DZIENNIK USTAW  
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  
Warszawa, dnia 13 marca 2020  r. 
Poz. 424 
 
USTAWA  
z dnia 13  lutego 2020  r. 
o ochronie roślin przed agrofagami1), 2) 
Rozdział 1  
Przepisy ogólne  
Art. 1. Ustawa określa:  
1) właściwość organów w  zakresie ochrony roślin przed agrofagami określonym w:  
a) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2031 z  dnia 26  października 2016  r. w sprawie 
środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) nr  228/2013, (UE) nr  652/2014 i  (UE) nr  1143/2014 oraz uchylającym dyrektywy Rady 69/464/EWG, 
74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i  2007/33/WE (Dz.  Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, 
str. 4, z późn. zm.3)), zwanym dalej „rozporządzeniem 2016/2031”, oraz w  przepisach Unii Europejskiej  wydanych 
na podstawie rozporządzenia 2016/2031,  
b) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli 
urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadzanych w  celu zapewni enia stosowania prawa żywnoś -
ciowego i  paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony 
roślin, zmieniającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, 
(WE ) nr 1069/200 9, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, 
rozporządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 
2007/43/WE, 2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającym rozporządzen ia Parlamentu Europejskiego i  Rady 
(WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG,  
                                                           
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:  
1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2031 z  dnia 26 października 2016  r. w sprawie środków ochro n-
nych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  228/2013, (UE) 
nr 652/2014 i  (UE) nr  1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93 /85/EWG, 98/57/WE, 
2000/29/WE, 2006/91/WE i  2007/33/WE (Dz.  Urz. UE  L 317 z  23.11.2016, str.  4, z późn. zm.);  
2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli urzędowych 
i innych czynności urzędowyc h przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i  paszowego oraz z a-
sad dotyczących zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parla-
mentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, ( WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, 
(UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy 
Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i  2008/120/ WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/ EWG, 90/425/EWG, 91/496 /EWG, 
96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie k ontroli urzędowych) (Dz.  Urz. 
UE L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm.).  
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z  dnia 16  listopada 2006  r. o opłacie skarbowej oraz ustawę z  dnia 6  marca 2018  r. – 
Prawo przedsiębiorców.  
3) Zmiany wymienionego rozp orządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 95 z 07.04.2017, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 91 z 29.03.2019, 
str. 77. 
  
Dziennik Ustaw  – 2 – Poz. 424 
 
 96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie kontroli urzęd o-
wych) (Dz.  Urz. UE  L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm.4)), zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/625”, oraz 
w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625;  
2) sprawy ochrony roślin przed agrofagami, w  tym przeprowadzania kontroli, w  zakresie nieur egulowanym w  przep i-
sach wymienionych w  pkt 1, w tym zasady:  
a) ustanawiania miejsc produkcji i  obszarów wolnych od określonych agrofagów,  
b) wydawania fitosanitarnych świadectw eksportowych i  fitosanitarnych świadectw reeksportowych dla wyprow a-
dzania rośli n, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do państw trzecich.  
Art. 2. Użyte w  ustawie określenia oznaczają:  
1) agrofagi – agrofagi, o  których mowa w  art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031;  
2) agrofagi kwarantannowe – agrofagi kwarantannowe w  rozum ieniu art.  3 rozporządzenia 2016/2031;  
3) agrofagi kwarantannowe dla Unii – agrofagi kwarantannowe dla Unii w  rozumieniu art.  4 rozporządzenia 2016/2031;  
4) agrofagi priorytetowe – agrofagi priorytetowe w  rozumieniu art.  6 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
5) agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej – agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej, o  których mowa 
w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
6) regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii – regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii w  rozumieniu 
art. 36 rozporządzenia 2016/2031;  
7) rośliny – rośliny w  rozumieniu art.  2 pkt 1 rozporządzenia 2016/2031;  
8) rośliny przeznaczone do sadzenia – rośliny przeznaczone do sadzenia w  rozumieniu art.  2 pkt 4 rozporządzenia 
2016/2031;  
9) sadzenie – sadzenie w  rozumieniu art.  2 pkt 3 rozporządzenia 2016/2031;  
10) produkty roślinne – produkty roślinne w  rozumieniu art.  2 pkt 2 rozporządzenia 2016/2031;  
11) inne przedmioty – inne przedmioty w  rozumieniu art.  2 pkt 5 rozporządzenia 2016/2031;  
12) kontrole ur zędowe – kontrole urzędowe w  rozumieniu art.  2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625;  
13) podmiot profesjonalny – podmiot profesjonalny w  rozumieniu art.  2 pkt 9 rozporządzenia 2016/2031;  
14) zarejestrowany podmiot – zarejestrowany podmiot w  rozumieniu art.  2 pkt 10 rozporządzenia 2016/2031;  
15) partia – partię w  rozumieniu art.  2 pkt 7 rozporządzenia 2016/2031;  
16) jednostka handlowa – jednostkę handlową w  rozumieniu art.  2 pkt 8 rozporządzenia 2016/2031;  
17) przesyłka – przesyłkę w  rozumieniu art.  3 pkt 37 rozpo rządzenia 2017/625;  
18) środek fitosanitarny – środek fitosanitarny w  rozumieniu art.  2 pkt 22 rozporządzenia 2016/2031;  
19) obszar wyznaczony – obszar, o  którym mowa w  art. 18 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031;  
20) zwalczanie – zwalczanie w  rozumieniu art.  2 pkt 17 rozporządzenia 2016/2031;  
21) test – test w  rozumieniu art.  2 pkt 13 rozporządzenia 2016/2031;  
22) zabieg – zabieg w  rozumieniu art.  2 pkt 14 rozporządzenia 2016/2031;  
23) strefa chroniona – strefę, o  której mowa w  art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
24) urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych – rejestr, o  którym mowa w  art. 65 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
25) paszport roślin – paszport roślin w  rozumieniu art.  78 rozporządzenia 2016/2031;  
26) upoważnienie do wydawania pasz portów roślin – upoważnienie, o  którym mowa w  art. 89 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031;  
27) plan zarządzania zagrożeniem agrofagami – plan, o  którym mowa w  art. 91 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
                                                           
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 137 z  24.05.2017, str.  40, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.2019, 
str. 4, Dz.  Urz. UE L 131 z  17.05.2019, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 165 z  21.06.2019, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 3 – Poz. 424 
 
 28) drewniany materiał opakowaniowy – drewniany materiał opa kowaniowy, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporz ą-
dzenia 2016/2031;  
29) państwa trzecie – państwa trzecie, o  których mowa w  art. 1 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031;  
30) terytorium Unii Europejskiej – terytorium Unii, o  którym mowa w  art. 1 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031;  
31) kontrola dokumentacji – kontrolę dokumentacji w  rozumieniu art.  3 pkt 41 rozporządzenia 2017/625;  
32) kontrola identyfikacyjna – kontrolę identyfikacyjną w  rozumieniu art.  3 pkt 42 rozporządzenia 2017/625;  
33) kontrola bezpośrednia – kontrolę bezpośrednią w  rozumieniu art.  3 pkt 43 rozporządzenia 2017/625;  
34) stacja kwarantanny – stację kwarantanny w  rozumieniu art.  2 pkt 19 rozporządzenia 2016/2031;  
35) obiekt zapewniający izolację – obiekt zapewniający iz olację w  rozumieniu art.  2 pkt 20 rozporządzenia 2016/2031;  
36) fitosanitarne świadectwo eksportowe – świadectwo, o  którym mowa w  art. 100 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
37) fitosanitarne świadectwo reeksportowe – świadectwo, o  którym mowa w  art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
38) świadectwo przedeksportowe – świadectwo, o  którym mowa w  art. 102 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031;  
39) tranzyt fitosanitarny – tranzyt fitosanitarny w  rozumieniu art.  47 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.  
Art. 3. 1. Wojewódz ki inspektor ochrony roślin i  nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”:  
1) jest właściwym organem w  rozumieniu:  
a) art. 2  pkt 6 rozporządzenia 2016/2031,  
b) art. 3 pkt 3 rozporządzenia 2017/625  – w obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625,  
2) wykonuje obowiązki i  uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w:  
a) rozporządzeniu 2016/2031 i  przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031,  
b) rozporządzeniu 2017/625 i  przep isach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625  – 
w obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625  
– chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej.  
2. Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego, należących zgo d-
nie z  ust. 1 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o  prawach lub obowią z-
kach adresatów przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, stosowanych bezpośrednio w systemie prawa polskiego, woj e-
wódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w  drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.  
Art. 4. 1. Główny Inspektor Ochrony Roślin i  Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, wykonuje ob o-
wiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie:  
1) ustanawiania programów, o  których mowa w  art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
2) opracowywania, przeglądu i  uaktualniania planów, o  których mowa w  art. 25 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, zw a-
nych dalej „planami awaryjnymi”;  
3) koordynowania przeprowadzania ćwiczeń, o  których mowa w  art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
4) przyjmowania planów, o  których mowa w  art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, zwanych dalej „planami działania”;  
5) przekazywania Komisji Europejskiej oraz organom innych państw członkowskich właściwym w  sprawach ochrony 
roślin przed agrofagami powiadomień, informacji i  danych określonych w  przepisach, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, 
w zakresie określonym w  ustawie z  dnia 13 lutego 2020  r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i  Nasiennictwa 
(Dz. U. poz.  425). 
2. Główny Inspektor wykonuje obowiązki właściwego organu określone w  art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowan e-
go Komisji (UE) 2019/827 z  dnia 13  marca 2019  r. dotyczące go kryteriów, jakie mają spełniać podmioty profesjonalne, 
aby spełniać warunki ok reślone w  art. 89 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2031, 
oraz procedur służących zapewnieniu, że te kryteria zostały spełnione (Dz.  Urz. UE L 137 z  23.05.2019, str.  10). 
  
Dziennik Ustaw  – 4 – Poz. 424 
 
 3. Projekty planów awaryjnych i  planów działania Główny Inspektor:  
1) przekazuje do zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz ministrowi właściwemu do spraw 
środowiska;  
2) może przekazać do zaopiniowania m inistrom innym niż określeni w  pkt 1, jeżeli projekt planu awaryjnego lub planu 
działania dotyczy zakresu działania tych ministrów.  
4. Projekty planów awaryjnych i  planów działania, po ich zaopiniowaniu, Główny Inspektor przedkłada do zatwie r-
dzenia ministr owi właściwemu do spraw rolnictwa.  
5. Główny Inspektor udostępnia zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw rolnictwa plany awaryjne i  plany 
działania na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Ochrony Roślin i  Nasiennictwa, zwa ny dalej 
„Głównym Inspektoratem”.  
Art. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej  
w zakresie powiadamiania  Komisji Europejskiej, o  którym mowa w:  
1) art. 108  rozporządzenia 2016/2031;  
2) art. 139  ust. 1 rozporządzenia 2017/625  – w odniesieniu do obszaru, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporz ą-
dzenia 2017/625.  
Art. 6. 1. Z uwzględnieniem zasad i  warunków określonych w  przepisach, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, do post ę-
powań w  sprawach indywidualn ych rozstrzyganych w  drodze decyzji  stosuje się przepisy ustawy z  dnia 14  czerwca 
1960  r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.  U. z 2020 r. poz.  256), zwanej dalej „Kodeksem postępowania 
administracyjnego”, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej . 
2. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, 
wniosek ten składa się w  formie pisemnej lub w  formie dokumentu elektronicznego doręczanego środkami komunikacji 
elektronicznej, chyba że przepisy , o których mowa w  art. 1 pkt 1, lub przepisy ustawy stanowią inaczej.  
3. Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora 
w sprawach, do których nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administ racyjnego, wniosek ten spełnia wym a-
gania określone dla podania w  przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.  
4. Jeżeli:  
1) wniosek, o  którym mowa w  ust. 3: 
a) nie spełnia wymagań określonych w  ust. 3 lub  
b) nie zawiera wymaganych informacji lub dany ch, lub  
2) do wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, nie zostały dołączone wymagane dokumenty  
– Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia tego wniosku 
w wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 7  dni od dnia doręczenia tego wezwania, z  pouczeniem, że nieuzupe ł-
nienie lub niepoprawienie wniosku spowoduje pozostawienie go bez rozpoznania.  
5. W razie nieuzupełnienia lub niepoprawienia wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, w terminie, o  którym mowa w  ust. 4, 
wniose k pozostawia się bez rozpoznania.  
Rozdział 2  
Zapobieganie występowaniu agrofagów i  ich zwalczanie  
Art. 7. Kontrole, o  których mowa w  art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, oraz kontrole urzędowe i  inne czyn -
ności urzędowe w  obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, przeprowadza wojewódzki 
inspektor, z  tym że kontrole na drogach oraz kontrole przemieszczających się środków transportu i  towarów nimi przew o-
żonych są przeprowadzane we współpracy z  Policją lub Inspekcją Transportu  Drogowego.  
Art. 8. 1. Wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole występowania agrofagów niekwarantannowych dotychczas 
niewystępujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
2. W przypadku stwierdzenia wystąpienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  agrofaga niekwarantannowego, 
który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, wojewódzki inspektor:  
1) informuje o  tym niezwłocznie Głównego Inspektora;  
2) może wprowadzić, w  drodze decyzji, na koszt strony, środki, o  których mowa w  art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 , 
mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 5 – Poz. 424 
 
 3. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, określa się nakładane na stronę obowiązki, nakazy lub zakazy mające na 
celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzeni eniu się agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria 
agrofaga kwarantannowego dla Unii, ze wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów.  
4. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
5. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony.  
6. W przypadku przeniesienia posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, 
których dotyczy decyzja, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2: 
1) dotych czasowy posiadacz informuje o  tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie później jednak niż w  termi-
nie 7  dni od dnia, w  którym miało miejsce to przeniesienie;  
2) wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w  drodze decyzji, obowiązki , nakazy i  zakazy określone w  odnie-
sieniu  do dotychczasowego posiadacza w  decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor 
może określić inny zakres lub termin wykonania tych obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię 
agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
7. W przypadku zagrożenia wystąpienia lub rozprzestrzenienia się agrofaga niekwarantannowego, który dotychczas 
nie występował na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub występował na og raniczonym obszarze, a  który może stw a-
rzać szczególne zagrożenie, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce tego zagrożenia udostępnia, na stronie 
internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat ochrony roślin i  nasiennictwa, zwany dale j „wojewódzkim 
inspektoratem”, informacje o  sposobach i  terminach zwalczania tego agrofaga.  
8. Informacje, o  których mowa w  ust. 7, wojewódzki inspektor może udostępniać także w  inny sposób zwyczajowo 
przyjęty na danym obszarze.  
Art. 9. 1. Główny Inspektor  po otrzymaniu informacji od wojewódzkiego inspektora o  stwierdzeniu na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej agrofaga niekwarantannowego, który może spełniać kryteria agrofaga kwarantannowego dla 
Unii, informuje o  tym niezwłocznie ministra właściwego do sp raw rolnictwa.  
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa po otrzymaniu informacji, o  której mowa w  ust. 1, wykonuje obowiązki 
państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie przeprowadzania ocen, o  których mowa w  art. 29 ust. 1 i 2 rozpo-
rządzenia 2016/20 31. 
3. Jeżeli ocena, o  której mowa w  art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wykaże, że stwierdzony na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej agrofag niekwarantannowy spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, każdy, do 
kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tego 
agrofaga, określone na podstawie ust.  5, przestrzega tych obowiązków, nakazów i  zakazów.  
4. Obowiązki, nakazy i  zakazy, o  których mowa w  ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza:  
1) zakaz wprowadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej tego agrofaga lub  
2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania tego agrofaga lub organizmów przenoszących tego agrofaga (wek to-
rów), lub  
3) nakaz informowania, w  określonym terminie, wojewódzkiego inspektora w  przypadku podejrzenia występowania 
lub stwierdzenia wystąpienia tego agrofaga, lub  
4) nakaz wykonywania określonych zabiegów zwalczających tego agrofaga lub jego wektory, lub 
5) obowiązek dokumentowania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub 
przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dok u-
mentacji, lub  
6) nakaz prowadzenia u prawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określ o-
nych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  określony sposób ograniczający ryzyko rozprzestrz e-
niania się tego agrofaga lub jego wektorów, lub  
7) nakaz zaniechania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemies z-
czania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  paszporty roślin lub 
inne dokumenty lub oznaczenia, lub  
  
Dziennik Ustaw  – 6 – Poz. 424 
 
 9) obowiązek poddawania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez woj e-
wódzkiego inspektora, lub  
10) zakaz wprowadzania z  określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów, lub  
11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich w  fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne  świadectwo reeksportowe, lub  
12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składow a-
nia lub przemieszczania w  państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
wprowa dzanych z  określonych państw trzecich, lub  
13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochro ny  
roślin przed agrofagami, lub  
14) obowiązek potwierdzenia w  fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksport o-
wym:  
a) spełnienia wymagań, o  których mowa w  pkt 12, lub  
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub  innych przedmiotów kontroli, o  której mowa w  pkt 13, 
lub 
15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich kwarantannie, lub  
16) obowiązek poddania określonych roślin, produk tów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w  zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia ro z-
przestrzenieniu się tego agrofaga.  
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w  przyp adku określonym w  ust. 3, określa, w  drodze rozporządzenia, ob o-
wiązki , nakazy lub zakazy, o  których mowa w  ust. 3, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa może odstąpić od wydania rozporządzenia, o którym mowa w  ust. 5, jeżeli 
środki wprowadzone na podstawie art.  8 ust. 2 pkt 2 zapewniają zwalczenie agrofaga, którego one dotyczą, i  zapobieżenie 
jego rozprzestrzenieniu się.  
7. Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w  przepisach  wydanych na podstawie ust.  5 
wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o  prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia w  tym 
zakresie dokonuje się w  drodze decyzji.  
Art. 10. 1. Jeżeli Główny Inspektor stwierdzi, że do zwalczenia lub zapobieże nia rozprzestrzenieniu się określonego 
agrofaga występującego na danym obszarze nie jest konieczne przekazywanie przez:  
1) podmioty profesjonalne powiadomień, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
2) osoby niebędące podmiotami profesjon alnymi powiadomień, o  których mowa w  art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  
– informuje o  tym ministra właściwego do spraw rolnictwa.  
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, przypadki, w  których nie jest 
wymagane przekazywanie przez:  
1) podmioty profesjonalne powiadomień, o  których mowa w  art. 14 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
2) osoby niebędące podmiotami profesjonalnymi powiadomień, o  których mowa w  art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  
– w odniesieniu do pod ejrzenia wystąpienia lub wystąpienia określonego agrofaga na danym obszarze, mając na uwadze 
informacje przekazane przez Głównego Inspektora na podstawie ust.  1 oraz zakres informacji niezbędnych Państwowej 
Inspekcji Ochrony Roślin i  Nasiennictwa, zwanej d alej „Inspekcją”, do zwalczenia lub zapobieżenia rozprzestrzenieniu 
się tego agrofaga.  
Art. 11. 1. Środki, o  których mowa w:  
1) art. 10  akapit trzeci rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, w  drodze decyzji, na koszt strony, wojewódzki inspektor 
właściwy ze w zględu na miejsce podejrzenia wystąpienia danego agrofaga,  
  
Dziennik Ustaw  – 7 – Poz. 424 
 
 2) art. 17  ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, w  drodze decyzji, na koszt strony, wojewódzki 
inspektor właściwy ze względu na miejsce wystąpienia danego agrofaga,  
3) art. 13 8 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, w  przypadku niezgodności roślin, produktów roślinnych lub 
innych przedmiotów z  wymogami ustawy, rozporządzenia 2016/2031 lub przepisów Unii Europejskiej wydanych na 
podstawie rozporządzenia 2016/2031, do kt órych nie mają zastosowania pkt  1 i 2, wprowadza, w  drodze decyzji, na 
koszt strony, wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę urzędową tych roślin, produktów roślinnych lub 
innych przedmiotów  
– przy czym, jeżeli jest konieczne wprowadzenie tych środk ów w  miejscu innym niż miejsce podejrzenia wystąpienia lub 
miejsce wystąpienia danego agrofaga, lub miejsce przeprowadzenia kontroli – środki te wprowadza wojewódzki inspektor 
właściwy dla tego miejsca.  
2. Instrukcje, o  których mowa w  art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, wydaje, w  drodze decyzji, 
wojewódzki inspektor.  
3. W decyzjach, o  których mowa w  ust. 1 i 2, określa się obowiązki, nakazy lub zakazy nakładane na stronę, ze 
wskazaniem terminu wykonania tych obowiązków, nakazów lub zak azów, a  w decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 2 
i ust. 2, określa się ponadto zakres obszaru wyznaczonego zgodnie z  art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, jeżeli są 
spełnione przesłanki do ustalenia tego obszaru.  
4. W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i  obnośna na targowiskach w  rozumieniu art.  15 ust. 2 
ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach i  opłatach lokalnych (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1170) lub roślin, produktów 
roślinnych lub innych przedmiotów objętych kontrolą przemieszczających się środków transportu lub towarów nimi 
przewożonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami, produktami roślinnymi  lub innymi 
przedmiotami.  
5. O wszczęciu postępowania w  sprawach, o  których mowa w  ust. 4, nie zawiadamia się strony i  w tym postępow a-
niu nie stosuje się przepisów art.  10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.  
6. W przypadku przeniesienia posia dania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, 
których dotyczy decyzja, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub ust.  2: 
1) dotychczasowy posiadacz informuje o  tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie później jednak ni ż w termi-
nie 7  dni od dnia, w  którym miało miejsce to przeniesienie;  
2) wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w  drodze decyzji, obowiązki, nakazy i  zakazy, określone 
w odniesieniu do dotychczasowego posiadacza w  decyzji, o  której mowa odpowied nio w  ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub 
ust. 2; w decyzji tej wojewódzki inspektor może określić inny zakres lub termin wykonania tych obowiązków, nak a-
zów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby rozprzestrzeniania 
się tego agrofaga.  
7. Jeżeli środki określone w  decyzji, o  której mowa w  ust. 1 pkt 1, 2 lub 3, ust.  2 lub ust.  6 pkt 2, okażą się niesk u-
teczne lub nie zostaną prawidłowo wykonane, wojewódzki inspektor, w  drodze decyzji, może określić inny zakres lub 
termin  wykonania określonych w  tej decyzji obowiązków, nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, 
którego dotyczy ta decyzja, oraz sposoby rozprzestrzeniania się tego agrofaga.  
8. Decyzje, o  których mowa w  ust. 1 i 2, ust.  6 pkt 2 i ust. 7, podlegaj ą natychmiastowemu wykonaniu.  
9. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  których mowa w  ust. 1 i 2, ust.  6 pkt 2 i ust. 7, nie wymaga zgody strony.  
10. Przepisy ust.  1–9 stosuje się odpowiednio w  przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia agrofaga ni e-
kwaranta nnowego spełniającego kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii.  
11. W przypadku stwierdzenia wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofaga objętego środkami 
przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  na terytorium Rzeczypos politej Polskiej lub jego części, 
minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w  drodze rozporządzenia, środki, o  których mowa w  art. 10 
akapit trzeci lub art.  17 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, lub instrukcje, o  których mowa w  art. 14 ust. 4 
i art. 15 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na uwadze z a-
pewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
12. Jeżeli środki fitosanitarne, o  których mowa w  ust. 11, są wprowadzane na obszar ze wyznaczonym, wojewoda ogł a-
sza, w  drodze obwieszczenia, w  wojewódzkim dzienniku urzędowym, informację o  ustaleniu tego obszaru i  jego zasięgu.  
  
Dziennik Ustaw  – 8 – Poz. 424 
 
 Art. 12. 1. Informacje określone w:  
1) art. 12  ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
2) art. 13  rozporządzenia 2016/2031,  
3) art. 14  ust. 7 rozporządzenia 2016/2031  
– wojewódzki inspektor udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat, a  takie ud o-
stępnienie uważa się za przekazanie tych informacji podmiotom profesjonalnym i  poinform owanie opinii publicznej.  
2. Informacje, o  których mowa w  ust. 1, wojewódzki inspektor może udostępnić także w  inny sposób zwyczajowo 
przyjęty na danym obszarze.  
Art. 13. 1. Podmiot wykonujący działalność w  zakresie:  
1) przemysłowego przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów porażonych lub podejrzanych 
o porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 
ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agr ofaga niekwarantannowego, który spełnia kryteria agrofaga kwarantann o-
wego dla Unii, lub  
2) przemysłowego przetwarzania na obszarze strefy chronionej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
porażonych lub podejrzanych o  porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla tej strefy chronionej  
– przy przetwarzaniu tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów stosuje metody zapewniające zniszczenie 
tego agrofaga.  
2. Podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w  ust. 1, przekazuje w  formie pisemnej lub w  formie dok u-
mentu elektronicznego doręczanego środkami komunikacji elektronicznej informację o  zamiarze podjęcia takiej działal -
ności wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na planowane miejsce wykonywania  tej działalności, 
w terminie 14  dni przed dniem rozpoczęcia tej działalności.  
3. Informacja, o  której mowa w  ust. 2, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres podmiotu zamierzającego wykonywać 
działalność określoną w  ust. 1, z tym że  w przypadku gdy tym podmiotem jest osoba fizyczna wykonująca działa l-
ność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej osoby informacja ta zawiera adres miejsca wykonyw a-
nia działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny n iż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu zamierzającego wykonywać działalność określoną w  ust. 1, 
a w przypadku podmiotu nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) planowane miejsce wykonywania dz iałalności określonej w  ust. 1; 
5) planowany termin rozpoczęcia działalności określonej w  ust. 1; 
6) określenie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeznaczonych do przemysłowego przetwarzania 
w ramach działalności określonej w  ust. 1; 
7) nazwę agrofaga, o  którym mowa w  ust. 1. 
4. Jeżeli podmiot, który zamierza podjąć działalność określoną w  ust. 1, jest wpisany do urzędowego rejestru po d-
miotów profesjonalnych, w  informacji, o  której mowa w  ust. 2, zamiast informacji określonych w  ust. 3 pkt 1–3 może 
podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru.  
5. Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu informacji, o  której mowa w  ust. 2, może przeprowadzić kontrolę w  celu 
sprawdzenia, czy stosowane przez podmiot, który zamierza podjąć działalność ok reśloną w  ust. 1, metody przetwarzania 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zapewniają zniszczenie agrofaga.  
6. Jeżeli w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 5, wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane przez podmiot, 
który zamierza podj ąć działalność określoną w  ust. 1, metody przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów nie zapewniają zniszczenia agrofaga, zakazuje, w  drodze decyzji, wykonywania tej działalności, do czasu 
zapewnienia przez ten podmiot, że metody sto sowane do przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych prze d-
miotów zapewnią zniszczenie agrofaga.  
7. Decyzja, o  której mowa w  ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
  
Dziennik Ustaw  – 9 – Poz. 424 
 
 8. Podmiot wykonujący działalność określoną w  ust. 1 przekazuje wojewódzkiemu  inspektorowi informację o  zami a-
rze rozpoczęcia przetwarzania każdej partii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  ramach tej działal -
ności, w  terminie 3  dni przed dniem rozpoczęcia tego przetwarzania.  
9. Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że stosowane metody przemysłowego przetwarzania:  
1) nie zapewniły zniszczenia agrofaga, stosuje się przepisy art.  11 ust. 1–10; 
2) nie zapewnią zniszczenia agrofaga, zakazuje, w  drodze decyzji, wykonywania działalności określonej w  ust. 1, do 
czasu zapewnienia, że metody stosowane do przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
zapewnią zniszczenie agrofaga.  
10. Decyzja, o  której mowa w  ust. 9 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
11. Wojewódzki inspektor gromadzi inform acje o  podmiotach wykonujących działalność określoną w  ust. 1 i udostępnia 
te informacje podmiotom zainteresowanym przemysłowym przetworzeniem roślin, produktów roślinnych lub innych prze d-
miotów,  o których mowa w  ust. 1, w zakresie określonym w  ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6 i  7. 
Art. 14. 1. W  przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika obowiązek przyjęcia przez pa ń-
stwo członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, 
nakazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofagów, określone na po d-
stawie ust.  3, przestrzega tych obowiązków, nakazów i  zakazów.  
2. Obowiązki, nakazy i  zakazy, o  których mowa w  ust. 3, mogą obejmować zwłaszcza:  
1) zakaz wpro wadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytorium Rzeczypospolitej 
Polskiej określonych agrofagów lub  
2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania określonych agrofagów lub ich wektorów, lub  
3) nakaz informowania, w  określon ym terminie, wojewódzkiego inspektora w  przypadku podejrzenia występowania 
lub stwierdzenia wystąpienia określonych agrofagów, lub  
4) nakaz wykonywania określonych zabiegów zwalczających określone agrofagi lub ich wektory, lub  
5) obowiązek dokumentowania p rowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub 
przemieszczania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dok u-
mentacji, lub  
6) nakaz prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, so rtowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określ o-
nych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  określony sposób ograniczający ryzyko rozprzestrz e-
niania się określonych agrofagów lub ich wektorów, lub  
7) nakaz zaniechania prowadzenia up rawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemies z-
czania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  paszporty ro ślin lub 
inne dokumenty lub oznaczenia, lub  
9) obowiązek poddawania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez woj e-
wódzkiego inspektora, lub  
10) zakaz wprowadzania z  określonych państw trzecich określonych roślin, produk tów roślinnych lub innych przedmi o-
tów, lub  
11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich w  fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub 
12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składow a-
nia lub przemieszczania w  państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
wprowadzanych z  określonych pańs tw trzecich, lub  
13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roś -
lin przed agrofagam i, lub  
14) obowiązek potwierdzenia w  fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksport o-
wym:  
a) spełnienia wymagań, o  których mowa w  pkt 12, lub  
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontro li, o której mowa w  pkt 13, lub  
  
Dziennik Ustaw  – 10 – Poz. 424 
 
 15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich kwarantannie, lub  
16) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w  zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia ro z-
przestrzenieniu się tego agrofaga.  
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określa, w  drodze rozporządzenia, w zakresie nieuregulowanym w  bezp o-
średnio stosowanych przepisach prawa Unii Europejskiej, obowiązki, nakazy lub zakazy, o  których mowa w  ust. 1, mając 
na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
4. W przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika obowiązek wykonania określonych zadań 
lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw rolnictwa, 
wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 3, określa również rodzaje zadań lub czynności określonych w  tych prz e-
pisach, wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora, lub sposób ich wykonywania, mając 
na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
5. W przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do przyjęcia przez państwo 
członkowskie Unii Europejskiej środków przeciwko określonym agrofagom, każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, n a-
kazy lub zakazy mające na celu zwalczenie lub zapobieżenie rozprzestrzenieniu się tych agrofag ów, określone na podst a-
wie ust.  7, przestrzega tych obowiązków, nakazów i  zakazów.  
6. Obowiązki, nakazy i  zakazy, o  których mowa w  ust. 5, mogą obejmować zwłaszcza:  
1) zakaz wprowadzania, przemieszczania, utrzymywania, rozmnażania lub uwalniania na terytor ium Rzeczypospolitej 
Polskiej określonych agrofagów lub  
2) nakaz prowadzenia obserwacji występowania określonych agrofagów lub ich wektorów, lub  
3) nakaz informowania, w  określonym terminie, wojewódzkiego inspektora w  przypadku podejrzenia występowania 
lub stwierdzenia wystąpienia określonych agrofagów, lub  
4) nakaz wykonywania zabiegów zwalczających określone agrofagi lub ich wektory, lub  
5) obowiązek dokumentowania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub 
przemieszcz ania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz przechowywania tej dok u-
mentacji, lub  
6) nakaz prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania określ o-
nych roślin, produktów roślinnych  lub innych przedmiotów w  określony sposób, ograniczający ryzyko rozprzestrz e-
niania się określonych agrofagów lub ich wektorów, lub  
7) nakaz zaniechania prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemies z-
czania określo nych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
8) obowiązek zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  paszporty roślin lub 
inne dokumenty lub oznaczenia, lub  
9) obowiązek poddawania określonych roślin, p roduktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli przez woj e-
wódzkiego inspektora, lub  
10) zakaz wprowadzania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z  określonych państw trz e-
cich, lub  
11) nakaz zaopatrywania określonych roślin, pr oduktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich w  fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub  
12) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowan ia, sortowania, składow a-
nia lub przemieszczania w  państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
wprowadzanych z  określonych państw trzecich, lub  
13) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub inny ch przedmiotów wprowadzanych 
z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw 
ochrony roślin przed agrofagami, lub  
14) obowiązek potwierdzenia w  fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanita rnym świadectwie reeksportowym:  
a) spełnienia wymagań, o  których mowa w  pkt 12, lub  
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o  której mowa w  pkt 13, 
lub 
  
Dziennik Ustaw  – 11 – Poz. 424 
 
 15) obowiązek poddania określonych roślin, produktów rośli nnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich kwarantannie, lub  
16) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  określ o-
nych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej  w zakresie niezbędnym do zwalczenia lub zapobieżenia ro z-
przestrzenieniu się tego agrofaga.  
7. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, 
o których mowa w  ust. 5, mając na uwadze zapewnienie b ezpieczeństwa fitosanitarnego.  
8. W przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika uprawnienie do wykonania określonych 
zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ, minister właściwy do spraw 
rolnic twa, wydając rozporządzenie, o  którym mowa w  ust. 7, może określić również rodzaje zadań lub czynności określ o-
nych w  tych przepisach wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora lub sposób ich wyk o-
nywania, mając na uwadze zapewnienie  bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
9. Jeżeli wykonanie obowiązków, nakazów lub zakazów określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3 
lub 7  wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o  prawach lub obowiązkach określonych podmiotów, rozstrzygnięcia 
w tym za kresie dokonuje się w  drodze decyzji.  
Art. 15. 1. Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi porażenie przez regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii 
roślin przeznaczonych do sadzenia, za których pośrednictwem agrofagi te są przenoszone, posiadanych w  celu ich sprz e-
daży przez podmiot profesjonalny, z  uwzględnieniem art.  37 ust. 1 akapit drugi i  art. 39 rozporządzenia 2016/2031, zak a-
zuje, w  drodze decyzji, sprzedaży tych roślin jako roślin przeznaczonych do sadzenia.  
2. W przypadku postępowania prowadzonego w sprawie roślin sprzedawanych poza punktem stałej lokalizacji 
(sprzedaż obwoźna i  obnośna na targowiskach w  rozumieniu art.  15 ust. 2 ustawy z  dnia 12  stycznia 1991  r. o podatkach 
i opłatach lokalnych) lub roślin objętych kontrolą przemieszczających się ś rodków transportu lub towarów nimi przew o-
żonych, stroną postępowania jest osoba faktycznie władająca tymi roślinami.  
3. O wszczęciu postępowania w  sprawach, o  których mowa w  ust. 2, nie zawiadamia się strony i  w tym postępow a-
niu nie stosuje się przepisów a rt. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.  
4. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 1, nie wymaga zgody strony.  
5. Decyzja, o  której mowa w  ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Rozdział 3  
Ustanawianie stref chronionych oraz miejsc produkcji i  obszarów wolnych od określonych agrofagów  
Art. 16. Główny Inspektor:  
1) wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie przekazywania Komisji Europejskiej 
wniosków o:  
a) uznani e terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części za strefę chronioną w  odniesieniu do określonego 
agrofaga, zgodnie z  art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub tymczasową strefę chronioną, zgodnie z  art. 32 
ust. 6 rozporządzenia 2016/2031,  
b) zmianę obszaru strefy chronionej lub tymczasowej strefy chronionej, zgodnie z  art. 35 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031,  
c) cofnięcie uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części za strefę chronioną w  odniesieniu do 
określonego agrofaga lub tym czasową strefę chronioną, zgodnie z  art. 35 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031;  
2) wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w  art. 32 ust. 7 rozporządzenia 2016/2031.  
Art. 17. 1. Gospodarstwo rolne albo jego część będąca wyodrębni oną jednostką produkcyjną, albo gospodarstwa 
rolne będące zorganizowaną całością produkcyjną, zwane dalej „miejscem produkcji”, mogą być uznane za miejsce pr o-
dukcji wolne od określonego agrofaga, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektor a, uwzględniająca 
biologię tego agrofaga i  sposoby jego rozprzestrzeniania się, obejmująca w  szczególności:  
1) ocenę wizualną, badania laboratoryjne, testy lub kontrolę dokumentów, informacji lub danych,  
2) ocenę, czy warunki prowadzenia uprawy, wytwarzani a, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemies z-
czania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  tym miejscu produkcji nie stwarzają r y-
zyka wprowadzenia do tego miejsca produkcji tego agrofaga  
– potwierdzi niewystępowanie tego agrofaga w  tym miejscu produkcji.  
  
Dziennik Ustaw  – 12 – Poz. 424 
 
 2. W miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego 
w skład tego miejsca produkcji podejmuje działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne  
od określonego agrofaga, w  szczególności:  
1) prowadzi:  
a) obserwacje występowania agrofaga, od którego miejsce produkcji zostało uznane za wolne, lub jego wektorów, 
przy czym w  przypadku podejrzenia występowania lub stwi erdzenia wystąpienia tego agrofaga, informuje o  tym 
wojewódzkiego inspektora niezwłocznie, w  terminie nie dłuższym jednak niż 7  dni, 
b) działania mające na celu ograniczenie ryzyka wprowadzenia tego agrofaga na obszar tego miejsca produkcji;  
2) dokumentuje  w sposób uzgodniony z  wojewódzkim inspektorem:  
a) działania, o  których mowa w  pkt 1, 
b) uprawę, wytwarzanie, pakowanie, sortowanie, składowanie, obrót lub przemieszczanie określonych roślin, pr o-
duktów roślinnych lub innych przedmiotów w  sposób umożliwiają cy stwierdzenie ich pochodzenia.  
3. Status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga nadaje, na wniosek wszystkich posiadaczy 
gospodarstw rolnych wchodzących w  skład tego miejsca produkcji, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze 
względu na lokalizację tego miejsca produkcji.  
4. W decyzji, o  której mowa w  ust. 3, określa się działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uzn a-
nego za wolne od określonego agrofaga oraz sposób ich prowadzenia.  
5. Wniosek, o  którym mowa  w ust. 3, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres posiadacza gospodarstwa rolnego objętego 
wnioskiem, z  tym że w  przypadku gdy posiadaczem tego gospodarstwa jest osoba fizyczna wykonująca działalność 
gospodarc zą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania dzi a-
łalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza gospodarstwa  rolnego objętego wnioskiem, a  w przypadku posi a-
dacza tego gospodarstwa nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) nazwę agrofaga, którego dotyczy wniosek;  
5) informacje o  miejscu produkcji, którego dotyczy wniosek, w  tym info rmacje o:  
a) jego lokalizacji, ze wskazaniem działek ewidencyjnych wchodzących w  skład tego miejsca produkcji,  
b) obiektach wchodzących w  skład tego miejsca produkcji, wykorzystywanych przy uprawie, wytwarzaniu, pak o-
waniu, sortowaniu, składowaniu, obrocie lub przemieszczaniu  roślin, produktów roślinnych lub innych prze d-
miotów.  
6. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, dołącza się mapę lub plan miejsca produkcji, którego dotyczy wniosek.  
7. Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem, o  którym mowa  w ust. 3, jest wpisany do urzędowego 
rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w  ust. 5 pkt 1–3 może podać n u-
mer, pod którym został wpisany do tego rejestru.  
8. Do zmiany obszaru miejsca produkcji uznanego za wolne od określon ego agrofaga  przepisy ust.  1–7 stosuje się 
odpowiednio, przy czym w  przypadku ograniczenia obszaru tego miejsca produkcji nie przeprowadza się kontroli.  
9. Posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w  skład miejsca produkcji uznanego za wolne od  określonego 
agrofaga powiadamia wojewódzkiego inspektora o  zmianie informacji zawartych we wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, 
lub zawartych w  dokumentach dołączonych do tego wniosku, w  terminie 30  dni od dnia zajścia zdarzenia, które spow o-
dowało zmianę tych  informacji.  
10. Jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w  skład miejsca produkcji uznanego za wolne od określ o-
nego agrofaga nie dopełnił obowiązku określonego w  ust. 9, wojewódzki inspektor:  
1) nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych,  usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, 
jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka wprowadzenia i  rozprzestrzenienia się na obszarze miejsca pr o-
dukcji agrofaga, za wolne od którego zostało uznane to miejsce produkcji, albo  
2) znosi, w drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za 
wolne od tego agrofaga, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają ryzyko wprowadzenia lub rozprzestrzenienia się 
tego agrofaga na obszarze tego miej sca produkcji, w  zależności od rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień.  
  
Dziennik Ustaw  – 13 – Poz. 424 
 
 11. W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w  skład miejsca produkcji uznanego za wolne 
od określonego agrofaga nie usunie stwierdzonych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 10 pkt 1, wojewódzki 
inspektor znosi, w  drodze decyzji, dla całości tego miejsca produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego 
za wolne od tego agrofaga w  zależności od rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień.  
12. Jeżeli z  informacji zawartych w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 9, wynika, że w  miejscu produkcji uzn a-
nym za wolne od określonego agrofaga albo na części tego miejsca produkcji przestały być spełniane warunki wymagane 
do uzyskania statusu takiego miejsca produkcj i, wojewódzki inspektor znosi, w  drodze decyzji, dla całości tego miejsca 
produkcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga.  
13. Decyzje, o  których mowa w  ust. 10 pkt 2, ust.  11 i 12, podlegają natychmiastowemu wykonani u. 
14. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres kontroli, jaka powinna zostać przeprowadzona w  miejscu produkcji, i  okres, jaki powinna objąć ta kontrola, 
a także szczegółowe warunki, jakie powinny być spełnion e w tym miejscu produkcji, aby to miejsce produkcji mogło 
zostać uznane za wolne od określonego agrofaga,  
2) szczegółowe działania niezbędne do utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agr o-
faga 
– mając na uwadze biologię tego a grofaga i  sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
Art. 18. 1. W  miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza 
kontrolę w  celu utrzymania statusu miejsca produkcji wolnego od tego agrofaga, obejmującą kontrolę wys tępowania tego 
agrofaga oraz kontrolę działań określonych w  decyzji, o  której mowa w  art. 17 ust. 3. 
2. Jeżeli w  wyniku kontroli zostanie stwierdzone, że w  miejscu produkcji uznanym za wolne od określonego agrofaga  
wystąpił ten agrofag albo istnieje podejr zenie wystąpienia tego agrofaga, lub działania określone w  decyzji, o  której mowa 
w art. 17 ust. 3, są podejmowane niewłaściwie, wojewódzki inspektor znosi, w  drodze decyzji, dla całości miejsca pr o-
dukcji albo jego części status miejsca produkcji uznanego za wolne od tego agrofaga.  
3. Wojewódzki inspektor odstępuje od zniesienia dla całości miejsca produkcji albo jego części statusu miejsca pr o-
dukcji uznanego za wolne od określonego agrofaga, jeżeli:  
1) stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka wprowadzen ia i rozprzestrzenienia się na obszarze tego miejsca pr o-
dukcji tego agrofaga lub  
2) mimo stwierdzenia wystąpienia lub podejrzenia wystąpienia tego agrofaga na roślinach, produktach roślinnych lub 
innych przedmiotach wprowadzonych do tego miejsca produkcji nie istnieje ryzyko jego zadomowienia się lub ro z-
przestrzenienia w  tym miejscu produkcji.  
4. W przypadku, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, wojewódzki inspektor nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń p o-
kontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie. Jeżeli uchybienia te nie zostaną usunięte 
w wyznaczonym terminie, wojewódzki inspektor znosi, w  drodze decyzji, dla całości miejsca produkcji albo jego części 
status miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agrofaga.  
5. W przypadku gdy posiadacz gospodarstwa rolnego wchodzącego w  skład miejsca produkcji uznanego za wolne od 
określonego agrofaga uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  ust. 1, lub nie współdziała 
przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, ż e nie jest możliwe ustalenie spełnienia warunków do utrzymania statusu 
takiego miejsca produkcji, wojewódzki inspektor znosi, w  drodze decyzji, status miejsca produkcji uznanego za wolne od 
określonego agrofaga.  
6. Wojewódzki inspektor znosi, w  drodze decy zji, dla całości miejsca produkcji albo jego części status miejsca pr o-
dukcji uznanego za wolne od określonego agrofaga również na wniosek posiadacza gospodarstwa rolnego wchodzącego 
w skład tego miejsca produkcji.  
7. Decyzje, o  których mowa w  ust. 2, 4 i  5, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.  
8. Czynności, o  których mowa w  ust. 1–4 oraz art.  17 ust. 1, 4 i  10–12, wojewódzki inspektor wykonuje zgodnie 
z Międzynarodowymi Standardami w  zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanym i na podstawie Międzynarodowej k on-
wencji ochrony r oślin, sporządzonej w  Rzymie dnia 6  grudnia 1951  r. (Dz.  U. z 2001  r. poz.  151).  
9. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres lub częstotliwość kontroli, 
jakie powinny być przeprowadzane w  celu ut rzymania statusu miejsca produkcji uznanego za wolne od określonego agr o-
faga, mając na uwadze biologię tego agrofaga i  sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
  
Dziennik Ustaw  – 14 – Poz. 424 
 
 Art. 19. 1. Dany obszar może zostać uznany za wolny od agrofaga  określonego w  przepisach wydanych na podst a-
wie ust.  4, jeżeli kontrola przeprowadzona przez wojewódzkiego inspektora, obejmująca w  szczególności:  
1) ocenę wizualną, badania laboratoryjne, testy lub kontrolę dokumentów, informacji lub danych,  
2) ocenę , czy warunki prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemies z-
czania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na tym obszarze nie stwarzają ryzyka 
wprowadzenia na ten obszar tego agrofaga  
– potwier dzi niewystępowanie tego agrofaga na tym obszarze.  
2. Obszar uznany za wolny od określonego agrofaga ustanawia wojewoda, w  uzgodnieniu z  Głównym Inspektorem, 
w drodze rozporządzenia – aktu prawa miejscowego. Wojewoda zapewnia udział społeczeństwa w  opracow ywaniu pr o-
jektu tego rozporządzenia.  
3. Podmioty prowadzące na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga uprawę, zajmujące się na tym o b-
szarze wytwarzaniem, pakowaniem, sortowaniem lub składowaniem określonych roślin, produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów lub dokonujące obrotu lub przemieszczania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów p o-
dejmują działania niezbędne do utrzymania przez ten obszar statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, 
które mogą obejmow ać w szczególności:  
1) obserwacje występowania tego agrofaga lub jego wektorów i  niezwłoczne informowanie wojewódzkiego inspektora 
w przypadku podejrzenia występowania lub stwierdzenia wystąpienia tego agrofaga, w  terminie nie dłuższym jednak 
niż 7  dni lub  
2) wykonywanie zabiegów zwalczających tego agrofaga lub jego wektory, lub  
3) prowadzenie i  przechowywanie dokumentacji dotyczącej prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortow a-
nia, składowania, obrotu lub przemieszczania określonych roślin, produktów  roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
4) prowadzenie uprawy, wytwarzanie, pakowanie, sortowanie, składowanie, obrót lub przemieszczanie określonych 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  sposób ograniczający ryzyko rozprzestrzeniania się t ego 
agrofaga lub jego wektorów, lub  
5) zaniechanie prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, obrotu lub przemieszczania 
określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
6) przekazywanie wojewódzkiemu inspektor owi informacji o  sposobie przeprowadzenia działań określonych w  pkt 1–5 
lub ich wynikach.  
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) zakres kontroli, jaka powinna zostać przeprowadzona na danym obszarze, i  okres, jak i powinna objąć ta kontrola, 
a także szczegółowe warunki, jakie powinny być spełnione na tym obszarze, aby ten obszar mógł zostać uznany za 
wolny od określonego agrofaga,  
2) szczegółowe działania niezbędne do utrzymania przez dany obszar statusu obszaru uz nanego za wolny od określon e-
go agrofaga  
– mając na uwadze biologię tego agrofaga i  sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
Art. 20. 1. Na obszarze uznanym za wolny od określonego agrofaga wojewódzki inspektor przeprowadza kontrolę 
występowania tego agrofaga o raz kontrolę przeprowadzenia działań określonych w  rozporządzeniu, o  którym mowa 
w art. 19 ust. 4. 
2. Jeżeli w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od 
określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, wojewódzki inspektor, 
z uwzględnieniem ust.  9 i ust. 10 pkt 1: 
1) wyznacza obszar, na którym powinny zostać podjęte działania mające na celu zwalczenie i  zapobieżenie rozprz e-
strzenieniu się tego agrofaga;  
2) wprowadza, w  drodze decyzji, na koszt strony, środki służące zwalczeniu i  zapobieżeniu rozprzestrzenieniu się tego 
agrofaga.  
3. Do obszaru wyznaczonego na podstawie ust.  2 pkt 1 nie ma zastosowania status obszaru wolnego od określonego 
agrofaga.  
  
Dziennik Ustaw  – 15 – Poz. 424 
 
 4. Środki,  o których mowa w  ust. 2 pkt 2, mogą obejmować:  
1) nakaz:  
a) stosowania określonych zabiegów uprawowych, w  tym płodozmianu, niszczenia chwastów lub samosiewów, 
przyorania resztek pożniwnych, lub stosowania materiału siewnego odpowiedniej kategorii lub odmi an odpo r-
nych na określonego agrofaga,  
b) zniszczenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, w  tym określenie sposobu ich 
zniszczenia,  
c) określonego sposobu postępowania z  roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami, w tym ich 
przetworzenia, przeznaczenia na paszę lub do konsumpcji, oczyszczenia, odkażenia, kompostowania, przepr o-
wadzenia oddzielnego zbioru, składowania lub transportu, lub ich składowania lub kompostowania w  określ o-
nym miejscu,  
d) oczyszczenia lub odkaż enia określonych przedmiotów lub miejsc, w  których występuje lub występował określ o-
ny agrofag lub które miały kontakt z  porażonymi lub podejrzanymi o  porażenie roślinami, produktami roślinn y-
mi lub innymi przedmiotami,  
e) zastosowania określonych zabiegów n iszczących określonego agrofaga lub zapobiegających jego rozprzestrz e-
nianiu się, w  tym zabiegów chemicznego zwalczania, wymiany lub odkażania gleby lub podłoża uprawowego, 
przemrożenia szklarni, zastosowania tablic chwytnych lub pułapek feromonowych,  
f) spełnienia określonych warunków przed rozpoczęciem uprawy roślin, przemieszczaniem roślin, produktów 
roślinnych lub innych przedmiotów, lub ich wprowadzaniem do obrotu,  
g) podjęcia innych działań koniecznych do zwalczenia określonego agrofaga lub zapobiegają cych jego rozprz e-
strzenianiu się;  
2) zakaz:  
a) użytkowania gruntów do celów rolniczych lub leśnych,  
b) uprawy, sadzenia lub używania do reprodukcji określonych roślin,  
c) obrotu na terenie tego obszaru roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiota mi lub przemieszczania 
ich poza określone miejsce,  
d) kompostowania lub składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  określonym miejscu,  
e) wykorzystywania roślin lub produktów roślinnych na określone cele, w  tym przeznaczania na paszę  lub do ko n-
sumpcji,  
f) wywożenia gleby lub podłoża uprawowego lub ich ponownego użycia,  
g) stosowania skażonej lub podejrzanej o  skażenie wody do oprysków, nawadniania lub przetwarzania roślin, pr o-
duktów roślinnych lub innych przedmiotów,  
h) przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów,  
i) podejmowania innych czynności w  celu zwalczenia określonego agrofaga lub zapobieżenia jego rozprzestrz e-
nianiu się.  
5. W decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, wojewódzki inspektor określa termin wykon ania określonych w  niej n a-
kazów lub zakazów.  
6. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
7. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2, nie wymaga zgody strony.  
8. W przypadku przeniesienia posiadania roślin,  produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, 
których dotyczy decyzja, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2: 
1) dotychczasowy posiadacz informuje o  tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora, nie później jednak niż w  termi-
nie 7  dni od dnia, w  którym miało miejsce to przeniesienie;  
2) wojewódzki inspektor nakłada na nowego posiadacza, w  drodze decyzji, nakazy i  zakazy określone w  odniesieniu do 
dotychczasowego posiadacza w  decyzji, o  której mowa w  ust. 2 pkt 2; w  decyzji tej wojewódzki inspektor mo że 
określić inny zakres lub termin wykonania tych nakazów lub zakazów, mając na uwadze biologię agrofaga, którego 
dotyczy ta decyzja, oraz sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
  
Dziennik Ustaw  – 16 – Poz. 424 
 
 9. Jeżeli w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, zostanie stwierdzone, że na  obszarze uznanym za wolny od 
określonego agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga, a  agrofag ten jest agrof a-
giem kwarantannowym dla Unii, agrofagiem objętym środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzen ia 
2016/2031, agrofagiem niekwarantannowym spełniającym kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii lub agrofagiem 
kwarantannowym dla strefy chronionej, na obszarze której stwierdzono jego wystąpienie lub istnieje podejrzenie jego 
wystąpienia, wojewódzki in spektor stosuje przepisy art.  11 ust. 1–10. 
10. Jeżeli:  
1) w wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od określonego 
agrofaga wystąpił ten agrofag albo istnieje podejrzenie wystąpienia tego agrofaga i  zwalczenie tego agrofaga nie jest 
możliwe lub  
2) środki wynikające z  decyzji, o  których mowa w  ust. 2 pkt 2 lub art.  11 ust. 1 pkt 1 lub 2, ust.  2, ust.  6 pkt 2 lub ust.  7, 
lub instrukcje, o  których mowa w  art. 11 ust. 2, okażą się nieskuteczne, lub  
3) podmiot, którego dotyczą działania określone w  przepisach wydanych na podstawie art.  19 ust. 4, uniemożliwia lub 
utrudnia przeprowadzenie kontroli, o  której mowa w  ust. 1, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, 
co powoduje, że nie jest możl iwe ustalenie spełnienia na danym obszarze warunków do utrzymania statusu obszaru 
wolnego od określonego agrofaga  
– wojewódzki inspektor informuje o  tym Głównego Inspektora, który występuje z  wnioskiem do wojewody o  zniesienie 
dla całości tego obszaru albo  jego części statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga.  
11. Jeżeli w  wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, zostanie stwierdzone, że na obszarze uznanym za wolny od 
określonego agrofaga nie są wykonywane działania określone w  przepisach w ydanych na podstawie art.  19 ust. 4, woj e-
wódzki inspektor:  
1) nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, podmiotowi, który nie wykonuje tych działań, usunięcie 
stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarz ają ryzyka wprowadz e-
nia na ten obszar i  rozprzestrzenienia się na tym obszarze tego agrofaga , lub 
2) informuje o  tym Głównego Inspektora, który występuje z  wnioskiem do wojewody o  zniesienie dla całości tego 
obszaru albo jego części statusu obszaru uznaneg o za wolny od tego agrofaga, jeżeli stwierdzone uchybienia stw a-
rzają ryzyko wprowadzenia na ten obszar lub rozprzestrzenienia się na tym obszarze tego agrofaga.  
12. W przypadku gdy podmiot, o  którym mowa w  ust. 11 pkt 1, nie usunie stwierdzonych uchybień w  terminie, 
o którym mowa w  ust. 11 pkt 1, wojewódzki inspektor informuje o  tym Głównego Inspektora, który występuje 
z wnioskiem do wojewody o  zniesienie dla całości obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga albo jego części 
statusu obszaru uznanego  za wolny od tego agrofaga.  
13. Wojewoda po otrzymaniu wniosku, o  którym mowa w  ust. 10, ust.  11 pkt 2 lub ust.  12, niezwłocznie znosi, 
w zakresie wskazanym w  tym wniosku, status obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, dokonując zmiany 
albo uchy lając przepisy wydane na podstawie art.  19 ust. 2. 
14. Czynności, o  których mowa w  ust. 1, 2, 4 i  5, ust.  8 pkt 2 i ust. 11 pkt 1 oraz art.  19 ust. 1, wojewódzki inspektor 
wykonuje zgodnie z  Międzynarodowymi Standardami w  zakresie Środków Fitosanitarnych, wydanymi na podstawie Między -
narodowej  konwencji o chrony r oślin, sporządzonej w  Rzymie dnia 6  grudnia 1951  r. 
15. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, zakres lub częstotliwość kontroli,  
jakie powinny być przeprowadza ne w  celu utrzymania statusu obszaru uznanego za wolny od określonego agrofaga, 
mając na uwadze biologię tego agrofaga i  sposoby jego rozprzestrzeniania się.  
Rozdział 4  
Urzędowy rejestr podmiotów profesjonalnych oraz wydawanie paszportów roślin  
i innych u rzędowych poświadczeń  
Art. 21. 1. Właściwym organem do prowadzenia i  aktualizacji urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych jest 
wojewódzki inspektor.  
2. Wniosek o  wpis do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych  składa się do wojewódzkiego inspek tora 
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu ubiegającego się o  wpis do tego rejestru, 
a w przypadku podmiotu niemającego miejsca zamieszkania albo siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – właś-
ciwego ze względu na mi ejsce wykonywania działalności wymagającej uzyskania tego wpisu. Jeżeli działalność wymag a-
jąca uzyskania wpisu jest wykonywana na obszarze właściwości więcej niż jednego wojewódzkiego inspektora, wniosek 
składa się do jednego z  tych inspektorów.  
  
Dziennik Ustaw  – 17 – Poz. 424 
 
 3. Do wnio sku, o  którym mowa w  ust. 2, oprócz informacji i  danych określonych w  art. 66 ust. 2 rozporządzenia 
2016/2031, dołącza się informacje o  numerze identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wniosk o-
dawcy nieposiadającego tego numeru, numer PESE L, jeżeli taki numer posiada.  
4. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym artykule do trybu postępowania z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 2, 
stosuje się przepisy art.  6 ust. 3–5. 
5. Wojewódzki inspektor, który dokonał wpisu do urzędowego rejestru podmiotów  profesjonalnych, informuje 
w formie pisemnej lub w  formie dokumentu elektronicznego podmiot wpisany do tego rejestru o  dokonaniu wpisu do 
rejestru i  numerze, pod którym ten podmiot został wpisany do tego rejestru, w  terminie 7  dni od dnia dokonania tego w pisu. 
6. O cofnięciu rejestracji w  przypadku, o  którym mowa w  art. 66 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031, ro z-
strzyga, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor.  
7. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, podmioty  inne niż określone 
w art. 65 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, które podlegają obowiązkowi wpisu do urzędowego rejestru podmiotów prof e-
sjonalnych, mając na uwadze zagrożenie, o  którym mowa w  art. 65 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031.  
8. Minister  właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, przypadki, w  których nie stosuje 
się określonego w  art. 65 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031  wyłączenia z  obowiązku wpisu do urzędowego 
rejestru podmiotów profesjonalnych, m ając na uwadze zagrożenie, o  którym mowa w  art. 65 ust. 3 akapit drugi rozporz ą-
dzenia 2016/2031.  
Art. 22. 1. W  zakresie nieuregulowanym w  niniejszym artykule do udzielenia upoważnienia do wydawania paszpo r-
tów roślin stosuje się przepisy działu II rozdziału  8a Kodeksu postępowania administracyjnego, z  tym że termin określony 
w art. 122a §  2 liczy się od dnia złożenia przez podmiot ubiegający się o  to upoważnienie oświadczenia, o  którym mowa 
w art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, do wojewódzkiego i nspektora.  
2. Oświadczenie, o  którym mowa w  art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, zawiera:  
1) wskazanie nazwy botanicznej gatunków, rodzajów lub rodzin roślin lub wskazanie typów produktów roślinnych lub 
innych przedmiotów, dla których podmiot ub iegający się o  upoważnienie do wydawania paszportów roślin zamierza 
wydawać paszporty roślin;  
2) wskazanie adresów nieruchomości, magazynów zbiorczych, centrów wysyłkowych lub innych miejsc planowanego 
wydawania paszportów roślin, o  których mowa w  art. 84 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031;  
3) opis systemów i  procedur, o  których mowa w  art. 89 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031.  
3. Do oświadczenia, o  którym mowa w  art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031:  
1) dołącza się zaświadczenia, o  których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, lub ich kopie, potwierdzające, że osoby, które będą 
dokonywały ocen, o  których mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, posia dają wiedzę określoną w  art. 89 
ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031;  
2) może zostać dołączony wni osek o  upoważnienie do wydawania etykiet urzędowych, o  których mowa w  przepisach 
ustawy z  dnia 9  listopada 2012  r. o nasiennictwie (Dz.  U. z 2019  r. poz.  568 oraz z 2020 r. poz. 425), dla roślin, o  któ-
rych mowa w  ust. 2 pkt 1. 
4. Jeżeli na podstawie kontroli  urzędowej lub na podstawie analizy oświad czenia, o  którym mowa w  art. 66 
ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, lub dokumentów dołączonych do tego oświadczenia wojewódzki inspektor stwie r-
dzi, że nie są spełnione wymagania, o  których mowa w  art. 89 rozpor ządzenia 2016/2031, odmawia, w  drodze decyzji, 
udzielenia upoważnienia do wydawania paszportów roślin w  zakresie, w  jakim nie są spełnione te wymagania, przed 
upływem terminu, o  którym mowa w  ust. 1. 
5. Do zmiany zakresu upoważnienia do wydawania paszportó w roślin przepisy ust.  1–4 stosuje się odpowiednio, 
przy czym w  przypadku rozszerzenia zakresu tego upoważnienia przepisy ust.  2–4 stosuje się w  zakresie, w  jakim dotyczą 
one rozszerzenia zakresu tego upoważnienia.  
6. Podmiot upoważniony do wydawania paszp ortów roślin powiadamia wojewódzkiego inspektora o  zmianie info r-
macji zawartych w  oświadczeniu, o  którym mowa w  art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, lub w  dokumentach 
dołączonych do tego oświadczenia, w  terminie 30  dni od dnia zajścia zdarzenia,  które spowodowało zmianę tych infor -
macji.  
  
Dziennik Ustaw  – 18 – Poz. 424 
 
 7. Jeżeli podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie dopełnił obowiązku określonego w  ust. 6, wo-
jewódzki inspektor:  
1) nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchyb ień w  wyznaczonym terminie, 
jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, 
agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwara n-
tannowyc h dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego 
upoważnienia, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarza ją ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych 
dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów 
kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, w  zależności od 
rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień.  
8. W przypadku gdy podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie usunie stwierdzonych uchybień 
w terminie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w  drodze dec yzji, upoważnienie do wydawania 
paszportów roślin albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w  zależności od rodzaju i  zakresu stwie r-
dzonych uchybień.  
9. Jeżeli z  informacji zawartych w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 6, wynika, że podm iot upoważniony do 
wydawania paszportów roślin przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania tego upoważnienia, wojewódzki inspe k-
tor: 
1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie 
stwarza ją ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy ustanowionej ze względu na  te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego 
upoważnienia, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych 
dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów 
kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, w  zależności od 
rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień . 
10. W przypadku gdy podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie usunie stwierdzonych uchybień 
w terminie, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w  drodze decyzji, upoważnienie do wydawania 
paszportów roślin albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w  zależności od rodzaju i  zakresu stwie r-
dzonych uchybień.  
11. O cofnięciu upoważnienia do wydawania paszportów roślin, w  przypadkach o kreślonych w  art. 92 ust. 2 i 3 roz-
porządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w  drodze de cyzji, wojewódzki inspektor.  
12. Wojewódzki inspektor cofa, w  drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin również:  
1) na wniosek podmiotu upoważnionego do wydawania paszportów roślin;  
2) w przypadku gdy podmiot upoważniony do wydawania pasz portów roślin uniemożliwia lub utrudnia przeprowadz e-
nie kontroli urzędowej, o  której mowa w  art. 92 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub nie współdziała przy przepr o-
wadzaniu tej kontroli urzędowej, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie, czy ten podmio t przestrzega wymogów 
określonych w  art. 83 ust. 1, 2, 4 lub 5, art.  87, art.  88, art.  89 ust. 1, art.  90 lub art.  93 ust. 1, 2, 3 lub 5 rozporządz e-
nia 2016/2031.  
13. Decyzje, o  których mowa w  ust. 7 pkt 2, ust.  8, ust.  9 pkt 2, ust.  10, 11 i  ust. 12 pkt 2, podlegają natychmiast o-
wemu wykonaniu.  
14. Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do wydawania paszportów roślin decyzją, o  której mowa w  ust. 7 pkt 2, 
ust. 8, 10, 11 lub ust.  12 pkt 2, może złożyć oświadczenie, o  którym mowa w  art. 66 ust. 2 lit. c rozpo rządzenia 2016/2031 , 
nie wcześniej niż po upływie 3  lat od dnia, w  którym decyzja ta stała się ostateczna.  
15. Jeżeli podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do wydawania paszportów roślin decyzją, o  której mowa w  ust. 7 
pkt 2, ust.  8, 10, 11 lub ust.  12 pkt 2, złoży oświadczenie, o  którym mowa w  art. 66 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/2031, 
przed upływem terminu określonego w  ust. 14, wojewódzki inspektor, w  drodze decyzji , zakazuje temu podmiotowi w y-
dawania paszportów roślin.  
  
Dziennik Ustaw  – 19 – Poz. 424 
 
 16. Środki inne niż cofnięci e upoważnienia do wydawania paszportów roślin, o których mowa w  art. 92 ust. 2 rozpo-
rządzenia 2016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego inspektora pisemnych zaleceń pokontrolnych, które 
określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprowadza, jeżeli stwierdzone uch y-
bienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych, agrofagów objętych środkami przyjętymi 
zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla  strefy chronionej na obszarze 
strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
Art. 23. 1. Ocena, o  której mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, może być przeprowadzana przez:  
1) osobę posiadającą zaświadczenie o  zdaniu egzaminu potwierdzającego posiadanie wiedzy okr eślonej w  art. 89 ust. 1 
lit. a rozporządzenia 2016/2031, dotyczącej danej grupy roślin lub danego typu produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów – w odniesieniu do tej grupy roślin lub tego typu produktów roślinnych lub innych przed miotów;  
2) wojewódzkiego inspektora.  
2. Egzamin, o  którym mowa w  ust. 1 pkt 1: 
1) przeprowadza wojewódzki inspektor;  
2) może zostać przeprowadzony przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.  
3. Badania laboratoryjne na obecność regulowanych agrofagów n iekwarantannowych mogą być wykonywane 
w ramach oceny, o  której mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, przeprowadzanej przez osobę, o  której mowa 
w ust. 1 pkt 1, w laboratoriach:  
1) akredytowanych, o  których mowa w  art. 44 ust. 3 ustawy z  dnia 9  listopada 2012  r. o nasiennictwie, lub jednostkach 
organizacyjnych, o  których mowa w  art. 70 ust. 2 tej ustawy;  
2) instytutów badawczych;  
3) posiadających akredytację w  zakresie ogólnych wymagań dotyczących laboratoriów badawczych i  wzorcujących 
udzieloną zg odnie z  przepisami ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny zgodności i  nadzoru rynku 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  544);  
4) Inspekcji, jeżeli z  przepisów:  
a) o których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika obowiązek przeprowadzenia określonych badań przez właśc iwy organ 
lub 
b) ustawy z  dnia 9  listopada 2012  r. o nasiennictwie wynika obowiązek przeprowadzenia określonych badań przez 
wojewódzkiego inspektora lub Głównego Inspektora.  
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, sz czegółowe sposoby przeprow a-
dzania oceny określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów,  o której mowa w  art. 87 ust. 1 rozporz ą-
dzenia 2016/2031, w  zakresie, w  jakim nie zostały one określone w  przepisach Unii Europejskiej wydanych na podst awie 
rozporządzenia 2016/2031, mając na uwadze zapewnienie właściwego wykonywania tej oceny.  
Art. 24. 1. Jeżeli osoba, o  której mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1, przeprowadza ocenę,  o której mowa w  art. 87 ust. 1 
rozporządzenia 2016/2031, z  naruszeniem przepisó w rozporządzenia 2016/2031 lub przepisów Unii Europejskiej wyd a-
nych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, przepisów ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art.  23 ust. 4, 
wojewódzki inspektor, w  drodze decyzji, zakazuje tej osobie przeprowadzania taki ch ocen do czasu ponownego zdania 
egzaminu, o  którym mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1. 
2. Osoba, której wojewódzki inspektor wydał zakaz przeprowadzania ocen, o których mowa w  art. 87 ust. 1 rozpo-
rządzenia 2016/2031, decyzją, o  której mowa w  ust. 1, może ponown ie przystąpić do eg zaminu, o  którym mowa w  art. 23 
ust. 1 pkt 1, nie wcześniej niż po upływie 3  lat od dnia, w  którym decyzja ta stała się ostateczna.  
3. Jeżeli osoba, której wojewódzki inspektor wydał zakaz przeprowadzania ocen, o  których mowa w  art. 87 ust. 1 
rozporządzenia 2016/2031, decyzją, o  której mowa w  ust. 1, zgłosi zamiar przystąpienia do egzaminu, o  którym mowa 
w art. 23 ust. 1 pkt 1, przed upływem terminu określonego w  ust. 2, wojewódzki inspektor odmawia tej osobie na pi śmie 
przeprowadzenia tego egzaminu.  
Art. 25. 1. Właściwym organem do zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami jest wojewódzki 
inspektor, o  którym mowa w  art. 21 ust. 2. 
2. Wojewódzki inspektor zatwierdza plan zarządzania zagrożeniem agrofagam i na wniosek podmiotu.  
3. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym artykule do trybu postępowania z  wnioskiem, o  którym mowa 
w ust. 2, stosuje się przepisy art.  6 ust. 3–5. 
  
Dziennik Ustaw  – 20 – Poz. 424 
 
 4. Wojewódzki inspektor informuje podmiot na piśmie o  zatwierdzeniu lub odmowie zatw ierdzenia planu zarządz a-
nia zagrożeniem agrofagami, podając przyczynę odmowy zatwierdzenia tego planu, w  terminie 30  dni od dnia złożenia 
wniosku, o  którym mowa w  ust. 2. 
5. O cofnięciu zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrofagami w  przypadku, o  którym mowa w  art. 91 
ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor.  
6. Środki inne niż cofnięcie zatwierdzenia planu zarządzania zagrożeniem agrof agami, o  których mowa w  art. 91 
ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2 016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego inspektora pisemnych zal e-
ceń pokontrolnych, które określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprow a-
dza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrze nienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, 
agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwaranta n-
nowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
Art. 26. 1. Paszporty roślin mogą być wydawane także przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na 
miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania lub składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów albo ze 
względu na miejsce zakończenia kontroli  roślin, produktów roślinnych lub inn ych przedmiotów wprowadzanych z pań-
stwa trzeciego, na wniosek zainteresowanego podmiotu, który nie został upoważniony do wydawania paszportów roślin 
dla tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.  
2. Wnios ek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszka nia tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, 
jeżeli taki numer posiada;  
3) nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub innych przedmiotów, ze wskazaniem nazwy botanic z-
nej roślin, z  których zostały one wytworzone, dla których ma zostać wydany paszport roślin;  
4) ilość roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, dla których ma zostać w ydany paszport roślin;  
5) liczbę wnioskowanych paszportów roślin;  
6) oznaczenie strefy chronionej, jeżeli rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty są przeznaczone do tej strefy;  
7) numer w  urzędowym rejestrze podmiotów profesjonalnych podmiotu, od kt órego wnioskodawca nabył rośliny, pr o-
dukty roślinne lub inne przedmioty – w przypadku paszportu zastępującego inny paszport roślin wydany dla tej s a-
mej jednostki handlowej;  
8) nazwę państwa pochodzenia albo państwa wysyłającego, jeżeli rośliny, produkty ro ślinne lub inne przedmioty p o-
chodzą z  państwa trzeciego.  
3. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym artykule do trybu postępowania z  wnioskiem, o  którym mowa w  ust. 1, 
stosuje się przepisy art.  6 ust. 3–5. 
4. Jeżeli podmiot składający wniosek, o  którym mow a w ust. 1, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów pr o-
fesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w  ust. 2 pkt 1 i 2 może podać numer, pod którym został 
wpisany do tego rejestru.  
5. W przypadku złożenia wniosku o  wydanie paszportu ro ślin dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów, niespełniających wymagań określonych w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wojewódzki inspektor odmawia, 
w drodze decyzji, wydania paszportu roślin dla tych roślin, produktów roślinnych lub  innych przedmiotów.  
6. Jeżeli wniosek o  wydanie paszportu roślin został złożony przez podmiot upoważniony do wydawania paszportów 
roślin dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczy ten wniosek, wniosek ten pozostawia się 
bez r ozpatrzenia.  
Art. 27. 1. Wojewódzki inspektor, w  przypadku określonym w  art. 95 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, w  drodze  
pisemnych zaleceń pokontrolnych, unieważnia paszport roślin i  nakazuje niezwłoczne usunięcie unieważnionego paszpo r-
tu roślin z  jednos tki handlowej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, dla której został wydany.  
2. W przypadku gdy istnieje ryzyko ponownego wykorzystania unieważnionego paszportu roślin, wojewódzki 
inspektor dokonuje jego przekreślenia i  umieszcza na nim nap is „anulowany” lub opatruje go pieczęcią z  napisem 
„anulowany”.  
  
Dziennik Ustaw  – 21 – Poz. 424 
 
 Art. 28. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) jaka odległość oznacza niewielką odległość, o  której mowa w  art. 82 akapit drugi rozporządzenia 2016/20 31, lub  
2) dokumenty, o  których mowa w  art. 82 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031  
– mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
Art. 29. 1. Upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, udziela, na wniosek zarej e-
strowanego podmiotu, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo si e-
dzibę tego podmiotu.  
2. W decyzji o  udzieleniu upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, określa się zakres 
tego up oważnienia oraz numer, jaki stosuje się w  oznaczeniu, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) numer, pod którym wnioskodawca został wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych;  
2) wskazanie zabiegów, których wykonanie będzie potwierdzane przez stosowanie ozna czenia, o  którym mowa w  art. 96 
ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, na drewnianym materiale opakowaniowym, drewnie lub innych przedmiotach;  
3) opis procedur zapewniających spełni enie wymagań, o  których mowa w  art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031  – 
w przypadku wniosku o  upoważnienie do stosowania na drewnianym materiale opakowaniowym, drewnie lub i n-
nych przedmiotach oznaczenia, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/ 2031, potwierdzającego podd a-
nie tego materiału, drewna, w  tym drewna, z  którego został wytworzony ten materiał, lub innych przedmiotów zabi e-
gom, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w  zakładzie innego podmiotu;  
4) wskazanie, czy wniosk odawca ubiega się o  uzyskanie upoważnienia do naprawiania drewnianego materiału opak o-
waniowego zgodnie z  art. 97 rozporządzenia 2016/2031;  
5) opis zakładów i  sprzętu, o  których mowa w  art. 98 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031.  
4. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie wiedzy, o  której mowa 
w art. 98 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031.  
5. Wojewódzki inspektor przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1, przeprowadza kontrolę urzędową w  celu 
sprawdzenia , czy wnioskodawca spełnia wymagania, o  których mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, 
a w przypadku gdy wnioskodawca zamierza wykonywać działalność określoną w  art. 97 lub art.  98 ust. 2 rozporządzenia 
2016/2031  – także wymagania określone w  tych przepisach.  
6. Jeżeli na podstawie kontroli urzędowej lub na podstawie analizy opisu procedur zapewniających spełnienie w y-
magań, o  których mowa w  art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, zawartego we wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, lub 
dokumentów określo nych w  ust. 4 wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie są spełnione wymagania, o  których mowa 
w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, a  w przypadku gdy wnioskodawca zamierza wykonywać działalność określoną 
w art. 97 lub art.  98 ust. 2 rozporządzenia 2016/ 2031  – wymagania określone w  tych przepisach, odmawia, w  drodze d e-
cyzji, udzielenia upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 w  zakresie, w  jakim nie są 
spełnione te wymagania.  
7. Do zmiany zakresu upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzen ia 2016/2031, przepisy ust.  1–6 
stosuje się odpowiednio, przy czym w  przypadku:  
1) ograniczenia zakresu tego upoważnienia – nie stosuje się przepisu ust.  5; 
2) rozszerzenia zakresu tego upoważnienia – przepisy ust.  1–6 stosuje si ę w zakresie, w  jakim dotyczą one rozszerzenia 
zakresu tego upoważnienia.  
8. Podmiot upoważniony na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  powiadamia wojewódzkiego inspe k-
tora o  zmianie informacji zawartych we wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, lub  w dokumentach dołączonych do tego 
wniosku, w  terminie 30  dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji.  
9. Jeżeli podmiot upoważniony na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  nie dopełnił obowiązku okreś -
lonego w  ust. 8, wojewódzki inspektor:  
1) nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, 
jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, 
agrofagó w objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwara n-
tannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
  
Dziennik Ustaw  – 22 – Poz. 424 
 
 2) cofa, w  drodze decyzji, to upoważnienie albo ogranicza,  w drodze decyzji, zakres tego upoważnienia, jeżeli stwie r-
dzone uchybienia stwarzają ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów obj ę-
tych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów kw arantannowych dla 
strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, w  zależności od rodzaju i  zakresu 
stwierdzonych uchybień.  
10. W przypadku gdy podmiot upoważniony na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  nie usunie  
stwierdzonych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 9 pkt 1, wojewódzki inspektor cofa, w  drodze decyzji, to 
upoważnienie albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w  zależności od rodzaju i  zakresu stwierdz o-
nych uchybień.  
11. Jeżeli z  informacji zawartych w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 8, wynika, że podmiot upoważniony na 
podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania tego upoważnienia, 
wojewódzki inspektor:  
1) nakazuje na piśmi e usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/203 1 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, to upoważnienie albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego upoważnienia, jeżeli stwie r-
dzone uchybienia stwa rzają ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów obj ę-
tych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów kwarantannowych dla 
strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, w  zależności od rodzaju i  zakresu 
stwierdzonych uchybień.  
12. W przypadku gdy podmiot upoważniony na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  nie usunie 
stwierdzonych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 11 pkt 1, wojewódzki i nspektor cofa, w  drodze decyzji, to 
upoważnienie albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego upoważnienia w  zależności od rodzaju i  zakresu stwierdz o-
nych uchybień.  
13. O cofnięciu upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w  przypadku, o  którym 
mowa w  art. 98 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, rozstrzyga, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor.  
14. Wojewódzki inspektor cofa, w  drodze decyzji, upoważnienie, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031, również:  
1) na wniosek podmiotu upoważnionego na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
2) w przypadku gdy podmiot upoważniony na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  uniemożliwia lub 
utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowej, o  której mowa w  art. 98 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031, lub nie 
współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli urzędowej, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie, czy ten po d-
miot przestrzega wymogów określonych w  art. 96 ust. 1 lub art.  97 lub warunków określonych w  art. 98 ust. 1 
i 2 rozporządzenia 2016/2031.  
15. Decyzje, o  których mowa w  ust. 9 pkt 2, ust.  10, ust.  11 pkt 2 i ust. 12, 13 i  ust. 14 pkt 2, podlegają natychmi a-
stowemu wykonaniu.  
16. Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją, 
o której mowa w  ust. 9 pkt 2, ust.  10, 12, 13 lub ust.  14 pkt 2, może złożyć wniosek o  ponowne udzielenie tego upowa ż-
nienia nie wcześniej niż po upływie 3  lat od dnia, w  którym decyzja ta stała się ostateczna.  
17. Jeżeli pod miot, któremu cofnięto upoważnienie, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, decyzją , 
o której mowa w  ust. 9 pkt 2, ust.  10, 12, 13 lub ust.  14 pkt 2, złoży wniosek o  ponowne udzielenie tego upoważnienia 
przed upływem terminu określonego w  ust. 16, wniosek ten pozostawia się bez rozpoznania.  
18. Środki inne niż cofnięcie upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, o  których 
mowa w  art. 98 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, polegają na wydaniu przez wojewódzkiego ins pektora pisemnych zal e-
ceń pokontrolnych, które określają termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprow a-
dza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych, agrofagów 
objęt ych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla 
strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
  
Dziennik Ustaw  – 23 – Poz. 424 
 
 Art. 30. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, w  zakresie, w  jakim nie z o-
stały one określone w  przepisach rozporządzenia 2016/2031 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie 
rozporządzenia 2016/2031:  
1) wymagania dotyczące wiedzy, o  której mowa w  art. 98 ust. 1 lit. a rozpor ządzenia 2016/2031, lub  
2) wymagania organizacyjno -techniczne dotyczące zakładów i  sprzętu, o  których mowa w  art. 98 ust. 1 lit. b rozporz ą-
dzenia 2016/2031, lub  
3) sposób wykonywania zabiegów, jakim poddaje się drewniany materiał opakowaniowy, drewno lub inne przedmioty 
przed zastosowaniem na nich oznaczenia, o  którym mowa w  art. 96 rozporządzenia 2016/2031  
– mając na uwadze ujednolicenie wymagań w  odniesieniu do podmiotów upoważnion ych na podstawie art.  98 ust. 1 roz-
porządzenia 2016/2031 oraz zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
Art. 31. 1. Jeżeli określone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mogą stwarzać szczególne zagrożenie 
rozprzestrzenienia się określonych agrofagów kwarantannowych dla Unii lub agrofagów objętych środkami przyjętymi  
zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 i  nie zostały one objęte obowiązkiem zaopatrzenia w  paszport roślin, 
oznaczenie, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub inne dokumenty lub oznaczenia określone 
w przepisach, o  których  mowa w  art. 1 pkt 1, w przypadku wprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przemieszczania na tym terytorium lub wyprowadzania do innych 
państw członkowskich powinny być one zaopatrzone w dokumenty lub oznakowania potwierdzające, że spełniają one 
wymagania ograniczające to zagrożenie.  
2. Jeżeli określone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty mogą stwarzać szczególne zagrożenie rozprz e-
strzenienia się określonych agrofagów kwaranta nnowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze wzgl ę-
du na te agrofagi i  nie zostały one objęte obowiązkiem zaopatrzenia w  paszport roślin, ozna czenie, o  którym mowa w  art. 96 
ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub w  inne dokumenty lub oznac zenia określone w  przepisach, o  których mowa 
w art. 1 pkt 1, w przypadku wprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów na obszar tej strefy lub  
przemieszczania na tym obszarze powinny być one zaopatrzone w  dokumenty lub oznakowania potwierdzające, że spe ł-
niają one wymagania ograniczające to zagrożenie.  
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, obowiązek zaopatrywania okreś -
lonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  dokumenty lub  oznakowania, inne niż paszporty roślin, 
oznaczenia, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, oraz inne dokumenty lub oznaczenia określone 
w przepisach, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, w tym: 
1) w jakich przypadkach te rośliny, produkty roś linne lub inne przedmioty powinny być zaopatrzone w  te dokumenty 
lub oznakowania lub  
2) wymagania, jakie powinny spełniać te rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, aby mogły zostać zaopatrzone 
w te dokumenty lub oznakowania, lub  
3) wymagania, jaki e powinny zostać spełnione przy uprawie, wytwarzaniu, pakowaniu, sortowaniu, składowaniu lub 
przemieszczaniu tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, aby mogły zostać zaopatrzone w  te 
dokumenty lub oznakowania, lub  
4) informacje, jakie pow inny być zawarte we wniosku o  wydanie tych dokumentów lub oznakowań  
– mając na uwadze ograniczenie ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych 
środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 or az agrofagów kwarantannowych dla strefy 
chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
Rozdział 5  
Import roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów  
Art. 32. 1. Właściwym organem do wprowadzenia nakazu zatrzymania roślin, pro duktów roślinnych lub innych 
przedmiotów wprowadzanych z  państw trzecich, o  którym mowa w  art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, jest w o-
jewódzki inspektor, który w  ramach kontroli urzędowej w  obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporząd zenia 
2017/625, pobrał z  tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów próbki, o których mowa w  art. 46 ust. 1 
rozporządzenia 2017/625.  
2. Nakaz zatrzymania, o  którym mowa w  art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, wprowadza się w  drodze 
decyzji. Postępowanie w  tej sprawie wszczyna się z  urzędu.  
  
Dziennik Ustaw  – 24 – Poz. 424 
 
 3. W przypadku dokonania powiadomienia, o  którym mowa w  art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie z a-
wiadamia się strony o  wszczęciu postępowania.  
4. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w  systemie zarządzania informacjami w  zakresie kontroli urzędowych  
(IMSOC ), o którym mowa w  art. 131 rozporządzenia 2017/625, zwanym dalej „systemem IMSOC”, doręczenie zawiad o-
mienia o  wszczęciu postępowania w  sprawie, o  której mowa w  ust. 2, osobie faktycznie  władającej przesyłką, której dot y-
czy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o  wszczęciu postępowania.  
5. W postępowaniach w  sprawach określonych w  ust. 2 nie stosuje się przepisów art.  10 i art. 81 Kodeksu postęp o-
wania administracyj nego.  
6. Umieszczenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2, w formie dokumentu e lektronicznego w  systemie IMSOC  uznaje się  za 
skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w  systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie  władającej tą 
przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
8. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 33. 1. Właściwym organem do wyznaczenia:  
1) punktów kontroli granicznej, o  których mowa w  art. 59 rozporządzenia 2017/625, w  których przeprowadza się ko n-
trolę urzędową określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  państw trzecich 
w obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „p unktami kontroli gr a-
nicznej”,  
2) punktów kontroli, innych niż punkty kontroli granicznej, o  których mowa w  art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625 , 
w których mogą być przeprowadzane kontrole identyfikacyjne i  kontrole bezpośrednie przesyłek określonych roślin, 
produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z  państw trzecich w  obszarze, o  którym mowa 
w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2 017/625, zwanych dalej „punktami kontroli, innymi niż punkty kontroli granicznej”  
– wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i  nakazania wstrzymania działalności tych punktów oraz 
odwołania tego zawieszenia jest minister właściwy do spraw r olnictwa.  
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
oraz ministrem właściwym do spraw transportu wyznaczy, w  drodze rozporządzenia, punkty kontroli granicznej, mając na 
uwadze zapewnienie w  tych punktach spełnienia wymogów, o  których mowa w  art. 64 rozporządzenia 2017/625.  
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
oraz ministrem właściwym do spraw transportu może wyznaczyć, w  drodze rozporządzenia, punkty kontroli, inne niż 
punkty kontroli granicznej, mając na uwadze zapewnienie w  punktach, innych niż punkty kontroli granicznej spełnienia 
wymogów, o  których mowa w  art. 64 rozporządzenia 2017/625.  
4. Wykaz, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczący punktów kontroli granicznej wyzn a-
czonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2 udostępnia się na stronie internetowej administrowanej przez Głó w-
ny Inspektorat. Wykaz ten, w  zakresie określonym w  art. 53 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, obejmuje również punkty 
kontroli, inne niż punkty kontroli granicznej wyznaczone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  3. 
5. Zawieszenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz na kaz 
wstrzymania działalności tych punktów są dokonywane na wniosek Głównego Inspektora.  
6. O zawieszeniu punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz nakazie 
wstrzymania jego działalności minister właściwy do sp raw rolnictwa informuje, w  drodze obwieszczenia, które jest ogł a-
szane w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.  
7. Zawieszenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej oraz nakaz 
wstrzyman ia działalności tych punktów są skuteczne od dnia następującego po dniu, w  którym zostało ogłoszone 
obwieszczenie określone w  ust. 6. 
8. Do odwołania zawieszenia punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej 
przepisy ust. 5–7 stosuje się odpowiednio.  
9. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie przekazywania 
informacji, o  których mowa w  art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625.  
Art. 34. 1. Naczelnik urzędu celno -skarbowego współpracuje z  wojewódzkim inspektorem przeprowadzającym ko n-
trolę urzędową, o  której mowa w  art. 43 rozporządzenia 2017/625, w  obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozp o-
rządzenia 2017/625, zwaną dalej „graniczną kontrolą fitosan itarną”.  
  
Dziennik Ustaw  – 25 – Poz. 424 
 
 2. W ramach współpracy, o  której mowa w  ust. 1, naczelnik urzędu celno -skarbowego informuje wojewódzkiego 
inspektora właściwego dla punktu kontroli granicznej lub innego miejsca wprowadzania z  państw trzecich przesyłki 
w sytuacji, o  której mowa w  art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, jeżeli podejrzewa, że przesyłka ta zawiera rośliny, 
produkty roślinne lub przedmioty podlegające obowiązkowi granicznej kontroli fitosanitarnej.  
3. Niezwłocznie po otrzymaniu  informacji określonej w  ust. 2 wojewódzk i inspektor właściwy ze względu na mie j-
sce wprowadzania z  państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeprowadza ich graniczną 
kontrolę fitosanitarną.  
4. W przypadku przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej w  portach mor skich, wojewódzki inspektor 
informuje naczelnika urzędu celno -skarbowego właściwego dla portu morskiego o  terminie, w  tym o  godzinie, i  miejscu 
planowanej kontroli. Wojewódzki inspektor przeprowadza graniczną kontrolę fitosanitarną w  portach morskich w  sposób 
pozwalający na zachowanie terminów, o  których mowa w  przepisach art.  60 ust. 2–5 ustawy z  dnia 16  listopada 2016  r. 
o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.  U. z 2019  r. poz.  768, 730, 1520, 1556, 2200 i  2550).  
5. Kontrola dokumentacji wprowadzanych z  państw trzecich roślin, o  których mowa w  art. 73 akapit pierwszy rozp o-
rządzenia 2016/2031, oraz drewnianego materiału opakowaniowego, o  którym mowa w  art. 43 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031, może być przeprowadzana przez naczelnika urzędu celno -skarbowego . 
6. Naczelnik urzędu celno -skarbowego, który w  wyniku kontroli dokumentacji stwierdzi, że:  
1) rośliny, o  których mowa w  art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, nie są zaopatrzone w  fitosanitarne 
świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectw o reeksportowe,  
2) drewniany materiał opakowaniowy, o  którym mowa w  art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, nie jest oznakowany 
zgodnie z  art. 43 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031  
– wprowadza, w  drodze decyzji, środki, o  których mowa w  art. 66 ust. 3 lit. a lub b rozporządzenia 2017/625.  
7. Decyzja, o  której mowa w  ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 35. 1. Wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę urzędową przesyłki roślin, produktów roślinnych lub 
innych przedmiotów wprowadzanych z  państw trzecich, w  obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 
2017/625, jest właściwym organem do wydania:  
1) nakazu zatrzymania, odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesyłki w  sytuacji, o  której mowa w  art. 65 ust. 3 
rozporządz enia 2017/625;  
2) nakazu zatrzymania i  odmowy wprowadzenia tej przesyłki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w  sytuacji, o  której  
mowa w  art. 66 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2017/625;  
3) nakazu odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesy łki w  sytuacji, o  której mowa w  art. 66 ust. 1 akapit drugi 
rozporządzenia 2017/625;  
4) nakazu zniszczenia, ponownego wysłania przesyłki poza Unię Europejską lub poddania tej przesyłki szczególnemu 
traktowaniu zgodnie z  art. 71 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/625 w  sytuacji,  o której mowa w  art. 66 ust. 3 rozporz ą-
dzenia 2017/625;  
5) nakazów, o  których mowa w  art. 66 ust. 6 rozporządzenia 2017/625;  
6) nakazu odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesyłki w  sytuacji, o  której mowa w  art. 67 akapit pier wszy 
rozporządzenia 2017/625;  
7) nakazu zatrzymania, zniszczenia lub poddania tej przesyłki szczególnemu traktowan iu zgodnie z  art. 71 ust. 1 i 2 
rozporządzenia 2017/625 w  sytuacji, o  której mowa w  art. 67 akapit drugi rozporządzenia 2017/625;  
8) nakazów, o których mowa w  art. 69 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;  
9) zezwolenia na ponowną wysyłkę tej przesyłki w  sytuacji, o  której mowa w  art. 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/625.  
2. Odmowę, nakazy lub zezwolenie, o  których mowa w  ust. 1, wydaje się w  drodze decyz ji. Postępowanie w  tych 
sprawach wszczyna się z  urzędu.  
3. W przypadku dokonania powiadomienia, o  którym mowa w  art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie z a-
wiadamia się strony o  wszczęciu postępowania.  
4. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w  systemie IMSOC, doręczenie zawiadomienia o  wszczęciu postępowania 
w sprawie, o  której mowa w  ust. 2, osobie faktycznie władającej przesyłką, której dotyczy to postępowanie, uznaje się za 
skuteczne zawiadomienie strony o  wszczęciu postępowania.  
  
Dziennik Ustaw  – 26 – Poz. 424 
 
 5. W postępowani ach w  sprawach określonych w  ust. 2 nie stosuje się przepisów art.  10 i art. 81 Kodeksu postęp o-
wania administracyjnego.  
6. Umieszczenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2, w formie dokumentu e lektronicznego w  systemie IMSOC  uznaje się  za 
skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w  systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą 
przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
8. Zmiana lub uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2, nie wymaga zgody strony.  
9. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 36. 1. Właściwym organem do wprowadzenia zakazu tranzytu fitosanitarnego w  sytuacji, o  której mowa 
w art. 47 ust. 2 i art. 57 rozporządzenia 2016/2031, jest w ojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprow a-
dzania z  państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.  
2. Zakaz tranzytu fitosanitarnego określony w  ust. 1 wprowadza się w  drodze decyzji.  
3. W przypadku dołączenia do roślin,  produktów roślinnych lub innych przedmiotów oświadczenia, o  którym mowa 
w art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, nie zawiadamia się strony o  wszczęciu postępowania.  
4. W przypadku niedołączenia oświadczenia, o  którym mowa w  art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, jeżeli 
rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty:  
1) zostały zgłoszone w  systemie IMSOC – umieszczenie zawiadomienia o  wszczęciu postępowania w  sprawie, o  której 
mowa w  ust. 2, w formie dokumentu elektronicznego w  systemie IM SOC, uznaje się za skuteczne doręczenie tego 
zawiadomienia stronie;  
2) nie zostały zgłoszone w  systemie IMSOC – doręczenie zawiadomienia o  wszc zęciu postępowania w  sprawie, o któ-
rej mowa w  ust. 2, osobie faktycznie władającej roślinami, produktami roślinny mi lub innymi przedmiotami, których 
dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o  wszczęciu postępowania.  
5. W postępowaniach w  sprawach określonych w  ust. 2 nie stosuje się przepisów art.  10 i art. 81 Kodeksu postęp o-
wania adminis tracyjnego.  
6. Umieszczenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2, w formie dokumentu elektronicznego w  systemie IMSOC, uznaje 
się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w  systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie fak tycznie władającej tą 
przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.  
8. Zmiana lub uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 2, nie wymaga zgody strony.  
9. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
Art. 37. 1. Mi nister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej 
w zakresie uznania, o  którym mowa w  art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, oraz wprowadzenia środków tymczas o-
wych, o  których mowa w  art. 52 ust. 2 rozporządzenia  2016/2031.  
2. Każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zastosowanie środków tymczasowych, 
o których mowa w  art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, przestrzega tych obowiązków, nakazów i  zakazów.  
3. Obowiązki, nakazy i zakazy, o  których mowa w  ust. 2, mogą obejmować zwłaszcza:  
1) zakaz wprowadzania z  określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów lub  
2) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub inn ych przedmiotów wprowadzanych z określ o-
nych państw trzecich w  fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub  
3) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składow a-
nia lub  przemieszczania w  państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
wprowadzanych z  określonych państw trzecich, lub  
4) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub inn ych przedmiotów wprowadzanych z określ o-
nych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin  
przed agrofagami, lub  
  
Dziennik Ustaw  – 27 – Poz. 424 
 
 5) obowiązek potwierdzenia w  fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksport o-
wym:  
a) spełnienia wymagań, o  których mowa w  pkt 3, lub  
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o  której mowa w  pkt 4, 
lub 
6) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub inn ych przedmiotów wprowa dzanych z określ o-
nych państw trzecich kwarantannie, lub  
7) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub inn ych przedmiotów wprowadzanych z określ o-
nych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w  zakresie niezbędnym do wykrycia a grofaga, o  którym m o-
wa w  art. 52 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.  
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w  przypadku, o  którym mowa w  art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, 
określa, w  drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o  których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie 
bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest właściwy do dokonania powiado mienia, o  którym mowa w  art. 52 
ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.  
Rozdział 6  
Prowadzenie prac nad agrofagami  
Art. 38. 1. Inspekcja przeprowadza badania urzędowe wykonywane przez właściwe organy, o  których mowa w  art. 7 
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/829 z  dnia 14  marca 2019  r. uzupełniającego rozporządzenie Parlame n-
tu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/203 1 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, upoważ niającego 
państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowych odstępstw na potrzeby badań urzędowych, celów naukowych  lub 
edukacyjnych, doświadczeń, selekcji odmianowych lub hodowli (Dz.  Urz. U E L 137 z  23.05.2019, str.  15), zwanego dalej 
„rozporządzeniem 2019/829”.  
2. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie wydawania ty m-
czasowego zezwolenia, o  którym mowa w:  
1) art. 8  ust. 1 rozporządzenia 2016/20 31, również w  przypadku określonym w  art. 32 ust. 2 akapit drugi rozporządz e-
nia 2016/2031,  
2) art. 48  ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, również w  przypadku określonym w  art. 58 rozporządzenia 2016/2031  
– zwanego dalej „zezwoleniem na prowadzenie prac nad ag rofagami”, na prowadzenie prac nad agrofagami przez po d-
mioty inne niż Inspekcja.  
Art. 39. 1. Zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami przez podmioty inne niż Inspekcja jest wydawane 
w drodze decyzji. W  tej decyzji określa się także zakres zezwolenia.  
2. Do wniosku o  wydanie zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami, o  którym mowa w  art. 4 akapit pierwszy 
rozporządzenia 2019/829, oprócz informacji i  danych określonych w  załączniku I  do rozporządzenia 2019/829, dołącza 
się informacje o  numerze identy fikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego 
tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada.  
3. Główny Inspektor przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 1, może przeprowadzić kontrolę urzędową 
w celu sprawdze nia spełnienia warunków wymaganych do wydania zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami.  
4. Do zmiany zakresu zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami przepisy ust.  1–3 i art. 38 ust. 2 stosuje się 
odpowiednio, przy czym w  przypadku:  
1) ograniczen ia zakresu tego zezwolenia – nie stosuje się przepisu ust.  3; 
2) rozszerzenia zakresu tego zezwolenia – przepisy ust.  1–3 i art. 38 ust. 2 stosuje się w  zakresie, w  jakim dotyczą one 
rozszerzenia zakresu tego zezwolenia.  
5. Główny Inspektor wykonuje obowiązki właściwego organu w  zakresie wydawania dokumentu upoważniającego, 
o którym mowa w  art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2019/829.  
Art. 40. 1. Właściwym organem do monitorowania, o  którym mowa w  art. 8 ust. 4 i art. 48 ust. 4 rozporządzenia 
2016/2031 oraz art. 8 rozporządzenia 2019/829, w  przypadku prowadzenia prac nad agrofagami przez podmioty inne niż 
Inspekcja, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia prac nad agrofagami.  
  
Dziennik Ustaw  – 28 – Poz. 424 
 
 2. Jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi w  wyniku monit orowania, o  którym mowa w:  
1) art. 8  ust. 4 lub art.  48 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, że podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac 
nad agrofagami, nie przestrzega warunków, wymagań lub ograniczeń określonych w  tym zezwoleniu lub  
2) art. 8  rozporządzenia 2019/829, że podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, nie 
przestrzega wymogów prowadzenia tych prac określonych w  art. 8 rozporządzenia 2019/829  
– informuje o  tym Głównego Inspektora.  
3. Główny Inspektor po otrzyma niu informacji o  nieprzestrzeganiu przez podmiot, który uzyskał zezwolenie na pr o-
wadzenie prac nad agrofagami, warunków, wymagań lub ograniczeń określonych w  tym zezwoleniu:  
1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeż eli stwierdzone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami albo ogranicza, w  drodze decyzji, zakres 
tego zezwolenia, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają ryzyko rozprzestrzenienia si ę agrofagów kwarantannowych 
dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów 
kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, w  zależności od 
rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień.  
4. W przypadku gdy podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, nie usunie stwierdz o-
nych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3 pkt 1, Główny Inspektor cofa, w  drodze decyzji, to zezwole nie albo 
ogranicza, w  drodze decyzji, zakres tego zezwolenia w  zależności od rodzaju i  zakresu stwierdzonych uchybień.  
5. Główny Inspektor po otrzymaniu informacji o  nieprzestrzeganiu przez podmiot, który uzyskał zezwolenie na pr o-
wadzenie prac nad agrofaga mi, wymogów prowadzenia tych prac określonych w  art. 8 rozporządzeniu 2019/829 pode j-
muje działania, o  których mowa w  art. 9 rozporządzenia 2019/829, z  tym że:  
1) o cofnięciu lub zawieszeniu zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami Główny Inspektor roz strzyga w  drodze 
decyzji;  
2) środki, o  których mowa w  art. 9 ust. 2 rozporządzenia 2019/829, inne niż cofnięcie lub zawieszenie zezwolenia na 
prowadzenie prac nad agrofagami, polegają na wydaniu przez Głównego Inspektora pisemnych zaleceń, w  których 
określ a się termin usunięcia stwierdzonych uchybień.  
6. Główny Inspektor cofa, w  drodze decyzji, zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami albo ogranicza, 
w drodze decyzji, zakres tego zezwolenia również:  
1) na wniosek podmiotu, który uzyskał zezwolenie na p rowadzenie prac nad agrofagami, lub  
2) w przypadku gdy podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, uniemożliwia lub utru d-
nia monitorowanie, o  którym mowa w:  
a) art. 8  ust. 4 lub art.  48 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, lub nie wsp ółdziała przy przeprowadzaniu tego monit o-
rowania, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie przestrzegania warunków, wymagań lub ograniczeń okreś -
lonych w  tym zezwoleniu , lub 
b) art. 8  rozporządzenia 2019/829, lub nie współdziała przy przeprowadzaniu tego  monitorowania, co powoduje, że 
nie jest możliwe ustalenie przestrzegania wymogów prowadzenia prac nad agrofagami, które są określone 
w art. 8 rozporządzenia 2019/829.  
7. Decyzje, o  których mowa w  ust. 3 pkt 2, ust.  4, ust.  5 pkt 1 i ust. 6 pkt 2, podlegaj ą natychmiastowemu wykonaniu . 
Art. 41. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w  przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, 
wynika obowiązek określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej warunków prowadzenia prac nad agrofag a-
mi lub wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ 
związanych z  wydawaniem zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami, monitor owaniem, o  którym mowa w  art. 8 
ust. 4 i art. 48 ust. 4 rozporządze nia 2016/2031, lub działaniami podejmowanymi w  przypadku nieprzestrzegania waru n-
ków prowadzenia takich prac, określa, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki prowadzenia prac nad agrofagami lub  
2) rodzaje zadań lub czynności określonych w  tych przepisach wykon ywanych przez wojewódzkiego inspektora lub 
Głównego Inspektora w  tym zakresie lub sposób ich wykonywania  
– mając na uwadze realizację celów określonych w  tych przepisach oraz zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 29 – Poz. 424 
 
 2. Minister właściwy do spraw rolnict wa, w  przypadku gdy z  przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, wynika 
uprawnienie do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej warunków prowadzenia prac nad agrofagami 
lub wykonania określonych zadań lub czynności przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub właściwy organ 
związanych z  wydawaniem zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami, monitorowaniem, o  którym mowa 
w art. 8 ust. 4 i art. 48 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, lub działaniami podejmowanymi w  przypadku nieprzestrzegania  
warunków prowadzenia takich prac, może określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) warunki prowadzenia prac nad agrofagami lub  
2) rodzaje zadań lub czynności określonych w  tych przepisach wykonywanych przez wojewódzkiego inspektora lub 
Głównego Inspektora w  tym zakresie lub sposób ich wykonywania  
– mając na uwadze realizację celów określonych w  tych przepisach oraz zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.  
Rozdział 7  
Stacje kwarantanny i  obiekty zapewniające izolację  
Art. 42. 1. Główny Inspektor wykonuje obowi ązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w  zakresie wyzn a-
czania stacji kwarantanny i  obiektów zapewniających izolację.  
2. Jako stacje kwarantanny lub obiekty zapewniające izolację mogą zostać wyznaczone:  
1) obiekty Inspekcji;  
2) obiekty podmiotów inny ch niż Inspekcja.  
Art. 43. 1. Główny Inspektor wyznacza stację kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, jeżeli zostały spełnione 
wymogi, o  których mowa w  art. 61 rozporządzenia 2016/2031.  
2. Wyznaczenie obiektu podmiotu innego niż Inspekcja jako stacj i kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację 
jest dokonywane, na wniosek tego podmiotu, w  drodze decyzji Głównego Inspektora.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wni oskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, je żeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) imię, nazwisko i  adres do korespondencji osoby odpowiedzialnej za stację kwarantanny lub obiekt zapewniający 
izolację;  
5) lokalizację obiektu przeznaczonego na stację kwarantanny lub na obiekt zapewniający izolację;  
6) opis działań, jakie będą prowadzone w  stacji kwarantanny lub obiekcie zapewniającym izolację, w  tym zakres, cel 
i czas trwania tych działań, oraz określenie agrofagów, których będą dotyczyć te działania;  
7) opis sposobu spełnienia wymogów, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 lit. a–d i ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, 
w tym dane osobowe osób spełniających wy mogi, o  których mowa w  art. 61 ust. 1 lit. d rozporządzenia 2016/2031;  
8) plan awaryjny, o  którym mowa w  art. 61 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2016/2031.  
4. Jeżeli wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 2, zamiast informacji określonych w  ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
5. Główny Inspektor przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 2, może wystąpić do wojewódzkiego inspektora 
właściwego ze wzg lędu na lokalizację obiektu, którego dotyczy wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, o przeprowadzenie 
kontroli urzędowej w  celu sprawdzenia spełnienia wymogów, o  których mowa w  art. 61 rozporządzenia 2016/2031.  
6. Główny Inspektor zamieszcza i  aktualizuje na str onie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat 
wykaz wyznaczonych stacji kwarantanny oraz obiektów zapewniających izolację zawierający informacje wymienione 
w ust. 3 pkt 1, 5 i  6. 
  
Dziennik Ustaw  – 30 – Poz. 424 
 
 7. Podmiot, który prowadzi stację kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, powiadamia Głównego Inspektora 
o zmianie informacji zawartych we wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, w terminie 30  dni od dnia zajścia zdarzenia, które 
spowodowało zmianę tych informacji.  
8. Jeżeli podmiot, który prowadzi stację kwarant anny lub obiekt zapewniający izolację, nie dopełnił obowiązku okreś -
lonego  w ust. 7, Główny Inspektor:  
1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, wyznaczenie stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację, jeżeli stwierdzone 
uchybienia stwarzają ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych śro d-
kami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozpo rządzenia 2016/2031 lub agrofagów kwarantannowych dla strefy chr o-
nionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
9. W przypadku gdy podmiot, który prowadzi stację kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, nie usunie 
stwierdzonych uchy bień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 8 pkt 1, Główny Inspektor cofa, w  drodze decyzji, wyznacz e-
nie stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację.  
10. Jeżeli z  informacji zawartych w  powiadomieniu, o  którym mowa w  ust. 7, wynika, że stacja kwarant anny lub 
obiekt zapewniający izolację przestały spełniać warunki wymagane do wyznaczenia stacji kwarantanny lub obiektu z a-
pewniającego izolację, Główny Inspektor:  
1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierd zone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy  ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, wyznaczenie stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację, jeżeli stwierdzone 
uchybienia stwarzają ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów  objętych śro d-
kami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofagów kwarantannowych dla strefy chr o-
nionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
11. W przypadku gdy podmiot, który prowadzi stację kwarantanny lu b obiekt zapewniający izolację, nie usunie 
stwierdzonych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 10 pkt 1, Główny Inspektor cofa, w  drodze decyzji, wyzn a-
czenie stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację.  
12. Główny Inspektor cofa, w  drodze de cyzji, wyznaczenie stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację, 
również:  
1) na wniosek podmiotu prowadzącego tę stację lub ten obiekt;  
2) w przypadku gdy podmiot, który prowadzi stację kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, uniemożliwia l ub 
utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowej, o  której mowa w  art. 63 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub nie 
współdziała przy przeprowadzaniu tej kontroli, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie, czy ten podmiot prz e-
strzega wymogów określonych w  art. 61 lub art.  62 rozporządzenia 2016/2031.  
13. Decyzje, o  których mowa w  ust. 8 pkt 2, ust.  9, ust.  10 pkt 2, ust.  11 i ust. 12 pkt 2, podlegają natychmiastowemu 
wykonaniu.  
Art. 44. 1. Właściwym organem do przeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  art. 63 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031, jest:  
1) Główny Inspektor – w przypadku obiektów Inspekcji;  
2) wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację – 
w przypadku obiektów podmiotów innych niż Insp ekcja.  
2. Właściwym organem do cofnięcia i  zawieszenia wyznaczenia stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego iz o-
lację, w  przypadku, o  którym mowa w  art. 63 ust. 2 lub 3  rozporządzenia 2016/2031, jest Główny Inspektor, z  tym że 
w przypadku obiektów  podm iotów innych niż Inspekcja  cofnięcie lub zawieszenie jest dokonywane, w  drodze decyzji, na 
wniosek wojewódzkiego inspektora przeprowadzającego kontrolę.  
3. Decyzja, o  której mowa w  ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
  
Dziennik Ustaw  – 31 – Poz. 424 
 
 4. Środki, o  których mowa w  art. 63 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031, inne niż cofnięcie lub zawieszenie 
wyznaczenia stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację, w  przypadku obiektów podmiotów innych niż 
Inspekcja, polegają na wydaniu p rzez wojewódzkiego inspektora pisemnych zaleceń pokontrolnych, w  których określa się 
termin usunięcia stwierdzonych uchybień. Środki te wojewódzki inspektor wprowadza, jeżeli stwierdzone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwar antannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi 
zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze 
strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi.  
Art. 45. 1. Właściwym organem do udzielenia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031 , 
w przypadku obiektów  podmiotów innych niż Inspekcja  jest wojewódzki inspektor, o  którym mowa w  art. 44 ust. 1 pkt 2. 
2. Zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 i 2 rozpo rządzenia 2016/2031, udziela się, w  drodze decyzji, na wni o-
sek podmiotu, który prowadzi:  
1) stację kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację lub  
2) działania, o  których mowa w  art. 43 ust. 3 pkt 6. 
3. Wniosek o  udzielenie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy niepos iadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub innych przedmiotów, ze wskazaniem nazwy botanic z-
nej roślin, z  których zostały one wytworzone, oraz ich ilość.  
4. Wniosek o  udziele nie zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64: 
1) ust. 1  rozporządzenia 2016/2031, zawiera ponadto:  
a) lokalizację stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację,  
b) opis działań przeprowadzonych w  celu zapewnienia, że rośliny, produkty roślinne lub inne  przedmioty są wolne 
od agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przy jętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 roz-
porządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej;  
2) ust. 2  rozporządzenia 2016/2031, zawiera ponadto:  
a) lokalizację stacji kwarantanny lub obiektów zapewniających izolację, między którymi będą przemieszczane 
rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty,  
b) uzasadnienie przemieszczenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów badaniami urzędow ymi lub 
przyczynami naukowymi.  
5. Jeżeli podmiot składający wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów pr o-
fesjonalnych, we wniosku tym zamiast informacji określonych w  ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został 
wpisany do tego rejestru . 
6. Właściwym organem do udzielenia zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/2031, 
w przypadku obiektów Inspekcji jest Główny Inspektor.  
Art. 46. 1. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskieg o Unii Europejskiej w  zakresie udzielania 
zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031.  
2. Główny Inspektor udziela zezwolenia, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031, na wni o-
sek zainteresowanego podmio tu, w  drodze decyzji, jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie zaplanowanych działań 
w stacji kwarantanny lub obiekcie zapewniającym izolację zlokalizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  
3. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 2, zawiera:  
1) imię, nazw isko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wy konywania działalności gospodarczej;  
  
Dziennik Ustaw  – 32 – Poz. 424 
 
 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) lokalizację stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację;  
5) opis działań, jakie będą prowadzone w  stacji kwarantanny lub obiekcie zapewniającym izolację, w  tym zakres, cel 
i czas trwania tych działań, oraz określenie agrofagów, których będą d otyczyć te działania.  
4. Jeżeli wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 3, zamiast informacji określonych w  ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
5. Przed wydaniem decyzji, o  której mowa w  ust. 2, Główny Inspektor zwraca się do właściwego organu państwa 
członkowskiego, w  którym jest zlokalizowana stacja kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, o  wyrażenie zgody, 
o której mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2031/2016.  
6. Podmiot, który uzyskał zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031, powiadamia 
Głównego Inspektora o  zmianie informacji zawartych we wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, w terminie 30  dni od dnia 
zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji.  
7. Jeżeli podmiot, który uzyskał zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031, nie d o-
pełnił obowiązku określonego w  ust. 6, Główny Inspektor, mając na uwadze zakres i stopień stwierdzonych uchybień:  
1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzone uchybienia nie 
stwarzają ryzyka rozprzestrzenienia się agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyj ę-
tymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 oraz agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na 
obszarze strefy ustanowionej ze względu na te agrofagi, albo  
2) cofa, w  drodze decyzji, to zezwolenie, jeżeli stwierdzone uchybienia stwarzają r yzyko rozprzestrzenienia się agrof a-
gów kwarantannowych dla Unii, agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031 lub agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na te 
agrofagi.  
8. W przypadku gdy podmiot, który uzyskał zezwolenie, o  którym mowa w  art. 60 ust. 1 lit. b rozporządzenia 
2016/2031, nie usunie stwierdzonych uchybień w  terminie, o  którym mowa w  ust. 7 pkt 1, Główny Inspektor cofa, w  drodze 
decyzji , to zezwoleni e. 
9. Decyzje, o  których mowa w  ust. 7 pkt 2 i ust. 8, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.  
Rozdział 8  
Eksport roślin, produktów roślinnych i  innych przedmiotów  
Art. 47. 1. Właściwym organem do wydania fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanit arnego świade c-
twa reeksportowego dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich lub 
przemieszczanych przez państwa trzecie jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia uprawy, 
wytwarzania, składowania lub łączenia tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.  
2. Wniosek o  wydanie fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego 
składa się w  terminie umożliwiającym stwierdzenie, że:  
1) podmioty , które prowadzą uprawę, zajmują się wytwarzaniem, pakowaniem, sortowaniem lub składowaniem lub 
dokonują wyprowadzania do państwa trzeciego lub przemieszczania przez państwo trzecie roślin, produktów rośli n-
nych lub innych przedmiotów, spełniają wymagania p aństwa trzeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub  
inne przedmioty będą wyprowadzane, lub państwa trzeciego, przez które będą przemieszczane, zwane dalej „wym a-
ganiami importowymi państwa trzeciego”, dotyczące uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania, 
przemieszczania lub wyprowadzania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;  
2) rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty spełniają wymagania importowe państwa trzeciego.  
  
Dziennik Ustaw  – 33 – Poz. 424 
 
 3. Wniosek o  wydanie fitosanitarnego świ adectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego 
zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres eksportera roślin, produktów roślinnych 
lub innych przedmiotów, z  tym że w  przypadku gdy eksporterem je st: 
a) osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej osoby wniosek 
ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej,  
b) podmiot niemający miejsca zamieszkania i  siedziby na terytorium Rzeczyposp olitej Polskiej, zamiast adresu 
i miejsca zamieszkania albo siedziby tego podmiotu wniosek ten zawiera miejsce prowadzenia uprawy, wytw a-
rzania, składowania lub łączenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;  
2) adres do korespondencji eksport era, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) eksportera roślin, produktów roślinn ych lub innych przedmiotów, a  w przy-
padku eksportera nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) numer wpisu eksportera roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do re jestru, o  którym mowa w  art. 49 
ust. 1, jeżeli taki numer posiada;  
5) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, jeżeli nie jest on ekspo rte-
rem roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, z  tym że w  przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba  
fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera 
adres miejsca wykonywania działal ności gospodarczej;  
6) adres do korespondencji wnioskodawcy, o  którym mowa w  pkt 5, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 5; 
7) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, jeżeli nie jest on eksporterem roślin, produktów roślinnych 
lub innych przedmi otów, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego takiego numeru, numer PESEL, jeżeli taki 
numer posiada;  
8) imię, nazwisko i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres odbiorcy roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;  
9) nazwę państwa trzeciego, do kt órego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane;  
10) nazwę państwa trzeciego, przez które rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą przemieszczane;  
11) miejsce pochodzenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów ; 
12) oznaczenie nazwy i  ilości roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;  
13) liczbę i  rodzaj opakowań, w  których będą wyprowadzane do państwa trzeciego lub przemieszczane przez państwo 
trzecie rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty;  
14) deklarowany środek transportu, w  którym będą wyprowadzane do państwa trzeciego lub przemieszczane przez pa ń-
stwo trzecie rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty;  
15) miejsce wwozu roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do państwa trzeci ego, do którego będą wpr o-
wadzane, lub państwa trzeciego, przez które będą przemieszczane;  
16) informacje o  przeprowadzonych zabiegach, jeżeli takie zabiegi są wymagane przez państwo trzecie, do którego roś -
liny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą w yprowadzane, lub państwo trzecie, przez które będą przemies z-
czane;  
17) informacje o  znakach rozpoznawczych umieszczanych na opakowaniach, w  których rośliny, produkty roślinne lub 
inne przedmioty będą wyprowadzane do państwa trzeciego lub przemieszczane prz ez państwo trzecie.  
4. Do wniosku o  wydanie fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego 
dołącza się:  
1) dokumenty potwierdzające przeprowadzenie zabiegów, jeżeli takie zabiegi są wymagane przez państwo trzecie, do 
którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane, lub państwo trzecie, przez które będą 
przemieszczane;  
2) pozwolenie importowe lub jego kopię, jeżeli takie pozwolenie jest wymagane przez państwo trzecie, do którego 
rośliny, produkt y roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane, lub państwo trzecie, przez które będą prz e-
mieszczane, oraz tłumaczenie tego pozwolenia;  
  
Dziennik Ustaw  – 34 – Poz. 424 
 
 3) zaświadczenie potwierdzające spełnienie wymagań importowych państwa trzeciego dotyczących miejsca uprawy, 
wytwarzan ia, pakowania, sortowania lub składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, jeżeli 
ich spełnienie jest wymagane przez państwo trzecie, do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą 
wyprowadzane, lub państwo trzecie, prze z które będą przemieszczane, wydane przez właściwego ze względu na 
miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania lub składowania tych roślin, produktów rośli n-
nych lub innych przedmiotów wojewódzkiego inspektora – w przypadku gdy świadectwo  to wydaje wojewódzki  
inspektor, który nie jest właściwy ze względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania 
lub składowania tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;  
4) oryginał fitosanitarnego świadectwa eksporto wego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego państwa poch o-
dzenia lub jego kopię poświadczoną przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w  którym  
rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Uni i Europejskiej – w przypadku 
reeksportu;  
5) świadectwo przedeksportowe wydane przez właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 
jeżeli jest to konieczne do stwierdzenia, że rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty spełniają wymaga nia pa ń-
stwa trzeciego, do którego będą wyprowadzane, lub państwa trzeciego, przez które będą przemieszczane;  
6) inne niż wymienione w  pkt 1–5 dokumenty lub informacje wymagane przez państwo trzecie, do którego rośliny, 
produkty roślinne lub przedmioty będą  wyprowadzane, lub państwo trzecie, przez które będą przemieszczane, w  tym 
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres podmiotów uprawiających, wytwarzaj ą-
cych, pakujących, sortujących, składujących, wyprowadzających lub przemi eszczających te rośliny, produkty rośli n-
ne lub przedmioty, lub numer, pod którym te podmioty zostały wpisane do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, 
jeżeli państwo trzecie wymaga wpisu tych podmiotów do tego rejestru.  
5. Jeżeli eksporter lub wnioskoda wca niebędący eksporterem jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów prof e-
sjonalnych, we wniosku, o  którym mowa w  ust. 2, zamiast informacji określonych odpowiednio w  ust. 3 pkt 1–3 albo 
w ust. 3 pkt 5–7 może podać numer, pod którym został wpisany do te go rejestru.  
6. Jeżeli dokumenty, o  których mowa w  ust. 4, zostały uprzednio dołączone do innego wniosku o  wydanie fitosan i-
tarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego złożonego do wojewódzkiego inspe k-
tora, wnioskodawca moż e – zamiast ponownie dołączać te dokumenty – wskazać wniosek, do którego te dokumenty z o-
stały dołączone.  
7. Fitosanitarne świadectwo eksportowe oraz fitosanitarne świadectwo reeksportowe jest:  
1) zaświadczeniem w  rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego;  
2) wydawane:  
a) na formularzach udostępnianych przez Głównego Inspektora wojewódzkim inspektorom,  
b) niezwłocznie po stwierdzeniu w  wyniku kontroli urzędowej, która w  zależności od wymagań importowych pa ń-
stwa trzeciego uwzględnia zastoso wanie oceny wizualnej, badań laboratoryjnych, testów lub kontroli dokume n-
tów, informacji lub danych, że:  
– podmioty, które prowadzą uprawę, zajmują się wytwarzaniem, pakowaniem, sortowaniem lub składowaniem 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiot ów, lub dokonują ich wyprowadzania do państwa trzeci e-
go lub przemieszczenia przez państwo trzecie, spełniają wymagania importowe państwa trzeciego,  
– rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty spełniają wymagania importowe państwa trzeciego.  
8. Jeżeli nie można uzyskać przepisów fitosanitarnych państwa trzeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub 
inne przedmioty są wyprowadzane, lub państwa trzeciego, przez które są przemieszczane, wojewódzki inspektor może 
wydać fitosanitarne świadectwo eksport owe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe po stwierdzeniu, w  wyniku zast o-
sowanej oceny wizualnej, badań laboratoryjnych, testów lub kontroli dokumentów, informacji lub danych, że te rośliny, 
produkty roślinne lub inne przedmioty są wolne od agrofagów k warantannowych dla Unii oraz agrofagów objętych śro d-
kami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 i  praktycznie wolne od innych agrofagów.  
9. Fitosanitarne świadectwo eksportowe oraz fitosanitarne świadectwo reeksportowe, wydane dla roś lin, produktów 
roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państwa trzeciego lub przemieszczanych przez państwo trzecie, 
dołącza się do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, dla których zostały wydane, na każdym etapie ich 
przemieszc zania i  udostępnia na każde żądanie organu celnego.  
  
Dziennik Ustaw  – 35 – Poz. 424 
 
 Art. 48. 1. Na środki transportu lub opakowania, w  których są przewożone rośliny, produkty roślinne lub inne 
przedmioty wyprowadzane do państw trzecich lub przemieszczane przez państwa trzecie, wojewódzki  inspektor, który 
wystawia fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, może, ze względu na możl i-
wość rozprzestrzeniania się agrofagów, nałożyć plomby ze znakiem Inspekcji i  numerem wydanego fitosanitarnego świ a-
dectwa eksp ortowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego. Plomby udostępnia Główny Inspektor.  
2. Plomby, o  których mowa w  ust. 1, wojewódzki inspektor nakłada niezwłocznie po umieszczeniu roślin, produktów  
roślinnych lub innych przedmiotów w  środku transport u lub w  opakowaniu.  
3. Uprawnienia wojewódzkiego inspektora do nakładania plomb, o  których mowa w  ust. 1, nie naruszają uprawnień 
i obowiązków organów celnych do przeprowadzania kontroli celnej.  
4. W przypadku zerwania plomby, o  której mowa w  ust. 1, przez  organ celny podczas kontroli, po zakończeniu tej 
kontroli organ celny nakłada nową plombę na środek transportu lub opakowanie, umieszczając informację o  tym 
w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym.  
5. Minister  właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, wykaz państw trzecich oraz w y-
kaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do tych państw trzecich lub przemieszcz a-
nych przez te państwa trzecie, w  przypadku któr ych wojewódzki inspektor wystawiający fitosanitarne świadectwo ekspo r-
towe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe nakłada plomby, o  których mowa w  ust. 1, mając na uwadze zapobież e-
nie rozprzestrzenianiu się agrofagów.  
Art. 49. 1. Jeżeli państwo trzecie p rzeznaczenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
wyprowadzanych do tego państwa lub państwo trzecie, przez które będą one przemieszczane, wymaga wpisu podmiotu 
prowadzącego uprawę tych roślin lub wytwarzającego, pakującego, sort ującego, składującego lub wyprowadzającego te 
rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty do rejestru takich podmiotów, zwanego dalej „rejestrem eksporterów”, 
wpisu do rejestru eksporterów dokonuje wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zam ieszkania albo si e-
dzibę  tego podmiotu, a  w przypadku:  
1) gdy tym podmiotem jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą – właściwy ze względu na miejsce 
wykonywania działalności gospodarczej;  
2) podmiotu niemającego miejsca zamieszkania albo sied ziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – właściwy ze 
względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania lub składowania tych roślin, produ k-
tów roślinnych lub innych przedmiotów.  
2. Wojewódzki inspektor dokonuje wpisu do rejestr u eksporterów na wniosek zainteresowanego podmiotu.  
3. Wniosek o  wpis do rejestru eksporterów zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkow ej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) imię i  nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów z  wojewódzkim inspektorem;  
5) rodzaj i  miejsce wykonywanej działalności;  
6) nazwę bota niczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które są uprawiane, wytwarzane, 
pakowane, sortowane, składowane lub wyprowadzane do państwa trzeciego przez wnioskodawcę, ze wskazaniem 
tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedm iotów, które będą wyprowadzane do państwa trzeciego, wraz 
z określeniem miejsca ich uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania lub składowania oraz określeniem państwa 
trzeciego, do którego będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane;  
7) oświadcz enie wnioskodawcy o  znajomości wymagań importowych państwa trzeciego i  zobowiązanie wnioskodawcy 
do aktualizowania znajomości tych wymagań.  
4. Jeżeli:  
1) informacje, o  których mowa w  ust. 3 pkt 5 lub 6, zostały uprzednio przekazane we wniosku o  wpis do urz ędowego 
rejestru podmiotów profesjonalnych lub aktualizacji, o  której mowa w  art. 66 ust. 5 rozporządzenia 2016/2031, 
wnioskodawca może – zamiast ponownie przekazywać te informacje – wskazać wniosek o  wpis do urzędowego rej e-
stru podmiotów profesjonalnych l ub aktualizację, o  której mowa w  art. 66 ust. 5 rozporządzenia 2016/2031, w któ-
rych zostały zawarte te informacje;  
2) wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku o  wpis do rejestru 
eksporterów zamiast informacji o kreślonych w  ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
  
Dziennik Ustaw  – 36 – Poz. 424 
 
 5. W zakresie nieuregulowanym w  niniejszym artykule do trybu postępowania z  wnioskiem  o wpis do rejestru ek s-
porterów stosuje się przepisy art.  6 ust. 3–5. 
6. Wojewódz ki inspektor, który dokonał wpisu do rejestru eksporterów, informuje w  formie pisemnej podmiot wp i-
sany do rejestru eksporterów o  dokonaniu wpisu do tego rejestru i  numerze, pod którym ten podmiot został wpisany, 
w terminie 7  dni od dnia dokonania tego wpis u. 
7. Rejestr eksporterów zawiera:  
1) informacje, o  których mowa w  ust. 3 pkt 1–6; 
2) numer i  datę wpisu.  
8. Wojewódzki inspektor zapewnia Głównemu Inspektorowi dostęp do informacji zawartych w  rejestrze eksporterów.  
9. Główny Inspektor może udostępnić inf ormacje zawarte w  rejestrze eksporterów właściwemu organowi państwa 
trzeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez które będą przemies z-
czane, jeżeli wynika to z  wymagań importowych państwa trzeciego. Udostę pnieniu podlegają wyłącznie informacje ni e-
zbędne do potwierdzenia spełnienia wymagań importowych państwa trzeciego.  
10. Podmiot wpisany do rejestru eksporterów jest obowiązany do:  
1) niezwłocznego powiadamiania wojewódzkiego inspektora o  zmianie w  zakresie  informacji podlegających wpisowi 
do rejestru eksporterów zaistniałych po dniu, w  którym ten podmiot został wpisany do tego rejestru;  
2) spełniania wymagań importowych państwa trzeciego;  
3) umożliwienia przeprowadzania przez wojewódzkiego inspektora, podmi ot wykonujący działalność w  zakresie cert y-
fikacji w  integrowanej produkcji roślin na podstawie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  1900  oraz z 2020 r. poz. 284 ) lub uprawnionych przedstawicieli organów państwa  trzeci ego, 
do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez które będą przemies zczane, 
kontroli urzędowej spełniania wymagań importowych państwa trzeciego;  
4) prowadzenia produkcji i  ochrony roślin zgodnie ze szczegóło wą metodyką integrowanej produkcji tych roślin prz e-
znaczonych do wyprowadzenia do państwa trzeciego, o  którym mowa w  ust. 1, i uzyskania certyfikatu poświadcz a-
jącego stosowanie integrowanej produkcji roślin, o  którym mowa w  art. 57 ust. 1 ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. 
o środkach ochrony roślin – jeżeli czynności kontrolne w  ramach kontroli urzędowej, o  której mowa w  art. 50 ust. 1, 
mają być przeprowadzane przez podmiot wykonujący działalność w  zakresie certyfikacji w  integrowanej produkcji 
roślin na podstaw ie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin.  
Art. 50. 1. Wojewódzki inspektor przeprowadza u  podmiotów wpisanych do rejestru eksporterów, które przekażą 
mu, w  formie pisemnej lub w  formie dokumentu elektronicznego doręczanego na elektroniczną skrzynkę podawczą,  do 
dnia 30  kwietnia danego roku, informację o  zamiarze uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub 
wyprowadzania do państwa trzeciego w  tym roku roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, o  których  mowa 
w art. 49 ust. 1, kontrolę urzędową spełniania wymagań importowych państwa trzeciego.  
2. Czynności kontrolne w  ramach kontroli urzędowej spełniania wymagań importowych państwa trzeciego mogą być 
także przeprowadzane przez podmiot wykonujący działalność w  zakresie certyfikacji w  integrowanej produkcji roślin na 
podstawie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin, jeżeli:  
1) wymagania importowe państwa trzeciego dopuszczają przeprowadzanie tych czynności przez podmioty inne niż 
Inspekcja;  
2) Główny Inspektor zatwierdził szczegółową metodykę integrowanej produkcji roślin przeznaczonych do wyprow a-
dzenia do państwa trzeciego i  udostępnił ją na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat;  
3) podmiot wpisany do rejestr u eksporterów złożył do podmiotu wykonującego działalność w  zakresie certyfikacji 
w integrowanej produkcji roślin na podstawie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin zgłoszenie 
zamiaru stosowania integrowanej produkcji roślin przeznaczonyc h do wyprowadzenia do państwa trzeciego.  
3. W przypadku gdy czynności kontrolne w  ramach kontroli urzędowej spełniania wymagań importowych państwa 
trzeciego są przeprowadzane przez podmiot wykonujący działalność w  zakresie certyfikacji w  integrowanej produ kcji 
roślin na podstawie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin:  
1) do czynności tych stosuje się przepisy rozdziału 6 ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin;  
2) wojewódzki inspektor wydaje podmiotom wykonującym działalnoś ć w zakresie certyfikacji w  integrowanej produ k-
cji roślin na podstawie ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin wytyczne dotyczące czynności ko n-
trolnych mające na celu zapewnienie zgodności prowadzenia kontroli urzędowej z  wymaganiami import owymi pa ń-
stwa trzeciego;  
  
Dziennik Ustaw  – 37 – Poz. 424 
 
 3) podmiot wykonujący działalność w  zakresie certyfikacji w  integrowanej produkcji roślin na podstawie ustawy z  dnia 
8 marca 2013  r. o środkach ochrony roślin przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce 
przeprowadzenia tych czynności, w  sposób z  nim uzgodniony, informa cje o  wynikach tych czynności w formie pise m-
nej lub w  formie dokumentu elektronicznego doręczanego na elektroniczną skrzynkę podawczą:  
a) w terminie 7  dni od dnia zakończenia tych czynności,  
b) niezwłocznie na każde wezwanie wojewódzkiego inspektora.  
Art. 51. 1. Wojewódzki inspektor wykreśla podmiot z  rejestru eksporterów:  
1) na wniosek tego podmiotu;  
2) w przypadku stwierdzenia niewykonywania przez ten podmiot działalności wymagającej uzyskan ia wpisu do rejestru 
eksporterów dłużej niż przez 3  lata; 
3) w przypadku wykreślenia tego podmiotu z  Centralnej Ewidencji i  Informacji o  Działalności Gospodarczej albo Kr a-
jowego Rejestru Sądowego albo zgonu osoby niepodlegającej wpisowi do Centr alnej Ewide ncji i  Informacji o Dzia-
łalności Gospodarczej;  
4) w przypadku gdy informacje podane we wniosku o  wpis do rejestru eksporterów były niezgodne ze stanem faktyc z-
nym.  
2. W przypadku stwierdzenia po dokonaniu wpisu podmiotu do rejestru eksporterów bł ędów lub po myłek w inform a-
cjach  podanych we wniosku o  wpis do rejestru eksporterów, wojewódzki inspektor wzywa ten podmiot do ich poprawi e-
nia w  wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 7  dni od dnia doręczenia tego wezwania, z  pouczeniem, że nie -
poprawienie tych  błędów lub pomyłek skutkuje wykreśleniem tego podmiotu z  tego rejestru.  
3. W przypadku niepoprawienia błędów lub pomyłek we wniosku o  wpis do rejestru eksporterów w  terminie, o  którym  
mowa w  ust. 2, wojewódzki inspektor wykreśla podmiot z  rejestru eksport erów.  
4. Wykreślenie podmiotu z  rejestru eksporterów w  przypadkach, o  których mowa w  ust. 1 pkt 2 i 4 oraz ust.  3, jest 
dokonywane w  drodze decyzji.  
5. W przypadku stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora, w  tym na podstawie informacji przekazanych prze z 
podmiot wykonujący działalność w  zakresie certyfikacji w  integrowanej produkcji roślin na podstawie ustawy z  dnia 
8 marca 2013  r. o środkach ochrony roślin lub właściwy organ państwa trzeciego, niedopełnienia obowiązków określ o-
nych w  art. 49 ust. 10, woj ewódzki inspektor, mając na uwadze stopień niedopełnienia tych obowiązków oraz wymagania 
importowe państwa trzeciego:  
1) nakazuje, w  drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych, usunięcie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym terminie 
albo 
2) wykreśla, w  drodze decyzji, ten podmiot z  rejestru eksporterów.  
6. W przypadku gdy podmiot wpisany do rejestru eksporterów nie usunie stwierdzonych uchybień w  wyznaczonym 
terminie, wojewódzki inspektor wykreśla, w  drodze decyzji, ten podmiot z  rejestru eksporterów.  
7. Podmiot, który został wykreślony z  rejestru eksporterów na podstawie ust.  1 pkt 4, ust.  3, ust.  5 pkt 2 lub ust.  6, 
może ponownie wystąpić z  wnioskiem o  wpis do rejestru eksporterów po upływie terminu określonego w  wymaganiach 
importowych państwa trzeciego , a jeżeli w  tych wymaganiach nie określono tego terminu – nie wcześniej niż po upływie 
6 miesięcy od dnia, w  którym decyzja o  wykreśleniu z  rejestru eksporterów stała się ostateczna.  
8. Jeżeli podmiot, który został wykreślony z  rejestru eksporterów, złoży  wniosek o  wpis do rejestru eksporterów 
przed upływem terminu określonego w  ust. 7, wniosek ten pozostawia się bez rozpoznania.  
9. Jeżeli ze względu na zmianę wymagań importowych państwa trzeciego prowadzenie rejestru eksporterów stanie 
się bezprzedmiotowe , wojewódzki inspektor udostępnia informację o  tej zmianie, w  terminie 7  dni od dnia jej uzyskania, 
na stronie internetowej administrowanej przez wojewódzki inspektorat.  
Art. 52. 1. Właściwym organem do wydania świadectwa przedeksportowego jest wojewódzki inspektor właściwy ze 
względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania lub składowania roślin, produktów rośli n-
nych lub innych przedmiotów.  
2. Wniosek o  wydanie świadectwa przedeksportowego zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamie szkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalno ści gospodarczej;  
  
Dziennik Ustaw  – 38 – Poz. 424 
 
 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) nazwę państwa tr zeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez 
które będą przemieszczane;  
5) miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania lub składowania roślin, produktów roślinnych 
lub innych przedmiotów;  
6) nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub innych przedmiotów, ze wskazaniem nazwy botanic z-
nej roślin, z  których zostały one wytworzone, dla których ma zostać wydane świadectwo przedeksportowe, oraz ich 
ilość;  
7) informacje o  przeprowad zonych zabiegach.  
3. Jeżeli wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku o  wydanie 
świadectwa przedeksportowego zamiast informacji określonych w  ust. 2 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został 
wpisany do tego re jestru.  
4. Świadectwo przedeksportowe jest:  
1) zaświadczeniem w  rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego;  
2) wydawane niezwłocznie, a  jeżeli wydanie tego świadectwa wymaga przeprowadzenia oceny wizualnej, badań lab o-
ratoryjnych, testów lub kontroli  dokumentów – po przeprowadzeniu tych czynności.  
Rozdział 9  
Opłaty  
Art. 53. Opłacie podlega:  
1) przeprowadzenie przez Głównego Inspektora lub wojewódzkiego inspektora kontroli urzędowych oraz wykonanie 
innych czynności urzędowych w  celu:  
a) wydania paszpor tu roślin,  
b) wydania fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego, w  tym 
w kontroli urzędowych podmiotów wpisanych do rejestru eksporterów,  
c) wydania świadectwa przedeksportowego,  
d) wydania zaświadczenia lub innego dokumentu lub oznakowania, w  które zaopatruje się rośliny, produkty roślinne 
lub inne przedmioty wyprowadzane poza obszary wyznaczone zgodnie z  art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
e) wydania dokumentów lub oznakowań, określonych w  przepisach wy danych na podstawie art.  28 ust. 1 lub 6, 
art. 30 ust. 1 akapit drugi lub ust.  7 lub art.  99 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub art.  31 ust. 3, 
f) udzielenia upoważnienia, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, oraz w  celu weryfikacji 
i zapewnienia, o  których mowa w  art. 98 ust. 3 rozporządzenia 2016/2031;  
2) przeprowadzenie przez wojewódzkiego inspektora kontroli w  celu uznania miejsca produkcji za wolne od określon e-
go agrofaga oraz w  celu utrzymania statusu miejsca produkcji uznanego za  wolne od określonego agrofaga;  
3) przeprowadzenie przez wojewódzkiego inspektora ocen, o  których mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031;  
4) wydanie przez wojewódzkiego inspektora paszportu roślin;  
5) przeprowadzenie przez wojewódzkiego inspektora egzaminu, o  którym mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1. 
Art. 54. Główny Inspektor  oraz wojewódzki inspektor mogą za opłatą świadczyć usługi w  zakresie pobierania pr ó-
bek, przeprowadzania oceny wizualnej, badań laboratoryjnych lub testów roślin, produktów roślinnych , innych przedmi o-
tów lub agrofagów oraz kontroli dokumentów, informacji lub danych w  zakresie ochrony roślin przed agrofagami, jeżeli 
świadczenie tych usług nie wpłynie negatywnie na wykonywanie zadań przez Inspekcję.  
  
Dziennik Ustaw  – 39 – Poz. 424 
 
 Art. 55. 1. Organem właściwym do pobie rania opłat, o  których mowa w:  
1) art. 79  ust. 1 i 2 lit. a oraz c rozporządzenia 2017/625, w  odniesieniu do kontroli urzędowych przeprowadzanych 
w obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, jest Główny Inspektor albo wojewódzk i 
inspektor przeprowadzający te kontrole;  
2) art. 53, jest Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrole urzędowe, wykonujący inne czy n-
ności urzędowe, przeprowadzający kontrole lub oceny, wydający paszport roślin lub przeprowadzający  egzamin;  
3) art. 54, jest Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor świadczący usługi.  
2. Jeżeli w  wyniku kontroli urzędowej, innej czynności urzędowej, o  której mowa w  art. 53 pkt 1 lub 2, oceny, 
o której mowa w  art. 53 pkt 3, lub usługi, o  której mowa w art. 54, zostanie stwierdzone występowanie agrofaga kwara n-
tannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, agrofaga 
niekwarantannowego, który spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, lub agrofaga kwarantannowego dla 
strefy chronionej na obszarze strefy ustanowionej ze względu na tego agrofaga, opłata za tę kontrolę urzędową, inną 
czynność urzędową, ocenę lub usługę podlega zwrotowi w  zakresie czynności, w  wyniku których zostało stwierd zone 
występowanie tego agrofaga.  
Art. 56. 1. Opłaty pobierane przez Głównego Inspektora oraz wojewódzkiego inspektora stanowią dochód budżetu 
państwa oraz są uiszczane na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu albo właściwego wojewódzkiego inspektoratu na 
podstawie rachunku wystawionego przez Głównego Inspektora lub wojewódzkiego inspektora, przy czym opłaty:  
1) za przeprowadzenie egzaminu, o  którym mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1, uiszcza się nie później niż na dzień przed prz e-
prowadzeniem tego egzaminu;  
2) o których mowa w  art. 79 ust. 1 i 2 lit. a oraz c rozporządzenia 2017/625, w  art. 53 pkt 1–4 i art. 54, uiszcza się 
w terminie 14  dni od dnia doręczenia tego rachunku.  
2. W przypadku nieuiszczenia opłaty, o  której mowa w  art. 53 pkt 5, nie dopuszcza się osob y, która nie uiściła tej 
opłaty, do egzaminu, o  którym mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1. 
Art. 57. 1. Opłaty pobierane przez Głównego Inspektora oraz wojewódzkiego inspektora pokrywają koszty czynn o-
ści podlegających tym opłatom.  
2. Opłaty, o  których mowa w  art. 79 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, uiszcza się w  złotych w  wysokości określonej 
w załączniku IV do rozporządzenia 2017/625  przeliczonej na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy 
Bank Polski z  dnia poprzedzającego dzień, w  którym wystawiony  został rachunek, o  którym mowa w  art. 56 ust. 1, 
a w przypadku gdy stawki tych opłat są określone w  przepisach wydanych na podstawie ust.  4 – w wysokości określonej 
z zastosowaniem tych stawek.  
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
określi, w  drodze rozporządzenia, stawki opłat, o  których mowa w  art. 79 ust. 2 lit. a oraz c rozporządzenia 2017/625 oraz 
w art. 53 i art. 54, mając na uwadze wysokość kosztów określonych w  art. 81 rozporządze nia 2017/625, nie wyższe je d-
nak niż 10  000 zł. 
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
może określić, w  drodze rozporządzenia, stawki opłat, o  których mowa w  art. 79 ust. 1 rozporządzenia 2 017/625, mając 
na uwadze wysokość kosztów określonych w  art. 81 rozporządzenia 2017/625, nie wyższe jednak niż 10  000 zł. 
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa w  porozumieniu z  ministrem właściwym do spraw finansów publicznych 
może określić, w  drodze roz porządzenia, przypadki, w  których opłata za usługi, o  których mowa w  art. 54, może być 
obniżona, wraz z  wyrażonym procentowo poziomem obniżenia opłaty za daną usługę, mając na względzie rozpowszec h-
nienie i  szkodliwość agrofaga, którego dotyczy dana usługa,  oraz znaczenie dla gospodarki państwa upraw, których dot y-
czy dana usługa.  
Rozdział 10  
Administracyjne kary pieniężne  
Art. 58. 1. Podmiot, który:  
1) nie będąc do tego upoważnionym, wydaje paszporty roślin,  
2) będąc upoważnionym do wydawania paszportów roślin, wydaje te paszporty:  
a) niezgodnie z  zakresem posiadanego upoważnienia lub  
b) z naruszeniem wymogów określonych w  art. 85 lub art.  86 rozporządzenia 2016/2031,  
  
Dziennik Ustaw  – 40 – Poz. 424 
 
 3) nie będąc do tego upoważnionym, stosuje na drewnianym materiale opakowaniowym, drewni e lub innych przedmi o-
tach oznaczenie, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
4) będąc upoważnionym do stosowania na drewnianym materiale opakowaniowym, drewnie lub innych przedmiotach 
oznaczenia, o  którym mowa w  art. 96 ust. 1 rozporządze nia 2016/2031:  
a) stosuje to oznaczenie:  
– niezgodnie z  zakresem posiadanego upoważnienia lub  
– z naruszeniem wymogów określonych w  art. 98 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, lub  
– na drewnianym materiale opakowaniowym, drewnie lub innych przedmiotach, niesp ełniających wymagań 
określonych w  art. 96 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031 lub o kreślonych na podstawie art.  96 
ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, lub  
b) naprawia materiał opakowaniowy opatrzony tym oznaczeniem z  naruszeniem wymogów określonych w art. 97 
ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub przepisach Unii Europejskiej wydan ych na podstawie art.  97 ust. 2 rozpo-
rządzenia 2016/2031,  
5) nie będąc do tego uprawnionym, wydaje dokumenty lub oznakowania określone w  przepisach Unii Europejskiej 
wydanych n a podstawie art.  28 ust. 1 lub 6, art.  30 ust. 1 akapit drugi lub ust.  7 lub art.  99 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031 lub w  przepisach wydanych na podstawie art.  31 ust. 3, 
6) wydaje dokumenty lub oznakowania określone w  przepisach Unii Europejskiej wydanyc h na podstawie art.  28 ust. 1 
lub 6, art.  30 ust. 1 akapit drugi lub ust.  7 lub art.  99 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub w  przepisach wydanych na 
podstawie art.  31 ust. 3 dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, niespełniających wymagań do za-
opatrzenia ich w  te dokumenty lub oznakowania  
– podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysoko ści 10  000 zł. 
2. Podmiot, który:  
1) będąc do tego obowiązanym, nie umieszcza paszportu roślin zgodnie z  art. 88 rozporządzenia 2016/2031,  
2) nie wykonuje obowiązku zaopatrzenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  dokumenty lub 
oznakowania określone w  przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art.  28 ust. 1 lub 6, art.  30 ust. 1 
akapit drugi lub ust.  7, lub art.  99 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub art.  31 ust. 3, 
3) wykorzystuje drewniany materiał opakowaniowy, drewno lub inne przedmioty, które nie zostały oznakowane zgo d-
nie z  art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w  przypadkach, o  których mowa w  art. 96 ust. 1 lit. b rozporządzenia 
2016/2031  
– podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysoko ści od 500  do 5000  zł za każdą przysyłkę roślin, produktów rośli n-
nych lub innych przedmiotów, której dotyczy to naruszenie.  
3. Podmiot, który nie wykonuje obowiązków, nakazów lub zakazów:  
1) określonych w  przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art.  28 ust. 1 lub 6 lub art.  30 ust. 1 akapit drugi 
lub ust.  7 lub art.  37 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031 lub w  przepisach wydanych na p odstawie art.  9 ust. 5, art.  11 
ust. 11, art. 14 ust. 3 lub 7,  
2) wynikających z  decyzji, o  której mowa w  art. 8 ust. 2 pkt 2 lub ust.  6 pkt 2, art.  11 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3, ust.  2, ust.  6 
pkt 2 lub ust.  7, art.  13 ust. 6 lub ust.  9 pkt 2, art.  15 ust. 1, art.  20 ust. 2 pkt 2 lub ust.  8 pkt 2 lub art.  35 ust. 2 
– podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysoko ści od 500  do 50  000 zł. 
4. Podmiot, który:  
1) wbrew zakazowi określonemu w  art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub w  przepisach Unii Europejskiej wyd a-
nych na podstawie art.  30 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, przemieszcza, utrzymuje, ro z-
mnaża lub uwalnia agrofagi kwarantannowe dla Unii lub agrofagi objęte środkami przy jętymi zgodnie z  art. 30 ust. 1 
rozporządzenia 2016/2031,  
2) wbrew zakazowi określonemu w  art. 32 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031  wprowadza, przemieszcza, utrzymuje, 
rozmnaża lub uwalnia agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej na obszarze tej strefy,  
3) wykonuje działalność wymagającą wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych bez u zyskania wpisu 
do rejestru podmiotów profesjonalnych,  
  
Dziennik Ustaw  – 41 – Poz. 424 
 
 4) wykonuje działania, które mogą być wykonywane wyłącznie w  stacji kwarantanny lub obiekcie zapewniającym 
izolację, w  obiekcie, który nie został wyznaczony jako stacja kwarantanny lub obiekt zapewniają cy izolację,  
5) prowadzi prace nad agrofagami bez zezwolenia na prowadzenie tych prac lub  prowadzi te prace niezgodnie z zakre-
sem uzyskanego zezwolenia,  
6) będąc do tego obowiązanym na podstawie art.  45 ust. 1 lub art.  55 rozporządzenia 2016/2031, nie prez entuje lub nie 
udostępnia informacji określonych w  art. 45 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031  
– podlega administracyjnej karze pieniężnej w  wysoko ści 1000  zł. 
5. Administracyjną karę pieniężną, o  której mowa w:  
1) ust. 1  pkt 1, 3, 5 i  6 oraz ust.  2–4, określa , w drodze decyzji, wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę;  
2) ust. 1  pkt 2 i 4, określa, w  drodze decyzji, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo 
siedzibę podmiotu, o  którym mowa w  ust. 1, a w przypadku:  
a) gdy tym p odmiotem jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą – wojewódzki inspektor właściwy 
ze względu na miejsce wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli jest inne niż miejsce zamieszkania,  
b) podmiotu niemającego miejsca zamieszkania albo siedzi by na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – woje-
wódzki inspektor przeprowadzający kontrolę.  
6. Administracyjna kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa i  jest uiszczana na rachunek bankowy właściw e-
go wojewódzkiego inspektoratu w  terminie 14  dni od dnia, w  którym decyzja określająca administracyjną karę pieniężną 
stała się ostateczna.  
7. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o  której mowa w  ust. 2 i 3, wojewódzki inspektor bierze pod uwagę wagę 
i okoliczności naruszenia prawa, przypadki stwierdzenia w  przeszłości tego samego rodzaju naruszenia prawa co narusz e-
nie, w  którego następstwie ma być nałożona kara, oraz poprzednie ukaranie za to samo naruszenie prawa.  
Rozdział 11  
Przepisy karne  
Art. 59. 1. Kto:  
1) będąc do tego obowiązanym, nie powiadamia wojew ódzkiego inspektora zgodnie z  art. 9 ust. 3 rozporządzenia 
2016/2031,  w tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
2) będąc do tego obowiązanym, nie powiadamia wojewódzkiego inspektora zgodnie z  art. 14 ust. 1 rozporządzenia 
2016/2031 lub nie  wprowadza środków, o  których mowa w  tym przepisie, w  tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozpo-
rządzenia 2016/2031,  
3) będąc do tego obowiązanym, nie konsultuje się z  wojewódzkim inspektorem zgodnie z  art. 14 ust. 3 rozporządzenia 
2016/2031, w  tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
4) będąc do tego obowiązanym, nie podejmuje działań określonych w  art. 14 ust. 4, 5 lub 6  rozporządzenia 2016/2031, 
w tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
5) będąc do tego obowiązanym, nie udziela  wojewódzkiemu inspektorowi informac ji określonych w  art. 14 ust. 7 roz-
porządzenia 2016/2031, w  tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
6) będąc do tego obowiązanym, nie powiadamia wojewódzkiego inspektora lub nie przekazuje mu informacji zgodnie 
z art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w  tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
7) będąc do tego obowiązanym, nie konsultuje się z  wojewódzkim inspektorem zgodnie z  art. 15 ust. 3 rozporządzenia 
2016/2031 lub nie wprowadza śro dków, o  których mowa w  tym przepisie, w  tym w  związku z  art. 33 ust. 1 rozpo-
rządzenia 2016/2031,  
8) wykonując działalność w  zakresie:  
a) przemysłowego przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów porażonych lub podejrz a-
nych o  porażenie  przez agrofaga kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie 
z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofaga niekwarantannowego, który spełnia kryteria agrofaga 
kwarantannowego dla Unii, lub  
b) przemysłowego przetwarzania na obszarze strefy chronionej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów porażonych lub podejrzanych o  porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla tej strefy chronionej  
– przy przetwarzaniu tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów  nie stosuje metod zapewniających 
zniszczenie tego agrofaga,  
  
Dziennik Ustaw  – 42 – Poz. 424 
 
 9) wykonując działalność w  zakresie:  
a) przemysłowego przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów porażonych lub podejrz a-
nych o  porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie 
z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofaga niekwarantannowego, który spełnia kryteria agrofaga 
kwarantannowego dla Unii, lub  
b) przemysłowego przetwarzania na obszarze strefy chronionej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów porażonych lub podejrzanych o  porażenie przez agrofaga kwarantannowego dla tej strefy chronionej  
– nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informacji, o  której mowa w  art. 13 ust. 2 lub 8,  
10) przemiesz cza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty pochodzące z  obszaru wyznaczonego, ustanowionego 
w strefie chronionej, z  naruszeniem art.  33 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031,  
11) będąc do tego obowiązanym, nie przestrzega zakazu określonego w  art. 37 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
12) będąc do tego obowiązanym, nie wykonuje obowiązków wprowadzonych na obszarze uznanym za wolny od okreś -
lonego agrofaga w  przepisach wydanych na podstawie art.  19 ust. 4, 
13) będąc zarejestrowanym podmiotem, nie wykonuje ob owiązków określonych w  art. 66 ust. 5, art.  69 ust. 1–4 lub 6 
lub art.  70 ust. 1 lub 2  rozporządzenia 2016/2031,  
14) będąc zarejestrowanym podmiotem, przemieszcza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty w  obrębie użytk o-
wanych przez siebie nieruchomo ści z naruszeniem art.  82 rozporządzenia nr  2016/2031,  
15) nie będąc do tego uprawnionym, przeprowadza ocenę, o  której mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia nr  2016/2031,  
16) będąc upoważnionym do wydawania paszportów roślin:  
a) wydaje te paszporty z  narusz eniem art.  83 lub art.  87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub art.  1 lub art.  2 rozpo-
rządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2313 z  dnia 13  grudnia 2017  r. określającego specyfikacje dot y-
czące formatu paszportu roślin służącego przemieszczaniu na terytori um Unii oraz paszportu roślin służącego 
wprowadzaniu do strefy chronionej i  przemieszczaniu w  niej (Dz.  Urz. UE  L 331 z  14.12.2017, str.  44), 
b) nie prowadzi dokumentacji, o  której mowa w  art. 90 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031,  
c) nie wykonuj e obowiązku określonego w  art. 90 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031,  
d) wydaje nowe paszporty roślin z  naruszeniem art.  93 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/2031 lub nie zachowuje z a-
stąpionych paszportów roślin zgodnie z  art. 93 rozporządzenia 2016/2031,  
17) będą c do tego obowiązanym, nie unieważnia lub nie usuwa paszportu roślin, w  przypadku, o  którym mowa w  art. 95 
ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
18) wykorzystuje pojazdy, maszyny lub opakowania do wprowadzania z  państw trzecich lub przemieszczania na teryt o-
rium  Rzeczypospolitej Polskiej roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  ramach tranzytu fitosanita r-
nego z  naruszeniem art.  59 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
19) wykorzystuje pojazdy, maszyny lub opakowania do wprowadzania na obszar stref chronio nych lub przemieszczania 
na tym obszarze roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  ramach tranzytu fitosanitarnego z narusz e-
niem art.  59 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031,  
20) będąc odpowiedzialnym za stację kwarantanny lub obiekt zapewniający iz olację, nie wykonuje obowiązków okreś -
lonych w  art. 62  rozporządzenia 2016/2031,  
21) przemieszcza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty ze stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego iz o-
lację bez uzyskania zezwolenia, o  którym mowa w  art. 64 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031,  
22) przemieszcza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty ze stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego iz o-
lację do innej stacji kwarantanny lub obiektu zapewniającego izolację, bez uzyskania zezwolenia, o  którym mowa  
w art. 64 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031,  
23) wprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na obszar strefy chronionej rośliny, produkty roślinne lub 
inne przedmioty wbrew zakazowi tranzytu fitosanitarnego wprowadzonemu na podst awie art.  47 ust. 2 lub art.  57 
rozporządzenia 2016/2031,  
  
Dziennik Ustaw  – 43 – Poz. 424 
 
 24) wbrew decyzji, o  której mowa w  art. 32 ust. 2, przemieszcza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, z któ-
rych zostały pobrane próbki, o  których mowa w  art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, lub przemies zcza je, nie z a-
pewniając ich identyfikowalności zgodnie z  art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, lub z  naruszeniem wym o-
gów określonych w  przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art.  46 ust. 2 rozporządzenia 2017/625,  
25) wprowadzając z  państw trzecich rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, nie dokonuje zgłoszenia zgodnie 
z art. 47 ust. 5 rozporządzenia 2017/625,  
26) nie będąc do tego uprawnionym, narusza lub zdejmuje plomby, o  których mowa w  art. 48 ust. 1 
– podlega karze grzywny.  
2. Orzekanie w  sprawach o  czyny, o  których mowa w  ust. 1, następuje w  trybie przepisów ustawy z  dnia 24  sierpnia 
2001  r. – Kodeks postępowania w  sprawach o  wykroczenia (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1120, 1123, 1556 i  1694).  
Rozdział 12  
Zmiany w  przepisac h obowiązujących  
Art. 60. W ustawie z  dnia 16  listopada 2006  r. o opłacie skarbowej (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1000, 1495, 155 6, 1751 
i 2294) w  załączniku do ustawy wprowadza się następujące zmiany:  
1) w części II w  kolumnie 2  ust. 10 otrzymuje brzmienie:  
„10.  Fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe dla roślin, produktów rośli n-
nych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich lub przemieszczanych przez te państwa, 
lub świadectwo przedeksportowe”;  
2) w częśc i III w  kolumnie 4 w  ust. 44 pkt 11 otrzymuje brzmienie:  
„11) zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami”.  
Art. 61. W ustawie z  dnia 6  marca 2018  r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1292 i  1495):  
1) w art.  48 w  ust. 11 pkt 12 otrzymuje brz mienie:  
„12) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin przed 
agrofagami (Dz.  U. poz.  424);”; 
2) w art.  54 w  ust. 1: 
a) pkt 12  otrzymuje brzmienie:  
„12) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin 
przed agrofagami;”,  
b) w pkt  13 kropkę zastępuje się średnikiem i  dodaje się pkt  14 w  brzmieniu:  
„14) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach o chrony 
roślin (Dz.  U. z 2019  r. poz.  1900  oraz z 2020 r. poz. 284 ) – w przypadku gdy kontrolę tę przeprow adza 
się bez wcześniejszego uprzedzenia zgodnie z  art. 9 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli urzędowych i  innych czynności urz ę-
dowych przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad 
dotyczących zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego ro z-
porządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, 
(WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozporządz e-
nia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Ra dy 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 
2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) 
nr 854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/ EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 
96/23/WE, 96/93/WE i  97/78 /WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie kontroli  urzę-
dowych) (Dz.  Urz. UE  L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm.5)).”; 
3) w art.  62 w  ust. 1: 
a) pkt 1  otrzymuje brzmienie:  
„1) objętym kontrolą związaną z  obejmowaniem towarów procedurą celną i  powrotnym wywozem dokon y-
waną w  urzędzie celno -skarbowym albo miejscu wyznaczonym lub uznanym przez organ celny, na po d-
stawie przepisów celnych, albo graniczną kontrolą fitosanitarną dokonywaną na podstawie przepisów 
ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin przed agrofagami;”,  
                                                           
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 137 z  24.05.2017, str.  40, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.2019, 
str. 4, Dz.  Urz. UE  L 131 z  17.05.2019, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 165 z  21.06.2019, str.  4. 
  
Dziennik Ustaw  – 44 – Poz. 424 
 
 b) po pkt  1 dodaje się pkt  1a w  brzmieniu:  
„1a) objętym kontrolą środków ochrony roślin wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na 
podstawie przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roś lin – w przypadku gdy kontr o-
lę tę przeprowadza się zgodnie z  art. 44 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 
2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych prz e-
prowadzanych w  celu zapewnienia  stosowania prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad dotycz ą-
cych zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządz e-
nia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, ( WE) 
nr 1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady 
(WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 
2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) 
nr 854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 
96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w  sprawie kontroli urz ę-
dowych);”,  
c) w pkt  2: 
– lit. e otrzymuje brzmienie:  
„e) ustawy z  dnia 13  lutego 2020  r. o ochronie roślin przed agrofagami,”,  
– w lit.  f średnik zastępuje się przecinkiem i  dodaje się lit.  g w brzmieniu:  
„g) przepisów ustawy z  dnia 8  marca 2013  r. o środkach ochrony roślin – w przypadku gdy kontrolę tę prz e-
prowadza się zgodnie z  art. 10 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2017/625  
z dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli urzędowych i  innych czynności urzędowych przeprowadz a-
nych w  celu zapewnienia stosowania  prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad dotyczących 
zdrowia i  dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) nr  999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, (WE) 
nr 1107 /2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) nr  652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozporządzenia 
Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 
2008/119/WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (WE) 
nr 854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 
91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie 
w sprawie kontroli urzędowych);”.  
Rozdział 13  
Przepisy epizo dyczne, przejściowe, dostosowujące i  końcowe  
Art. 62. Do spraw objętych postępowaniami wszczętymi na podstawie przepisów ustawy, o  której mowa w  art. 84, 
i niezakończonymi przed dniem we jścia w  życie niniejszej ustawy  stosuje się przepisy niniejszej ustawy  regulujące te 
sprawy, w  tym do spraw dotyczących:  
1) wpisu do rejestru przedsiębiorców, o  którym mowa w  art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy, o  której mowa w  art. 84 – stosuje 
się przepisy niniejszej ustawy dotyczące wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjo nalnych;  
2) wydania świadectw fitosanitarnych lub świadectw fitosanitarnych dla reeksportu – stosuje się przepisy niniejszej 
ustawy dotyczące wydania fitosanitarnych świadectw eksportowych lub fitosanitarnych świadectw reeksportowych;  
3) wpisu do rejestru,  o którym mowa w  art. 19a ust.  1 ustawy, o  której mowa w  art. 84 – stosuje się przepisy niniejszej 
ustawy dotyczące wpisu do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1; 
4) pozwoleń na prowadzenie prac naukowo -badawczych lub prac nad tworzeniem nowych odmian  roślin uprawnych – 
stosuje się przepisy niniejszej ustawy dotyczące postępowań w  sprawie zezwoleń na prowadzenie prac nad agrof a-
gami.  
Art. 63. Decyzje wydane na podstawie ustawy, o  której mowa w  art. 84, zachowują moc przez okres, na jaki zostały 
wydane. Do uchylenia lub zmiany tych decyzji oraz wznowienia postępowania w  sprawach objętych tymi decyzjami st o-
suje się przepisy niniejszej ustawy regulujące sprawy rozstrzygane tymi decyzjami.  
Art. 64. Podmiot wpisany do wykazu, o  którym mowa w  art. 8a ust.  5 ustawy, o  której mowa w  art. 84, staje się 
podmiotem, o  którym mowa w  art. 13 ust. 11. 
Art. 65. Miejsce produkcji uznane za wolne od określonych organizmów szkodliwych na podstawie ustawy, o  której 
mowa w  art. 84, staje się miejscem produkcji uznanym za woln e od określonych agrofagów na podstawie niniejszej ustawy.  
  
Dziennik Ustaw  – 45 – Poz. 424 
 
 Art. 66. 1. Podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców na podstawie art.  13 ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 84, 
staje się podmiotem wpisanym do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, przy czym numer, pod którym ten 
podmiot został wpisany do rejestru pr zedsiębiorców, o  którym mowa w  art. 13 ust. 3a ustawy, o  której mowa w  art. 84, 
poprzedza się kodem, o  którym mowa w  art. 67 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2031 
z dnia 26  października 2016  r. w sprawie środków ochronnych pr zeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządz e-
nia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  228/2013, (UE) nr  652/2014 i  (UE) nr  1143/2014 oraz uchylającego dyre k-
tywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i  2007/33/WE (Dz. Urz. 
UE L 317 z  23.11.2016, str.  4, z późn.  zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/2031”.  
2. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie w ykona obowiązku w  zakresie aktualizacji danych podlegających 
wpisowi do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych wynikającego z  art. 66 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031, 
wojewódzki inspektor ochrony roślin i  nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspe ktorem”, wzywa ten podmiot do 
wykonania tego obowiązku w  wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 14  dni od dnia doręczenia tego wezwania, 
z pouczeniem, że niewykonanie tego obowiązku spowoduje wykreślenie tego podmiotu z  urzędowego rejestru podmiotów  
profesjonalnych.  
3. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku w  zakresie aktualizacji danych podlegających 
wpisowi do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, w  terminie, o  którym mowa w  ust. 2, wojewódzki inspektor 
wykreśla ten podmiot z  urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych.  
4. Wojewódzki inspektor informuje na piśmie podmiot o  wykreśleniu go z  urzędowego rejestru podmiotów profesj o-
nalnych na podstawie ust.  3, w terminie 14  dni od dnia wykreślenia go z  urzędowego rejestr u podmiotów profesjonalnych.  
Art. 67. 1. Podmiot wpisany przed dniem wejścia w  życie niniejszej ustawy do ewidencji przedsiębiorców na po d-
stawie art.  84 ust. 4 ustawy z  dnia 9  listopada 2012  r. o nasiennictwie (Dz.  U. z 2019  r. poz.  568 oraz z 2020 r. poz.  425), 
ewidencji rolników na podstawie art.  86 ust. 4 tej ustawy lub ewidencji dostawców na podstawie art.  87 ust. 5 tej ustawy, 
wykonujący działalność wymagającą uzyskania wpisu do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, staje się po d-
miotem wpisanym do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, przy czym numer, pod którym ten podmiot został 
wpisany do tej ewidencji, poprzedza się kodem, o  którym mowa w  art. 67 lit. a rozporządzenia 2016/2031.  
2. W terminie do dnia 14  marca 2020  r. podmiot, o  który m mowa w  ust. 1, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi 
lub aktualizuje informacje lub oświadczenia, o  których mowa w  art. 66 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, oraz informacje 
określone w  art. 21 ust. 3. 
3. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku w  zakresie przekazania lub aktualizacji inform a-
cji lub oświadczenia, o  których mowa w  art. 66 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, wojewódzki inspektor wzywa ten po d-
miot do wykonania tego obowiązku w  wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 14  dni, licząc od dnia doręczenia 
tego wezwania, z  pouczeniem, że niewykonanie tego obowiązku spowoduje wykreślenie tego podmiotu z  urzędowego 
rejestru podmiotów profesjonalnych.  
4. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku w  zakresie przeka zania lub aktualizacji inform a-
cji lub oświadczenia, o  których mowa w  art. 66 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, w  terminie, o  którym mowa w  ust. 3, 
wojewódzki inspektor wykreśla ten podmiot z  urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych.  
5. Wojewódzki inspe ktor informuje na piśmie podmiot o  wykreśleniu go z  urzędowego rejestru podmiotów profesj o-
nalnych na podstawie ust.  4, w terminie 14  dni od dnia wykreślenia go z  urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych.  
Art. 68. Paszporty roślin wydane przez:  
1) woje wódzkiego inspektora na podstawie art.  16 ust. 4 lub 4a ustawy, o  której mowa w  art. 84, lub  
2) podmioty upoważnione na podstawie art.  16 ust. 15 ustawy, o  której mowa w  art. 84 
– zachowują ważność.  
Art. 69. 1. Podmiot upoważniony do wydawania paszportów r oślin na podstawie art.  16 ust. 15 ustawy, o  której 
mowa w  art. 84, staje się podmiotem upoważnionym do wydawania paszportów roślin na podstawie niniejszej ustawy.  
2. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, zostanie wykreślony z  urzędowego rejestru podmiot ów profesjonalnych 
na podstawie art.  66 ust. 3, wojewódzki inspektor cofa, w  drodze decyzji, temu podmiotowi upoważnienie do wydawania 
paszportów roślin.  
  
Dziennik Ustaw  – 46 – Poz. 424 
 
 Art. 70. Do dnia 31  grudnia 2022  r. badania laboratoryjne na obecność regulowanych agrofagów niekwaran tanno-
wych mogą być wykonywane w  ramach oceny, o  której mowa w  art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, przeprowadz a-
nej przez osobę, o  której mowa w  art. 23 ust. 1 pkt 1, w laboratoriach:  
1) akredytowanych, o  których mowa w  art. 44 ust. 3 ustawy z  dnia 9  listopada 2012  r. o nasiennictwie, lub jednostkach 
organizacyjnych, o  których mowa w  art. 70 ust. 2 tej ustawy;  
2) instytutów badawczych;  
3) posiadających akredytację w  zakresie ogólnych wymagań dotyczących laboratoriów badawczych i  wzorcujących 
udzieloną zg odnie z  przepisami ustawy z  dnia 13  kwietnia 2016  r. o systemach oceny zgodności i  nadzoru rynku 
(Dz. U. z 2019  r. poz.  544);  
4) Inspekcji.  
Art. 71. 1. Podmiot uprawniony do stosowania na opakowaniach drewnianych, drewnie lub innych przedmiotach 
oznakowań wymaganych w  przepisach innych państw na podstawie przepisów ustawy, o  której mowa w  art. 84, staje się 
podmiotem upoważnionym na podstawie art.  98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.  
2. W terminie 90  dni od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy podmiot, o którym mowa w  ust. 1: 
1) przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi lub aktualizuje informacje i  dokumenty, określone w  art. 29 ust. 3 i 4; 
2) składa wniosek, o  którym mowa w  art. 21 ust. 2, jeżeli ten podmiot nie był wpisany do rejestru przedsiębiorców na 
podstawie art.  13 ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 84. 
3. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku określonego w  ust. 2, wojewódzki inspektor cofa, 
w drodze decyzji, temu podmiotowi upoważnienie, o  którym mowa w  art. 98 ust. 1 rozporzą dzenia 2016/2031.  
Art. 72. Świadectwa fitosanitarne i  świadectwa fitosanitarne dla reeksportu wydane na podstawie art.  18 ust. 1 ust a-
wy, o  której mowa w  art. 84, zachowują ważność.  
Art. 73. 1. Podmiot wpisany do rejestru, o  którym mowa w  art. 19a ust.  1 ustawy, o  której mowa w  art. 84, staje się 
podmiotem wpisanym do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1. 
2. W terminie do dnia 14  marca 2020  r. podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi 
lub aktualizuje informacje lub oświadczen ia, o których mowa w  art. 49 ust. 3. 
3. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku określonego w  ust. 2, wojewódzki inspektor 
wzywa ten podmiot do uzupełnienia w  wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 14  dni, licząc od dnia doręcze nia 
tego wezwania, informacji podlegających wpisowi do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, z pouczeniem, że nie -
wykonanie tego obowiązku spowoduje wykreślenie tego podmiotu z  tego rejestru.  
4. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie uzupełni w  wyznaczonym terminie informacji podlegających wpis o-
wi do rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, wojewódzki inspektor wykreśla ten podmiot z  tego rejestru.  
5. Wojewódzki inspektor informuje na piśmie podmiot o  wykreśleniu go z  rejestru, o  którym mowa w  art. 49 ust. 1, 
w terminie 14  dni od dnia wykreślenia go z  tego rejestru.  
Art. 74. Do granicznej kontroli fitosanitarnej, rozpoczętej i  niezakończonej przed dniem wejścia w  życie ustawy, 
stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 75. 1. Podmiot, który uzyskał p ozwolenie na prowadzenie prac naukowo -badawczych lub prac nad tworzeniem 
nowych odmian roślin uprawnych na podstawie ustawy, o  której mowa w  art. 84, staje się podmiotem, który uzyskał z e-
zwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, o  którym mowa w  art. 38 ust. 2 niniejszej ustawy.  
2. W terminie 90  dni od dnia wejścia w  życie ustawy  podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, przekazuje Głównemu  
Inspektorowi Ochrony Roślin i  Nasiennictwa, zwanemu dalej „Głównym Inspektorem ”, lub aktualizuje informacje i do-
kumenty okr eślone w  załączniku I  do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/829 z  dnia 14  marca 2019  r. 
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) 2016/2031 w  sprawie środków ochronnych prz e-
ciwko agrofagom roślin, upoważniającego państw a członkowskie do ustanowienia tymczasowych odstępstw na potrzeby 
badań urzędowych, celów naukowych lub edukacyjnych, doświadczeń, selekcji odmianowych lub hodowli (Dz.  Urz. 
UE L 137 z  23.05.2019, str.  15) oraz informacje określone w  art. 39 ust. 2. 
3. Jeżeli podmiot, o  którym mowa w  ust. 1, nie wykona obowiązku określonego w  ust. 2, Główny Inspektor cofa, 
w drodze decyzji, temu podmiotowi zezwolenie na prowadzenie prac nad agrofagami, o  którym mowa w  art. 38 ust. 2. 
  
Dziennik Ustaw  – 47 – Poz. 424 
 
 Art. 76. Do obowiązku uiszczenia opłat z a świadczone przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i  Nasiennictwa 
usługi, o  których mowa w  art. 103 ust. 1 ustawy, o  której mowa w  art. 84, stosuje się przepisy dotychczasowe.  
Art. 77. Do dnia 14  grudnia 2022  r. do granicznej kontroli fitosanitarnej sto suje się przepisy art.  78–80 w  zakresie, 
w jakim sprawy dotyczące granicznej kontroli fitosanitarnej nie zostały określone w  przepisach wydanych na podstawie 
art. 1 pkt 1. 
Art. 78. 1. Graniczna kontrola fitosanitarna przesyłki lub partii roślin, produktów roślinnych lub innych przedmi o-
tów może obejmować wyłącznie:  
1) kontrolę bezpośrednią lub kontrolę identyfikacyjną, jeżeli kontrole te nie zostały przeprowadzone w  punkcie kontroli 
granicznej na terytorium innego państwa członkowskiego;  
2) kontrolę dokument ów lub kontrolę indentyfikacyjną, jeżeli przesyłka lub partia jest przeznaczona dla odbiorcy 
w innym państwie członkowskim.  
2. Kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów może 
być przeprowadzana w zatwierdzonych przez Głównego Inspektora miejscach innych niż punkty kontroli granicznej oraz 
punkty kontroli inne niż punkty kontroli granicznej, w  tym w:  
1) miejscach wskazanych przez odbiorcę przesyłki;  
2) pomieszczeniach wojewódzkich inspektoratów oc hrony roślin i  nasiennictwa.  
3. Główny Inspektor wydaje decyzję w  sprawie zatwierdzenia miejsca, o  którym mowa w  ust. 2, na wniosek zaint e-
resowanego podmiotu, po:  
1) sprawdzeniu, czy miejsce to spełnia warunki zapewniające prawidłowe przeprowadzenie kontro li, oraz  
2) otrzymaniu pozytywnej opinii naczelnika urzędu celno -skarbowego o  możliwości zapewnienia dozoru celnego 
w tym miejscu.  
4. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 3, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres wnioskodawcy, z  tym że w  przypadku gdy 
wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamieszkania tej 
osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji,  jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a  w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, 
numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) wskazanie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów , które mają być wprowadzane z  państw trzecich;  
5) lokalizację proponowanego miejsca kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej;  
6) wskazanie proponowanych miejsc, w  których rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą przechowywane 
do cza su uzyskania wyniku kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej;  
7) opis sposobu, w  jaki przesyłki pochodzące z  państw członkowskich, przesyłki porażone i  prawdopodobnie porażone 
przez agrofagi będą izolowane.  
5. Jeżeli wnioskodawca jest wpisany d o urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 3, zamiast informacji określonych w  ust. 4 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
6. Do wniosku, o  którym mowa w  ust. 3, dołącza się kopie pozw oleń wydanych przez organy celne, jeżeli przesyłka 
jest przeznaczona dla upoważnionego odbiorcy w  rozumieniu przepisów art.  230 lub art.  233 ust. 4 lit. b rozporządzenia 
Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr  952/2013 z  dnia 9  października 2013  r. ustanaw iającego unijny kodeks celny 
(Dz. Urz. UE  L 269 z  10.10.2013, str.  1, z późn. zm.6)) lub do miejsca kontroli objętego pozwoleniem na korzystanie 
z procedury specjalnej innej niż procedura tranzytu.  
                                                           
6) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 287 z  29.10.2013, str.  90, Dz.  Urz. UE  L 267 z  30.09.2016, 
str. 2, Dz.  Urz. UE  L 354 z  23.12.2016, str.  32, Dz.  Urz. UE  L 42 z 18.02.2017, str.  43, Dz. Urz. UE  L 83 z 25.03.2019, str.  38 i Dz. Urz. 
UE L 111 z  25.04.2019, str.  54. 
  
Dziennik Ustaw  – 48 – Poz. 424 
 
 7. Kontrolę identyfikacyjną lub kontrolę bezpośrednią rośl in, produktów roślinnych lub innych przedmiotów 
w miejscach, o  których mowa w  ust. 2, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprow a-
dzania odpowiednio kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej.  
8. Jeżeli wojewódzki in spektor, o  którym mowa w  ust. 7, nie przeprowadza kontroli dokumentów roślin, produktów 
roślinnych lub innych przedmiotów, o  których mowa w  ust. 2, kontrolę identyfikacyjną lub kontrolę bezpośrednią tych 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w miejscach, o  których mowa w  ust. 2, przeprowadza się po wyr a-
żeniu zgody przez wojewódzkiego inspektora albo organ innego państwa członkowskiego właściwy do spraw zdrowia 
roślin, który przeprowadził kontrolę dokumentów tych roślin, produktów roślinnych lu b innych przedmiotów.  
9. Wojewódzki inspektor właściwy dla punktu kontroli granicznej wyraża zgodę, o  której mowa w  ust. 8, jeżeli prz e-
syłka lub partia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wraz z  opakowaniem lub środkiem transportu spe ł-
niają  wymagania w  zakresie zapobiegania rozprzestrzenianiu się agrofagów określone w  przepisach, o  których mowa 
w art. 1 pkt 1, oraz w  ustawie. Wyrażając zgodę, wojewódzki inspektor określa miejsce lub państwo członkowskie, 
w którym zostanie przeprowadzona kont rola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia.  
10. Główny Inspektor cofa, w  drodze decyzji, zatwierdzenie, o  którym mowa w  ust. 3, w  przypadku gdy miejsce, 
którego dotyczy ta decyzja, przestało spełniać warunki zapewniające prawidłowe przeprowadzenie kont roli. 
Art. 79. 1. W  przypadku opakowań drewnianych, w  których są przewożone towary inne niż rośliny, produkty roś -
linne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z  państw trzecich powinny zostać poddane granicznej kontroli 
fitosanitarnej, oraz drewna używanego do unieruchamiania lub zabezpieczenia takich towarów, kontrola dokumentacji 
w zakresie sprawdzenia, czy te opakowania drewniane lub to drewno są prawidłowo oznakowane, kontrola identyfikacy j-
na lub kontrola bezpośrednia tych opakowań drewnianych l ub tego drewna może zostać przeprowadzona, na wniosek 
odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę miejscu, innym niż miejsce ich wprowadzenia z  państw trzecich, 
jeżeli przeprowadzenie granicznej kontroli fitosanitarnej tych opakowań drewnianych lu b tego drewna jest niemożliwe 
w miejscu ich wprowadzenia z  państw trzecich lub mogłoby spowodować uszkodzenie przewożonych towarów.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres od biorcy przesyłki, z  tym że w  przypadku 
gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamies z-
kania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do kores pondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a  w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego 
numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) opis i  wskazanie ilości opakowań drewni anych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1; 
5) opis sposobu transportu opakowań drewnianych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, do miejsca przeprowadzenia 
kontroli, o  której mowa w  ust. 1; 
6) wskazanie miejsca, w  którym opakowania drewniane lub drewno, o  których mowa w  ust. 1, będą przechowywane do 
czasu uzyskania wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1; 
7) wskazanie miejsca, w  którym opakowania drewniane lub drewno, o  których mowa w  ust. 1, zostaną poddane kontroli,  
o której mowa w  ust. 1; 
8) wskazanie spo sobu, w  jaki opakowania drewniane lub drewno, o  których mowa w  ust. 1, mogą zostać, na koszt o d-
biorcy przesyłki, zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi zwalczające mu agrofagi, jeżeli kontrola, o któ-
rej mowa w  ust. 1, wykaże, że opakowania drewniane  lub drewno nie spełniają wymagań określonych w przepisach, 
o których mowa w  art. 1 pkt 1, oraz w  ustawie.  
3. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 1, zamiast informacji ok reślonych w  ust. 2 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
4. Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprowadzenia z  państw trzecich opakowań drewnianych 
lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, w  drodze decyzji, wyraż a zgodę na przeprowadzenie kontroli dokumentacji 
w zakresie sprawdzenia, czy te opakowania drewniane lub to drewno są prawidłowo oznakowane, kontroli identyfikacy j-
nej lub kontroli bezpośredniej tych opakowań drewnianych lub tego drewna, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki 
miejscu, innym niż miejsce ich wprowadzenia z  państw trzecich, jeżeli:  
1) opakowania drewniane lub drewno nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi – w przypadku gdy jest możliwe 
przeprowadzenie ich oględzin;  
  
Dziennik Ustaw  – 49 – Poz. 424 
 
 2) transport opakowań dr ewnianych lub drewna do miejsca przeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  ust. 1, nie stw a-
rza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów;  
3) wskazane przez odbiorcę przesyłki miejsce, w  którym opakowania drewniane lub drewno będą przechowywane do 
czasu uzyskania wyniku kontroli, o  której mowa w  ust. 1, zapewnia ich izolację w  sposób uniemożliwiający rozprz e-
strzenienie się agrofagów;  
4) wskazane przez odbiorcę przesyłki miejsce, w  którym opakowania drewniane lub drewno zostaną poddane kontroli, 
o której m owa w  ust. 1, spełnia warunki zapewniające prawidłowe przeprowadzenie tej kontroli;  
5) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w  jaki opakowania drewniane lub drewno zostaną, na jego koszt, znis z-
czone lub poddane jednorazowemu zabiegowi zwalczającemu agr ofagi, zapewnia skuteczne zniszczenie tych agrof a-
gów – w przypadku gdy kontrola, o  której mowa w  ust. 1, wykaże, że opakowania drewniane lub drewno nie spe ł-
niają wymagań określonych przepisach, o  których mowa w  art. 1 pkt 1, lub w  ustawie;  
6) odbiorca prze syłki w  okresie 2  lat poprzedzających złożenie wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, nie naruszył przep i-
sów ustawy, o  której mowa w  art. 84, przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, lub przepisów ninie j-
szej ustawy, dotyczących granicznej kont roli fitosanitarnej;  
7) naczelnik urzędu celno -skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi w  tych opakowaniach 
drewnianych lub unieruchamianymi lub zabezpieczanymi tym drewnem nie wyrazi negatywnej opinii w  zakresie 
proponowanego miejsca p rzeprowadzenia kontroli, o  której mowa w  ust. 1, w  terminie 7  dni od dnia otrzymania 
wniosku wojewódzkiego inspektora o  wydanie takiej opinii, a  w przypadku towarów łatwo psujących się – nie-
zwłocznie.  
5. Decyzję, o  której mowa w  ust. 4, wojewódzki inspekto r wydaje po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora 
właściwego dla miejsca przeprowadzenia kontroli opakowań drewnianych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, jeżeli 
właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż wydający tę decyzję.  
6. Decyzja, o  której mowa w  ust. 4, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
7. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 4, nie wymagają zgody strony.  
8. Kontrole, o  których mowa w  ust. 1, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prz e-
prowadzania tych kontroli.  
Art. 80. 1. W  przypadku opakowań drewnianych, w  których są przewożone towary inne niż rośliny, produkty roś -
linne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z  państwa trzeciego powinny zostać poddane granicznej kontroli 
fitosanitarnej, oraz drewna używanego do unieruchamiania lub zabezpieczenia takich towarów, do których nie są doł ą-
czone wymagane dokumenty lub które nie są prawidłowo oznakowane, ich zniszczenie lub poddanie jednorazowemu 
zabiegowi może zostać przeprowadzone, na wniosek odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę miejscu, 
innym niż miejsce ich wprowadzenia z  państwa trzeciego, jeżeli przeładunek, zniszczenie lub poddanie tych opakowań 
drewnianych lub tego drewna jednorazowemu zabiegowi jest niemożliwe w miejscu ich wprowadzenia z  państwa trzeci e-
go lub mogłoby spowodować uszkodzenie przewożonych towarów.  
2. Wniosek, o  którym mowa w  ust. 1, zawiera:  
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i  adres albo nazwę, siedzibę i  adres odbiorcy przesyłki, z  tym że w  przypadku 
gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i  miejsca zamies z-
kania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;  
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w  pkt 1; 
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a  w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego 
numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;  
4) opis i  wskazanie ilości opakowań drewnianych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1; 
5) opis sposobu transportu opakowań drewnianych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, do miejsca ich zniszczenia 
lub poddania jednorazowemu zabiegowi;  
6) wskazanie miejsca, w  którym opakowania drewniane lub drewno, o  których mowa w  ust. 1, bę dą przechowywane do 
czasu ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi;  
7) wskazanie sposobu, w  jaki opakowania drewniane lub drewno, o  których mowa w  ust. 1, zostaną, na koszt odbiorcy 
przesyłki, zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi.  
  
Dziennik Ustaw  – 50 – Poz. 424 
 
 3. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o  którym 
mowa w  ust. 1, zamiast informacji określonych w  ust. 2 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego 
rejestru.  
4. Wojewódzki inspekt or właściwy ze względu na miejsce wprowadzenia z  państw trzecich opakowań drewnianych 
lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, w drodze decyzji, wyraża zgodę na zniszczenie lub poddanie opakowań drewni a-
nych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, jednorazowemu za biegowi we wskazanym przez odbiorcę przesyłki miejscu, 
innym niż miejsce ich wprowadzenia z  państw trzecich, jeżeli:  
1) opakowania drewniane lub drewno nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi;  
2) transport opakowań drewnianych lub drewna do miejsca i ch zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi nie 
stwarza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów;  
3) wskazane przez odbiorcę przesyłki miejsce, w  którym opakowania drewniane lub drewno będą przechowywane do 
czasu ich zniszczenia lub poddania jed norazowemu zabiegowi, zapewnia ich izolację w  sposób uniemożliwiający 
rozprzestrzenienie się agrofagów;  
4) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w  jaki opakowania drewniane lub drewno zostaną, na jego koszt, znis z-
czone lub poddane jednorazowemu zabiego wi, zapewnia skuteczne zniszczenie agrofagów;  
5) odbiorca przesyłki w  okresie 2  lat poprzedzających złożenie wniosku, o  którym mowa w  ust. 1, nie naruszył przep i-
sów ustawy, o  której mowa w  art. 84, przepisów, o  których mowa w  art. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, lub przepisów ninie j-
szej ustawy, dotyczących granicznej kontroli fitosanitarnej;  
6) naczelnik urzędu celno -skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi w  tych opakowaniach 
drewnianych lub unieruchamianych lub zabezpieczanych tym dre wnem nie wyrazi negatywnej opinii w  zakresie 
proponowanego miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi, w  terminie 7  dni od dnia otrzym a-
nia wniosku wojewódzkiego inspektora o  wydanie takiej opinii, a  w przypadku towarów łatwo psujących się  – nie-
zwłocznie.  
5. Decyzję, o  której mowa w  ust. 4, wojewódzki inspektor wydaje po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora 
właściwego dla miejsca zniszczenia opakowań drewnianych lub drewna, o  których mowa w  ust. 1, lub poddania ich je d-
norazowemu zab iegowi, jeżeli właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż wydający tę decyzję.  
6. Decyzja, o  której mowa w  ust. 4, podlega natychmiastowemu wykonaniu.  
7. Zmiana i  uchylenie decyzji, o  której mowa w  ust. 4, nie wymagają zgody strony.  
Art. 81. 1. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie 
środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.  Urz. WE L 169 z  10.07.2000, str.  1, z późn. zm.7) – Dz. Urz. UE 
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  29, str.  258, z  późn. zm.) wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa czło n-
kowskiego lub właściwego organu do określenia sposobów post ępowania przy zwalczaniu i  zapobieganiu rozprzestrz e-
nianiu się określonych agrofagów, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, szcz e-
gółowe sposoby postępowania przy zwalczaniu lub zapobieganiu rozprzestrzenianiu się tych  agrofagów, w  tym: 
1) metody zwalczania tych agrofagów lub zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się lub  
2) metody wykrywania i  identyfikacji tych agrofagów, lub  
                                                           
7) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w  Dz. Urz. WE L 127 z  09.05.2001, str.  42 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specja l-
ne, rozdz. 3, t.  32, str.  169, Dz.  Urz. WE L  77 z 20.03.2002, str.  23 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  35, str.  316, 
Dz. Urz. WE L 116 z  03.05.2002, str.  16 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  35, str.  426, Dz.  Urz. WE L 355 
z 30.12.2002, str.  45 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  38, str.  3, Dz.  Urz. WE L 78 z  25.03.2003, str.  10 – 
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  38, str.  341, Dz.  Urz. WE L 122 z  16.05.2003, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie 
specjalne, rozdz. 1, t.  4, str. 301, Dz.  Urz. WE L 138 z  05.06.2003, str.  47 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  39, 
str. 36, Dz.  Urz. WE L 321 z  06.12.2003, str.  36 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  41, str.  276, Dz.  Urz. WE L 85 
z 23.03.2004, s tr. 18 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  43, str.  241, Dz.  Urz. WE L 127 z  29.04.2004, str.  97 – 
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.  44, str.  216, Dz.  Urz. WE L 165 z  30.04.2004, str.  1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie 
specjalne, rozdz. 3, t.  45, str.  200, Dz.  Urz. UE  L 309 z  06.10.2004, str.  9, Dz.  Urz. UE  L 56 z 02.03.2005, str.  12, Dz.  Urz. UE  L 57 
z 03.03.2005, str.  19, Dz.  Urz. UE  L 296 z  12.11.2005, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 34 z 07.02.2006, str.  24, Dz.  Urz. UE  L 88 z 25.03.2006, 
str. 9, Dz.  Urz. UE  L 169 z  29.06.2007, str.  51, Dz.  Urz. UE  L 168 z  28.06.2008, str.  31, Dz.  Urz. UE  L 319 z  29.11.2008, str.  68, 
Dz. Urz. UE  L 40 z 11.02.2009, str.  12, Dz.  Urz. UE  L 239 z  10.09.2009, str.  51, Dz.  Urz. UE  L 318 z  04.12.2009, st r. 23, Dz.  Urz. 
UE L 7 z 12.01.2010, str.  17, Dz.  Urz. UE  L 102 z  11.04.2013, str.  19, Dz.  Urz. UE  L 38 z 07.02.2014, str.  30, Dz.  Urz. UE  L 183 
z 24.06.2014, str.  23, Dz.  Urz. UE  L 186 z  26.06.2014, str.  64, Dz.  Urz. UE  L 189 z  27.06.2014, str.  1, Dz.  Urz. UE L 317 z  23.11.2016, 
str. 4, Dz.  Urz. UE  L 184 z  15.07.2017, str.  33 i Dz. Urz. UE  L 271 z  20.10.2017, str.  34. 
  
Dziennik Ustaw  – 51 – Poz. 424 
 
 3) sposób wyznaczania stref, w  których powinny być stosowane środki w  celu zwalczania lub zapobi egania rozprz e-
strzenianiu się tych agrofagów, lub  
4) warunki prowadzenia produkcji, obrotu, przemieszczania, przechowywania, nabywania lub zbywania określonych 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, lub  
5) sposób postępowania z  roślinami, pro duktami roślinnymi lub innymi przedmiotami, w  przypadku niespełnienia w a-
runków, o  których mowa w  pkt 4 
– mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego oraz biologię i  sposoby rozprzestrzeniania się tych agr o-
fagów.  
2. Jeżeli z  przepisów dyrekty wy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie środków ochronnych przed 
wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i  przed ich rozprzestrzeni a-
niem się we Wspólnocie lub przepisów wydanych na podstawie tej dyre ktywy wynika obowiązek lub uprawnienie dla 
państwa członkowskiego lub właściwego organu do określenia warunków przemieszczania określonych agrofagów, w a-
runków importu określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, warunków zaopatrzenia ok reślonych 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów w  paszport roślin, fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitos a-
nitarne świadectwo reeksportowe, lub obowiązku wpisu określonych podmiotów do rejestru, minister właściwy do spraw 
rolnictwa może  określić, w  drodze rozporządzenia:  
1) agrofagi, których wprowadzanie do stref chronionych i  przemieszczanie wewnątrz tych stref jest zabronione, lub  
2) agrofagi, których wprowadzanie na obszar określonych stref chronionych i  przemieszczanie na tym obszarz e jest 
zabronione, jeżeli agrofagi te występują na określonych roślinach, produktach roślinnych lub innych przedmiotach, 
lub 
3) rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty pochodzące z  państw trzecich, których wprowadzanie na terytorium 
Rzeczypospolitej  Polskiej lub przemieszczanie na tym terytorium jest zabronione, lub  
4) wymogi szczególne, ze wskazaniem wymogów, które powinny być zawarte w  fitosanitarnym świadectwie eksport o-
wym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym, jeżeli rośliny, produkty rośl inne lub inne przedmioty są wpr o-
wadzane z  państw trzecich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczane na tym terytorium, w  tym 
wymogi szczególne dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych na obszar stref chr o-
nionyc h lub przemieszczanych na tym obszarze, lub  
5) rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które są zaopatrywane w:  
a) paszport roślin i  powinny przed wprowadzeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczaniem 
na tym terytorium zostać p oddane kontroli zdrowotności w  miejscu produkcji albo w  miejscu ich wprowadzenia 
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,  
b) fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe i  powinny przed wprowadz e-
niem na terytorium Rzeczypos politej Polskiej zostać poddane kontroli zdrowotności w  państwach trzecich, 
z których pochodzą lub są wysyłane, lub  
6) rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, których uprawianie, wytwarzanie, magazynowanie, pakowanie, so r-
towanie, wprowadzanie na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczanie na tym terytorium mogą pr o-
wadzić określone podmioty wpisane do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, z  uwzględnieniem rodzaju 
działalności wykonywanej przez te podmioty lub przeznaczenia tych roślin, produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów  
– mając na uwadze potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa fitosanitarnego oraz biologię i  sposoby rozprzestrzeniania się 
agrofagów.  
3. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8 maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właśc iwego organu do określenia odstępstw od wymagań określonych w  przepisach wydanych na podstawie ust.  2, min i-
ster właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, te odstępstwa ze wskazaniem ich zakresu, 
mając na uwadze potrzebę zapewnieni a bezpieczeństwa fitosanitarnego oraz biologię i  sposoby rozprzestrzeniania się 
agrofagów.  
  
Dziennik Ustaw  – 52 – Poz. 424 
 
 4. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właściwego organu do określenia agr ofagów niekwarantannowych, roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, 
do których stosuje się przepisy dotyczące agrofagów kwarantannowych dla Unii, minister właściwy do spraw rolnictwa 
może określić, w  drodze rozporządzenia, te agrofagi, rośliny,  produkty roślinne lub inne przedmioty, ze wskazaniem z a-
kresu, w  jakim stosuje się do nich przepisy dotyczące agrofagów kwarantannowych dla Unii, mając na uwadze potrzebę 
zapewnienia bezpieczeństwa fitosanitarnego oraz biologię i  sposoby rozprzestrzeniania  się agrofagów.  
5. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenia niem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właściwego organu do określenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które są poddawane granicznej 
kontroli fitosanitarnej w  sposób wyrywkowy i  częstotli wości przeprowadzania tej kontroli, minister właściwy do spraw 
rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które są 
poddawane granicznej kontroli fitosanitarnej w  sposób wyrywkowy, i  częstotl iwość przeprowadzania tej kontroli, mając 
na uwadze zagrożenie fitosanitarne, jakie stwarzają te rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty.  
6. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków o chronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właściwego organu do określenia ilości r oślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które nie podlegają gr a-
nicznej kontroli fitosanitarnej, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, dopus z-
czalną ilość roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów,  które nie podlegają granicznej kontroli fitosanitarnej, 
mając na uwadze ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów wraz z  tymi roślinami, produktami roślinnymi lub innymi 
przedmiotami.  
7. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właściwego organu do określenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których kontrola identyfikacyjna 
lub kontrola bezpośrednia może być przeprowadzona w  miejscu zatwierdzonym przez właściwy organ, oraz warunki, 
jakie powinno spełniać to miej sce, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, rośl i-
ny, produkty roślinne lub inne przedmioty, których kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia może być prz e-
prowadzona w  miejscu zatwierdzonym przez Głównego Insp ektora, oraz warunki, jakie powinno spełniać to miejsce, 
mając na uwadze potrzebę prawidłowego przeprowadzenia kontroli identyfikacyjnej i  kontroli bezpośredniej tych roślin, 
produktów roślinnych lub innych przedmiotów.  
8. Minister właściwy do spraw rolnic twa może określić w  rozporządzeniu, o  którym mowa w  ust. 7, szczegółowy 
sposób przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej oraz wymagania, jakie powinna spełniać przesyłka lub partia 
roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, opakowanie te j przesyłki lub partii lub środek transportu, którym ta 
przesyłka lub partia jest przemieszczana, mając na względzie konieczność zapobieżenia rozprzestrzenieniu się agrofagów.  
9. Jeżeli z  przepisów wydanych na podstawie dyrektywy Rady 2000/29/WE z  dnia 8  maja 2000  r. w sprawie śro d-
ków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych 
i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie wynika obowiązek lub uprawnienie dla państwa członkowskiego lub 
właściweg o organu do określenia sposobu przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej określonych roślin, produ k-
tów roślinnych lub innych przedmiotów, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w  drodze rozporządzenia, 
szczegółowy sposób przeprowadzan ia granicznej kontroli fitosanitarnej tych roślin, produktów roślinnych lub innych 
przedmiotów, mając na uwadze ryzyko rozprzestrzenienia się agrofagów wraz z  tymi roślinami, produktami roślinnymi 
lub innymi przedmiotami.  
Art. 82. Ilekroć w  odrębnych przep isach jest mowa o  przepisach o  ochronie roślin lub ustawie z  dnia 18  grudnia 
2003  r. o ochronie roślin (Dz.  U. z 2019  r. poz.  972 i  2020), należy przez to rozumieć odpowiednio, w  zakresie uregul o-
wanym niniejszą ustawą, przepisy o  ochronie roślin przed agro fagami lub niniejszą ustawę.  
Art. 83. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:  
1) art. 10  ust. 1, art.  20 ust. 1–3, art.  22 ust. 1b, art.  23 ust. 5 oraz art.  30 ust. 1 i 3 ustawy, o  której mowa w  art. 84, 
zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art.  81 ust. 1–7 i 9, nie 
dłużej jednak niż do dnia 14  grudnia 2029  r., i mogą być zmieniane lub uchylane na podstawie art.  81 ust. 1–7 i 9; 
  
Dziennik Ustaw  – 53 – Poz. 424 
 
 2) art. 8  ust. 5, art.  13 ust. 6, art.  15 ust. 3, 4 i  6, art.  18 ust. 6e, art.  20 ust. 4, art.  21 ust. 2, art.  22 ust. 2, art.  23 ust. 2, 
art. 24 ust. 11, art.  30 ust. 6, art.  32 ust. 2, art.  33 ust. 6, art.  34 ust. 8 oraz art.  36 ust. 3 i 6 ustawy, o  której mowa 
w art. 84, zachowują moc do dnia 14  grudnia 2029  r.; 
3) art. 104 ustawy, o  której mowa w  art. 84, zachowują moc do dnia wejścia w  życie przepisów wykonawczych wyd a-
nych na podstawie art.  57 ust. 3, nie dłużej jednak niż przez 24  miesiące od dnia wejścia w  życie niniejszej ustawy.  
2. Minister właściwy do spraw roln ictwa może, w  drodze rozporządzenia, uchylić przepisy wydane na podstawie 
przepisów wymienionych w  ust. 1 pkt 2 przed upływem terminu określonego w  tym przepisie, mając na uwadze zagroż e-
nie fitosanitarne stwarzane przez określone agrofagi lub zapewnienie p rawidłowego przebiegu kontroli występowania 
agrofagów lub kontroli urzędowych, w  obszarze, o  którym mowa w  art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europe j-
skiego i  Rady (UE) 2017/625 z  dnia 15  marca 2017  r. w sprawie kontroli urzędowych i  innych czyn ności urzędowych 
przeprowadzanych w  celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i  paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia 
i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i  środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego 
i Rady (WE)  nr 999/2001, (WE) nr  396/2005, (WE) nr  1069/2009, (WE) nr  1107/2009, (UE) nr  1151/2012, (UE) 
nr 652/2014, (UE) 2016/429 i  (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr  1/2005 i  (WE) nr  1099/2009 oraz dyrektywy 
Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119 /WE i  2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu 
Europejskiego i  Rady (WE) nr  854/2004 i  (WE) nr  882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 
91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i  97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzen ie w sprawie kontroli urz ę-
dowych) (Dz.  Urz. UE  L 95 z 07.04.2017, str.  1, z późn. zm .8)). 
Art. 84. Traci moc ustawa z  dnia 18  grudnia 2003  r. o ochronie roślin  (Dz. U. z 2019 r. poz. 972 i 2020) . 
Art. 85. Ustawa wchodzi w  życie z  dniem następującym po dniu  ogłoszenia.  
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda  
 
                                                           
8) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w  Dz. Urz. UE  L 137 z  24.05.2017, str.  40, Dz.  Urz. UE  L 82 z 25.03.2019, 
str. 4, Dz.  Urz. UE  L 131 z  17.05.2019, str.  1 i Dz. Urz. UE  L 165 z 21.06.2019, str.  4.