  ust. 4, obejmujące kompleksową informację o:  
1) funkcjonowaniu systemu zapewniania jakości, w  tym: 
a) zbiorczą informację o  ustaleniach i  wnioskach z  przeprowadzonych kontroli w  firmach audytorskich,  
b) zbiorczą informację o  zaleceniach wy danych w  ramach przeprowadzonych kontroli oraz działaniach sprawdzaj ą-
cych realizację tych zaleceń,  
c) dane liczbowe o  wykorzystanych zasobach finansowych i  osobowych,  
d) informację o  skuteczności i  efektywności funkcjonowania systemu zapewniania jakości;  
2) wynikach postępowań dyscyplinarnych;  
3) karach nałożonych na firmy audytorskie;  
4) innych podjętych działaniach nadzorczych.  
6. Komisja Nadzoru Audytowego może żądać, w  określonym terminie i  zakresie niezbędnym do wykonywania zadań, 
udzielenia informacji , wyjaśnień i  przekazania dokumentów lub sporządzenia ich kopii, w  tym objętych obowiązkiem  
zachowania tajemnicy, w  szczególności od osób i  podmiotów wskazanych w  art. 23 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia  
nr 537/2014.  
7. Na potrzeby zadań związanych z  monitorowaniem rynku w  zakresie, o  którym mowa w  art. 27 rozporządzenia  
nr 537/2014, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów oraz Komisja Nadzoru Finansowego udzielają Komisji 
Nadzoru Audytowego informacji, wyjaśnień i  przekazują jej dokumenty lub ich kopie, w  tym objęte obowiązkiem zach o-
wania tajemnicy.  
8. Organy Polskiej  Izby Biegłych Rewidentów są obowiązane przedłożyć Komisji Nadzoru Audytowego zbiorcze 
dane niezbędne do sporządzenia in formacji, o  której mowa w  ust. 4, i sprawozdania, o  którym m owa w  ust. 5. 
Art. 91. Komisja Nadzoru Audytowego publikuje na stronie internetowej, w  terminie do dnia 31  marca następnego 
roku, wykaz firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe w  jednostkach zainteresowania publicznego 
w poprzednim roku wraz z  informacjami o  spełnieniu kryterium, o  którym mowa w  art. 16 ust. 3 lit. a rozporządzenia  
nr 537/2014.  
Art. 92. 1. W  skład Komisji Nadzoru Audytowego wchodzi 9  członków:  
1) 2 przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w  tym sekreta rz lub podsekretarz stanu 
w ministerstwie finansów jako przewodniczący;  
2) 2 przedstawicieli Komisji Nadzoru Finansowego – jeden z  nich jako zastępca przewodniczącego;  
3) przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości;  
4) 2 przedstawicieli Polskiej Izby Biegłych Rewidentów rekomendowanych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów;  
5) przedstawiciel organizacji pracodawców;  
6) przedstawiciel Giełdy Papierów Wartościowych w  Warszawie S.A.  
2. Członkowie Komisji Nadzoru Audytowego uczestniczą osobiście w  jej posiedzeniach.  
3. Obsługę merytoryczną, w  tym w  zakresie przeprowadzania kontroli , oraz administracyjno -biurową Komisji Nadz o-
ru Audytowego  zapewnia ministerstwo finansów.  
4. Określone czynności służące realizacji zadań, o  których mowa w  art. 90 ust. 1, mo gą być wykonywane przez ek s-
pertów na podstawie umowy cywilnoprawnej.  
5. Ekspertem może być osoba, która spełnia warunki określone w  art. 109. 
Art. 93. Członek Komisji Nadzoru Audytowego, niezależnie od warunków, o  których mowa w  art. 21 rozporządzenia  
nr 537/2014, co najmniej przez 3  lata przed powołaniem w  skład Komisji Nadzoru Audytowego oraz w  trakcie trwania 
kadencji nie może:  
1) wykonywać czynności rewizji finansowej innych niż badanie ustawowe;  
2) być w  sposób bezpośredni lub pośredni powiązany z  firmą audytorską;  
3) wchodzić w  skład organu Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, o  którym mowa w  art. 26 ust. 1 pkt 2–6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 57 – Poz. 1421  
 
 Art. 94. 1. Członków Komisji Nadzoru Audytowego powołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych, 
spośród osób, które:  
1) korzystają  z pełni praw publicznych;  
2) mają nieposzlakowaną opinię;  
3) nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;  
4) ukończyły studia wyższe w  Rzeczypospolitej Polskiej lub zagraniczne studia wyższe uznane w  Rzeczypospolitej 
Polskiej za równorzędne;  
5) posiadają autorytet, wiedzę oraz doświadczenie w  zakresie istotnym dla czynności rewizji finansowej, które dają 
rękojmię prawidłowego wykonywania zadań.  
2. Nie później niż 60  dni przed upływem kadencji Komisji N adzoru Audytowego do składu Komisji Nadzoru Aud y-
towego rekomendują:  
1) Komisja Nadzoru Finansowego – 4 kandydatów;  
2) Minister Sprawiedliwości – 2 kandydatów;  
3) Krajowa Rada Biegłych Rewidentów – 4 kandydatów;  
4) organizacje pracodawców – 2 kandydatów;  
5) Giełda Papierów Wartościowych w  Warszawie S.A. – 2 kandydatów.  
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje wyboru spośród rekomendowanych kandydatów, bi o-
rąc pod uwagę konieczność zapewnienia odpowiedniego, merytorycznego oraz zróżnicowaneg o składu Komisji Nadzoru 
Audytowego niezbędnego do właściwej realizacji jej zadań.  
Art. 95. 1. Członkowie Komisji Nadzoru Audytowego, członkowie organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, 
pracownicy obsługujący te organy, kontrolerzy Krajowej Komisji Nadzoru, eksperci, o  których mowa w  art. 92 ust. 4, 
i inne osoby, które współpracowały z  Komisją Nadzoru Audytowego i  urzędem ją obsługującym w  zakresie spraw związ a-
nych z  badaniem sprawozdań finansowych i  działalnością firm audytorskich oraz wykonywaniem zadań nadzoru public z-
nego, są obowiązani do zachowania tajemnicy.  
2. Tajemnicą objęte są wszystkie uzyskane lub wytworzone w  związku ze sprawowaniem nadzoru publicznego info r-
macje lub dokumenty, których udostępnienie mogłoby naruszyć chroniony prawem inter es podmiotów lub osób, których te 
informacje lub dokumenty bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić sprawowanie nadzoru publicznego, jak ró w-
nież informacje lub dokumenty chronione na podstawie odrębnych przepisów.  
3. Członkowie Komisji Nadzoru Audy towego mogą dokonywać wzajemnej wymiany informacji lub dokumentów, 
w tym chronionych na podstawie odrębnych przepisów, w  zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji celów nadzoru 
publicznego sprawowanego przez Komisję Nadzoru Audytowego.  
4. Członkowie Ko misji Nadzoru Audytowego mogą udostępniać informacje lub dokumenty uzyskane w  związku z  ich 
uczestnictwem w  pracach Komisji Nadzoru Audytowego, w  tym chronione na podstawie odrębnych przepisów, pracown i-
kom podmiotów, o  których mowa w  art. 92 ust. 1 pkt 1–4, w zakresie niezbędnym do przygotowania opinii lub stanowisk 
pozostających w  bezpośrednim związku z  pracami Komisji Nadzoru Audytowego.  
5. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy:  
1) udostępnianie informacji lub dokumentów przez organy Polskiej Izby  Biegłych Rewidentów Komisji Nadzoru Aud y-
towego lub przez Komisję Nadzoru Audytowego organom Po lskiej Izby Biegłych Rewidentów  w celu realizacji ust a-
wowo określonych zadań;  
2) udostępnianie przez Komisję Nadzoru Audytowego lub organy Polskiej Izby Biegłych  Rewidentów informacji lub 
dokumentów w  celu realizacji ustawowo określonych zadań:  
a) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,  
b) Komisji Nadzoru Finansowego,  
c) Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i  Konsumentów;  
3) udostępnianie informacji l ub dokumentów w  przypadkach określonych w  niniejszej ustawie lub odrębnych przep i-
sach;  
4) złożenie zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przestępstwa.  
  
Dziennik  Ustaw  – 58 – Poz. 1421  
 
 6. Do zachowania tajemnicy obowiązane są również osoby, które weszły w  posiadanie informacji lub dokume ntów obj ę-
tych tą tajemnicą, w  związku z  udostępnieniem informacji lub dokumentów w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 3–5. 
7. Obowiązek zachowania tajemnicy nie jest ograniczony w  czasie.  
Art. 96. 1. Kadencja Komisji Nadzoru Audytowego trwa 4  lata. 
2. W przypadku śmierci albo odwołania członka Komisji Nadzoru Audytowego przed upływem kadencji, minister 
właściwy do spraw finansów publicznych powołuje w  jego miejsce nowego członka Komisji Nadzoru Audytowego.  
Kadencja osoby powołanej w  miejsce odwołanego albo zmarłego członka Komisji Nadzoru Audytowego kończy się wraz 
z upływem kadencji Komisji Nadzoru Audytowego. Podmiot, o  którym mowa w  art. 94 ust. 2, przedstawia rekomendację 
w terminie 30  dni od dnia odwołania albo śmierci członka Komisji Nadzoru Audytoweg o. Nieprzedstawienie rekomendacji 
w wymaganym terminie lub niepowołanie nowego członka nie stanowi przeszkody do działania Komisji Nadzoru Audyt o-
wego. Przepisy art. 94 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
3. Odwołanie członka Komisji Nadzoru Audytowego przed upływem kadencji może nastąpić:  
1) na jego wniosek;  
2) na wniosek organu lub instytucji, które zgłosiły jego kandydaturę;  
3) z urzędu, w  przypadku zaprzestania spełniania któregokolwiek z  warunków, o  których mowa w  art. 93 oraz art. 94 
ust. 1. 
Art. 97. 1. Przewodniczący, a  w przypadku jego nieobecności zastępca przewodniczącego, reprezentuje Komisję 
Nadzoru Audytowego i  kieruje jej pracami.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego obraduje na posiedzeniach plenarnych, którymi kieruje jej przewodniczący, 
a w przypadku jego nieobecności zastępca przewodniczącego.  
3. Przewodniczący albo zastępca przewodniczącego zwołuje posiedzenia  plenarne Komisji Nadzoru Audytowego co 
najmniej raz w  miesiącu.  
Art. 98. 1. Komisja Nadzoru Audytowego podejmuje uchwały, w  tym wy daje decyzje administracyjne i  postanowienia.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego podejmuje uchwały większością głosów, w  głosowaniu jawnym, w  obecności co 
najmniej 5  członków, w  tym przewodniczącego lub jego zastępcy. W  przypadku równej liczby głosów rozstrzyga  głos 
przewodniczącego, a  w przypadku jego nieobecności jego zastępcy.  
3. Uchwały Komisji Nadzoru Audytowego podpisuje w  imieniu Komisji Nadzoru Audytowego jej przewodniczący, 
a w przypadku jego nieobecności zastępca przewodniczącego.  
4. Uchwały Komisji Nadzoru Audytowego mogą być podejmowane w  trybie obiegowym przy użyciu środków kom u-
nikacji elektronicznej w  rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy  z dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną 
(Dz. U. z 2019 r. poz. 123 i 730). 
5. Szczegółową org anizację i  tryb pracy Komisji Nadzoru Audytowego, w  tym sposób podejmowania uchwał 
w przypadku, o  którym mowa w  ust. 4, oraz sposób ich dokumentowania, określa regulamin.  
6. Do postępowań prowadzonych przez Komisję Nadzoru Audytowego stosuje się odpowiedni o przepisy ustawy 
z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.  
7. W przypadku określonym w  art. 24 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjn e-
go o wyłączeniu od  udziału w  postępowaniu:  
1) zastępcy przewodniczącego lub innych członków Komisji Nadzoru Audytowego – postanawia przewodniczący na 
wniosek strony, zastępcy przewodniczącego, innego członka Komisji Nadzoru Audytowego albo z  urzędu;  
2) przewodniczącego  – postanawia Komisja Nadzoru Audytowego, podejmując uchwałę bez udziału przewodniczącego, 
na wniosek strony, przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego, innego członka Komisji Nadzoru Audytowego 
albo z  urzędu.  
Art. 99. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może upoważnić przewodniczącego, jego zastępcę, członka lub pracown i-
ka komórki organizacyjnej w  ministerstwie finansów właściwej do spraw rachunkowości i  rewizji finansowej do podejm o-
wania działań w  zakresie właściwości Komisji Nadzoru Audytowego.  
2. Upoważnien ie, o którym mowa w  ust. 1, nie może dotyczyć:  
1) podejmowania działań pokontrolnych, o  których mowa w  art. 121; 
2) wydawania Krajowej Komisji Nadzoru zaleceń i  instrukcji dotyczących sposobu przeprowadzania kontroli, o  których 
mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1 i art. 39; 
  
Dziennik  Ustaw  – 59 – Poz. 1421  
 
 3) ustalania rocznych planów kontroli Komisji Nadzoru Audytowego i  zatwierdzania rocznych planów kontroli Krajowej 
Komisji Nadzoru;  
4) zatwierdzania uchwał organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  przypadkach określonych w  niniejszej ustawie;  
5) zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał organów Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  przypadkach określ o-
nych w  niniejszej ustawie;  
6) rozstrzygnięć co do istoty w  sprawach, o  których mowa w  art. 21 ust. 2, art. 57 ust. 6, art. 63 ust. 2, art. 188, 
art. 205 ust. 1, art. 207 ust. 2, art. 208 ust. 3 i art. 209 ust. 1; 
7) przeprowadzania kontroli, o  których mowa w  art. 123 ust. 1 i art. 124 ust. 1; 
8) uprawnień, o  których mowa w  art. 127 ust. 2, art. 202 ust. 2 i 4, art. 206 ust. 1 i art. 211. 
3. W przypadku udzielenia upoważnienia, o  którym mowa w  ust. 1, decyzje i  postanowienia podpisuje osoba up o-
ważniona.  
4. W przypadku pracownika komórki organizacyjnej w  ministerstwie finansów właściwej do spraw rachunkowości 
i rewizji finansowej upoważnienie, o  którym mowa w  ust. 1, nie dotyczy wydawania decyzji administracyjnych.  
Art. 100. Wydatki związane z  realizacją zadań Komisji Nadzoru Audytowego są finansowane z  budżetu państwa.  
Art. 101. 1. Członkowie Komisji Nadzoru Audytowego otrzymują miesięczne wynagr odzenie za udział w  posiedz e-
niach. Wynagrodzenie nie może przekroczyć wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie 
ustawy z  dnia 10  października 2002  r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 ). Wysokość  
wynagrodzenia dla poszczególnych członków określa minister właściwy do spraw finansów pub licznych w  dniu ich pow o-
łania w  skład Komisji Nadzoru Audytowego.  
2. Członkowi Komisji Nadzoru Audytowego niebędącemu pracownikiem komórki organizacyjnej w  ministerst wie 
finansów właściwej do spraw rachunkowości i  rewizji finansowej  przysługuje zwrot kosztów dokonywany na warunkach 
i w trybie określonych w  przepisach o  należnościach przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w  państwowej lub 
samorządowej jednostce sfer y budżetowej z  tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.  
3. Członkowi Komisji Nadzoru Audytowego, na jego uzasadniony wniosek, może zostać zwrócony koszt podróży 
samochodem prywatnym albo samolotem do wysokości kosztów podróży samochodem prywatnym.  
4. Koszt podróży samochodem prywatnym jest zwracany członkom Komisji Nadzoru Audytowego w  wysokości st a-
nowiącej iloczyn przejechanych kilometrów i  stawki za jeden kilometr przebiegu, ustalonej przez pracodawcę dla praco w-
ników ministerstwa finansów, która nie mo że być wyższa niż określona w  przepisach wykonawczych  wydanych na podst a-
wie art. 34a ust. 2 ustawy  z dnia 6  września 2001  r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 58, z późn. zm.10)). 
Art. 102. 1. Komisja Nadzoru Audytowego, w  terminie 2  miesięcy od  dnia doręczenia uchwały, o  której mowa 
w art. 90 ust. 1 pkt 1, zatwierdza uchwałę albo przedstawia do niej zastrzeżenia wraz z  uzasadnieniem.  
2. W terminie 30  dni od dnia doręczenia zastrzeżeń wraz z  uzasadnieniem organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów 
przesyła Komisji Nadzoru Audytowego:  
1) zmienioną uchwałę uwzględniającą zastrzeżenia albo  
2) uchwałę wraz z  uzasadnieniem nieuwzględnienia zastrzeżeń – w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w  całości 
albo części.  
3. Komisja Nadzoru Audytowego:  
1) zatwier dza uchwałę, o  której mowa w  ust. 2, 
2) odmawia zatwierdzenia uchwały, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2 
– w terminie 30  dni od dnia jej doręczenia.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 2, organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  terminie 30  dni od dnia 
doręczenia uchwały:  
1) przesyła Komisji Nadzoru Audytowego zmienioną uchwałę uwzględniającą zastrzeżenia;  
2) może wnieść, za pośrednictwem Komisji Nadzoru Audytowego, skargę do sądu administracyjnego na zastrzeżenia 
Komisji Nadzoru Audytowego, o  których mowa w  ust. 1, jeżeli uwzględnienie zastrzeżeń prowadziłoby do naruszenia 
przepisów prawa.  
                                                           
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 60, 125, 690, 730, 1123 i 1180.  
  
Dziennik  Ustaw  – 60 – Poz. 1421  
 
 5. Komisja Nadzoru Audytowego zatwierdza, w  terminie 30  dni od dnia doręczenia, uchwałę, o  której mowa w  ust. 4 
pkt 1. 
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Kom isja Nadzoru Audytowego może przedłużyć o  30 dni terminy, 
o których mowa w  ust. 1, 3 i 5, informując o  tym organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów może przedłużyć o  30 dni 
terminy, o  których mowa w  ust. 2 i ust. 4 pkt 1, informując o  tym Komisję Nadzoru Audytowego.  
8. Niezatwierdzenie uchwały przez Komisję Nadzoru Audytowego, w  terminie, o  którym mowa w  ust. 1, 3, 5  lub 6, 
lub nieprzedstawienie do niej zastrzeżeń w  terminie,  o którym mowa w  ust. 1 lub 6, powoduje jej zatwierdzenie z  mocy 
prawa.  
9. Jeżeli organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów nie dokona czynności, o  których mowa w  ust. 2 lub ust. 4 pkt 1, 
Komisja Nadzoru Audytowego może podjąć uchwałę uwzględniającą treść uchwały organu Polskiej Izby Biegłych Rew i-
dentów i  przedstawionych zastrzeżeń, która wywołuje skutki prawne do czasu zastąpienia jej właściwą uchwałą organu 
Polskiej Izby Biegłych Rewidentów zatwierdzoną przez Komisję Nadzoru Audytowego albo do czasu upraw omocnienia 
się orzeczenia sądu administracyjnego uwzględniającego skargę, o  której mowa w  ust. 4 pkt 2. 
10. Wydanie orzeczenia, o  którym mowa w  ust. 9, powoduje zatwierdzenie z  mocy prawa uchwały, do której wni e-
siono zastrzeżenia.  
Art. 103. 1. Komisja Nadz oru Audytowego może wnieść do sądu administracyjnego skargę na niepodlegającą z a-
twierdzeniu uchwałę organu Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, która nie jest decyzją administracyjną lub postanowi e-
niem w  rozumieniu ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks p ostępowania administracyjnego, jeżeli uchwała ta narusza 
przepisy prawa.  
2. Skargę, o  której mowa w  ust. 1, wnosi się w  terminie 3  miesięcy od dnia doręc zenia uchwały, a  jeżeli zaskarżana 
uchwała rażąco narusza prawo – w terminie 6  miesięcy.  
3. Sąd adminis tracyjny oddala skargę albo uchyla uchwałę i  przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia właśc i-
wemu organowi Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, wskazując , jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy pono w-
nym rozpatrzeniu sprawy.  
4. Komisja Nadzoru Audyt owego lub sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie uchwały organu Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentów zaskarżonej do sądu administracyjnego, w  przypadku gdy uchwała ta może spowodować nieodwr a-
calne skutki prawne.  
5. Wniesienie skargi, o  której mowa w  ust. 1, nie jest poprzedzane wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.  
Art. 104. Komisja Nadzoru Audytowego może zwrócić się do organu Polskiej Izby Biegłych Rewidentów o  podjęcie 
uchwały w  określonej sprawie należącej do jego właściwości, wyznaczając jednocze śnie termin na jej podjęcie nie krótszy 
niż 30  dni. 
Art. 105. 1. Od decyzji administracyjnej wydanej w  pierwszej instancji przez Komisję Nadzoru Audytowego nie sł u-
ży odwołanie, jednakże strona niezadowolona z  decyzji może złożyć wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie 
z art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
2. W postępowaniach z  wniosku o  ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w sprawie wznowienia postępowania admin i-
stracyjnego, stwierdzenia nieważno ści decyzji, a  także zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej do przewodniczącego, 
jego zastępcy lub członków Komisji Nadzoru Audytowego nie stosuje się przepisu art. 24 § 1 pkt 5 ustawy  z dnia 
14 czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 106. 1. Komisja Nadzoru Audytowego przeprowadza kontrole w  firmie audytorskiej w  zakresie dotyczącym 
badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego.  
2. Kontrole przeprowadza się na podstawie analizy ryzyka, o  której mowa w  art. 26 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia  
nr 537/2014, przy czym kontrole nie mogą być przeprowadzane rzadziej niż:  
1) raz na 3  lata – w przypadku przeprowadzania badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego spełniaj ą-
cych kryteria dużej jednostki;  
2) raz na 6  lat – w przypadku przeprowadzania badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego innych niż 
wskazane w  pkt 1. 
3. Kontrole przeprowadzają pracownicy komórki organizacyjnej w ministerstwie finansów właściwej do spraw 
rachunkowości i  rewizji finansowej, speł niający warunki, o  których mowa w  art. 26 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia  
nr 537/2014, zwani dalej „kontrolerami Komisji Nadzoru Audytowego”.  
  
Dziennik  Ustaw  – 61 – Poz. 1421  
 
 4. Przed wszczęciem kontroli kontroler Komisji Nadzoru Audytowego i  osoba nadzorująca kontrolera Komisji Na d-
zoru Audytowego, która dokonuje osobiście czynności kontrolnych lub czynności przygotowawczych do kontroli, oprac o-
wuje dokumentację prowadzonych kontroli lub weryfikuje dokumentację przeprowadzonych kontroli, składają oświadcz e-
nie w  zakresie spełnienia war unków, o  których mowa w  art. 26 ust. 5 akapit pierwszy lit. c i d rozporządzenia  nr 537/2014, 
pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany  
do zawarcia w  nim klauzuli o  następującej treśc i: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego 
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  
Art. 107. 1. Kontroler Komisji Nadzoru Audytowego podlega ocenie, której dokonuje się, biorąc pod uwagę:  
1) znajomość procedury  kontroli i  poprawność zastosowania przepisów prawa w  ustaleniach kontroli;  
2) stopień trudności i  złożoność kontroli;  
3) kwalifikacje i  doświadczenie w  przeprowadzaniu kontroli;  
4) umiejętność rozwiązy wania problemów i  inicjatywę.  
2. Osoba nadzorująca kontrolera Komisji Nadzoru Audytowego podlega ocenie, której dokonuje się, biorąc pod uw a-
gę stopień realizacji zadań i  wyznaczonych celów.  
3. Ocena, o  której mowa w  ust. 1 lub 2, jest dokonywana co 6  miesi ęcy, według skali: bardzo dobra, dobra, zadowal a-
jąca i  niezadowalająca.  
Art. 108. 1. Kontrolerowi Komisji Nadzoru Audytowego przeprowadzającemu kontrolę, o  której mowa w  art. 106 
ust. 1, art. 123 ust. 1 lub art. 124 ust. 1, jako wykonującemu podstawowe zadanie o  charakterze ciągłym, przysługuje dod a-
tek kontrolerski w  wysokości do 50% wynagrodzenia zasadniczego.  
2. Osobie nadzorującej kontrolera Komisji Nadzoru Audytowego , która dokonuje wymienionych w  art. 106 ust. 4 
czynności w  wymiarze co najmniej 20%  czasu pracy, przysługuje dodatek kontrolerski w  wysokości do 20% wynagrodz e-
nia zasadniczego.  
3. Dodatek kontrolerski jest przyznawany według stawek określonych w  przepisach wykonawczych wydanych na 
podstawie ust. 9, do czasu przeprowadzenia kolejnej oceny,  o której mowa w  art. 107. 
4. Wysokość stawki dodatku kontrolerskiego jest uzależniona od wyników o ceny, o  której mowa w  art. 107. 
5. Kontroler Komisji Nadzoru Audytowego nabywa uprawnienie do dodatku  kontrolerskiego w  momencie objęcia 
stanowiska związaneg o z przeprowadzaniem kontroli. Kontrolerowi Komisji Nadzoru Audytowego, który nabywa upra w-
nienie do dodatku kontrolerskiego po raz pierwszy, dodatek ten jest przyznawany , biorąc pod uwagę wyłącznie kwalifik a-
cje i doświadczenie w  przeprowadzaniu kontroli.  
6. Do osoby nadzorującej kontrolera Komisji Nadzoru Audytowego przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.  
7. Kontroler Komisji Nadzoru Audytowego lub osoba nadzorująca kontrolera Komisji Nadzoru Audytowego traci 
uprawnienie do dodatku kontrolerskiego, jeżeli:  
1) przestanie spełniać warunki, o  których mowa w ust. 1 lub 2; 
2) jego nieobecność w  pracy przekracza 3  miesiące.  
8. Utrata uprawnienia do dodatku kontrolerskiego następuje z  końcem miesiąca kalendarzowego, w  którym nastąpi 
zdarzenie, o  którym mowa w  ust. 7. 
9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w  drodze rozporządzenia, stawki dodatku kontrolerski e-
go, o  których mowa w  ust. 1 i 2, tryb przyznawania dodatku kontrolerskiego oraz jego utraty, a  także sposób i  tryb dok o-
nywania oceny, o  której mowa w  art. 107, uwzględniając potrzebę zapewnienia wysokiego poziomu jakości i  skuteczności 
wykonywanych kontroli poprzez zwiększenie motywacji do ich sprawnego wykonywania.  
Art. 109. 1. W  przypadkach, o  których mowa w  art. 26 ust. 5 akapit drugi rozpo rządzenia  nr 537/2014, ekspert, 
o którym mowa w  tym przepisie, poza warunkami, o  których mowa w  art. 26 ust. 5 akapit pierwszy lit. c i d oraz ust. 5 
akapit drugi zdanie czwarte tego rozporządzenia, spełnia następujące warunki:  
1) korzysta z  pełni praw pub licznych;  
2) ma nieposzlakowaną opinię;  
3) nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.  
2. Do ekspertów, o  których  mowa w  ust. 1, przepis art. 106 ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 62 – Poz. 1421  
 
 Art. 110. Do kontrolerów Komisji Nadzoru Audytowego, ekspertów, o  których mowa w  art. 109, oraz osób nadzor u-
jących kontrol erów Komisji Nadzoru Audytowego  przepis art. 95 stosuje się odpowiednio.  
Art. 111. 1. Komisja Nadzoru Audytowego określa polityki i  procedury dotyczące zarządzania systemem kontroli, 
o których mowa w  art. 106 ust. 1, niezależności kontrolerów Komisji Nadzoru Audytowego, ekspertów, o  których mowa 
w art. 109, oraz osób nadzorujących kontrolerów Komisji Nadzoru Audytowego.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego:  
1) określa procedury przeprowadzania kontroli;  
2) określa procedury informowania odpowiednich organów w  sytuacji, gdy ustalenia dokonane w  trakcie przeprowadz a-
nia kontroli mogą wskazywać na działania niezgodne z  prawem, a  tym samym wymagać wszczęcia przez te o rgany 
odpowiednich działań wyjaśniających;  
3) ustala roczne plany kontroli;  
4) sporządza raporty z  kontroli oraz raporty z  realizacji zaleceń;  
5) upoważnia kontrolerów Komisji Nadzoru Audytowego, ekspertów, o  których mowa w  art. 109, oraz osoby nadzoruj ą-
ce kontrolerów Komisji Nadzoru Audytowego, dokonujących osobiście czynności kontrolnych, zwanych dalej „os o-
bami kontrolującymi”, do przeprowadzenia poszczególnych kontroli.  
3. Na żądanie Komisji Nadzoru Audytowego, w  terminie przez nią wskazanym, nie krótszy m niż 14  dni roboczych od 
dnia otrzymania żądania, firmy audytorskie przekazują, w  formie określonej przez Komisję Nadzoru Audytowego, wsze l-
kie informacje niezbędne do zaplanowania i  przeprowadzenia kontroli, w  tym w  szczególności informacje dotyczące:  
1) działalności firmy audytorskiej;  
2) badań ustawowych przeprowadzonych przez firmę audytorską;  
3) sprawozdań finansowych jednostek zainteresowania publicznego, skonsolidowanych sprawozdań finansowych tych 
jednostek oraz sprawozdań finansowych podmiotów wcho dzących w  skład grupy kapitałowej jednostki zainteresow a-
nia publicznego.  
Art. 112. 1. Zakres kontroli, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, obejmuje:  
1) ocenę systemu wewnętrznej kontroli jakości w kontrolowanej firmie audytorskiej, w  tym ocenę polityk i  procedur 
wewnętrznej kontroli jakości tej firmy zapewniających przestrzeganie przez biegłych rewidentów i  firmę audytorską:  
a) mających zastosowanie standardów badania i  kontroli jakości,  
b) wymogów w  zakresie etyki i  niezależności określonych w niniejszej  ustawie, zasadach etyki zawodowej oraz 
art. 4 i art. 5 rozporządzenia  nr 537/2014,  
c) innych mających zastosowanie przepisów prawa i  wynikających z  nich obowiązków;  
2) testy zgo dności procedur i  przegląd akt badań rocznych i  skonsolidowanych sprawozdań fi nansowych w  celu zweryf i-
kowania skuteczności systemu wewnętrznej kontroli jakości;  
3) w związku z  ustaleniami dokonanymi na podstawie pkt 1 i 2, ocenę zawartości przynajmniej ostatniego sporządzon e-
go, rocznego sprawozdania z  przejrzystości zamieszczonego n a stronie internetowej kontrolowanej firmy audyto r-
skiej;  
4) ocenę zgodności wybranej do kontroli dokumentacji badania z  obowiązującymi przepisami prawa, wymogami sta n-
dardów badania, k ontroli jakości oraz wymogami w  zakresie etyki i  niezależności;  
5) ocenę ilości i  jakości zasobów osobowych, rzeczowych i  finansowych wykorzystanych do przeprowadzenia badania, 
w tym ocenę przestrzegania wymagań w  zakresie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego, o  którym mowa w  art. 8 
pkt 2, na podstawie analizy wybranej dokum entacji badania w  rozumieniu art. 68 pkt 1 oraz polityk i  procedur 
wewnętrznej kontroli jakości kontrolowanej firmy audytorskiej w  tym zakresie;  
6) ocenę zgodności z  przepisami prawa wynagrodzenia za badanie oraz inne usługi, naliczonego i  wypłaconego klucz o-
wemu biegłemu rewidentowi, członkom zespołu wykonującego zlecenie oraz kontrolowanej firmie audytorskiej lub 
innemu podmiotowi, z  którego usług w  trakcie badania korzystał kluczowy biegły rewident lub kontrolowana firma 
audytorska, na podstawie anali zy wybranych akt badań, polityk i  procedur wewnętrznej kontroli jakości kontrolow a-
nej firmy audytorskiej w  tym zakresie;  
7) ocenę zgodności działalności kontrolowanej firmy audytorskiej z  ustawą i  rozporządzeniem  nr 537/2014.  
2. Akta badań, podlegające sprawdzeniu podczas kontroli, wybiera się na podstawie analizy ryzyka nieprawidłowego 
przeprowadzenia badania ustawowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 63 – Poz. 1421  
 
 3. Podczas kontroli sprawdzeniu może podlegać również dokumentacja z  wykonania usług innych niż badanie ust a-
wowe w  celu zweryfikowania  wpływu tych usług na jakość badania ustawowego.  
4. Podczas kontroli osoba kontrolująca dokonuje przeglądu metodyki wykorzystywanej do przeprowadzania badań 
ustawowych przez firmę audytorską.  
Art. 113. 1. Wszczęcie kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, następuje z  dniem doręczenia kontrolowanej firmie 
audytorskiej imiennego upoważnienia udzielonego osobie kontrolującej przez Komisję Nadzoru Audytowego oraz okaz a-
nia dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby kontrolującej.  
2. Upoważnienie zawiera:  
1) wskazanie podstawy prawnej  przeprowadzenia kontroli;  
2) oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;  
3) datę i  oznaczenie miejsca wystawienia upoważnienia;  
4) imię i  nazwisko osoby kontrolującej oraz numer dokumentu potwierdzającego jej tożsamość;  
5) wskaz anie kontrolowanej firmy audytorskiej;  
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) wskazanie daty wszczęcia i  przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) podpis osoby upoważnionej do wystawienia upoważnienia z  podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;  
9) pouczenie o  prawach i  obowiązkach kontrolowanej firmy audytorskiej, w  tym pouczenie o  przysługującym prawie 
zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu.  
3. Zmiana zakresu przedmiotowego kontroli oraz osoby kontrolującej wymaga wystawienia nowego upoważnienia.  
Art. 114. 1. Osoba kontrolująca ma prawo:  
1) wstępu do wszystkich pomieszczeń kontrolowanej firmy audytorskiej;  
2) wglądu do wszelkich dokumentów kontrolowanej firmy audytorskiej;  
3) sporządzania uwierzytelnionych kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień i  danych niezbędnych do 
przeprowadzenia kontroli;  
4) wglądu do danych zawartych w  systemie teleinformatycznym kontrolowanej firmy audytorskiej oraz sporządzania 
kopii lub wyciągów z  tych danych, w  tym w  postaci elektronicznej;  
5) żądania udzielania ustnych lub pisemnych wyjaśnień w  zakresie objętym kontrolą, w  formie i  terminie przez nią wy-
znaczonych, oraz zapewnienia terminowego udzielania wyjaśnień przez pracowników kontrolowanej firmy audyto r-
skiej;  
6) żądania zapewnienia warun ków i  środków będących w  dyspozycji kontrolowanej firmy audytorskiej niezbędnych do 
sprawnego przeprowadzania kontroli;  
7) żądania zapewnienia nienaruszalności zabezpieczonych przez osobę kontrolującą materiałów pozostawionych na 
przechowanie w  kontrolowan ej firmie audytorskiej.  
2. Koszty sporządzenia kopii , odpisów lub wyciągów z  dokumentów lub wyciągów z  danych zawartych w  systemie 
teleinformatycznym, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3 i 4, ponosi kontrolowana firma audytorska.  
3. Osoba kontrolująca  ma także p rawo do żądania udzielenia informacji, w  tym przekazania dokumentów, związanych 
z badaniami ustawowymi jednostek zainteresowania publicznego przeprowadzonymi przez kontrolowaną firmę audytorską od:  
1) badanych przez kontrolowaną firmę audytorską jednostek zainteresowania publicznego, ich jednostek powiązanych 
i stron z  nimi powiązanych;  
2) osób trzecich, którym kontrolowana firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe zleciła określone czynności  
w ramach umowy, o  której mowa w  art. 48 ust. 2; 
3) innych osób uczestniczących w  czynnościach biegłego rewidenta wykonywanych w  ramach badań ustawowych jedn o-
stek zainteresowania publicznego;  
4) osób będących stroną powiązaną z  biegłym rewidentem lub kontrolowaną firmą audytorską.  
  
Dziennik  Ustaw  – 64 – Poz. 1421  
 
 Art. 115. 1. Do osoby kont rolującej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks 
postępowania administracyjnego dotyczące wyłączenia pracownika.  
2. Osoba kontrolująca może być wyłączona również w przypadku stwierdzenia innych przyczyn, które mogłyby w y-
wołać wątpliwości co do jej bezstronności.  
3. Jeżeli okoliczności będące podstawą wyłączenia ujawnią się w  toku kontroli, osoba kontrolująca powstrzymuje się 
od dalszych czynności i  zawiadamia o  tym niezwłocznie Komisję Nadzoru Audytowego.  
4. Wyłączona oso ba kontrolująca podejmuje tylko czynności niecierpiące zwłoki ze względu na interes publiczny lub 
ważny interes kontrolowanej firmy audytorskiej.  
5. O wyłączeniu osoby kontrolującej od udziału w  kontroli postanawia Komisja Nadzoru Audytowego na wniosek 
kontrolowanej firmy audytorskiej, osoby kontrolującej albo z  urzędu.  
6. Komisja Nadzoru Audytowego, postanawiając o  wyłączeniu osoby kontrolującej, upoważnia do przeprowadzenia 
kontroli inną osobę kontrolującą.  
Art. 116. 1. Kontrola, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, jest przeprowadzana w  siedzibie kontrolowanej firmy audyto r-
skiej lub miejscu wykonywania przez nią działalności, w  godzinach pracy lub czasie faktycznego wykonywania działalności  
przez kontrolowaną firmę audytorską.  
2. Kontrolowana firma audytorska  lub upoważniona przez nią osoba ma prawo uczestniczyć w  czynnościach kontro l-
nych.  
3. W czasie trwania kontroli kontrolowana firma audytorska wypełnia obowiązki, o  których mowa w  art. 114, w  ter-
minach i  formach wskazanych przez osobę kontrolującą.  
Art. 117. 1. Dowodami, na podstawie których dokonuje się ustaleń kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, są:  
1) dokumenty;  
2) dane zawarte w  systemach teleinformatycznych kontrolowanej firmy audytorskiej;  
3) ustne lub pisemne wyjaśnienia w  zakresie objętym kontrolą;  
4) oświadczenia osób trzecich;  
5) wyniki oględzin;  
6) inne materiały, które mogą przyczynić się do stwierdzenia stanu faktycznego w  zakresie objętym kontrolą.  
2. Informacje pisemne sporządzane przez kontrolowaną firmę audytorską na potrzeby przep rowadzanej kontroli opa-
truje się czytelnym podpisem osoby sporządzającej. W  przypadku odmowy podpisania informacji , osoba kontrolująca 
sporządza adnotację.  
3. Zgodność z  oryginałem kopii odpisów lub wyciągów z  dokumentów potwierdza kontrolowana firma audyt orska lub 
upoważniona przez nią osoba.  
4. W przypadku niebezpieczeństwa utraty dowodów osoba kontrolująca może wskazać sposób zabezpieczenia dow o-
dów przez przechowywanie ich w  siedzibie kontrolowanej firmy audytorskiej lub miejscu wykonywania przez nią dzi ałal-
ności w  oddzielnym, zamkniętym i  opieczętowanym pomieszczeniu.  
5. O zwolnieniu dowodów spod zabezpieczenia decyduje osoba kontrolująca.  
Art. 118. 1. Zakończenie kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, następuje z  dniem doręczenia kontrolowanej fi r-
mie audytorskiej zawiadomienia o  jej zakończeniu.  
2. W terminie 30  dni roboczy ch od dnia zakończenia kontroli  osoba kontrolująca sporządza protokół kontroli.  
3. Protokół kontroli zawiera w  szczególności:  
1) nazwę i  adres kontrolowanej firmy audytorskiej;  
2) wskazanie jednostek organizacyjnych kontrolowanej firmy audytorskiej objętych kontrolą;  
3) imiona i  nazwiska oraz stanowiska służbowe osób kontrolujących;  
4) datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz wzmianki o  jego zmianach;  
5) określenie zakresu  przedmiotowego kontroli;  
6) określenie dnia wszczęcia i  zakończenia kontroli;  
  
Dziennik  Ustaw  – 65 – Poz. 1421  
 
 7) imiona i  nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia oraz udzielających informacji i  wyjaś -
nień w  trakcie przeprowadzania kontroli;  
8) opis wykonanych cz ynności kontrolnych oraz ustaleń faktycznych i  opis stwierdzonych nieprawidłowości oraz ich 
zakres, w  tym opis ustaleń faktycznych i  opis stwierdzonych nieprawidłowości w  zakresie sprawozdania z  przejrzys -
tości;  
9) opis załączników, z  podaniem nazwy każdeg o załącznika;  
10) pouczenie kontrolowanej firmy audytorskiej o  przysługującym prawie zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu;  
11) określenie miejsca i  dnia sporządzenia protokołu kontroli.  
4. Protokół kontroli podpisują osoby kontrolujące.  
Art. 119. 1. Protokół  kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, sporządza się w  2 jednobrzmiących egzemplarzach, 
z których jeden doręcza się kontrolowanej firmie audytorskiej.  
2. Po doręczeniu protokołu kontroli nie dokonuje się w  protokole żadnych poprawek ani dopisków.  
3. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe prostuje osoba kontrolująca, parafując sprostowania. Komisja Nadzoru 
Audytowego o  sprostowaniu oczywistych omyłek informuje pisemnie kontrolowaną firmę audytorską.  
Art. 120. 1. W  terminie 14  dni roboczych od dnia doręczenia protokołu kontroli, o  którym mowa w  art. 119 ust. 1, 
kontrolowana firma audytorska może zgłosić Komisji Nadzoru Audytowego pisemne, umotywowane zastrzeżenia do pr o-
tokołu.  
2. O sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń Komisja Nadzoru Audytowego informuje  kontrolowaną firmę audytorską 
w terminie 14  dni roboczych od dnia ich otrzymania.  
3. W przypadku niezgłoszenia zastrzeżeń w  terminie wskazanym w  ust. 1 przyjmuje się, że kontrolowana firma aud y-
torska nie kwestionuje ustaleń kontroli.  
Art. 121. 1. W  przypa dku stwierdzenia nieprawidłowości podczas kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1, Komisja 
Nadzoru Audytowego podejmuje następujące działania pokontrolne:  
1) kieruje do kontrolowanej firmy audytorskiej zalecenia wraz z  określeniem odpowiedniego terminu u możliwiającego 
ich realizację; w  przypadku zaleceń dotyczących systemu wewnętrznej kontroli jakości termin ich realizacji nie może 
przekraczać 12  miesięcy;  
2) jeżeli istnieją do tego podstawy – wszczyna postępowanie wyjaśniające lub dochodzenie dyscyplinar ne lub składa 
zawiadomienie o  podejrzeniu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego do Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego;  
3) w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, o  których mowa w  art. 182 ust. 1 – wszczyna wobec kontrolowanej 
firmy audytorskiej post ępowanie administracyjne.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1, osoby kontrolujące dokonują weryfikacji realizacji zaleceń, której 
ustalenia zawierają w  raporcie z  realizacji zaleceń sporządzanym przez Komisję Nadzoru Audytowego . 
3. Przepisy ust. 1 pkt 2 lub 3 stosuje się również w  przypadku niewykonania zaleceń, o  których mowa w  ust. 1 pkt 1. 
Art. 122. Komisja Nadzoru Audytowego kieruje do kontrolowanej firmy audytorskiej raport z  kontroli, o  której m o-
wa w  art. 106 ust. 1, zawierający główne ustale nia i wnioski z  kontroli, w  tym zalecenia, o  których mowa w  art. 121 ust. 1 
pkt 1, a także informacje o  planowanych działaniach pokontrolnych, o  których mowa w  art. 121 ust. 1 pkt 2 lub 3. 
Art. 123. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może przeprowadzać kontrole  tematyczne w  firmach audytorskich, 
w zakresie dotyczącym badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego.  
2. Kontrola tematyczna jest prowadzona, na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez Komisję Nadzoru 
Audytowego, przez kontrolerów Ko misji Nadzoru Audytowego.  
3. W trakcie kontroli tematycznych kontrolerzy Komisji Nadzoru Audytowego mogą korzystać z  pomocy ekspertów, 
o których  mowa w  art. 109. Przepisy art. 95 i art. 106 ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
4. Zakres kontroli tematycznych może obejmować wybrane zagadn ienia, o  których mowa w  art. 112 ust. 1. 
5. Kontrolowana firma audytorska jest obowiązana udzielać wszelkich żądanych informacji i  wyjaśnień w  zakresie 
objętym kontrolą tematyczną, w  wyznaczonej postaci i  wyznaczonym terminie p rzez osobę kontrolującą. Jeżeli może to 
usprawnić prowadzenie kontroli, kontrola tematyczna może być prowadzona w  siedzibie Komisji Nadzoru Audytowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 66 – Poz. 1421  
 
 6. Komisja Nadzoru Audytowego sporządza sprawozdanie z kontroli tematycznych zawierające ogólne ustaleni a 
i wnioski wraz ze wskazaniem działań zaradczych, jakie firmy audytorskie mają podjąć, w  związku z  ustaleniami zawart y-
mi w  sprawozdaniu.  
7. Sprawozdanie, o  którym mowa w  ust. 6, jest publikowane na stronie internetowej Komisji Nadzoru Audytowego.  
8. Do ko ntroli tematycznych przepisy art. 111 ust. 1 i 2, art. 113, art. 114 ust. 1 i 2, art. 115, art. 117 i art. 118 ust. 1 
stosuje się odpowiednio.  
Art. 124. 1. W  przypadku powzięcia informacji o  nieprawidłowościach w  przeprowadzaniu badań ustawowych je d-
nostek zainteresowania publicznego, Komisja Nadzoru Audytowego może przeprowadzić kontrolę w  firmach audytorskich , 
zwaną dalej „kontrolą doraźną KNA”.  
2. Przedmiotem kontroli doraźnej KNA jest wyjaśnienie, czy nieprawidłowości, o  których powzięto informację, mają  
miejsce.  Kontrola doraźna KNA może być przeprowadzona w  zakresie wszystkich lub wybranych zagadnień określonych 
w art. 112 ust. 1. 
3. Kontrola doraźna KNA jest prowadzona przez kontrol erów Komisji Nadzoru Audytowego  na podstawie imiennego 
upoważnienia udz ielonego przez Komisję Nadzoru Audytowego.  
4. W trakcie kontroli doraźnych KNA kontrolerzy Komisji Nadzoru Audytowego mogą korzystać z  pomocy eksp er-
tów, o  których mowa w  art. 109. Przepisy art. 95 i art. 106 ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
5. Kontrolowana firma audytorska jest obowiązana udzielać wszelkich żądanych informacji i  wyjaśnień, w  tym prz e-
kazywać dokumenty, w  zakresie objętym kontrolą doraźną KNA, w  wyznaczonej postaci i  wyznaczonym terminie. Jeżeli 
może to usprawnić prowadzenie kontroli, kontrola  doraźna KNA może być prowadzona w  siedzibie Komisji Nadzoru 
Audytowego.  
6. Przekazanie na potrzeby przeprowadzanej kontroli doraźnej KNA informacji, stanowiących tajemnice ustawowo 
chronione, nie stanowi naruszenia tych tajemnic.  
7. Do kontroli doraźnych KNA przepisy art. 111 ust. 1 i 2, art. 113–115 i art. 117–122 stosuje się odpowiednio.  
Art. 125. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszej ustawie do kontroli, o  których mowa w  art. 106 ust. 1, 
art. 123 ust. 1 oraz art. 124 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 6–16, art. 32–34, art. 39–60, art. 67–88a, z  tym że 
termin wskazany w  art. 79 § 1 wynosi 3  dni, i art. 123–126 oraz art. 141–144 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks 
postępowania administracyjnego.  
Art. 126. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem właściwym w  sprawach:  
1) skarg i  wniosków, do których stosuje się przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania admin i-
stracyjnego,  
2) petycji, o  których mowa w  ustawie z  dnia 11  lipca 2014  r. o petycjach ( Dz. U. z 2018 r. poz. 870) 
– dotyczących działalności Komisji Nadzoru Audytowego oraz sprawowanego nadzoru publicznego, o  którym mowa 
w art. 88. 
Art. 127. 1. W  ramach sprawowania nadzoru publicznego, o  którym mowa w  art. 88, Komisji Nadzoru Audytowego 
przysługuje prawo do uczestnictwa, za pośrednictwem swoich przedstawicieli, w  posiedzeniach organów Polskiej Izby 
Biegłych Rewidentów.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego może nałożyć na Polską Izbę Biegłych Rewidentów karę pieniężną w  wysokości 
10 000 zł, jeżeli:  
1) organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów nie podejmuje w  wyznaczonym terminie uchwały, o  podjęcie której Kom i-
sja Nadzoru Audytowego zwróciła się w  trybie art. 104; 
2) organ Polskiej Izby Biegłych Rewidentów nie realizuje zatwierdzonego przez Komisję Nadzoru Audytowego roczn e-
go planu kontroli, o  którym mowa w  art. 36 ust. 3; 
3) kontrole Krajowej Komisji Nadzoru w  firmach audytorskich są przeprowadzane z  naruszeniem przepisów prawa, 
mogącym mieć wpływ na wyniki kontroli.  
3. Od decyzji w  sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie 
z art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
4. Kara pieniężna jest wymagalna w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja o  jej nałożeniu stała się ostateczna.  
  
Dziennik  Ustaw  – 67 – Poz. 1421  
 
 5. W sprawach, o  których mowa w  ust. 2, Polska Izba Biegłych Rewidentów jest reprezentowana przez Krajową Radę 
Biegłych Rewidentów. Organ, którego działania lub zaniechania dotyczy postępowanie w  sprawie nałożenia kary pienię ż-
nej, o  której mowa w  ust. 2, może przystąpić do postępowania w  charakterze strony do czasu zakończenia sprawy 
w pierwszej instancji.  
6. Kara pieniężna, o  której mowa w  ust. 4, podlega egzekucji w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17 czerwca 1966  r. 
o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
7. Do kar pieniężnych stosuje się ustawę z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
8. Na postanowienia Komisji Nadzoru Audytowego w  spraw ach rozstrzygnięć i  stanowisk a wierzyciela  dotyczących 
postępowania egzekucyjnego  zażalenie nie przysługuje.  
Rozdział 8  
Komitet audytu i  szczególne warunki przeprowadzania badań ustawowych w  jednostkach zainteresowania 
publicznego  
Art. 128. 1. W  jednostkach zainteresowania publicznego  działa komitet audytu, który jest komitetem do spraw aud y-
tu, o którym mowa w  rozporządzeniu  nr 537/2014. Członkowie komitetu audytu są powoływani przez radę nadzorczą lub 
inny organ nadzorczy lub kontrolny spośród członków tego organu.  
2. Jednostki, który ch jedyna działalność polega na pełnieniu roli emitenta papierów wartościowych opartych na akt y-
wach, o  których mowa w  art. 2 pkt 5 rozporządzenia Komisji (WE)  nr 809/2004  z dnia 29  kwietnia 2004  r. wykonującego 
dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego  i Rady w  sprawie informacji zawartych w  prospektach emisyjnych oraz 
formy, włączenia przez odniesienie i  publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam ( Dz. Urz. 
UE L 149 z 30.04.2004,  str. 307, z  późn. zm.11)), nie mają obowiązku po siadania komitetu audytu. Jednostki te podają do 
publicznej wiadomości przyczyny , dla których w  ich przypadku nie jest właściwe posiadanie komitetu audytu lub innego 
organu nadzorczego lub kontrolnego, któremu byłoby właściwe powierzenie funkcji komitetu a udytu.  
3. W przypadku otwartych funduszy emerytalnych, dobrowolnych funduszy emerytalnych oraz podmiotów, o  których 
mowa w  art. 2 pkt 9 lit. f, funkcje komitetu audytu pełni komitet audytu powołany przez powszechne towarzystwo emer y-
talne lub towarzystwo w rozumieniu ustawy z  dnia 27  maja 2004  r. o funduszach inwestycyjnych i  zarządzaniu alternaty w-
nymi funduszami inwestycyjnymi  będące organem danego funduszu.  
4. W przypadku:  
1) banków spółdzielczych,  
2) jednostek samorządu terytorialnego będących jednostkami  zainteresowania publicznego,  
3) podmiotów, o  których mowa w  art. 2 pkt 9 lit. i, 
4) jednostek zainteresowania publicznego, innych niż wymienione w  pkt 1–3 oraz niebędących podmiotami, o  których 
mowa w  art. 2 pkt 9 lit. e–h, które na koniec danego roku obrotowego oraz na koniec roku obrotowego poprzedzaj ą-
cego dany rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z  następujących trzech wielkości:  
a) 17 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego,  
b) 34 000 000 zł – w przypadku p rzychodów netto ze sprzedaży towarów i  produktów za rok obrotowy,  
c) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w  przeliczeniu na pełne etaty  
– pełnienie funkcji komitetu audytu w  celu wykonywania obowiązków komitetu audytu określonych w  niniejszej  ustawie, 
ustawie z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości i  rozporządzeniu  nr 537/2014  może zostać powierzone radzie nadzo r-
czej lub innemu organowi nadzorczemu lub kontrolnemu jednostki zainteresowania publicznego.  
5. W przypadkach, o  których mowa  w ust. 3 i 4, przepisy art. 129 ust. 1, 3 i 5 stosuje się odpowiednio, z  tym że 
w przypadku banków spółdzielczych i  podmiotów, o  których mowa w  art. 2 pkt 9 lit. i, okresy, o  których mowa w  art. 129 
ust. 3 pkt 1 i 2, wynoszą rok.  
                                                           
11) Zmiany wymienionego rozp orządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 337 z  05.12.2006, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 61 
z 28.02.2007, str.  24, Dz.  Urz. UE  L 340 z  19.12.2008, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 103 z  13.04.2012, str.  13, Dz.  Urz. UE  L 150 
z 09.06.2012, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 256 z  22.09.2012, str.  4, Dz.  Urz. UE  L 177 z  28.06.2013, str.  14, Dz.  Urz. UE  L 213 
z 08.08.2013, str.  1, Dz.  Urz. UE  L 253 z  25.09.2013, str.  36, Dz.  Urz. UE  L 249 z  25.09.2015, str.  1 oraz Dz.  Urz. UE  L 58 
z 04.03.2016, str.  13. 
  
Dziennik  Ustaw  – 68 – Poz. 1421  
 
 Art. 129. 1. W  skład komitetu audytu wchodzi przynajmniej 3  członków. Przynajmniej jeden członek komitetu aud y-
tu posiada wiedzę i  umiejętności w  zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych.  
2. Do członków komitetu audytu działającego w  jednostkach zainteresowania publiczn ego będących jednostkami 
samorządu terytorialnego przepisu ust. 1 zdanie  drugie nie stosuje się.  
3. Większość członków komitetu audytu, w  tym jego przewodniczący, jest niezależna od danej jednostki zainteres o-
wania publicznego. Uznaje się, że członek komite tu audytu jest niezależny od danej jednostki zainteresowania publiczn e-
go, jeżeli spełnia następujące kryteria:  
1) nie należy ani w  okresie ostatnich 5  lat od dnia powołania nie należał do kadry kierowniczej wyższego szczebla, 
w tym nie jest ani nie był czł onkiem zarządu lub innego organu zarządzającego danej jednostki zainteresowania 
publicznego lub jednostki z  nią powiązanej;  
2) nie jest ani nie był w  okresie ostatnich 3  lat od dnia powołania pracownikiem danej jednostki zainteresowania  
publicznego lub je dnostki z  nią powiązanej, z  wyjątkiem sytuacji gdy członkiem komitetu audytu jest pracownik ni e-
należący do kadry kierowniczej wyższego szczebla, który został wybrany do rady nadzorczej lub innego organu na d-
zorczego lub kontrolnego danej jednostki zainteres owania publicznego jako przedstawiciel pracowników;  
3) nie sprawu je kontroli w  rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 lit. a–e ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości lub 
nie reprezentuje osób lub podmiotów sprawujących kontrolę nad daną jednostką zainteresowania publicznego;  
4) nie otrzymuje lub nie otrzymał dodatkowego wynagrodzenia, w  znacznej wysokości, od danej jednostki zainteres o-
wania publicznego lub jednostki z  nią powiązanej, z  wyjątkiem wynagrodzenia, jakie otrzymał jako członek rady na d-
zorczej lub innego organu nadzorczego  lub kontrolnego, w  tym komitetu audytu;  
5) nie utrzymuje ani w  okresie ostatniego roku od dnia powołania nie utrzymywał istotnych stosunków gospodarczych 
z daną jednostką zainteresowania publicznego lub jednostką z  nią p owiązaną, bezpośrednio lub będąc właścicielem, 
wspólnikiem, akcjonariuszem, członkiem rady nadzorczej lub innego organu nadzorczego lub kontrolnego, lub osobą 
należącą do kadry kierowniczej wyższego szczebla, w  tym członkiem zarządu lub innego organu zarzą dzającego 
podmiotu utrzymującego takie stosunki;  
6) nie jest i  w okresie ostatnich 2  lat od dnia powołania nie był:  
a) właścicielem, wspólnikiem (w tym komplementariuszem) lub akcjonariuszem obecnej lub poprzedniej firmy 
audytorskiej przeprowadzającej bada nie sprawozdania finansowego danej jednostki zainteresowania publicznego 
lub jednostki z  nią powiązanej lub  
b) członkiem rady nadzorczej lub innego organu nadzorczego lub kontrolnego obecnej lub poprzedniej firmy aud y-
torskiej przeprowadzającej badanie spra wozdania finansowego danej jednostki zainteresowania publicznego, lub  
c) pracownikiem lub osob ą należącą do kadry kierowniczej wyższego szczebla, w  tym członkiem zarządu lub inn e-
go organu zarządzającego obecnej lub poprzedniej firmy audytorskiej przeprowad zającej badanie sprawozdania 
finansowego danej jednostki zainteresowania publicznego lub jednostki z  nią powiązanej, lub  
d) inną osobą fizyczną, z  której usług korzystała lub którą nadzorowała obecna lub poprzednia firma audytorska lub 
biegły rewident dzia łający w  jej imieniu;  
7) nie jest członkiem zarządu lub innego organu zarządzającego jednostki, w  której członkiem rady nadzorczej lub 
innego organu nadzorczego lub kontrolnego jest członek zarządu lub innego organu zarządzającego danej jednostki 
zaintere sowania publicznego;  
8) nie jest członkiem rady nadzorczej lub innego organu nadzorczego  lub kontrolnego danej jednostki zainteresowania 
publicznego dłużej niż 12  lat; 
9) nie jest małżonkiem, osobą pozostającą we wspólnym pożyciu, krewnym lub powinowatym w  linii prostej, a  w linii 
bocznej do czwartego stopnia – członka zarządu lub innego organu zarządzającego danej jednostki zainteresowania 
publicznego lub osoby, o  której mowa w  pkt 1–8; 
10) nie pozostaje w  stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli z  członkiem zarządu lub innego organu zarządzającego 
danej jednostki zainteresowania publicznego lub osobą, o  której mowa w  pkt 1–8. 
4. Dodatkowe wynagrodzenie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 4: 
1) obejmuje udział w  systemie przydziału opcji na akcje lub innym systemie wynagradzania za wyniki;  
2) nie obejmuje otrzymywania kwot wynagrodzenia w  stałej wysoko ści w  ramach planu emerytalnego, w  tym wynagr o-
dzenia odroczonego, z  tytułu wcześniejszej pracy w  danej jednostce zainteresowania publicznego w  przypadku, gdy 
warunkiem wypłaty takiego wynagrodzenia nie jest kontynuacja zatrudnienia w  danej jednostce zainteresowania  
publicznego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 69 – Poz. 1421  
 
 5. Członkowie komitetu audytu posiadają wiedzę i  umiejętności z  zakresu branży, w  której działa jednostka zainter e-
sowania publicznego. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli przynajmniej jeden członek komitetu audytu posiada 
wiedzę i  umiejętności z  zakresu tej branży lub poszczególni członkowie w  określonych zakresach posiadają wiedzę 
i umiejętności z  zakresu tej branży.  
6. Przewodni czący komitetu audytu jest powoływany przez członków komitetu audytu lub radę nadzorczą, lub inny 
organ nadzorczy lub kontrolny jednostki zainteresowania publicznego.  
Art. 130. 1. Do zadań komitetu audytu należy w  szczególności:  
1) monitorowanie:  
a) proces u sprawozdawczości finansowej,  
b) skuteczności systemów kontroli wewnętrznej i  systemów zarządzania ryzykiem oraz audytu wewnętrznego, 
w tym w  zakresie sprawozdawczości finansowej,  
c) wykonywania czynności rewizji finansowej, w  szczególności przeprowadzani a przez firmę audytorską badania, 
z uwzględnieniem wszelkich wniosków i  ustaleń Komisji Nadzoru Audytowego wynikających z  kontroli prz e-
prowadzonej w  firmie audytorskiej;  
2) kontrolowanie i  monitorowanie niezależności biegłego rewidenta i  firmy audytorskiej , w szczególności w  przypadku, 
gdy na rzecz jednostki zainteresowania publicznego świadczone są przez firmę audytorską inne usługi niż badanie;  
3) informowanie rady nadzorczej  lub innego organu nadzorczego lub kontrolnego jednostki zainteresowania publiczn ego 
o wynikach badania oraz wyjaśnianie, w  jaki sposób badanie to przyczyniło się do rzetelności sprawozdawczości 
finansowej w  jednostce zainteresowania publicznego, a  także jaka była rola komitetu audytu w  procesie badania;  
4) dokonywanie oceny niezależności biegłego rewidenta oraz wyrażanie zgody na świadczenie przez niego dozwolonych 
usług niebędących badaniem w  jednostce zainteresowania publicznego;  
5) opracowywanie polityki wyboru firmy audytorskiej do przeprowadzania badania;  
6) opracowywani e polityki świadczenia przez firmę audytorską przeprowadzającą badanie, przez podmioty powiązane 
z tą firmą audytorską oraz przez członka sieci firmy audytorskiej dozwolonych usług niebędących badaniem;  
7) określanie procedury wyboru firmy audytorskiej prz ez jednostkę zainteresowania publicznego;  
8) przedstawianie radzie nadzorczej lub innemu organowi nadzorczemu lub kontrolnemu, lub organowi, o  którym mowa 
w art. 66 ust. 4 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości, rekomendacji, o  której mowa w  art. 16 ust. 2 roz-
porządzenia  nr 537/2014, zgodnie z  politykami, o  których mowa w  pkt 5 i 6; 
9) przedkładanie zaleceń mających na celu zapewnienie rzetelności procesu sprawozdawczości finansowej w  jednostce 
zainteresowania publicznego.  
2. W przypadku gdy wybo ru firmy audytorskiej przeprowadzającej badanie ustawowe jednostki zainteresowania  
publicznego dokonuje organ inny niż organ, o  którym mowa w  art. 66 ust. 4 ustawy  z dnia 29  września 1994  r. o rachu n-
kowości, zwany dalej „organem dokonującym wyboru”, komit et audytu przedstawia organowi dokonującemu wyboru  
rekomendację, w  której:  
1) wskazuje firmę audytorską, której proponuje powierzyć badanie ustawowe;  
2) oświadcza, że rekomendacja jest wolna od wpływów stron trzecich;  
3) stwierdza, że badana jednostka zainteresowania publicznego nie zawarła umów zawierających klauzule, o  których 
mowa w  art. 66 ust. 5a ustawy z  dnia 29  września 1994  r. o rachunkowości.  
3. W przypadku gdy wybór, o  którym mowa w  ust. 2, nie dotyczy przedłużenia umowy o  badanie sprawozdania  finan-
sowego, rekomendacja komitetu audytu:  
1) zawiera przynajmniej dwie możliwości wyboru firmy audytorskiej wraz z  uzasadnieniem oraz wskazanie uzasadni o-
nej preferencji komitetu audytu wobec jednej z  nich;  
2) jest sporządzana w  następstwie procedury wybo ru zorganizowanej przez badaną jednostkę, spełniającej następujące 
kryteria:  
a) badana jednostka zainteresowania publicznego może zaprosić dowolne firmy audytorskie do składania ofert 
w sprawie świadczenia usługi badania ustawowego, pod warunkiem że:  
– nie narusza to przepisów art. 17 ust. 3 rozporządzenia  nr 537/2014,  
  
Dziennik  Ustaw  – 70 – Poz. 1421  
 
 – organizacja procedury przetargowej nie wyklucza z  udziału w  procedurze wyboru firm, które uzyskały mniej 
niż 15% swojego całkowitego wynagrodzenia z  tytułu badań od jednostek zainteresowani a publicznego 
w danym państwie Unii Europejskiej w  poprzednim roku kalendarzowym, zamieszczonych w  wykazie firm 
audytorskich, o  których mowa w  art. 91, 
b) badana jednostka zainteresowania publicznego przygotowuje dokumentację przetargową dla zaproszonych f irm 
audytorskich, która:  
– umożliwia tym firmom poznanie działalności badanej jednostki zainteresowania publicznego,  
– zawiera wskazanie sprawozdań finansowych podlegających badaniu,  
– zawiera przejrzyste i  niedyskryminujące kryteria wyboru, które są stoso wane przez badaną jednostkę zainter e-
sowania publicznego do oceny ofert złożonych przez firmy audytorskie,  
c) badana jednostka zainteresowania publicznego ma swobodę określenia procedury wyboru i  może w  jej trakcie 
prowadzić bezpośrednie negocjacje z  zainte resowanymi oferentami,  
d) badana jednostka zainteresowania publicznego ocenia oferty założone przez firmy audytorskie zgodnie z  kryte-
riami wyboru określonymi w  dokumentacji przetargowej oraz przygotowuje sprawozdanie zawierające wnioski 
z procedury wyboru zatwierdzane przez komitet audytu,  
e) badana jednostka zainteresowania publicznego oraz komitet audytu uwzględniają wszelkie ustalenia lub wnioski 
zawarte w  rocznym sprawozdaniu, o  którym mowa w  art. 90 ust. 5, mogące wpłynąć na wybór firmy audytorskiej.  
4. Badana jednostka zainteresowania publicznego, na wniosek Komisji Nadzoru Finansowego, wykazuje, że proced u-
ra wyboru została przeprowadzona zgodnie z  wymogami, o  których mowa w  ust. 2 i 3. 
5. Do jednostki zainteresowania publicznego będącej małym lub śred nim przedsiębiorcą oraz spółką o  obniżonej 
kapitalizacji rynkowej, w  rozumieniu art. 25 ustawy  z dnia 29  lipca 2005  r. o ofercie publicznej i  warunkach wprowadzania 
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o  spółkach publicznych, przepisów ust. 3 pkt 2 nie 
stosuje się.  
6. Jeżeli decyzja organu dokonującego wyboru w  zakresie wyboru firmy audytorskiej odbiega od rekomendacji kom i-
tetu audytu, organ dokonujący wyboru uzasadnia przyczyny niezastosowania się do reko mendacji komitetu audytu oraz 
przekazuje takie uzasadnienie do wiadomości organu zatwierdzającego sprawozdanie finansowe.  
7. W przypadku gdy sprawowanie funkcji komitetu audytu powierzono zgodnie z  art. 128 ust. 4 radzie nadzorczej lub 
innemu organowi nadz orczemu lub kontrolnemu jednostki zainteresowania publicznego, organ dokonujący wyboru przes y-
ła do wiadomości organu zatwierdzającego sprawozdanie finansowe uzasadnienie dla dokonanego wyboru firmy audyto r-
skiej.  
8. Komitet audytu może, bez pośrednictwa rady nadzorczej  lub innego organu nadzorczego lub kontrolnego , żądać 
udzielenia informacji, wyjaśnień i  przekazania dokumentów niezbędnych do wykonywania  zadań, o  których mowa 
w ust. 1. 
9. Komitet audytu może żądać omówienia przez kluczowego biegłego rewid enta z  komitetem audytu, zarządem lub 
innym organem zarządzającym, radą nadzorczą lub innym organem nadzorczym lub kontrolnym działającym w  jednostce 
zainteresowania publicznego, lub kluczowy biegły rewident może żądać omówienia z  komitetem audytu, zarząde m lub 
innym organem zarządzającym, radą nadzorczą lub innym organem nadzorczym lub kontrolnym działającym w  jednostce 
zainteresowania publicznego kluczowych kwestii wynikających z  badania, które zostały wymienione w  sprawozdaniu d o-
datkowym, o którym mowa w  art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014 . 
Art. 131. Sprawozdanie dodatkowe, o  którym mowa w  art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014, przedkłada się również 
radzie nadzorczej lub innemu organowi nadzorczemu lub kontrolnemu , a także zarządowi lub innemu organowi zarządz a-
jącemu badanej jednostki zainteresowania publicznego. Komitet audytu lub organ pełniący jego funkcje może udostępnić 
sprawozdanie dodatkowe dla komitetu audytu walnemu zgromadzeniu , wspólnikom lub właścicielom badanej jednostki.  
Art. 132. Firma aud ytorska opracowuje politykę kontroli jakości wykonania zlecenia przez niezależnego biegłego 
rewidenta w  odniesieniu do badań ustawowych jednostek zainteresowania publicznego.  
Art. 133. Jeżeli w  jednostce zainteresowania publicznego wyboru firmy audytorskie j do przeprowadzenia badania  
jej sprawozdania finansowego dokonuje organ dokonujący wyboru, jednostka informuje o  tym fakcie Komisję Nadzoru 
Finansowego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 71 – Poz. 1421  
 
 Art. 134. 1. Maksymalny czas nieprzerwanego trwania zleceń badań ustawowych, o  których mowa w  art. 17 ust. 1 
akapit drugi rozporządzenia  nr 537/2014, przeprowadzanych przez tę samą firmę audytorską lub firmę audytorską powi ą-
zaną z  tą firmą audytorską lub jakiegokolwiek członka sieci działającej w  państwach Unii Europejskiej, do której należą te 
firmy audy torskie, nie może przekraczać 5  lat. 
2. Kluczowy biegły rewident nie może przeprowadzać badania ustawowego w  tej samej jednostce zainteresowania 
publicznego przez okres dłuższy niż 5  lat. 
3. Kluczowy biegły rewident może ponownie przeprowadzać badanie usta wowe w  jednostce, o  której mowa w  ust. 2, 
po upływie co najmniej 3  lat od zakończenia ostatniego badania ustawowego.  
Art. 135. 1. W  przypadku gdy bank spółdzielczy jest członkiem związku rewizyjnego i  powierza przeprowadzenie 
badania ustawowego temu związk owi rewizyjnemu, do badania ustawowego banku spółdzielczego, innego niż bank zrz e-
szający lub innego niż bank spółdzielczy będący jednostką zainteresowania publicznego, spełniający kryteria dużej je d-
nostki, nie stosuje się przepisów art. 4 oraz art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia  nr 537/2014  w zakresie spełnienia wymogów 
określonych w  art. 4, art. 6 ust. 1 lit. b, art. 16 oraz art. 17 ust. 1, 3 i 5–8 tego rozporządzenia.  
2. Warunkiem przeprowadzenia badania ustawowego banku  spółdzielczego przez związek rewizyjny jest zachowanie 
przez biegłych rewidentów przeprowadzających takie badanie oraz osoby mogące wywierać wpływ na to badanie wym o-
gów niezależności określonych w  niniejszej  ustawie. Przepis art.  70 stosuje się.  
Art. 136. 1. Usługami zabronionymi zgod nie z  art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia  nr 537/2014  są także inne 
usługi niebędące czynnościami rewizji finansowej.  
2. Usługami zabronionymi zgodnie z  art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia  nr 537/2014  nie są:  
1) usługi, o  których mowa w  art. 15 ust. 3 ustawy  z dnia 7  grudnia 2000  r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich 
zrzeszaniu się i  bankach zrzeszających;  
2) usługi:  
a) przeprowadzania procedur należytej staranności (due dilligence) w  zakresie kondycji ekonomiczno -finansowej,  
b) wydawa nia listów poświadczających  
– wykonywane w  związku z  prospektem emisyjnym badanej jednostki, przeprowadzane zgodnie z  krajowym standa r-
dem usług pokrewnych i  polegające na przeprowadzaniu uzgodnionych procedur;  
3) usługi atestacyjne w  zakresie informacji finansowych pro forma, prognoz wyników lub wyników szacunkowych, z a-
mieszczane w  prospekcie emisyjnym badanej jednostki;  
4) badanie historycznych informacji finansowych do prospektu, o  którym mowa w  rozporządzeniu Komisji (WE)  
nr 809/2004  z dnia 29  kwietnia  2004  r. wykonującym dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i  Rady 
w sprawie informacji zawartych w  prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i  publikacji 
takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam;  
5) weryfikacj a pakietów konsolidacyjnych;  
6) potwierdzanie spełnienia warunków zawartych umów kredytowych na podstawie analizy informacji finansowych 
pochodzących ze zbadanych przez daną firmę audytorską sprawozdań finansowych;  
7) usługi atestacyjne w  zakresie sprawozd awczości dotyczącej ładu korporacyjnego, zarządzania ryzykiem oraz społec z-
nej odpowiedzialności biznesu;  
8) usługi polegające na ocenie zgodności informacji ujawnianych przez instytucje finansowe i  firmy inwestycyjne 
z wymogami w  zakresie ujawniania inform acji dotyczących adekwatności kapitałowej oraz zmiennych składników 
wynagrodzeń;  
9) poświadczenia dotyczące sprawozdań lub innych informacji finansowych przeznaczonych dla organów nadzoru, rady 
nadzorczej lub innego organu nadzorczego spółki lub właściciel i, wykraczające poza zakres badania ustawowego 
i mające pomóc tym organom w  wypełnianiu ich ustawowych obowiązków.  
3. Świadczenie usług, o  których mowa w  ust. 2, możliwe jest jedynie w  zakresie niezwiązanym z  polityką podatkową 
badanej jednostki, po przepr owadzeniu przez komitet audytu oceny zagrożeń i  zabezpieczeń niezależności, o  której mowa 
w art. 69–73. 
  
Dziennik  Ustaw  – 72 – Poz. 1421  
 
 Art. 137. Komisja Nadzoru Audytowego może, na wniosek firmy audytorskiej, zwolnić, w  drodze decyzji admin i-
stracyjnej, tę firmę z  wymogów, o  których mowa  w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia  nr 537/2014, w  odniesieniu 
do usług dozwolonych świadczonych na rzecz badanej jednostki zainteresowania publicznego, jej jednostki dominującej 
lub jednostki przez nią kontrolowanej, na okres nie dłuższy niż 2  lata obrotowe, biorąc pod uwagę:  
1) zagrożenia dla niezależności firmy audytorskiej;  
2) zastosowane przez firmę audytorską dodatkowe zabezpieczenia w celu ograniczenia tych zagrożeń;  
3) ważny interes firmy audytorskiej lub badanej jednostki zainteresowani a publicznego.  
Art. 138. W przypadku przeprowadzania badania ustawowego jednostki zainteresowania publicznego firma audyto r-
ska niezwłocznie przekazuje Komisji Nadzoru Audytowego informacje, o  których mowa w  art. 12 ust. 1 akapit pierwszy 
lit. c rozporządzenia  nr 537/2014.  
Rozdział 9  
Odpowiedzialność dyscyplinarna biegłych rewidentów  
Oddział 1  
Postępowanie dyscyplinarne  
Art. 139. 1. Biegły rewident podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej, jeżeli dopuścił się przewinienia dyscyplina r-
nego.  
2. Przew inienie dyscyplinarne polega na naruszeniu przez biegłego rewidenta  przepisów dotyczących:  
1) wykonywania zawodu, zasad etyki zawodowej, niezależności lub krajowych standardów wykonywania zawodu;  
2) realizacji obowiązków związanych z  przynależnością do sam orządu zawodowego biegłych rewidentów;  
3) prowadzenia działalności w  formie firmy audytorskiej, o  której mowa w  art. 46, w  tym jako wspólnik spółki cywilnej, 
jawnej, partnerskiej lub komandytowej;  
4) pełnienia funkcji w  organach zarządzających lub nadzorczych firm audytorskich.  
3. W sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne.  
Art. 140. 1. Nie wszczyna się postępowania dyscyplinarnego, a  wszczęte umarza, w  sprawie czynu, za który na bieg -
łego rewidenta wpisan ego na listę, o  którym mowa w  art. 46 pkt 1, może zostać nałożona kara administracyjna, o  której 
mowa w  art. 183 ust. 1. 
2. Jeżeli biegły rewident, o  którym mowa w  ust. 1, został skreślony z  listy, można wszcząć lub wznowić postępowanie 
dyscyplinarne w  odniesieniu do czynu, o  którym mowa w  ust. 1. 
3. Biegły rewident, który został skreślony z  listy, nie podlega wpisowi na listę do czasu prawomocnego zakończenia 
postępowania dyscyplinarnego dotyczącego czynu, o  którym mowa w  ust. 1, jeżeli postępowanie dyscyplinarne jest w  toku 
lub zostanie wszczęte w  terminie 3  miesięcy od dnia skreślenia biegłego rewidenta z  listy.  
Art. 141. 1. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia dyscypl i-
narnego upłynęło 5  lat. 
2. Jeżeli przed upływem okresu, o  którym mowa w  ust. 1, biegłemu rewidentowi zostanie ogłoszone lub doręczone 
postanowienie o  przedstawieniu zarzutów , karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje z  upływem 10  lat od chwili 
popełnienia przewinienia dyscyplinar nego.  
3. Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, przedawnienie przewinienia dyscyplina r-
nego nie następuje wcześniej niż przedawnienie przewidziane w  ustawie z dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny (Dz. U. 
z 2018 r. poz. 1600 i 207 7 oraz z 2019 r. poz. 730, 858,  870 i 1135 ) albo ustawie  z dnia 10  września 1999  r. – Kode ks 
karny skarbowy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1958, 2192, 2193, 2227 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 694 ) dla tego przestępstwa.  
Art. 142. 1. Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego za przestępstwo lub prz e-
stępstwo skarbowe za ten sam czyn.  
2. Postępowanie dyscyplinarn e może być zawieszone do czasu zakończenia postępowania karnego.  
  
Dziennik  Ustaw  – 73 – Poz. 1421  
 
 Art. 143. Postępowanie dyscyplinarne obejmuje:  
1) dochodze nie dyscyplinarne;  
2) postępowanie przed Krajowym Sądem Dyscyplinarnym oraz postępowanie odwoławcze od orzeczenia lub postan o-
wienia kończącego postępowanie dyscyplinarne.  
Art. 144. 1. Organy, o  których mowa w  art. 148 ust. 2, w sprawach, w  których złożyły zawiadomienie, mogą przyst ą-
pić do postępowania dyscyplinarnego w  charakterze strony, nie później jednak niż do dnia rozpoczęcia przewodu sądow e-
go na rozprawie głównej.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego może przystąpić do postępowania dyscyplinarnego w  charakte rze strony na każdym 
etapie postępowania.  
Art. 145. Komisji Nadzoru Audytowego lub osobom przez nią upoważnionym przysługuje na każdym etapie post ę-
powania dyscyplinarnego prawo wglądu do akt, żądania sporządzenia i  doręczenia kopii akt postępowania i  żądan ia info r-
macji o  wynikach tego postępowania, jak również prawo żądania doręczenia prawomocnych orzeczeń lub postanowień 
wraz z  aktami sprawy.  
Art. 146. 1. Obwiniony może na każdym etapie postępowania dyscyplinarnego ustanowić jednocześnie nie więcej niż 
3 obrońców spośród biegłych rewidentów, adwokatów lub radców prawnych.  
2. Strona niebędąca oskarżycielem może na każdym etapie postępowania dyscyplinarnego ustanowić jednocześnie nie 
więcej niż 3  pełnomocników spośród biegłych rewidentów, adwokatów lub radców  prawnych.  
3. W przypadku or ganów, o  których mowa w  art. 148 ust. 2, pełnomocników można ustanowić również spośród pr a-
cowników tych organów lub pracowników urzędów obsługujących te organy.  
Art. 147. 1. W  przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popeł nienia przewinienia dyscyplinarnego , wszcz y-
na się dochodzenie dyscyplinarne.  
2. Dochodzenie dyscyplinarne może zostać wszczęte z  urzędu lub na skutek zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia 
przewinienia dyscyplinarnego.  
3. W terminie 30  dni od dnia zawiadomienia o  podejrzeniu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego o  wszczęciu 
dochodzenia dyscyplinarnego zawiadamia się:  
1) osobę lub inny podmiot, który złożył zawiadomienie;  
2) biegłego rewidenta, którego dotyczy zawiadomienie.  
Art. 148. 1. W  przypadku gdy zachodzi potrzeba dokonania dodatkowych ustaleń lub uzupełnienia danych w  celu 
stwierdzenia, czy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, dochodzenie dyscyplinarne 
może być poprzedzone postępowaniem wyjaśniaj ącym.  
2. Postępowania wyjaśniającego nie wszczyna się w  przypadku, gdy zawiadomienie o  podejrzeniu popełnienia prz e-
winienia dyscyplinarnego złoży:  
1) Krajowa Rada Biegłych Rewidentów;  
2) Krajowa Komisja Nadzoru;  
3) Komisja Nadzoru Audytowego;  
4) Komisja Na dzoru Finansowego;  
5) Minister Sprawiedliwości.  
3. Przepis art.  147 ust. 3 stosuje się odpowiednio.  
4. Postępowanie wyjaśniające trwa nie dłużej niż 2  miesiące od dnia jego wszczęcia. W  uzasadnionych przypadkach 
postępowanie wyjaśniające może zostać przedł użone na dalszy czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 2  miesiące.  
5. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego wydaje się postanowienie o:  
1) wszczęciu dochodzenia dyscyplinarnego albo  
2) odmowie wszczęcia dochodzenia dyscyplinarnego.  
6. Na postanowienie  o odmowie wszczęcia dochodzenia dyscyplinarnego oraz na postanowienie o  umorzeniu 
dochodzenia dyscyplinarnego osobie lub podmiotowi, który złożył zawiadomienie o  podejrzeniu popełnienia przewinienia 
dyscyplinarnego , służy zażalenie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 74 – Poz. 1421  
 
 Art. 149. 1. Stronami w dochodzeniu dyscyplinarnym są obwiniony, pokrzywdzony oraz podmiot, który miał prawo 
przystąpienia do postępowania w  charakterze strony i  z tego prawa skorzystał.  
2. Obwinionym jest biegły rewident, co do którego wydano postanowienie o  przedstawieniu zarzutów.  
3. Pokrzywdzonym jest osoba lub podmiot, których dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone przewinieniem 
dyscyplinarnym.  
Art. 150. Postanowienie o  przedstawieniu zarzutów wraz z  uzasadnieniem można doręczyć biegłemu rewidentowi na 
piśmie, co za stępuje ogłoszenie.  
Art. 151. W trakcie dochodzenia dyscyplinarnego obwiniony może składać wyjaśnienia pisemnie lub ustnie.  
Art. 152. Jeżeli dochodzenie dyscyplinarne dostarczyło podstaw do wniesienia wniosku o  ukaranie, Krajowy Rzec z-
nik Dyscyplinarny w  terminie 14  dni od dnia zamknięcia dochodzenia dyscyplinarnego sporządza wniosek o  ukaranie 
i wnosi go do Krajowego Sądu Dyscyplinarnego.  
Art. 153. 1. W  sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej w  pierwszej instancji orzeka Krajowy Sąd Dyscyplinarny.  
2. Krajowy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje zażalenia na postanow ienia, o  których mowa w  art. 148 ust. 6. 
3. Postanowienie Krajowego Sądu Dyscyplinarnego wydane w  wyniku rozpoznania zażalenia, o  którym mowa 
w ust. 2, nie podlega zaskarżeniu.  
4. Na rozprawie Krajowy S ąd Dyscyplinarny orzeka w  składzie trzyosobowym.  
Art. 154. 1. W  postępowaniu przed Krajowym Sądem Dyscyplinarnym stronami są oskarżyciel, obwiniony, a  także 
podmioty, które miały prawo przystąpienia do postępowania w  charakterze strony i  z tego prawa skorz ystały.  
2. W postępowaniu przed Krajowym Sądem Dyscyplinarnym pokrzywdzony może  przystąpić do postępowania 
w charakterze strony, nie później jednak niż do dnia rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej.  
Art. 155. Przewodniczący Krajowego Sądu Dyscyplinarnego niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o  ukaranie w y-
znacza termin rozprawy i  zawiadamia o  nim obwinionego oraz jego obrońcę, oskarżyciela, pokrzywdzonego, inne strony 
postępowania i  ich pełnomocników oraz Komisję Nadzoru Audytowego.  
Art. 156. 1. Rozprawa przed Krajowym Sądem Dyscyplinarnym jest jawna, chyba że jawność rozprawy zagraża 
ujawnieniu tajemnicy zawodowej biegłych rewidentów albo zachodzą inne określone przepisami prawa przyczyny wył ą-
czenia jawności.  
2. W toku postępowania dyscyplinar nego korespondencja może być doręczana, za zgodą stron, także przy użyciu 
środków komunikacji elektronicznej w  rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy  z dnia 18  lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą 
elektroniczną. W  takim przypadku dowodem doręczenia jest potwier dzenie transmisji danych.  
Art. 157. 1. Niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na rozprawę lub posiedzenie Krajowego Sądu Dyscyp -
linarnego lub wezwanie organu prowadzącego dochodzenie dyscyplinarne nie wstrzymuje rozpoznania sprawy lub prz e-
prowadzeni a czynności, chyba że należycie usprawiedliwią oni swoją nieobecność, jednocześnie wnosząc o  odroczenie lub 
przerwanie rozprawy lub posiedzenia, lub nieprzeprowadzanie czynności przed organem prowadzącym dochodzenie dy s-
cyplinarne, albo Krajowy Sąd Dyscypli narny lub organ prowadzący dochodzenie dyscyplinarne z  ważnych przyczyn uzna 
ich obecność za konieczną.  
2. Za należyte usprawiedliwienie niestawiennictwa obwinione go lub jego obrońcy na rozprawę przed Krajowym  
Sądem Dyscyplinarnym lub wezwanie organu prow adzącego dochodzenie dyscyplinarne rozumie się wskazanie i  uprawdo -
podobnienie  wyjątkowych przyczyn, zaś w  przypadku choroby, przedstawienie zaświadczenia lekarskiego potwierdzając e-
go niemożność stawienia się na rozprawę przed Krajowym Sądem Dyscyplinarnym  lub wezwanie organu prowadzącego 
dochodzenie dyscyplinarne.  
3. Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, odmowę złożenia zeznań lub przyrzeczenia nakłada na świadka lub 
biegłego, na wniosek Krajowego Sądu Dyscyplinarnego lub organu prowadzącego dochod zenie dyscyplinarne, sąd rej o-
nowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był 
uprzedzony o  skutkach niestawiennictwa, odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.  
4. Przymusowe doprowadzenie świadka zarządza, na wniosek Krajowego Sądu Dyscyplinarnego lub organu prow a-
dzącego dochodzenie dyscyplinarne, sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka.  
  
Dziennik  Ustaw  – 75 – Poz. 1421  
 
 Art. 158. 1. W  postępowaniu dyscyplinarnym rozstrzygnięcia zapadają w  formie orzeczeń lub postanowień. Orzecz e-
nie może być wydane na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.  
2. Orzeczenia wydanego pod nieobecność obwinionego lub jego obrońcy nie uważa się za zaoczne.  
Art. 159. 1. W  postępowaniu dyscyplinarnym mogą zostać orzeczone następujące kary:  
1) kara upomnienia;  
2) kara pieniężna;  
3) zakaz przeprowadzania badań;  
4) zakaz wykonywania czynności rewizji finansowej;  
5) zakaz wykonywania zawodu biegłego rewidenta;  
6) zakaz pełnienia funkcji członka zarządu lub innego orga nu zarządzającego lub członka rady nadzorczej lub innego 
organu nadzorczego w  firmach audytorskich lub jednostkach zainteresowania publicznego;  
7) skreślenie z  rejestru.  
2. Orzekając karę, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, nakazuje się zaprzestanie określonego  postępowania i  powstrzymanie 
się od niego w  przyszłości.  
3. Orzekając jedną z  kar, o  których mowa w  ust. 1, orzeka się również o  nakazie podania do publicznej wiadomości 
imienia i  nazwiska osoby fizycznej, na którą nałożono karę , wraz z  numerem, pod który m osoba ta jest lub była wpisana do 
rejestru, chyba że podanie do publicznej wiadomości jej imienia i  nazwiska będzie środkiem nieproporcjonalnym do p o-
pełnionego przewinienia dyscyplinarnego, będzie stanowiło zagrożenie dla stabilności rynków finansowych, zagrozi pr o-
wadzonemu postępowaniu karnemu lub wyrządzi niewspółmierną szkodę obwinionemu, pokrzywdzonemu, innym stronom 
postępowania dyscyplinarnego, firmie audytorskiej, w  imieniu której biegły rewident świadczył swoje usługi, jednostce, dla 
której biegły  rewident świadczył swoje usługi, lub organom, o  których mowa w  art. 148 ust. 2. Nie podlegają ujawnieniu 
dane podmiotu, dla którego wykonywane były czynności rewizji finansowej.  
4. Obok kar, o  których mowa w  ust. 1, można orzec dodatkowo zakaz zajmowania stanowiska kontrolera jakości w y-
konania zlecenia lub pełnienia funkcji osoby odpowiedzialnej za system wewnętrznej kontroli jakości w  firmie audytorskiej 
na okres od roku do 3  lat. 
5. Karę, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, wymierza się do kwoty 250  000 zł. 
5a.12) Jeżeli przewinienie dyscyplinarne:  
1) dotyczyło usługi świadczonej w  związku z  przygotowaniem lub przeprowadzeniem emisji, wystawieniem lub zbyciem 
instrumentu finansowego lub  
2) związane było z  badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publiczneg o 
– karę, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2, wymierza się do kwoty 500  000 zł. 
6. Kary, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3–6, orzeka się na okres od roku do  3 lat. 
7. Kara, o  której mowa w  ust. 1 pkt 6, może zostać orzeczona samoistnie, jak również obok kar, o  których mowa 
w ust. 1 pkt 1–5 i 7. 
8. Jeżeli przewinienie dyscyplinarne związane było z  badaniem ustawowym, orzekając karę, o  której mowa w  ust. 1, 
stwierdza się również, czy sprawozdanie z  badania spełnia wymogi, o  których mowa w  art. 83, oraz art. 10 rozporządzenia  
nr 537/2014  – w przypadku badania jednostek zainteresowania publicznego.  
Art. 160. Ustalając rodzaj i  wymiar kary , bierze się pod uwagę w  szczególności:  
1) wagę przewinienia dyscyplinarnego i  czas jego trwania;  
2) stopień winy obwinionego;  
3) sytuację finansową obwinionego, wyrażającą się w  szczególności w  wysokości rocznych dochodów obwinionego;  
4) kwotę zysków osiągniętych lub strat unikniętych, w  zakresie, w  jakim można je ustalić;  
5) stopień współpracy obwinionego z  organami prowadzącymi po stępowanie dyscyplinarne.  
                                                           
12) Dodany przez art. 21 pkt 1 us tawy z dnia 9 listopada 2018  r. o zmianie niektórych ustaw w  związku ze wzmocnieniem nadzoru nad 
rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku  (Dz. U. poz. 2243), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.  
  
Dziennik  Ustaw  – 76 – Poz. 1421  
 
 Art. 161. Krajowy Sąd Dyscyplinarny może umorzyć postępowanie w  wypadkach mniejszej wagi.  
Art. 162. 1. W  przypadku jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych, wymierza się karę za p o-
szczególne przewinienia, a  nastę pnie karę łączną.  
2. Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady:  
1) kara upomnienia nie podlega łączeniu z  karą pieniężną;  
2) przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać s umy tych kar i  kwoty 250  000 zł ani nie może 
być niższa od najwyższej z  orzeczonych kar pieniężnych;  
3) kary zakazu:  
a) przeprowadzania badań,  
b) wykonywania czynności rewizji finansowej,  
c) wykonywania zawodu biegłego rewidenta  
– nie podlegają łączeniu z  karami, o  których mowa w  art. 159 ust. 1 pkt 1 i 2. 
3. Przy orzeczonych za kilka przewinień  dyscyplinarnych karach rodzajowo różnych, o  których mowa w  ust. 2, i karze  
skreślenia z  rejestru  wymierza się karę łączną skreślenia z  rejestru, a  w przypadku orzeczony ch równocześnie kar pienię ż-
nych  karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w  ust. 2 pkt 2. 
4. Kara zakazu pełnienia funkcji członka zarządu lub innego organu zarządzającego lub członka rady nadzorczej lub 
innego organu nadzorczego w  firmach audytorskich lub jednostkach zainteresowani a publicznego nie podlega łączeniu 
z karami, o  których mowa w  art. 159 ust. 1 pkt 1–5 i 7. 
5. W przypadku gdy obwiniony pope łnił dwa lub wi ęcej przewinie ń dyscyplinarnych, zanim zapad ło pierwsze, cho ć-
by nieprawomocne, orzeczenie co do kt óregokolwiek z  nich, wydaje si ę orzeczenie łączne, o  ile orzeczone kary podlegaj ą 
łączeniu na zasadach przewidzianych w  ust. 2–4. 
6. Jeżeli jedna z  podlegających łączeniu kar została orzeczona w  sprawie, o  której mowa w  art. 172 ust. 1, sądem właś -
ciwym  do wydania orzeczenia łącznego jest sąd, który jako ostatni wydał podlegające łączeniu orzeczenie skazujące 
w sprawie, o  której mowa w  art. 172 ust. 1. 
Art. 163. 1. Uzasadnienie orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne sporządza się 
z urzędu w  terminie 14  dni od dnia wydania orzeczenia albo postanowienia.  
2. Uzasadnienia nie sporządza się z  urzędu w  sprawach, w  których uwzględniono wniosek oskarżyciela o  wydanie 
orzeczenia i  wymierzenie uzgodnionej z  obwinionym kary bez przeprowad zenia rozprawy lub wniosek obwinionego 
o wydanie orzeczenia i  wymierzenie mu określonej kary.  
3. Orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne doręcza się stronom oraz Komisji Nadzoru 
Audytowego wraz z  uzasadnieniem, o  ile zostało sporz ądzone.  
Art. 164. 1. Od wydanego przez Krajowy Sąd Dyscyplinarny orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie  
dyscyplinarne stronom przysługuje odwołanie, chyba że ustawa lub przepisy, o  których mowa w  art. 171 pkt 1, stanowią 
inaczej.  
2. Komisja N adzoru Audytowego może wnieść odwołanie od orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie 
dyscyplinarne wydanego przez Krajowy Sąd Dyscyplinarny także wówczas, jeżeli nie przystąpiła do postępowania 
w charakterze strony. Wnosząc odwołanie, Komisja Na dzoru Audytowego przystępuje do postępowania dyscyplinarnego 
w charakterze strony.  
3. Termin do wniesienia odwołania wynosi 30  dni od dnia doręczenia orzeczenia lub postanowienia wraz z  uzasa d-
nieniem.  
4. Odwołanie podlega rozpoznaniu przez sąd apelacyjny w łaściwy ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego.  
5. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.  
Art. 165. 1. Krajowy Sąd Dyscyplinarny niezwłocznie przesyła odpis prawomocnego orzeczenia lub postanowienia 
kończącego postępowanie dyscypl inarne Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów oraz Komisji Nadzoru Audytowego.  
2. Wykonanie kar orzeczonych w  postępowaniu dyscyplinarnym należy do Prezesa Krajowej Rady Biegłych Rew i-
dentów.  
3. Odpis prawomocnego orzeczenia o  nałożonej w  postępowaniu dyscyplinarnym karze dołącza się do akt osobowych 
biegłego rewidenta oraz w  aktach tych czyni się wzmiankę dotyczącą ukarania.  
  
Dziennik  Ustaw  – 77 – Poz. 1421  
 
 Art. 166. 1. Kary orzeczone w  postępowaniu dyscyplinarnym ulegają zatarciu po upływie:  
1) 5 lat od dnia, w  którym orzeczenie nakł adające karę upomnienia stało się prawomocne,  
2) 5 lat od dnia, w  którym kara pieniężna została wykonana,  
3) 5 lat od końca okresu, w  którym kary, o  których mowa w  art. 159 ust. 1 pkt 3–6 i ust. 4, obowiązywały,  
4) 10 lat od dnia, w  którym orzeczenie nakła dające karę skreślenia z  rejestru stało się prawomocne  
– jeżeli w  tym czasie biegły rewident nie został ukarany za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego lub jeżeli nie zostało 
przeciwko niemu wszczęte postępowanie dyscyplinarne.  
2. Z chwilą zatarcia, o  którym mowa w  ust. 1, Prezes Krajowej Rady Biegłych Rewidentów zarządza usunięcie z  akt 
osobowych biegłego rewidenta wzmianki i  dokumentów dotyczących ukarania.  
Art. 167. 1.13) Wpływy z  tytułu kar pieniężnych orzeczonych w  postępowaniu dyscyplinarnym stanowią przychód 
Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 159 ust. 5a pkt  1 – przychód Funduszu Eduk a-
cji Finansowej, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku  
finansowe go i o Rzeczniku Finansowym (Dz.  U. z 2018  r. poz.  2038, 2215 i 2243  oraz z 2019 r. poz. 875 ). 
2. Prawomocne orzeczenie w  zakresie kary pieniężnej oraz kosztów postępowania, w  ramach którego orzeczona z o-
stała ta kara, stanowi tytuł egzekucyjny w  rozumieniu  art. 777 ustawy  z dnia 17  listopada 1964  r. – Kodeks postępowania 
cywilnego ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1360 , z późn. zm.14)) i po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd podlega wykon a-
niu w  drodze egzekucji prowadzonej w  trybie tej ustawy.  
3. W postępowaniu  egzekucyjnym mającym na celu wyegzekwowanie należności, o  których mowa w  ust. 2, czynności 
przewidziane dla wierzyciela podejmuje Prezes Krajowej Rady Biegłych Rewidentów.  
Art. 168. 1. Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Polska Izba Biegłych Rewide ntów.  
2. W przypadku uznania biegłego rewidenta winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, kosztami postępow a-
nia dyscyplinarnego obciąża się tego biegłego rewidenta.  
Art. 169. 1. Członkowie Krajowego Sądu Dyscyplinarnego w  zakresie orzekania są nieza wiśli i  podlegają tylko prz e-
pisom prawa, krajowym standardom wykonywania zawodu oraz zasadom etyki zawodowej.  
2. Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny jest niezależny w  zakresie realizowania zadań w  toku postępowania dyscyplina r-
nego i  podlega przepisom prawa, kra jowym standardom wykonywania zawodu  oraz zasadom etyki zawodowej . 
Art. 170. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, po uprawomocnieniu się orzeczenia nakładającego karę, podaje do 
publicznej wiadomości, bez zbędnej zwłoki, publikując na stronie internetowej Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, info r-
mację o  popełnionym przez biegłego rewidenta przewinieniu dyscyplinarnym oraz orzeczonej za to przewinienie karze.  
2. W przypadku orzeczenia  na podstawie  art. 159 ust. 3 o nakazie podania do publicznej wiadomości imi enia 
i nazwiska osoby fizycznej, na którą nałożono karę, obok informacji, o  której mowa w  ust. 1, podaniu do publicznej  
wiadomości podlega również imię i  nazwisko osoby fizycznej, na którą nałożono karę, wraz z  numerem, pod którym osoba 
ta jest lub była w pisana do rejestru.  
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są publikowane przez 5  lat, licząc od dnia, w  którym orzeczenie nakład a-
jące karę stało się prawomocne.  
4. Komisja Nadzoru Audytowego może na swojej stronie internetowej zamieścić informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, 
lub odesłanie do tych informacji.  
Art. 171. W sprawach nieuregulowanych w  niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odp o-
wiednio przepisy:  
1) ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. 
poz. 150 i 679 ); 
2) rozdziałów I –III ustawy z  dnia 6  czerwca 1997  r. – Kodeks karny.  
                                                           
13) W brzmieniu ustalonym przez art.  21 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz. U. z 2018 r. poz. 1467, 1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 
2385 i 2432 oraz  z 2019 r. poz. 55, 60, 1043 i 1146 . 
  
Dziennik  Ustaw  – 78 – Poz. 1421  
 
 Oddział 2  
Postępowanie w  sprawach przewinień dyscyplinarnych popełnionych w  związku z  badaniem ustawowym 
jednostki  zainteresowania publicznego  
Art. 172. 1. Przepisy niniejszego oddziału stosuje się w  sprawach przewinień dyscyplinarnych popełnionych przez 
biegłego rewidenta w  związku z  badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publicznego.  
2. W sprawach, o  których mo wa w  ust. 1, postępowanie dyscyplinarne jest prowadzone wyłącznie przez organy i  na 
zasadach, o  których mowa w  niniejszym oddziale.  
3. Z uwzględnieniem przepisów niniejszego oddziału, w  sprawach, o  których mowa w  ust. 1, przepisy:  
1) art. 18  ust. 7 i 8, art. 139–142, art.  146 ust. 1 i 2, art.  147, art.  148 ust. 1 i 3–6, art.  149–151, art.  156 ust. 2, art.  158–160, 
art. 162, art. 163, art. 164 ust. 3–5, art. 165 ust. 3, art. 166 oraz art. 171 stosuje się;  
2) art. 143, art. 144 ust. 1, art. 146 ust. 3, art. 154, art. 155, art. 156 ust. 1, art. 157, art. 161 oraz art. 165 ust. 1 stosuje 
się odpowiednio.  
Art. 173. 1. W  sprawach, o  których mowa w  art. 172 ust. 1, Komisja Nadzoru Audytowego:  
1) prowadzi postępowanie wyjaśniające;  
2) prowadzi dochodzenie dyscyplin arne;  
3) jest oskarżycielem przed sądem.  
2. Postępowanie przed sądem obejmuje postępowanie przed  sądem, o  którym mowa w  art. 176, oraz postępowanie 
przed sądem rozpoznającym odwołanie od orzeczenia lub postanowienia wydanego przez sąd pierwszej instancji.  
3. Sąd na rozprawie w  pierwszej instancji orzeka w  składzie jednego sędziego.  
Art. 174. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może upoważnić swojego członka lub pracownika ministerstwa finansów 
do podejmowania w  imieniu Komisji Nadzoru Audytowego i  ustalonym zakre sie działań w  toku dochodzenia dyscyplina r-
nego oraz reprezentowania Komisji Nadzoru Audytowego w  postępowaniu przed sądem.  
2. Upoważnienie nie może obejmować:  
1) wszczęcia dochodzenia  dyscyplinarnego;  
2) odmowy wszczęcia dochodzenia  dyscyplinarnego;  
3) umorzenia dochodzenia  dyscyplinarnego;  
4) przedstawienia zarzutów biegłemu rewidentowi;  
5) wniesienia do sądu wniosku o  ukaranie;  
6) cofnięcia wniosku o  ukaranie;  
7) cofnięcia  odwołania.  
Art. 175. Postępowania wyjaśniającego nie wszczyna się w  przypadku, gdy zawiadomienie o  podejrzeniu popełnienia 
przewinienia dyscyplinarnego złoży Krajowy Rzecznik Dyscyplinarny lub organy, o  których mowa w  art. 148 ust. 2. 
Art. 176. Jeżeli dochodzenie dyscyplinarne  dostarczyło podstaw do wniesienia wniosku o  ukaranie, Komisja  Nadzoru 
Audytowego, w  terminie 30  dni od dnia zamknięcia dochodzenia dyscyplinarnego , sporządza wniosek o  ukaranie i  wnosi 
go do sądu okręgowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego.  
Art. 177. Środki, o  których mowa w  art. 157 ust. 3 i 4, stosuje sąd rozpoznający sprawę.  
Art. 178. 1. W  sprawach, o  których mowa w  art. 172 ust. 1, w  pierwszej instancji orzeka sąd, o  którym mowa 
w art. 176. 
2. Sąd, o  którym mowa w  art. 176, rozpoznaje zażalenia na postanowienia, o  których mowa w  art. 148 ust. 6. 
3. Od wydanego w  pierwszej instancji orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne stronom 
przysługuje odwołanie, chyba że ustawa lub przepisy, o  których mowa w  art. 171 pkt 1, stanowią inaczej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 79 – Poz. 1421  
 
 Art. 179. 1.15) Wpływy z  tytułu kary pieniężnej orzeczonej w  sprawie, o  której mowa w  art. 172 ust. 1, stanowią d o-
chód budżetu państwa, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 159 ust. 5a pkt  2 – przychód Funduszu Edukacji Finansowej, 
o którym mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpa trywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego 
i o Rzeczniku Finansowym.  
2. Prawomocne orzeczenie w  zakresie kary pieniężnej oraz kosztów postępowania , w ramach którego została orz e-
czona ta kara, podlega egzekucji w  trybie ustawy z  dnia 17  czerwca 19 66 r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji. 
W postępowaniu egzekucyjnym mającym na celu wyegzekwowanie należności z  tytułu kary pieniężnej czynności przew i-
dziane dla wierzyciela podejmuje Komisja Nadzoru Audytowego.  
Art. 180. 1. Koszty postępowania w sprawie, o  której mowa w  art. 172 ust. 1, ponosi Komisja Nadzoru Audytowego.  
2. W przypadku uznania biegłego rewidenta winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, kosztami postępow a-
nia dyscyplinarnego obciąża się biegłego rewidenta.  
Art. 181. 1. Komisja Nadzoru Audytowego po uprawomocnieniu si ę orzeczenia nakładającego karę  podaje do 
publicznej wiadomości, bez zbędnej zwłoki, publikując na swojej stronie internetowej, informację o  popełnionym przez 
biegłego rewidenta przewinieniu dyscyplinarnym, o  którym mowa w  art. 172 ust. 1, oraz orzeczonej za to przewinienie 
karze.  
2. W przypadku orzeczenia na podstawie art.  159 ust. 3 o nakazie podania do publicznej wiadomości imienia i  nazwiska  
osoby fizycznej, na którą nałożono karę, obok informacji, o  której mowa w  ust. 1, podaniu do publicznej wiadomości   
podlega również imię i  nazwisko osoby fizycznej, na którą nałożono karę, wraz z  numerem, pod którym osoba ta jest lub 
była wpisana do rejes tru. 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są publikowane przez 5  lat, licząc od dnia, w  którym orzeczenie nakład a-
jące karę stało się prawomocne.  
4. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów może na swojej stronie internetowej zamieścić informacje, o  których mowa 
w ust. 1 i 2, lub odesłanie do tych informacji.  
Rozdział 10  
Odpowiedzialność firm audytorskich, jednostek zainteresowania publicznego oraz osób trzecich  
Art. 182. 1. Firma audytorska podlega karze administracyjnej za naruszenie przepisów ustawy lub ro zporządzenia  
nr 537/2014, w  przypadku gdy:  
1) nie przestrzega wymogów dotyczących wynagrodzenia za badanie, o  których mowa w  art. 80, oraz limitów wynagr o-
dzenia za usługi dozwolone niebędące badaniem wynikających z  art. 4 rozporządzenia  nr 537/2014, z  uwzg lędni e-
niem art. 137; 
2) nie przestrzega limitu wynagrodzenia całkowitego od jednostki innej niż jednostka zainteresowania publicznego, 
o którym mowa w  art. 70, oraz limitu wynagrodzenia całkowitego od jednostki zainteresowania publicznego, 
o którym mowa w  art. 4 ust. 3 rozporządzenia  nr 537/2014;  
3) przeprowadza badanie z  naruszeniem wymogów określonych w art. 49 pkt 1, art. 69 ust. 2–7 i 9, art. 71 oraz art. 72; 
4) świadczy usługi zabronione w  rozumieniu art. 5 rozporządzenia  nr 537/2014  oraz art. 136 lub narusza warunki ich 
świadczenia;  
5) nie przestrzega wymogów świadczenia usług dozwolonych niebędących badaniem, określonych w  art. 73 oraz art. 5 
ust. 4 i 5 rozporządzenia  nr 537/2014;  
6) nie dokonuje oceny ani nie dokumentuje w  zakresie określonym w  art. 74 oraz art.  6 ust. 1 rozporządzenia nr  537/2014  
w przypadku badań jednostek zainteresowania publicznego;  
7) nie składa przed przystąpieniem do badania oświadczenia w  sprawie niezależności, o  którym mowa w  art. 74 ust. 2; 
8) nie omawia z  komitetem audytu zagrożeń dla niezależności firmy audytorskiej lub biegłego rewidenta oraz zabezpi e-
czeń zastosowanych w celu ograniczenia tych zagrożeń w  przypadku określonym w  art. 4 ust. 3 rozporządzenia  
nr 537/2014;  
9) nie wykonuje obowiązków, o  których mowa w  art. 6 ust. 2 rozporządzenia  nr 537/2014;  
                                                           
15) W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 80 – Poz. 1421  
 
 10) przed sporządzeniem sprawozdania z  badania sprawozdania finansowego jednostki zainteresowania publicznego oraz 
sprawozdania dodatkowego, o  którym mowa w  art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014, nie przeprowadza kontroli j akości 
wykonania zlecenia, o  której mowa w  art. 8 tego rozporządzenia, lub narusza warunki przeprowadzenia, zakresu lub 
dokumentowania takiej kontroli, określone w  art. 8 tego rozporządzenia, krajowych standardach kontroli jakości oraz 
polityce kontroli ja kości wykonania zlecenia badania, o  której mowa w  art. 132; 
11) nie przestrzega przepisów art. 83–87, a  w przypadku badań jednostek zainteresowania publicznego również przepisu 
art. 10 rozporządzenia  nr 537/2014, dotyczących sprawozdania z  badania;  
12) nie przestrzega przepisów art. 81 ust. 2 i art. 131 oraz przepisu art. 11 rozporządzenia  nr 537/2014, dotyczących 
sprawozdania dodatkowego;  
13) nie przekazuje informacji dotyczących badanej jednostki zainteresowania publicznego, o  których mowa w  art. 12 
ust. 1 rozporządzenia  nr 537/2014, Komisji Nadzoru Finansowego lub nie przekazuje informacji, o  których mowa 
w art. 138, Komisji Nadzoru Audytowego;  
14) nie prowadzi dialogu, o  którym mowa w  art. 12 ust. 2 rozporządzenia  nr 537/2014, z  Komisją Nadzoru Finansowego 
lub nie uwzględnia w  prowadzeniu tego dialogu wytycznych, o  których mowa w  akapicie trzecim tego przepisu;  
15) nie przestrzega przepisu art. 13 rozporządzenia  nr 537/2014, dotyczących sporządzania, publikowania i  aktualizow a-
nia sprawozdania z  przejrzystości;  
16) nie przestrzega przepisów dotyczących rotacji firmy audytorskiej i  kluczowego biegłego rewidenta;  
17) nie przestrzega obowiązku zapewnienia zastępującej firmie audytorskiej dostępu do wszelkich informacji na temat 
badanej jednostki i  ostatniego badania tej jednostki lub do akt badania, o  którym mowa w  art. 82 oraz art. 18 roz-
porządzenia  nr 537/2014;  
18) nie przestrzega wymogów, o których mowa w  art. 46, dotyczących składu swoich organów;  
19) prowadzi działalność w  obszarac h innych niż ok reślone w  art. 47; 
20) nie przestrzega przepisów dotyczących ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o  których mowa w  art. 53; 
21) nie przestrzega przepisów art. 49, art. 50 oraz art. 65–67 w zakresie wdrożenia i  funkcjonowania systemu wewnętr z-
nej kontroli jakości, w  tym nie posiada lub nie wdraża:  
a) polityk, procedur, rozwiązań i  mecha nizmów, o  których mowa w  art. 64, 
b) polityk i  procedur przeprowadzania badań przez podwykonawców,  
c) polityki, o  której mowa w  art. 132, 
d) procedur, o  których mowa  w art. 199; 
22) nie przestrzega obowiązku zgłaszania zmian danych podlegających wpisowi na listę, o  którym mowa w  art. 57 ust. 3; 
23) nie przestrzega obowiąz ków dotyczących wnoszenia opłat z  tytułu nadzoru, o  których mowa w  art. 55 i art. 56; 
24) nie prze strzega przepisów art. 78 i art. 79 dotyczących zachowania tajemnicy zawodowej oraz przekazywania dok u-
mentów organowi nadzoru publicznego z  państwa trzeciego;  
25) nie przestrzega przepisów dotyczących badania grupy kapitałowej, o  których mowa w  art. 81; 
26) nie przestrzega przepisów dotyczących poddania się kontroli, o których mowa w  art. 36 ust. 1 pkt 1, art. 39, 
art. 106 ust. 1, art. 123 ust. 1 i art. 124 ust. 1, w tym nie stosuje się do żądania Komisji Nadzoru Audytowego lub Kr a-
jowej Komisji Nadzoru, o  którym mowa w  art. 111 ust. 3, lub nie stosuje się do żądania okazania dokumentów, prz e-
kazania poświadczonych przez pracownika firmy audytorskiej kopii dokumentów lub udzielenia informacji i  wyjaś -
nień w  zakresie objętym kontrolą, o  której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, art.  39, art.  106 ust. 1, art.  123 ust. 1 lub art.  124 
ust. 1; 
27) nie wykonuje zaleceń, o których mowa w  art. 121 ust. 1 pkt 1; 
28) nie wypełnia obowiązków informacyjnych, o  których mowa w  art. 51 i art. 52 oraz art.  14 rozporządze nia nr  537/2014 . 
2. Na członków zarządu lub innego organu zarządzającego oraz członków rady nadzorczej lub innego organu nadzo r-
czego firmy audytorskiej , oraz członków zespołu wykonującego badanie podejmujących decyzję co do wyniku badania, 
oraz osoby, o  których mowa w  art. 23 ust. 3 akapit drugi lit. e rozporządzenia  nr 537/2014, niebędących biegłymi rewide n-
tami, za naruszenia, o  których mowa w  ust. 1, może zostać nałożona kara administracyjna, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 
pkt 1, 2 lub 6. 
  
Dziennik  Ustaw  – 81 – Poz. 1421  
 
 Art. 183. 1. Ka rami administracyjnymi są:  
1) kara upomnienia;  
2) kara pieniężna;  
3) zakaz przeprowadzania badań ; 
4) zakaz wykonywania czynności rewizji finansowej;  
5) zakaz świadczenia usług objętych standardami wykonywania zawodu;  
6) zakaz pełnienia funkcji członka zarz ądu lub innego organu zarządzającego lub członka rady nadzorczej lub innego 
organu nadzorczego w  firmach audytorskich przez osoby odpowiedzialne za naruszenie przepisów ustawy lub roz -
porządzenia  nr 537/2014;  
7) skreślenie z  listy.  
2. Nakładając karę, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, nakazuje się zaprzestanie określonego postępowania i  powstrzym a-
nie się od niego w  przyszłości.  
3. Kara pieniężna nakładana na firmy audytorskie nie może przekroczyć 10% przychodów netto ze sprzedaży usług 
świadczonych w  ramach d ziałalności, o  której mowa w  art. 47 ust. 1 i 2, osiągniętych przez firmę audytorską w  poprze d-
nim roku obrotowym. Jeżeli w  poprzednim roku obrotowym firma audytorska nie osiągnęła przychodów z  tytułów, 
o których mowa w  zdaniu pierwszym, wysokość kary odnos i się do ostatniego roku obrotowego, w  którym firma osiągnęła 
przychody z  tych tytułów.  
4. Kara pieniężna nakładana na poszczególne osoby, o  których mowa w  art. 182 ust. 2, nie może przekraczać 
250 000 zł. 
4a.16) Kara, o  której mowa w  ust. 4, nakładana w  przypadku gdy naruszenie:  
1) dotyczyło usługi świadczonej w  związku z  przygotowaniem lub przeprowadzeniem emisji, wystawieniem lub zbyciem 
instrumentu finansowego lub  
2) związane było z  badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publicznego  
– nie może prze kraczać kwoty 500  000 zł. 
5. Kary, o  których mowa w  ust. 1 pkt 3–6, nakładane są na okres od roku do 3  lat. 
6. Ustalając rodzaj i  wymiar kary nakładanej na firmę audytorską lub osoby, o  których mowa w  art. 182 ust. 2, 
uwzględnia się w  szczególności:  
1) wagę naruszenia i  czas jego trwania;  
2) stopień przyczynienia się do powstania naruszenia;  
3) sytuację finansową wyrażającą się w  szczególności w  wysokości rocznych przychodów lub dochodów;  
4) kwotę zysków osiągniętych lub strat unikniętych, w  zakresie, w  jakim można je ustalić;  
5) stopień współpracy z Krajową Radą Biegłych Rewidentów lub Komisją Nadzoru Audytowego;  
6) popełnione dotychczas naruszenia.  
Art. 184. Nakładając jedną z  kar, o  których mowa w  art. 183 ust. 1, organ postanawia również o  nakazie pod ania do 
publicznej wiadomości nazwy wraz z  numerem , pod którym firma audytorska jest wpisana na listę, lub imienia i  nazwiska 
osoby, o  której mowa w  art. 182 ust. 2, chyba że podanie tych danych do publicznej wiadomości będzie środkiem niepr o-
porcjonalnym d o naruszenia, będzie stanowiło zagrożenie dla stabilności rynków finansowych, zagrozi prowadzonemu 
postępowaniu karnemu lub wyrządzi niewspółmierną szkodę jednostce, dla której firma audytorska świadczyła swoje usł u-
gi, lub zaangażowanym instytucjom lub oso bom. Nie podlegają ujawnieniu dane podmiotu, dla którego wykonywane były 
czynności rewizji finansowej.  
Art. 185. Kary administracyjne, o  których mowa w  art. 183 ust. 1, nakłada:  
1) Krajowa Rada Biegłych Rewidentów albo  
2) Komisja Nadzoru Audytowego – w przypadku naruszenia przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  przez:  
a) firmę audytorską w  związku z  nieprawidłowościami powstałymi przy badaniu jednostki zainteresowania publicznego,  
b) osoby, o  których mowa w  art. 182 ust. 2. 
                                                           
16) Dodany przez art. 21 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 82 – Poz. 1421  
 
 Art. 186. 1. W  przypadku  gdy naruszenie przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  było związane z bada-
niem ustawowym, nakładając jedną z  kar administracyjnych określonych w  art. 183 ust. 1, organ stwierdza, czy sprawo -
zdanie z  badania spełnia wymogi, o  których mowa w:  
1) art. 83 oraz 
2) art. 10  rozporządzenia  nr 537/2014  – w przypadku badania jednostek zainteresowania  publicznego.  
2. W przypadku stwierdzenia, że sprawozdanie z  badania nie spełnia w ymogów, o  których mowa w  art. 83 lub art. 10 
rozporządzenia  nr 537/2014, infor macja ta publikowana jest w  trybie, o  którym mowa w  art. 191. 
Art. 187. 1. Wykonanie kar administracyjnych, o  których mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 3–7, nałożonych przez Komisję 
Nadzoru Audytowego należy do Krajowej Rady Biegłych Rewidentów.  
2. Do uchwał w  sprawie nałożenia kar administracyjnych, o  których mowa w  art. 183 ust. 1, stosuje się przepisy ust a-
wy z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 188. 1. Odwołanie od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w  sprawie nałożeni a kary administracyjnej, 
o której mowa w  art. 183 ust. 1, wnosi się do Komisji Nadzoru Audytowego, za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych 
Rewidentów, w  terminie 14  dni od dnia jej doręczenia.  
2. Od decyzji Komisji Nadzoru Audytowego wydanych w  pierwszej i nstancji w  sprawie nałożenia kary nie służy o d-
wołanie, jednakże strona niezadowolona z  decyzji może złożyć wniosek o  ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z  art. 127 
§ 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 189. 1.17) Wpływy z  tytułu kar pieniężnych nałożonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów stanowią 
przychód Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 183 ust. 4a pkt  1 – przychód Fund u-
szu Edukacji Finansowej, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty 
rynku finansowego i  o Rzeczniku Finansowym.  
2.17) Wpływy z  tytułu kar pieniężnych nałożonych przez Komisję Nadzoru Audytowego stanowią dochód budżetu 
państwa, a  w przypadku, o  którym mowa w  art. 183 ust. 4a pkt  2 – przychód Funduszu Edukacji Finansowej, o którym 
mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i  o Rzeczniku  
Finansowym.  
3. Kary pieniężne podlegają egzekucji w  trybie przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egz eku-
cyjnym w  administracji.  
4. Do kar pieniężnych stosuje się ustawę z  dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
5. Na postanowienia w  sprawach rozstrzygnięć i  stanowiska wierzyciela dotyczących postępowania egzekucyjnego 
zażalenie ni e przysługuje.  
Art. 190. W przypadku wypełnienia obowiązku, którego niezrealizowanie stanowiło naruszenie, o  którym mowa 
w art. 182 ust. 1, można odstąpić od wymierzenia kary. W  przypadku odstąpienia od wymierzenia kary postępowanie um a-
rza się.  
Art. 191. 1. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów albo Komisja Nadzoru Audytowego, po uprawomocnieniu się  
decyzji nakładającej karę, podaje do publicznej wiadomości, bez zbędnej zwłoki, publikując na swojej stronie internet o-
wej, informację o  popełnionym przez firmę audy torską lub osobę, o  której mowa w  art. 182 ust. 2, naruszeniu oraz nałoż o-
nej za to naruszenie karze.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  art. 184, obok informacji, o  której mowa w  ust. 1, podaniu do publicznej wiad o-
mości podlegają również nazwa wraz z  numerem , pod którym jest wpisana na listę firma audytorska, na którą nałożono 
karę, lub imię i  nazwisko osoby, o  której mowa w  art. 182 ust. 2. 
3. Informacje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, są publikowane przez 5  lat, licząc od dnia, w  którym decyzja nakładająca 
karę stała się prawomocna.  
                                                           
17) W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 83 – Poz. 1421  
 
 Art. 192. 1. Jednostka zainteresowania publicznego, członek jej zarządu lub innego organu zarządzającego lub rady 
nadzorczej lub innego organu nadzorczego, lub komitetu audytu oraz podmioty z  nimi powiązane oraz powiązane strony 
trzecie, o  których mowa w  art. 23 ust. 3 akapit drugi lit. c rozporządzenia  nr 537/2014, podl egają karze administracyjnej 
za naruszenie przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  nakładanej przez Komisję Nadzoru Finansowego 
w przypadku , gdy: 
1) nie posiadają polityki w  zakresie świadczenia dodatkowych usług przez firmę audytorską, podmiot powiązany z  firmą 
audytorską lub członka jego sieci;  
2) nie posiadają polityki w  zakresie wyboru firmy audytorskiej;  
3) nie przestrzegają przepisów dotyczących:  
a) wyboru firmy audytorskiej, w  tym stosowania klauzul zabronionych,  
b) zawarcia umowy o  badanie na okres krótszy niż 2 -letni i  dłuższy niż 5 -letni, z  uwzględnieniem przypadku, 
o którym mowa w  art. 17 ust. 6 rozporządzenia  nr 537/2014,  
c) obowiązkowych okresów karencji,  
d) procedury wyboru firmy audytorskiej,  
e) obowiązku informowania Komisji Nadzoru Finansowego o  fakcie, że wyboru firmy audytorskiej dokonuje organ 
inny niż organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe;  
4) nie przestrzegają obowiązków zwią zanych z  rotacją firmy audytorskiej badającej sprawozdanie finansowe danej je d-
nostki zainteresowania publicznego;  
5) nie przestrzegają przepisów dotyczących powołania, składu i  funkcjonowania komitetu audytu;  
6) wywierają wpływ na wynik badania.  
2. W przyp adku jednostek zainteresowania publicznego, którymi są otwarte fundusze emerytalne, dobrowolne fund u-
sze emerytalne, fundusze inwestycyjne otwarte, specjalistyczn e fundusze inwestycyjne otwarte  albo publiczne fundusze 
inwestycyjne zamknięte, karze administr acyjnej nakładanej przez Komisję Nadzoru Finansowego podlegają, będące ich 
organami, po wszechne towarzystwa emerytalne  albo towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub działające w  imieniu tych 
towarzystw osoby, o  których mowa w  ust. 1. 
Art. 193. 1. Karami adm inistracyjnymi nakładanymi przez Komisję Nadzoru Finansowego są:  
1) kara pieniężna;  
2) zakaz pełnienia funkcji członka zarządu lub innego organu zarządzającego lub członka rady nadzorczej lub innego 
organu nadzorczego w  jednostkach zainteresowania publiczn ego przez osoby odpowiedzialne za naruszenie przep i-
sów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  przez okres od roku do 3  lat. 
2. Kara pieniężna nakładana na jednostkę zainteresowania publicznego nie może przekroczyć 10% przychodów netto 
ze sprzedaży towarów i  produktów, osiągniętych przez tę jednostkę w  poprzednim roku obrotowym. Jeżeli w  poprzednim 
roku obrotowym jednostka zainteresowania publicznego nie osiągnęła przychodów z  tytułów, o  których mowa w  zdaniu 
pierwszym, wysokość kary odnosi się do ostatniego roku obrotowego, w  którym jednostka ta osiągnęła przychody z  tych 
tytułów.  
3. Kara pieniężna nakładana na poszczególne osoby, o  których mowa w  art. 192 ust. 1, nie może przekraczać 
250 000 zł. 
3a.18) Kara, o  której mowa w  ust. 3, nakładana w  przypadku gdy naruszenie:  
1) dotyczyło usługi świadczonej w  związku z  przygotowaniem lub przeprowadzeniem emisji, wystawieniem lub zbyciem 
instrumentu finansowego lub  
2) związane było z  badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publicznego  
– nie może przekraczać kwot y 500  000 zł. 
4. Ustalając rodzaj i  wymiar kary nakładanej na jednostkę zainteresowania publicznego lub  osoby, o  których mowa 
w art. 192 ust. 1, uwzględnia się w  szczególności:  
1) wagę naruszenia i  czas jego trwania;  
2) stopień przyczynienia się do powstania naruszenia;  
                                                           
18) Dodany przez art. 21 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 84 – Poz. 1421  
 
 3) sytuację finansową wyrażającą się w  szczególności w  wysokości rocznych przychodów lub dochodów;  
4) kwotę zysków osiągniętych lub strat unikniętych w  zakresie, w  jakim można je ustalić;  
5) stopień współpracy z  Komisją Nadzoru Finans owego;  
6) popełnione dotychczas naruszenia.  
Art. 194. 1.19) Wpływy z  tytułu kar pieniężnych nałożonych przez Komisję Nadzoru Finansowego stanowią przychód 
Funduszu Edukacji Finansowej, o  którym mowa w  ustawie z  dnia 5  sierpnia 2015  r. o rozpatrywaniu reklam acji przez 
podmioty rynku finansowego i  o Rzeczniku Finansowym.  
2. Nakładając jedną z  kar, o  których mowa w  art. 193 ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego postanawia również 
o nakazie podania do publicznej wiadomości nazwy i  siedziby jednostki zainteresowani a publicznego lub imienia i  nazwiska  
osoby, o  której mowa w  art. 192 ust. 1, chyba że podanie tych danych do publicznej wiadomości będzie środkiem niepr o-
porcjonalnym do naruszenia, będzie stanowiło zagrożenie dla stabilności rynków finansowych, zagrozi prowadzonemu 
postępowaniu karnemu lub wyrządzi niewspółmierną szkodę zaangażowanym instytucjom lub osobom.  
3. Komisja Nadzoru Finansowego, po uprawomocnieniu się decyzji nakładającej karę, podaje do publicznej wiad o-
mości, bez zbędnej zwłoki, publikując na swojej stronie internetowej, informację o  popełnionym przez jednostkę zainter e-
sowania publicznego lub  osobę, o  której mowa w  art. 192 ust. 1, naruszeniu oraz nałożonej  za to naruszenie karze.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 2, obok informacji, o  które j mowa w  ust. 3, podaniu do publicznej wiadomości  
podlega nazwa i  siedziba jednostki zainteresowania publicznego, a  w przypadku osoby, o  której mowa w  art. 192 ust. 1, 
również imię i  nazwisko osoby, na którą nałożono karę.  
5. Informacje, o  których mowa w  ust. 3 i 4, są publikowane przez 5  lat, licząc od dnia, w  którym decyzja nakładająca 
karę stała się prawomocna.  
6. Przepisy art. 189 ust. 3–5 i art. 190 stosuje się odpowiednio.  
7. Do postępowań prowadzonych przez Komisję Nadzoru Finansowego stosuje się odp owiednio przepisy ustawy 
z dnia 21  lipca 2006  r. o nadzorze nad rynkiem finansowym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 298, 326, 730 i 875 ). 
Rozdział 11  
Zawiadamianie organu nadzoru publicznego lub samorządu zawodowego biegłych rewidentów o  podejrzeniu 
naruszenia przepisów ustawy lub rozporządzenia  nr 537/2014  
Art. 195. 1. Każdy może zawiadomić Komisję Nadzoru Audytowego lub organy Polskiej Izby Biegłych Rewidentów 
o podejrzeniu naruszenia przez biegłego rewidenta, firmę audytorską lub inny podmiot lub osobę przepi sów ustawy lub 
rozporządzenia  nr 537/2014.  
2. Jeżeli zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, uzasadniałoby wszczęcie dochodzenia dyscyplinarnego, postęp o-
wania w  sprawie nałożenia kary administracyjnej  na firmę audytorską, jednostkę zainteresowania publiczne go lub członka 
jej zarządu lub innego organu zarządzającego lub członka rady nadzorczej lub innego organu nadzorczego,  lub komitetu 
audytu lub innego postępowania, organem rozpatrującym zawiadomienie jest organ właściwy do prowadzenia postępow a-
nia w  sprawi e. 
3. Organ informuje zawiadamiającego o  wszczęciu postępowania albo braku podstaw do wszczęcia postępowania, 
podając uzasadnienie.  
Art. 196. Komisja Nadzoru Audytowego, a  jeżeli zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 195 ust. 1, nie pozostaje 
w związku z  badaniem ustawowym jednostki zainteresowania publicznego – Krajowa Komisja Nadzoru, mogą przeprow a-
dzić odpowiednio kontrolę doraźną KNA lub kontrolę doraźną KKN w  firmie audytorskiej w  celu wyjaśnienia okoliczn o-
ści podniesionych w  zawiadomieniu. Krajowy Rzecz nik Dyscyplinarny lub Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, rozpatr u-
jąc zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 195 ust. 1, mogą zwrócić się do Krajowej Komisji Nadzoru o  przeprowadzenie 
kontroli doraźnej KKN w  firmie audytorskiej.  
Art. 197. O sposobie rozpatrzeni a zawiadomienia, o  którym mowa w  art. 195 ust. 1, organ informuje zawiadamiaj ą-
cego w  terminie 3  miesięcy od dnia doręczenia organowi tego zawiadomienia. Przepisy art. 36–38 ustawy  z dnia 14  czerw-
ca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się. 
                                                           
19) W brzmien iu ustalonym przez art. 21 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 12. 
  
Dziennik  Ustaw  – 85 – Poz. 1421  
 
 Art. 198. 1. Dane zawiadamiającego nie podlegają ujawnieniu biegłemu rewidentowi, firmie audytorskiej lub innemu 
podmiotowi lub osobie, których zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 195 ust. 1, dotyczy, chyba że zawiadamiający w y-
razi na to zgodę.  
2. Dane osoby lub firmy audytorskiej, których dotyczy zawiadomienie, o  którym mowa w  ust. 1, nie podlegają uja w-
nieniu osobom trzecim w  toku postępowania.  
Art. 199. Firmy audytorskie ustanawiają dla pracowników procedury umożliwiające zgłaszanie organowi zarzą dzają-
cemu lub nadzorczemu firmy audytorskiej potencjalnych lub faktycznych naruszeń przepisów ustawy lub rozporządzenia  
nr 537/2014 oraz zapewniające zawiadamiającemu, a  także osobie, której zawiadomienie, o  którym mowa w  art. 195 ust. 1, 
dotyczy, zachowan ie anonimowości i  ochrony przed ujawnieniem osobom trzecim.  
Rozdział 12  
Współpraca z  właściwymi organami nadzoru publicznego z  państw Unii Europejskiej, KEONA, europejskimi 
urzędami nadzoru oraz właściwymi organami nadzoru publicznego z  państw trzecich  
Art. 200. 1. Komisja Nadzoru Audytowego i  Komisja Nadzoru Finansowego współpracują z  właściwymi organami 
nadzoru publicznego z  państw Unii Europejskiej, KEONA oraz europejskimi urzędami nadzoru w celu wykonywania 
zadań wynikających z  niniejszej ustawy lub roz porządzenia  nr 537/2014.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, w szcze gólności w  związku z  kontrolami, o  których mowa w  art. 39 oraz 
art. 124 ust. 1, dotyczącymi przeprowadzania badań ustawowych, Komisja Nadzoru Audytowego lub Komisja Nadzoru 
Finansowego  mogą udzielać informacji i  przekazywać dokumenty, w  tym objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy.  
3. Informacje i  dokumenty są przekazywane w  terminie 30  dni od dnia otrzymania wniosku  o udzielenie informacji 
lub przekazanie dokumentów złożonego przez właś ciwe organy nadzoru publicznego z  państw Unii Europejskiej, KEONA 
lub europejskie urzędy nadzoru. O  przyczynach niezachowania tego terminu Komisja Nadzoru Audytowego lub Komisja 
Nadzoru Finansowego powiadamia wnioskodawcę.  
4. Komisja Nadzoru Audytowego lub  Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić udzielenia informacji lub prz e-
kazania dokumentów w  przypadku, gdy:  
1) udzielenie informacji lub przekazanie dokumentów mogłoby mieć szkodliwy wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo 
lub porządek publiczny Rzeczypospol itej Polskiej lub naruszać przepisy w  zakresie bezpieczeństwa;  
2) przeciwko osobie lub podmiotowi, których dotyczy wniosek o  udzielenie informacji lub przekazanie dokumentów, 
toczy się postępowanie sądowe w  tej samej sprawie przed organami Rzeczypospolitej  Polskiej;  
3) wydane zostało prawomocne orzeczenie przez organ Rzeczypospolitej Polskiej w  tej samej sprawie przeciwko osobie 
lub podmiotowi, których dotyczy wniosek o  udzielenie informacji lub przekazanie dokumentów.  
5. Odmowa udzielenia informacji  lub pr zekazania dokumentów następuje w  formie pisemnej.  
6. Informacje i  dokumenty otrzymane przez Komisję Nadzoru Audytowego lub Komisję Nadzoru Finansowego są 
objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy w  przypadku, o  którym mowa w  art. 95, lub w  przypadku gdy stro na przekazująca  
wskaże na potrzebę zachowania tajemnicy.  
7. Komisja Nadzoru Audytowego może kierować do właściwych organów nadzoru publicznego z  państw Unii Eur o-
pejskiej wnioski o  udostępnienie dodatkowej dokumentacji z  badania, dotyczącej badań sprawozdań  finansowych lub  
pakietów konsolidacyjnych jednostek wchodzących w  skład grupy kapitałowej, której jednostka dominująca ma siedzibę 
w Rzeczypospolitej Polskiej, w  sytuacji  gdy badania takie zostały przeprowadzone na potrzeby badania takiej grupy kap i-
tałowej przez biegłych rewidentów lub firmy audytorskie zatwierdzone w  państwach Unii Europejskiej.  
8. Na żądanie Komisji Nadzoru Audytowego biegły rewident lub firma audytorska są obowiązani doręczyć jej info r-
macje, akta badania i  inne dokumenty.  
9. Biegły rewident lub firma audytorska nie mogą bezpośrednio przekazywać informacji, akt badania lub innych 
dokumentów właściwemu organowi nadzoru publicznego z  państwa Unii Europejskiej oraz europejskim urzędom nadzoru.  
Art. 201. 1. W  ramach realizacji celu , o którym mowa w  art. 88, Komisja Nadzoru Audytowego może kierować 
wnioski o  podjęcie przez właściwe organy nadzoru publicznego z  państw Unii Europejskiej odpowiednich działań, w  tym 
o charakterze dochodzeniowym.  
2. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 1, Ko misja Nadzoru Audytowego może skierować wniosek do właściwego 
organu nadzoru publicznego z  państwa Unii Europejskiej, aby jej upoważnieni przedstawiciele mogli uczestniczyć 
w działaniach o  charakterze dochodzeniowym. Przepis art. 95 stosuje się odpowiednio . 
  
Dziennik  Ustaw  – 86 – Poz. 1421  
 
 Art. 202. 1. Realizując wniosek właściwego organu nadzoru publicznego z  państwa Unii Europejskiej, Komisja Na d-
zoru Audytowego może podjąć odpowiednie działania, w  tym przeprowadzić kontrolę, o  której mowa w  art. 124 ust. 1, lub 
zlecić Krajowej Komisji Na dzoru przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  art. 39. 
2. Komisja Nadzoru Audytowego może wyrazić zgodę na uczestnictwo upoważnionych przedstawicieli właściwego 
organu nadzoru publicznego z  państwa Unii Europejskiej w  przeprowadzanych działaniach.  
3. W trakcie przeprowadzanych działań Komisja Nadzoru Audytowego może konsultować się z  upoważnionymi 
przedstawicielami właściwego  organu nadzoru publicznego z  państwa Unii Europejskiej i  uwzględniać udzielone przez 
nich informacje i  przekazane dokumenty.  
4. Komisja Nadzoru Audytowego może odmówić realizacji wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, albo wyrażeni a zgody, 
o której mowa w  ust. 2. Przepis art. 200 ust. 4 stosuje się odpowiednio.  
Art. 203. 1. Firma audytorska zatwierdzona w  innym niż Rzeczpospolita Polska państwie Unii Europejskiej i  wpisana 
na listę na podstawie art. 58 podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Audytowego w  zakresie zgodności 
przeprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej badań ustawowych z  wymogami prawa Rzeczypospoli tej Po l-
skiej.  
2. Biegły rewident lub firma audytorska, przeprowadzający obowiązkowe badanie sprawozdania finansowego je d-
nostki zarejestrowanej w  państwie trzecim, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym 
w innym niż Rzeczpos polita Polska państwie Unii Europejskiej, podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nad -
zoru Audytowego, w  tym kontro lom, o  których mowa w  art. 106 ust. 1 i art. 124 ust. 1, oraz karom obowiązującym 
w Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach przewidzianych  w niniejszej  ustawie dla biegłych rewidentów lub firm audyto r-
skich przeprowadzających  badania sprawozdań finansowych jednostek zainteresowania publicznego.  
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli badana jednostka jest emitentem wyłącznie dłużnych papie rów wartościowych, 
które zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym:  
1) przed dniem 31  grudnia 2010  r., a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w  dniu emisji co najmniej 50  000 euro 
lub równowartość co najmniej 50  000 euro – w przypadku dłużnych  papierów wartościowych denominowanych 
w innej walucie lub  
2) w dniu 31  grudnia 2010  r. lub później, a  ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w  dniu emisji co najmniej 
100 000 euro lub równowartość co najmniej 100  000 euro – w przypadku dłużnych papierów  wartościowych denom i-
nowanych w  innej walucie.  
4. Równowartość kwoty w  euro oblicza się według kursu średniego, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z  dnia 
emisji.  
Art. 204. 1. Komisja Nadzoru Audytowego prowadzi listę jednostek audytorskich pochodzących  z państw trzecich.  
2. Lista, o  której mowa w  ust. 1, zawiera adres Komisji Nadzoru Audytowego , a także obejmuje następujące dane:  
1) numer wpisu na listę;  
2) pełną i  skróconą nazwę oraz adres jednostki audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego;  
3) form ę organizacyjno -prawną;  
4) nazwiska i  imiona właścicieli lub wspólników, członków organów zarządzających oraz członków organów nadzo r-
czych;  
5) adresy właścicieli lub wspólników, członków organów zarządzających oraz członków organów nadzorczych;  
6) nazwisk a i imiona biegłych rewidentów zatrudnionych w  jednostce audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego lub 
z nią powiązanych jako wspólnicy lub w  inny sposób, którzy zamierzają przeprowadzać lub przeprowadzają badanie 
sprawozdania finansowego jednostki  zarejestrowanej w  państwie trzecim, której papiery wartościowe są dopuszczone 
do obrotu na rynku regulowanym w  Rzeczypospolitej Polskiej, oraz numery w  rejestrach nadane tym biegłym rew i-
dentom przez organy rejestrujące z państw trzecich albo innych państw  Unii Europejskiej oraz nazwy tych organów;  
7) adresy oddziałów jednostki audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego;  
8) informację o  członkostwie w  sieci oraz wykaz nazw i  adresów firm audytorskich należących do sieci oraz podmiotów 
powiązanych z  jednos tką audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego lub też wskazanie miejsca, w  którym informacje 
te są publicznie dostępne;  
9) adres strony internetowej jednostki audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego;  
  
Dziennik  Ustaw  – 87 – Poz. 1421  
 
 10) numer w  rejestrze nadany jednostce audytorskiej  pochodzącej z  państwa trzeciego przez organ rejestrujący z państwa 
trzeciego albo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa Unii Europejskiej oraz nazwę tego organu;  
11) nazwę jednostki zarejestrowanej w  państwie trzecim, której papiery wartościowe są dopu szczone do obrotu na rynku 
regulowanym w  Rzeczypospolitej Polskiej, na rzecz której jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego z a-
mierza przeprowadzać lub przeprowadza badanie sprawozdania finansowego.  
3. Jednostka audytorska pochodząca z  państwa t rzeciego ma obowiązek pisemnego zgłaszania Komisji Nadzoru 
Audytowego zmiany danych podlegających wpisowi na listę w  terminie 30  dni od dnia ich zaistnienia.  
4. Lista, o  której mowa w  ust. 1, podlega publikacji na stronie internetowej Komisji Nadzoru Audytowego.  
Art. 205. 1. Wpisowi na listę, o  której mowa w  art. 204 ust. 1, podlega, na swój wniosek, jednostka audytorska  
pochodząca z  państwa trzeciego, która zamierza przeprowadzać lub przeprowadza badanie sprawozdania finansowego 
jednostki zarejestrow anej w  państwie trzecim, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulow a-
nym w  Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że:  
1) większość członków organów zarządzających jednostki audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego spełnia wym a-
gania dla biegłych rewidentów równoważne z  wymaganiami przewidzianymi w  niniejszej ustawie;  
2) biegły rewident pochodzący z  państwa trzeciego, przeprowadzający w  imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej 
z państwa trzeciego badanie sprawozdania finansowe go jednostki zarejestrowanej w  państwie trzecim, której papiery 
wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w  Rzeczypospolitej Polskiej, spełnia wymagania ró w-
noważne z  wymaganiami przewidzianymi dla biegłych rewidentów w  niniejszej ustawie;  
3) jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego przeprowadza badanie sprawozdania finansowego jednostki 
zarejestrowanej w  państwie trzecim, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym 
w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z międzynarodowymi standardami badania lub standardami równoważnymi;  
4) jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie 
zawierające informacje, o  których mowa w  art. 13 rozporządzenia  nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymagania 
dotyczące ujawniania informacji;  
5) jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego spełn ia wymagania określone w  art. 69–76 i art. 80 lub wym a-
gania równoważne.  
2. Jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzecie go prowadząca działalność jako biegły rewident prowadzący 
działalność gospodarczą we własnym imieniu i  na własny rachunek podlega wpisowi na listę, o  której mowa w  art. 204 
ust. 1, pod warunkiem spełnienia wymogów, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2–5. 
3. Badan ie sprawozdania finansowego przeprowadzone przez jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, 
która nie została wpisana na listę, o  której mowa w  art. 204 ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych.  
4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli badana jednostka jest emitentem wyłącznie dłużnych papierów wartościowych, 
które zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym:  
1) przed dniem 31  grudnia 2010  r., a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w  dniu emisji co najmniej 50  000 euro 
lub równowarto ść co najmniej 50  000 euro – w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych 
w innej walucie lub  
2) w dniu 31  grudnia 2010  r. lub później, a  ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w  dniu emisji co najmniej 
100 000 euro lub równowartość  co najm niej 100  000 euro – w przypadku dłużnych papierów wartościowych denom i-
nowanych w  innej walucie.  
5. Równowartość kwoty w  euro oblicza się według kursu średniego, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z  dnia 
emisji.  
6. Za wpis na listę, o  którym mowa w  ust. 1, jest pobierana opłata w  wysokości 2000  zł, która stanowi dochód budż e-
tu państwa. Opłatę należy uiścić w  terminie 30  dni od dnia, w  którym decyzja o  wpisie stała się ostateczna.  
Art. 206. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może podjąć uchwałę o  uznaniu, że:  
1) system nadzoru publicznego, w  tym system zapewnienia jakości i  system kontroli doraźnych w  państwie trzecim, jest 
równoważny z  wymag aniami przewidzianymi w  niniejszej ustawie, o  czym Komisja Nadzoru Audytowego informuje 
Komisję Europejską;  
2) standardy,  o których mowa w  art. 205 ust. 1 pkt 3, są równoważne z  międzynarodowymi standardami badania;  
3) wyma gania, o  których mowa w  art. 205 ust. 1 pkt 1, 2, 4  i 5, są równoważne z  wymaganiami przewidzianymi 
w niniejszej ustawie.  
  
Dziennik  Ustaw  – 88 – Poz. 1421  
 
 2. Komisja Nadzoru Audytowego, podejmując uchwałę, o  której mowa w  ust. 1, przyjmuje ustalenia Komisji Eur o-
pejskiej, a  w przypadku braku takich ustaleń, kieruje się przy podejmowaniu decyzji ustaleniami właściwych organów 
nadzoru publicznego z  państw Unii Europejskiej lub ustaleniami wła snymi.  
Art. 207. 1. Jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego, wpisana na listę na podstawie art. 205 ust. 1, lub 
biegły rewident, o  którym mowa w  art. 204 ust. 2 pkt 6, podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Aud y-
towego, w  tym kontr olom, o  których mowa w  art. 106 ust. 1 i art. 124 ust. 1, oraz karom obowiązującym w  Rzeczypospol i-
tej Polskiej na zasadach przewidzianych w  niniejszej ustawie dla biegłych rewidentów lub firm audytorskich przeprow a-
dzających badania sprawozdań finansowych jednostek zainteresowania publicznego.  
2. Komisja Nadzoru Audytowego może zwolnić jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego, na czas okreś -
lony, z  podlegania systemowi zapewnienia jakości obowiązującemu w  Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w  ciągu  ostatnich 
3 lat podlegała kontroli przeprowadzonej przez właściwy organ odpowiedzialny za system zapewniania jakości innego niż 
Rzeczpospolita Polska państwa Unii Europejskiej lub właściwy organ państwa trzeciego, którego system zapewnienia 
jakości został  uznany za równoważny z  wymaganiami przewidzianymi w  niniejszej ustawie.  
Art. 208. 1. W  przypadku przeprowadzenia kontroli w  jednostce audytorskiej pochodzącej z  państwa trzeciego, je d-
nostka ta jest obowiązana wnieść opłatę w  wysokości odpowiadającej kosztom przeprowadzenia tej kontroli.  
2. Opłata, o  której mowa w  ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.  
3. Komisja Nadzoru Audytowego określi, w  drodze decyzji, wysokość opłaty, o  której mowa w  ust. 1, oraz tryb 
i termin jej uiszczenia, uwzględniając szac owany koszt przeprowadzenia kontroli w  jednostce audytorskiej pochodzącej 
z państwa trzeciego.  
4. W przypadku niewykonania decyzji, o  której mowa w  ust. 3, Komisja Nadzoru Audytowego może nałożyć 
w terminie 30  dni od dnia uprawomocnienia się decyzji karę a dministracyjną, o  której mowa w  art. 183 ust. 1 pkt 2. Przepis  
art. 190 stosuje się odpowiednio.  
5. Opłata, o  której mowa w  ust. 3, oraz kara  administracyjna, o  której mowa w  ust. 4, podlegają egzekucji w  trybie 
przepisów ustawy z  dnia 17  czerwca 1966  r. o postępowaniu egzekucyjnym w  administracji.  
6. Na postanowienia Komisji Nadzoru Audytowego w  sprawach rozstrzygnięć i  stanowiska wierzyciela dotyczących 
postępowania egzekucyjnego zażalenie nie przysługuje.  
7. Odsetki za zwłokę, na zasadach określonych w  ustawie z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa, pobiera 
się od nieuiszczonych w  wyznaczonym terminie przez jednostkę audytorską pochodzącą z  państwa trzeciego:  
1) opłat , o których mowa w  ust. 1; 
2) kar nałożonych przez Komisję Nadzoru Audytowego.  
8. Do opłat, o których mowa w  ust. 1, stosuje się przepisy działu III ustawy z  dnia 29  sierpnia 1997  r. – Ordynacja 
podatkowa.  
9. Od decyzji Komisji Nadzoru Audytowego wydanych w  pierws zej instancji dotyczących opłat, o  których mowa 
w ust. 1, oraz kar nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z  decyzji może złożyć wniosek o  ponowne rozp a-
trzenie sprawy, zgodnie z  art. 127 § 3 ustawy  z dnia 14  czerwca 1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego.  
Art. 209. 1. Skreślenie jednostki audytorskiej poch odzącej z  państwa trzeciego z  listy, o  której mowa w  art. 204 
ust. 1, następuje:  
1) na wniosek jednostki;  
2) w przypadku niepoddania się kontroli, o  której mowa w  art. 106 ust. 1 lub art. 124 ust. 1; 
3) w przypadku zaprzestania spełniania warunków, o  których mowa w  art. 205 ust. 1 i 2; 
4) w przypadku nieuregulowania opłaty, o  której mowa w  art. 205 ust. 6; 
5) w przypadku nieuregulowania opłaty, o  której mowa w  art. 208 ust. 1; 
6) w przypadku skreślenia jednostki z  rejestru prowadzonego przez organ reje strujący państwa trzeciego.  
2. Jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego skreślona z  listy, o  której mowa w  art. 204 ust. 1, 
z przyczyn, o  których mowa w  ust. 1, może być ponownie wpisana na tę listę, jeżeli od dnia skreślenia upłynęło nie mniej 
niż 5  lat. 
Art. 210. W przypadku skreślenia z  listy, o  której mowa w  art. 204 ust. 1, jednostki audytorskiej pochodzącej 
z państwa trzeciego Komisja Nadzoru Audytowego przekazuje informację o  tym organowi rejestrującemu państwa, 
w którym jednostka ta jest zarejestrowana, wraz z  podaniem przyczyny skreślenia.  
  
Dziennik  Ustaw  – 89 – Poz. 1421  
 
 Art. 211. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może odstąpić, na zasadzie wzajemności, od stosowania przepisów 
art. 205 lub art. 207, jeżeli jednostka audytorska pochodząca z  państwa trzeciego podlega w  tym państwie nadzorowi pub -
licznemu i  systemowi zapewnienia jakości oraz systemowi dochodzeń i  sankcji, które zostały uznane za równoważne 
z wymaganiami przewidzianymi w  niniejszej ustawie.  
2. W celu realizacji przepisu ust. 1 Komisja Nadzoru Audytowego zawiera z  właściwym organem nadzoru publiczn e-
go z państwa trzeciego porozumienie.  
3. Komisja Nadzoru Audytowego informuje Komisję Europejską o  zawartym porozumieniu i  jego istotnych postan o-
wieniach.  
4. Porozumienie, o  którym mowa w  ust. 2, może mieć charak ter wielostronny.  
Art. 212. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może udzielić właściwemu organowi nadzoru publicznego nad jednos t-
kami audytorskimi pochodzącymi z  państwa trzeciego informacji lub przekazać mu dokumentację systemu wewnętrznej 
kontroli jakości, dok umentację badania w  rozumieniu art. 68 pkt 1 i inne dokumenty będące w  posiadaniu biegłych rew i-
dentów lub firmy audytorskiej, a  także dokumenty związane z  kontrolami, o  których mowa w  art. 106 ust. 1 i art. 124 
ust. 1, jeżeli:  
1) informacje i  dokumenty dot yczą pośrednio lub bezpośrednio badania sprawozdania finansowego jednostki, która 
wyemitowała papiery wartościowe w  tym państwie trzecim lub która wchodzi w  skład grupy kapitałowej sporządzaj ą-
cej skonsolidowane sprawozdanie finansowe w  tym państwie trzecim, oraz  
2) między Komisją Nadzoru Audytowego a  właściwym organem nadzoru publicznego z  państwa trzeciego zostało z a-
warte porozumienie, o  którym mowa w  art. 214 ust. 1. 
2. Biegły rewident lub firma audytorska są obowiązani doręczyć Komisji Nadzoru Aud ytowego, na jej żądanie, 
informacje, dokumentację badania w rozumieniu art. 68 pkt 1 i inne dokumenty będące w  posiadaniu biegłych rewidentów 
lub firmy audytorskiej w celu przekazania ich właściwemu organowi nadzoru publicznego z  państwa trzeciego. Przepis  
art. 79 stosuje się odpowiednio.  
3. Udzielenie informacji i  przekazanie dokumentów, o  których mowa w  ust. 1, upoważnionym przedstawicielom właś -
ciwego organu nadzoru publicznego z  państwa trzeciego może odbywać się w  siedzibie firmy audytorskiej, w  tym 
w trakcie kontroli.  
4. W trakcie przeprowadzanej kontroli Komisja Nadzoru Audytowego może konsultować się z  upoważnionymi 
przedstawicielami właściwego organu nadzoru publicznego z  państwa trzeciego i  uwzględniać udzielone przez nich info r-
macje i  przekazane d okumenty.  
Art. 213. Komisja Nadzoru Audytowego może odmówić właściwemu organowi nadzoru publicznego z  państwa trz e-
ciego udzielenia informacji lub przekazania dokumentów, o  których mowa w  art. 212, jeżeli:  
1) udzielenie informacji lub przekazanie dokumentów  mogłoby mieć negatywny wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo 
lub porządek publiczny Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej;  
2) przeciwko biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej toczy się już postępowanie sądowe w  sprawie, której dot y-
czy wnios ek właściwego organu nadzoru publicznego z  państwa trzeciego;  
3) wydane zostało w  Rzeczypospolitej Polskiej prawomocne orzeczenie w  tej samej sprawie przeciwko biegłemu rewi-
dentowi lub firmie audytorskiej, których dotyczy wniosek właściwego organu nadzoru publicznego z  państwa trzeciego.  
Art. 214. 1. W  celu udzielenia informacji lub przekazania dokumentów, o  których mowa w  art. 212, Komisja Nadz o-
ru Audytowego zawiera z  właściwym organem nadzoru publicznego z  państwa trzeciego, który został uznany przez Kom i-
sję Europejską za adekwatny, porozumienie, które przewiduje na zasadzie wzajemności, że:  
1) właściwy organ nadzoru publicznego z  państwa trzeciego jest obowiązany uzasadnić wniosek o  udzielenie informacji 
lub przekazanie dokumentów;  
2) osoby obecnie lub w  przeszłości zatrudnione we właściwym organie nadzoru publicznego z  państwa trzeciego mające 
dostęp do udzielonych informacji lub przekazanych dokumentów  są obowiązane do zachowania tajemnicy;  
3) właściwy organ nadzoru publicznego z  państwa trzeciego może w ykorzystać otrzymane informacje i  dokumenty w y-
łącznie w  celu realizacji powierzonych mu zadań w  ramach sprawowania nadzoru publicznego, przeprowadzania ko n-
troli w  ramach systemu zapewnienia jakości lub kontroli doraźnych w  danym państwie trzecim, jeśli sys tem ten spe ł-
nia wymogi równoważne z  wymogami przewidzianymi w  niniejszej ustawie;  
4) zapewniona jest ochrona interesów handlowych jednostki, której sprawozdanie finansowe podlegało badaniu, w  tym 
jej praw własności intelektualnej.  
  
Dziennik  Ustaw  – 90 – Poz. 1421  
 
 2. Komisja Nadzoru Audyto wego informuje Komisję Europejską o  zawartym porozumieniu i  jego istotnych postan o-
wieniach.  
3. Porozumienie, o  którym mowa w  ust. 1, może mieć charakter wielostronny.  
4. Informacje i  dokumenty otrzymane przez Komisję Nadzoru Audytowego w  ramach realizacji porozumienia, 
o którym mowa w  ust. 1, są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy  w przypadku, o  którym mowa w  art. 95, lub 
w przypadku gdy strona przekazująca wskaże na potrzebę zachowania tajemnicy.  
Art. 215. 1. Komisja Nadzoru Audytowego może, zgodnie z  porozumieniem, o  którym mowa w  art. 214, kierować do 
właściwych organów nadzoru publicznego z  państw trzecich wnioski o  udostępnienie dodatkowej dokumentacji, dotycz ą-
cej badań sprawozdań finansowych lub pakietów konsolidacyjnych zarejestrowanych w  tych pań stwach trzecich jednostek 
zależnych, wchodzących w  skład grupy kapitałowej, której jednostka dominująca ma siedzibę w  Rzeczypospolitej Polskiej, 
lub zarejestrowanych w  tych państwach trzecich jednostki dominującej i  jednostek zależnych wchodzących w  skład grupy 
kapitałowej, w  której papiery wartościowe jednostki dominującej zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym 
w Rzeczypospolitej Polskiej, w  sytuacji  gdy badania takie zostały przeprowadzone na potrzeby badania takich grup kapit a-
łowych.  
2. Przep isu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli wniosek dotyczy jednostek, o  których mowa w  art. 205 ust. 4. 
Rozdział 13  
Zmiany w  przepisach  
Art. 216–263. (pominięte)20)  
Rozdział 14  
Przepisy przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 264. 1. Osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy, uznaje się za 
biegłych rewidentów w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Rejestr biegłych rewidentów, prowadzony na podstawie przepisów dotychczasowych, staje się rejestrem w  rozu-
mieniu niniejszej u stawy z  zachowaniem dotychczasowej numeracji.  
Art. 265. 1. Podmioty, będące podmiotami uprawnionymi do badania sprawozdań finansowych na podstawie przep i-
sów dotychczasowych, stają się firmami audytorskimi w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Lista podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych, prowadzona na podstawie przepisów dotyc h-
czasowych, staje się listą w  rozumieniu niniejszej ustawy z  zachowaniem dotychczasowej numeracji.  
Art. 266. 1. Jednostki uprawnione wpisane do wykazu jednostek uprawnio nych w  dniu wejścia w  życie niniejszej 
ustawy, uznaje się za jednostki uprawnione w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Wykaz jednostek uprawnionych, prowadzony na podstawie przepisów dotychczasowych, staje się wykazem jednos -
tek uprawnionych w  rozumieniu nin iejszej ustawy z  zachowaniem dotychczasowej numeracji.  
Art. 267. 1. Lista podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych z  państw trzecich, prowadzona na 
podstawie przepisów dotychczasowych, staje się listą jednostek audytorskich pochodzących z  państw trzecich w  rozumi e-
niu niniejszej ustawy z  zachowaniem dotychczasowej numeracji.  
2. Dane z  rejestru biegłych rewidentów z  państw trzecich, prowadzonego na podstawie przepisów dotychczasowych, 
zostają wykorzystane do uzupełnienia listy jednostek audyto rskich pochodzących z  państw trzecich w  rozumieniu ninie j-
szej ustawy w  zakresie, o  którym mowa w  art. 204 ust. 2 pkt 6. 
Art. 268. Biegli rewidenci, firmy audytorskie oraz jednostki audytorskie pochodzące z  państw trzecich przekażą Kr a-
jowej Radzie Biegłych Rewidentów albo Komisji Nadzoru Audytowego, w  terminie 5  miesięcy od dnia wejścia w  życie 
niniejszej ustawy, dane, o  które zostały rozszerzone rejestr i  listy, o  których mowa w  art. 17 ust. 1, art. 57 ust. 1 i art. 204 
ust. 1. 
                                                           
20) Zamieszczone w obwieszczeniu.  
  
Dziennik  Ustaw  – 91 – Poz. 1421  
 
 Art. 269. 1. Wnioski o  wpis:  
1) do rejestru biegłych rewidentów,  
2) na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych,  
3) na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych z  państw trzecich  
– złożone i  nierozpatrzone przed dniem wejścia w  życie niniejsz ej ustawy rozpatruje się na podstawie przepisów niniejszej 
ustawy.  
2. Wnioski o  wpis do rejestru biegłych rewidentów z  państw trzecich złożone i  nierozpatrzone przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy pozostawia się bez rozpatrzenia.  
Art. 270. Zgody n a odbycie w  terminie późniejszym obligatoryjnego doskonalenia zawodowego wyrażone na po d-
stawie art. 4 ust. 2f ustawy uchylanej w  art. 301 zachowują ważność.  
Art. 271. Legitymacje biegłych rewidentów wydane przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy zach owują wa ż-
ność do czasu wydania nowych legitymacji, jednak nie dłużej niż 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 272. Zawiadomienia o  podjęciu i  formie wykonywania zawodu złożone na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy  uchyl a-
nej w  art. 301 zachowują ważność.  
Art. 273. 1. Egzaminy z  wiedzy teoretycznej, egzamin z  prawa gospodarczego oraz egzamin dyplomowy zdane na 
podstawie przepisów dotychczasowych uznaje się za egzamin z  wiedzy, egzamin z  prawa gospodarczego oraz egzamin 
dyplomowy, o  któryc h mowa w  niniejszej ustawie.  
2. Osoby, które przystąpiły do postępowania kwalifikacyjnego przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, zdają 
egzaminy z  wiedzy teoretycznej z  zakresu określonego w  przepisach dotychczasowych, do czasu opracowania nowego 
zakresu. Nowy za kres zostanie opracowany w  terminie nie dłuższym niż 3  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
3. Do wniosków o  przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejś -
cia w  życie niniejszej us tawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 274. Kandydatowi na biegłego rewidenta, który przed dniem 1  marca 2017  r. zajmował stanowisko inspektora 
kontroli skarbowej, Komisja zalicza, na jego wniosek, egzamin z  prawa podatkowego lub praktykę, o  której mowa 
w art. 4 ust. 2 pkt 5 lit. a. 
Art. 275. Przepis art. 15 ust. 2 stosuje się również do kandydata na biegłego rewidenta, który ukończył studia wyższe 
w Rzeczypospolitej Polskiej lub zagraniczne studia wyższe uznawane w  Rzeczypospolitej Polskiej za równo rzędne, na 
kierunku, co do którego, na podstawie art. 7 pkt 1b ustawy uchylanej w  art. 301, Komisja Egzaminacyjna stwierdziła,  
że zakresem kształcenia obejmuje on wiedzę teoretyczną w  zakresie wskazanym w  art. 9 ust. 1 i 2 ustawy  uchylanej 
w art. 301. 
Art. 276. 1. Do kontroli rozpoczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
2. Do kontroli przeprowadzonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, z  których nie został sporządzony 
lub za twierdzony raport z  kontroli, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
3. W przypadku kontroli przeprowadzonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy oraz kontroli, o  których 
mowa w  ust. 1, postępowania o  nałożenie kar oraz postępowania dyscyplinarne są  prowadzone na podstawie przepisów 
dotychczasowych.  
Art. 277. Do spraw dyscyplinarnych wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy 
stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 278. Do biegu terminów przedawnienia karalności przew inień dyscyplinarnych, popełnionych przed dniem wejś -
cia w  życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 279. Do biegu terminów zatarcia kar dyscyplinarnych orzeczonych w  postępowaniach dyscyplinarnych prow a-
dzonych na podstawie przepisów  dotychczasowych stosuje się te przepisy.  
Art. 280. Do postępowań w  sprawach o  nałożenie kar, o  których mowa w  art. 27 ust. 1 pkt 3 oraz art. 83 ust. 1 pkt 2 
ustawy  uchylanej w  art. 301, wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy stosuje się 
przepisy dotychczasowe.  
  
Dziennik  Ustaw  – 92 – Poz. 1421  
 
 Art. 281. Petycje, skargi i  wnioski, dotyczące Komisji Nadzoru Audytowego, złożone i  nierozpatrzone przed dniem 
wejścia w  życie niniejszej ustawy, rozpatruje się na podstawie przepisów dotychczasowych.  
Art. 282. Do umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w  zakresie wykonywania czynności rewizji finans o-
wej lub usług i  działalności, o  których mowa w  art. 48 ust. 2 ustawy  uchylanej w  art. 301, zawartych przed dniem wejścia 
w życie niniejszej ustawy stosuje się p rzepisy dotychczasowe.  
Art. 283. Przepisów art. 130 ust. 2–7 nie stosuje się w  przypadku, gdy wybór firmy audytorskiej przeprowadzającej 
badanie ustawowe jednostki zainteresowania publicznego za rok 2017  został przeprowadzony lub został rozpoczęty 
i niezak ończony przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 284. 1. Przepisy niniejszej ustawy oraz ustawy zmienianej w  art. 221 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą   
stosuje się do badań sprawozdań finansowych sporządzonych za lata obrotowe rozpoczynające  się po dniu 16  czerwca 
2016  r. 
2. Przepis art. 134 ust. 1 stosuje się do badań sprawozdań finansowych sporządzonych za lata obrotowe rozpoczyn a-
jące się po dniu 31  grudnia 2017  r. 
3. Przepis art.  134 ust. 3 stosuje się do okresów karencji rozpoczętych dnia  17 czerwca 2016  r. lub później.  
Art. 285. 1. Przepis art. 136 stosuje się do badań ustawowych sprawozdań finansowych jednostek zainteresowania 
publicznego sporządzonych za lata obrotowe rozpoczynające się po dniu 31  grudnia 2017  r. 
2. Usługi  zabronione, o  których mowa w  art. 136, świadczone przez biegłych rewidentów, firmy audytorskie lub 
podmioty należące do sieci na rzecz badanej jednostki zainteresowania publicznego, jej jednostki dominującej lub jednos -
tek przez nią kontrolowanych, na podstawie umów za wartych przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy, mogą być 
świadczone nie dłużej niż do dnia 31  grudnia 2017  r. 
Art. 286. Przepisy art. 51 i art. 52 stosuje się po raz pierwszy do sprawozdań firm audytorskich sporządzonych za 
2017  r. 
Art. 287. 1. Kraj owa Izba Biegłych Rewidentów, utworzona na podstawie przepisów dotychczasowych , staje się Pol-
ską Izbą Biegłych Rewidentów w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Organy Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych, stają s ię org a-
nami Polskiej Izby Biegłych Rewidentów w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
3. Osoby wybrane do organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów przez VIII Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów 
zachowują mandat do następnych wyborów.  
4. Termin, o  którym mowa w  art. 27 ust. 1, liczy się od dnia ostatniego Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów, kt ó-
ry odbył się na podstawie przepisów dotychczasowych.  
5. Kontrolerzy i  wizytatorzy, o  których mowa w  art. 26 ust. 4 ustawy  uchylanej w  art. 301, stają się kontrolerami Kr a-
jowej Komisji Nadzoru w  rozumieniu n iniejszej ustawy, pod warunkiem  że spełniają wymogi, o  których mowa w  art. 37 
ust. 2. 
Art. 288. 1. Komisja Egzaminacyjna, powołana na podstawie przepisów dotychczasowych, staje się Komisją Egz a-
minacyjną w  rozumieniu nin iejszej ustawy.  
2. Termin upływu kadencji Komisji Egzaminacyjnej liczy się od dnia jej powołania na podstawie przepisów dotyc h-
czasowych.  
3. Członkowie Komisji Egzaminacyjnej składają w  terminie 30  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy oświa d-
czenia o spełnianiu w arunków, o  których mowa w  art. 11 ust. 3 i 4. 
4. Osoby wchodzące w  skład Komisji Egzaminacyjnej zachowują funkcje do czasu upływu kadencji, na którą zostali 
powołani na podstawie przepisów  dotychczasowych.  
5. Członkowie Komisji Egzaminacyjnej  niespełniający warunków, o  których mowa w  art. 11 ust. 3 lub 4, pełnią funkcje 
do czasu powołania nowych członków, nie dłużej jednak niż przez 3  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
6. Powołanie nowych członków Komisji Egzaminac yjnej odbywa  się w  trybie art. 11 ust. 6 i 7. Przepis art. 11 ust. 8 
stosuje się odpowiednio.  
  
Dziennik  Ustaw  – 93 – Poz. 1421  
 
 Art. 289. 1. Komisja Nadzoru Audytowego utworzona na podstawie przepisów dotychczasowych staje się Komisją 
Nadzoru Audytowego w  rozumieniu niniejszej ustawy.  
2. Osoby wchodzące w  skład Komisji Nadzoru Audytowego utworzonej na podstawie przepisów dotychczasowych 
zachowują funkcje do czasu powołania Komisji Nadzoru Audytowego na podstawie art. 94. 
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje Komisję Nadzoru  Audytowego na podstawie art. 94, 
nie później niż w  terminie 90  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
4. Podmioty wymienione w  art. 94 ust. 2 dokonują rekomendacji, o  której mowa w  tym przepisie, w  terminie 30  dni 
od dnia wejścia w  życie niniejsze j ustawy.  
Art. 290. 1. Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jego Zastępcy i  członkowie Komisji składają w  terminie 
30 dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy oświadczenia o  spełnianiu warunków, o  których mowa w  art. 21 akapit 
trzeci rozporządz enia nr 537/2014.  
2. Osoby, o  których mowa w  ust. 1, niespełniające warun ków, o  których mowa w  przepisie wymienionym w  ust. 1, 
pełnią funkcje do czasu powołania lub wyznaczenia osób spełniających te warunki, nie dłużej jednak niż przez 3  miesiące 
od dnia w ejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 291. Kontrolerom Komisji Nadzoru Audytowego oraz osobom nadzorującym kontrolerów Komisji Nadzoru Aud y-
towego  zatrudnionym w  komórce organizacyjnej w  ministerstwie finansów właściwej do spraw rachunkowości i  rewizji 
finansowej w  dniu wejścia w  życie niniejszej ustawy, dodatek kontrolerski przysługuje od miesiąca następującego po  
miesiącu, w  którym niniejsza ustawa weszła w  życie. Stawkę dodatku ustala się na zasadach określonych w  art. 108 ust. 5. 
Pierwsza ocena, o  której mowa w  art. 107, jest przeprowadzana po upływie 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej 
ustawy.  
Art. 292. 1. Do opłat z  tytułu nadzoru, o  których mowa w  art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy  uchylanej w  art. 301, należnych 
za lata wcześniejsze niż 2017  r. stosuje się przepisy dotychczasowe.  
2. Do opłat z  tytułu nadzoru, o  których mowa w  art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy  uchylanej w  art. 301, należnych za 2017  r. 
stosuje się przepisy dotychczasowe, z  wyłączeniem art. 30 ustawy  uchylanej w  art. 301. 
3. Polska Izb a Biegłych Rewidentów wpłaca na rachunek budżetu państwa, w  terminie do dnia 30  września 2017  r., 
część opłat z  tytułu nadzoru, o  których mowa w  art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy  uchylanej w  art. 301, należnych za 2017  r. 
4. Część opłat z  tytułu nadzoru, o  której mowa w  ust. 3, stanowi różnicę pomiędzy kwotą 3,5  mln złotych, stanowiącą 
prognozowane koszty nadzoru nad badaniami jednostek zainte resowania publicznego w  2017  r. a kwotą należną do budż e-
tu państwa w  wysokości 20% opłat z  tytułu nadzoru za 2016  r., o której mowa w  art. 30 ust. 1 ustawy  uchylanej w  art. 301. 
Art. 293. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych , określając wysokość stawki procentowej opłat, o  któ-
rych mowa w  art. 55 ust. 1 i 2, uwzględnia niedobory i  nadwyżki opłat z  tytułu nad zoru powstałe po 2017  r. 
2. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów , określając wysokość stawki procentowej opłat, o  których mowa w  art. 56 
ust. 1 i 2, uwzględnia niedobory i  nadwyżki opłat z  tytułu nadzoru powstałe po 2017  r. 
Art. 294. 1. Uchwały organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów wydane na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 5–7, 
art. 21 ust. 2 pkt 3 lit. e–g oraz art. 21 ust. 2 pkt 7–9 ustawy  uchylanej w  art. 301 zachowują moc.  
2. Uchwały organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów wydan e na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 3 lit. a–c oraz 
art. 27 ust. 9 ustawy  uchylanej w  art. 301 zachowują moc do dnia wejścia w  życie uchwał organów Polskiej Izby Biegłych 
Rewidentów wydanych na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 lit. a–c oraz art. 43 pkt 1–3, nie dłużej jednak niż przez 9  miesięcy 
od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
Art. 295. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:  
1) art. 4  ust. 11, art. 9 ust. 8 i art. 50 ust. 3 ustawy  uchylanej w  art. 301 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przep i-
sów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 10, art. 16 ust. 6 i art. 53 ust. 6, 
2) art. 169f ust. 7 ustawy  zmienianej w  art. 238 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych w y-
danych na podstawie art. 169f ust. 7 ustawy  zmienianej w  art. 238 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,  
3) art. 290  ust. 5 ustawy  zmienianej w  art. 261 zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wyd a-
nych na podstawie art. 290 ust. 5 ustawy  zmienianej w  art. 261, w  brzmieniu nadany m niniejszą ustawą  
– nie dłużej jednak niż przez 6  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik  Ustaw  – 94 – Poz. 1421  
 
 Art. 296. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów i  Komisja Nadzoru Audytowego dostosują, w  terminie 6  miesięcy  
od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy, rejestr i  listy, o  których mowa w  art. 17 ust. 1, art. 57 ust. 1 i art. 204 ust. 1,  
do wymagań określonych w  niniejszej ustawie.  
Art. 297. 1. Jednostka zainteresowania publicznego, która ma obowiązek posiadać komitet audytu na podstawie 
niniejszej ust awy,  jest obowiązana go powołać  w terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Jednostki zainteresowania publicznego, które mają obowiązek posiadać komitet audytu na podstawie przepisów d o-
tychczasowych, dostosują jego skład do wymogów okre ślonych w  niniejszej ustawie w  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia 
w życie tej ustawy.  
3. W przypadku jednostek zainteresowania publicznego, które na podstawie przepisów dotychczasowych powierzyły 
zadania komitetu audytu radzie nadzorczej, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.  
Art. 298. Firmy audytorskie w  terminie 4  miesięcy od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy dostosują działalność do 
wymogów określonych w  niniejszej ustawie.  
Art. 299. 1. W  latach 2017 –2026  maksymalny limit wydatków ministra właści wego do spraw finansów publicznych 
na realizację zadań Komisji Nadzoru Audytowego będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w:  
1) 2017  r. – 3,5 mln zł;  
2) 2018  r. – 4,1 mln zł;  
3) 2019  r. – 4,1 mln zł;  
4) 2020  r. – 4,1 mln zł;  
5) 2021  r. – 4,1 mln zł;  
6) 2022  r. – 4,1 mln zł;  
7) 2023  r. – 4,1 mln zł;  
8) 2024  r. – 4,1 mln zł;  
9) 2025  r. – 4,1 mln zł;  
10) 2026  r. – 4,1 mln zł.  
2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, na dany rok budżetowy, wdr o-
żony zostanie mechanizm k orygujący polegający na:  
1) ograniczeniu kosztów rzeczowych Komisji Nadzoru Audytowego lub  
2) racjonalizacji częstotliwości wykonywania przez Komisję Nadzoru Audytowego czynności  
– związanych z  realizacją zadań wynikających ze sprawowania nadzoru publiczne go nad wykonywaniem zawodu biegłego 
rewidenta, działalnością firm audytorskich oraz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.  
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem właściwym do:  
1) monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1; 
2) wdrożenia mechanizmu korygującego, o  którym mowa w  ust. 2. 
Art. 300. 1. W  latach 2017 –2026  maksymalny limit wydatków Ministra Sprawiedliwości związanych z  modyfikacją 
systemu Krajowego Rejestru Sądowego będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w:  
1) 2017  r. – 0,1 mln zł;  
2) 2018  r. – 0 zł; 
3) 2019  r. – 0 zł; 
4) 2020  r. – 0 zł; 
5) 2021  r. – 0 zł; 
6) 2022  r. – 0 zł; 
7) 2023  r. – 0 zł; 
8) 2024  r. – 0 zł; 
9) 2025  r. – 0 zł; 
10) 2026  r. – 0 zł. 
  
Dziennik  Ustaw  – 95 – Poz. 1421  
 
 2. W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjęteg o w 2017  r. limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1, zostanie 
wdrożony mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu kosztów:  
1) utrzymania systemu Krajowego Rejestru Sądowego lub  
2) zleconych modyfikacji tego systemu  
– przy jednoczesnym zapewnieniu jego  prawidłowego i  nieprzerwanego działania.  
3. Minister Sprawiedliwości jest organem właściwym do:  
1) monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o  którym mowa w  ust. 1; 
2) wdrożenia mechanizmu korygującego, o  którym mowa w  ust. 2. 
Art. 301. Traci moc ustawa z  dnia 7  maja 2009  r. o biegłych rewidentach i  ich samorządzie, podmiotach uprawni o-
nych do badania sprawozdań finansowych oraz o  nadzorze publicznym ( Dz. U. z 2016  r. poz. 1000  i 1948).  
Art. 302. Ustawa wchodzi w  życie po upływie 14  dni od dnia ogłoszenia21), z wyjątkiem art.  55 ust. 1–10, art.  56 ust. 1–9 
oraz art. 226, które wchodzą w  życie z  dniem 1  stycznia 2018  r. 
 
 
                                                           
21) Ustawa została ogłoszona w dniu 6 czerwca 2017 r.